Μετάβαση στο περιεχόμενο
  • Novatron
  • Engineer
    Engineer

    Το γεωπολιτικό χαρτί του ρωσικού αγωγού παίζει η κυβέρνηση - Ριψοκίνδυνη κίνηση ή διαπραγματευτικό όπλο;

    Το δρόμο για ένα νέο ελληνορωσικό «ειδύλλιο» άνοιξε στη Μόσχα ο Π. Λαφαζάνης, εγκαινιάζοντας όμως παράλληλα και ένα σκληρό παιχνίδι πόκερ με ΗΠΑ και Βρυξέλλες που επηρεάζουν καταλυτικά τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της χώρας.

     

    Αν η συνάντηση Πούτιν-Τσίπρα την επόμενη εβδομάδα (8 Απριλίου) επισημοποιήσει την διέλευση ρωσικού αερίου από την Ελλάδα στο πλαίσιο συμμετοχής της στο Turkish Stream, θα πρόκειται για την πρώτη μεγάλη ενεργειακή συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών από το 2009, επί κυβέρνησης Κ. Καραμανλή.

     

    Δεν παύει ωστόσο την ίδια στιγμή να είναι και μια ριψοκίνδυνη κίνηση ως προς τις ισορροπίες που έχουν διαμορφωθεί στη περιοχή, απειλώντας ακόμη και να διακινδυνεύσει επιπτώσεις στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, όπως σχολιάζουν παράγοντες της αγοράς.

     

    Με λίγα λόγια είναι άλλο το τι λέει ο Π. Λαφαζάνης για τον οποίο η ρήξη με τους δανειστές αποτελεί ούτως ή άλλως μέρος της πολιτικής του πλατφόρμας, και άλλο το τι θα κάνει η κυβέρνηση, που έχει να αντιμετωπίσει ρεαλιστικές δυσκολίες. Διότι είναι βέβαιο πως σε κεντρικό επίπεδο θα ληφθούν υπόψη και οι παράγοντες ΕΕ-ΗΠΑ.

     

    Κάποιοι εκτιμούν ότι ο υπουργός και επικεφαλής της Αριστερής Πλατφόρμας πιέζει προς μια κατεύθυνση, αυτή της ελληνορωσικής προσέγγισης που τη θεωρεί προμετωπίδα της πολιτικής του, επιχειρώντας ταυτόχρονα να προκαταλάβει και ολόκληρη την κυβερνητική πολιτική.

     

    «Λάθος», υποστηρίζουν όσοι δε συμμερίζονται αυτό το επιχείρημα.

     

    Στην πραγματικότητα ο Λαφαζάνης δίνει ένα επιπλέον «όπλο» στον Τσίπρα και στη διαπραγμάτευση που κάνει με τους εταίρους. Υπό αυτό το πρίσμα, το ελληνικό επιχείρημα προς τους εταίρους θα μπορούσε να περικλείεται στη φράση «δεν θα ταχθώ αναφανδόν υπέρ των ρωσικών σχεδίων, αλλά θέλω κι εσείς να δείξετε κατανόηση σε αυτά που μας ζητάτε».

     

    Τα παραπάνω φυσικά μένει να φανούν και στη πράξη. Προς το παρόν η χώρα φαίνεται ότι βρίσκεται κοντά σε μια μεγάλη ενεργειακή συμφωνία με τη Ρωσία για τον αγωγό φυσικού αερίου Turkish Stream.

     

    Η επίσημη συνάντηση Τσίπρα–Πούτιν στη Μόσχα την ερχόμενη Τετάρτη 8 Απριλίου, αναμένεται να αποδειχθεί καταλυτική για το εγχείρημα αναθέρμανσης των ελληνορωσικών οικονομικών σχέσεων και σύμφωνα με κορυφαία κυβερνητικά στελέχη είναι πολύ πιθανό να επισφραγιστεί με την πρώτη μετά από έξι χρόνια, συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών στον τομέα της ενέργειας.

     

    Το πιο εμβληματικό της σκέλος θα είναι η υποστήριξη που προτίθεται να παράσχει η Ελλάδα, στο σχέδιο κατασκευής του γιγάντιου αγωγού φυσικού αερίου Turkish Stream ο οποίος παρακάμπτοντας την Ουκρανία, προορίζεται να μεταφέρει από το 2019 και μετά 63 δισ. κυβικά μέτρα ρώσικου φυσικού αερίου ετησίως στην Κεντρική Ευρώπη, μέσω Μαύρης Θάλασσας, Τουρκίας και Ελλάδας και από εκεί στα Σκόπια, τη Σερβία, την Ουγγαρία ως τα σύνορα με την Αυστρία.

     

    Ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Λαφαζάνης επεσήμανε χθες ότι κατά τις συναντήσεις που είχε στη Μόσχα με τον ομόλογό του υπουργό Αλεξάντερ Νόβακ και τον επικεφαλής της Gazprom Αλεξέϊ Μίλερ, «υποστήριξε με ζωηρότατο ενδιαφέρον» την πρόταση της ρωσικής κυβέρνησης να επεκταθεί ο αγωγός στην Ελλάδα.

     

    Διευκρίνισε πάντως ότι “η τελική απόφαση θα ληφθεί το αμέσως επόμενο διάστημα σε συλλογικό κυβερνητικό επίπεδο και από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα με βάση τα εθνικά μας συμφέροντα”, αφήνοντας πάντως να εννοηθεί πως στην κυβέρνηση αντιμετωπίζουν πολύ θερμά την ελληνορωσική προσέγγιση.

     

    Η τελευταία συμφωνία της Ελλάδας με τη Ρωσία ήταν το 2009 όταν ο Κώστας Καραμανλής υπέγραψε για τη συμμετοχή της χώρας στον South Stream, ένα έργο το οποίο ακυρώθηκε τελικά πέρυσι μετά τις συνεχείς επιπλοκές με τη Βουλγαρία και την άρνηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να το υποστηρίξει, και αντικαταστάθηκε από το σχέδιο για τον Turkish Stream.

     

    Πόκερ Ελλάδας-ΗΠΑ-Βρυξελλών

     

    Σίγουρα η στροφή προς Ανατολάς με την ελληνική συμμετοχή σε έναν αγωγό για τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ τηρούν “εχθρική στάση”, προωθείται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη καμπή των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές για το χρηματοδοτικό πρόβλημα της χώρας, και ενώ ο γεωπολιτικός παράγοντας αναδεικνύεται σε καταλύτη των αποφάσεων που θα ληφθούν.

     

    Κατά την εκτίμηση ωστόσο του Π. Λαφαζάνη η συμφωνία για τον αγωγό “αλλάζει πολλά στην περιοχή και ιδιαίτερα τον προσανατολισμό της Ελλάδας”, ενώ όπως απάντησε στο ερώτημα για ενδεχόμενες αντιδράσεις ή επιπτώσεις στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με την Ε.Ε, “η Ελλάδα δεν είναι δορυφόρος κανενός, ούτε ενεργειακά υποτελής σε καμία μεγάλη δύναμη ή συμμαχία χωρών”. Στο ίδιο μήκος κύματος προσέθεσε πως “οι ΗΠΑ μπορεί να έχουν οποιαδήποτε άποψη για τους ενεργειακούς δρόμους και τους αγωγούς, αλλά κάθε χώρα έχει τη δική της πολιτική με βάση το εθνικό συμφέρον της”.

     

    Αν και εφόσον το σχέδιο προχωρήσει, τότε με τη διέλευση του αγωγού από τα ελληνοτουρκικά σύνορα ο γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας θα αναβαθμιστεί σημαντικά.

     

    Από τα ελληνικά εδάφη θα διέρχεται παράλληλα και ο αγωγός TAP που θα μεταφέρει αζέρικο αέριο προς την Ευρώπη, καθιστώντας την Ελλάδα κόμβο για την τροφοδοσία της Γηραιάς Ηπείρου με αέριο από δύο διαφορετικές πηγές.

     

    Επειδή ωστόσο το έργο αυτό το έχουμε ξαναδει κατά την περίοδο διακυβέρνησης του Κ. Καραμανλή, με το γνωστό άδοξο τέλος, και παρ' ότι η πολιτική και οικονομική θέση της χώρας ήταν τότε πολύ καλύτερη απ' ότι σήμερα, επιτρέψτε μας να κρατάμε μικρό καλάθι.

     

    Πηγή: http://energypress.gr/news/geopolitiko-harti-toy-rosikoy-agogoy-paizei-i-kyvernisi-ripsokindyni-kinisi-i-diapragmateytiko




    Σχόλια Μελών


    Η ουσία είναι ότι "ανήκομεν εις την Δύσην" (δια να την τρέφομεν) και εμάς μας ταΐζει η Ανατολή. Και επειδή τα πάντα καθορίζονται από την οικονομία η ανατολική στροφή μας είναι θέμα χρόνου.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites


    Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε προκειμένου να αφήσετε κάποιο σχόλιο

    Πρέπει να είστε μέλος για να μπορέσετε να αφήσετε κάποιο σχόλιο

    Δημιουργία λογαριασμού

    Κάντε μια δωρεάν εγγραφή στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

    Εγγραφή νέου λογαριασμού

    Σύνδεση

    Εάν έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

  • Παρόμοιο Περιεχόμενο

    • Από Engineer
      Ισπανία και Γερμανία συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον των επενδυτών, ωστόσο και η Ελλάδα βρίσκεται ψηλά στις προτιμήσεις όσον αφορά τις ξενοδοχειακές επενδύσεις στην Ευρώπη.
      Τα στοιχεία προέρχονται από την έρευνα που πραγματοποίησε η εξειδικευμένη εταιρεία παροχής υπηρεσιών και διαχείρισης ακινήτων Tranio για τις ελκυστικές ξενοδοχειακές επενδύσεις στην Ευρώπη, απευθυνόμενη σε πάνω από 200 στελέχη του κλάδου. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων εκπροσωπούν επενδυτές από το Ηνωμένο Βασίλειο και ακολουθούν εκπρόσωποι από τη Γερμανία, την Ισπανία και τις ΗΠΑ.
      Στη λίστα των στελεχών που ερωτήθηκαν (από τους κλάδους της παροχής υπηρεσιών ακινήτων, των επενδύσεων, της ανάπτυξης ξενοδοχείων, της διαχείρισης ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων κ.τ.λ.) περιλαμβάνονται και εκπρόσωποι επενδυτών από τη Ρωσία, την Ολλανδία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία, το Βέλγιο αλλά και την Ελλάδα.
      Με βάση τα ευρήματα της έρευνας, Ισπανία και Γερμανία αποτελούν αυτή την στιγμή τις πιο ελκυστικές ευρωπαϊκές αγορές για επενδύσεις σε ξενοδοχεία, με τους περισσότερους από του συμμετέχοντες να δηλώνουν ότι ο προϋπολογισμός τους ξεπερνά τα 10 εκατ. ευρώ ανά project.
      Οσον αφορά το πόσο ελκυστική είναι μία ευρωπαϊκή αγορά για ξενοδοχειακές επενδύσεις (δυνατότητα για περισσότερες από μία απαντήσεις) η Ισπανία συγκεντρώνει το 55% των απαντήσεων, η Γερμανία το 54% και η Ιταλία το 42%, συμπληρώνοντας το τοπ 3. «Χώρες όπως η Ελλάδα, που έχουν σημειώσει τα τελευταία χρόνια σημαντική τουριστική ανάπτυξη σε συνδυασμό με την βελτίωση του οικονομικού κλίματος γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς, με τους επενδυτές να προσδοκούν υψηλότερες αποδόσεις», σχολιάζει η ανάλυση της Tranio, η οποία κατατατάσσει τη χώρα μας στην 7η θέση, έχοντας συγκεντρώσει ποσοστό 28% των απαντήσεων από τους εκπροσώπους των επενδυτών. Ψηλότερα από την Ελλάδα στη συνολική κατάταξη βρίσκονται το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ολλανδία και η Γαλλία, ενώ μετά την Ελλάδα, τη δεκάδα συμπληρώνουν η Πορτογαλία, η Αυστρία και η Ελβετία.
      Ενδιαφέρον έχει και το στοιχείο που προκύπτει από την έρευνα σύμφωνα με το οποίο 2 στους 3 ερωτηθέντες σκοπεύουν μέσα στο 2019 να προχωρήσει σε κάποια επένδυση στην ευρωπαϊκή ξενοδοχειακή αγορά, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνει το ότι το τουριστικό real estate είναι ένας τομέας που προσελκύει το ενδιαφέρον των επενδυτικών κεφαλαίων. Μάλιστα, οι 7 στους 10 είναι διατεθειμένοι να τοποθετήσουν κεφάλαια άνω των 10 εκατ. ευρώ, ενώ ποσοστό 23% εξετάζει επενδύσεις κάτω των 10 εκατ. ευρώ.
      Οσον αφορά τον παράγοντα που προβληματίζει περισσότερο τους επενδυτές πανευρωπαϊκά (σ.σ. αποτελώντας μάλιστα και το κύριο σημείο προβληματισμού και συζητήσεων τα τελευταία ...πολλά χρόνια και στην Ελλάδα) δεν είναι άλλος από τις διαφοροποιήσεις σε νομοθετικό επίπεδο, τα εργασιακά, και τη φορολογία, ενώ δεύτερη σημαντική πρόκληση είναι ο αυξημένος ανταγωνισμός.
      Της Στεφανίας Σούκη

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Ισπανία και Γερμανία συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον των επενδυτών, ωστόσο και η Ελλάδα βρίσκεται ψηλά στις προτιμήσεις όσον αφορά τις ξενοδοχειακές επενδύσεις στην Ευρώπη.
      Τα στοιχεία προέρχονται από την έρευνα που πραγματοποίησε η εξειδικευμένη εταιρεία παροχής υπηρεσιών και διαχείρισης ακινήτων Tranio για τις ελκυστικές ξενοδοχειακές επενδύσεις στην Ευρώπη, απευθυνόμενη σε πάνω από 200 στελέχη του κλάδου. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων εκπροσωπούν επενδυτές από το Ηνωμένο Βασίλειο και ακολουθούν εκπρόσωποι από τη Γερμανία, την Ισπανία και τις ΗΠΑ.
      Στη λίστα των στελεχών που ερωτήθηκαν (από τους κλάδους της παροχής υπηρεσιών ακινήτων, των επενδύσεων, της ανάπτυξης ξενοδοχείων, της διαχείρισης ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων κ.τ.λ.) περιλαμβάνονται και εκπρόσωποι επενδυτών από τη Ρωσία, την Ολλανδία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία, το Βέλγιο αλλά και την Ελλάδα.
      Με βάση τα ευρήματα της έρευνας, Ισπανία και Γερμανία αποτελούν αυτή την στιγμή τις πιο ελκυστικές ευρωπαϊκές αγορές για επενδύσεις σε ξενοδοχεία, με τους περισσότερους από του συμμετέχοντες να δηλώνουν ότι ο προϋπολογισμός τους ξεπερνά τα 10 εκατ. ευρώ ανά project.
      Οσον αφορά το πόσο ελκυστική είναι μία ευρωπαϊκή αγορά για ξενοδοχειακές επενδύσεις (δυνατότητα για περισσότερες από μία απαντήσεις) η Ισπανία συγκεντρώνει το 55% των απαντήσεων, η Γερμανία το 54% και η Ιταλία το 42%, συμπληρώνοντας το τοπ 3. «Χώρες όπως η Ελλάδα, που έχουν σημειώσει τα τελευταία χρόνια σημαντική τουριστική ανάπτυξη σε συνδυασμό με την βελτίωση του οικονομικού κλίματος γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς, με τους επενδυτές να προσδοκούν υψηλότερες αποδόσεις», σχολιάζει η ανάλυση της Tranio, η οποία κατατατάσσει τη χώρα μας στην 7η θέση, έχοντας συγκεντρώσει ποσοστό 28% των απαντήσεων από τους εκπροσώπους των επενδυτών. Ψηλότερα από την Ελλάδα στη συνολική κατάταξη βρίσκονται το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ολλανδία και η Γαλλία, ενώ μετά την Ελλάδα, τη δεκάδα συμπληρώνουν η Πορτογαλία, η Αυστρία και η Ελβετία.
      Ενδιαφέρον έχει και το στοιχείο που προκύπτει από την έρευνα σύμφωνα με το οποίο 2 στους 3 ερωτηθέντες σκοπεύουν μέσα στο 2019 να προχωρήσει σε κάποια επένδυση στην ευρωπαϊκή ξενοδοχειακή αγορά, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνει το ότι το τουριστικό real estate είναι ένας τομέας που προσελκύει το ενδιαφέρον των επενδυτικών κεφαλαίων. Μάλιστα, οι 7 στους 10 είναι διατεθειμένοι να τοποθετήσουν κεφάλαια άνω των 10 εκατ. ευρώ, ενώ ποσοστό 23% εξετάζει επενδύσεις κάτω των 10 εκατ. ευρώ.
      Οσον αφορά τον παράγοντα που προβληματίζει περισσότερο τους επενδυτές πανευρωπαϊκά (σ.σ. αποτελώντας μάλιστα και το κύριο σημείο προβληματισμού και συζητήσεων τα τελευταία ...πολλά χρόνια και στην Ελλάδα) δεν είναι άλλος από τις διαφοροποιήσεις σε νομοθετικό επίπεδο, τα εργασιακά, και τη φορολογία, ενώ δεύτερη σημαντική πρόκληση είναι ο αυξημένος ανταγωνισμός.
      Της Στεφανίας Σούκη
    • Από Engineer
      Η Τουρκία κατέλαβε την έκτη θέση ανάμεσα στις 38 χώρες της ευρωπαϊκής Ηπείρου, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας και της Ουκρανίας, από πλευράς πρόσθετης εγκατεστημένης αιολικής ισχύος το 2018, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της WindEurope. Η γειτονική χώρα πρόσθεσε νέα αιολική ισχύ 467 μεγαβάτ το περασμένο έτος και διαμόρφωσε τη συνολική εγκατεστημένη χωρητικότητά της στα 7.369 μεγαβάτ, όπως αναφέρεται στην έκθεση Trends and Statistics.
      Η συνολική δυναμικότητα χερσαίας και υπεράκτιας αιολικής ενέργειας στην Ευρώπη, ανήλθε σε 189,229 μεγαβάτ το 2018, αναλογώντας στο 14% της ηλεκτρικής ενέργειας που παρήχθη στην Ε.Ε., πέρυσι, έναντι 12%, το 2017.
      Η έκθεση αναφέρει ότι "η δυναμικότητα της αιολικής ενέργειας αυξήθηκε στην Ευρώπη κατά 11,3 γιγαβάτ το 2018, εκ των οποίων τα 8,6 γιγαβάτ χερσαίας αιολικής και 2,65 υπεράκτιας, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της συνολικής εγκατεστημένης αιολικής ισχύος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, στα 189 γιγαβάτ, εκ των οποίων 171 γιγαβάτ χερσαίας και 18 υπεράκτιας αιολικής ενέργειας.

      Η Δανία κατέγραψε το υψηλότερο ποσοστό στην παραγωγή ηλεκτρισμού από αιολική ενέργεια, με 41%, το περασμένο έτος, για να ακολουθήσει η Ιρλανδία με 28% και η Πορτογαλία, με 24%. Το 2018, η Γερμανία εγκατέστησε το μεγαλύτερο δυναμικό αιολικής ενέργειας, αναλογώντας στο 29% των μεικτών εγκαταστάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σύμφωνα με την έκθεση, η Γερμανία παραμένει η ευρωπαϊκή χώρα με τη μεγαλύτερη εγκατεστημένη ισχύ αιολικής ενέργειας, ακολουθούμενη από την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Ιταλία.
      Από την πλευρά του, το Ηνωμένο Βασίλειο κατέγραψε τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση ηλεκτροπαραγωγής από αιολική ενέργεια, σε 18% από 13,5% το 2017, παρ’ ότι μειώθηκε ο αριθμός των νέων χερσαίων αιολικών πάρκων. Η Πορτογαλία παρήγαγε, επίσης, το 24% του ηλεκτρισμού της από αιολική ενέργεια και η Ισπανία το 19%.
      Σύμφωνα με την έκθεση, οι επενδύσεις στην αιολική ενέργεια αυξήθηκαν, έναντι του 2017, κατά 20% και ανήλθαν σε 26,7 δισ. ευρώ, ήτοι, ποσό διπλάσιο σε σύγκριση με το ρεκόρ που κατέγραψαν το 2016. Το 2018 οι επενδύσεις στην υπεράκτια αιολική ενέργεια ανήλθαν σε 10,3 δισ.ευρώ, ενώ οι επενδύσεις σε χερσαία αιολίκά πάρκα κατέγραψαν νέο ρεκόρ, στα 16,4 δισ. ευρώ.
      "Η αιολική ενέργεια αντιπροσώπευε το 63% των επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας το 2018, από 52% το 2017", επισημαίνεται στην έκθεση.
      Το μέγεθος και ο τύπος των ανεμογεννητριών που εγκαταστάθηκαν στην Ευρώπη διέφεραν σημαντικά από χώρα σε χώρα. Οι πιο ισχυρές  ανεμογεννήτριες εγκαταστάθηκαν, κατά μέσον όρο, στην Νορβηγία και ανέρχονταν στα 3,6 μεγαβάτ, με την Λιθουανία και την Ελλάδα να εγκατέστησαν ανεμογεννήτριες με τη χαμηλότερη μέση ονομαστική ισχύ ( 2 μεγαβάτ).
      Το 2018, η μέση ονομαστική χωρητικότητα των νέων υπεράκτιων ανεμογεννητριών ήταν 6,8 μεγαβάτ, δηλαδή 15% υψηλότερη σε σχέση με το 2017. Επιπλέον, η μεγαλύτερη μέση ονομαστική ισχύς σημειώθηκε στην Δανία, με 7.7 μεγαβάτ.
      Το περασμένο έτος, οκτώ χώρες οργάνωσαν δημοπρασίες για έργα ανανεώσιμης ενέργειας, με την αιολική να εξασφαλίζει συνολικά, 9,3 γιγαβάτ.

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Η Τουρκία κατέλαβε την έκτη θέση ανάμεσα στις 38 χώρες της ευρωπαϊκής Ηπείρου, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας και της Ουκρανίας, από πλευράς πρόσθετης εγκατεστημένης αιολικής ισχύος το 2018, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της WindEurope. Η γειτονική χώρα πρόσθεσε νέα αιολική ισχύ 467 μεγαβάτ το περασμένο έτος και διαμόρφωσε τη συνολική εγκατεστημένη χωρητικότητά της στα 7.369 μεγαβάτ, όπως αναφέρεται στην έκθεση Trends and Statistics.
      Η συνολική δυναμικότητα χερσαίας και υπεράκτιας αιολικής ενέργειας στην Ευρώπη, ανήλθε σε 189,229 μεγαβάτ το 2018, αναλογώντας στο 14% της ηλεκτρικής ενέργειας που παρήχθη στην Ε.Ε., πέρυσι, έναντι 12%, το 2017.
      Η έκθεση αναφέρει ότι "η δυναμικότητα της αιολικής ενέργειας αυξήθηκε στην Ευρώπη κατά 11,3 γιγαβάτ το 2018, εκ των οποίων τα 8,6 γιγαβάτ χερσαίας αιολικής και 2,65 υπεράκτιας, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της συνολικής εγκατεστημένης αιολικής ισχύος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, στα 189 γιγαβάτ, εκ των οποίων 171 γιγαβάτ χερσαίας και 18 υπεράκτιας αιολικής ενέργειας.

      Η Δανία κατέγραψε το υψηλότερο ποσοστό στην παραγωγή ηλεκτρισμού από αιολική ενέργεια, με 41%, το περασμένο έτος, για να ακολουθήσει η Ιρλανδία με 28% και η Πορτογαλία, με 24%. Το 2018, η Γερμανία εγκατέστησε το μεγαλύτερο δυναμικό αιολικής ενέργειας, αναλογώντας στο 29% των μεικτών εγκαταστάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σύμφωνα με την έκθεση, η Γερμανία παραμένει η ευρωπαϊκή χώρα με τη μεγαλύτερη εγκατεστημένη ισχύ αιολικής ενέργειας, ακολουθούμενη από την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Ιταλία.
      Από την πλευρά του, το Ηνωμένο Βασίλειο κατέγραψε τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση ηλεκτροπαραγωγής από αιολική ενέργεια, σε 18% από 13,5% το 2017, παρ’ ότι μειώθηκε ο αριθμός των νέων χερσαίων αιολικών πάρκων. Η Πορτογαλία παρήγαγε, επίσης, το 24% του ηλεκτρισμού της από αιολική ενέργεια και η Ισπανία το 19%.
      Σύμφωνα με την έκθεση, οι επενδύσεις στην αιολική ενέργεια αυξήθηκαν, έναντι του 2017, κατά 20% και ανήλθαν σε 26,7 δισ. ευρώ, ήτοι, ποσό διπλάσιο σε σύγκριση με το ρεκόρ που κατέγραψαν το 2016. Το 2018 οι επενδύσεις στην υπεράκτια αιολική ενέργεια ανήλθαν σε 10,3 δισ.ευρώ, ενώ οι επενδύσεις σε χερσαία αιολίκά πάρκα κατέγραψαν νέο ρεκόρ, στα 16,4 δισ. ευρώ.
      "Η αιολική ενέργεια αντιπροσώπευε το 63% των επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας το 2018, από 52% το 2017", επισημαίνεται στην έκθεση.
      Το μέγεθος και ο τύπος των ανεμογεννητριών που εγκαταστάθηκαν στην Ευρώπη διέφεραν σημαντικά από χώρα σε χώρα. Οι πιο ισχυρές  ανεμογεννήτριες εγκαταστάθηκαν, κατά μέσον όρο, στην Νορβηγία και ανέρχονταν στα 3,6 μεγαβάτ, με την Λιθουανία και την Ελλάδα να εγκατέστησαν ανεμογεννήτριες με τη χαμηλότερη μέση ονομαστική ισχύ ( 2 μεγαβάτ).
      Το 2018, η μέση ονομαστική χωρητικότητα των νέων υπεράκτιων ανεμογεννητριών ήταν 6,8 μεγαβάτ, δηλαδή 15% υψηλότερη σε σχέση με το 2017. Επιπλέον, η μεγαλύτερη μέση ονομαστική ισχύς σημειώθηκε στην Δανία, με 7.7 μεγαβάτ.
      Το περασμένο έτος, οκτώ χώρες οργάνωσαν δημοπρασίες για έργα ανανεώσιμης ενέργειας, με την αιολική να εξασφαλίζει συνολικά, 9,3 γιγαβάτ.
    • Από Engineer
      Ο άνεμος αντιπροσώπευε το 49% του συνόλου της νέας δυναμικότητας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη το 2018
      Το ποσοστό της αιολικής ενέργειας έφτασε το 14% το 2018 σε σχέση με το 12% του 2017, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε σήμερα (21/2) η WindEurope.
      Η ισχύς αιολικής ενέργειας αυξήθηκε στην Ευρώπη κατά 11,3 GW το 2018: 8,6 GW χερσαίες ανεμογεννήτριες και 2,65 GW υπεράκτια αιολικά πάρκα.
      Η συνεχής αύξηση της δυναμικότητας και η χρήση ισχυρότερων ανεμογεννητριών συμβάλλουν στην αύξηση του μεριδίου του ανέμου στο μείγμα ηλεκτρικής ενέργειας. Η Δανία είχε το μεγαλύτερο μερίδιο αιολικής ενέργειας στον ηλεκτρισμό της πέρυσι (41%) ακολουθούμενη από την Ιρλανδία (28%) και την Πορτογαλία (24%). Η αιολική ενέργεια ήταν 21% της ηλεκτρικής ενέργειας της Γερμανίας.
      Ο άνεμος αντιπροσώπευε το 49% του συνόλου της νέας δυναμικότητας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη το 2018. 
      Ωστόσο, το νέο δυναμικό παραγωγής αιολικών πάρκων μειώθηκε κατά ένα τρίτο το 2017 (έτος ρεκόρ). Η αιολική ενέργεια κέρδισε 9 GW νέας χωρητικότητας σε πλειστηριασμούς πέρυσι, σε σύγκριση με 13 GW το 2017. 
      Οι προσθήκες δυναμικότητας στη Γερμανία μειώθηκαν κατά περισσότερο από το ήμισυ μετά τις κακώς σχεδιασμένες δημοπρασίες (τώρα ταξινομημένες) και τα προβλήματα με την έκδοση αδειών (σε εξέλιξη). Και ο αριθμός των νέων υπεράκτιων αιολικών πάρκων εγκαταλείφθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Ευρώπη έχει σήμερα 189 GW χωρητικότητας αιολικής ενέργειας: 171 GW χερσαία και 18 GW υπεράκτια.
      Το 2018 ήταν ένα έτος ρεκόρ για τη χρηματοδότηση νέας αιολικής χωρητικότητας. 17 GW των μελλοντικών έργων έφτασε στην τελική απόφαση επένδυσης (FID).
      Ο Διευθύνων Σύμβουλος της WindEurope Giles Dickson δήλωσε: «Όλο και περισσότεροι άνθρωποι και επιχειρήσεις επωφελούνται από την καθαρή και προσιτή ενέργεια που παράγει ο άνεμος. Αλλά κάτω από την επιφάνεια πολλά πράγματα δεν είναι σωστά. Το περασμένο έτος ήταν το χειρότερο έτος για τις νέες εγκαταστάσεις αιολικής ενέργειας από το 2011. Και 12 χώρες της ΕΕ δεν εγκατέστησαν πέρυσι έναν αιολικό στρόβιλο».
      Στη συνέχεια πρόσθεσε ότι: «Οι επενδύσεις σε μελλοντική παραγωγική ικανότητα ήταν πολύ καλές πέρυσι χάρη στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία και τη Σουηδία - και χάρη στην περαιτέρω επέκταση του αιολικού πάρκου. Αλλά οι προοπτικές για νέες επενδύσεις είναι αβέβαιες. Υπάρχουν διαρθρωτικά προβλήματα στην έκδοση αδειών, ιδίως στη Γερμανία και τη Γαλλία. Και με την ευγενική εξαίρεση της Λιθουανίας και παρά τις βελτιώσεις στην Πολωνία, υπάρχει έλλειψη φιλοδοξίας στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. 
      Τα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα του 2030 είναι μια ευκαιρία να βάλουμε τα πράγματα σωστά. Ωστόσο, τα σχέδια παρουσιάζουν έντονη έλλειψη λεπτομερειών: σχετικά με τα μέτρα πολιτικής, τους όγκους των δημοπρασιών, τον τρόπο με τον οποίο διευκολύνεται η αδειοδότηση και την άρση άλλων φραγμών στις επενδύσεις στις αιολικές εγκαταστάσεις και τον τρόπο επέκτασης του δικτύου. Οι κυβερνήσεις πρέπει να το διευθετήσουν πριν ολοκληρώσουν τα Σχέδια φέτος». 

      View full είδηση
×

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.