Μετάβαση στο περιεχόμενο
  • Novatron
  • Engineer
    Engineer

    Υποχρέωση για κτίρια σχεδόν μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας στον δημόσιο τομέα από 01/01/2019

    Με Απόφαση του Υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΦΕΚ 5447/05.12.2018 τεύχος Β’) εγκρίθηκε το Εθνικό Σχέδιο αύξησης του αριθμού των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 9 του ν. 4122/2013.

     Το ν Σχέδιο στοχεύει στον καθορισμό των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας και την περιγραφή των πολιτικών και δράσεων που πρέπει να υιοθετηθούν προκειμένου να αυξηθεί ο αριθμός των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας, σύμφωνα με τις απαιτήσεις που τίθενται με το άρθρο 9 του ν.4122/2013 για την Ενεργειακή Απόδοση των Κτιρίων (Α’ 42). 

    Σύμφωνα με το άρθρο 9 του ν.4122/2013, που ενσωμάτωσε την Οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου στο εθνικό δίκαιο, αναφέρεται ότι από 1.1.2021, όλα τα νέα κτίρια πρέπει να είναι κτίρια σχεδόν μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας, ενώ για τα νέα κτίρια που στεγάζουν υπηρεσίες του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα, η υποχρέωση αυτή τίθεται σε ισχύ από 1.1.2019.



    Σχόλια Μελών


    Δεν υπάρχουν σχόλια για προβολή.



    Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε προκειμένου να αφήσετε κάποιο σχόλιο

    Πρέπει να είστε μέλος για να μπορέσετε να αφήσετε κάποιο σχόλιο

    Δημιουργία λογαριασμού

    Κάντε μια δωρεάν εγγραφή στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

    Εγγραφή νέου λογαριασμού

    Σύνδεση

    Εάν έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

  • Παρόμοιο Περιεχόμενο

    • Από Engineer
      Η Τουρκία κατέλαβε την έκτη θέση ανάμεσα στις 38 χώρες της ευρωπαϊκής Ηπείρου, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας και της Ουκρανίας, από πλευράς πρόσθετης εγκατεστημένης αιολικής ισχύος το 2018, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της WindEurope. Η γειτονική χώρα πρόσθεσε νέα αιολική ισχύ 467 μεγαβάτ το περασμένο έτος και διαμόρφωσε τη συνολική εγκατεστημένη χωρητικότητά της στα 7.369 μεγαβάτ, όπως αναφέρεται στην έκθεση Trends and Statistics.
      Η συνολική δυναμικότητα χερσαίας και υπεράκτιας αιολικής ενέργειας στην Ευρώπη, ανήλθε σε 189,229 μεγαβάτ το 2018, αναλογώντας στο 14% της ηλεκτρικής ενέργειας που παρήχθη στην Ε.Ε., πέρυσι, έναντι 12%, το 2017.
      Η έκθεση αναφέρει ότι "η δυναμικότητα της αιολικής ενέργειας αυξήθηκε στην Ευρώπη κατά 11,3 γιγαβάτ το 2018, εκ των οποίων τα 8,6 γιγαβάτ χερσαίας αιολικής και 2,65 υπεράκτιας, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της συνολικής εγκατεστημένης αιολικής ισχύος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, στα 189 γιγαβάτ, εκ των οποίων 171 γιγαβάτ χερσαίας και 18 υπεράκτιας αιολικής ενέργειας.

      Η Δανία κατέγραψε το υψηλότερο ποσοστό στην παραγωγή ηλεκτρισμού από αιολική ενέργεια, με 41%, το περασμένο έτος, για να ακολουθήσει η Ιρλανδία με 28% και η Πορτογαλία, με 24%. Το 2018, η Γερμανία εγκατέστησε το μεγαλύτερο δυναμικό αιολικής ενέργειας, αναλογώντας στο 29% των μεικτών εγκαταστάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σύμφωνα με την έκθεση, η Γερμανία παραμένει η ευρωπαϊκή χώρα με τη μεγαλύτερη εγκατεστημένη ισχύ αιολικής ενέργειας, ακολουθούμενη από την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Ιταλία.
      Από την πλευρά του, το Ηνωμένο Βασίλειο κατέγραψε τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση ηλεκτροπαραγωγής από αιολική ενέργεια, σε 18% από 13,5% το 2017, παρ’ ότι μειώθηκε ο αριθμός των νέων χερσαίων αιολικών πάρκων. Η Πορτογαλία παρήγαγε, επίσης, το 24% του ηλεκτρισμού της από αιολική ενέργεια και η Ισπανία το 19%.
      Σύμφωνα με την έκθεση, οι επενδύσεις στην αιολική ενέργεια αυξήθηκαν, έναντι του 2017, κατά 20% και ανήλθαν σε 26,7 δισ. ευρώ, ήτοι, ποσό διπλάσιο σε σύγκριση με το ρεκόρ που κατέγραψαν το 2016. Το 2018 οι επενδύσεις στην υπεράκτια αιολική ενέργεια ανήλθαν σε 10,3 δισ.ευρώ, ενώ οι επενδύσεις σε χερσαία αιολίκά πάρκα κατέγραψαν νέο ρεκόρ, στα 16,4 δισ. ευρώ.
      "Η αιολική ενέργεια αντιπροσώπευε το 63% των επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας το 2018, από 52% το 2017", επισημαίνεται στην έκθεση.
      Το μέγεθος και ο τύπος των ανεμογεννητριών που εγκαταστάθηκαν στην Ευρώπη διέφεραν σημαντικά από χώρα σε χώρα. Οι πιο ισχυρές  ανεμογεννήτριες εγκαταστάθηκαν, κατά μέσον όρο, στην Νορβηγία και ανέρχονταν στα 3,6 μεγαβάτ, με την Λιθουανία και την Ελλάδα να εγκατέστησαν ανεμογεννήτριες με τη χαμηλότερη μέση ονομαστική ισχύ ( 2 μεγαβάτ).
      Το 2018, η μέση ονομαστική χωρητικότητα των νέων υπεράκτιων ανεμογεννητριών ήταν 6,8 μεγαβάτ, δηλαδή 15% υψηλότερη σε σχέση με το 2017. Επιπλέον, η μεγαλύτερη μέση ονομαστική ισχύς σημειώθηκε στην Δανία, με 7.7 μεγαβάτ.
      Το περασμένο έτος, οκτώ χώρες οργάνωσαν δημοπρασίες για έργα ανανεώσιμης ενέργειας, με την αιολική να εξασφαλίζει συνολικά, 9,3 γιγαβάτ.

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Η Τουρκία κατέλαβε την έκτη θέση ανάμεσα στις 38 χώρες της ευρωπαϊκής Ηπείρου, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας και της Ουκρανίας, από πλευράς πρόσθετης εγκατεστημένης αιολικής ισχύος το 2018, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της WindEurope. Η γειτονική χώρα πρόσθεσε νέα αιολική ισχύ 467 μεγαβάτ το περασμένο έτος και διαμόρφωσε τη συνολική εγκατεστημένη χωρητικότητά της στα 7.369 μεγαβάτ, όπως αναφέρεται στην έκθεση Trends and Statistics.
      Η συνολική δυναμικότητα χερσαίας και υπεράκτιας αιολικής ενέργειας στην Ευρώπη, ανήλθε σε 189,229 μεγαβάτ το 2018, αναλογώντας στο 14% της ηλεκτρικής ενέργειας που παρήχθη στην Ε.Ε., πέρυσι, έναντι 12%, το 2017.
      Η έκθεση αναφέρει ότι "η δυναμικότητα της αιολικής ενέργειας αυξήθηκε στην Ευρώπη κατά 11,3 γιγαβάτ το 2018, εκ των οποίων τα 8,6 γιγαβάτ χερσαίας αιολικής και 2,65 υπεράκτιας, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της συνολικής εγκατεστημένης αιολικής ισχύος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, στα 189 γιγαβάτ, εκ των οποίων 171 γιγαβάτ χερσαίας και 18 υπεράκτιας αιολικής ενέργειας.

      Η Δανία κατέγραψε το υψηλότερο ποσοστό στην παραγωγή ηλεκτρισμού από αιολική ενέργεια, με 41%, το περασμένο έτος, για να ακολουθήσει η Ιρλανδία με 28% και η Πορτογαλία, με 24%. Το 2018, η Γερμανία εγκατέστησε το μεγαλύτερο δυναμικό αιολικής ενέργειας, αναλογώντας στο 29% των μεικτών εγκαταστάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σύμφωνα με την έκθεση, η Γερμανία παραμένει η ευρωπαϊκή χώρα με τη μεγαλύτερη εγκατεστημένη ισχύ αιολικής ενέργειας, ακολουθούμενη από την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Ιταλία.
      Από την πλευρά του, το Ηνωμένο Βασίλειο κατέγραψε τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση ηλεκτροπαραγωγής από αιολική ενέργεια, σε 18% από 13,5% το 2017, παρ’ ότι μειώθηκε ο αριθμός των νέων χερσαίων αιολικών πάρκων. Η Πορτογαλία παρήγαγε, επίσης, το 24% του ηλεκτρισμού της από αιολική ενέργεια και η Ισπανία το 19%.
      Σύμφωνα με την έκθεση, οι επενδύσεις στην αιολική ενέργεια αυξήθηκαν, έναντι του 2017, κατά 20% και ανήλθαν σε 26,7 δισ. ευρώ, ήτοι, ποσό διπλάσιο σε σύγκριση με το ρεκόρ που κατέγραψαν το 2016. Το 2018 οι επενδύσεις στην υπεράκτια αιολική ενέργεια ανήλθαν σε 10,3 δισ.ευρώ, ενώ οι επενδύσεις σε χερσαία αιολίκά πάρκα κατέγραψαν νέο ρεκόρ, στα 16,4 δισ. ευρώ.
      "Η αιολική ενέργεια αντιπροσώπευε το 63% των επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας το 2018, από 52% το 2017", επισημαίνεται στην έκθεση.
      Το μέγεθος και ο τύπος των ανεμογεννητριών που εγκαταστάθηκαν στην Ευρώπη διέφεραν σημαντικά από χώρα σε χώρα. Οι πιο ισχυρές  ανεμογεννήτριες εγκαταστάθηκαν, κατά μέσον όρο, στην Νορβηγία και ανέρχονταν στα 3,6 μεγαβάτ, με την Λιθουανία και την Ελλάδα να εγκατέστησαν ανεμογεννήτριες με τη χαμηλότερη μέση ονομαστική ισχύ ( 2 μεγαβάτ).
      Το 2018, η μέση ονομαστική χωρητικότητα των νέων υπεράκτιων ανεμογεννητριών ήταν 6,8 μεγαβάτ, δηλαδή 15% υψηλότερη σε σχέση με το 2017. Επιπλέον, η μεγαλύτερη μέση ονομαστική ισχύς σημειώθηκε στην Δανία, με 7.7 μεγαβάτ.
      Το περασμένο έτος, οκτώ χώρες οργάνωσαν δημοπρασίες για έργα ανανεώσιμης ενέργειας, με την αιολική να εξασφαλίζει συνολικά, 9,3 γιγαβάτ.
    • Από Engineer
      Ο άνεμος αντιπροσώπευε το 49% του συνόλου της νέας δυναμικότητας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη το 2018
      Το ποσοστό της αιολικής ενέργειας έφτασε το 14% το 2018 σε σχέση με το 12% του 2017, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε σήμερα (21/2) η WindEurope.
      Η ισχύς αιολικής ενέργειας αυξήθηκε στην Ευρώπη κατά 11,3 GW το 2018: 8,6 GW χερσαίες ανεμογεννήτριες και 2,65 GW υπεράκτια αιολικά πάρκα.
      Η συνεχής αύξηση της δυναμικότητας και η χρήση ισχυρότερων ανεμογεννητριών συμβάλλουν στην αύξηση του μεριδίου του ανέμου στο μείγμα ηλεκτρικής ενέργειας. Η Δανία είχε το μεγαλύτερο μερίδιο αιολικής ενέργειας στον ηλεκτρισμό της πέρυσι (41%) ακολουθούμενη από την Ιρλανδία (28%) και την Πορτογαλία (24%). Η αιολική ενέργεια ήταν 21% της ηλεκτρικής ενέργειας της Γερμανίας.
      Ο άνεμος αντιπροσώπευε το 49% του συνόλου της νέας δυναμικότητας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη το 2018. 
      Ωστόσο, το νέο δυναμικό παραγωγής αιολικών πάρκων μειώθηκε κατά ένα τρίτο το 2017 (έτος ρεκόρ). Η αιολική ενέργεια κέρδισε 9 GW νέας χωρητικότητας σε πλειστηριασμούς πέρυσι, σε σύγκριση με 13 GW το 2017. 
      Οι προσθήκες δυναμικότητας στη Γερμανία μειώθηκαν κατά περισσότερο από το ήμισυ μετά τις κακώς σχεδιασμένες δημοπρασίες (τώρα ταξινομημένες) και τα προβλήματα με την έκδοση αδειών (σε εξέλιξη). Και ο αριθμός των νέων υπεράκτιων αιολικών πάρκων εγκαταλείφθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Ευρώπη έχει σήμερα 189 GW χωρητικότητας αιολικής ενέργειας: 171 GW χερσαία και 18 GW υπεράκτια.
      Το 2018 ήταν ένα έτος ρεκόρ για τη χρηματοδότηση νέας αιολικής χωρητικότητας. 17 GW των μελλοντικών έργων έφτασε στην τελική απόφαση επένδυσης (FID).
      Ο Διευθύνων Σύμβουλος της WindEurope Giles Dickson δήλωσε: «Όλο και περισσότεροι άνθρωποι και επιχειρήσεις επωφελούνται από την καθαρή και προσιτή ενέργεια που παράγει ο άνεμος. Αλλά κάτω από την επιφάνεια πολλά πράγματα δεν είναι σωστά. Το περασμένο έτος ήταν το χειρότερο έτος για τις νέες εγκαταστάσεις αιολικής ενέργειας από το 2011. Και 12 χώρες της ΕΕ δεν εγκατέστησαν πέρυσι έναν αιολικό στρόβιλο».
      Στη συνέχεια πρόσθεσε ότι: «Οι επενδύσεις σε μελλοντική παραγωγική ικανότητα ήταν πολύ καλές πέρυσι χάρη στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία και τη Σουηδία - και χάρη στην περαιτέρω επέκταση του αιολικού πάρκου. Αλλά οι προοπτικές για νέες επενδύσεις είναι αβέβαιες. Υπάρχουν διαρθρωτικά προβλήματα στην έκδοση αδειών, ιδίως στη Γερμανία και τη Γαλλία. Και με την ευγενική εξαίρεση της Λιθουανίας και παρά τις βελτιώσεις στην Πολωνία, υπάρχει έλλειψη φιλοδοξίας στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. 
      Τα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα του 2030 είναι μια ευκαιρία να βάλουμε τα πράγματα σωστά. Ωστόσο, τα σχέδια παρουσιάζουν έντονη έλλειψη λεπτομερειών: σχετικά με τα μέτρα πολιτικής, τους όγκους των δημοπρασιών, τον τρόπο με τον οποίο διευκολύνεται η αδειοδότηση και την άρση άλλων φραγμών στις επενδύσεις στις αιολικές εγκαταστάσεις και τον τρόπο επέκτασης του δικτύου. Οι κυβερνήσεις πρέπει να το διευθετήσουν πριν ολοκληρώσουν τα Σχέδια φέτος». 

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Ο άνεμος αντιπροσώπευε το 49% του συνόλου της νέας δυναμικότητας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη το 2018
      Το ποσοστό της αιολικής ενέργειας έφτασε το 14% το 2018 σε σχέση με το 12% του 2017, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε σήμερα (21/2) η WindEurope.
      Η ισχύς αιολικής ενέργειας αυξήθηκε στην Ευρώπη κατά 11,3 GW το 2018: 8,6 GW χερσαίες ανεμογεννήτριες και 2,65 GW υπεράκτια αιολικά πάρκα.
      Η συνεχής αύξηση της δυναμικότητας και η χρήση ισχυρότερων ανεμογεννητριών συμβάλλουν στην αύξηση του μεριδίου του ανέμου στο μείγμα ηλεκτρικής ενέργειας. Η Δανία είχε το μεγαλύτερο μερίδιο αιολικής ενέργειας στον ηλεκτρισμό της πέρυσι (41%) ακολουθούμενη από την Ιρλανδία (28%) και την Πορτογαλία (24%). Η αιολική ενέργεια ήταν 21% της ηλεκτρικής ενέργειας της Γερμανίας.
      Ο άνεμος αντιπροσώπευε το 49% του συνόλου της νέας δυναμικότητας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη το 2018. 
      Ωστόσο, το νέο δυναμικό παραγωγής αιολικών πάρκων μειώθηκε κατά ένα τρίτο το 2017 (έτος ρεκόρ). Η αιολική ενέργεια κέρδισε 9 GW νέας χωρητικότητας σε πλειστηριασμούς πέρυσι, σε σύγκριση με 13 GW το 2017. 
      Οι προσθήκες δυναμικότητας στη Γερμανία μειώθηκαν κατά περισσότερο από το ήμισυ μετά τις κακώς σχεδιασμένες δημοπρασίες (τώρα ταξινομημένες) και τα προβλήματα με την έκδοση αδειών (σε εξέλιξη). Και ο αριθμός των νέων υπεράκτιων αιολικών πάρκων εγκαταλείφθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Ευρώπη έχει σήμερα 189 GW χωρητικότητας αιολικής ενέργειας: 171 GW χερσαία και 18 GW υπεράκτια.
      Το 2018 ήταν ένα έτος ρεκόρ για τη χρηματοδότηση νέας αιολικής χωρητικότητας. 17 GW των μελλοντικών έργων έφτασε στην τελική απόφαση επένδυσης (FID).
      Ο Διευθύνων Σύμβουλος της WindEurope Giles Dickson δήλωσε: «Όλο και περισσότεροι άνθρωποι και επιχειρήσεις επωφελούνται από την καθαρή και προσιτή ενέργεια που παράγει ο άνεμος. Αλλά κάτω από την επιφάνεια πολλά πράγματα δεν είναι σωστά. Το περασμένο έτος ήταν το χειρότερο έτος για τις νέες εγκαταστάσεις αιολικής ενέργειας από το 2011. Και 12 χώρες της ΕΕ δεν εγκατέστησαν πέρυσι έναν αιολικό στρόβιλο».
      Στη συνέχεια πρόσθεσε ότι: «Οι επενδύσεις σε μελλοντική παραγωγική ικανότητα ήταν πολύ καλές πέρυσι χάρη στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία και τη Σουηδία - και χάρη στην περαιτέρω επέκταση του αιολικού πάρκου. Αλλά οι προοπτικές για νέες επενδύσεις είναι αβέβαιες. Υπάρχουν διαρθρωτικά προβλήματα στην έκδοση αδειών, ιδίως στη Γερμανία και τη Γαλλία. Και με την ευγενική εξαίρεση της Λιθουανίας και παρά τις βελτιώσεις στην Πολωνία, υπάρχει έλλειψη φιλοδοξίας στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. 
      Τα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα του 2030 είναι μια ευκαιρία να βάλουμε τα πράγματα σωστά. Ωστόσο, τα σχέδια παρουσιάζουν έντονη έλλειψη λεπτομερειών: σχετικά με τα μέτρα πολιτικής, τους όγκους των δημοπρασιών, τον τρόπο με τον οποίο διευκολύνεται η αδειοδότηση και την άρση άλλων φραγμών στις επενδύσεις στις αιολικές εγκαταστάσεις και τον τρόπο επέκτασης του δικτύου. Οι κυβερνήσεις πρέπει να το διευθετήσουν πριν ολοκληρώσουν τα Σχέδια φέτος». 
    • Από Engineer
      Στην κατεδάφιση εννέα εγκαταλελειμμένων κτιρίων, τα οποία έχουν κριθεί ετοιμόρροπα ή επικίνδυνα, προχωρούν άμεσα οι υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων, μετά τα δύο διαδοχικά περιστατικά κατάρρευσης κτιρίων στο κέντρο της πόλης (η φωτογραφία, από τη χθεσινή κατάρρευση κτίσματος στην Πνύκα). Το παρωχημένο, ανεπαρκές και άκαμπτο νομικό πλαίσιο, η αδιαφορία, αλλά και η οικονομική κρίση έχουν αφήσει έρμαιο στη φθορά του χρόνου εκατοντάδες εγκαταλελειμμένα κτίρια – υπολογίζονται σε περίπου 1.800, πολλά διατηρητέα, άλλα όχι, μόνο στην πόλη των Αθηνών.
      Μια σύντομη ιστορία: Ο καθηγητής Αρχιτεκτονικής - Πολεοδομίας ΕΜΠ Παναγιώτης Τουρνικιώτης γεννήθηκε και μεγάλωσε δίπλα στην πλατεία Κουμουνδούρου. Οπως λέει ο ίδιος, το σπίτι τους δεν ήταν κάτι τόσο ξεχωριστό, ωστόσο κηρύχθηκε διατηρητέο την εποχή των μαζικών «κηρύξεων» στην Αθήνα. Μια μέρα του ’98, έπειτα από έντονη βροχή, κατέρρευσε η στέγη του. Το κτίριο ήταν ήδη εγκαταλελειμμένο (δεν ανήκε στην οικογένεια του κ. Τουρνικιώτη, που είχαν προ πολλού μετακομίσει σε άλλη περιοχή). Πολύ σύντομα, για λόγους επικινδυνότητας, το κτίριο γκρεμίστηκε. Σήμερα στο οικόπεδο υπάρχουν μόνο δύο ψηλά δέντρα. Ο ιδιοκτήτης δεν κατάφερε ποτέ να ξαναχτίσει, καθώς ακόμη και χωρίς το διατηρητέο κτίσμα το οικόπεδο υπόκειται σε διάφορους περί διατηρητέων περιορισμούς. «Την ίδια στιγμή, το κτίριο βρίσκεται ακόμη στη λίστα των διατηρητέων κτιρίων της Αθήνας που τηρεί το υπουργείο Περιβάλλοντος. Δεν έχει κάνει κανείς τον κόπο να σημειώσει ότι είναι πλέον χώμα», λέει ο κ. Τουρνικιώτης στην «Κ».
      Μια μικρή ιστορία, δηλωτική της «ακαμψίας» του θεσμικού πλαισίου που διέπει τα διατηρητέα κτίρια στη χώρα μας και η οποία ευθύνεται για την πολύ οικεία σε οποιονδήποτε περπατά στην Αθήνα εικόνα: όμορφα κτίρια που όμορφα καταρρέουν. Μόλις τα τελευταία λίγα εικοσιτετράωρα δύο κτίρια στην Αθήνα, ένα στο Γκάζι την Κυριακή και ένα στην Πνύκα χθες τα ξημερώματα, κατέρρευσαν, ευτυχώς χωρίς να υπάρξουν θύματα. Από τα περίπου 1.800 εγκαταλελειμμένα κτίρια της πόλης εκτιμάται ότι περίπου τα μισά είναι χαρακτηρισμένα διατηρητέα, όμως στην πράξη είναι έρμαια της φθοράς του χρόνου (ο συνολικός αριθμός των διατηρητέων της Αθήνας είναι πάνω από 1.100, άλλα με το θεσμικό πλαίσιο του ΥΠΠΟ και άλλα, πολύ περισσότερα, με εκείνο του ΥΠΕΝ). «Εμένα να σου πω την αλήθεια δεν μου κάνει εντύπωση που έπεσαν δύο. Απορώ πώς μένουν όρθια άλλα 50», λέει χαρακτηριστικά στην «Κ» ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Ιδιοκτητών Διατηρητέων Κτιρίων και Μνημείων, αρχιτέκτων Νίκος Χαρκιολάκης.

      «Σύμφωνα με ό,τι ισχύει σήμερα στην Ελλάδα, τα πάντα γύρω από ένα διατηρητέο κτίριο βαρύνουν τον ιδιοκτήτη. Από τα θέματα επικινδυνότητας μέχρι το γεγονός ότι μπορεί να αποτελεί εστία μόλυνσης. Οταν στο δικό μου διατηρητέο στην Πατησίων έπεσε ένας σοβάς, παρόλο το οικονομικό ζόρι, ξόδεψα 4.000 ευρώ για να φτιάξω την πρόσοψη. Οταν κάποιοι άρχισαν να πετούν τα σκουπίδια τους στην αυλή του, πήγα, καθάρισα και απολύμανα. Τι γίνεται όμως όταν δεν έχεις αυτές τις 4.000 ευρώ; Ο νόμος λέει ότι εάν δεν προχωρήσεις στις απαραίτητες εργασίες, τις αναλαμβάνει ο δήμος και σου καταλογίζει τη δαπάνη. Δηλαδή, τι θα καταλογιστεί στη γιαγιά στην Πλάκα που παίρνει 200 ευρώ σύνταξη; Ειδικά σήμερα, είμαστε σε αδιέξοδο. Ο κόσμος δεν έχει λεφτά, δεν κάνει καν αποδοχή κληρονομιάς. Κανείς δεν θέλει να εμπλακεί σε αυτό το καθεστώς πολυνομίας. Αν στο Μάτι έβγαλαν 45 τις συναρμόδιες υπηρεσίες, στα διατηρητέα είναι 145!».
      Χθες το πρωί, στις 10.30, κατέρρευσε κτίριο στην Πνύκα, το οποίο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο.
      Τον ίδιο φόβο, ότι σε λίγα χρόνια θα υπάρξουν πολλές ακόμη καταρρεύσεις κτιρίων, εκφράζει και ο καθηγητής κ. Τουρνικιώτης. «Τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 υπήρξε ένα κύμα μαζικών κηρύξεων κτιρίων χωρίς όμως αυτό να είναι καλά τεκμηριωμένο ούτε σε ό,τι αφορά την τεχνική δυνατότητα ούτε την οικονομοτεχνική δυνατότητα.
      Το θεσμικό πλαίσιο δεν προσφέρει στους ιδιοκτήτες δυνατότητες και δεν δόθηκαν ποτέ ουσιαστικά κίνητρα». Οι προσπάθειες που έγιναν τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο του ρυθμιστικού της Αθήνας κυρίως, για να διαμορφωθεί ένα πιο ευέλικτο θεσμικό πλαίσιο, δεν προχώρησαν. «Πρόσφατα έγινε μια προσπάθεια για τα μεγάλα κτίρια που είναι ιδιοκτησίας του ευρύτερου Δημοσίου. Το πρόβλημα όμως είναι τα μικρά σπιτάκια, πολλά από τα οποία είναι χωρίς στέγες και αδρανούν μέχρι να πέσουν επιθετικά κάποια στιγμή». Οπως λέει ο κ. Τουρνικιώτης, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, απαιτείται ένα «καλά συγκερασμένο σχέδιο, το οποίο δεν θα είναι απλώς καλών προθέσεων, αλλά θα δίνει διαχειριστικά ή οικονομικά κίνητρα. Ενα θεσμικό πλαίσιο που θα επιτρέπει να ξεπερνάμε προβλήματα όπως είναι η ύπαρξη 18 συνιδιοκτητών ή όταν ένα διατηρητέο ανήκει στη Μεγαλόχαρη ή είναι ιδιοκτησία ιδρύματος».
      «Γοητεία της παρακμής»
      Το φαινόμενο, πάντως, αντανακλά την κρίση της Αθήνας. «Η οποία δεν σχετίζεται με την οικονομική κρίση, αλλά με την αποχώρηση, τη δεκαετία του ’90, των κατοίκων της για τα προάστια. Το κέντρο άλλαξε ριζικά, με αποτέλεσμα να φτάσουμε σήμερα σε ένα κέντρο με πολλά εγκαταλελειμμένα κτίρια. Να δείτε τι θα γίνει σε λίγα χρόνια, εάν δεν υπάρξει παλινδρόμηση. Προς το παρόν, η παλινδρόμηση είναι τουριστική. Το βλέπουμε στο σινάφι μας. Τη γοητεία που ασκούν σε παιδιά που έρχονται από το εξωτερικό δρόμοι που έχουν στη σειρά δέκα κτίρια που θα καταρρεύσουν τα επόμενα 2-10 χρόνια. Η γοητεία της παρακμής»
×

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.