Jump to content
Evan

Πλάκα επί εδάφους

Recommended Posts

Πλάκες επί εδάφους... Τις υπολογίζετε? Πως τις οπλίζετε? Πλέγμα άνω-κάτω ή με σχάρα οπλισμών ως κανονικές πλάκες? Ή χρησιμοποιείτε μήπως ινοπλισμένο σκυρόδεμα? Και τι ποιότητα σκυροδέματος?

Δυστυχώς η βιβλιογραφία, πέρα από τον Τέγο, δεν έχει πολλά να δώσει...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Προσωπικά δεν τις προσομοιώνω και τις οπλίζω σαν κανονικές πλάκες γιατί δεν εμπιστεύομαι καθόλου τη συμπύκνωση του εδάφους, όσο καλή και αν είναι. Σκυρόδεμα c20/25.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κανονικά λοιπόν, με τι οπλισμό όμως? πχ Φ8/150 ή /200 ή Φ10? Θέλω να πω πως προκύπτει ο απαιτούμενος οπλισμός? Ως ο ελάχιστος απαιτούμενος? Και αυτό για οποιοδήποτε μέγεθος πλάκας?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάστε και τις προηγούμενες δημοσιεύσεις. Έγινε συγχώνευση με παλαιότερα θέματα

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ναι, έχεις δίκιο. Το έψαχνα στον πληθυντικό. Παρόλα αυτά κάποιες απορίες υπάρχουν ακόμα.

Την όπλιση δηλαδή την κάνετε με σπάσιμο των οπλισμών? Πως διακόπτεται ο οπλισμός για να γίνει ο αρμός? Στο βιβλίο του ο Τέγος αναγράφει βάθος αρμού 1/3 του πάχους της πλάκας. Βέβαια μιλάει για άοπλες πλάκες επί εδάφους.

Η περίπτωση του ινοπλισμένου σκυροδέματος βρίσκει εφαρμογή?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το ινοπλισμένο σκυρόδεμα βρίσκει εφαρμογή σε έργα όπου απαιτείται σημαντική παραμόρφωση και πλαστιμότητα ή σε ελάχιστες περιπτώσεις εκεί που δεν μπορεί να γίνει λόγω σχήματος και μορφής τοποθέτηση οπλισμού.

(Δηλαδή σε έργα όπως επένδυση σηράγγων, σε ενισχύσεις από σεισμικές καταπονήσεις, βάσεις μηχανών κ.α.)

 

Σε πλάκα επί εδάφους δεν βλέπω λόγω για εφαρμογή. Θετικό στοιχείο του ινοπλισμένου σκυροδέματος είναι η κύρια προσφορά του μετά την ρηγμάτωση του υλικού για παραμόρφωση.

 

Γενικά όμως όχι εφαρμογή σε πλάκες επί εδάφους.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Pappos το ινοπλισμένο το χρησιμοποιούν και για οπλισμό πλάκας επί εδάφους.

Προσωπικά εμείς το χρησιμοποιήσαμε σε συνδυασμό με ένα πλέγμα Τ131.Βοηθάει στην αποφυγή ρηγμάτωσης της πλάκας.

Όταν κάνεις βιομηχανικό δάπεδο κατά την επεξεργασία με ελικοπτεράκι ανεβαίνουν κάποιες ίνες επάνω.Επίσης καλό είναι να κάνεις τη μίξη μαζί με τα σκύρα στο εργοστάσιο γιατί αν τη κάνεις επιτόπου στην μπετονέρια μπορεί να σου δημιουργήσει κάποιες φωλιές.

Η κύρια χρήση είναι αυτή που είπες αλλά χρησιμοποιείται και για δάπεδα αλλά αν θυμάμαι καλά είναι σχετικά ακριβή λύση.

Share this post


Link to post
Share on other sites

εδικά δε αν για το δάπεδο χρησιμοποιήσεις γαρμπιλομπετόν οι ίνες είναι απαραίτητες για αποφυγή ρηγματώσεων

Share this post


Link to post
Share on other sites
Το ινοπλισμένο σκυρόδεμα βρίσκει εφαρμογή σε έργα όπου απαιτείται σημαντική παραμόρφωση και πλαστιμότητα ...........Θετικό στοιχείο του ινοπλισμένου σκυροδέματος είναι η κύρια προσφορά του μετά την ρηγμάτωση του υλικού για παραμόρφωση.

 

Χωρίς να έχω μελετήσει το θέμα θεωρητικά-κ χωρίς να θέλω να ξεφύγω απο το θέμα- δεν θεωρείτε οτι η συμβατική μέθοδος όπλισης σκυροδέματος είναι στατικά ευνοικότερη αυτής με ίνες?Σε περιπτώσεις που αναπτύσονται μεγάλες τοπικες τάσεις πχ. το συμβατικά οπλισμένο σκυρόδεμα θα δώσει "προειδοποίηση" λόγώ πλαστιμότητας. Σε αυτό συμβάλει ΚΑΙ το γεγονός οτι ο οπλισμός ειναι πακτωμένος και αγκυρωμένος κατάλληλα ώστε να παραλαμβάνει της ανάλογες εντάσεις και να αποφεύγονται τοπικές αστοχίες στις συνδέσεις. Αυτό πως διασφαλίζεται με το ινοπλισμένο σκυρόδεμα?

Η απορία εκφράζεται από νεο μηχανικό γιαυτό θα ήθελα τα φώτα των πιο έμπειρων απο εσάς...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οπως έχω πει, το ινοπλισμένο μετά την ρηγμάτωση έχει καλή πλαστιμότητα.

 

Κατα την θλιπτική καταπόνηση, οι ίνες (οι οποίες μπορεί να είναι ίνες αμιαντοσιμλεντου, γυαλιού, πλαστικές και μεταλλικές) παρεμποδίζουν την εγκάρσια παραμόρφωση και με αυτόν τον τρόπο αυξάνουν έμμεσα την αντοχή σε θλίψη.

Η άυξηση όμως αυτή σε σχέση με το υλικό που έχει ούτος ή άλλως μεγαλή αντοχή σε θλίψη, δεν είναι αισθητή.

 

Η αντοχή σε εφελκυσμό μέχρι την εμφάνιση των πρώτων ρωγμών είναι κάπως μεγαλύτερη, στο μέτρο που οι ίνες συμμετέχουν στην ανάλυψη εφελκυστικών τάσεων.

 

Η αντοχή σε διάτμηση αυξάνει αφού όπως και στον εφελκυσμό οι ίνες αναλαμβάνουν μέρος των διατμητικών τάσεων.

 

Τις τελικές ιδιότητες του υλικού επηρεάζουν

 

η ποσότητα των ινών

η γεωμετρία των ινών

η συνάφεια των ινών με την τσιμεντοκονία.

  • Upvote 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Similar Content

    • By Engineer
      Επανεκκίνησαν από τη Δευτέρα 8 Απριλίου οι εργασίες για τη β’ φάση της αναστήλωσης της Γέφυρας Πλάκας, που είχαν διακοπεί στα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου.
      Μετά τη διαμόρφωση του εργοταξίου στην κοίτη του Αράχθου και του χώρου πάνω από το ανατολικό βάθρο, το επόμενο βήμα θα είναι η μεταφορά και εγκατάσταση του τεχνικού εξοπλισμού της εταιρείας «Νήρικος Α.Ε.», ώστε στη συνέχεια να γίνει η τοποθέτηση του μεταλλότυπου και να ξεκινήσει η αποκατάσταση του κεντρικού τόξου (μήκους 27,6 μέτρων), του καταστρώματος και των στηθαίων, καθώς και των υπόλοιπων εργασιών ολοκλήρωσης της αποκατάστασης της γέφυρας.
      «Είμαι απόλυτα αισιόδοξος, θα έλεγα σίγουρος, ότι το χρονοδιάγραμμα θα τηρηθεί και τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο το γεφύρι θα στέκεται ξανά πάνω από τον Άραχθο», τόνισε σε δηλώσεις του ο δήμαρχος Βορείων Τζουμέρκων Γιάννης Σεντελές. Παράλληλα, εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς τους ιδιοκτήτες εκτάσεων στην περιοχή, που έδωσαν την άδειά τους για να διαμορφωθούν προσβάσεις προς τον χώρο του εργοταξίου, με τρόπο που να παρακάμπτεται πλήρως η κοίτη του ποταμού, γεγονός που θα επιτρέψει την εκτέλεση των εργασιών, ακόμη κι αν υπάρχει σημαντικός όγκος νερού από συνεχιζόμενες βροχοπτώσεις ή από το λιώσιμο του χιονιού στα ορεινά.

      Φωτο:  Μιχαήλ Πανταζής

      View full είδηση
    • By Engineer
      Επανεκκίνησαν από τη Δευτέρα 8 Απριλίου οι εργασίες για τη β’ φάση της αναστήλωσης της Γέφυρας Πλάκας, που είχαν διακοπεί στα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου.
      Μετά τη διαμόρφωση του εργοταξίου στην κοίτη του Αράχθου και του χώρου πάνω από το ανατολικό βάθρο, το επόμενο βήμα θα είναι η μεταφορά και εγκατάσταση του τεχνικού εξοπλισμού της εταιρείας «Νήρικος Α.Ε.», ώστε στη συνέχεια να γίνει η τοποθέτηση του μεταλλότυπου και να ξεκινήσει η αποκατάσταση του κεντρικού τόξου (μήκους 27,6 μέτρων), του καταστρώματος και των στηθαίων, καθώς και των υπόλοιπων εργασιών ολοκλήρωσης της αποκατάστασης της γέφυρας.
      «Είμαι απόλυτα αισιόδοξος, θα έλεγα σίγουρος, ότι το χρονοδιάγραμμα θα τηρηθεί και τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο το γεφύρι θα στέκεται ξανά πάνω από τον Άραχθο», τόνισε σε δηλώσεις του ο δήμαρχος Βορείων Τζουμέρκων Γιάννης Σεντελές. Παράλληλα, εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς τους ιδιοκτήτες εκτάσεων στην περιοχή, που έδωσαν την άδειά τους για να διαμορφωθούν προσβάσεις προς τον χώρο του εργοταξίου, με τρόπο που να παρακάμπτεται πλήρως η κοίτη του ποταμού, γεγονός που θα επιτρέψει την εκτέλεση των εργασιών, ακόμη κι αν υπάρχει σημαντικός όγκος νερού από συνεχιζόμενες βροχοπτώσεις ή από το λιώσιμο του χιονιού στα ορεινά.

      Φωτο:  Μιχαήλ Πανταζής
    • By Engineer
      Στην εποχή του ήταν ένα θαυμαστό επίτευγμα της τεχνολογίας, της παράδοσης, της ανθρώπινης εφευρετικότητας- το γεφύρι της Πλάκας υπήρξε το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων. Για σχεδόν ενάμιση αιώνα «στεφάνωνε» τον Άραχθο ποταμό, υποστηρίζοντας τη ζωή και την επικοινωνία των ανθρώπων από τις αντίπερα όχθες του. Σε έναν τραχύ, δύσβατο τόπο λειτούργησε ως  μοχλός ανάπτυξης και έγινε σύμβολο όλης της περιοχής των Τζουμέρκων.
      Ένα  κομψοτέχνημα ατόφιας ιστορίας από πέτρα- στην ανατολική πλευρά του υπάρχει ακόμα το κτήριο του τελωνείου από τα χρόνια που η κοίτη του Αράχθου οριοθετούσε τη συνοριακή γραμμή Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Και τον Φλεβάρη του 1944 εκεί υπογράφηκε η συμφωνία που θα έθετε τέλος στον ελληνικό εμφύλιο μεταξύ ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ- ο Βελουχιώτης, ο Ζέρβας, ο Καρτάλης και οι σημαντικότεροι καπετάνιοι και οπλαρχηγοί της Αντίστασης συνυπήρξαν εκεί, πρόσκαιρα «αδελφωμένοι».

      ALEXIS GAGLIAS/HUFFPOST GREECE Γέφυρα Πλάκας, ανατολικό βάθρο, πριν την κατάρρευση.  Το σοκ και η θλίψη όταν στη βαρυχειμωνιά του 2015 το γεφύρι, παραμελημένο, γκρέμισε,  έγιναν αισθητά πολύ πέρα από τα ηπειρώτικα βουνά. 
      ALEXIS GAGLIAS/HUFFPOST GREECE  Ανατολικό βάθρο της γέφυρας Πλάκας, σήμερα.  Τρεισήμιση χρόνια μετά την κατάρρευση του γεφυριού ο ίδιος αυτός τόπος, ένα (σαν) κινηματογραφικό σκηνικό με το ποτάμι που έρχεται από το ψηλό φαράγγι, μου φαίνεται γυμνός, στερημένος. 
      ALEXIS GAGLIAS/HUFFPOST GREECE Το γεφύρι της Πλάκας ξεχώριζε και σε φωτογραφία αν το έβλεπες- όποιος το αντίκριζε και το περπατούσε, σίγουρα το θυμάται για πάντα. Σήμερα, η απουσία του παραμορφώνει έναν από του φυσικού του όμορφο τόπο. 

      View full είδηση
    • By Engineer
      Στην εποχή του ήταν ένα θαυμαστό επίτευγμα της τεχνολογίας, της παράδοσης, της ανθρώπινης εφευρετικότητας- το γεφύρι της Πλάκας υπήρξε το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων. Για σχεδόν ενάμιση αιώνα «στεφάνωνε» τον Άραχθο ποταμό, υποστηρίζοντας τη ζωή και την επικοινωνία των ανθρώπων από τις αντίπερα όχθες του. Σε έναν τραχύ, δύσβατο τόπο λειτούργησε ως  μοχλός ανάπτυξης και έγινε σύμβολο όλης της περιοχής των Τζουμέρκων.
      Ένα  κομψοτέχνημα ατόφιας ιστορίας από πέτρα- στην ανατολική πλευρά του υπάρχει ακόμα το κτήριο του τελωνείου από τα χρόνια που η κοίτη του Αράχθου οριοθετούσε τη συνοριακή γραμμή Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Και τον Φλεβάρη του 1944 εκεί υπογράφηκε η συμφωνία που θα έθετε τέλος στον ελληνικό εμφύλιο μεταξύ ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ- ο Βελουχιώτης, ο Ζέρβας, ο Καρτάλης και οι σημαντικότεροι καπετάνιοι και οπλαρχηγοί της Αντίστασης συνυπήρξαν εκεί, πρόσκαιρα «αδελφωμένοι».

      ALEXIS GAGLIAS/HUFFPOST GREECE Γέφυρα Πλάκας, ανατολικό βάθρο, πριν την κατάρρευση.  Το σοκ και η θλίψη όταν στη βαρυχειμωνιά του 2015 το γεφύρι, παραμελημένο, γκρέμισε,  έγιναν αισθητά πολύ πέρα από τα ηπειρώτικα βουνά. 
      ALEXIS GAGLIAS/HUFFPOST GREECE  Ανατολικό βάθρο της γέφυρας Πλάκας, σήμερα.  Τρεισήμιση χρόνια μετά την κατάρρευση του γεφυριού ο ίδιος αυτός τόπος, ένα (σαν) κινηματογραφικό σκηνικό με το ποτάμι που έρχεται από το ψηλό φαράγγι, μου φαίνεται γυμνός, στερημένος. 
      ALEXIS GAGLIAS/HUFFPOST GREECE Το γεφύρι της Πλάκας ξεχώριζε και σε φωτογραφία αν το έβλεπες- όποιος το αντίκριζε και το περπατούσε, σίγουρα το θυμάται για πάντα. Σήμερα, η απουσία του παραμορφώνει έναν από του φυσικού του όμορφο τόπο. 
    • By Engineer
      Πάνω από τα τρία τέταρτα (75%) του εδάφους του πλανήτη μας έχει ήδη υποβαθμισθεί λόγω των ποικίλων ανθρωπογενών και περιβαλλοντικών πιέσεων και το ποσοστό αυτό μπορεί να ξεπεράσει το 90% έως το 2050, προειδοποιούν οι επιστήμονες του Κοινού Κέντρου Ερευνών (JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που παρουσίασαν το νέο Παγκόσμιο Άτλαντα Ερημοποίησης (World Atlas of Desertification).
      Η συνεχής αύξηση του πληθυσμού, η ρύπανση, η ολοένα μεγαλύτερη κατανάλωση από ολοένα περισσότερους ανθρώπους, η αλλαγή χρήσεων γης, η κλιματική αλλαγή και άλλοι παράγοντες έχουν ως συνέπεια κάθε χρόνο να διαβρώνεται, να υποβαθμίζεται και να καθίσταται ακατάλληλη για καλλιέργεια ή ακόμη και για κατοικία μια συνολική έκταση που αντιστοιχεί περίπου στη μισή Ευρωπαϊκή Ένωση.
      Η Αφρική και η Ασία είναι αυτές που πλήττονται περισσότερο, όπου εντείνονται οι ανησυχίες για τη διατροφική ασφάλειά τους και όπου εκτοπίζονται οι περισσότεροι άνθρωποι από τα σπίτια τους, με συνέπεια -μεταξύ άλλων- να αυξάνονται οι ροές μεταναστών προς τη Δύση. Έως το 2050 περίπου 700 εκατομμύρια άνθρωποι εκτιμάται ότι θα έχουν εκτοπισθεί λόγω διαφόρων αιτιών που συνδέονται με την υποβάθμιση του εδάφους και τους ανεπαρκείς πόρους για την επιβίωσή τους.
      Σε παγκόσμιο επίπεδο, η υποβάθμιση της γης, σε συνδυασμό με την κλιματική αλλαγή, εκτιμάται ότι θα οδηγήσει σε μείωση περίπου 10% των αποδόσεων των γεωργικών καλλιεργειών έως το 2050. Οι μεγαλύτερες μειώσεις αναμένονται στην Ινδία, στην Κίνα και στην υποσαχάρια Αφρική.
      Η έκθεση εκτιμά ότι μόνο στην ΕΕ το ετήσιο κόστος από την κάθε είδους υποβάθμιση του εδάφους είναι της τάξης των δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδόν το ένα δέκατο της επικράτειάς της (8% ή περίπου 140 εκατομμύρια στρέμματα) είναι ευάλωτο σε σταδιακή ερημοποίηση, ιδίως στη Νότια, Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη. Δεκατρείς χώρες έχουν δηλώσει ότι επηρεάζονται από την ερημοποίηση: Ελλάδα, Κύπρος, Βουλγαρία, Κροατία, Ιταλία, Μάλτα, Πορτογαλία, Ισπανία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία, Ουγγαρία και Λετονία.
      Ο νέος Άτλας είναι ο τρίτος κατά σειρά: ο πρώτος είχε παρουσιασθεί το 1992 πριν τη Σύνοδο για τη Γη στο Ρίο και ο δεύτερος το 1998. Μεταξύ άλλων μέτρων που πρέπει να ληφθούν, ο Άτλας προτείνει να αυξηθούν οι αποδόσεις των γεωργικών καλλιεργειών με κάθε δυνατό τρόπο, να προωθηθεί ευρέως η φυτοφαγική διατροφή με αντίστοιχη μείωση της κατανάλωσης κρέατος και ζωικών πρωτεϊνών, να μειωθεί δραστικά η εκτεταμένη σπατάλη στην κατανάλωση τροφίμων κ.ά.

      View full είδηση
×

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.