Jump to content
  • Novatron
  • Engineer
    Engineer

    ΣΕΦ: Στην τέταρτη θέση διεθνώς η Ελλάδα ως προς την συμβολή των ηλιακών στην συνολική ζήτηση Η/Ε

    Sign in to follow this  

    Το 7% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια κάλυψαν τα φωτοβολταϊκά στην Ελλάδα, κατατάσσοντας την χώρα στην τέταρτη θέση διεθνώς σε ότι αφορά στη συμβολή των ηλιακών σταθμών στην συνολική ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας, όπως αποκαλύπτουν τα προσωρινά στατιστικά στοιχεία της αγοράς φωτοβολταϊκών για το 2018, τα οποία δημοσιεύτηκαν από τον Σύνδεσμο Εταιρειών Φωτοβολταϊκών (ΣΕΦ). 

    Αναλυτικότερα, η ανακοίνωση του ΣΕΦ έχει ως εξής: 

    Το 2018 ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση όλων των φωτοβολταϊκών σταθμών που προκρίθηκαν από τον πιλοτικό διαγωνισμό του Δεκεμβρίου 2016, ενώ η αγορά των συστημάτων αυτοπαραγωγής παρουσίασε μια αύξηση 11% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, παραμένοντας σε επίπεδα σημαντικά χαμηλότερα του δυναμικού της χώρας. Για ακόμη μια χρονιά, τα φωτοβολταϊκά κάλυψαν περίπου το 7% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια, φέρνοντας την Ελλάδα στην τέταρτη θέση διεθνώς (μετά από Ονδούρα, Ιταλία και Γερμανία) σε ότι αφορά στη συμβολή των φωτοβολταϊκών στη συνολική ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας.

     

    Διασυνδεδεμένα συστήματα

    MWp

    Νέα εγκατεστημένη ισχύς διασυνδεδεμένων φωτοβολταϊκών το 2018

    41

    Συνολική εγκατεστημένη ισχύς φωτοβολταϊκών ως και το 2018

    2.665

    Xs2xSzCZCf75QMXu64PfkxlbQ_Womm6_7TW93hIO

     Σε ότι αφορά στα συστήματα αυτοπαραγωγής με ενεργειακό συμψηφισμό, το 2018 εγκαταστάθηκαν 7,2 MWp. 

    Έτος

    Αριθμός νέων λειτουργούντων συστημάτων

    αυτοπαραγωγής

    Ισχύς (kWp)

    Μέση ισχύς ανά σύστημα (kWp)

    2015

    116

    1.821,16

    15,7

    2016

    447

    5.686,13

    12,7

    2017

    360

    6.489,50

    18,0

    2018

    348

    7.197,68

    20,7

    Σύνολο

    1.271

    21.194,47

    16,7

     

    * Τα στοιχεία για το 2018 είναι προσωρινά σε ότι αφορά τα Μη Διασυνδεδεμένα Νησιά (τελευταία ενημέρωση 3/10/2018).

    Edited by Engineer

    Sign in to follow this  


    User Feedback


    There are no comments to display.



    Create an account or sign in to comment

    You need to be a member in order to leave a comment

    Create an account

    Sign up for a new account in our community. It's easy!

    Register a new account

    Sign in

    Already have an account? Sign in here.

    Sign In Now

  • Similar Content

    • By Engineer
      Στις τρεις χώρες της Ευρώπης με τους πιο φιλόδοξους στόχους όσον αφορά τη μείωση των ρύπων ως το 2030 συγκαταλέγεται η Ελλάδα με βάση το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, όμως η εμπειρία δείχνει ότι κατά κανόνα η χώρα μας θέτει υπερβολικά φιλόδοξους περιβαλλοντικούς στόχους που δεν τους επιτυγχάνει.
      Πάντως τόσο το ελληνικό σχέδιο όσο και όλα τα υπόλοιπα  αντίστοιχα εθνικά σχέδια  των άλλων χωρώ-μελών πλην μίας, της Ισπανίας, βαθμολογήθηκαν κάτω από τη βάση, στη σχετική αξιολόγηση του  Ecologic Institute της Γερμανίας και την βρετανική εταιρία συμβούλων Climact, που διενεργήθηκε για λογαριασμό του European Climate Foundation.
      Η μελέτη, την οποία παρουσιάζει το Euractiv,  εξέτασε κατά πόσον τα εθνικά σχέδια που υπέβαλαν τα κράτη- μέλη στην Ευρωπαική Επιτροπή επαρκούν για να επιτευχθεί ο στόχος της κλιματικής ουδετερότητας το  2050 με βάση κριτήρια όπως το επίπεδο λεπτομέρειας των προτεινόμενων μέτρων πολιτικής ή η συνοχή της διαδικασίας επίτευξης των στόχων, πέραν του ίδιου του στόχου που έθεσε κάθε χώρα.
      Στην αξιολόγηση αυτή η Ισπανία ήταν η μόνη χώρα της ΕΕ που πέρασε έστω και οριακά  τη βάση του 50%, βαθμολογούμενη με  52%.  Ακολουθούν η Γαλλία με 47%, η Ελλάδα με 44% και η Σουηδία με 43%.  Στον αντίποδα βρέθηκε η Σλοβενία με 3%, ενώ η Γερμανία βαθμολογήθηκε με 12%, όσο και η Σλοβακία. Ο μέσος όρος της ΕΕ διαμορφώθηκε στο  29%.
      Η επίσημη αξιολόγηση των εθνικών σχεδίων θα γίνει από την ίδια την Ευρωπαική Επιτροπή και αναμένεται να δημοσιευτεί τον Ιούνιο. Κατόπιν η Κομισιόν θα ζητήσει τροποποιήσεις από τις χώρες- μέλη, οι οποίες ως το τέλος του έτους θα πρέπει να υποβάλουν το τελικό τους σχέδιο.
      «Η μελέτη δείχνει ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν συμφωνούν σαφώς με μια πορεία προς τις μηδενικές εκπομπές άνθρακα το 2050», δήλωσε στο Euractiv ο κ. Julien Pestiaux από την Climact, που ήταν ένας από τους μελετητές. «Με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα σχέδια  δείχνουν χαμηλές φιλοδοξίες όσον αφορά την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων για τις ΑΠΕ και την ενεργειακή αποδοτικότητα, ενώ συνολικά δεν επαρκούν για να στηρίξουν την κλιματική και ενεργειακή μετάβαση που απαιτείται στην Ευρώπη», πρόσθεσε ο κ. Pestiaux.
      Πολύ δειλά βήματα παρατηρούνται όσον αφορά στην σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων του άνθρακα και των ορυκτών καυσίμων, ενώ από την άλλη πλευρά τα μηνύματα για επενδύσεις σε καθαρές τεχνολογίες είναι ανεπαρκή,
      Εξάλλου η μελέτη χαρακτηρίζει ανεπαρκή και τη δημόσια διαβούλευση που προηγήθηκε για την εκπόνηση των εθνικών σχεδίων.
      «Η Ευρώπη έχει σαφή στόχο 32% ΑΠΕ έως το 2030», δήλωσε η Viktoriya Kerelska, επικεφαλής της WindEurope και κατέληξε: «Ενώ τα Εθνικά Σχέδια για την Ενέργεια και το Κλίμα υποτίθεται ότι μετατρέπουν αυτή τη φιλοδοξία σε πραγματικότητα, κανένα από αυτά δεν δίνει επαρκείς απαντήσεις σε ότι αφορά τα μέτρα που θα εφαρμοστούν για την επίτευξη των στόχων. Χωρίς λεπτομερή καταγραφή των μέτρων τα Σχέδια απλώς δεν έχουν νόημα».

      View full είδηση
    • By Engineer
      Στις τρεις χώρες της Ευρώπης με τους πιο φιλόδοξους στόχους όσον αφορά τη μείωση των ρύπων ως το 2030 συγκαταλέγεται η Ελλάδα με βάση το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, όμως η εμπειρία δείχνει ότι κατά κανόνα η χώρα μας θέτει υπερβολικά φιλόδοξους περιβαλλοντικούς στόχους που δεν τους επιτυγχάνει.
      Πάντως τόσο το ελληνικό σχέδιο όσο και όλα τα υπόλοιπα  αντίστοιχα εθνικά σχέδια  των άλλων χωρώ-μελών πλην μίας, της Ισπανίας, βαθμολογήθηκαν κάτω από τη βάση, στη σχετική αξιολόγηση του  Ecologic Institute της Γερμανίας και την βρετανική εταιρία συμβούλων Climact, που διενεργήθηκε για λογαριασμό του European Climate Foundation.
      Η μελέτη, την οποία παρουσιάζει το Euractiv,  εξέτασε κατά πόσον τα εθνικά σχέδια που υπέβαλαν τα κράτη- μέλη στην Ευρωπαική Επιτροπή επαρκούν για να επιτευχθεί ο στόχος της κλιματικής ουδετερότητας το  2050 με βάση κριτήρια όπως το επίπεδο λεπτομέρειας των προτεινόμενων μέτρων πολιτικής ή η συνοχή της διαδικασίας επίτευξης των στόχων, πέραν του ίδιου του στόχου που έθεσε κάθε χώρα.
      Στην αξιολόγηση αυτή η Ισπανία ήταν η μόνη χώρα της ΕΕ που πέρασε έστω και οριακά  τη βάση του 50%, βαθμολογούμενη με  52%.  Ακολουθούν η Γαλλία με 47%, η Ελλάδα με 44% και η Σουηδία με 43%.  Στον αντίποδα βρέθηκε η Σλοβενία με 3%, ενώ η Γερμανία βαθμολογήθηκε με 12%, όσο και η Σλοβακία. Ο μέσος όρος της ΕΕ διαμορφώθηκε στο  29%.
      Η επίσημη αξιολόγηση των εθνικών σχεδίων θα γίνει από την ίδια την Ευρωπαική Επιτροπή και αναμένεται να δημοσιευτεί τον Ιούνιο. Κατόπιν η Κομισιόν θα ζητήσει τροποποιήσεις από τις χώρες- μέλη, οι οποίες ως το τέλος του έτους θα πρέπει να υποβάλουν το τελικό τους σχέδιο.
      «Η μελέτη δείχνει ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν συμφωνούν σαφώς με μια πορεία προς τις μηδενικές εκπομπές άνθρακα το 2050», δήλωσε στο Euractiv ο κ. Julien Pestiaux από την Climact, που ήταν ένας από τους μελετητές. «Με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα σχέδια  δείχνουν χαμηλές φιλοδοξίες όσον αφορά την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων για τις ΑΠΕ και την ενεργειακή αποδοτικότητα, ενώ συνολικά δεν επαρκούν για να στηρίξουν την κλιματική και ενεργειακή μετάβαση που απαιτείται στην Ευρώπη», πρόσθεσε ο κ. Pestiaux.
      Πολύ δειλά βήματα παρατηρούνται όσον αφορά στην σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων του άνθρακα και των ορυκτών καυσίμων, ενώ από την άλλη πλευρά τα μηνύματα για επενδύσεις σε καθαρές τεχνολογίες είναι ανεπαρκή,
      Εξάλλου η μελέτη χαρακτηρίζει ανεπαρκή και τη δημόσια διαβούλευση που προηγήθηκε για την εκπόνηση των εθνικών σχεδίων.
      «Η Ευρώπη έχει σαφή στόχο 32% ΑΠΕ έως το 2030», δήλωσε η Viktoriya Kerelska, επικεφαλής της WindEurope και κατέληξε: «Ενώ τα Εθνικά Σχέδια για την Ενέργεια και το Κλίμα υποτίθεται ότι μετατρέπουν αυτή τη φιλοδοξία σε πραγματικότητα, κανένα από αυτά δεν δίνει επαρκείς απαντήσεις σε ότι αφορά τα μέτρα που θα εφαρμοστούν για την επίτευξη των στόχων. Χωρίς λεπτομερή καταγραφή των μέτρων τα Σχέδια απλώς δεν έχουν νόημα».
    • By Engineer
      Σε μείζον θέμα εξελίσσεται ο περιορισμός των δικτύων για την εγκατάσταση των νέων αγροτικών φωτοβολταϊκών. Πιο συγκεκριμένα, με τον όρο αγροτικό φωτοβολταϊκό, όπως πέρασε στο πρόσφατο νομοσχέδιο 4602/19 του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, επιτρέπεται στον κατ’ επάγγελμα αγρότη να φτιάξει ένα φωτοβολταϊκό πάρκο με λειτουργική ενίσχυση.
      Παρ’ όλα τα πλεονεκτήματα, όπως για παράδειγμα το ότι η τιμή είναι αυξημένη κατά 10% από τις τιμές των διαγωνισμών και ότι τα έσοδα από αυτά θα φορολογούνται σαν αγροτικό εισόδημα, πρακτικά ο κορεσμός των δικτύων μεταφοράς και ενέργειας καθιστά αδύνατη αυτήν την εγκατάσταση.
      Ως αποτέλεσμα, οι ενδιαφερόμενοι αγρότες θα αναγκάζονται, παρόλο που έχουν διαθέσιμα χωράφια, να μεταναστεύουν σε άλλες περιοχές, αυξάνοντας το κόστος της εγκατάστασης λόγω του ότι πρέπει να αγοράσουν νέο χωράφι.
      Οι αγρότες στο καινούργιο νομοσχέδιο δεν έχουν προβάδισμα έναντι άλλων εταιρειών, όπως στην προηγούμενη δυνατότητα εγκατάστασης, με αποτέλεσμα πολλοί από τους ενδιαφερόμενους να μην μπορούν να ενταχθούν λόγω κορεσμένων δικτύων
      Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Δημήτρη Σάλτα, αγρότη από το Παλιοχώρι Φθιώτιδας, μιας περιοχής που αγκάλιασε την τεχνολογία του φωτοβολταϊκού όσο λίγες στην Ελλάδα, «υπάρχει αδυναμία εγκατάστασης νέων φωτοβολταϊκών συστημάτων στην περιοχή μας και ενδιαφερόμενοι αγρότες στρέφονται σε άλλες περιοχές με ό,τι αυτό συνεπάγεται οικονομικά».
      Για το πρόβλημα του δικτύου επικοινωνήσαμε με τον Κωνσταντίνο Συλαίο, ηλεκτρολόγο-μηχανικό, υπεύθυνο της ENERSYS, εταιρείας ειδικευμένης στον τομέα των φωτοβολταϊκών με έδρα τη Λαμία, να μας ενημερώσει για τα εμπόδια που έχουν προκύψει και αν μπορούν να ξεπεραστούν. Σύμφωνα με τον κ. Συλαίο, «το πρόσφατο νομοσχέδιο δεν έχει ημερομηνία λήξης ούτε και κάποιον περιορισμό στον αριθμό των έργων.
      Παρ’ όλα αυτά, οι αγρότες στο καινούργιο νομοσχέδιο δεν έχουν προβάδισμα έναντι άλλων εταιρειών, όπως στην προηγούμενη δυνατότητα εγκατάστασης, με αποτέλεσμα πολλοί από τους ενδιαφερόμενους να μην μπορούν να ενταχθούν λόγω κορεσμένων δικτύων».
      Συγκεκριμένα, οι περιοχές στη Φθιώτιδα που αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τη διαθεσιμότητα του δικτύου είναι η Αμφίκλεια, ο Δομοκός, η Μακρακώμη, η Σπερχειάδα, καθώς και η Αταλάντη, που το δίκτυο είναι περιορισμένο.
      Η απάντηση στην ερώτηση τι γίνεται με όλους αυτούς που εκδηλώνουν ενδιαφέρον, ο κ. Συλαίος μας ενημέρωσε ότι η εταιρεία του έχει πάρει την πρωτοβουλία και ήδη είναι υπό σύσταση τα καταστατικά για τις πρώτες ενεργειακές κοινότητες.
      Μας εξηγεί ότι «οι ενεργειακές κοινότητες δεν είναι τίποτε άλλο από έναν αστικό συνεταιρισμό, τον οποίο απαρτίζουν δεκαπέντε μέλη, αν είναι φυσικά πρόσωπα. Στην πράξη, μέσα από αυτές τις κοινότητες, δίνεται η δυνατότητα στα μέλη να εγκαταστήσουν ένα φωτοβολταϊκό σύστημα σε μία περιοχή που υπάρχει χώρος, δίκτυο, ηλιοφάνεια και να παραγάγουν ηλεκτρική ενέργεια με τα ίδια προνόμια και με το πρόγραμμα της λειτουργικής ενίσχυσης».

      View full είδηση
    • By Engineer
      Σε μείζον θέμα εξελίσσεται ο περιορισμός των δικτύων για την εγκατάσταση των νέων αγροτικών φωτοβολταϊκών. Πιο συγκεκριμένα, με τον όρο αγροτικό φωτοβολταϊκό, όπως πέρασε στο πρόσφατο νομοσχέδιο 4602/19 του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, επιτρέπεται στον κατ’ επάγγελμα αγρότη να φτιάξει ένα φωτοβολταϊκό πάρκο με λειτουργική ενίσχυση.
      Παρ’ όλα τα πλεονεκτήματα, όπως για παράδειγμα το ότι η τιμή είναι αυξημένη κατά 10% από τις τιμές των διαγωνισμών και ότι τα έσοδα από αυτά θα φορολογούνται σαν αγροτικό εισόδημα, πρακτικά ο κορεσμός των δικτύων μεταφοράς και ενέργειας καθιστά αδύνατη αυτήν την εγκατάσταση.
      Ως αποτέλεσμα, οι ενδιαφερόμενοι αγρότες θα αναγκάζονται, παρόλο που έχουν διαθέσιμα χωράφια, να μεταναστεύουν σε άλλες περιοχές, αυξάνοντας το κόστος της εγκατάστασης λόγω του ότι πρέπει να αγοράσουν νέο χωράφι.
      Οι αγρότες στο καινούργιο νομοσχέδιο δεν έχουν προβάδισμα έναντι άλλων εταιρειών, όπως στην προηγούμενη δυνατότητα εγκατάστασης, με αποτέλεσμα πολλοί από τους ενδιαφερόμενους να μην μπορούν να ενταχθούν λόγω κορεσμένων δικτύων
      Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Δημήτρη Σάλτα, αγρότη από το Παλιοχώρι Φθιώτιδας, μιας περιοχής που αγκάλιασε την τεχνολογία του φωτοβολταϊκού όσο λίγες στην Ελλάδα, «υπάρχει αδυναμία εγκατάστασης νέων φωτοβολταϊκών συστημάτων στην περιοχή μας και ενδιαφερόμενοι αγρότες στρέφονται σε άλλες περιοχές με ό,τι αυτό συνεπάγεται οικονομικά».
      Για το πρόβλημα του δικτύου επικοινωνήσαμε με τον Κωνσταντίνο Συλαίο, ηλεκτρολόγο-μηχανικό, υπεύθυνο της ENERSYS, εταιρείας ειδικευμένης στον τομέα των φωτοβολταϊκών με έδρα τη Λαμία, να μας ενημερώσει για τα εμπόδια που έχουν προκύψει και αν μπορούν να ξεπεραστούν. Σύμφωνα με τον κ. Συλαίο, «το πρόσφατο νομοσχέδιο δεν έχει ημερομηνία λήξης ούτε και κάποιον περιορισμό στον αριθμό των έργων.
      Παρ’ όλα αυτά, οι αγρότες στο καινούργιο νομοσχέδιο δεν έχουν προβάδισμα έναντι άλλων εταιρειών, όπως στην προηγούμενη δυνατότητα εγκατάστασης, με αποτέλεσμα πολλοί από τους ενδιαφερόμενους να μην μπορούν να ενταχθούν λόγω κορεσμένων δικτύων».
      Συγκεκριμένα, οι περιοχές στη Φθιώτιδα που αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τη διαθεσιμότητα του δικτύου είναι η Αμφίκλεια, ο Δομοκός, η Μακρακώμη, η Σπερχειάδα, καθώς και η Αταλάντη, που το δίκτυο είναι περιορισμένο.
      Η απάντηση στην ερώτηση τι γίνεται με όλους αυτούς που εκδηλώνουν ενδιαφέρον, ο κ. Συλαίος μας ενημέρωσε ότι η εταιρεία του έχει πάρει την πρωτοβουλία και ήδη είναι υπό σύσταση τα καταστατικά για τις πρώτες ενεργειακές κοινότητες.
      Μας εξηγεί ότι «οι ενεργειακές κοινότητες δεν είναι τίποτε άλλο από έναν αστικό συνεταιρισμό, τον οποίο απαρτίζουν δεκαπέντε μέλη, αν είναι φυσικά πρόσωπα. Στην πράξη, μέσα από αυτές τις κοινότητες, δίνεται η δυνατότητα στα μέλη να εγκαταστήσουν ένα φωτοβολταϊκό σύστημα σε μία περιοχή που υπάρχει χώρος, δίκτυο, ηλιοφάνεια και να παραγάγουν ηλεκτρική ενέργεια με τα ίδια προνόμια και με το πρόγραμμα της λειτουργικής ενίσχυσης».
    • By Engineer
      Η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας από τους καταναλωτές της χώρας μας το 2018 μειώθηκε κατά 1,2% στις 57.122 GWh έναντι 57.845 GWh το 2017. Το δυσοίωνο για την οικονομική κατάσταση επιχειρήσεων και νοικοκυριών συμπέρασμα προκύπτει από τα όσα περιλαμβάνονται στα αποτελέσματα που δημοσιοποίησε χθες η ΔΕΗ.
      Πρέπει παρόλα αυτά να σημειωθεί ότι η συνολική ζήτηση ρεύματος, στην οποία περιλαμβάνεται και η ηλεκτρική ενέργεια για εξαγωγές και άντληση, αυξήθηκε το 2018 κατά 2,2% εξαιτίας των αυξημένων κατά 75,2% εξαγωγών από τρίτους μέσω των Βορείων Διασυνδέσεων.
      Η αύξηση αυτή των εξαγωγών οφείλεται κατά κύριο λόγο στην εξαγωγή μέρους των ποσοτήτων που δημοπρατήθηκαν μέσω ΝΟΜΕ. Το «παράθυρο» αυτό έχει ήδη κλείσει σε μεγάλο βαθμό μετά τους περιορισμούς που έχει θεσπίσει η ΡΑΕ.
      Πρέπει βεβαίως να σημειωθεί ότι και οι εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας, σε επίπεδο χώρας, ήταν αυξημένες κατά 23,6% ή κατά 2.143 GWh, εκ των οποίων 506 GWh εισήχθησαν από τη ΔΕΗ (μερίδιο 21,4%) και 1.637 GWh εισήχθησαν από τρίτους (μερίδιο 78,6%).
      Στη Χαμηλή Τάση οι αλλαγές
      Σε ότι αφορά τα μερίδια της ΔΕΗ, η συνολική μείωση (από 86,7% το 2017 έπεσε στο 81,9% το 2018) που είχε κατά το 2018, συνεπώς και η αντίστοιχη αύξηση των εναλλακτικών παρόχων, προήλθε κατά κύριο λόγο από τη Χαμηλή Τάση.
      Στην Υψηλή και στη Μέση, τα μερίδια παρέμειναν σχεδόν στα ίδια επίπεδα: Το 2018 ήταν 97,6% στην Υψηλή Τάση, 68% στη Μέση Τάση και 82,1% στη Χαμηλή Τάση, έναντι 97,3%, 71,5% και 88,5% τον Δεκέμβριο του 2017 αντίστοιχα.

      View full είδηση
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.