Μετάβαση στο περιεχόμενο
  • Novatron
  • Engineer
    Engineer

    Αυτά είναι τα κόστη παραγωγής σε Μεγαλόπολη και Μελίτη

    Οι επενδυτές υποστηρίζουν ότι τα νούμερα στις μονάδες δε βγαίνουν και ότι η εθελούσια αλλά και οι πρόσφατες αλλαγές στο SPA λίγα πράγματα προσφέρουν ως προς τη βιωσιμότητα των υπό πώληση εταιρειών που παραμένει προβληματική. Η ΔΕΗ αντίθετα υποστηρίζει ότι υπάρχει προοπτική και ότι οι μονάδες με τις κατάλληλες προσαρμογές μπορούν να λειτουργήσουν ακόμη και με κέρδη. Σύμφωνα πάντως με τα πιο πρόσφατα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι επενδυτές οι προκλήσεις για τις δύο εταιρείες παραμένουν σημαντικές

    Μελίτη

    Τον περασμένο Νοέμβριο η μονάδα της Μελίτης εμφάνιζε ένα έλλειμμα της τάξης των 10 ευρώ η μεγαβατώρα μεταξύ εσόδων και λειτουργικών εξόδων. Συγκεκριμένα με έσοδα 64,5 ευρώ/MWh το πλήρες κόστος είχε φτάσει στα 74,9 ευρώ/MWh κυρίως εξαιτίας των αυξημένων δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων. Ως προς τα έσοδα πρέπει να σημειωθεί ότι η οριακή τιμή του συστήματος ήταν σημαντικά αυξημένη (στα 70 ευρώ/MWh σε σύγκριση με το πρώτο εξάμηνο του έτους (κάτω από τα 60 ευρώ/MWh). Σημειώνεται ότι το 2017 το κόστος ορυχείου διαμορφώθηκε στα 32,6 ευρώ/MWh και το μεταβλητό κόστος τα 55,2 ευρώ/MWh (μαζί με τους ρύπους).

    Μεγαλόπολη

    Το κόστος ανά μεγαβατώρα και τα έσοδα, εμφανίζουν σημαντικές διακυμάνσεις στις μονάδες της Μεγαλόπολης, οι οποίες είχαν αρκετές συντηρήσεις αλλά και περιόδους που δεν έμπαιναν στο σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι ενώ τα έξοδα παραμένουν υψηλά, τα έσοδα ήταν χαμηλότερα. Ενδεικτικά ενώ τον Ιούλιο τα έσοδα ήταν 64,2 ευρώ/MWh και τα έξοδα 68,9 ευρώ/MWh, το Σεπτέμβριο τα έσοδα ήταν 66 ευρώ/MWh και τα έξοδα 96 ευρώ/MWh. Στο σύνολο του 2017 η Μεγαλόπολη 4 είχε λειτουργικό κόστος παραγωγής (μαζί με τα διοξείδια) 50,5 ευρώ/MWh και η 4 41,1 ευρώ/MWh.

    Το βασικό πρόβλημα στη Μεγαλόπολη είναι η χαμηλή θερμογόνος δύναμη του λιγνίτη, που καθιστά ασύμφορη τη λειτουργία και των δύο μονάδων. Αντίθετα με κόστος λιγνίτη κάτω από 10 ευρώ ο τόνος, η Μεγαλόπολη 4 από μόνη της, παρά τη χαμηλή απόδοση του καύσιμου, μπορεί να είναι βιώσιμη.

    Σημειώνεται τέλος ότι η μονάδα της Μελίτης βαρύνεται με 1,25 τόνους διοξειδίου ανά παραγόμενη μεγαβατώρα ενώ η Μεγαλόπολη 3 με 1,8 τόνους και η 4 με 1,6 τόνους διοξειδίου ανά παραγόμενη μεγαβατώρα. Αυτό σημαίνει ότι η άνοδος των ρύπων στα επίπεδα των 23 έως 25 ευρώ ο τόνος επιβαρύνει το μεταβλητό κόστος κατά 28,75 έως 31,25 ευρώ/MWh τη Μελίτη και κατά 36,8 ευρώ/MWh έως 45 ευρώ/MWh τις μονάδες της Μεγαλόπολης.



    Σχόλια Μελών


    Δεν υπάρχουν σχόλια για προβολή.



    Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε προκειμένου να αφήσετε κάποιο σχόλιο

    Πρέπει να είστε μέλος για να μπορέσετε να αφήσετε κάποιο σχόλιο

    Δημιουργία λογαριασμού

    Κάντε μια δωρεάν εγγραφή στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

    Εγγραφή νέου λογαριασμού

    Σύνδεση

    Εάν έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

  • Παρόμοιο Περιεχόμενο

    • Από Engineer
      Eπενδυτικές ευκαιρίες σε «πράσινη» ενέργεια, αποθήκευση και διασυνδέσεις μετά τη σημαντική μείωση των τιμών της μεγαβατώρας στους διαγωνισμούς.
      Οι εξαιρετικά χαμηλές τιμές ηλεκτρικού ρεύματος που προέκυψαν στους τελευταίους διαγωνισμούς Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) φέρνουν πιο κοντά τη λεγόμενη… επανάσταση της καθαρής ενέργειας. Τεράστιες επενδύσεις «πράσινης» ενέργειας καθίστανται πλέον πιο ελκυστικές. Οι τιμές που διαμορφώθηκαν για την παραγόμενη μεγαβατώρα από ανεμογεννήτριες (μεταξύ 55 ευρώ/MWh και 65,37 ευρώ/MWh) μπορούν να αναδείξουν την αιολική ενέργεια στην πιο ανταγωνιστική μορφή παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα μας.
      Στους τελευταίους διαγωνισμούς «πράσινης» ενέργειας οι επενδυτές με επιθετικές προσφορές κατοχύρωσαν έργα πολλών μεγαβάτ. Οι διαγωνισμοί, που οργανώνονται από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ), είναι μειοδοτικοί και οι παίκτες που συμμετέχουν «χτυπούν» για την τιμή αποζημίωσης σταθμών ΑΠΕ ανά παραγόμενη μεγαβατώρα. Οσο χαμηλότερη, τόσο μεγαλύτερο το όφελος για τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και την εθνική οικονομία.
      Ειδικότερα, αιολικά έργα (3 MW με 50 MW) κατοχύρωσαν η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή, η ελληνοϊσπανικών συμφερόντων ΡΟΚΑΣ Iberdrola, ο πορτογαλικός ενεργειακός κολοσσός  EDPR (το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών μετά την αποκρατικοποίησή του κατέχουν πλέον  Κινέζοι), η Volterra, η Ostria, η J&Ρ ΑΒΑΞ, η ΙΝΤΡΑΚΑΤ, Total EREN κ.ά. Η μεσοσταθμική τιμή ανά μεγαβατώρα ανήλθε σε 58,58 ευρώ, δηλαδή 26,56% χαμηλότερη από την τιμή εκκίνησης (79,77  ευρώ/MWh).
      Προεξοφλούν θετικές εξελίξεις
      Οπως αναφέρει παράγοντας της αγοράς, «η συμπεριφορά των συμμετεχόντων στους διαγωνισμούς δείχνει ότι οι επενδυτές προεξοφλούν θετικές εξελίξεις για την ελληνική οικονομία και δηλώνουν στην κυβέρνηση ότι είναι εδώ για να επενδύσουν, παρότι ακόμη δεν έχει μπει σε λειτουργία η νέα αγορά, δεν έχουν ξεμπλοκάρει όλες οι διαδικασίες, παραμένουν η γραφειοκρατία και άλλες στρεβλώσεις της αγοράς». Δεν είναι άλλωστε τυχαία και η πανηγυρική δήλωση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Γιώργου Σταθάκη, ο οποίος διαπίστωσε ότι η μαζική συμμετοχή ξένων επενδυτών στους διαγωνισμούς για επενδύσεις σε «πράσινη» ενέργεια αποδεικνύει τη μεταστροφή του διεθνούς κλίματος για την ελληνική οικονομία, επισημαίνοντας ότι το κόστος των ΑΠΕ μπορεί πλέον να συγκριθεί ευθέως με εκείνο των συμβατικών καυσίμων.
      Ωστόσο, είναι αξιοσημείωτο ότι για τα μεγάλα φωτοβολταϊκά  πάρκα (1 με 20 MW), η ανταγωνιστική διαδικασία υποβολής προσφορών ματαιώθηκε από τη ΡΑΕ για λόγους δημοσίου συμφέροντος και στρέβλωσης του ανταγωνισμού και η νέα προκήρυξη αναμένεται εντός του Ιανουαρίου 2019.
      Οσο για τα μικρά φωτοβολταϊκά (ισχύος μικρότερης του 1MW)  στον διαγωνισμό συμμετείχαν συνολικά 192 έργα. Οι τιμές κυμάνθηκαν από 68,99 ευρώ/MWh έως 63 ευρώ/MWh, καταγράφοντας μείωση 18,52% από την τιμή εκκίνησης (81,71 ευρώ/MWh).
      Πλεονεκτήματα για την Ελλάδα
      Η εξέλιξη των τιμών στους διαγωνισμούς, με δεδομένο το πλούσιο αιολικό δυναμικό και τα υψηλά ποσοστά ηλιοφάνειας, δίνουν στην Ελλάδα συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι των υπόλοιπων χωρών της ευρύτερης περιοχής της Νότιας Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο νησιωτικός χώρος του Αιγαίου διαθέτει δυνατότητες για ανάπτυξη έργων πάνω από 10.000 MW αιολικής ενέργειας που σε συνδυασμό με τα μεγάλα έργα ηλεκτρικών διασυνδέσεων (των νησιών με το ηπειρωτικό σύστημα ηλεκτρισμού) και την αποθήκευση ενέργειας, μέσω αντλησιοταμίευσης, μπορεί να φέρουν νέες επενδύσεις που θα ξεπεράσουν τα 10 δισ. ευρώ.
      Κατ’ αρχάς, οι μειωμένες τιμές της μεγαβατώρας των ΑΠΕ δημιουργούν ακόμη μεγαλύτερο κίνητρο για να προχωρήσουν με ταχύτητα τα έργα διασυνδέσεων τα οποία θα οδηγήσουν σε περιορισμό, κατά πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, του κόστους ενέργειας για τον οικιακό καταναλωτή (λόγω του περιορισμού των χρεώσεων ΥΚΩ στα τιμολόγια ρεύματος). Και αυτό διότι διασυνδέσεις, έργα ΑΠΕ και αποθήκευση ενέργειας αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία. Οι διασυνδέσεις πυροδοτούν νέες επενδύσεις σε αιολικά και αποθήκευση ενέργειας στα νησιά, η οποία θα μπορεί να διοχετευθεί στο σύστημα.
      Ειδικά η μεγάλη ηλεκτρική διασύνδεση της Κρήτης με την Αττική, η οποία καθυστερεί με τρόπο επικίνδυνο για την οικονομία και την ενεργειακή ασφάλεια του νησιού, καθώς και η διασύνδεση των Δωδεκανήσων, μέσω Κρήτης, θα δώσουν δυνατότητα πλήρους αξιοποίησης του αιολικού δυναμικού του Αιγαίου και θα οδηγήσουν σε συνολικές επενδύσεις που μόνο στις διασυνδέσεις θα φτάσουν τα 4 δισ. ευρώ στα επόμενα χρόνια.
      Υποδομές αποθήκευσης
      Σε ό,τι αφορά την αντλησιοταμίευση, η Ελλάδα είναι ιδανική χώρα διότι διαθέτει αφενός υδάτινους πόρους, υψομετρικές διαφορές και έτοιμους ταμιευτήρες (παλαιότερα υδροηλεκτρικά έργα) και αφετέρου σημαντικές πηγές ΑΠΕ, οι οποίες όμως είναι στοχαστικές και χρειάζονται υποδομές αποθήκευσης για να αξιοποιηθούν αποτελεσματικά.
      Η αντλησιοταμίευση είναι μια… επαναφορτιζόμενη «φυσική μπαταρία» που αποτελείται από δύο ταμιευτήρες νερού (φυσικούς ή τεχνητούς), με μια σημαντική υψομετρική διαφορά μεταξύ τους, οι οποίοι επικοινωνούν μέσω αγωγού (ή αγωγών) με μια αντλία. Οι συγκεκριμένες επενδύσεις έχουν τεράστια εγχώρια προστιθέμενη αξία (ξεπερνά το 70% ή και το 80%, ποσοστό σπάνιο για μεγάλες παραγωγικές επενδύσεις), ενώ μπορούν να ξεπεράσουν κατά πολύ το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Το μόνο που απαιτείται για να προχωρήσουν είναι να καταλήξει η κυβέρνηση στο αντίστοιχο θεσμικό πλαίσιο.
      Με όλα αυτά καθίσταται σαφές ότι ανοίγεται πλέον για την Ελλάδα μια μοναδική επενδυτική και οικονομική ευκαιρία. Το ζητούμενο είναι αν και το πολιτικό σύστημα θα την αντιληφθεί και θα την εκμεταλλευτεί εγκαίρως, διευκολύνοντας και επιταχύνοντας τις σχετικές επενδύσεις.
      Οφέλη από την τεχνολογική πρόοδο
      Στα πλεονεκτήματα της ανάπτυξης έργων ΑΠΕ σήμερα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι η αποκλιμάκωση του κόστους θα συνεχιστεί. Σε αυτό συνηγορεί η σημαντική τεχνολογική πρόοδος του εξοπλισμού (νέες ανεμογεννήτριες, σύγχρονα φωτοβολταϊκά πάνελ κ.λπ.), ο οποίος αποτελεί και το μεγαλύτερο κόστος κάθε επένδυσης. Οπως σημειώνουν παράγοντες του χώρου, ορισμένα έργα που «πέρασαν» στους διαγωνισμούς θα χρησιμοποιήσουν εξοπλισμό σημαντικά χαμηλότερου κόστους από αυτόν που είναι σήμερα διαθέσιμος στην αγορά, ο οποίος θα παραδοθεί προς χρήση από τις κατασκευάστριες εταιρείες την προσεχή διετία – τριετία. Η τεχνολογική πρόοδος έχει αυξήσει και την αποδοτικότητα των νέων ανεμογεννητριών, οπότε δεν είναι πλέον αναγκαίο να τοποθετούνται μόνο σε περιοχές μεγάλου υψομέτρου, οι οποίες αποτελούσαν προτεραιότητα στο παρελθόν λόγω του υψηλού αιολικού δυναμικού τους. Ετσι μειώνεται το κόστος πρόσβασης, αλλά και διασύνδεσης, με το οποίο επιβαρύνονται επενδύσεις σε διάφορες περιοχές, όπως π.χ. στην Εύβοια.

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Eπενδυτικές ευκαιρίες σε «πράσινη» ενέργεια, αποθήκευση και διασυνδέσεις μετά τη σημαντική μείωση των τιμών της μεγαβατώρας στους διαγωνισμούς.
      Οι εξαιρετικά χαμηλές τιμές ηλεκτρικού ρεύματος που προέκυψαν στους τελευταίους διαγωνισμούς Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) φέρνουν πιο κοντά τη λεγόμενη… επανάσταση της καθαρής ενέργειας. Τεράστιες επενδύσεις «πράσινης» ενέργειας καθίστανται πλέον πιο ελκυστικές. Οι τιμές που διαμορφώθηκαν για την παραγόμενη μεγαβατώρα από ανεμογεννήτριες (μεταξύ 55 ευρώ/MWh και 65,37 ευρώ/MWh) μπορούν να αναδείξουν την αιολική ενέργεια στην πιο ανταγωνιστική μορφή παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα μας.
      Στους τελευταίους διαγωνισμούς «πράσινης» ενέργειας οι επενδυτές με επιθετικές προσφορές κατοχύρωσαν έργα πολλών μεγαβάτ. Οι διαγωνισμοί, που οργανώνονται από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ), είναι μειοδοτικοί και οι παίκτες που συμμετέχουν «χτυπούν» για την τιμή αποζημίωσης σταθμών ΑΠΕ ανά παραγόμενη μεγαβατώρα. Οσο χαμηλότερη, τόσο μεγαλύτερο το όφελος για τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και την εθνική οικονομία.
      Ειδικότερα, αιολικά έργα (3 MW με 50 MW) κατοχύρωσαν η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή, η ελληνοϊσπανικών συμφερόντων ΡΟΚΑΣ Iberdrola, ο πορτογαλικός ενεργειακός κολοσσός  EDPR (το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών μετά την αποκρατικοποίησή του κατέχουν πλέον  Κινέζοι), η Volterra, η Ostria, η J&Ρ ΑΒΑΞ, η ΙΝΤΡΑΚΑΤ, Total EREN κ.ά. Η μεσοσταθμική τιμή ανά μεγαβατώρα ανήλθε σε 58,58 ευρώ, δηλαδή 26,56% χαμηλότερη από την τιμή εκκίνησης (79,77  ευρώ/MWh).
      Προεξοφλούν θετικές εξελίξεις
      Οπως αναφέρει παράγοντας της αγοράς, «η συμπεριφορά των συμμετεχόντων στους διαγωνισμούς δείχνει ότι οι επενδυτές προεξοφλούν θετικές εξελίξεις για την ελληνική οικονομία και δηλώνουν στην κυβέρνηση ότι είναι εδώ για να επενδύσουν, παρότι ακόμη δεν έχει μπει σε λειτουργία η νέα αγορά, δεν έχουν ξεμπλοκάρει όλες οι διαδικασίες, παραμένουν η γραφειοκρατία και άλλες στρεβλώσεις της αγοράς». Δεν είναι άλλωστε τυχαία και η πανηγυρική δήλωση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Γιώργου Σταθάκη, ο οποίος διαπίστωσε ότι η μαζική συμμετοχή ξένων επενδυτών στους διαγωνισμούς για επενδύσεις σε «πράσινη» ενέργεια αποδεικνύει τη μεταστροφή του διεθνούς κλίματος για την ελληνική οικονομία, επισημαίνοντας ότι το κόστος των ΑΠΕ μπορεί πλέον να συγκριθεί ευθέως με εκείνο των συμβατικών καυσίμων.
      Ωστόσο, είναι αξιοσημείωτο ότι για τα μεγάλα φωτοβολταϊκά  πάρκα (1 με 20 MW), η ανταγωνιστική διαδικασία υποβολής προσφορών ματαιώθηκε από τη ΡΑΕ για λόγους δημοσίου συμφέροντος και στρέβλωσης του ανταγωνισμού και η νέα προκήρυξη αναμένεται εντός του Ιανουαρίου 2019.
      Οσο για τα μικρά φωτοβολταϊκά (ισχύος μικρότερης του 1MW)  στον διαγωνισμό συμμετείχαν συνολικά 192 έργα. Οι τιμές κυμάνθηκαν από 68,99 ευρώ/MWh έως 63 ευρώ/MWh, καταγράφοντας μείωση 18,52% από την τιμή εκκίνησης (81,71 ευρώ/MWh).
      Πλεονεκτήματα για την Ελλάδα
      Η εξέλιξη των τιμών στους διαγωνισμούς, με δεδομένο το πλούσιο αιολικό δυναμικό και τα υψηλά ποσοστά ηλιοφάνειας, δίνουν στην Ελλάδα συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι των υπόλοιπων χωρών της ευρύτερης περιοχής της Νότιας Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο νησιωτικός χώρος του Αιγαίου διαθέτει δυνατότητες για ανάπτυξη έργων πάνω από 10.000 MW αιολικής ενέργειας που σε συνδυασμό με τα μεγάλα έργα ηλεκτρικών διασυνδέσεων (των νησιών με το ηπειρωτικό σύστημα ηλεκτρισμού) και την αποθήκευση ενέργειας, μέσω αντλησιοταμίευσης, μπορεί να φέρουν νέες επενδύσεις που θα ξεπεράσουν τα 10 δισ. ευρώ.
      Κατ’ αρχάς, οι μειωμένες τιμές της μεγαβατώρας των ΑΠΕ δημιουργούν ακόμη μεγαλύτερο κίνητρο για να προχωρήσουν με ταχύτητα τα έργα διασυνδέσεων τα οποία θα οδηγήσουν σε περιορισμό, κατά πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, του κόστους ενέργειας για τον οικιακό καταναλωτή (λόγω του περιορισμού των χρεώσεων ΥΚΩ στα τιμολόγια ρεύματος). Και αυτό διότι διασυνδέσεις, έργα ΑΠΕ και αποθήκευση ενέργειας αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία. Οι διασυνδέσεις πυροδοτούν νέες επενδύσεις σε αιολικά και αποθήκευση ενέργειας στα νησιά, η οποία θα μπορεί να διοχετευθεί στο σύστημα.
      Ειδικά η μεγάλη ηλεκτρική διασύνδεση της Κρήτης με την Αττική, η οποία καθυστερεί με τρόπο επικίνδυνο για την οικονομία και την ενεργειακή ασφάλεια του νησιού, καθώς και η διασύνδεση των Δωδεκανήσων, μέσω Κρήτης, θα δώσουν δυνατότητα πλήρους αξιοποίησης του αιολικού δυναμικού του Αιγαίου και θα οδηγήσουν σε συνολικές επενδύσεις που μόνο στις διασυνδέσεις θα φτάσουν τα 4 δισ. ευρώ στα επόμενα χρόνια.
      Υποδομές αποθήκευσης
      Σε ό,τι αφορά την αντλησιοταμίευση, η Ελλάδα είναι ιδανική χώρα διότι διαθέτει αφενός υδάτινους πόρους, υψομετρικές διαφορές και έτοιμους ταμιευτήρες (παλαιότερα υδροηλεκτρικά έργα) και αφετέρου σημαντικές πηγές ΑΠΕ, οι οποίες όμως είναι στοχαστικές και χρειάζονται υποδομές αποθήκευσης για να αξιοποιηθούν αποτελεσματικά.
      Η αντλησιοταμίευση είναι μια… επαναφορτιζόμενη «φυσική μπαταρία» που αποτελείται από δύο ταμιευτήρες νερού (φυσικούς ή τεχνητούς), με μια σημαντική υψομετρική διαφορά μεταξύ τους, οι οποίοι επικοινωνούν μέσω αγωγού (ή αγωγών) με μια αντλία. Οι συγκεκριμένες επενδύσεις έχουν τεράστια εγχώρια προστιθέμενη αξία (ξεπερνά το 70% ή και το 80%, ποσοστό σπάνιο για μεγάλες παραγωγικές επενδύσεις), ενώ μπορούν να ξεπεράσουν κατά πολύ το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Το μόνο που απαιτείται για να προχωρήσουν είναι να καταλήξει η κυβέρνηση στο αντίστοιχο θεσμικό πλαίσιο.
      Με όλα αυτά καθίσταται σαφές ότι ανοίγεται πλέον για την Ελλάδα μια μοναδική επενδυτική και οικονομική ευκαιρία. Το ζητούμενο είναι αν και το πολιτικό σύστημα θα την αντιληφθεί και θα την εκμεταλλευτεί εγκαίρως, διευκολύνοντας και επιταχύνοντας τις σχετικές επενδύσεις.
      Οφέλη από την τεχνολογική πρόοδο
      Στα πλεονεκτήματα της ανάπτυξης έργων ΑΠΕ σήμερα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι η αποκλιμάκωση του κόστους θα συνεχιστεί. Σε αυτό συνηγορεί η σημαντική τεχνολογική πρόοδος του εξοπλισμού (νέες ανεμογεννήτριες, σύγχρονα φωτοβολταϊκά πάνελ κ.λπ.), ο οποίος αποτελεί και το μεγαλύτερο κόστος κάθε επένδυσης. Οπως σημειώνουν παράγοντες του χώρου, ορισμένα έργα που «πέρασαν» στους διαγωνισμούς θα χρησιμοποιήσουν εξοπλισμό σημαντικά χαμηλότερου κόστους από αυτόν που είναι σήμερα διαθέσιμος στην αγορά, ο οποίος θα παραδοθεί προς χρήση από τις κατασκευάστριες εταιρείες την προσεχή διετία – τριετία. Η τεχνολογική πρόοδος έχει αυξήσει και την αποδοτικότητα των νέων ανεμογεννητριών, οπότε δεν είναι πλέον αναγκαίο να τοποθετούνται μόνο σε περιοχές μεγάλου υψομέτρου, οι οποίες αποτελούσαν προτεραιότητα στο παρελθόν λόγω του υψηλού αιολικού δυναμικού τους. Ετσι μειώνεται το κόστος πρόσβασης, αλλά και διασύνδεσης, με το οποίο επιβαρύνονται επενδύσεις σε διάφορες περιοχές, όπως π.χ. στην Εύβοια.
    • Από Engineer
      Σε εμπορική λειτουργία δόθηκε από τις 14 Αυγούστου η μονάδα Μεγαλόπολη 5 της ΔΕΗ, η οποία επί μακρό χρονικό διάστημα βρισκόταν σε δοκιμαστική λειτουργία απολαμβάνοντας προτεραιότητα ένταξης στο σύστημα και δημιουργώντας, μεταξύ άλλων, επιπλέον στρεβλώσεις στο σύστημα.
      Με την έναρξη της εμπορικής λειτουργίας η Μεγαλόπολη 5 εντάσσεται στο σύστημα με ανταγωνιστικές προσφορές και με βάση το μεταβλητό της κόστος, εξέλιξη που αναμένεται να επηρεάσει  το στάτους της χονδρεμπορικής αγοράς. 
      Από την άλλη πλευρά φαίνεται πως το timing για την έναρξη της εμπορικής λειτουργίας της Μεγαλόπολης μόνο τυχαίο δεν είναι αφού τα 500MW της μονάδας (800MW είναι η εγκατεστημένη ισχύς αλλά λόγω μη αναβάθμισης του δικτύου τα διαθέσιμα MW είναι κατά 300 λιγότερα) θα προστεθούν στα ΑΔΙ που θα διεκδικήσει η ΔΕΗ. 
      Η μονάδα θα μπορεί πλέον να συμμετάσχει στις δημοπρασίες  που θα διεξαχθούν από εδώ και πέρα (το Σεπτέμβριο η πρώτη), στο πλαίσιο του νέου καθεστώτος που έλαβε το πράσινο φως από την ΕΕ και  τίθεται πλέον σε εφαρμογή. Πρόκειται για το μηχανισμό των ΑΔΙ ευελιξίας που εγκρίθηκε από την Ε.Ε. θα ισχύσει μέχρι το τέλος του 2019 και θα αποζημιώνει τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής για την ευελιξία που παρέχουν στο σύστημα.
      Πρέπει να σημειωθεί ότι ο σχετικός νόμος για την αποεπένδυση της ΔΕΗ κάνει σαφή αναφορά στον περιορισμό της λειτουργίας της μονάδας φυσικού αερίου στη Μεγαλόπολη στα 500 MW έναντι δυναμικότητας 800 MW, διευκρινίζοντας ότι η  κατάσταση αυτή θα ισχύει  μέχρι την ολοκλήρωση του ΚΥΤ Πελοποννήσου, για το οποίο όμως δεν υπάρχει δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα.
      Σε κάθε περίπτωση αναμένεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον να αποτυπωθούν στην πράξη το ποιες θα είναι οι επιπτώσεις και πως θα επηρεαστεί η λειτουργία της αγοράς αλλά και οι συμμετέχοντες από την έναρξη της εμπορικής λειτουργίας της Μεγαλόπολης 5.

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Σε εμπορική λειτουργία δόθηκε από τις 14 Αυγούστου η μονάδα Μεγαλόπολη 5 της ΔΕΗ, η οποία επί μακρό χρονικό διάστημα βρισκόταν σε δοκιμαστική λειτουργία απολαμβάνοντας προτεραιότητα ένταξης στο σύστημα και δημιουργώντας, μεταξύ άλλων, επιπλέον στρεβλώσεις στο σύστημα.
      Με την έναρξη της εμπορικής λειτουργίας η Μεγαλόπολη 5 εντάσσεται στο σύστημα με ανταγωνιστικές προσφορές και με βάση το μεταβλητό της κόστος, εξέλιξη που αναμένεται να επηρεάσει  το στάτους της χονδρεμπορικής αγοράς. 
      Από την άλλη πλευρά φαίνεται πως το timing για την έναρξη της εμπορικής λειτουργίας της Μεγαλόπολης μόνο τυχαίο δεν είναι αφού τα 500MW της μονάδας (800MW είναι η εγκατεστημένη ισχύς αλλά λόγω μη αναβάθμισης του δικτύου τα διαθέσιμα MW είναι κατά 300 λιγότερα) θα προστεθούν στα ΑΔΙ που θα διεκδικήσει η ΔΕΗ. 
      Η μονάδα θα μπορεί πλέον να συμμετάσχει στις δημοπρασίες  που θα διεξαχθούν από εδώ και πέρα (το Σεπτέμβριο η πρώτη), στο πλαίσιο του νέου καθεστώτος που έλαβε το πράσινο φως από την ΕΕ και  τίθεται πλέον σε εφαρμογή. Πρόκειται για το μηχανισμό των ΑΔΙ ευελιξίας που εγκρίθηκε από την Ε.Ε. θα ισχύσει μέχρι το τέλος του 2019 και θα αποζημιώνει τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής για την ευελιξία που παρέχουν στο σύστημα.
      Πρέπει να σημειωθεί ότι ο σχετικός νόμος για την αποεπένδυση της ΔΕΗ κάνει σαφή αναφορά στον περιορισμό της λειτουργίας της μονάδας φυσικού αερίου στη Μεγαλόπολη στα 500 MW έναντι δυναμικότητας 800 MW, διευκρινίζοντας ότι η  κατάσταση αυτή θα ισχύει  μέχρι την ολοκλήρωση του ΚΥΤ Πελοποννήσου, για το οποίο όμως δεν υπάρχει δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα.
      Σε κάθε περίπτωση αναμένεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον να αποτυπωθούν στην πράξη το ποιες θα είναι οι επιπτώσεις και πως θα επηρεαστεί η λειτουργία της αγοράς αλλά και οι συμμετέχοντες από την έναρξη της εμπορικής λειτουργίας της Μεγαλόπολης 5.
    • Από Engineer
      Εγκρίθηκε από το ΔΣ της ΔΕΗ η απόσχιση των λιγνιτικών μονάδων Μεγαλόπολης και Φλώρινας καθώς και η πρόκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος της ΔΕΗ για την προκήρυξη ανοιχτού, διεθνούς, πλειοδοτικού διαγωνισμού για την πώλησή τους.
      Το ΔΣ συνεδρίασε στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ενώ κατά την έναρξη της συνεδρίασης εργαζόμενοι της ΔΕΗ πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας.
      Συγκεκριμένα οι αποφάσεις του Δ.Σ. προβλέπουν:
      -Την απόσχιση δύο κλάδων λιγνιτικής παραγωγής της ΔΕΗ που περιλαμβάνουν και το ανθρώπινο δυναμικό και τη σύσταση αντίστοιχα δύο εταιριών με την επωνυμία «ΜΕΛΙΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΛΙΓΝΙΤΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» (13.200.000 μετοχές ονομαστικής αξίας 4,00 Euro εκάστης) και «ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΛΙΓΝΙΤΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», (24.782.500 μετοχές αξίας 4,00 Euro εκάστης).
      -Την έγκριση των λογιστικών καταστάσεων, των εκθέσεων διαπίστωσης της λογιστικής αξίας των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων των Κλάδων Μεγαλόπολης και Μελίτης, το σχέδιο απόσχισης, τα καταστατικά των δύο νέων εταιριών, την πρόταση του Διοικητικού Συμβουλίου προς την Έκτακτη Γενική Συνέλευση των μετόχων της ΔΕΗ που θα συγκληθεί προκειμένου να εγκρίνει τις παραπάνω ενέργειες.
      Επίσης, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΗ ενέκρινε το κείμενο και τους όρους της νέας τριετούς Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας 2018-2021 και εξουσιοδότησε τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο της Επιχείρησης για την υπογραφή της με τους εκπροσώπους της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ.
      (Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ) 

      View full είδηση
×

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.