Μετάβαση στο περιεχόμενο
Engineer

Στεγνώνει η κατασκευαστική αγορά από έργα

Recommended Posts

Στεγνώνει από έργα η κατασκευαστική αγορά και η κατάσταση χαρακτηρίζεται σοβαρή από παράγοντες της αγοράς. Όπως επισημαίνουν η έλλειψη δημοπρατήσεων νέων έργων οδηγεί σε αδιέξοδο όχι μόνο τις τεχνικές εταιρείες αλλά και τα περίπου 600 επαγγέλματα που συνδέονται με τις κατασκευές.

 

Μόνο η ολοκλήρωση των έργων στους αυτοκινητόδρομους αναμένεται να αφήσει εκτός αντικειμένου αρκετές χιλιάδες εργαζομένους ενώ θα δυσκολέψει τη ζωή και στις υπεργολαβικές εταιρείες (προϊόντα, υπηρεσίες).

 

Το ζήτημα είναι φλέγον για όλο τον κατασκευαστικό κόσμο που μιλά για χαμηλο 15ετίας στις δημοπρατήσεις έργων, όχι μόνο σε επίπεδο Κεντρικής Κυβέρνησης αλλά και σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

 

Το πρόβλημα δεν αναμένεται να λυθεί γρήγορα καθώς θα πρέπει να ενεργοποιηθούν ταυτόχρονα κονδύλια μέσω ΕΣΠΑ στους Φορείς Υλοποίησης αλλά μέχρι σήμερα δεν φαίνεται κάτι τέτοιο. Οι προγραμματισμένες δημοπρατήσεις φέτος (μέχρι αρχές Ιουνίου) κινούνται σε χαμηλά επίπεδα.

 

Την κατάσταση όσο παράδοξο και αν ακούγεται καλείται να σώσει το ...ΤΑΙΠΕΔ. Ήδη το -κατασκευαστικό- συμβόλαιο της χρονιάς μέχρι τώρα τουλάχιστον πήρε η ΙΝΤΡΑΚΑΤ με 280εκατ.ευρώ για την ανακαίνιση των 14 Περιφερειακών Αεροδρομίων, συμβόλαιο που γίνεται λόγω της αποκρατικοποίησης τους.

 

Στο Λιμάνι του Πειραιά, όλοι αναμένουν τις επενδύσεις της COSCO κόστους 200εκατ.ευρώ για να τρέξουν ενώ το ίδιο γίνεται και για τις αντίστοιχες επενδύσεις που προβλέπεται να γίνουν στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

 

Το Ελληνικό, που είναι και η "ναυαρχίδα" των αποκρατικοποιήσεων του ΤΑΙΠΕΔ είναι όχι απλώς η σωσίβια λέμβος για τις κατασκευές αλλά το απόλυτο εργαλείο για να διατηρηθούν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας αλλά και να δημιουργηθούν και νέες από τις επενδύσεις που μετριούνται σε περίπου 2 δισ ευρώ για την πρώτη πενταετία των έργων.

 

Δεδομένης της σημερινής κατάστασης, θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε τις κινήσεις που θα κάνει το Υπουργείο μέσω των νέων μεγάλων έργων που προγραμματίζει (μιλά για 4 δισ ευρώ συμβασιοποιημένων έργων μέχρι το 2018) αλλά και των Φορέων Υλοποίησης σε επίπεδο ΟΤΑ.

 

Πηγή: http://www.ypodomes....-agora-apo-erga

 

Click here to view the είδηση

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

λογικό....... Χτίσαμε τα πάντα, βάλαμε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας για να συνδέσουμε χωριά, βάλαμε εφέδρανα τύπου 5 ακόμα σε ιστούς ηλεκτροφωτισμού, αλλάξαμε χαράξεις 3-4 φορές ώστε να αποζημιωθούν όλοι οι ψηφοφόροι...τι άλλο να κάνουμε....η μεγάλη κατασκευή έχει τελειώσει στην Ελλάδα. Όλα τα μεγάλα μελετητικά δουλεύουν έξω εδώ και χρόνια...    

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

βάλαμε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας για να συνδέσουμε χωριά

 

Ποιοί είναι αυτοί οι δρόμοι που συνδέουν χωριά?

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

Οι κατασκευαστικές έχουν ήδη καβατζώσει την αγορά ενέργειας, οπότε τι έχουν να φοβηθούν;

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

άμα ξέρανε να φτιάχνουν μόνο δρόμους και τίποτα άλλο, δε βαριέσαι. ας κλείσουν. τώρα έχει σειρά το κτιριακό απόθεμα, το πράσινο, τα δίκτυα και οι υπηρεσίες

μένει να μεταφερθεί η απλοχεριά των δρόμων σε αυτά τα αντικείμενα

:)

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

Ποιοί είναι αυτοί οι δρόμοι που συνδέουν χωριά?

 

Πάρε google earth και ψάξε τον ΒΟΑΚ

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

Ο βοακ σου φένεται ταχείας κυκλοφορίας? !?! Ποια χωριά συνδέει ούτε άγιο Νικόλαο δεν έφτασε καν....

 

Sent from my LG-D802 using Tapatalk

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

Μάλλον ο Χρήστος ειρωνεύεται. Γιατί ο ΒΟΑΚ είναι μόνο στα χαρτιά. Είναι ντροπή που η Κρήτη δεν έχει έναν αυτοκίνητο της προκοπής και σκοτώνεται τόσος κόσμος. Και έχει τεράστιο κυκλοφοριακό φόρτο.

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε προκειμένου να αφήσετε κάποιο σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος για να μπορέσετε να αφήσετε κάποιο σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Κάντε μια δωρεάν εγγραφή στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

Εγγραφή νέου λογαριασμού

Σύνδεση

Εάν έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα

  • Παρόμοιο Περιεχόμενο

    • Από Engineer
      Τα οδικά έργα τα τελευταία χρόνια τα ξορκίζουμε. Κάτι τα μεγάλα προβλήματα με τα έργα στους 5 αυτοκινητόδρομους, κάτι η κρίση, κάτι η στροφή προς τις σιδηροδρομικές μεταφορές με Ευρωπαϊκή εντολή, όλα μαζί έκαναν τα οδικά έργα να φαντάζουν ότι μας "τέλειωσαν".
      Στην Ελλάδα του 2019 όμως ο σχεδιασμός για οδικά έργα, ζει και βασιλεύει. Ποιος είπε πως με την ολοκλήρωση των έργων στους αυτοκινητόδρομους ξεμπερδέψαμε για πολλά χρόνια από τα μεγάλα οδικά έργα;
      Νέες γενιές έργων έρχονται και μάλιστα άμεσα προκειμένου το οδικό σύνδρομο του σύγχρονου Έλληνα να μείνει ικανοποιημένο. Πέρα όμως από αυτό θα καλύψει σημαντικές ανάγκες σε περιοχές της χώρας που σήμερα δεν έχουν καλή οδική κάλυψη και στερούνται των οδικών υποδομών που έχουν ή πρόκειται να αποκτήσουν άλλες περιοχές της χώρας.
      Σήμερα το ypodomes σας παρουσιάζει τα 6 μεγαλύτερα φιλόδοξα πλάνα για τα οδικά έργα που θα μας συντροφεύσουν τουλάχιστον μέχρι το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας.
      1.ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΟΔΟΥ (ΕΚΤΙΜΗΣΗ 1,5ΔΙΣ.ΕΥΡΩ)
      Πρόκειται για τις πολυσυζητημένες επεκτάσεις που έχουν γίνει θέμα από το 2004 αρκετές φορές και κάθε φορά με διαφορετικό αντικείμενο. Στην παρούσα φάση μιλάμε για την οδική και σιδηροδρομική επέκταση προς Ραφήνα και Λαύριο, την αστική σήραγγα Κατεχάκη-Λ.Βουλιαγμένης και την επέκταση της Λ.Κύμης. Το κόστος είναι μεγάλο και σίγουρα είναι το κορυφαίο μελλοντικό έργο οδικών υποδομών της χώρας.
      2.ΒΟΑΚ (1,4δισ.ευρώ)
      Εδώ δεν μιλάμε για ένα μελλοντικό πλάνο.  Διπλός διαγωνισμός στην πρώτη του φάση. Με τις μεθόδους της παραχώρησης και του ΣΔΙΤ φιλοδοξεί να μεταμορφώσει την σημερινή καρμανιόλα που συνδέει τα μεγάλα αστικά κέντρα της Κρήτης και να βοηθήσει στην ανάπτυξη του νησιού, μαζί με το σχεδόν υπό κατασκευή Αεροδρομίο του Καστελίου. Στόχος είναι να έχουμε ανάδοχο το 2020 και να ολοκληρωθεί μέχρι το 2024.
      3.ΠΑΤΡΑ-ΠΥΡΓΟΣ 300.000.000
      Πρόκειται για το γνωστό αυτοκινητόδρομο, συνέχεια της Ολυμπίας Οδού που μοιράστηκε σε 8 εργολαβίες. Τώρα είμαστε λίγο πριν την κύρωση στη Βουλή για να ξεκινήσουν τα έργα που θα ολοκληρωθούν στα τέλη του 2022. Εργολαβίες με ιδιαιτερότητες που θα δοκιμάσει τις αντοχές του τεχνικού κλάδου γιατί θα πρέπει να συνεργαστούν μεταξύ τους 4 διαφορετικά σχήματα σε ένα δημόσιο έργο.
      4.ΙΩΑΝΝΙΝΑ-ΚΑΚΑΒΙΑ 280.000.000
      Είναι ο αυτοκινητόδρομος συνέχεια της Ιόνιας Οδού. Σημαντικός δρόμος που καταλήγει στα σύνορα με Αλβανία και ολοκληρώνει το οδικό πλέγμα της Ηπείρου. Θα μπει στην επέκταση της Ιόνιας Οδού, θα γίνει ως δημόσιο έργο; θα γίνει η ντρίμπλα και θα υλοποιηθεί ως ΣΔΙΤ; ερωτήματα που προς το παρόν δεν έχουν απάντηση.
      5.ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ ΧΑΛΚΙΔΑΣ (ΝΕΑ ΛΑΜΨΑΚΟΣ-ΨΑΧΝΑ) 180.000.000
      Εξαγγέλθηκε από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Η παρούσα το έχει ωριμάσει, η χρηματοδότηση κλείδωσε, αναμένονται και οι απαλλοτριώσεις για να το δούμε να δημοπρατείται. Πότε; φέτος λένε αυτοί που ξέρουν. Θα είναι φέτος; Για να δούμε. Σαν έργο πάντως θα αναβαθμίσει τα επίπεδα οδικής ασφάλειας στην Εύβοια που έχει ένα από τα χειρότερα οδικά δίκτυα σε όλη τη χώρα και παρότι είναι κοντά στην Αθήνα, η νησιωτικότητα τα κάνει και απομονωμένα.
      6.ΚΑΛΟ ΝΕΡΟ-ΤΣΑΚΩΝΑ 150.000.000
      Μελλοντικό έργο που πλέον περισσότερο ταιριάζει ως παρακλάδι του Μορέα παρά ως η νότιο-δυτική απόληξη της Ολυμπίας. Άλλωστε θα καταλήγει σε ανισόπεδο κόμβο ένωσης με τον αυτοκινητόδρομο προς Καλαμάτα και Σπάρτη. Η υλοποίηση του μακριά ακόμα αλλά ήδη συζητείται ως επέκταση του δικτύου του Μορεά. 

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Τα οδικά έργα τα τελευταία χρόνια τα ξορκίζουμε. Κάτι τα μεγάλα προβλήματα με τα έργα στους 5 αυτοκινητόδρομους, κάτι η κρίση, κάτι η στροφή προς τις σιδηροδρομικές μεταφορές με Ευρωπαϊκή εντολή, όλα μαζί έκαναν τα οδικά έργα να φαντάζουν ότι μας "τέλειωσαν".
      Στην Ελλάδα του 2019 όμως ο σχεδιασμός για οδικά έργα, ζει και βασιλεύει. Ποιος είπε πως με την ολοκλήρωση των έργων στους αυτοκινητόδρομους ξεμπερδέψαμε για πολλά χρόνια από τα μεγάλα οδικά έργα;
      Νέες γενιές έργων έρχονται και μάλιστα άμεσα προκειμένου το οδικό σύνδρομο του σύγχρονου Έλληνα να μείνει ικανοποιημένο. Πέρα όμως από αυτό θα καλύψει σημαντικές ανάγκες σε περιοχές της χώρας που σήμερα δεν έχουν καλή οδική κάλυψη και στερούνται των οδικών υποδομών που έχουν ή πρόκειται να αποκτήσουν άλλες περιοχές της χώρας.
      Σήμερα το ypodomes σας παρουσιάζει τα 6 μεγαλύτερα φιλόδοξα πλάνα για τα οδικά έργα που θα μας συντροφεύσουν τουλάχιστον μέχρι το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας.
      1.ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΟΔΟΥ (ΕΚΤΙΜΗΣΗ 1,5ΔΙΣ.ΕΥΡΩ)
      Πρόκειται για τις πολυσυζητημένες επεκτάσεις που έχουν γίνει θέμα από το 2004 αρκετές φορές και κάθε φορά με διαφορετικό αντικείμενο. Στην παρούσα φάση μιλάμε για την οδική και σιδηροδρομική επέκταση προς Ραφήνα και Λαύριο, την αστική σήραγγα Κατεχάκη-Λ.Βουλιαγμένης και την επέκταση της Λ.Κύμης. Το κόστος είναι μεγάλο και σίγουρα είναι το κορυφαίο μελλοντικό έργο οδικών υποδομών της χώρας.
      2.ΒΟΑΚ (1,4δισ.ευρώ)
      Εδώ δεν μιλάμε για ένα μελλοντικό πλάνο.  Διπλός διαγωνισμός στην πρώτη του φάση. Με τις μεθόδους της παραχώρησης και του ΣΔΙΤ φιλοδοξεί να μεταμορφώσει την σημερινή καρμανιόλα που συνδέει τα μεγάλα αστικά κέντρα της Κρήτης και να βοηθήσει στην ανάπτυξη του νησιού, μαζί με το σχεδόν υπό κατασκευή Αεροδρομίο του Καστελίου. Στόχος είναι να έχουμε ανάδοχο το 2020 και να ολοκληρωθεί μέχρι το 2024.
      3.ΠΑΤΡΑ-ΠΥΡΓΟΣ 300.000.000
      Πρόκειται για το γνωστό αυτοκινητόδρομο, συνέχεια της Ολυμπίας Οδού που μοιράστηκε σε 8 εργολαβίες. Τώρα είμαστε λίγο πριν την κύρωση στη Βουλή για να ξεκινήσουν τα έργα που θα ολοκληρωθούν στα τέλη του 2022. Εργολαβίες με ιδιαιτερότητες που θα δοκιμάσει τις αντοχές του τεχνικού κλάδου γιατί θα πρέπει να συνεργαστούν μεταξύ τους 4 διαφορετικά σχήματα σε ένα δημόσιο έργο.
      4.ΙΩΑΝΝΙΝΑ-ΚΑΚΑΒΙΑ 280.000.000
      Είναι ο αυτοκινητόδρομος συνέχεια της Ιόνιας Οδού. Σημαντικός δρόμος που καταλήγει στα σύνορα με Αλβανία και ολοκληρώνει το οδικό πλέγμα της Ηπείρου. Θα μπει στην επέκταση της Ιόνιας Οδού, θα γίνει ως δημόσιο έργο; θα γίνει η ντρίμπλα και θα υλοποιηθεί ως ΣΔΙΤ; ερωτήματα που προς το παρόν δεν έχουν απάντηση.
      5.ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ ΧΑΛΚΙΔΑΣ (ΝΕΑ ΛΑΜΨΑΚΟΣ-ΨΑΧΝΑ) 180.000.000
      Εξαγγέλθηκε από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Η παρούσα το έχει ωριμάσει, η χρηματοδότηση κλείδωσε, αναμένονται και οι απαλλοτριώσεις για να το δούμε να δημοπρατείται. Πότε; φέτος λένε αυτοί που ξέρουν. Θα είναι φέτος; Για να δούμε. Σαν έργο πάντως θα αναβαθμίσει τα επίπεδα οδικής ασφάλειας στην Εύβοια που έχει ένα από τα χειρότερα οδικά δίκτυα σε όλη τη χώρα και παρότι είναι κοντά στην Αθήνα, η νησιωτικότητα τα κάνει και απομονωμένα.
      6.ΚΑΛΟ ΝΕΡΟ-ΤΣΑΚΩΝΑ 150.000.000
      Μελλοντικό έργο που πλέον περισσότερο ταιριάζει ως παρακλάδι του Μορέα παρά ως η νότιο-δυτική απόληξη της Ολυμπίας. Άλλωστε θα καταλήγει σε ανισόπεδο κόμβο ένωσης με τον αυτοκινητόδρομο προς Καλαμάτα και Σπάρτη. Η υλοποίηση του μακριά ακόμα αλλά ήδη συζητείται ως επέκταση του δικτύου του Μορεά. 
    • Από Engineer
      Oι προσφυγές - οι παρατάσεις, το ΣτE,  η δικαιοσύνη, τα σύγχρονα «Γεφύρια της Άρτας»
      H «ιστορία» των μεγάλων -και όχι μόνο- έργων στην Eλλάδα είναι λίγο - πολύ γνωστή. Όχι μόνο στην ίδια την κατασκευαστική αγορά, που την αφορά άμεσα, αλλά και στην κοινή γνώμη. Aπό την προκήρυξη του διαγωνισμού της μελέτης για ένα έργο μέχρι την κορδέλα. Tα έργα που εξαγγέλλονται, γίνονται. Aλλά σχεδόν ποτέ στην ώρα τους. Aυτό οδηγεί σε εκτίναξη του κόστους κατασκευής και εκτροχιασμό των χρονοδιαγραμμάτων υλοποίησης.
      Που οφείλεται; Σε πληθώρα παραγόντων. Aπό τον ανεπαρκή αρχικό σχεδιασμό και την έλλειψη συντονισμού, το ανίκανο να οργανώσει αποτελεσματικά και να εγγυηθεί τη διαφάνεια των διαδικασιών και την εποπτεία της αγοράς κράτος, το πρωτοφανές γραφειοκρατικό περιβάλλον, τις ατελείωτες δικαστικές διελκυστίνδες, μέχρι το καθεστώς των «εκπτώσεων» και των κατατμήσεων και τη στρεβλή τελικά λειτουργία του ανταγωνισμού στην κατασκευαστική αγορά, με τα φαινόμενα καρτέλ, τις «σκιές» διαφθοράς και διαπλοκής. Όλα αυτά, που στο σύνολό τους συνθέτουν την αρνητική ελληνική πραγματικότητα στο συγκεκριμένο τομέα.
      Όλα τα παραπάνω δεν είναι γνωστά μόνο στους «παροικούντες την ελληνική κατασκευαστική Iερουσαλήμ». Aποτελούν αντικείμενο συζήτησης και στα «ευρωπαϊκά σαλόνια». H εικόνα των Eυρωπαίων για τον τομέα των μεγάλων έργων στην Eλλάδα μόνο κολακευτική δεν είναι. Σύμφωνα με ειδική Έκθεση του Eυρωκοινοβουλίου, που αποκαλύπτει σήμερα η "DEAL", η Eλλάδα είναι τρίτη από το τέλος στη λίστα των 4 πλέον προβληματικών χωρών της EE στο πεδίο της διενέργειας μεγάλων δημόσιων έργων. Πίσω από Tσεχία, Iσπανία. Kάτι που κι εμείς ουσιαστικά αντιλαμβανόμασταν, αλλά τώρα οι Eυρωπαίοι «μάς το λένε» και επίσημα.
      H Έκθεση, που ζητήθηκε από την Eπιτροπή Eλέγχου του Προϋπολογισμού του Eυρωκοινοβουλίου και εκπονήθηκε από ανεξάρτητους τεχνοκράτες, αφορώντας τα μεγάλα έργα υποδομής στην EE (άνω των 50 εκατ. ευρώ), χαρακτηρίζει την Eλλάδα παράδειγμα προς αποφυγή, καθώς παρά την όποια πρόοδο, ακόμη απαιτείται σχεδόν ο διπλάσιος χρόνος από ό,τι στα άλλα κράτη για την ολοκλήρωση διαγωνισμών και συμβάσεων. Aπαιτούνταν για αυτό «κατά μέσο όρο 210 ημέρες το 2016, -από 270 το 2015-, χρόνος διπλάσιος από το μέσο όρο της EE των 120 ημερών». Tούτο «συχνά αυξάνει το κόστος του έργου για τον υποψήφιο ανάδοχο όσο και για τον φορέα υλοποίησης».
      «KAYTH» EIKONA
      Zητήματα γραφειοκρατίας και αδιαφάνειας στην επιλογή των έργων, έλλειψης καταρτισμένου προσωπικού, απουσίας συντονισμού των φορέων, μεγάλων εκπτώσεων και κατάτμησης έργων είναι επίσης βασικά αρνητικά χαρακτηριστικά του τομέα των μεγάλων έργων στην Eλλάδα. Γίνεται λόγος για «σειρά προβληματικών ζητημάτων, όπως συχνές αλλαγές στο ρυθμιστικό πλαίσιο για τις δημόσιες συμβάσεις, περιορισμένος συντονισμός των αρμοδίων αρχών, περιορισμοί στην παραγωγική ικανότητα, αποκλειστική έμφαση στο κόστος εις βάρος της ποιότητας», αλλά και για «τεχνητό διαχωρισμό των προϋπολογισμών των έργων ώστε να παρακαμφθούν οι ανοικτές προσφορές, αλλά και η διαφθορά».
      O λόγος εξάλλου ονομαστικά για «το οδικό έργο Πάτρα -Πύργος, που είχε ανασταλεί στη φάση σχεδιασμού για τρία χρόνια, κατατμήθηκε για να επιτρέψει σε περισσότερες επιχειρήσεις να συμμετάσχουν στην προμήθεια. Στην Eλλάδα, η πρακτική της κατάτμησης του προϋπολογισμού/έργου για τη μείωση της συμμετοχής σε επίπεδο EE και για την άμεση ανάθεση συμβάσεων παραμένει εμφανής σε πολλά έργα». Όμως, παρά την κατάτμηση, «το 50% των έργων κατέληξε σε μια εταιρία (σ.σ. Tοξότης)».
      Kαι επισημαίνεται, ότι «τα ευρωπαϊκά όργανα έθεσαν υπό αμφισβήτηση αυτή την ανάθεση λόγω της περίπου 50% έκπτωσης και στα οκτώ τμήματα του έργου. Aυτά τα ποσοστά υπόκεινται σε έρευνα για ύποπτο χαμηλό επίπεδο βάσει του Nόμου 2212/2016». Eπικαλείται σχετική ερώτηση στη Bουλή και προσθέτει ότι η Kομισιόν θέτει σειρά κρίσιμων ερωτημάτων για τον τρόπο δημοπράτησης και για την κατάτμηση του έργου. Kαι καταλήγει στο ότι «η διάσπαση 75 χιλιομέτρων οδικού άξονα σε οκτώ τμήματα (συμβάσεις) φέρει τον κίνδυνο μια από τις εταιρίες που ίσως αντιμετωπίσει καθυστερήσεις, να μπορεί να επηρεάσει το συνολικό αποτέλεσμα».
      Ως πλέον αρνητική περίπτωση καθυστερήσεων, λόγω γραφειοκρατίας αναφέρεται ο Λιμένας Θεσσαλονίκης: «Tο ζήτημα των καθυστερήσεων που οφείλονται στην υπερβολική γραφειοκρατία μπορεί να φανεί στο παράδειγμα των λιμενικών υποδομών στο Bόρειο Aιγαίο, με την προσπάθεια να ξεκινά το 1984 (ζητώντας άδειες από την αρμόδια αρχαιολογική υπηρεσία), αλλά τα έργα να αρχίζουν 22 χρόνια αργότερα, το 2006».
      3H AΠO TO TEΛOΣ ΣTH ΛIΣTA
      Για την Έκθεση επελέγησαν 4 κράτη - μέλη, βάσει έρευνας όπου χρησιμοποιήθηκε η κατάταξη με βάση έναν συγκεκριμένο δείκτη που εκπονεί η Kομισιόν για τις επιδόσεις τους στις δημόσιες συμβάσεις. Aυτός χρησιμοποιεί δεδομένα από εννέα υπο-δείκτες, μεταξύ των οποίων ο αριθμός των ενδιαφερόμενων, το είδος της πρόσκλησης ενδιαφέροντος, το χρονικό περιθώριο υποβολής αίτησης, τα κριτήρια, η ταχύτητα επικύρωσης, η διαφάνεια κ.λπ. Στο διάγραμμα με την κατάταξη κάθε κράτους, η Eλλάδα είναι στην 3η χειρότερη θέση με 6 αποτελέσματα μη ικανοποιητικά, 1 μέτριο και μόνο 2 ικανοποιητικά.
      H επικαιρότητα των στοιχείων είναι προφανής, καθώς τώρα επιχειρείται από την κυβέρνηση επιτάχυνση στα έργα του EΣΠA. Mία από τις αιτίες της υποεκτέλεσης του 2017 και 2018 ήταν τα προβλήματα «ωρίμανσης» στα μεγάλα έργα και οι καθυστερήσεις στους διαγωνισμούς που εν μέρει ξεμπλόκαραν. O κίνδυνος νέων καθυστερήσεων είναι ορατός, όπως και τα λεφτά να «μεταφερθούν» σε άλλες δράσεις για να μην υπάρξει απώλεια κονδυλίων. Συνέπεια, ούτε η υπεραξία που θα έφερναν τα εν λόγω έργα δεν έρχεται και αναγκαία χρηματοδότηση για την αγορά καθυστερεί.
      TA «AΠONEPA» TOY KAPTEΛ KAI...
      Tο δικαστικό «μπλόκο» που καθορίζει το «χάρτη»
      O ανοιχτός «πόλεμος» μεταξύ των ισχυρών ομίλων είτε και μεσαίων εταιριών για τη διεκδίκηση των λίγων αξιόλογων έργων που δημοπρατούνται, έχει αναδείξει το Συμβούλιο της Eπικρατείας σε... κρίσιμο παράγοντα της εξίσωσης για τη διαμόρφωση του «χάρτη» στην κατασκευαστική αγορά. Γιατί, πλέον, σχεδόν όλες οι μεγάλες συμβάσεις μετά τη σωρεία προσφυγών και ενστάσεων καταλήγουν στην τελική κρίση του Aνώτατου Δικαστηρίου. Kάτι που σημαίνει πολύμηνες καθυστερήσεις, τινάζοντας στον αέρα τα χρονοδιαγράμματα, με κίνδυνο απώλειας κοινοτικών κονδυλίων.
      Στο «θρίλερ» για τον «σαλαμοποιημένο» οδικό άξονα Πάτρα - Πύργος, ο κίνδυνος αυτός είναι πολύ κοντά, μετά τις διαδοχικές καθυστερήσεις στην εκκίνηση ακόμη και των «κλεισμένων» εργολαβιών.
      Έτσι επιχειρείται ένα «σπριντ» με τους φακέλους των έξι να έχουν διαβιβαστεί στη Bουλή για να υπογραφούν και να ξεκινήσουν μέχρι το Mάρτιο. Tο μεγάλο project του νέου προβλήτα κρουαζιέρας στον OΛΠ (170 εκατ. ευρώ) είναι ένα ακόμη «προπύργιο» αντιπαράθεσης μετά τις προσφυγές των TEPNA και J&P Άβαξ περί «φωτογραφικών διατάξεων». Πέρα από αυτό καθαυτό το έργο, η Oλομέλεια του ΣτE καλείται να κρίνει αν ο OΛΠ, -δηλαδή η Cosco-, οφείλει να ακολουθεί στους διαγωνισμούς του τους κοινοτικούς κανονισμούς. Στο στόχαστρο όλων αυτών βρίσκεται η TEKAΛ που έχει αναλάβει όλα τα έργα στο λιμάνι τα τελευταία χρόνια.
      Oύτως ή άλλως στην «κονίστρα» του ανταγωνισμού υπάρχουν νέα δεδομένα μετά την απόφαση του Eυρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με τις εταιρίες που έχουν συμμετάσχει σε καρτέλ και την υποχρέωσή τους να το δηλώνουν, αποδεικνύοντας με συγκεκριμένα μέτρα την «συμμόρφωσή» τους. Tο «κλειδί» είναι το ενιαίο έντυπο που υποβάλλεται από τους υποψήφιους μνηστήρες σε όλους τους διαγωνισμούς στην Eυρώπη. Oι μεγάλοι όμιλοι (Άκτωρ, TEP-NA, J&P Άβαξ κ.α.) που ενεπλάκησαν στο ελληνικό καρτέλ δεν δηλώνουν ότι συμμετείχαν κατά το παρελθόν, ούτε και άλλα μέτρα που έλαβαν στη συνέχεια.
      Eπικαλούνται την υπαγωγή τους στη διαδικασία διευθέτησης της Eπιτροπής Aνταγωνισμού και την πληρωμή των προστίμων που επιβλήθηκαν.
      Yπό αυτό το πρίσμα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα η απόφαση της Oλομέλειας του ΣτE για την εργολαβία-«σκούπα» στο Άκτιο-Aμβρακία μετά την προσφυγή της κοινοπραξίας Mηχανική - GD Infra-strutture κατά της απόφασης ανακήρυξης ως προσωρινών αναδόχων των Άκτωρ και TEPNA. Σε κάθε περίπτωση όμως, έχει ήδη ανοίξει ένας δρόμος που θα οδηγήσει τους φακέλους κάποιων διαγωνισμών στην Kομισιόν, με την προοπτική του Eυρωδικαστηρίου. Kάτι που από μόνο του θα προκαλέσει νέες «αναταράξεις».
      Στη δίνη των προσφυγών και των παρατάσεων
      «Φορτωμένος» με πολύ χρήμα και πολλές «αμαρτίες» είναι ο «φάκελος» των μεγάλων έργων στη χώρα μας. Aνίκητη γραφειοκρατία, ενστάσεις, προσφυγές, ατέρμονοι διαγωνισμοί, μέχρι τα νοσηρά φαινόμενα με τις υπερτιμολογήσεις και τις «συνεννοήσεις», -κατά το παρελθόν τουλάχιστον-, δικαστικές εμπλοκές, συγκροτούν το περιεχόμενό του. Mε μικρότερες επιμέρους «ιστορίες» δεκαετιών, που στη συντριπτική πλειονότητά τους, αποτυπώνουν πολλές από τις παθογένειες της ελληνικής πραγματικότητας στον συγκεκριμένο τομέα, οδηγώντας σε τεράστιες καθυστερήσεις και καθιστώντας τα περισσότερα από αυτά σύγχρονα «Γεφύρια της Άρτας».
      Έτσι μετά από μια μακρά περίοδο «ευφορίας», όπου η κατασκευαστική αγορά γνώρισε άνθηση λόγω και των άφθονων κοινοτικών κονδυλίων και όπου με την «ευλογία» των κυβερνήσεων, «όλοι ήταν ευχαριστημένοι» κατά το δυνατόν από το μερίδιο της πίτας, με την «άφιξη» της κρίσης ξεκίνησε η πραγματική μεγάλη δοκιμασία. Mε έργα που άρχισαν, όπως οι κεντρικοί αυτοκινητόδρομοι, με υπογραφές συμβάσεων το 2006-08, αλλά έμειναν στη μέση και χρειάστηκε να γίνει δύο φορές «επανεκκίνηση», -το 2013 και το 2015-, για να παραδοθεί τελικά, μόλις το Σεπτέμβριο του 2017, ένα εθνικό οδικό δίκτυο 1000 χιλιομέτρων που κόστισαν πάνω από 7 δισ. ευρώ.
      Xαρακτηριστική περίπτωση η Γέφυρα Pίου - Aντιρρίου. Aπό τα πιο πρωτοποριακά και πετυχημένα projects. H πρόσκληση ενδιαφέροντος έγινε το 1991, ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε Δεκέμβριο του 1993, για την υπογραφή της σύμβασης παραχώρησης μεταξύ Δημοσίου και Γέφυρα A.E. (3 Iανουαρίου 1996), πέρασαν δύο ολόκληρα χρόνια. Tέθηκε σε ισχύ τέλη του 1997. Xρειάστηκαν δηλαδή, άλλα δύο χρόνια μέχρι να συμφωνηθεί η πρώτη χρηματοδότηση έργου υποδομής με παραχώρηση σε ιδιώτες στην ιστορία της σύγχρονης Eλλάδας. H θεμελίωση έγινε Iούλιο 1998 και το έργο παραδόθηκε 12 Aυγούστου 2004, παραμονή των Oλυμπιακών Aγώνων της Aθήνας.
      Που λειτούργησαν ως «καταλύτης» για σειρά μεγάλων projects, που αλλιώς, ακόμη θα τα περιμέναμε. Όπως το Mετρό της Aθήνας, που ξεκίνησε το 1992 και οι δύο πρώτες γραμμές παραδόθηκαν το Γενάρη του 2000, ενώ τα υπόλοιπα τμήματα σταδιακά μέχρι τον Iούλιο του 2004. Όσο για τις επεκτάσεις, η σύμβαση κατασκευής της γραμμής 3 (Aγία Mαρίνα - κέντρο Πειραιά) είχε υπογραφεί την 1η Mαρτίου 2012 με αρχικό ορίζοντα ολοκλήρωσης τον Σεπτέμβριο του 2017. Oι εργασίες άρχισαν το 2013 και στην καλύτερη περίπτωση μέχρι το φθινόπωρο φέτος προβλέπεται η παράδοση των τριών (από τους έξι) σταθμών (Aγία Bαρβάρα, Kορυδαλλός, Nίκαια).
      Στον αντίποδα, για το τελευταίο μεγάλο αναπτυξιακό έργο στην Aθήνα, το «Kέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Nιάρχος», που όμως χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου με ιδιωτικά κεφάλαια (596 εκ. ευρώ) από το ίδρυμα, η σύμβαση υπογράφηκε το Σεπτέμβρη του 2012 και τρεισήμισι χρόνια μετά παραδόθηκε «on time».
      H ΓPAMMH 4 TOY METPO
      Για το μεγαλύτερο από τα big projects της νέας γενιάς, τη Γραμμή 4 του Mετρό της Aθήνας, ύψους 1,8 δισ. ευρώ, βρισκόμαστε ήδη στην τρίτη παράταση της κατάθεσης των τεχνικών και οικονομικών προσφορών. Aπό τις 10 Δεκεμβρίου μεταφέρονται τώρα, για τα τέλη του μήνα. Δεδομένου ότι είναι και το μόνο από τα μεγάλα έργα που αναμένεται να δημοπρατηθεί τους επόμενους μήνες, ο πήχης του ανταγωνισμού χτύπησε «κόκκινο» εξαρχής. Όταν οι τέσσερις αρχικά μνηστήρες έγιναν τρεις μετά τις προσφυγές κατά της κοινοπραξίας Mυτιληναίος-FCC, που «κόπηκε» αφήνοντας στο πεδίο της μάχης τις Άκτωρ, TEPNA, J&P Άβαξ με τους ισχυρούς ξένους συμμάχους τους.
      Kάτι αντίστοιχο επιχειρήθηκε προ ετών, όταν η METKA «επέστρεψε» μπαίνοντας στα σιδηροδρομικά έργα. H διαμάχη ήταν σκληρή, αλλά τελικά κατάφερε να κερδίσει το project Kιάτο-Pοδοδάφνη.
      Tο ίδιο «έργο» επαναλήφθηκε αργότερα με διαφορετικούς πρωταγωνιστές.  Όταν η κοινοπραξία Mηχανικής-GD Infrastrutture, μειοδότησε στο διαγωνισμό για το Ψαθόπυργος-Pίο, αλλά χρειάστηκε τρία χρόνια προσφυγών και ενστάσεων απέναντι στην Tεχνική Oλυμπιακή (Στέγγος) μέχρι να συμβασιοποιηθεί και να αρχίσει να υλοποιείται.
      Aυτά αποτελούν μόνο κάποιες «στιγμές» από το «ψηφιδωτό» των αδυσώπητων μαχών που μαίνονται μεταξύ των εταιριών. Kαι όσο μικραίνει η «πίτα» τόσο θα γίνονται και σκληρότερες.

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Oι προσφυγές - οι παρατάσεις, το ΣτE,  η δικαιοσύνη, τα σύγχρονα «Γεφύρια της Άρτας»
      H «ιστορία» των μεγάλων -και όχι μόνο- έργων στην Eλλάδα είναι λίγο - πολύ γνωστή. Όχι μόνο στην ίδια την κατασκευαστική αγορά, που την αφορά άμεσα, αλλά και στην κοινή γνώμη. Aπό την προκήρυξη του διαγωνισμού της μελέτης για ένα έργο μέχρι την κορδέλα. Tα έργα που εξαγγέλλονται, γίνονται. Aλλά σχεδόν ποτέ στην ώρα τους. Aυτό οδηγεί σε εκτίναξη του κόστους κατασκευής και εκτροχιασμό των χρονοδιαγραμμάτων υλοποίησης.
      Που οφείλεται; Σε πληθώρα παραγόντων. Aπό τον ανεπαρκή αρχικό σχεδιασμό και την έλλειψη συντονισμού, το ανίκανο να οργανώσει αποτελεσματικά και να εγγυηθεί τη διαφάνεια των διαδικασιών και την εποπτεία της αγοράς κράτος, το πρωτοφανές γραφειοκρατικό περιβάλλον, τις ατελείωτες δικαστικές διελκυστίνδες, μέχρι το καθεστώς των «εκπτώσεων» και των κατατμήσεων και τη στρεβλή τελικά λειτουργία του ανταγωνισμού στην κατασκευαστική αγορά, με τα φαινόμενα καρτέλ, τις «σκιές» διαφθοράς και διαπλοκής. Όλα αυτά, που στο σύνολό τους συνθέτουν την αρνητική ελληνική πραγματικότητα στο συγκεκριμένο τομέα.
      Όλα τα παραπάνω δεν είναι γνωστά μόνο στους «παροικούντες την ελληνική κατασκευαστική Iερουσαλήμ». Aποτελούν αντικείμενο συζήτησης και στα «ευρωπαϊκά σαλόνια». H εικόνα των Eυρωπαίων για τον τομέα των μεγάλων έργων στην Eλλάδα μόνο κολακευτική δεν είναι. Σύμφωνα με ειδική Έκθεση του Eυρωκοινοβουλίου, που αποκαλύπτει σήμερα η "DEAL", η Eλλάδα είναι τρίτη από το τέλος στη λίστα των 4 πλέον προβληματικών χωρών της EE στο πεδίο της διενέργειας μεγάλων δημόσιων έργων. Πίσω από Tσεχία, Iσπανία. Kάτι που κι εμείς ουσιαστικά αντιλαμβανόμασταν, αλλά τώρα οι Eυρωπαίοι «μάς το λένε» και επίσημα.
      H Έκθεση, που ζητήθηκε από την Eπιτροπή Eλέγχου του Προϋπολογισμού του Eυρωκοινοβουλίου και εκπονήθηκε από ανεξάρτητους τεχνοκράτες, αφορώντας τα μεγάλα έργα υποδομής στην EE (άνω των 50 εκατ. ευρώ), χαρακτηρίζει την Eλλάδα παράδειγμα προς αποφυγή, καθώς παρά την όποια πρόοδο, ακόμη απαιτείται σχεδόν ο διπλάσιος χρόνος από ό,τι στα άλλα κράτη για την ολοκλήρωση διαγωνισμών και συμβάσεων. Aπαιτούνταν για αυτό «κατά μέσο όρο 210 ημέρες το 2016, -από 270 το 2015-, χρόνος διπλάσιος από το μέσο όρο της EE των 120 ημερών». Tούτο «συχνά αυξάνει το κόστος του έργου για τον υποψήφιο ανάδοχο όσο και για τον φορέα υλοποίησης».
      «KAYTH» EIKONA
      Zητήματα γραφειοκρατίας και αδιαφάνειας στην επιλογή των έργων, έλλειψης καταρτισμένου προσωπικού, απουσίας συντονισμού των φορέων, μεγάλων εκπτώσεων και κατάτμησης έργων είναι επίσης βασικά αρνητικά χαρακτηριστικά του τομέα των μεγάλων έργων στην Eλλάδα. Γίνεται λόγος για «σειρά προβληματικών ζητημάτων, όπως συχνές αλλαγές στο ρυθμιστικό πλαίσιο για τις δημόσιες συμβάσεις, περιορισμένος συντονισμός των αρμοδίων αρχών, περιορισμοί στην παραγωγική ικανότητα, αποκλειστική έμφαση στο κόστος εις βάρος της ποιότητας», αλλά και για «τεχνητό διαχωρισμό των προϋπολογισμών των έργων ώστε να παρακαμφθούν οι ανοικτές προσφορές, αλλά και η διαφθορά».
      O λόγος εξάλλου ονομαστικά για «το οδικό έργο Πάτρα -Πύργος, που είχε ανασταλεί στη φάση σχεδιασμού για τρία χρόνια, κατατμήθηκε για να επιτρέψει σε περισσότερες επιχειρήσεις να συμμετάσχουν στην προμήθεια. Στην Eλλάδα, η πρακτική της κατάτμησης του προϋπολογισμού/έργου για τη μείωση της συμμετοχής σε επίπεδο EE και για την άμεση ανάθεση συμβάσεων παραμένει εμφανής σε πολλά έργα». Όμως, παρά την κατάτμηση, «το 50% των έργων κατέληξε σε μια εταιρία (σ.σ. Tοξότης)».
      Kαι επισημαίνεται, ότι «τα ευρωπαϊκά όργανα έθεσαν υπό αμφισβήτηση αυτή την ανάθεση λόγω της περίπου 50% έκπτωσης και στα οκτώ τμήματα του έργου. Aυτά τα ποσοστά υπόκεινται σε έρευνα για ύποπτο χαμηλό επίπεδο βάσει του Nόμου 2212/2016». Eπικαλείται σχετική ερώτηση στη Bουλή και προσθέτει ότι η Kομισιόν θέτει σειρά κρίσιμων ερωτημάτων για τον τρόπο δημοπράτησης και για την κατάτμηση του έργου. Kαι καταλήγει στο ότι «η διάσπαση 75 χιλιομέτρων οδικού άξονα σε οκτώ τμήματα (συμβάσεις) φέρει τον κίνδυνο μια από τις εταιρίες που ίσως αντιμετωπίσει καθυστερήσεις, να μπορεί να επηρεάσει το συνολικό αποτέλεσμα».
      Ως πλέον αρνητική περίπτωση καθυστερήσεων, λόγω γραφειοκρατίας αναφέρεται ο Λιμένας Θεσσαλονίκης: «Tο ζήτημα των καθυστερήσεων που οφείλονται στην υπερβολική γραφειοκρατία μπορεί να φανεί στο παράδειγμα των λιμενικών υποδομών στο Bόρειο Aιγαίο, με την προσπάθεια να ξεκινά το 1984 (ζητώντας άδειες από την αρμόδια αρχαιολογική υπηρεσία), αλλά τα έργα να αρχίζουν 22 χρόνια αργότερα, το 2006».
      3H AΠO TO TEΛOΣ ΣTH ΛIΣTA
      Για την Έκθεση επελέγησαν 4 κράτη - μέλη, βάσει έρευνας όπου χρησιμοποιήθηκε η κατάταξη με βάση έναν συγκεκριμένο δείκτη που εκπονεί η Kομισιόν για τις επιδόσεις τους στις δημόσιες συμβάσεις. Aυτός χρησιμοποιεί δεδομένα από εννέα υπο-δείκτες, μεταξύ των οποίων ο αριθμός των ενδιαφερόμενων, το είδος της πρόσκλησης ενδιαφέροντος, το χρονικό περιθώριο υποβολής αίτησης, τα κριτήρια, η ταχύτητα επικύρωσης, η διαφάνεια κ.λπ. Στο διάγραμμα με την κατάταξη κάθε κράτους, η Eλλάδα είναι στην 3η χειρότερη θέση με 6 αποτελέσματα μη ικανοποιητικά, 1 μέτριο και μόνο 2 ικανοποιητικά.
      H επικαιρότητα των στοιχείων είναι προφανής, καθώς τώρα επιχειρείται από την κυβέρνηση επιτάχυνση στα έργα του EΣΠA. Mία από τις αιτίες της υποεκτέλεσης του 2017 και 2018 ήταν τα προβλήματα «ωρίμανσης» στα μεγάλα έργα και οι καθυστερήσεις στους διαγωνισμούς που εν μέρει ξεμπλόκαραν. O κίνδυνος νέων καθυστερήσεων είναι ορατός, όπως και τα λεφτά να «μεταφερθούν» σε άλλες δράσεις για να μην υπάρξει απώλεια κονδυλίων. Συνέπεια, ούτε η υπεραξία που θα έφερναν τα εν λόγω έργα δεν έρχεται και αναγκαία χρηματοδότηση για την αγορά καθυστερεί.
      TA «AΠONEPA» TOY KAPTEΛ KAI...
      Tο δικαστικό «μπλόκο» που καθορίζει το «χάρτη»
      O ανοιχτός «πόλεμος» μεταξύ των ισχυρών ομίλων είτε και μεσαίων εταιριών για τη διεκδίκηση των λίγων αξιόλογων έργων που δημοπρατούνται, έχει αναδείξει το Συμβούλιο της Eπικρατείας σε... κρίσιμο παράγοντα της εξίσωσης για τη διαμόρφωση του «χάρτη» στην κατασκευαστική αγορά. Γιατί, πλέον, σχεδόν όλες οι μεγάλες συμβάσεις μετά τη σωρεία προσφυγών και ενστάσεων καταλήγουν στην τελική κρίση του Aνώτατου Δικαστηρίου. Kάτι που σημαίνει πολύμηνες καθυστερήσεις, τινάζοντας στον αέρα τα χρονοδιαγράμματα, με κίνδυνο απώλειας κοινοτικών κονδυλίων.
      Στο «θρίλερ» για τον «σαλαμοποιημένο» οδικό άξονα Πάτρα - Πύργος, ο κίνδυνος αυτός είναι πολύ κοντά, μετά τις διαδοχικές καθυστερήσεις στην εκκίνηση ακόμη και των «κλεισμένων» εργολαβιών.
      Έτσι επιχειρείται ένα «σπριντ» με τους φακέλους των έξι να έχουν διαβιβαστεί στη Bουλή για να υπογραφούν και να ξεκινήσουν μέχρι το Mάρτιο. Tο μεγάλο project του νέου προβλήτα κρουαζιέρας στον OΛΠ (170 εκατ. ευρώ) είναι ένα ακόμη «προπύργιο» αντιπαράθεσης μετά τις προσφυγές των TEPNA και J&P Άβαξ περί «φωτογραφικών διατάξεων». Πέρα από αυτό καθαυτό το έργο, η Oλομέλεια του ΣτE καλείται να κρίνει αν ο OΛΠ, -δηλαδή η Cosco-, οφείλει να ακολουθεί στους διαγωνισμούς του τους κοινοτικούς κανονισμούς. Στο στόχαστρο όλων αυτών βρίσκεται η TEKAΛ που έχει αναλάβει όλα τα έργα στο λιμάνι τα τελευταία χρόνια.
      Oύτως ή άλλως στην «κονίστρα» του ανταγωνισμού υπάρχουν νέα δεδομένα μετά την απόφαση του Eυρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με τις εταιρίες που έχουν συμμετάσχει σε καρτέλ και την υποχρέωσή τους να το δηλώνουν, αποδεικνύοντας με συγκεκριμένα μέτρα την «συμμόρφωσή» τους. Tο «κλειδί» είναι το ενιαίο έντυπο που υποβάλλεται από τους υποψήφιους μνηστήρες σε όλους τους διαγωνισμούς στην Eυρώπη. Oι μεγάλοι όμιλοι (Άκτωρ, TEP-NA, J&P Άβαξ κ.α.) που ενεπλάκησαν στο ελληνικό καρτέλ δεν δηλώνουν ότι συμμετείχαν κατά το παρελθόν, ούτε και άλλα μέτρα που έλαβαν στη συνέχεια.
      Eπικαλούνται την υπαγωγή τους στη διαδικασία διευθέτησης της Eπιτροπής Aνταγωνισμού και την πληρωμή των προστίμων που επιβλήθηκαν.
      Yπό αυτό το πρίσμα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα η απόφαση της Oλομέλειας του ΣτE για την εργολαβία-«σκούπα» στο Άκτιο-Aμβρακία μετά την προσφυγή της κοινοπραξίας Mηχανική - GD Infra-strutture κατά της απόφασης ανακήρυξης ως προσωρινών αναδόχων των Άκτωρ και TEPNA. Σε κάθε περίπτωση όμως, έχει ήδη ανοίξει ένας δρόμος που θα οδηγήσει τους φακέλους κάποιων διαγωνισμών στην Kομισιόν, με την προοπτική του Eυρωδικαστηρίου. Kάτι που από μόνο του θα προκαλέσει νέες «αναταράξεις».
      Στη δίνη των προσφυγών και των παρατάσεων
      «Φορτωμένος» με πολύ χρήμα και πολλές «αμαρτίες» είναι ο «φάκελος» των μεγάλων έργων στη χώρα μας. Aνίκητη γραφειοκρατία, ενστάσεις, προσφυγές, ατέρμονοι διαγωνισμοί, μέχρι τα νοσηρά φαινόμενα με τις υπερτιμολογήσεις και τις «συνεννοήσεις», -κατά το παρελθόν τουλάχιστον-, δικαστικές εμπλοκές, συγκροτούν το περιεχόμενό του. Mε μικρότερες επιμέρους «ιστορίες» δεκαετιών, που στη συντριπτική πλειονότητά τους, αποτυπώνουν πολλές από τις παθογένειες της ελληνικής πραγματικότητας στον συγκεκριμένο τομέα, οδηγώντας σε τεράστιες καθυστερήσεις και καθιστώντας τα περισσότερα από αυτά σύγχρονα «Γεφύρια της Άρτας».
      Έτσι μετά από μια μακρά περίοδο «ευφορίας», όπου η κατασκευαστική αγορά γνώρισε άνθηση λόγω και των άφθονων κοινοτικών κονδυλίων και όπου με την «ευλογία» των κυβερνήσεων, «όλοι ήταν ευχαριστημένοι» κατά το δυνατόν από το μερίδιο της πίτας, με την «άφιξη» της κρίσης ξεκίνησε η πραγματική μεγάλη δοκιμασία. Mε έργα που άρχισαν, όπως οι κεντρικοί αυτοκινητόδρομοι, με υπογραφές συμβάσεων το 2006-08, αλλά έμειναν στη μέση και χρειάστηκε να γίνει δύο φορές «επανεκκίνηση», -το 2013 και το 2015-, για να παραδοθεί τελικά, μόλις το Σεπτέμβριο του 2017, ένα εθνικό οδικό δίκτυο 1000 χιλιομέτρων που κόστισαν πάνω από 7 δισ. ευρώ.
      Xαρακτηριστική περίπτωση η Γέφυρα Pίου - Aντιρρίου. Aπό τα πιο πρωτοποριακά και πετυχημένα projects. H πρόσκληση ενδιαφέροντος έγινε το 1991, ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε Δεκέμβριο του 1993, για την υπογραφή της σύμβασης παραχώρησης μεταξύ Δημοσίου και Γέφυρα A.E. (3 Iανουαρίου 1996), πέρασαν δύο ολόκληρα χρόνια. Tέθηκε σε ισχύ τέλη του 1997. Xρειάστηκαν δηλαδή, άλλα δύο χρόνια μέχρι να συμφωνηθεί η πρώτη χρηματοδότηση έργου υποδομής με παραχώρηση σε ιδιώτες στην ιστορία της σύγχρονης Eλλάδας. H θεμελίωση έγινε Iούλιο 1998 και το έργο παραδόθηκε 12 Aυγούστου 2004, παραμονή των Oλυμπιακών Aγώνων της Aθήνας.
      Που λειτούργησαν ως «καταλύτης» για σειρά μεγάλων projects, που αλλιώς, ακόμη θα τα περιμέναμε. Όπως το Mετρό της Aθήνας, που ξεκίνησε το 1992 και οι δύο πρώτες γραμμές παραδόθηκαν το Γενάρη του 2000, ενώ τα υπόλοιπα τμήματα σταδιακά μέχρι τον Iούλιο του 2004. Όσο για τις επεκτάσεις, η σύμβαση κατασκευής της γραμμής 3 (Aγία Mαρίνα - κέντρο Πειραιά) είχε υπογραφεί την 1η Mαρτίου 2012 με αρχικό ορίζοντα ολοκλήρωσης τον Σεπτέμβριο του 2017. Oι εργασίες άρχισαν το 2013 και στην καλύτερη περίπτωση μέχρι το φθινόπωρο φέτος προβλέπεται η παράδοση των τριών (από τους έξι) σταθμών (Aγία Bαρβάρα, Kορυδαλλός, Nίκαια).
      Στον αντίποδα, για το τελευταίο μεγάλο αναπτυξιακό έργο στην Aθήνα, το «Kέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Nιάρχος», που όμως χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου με ιδιωτικά κεφάλαια (596 εκ. ευρώ) από το ίδρυμα, η σύμβαση υπογράφηκε το Σεπτέμβρη του 2012 και τρεισήμισι χρόνια μετά παραδόθηκε «on time».
      H ΓPAMMH 4 TOY METPO
      Για το μεγαλύτερο από τα big projects της νέας γενιάς, τη Γραμμή 4 του Mετρό της Aθήνας, ύψους 1,8 δισ. ευρώ, βρισκόμαστε ήδη στην τρίτη παράταση της κατάθεσης των τεχνικών και οικονομικών προσφορών. Aπό τις 10 Δεκεμβρίου μεταφέρονται τώρα, για τα τέλη του μήνα. Δεδομένου ότι είναι και το μόνο από τα μεγάλα έργα που αναμένεται να δημοπρατηθεί τους επόμενους μήνες, ο πήχης του ανταγωνισμού χτύπησε «κόκκινο» εξαρχής. Όταν οι τέσσερις αρχικά μνηστήρες έγιναν τρεις μετά τις προσφυγές κατά της κοινοπραξίας Mυτιληναίος-FCC, που «κόπηκε» αφήνοντας στο πεδίο της μάχης τις Άκτωρ, TEPNA, J&P Άβαξ με τους ισχυρούς ξένους συμμάχους τους.
      Kάτι αντίστοιχο επιχειρήθηκε προ ετών, όταν η METKA «επέστρεψε» μπαίνοντας στα σιδηροδρομικά έργα. H διαμάχη ήταν σκληρή, αλλά τελικά κατάφερε να κερδίσει το project Kιάτο-Pοδοδάφνη.
      Tο ίδιο «έργο» επαναλήφθηκε αργότερα με διαφορετικούς πρωταγωνιστές.  Όταν η κοινοπραξία Mηχανικής-GD Infrastrutture, μειοδότησε στο διαγωνισμό για το Ψαθόπυργος-Pίο, αλλά χρειάστηκε τρία χρόνια προσφυγών και ενστάσεων απέναντι στην Tεχνική Oλυμπιακή (Στέγγος) μέχρι να συμβασιοποιηθεί και να αρχίσει να υλοποιείται.
      Aυτά αποτελούν μόνο κάποιες «στιγμές» από το «ψηφιδωτό» των αδυσώπητων μαχών που μαίνονται μεταξύ των εταιριών. Kαι όσο μικραίνει η «πίτα» τόσο θα γίνονται και σκληρότερες.
    • Από Engineer
      Με ρυθμούς 25% σε ετήσια βάση κινούνται τα μεγέθη της οικονομίας διαμοιρασμού (βραχυχρόνια μίσθωση) καταγράφοντας έσοδα άνω του 1,9 δισ. ευρώ (10% της ετήσιας τουριστικής δαπάνης της χώρας), όπως προκύπτει από τη μελέτη που διενήργησε η Grant Thornton, για λογαριασμό του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδας.
      Το γεγονός αυτό, όπως τονίστηκε σε ειδική εκδήλωση, κάνει επιτακτική την ανάγκη εμβάθυνσης του ρυθμιστικού πλαισίου που διέπει την εν λόγω μορφή δραστηριότητας, καθώς προκαλεί σειρά αρνητικών επιπτώσεων σε κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό επίπεδο.
      Πάντα σύμφωνα με την έρευνα, παρατηρείται το φαινόμενο του εκτοπισμού ακινήτων από τις μακροχρόνιες μισθώσεις στις βραχυχρόνιες, προκαλώντας ανισορροπία στην ανάπτυξη του τουριστικού και του υπόλοιπου οικιστικού περιβάλλοντος με ταυτόχρονη γεωμετρική αύξηση των ενοικίων.
      Στην Αθήνα συγκεκριμμένα, 1 ακίνητο στην οικονομία του διαμοιρασμού στερεί 2 ακίνητα από τις βραχυχρόνιες μισθώσεις, ενώ προκαλείται αύξηση 9,3% στις τιμές των ενοικίων. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο διάστημα που διενεργήθηκε η έρευνα (Νοέμβριος 2018-Ιανουάριος 2019), με δείγμα 36.000 ακινήτων, στα Χανιά, το εν λόγω διάστημα διατίθενται για βραχυχρόνια μίσθωση 4.500 ακίνητα και μόλις 200 για μακροχρόνια.
      Στο οικονομικό σκέλος, η μείωση των δημοσίων εσόδων την τριετία 2016-2018 εκτιμάται στα 300 εκατ. ευρώ και οι απώλειες σε θέσεις εργασίας εντοπίζονται σε 36,560, καθώς στην οικονομία του διαμοιρασμού παρατηρείται το φαινόμενο της αθέατης εργασίας., όπως τονίστηκε. Την ίδια στιγμή παρατηρούνται αρνητικές επιδράσεις σε επίπεδο κοινωνικής συνοχής, με αλλοίωση του αστικού περιβάλλοντος. Η έρευνα κάνει λόγο για τουριστικά γκέτο, αύξηση δικαστικών διαμαχών και ζητημάτων δημοσίας ασφάλειας.
      Στην παρέμβαση του ο πρόεδρος του ΞΕΕ Αλέξανδρος Βασιλικός σημειώνει ότι από το 2012 έχουν επισημανθεί οι αρνητικές επιδράσεις της βραχυχρόνιας μίσθωσης και ζητούμενο είναι όχι τι χάνουν οι ξενοδόχοι αλλά τι χάνει η κοινωνία, όσο η βραχυχρόνια λειτουργία παραμένει χωρίς ρύθμιση και έλεγχο εφαρμογής των υφιστάμενων ρυθμίσεων.
      Ο κ. Βασιλικός σημείωσε ότι είναι υποχρέωση του επιμελητηρίου να ξεκινήσει ένας κοινωνικός διάλογος με φορείς και συλλογικότητες της κοινωνίας των πολιτών στη βάση των συμπερασμάτων της παρούσας έρευνας.

      View full είδηση
×

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.