Jump to content
  • Novatron
  • Engineer
    Engineer

    Το γεωπολιτικό χαρτί του ρωσικού αγωγού παίζει η κυβέρνηση - Ριψοκίνδυνη κίνηση ή διαπραγματευτικό όπλο;

    Sign in to follow this  

    Το δρόμο για ένα νέο ελληνορωσικό «ειδύλλιο» άνοιξε στη Μόσχα ο Π. Λαφαζάνης, εγκαινιάζοντας όμως παράλληλα και ένα σκληρό παιχνίδι πόκερ με ΗΠΑ και Βρυξέλλες που επηρεάζουν καταλυτικά τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της χώρας.

     

    Αν η συνάντηση Πούτιν-Τσίπρα την επόμενη εβδομάδα (8 Απριλίου) επισημοποιήσει την διέλευση ρωσικού αερίου από την Ελλάδα στο πλαίσιο συμμετοχής της στο Turkish Stream, θα πρόκειται για την πρώτη μεγάλη ενεργειακή συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών από το 2009, επί κυβέρνησης Κ. Καραμανλή.

     

    Δεν παύει ωστόσο την ίδια στιγμή να είναι και μια ριψοκίνδυνη κίνηση ως προς τις ισορροπίες που έχουν διαμορφωθεί στη περιοχή, απειλώντας ακόμη και να διακινδυνεύσει επιπτώσεις στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, όπως σχολιάζουν παράγοντες της αγοράς.

     

    Με λίγα λόγια είναι άλλο το τι λέει ο Π. Λαφαζάνης για τον οποίο η ρήξη με τους δανειστές αποτελεί ούτως ή άλλως μέρος της πολιτικής του πλατφόρμας, και άλλο το τι θα κάνει η κυβέρνηση, που έχει να αντιμετωπίσει ρεαλιστικές δυσκολίες. Διότι είναι βέβαιο πως σε κεντρικό επίπεδο θα ληφθούν υπόψη και οι παράγοντες ΕΕ-ΗΠΑ.

     

    Κάποιοι εκτιμούν ότι ο υπουργός και επικεφαλής της Αριστερής Πλατφόρμας πιέζει προς μια κατεύθυνση, αυτή της ελληνορωσικής προσέγγισης που τη θεωρεί προμετωπίδα της πολιτικής του, επιχειρώντας ταυτόχρονα να προκαταλάβει και ολόκληρη την κυβερνητική πολιτική.

     

    «Λάθος», υποστηρίζουν όσοι δε συμμερίζονται αυτό το επιχείρημα.

     

    Στην πραγματικότητα ο Λαφαζάνης δίνει ένα επιπλέον «όπλο» στον Τσίπρα και στη διαπραγμάτευση που κάνει με τους εταίρους. Υπό αυτό το πρίσμα, το ελληνικό επιχείρημα προς τους εταίρους θα μπορούσε να περικλείεται στη φράση «δεν θα ταχθώ αναφανδόν υπέρ των ρωσικών σχεδίων, αλλά θέλω κι εσείς να δείξετε κατανόηση σε αυτά που μας ζητάτε».

     

    Τα παραπάνω φυσικά μένει να φανούν και στη πράξη. Προς το παρόν η χώρα φαίνεται ότι βρίσκεται κοντά σε μια μεγάλη ενεργειακή συμφωνία με τη Ρωσία για τον αγωγό φυσικού αερίου Turkish Stream.

     

    Η επίσημη συνάντηση Τσίπρα–Πούτιν στη Μόσχα την ερχόμενη Τετάρτη 8 Απριλίου, αναμένεται να αποδειχθεί καταλυτική για το εγχείρημα αναθέρμανσης των ελληνορωσικών οικονομικών σχέσεων και σύμφωνα με κορυφαία κυβερνητικά στελέχη είναι πολύ πιθανό να επισφραγιστεί με την πρώτη μετά από έξι χρόνια, συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών στον τομέα της ενέργειας.

     

    Το πιο εμβληματικό της σκέλος θα είναι η υποστήριξη που προτίθεται να παράσχει η Ελλάδα, στο σχέδιο κατασκευής του γιγάντιου αγωγού φυσικού αερίου Turkish Stream ο οποίος παρακάμπτοντας την Ουκρανία, προορίζεται να μεταφέρει από το 2019 και μετά 63 δισ. κυβικά μέτρα ρώσικου φυσικού αερίου ετησίως στην Κεντρική Ευρώπη, μέσω Μαύρης Θάλασσας, Τουρκίας και Ελλάδας και από εκεί στα Σκόπια, τη Σερβία, την Ουγγαρία ως τα σύνορα με την Αυστρία.

     

    Ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Λαφαζάνης επεσήμανε χθες ότι κατά τις συναντήσεις που είχε στη Μόσχα με τον ομόλογό του υπουργό Αλεξάντερ Νόβακ και τον επικεφαλής της Gazprom Αλεξέϊ Μίλερ, «υποστήριξε με ζωηρότατο ενδιαφέρον» την πρόταση της ρωσικής κυβέρνησης να επεκταθεί ο αγωγός στην Ελλάδα.

     

    Διευκρίνισε πάντως ότι “η τελική απόφαση θα ληφθεί το αμέσως επόμενο διάστημα σε συλλογικό κυβερνητικό επίπεδο και από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα με βάση τα εθνικά μας συμφέροντα”, αφήνοντας πάντως να εννοηθεί πως στην κυβέρνηση αντιμετωπίζουν πολύ θερμά την ελληνορωσική προσέγγιση.

     

    Η τελευταία συμφωνία της Ελλάδας με τη Ρωσία ήταν το 2009 όταν ο Κώστας Καραμανλής υπέγραψε για τη συμμετοχή της χώρας στον South Stream, ένα έργο το οποίο ακυρώθηκε τελικά πέρυσι μετά τις συνεχείς επιπλοκές με τη Βουλγαρία και την άρνηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να το υποστηρίξει, και αντικαταστάθηκε από το σχέδιο για τον Turkish Stream.

     

    Πόκερ Ελλάδας-ΗΠΑ-Βρυξελλών

     

    Σίγουρα η στροφή προς Ανατολάς με την ελληνική συμμετοχή σε έναν αγωγό για τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ τηρούν “εχθρική στάση”, προωθείται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη καμπή των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές για το χρηματοδοτικό πρόβλημα της χώρας, και ενώ ο γεωπολιτικός παράγοντας αναδεικνύεται σε καταλύτη των αποφάσεων που θα ληφθούν.

     

    Κατά την εκτίμηση ωστόσο του Π. Λαφαζάνη η συμφωνία για τον αγωγό “αλλάζει πολλά στην περιοχή και ιδιαίτερα τον προσανατολισμό της Ελλάδας”, ενώ όπως απάντησε στο ερώτημα για ενδεχόμενες αντιδράσεις ή επιπτώσεις στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με την Ε.Ε, “η Ελλάδα δεν είναι δορυφόρος κανενός, ούτε ενεργειακά υποτελής σε καμία μεγάλη δύναμη ή συμμαχία χωρών”. Στο ίδιο μήκος κύματος προσέθεσε πως “οι ΗΠΑ μπορεί να έχουν οποιαδήποτε άποψη για τους ενεργειακούς δρόμους και τους αγωγούς, αλλά κάθε χώρα έχει τη δική της πολιτική με βάση το εθνικό συμφέρον της”.

     

    Αν και εφόσον το σχέδιο προχωρήσει, τότε με τη διέλευση του αγωγού από τα ελληνοτουρκικά σύνορα ο γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας θα αναβαθμιστεί σημαντικά.

     

    Από τα ελληνικά εδάφη θα διέρχεται παράλληλα και ο αγωγός TAP που θα μεταφέρει αζέρικο αέριο προς την Ευρώπη, καθιστώντας την Ελλάδα κόμβο για την τροφοδοσία της Γηραιάς Ηπείρου με αέριο από δύο διαφορετικές πηγές.

     

    Επειδή ωστόσο το έργο αυτό το έχουμε ξαναδει κατά την περίοδο διακυβέρνησης του Κ. Καραμανλή, με το γνωστό άδοξο τέλος, και παρ' ότι η πολιτική και οικονομική θέση της χώρας ήταν τότε πολύ καλύτερη απ' ότι σήμερα, επιτρέψτε μας να κρατάμε μικρό καλάθι.

     

    Πηγή: http://energypress.gr/news/geopolitiko-harti-toy-rosikoy-agogoy-paizei-i-kyvernisi-ripsokindyni-kinisi-i-diapragmateytiko


    Sign in to follow this  


    User Feedback


    Η ουσία είναι ότι "ανήκομεν εις την Δύσην" (δια να την τρέφομεν) και εμάς μας ταΐζει η Ανατολή. Και επειδή τα πάντα καθορίζονται από την οικονομία η ανατολική στροφή μας είναι θέμα χρόνου.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites


    Create an account or sign in to comment

    You need to be a member in order to leave a comment

    Create an account

    Sign up for a new account in our community. It's easy!

    Register a new account

    Sign in

    Already have an account? Sign in here.

    Sign In Now

  • Similar Content

    • By Engineer
      Στις τρεις χώρες της Ευρώπης με τους πιο φιλόδοξους στόχους όσον αφορά τη μείωση των ρύπων ως το 2030 συγκαταλέγεται η Ελλάδα με βάση το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, όμως η εμπειρία δείχνει ότι κατά κανόνα η χώρα μας θέτει υπερβολικά φιλόδοξους περιβαλλοντικούς στόχους που δεν τους επιτυγχάνει.
      Πάντως τόσο το ελληνικό σχέδιο όσο και όλα τα υπόλοιπα  αντίστοιχα εθνικά σχέδια  των άλλων χωρώ-μελών πλην μίας, της Ισπανίας, βαθμολογήθηκαν κάτω από τη βάση, στη σχετική αξιολόγηση του  Ecologic Institute της Γερμανίας και την βρετανική εταιρία συμβούλων Climact, που διενεργήθηκε για λογαριασμό του European Climate Foundation.
      Η μελέτη, την οποία παρουσιάζει το Euractiv,  εξέτασε κατά πόσον τα εθνικά σχέδια που υπέβαλαν τα κράτη- μέλη στην Ευρωπαική Επιτροπή επαρκούν για να επιτευχθεί ο στόχος της κλιματικής ουδετερότητας το  2050 με βάση κριτήρια όπως το επίπεδο λεπτομέρειας των προτεινόμενων μέτρων πολιτικής ή η συνοχή της διαδικασίας επίτευξης των στόχων, πέραν του ίδιου του στόχου που έθεσε κάθε χώρα.
      Στην αξιολόγηση αυτή η Ισπανία ήταν η μόνη χώρα της ΕΕ που πέρασε έστω και οριακά  τη βάση του 50%, βαθμολογούμενη με  52%.  Ακολουθούν η Γαλλία με 47%, η Ελλάδα με 44% και η Σουηδία με 43%.  Στον αντίποδα βρέθηκε η Σλοβενία με 3%, ενώ η Γερμανία βαθμολογήθηκε με 12%, όσο και η Σλοβακία. Ο μέσος όρος της ΕΕ διαμορφώθηκε στο  29%.
      Η επίσημη αξιολόγηση των εθνικών σχεδίων θα γίνει από την ίδια την Ευρωπαική Επιτροπή και αναμένεται να δημοσιευτεί τον Ιούνιο. Κατόπιν η Κομισιόν θα ζητήσει τροποποιήσεις από τις χώρες- μέλη, οι οποίες ως το τέλος του έτους θα πρέπει να υποβάλουν το τελικό τους σχέδιο.
      «Η μελέτη δείχνει ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν συμφωνούν σαφώς με μια πορεία προς τις μηδενικές εκπομπές άνθρακα το 2050», δήλωσε στο Euractiv ο κ. Julien Pestiaux από την Climact, που ήταν ένας από τους μελετητές. «Με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα σχέδια  δείχνουν χαμηλές φιλοδοξίες όσον αφορά την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων για τις ΑΠΕ και την ενεργειακή αποδοτικότητα, ενώ συνολικά δεν επαρκούν για να στηρίξουν την κλιματική και ενεργειακή μετάβαση που απαιτείται στην Ευρώπη», πρόσθεσε ο κ. Pestiaux.
      Πολύ δειλά βήματα παρατηρούνται όσον αφορά στην σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων του άνθρακα και των ορυκτών καυσίμων, ενώ από την άλλη πλευρά τα μηνύματα για επενδύσεις σε καθαρές τεχνολογίες είναι ανεπαρκή,
      Εξάλλου η μελέτη χαρακτηρίζει ανεπαρκή και τη δημόσια διαβούλευση που προηγήθηκε για την εκπόνηση των εθνικών σχεδίων.
      «Η Ευρώπη έχει σαφή στόχο 32% ΑΠΕ έως το 2030», δήλωσε η Viktoriya Kerelska, επικεφαλής της WindEurope και κατέληξε: «Ενώ τα Εθνικά Σχέδια για την Ενέργεια και το Κλίμα υποτίθεται ότι μετατρέπουν αυτή τη φιλοδοξία σε πραγματικότητα, κανένα από αυτά δεν δίνει επαρκείς απαντήσεις σε ότι αφορά τα μέτρα που θα εφαρμοστούν για την επίτευξη των στόχων. Χωρίς λεπτομερή καταγραφή των μέτρων τα Σχέδια απλώς δεν έχουν νόημα».

      View full είδηση
    • By Engineer
      Στις τρεις χώρες της Ευρώπης με τους πιο φιλόδοξους στόχους όσον αφορά τη μείωση των ρύπων ως το 2030 συγκαταλέγεται η Ελλάδα με βάση το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, όμως η εμπειρία δείχνει ότι κατά κανόνα η χώρα μας θέτει υπερβολικά φιλόδοξους περιβαλλοντικούς στόχους που δεν τους επιτυγχάνει.
      Πάντως τόσο το ελληνικό σχέδιο όσο και όλα τα υπόλοιπα  αντίστοιχα εθνικά σχέδια  των άλλων χωρώ-μελών πλην μίας, της Ισπανίας, βαθμολογήθηκαν κάτω από τη βάση, στη σχετική αξιολόγηση του  Ecologic Institute της Γερμανίας και την βρετανική εταιρία συμβούλων Climact, που διενεργήθηκε για λογαριασμό του European Climate Foundation.
      Η μελέτη, την οποία παρουσιάζει το Euractiv,  εξέτασε κατά πόσον τα εθνικά σχέδια που υπέβαλαν τα κράτη- μέλη στην Ευρωπαική Επιτροπή επαρκούν για να επιτευχθεί ο στόχος της κλιματικής ουδετερότητας το  2050 με βάση κριτήρια όπως το επίπεδο λεπτομέρειας των προτεινόμενων μέτρων πολιτικής ή η συνοχή της διαδικασίας επίτευξης των στόχων, πέραν του ίδιου του στόχου που έθεσε κάθε χώρα.
      Στην αξιολόγηση αυτή η Ισπανία ήταν η μόνη χώρα της ΕΕ που πέρασε έστω και οριακά  τη βάση του 50%, βαθμολογούμενη με  52%.  Ακολουθούν η Γαλλία με 47%, η Ελλάδα με 44% και η Σουηδία με 43%.  Στον αντίποδα βρέθηκε η Σλοβενία με 3%, ενώ η Γερμανία βαθμολογήθηκε με 12%, όσο και η Σλοβακία. Ο μέσος όρος της ΕΕ διαμορφώθηκε στο  29%.
      Η επίσημη αξιολόγηση των εθνικών σχεδίων θα γίνει από την ίδια την Ευρωπαική Επιτροπή και αναμένεται να δημοσιευτεί τον Ιούνιο. Κατόπιν η Κομισιόν θα ζητήσει τροποποιήσεις από τις χώρες- μέλη, οι οποίες ως το τέλος του έτους θα πρέπει να υποβάλουν το τελικό τους σχέδιο.
      «Η μελέτη δείχνει ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν συμφωνούν σαφώς με μια πορεία προς τις μηδενικές εκπομπές άνθρακα το 2050», δήλωσε στο Euractiv ο κ. Julien Pestiaux από την Climact, που ήταν ένας από τους μελετητές. «Με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα σχέδια  δείχνουν χαμηλές φιλοδοξίες όσον αφορά την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων για τις ΑΠΕ και την ενεργειακή αποδοτικότητα, ενώ συνολικά δεν επαρκούν για να στηρίξουν την κλιματική και ενεργειακή μετάβαση που απαιτείται στην Ευρώπη», πρόσθεσε ο κ. Pestiaux.
      Πολύ δειλά βήματα παρατηρούνται όσον αφορά στην σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων του άνθρακα και των ορυκτών καυσίμων, ενώ από την άλλη πλευρά τα μηνύματα για επενδύσεις σε καθαρές τεχνολογίες είναι ανεπαρκή,
      Εξάλλου η μελέτη χαρακτηρίζει ανεπαρκή και τη δημόσια διαβούλευση που προηγήθηκε για την εκπόνηση των εθνικών σχεδίων.
      «Η Ευρώπη έχει σαφή στόχο 32% ΑΠΕ έως το 2030», δήλωσε η Viktoriya Kerelska, επικεφαλής της WindEurope και κατέληξε: «Ενώ τα Εθνικά Σχέδια για την Ενέργεια και το Κλίμα υποτίθεται ότι μετατρέπουν αυτή τη φιλοδοξία σε πραγματικότητα, κανένα από αυτά δεν δίνει επαρκείς απαντήσεις σε ότι αφορά τα μέτρα που θα εφαρμοστούν για την επίτευξη των στόχων. Χωρίς λεπτομερή καταγραφή των μέτρων τα Σχέδια απλώς δεν έχουν νόημα».
    • By Engineer
      Η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας από τους καταναλωτές της χώρας μας το 2018 μειώθηκε κατά 1,2% στις 57.122 GWh έναντι 57.845 GWh το 2017. Το δυσοίωνο για την οικονομική κατάσταση επιχειρήσεων και νοικοκυριών συμπέρασμα προκύπτει από τα όσα περιλαμβάνονται στα αποτελέσματα που δημοσιοποίησε χθες η ΔΕΗ.
      Πρέπει παρόλα αυτά να σημειωθεί ότι η συνολική ζήτηση ρεύματος, στην οποία περιλαμβάνεται και η ηλεκτρική ενέργεια για εξαγωγές και άντληση, αυξήθηκε το 2018 κατά 2,2% εξαιτίας των αυξημένων κατά 75,2% εξαγωγών από τρίτους μέσω των Βορείων Διασυνδέσεων.
      Η αύξηση αυτή των εξαγωγών οφείλεται κατά κύριο λόγο στην εξαγωγή μέρους των ποσοτήτων που δημοπρατήθηκαν μέσω ΝΟΜΕ. Το «παράθυρο» αυτό έχει ήδη κλείσει σε μεγάλο βαθμό μετά τους περιορισμούς που έχει θεσπίσει η ΡΑΕ.
      Πρέπει βεβαίως να σημειωθεί ότι και οι εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας, σε επίπεδο χώρας, ήταν αυξημένες κατά 23,6% ή κατά 2.143 GWh, εκ των οποίων 506 GWh εισήχθησαν από τη ΔΕΗ (μερίδιο 21,4%) και 1.637 GWh εισήχθησαν από τρίτους (μερίδιο 78,6%).
      Στη Χαμηλή Τάση οι αλλαγές
      Σε ότι αφορά τα μερίδια της ΔΕΗ, η συνολική μείωση (από 86,7% το 2017 έπεσε στο 81,9% το 2018) που είχε κατά το 2018, συνεπώς και η αντίστοιχη αύξηση των εναλλακτικών παρόχων, προήλθε κατά κύριο λόγο από τη Χαμηλή Τάση.
      Στην Υψηλή και στη Μέση, τα μερίδια παρέμειναν σχεδόν στα ίδια επίπεδα: Το 2018 ήταν 97,6% στην Υψηλή Τάση, 68% στη Μέση Τάση και 82,1% στη Χαμηλή Τάση, έναντι 97,3%, 71,5% και 88,5% τον Δεκέμβριο του 2017 αντίστοιχα.

      View full είδηση
    • By Engineer
      Η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας από τους καταναλωτές της χώρας μας το 2018 μειώθηκε κατά 1,2% στις 57.122 GWh έναντι 57.845 GWh το 2017. Το δυσοίωνο για την οικονομική κατάσταση επιχειρήσεων και νοικοκυριών συμπέρασμα προκύπτει από τα όσα περιλαμβάνονται στα αποτελέσματα που δημοσιοποίησε χθες η ΔΕΗ.
      Πρέπει παρόλα αυτά να σημειωθεί ότι η συνολική ζήτηση ρεύματος, στην οποία περιλαμβάνεται και η ηλεκτρική ενέργεια για εξαγωγές και άντληση, αυξήθηκε το 2018 κατά 2,2% εξαιτίας των αυξημένων κατά 75,2% εξαγωγών από τρίτους μέσω των Βορείων Διασυνδέσεων.
      Η αύξηση αυτή των εξαγωγών οφείλεται κατά κύριο λόγο στην εξαγωγή μέρους των ποσοτήτων που δημοπρατήθηκαν μέσω ΝΟΜΕ. Το «παράθυρο» αυτό έχει ήδη κλείσει σε μεγάλο βαθμό μετά τους περιορισμούς που έχει θεσπίσει η ΡΑΕ.
      Πρέπει βεβαίως να σημειωθεί ότι και οι εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας, σε επίπεδο χώρας, ήταν αυξημένες κατά 23,6% ή κατά 2.143 GWh, εκ των οποίων 506 GWh εισήχθησαν από τη ΔΕΗ (μερίδιο 21,4%) και 1.637 GWh εισήχθησαν από τρίτους (μερίδιο 78,6%).
      Στη Χαμηλή Τάση οι αλλαγές
      Σε ότι αφορά τα μερίδια της ΔΕΗ, η συνολική μείωση (από 86,7% το 2017 έπεσε στο 81,9% το 2018) που είχε κατά το 2018, συνεπώς και η αντίστοιχη αύξηση των εναλλακτικών παρόχων, προήλθε κατά κύριο λόγο από τη Χαμηλή Τάση.
      Στην Υψηλή και στη Μέση, τα μερίδια παρέμειναν σχεδόν στα ίδια επίπεδα: Το 2018 ήταν 97,6% στην Υψηλή Τάση, 68% στη Μέση Τάση και 82,1% στη Χαμηλή Τάση, έναντι 97,3%, 71,5% και 88,5% τον Δεκέμβριο του 2017 αντίστοιχα.
    • By Engineer
      Το ένα τρίτο της ενέργειας που παράγεται σε όλο τον κόσμο προέρχεται πλέον από ανανεώσιμες πηγές, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (IRENA), που δείχνει την εντυπωσιακή ανάπτυξη τόσο της αιολικής όσο και της ηλιακής ενέργειας.
      Η Ασία σημείωσε αύξηση 11% στην ανανεώσιμη ενέργεια πέρυσι, ενώ ο ρυθμός ανάπτυξης της Αφρικής ήταν λίγο πάνω από 8,4%. Τα δύο τρίτα της ενέργειας που προστέθηκε πέρυσι προέρχονται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και οι αναπτυσσόμενες χώρες ηγούνται των νέων προσθηκών.
      Η ανανεώσιμη ενέργεια σημειώνει ανάπτυξη εδώ και πέντε χρόνια και οι αριθμοί που δημοσιεύθηκαν στην έκθεση της IRENA δείχνουν ότι δεν αναμένεται να επιβραδυνθεί τα επόμενα χρόνια, βοηθώντας στο να επιτευχθούν οι παγκόσμιοι κλιματικοί στόχοι.
      Η νέα τεχνολογία είναι ένας από τους κυριότερους παράγοντες πίσω από την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθιστώντας την πρόσβαση σε αυτές τις πηγές ενέργειας ευκολότερη από ποτέ. Αυτό περιλαμβάνει τη χρήση της αιολικής και ηλιακής ενέργειας, οι οποίες συνέβαλαν περισσότερο στη νέα ενεργειακή δυναμικότητα το 2018. Η αιολική ενέργεια παρουσίασε αύξηση κατά περίπου 49 γιγαβάτ ισχύος παγκοσμίως, ενώ η ηλιακή ενέργεια σημείωσε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση, ύψους 94 γιγαβάτ ισχύος.
      Ενώ η υδροηλεκτρική ενέργεια παραμένει η μεγαλύτερη πηγή ανανεώσιμης ενέργειας στον πλανήτη, η ανάπτυξή της έχει μειωθεί σταθερά τα τελευταία χρόνια. Άλλες αξιοσημείωτες πηγές είναι η βιοενέργεια, η οποία παρουσίασε αύξηση τόσο στην Κίνα όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και η γεωθερμική ενέργεια που αυξήθηκε στην Τουρκία, την Ινδονησία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

      View full είδηση
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.