Μετάβαση στο περιεχόμενο
  • Novatron
  • Engineer
    Engineer

    Υποχρέωση για κτίρια σχεδόν μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας στον δημόσιο τομέα από 01/01/2019

    Με Απόφαση του Υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΦΕΚ 5447/05.12.2018 τεύχος Β’) εγκρίθηκε το Εθνικό Σχέδιο αύξησης του αριθμού των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 9 του ν. 4122/2013.

     Το ν Σχέδιο στοχεύει στον καθορισμό των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας και την περιγραφή των πολιτικών και δράσεων που πρέπει να υιοθετηθούν προκειμένου να αυξηθεί ο αριθμός των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας, σύμφωνα με τις απαιτήσεις που τίθενται με το άρθρο 9 του ν.4122/2013 για την Ενεργειακή Απόδοση των Κτιρίων (Α’ 42). 

    Σύμφωνα με το άρθρο 9 του ν.4122/2013, που ενσωμάτωσε την Οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου στο εθνικό δίκαιο, αναφέρεται ότι από 1.1.2021, όλα τα νέα κτίρια πρέπει να είναι κτίρια σχεδόν μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας, ενώ για τα νέα κτίρια που στεγάζουν υπηρεσίες του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα, η υποχρέωση αυτή τίθεται σε ισχύ από 1.1.2019.



    Σχόλια Μελών


    Δεν υπάρχουν σχόλια για προβολή.



    Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε προκειμένου να αφήσετε κάποιο σχόλιο

    Πρέπει να είστε μέλος για να μπορέσετε να αφήσετε κάποιο σχόλιο

    Δημιουργία λογαριασμού

    Κάντε μια δωρεάν εγγραφή στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

    Εγγραφή νέου λογαριασμού

    Σύνδεση

    Εάν έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

  • Παρόμοιο Περιεχόμενο

    • Από Engineer
      Τόσο κατά την περίοδο των εορτών, αλλά και κατά την διάρκεια των τελευταίων ημερών, το ενεργειακό σύστημα της χώρας δοκιμάστηκε σκληρά, συνέπεια της παρατεταμένης κακοκαιρίας και των ιδιαίτερα χαμηλών θερμοκρασιών που έπληξαν μεγάλο μέρος της επικράτειας. 
      Με την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας να διαμορφώνεται πολύ κοντά στο μέγιστο στις 4, 7 και 8 Ιανουαρίου και την ζήτηση για φυσικό αέριο σε ιστορικά υψηλά, το σύστημα έφθασε κοντά στα όριά του χωρίς, ωστόσο, προς το παρόν τουλάχιστον, να εμπνέει ανησυχίες.
      Πιο συγκεκριμένα, και σύμφωνα με στοιχεία του τμήματος ανάλυσης ενεργειακών αγορών του ΙΕΝΕ, το ωριαίο φορτίο ξεπέρασε τα 9,000 MW πέντε φορές στο διάστημα μεταξύ 26 Δεκεμβρίου έως 13 Ιανουαρίου (456 ώρες).
      Παρασκευή 4 Ιανουαρίου, ώρα 00 (9,024 MW) Παρασκευή 4 Ιανουαρίου, ώρα 19.00 (9,042 MW) Δευτέρα 7 Ιανουαρίου, ώρα 18.00 (9,204 MW) Δευτέρα 7 Ιανουαρίου, ώρα 19.00 (9,168 MW) Τρίτη 8 Ιανουαρίου, ώρα 12.00 (9,024 MW) Οι τιμές αυτές αποτελούν από τις υψηλότερες τιμές ωριαίου φορτίου του έτους. Το ακόλουθο γράφημα παρουσιάζει τις μέγιστες τιμές ωριαίου φορτίου ανά ημέρα την περίοδο από 1/1/2018 μέχρι τις 13/11/2019. Αυτό που προκύπτει είναι ότι το ωριαίο φορτίο ξεπέρασε τα 9 GW 6 ημέρες μέσα στη συγκεκριμένη περίοδο: τις 5 ημέρες που αναφέρονται πιο πάνω καθώς και στις 23 Ιουλίου 2018.

      Πηγή: Τμήμα Ανάλυσης Ενεργειακών Αγορών του ΙΕΝΕ
      Αντίστοιχα, η ζήτηση για φυσικό αέριο κατά την διάρκεια των τελευταίων ημερών εκτινάχθηκε στα ύψη, αφού ΔΕΗ και ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγοί δούλεψαν τις μονάδες σε πλήρη λειτουργία. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το Αλιβέρι και η Μεγαλόπολη παρήγαγαν πάνω από τις 67,000 MWh η πρώτη και 69,500 MWh η δεύτερη. Παράλληλη η εικόνα και για τους ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγούς, όπου ο σταθμός της Elpedison στην Θεσσαλονίκη παρήγαγε πάνω από 55,000 MWh, ενώ της Protergia στα Άσπρα Σπίτια ξεπέρασε τις 51,000 MWh, ενώ της Ήρων στην Βοιωτία έφθασε και αυτή τις 49,227 MWh.
      Σοβαρές ήσαν οι επιπτώσεις στην διαμόρφωση της Οριακής Τιμής Συστήματος (ΟΤΣ), η οποία κινήθηκε την εβδομάδα μεταξύ 7 και 13 Ιανουαρίου ιδιαίτερα ανοδικά σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο, με την μέση ΟΤΣ στα €76,39/MWh και την μέγιστη να πιάνει οροφή στα €92,07/MWh. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει, επίσης, η εξέλιξη ως προς την συμμετοχή του φυσικού αερίου στο μίγμα καυσίμου στην ηλεκτροπαραγωγή, αφού συμμετείχε με ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό της τάξεως του 44%, ξεπερνώντας κατά πολύ τον εγχώριο λιγνίτη που την εβδομάδα που πέρασε κάλυψε μόνο το 29%, με τις ΑΠΕ και τα υδροηλεκτρικά να καλύπτουν μεταξύ τους το 22% και τις εισαγωγές ηλεκτρισμού να περιορίζονται στο 5%.
      Αν και με την λογική των αριθμών η ανωτέρω κατάσταση μπορεί να μην εμπνέει μεγάλες  ανησυχίες ή αδιέξοδα στην εξίσωση προσφοράς - ζήτησης, αφού υπάρχουν ακόμα περιθώρια ασφάλειας, ωστόσο οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών στο μέτωπο της παραγωγής του λιγνίτη και της τροφοδοσίας του συστήματος με φυσικό αέριο έχουν σημάνει συναγερμό στη ΡΑΕ και στο Υπουργείο Ενέργειας. Στο φυσικό αέριο, η αψυχολόγητη και λάθος χρονικά κίνηση από πλευράς ΡΑΕ για την δέσμευση υποχρεωτικών αποθεμάτων LNG από τους ηλεκτροπαραγωγούς (βλέπε απόφαση ΡΑΕ της 20/12/2018 για δέσμευση αποθεμάτων ασφάλειας στη Ρεβυθούσα από 16/1) έχει συμβάλλει στην δημιουργία προβλήματος ρευστότητας, αφού το φυσικό αέριο που απομένει δεν επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών του δικτύου και το επόμενο προγραμματισμένο φορτίο LNG της ΔΕΠΑ δεν αναμένεται πριν τις 24 Ιανουαρίου.
      Ειδικά στις 8 Ιανουαρίου, οι εισαγωγές φυσικού αερίου έφτασαν τις 291.783 MWh, το οποίο αποτελεί ρεκόρ εισαγωγών από το 2008 έως σήμερα. Το γράφημα που ακολουθεί παρουσιάζει τις μέγιστες ημερήσιες εισαγωγές ΦΑ ανά έτος:

      Πηγή: Τμήμα Ανάλυσης Ενεργειακών Αγορών του ΙΕΝΕ
      Για μία ακόμα φορά αναδεικνύεται η τραγική έλλειψη μόνιμων αποθηκευτικών χώρων που έπρεπε να διαθέτει το εθνικό σύστημα, το οποίο και έχει αυξηθεί σημαντικά σε μέγεθος  την τελευταία 15ετία. Η προσπάθεια για την αξιοποίηση του εξαντληθέντος κοιτάσματος φυσικού αερίου στη Νότια Καβάλα έχει μείνει στην κυριολεξία στα χαρτιά με το όλο θέμα να έχει (κακώς) ανατεθεί στο ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο, όμως, στερείται κατάλληλης τεχνογνωσίας με την πρώτη αξιολόγηση πριν 4 χρόνια να έχει καταλήξει σε αρνητικό πόρισμα ως προς την οικονομική βιωσιμότητα της αξιοποίησης της Ν. Καβάλας ως χώρου αποθήκευσης αερίου για τις ανάγκες του συστήματος. Μόνο που τα θέματα ενεργειακής και εθνικής ασφάλειας δεν καθορίζονται πάντοτε με κριτήρια cost-benefit analysis. Για αυτό, κυβέρνηση (η σημερινή και η προηγούμενη) και δανειστές φέρουν τεράστιες πολιτικές ευθύνες σε περίπτωση κατάρρευσης του συστήματος.
      Τέλος, και στην προμήθεια λιγνίτη παρατηρούνται προβλήματα, αφού, σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες, έχουν μειωθεί ανησυχητικά τα αποθέματα λιγνίτη στις αυλές των λιγνιτικών σταθμών της ΔΕΗ. Η παρατεταμένη κακοκαιρία στην περιοχή της Πτολεμαΐδας δυσχεραίνει το έργο της εξόρυξης με τα μεγαλύτερα προβλήματα να εντοπίζονται στον ΑΗΣ Καρδιάς. Σε μια προσπάθεια διαχείρισης της όλης κατάστασης, η ΔΕΗ περιόρισε τις τελευταίες τέσσερις ημέρες τα φορτία του σταθμού θέτοντας εκτός λειτουργίας δυο μονάδες.

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Τόσο κατά την περίοδο των εορτών, αλλά και κατά την διάρκεια των τελευταίων ημερών, το ενεργειακό σύστημα της χώρας δοκιμάστηκε σκληρά, συνέπεια της παρατεταμένης κακοκαιρίας και των ιδιαίτερα χαμηλών θερμοκρασιών που έπληξαν μεγάλο μέρος της επικράτειας. 
      Με την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας να διαμορφώνεται πολύ κοντά στο μέγιστο στις 4, 7 και 8 Ιανουαρίου και την ζήτηση για φυσικό αέριο σε ιστορικά υψηλά, το σύστημα έφθασε κοντά στα όριά του χωρίς, ωστόσο, προς το παρόν τουλάχιστον, να εμπνέει ανησυχίες.
      Πιο συγκεκριμένα, και σύμφωνα με στοιχεία του τμήματος ανάλυσης ενεργειακών αγορών του ΙΕΝΕ, το ωριαίο φορτίο ξεπέρασε τα 9,000 MW πέντε φορές στο διάστημα μεταξύ 26 Δεκεμβρίου έως 13 Ιανουαρίου (456 ώρες).
      Παρασκευή 4 Ιανουαρίου, ώρα 00 (9,024 MW) Παρασκευή 4 Ιανουαρίου, ώρα 19.00 (9,042 MW) Δευτέρα 7 Ιανουαρίου, ώρα 18.00 (9,204 MW) Δευτέρα 7 Ιανουαρίου, ώρα 19.00 (9,168 MW) Τρίτη 8 Ιανουαρίου, ώρα 12.00 (9,024 MW) Οι τιμές αυτές αποτελούν από τις υψηλότερες τιμές ωριαίου φορτίου του έτους. Το ακόλουθο γράφημα παρουσιάζει τις μέγιστες τιμές ωριαίου φορτίου ανά ημέρα την περίοδο από 1/1/2018 μέχρι τις 13/11/2019. Αυτό που προκύπτει είναι ότι το ωριαίο φορτίο ξεπέρασε τα 9 GW 6 ημέρες μέσα στη συγκεκριμένη περίοδο: τις 5 ημέρες που αναφέρονται πιο πάνω καθώς και στις 23 Ιουλίου 2018.

      Πηγή: Τμήμα Ανάλυσης Ενεργειακών Αγορών του ΙΕΝΕ
      Αντίστοιχα, η ζήτηση για φυσικό αέριο κατά την διάρκεια των τελευταίων ημερών εκτινάχθηκε στα ύψη, αφού ΔΕΗ και ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγοί δούλεψαν τις μονάδες σε πλήρη λειτουργία. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το Αλιβέρι και η Μεγαλόπολη παρήγαγαν πάνω από τις 67,000 MWh η πρώτη και 69,500 MWh η δεύτερη. Παράλληλη η εικόνα και για τους ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγούς, όπου ο σταθμός της Elpedison στην Θεσσαλονίκη παρήγαγε πάνω από 55,000 MWh, ενώ της Protergia στα Άσπρα Σπίτια ξεπέρασε τις 51,000 MWh, ενώ της Ήρων στην Βοιωτία έφθασε και αυτή τις 49,227 MWh.
      Σοβαρές ήσαν οι επιπτώσεις στην διαμόρφωση της Οριακής Τιμής Συστήματος (ΟΤΣ), η οποία κινήθηκε την εβδομάδα μεταξύ 7 και 13 Ιανουαρίου ιδιαίτερα ανοδικά σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο, με την μέση ΟΤΣ στα €76,39/MWh και την μέγιστη να πιάνει οροφή στα €92,07/MWh. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει, επίσης, η εξέλιξη ως προς την συμμετοχή του φυσικού αερίου στο μίγμα καυσίμου στην ηλεκτροπαραγωγή, αφού συμμετείχε με ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό της τάξεως του 44%, ξεπερνώντας κατά πολύ τον εγχώριο λιγνίτη που την εβδομάδα που πέρασε κάλυψε μόνο το 29%, με τις ΑΠΕ και τα υδροηλεκτρικά να καλύπτουν μεταξύ τους το 22% και τις εισαγωγές ηλεκτρισμού να περιορίζονται στο 5%.
      Αν και με την λογική των αριθμών η ανωτέρω κατάσταση μπορεί να μην εμπνέει μεγάλες  ανησυχίες ή αδιέξοδα στην εξίσωση προσφοράς - ζήτησης, αφού υπάρχουν ακόμα περιθώρια ασφάλειας, ωστόσο οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών στο μέτωπο της παραγωγής του λιγνίτη και της τροφοδοσίας του συστήματος με φυσικό αέριο έχουν σημάνει συναγερμό στη ΡΑΕ και στο Υπουργείο Ενέργειας. Στο φυσικό αέριο, η αψυχολόγητη και λάθος χρονικά κίνηση από πλευράς ΡΑΕ για την δέσμευση υποχρεωτικών αποθεμάτων LNG από τους ηλεκτροπαραγωγούς (βλέπε απόφαση ΡΑΕ της 20/12/2018 για δέσμευση αποθεμάτων ασφάλειας στη Ρεβυθούσα από 16/1) έχει συμβάλλει στην δημιουργία προβλήματος ρευστότητας, αφού το φυσικό αέριο που απομένει δεν επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών του δικτύου και το επόμενο προγραμματισμένο φορτίο LNG της ΔΕΠΑ δεν αναμένεται πριν τις 24 Ιανουαρίου.
      Ειδικά στις 8 Ιανουαρίου, οι εισαγωγές φυσικού αερίου έφτασαν τις 291.783 MWh, το οποίο αποτελεί ρεκόρ εισαγωγών από το 2008 έως σήμερα. Το γράφημα που ακολουθεί παρουσιάζει τις μέγιστες ημερήσιες εισαγωγές ΦΑ ανά έτος:

      Πηγή: Τμήμα Ανάλυσης Ενεργειακών Αγορών του ΙΕΝΕ
      Για μία ακόμα φορά αναδεικνύεται η τραγική έλλειψη μόνιμων αποθηκευτικών χώρων που έπρεπε να διαθέτει το εθνικό σύστημα, το οποίο και έχει αυξηθεί σημαντικά σε μέγεθος  την τελευταία 15ετία. Η προσπάθεια για την αξιοποίηση του εξαντληθέντος κοιτάσματος φυσικού αερίου στη Νότια Καβάλα έχει μείνει στην κυριολεξία στα χαρτιά με το όλο θέμα να έχει (κακώς) ανατεθεί στο ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο, όμως, στερείται κατάλληλης τεχνογνωσίας με την πρώτη αξιολόγηση πριν 4 χρόνια να έχει καταλήξει σε αρνητικό πόρισμα ως προς την οικονομική βιωσιμότητα της αξιοποίησης της Ν. Καβάλας ως χώρου αποθήκευσης αερίου για τις ανάγκες του συστήματος. Μόνο που τα θέματα ενεργειακής και εθνικής ασφάλειας δεν καθορίζονται πάντοτε με κριτήρια cost-benefit analysis. Για αυτό, κυβέρνηση (η σημερινή και η προηγούμενη) και δανειστές φέρουν τεράστιες πολιτικές ευθύνες σε περίπτωση κατάρρευσης του συστήματος.
      Τέλος, και στην προμήθεια λιγνίτη παρατηρούνται προβλήματα, αφού, σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες, έχουν μειωθεί ανησυχητικά τα αποθέματα λιγνίτη στις αυλές των λιγνιτικών σταθμών της ΔΕΗ. Η παρατεταμένη κακοκαιρία στην περιοχή της Πτολεμαΐδας δυσχεραίνει το έργο της εξόρυξης με τα μεγαλύτερα προβλήματα να εντοπίζονται στον ΑΗΣ Καρδιάς. Σε μια προσπάθεια διαχείρισης της όλης κατάστασης, η ΔΕΗ περιόρισε τις τελευταίες τέσσερις ημέρες τα φορτία του σταθμού θέτοντας εκτός λειτουργίας δυο μονάδες.
    • Από Engineer
      Αλλάζει άρδην το τοπίο στον τεχνικό κλάδο της χώρας. Οι ευκαιρίες που ανοίγονται στην μεταμνημονιακή εποχή είναι σημαντικές όμως θα πρέπει να έχουμε την διορατικότητα να τις αξιοποιήσουμε. Σε πρώτη φάση πρέπει να κάνουμε μερικές παραδοχές. Η εποχή των πολλών μεγάλων, πολύ μεγάλων έργων σε ποσότητα τελείωσε. Αυτό που άφησε πίσω της είναι μία μεγάλη κληρονομιά για την ίδια τη χώρα σε επίπεδο υποδομών και μεγάλo know-how στις εταιρείες που ενεπλάκησαν σε αυτά τα μεγάλα έργα.
      Τώρα, εισερχόμενοι σε μία νέα εποχή πρέπει επίσης να παραδεχτούμε ότι έργα δεν είναι μόνο δρόμοι. Η αλήθεια είναι ότι μεγαλώνοντας γενιές με "φετίχ" το αυτοκίνητο είχαν ως κεντρικό μοχλό την ανάπτυξη μέσω των οδικών αξόνων. Αυτό το "φετίχ" εν πολλοίς έχει κορεστεί και ως είδος έργου αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ξεμένουμε από έργα.
      Η τρίτη παραδοχή είναι η χρηματοδότηση. Όσο και αν θέλουμε να βλέπουμε το ΕΣΠΑ ως μεσσία και λύση στα προβλήματα χρηματοδότησης, η αλήθεια είναι πως αυτά τα χρήματα και μειώνονται σταδιακά και αλλάζουν κατεύθυνση. Έτσι παραδοσιακά έργα χρειάζονται πλέον το λεγόμενο "blending" δηλαδή μείξη χρηματοδοτήσεων για μπορέσουν να υλοποιηθούν.
      Τώρα, το 2019 είναι η χρονιά που ο τεχνικός-κατασκευαστικός κλάδος της χώρας κάνει στροφή. Τέλος στα έργα της προηγούμενης δεκαετίας και έναρξη των έργων που σχεδιάστηκαν και διαφημίστηκαν ως νέα γενιά έργων στα χρόνια της κρίσης. Τι μας μαθαίνει αυτή η χρονιά; ότι υπάρχει συνέχεια στην παραγωγή έργων αλλά με εμφανή τα διαφορετικά χαρακτηριστικά.
      Ο εναγκαλισμός των τεχνικών ομίλων με το Δημόσιο όσο πάει θα λιγοστεύει και όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε τόσο πιο εύκολο θα είναι για να περάσουμε στην νέα αυτή εποχή. Θα πει κανείς μα γιατί; δεν υπάρχουν δημόσια έργα;
      Φυσικά και υπάρχουν και θα υπάρχουν και με μεγάλα και με μικρά έργα. Το θέμα είναι ότι πλέον δεν έχουμε ΜΟΝΟ δημόσια έργα. Το μεγαλύτερο συμβόλαιο του 2018, δεν αφορούσε ένα αμιγως δημόσιο έργο, αλλά έργο παραχώρησης. Ήταν η ενεργοποίηση του νότιου τμήματος του Ε65, από την ΤΕΡΝΑ. Το 2019 ξεκινά με την ελπίδα να ξεκινήσει το έργο του Ελληνικού, επένδυση 100% ιδιωτική πάνω στην οποία ο μισός τεχνικός κλάδος της χώρας έχει εναποθέσει τις ελπίδες του.
      Επίσης ξεκίνησαν μεγάλες επενδύσεις τόσο στα λιμάνια Πειραιά και Θεσσαλονίκης, τα ιδιωτικά κεφάλαια (με συνδρομή του Δημόσιου), περιμένουμε υπογραφές για το Νέο Αεροδρόμιο στο Καστέλι, έχυμε διπλό διαγωνισμό παραχώρησης και ΣΔΙΤ για τον ΒΟΑΚ αλλά και δεκάδες επενδύσεις σε κτιριακά projects με κυριότερα τα ξενοδοχειακά. Αυτό λοιπόν μας οδηγεί στην επόμενη μέρα του τεχνικού-κατασκευαστικού κλάδου.
      Εννοείται πως τα "κλασικά" δημόσια έργα υφίστανται και θα υφίστανται. Μην ξεχνάμε το mega έργο για τη Γραμμή 4 του Μετρό, το Πάτρα-Πύργος,σιδηροδρομικά έργα κ.α. Όμως και εδώ χρόνο με το χρόνο όλο και περισσότερο πληθαίνουν οι απόψεις για να μετατραπούν τέτοια έργα, όπως Μετρό ή Σιδηροδρομικά σε έργα παραχώρησης ή ΣΔΙΤ. Το βλέπουμε ήδη αυτό στο σχεδιαζόμενο διακρατικό έργο Ελλάδας-Βουλγαρίας Sea2Sea που προβλέπει το σιδηροδρομικό εκσυγχρονισμό του τμήματος Θεσσαλονίκη-Αλεξανδρούπολη-Μπουργκάς-Ρούσε. Το έργο θα έχει και κοινοτικά και ιδιωτικά κεφάλαια.
      Θα δούμε λοιπόν για πρώτη φορά και στο σιδηρόδρομο ιδιωτικά κεφάλαια για έργα μεγάλης κλίμακας. Νομίζω ότι είναι θέμα χρόνου να το δούμε και σε έργα Μετρό. Το Υπουργείο Υποδομών αναζητά για τη Γραμμή 4 και τις επεκτάσεις της Γραμμής 2 περίπου 3 δις και επιπλέον 1,3δισ.ευρώ για τις επεκτάσεις του Μετρό Θεσσαλονίκης.
      Αυτά τα χρήματα για να βρεθούν από επόμενα ΕΣΠΑ θα πρέπει να περάσουν 20 χρόνια (αν μέχρι τότε υπάρχουν ΕΣΠΑ φυσικά). Η πιο πρόσφορη και υποσχόμενη λύση για να γίνουν σε άξονα 10ετίας είναι να εμπλακούν ιδιωτικά κεφάλαια. Βλέπουμε δηλαδή μία μεγάλη τάση που και στην Ευρώπη είναι σε εξέλιξη (πολύ μεγαλύτερη από ότι στην Ελλάδα του σήμερα) για ενεργή συμμετοχή των ιδιωτών σε στρατηγικά έργα υποδομής. 
      Αναφορικά με τα ΣΔΙΤ βλέπουμε ότι γίνονται επενδύσεις σε νέους τομείς όπως αυτοκινητόδρομοι, φράγματα, μαρίνες και σε άλλους δοκιμασμένους όπως εργοστάσια απορριμμάτων, σχολεία κ.α.
      Το Σχέδιο Γιούνκερ άλλωστε είναι ένα περίτρανο παράδειγμα αυτής της λογικής. Το περίφημο blending, ήρθε για να μείνει και όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε και το εφαρμόσουμε τόσο πιο γρήγορα θα αξιοποιήσουμε το σημαντικό δυναμικό της χώρας και τις μεγάλες δυνατότητες που έχει σε σχεδιαστικό και εκτελεστικό δυναμικό.  Τα δημόσια έργα πολύ απλά δεν είναι πλέον και τόσο δημόσια και η αλλαγή αυτή φέρνει, προκλήσεις, προσκλήσεις και μεγάλες ανακατατάξεις. Είστε έτοιμοι;

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Αλλάζει άρδην το τοπίο στον τεχνικό κλάδο της χώρας. Οι ευκαιρίες που ανοίγονται στην μεταμνημονιακή εποχή είναι σημαντικές όμως θα πρέπει να έχουμε την διορατικότητα να τις αξιοποιήσουμε. Σε πρώτη φάση πρέπει να κάνουμε μερικές παραδοχές. Η εποχή των πολλών μεγάλων, πολύ μεγάλων έργων σε ποσότητα τελείωσε. Αυτό που άφησε πίσω της είναι μία μεγάλη κληρονομιά για την ίδια τη χώρα σε επίπεδο υποδομών και μεγάλo know-how στις εταιρείες που ενεπλάκησαν σε αυτά τα μεγάλα έργα.
      Τώρα, εισερχόμενοι σε μία νέα εποχή πρέπει επίσης να παραδεχτούμε ότι έργα δεν είναι μόνο δρόμοι. Η αλήθεια είναι ότι μεγαλώνοντας γενιές με "φετίχ" το αυτοκίνητο είχαν ως κεντρικό μοχλό την ανάπτυξη μέσω των οδικών αξόνων. Αυτό το "φετίχ" εν πολλοίς έχει κορεστεί και ως είδος έργου αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ξεμένουμε από έργα.
      Η τρίτη παραδοχή είναι η χρηματοδότηση. Όσο και αν θέλουμε να βλέπουμε το ΕΣΠΑ ως μεσσία και λύση στα προβλήματα χρηματοδότησης, η αλήθεια είναι πως αυτά τα χρήματα και μειώνονται σταδιακά και αλλάζουν κατεύθυνση. Έτσι παραδοσιακά έργα χρειάζονται πλέον το λεγόμενο "blending" δηλαδή μείξη χρηματοδοτήσεων για μπορέσουν να υλοποιηθούν.
      Τώρα, το 2019 είναι η χρονιά που ο τεχνικός-κατασκευαστικός κλάδος της χώρας κάνει στροφή. Τέλος στα έργα της προηγούμενης δεκαετίας και έναρξη των έργων που σχεδιάστηκαν και διαφημίστηκαν ως νέα γενιά έργων στα χρόνια της κρίσης. Τι μας μαθαίνει αυτή η χρονιά; ότι υπάρχει συνέχεια στην παραγωγή έργων αλλά με εμφανή τα διαφορετικά χαρακτηριστικά.
      Ο εναγκαλισμός των τεχνικών ομίλων με το Δημόσιο όσο πάει θα λιγοστεύει και όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε τόσο πιο εύκολο θα είναι για να περάσουμε στην νέα αυτή εποχή. Θα πει κανείς μα γιατί; δεν υπάρχουν δημόσια έργα;
      Φυσικά και υπάρχουν και θα υπάρχουν και με μεγάλα και με μικρά έργα. Το θέμα είναι ότι πλέον δεν έχουμε ΜΟΝΟ δημόσια έργα. Το μεγαλύτερο συμβόλαιο του 2018, δεν αφορούσε ένα αμιγως δημόσιο έργο, αλλά έργο παραχώρησης. Ήταν η ενεργοποίηση του νότιου τμήματος του Ε65, από την ΤΕΡΝΑ. Το 2019 ξεκινά με την ελπίδα να ξεκινήσει το έργο του Ελληνικού, επένδυση 100% ιδιωτική πάνω στην οποία ο μισός τεχνικός κλάδος της χώρας έχει εναποθέσει τις ελπίδες του.
      Επίσης ξεκίνησαν μεγάλες επενδύσεις τόσο στα λιμάνια Πειραιά και Θεσσαλονίκης, τα ιδιωτικά κεφάλαια (με συνδρομή του Δημόσιου), περιμένουμε υπογραφές για το Νέο Αεροδρόμιο στο Καστέλι, έχυμε διπλό διαγωνισμό παραχώρησης και ΣΔΙΤ για τον ΒΟΑΚ αλλά και δεκάδες επενδύσεις σε κτιριακά projects με κυριότερα τα ξενοδοχειακά. Αυτό λοιπόν μας οδηγεί στην επόμενη μέρα του τεχνικού-κατασκευαστικού κλάδου.
      Εννοείται πως τα "κλασικά" δημόσια έργα υφίστανται και θα υφίστανται. Μην ξεχνάμε το mega έργο για τη Γραμμή 4 του Μετρό, το Πάτρα-Πύργος,σιδηροδρομικά έργα κ.α. Όμως και εδώ χρόνο με το χρόνο όλο και περισσότερο πληθαίνουν οι απόψεις για να μετατραπούν τέτοια έργα, όπως Μετρό ή Σιδηροδρομικά σε έργα παραχώρησης ή ΣΔΙΤ. Το βλέπουμε ήδη αυτό στο σχεδιαζόμενο διακρατικό έργο Ελλάδας-Βουλγαρίας Sea2Sea που προβλέπει το σιδηροδρομικό εκσυγχρονισμό του τμήματος Θεσσαλονίκη-Αλεξανδρούπολη-Μπουργκάς-Ρούσε. Το έργο θα έχει και κοινοτικά και ιδιωτικά κεφάλαια.
      Θα δούμε λοιπόν για πρώτη φορά και στο σιδηρόδρομο ιδιωτικά κεφάλαια για έργα μεγάλης κλίμακας. Νομίζω ότι είναι θέμα χρόνου να το δούμε και σε έργα Μετρό. Το Υπουργείο Υποδομών αναζητά για τη Γραμμή 4 και τις επεκτάσεις της Γραμμής 2 περίπου 3 δις και επιπλέον 1,3δισ.ευρώ για τις επεκτάσεις του Μετρό Θεσσαλονίκης.
      Αυτά τα χρήματα για να βρεθούν από επόμενα ΕΣΠΑ θα πρέπει να περάσουν 20 χρόνια (αν μέχρι τότε υπάρχουν ΕΣΠΑ φυσικά). Η πιο πρόσφορη και υποσχόμενη λύση για να γίνουν σε άξονα 10ετίας είναι να εμπλακούν ιδιωτικά κεφάλαια. Βλέπουμε δηλαδή μία μεγάλη τάση που και στην Ευρώπη είναι σε εξέλιξη (πολύ μεγαλύτερη από ότι στην Ελλάδα του σήμερα) για ενεργή συμμετοχή των ιδιωτών σε στρατηγικά έργα υποδομής. 
      Αναφορικά με τα ΣΔΙΤ βλέπουμε ότι γίνονται επενδύσεις σε νέους τομείς όπως αυτοκινητόδρομοι, φράγματα, μαρίνες και σε άλλους δοκιμασμένους όπως εργοστάσια απορριμμάτων, σχολεία κ.α.
      Το Σχέδιο Γιούνκερ άλλωστε είναι ένα περίτρανο παράδειγμα αυτής της λογικής. Το περίφημο blending, ήρθε για να μείνει και όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε και το εφαρμόσουμε τόσο πιο γρήγορα θα αξιοποιήσουμε το σημαντικό δυναμικό της χώρας και τις μεγάλες δυνατότητες που έχει σε σχεδιαστικό και εκτελεστικό δυναμικό.  Τα δημόσια έργα πολύ απλά δεν είναι πλέον και τόσο δημόσια και η αλλαγή αυτή φέρνει, προκλήσεις, προσκλήσεις και μεγάλες ανακατατάξεις. Είστε έτοιμοι;
    • Από Engineer
      Οι δήμοι Φυλής, Μοσχάτου – Ταύρου, Τρικκαίων και Λαρισαίων φαίνεται ότι ανταπορκίθηκαν ήδη στο κάλεσμα της Greenpeace μέσω των δημοτών τους για την αξιποίηση της ηλικαής ενέργειας από τα δημοτικά κτήεια και την διανομή του ηλεκτρικού ρεύματος σε νοικοκυριά που δεν μπορούν να καλύψουν οικονομικά τις ανάγκες τους.
      “Με τη δύναμη του ήλιου” όπως αναφέρει στην σχετική ιστοσελίδα η Greenpeace μέσω της οποίας καλεί τους δημότες να ζητήσουν από τους δήμους τους να αξιοποιήσουνε την ηλικακή ενέργεια. 
      Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ιστοσελίδα, “ο λογαριασμός του ρεύματος είναι πονοκέφαλος για όλους! Το κόστος ενέργειας, που παράγεται στο μεγαλύτερό της μέρος από ορυκτά καύσιμα (λιγνίτη, πετρέλαιο και φυσικό αέριο) συνεχώς αυξάνεται, δημιουργώντας ενεργειακή φτώχεια και κοινωνική ανισότητα. Αν και ήδη 700.000 νοικοκυριά υπάγονται στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο της ΔΕΗ, τα μισά από αυτά αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς ρεύματος (στοιχεία ΔΕΗ). Μέχρι τις δημοτικές εκλογές το 2019, έχουμε την δυνατότητα να πιέσουμε μαζί τους δήμους να ακούσουν τους δημότες τους, να επενδύσουν στην τοποθέτηση φωτοβολταϊκών στις οροφές δημοτικών κτιρίων και να βοηθήσουν τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά.
      Το όραμά μας
      Η γρήγορη και κοινωνικά δίκαιη ενεργειακή μετάβαση της ελληνικής οικονομίας σε 100% καθαρή ενέργεια. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη μετάβαση αυτή είναι ο εκδημοκρατισμός του ενεργειακού τομέα, με τους πολίτες στο επίκεντρο της παραγωγής ενέργειας. Δήμοι, επιχειρήσεις αλλά και νοικοκυριά, όλοι έχουμε το δικαίωμα να γίνουμε μικροπαραγωγοί της δικής μας καθαρής ενέργειας ώστε να απεξαρτηθούμε από τα ορυκτά καύσιμα, καταπολεμώντας την ανισότητα και προστατεύοντας το κλίμα του πλανήτη.
      Η ενεργειακή δημοκρατία μπορεί να γίνει πραγματικότητα
      Στη χώρα μας υπάρχει πια το θεσμικό πλαίσιο που μπορεί να εξασφαλίσει μία δίκαιη στροφή προς την καθαρή ενέργεια. Ιδιαίτερα η δυνατότητα αυτοπαραγωγής (και εικονικής αυτοπαραγωγής) ηλιακής ενέργειας, αλλά και η δυνατότητα σύστασης και λειτουργίας ενεργειακών κοινοτήτων από τις τοπικές κοινωνίες, επιτρέπει σε όλους μας να παράγουμε τη δική μας ηλιακή ενέργεια προκειμένου να μειώσουμε τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, ακόμα και αν δεν έχουμε χώρο στο κτίριό μας για τοποθέτηση φωτοβολταϊκών.
      Ηλιακή ενέργεια για όλους
      Ιδιαίτερα οι δήμοι μπορούν να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο: να αξιοποιήσουν τις δομές τους (στέγες σχολείων, δημοτικά κτίρια, οικόπεδα) για να παράξουν ηλεκτρικό ρεύμα που θα καταναλώνεται από άλλα δημοτικά κτίρια, μειώνοντας τους λογαριασμούς ενέργειας. Επιπλέον, με τη σύσταση ενεργειακής κοινότητας, οι δήμοι μπορούν να ασκήσουν ηλιακή κοινωνική πολιτική, δηλαδή να βοηθήσουν ευάλωτα νοικοκυριά να γίνουν τα ίδια μικροπαραγωγοί της δικής τους ενέργειας. Με αυτόν τον τρόπο, δεν αξιοποιούμε απλώς την ανεξάντλητη ενέργεια του ήλιου προκειμένου να καταπολεμήσουμε την ενεργειακή φτώχεια. Εξίσου σημαντικά, διασφαλίζουμε ότι η ενεργειακή μετάβαση της Ελλάδας θα γίνει με κοινωνικά δίκαιο τρόπο και με την ενεργό συμμετοχή όλων.
      Η ηλιακή επανάσταση ξεκινάει από εσένα και τον δήμο σου!
      Μέσω της ιστοσελίδας “Ήλιε μου, ήλιε σου”, όλοι μαζί μπορούμε να βοηθήσουμε την Ελλάδα να στραφεί στον ήλιο. Στέλνοντας επιστολή στον δήμαρχό σου ή ακόμα και διοργανώνοντας τη δική σου τοπική δράση, μπορείς και εσύ να πιέσεις τον δήμο σου να αξιοποιήσει διαθέσιμους δημοτικούς χώρους και να παράξει ηλιακή ενέργεια για τις ανάγκες του, αλλά και για την ανακούφιση ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.
      Μπορείς ανά πάσα στιγμή να έχεις μία πλήρη εικόνα για τη στάση του δήμου σου απέναντι στο αίτημά σου και να ενημερωθείς για τα βήματα που έχει πάρει για να ασκήσει ηλιακή κοινωνική πολιτική στη γειτονιά σου.
      Η πλατφόρμα της Greenpeace μετράει δύο παραμέτρους
      1) Το Ηλιακό αποτύπωμα
      H πρόοδος του δήμου στην εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων για να παράγει ο ίδιος σημαντικό μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας που χρειάζεται.
      2) Το Κοινωνικό αποτύπωμα
      H πρόοδος του δήμου στη δωρεάν παροχή της παραγόμενης ηλιακής ενέργειας σε επιλεγμένα ευάλωτα νοικοκυριά, στο πλαίσιο της άσκησης κοινωνικής πολιτικής.
      Οι πρωτοπόροι δήμοι
      Όλο και περισσότεροι δήμοι στρέφονται στον ήλιο για να καλύψουν τις ανάγκες τους σε ηλεκτρική ενέργεια και βάζουν τους πολίτες στην καρδιά αυτής της προσπάθειας. Αυτό ονομάζεται ενεργειακή δικαιοσύνη και υπάρχουν ήδη κάποιοι δήμοι που αναλαμβάνουν δράση προς αυτή την κατεύθυνση.
      Στον πίνακα της Greenpeace φαίνεται πως αντοπκρίθηκαν ήδη οι δήμοι Φυλής, Μοσχάτου – Ταύρου, Τρικκαίων και Λαρισαίων.

      View full είδηση
×

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.