Μετάβαση στο περιεχόμενο
  • Novatron
  • Engineer
    Engineer

    Συνεργασία ΔΕΗ με τον όμιλο Archirodon για τη διεκδίκηση υδροηλεκτρικού έργου 427 εκατ. ευρώ στο Ντουμπάι

    Η επέκταση των δραστηριοτήτων της στις χώρες της ευρύτερης περιοχής αποτελεί στρατηγική επιλογή της επιχείρησης.

    Από το Ντουμπάι ελπίζει η ΔΕΗ ότι θα αρχίσει η ουσιαστική έξοδος στις αγορές της ευρύτερης περιοχής, στο πλαίσιο της νέας στρατηγικής που επιχειρεί να χαράξει και αναζητώντας διέξοδο στο εξωτερικό για να περιορίσει τις απώλειες που θα έχει στην εσωτερική αγορά λόγω της απελευθέρωσης.  

    Έτσι σε συνεργασία με την ελληνική κατασκευαστική εταιρία Archirodon Group, που διαθέτει πλούσια δράση κυρίως στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική, η ΔΕΗ συμμετέχει σε διαγωνισμό που έχει προκηρύξει το Ντουμπάι για την μελέτη και κατασκευή του πρώτου υδροηλεκτρικού σταθμού στην Αραβική Χερσόνησο. 

    Το υδροηλεκτρικό, ισχύος 250 MW και προϋπολογισμού 427 εκατ. ευρώ,  πρόκειται να κατασκευαστεί  στην ορεινή περιοχή Hatta, περίπου 134 χλμ. ανατολικά του Ντουμπάι, κοντά στα σύνορα με το Ομάν. 

    Για τη λειτουργία του θα χρησιμοποιηθούν τα νερά από υπάρχον φράγμα δυναμικότητας 1.716 εκατ. γαλονιών νερού. 
    Η άντληση του νερού στον ταμιευτήρα  θα γίνεται με τη χρήση ηλιακής ενέργειας κατά τις ώρες εκτός αιχμής, ενώ τις ώρες αιχμής θα λειτουργεί το υδροηλεκτρικό.

    Τη μελέτη για το έργο και το κόστος κατασκευής του έχει εκπονήσει η γαλλική EdF.

    Παρότι οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες της Αραβικής Χερσονήσου έχουν συμπεριλάβει την ηλιακή, την αιολική και την πυρηνική ενέργεια στο φιλόδοξο πρόγραμμά τους για την ανάπτυξη των ΑΠΕ, προκειμένου να απελευθερώσουν πετρέλαιο προς εξαγωγή, τα υδροηλεκτρικά δεν έχουν αναπτυχθεί σχεδόν καθόλου, λόγω των  περιορισμένων υδατικών αποθεμάτων της περιοχής.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι οι χώρες του Κόλπου είναι από τους μεγαλύτερους καταναλωτές αφαλατωμένου νερού, μίας ιδιαίτερα ενεργοβόρου τεχνολογίας. 

    Βλέψεις στις γειτονικές βαλκανικές χώρες 

    Πέραν του συγκεκριμένου διαγωνισμού η ΔΕΗ επιδιώκει να ενισχύσει τη δραστηριότητά της σε Αλβανία, Βουλγαρία, Τουρκία και π.ΓΔΜ, ενώ έχει προχωρήσει σε συνεργασίες με ξένους ομίλους όπως: 

    • Τη Shenhua Group Corporation of China για κοινές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες στην Ελλάδα, στις περιοχές της Βαλκανικής, στην Τουρκία, στην Ανατολική Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή, με βασικό αντικείμενο την ανάπτυξη σταθμών παραγωγής, συμβατικών και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας .
    • Τη General Electric, με προοπτική την ίδρυση κοινής εταιρείας παροχής τεχνικής υποστήριξης σε θερμικούς σταθμούς παραγωγής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό 
    • Τη κορεάτικη KEPCO,με αντικείμενο την εξέταση δυνατότητας δημιουργίας «έξυπνου νησιού» στη χώρα μας και πιλοτικών έργων «έξυπνων μετρητών».
    • Τη CMEC, γνωστή από το Project Μελίτη, με την οποία υπάρχει κατ’ αρχήν συμφωνία για από κοινού ίδρυση και λειτουργία εργοστασίου κατασκευής «έξυπνων μετρητών» στη χώρα μας και σε άλλες αγορές.



    Σχόλια Μελών


    Δεν υπάρχουν σχόλια για προβολή.



    Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε προκειμένου να αφήσετε κάποιο σχόλιο

    Πρέπει να είστε μέλος για να μπορέσετε να αφήσετε κάποιο σχόλιο

    Δημιουργία λογαριασμού

    Κάντε μια δωρεάν εγγραφή στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

    Εγγραφή νέου λογαριασμού

    Σύνδεση

    Εάν έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

  • Παρόμοιο Περιεχόμενο

    • Από Engineer
      Η χρονική δέσμευση των 6 ετών για τη μη απόλυση των εργαζομένων στις τρεις πωλούμενες λιγνιτικές μονάδες της Μεγαλόπολης και της Μελίτης, που νομοθέτησε η κυβέρνηση, αποτέλεσε τη βάση της διαπραγματευτικής τακτικής που ακολουθούν υποψήφιοι επενδυτές για τη διεκδίκηση κινήτρων από τη ΔΕΗ, προκειμένου να υποβάλλουν «λογικές προσφορές».
      Όπως αναφέρουν πηγές του energypress, σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι διαπίστωσαν από τα στοιχεία του data room ότι οι δύο σταθμοί είναι ζημιογόνοι. Μάλιστα ορισμένοι εκ των διεκδικητών υπολόγισαν, παρακολουθώντας την πορεία των ανεξάρτητων εταιρειών που δημιουργήθηκαν για Μελίτη και Μεγαλόπολη, ότι μπαίνουν μέσα κάτι παραπάνω από 30 εκατ. ευρώ στο πρώτο εξάμηνο, συνεπώς κατά 60 με 70 εκατ. ευρώ το χρόνο.
      Το αποτέλεσμα ήταν να εγείρουν ζητήματα βιωσιμότητας των μονάδων έχοντας κάνει μάλιστα και ασκήσεις προσομοίωσης των μονάδων με τη συμμετοχή τους στην εγχώρια αγορά. Με το υφιστάμενο σύστημα λειτουργίας (pool) είδαν ακόμη, λένε οι ίδιες πληροφορίες, ότι η ΔΕΗ παρά την απώλεια του 40% της λιγνιτικής της παραγωγής να μπορεί να διατηρεί τη δυνατότητα της διαμόρφωσης χαμηλών τιμών ώστε να εντάσσονται στο σύστημα πρώτα οι δικές της μονάδες.
      Έτσι, στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις για SPA, κάποιοι εκ των θερμών διεκδικητών των μονάδων πρότειναν στη ΔΕΗ ένα είδος συνεκμετάλευσης για έξι χρόνια, όπου βεβαίως δεν θα εμπλέκεται η ΔΕΗ στο management των εταιρειών ή στη διαχείριση των μονάδων, θα έχει όμως συμμετοχή στα αποτελέσματα, καλά ή κακά.
      Η χρονική διάρκεια των έξι χρόνων δεν είναι τυχαία. Ταυτίζεται με το χρόνο κατά τον οποίο οι νέοι ιδιοκτήτες θα είναι δεσμευμένοι σχετικά με τη διατήρηση των θέσεων εργασίας και των εργασιακών σχέσεων.
      Πρέπει δε να αναφερθεί ότι η ΔΕΗ είχε ήδη περιλάβει στους όρους του SPA, τον όρο να εισπράττει η ίδια για έξι χρόνια το 30% των ΑΔΙ, στην περίπτωση που επιτευχθεί η ένταξη των συγκεκριμένων λιγνιτικών μονάδων στο μόνιμο μηχανισμό επέρκειας ισχύος.
      Στην ίδια λογική, λένε οι πληροφορίες, κάποιοι τουλάχιστον εκ των υποψηφίων πρότειναν στην ΔΕΗ να "μοιραστεί" το ρίσκο μαζί τους, δηλαδή να συμμετέχει με ένα ποσοστό στις πιθανές ζημιές και φυσικά και στα πιθανά κέρδη για διάστημα έξι χρόνων.
      Δηλαδή, σύμφωνα με την πρόταση αυτή, θα υπάρξει ένα αρχικό τίμημα που θα πάρει η ΔΕΗ για την εξαγορά. Στη συνέχεια, και για μια εξαετία, (κατά την οποία θα υπάρχουν οι γνωστές δεσμεύσεις στα εργασιακά), εάν υπάρχουν θετικές εξελίξεις (ΑΔΙ, κόστη CO2, κέρδη κλπ) η ΔΕΗ θα παίρνει επιπλέον χρήματα. Αν όμως υπάρχουν αρνητικές εξελίξεις, θα συμμετέχει και η ίδια στις ζημιές.
      Στο σχετικό αίτημα δεν έχει απαντήσει η δημόσια επιχείρηση.
      Οι μονάδες, σύμφωνα με τους «μνηστήρες», σήμερα γράφουν ζημιές. Επιπλέον θα αντιμετωπίζουν το υψηλό κόστος των δικαιωμάτων CO2 αλλά και τον άνισο ανταγωνισμό της ΔΕΗ στην παραγωγή. Και εκτός από αυτά τα προβλήματα μερίδα των επενδυτών εντόπισαν και ασάφειες αναφορικά με το εργασιακό κόστος.
      Πιο συγκεκριμένα, πηγές του energypress, λένε ότι δεν είναι ξεκάθαρο αν ο νέος επενδυτής έχει απαγορευτικό και στην απόλυση των εργαζομένων εκείνων που ενώ θα έχουν πιάσει τα όρια συνταξιοδότησης εντός της εξαετίας, ενδεχομένως να μη θελήσουν να αποχωρήσουν. Η ΔΕΗ δεν έχει αποσαφηνίσει τα σχετικά ερωτήματα διεκδικητών.
      Σύμφωνα με τα στοιχεία τους, περίπου 400 με 450 εργαζόμενοι εκ των 1.100 στον λιγνιτικό σταθμό της Μεγαλόπολης, φτάνουν εντός της εξαετίας τα συνταξιοδοτικά όρια. Πληροφορίες θέλουν, επενδυτές να έχουν αποτιμήσει την επίπτωση σε ενδεχόμενο που κανείς τους δεν αποχωρήσει στα 100 εκατ. ευρώ.
      Οι «μνηστήρες» προβλέπουν επίσης πως είναι πολύ πιθανόν εργαζόμενοι των μονάδων αυτών να επιθυμούν την παραμονή τους στο νέο εργασιακό περιβάλλον, αφού για παράδειγμα θα ανακτήσουν τον 13ο και 14ο μισθό που έχασαν λόγω του δημόσιου χαρακτήρα της επιχείρησης.
      Στο δια ταύτα, το «παζάρι» μεταξύ ΔΕΗ και υποψηφίων αγοραστών έχει μπει στην τελική ευθεία. Οι τελευταίοι ευρισκόμενοι μάλλον σε πλεονεκτική διαπραγματευτική θέση έναντι της δημόσιας εταιρίας, η οποία επιδιώκει παντοιοτρόπως την αποεπένδυση, επιδιώκουν οι όροι της συμφωνίας να είναι τέτοιοι ώστε να δημιουργούν προϋπόθέσεις βιωσιμότητας και συνεπώς να έχει νόημα να επενδύσει κάποιος.
      Μάλιστα οι Έλληνες συμμετέχοντες στον διαγωνισμό θέλουν την ευόδωσή του. Όπως αναφέρουν ορισμένοι εξ αυτών αν αυτός δεν καταλήξει με την πώληση της Μελίτης και της Μεγαλόπολης, τότε η Κομισιόν είναι πιθανόν να ανοίξει τον φάκελο της πώλησης των υδροηλεκτρικών σταθμών. Σε ένα τέτοιο σενάριο, το ενδιαφέρον θα είναι μεγαλύτερο αλλά από πολύ ισχυρότερους παίκτες και κυρίως Ευρωπαίους. Τότε τα δεδομένα στην εγχώρια αγορά ηλεκτρισμού θα ανατραπούν και ιδίως ως προς την θέση των ελληνικών εταιριών. 

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Η χρονική δέσμευση των 6 ετών για τη μη απόλυση των εργαζομένων στις τρεις πωλούμενες λιγνιτικές μονάδες της Μεγαλόπολης και της Μελίτης, που νομοθέτησε η κυβέρνηση, αποτέλεσε τη βάση της διαπραγματευτικής τακτικής που ακολουθούν υποψήφιοι επενδυτές για τη διεκδίκηση κινήτρων από τη ΔΕΗ, προκειμένου να υποβάλλουν «λογικές προσφορές».
      Όπως αναφέρουν πηγές του energypress, σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι διαπίστωσαν από τα στοιχεία του data room ότι οι δύο σταθμοί είναι ζημιογόνοι. Μάλιστα ορισμένοι εκ των διεκδικητών υπολόγισαν, παρακολουθώντας την πορεία των ανεξάρτητων εταιρειών που δημιουργήθηκαν για Μελίτη και Μεγαλόπολη, ότι μπαίνουν μέσα κάτι παραπάνω από 30 εκατ. ευρώ στο πρώτο εξάμηνο, συνεπώς κατά 60 με 70 εκατ. ευρώ το χρόνο.
      Το αποτέλεσμα ήταν να εγείρουν ζητήματα βιωσιμότητας των μονάδων έχοντας κάνει μάλιστα και ασκήσεις προσομοίωσης των μονάδων με τη συμμετοχή τους στην εγχώρια αγορά. Με το υφιστάμενο σύστημα λειτουργίας (pool) είδαν ακόμη, λένε οι ίδιες πληροφορίες, ότι η ΔΕΗ παρά την απώλεια του 40% της λιγνιτικής της παραγωγής να μπορεί να διατηρεί τη δυνατότητα της διαμόρφωσης χαμηλών τιμών ώστε να εντάσσονται στο σύστημα πρώτα οι δικές της μονάδες.
      Έτσι, στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις για SPA, κάποιοι εκ των θερμών διεκδικητών των μονάδων πρότειναν στη ΔΕΗ ένα είδος συνεκμετάλευσης για έξι χρόνια, όπου βεβαίως δεν θα εμπλέκεται η ΔΕΗ στο management των εταιρειών ή στη διαχείριση των μονάδων, θα έχει όμως συμμετοχή στα αποτελέσματα, καλά ή κακά.
      Η χρονική διάρκεια των έξι χρόνων δεν είναι τυχαία. Ταυτίζεται με το χρόνο κατά τον οποίο οι νέοι ιδιοκτήτες θα είναι δεσμευμένοι σχετικά με τη διατήρηση των θέσεων εργασίας και των εργασιακών σχέσεων.
      Πρέπει δε να αναφερθεί ότι η ΔΕΗ είχε ήδη περιλάβει στους όρους του SPA, τον όρο να εισπράττει η ίδια για έξι χρόνια το 30% των ΑΔΙ, στην περίπτωση που επιτευχθεί η ένταξη των συγκεκριμένων λιγνιτικών μονάδων στο μόνιμο μηχανισμό επέρκειας ισχύος.
      Στην ίδια λογική, λένε οι πληροφορίες, κάποιοι τουλάχιστον εκ των υποψηφίων πρότειναν στην ΔΕΗ να "μοιραστεί" το ρίσκο μαζί τους, δηλαδή να συμμετέχει με ένα ποσοστό στις πιθανές ζημιές και φυσικά και στα πιθανά κέρδη για διάστημα έξι χρόνων.
      Δηλαδή, σύμφωνα με την πρόταση αυτή, θα υπάρξει ένα αρχικό τίμημα που θα πάρει η ΔΕΗ για την εξαγορά. Στη συνέχεια, και για μια εξαετία, (κατά την οποία θα υπάρχουν οι γνωστές δεσμεύσεις στα εργασιακά), εάν υπάρχουν θετικές εξελίξεις (ΑΔΙ, κόστη CO2, κέρδη κλπ) η ΔΕΗ θα παίρνει επιπλέον χρήματα. Αν όμως υπάρχουν αρνητικές εξελίξεις, θα συμμετέχει και η ίδια στις ζημιές.
      Στο σχετικό αίτημα δεν έχει απαντήσει η δημόσια επιχείρηση.
      Οι μονάδες, σύμφωνα με τους «μνηστήρες», σήμερα γράφουν ζημιές. Επιπλέον θα αντιμετωπίζουν το υψηλό κόστος των δικαιωμάτων CO2 αλλά και τον άνισο ανταγωνισμό της ΔΕΗ στην παραγωγή. Και εκτός από αυτά τα προβλήματα μερίδα των επενδυτών εντόπισαν και ασάφειες αναφορικά με το εργασιακό κόστος.
      Πιο συγκεκριμένα, πηγές του energypress, λένε ότι δεν είναι ξεκάθαρο αν ο νέος επενδυτής έχει απαγορευτικό και στην απόλυση των εργαζομένων εκείνων που ενώ θα έχουν πιάσει τα όρια συνταξιοδότησης εντός της εξαετίας, ενδεχομένως να μη θελήσουν να αποχωρήσουν. Η ΔΕΗ δεν έχει αποσαφηνίσει τα σχετικά ερωτήματα διεκδικητών.
      Σύμφωνα με τα στοιχεία τους, περίπου 400 με 450 εργαζόμενοι εκ των 1.100 στον λιγνιτικό σταθμό της Μεγαλόπολης, φτάνουν εντός της εξαετίας τα συνταξιοδοτικά όρια. Πληροφορίες θέλουν, επενδυτές να έχουν αποτιμήσει την επίπτωση σε ενδεχόμενο που κανείς τους δεν αποχωρήσει στα 100 εκατ. ευρώ.
      Οι «μνηστήρες» προβλέπουν επίσης πως είναι πολύ πιθανόν εργαζόμενοι των μονάδων αυτών να επιθυμούν την παραμονή τους στο νέο εργασιακό περιβάλλον, αφού για παράδειγμα θα ανακτήσουν τον 13ο και 14ο μισθό που έχασαν λόγω του δημόσιου χαρακτήρα της επιχείρησης.
      Στο δια ταύτα, το «παζάρι» μεταξύ ΔΕΗ και υποψηφίων αγοραστών έχει μπει στην τελική ευθεία. Οι τελευταίοι ευρισκόμενοι μάλλον σε πλεονεκτική διαπραγματευτική θέση έναντι της δημόσιας εταιρίας, η οποία επιδιώκει παντοιοτρόπως την αποεπένδυση, επιδιώκουν οι όροι της συμφωνίας να είναι τέτοιοι ώστε να δημιουργούν προϋπόθέσεις βιωσιμότητας και συνεπώς να έχει νόημα να επενδύσει κάποιος.
      Μάλιστα οι Έλληνες συμμετέχοντες στον διαγωνισμό θέλουν την ευόδωσή του. Όπως αναφέρουν ορισμένοι εξ αυτών αν αυτός δεν καταλήξει με την πώληση της Μελίτης και της Μεγαλόπολης, τότε η Κομισιόν είναι πιθανόν να ανοίξει τον φάκελο της πώλησης των υδροηλεκτρικών σταθμών. Σε ένα τέτοιο σενάριο, το ενδιαφέρον θα είναι μεγαλύτερο αλλά από πολύ ισχυρότερους παίκτες και κυρίως Ευρωπαίους. Τότε τα δεδομένα στην εγχώρια αγορά ηλεκτρισμού θα ανατραπούν και ιδίως ως προς την θέση των ελληνικών εταιριών. 
    • Από Engineer
      Σε γρίφο με πολλούς αγνώστους εξελίσσεται η υπόθεση πώλησης των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, καθώς ένα σχεδόν μήνα πριν την υποβολή των προσφορών, το μείγμα κινήτρων που θα συνοδεύει το διαγωνισμό, παραμένει άγνωστο.
      Τα σενάρια γύρω από τα κίνητρα δίνουν και παίρνουν, όταν την ίδια στιγμή οι αβεβαιότητες παραμένουν υψηλές, αφενός για τη πορεία των τιμών CO2, αφετέρου ως προς το αν η Κομισιόν θα εγκρίνει τα περίφημα "λιγνιτικά ΑΔΙ", την ένταξη δηλαδή και των μονάδων της ΔΕΗ σε ένα μηχανισμό που θα αποζημιώνει στη χονδρική και τους λιγνίτες για την ισχύ που παρέχουν στο σύστημα.
      Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι υποψήφιοι επενδυτές έχουν διαμηνύσει προς ΔΕΗ και ΥΠΕΝ ότι αν δεν υπάρξουν ισχυρά κίνητρα, τότε και εκείνοι απλά δεν θα υποβάλουν προσφορές, όπως προκύπτει και από το 2ο γύρο παρατηρήσεων που αυτοί υπέβαλαν.
      Σύμφωνα με τις πληροφορίες του "energypress", τρία είναι τα βασικά σενάρια που βρίσκονται πλέον στο τραπέζι σχετικά με τις ρήτρες, που φέρονται να έχουν προτείνει οι ενδιαφερόμενοι στο 2ο αυτό κύκλο παρατηρήσεων:
      Α. "Ρήτρα CO2", δηλαδή ένα κοινά αποδεκτό εύρος διαμόρφωσης για τις τιμές των δικαιωμάτων, με κατώτατο κατώφλι και με ταβάνι. Οταν για παράδειγμα οι τιμές θα ξεπερνούν το ταβάνι, τότε θα υπάρχει μια ρήτρα προστασίας για τους επενδυτές, αν πάλι πέφτουν κάτω από το κατώφλι, τότε θα αποζημιώνεται η ΔΕΗ. Τις τελευταίες ημέρες οι τιμές CO2 κινούνται πτωτικά, και χθες διαμορφώθηκαν στα 18,57 ευρώ/ τόνος, ωστόσο τα σενάρια επιμένουν για τιμές ακόμη και πάνω από 30 ευρώ.
      Β. "Ρήτρα λιγνιτικών ΑΔΙ", με πρόταση επιστροφής από τον επενδυτή του 30% στη ΔΕΗ, εφόσον φυσικά αυτά εγκριθούν από τη Κομισιόν. Στην ουσία θα πρόκειται για μια φόρμουλα, μέσω της οποίας θα διασφαλίζονται οι υποψήφιοι για είσπραξη είτε κάποιου επιπλέον εφάπαξ ποσού, είτε ενός ποσοστού απο τα ΑΔΙ που θα πάρουν οι μοναδες, αν και εφόσον τους δοθούν. Το ζήτημα εδώ είναι ότι η διαδικασία σε επίπεδο Κομισιόν ακόμη καθυστερεί και το τοπίο δεν αναμένεται να ξεκαθαρίσει πριν από τα τέλη του έτους.
      Γ. "Ρήτρα" συμμετοχής των επενδυτών τόσο στα κέρδη όσο και στις ζημιές των μονάδων. Εφόσον οι μονάδες είναι κερδοφόρες, τότε επενδυτές και ΔΕΗ θα μοιράζονται τα κέρδη, ακόμη και σε ποσοστό μεγαλύτερο του 30%. Το ίδιο ωστόσο ισχύει και όταν αυτές γράφουν ζημιές, δηλαδή οι δύο πλευρές θα τη μοιράζονται σε ανάλογο ποσοστό. Όσοι παρακολουθούν τις διεργασίες επικαλούνται σε αυτό το σημείο, το παράδειγμα εξαγοράς των λιγνιτικών μονάδων και ορυχείων της σουηδικής Vattenfal στη Γερμανία, από την τσέχικη κοινοπραξία EPH- PPF Investments. Δημοσιογραφικές πληροφορίες που είχαν τότε διαρρεύσει στον Τύπο ανέφεραν ότι το τίμημα στο οποίο έγινε η συναλλαγή ήταν συμβολικό (ύψους 1 ευρώ!). Από την άλλη όμως πλευρά, η τσέχικη κοινοπραξία ανέλαβε υποχρεώσεις αξίας 2 δισ ευρώ, οι οποίες περιλαμβάνουν δάνεια και τις υποχρεώσεις αναφορικά με την απόσυρση των μονάδων.
      Μια από τις πιο συχνές πάντως παρατηρήσεις των υποψηφίων αφορά στη μείωση του προσωπικού των προς εξαγορά εταιρειών, μαζί με τη δυνατότητα αλλαγής στις εργασιακές τους σχέσεις. Ακριβώς επειδή η ΔΕΗ και το ΥΠΕΝ δεν κάνουν πίσω σε αυτό το θέμα, οι υποψήφιοι θέτουν την ύπαρξη ρήτρας συμμετοχής στα κέρδη και τις ζημιές.
      Τα παραπάνω φυσικά είναι όλα σχέδια επί χάρτου. Τίποτα ακόμη δεν έχει κλειδώσει, καμία απόφαση από ΔΕΗ και ΥΠΕΝ δεν έχει ληφθεί, γεγονός που σημαίνει ότι οι αβεβαιότητες για τη τύχη του διαγωνισμού παραμένουν.
      Ετερος αστάθμητος παράγοντας που επίσης δεν έχει "κλειδώσει" αφορά στο χρόνο ζωής των άλλων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, δηλαδή του Αμυνταίου και της Καρδιάς. Τυχόν έγκριση από την ΕΕ, αναβαθμίζει το Αμύνταιο προκειμένου να παρατείνει τη λειτουργία του, και επομένως ο αγοραστής των μονάδων της ΔΕΗ θα βρεθεί αντιμέτωπος με μεγαλύτερο ανταγωνισμό απ’ αυτόν στον οποίο υπολόγιζε.
      Ολοι πάντως γνωρίζουν ότι αν ο διαγωνισμός ναυαγήσει, τότε αυτόματα οι Βρυξέλλες θα θέσουν ζήτημα πώλησης υδροηλεκτρικών μονάδων της ΔΕΗ, οι οποίες μέχρι σήμερα την έχουν γλιτώσει.

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Σε γρίφο με πολλούς αγνώστους εξελίσσεται η υπόθεση πώλησης των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, καθώς ένα σχεδόν μήνα πριν την υποβολή των προσφορών, το μείγμα κινήτρων που θα συνοδεύει το διαγωνισμό, παραμένει άγνωστο.
      Τα σενάρια γύρω από τα κίνητρα δίνουν και παίρνουν, όταν την ίδια στιγμή οι αβεβαιότητες παραμένουν υψηλές, αφενός για τη πορεία των τιμών CO2, αφετέρου ως προς το αν η Κομισιόν θα εγκρίνει τα περίφημα "λιγνιτικά ΑΔΙ", την ένταξη δηλαδή και των μονάδων της ΔΕΗ σε ένα μηχανισμό που θα αποζημιώνει στη χονδρική και τους λιγνίτες για την ισχύ που παρέχουν στο σύστημα.
      Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι υποψήφιοι επενδυτές έχουν διαμηνύσει προς ΔΕΗ και ΥΠΕΝ ότι αν δεν υπάρξουν ισχυρά κίνητρα, τότε και εκείνοι απλά δεν θα υποβάλουν προσφορές, όπως προκύπτει και από το 2ο γύρο παρατηρήσεων που αυτοί υπέβαλαν.
      Σύμφωνα με τις πληροφορίες του "energypress", τρία είναι τα βασικά σενάρια που βρίσκονται πλέον στο τραπέζι σχετικά με τις ρήτρες, που φέρονται να έχουν προτείνει οι ενδιαφερόμενοι στο 2ο αυτό κύκλο παρατηρήσεων:
      Α. "Ρήτρα CO2", δηλαδή ένα κοινά αποδεκτό εύρος διαμόρφωσης για τις τιμές των δικαιωμάτων, με κατώτατο κατώφλι και με ταβάνι. Οταν για παράδειγμα οι τιμές θα ξεπερνούν το ταβάνι, τότε θα υπάρχει μια ρήτρα προστασίας για τους επενδυτές, αν πάλι πέφτουν κάτω από το κατώφλι, τότε θα αποζημιώνεται η ΔΕΗ. Τις τελευταίες ημέρες οι τιμές CO2 κινούνται πτωτικά, και χθες διαμορφώθηκαν στα 18,57 ευρώ/ τόνος, ωστόσο τα σενάρια επιμένουν για τιμές ακόμη και πάνω από 30 ευρώ.
      Β. "Ρήτρα λιγνιτικών ΑΔΙ", με πρόταση επιστροφής από τον επενδυτή του 30% στη ΔΕΗ, εφόσον φυσικά αυτά εγκριθούν από τη Κομισιόν. Στην ουσία θα πρόκειται για μια φόρμουλα, μέσω της οποίας θα διασφαλίζονται οι υποψήφιοι για είσπραξη είτε κάποιου επιπλέον εφάπαξ ποσού, είτε ενός ποσοστού απο τα ΑΔΙ που θα πάρουν οι μοναδες, αν και εφόσον τους δοθούν. Το ζήτημα εδώ είναι ότι η διαδικασία σε επίπεδο Κομισιόν ακόμη καθυστερεί και το τοπίο δεν αναμένεται να ξεκαθαρίσει πριν από τα τέλη του έτους.
      Γ. "Ρήτρα" συμμετοχής των επενδυτών τόσο στα κέρδη όσο και στις ζημιές των μονάδων. Εφόσον οι μονάδες είναι κερδοφόρες, τότε επενδυτές και ΔΕΗ θα μοιράζονται τα κέρδη, ακόμη και σε ποσοστό μεγαλύτερο του 30%. Το ίδιο ωστόσο ισχύει και όταν αυτές γράφουν ζημιές, δηλαδή οι δύο πλευρές θα τη μοιράζονται σε ανάλογο ποσοστό. Όσοι παρακολουθούν τις διεργασίες επικαλούνται σε αυτό το σημείο, το παράδειγμα εξαγοράς των λιγνιτικών μονάδων και ορυχείων της σουηδικής Vattenfal στη Γερμανία, από την τσέχικη κοινοπραξία EPH- PPF Investments. Δημοσιογραφικές πληροφορίες που είχαν τότε διαρρεύσει στον Τύπο ανέφεραν ότι το τίμημα στο οποίο έγινε η συναλλαγή ήταν συμβολικό (ύψους 1 ευρώ!). Από την άλλη όμως πλευρά, η τσέχικη κοινοπραξία ανέλαβε υποχρεώσεις αξίας 2 δισ ευρώ, οι οποίες περιλαμβάνουν δάνεια και τις υποχρεώσεις αναφορικά με την απόσυρση των μονάδων.
      Μια από τις πιο συχνές πάντως παρατηρήσεις των υποψηφίων αφορά στη μείωση του προσωπικού των προς εξαγορά εταιρειών, μαζί με τη δυνατότητα αλλαγής στις εργασιακές τους σχέσεις. Ακριβώς επειδή η ΔΕΗ και το ΥΠΕΝ δεν κάνουν πίσω σε αυτό το θέμα, οι υποψήφιοι θέτουν την ύπαρξη ρήτρας συμμετοχής στα κέρδη και τις ζημιές.
      Τα παραπάνω φυσικά είναι όλα σχέδια επί χάρτου. Τίποτα ακόμη δεν έχει κλειδώσει, καμία απόφαση από ΔΕΗ και ΥΠΕΝ δεν έχει ληφθεί, γεγονός που σημαίνει ότι οι αβεβαιότητες για τη τύχη του διαγωνισμού παραμένουν.
      Ετερος αστάθμητος παράγοντας που επίσης δεν έχει "κλειδώσει" αφορά στο χρόνο ζωής των άλλων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, δηλαδή του Αμυνταίου και της Καρδιάς. Τυχόν έγκριση από την ΕΕ, αναβαθμίζει το Αμύνταιο προκειμένου να παρατείνει τη λειτουργία του, και επομένως ο αγοραστής των μονάδων της ΔΕΗ θα βρεθεί αντιμέτωπος με μεγαλύτερο ανταγωνισμό απ’ αυτόν στον οποίο υπολόγιζε.
      Ολοι πάντως γνωρίζουν ότι αν ο διαγωνισμός ναυαγήσει, τότε αυτόματα οι Βρυξέλλες θα θέσουν ζήτημα πώλησης υδροηλεκτρικών μονάδων της ΔΕΗ, οι οποίες μέχρι σήμερα την έχουν γλιτώσει.
    • Από Engineer
      Σε Προκήρυξη πανελλήνιου διαγωνισμού ιδεών με τίτλο: «Τοπιακός Επαναπροσδιορισμός και Παραγωγική Επανένταξη της εξωτερικής απόθεσης του Ορυχείου Αμυνταίου» προχώρησε η  ΔΕΗ Α.Ε.
      Οι Αιτήσεις Συμμετοχής θα πρέπει να κατατίθονται έως και 14/02/2019.
      Περισσότερα εδώ.

      View full είδηση
×

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.