Jump to content
  • Novatron
  • Περιβάλλον

    Sign in to follow this  
    Περιβάλλον

    727 ειδήσεις in this category

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Ο φετινός Αύγουστος και γενικότερα το καλοκαίρι του 2014 (τρίμηνο Ιουνίου-Αυγούστου) ήταν το πιο ζεστό στην μετεωρολογική ιστορία του πλανήτη μας, από το 1880, σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ).
       
      Το προηγούμενο ρεκόρ θερμότερου καλοκαιριού ήταν το 1998. Όσον αφορά τη μέση ετήσια θερμοκρασία του 2014 μέχρι τώρα, είναι η τρίτη υψηλότερη στα μετεωρολογικά χρονικά. Οι αμερικανοί επιστήμονες προβλέπουν ότι το φετινό έτος θα σπάσει το ρεκόρ του 2010 ως θερμότερου έτους.
       
      Καθώς η κλιματική αλλαγή συνεχίζεται, οι παγκόσμιες θερμοκρασίες συνεχίζουν να ανεβαίνουν και τα ρεκόρ να σπάνε το ένα μετά το άλλο. Εννέα από τους δέκα πιο θερμούς Αυγούστους στη σύγχρονη ιστορία έχουν συμβεί μετά το 2000. Η τελευταία φορά που η θερμοκρασία ενός Αυγούστου στη Γη ήταν κάτω από τον μέσο όρο του αιώνα, ήταν το 1976.
       
      Σύμφωνα με τους επιστήμονες της ΝΟΑΑ, παράγων – κλειδί για την πιο πρόσφατη άνοδο των θερμοκρασιών στη Γη είναι η συνεχής αύξηση της θερμοκρασίας των ωκεανών, που απορροφούν μεγάλο μέρος της θερμότητας του πλανήτη.
       
      Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΝΟΑΑ, η συνδυασμένη μέση παγκόσμια θερμοκρασία στην ξηρά και στη θάλασσα τον Αύγουστο φέτος ήταν 16,35 βαθμοί Κελσίου, κατά 0,75 βαθμούς υψηλότερη από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα. Ειδικότερα στην ξηρά, η μέση θερμοκρασία του Αυγούστου ήταν 14,79 βαθμοί Κελσίου, κατά 0,99 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο του προηγούμενου αιώνα. Η μέση θερμοκρασία των θαλασσών ήταν 17,05 βαθμοί, 0,65 βαθμοί πάνω από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα.
       
      Στο τρίμηνο Ιουνίου-Αυγούστου 2014 η συνδυασμένη μέση παγκόσμια θερμοκρασία στην ξηρά και στη θάλασσα έφθασε τους 17,11 βαθμούς Κελσίου, κατά 0,71 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα. Στο οκτάμηνο Ιανουαρίου-Αυγούστου 2014 η συνδυασμένη μέση παγκόσμια θερμοκρασία στην ξηρά και τη θάλασσα ήταν 14,68 βαθμοί Κελσίου, κατά 0,68 βαθμούς υψηλότερη από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα για το πρώτο οκτάμηνο του έτους.
       
      Πηγή: http://www.econews.gr/2014/09/19/kalokairi-2014-thermokrasia-117668/

      By NEADERTAL, in Περιβάλλον, ,

      Μαντούδι: Πώς ένας τοπικός ορυκτός πόρος μετατρέπεται σε παράγοντα υπανάπτυξης μιας περιοχής!
       
      Υπογράφηκε η καταστροφή της Βόρειο-Κεντρικής Εύβοιας από τον τέως εκπρόσωπο της ΤΕΡΝΑ και νυν υφυπουργό ανάπτυξης!
      Δημιουργείται από την ΤΕΡΝΑ ιδιωτική βιομηχανική περιοχή (ΒΙ.ΠΕ.) υψηλής όχλησης!
       
      Στο "παιγνίδι" και ο τέως υπουργός «περιβάλλοντος», που είναι από τους αρχηγούς των σκανδάλων της λίστας Λαγκάρντ και ο οποίος έδωσε το πράσινο φως της καταστροφής.
       
      Το Μάη του 2010 η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ ΑΕ ανακοίνωσε την πρόθεση της να ιδρύσει ιδιωτική βιομηχανική περιοχή (ΒΙΠΕ) στην περιοχή Μαντουδίου. Ένα μήνα νωρίτερα η ίδια εταιρεία είχε ανακοινώσει ότι εισέρχεται στο τομέα της διαχείρισης και ενεργειακής αξιοποίησης των σκουπιδιών. Η διαδικασία αδειοδότησης έχει μπει τώρα στην τελική φάση της...
       

       
      “ΒΙ.ΠΕ. Β. Ευβοίας: Μια λευκή επιταγή στην ρύπανση και την απαξίωση του τουρισμού και της γεωργίας” αναφέρει η Συντονιστική επιτροπή για τον αγώνα κατά της ΒΙ.ΠΕ.Β.Ε. και σε ανακοίνωσή της επισημαίνει το αίτημα της τοπικής κοινωνίας να μην προχωρήσει η δημιουργία ΒΙΠΕ, που θα υποβαθμίσει την εικόνα της περιοχής και θα ανατρέψει την αναπτυξιακή κατεύθυνση προς τον τουρισμό.
       
      Η Επιτροπή Αγώνα Ενάντια στη ΒΙ.ΠΕ. Βόρειας Εύβοιας εξέδωσε την ανακοίνωση στη συνέχεια:
       
      Η ΒΙΠΕ Δεν Είναι Λύση... Είναι Καταστροφή!
       
      Η υπουργική απόφαση για τη δημιουργία ΒΙ.ΠΕ. στο Μαντούδι αποτελεί ένα τεράστιο έγκλημα σε βάρος της περιοχής της Βόρειας Εύβοιας, που θα έχει επιπτώσεις στην ΥΓΕΙΑ μας, στις ΔΟΥΛΕΙΕΣ μας και στο ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, όχι μόνο εδώ αλλά και στην ευρύτερη περιοχή ολόκληρης της Εύβοιας και των Σποράδων. Συγκεκριμένα:
       
      Επιτρέπει την εγκατάσταση εξαιρετικά ρυπογόνων και επικίνδυνων για την υγεία μας μονάδων (μονάδα καύσης σκουπιδιών, δεξαμενές υγροποιημένου φυσικού αερίου κλπ) στο χώρο της ΒΙ.ΠΕ.
       
      Επιτρέπει την αποθήκευση επικίνδυνων αποβλήτων στο χώρο της ΒΙ.ΠΕ.
       
      Επιτρέπει (σε… «εξαιρετικές περιπτώσεις»!) την απόρριψη οποιωνδήποτε υλικών/ουσιών στη θάλασσα.
       
      Επιτρέπει την υπεράντληση μέχρι και 800 κυβικών νερού την ώρα (!!!) από τον υδροφόρο ορίζοντα του Μαντουδίου, επηρεάζοντας την ποσότητα και την ποιότητα του νερού σε ολόκληρη την περιοχή με σοβαρές συνέπειες για την γεωργία, τη κτηνοτροφία και το περιβάλλον. Η απόφαση προβλέπει μάλιστα και τη δυνατότητα οι επιχειρήσεις να υδρεύονται συμπληρωματικά και από το δίκτυο ύδρευσης του Μαντουδίου.
       
      Θεωρεί δεδομένη τη δημιουργία θερμοηλεκτρικού σταθμού 1160 Mw με φυσικό αέριο, που θα καταστρέψει το κλίμα, θα οδηγήσει σε χλωρίωση και υπερθέρμανση της ευρύτερης θαλάσσιας περιοχής, θα προκαλέσει χρόνια, σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα στους κατοίκους και θα οδηγήσει τη βλάστηση σταδιακά στο μαρασμό (λόγω όξινης βροχής, εξάντλησης του υδροφόρου ορίζοντα και ρύπανσης του εδάφους).
       
      Αφήνει ανοιχτή τη δυνατότητα για μεταφορά του δρόμου που συνδέει το Μαντούδι με το Πήλι στο τμήμα που σήμερα διασχίζει τη ΒΙ.ΠΕ., γεγονός που θα επιτρέψει στην εταιρία να λειτουργεί μακριά από αδιάκριτα βλέμματα διερχομένων.
       
      Η απόφαση αυτή στηρίζεται στο ΨΕΜΑ και την ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ:
       
      Η Διεύθυνση Χωροταξίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος, προκειμένου να δικαιολογήσει τη δημιουργία ΒΙ.ΠΕ., ισχυρίστηκε ότι τα μεταλλεία λευκολίθου είναι ενεργά και λειτουργούν! Δικαιολογήσανε μάλιστα το γιγάντιο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρισμού με το γελοίο επιχείρημα ότι θα εξυπηρετεί τις ανάγκες του εργοστασίου λευκολίθου. Μακάρι να ήταν έτσι!
       
      ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΝΑΒΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ, με σεβασμό βέβαια του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων. ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΝΟΜΙΜΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΒΙ.ΠΕ.!
       
      Η απόφαση παραβλέπει τα επιστημονικά πορίσματα της Επιθεώρησης Περιβάλλοντος που αποδείκνυαν ότι μια ΒΙ.ΠΕ. που θα επιτρέπει την εγκατάσταση μονάδων υψηλής όχλησης είναι αντίθετη με τις προβλέψεις των χωροταξικών πλαισίων για μέσης όχλησης δραστηριότητες και ήπιο τουρισμό.
       
      Η απόφαση παραβλέπει την καταπάτηση αγροτικών εκτάσεων, την αλλοίωση της κοίτης του Κυμασιώτη και την ύπαρξη στην περιοχή προστατευόμενων υγρότοπων.
       
      Η απόφαση αυτή αποτελεί ένα ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ:
       
      Ο Αθ. Σκορδάς είχε παρουσιάσει ως εκπρόσωπος της ΤΕΡΝΑ τα σχέδια της εταιρίας για ΒΙ.ΠΕ. στο δημοτικό συμβούλιο Μαντουδίου τον Ιούνιο του 2010. Τώρα είναι υφυπουργός στο Υπουργείο Ανάπτυξης, υπεύθυνος για τις ΒΙ.ΠΕ.!!!
       
      Η απόφαση για δημιουργία ΒΙ.ΠΕ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ! Οι εκπρόσωποι της εταιρίας στην περιοχή διαδίδουν πως θα ανοίξουνε δουλειές! Προσπαθούν να κερδίσουν τη συμπάθεια των άνεργων κατοίκων, ψιθυρίζοντας τους στο αυτί «Να κάνουν αίτηση, αλλά να μην το πουν σε άλλους!». Οι επιχειρηματίες όμως δεν έρχονται για να κάνουν κοινωνικό έργο! Κοιτάνε να αυξήσουν με κάθε τρόπο το κέρδος τους. Ιδιαίτερα η περιοχή του Μαντουδίου, παρά τους πολλούς και πολλά υποσχόμενους σωτήρες – επενδυτές που πέρασαν, μετράει μόνο περιβαλλοντικά εγκλήματα, ενώ συνεχίζει δυστυχώς να μαστίζεται από την ανεργία και την υποβάθμιση.
       
      Η μονάδα ηλεκτροπαραγωγής, που είναι το μόνο συγκεκριμένο έργο που περιγράφεται από την εταιρία και τα υπουργεία, θα απασχολεί 84 άτομα, εκ των οποίων τα 60 θα είναι θέσεις ειδικευμένου επιστημονικού προσωπικού. Είμαστε έτοιμοι να καταστρέψουμε τη γεωργία, την αλιεία, τον τουρισμό, προκειμένου να πιστέψουμε τις ίδιες υποσχέσεις; Ποιον τόπο θα παραδώσουμε στα παιδιά μας;;
       
      Καλούμε όλους τους κατοίκους της βόρειας Εύβοιας και μαζί με αυτούς τους κατοίκους όλης της Εύβοιας, των Σποράδων και της υπόλοιπης Ελλάδας, να αντιδράσουμε δυναμικά σε αυτό το έγκλημα, πριν να είναι αργά!
       
      ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΙ.ΠΕ. Βόρειας Εύβοιας
       
      (επικοινωνία: [email protected])
       
      ΒΟΡΕΙΟΣ ΕΥΒΟΙΑ ΚΑΙ ... ΒΙ.ΠΕ.
       
      Της Γιάννας Κορέλη- Μπουλουγούρη
       
      Βασικό ζητούμενο για κάθε τόπο είναι, βεβαίως, η οικονομική ανάπτυξη. Η δυνατότητα παραγωγής και κατανάλωσης αγαθών έχει καταστεί σήμερα ο πρωταρχικός στόχος κάθε οργανωμένης κοινωνίας. Η διαδικασία όμως επίτευξης του στόχου αυτού γίνεται με ένα τρόπο, που… ζουγκλοποιεί την ανθρωπότητα. Οι διαδικασίες είναι τέτοιες, που κάποιοι λίγοι ισχυροποιούνται και οι περισσότεροι είναι αδύναμοι και σε συνεχή ανάγκη.
       

       
      Η διανομή των αγαθών, είτε παρέχονται από τη φύση είτε με την ανθρώπινη παρέμβαση, γίνεται με ένα εντελώς άδικο και άνισο τρόπο. Η κοινωνία μοιάζει με ζούγκλα και ισχύει πάντα το δίκαιο του ισχυρότερου. Οι συγκρούσεις και ο αγώνας και ο ανταγωνισμός δεν έχουν τέλος. Τα μοναδικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου, ως έμβιου όντος, αμβλύνονται. Θα περίμενε κανείς, ότι η βιολογική εξέλιξη του ανθρώπου θα τον βοηθούσε, να αναπτύξει κοινωνίες συνύπαρξης και όχι ύπαρξης, αλλά ο στόχος αυτός είναι πολύ μακριά ακόμη. Η κατάσταση έχει διαμορφωθεί έτσι, ώστε τις τύχες των κοινωνιών να τις καθορίζουν λίγοι και δυστυχώς οι υπόλοιποι και περισσότεροι να ακολουθούν εκόντες, άκοντες. Οι κατά καιρούς διατυπωμένες αξίες, με βάση τις οποίες, θα έπρεπε να διαβιεί ο άνθρωπος, και το πεπερασμένο του χρόνου και του χώρου της ανθρώπινης ύπαρξης, περισσότερο μένουν σε φιλοσοφικό επίπεδο και πολύ λιγότερο μπαίνουν σε εφαρμογή και αυτό γίνεται με θυσίες τις περισσότερες φορές.
       
      Βέβαια, ο τρόπος, με τον οποίο λειτουργεί η κοινωνία σήμερα, είναι πολύ περίπλοκος και έχουν γίνει και γίνονται ατέλειωτες συζητήσεις για αυτό, χωρίς να έχει βγει ένα ασφαλές συμπέρασμα μέχρι τώρα. Πάντοτε, το «τι δέον γενέσθαι», είναι ζητούμενο. Είναι όμως παραδεκτό, ότι μια συνέπεια του γενικότερου μοντέλου, που ακολουθείται, είναι και η οικονομική κρίση, η οποία πλήττει τις δυτικές κοινωνίες και όχι για πρώτη φορά. Με ιδιαίτερη δε σφοδρότητα πλήττει την Ελλάδα των αμαρτιών και των πλημμελημάτων.
       
      Είναι απολύτως λογικό, η οικονομική ανάπτυξη ενός τόπου να βασίζεται στις δυνατότητες, που παρέχει ο ίδιος ο τόπος και οι άνθρωποί του. Συμβαίνει όμως πολλές φορές, να παραβλέπονται οι δυνατότητες ενός τόπου και χρησιμοποιείται αυτός για οικονομική δραστηριότητα, που εξυπηρετεί αλλότρια συμφέροντα. Όχι μόνο παραβλέπονται, αλλά δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν το συμφέρον των κατοίκων, το φυσικό περιβάλλον και γενικότερα όλα τα χαρακτηριστικά του τόπου προς επίτευξη ενός σκοπού, που αφορά άλλους. Δηλαδή, χρησιμοποιείται ένας τόπος, όχι από και για τους κατοίκους, αλλά από άλλους και για άλλους. Ελάχιστοι ντόπιοι κάτοικοι και ελάχιστα επωφελούνται. Στην Αφρική αυτό συμβαίνει από την εποχή της αποικιοκρατίας με πολύ πιο άγριο τρόπο, αφού εκεί οι δραστηριότητες στοχεύουν στην εκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Θα περίμενε κανείς, ότι οι κάτοικοι των χωρών της Αφρικής, με τους σημαντικούς φυσικούς πόρους, θα είχαν ένα ανεπτυγμένο επίπεδο διαβίωσης. Στην πραγματικότητα όμως λιμοκτονούν και έχουν υποβαθμισμένη ανθρώπινη υπόσταση.
       
      Όπως το άτομο χρειάζεται ένα σκοπό στη ζωή του, για να πάρει νόημα η ζωή αυτή, για να συντονίζει όλες του τις προσπάθειες προς μια ενιαία κατεύθυνση και να το βοηθά εντείνοντας τις δυνάμεις του, να γίνεται ολοένα καλύτερο, το ίδιο και ένας λαός. Αλλιώς, άτομο και λαός αφήνονται στην τύχη τους και ζουν ζωή της στιγμής, χωρίς προοπτική κι ελπίδα για πρόοδο πραγματική. Όπως, όμως, στο άτομο ο σκοπός της ζωής του είναι δυναμογόνος, όταν πηγάζει από μέσα, από τις δικές του ανάγκες και δυνατότητες, έτσι και για το λαό. Κι αυτόν μπορεί να τον συγκινήσει και να τον εμπνεύσει μονάχα ένα ιδανικό, που ριζώνει στο δικό του χώμα και στη δική του φυσική ζωή. Ιδανικό δηλαδή , που πηγάζει από την ιστορία του και τη ζωντανή του παράδοση, που ταιριάζει με τη ψυχολογία του, με τον τόπο του και τις ανάγκες, που δημιουργεί! Να είναι σε θέση να κρίνουν οι ίδιοι οι άνθρωποι υπεύθυνα τα προβλήματα, που τους παρουσιάζει η ατομική και ομαδική ζωή τους. Χωρίς να παρασύρονται σαν άβουλη αγέλη από τον πρώτο δυνατό, η δημαγωγό της ημέρας. Άνθρωποι ικανοί να εξασφαλίζουν οι ίδιοι με την προσωπική τους εργασία τους υλικούς όρους της ζωής τους και όσα χρειάζονται για να κρατιέται η ανθρώπινή τους αξιοπρέπεια. Όπως τα άτομα διαφέρουν μεταξύ τους, έτσι και οι λαοί. Τις διαφορές αυτές δεν τις αρνείται το Ανθρωπιστικό ιδανικό, αρνείται, όμως, το χωρισμό των λαών σε λαούς κυρίων και λαούς σκλάβων ή λαούς, που πρέπει να εξοντωθούν. Γι αυτό οι λαοί έχουν την ανθρώπινή τους αξία κι έχουν το ίδιο δικαίωμα να ζήσουν ανθρώπινα και ν’ αναπτύξουν τον εαυτό τους ελεύθερα, όπως διετύπωσε και μας άφησε πνευματική κληρονομιά …ο Αλέξανδρος Δελμούζος!
       
      Αιτία για τη φιλοσοφική διάθεση των πιο πάνω είναι η κατάσταση, που ζούμε αυτήν την περίοδο στη βόρεια και ιδιαίτερα στη Βορειοκεντρική Εύβοια, για την οποία η οικονομική κρίση άρχισε πριν από 20 σχεδόν χρόνια και τα τελευταία χρόνια είναι πολύ πιο έντονη. Η Βορειοκεντρική Εύβοια, μέχρι πριν μερικές δεκαετίες, στήριζε την ύπαρξή της κυρίως στη γεωργοκτηνοτροφία, όπως, άλλωστε, οι περισσότερες περιοχές στην Ελλάδα. Όμως είχε και έχει την τύχη να κρύβει στο υπέδαφός της ένα πολύτιμο υλικό, τον Μαγνησίτη, (λευκόλιθο), του οποίου η εκμετάλλευση και μερική επεξεργασία είχαν αρχίσει υποτυπωδώς στα τέλη του 19ου αιώνα με πολλές διακυμάνσεις ύφεσης και ανάπτυξης. Δηλαδή τα τελευταία 100 χρόνια ένα μέρος της οικονομικής δραστηριότητας στηρίχθηκε στον Μαγνησίτη. Από το 1960 και μετά η εκμετάλλευση αυτή άρχισε να εντείνεται με έναν ανορθόδοξο και σπάταλο τρόπο, με αποτέλεσμα να αλλάξει, άρδην, το σκηνικό. Η γεωργοκτηνοτροφία κατάντησε πάρεργο για πολλούς και το σύνολο του πληθυσμού εστιάστηκε στον Λευκόλιθο. Υπήρξε δε και προσέλκυση σημαντικού αριθμού μη Ευβοέων. Το πάρτυ, όμως, ήταν σύντομο, κράτησε μόνο 30 χρόνια.
       
      Παρά τις προσπάθειες της τελευταίας δεκαετίας, του περασμένου αιώνα, η οριστική κατάρρευση ήλθε το 2000. Τα αποθέματα δεν έχουν ακόμη τελειώσει, αλλά η κατάρρευση ήταν αποτέλεσμα και εσωτερικών αλλά και εξωτερικών παραγόντων. Εκτός από την απασχόληση, ο τόπος γενικότερα δεν ωφελήθηκε. Κανένα δείγμα της ευημερίας, που προηγήθηκε, δεν υπάρχει σήμερα. Ούτε ένα αξιόπιστο οδικό δίκτυο δεν κατασκευάστηκε, ούτε ένα σημαντικό λιμάνι στην πλευρά του Αιγαίου. Το καλό είναι, ότι οι μεγάλοι ανοικτοί χώροι εξόρυξης έχουν μετατραπεί σε όμορφες μικρές λίμνες. Οι όχθες των λιμνών και οι μεγάλοι χωμάτινοι όγκοι καλύπτονται από βλάστηση, χάρις στην εντυπωσιακή δυνατότητα φυσικής αναγέννησης, που διαθέτει ο τόπος μας. Αμέσως μετά το οριστικό κλείσιμο των μεταλλείων ο τόπος βυθίστηκε σε τέλμα. Εναλλακτικές λύσεις δεν υπήρχαν, και ο μαρασμός ήταν η συνέπεια.
       
      Η Εύβοια αποτελεί τμήμα ενός κράτους, οι κυβερνήσεις του οποίου, θα έπρεπε να δημιουργούν προϋποθέσεις, ώστε μια τοπική κοινωνία να στηρίζεται και να ανοίγει καινούργιους δρόμους και να προχωρά με σταθερότητα και σιγουριά. Αυτά όμως είναι ονειροπόλες σκέψεις, γατί τέτοια κυβέρνηση δεν υπήρξε ποτέ. Όσο ξαφνιασμένοι και σαστισμένοι ήταν οι παράγοντες και κάτοικοι της περιοχής, άλλο τόσο ήταν και οι κυβερνώντες. Καμιά πρόταση και καμιά ενέργεια. Όλοι περιμένουν το «θαύμα;». Ήρθε και η γενικότερη κρίση και τώρα η κατρακύλα είναι ακόμα μεγαλύτερη. Στην ευρύτερη περιοχή υπήρξαν δειλά βήματα προς τη γεωργική παραγωγή και τον τουρισμό, χωρίς καμία, όμως, βοήθεια από την κεντρική διοίκηση και καμιά βελτίωση στις υποδομές.
       
      Το τραγικό είναι, ότι πολλοί εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να πιστεύουν, ότι η μόνη λύση στο πρόβλημα είναι ο προσανατολισμός σε, οιασδήποτε μορφής, Βιομηχανική δραστηριότητα. Δηλαδή στην υπόλοιπη Ελλάδα μόνο οι περιοχές, που έχουν βαριές βιομηχανίες ευημερούν, ενώ οι υπόλοιπες λιμοκτονούν και «εκλιπαρούν» για μια βαριά βιομηχανική εγκατάσταση στη περιοχή τους! Όλοι γνωρίζουν, ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά. Οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις δεν είναι επιθυμητές, γιατί συνεπάγονται σημαντική επιβάρυνση του περιβάλλοντος, υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και ανασταλτικό παράγοντα για άλλες δραστηριότητες, που θα μπορούσε να προσφέρει ένας τόπος. Βεβαίως η Βιομηχανική παραγωγή είναι απαραίτητη σήμερα και είναι συνυφασμένη με τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Σε μια ευνομούμενη όμως πολιτεία θα πρέπει να γίνεται σωστή χωροθέτηση των δραστηριοτήτων, ώστε αυτές να ταιριάζουν με τα χαρακτηριστικά του κάθε τόπου. Στη πράξη… φορτώνουν ανεπιθύμητες δραστηριότητες σε περιοχές, των οποίων οι κάτοικοι έχουν αδυναμία. Αποστερημένοι, ίσως και εσκεμμένα, από άλλες δυνατότητες, ώστε να δεχθούν εύκολα κάτι, που άλλοι δεν θα δέχονταν.
       
      Μια τέτοια κατάσταση αντιμετωπίζουμε τώρα στη Βορειοκεντρική Εύβοια. Μια περιοχή με πλείστες άλλες δυνατότητες ανάπτυξης «στριμώχνεται», να δεχθεί μια «Βιομηχανική Περιοχή» δηλαδή ένα χώρο, στον οποίο εξ ορισμού υπάρχει δυνατότητα οιασδήποτε δραστηριότητας, ανεξάρτητα από τις επιπτώσεις, που αυτή έχει στην ποιότητα της ζωής των κατοίκων και τις άλλες δραστηριότητες τους και με αμφίβολα οικονομικά ανταλλάγματα. Εκμεταλλευόμενοι κάποιοι, αλλά και οι κυβερνώντες την παρελθούσα Μεταλλευτική δραστηριότητα, με την απαραίτητη Βιομηχανική επεξεργασία του υλικού, (αποδεκτή και συνυφασμένη με τον τόπο) και την επελθούσα ένδεια προσπαθούν να περάσουν την ιδέα, ότι η η Βορειοκεντρική Εύβοια είναι ζώνη Βιομηχανικών δραστηριοτήτων και ότι η ίδρυση της ΒΙ.ΠΕ. είναι ο μόνος τρόπος για να μετατραπεί σε «παράδεισο» ο τόπος. Μια καθαρά μη κεντρική περιοχή χαρακτηρίζεται «Βιομηχανικό κέντρο», αλλοιώνοντας τελείως τα διαφορετικά φυσικά χαρακτηριστικά της.
       
      Ας προσπαθήσουμε να δούμε διαφορετικούς δρόμους για ανάπτυξη με τα δεδομένα της σύγχρονης κοινωνίας. Σημαντικό και μοναδικό πλεονέκτημα της περιοχής είναι το εξαιρετικό φυσικό περιβάλλον, από τα λίγα που υπάρχουν στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με τη μικρή απόσταση από τα μεγάλα αστικά κέντρα (Χαλκίδα, Αθήνα) και το γεγονός ότι δεν βρίσκεται στον κεντρικό άξονα της χώρας. Όποιος ταξιδεύει ανά την Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό διαπιστώνει, ότι ζούμε σε μια περιοχή της Γής με φυσικό περιβάλλον, που δύσκολα συναντά κανείς. Οι δυνατότητες στον Τουριστικό τομέα και τον τομέα Γεωργικής παραγωγής είναι μεγάλες αλλά ανεκμετάλλευτες. Είναι περίεργο και τραγικό συνάμα αυτό, που συμβαίνει. Η Β. Εύβοια αποτελεί μαζί με την Ανατολική Μαγνησία (Πήλιο) και τις Βόρειες Σποράδες ένα τρίπολο γεωγραφικού συστήματος με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που ευνοούν την Τουριστική ανάπτυξη και τις δραστηριότητες ήπιου χαρακτήρα. Δασοσκεπή βουνά, πλούσια και ποικίλη χλωρίδα και πανίδα, ποτάμια και πηγές, όμορφες και πολλές ακρογιαλιές. Τα βουνά και οι ρεματιές της Β. Εύβοιας αποτελούν, ίσως τον σημαντικότερο βιότοπο για τη χαλέπιο πεύκη και τον πλάτανο. Τα βουνά της καλύπτονται σε μεγάλο ποσοστό από δάση.
       
      Όμως, ενώ οι δύο πρώτοι πόλοι έχουν αναπτυχθεί ακριβώς με τη βοήθεια αυτών των χαρακτηριστικών, στη Β. Εύβοια, που είναι και πιο κοντά στα αστικά κέντρα, η Τουριστική ανάπτυξη είναι ακόμα υποτυπώδης. Η μικρή εξαίρεση της Αιδηψού δεν αλλάζει την κατάσταση, γιατί, αφ΄ενός ο τουρισμός της Αιδηψού είναι ειδικός (ιαματικά λουτρά), αφ’ ετέρου η επικοινωνία με την Αιδηψό γίνεται κατ’ ευθείαν μέσω του κεντρικού οδικού άξονα της Χώρας και δεν επηρεάζει την υπόλοιπη Βόρειο και ιδιαίτερα τη Βορειοκεντρική Εύβοια. Το Πήλιο και οι Σποράδες αποτελούν προβαλλόμενο και από το κράτος Τουριστικό προορισμό, ενώ η Β. Εύβοια, που θα μπορούσε να είναι εκτός από τουριστικός προορισμός και τόπος εξοχικής κατοικίας, ακόμα και για τους Έλληνες, είναι άγνωστη. Μπορεί η Σκιάθος να «βουλιάζει» από τουρίστες, αλλά λίγα μίλια νοτιότερα η Β. Εύβοια είναι «Terra incognita». Προφανώς κανείς δεν θα σκεφτόταν να στήσει μια ΒΙ.ΠΕ. στο Πήλιο ή στη Σκιάθο. Το κάνει, όμως, στην απέναντι τους ακτή την Β. Εύβοια. Ακόμη και η συγκοινωνία των Β. Σποράδων με το κέντρο γίνεται μέσω της απέναντι ακτής του Β. Ευβοϊκού και όχι μέσω Β. Εύβοιας, όπως γεωγραφικά θα ήταν εύλογο. Μια απόπειρα, που έγινε πριν μερικά χρόνια, για σύνδεση των Β. Σποράδων, μέσω Β. Εύβοιας, απέτυχε σε ελάχιστο χρόνο. Η «σκόπιμη;» έλλειψη ενός σύγχρονου και αξιόπιστου οδικού δικτύου αποστερεί την δυνατότητα αξιοποίησης των δυνατοτήτων στο Γεωργικό και Τουριστικό τομέα.
      Με ένα σύγχρονο οδικό δίκτυο στην Εύβοια το ταξίδι Αθήνα – Σκόπελος θα ήταν μισής διάρκειας, απ’ ότι είναι σήμερα μέσω Αγ. Κωνσταντίνου. Επί πλέον παράλληλα με το φυσικό περιβάλλον, οι αρχαιολογικοί χώροι, που αναμένουν την ανάδειξη, τα αρκετά γενικά και θεματικά μουσεία, τα θρησκευτικά κέντρα (μοναστήρια, προσκυνήματα) και κάθε είδους πολιτιστικές δραστηριότητες μπορούσαν και μπορούν, να ενισχύσουν την τουριστική κίνηση.
       
      Ο παραδοσιακός αλλά και θεμελιώδης για την ανθρώπινη ύπαρξη γεωργοκτηνοτροφικός τομέας σε συνδυασμό με μικρές μονάδες μεταποίησης και τυποποίησης θα μπορούσε να ενδυναμώσει την οικονομική δραστηριότητα. Δυστυχώς, ο τομέας αυτός παραπαίει ανάμεσα στις επιδοτήσεις και τους μεσάζοντες και δεν μπορεί να αναδειχθεί. Οι λίγοι άνθρωποι, που απασχολούνται ακόμα στον τομέα αυτό, είναι πλήρως απογοητευμένοι και αντιμετωπίζουν αδιέξοδα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ελαιόλαδο. Η Β. Εύβοια παράγει σημαντικές ποσότητες λαδιού πολύ καλής ποιότητας. Χωρίς οργανωμένο σύστημα αρχικά εξασφάλισης της ποιότητας και στη συνέχεια της τυποποίησης και προώθησης του ελαιολάδου το προϊόν είναι άγνωστο. Οι παραγωγοί αρκούνται στη μικρή επιδότηση και γίνονται έρμαια των μεσαζόντων, που αγοράζουν το λάδι σε εξευτελιστικές τιμές.
       
      Τα Μεταλλεία είναι επίσης μια προοπτική. Το μετάλλευμα όμως είναι ένα προϊόν, που απευθύνεται στη διεθνή αγορά και επηρεάζεται πολύ έντονα από τις διακυμάνσεις της αγοράς αλλά και τα εσωτερικά προβλήματα της παραγωγής. Τα αποθέματα δεν είναι ανεξάντλητα και αργά ή γρήγορα θα τελειώσουν. Αν οι συνθήκες το επιτρέψουν, η εκμετάλλευση των μεταλλείων είναι μια καλή προοπτική, αλλά πρέπει να αποτελούν μέρος της ανάπτυξης και δεν θα πρέπει πάλι ολόκληρη η περιοχή να στηρίζεται μόνο σ’ αυτά. Δεν πρέπει και δεν μπορεί να επαναληφθεί το λάθος της ανεξέλεγκτης και σπάταλης εκμετάλλευσης. Είναι απαραίτητο, η εκμετάλλευση να γίνεται με ορθολογιστικό τρόπο και σεβασμό στο περιβάλλον.
       
      Αντί όλων αυτών η Βορειοκεντρική Εύβοια και κατά συνέπεια όλη η Βόρεια Εύβοια γίνεται τόπος βιομηχανικών δραστηριοτήτων. Το σπουδαίο είναι, ότι κανείς δεν ξέρει, τι πρόκειται ακριβώς να γίνει. Το νομοθετικό πλαίσιο προβλέπει, ότι σε μια ΒΙ.ΠΕ. μπορούν να δημιουργηθούν εγκαταστάσεις με σημαντική επιβάρυνση στο περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Η σύγχυση είναι μεγάλη. Η υπάρχουσα ένδεια δημιουργεί οπαδούς της ιδέας, αλλά και έντονη ανησυχία σε σκεπτόμενους ανθρώπους. Πρώην υπάλληλοι των εταιρειών, που δραστηριοποιούνται στη περιοχή, κατέχουν κυβερνητικά πόστα σε άμεση σχέση με τις επιδιωκόμενες δραστηριότητες και προφανώς εξυπηρετούν τα πρώην και ενδεχομένως, νυν, αφεντικά τους. Ερωτήσεις γίνονται στη Βουλή και δίνονται αόριστες απαντήσεις. Η συζήτηση πολλές φορές περιστρέφεται γύρω από την νομιμότητα και όχι την ουσία. Αλλά η νομιμότητα είναι κάτι σχετικό. Κάθε τι νόμιμο δεν μπορεί να θεωρείται και ηθικό. Ακούγεται, ότι όλη η ιστορία αφορά την εκ νέου μεταλλευτική δραστηριότητα και λειτουργία εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας.
       
      κυρώθηκε η χρήση λιθάνθρακα και θα χρησιμοποιήσουν, λένε, φυσικό αέριο. Οι γνωρίζοντες λένε, ότι γι’ αυτές τις δραστηριότητες δεν χρειάζονται ΒΙ.ΠΕ. Από την άλλη αναρωτιέται κανείς. Η μεταλλευτική δραστηριότητα είναι κάτι φυσιολογικό και ευπρόσδεκτο για την περιοχή. Σε τι όμως εξυπηρετεί μια μεγάλη αυτοματοποιημένη μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μακριά και από τα κέντρα διανομής του καυσίμου και μακριά από τα κέντρα διανομής της ενέργειας. Όπως υπάρχουν ήδη μονάδες, που λειτουργούν κοντά στον κεντρικό οδικό άξονα της χώρας, θα μπορούσε να προστεθεί ακόμα μία. Αυτή η μη ξεκάθαρη κατάσταση οδηγεί στη σκέψη, ότι σχεδιάζουν να κάνουν κάτι, που αλλού δύσκολα θα μπορούσαν να κάνουν. Οι πιο ειδικοί έχουν μιλήσει επανειλημμένα για ενδεχόμενες, μη αντιστρεπτές, επιπτώσεις στο περιβάλλον, στις δυνατότητες ανάπτυξης άλλων δραστηριοτήτων και στη γενικότερη φυσιογνωμία της περιοχής.
       
      Και μόνο όμως η λειτουργία, ενός τεράστιου για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, ΘΗΣΦΑ (θερμοηλεκτρικός σταθμός φυσικού αερίου) δημιουργεί τεράστια προβλήματα σε ένα τόπο, που δεν τα αξίζει. Ένας ΘΗΣΦΑ, πάνω από 300 ΜW, στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται μεγάλου μεγέθους και χαρακτηρίζεται με τους διεθνώς αποδεκτούς όρους, «Μονάδα Υψηλής Όχλησης» και «Μείζων Πηγή Ρύπανσης». Μπορούμε να φανταστούμε τη Μονάδα των 1160ΜW, που πρόκειται να κατασκευαστεί, (τετραπλάσιας ισχύος), στο μικρό μας χώρο, που θα την κατατάσσαμε; Μόνο να σκεφθούμε, ότι χρειάζεται πολύ μεγάλες ποσότητες γλυκού νερού, που θα αντληθούν από τον υδροφόρο ορίζοντα, για να λειτουργήσει, καταλαβαίνουμε περί τίνος πρόκειται.
       
      Διαφαίνεται, ότι ο τόπος μας πρόκειται να θυσιαστεί. Οι επόμενες γενιές θα ζήσουν σε μια άλλη τελείως διαφορετική και παραμορφωμένη περιβαλλοντικά, Β. Εύβοια με ένα αρνητικό ισοζύγιο για μας τους Ευβοείς. Το λιγότερο, που θα έπρεπε να κάνουν οι ιθύνοντες, θα ήταν, να ενημερώσουν υπεύθυνα τον κόσμο. Η εμπειρία έχει δείξει, ότι υπεύθυνοι δεν υπάρχουν. Ο καθένας από τη θέση του εξυπηρετεί συγκεκριμένα και αποσπασματικά συμφέροντα, εκμεταλλευόμενος τη σύγχυση και την ένδεια των κατοίκων. ΚΡΙΜΑ!
       
      Επειδή η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, θέλουμε να πιστεύουμε, ότι η εποχή της απληστείας και του εγωκεντρισμού, αυτής της απάνθρωπης διαχείρισης των αγαθών και της τόσης ανευθυνότητας, θα παρέλθει κάποτε. Εμείς με τους αγώνες μας , όπως μπορεί ο καθένας μας, θα σηματοδοτήσουμε την εποχή του Ορθού Λόγου και του Ανθρωπισμού για τη χώρα μας και για όλον τον κόσμο, ώστε να βρούμε τη χαμένη μας λάμψη, ως άνθρωποι και τον…βηματισμό μας!
       
      Γιάννα Κορέλη- Μπουλουγούρη
       
      Μέλος του Δ.Σ. της ΒΙΟΖΩ
       
      Γεωργός-Βιοκαλλιεργήτρια-Ψυχολόγος
      Στροφυλιά Ευβοίας,
      Τηλ. 2227093273 και 6945046767
      ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
      [email protected]
      energoipolitesevias .blogspot .com
      Πηγή: http://voriaevia.blogspot.gr/2013/03/blog-post_4.html

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Το περιβαλλοντικό τέλος 3 λεπτών θα πρέπει να καταβάλουν οι καταναλωτές από την νέα χρονιά για την πλαστική σακούλα. Το τέλος αυτό, όμως θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια τουλάχιστον στα 6 λεπτά, σύμφωνα με την ΚΥΑ η οποία εκδόθηκε για τον περιορισμό της χρήσης της πλαστικής σακούλας
       
      Tο συγκεκριμένο μέτρο θα καλύπτει τα σούπερ μάρκετ και το σύνολο της λιανικής πώλησης, εξαιρουμένων των περιπτέρων και των λαϊκών αγορών.
       
      Aκόμη, η ΚΥΑ προβλέπει τα παρακάτω:
       
      Το τέλος θα είναι απολύτως ανταποδοτικό και θα διατίθεται από τον ΕΟΑΝ σε συνεργασία με τους Δήμους για την δωρεάν διάθεση στους πολίτες εναλλακτικών υποκατάστατων (επαναχρησιμοποιούμενη πλαστική πολλών χρήσεων, πάνινη, διχτάκι, βιοαποδομήσιμη/ λιπασματοποιήσιμη σακούλα), τα οποία θα μειώνουν την κατανάλωση και θα προάγουν την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση.
       
      Καθορίζεται το όριο κατανάλωσης των 90 λεπτών σακουλών μεταφοράς κατά κεφαλήν μέχρι τις 31.12.2019 και των 40 μέχρι 31.12.2025.
       
      Σύμφωνα με την πανευρωπαϊκή οδηγία η Ελλάδα θα πρέπει να πετύχει υψηλά ποσοστά μείωσης της κατανάλωσης της λεπτής πλαστικής σακούλας, της τάξης του 75% ως το 2019 και του 90% ως το 2025.
       
      Αναφορικά με τα μέτρα για την ενθάρρυνση της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης
       
      Υποχρεούνται :
       
      - οι παραγωγοί πλαστικών σακουλών να συμβάλλονται με συστήματα ανακύκλωσης, όπως οφείλουν όλες οι συσκευασίες
       
      - τα σούπερ μάρκετ να ενθαρρύνουν την επαναχρησιμοποίηση και να συνδράμουν στην ανακύκλωση της πλαστικής σακούλας με διάφορα κίνητρα προς τους πελάτες τους (να παραλαμβάνουν χρησιμοποιημένες, κλπ.)
       
      - ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης να ενημερώνει, ευαισθητοποιεί τους πολίτες, παρακολουθεί και ελέγχει τα σημεία παραγωγής, εμπορίας και πώλησης, με εφαρμογή συστήματος παρακολούθησης σε συνεργασία με την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, τη Γενική Γραμματεία Εμπορίου.
       
      Δήλωση του Αναπληρωτή ΥΠΕΝ Σωκράτη Φάμελλου:
       
      «Η πολύ υψηλή κατανάλωση πλαστικών σακουλών μίας χρήσης στη χώρα μας, η ανεξέλεγκτη διάθεσή τους μετά τη χρήση και η ανθεκτικότητά τους στη φθορά, βλάπτουν σοβαρά το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Ταυτόχρονα μεγάλο μέρος τους διατίθεται σε χώρους υγειονομικής ταφής και δεν ανακτάται.
       
      Πρώτο μας μέλημα είναι η μείωση της χρήσης της πλαστικής σακούλας για να περιορίσουμε τις επιπτώσεις στο περιβάλλον. Επιδιώκουμε την αλλαγή της καταναλωτικής συμπεριφοράς, έχοντας -ως πολίτες- γνώση των επιπτώσεων στο περιβάλλον. Παράλληλα επιδιώκουμε τη μετατροπή της παραγωγικής διαδικασίας, προσαρμοσμένης στα νέα πρότυπα μιας κυκλικής οικονομίας, χωρίς απώλεια εθνικού προϊόντος και εργασίας αλλά με νέα εργασία. Αυτές οι αλλαγές πρέπει να χαρακτηρίσουν συνολικά τη χρήση των πλαστικών στην κοινωνία μας.
       
      Υπήρξε ουσιαστική προεργασία της ΚΥΑ, με διαδικασίες διαλόγου και σύνθεσης, ώστε να επιλέξουμε ρυθμίσεις που θα ευνοούν τη μείωση της κατανάλωσης, την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση. Οι παραγωγοί σακούλας και οι εκπρόσωποι των επιχειρήσεων λιανικής και εμπορίου συμμετείχαν ουσιαστικά στην προετοιμασία της ΚΥΑ, ώστε να μην περιοριστούμε στην εναρμόνιση του εθνικού δικαίου με το κοινοτικό αλλά να δώσουμε καλύτερη προοπτική και στην κοινωνία και στην οικονομία. Το θέμα συνδέεται με την περιβαλλοντική προστασία αλλά και με τη νέα απασχόληση που θα δημιουργηθεί, τη στήριξη των ελλήνων παραγωγών, την αποδοτικότητα των πόρων και την προώθηση πιο βιώσιμων καταναλωτικών προτύπων.
       
      Το ειδικό ανταποδοτικό τέλος στην πλαστική σακούλα, το οποίο ο καταναλωτής θα καταβάλλει στα σούπερ μάρκετ ή όπου αγοράζει προϊόντα (εκτός από περίπτερα και λαϊκές), θα επιστρέφεται 100% στην κοινωνία με εναλλακτικά είδη, όπως σακούλες επαναχρησιμοποιήσιμες, ή λιπασματοποιήσιμες, τις οποίες θα μοιράζουμε μέσα από τον οργανισμό ανακύκλωσης και τους Δήμους. Το μέτρο αυτό, αποτρεπτικού χαρακτήρα, θα εφαρμοστεί βαθμιαία, ξεκινώντας από τα 3 λεπτά ανά τεμάχιο. Ανάλογα εργαλεία και κίνητρα για πολίτες και Δήμους προβλέπονται και στον νέο νόμο για την ανακύκλωση.
       
      Δίνουμε προτεραιότητα στην πρόληψη παραγωγής απορριμμάτων από τη χρήση πλαστικής σακούλας, στην επαναχρησιμοποίηση, στην αποδοτικότητα των πόρων, στη διαλογή στην πηγή. Για την επιτυχία αυτών των μέτρων ένας σημαντικός άξονας δράσεων θα αφορά την πληροφόρηση, την ευαισθητοποίηση και την περιβαλλοντική εκπαίδευση.
       
      Θέτουμε το πλαίσιο συνεργασίας των πολιτών, της Αυτοδιοίκησης, των παραγωγών και των εμπόρων ώστε να βγάλουμε την πλαστική σακούλα από τις καταναλωτικές μας συνήθειες και να προσεγγίσουμε μια κοινωνική και οικονομική λειτουργία χωρίς απορρίμματα».
       
      Πηγή: http://greenagenda.gr/%CF%83%CE%B5-%CE%B4%CF%8D%CE%BF-%CE%B4%CF%8C%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%84%CE%AD/

      By NEADERTAL, in Περιβάλλον, ,

      Αύξηση των αιωρουμένων σωματιδίων στην Αττική, εξαιτίας της καύσης ξύλων
       
      «Κόκκινο» χτύπησαν την Κυριακή τα αιωρούμενα σωματίδια λόγω της καύσης ξύλων στα τζάκια και τις ξυλόσομπες της Αττικής. Προχθές, σύμφωνα με τις μετρήσεις του υπουργείου Περιβάλλοντος τα πολύ επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία αιωρούμενα σωματίδια έφτασαν στα 189 μικρογραμμάρια στον σταθμό της Λυκόβρυσης. Δηλαδή περίπου 350% πάνω από το όριο των 50 μικρογραμμαρίων. Επίσης, στο Μαρούσι μετρήθηκαν 174 μικρογραμμάρια. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, έως και το 70% αυτών των τιμών οφείλονται στα καυσόξυλα.
       
      Αυτό αποτελεί την επιστημονική απόδειξη της πραγματικότητας που αισθάνθηκαν όλοι οι Αθηναίοι το περασμένο Σαββατοκύριακο, με την μυρωδιά του καπνού και την αιθαλομίχλη να καλύπτει σχεδόν όλη την πόλη. Η εξ ανάγκης «μόδα» λόγω της οικονομικής κρίσης και της μεγάλης αύξησης της τιμής του πετρελαίου που οδήγησε τους περισσότερους στη λύση του τζακιού και της ξυλόσομπας, έφερε στην Αθήνα του 2012 σκηνές από το Λονδίνο της δεκαετίας του '50
       
      Τα μικροσωματίδια που εκπέμπονται από ένα μόνο τζάκι μπορούν να συγκριθούν με αυτά που εκπέμπει ένας κεντρικός καυστήρας πετρελαίου σε μια πολυκατοικία. Με τη διαφορά ότι δεν είναι τοξικά όταν πρόκειται για καθαρό και στεγνό ξύλο.
       
      Τοξικά σωματίδια
       

       
      Το μεγάλο πρόβλημα δημιουργείται όταν τα αιωρούμενα σωματίδια που εκλύονται από το ξύλο «μπερδεύονται» με τα τοξικά σωματίδια από την καύση ορυκτών καυσίμων. Κι αυτό γίνεται πολύ έντονο σε πυκνοδομημένες πόλεις όπως η Αθήνα που, ούτως ή άλλως, αντιμετώπιζε πρόβλημα, καθώς μαζί με τη Θεσσαλονίκη, θεωρούνται οι πιο επιβαρυμένες πόλεις στην Ευρώπη με υπερβάσεις, τουλάχιστον κάθε δυο ημέρες. Το πρόβλημα εντείνεται και από την καύση κακής ποιότητας ξύλων, επεξεργασμένης ξυλείας και παλιών, βαμμένων επίπλων.
       
      Το τζάκι, που έγινε ξανά μόδα, αποτελεί βασική εστία περιβαλλοντικής ρύπανσης, όταν σε αυτό καίγονται κακής ποιότητας ξύλα ή ακόμη και βαμμένα έπιπλα
       
      Πρόβλημα φαίνεται ότι προκαλούν και οι καυστήρες πέλετ. Αν και το πέλετ θεωρείται φιλικό για το περιβάλλον, οι καυστήρες που χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα δεν είναι απαραίτητα ενεργειακής κλάσης 5, όπως ισχύει στην υπόλοιπη Ευρώπη, άλλα υπάρχει δυνατότητα και για χρήση κλάσης 3. Την ατμόσφαιρα επιδεινώνει και η ανεξέλεγκτη καύση ελαστικών που παρατηρείται σε περιοχές όπως το Θριάσιο Πεδίο από αθίγγανους. Από τα αιωρούμενα σωματίδια, σύμφωνα με την Ε.Ε., χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο περίπου 300.000 άνθρωποι ενώ σύμφωνα με την Greenpeace, στην Ελλάδα, ευθύνονται για τον θάνατο 1.300 ανθρώπων κάθε χρόνο, αλλά και για τη δημιουργία χρόνιων προβλημάτων υγείας σε άλλους 7.000 πολίτες.
       
      Το Big Smoke του Λονδίνου
       
      Η αιθαλομίχλη είναι ένα είδος ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλείται από μείγμα καπνού και ομίχλης στον αέρα. Το μείγμα αυτό περιέχει επιβλαβή αέρα και σωματίδια τα οποία αν μείνουν για πολύ καιρό πάνω από μια περιοχή προκαλούν σοβαρά προβλήματα στον ανθρώπινο οργανισμό. Αν και κανείς δεν μπορεί να κάνει άτοπους συσχετισμούς του φαινομένου σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, η αιθαλομίχλη έγινε γνωστή πριν από 60 χρόνια από το Λονδίνο.Τότε ένα παχύ στρώμα κατέβηκε στη βρετανική πρωτεύουσα από τις 4 Δεκεμβρίου 1952 μέχρι το Μάρτιο του 1953. Η αιθαλομίχλη ενοχοποιείται για το θάνατο 4 έως 12 χιλιάδων ατόμων και οδήγησε στη λήψη μέτρων από την κυβέρνηση. Οι Λονδρέζοι εκείνη την εποχή εξαιτίας του ψύχους άρχισαν να καίνε μεγάλες ποσότητες άνθρακα.
       
      Η μεγάλη αιθαλομίχλη ή Big Smoke οδήγησε το 1956 σε νέους κανονισμούς, γνωστούς και ως Clean Air Act. Δόθηκαν οικονομικά κίνητρα στους ιδιοκτήτες να αντικαταστήσουν τις συσκευές άνθρακα με εναλλακτικές λύσεις, όπως η εγκατάσταση συστημάτων φυσικού αερίου τα οποία παράγουν λιγότερο καπνό. Η κεντρική θέρμανση (με χρήση φυσικού αερίου, ηλεκτρικής ενέργειας, πετρελαίου) ήταν σπάνια στις περισσότερες κατοικίες εκείνη την εποχή.
       
      Πήραν... φωτιά και τα ηλεκτρικά σώματα - Μεγάλη αύξηση της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος
       
      Σε υψηλά επίπεδα κινείται τις τελευταίες ημέρες η κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, καθώς πολλοί καταναλωτές χρησιμοποιούν ηλεκτρικά συστήματα θέρμανσης, προκειμένου να αποφύγουν το πανάκριβο πετρέλαιο, με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται προβλήματα στην επάρκεια φυσικού αερίου, λόγω της αυξημένης λειτουργίας μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο. Χθες η ζήτηση ηλεκτρισμού στο διασυνδεδεμένο σύστημα εκτιμάτο ότι θα προσεγγίσει τις 8,5 χιλ. Mwh, ένα επίπεδο που ξεπέρασε την περασμένη εβδομάδα, έναντι των 7.345 MWh που ήταν η αιχμή του Νοεμβρίου.
       
      Η ΔΕΠΑ και οι άλλοι προμηθευτές δεν είχαν προϋπολογίσει την αυξημένη ζήτηση αερίου τον Δεκέμβριο, προγραμματίζοντας αυξημένες ποσότητες προμήθειας για τον Ιανουάριο, που κατά παράδοση η ζήτηση είναι μεγαλύτερη, λόγω καιρικών συνθηκών. Το αποτέλεσμα ήταν την περασμένη εβδομάδα η ΔΕΠΑ να αναγκαστεί να αυξήσει μία παραγγελία υγροποιημένου αερίου και να επισπεύσει την παράδοση του, προκειμένου να διασφαλίσει την ομαλή τροφοδοσία της αγοράς. Τον Νοέμβριο, που οι καιρικές συνθήκες ήταν ήπιες, η κατανάλωση ηλεκτρισμού στο διασυνδεδεμένο σύστημα ήταν μειωμένη κατά 12,03% σε σχέση με τον Νοέμβριο 2011, καθώς η ζήτηση από νοικοκυριά και επιχειρήσεις έπεσε 13,63%! Οι μεγάλες βιομηχανικές μονάδες αύξησαν την κατανάλωση κατά 0,86%.
       
      Του Κασσιανόυ Tζέλη
       
      Πηγή: Ημερισία

      By yannisk72, in Περιβάλλον, ,

      Στο έγγραφό της η Πολεοδομία αναφέρει: παρακαλούμε σύμφωνα με την παρ 5α του άρθρου 4 του Ν. 4067/2012 “Νέος Οικοδομικός Κανονισμός” [ΦΕΚ 79Α/2012] να διακόψετε κάθε οικοδομική εργασία στη θέση “Σκουριές” της Μεγάλης Παναγίας του Δήμου Αριστοτέλη Χαλκιδικής, καθώς έπειτα από αυτοψία που διενήργησαν αρμόδιοι υπάλληλοι της υπηρεσίας διαπιστώθηκαν εκτεταμένες εκσκαφές και άλλες κατασκευές χωρίς άδεια δόμησης.
       
      Προκειμένου να αποσαφηνιστεί η νομιμότητα των διαπιστωθέντων εργασιών και κατασκευών από τους συναρμόδιους φορείς (σε περίπτωση αποκλειστικής τους αρμοδιότητας για την αδειοδότηση) θα συνταχθεί διερευνητικό ερώτημα προς το ΥΠΕΚΑ, Γενική Διεύθυνση Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών και την Επιθεώρηση Μεταλλείων Βορείου Ελλάδος, ενώ έως τότε θα τηρηθεί η διακοπή των εργασιών για την αποφυγή δημιουργίας τετελεσμένων - αυθαίρετων κατασκευών με περαιτέρω επιβάρυνση του περιβάλλοντος.
       
      Εφόσον δεν αποδειχθεί η νομιμότητα των εκτελούμενων εργασιών-κατασκευών θα συνταχθεί έκθεση αυτοψίας, υπολογισμός αξίας και επιβολή προστίμων των αυθαίρετων κατασκευών.
      Η συνέχιση θα επιτραπεί μόνο με νεότερο σήμα μας ανεξάρτητα αν σας παρουσιαστεί οποιαδήποτε αδειοδότηση. Παράνομες εργασίες
       

       
      Εδώ και πολλούς μήνες η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ προσπαθεί να πάρει από την Πολεοδομία του Δήμου Αριστοτέλη έγκριση δόμησης για το εργοστάσιο εμπλουτισμού των Σκουριών. Η Πολεοδομία τηρώντας το νόμο, ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΗΣ, επέστρεψε στην εταιρεία το φάκελο της αίτησης χωρίς να την εγκρίνει διότι δεν ήταν σύμφωνη με τις διατάξεις για την εκτός σχεδίου δόμηση.

       
      Όλο αυτό το διάστημα η εταιρεία παρανομούσε συνειδητά και εν γνώσει της ότι δεν διέθετε τις απαιτούμενες άδειες. Για την κατασκευή του εργοστασίου υλοτομήθηκε έκταση δάσους 300 στρεμμάτων, ισοπεδώθηκε το έντονο ανάγλυφο της περιοχής και επιστρώθηκε δάπεδο από οπλισμένο σκυρόδεμα στην έκταση που προβλέπεται να καταλάβει (φωτογραφίες). Όλους αυτούς τους μήνες, η μόνη απάντηση στις επαναλαμβανόμενες καταγγελίες των πολιτών για παράνομη δράση της εταιρείας ήταν η παρεμπόδιση της πρόσβασης στο βουνό, τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα – μαζί με την προπαγάνδα και τη συκοφάντηση τους από τα ΜΜΕ. Η αστυνομία ήταν πάντα εκεί, για να προστατεύει τις παράνομες εργασίες σαν ιδιωτική φρουρά της εταιρείας. (Δείτε
      για να καταλάβετε τη στάση της αστυνομίας. Σύμφωνα με μεταγενέστερο έγγραφο του Δασαρχείου Αρναίας προς τον αστυνομικό διευθυντή, ο παρακαμπτήριος δρόμος πράγματι δεν έχει παραληφθεί κατά το νόμο, άρα πράγματι η αστυνομία παρανομούσε κλείνοντας το δρόμο στους πολίτες…).
       
      Αφού δεν μπορούσε να πάρει νόμιμη άδεια από την Πολεοδομία, η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ άλλαξε στρατηγική. Στις 13 Μαΐου 2013, η Διεύθυνση Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών, Τμήμα Γ’ του ΥΠΕΚΑ χορήγησε στην εταιρεία άδεια εγκατάστασης ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού στη “μονάδα εμπλουτισμού Σκουριών”, δηλαδή στη μονάδα που δεν έχει λάβει ακόμα έγκριση δόμησης! Η εταιρεία προσπαθεί τώρα να παρακάμψει την Πολεοδομία ισχυριζόμενη ότι με την άδεια του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού έχει ουσιαστικά εγκριθεί η δόμηση του εργοστασίου!
       
      Η τραγελαφική αυτή κατάσταση μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να υπάρξει. Το ότι αυτό το εργοστάσιο, για το οποίο εγκρίνεται ο εξοπλισμός, ακόμα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ δεν φαίνεται να απασχολεί την αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΕΚΑ, καθώς δεν αναφέρεται πουθενά μέσα στην απόφαση (εδώ). Είναι σα αγοράζει κανείς τα έπιπλα και τα κουζινικά για ένα σπίτι που ακόμα δεν έχει χτιστεί. Δεν θα μας απασχολούσε αν επρόκειτο για ένα απλό πρωθύστερο, που όμως δεν αναιρεί την υποχρέωση του ιδιοκτήτη του έργου να λάβει όλες τις κατά το νόμο απαιτούμενες άδειες. Εδώ όμως βλέπουμε ότι η εταιρεία προσπαθεί να χρησιμοποιήσει …τα έπιπλα σαν άδεια για να χτίσει το σπίτι!
       
      Μένει να δούμε πόσο “λάστιχο” θα κάνει το νόμο το ΥΠΕΚΑ… Αναμένουμε. …και παράνομες κατασκευές.
       
      Οι χωρίς άδεια εκσκαφές δεν είναι η μοναδική πολεοδομική παρανομία στις Σκουριές. Μετά από δική μας καταγγελία, η Πολεοδομία του Δήμου Αριστοτέλη είχε διαπιστώσει ότι στις Σκουριές η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ είχε κατασκευάσει ΠΑΡΑΝΟΜΑ/ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ κτίσματα. Τα παράνομα καταγράφηκαν στο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΘΕΣΗ ΑΥΤΟΨΙΑΣ 1138/05.12.2012 και επιβλήθηκαν τα σχετικά πρόστιμα (δείτε το έγγραφο εδώ κι εδώ). H απάντηση της εταιρείας ήταν ένα θρασύτατο: “Παρανομήσαμε συνειδητά”!
       
      (εδώ)
       

       
      Τα κτίσματα αυτά καταστράφηκαν όλα ολοσχερώς κατά τον εμπρησμό της 17ης Φεβρουαρίου 2013. Από την επομένη η εταιρεία άρχισε την επανακατασκευή τους χωρίς να έχουν εκδοθεί οι απαιτούμενες εγκρίσεις και άδειες. Υποβάλαμε άμεσα νέα καταγγελία εδώ δηλώνοντας οτι “η επανακατασκευή αυτών των κτισμάτων είναι παρανομία καθ’υποτροπήν”. Ωστόσο τα ΠΑΡΑΝΟΜΑ ηλεκτροδοτήθηκαν και λειτουργούν ως χώροι κύριας χρήσης.
       
      Πηγή και περισσότερες πληροφορίες: http://antigoldgreece.wordpress.com/2013/06/10/sima-diakopis/

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Τα επίπεδα των θαλάσσιων πάγων της Αρκτικής βρίσκονται σε κατακόρυφη πτώση, με τη συνολική ποσότητα των θαλάσσιων πάγων στον πλανήτη να σημειώνουν ιστορικό χαμηλό, εδώ και τέσσερις δεκαετίες που ξεκίνησε δορυφορικά η καταγραφή τους.
       
      Μάλιστα, σύμφωνα με τον μετεωρολόγο Έρικ Χόλτχαους, με βάση προσομοιώσεις και παρελθοντικές αναλύσεις, η σημερινή ποσότητα θαλάσσιων πάγων της Γης είναι η χαμηλότερη εδώ και χιλιετίες.
       
      Τα χαμηλά επίπεδα των πάγων της Αρκτικής θάλασσας συνδέονται τόσο με την κλιματική αλλαγή όσο και με παράξενα καιρικά φαινόμενα που πιθανόν επηρεάζονται και τα ίδια από την κλιματική αλλαγή. Η έκταση του θαλάσσιου πάγου βρίσκεται τώρα σε φάση αύξησης, καθώς είναι χειμώνας στην Αρκτική, αλλά η εισροή θερμού αέρα έχει αυξήσει τη θερμοκρασία πέραν των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.
       
      Η κατάσταση είναι κάπως διαφορετική στην Ανταρκτική, καθώς υπάρχει το ενδεχόμενο τα χαμηλά επίπεδα του εποχικού θαλάσσιου πάγου να είναι αποτέλεσμα της φυσικής μεταβλητότητας, αν και η μείωση είναι ακόμη ταχύτερη από ό,τι αναμενόταν για το καλοκαίρι.
       
      Ο Ράινερ Γκερζόντε του Ινστιτούτου Πολικής και Θαλάσσιας Έρευνας Άλφρεντ Βέγκενερ στο Μπρεμερχάβεν της Γερμανίας και η Αν ντε Βερνάλ του Πανεπιστημίου του Κεμπέκ στο Μοντρεάλ του Καναδά «ανακατασκεύασαν» τα παρελθοντικά επίπεδα πάγων χρησιμοποιώντας γεωχημικά και ιζηματολογικά δεδομένα, καθώς και αρχεία μικρο-απολιθωμάτων σε πάγο και ιζήματα, και κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα με τον Χόλτχαους για τα σημερινά χαμηλά επίπεδα πάγων.
       
      Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι είναι δυνατόν τα επίπεδα πάγου να αυξηθούν στο άμεσο μέλλον, αλλά στη συνέχεια να μειωθούν σε επίπεδα ακόμη χαμηλότερα από ό,τι παρατηρούμε σήμερα.
       
      Πηγή: http://www.naftemporiki.gr/story/1195652/pio-xamila-apo-pote-ta-sunolika-epipeda-ton-thalassion-pagon-tis-gis

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Τα δέντρα στα πάρκα, επειδή δεν κλαδεύονται όπως των δεντροστοιχιών, έχουν πλούσια κώμη που συντελεί στη μεγαλύτερη απορρόφηση άνθρακα γι΄αυτό και είναι αναγκαία η ενίσχυση των πάρκων
       
      Τα πάρκα και όχι οι δενδροστοιχίες δίνουν βαθιές «ανάσες» στο αστικό περιβάλλον, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και καταγράφεται ότι η ποσότητα άνθρακα που δεσµεύεται ανά έτος από τα δένδρα, μόλις τριών πάρκων είναι πάνω 319 τόνους!
       
      Η έρευνα έγινε στο πλαίσιο της μεταπτυχιακής διατριβής της Δ. Παπαγιαννοπούλου, με επιβλέπουσα την καθηγήτρια στη Σχολή Γεωπονίας, Δασολογίας & Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ Θέκλα Τσιτσώνη και τη συνεργάτιδά της, υποψήφια διδάκτορα Α.Β. Κοντογιάννη, με την τεχνολογική υποστήριξη της εταιρείας "Τεχνοομοιόσταση".
       
      Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό GreenTree,το οποίο αναπτύχθηκε για το ερευνητικό πρόγραμμα «Δημιουργία ολοκληρωμένου προτύπου συστήματος για την κυβερνητική στη διαχείριση της αστικής δασοπονίας και την προσαρμογή των πόλεων στην κλιματική αλλαγή» που υλοποιεί ο δήμος Θεσσαλονίκης με επιστημονικά υπεύθυνη την κ. Τσιτσώνη.
       
      «Τα δέντρα στα πάρκα, επειδή δεν κλαδεύονται όπως των δεντροστοιχιών, έχουν πλούσια κώμη που συντελεί στη μεγαλύτερη απορρόφηση άνθρακα γι΄αυτό και είναι αναγκαία η ενίσχυση των πάρκων και φυσικά η δημιουργία ενός μεγάλου μητροπολιτικού πάρκου στη Θεσσαλονίκη» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Τσιτσώνη.
       
      Σκοπός της έρευνας ήταν να µελετηθεί η συµβολή των δένδρων των αστικών πάρκων στη βελτίωση των οικολογικών συνθηκών των πόλεων, µε αποτέλεσµα την προσαρµογή τους στην κλιµατική αλλαγή. Χρησιµοποιώντας το λογισµικό GreenTree, καταρτίστηκε ψηφιακό µητρώο δένδρων για τρία πάρκα του δήµου Θεσσαλονίκης. Οπως προέκυψε, υπάρχουν 661 δένδρα, εκ των οποίων τα 638 είναι ζωντανά, ανήκουν σε 53 είδη και 27 οικογένειες και δεσμεύουν πάνω από 319 τόνους άνθρακα κατά έτος.
       
      Για την εργασία επελέγησαν τρία πάρκα του δήμου, τα οποία αποτελούν χώρους ιδιαίτερης σημασίας για την πόλη και τους κατοίκους της.
       
      Το πρώτο είναι το πάρκο της ΧΑΝΘ, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και είναι ιδιαίτερα πυκνό ως προς τα δασοπονικά είδη που περιέχει, τόσο από άποψη πληθώρας ατόμων όσο και από ποικιλότητα των ειδών. Το δεύτερο, που βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της πόλης, είναι το πάρκο Κυρίλλου και Μεθοδίου και χαρακτηρίζεται ως πάρκο γειτονιάς, λόγω της έκτασής του. Το τρίτο είναι το πάρκο Μηνά Πατρικίου, βρίσκεται και αυτό στο ανατολικό τμήμα και συνορεύει με δρόμους χαμηλού κυκλοφοριακού φόρτου.
       
      Τα αποτελέσματα για την κατάσταση υγείας των δένδρων, δείχνουν ότι το 85,5% ήταν μέσης έως άριστης κατάστασης και το 11,20% ήταν κακής και χείριστης κατάστασης. Πιο συγκεκριμένα, όμως, αυτό του Μηνά Πατρικίου φαίνεται να έχει τα μεγαλύτερα ποσοστά δένδρων κακής και χείριστης κατάστασης, 22% (11 στα 50 δένδρα).
       
      Η έρευνα έδειξε ότι σχεδόν τα μισά είδη είναι ξενικά, ενώ σύμφωνα με τους επιστήμονες, θα πρέπει τα είδη που επιλέγονται να είναι αυτόχθονα, διότι αφενός μεν δεν αλλοιώνεται η φυσιογνωμία της περιοχής και αφετέρου είναι προσαρμοσμένα στις επικρατούσες κλιματικές και εδαφικές συνθήκες. Επιπλέον, θα πρέπει να εμφανίζουν ανθεκτικότητα στις ασθένειες και στις προσβολές.
       
      «Κουρεμένα» δέντρα δεσμεύουν λιγότερο άνθρακα

      Σχετικά με την απορρόφηση CO2, επισημαίνεται στην έρευνα ότι «με μία θεωρητική προσέγγιση βρέθηκε ότι τα δένδρα των πάρκων αποθήκευσαν μεγαλύτερη ποσότητα (638 δένδρα αποθήκευσαν 319 τόνους C /έτος) σε σχέση με τις δενδροστοιχίες (38000 δένδρα αποθηκεύουν 6000 τόνους/έτος)».
       
      «Αυτό εξηγείται», αναφέρεται σχετικά, «αφενός λόγω της ύπαρξης υψηλοτέρων δένδρων στα πάρκα (εφόσον η συγκράτηση C, σύμφωνα με την εξίσωση, εξαρτάται και από το ύψος), γεγονός που οφείλεται στην απουσία κλαδεύσεων και αφετέρου, λόγω της καλύτερης κατάστασης υγείας των δένδρων στα πάρκα».
       
      Στις προτάσεις των ερευνητών για τα τρία πάρκα του δήμου Θεσσαλονίκης, περιλαμβάνονται η χρήση ιθαγενών ειδών καθώς εμφανίζουν μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στις οικολογικές συνθήκες του περιβάλλοντος και συνάδουν αισθητικά με το τοπίο και η τακτική συντήρηση των δένδρων, ώστε να παρέχουν τη μέγιστη ωφέλειά τους.
       
      Προτείνονται επίσης, η πλήρωση των κενών θέσεων και η αντικατάσταση των νεκρών ατόμων, για να αυξηθεί ο αριθμός των δένδρων των πάρκων κατά 3,5% και η δημιουργία μητρώου για κάθε πάρκο της Θεσσαλονίκης και κάθε πάρκο της Ελλάδας αφού τα μητρώα, αποτελούν αξιόπιστα εργαλεία διαχείρισης και κατάλληλοι σύμβουλοι για τη λήψη αποφάσεων.
       
      «Με βάση και τα ποσοστά πρασίνου ανά κάτοικο σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, είναι εμφανές ότι στη Θεσσαλονίκη , τα πάρκα είναι ελάχιστα. Εμείς, θα συνεχίσουμε τις μελέτες και σε άλλα πάρκα με στόχο να επιτύχουμε την πλήρη καταγραφή τους, με βάση πάντα τις προδιαγραφές του GreenTree» κατέληξε η κ. Τσιτσώνη.
       
      Πηγή: http://www.protothema.gr/environment/article/719818/ereuna-ta-dedra-sta-astika-parka-aporrofoun-perissotero-anthraka-apo-oti-ton-dedrostoihion/

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Μπορεί η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) να ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή, αλλά έχει και μια θετική όψη: έχει σημαντικά πρασινίσει τη Γη, αυξάνοντας την φωτοσύνθεση και την ανάπτυξη των δέντρων και των άλλων φυτών μετά τη βιομηχανική επανάσταση, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.
       
      Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι αν τα πράσινα φύλλα που προστέθηκαν λόγω των αυξημένων επιπέδων διοξειδίου στην ατμόσφαιρα, απλώνονταν στην επιφάνεια του πλανήτη μας, θα κάλυπταν μια έκταση διπλάσια από τις ΗΠΑ. Επεσήμαναν όμως ότι η θετική αυτή πλευρά του διοξειδίου πιθανότατα μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου και αντισταθμίζεται από τις αρνητικές επιπτώσεις στο κλίμα (άνοδος θερμοκρασίας και στάθμης θαλασσών, λίωσιμο πάγων, οξίνισιη ωκεανών, περισσότερα ακραία καιρικά φαινόμενα κ.α.).
       
      Οι 32 ερευνητές από οκτώ χώρες, με επικεφαλής τον καθηγητή Ράνγκα Μινένι του Τμήματος Γεωεπιστημών και Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο κορυφαίο περιοδικό για θέματα κλιματικής αλλαγής «Nature Climate Change», σύμφωνα με το BBC.
       
      Η μελέτη, που βασίσθηκε στην ανάλυση στοιχείων 33 ετών από αμερικανικούς δορυφόρους, καθώς και στην μελέτη μοντέλων μέσω υπολογιστών, δείχνει διαχρονική αύξηση της τάξης του 25% έως 50% στο πράσινο της Γης. Η εξέλιξη αυτή επιβραδύνει την κλιματική αλλαγή, καθώς τα περισσότερα φυτά απορροφούν περισσότερο διοξείδιο από την ατμόσφαιρα. Μόνο το 4% του πλανήτη εμφανίζει απώλεια πρασίνου κατά τις τελευταίες δεκαετίες.
       
      Εκτιμάται ότι το διοξείδιο είναι μακράν ο σημαντικότερος παράγων (σε ποσοστό 70%) για την ταχύτερη ανάπτυξη των φυτών στη Γη και ακολουθεί σε σπουδαιότητα (9%) η αύξηση του επιπέδου του αζώτου.
       
      Το επιχείρημα ότι το αυξημένο διοξείδιο πρασινίζει τον πλανήτη έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν από τους σκεπτικιστές της κλιματικής αλλαγής. Η νέα μελέτη, που μάλιστα δείχνει ότι η θετική επίπτωση του διοξειδίου στα φυτά είναι μεγαλύτερη από ό,τι είχε εκτιμηθεί έως τώρα, αναμένεται να δώσει νέα τροφή στα επιχειρήματά τους.
       
      Δείτε την πρωτότυπη επιστημονική εργασία: http://www.nature.com/nclimate/journal/vaop/ncurrent/full/nclimate3004.html
       
      Πηγή: http://www.ypaithros.gr/%CF%84%CE%BF-co2-%CE%BA%CE%BB%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B3%CE%AE/

      By Didonis, in Περιβάλλον, ,

      Κατάρτιση Ενεργειακών Επιθεωρητών.
      Εκπαιδευτικό υλικό από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας.



       
      Το παρόν e-book εμπεριέχει όλη την ύλη που εκπονήθηκε και ανήκει στο Τ.Ε.Ε.
      Συγκεκριμένα περιέχει τις θεματικές ενότητες ΔΕ1, ΔΕ2, ΔΕ3, ΔΕ4, ΔΕ5 και τις ΔΚ1, ΔΚ2,ΔΚ3.
      Τα PDF υπήρχαν στον ιστότοπο του ΤΕΕ με ελεύθερη την δυνατότητα για απόκτηση άνευ αναφοράς για πνευματικά δικαιώματα ή άλλης απαγόρευσης.
       
      Ο σκοπός που έγινε το e-book είναι αποκλειστικά για
      · Διευκόλυνση των συναδέλφων για την μελέτη του
      · Διευκόλυνση των ενεργειακών επιθεωρητών να έχουν ένα συνοπτικό εργαλείο αναφοράς και αναζήτησης αντί να είναι σε πολλά PDF αρχεία
      · Διευκόληνση κάθε μελετητή μηχανικού κτηρίων
      · Διευκόλυνση του κάθε πολίτη να αποκτήσει έστω μια γενική εικόνα για το εύρος των παραμέτρων σε ότι αφορά την ενέργεια το περιβάλλον και το κτήριο του. Το πόσο σημαντικό και πόσοι παράγοντες επηρεάζουν την οικονομία που μπορεί να έχει σε συνδυασμό με το «ευ ζην».
      · Περισσότερο από όλα όμως να μειωθεί όσο είναι δυνατό η εκτύπωση των 630 σελίδων, από χιλιάδες μηχανικούς και ιδιώτες.
      Για την πρόσβαση στο περιεχόμενο δεν θα ζητηθεί ποτέ κανένα οικονομικό όφελος και είναι ελεύθερη η διάδοση του e-book αρκεί να τηρηθεί η αρχή «να μη ζητηθεί οικονομικό όφελος για να υπάρχει πρόσβαση στο περιεχόμενο»

      Αν ο οποιοσδήποτε έχει κάποια αντίρρηση ή ένσταση ή δικαιώματα για το περιεχόμενο παρακαλώ να το αναφέρει σε εύλογο χρονικό διάστημα (ενδεικτικά σε max ένα μήνα από τώρα), ώστε να αφαιρεθεί.
      Θα αποστείλω και στο ΤΕΕ ενημέρωση για το συγκεκριμένο θέμα ώστε αν δεν έχει κάποια αντίρρηση να συνεχίσει να υπάρχει ως εργαλείο στη δουλειά μας ως μηχανικοί και ως εξοικονόμηση ενέργειας και πόρων από την άσκοπη εκτύπωση μεγάλου όγκου από χιλιάδες ανθρώπων.

       
      Παρακαλώ στο συγκεκριμένο θέμα οι χρήστες του michanikos να μη ανοίγουν ζητήματα σχετικά με τις διαδικασίες εξετάσεων για τους ενεργειακούς επιθεωρητές ή για το ποια μπορεί να είναι τα θέμα SOS.
      Θα θεωρηθούν OFF TOPIC και θα διαγραφούν.
      Έχουμε αρκετά θέματα στο φόρουμ που υπάρχει ο ανάλογος διάλογος δεν χρειάζεται να γίνει και εδώ.
       

      Θα υπάρξουν αναβαθμίσεις και διορθώσεις στις λειτουργίες του e-book. Όποτε γίνουν θα υπάρχει ενημέρωση εδώ.
      Αν υπάρξουν αναβαθμίσεις ή και διορθώσεις από το ΤΕΕ στο περιεχόμενο των PDF αρχείων που δίνει και ενημερωθούμε, θα ενημερωθεί και το περιεχόμενο της εφαρμογής. Θα υπάρχει ενημέρωση εδώ.
      Πιθανά θα αναρτήσουμε και εφαρμογή που θα τρέχει άμεσα στο PC ή στο MAC σας. Μέγεθος εφαρμογής περίπου 40ΜB , άμεσα εκτελέσιμο χωρίς ανάγκη εγκατάστασης. Θα μπορεί να υπάρχει σε ένα απλό στικ ή CD. Φυσικά και αυτό χωρίς οικονομικό όφελος αλλά δωρεάν.

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Μπλε κάδοι χωρίς καπάκι, ανακυκλώσιμα υλικά να κολυμπούν μέσα στο νερό που γέμισε τον κάδο, σκουπίδια μέσα στην ανακύκλωση. Εικόνες που συναντούν οι πολίτες σε αρκετές γειτονιές. Μεγάλο μέρος των μπλε κάδων της ανακύκλωσης έχουν τόσο μεγάλες φθορές, με αποτέλεσμα την καταστροφή των ανακυκλώσιμων υλικών. Μερικοί είναι πολυτραυματίες, σπασμένοι σε διάφορα σημεία. Σε άλλους λείπει το καπάκι τελείως, ενώ πάρα πολλοί είναι αυτοί που το καπάκι μένει μόνιμα ριγμένο πίσω, αφήνοντας τον κάδο να «δείχνει» χρεοκοπία. Συχνά, έχει σπάσει ο μηχανισμός που τον ανοίγει με το πάτημα του ποδιού.
       
      «Τις προάλλες πήγα να ρίξω τα υλικά της ανακύκλωσης και οι δύο κοντινοί μπλε κάδοι ήταν γεμάτοι νερό, λόγω βροχής. Φυσικά ήταν ανοικτοί, ο ένας δεν είχε καν καπάκι, του άλλου είχε σπάσει ο μηχανισμός. Ρίχνοντας τα υλικά μέσα ήταν σαν να τα πέταγα σε... πηγάδι! Αισθάνθηκα πολύ άσχημα, καθώς σκέφτηκα πως αντί για ανακύκλωση κάνω μια τρύπα στο νερό», μας είπε αναγνώστρια της «Κ» από τον Δήμο Ηλιούπολης. Οταν τα ανακυκλώσιμα υλικά που συνειδητοποιημένοι πολίτες συγκεντρώνουν και τοποθετούν στους μπλε κάδους, αχρηστεύονται, τότε πλήττεται η προοπτική της ανακύκλωσης. Στον συγκεκριμένο δήμο είναι πολλοί οι μπλε κάδοι που είναι... ασκεπείς. Ανάλογη κατάσταση επικρατεί σε περιοχές του Δήμου Αθηναίων, σε άλλους δήμους της Αττικής, αλλά και στην περιφέρεια, όπως στον Δήμο Βόλου.
       
      Η κατάσταση γίνεται ακόμα χειρότερη εάν συνυπολογίσουμε πως συνεχίζεται η πρακτική πολλών, από άγνοια ή αδιαφορία, να ρίχνουν μέσα στον μπλε κάδο της ανακύκλωσης κοινά σκουπίδια. Στην περίπτωση αυτή όχι μόνο γίνεται πολύ δύσκολο το έργο του διαχωρισμού των χρήσιμων υλικών που μπορούν να ανακυκλωθούν, αλλά μπορεί να καταστρέφονται και τα ανακυκλώσιμα υλικά, από διαρροές των σκουπιδιών. Η πρακτική ορισμένων δημοτικών αρχών, όπως έχει καταγραφεί, να περισυλλέγουν τους μπλε κάδους με απορριμματοφόρα για κοινά σκουπίδια, έχει ενισχύσει την πεποίθηση μέρους των πολιτών πως «δεν έχει νόημα» να περιφρουρήσεις τον μπλε κάδο από κοινά σκουπίδια.
       
      Μεγάλο έλλειμμα, όμως, υπάρχει και στον τομέα της ενημέρωσης των πολιτών κι αυτό αποτελεί βασικό καθήκον της πολιτείας, των δήμων, αλλά και της Ελληνικής Εταιρείας Ανάκτησης Ανακύκλωσης, του οργανισμού που διαχειρίζεται το σύστημα των μπλε κάδων για την ανακύκλωση συσκευασιών. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση της «Κ», η ΕΕΑΑ σημειώνει πως «αναπτύσσει δράσεις και εκπονεί ειδικά επικοινωνιακά προγράμματα με στόχο να ευαισθητοποιήσει και να κινητοποιήσει τους πολίτες να συμμετέχουν στην ανακύκλωση συσκευασιών, υποδεικνύοντας παράλληλα και τον ορθό τρόπο συμμετοχής στην ανακύκλωση μέσω των μπλε κάδων». Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην εκπαίδευση των μικρών ηλικιών για την έγκαιρη διαμόρφωση περιβαλλοντικής συνείδησης, τονίζει η ΕΕΑΑ. Πάντως, όσον αφορά τους μπλε κάδους, σε αρκετούς έχουν σχιστεί τα ενημερωτικά αυτοκόλλητα που δείχνουν ποια υλικά πρέπει να πέφτουν μέσα.
       
      «Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο περίπου το 15% του υφιστάμενου δικτύου των μπλε κάδων συμπληρώνεται, ανανεώνεται ή επισκευάζεται, ενώ έχει καταγραφεί απώλεια κάδων περίπου 4% ετησίως», αναφέρει η ΕΕΑΑ απαντώντας σε ερωτήσεις της «Κ». «Ανεξαρτήτως της γενικής υποχρέωσης των ΟΤΑ να εξυπηρετούν και να συντηρούν τα δίκτυα των κάδων, κάθε χρόνο η ΕΕΑΑ υλοποιεί, σε συνεργασία με τους ΟΤΑ, ένα κυλιόμενο πρόγραμμα καταγραφής, επιθεώρησης και αναβάθμισης του δικτύου των μπλε κάδων με στόχο περιοδικά να διατηρείται σε ικανοποιητικό επίπεδο τόσο η εικόνα όσο και η λειτουργικότητά του», συμπληρώνει. Το πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνει: αντικατάσταση κατεστραμμένων κάδων με νέους, προσθήκη νέων κάδων με βάση τις προτάσεις των ΟΤΑ, χορήγηση ανταλλακτικών, επισκευαστικές ενέργειες σε συνεργασία με τους δήμους, επικόλληση νέων αυτοκόλλητων και σήμανσης κ.λπ. Η ΕΕΑΑ, πάντως, διατηρεί ένα αξιοσημείωτο οικονομικό αποθεματικό, το οποίο θα μπορούσε να στηρίξει περαιτέρω την όλη προσπάθεια.
       

       
      Παρ’ όλα αυτά, η παρατεταμένη οικονομική κρίση και η ύφεση των τελευταίων ετών έχουν οξύνει τα προβλήματα. Οι περισσότεροι δήμοι αντιμετωπίζουν οικονομική ασφυξία, με αποτέλεσμα να αφήνουν για το μέλλον παρεμβάσεις ανανέωσης της υποδομής. Το προσωπικό είναι μειωμένο και βιώνει μεγαλύτερη εντατικοποίηση. Οι πολίτες, πιεζόμενοι από τα ζωτικά τους προβλήματα, δύσκολα μπορούν να ιεραρχήσουν ψηλά το θέμα της ανακύκλωσης. Επίσης, η αύξηση του αριθμού όσων ψάχνουν κάτι χρήσιμο στους κάδους (κυρίως μπλε, αλλά και πράσινους) επιταχύνει τη φθορά της υποδομής.
       
      Η Ελλάδα «πίσω» στην ανακύκλωση
       
      Πολύ χαμηλό παραμένει το ποσοστό της ανακύκλωσης στην Ελλάδα, καθώς, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μόλις το 16% των αστικών αποβλήτων στην Ελλάδα ανακυκλώνεται έναντι 27% στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Το 81% των στερεών αστικών αποβλήτων της χώρας καταλήγει σε χώρους υγειονομικής ταφής (έναντι 31% στην Ε.Ε.), ενώ και το ποσοστό κομποστοποίησης είναι εξαιρετικά χαμηλό (μόλις 4%, έναντι 15% στην Ε.Ε.). Σύμφωνα με την έκθεση, στην Ελλάδα υπήρξε μείωση της ανακύκλωσης υλικών συσκευασίας (από 58,6% το 2012 σε 52,4% το 2013).
       
      Το 2015, πάντως, η Ελληνική Εταιρεία Ανάκτησης και Ανακύκλωσης καταγράφει στον ετήσιο απολογισμό της αύξηση 10% των συνολικών ποσοτήτων που ανακυκλώθηκαν, παρόλο που τα απόβλητα συσκευασίας στη χώρα μειώθηκαν ακόμα μια χρονιά λόγω της πτωτικής πορείας της κατανάλωσης. Σύμφωνα με την ΕΕΑΑ, περισσότεροι από 488.000 τόνοι υλικών συσκευασίας και χαρτιού εντύπων ανακτήθηκαν και οδηγήθηκαν προς ανακύκλωση. Σε αυτές περιλαμβάνονται όμως και οι ποσότητες από τα βιομηχανικά και εμπορικά απόβλητα συσκευασίας. Η ΕΕΑΑ έχει αναπτύξει 140.000 μπλε κάδους, σε συνεργασία με 296 δήμους, που καλύπτουν το 92% του πληθυσμού. Στους δήμους έχουν παραχωρηθεί 474 ειδικά οχήματα συλλογής. Επιπλέον, έχουν τοποθετηθεί ήδη 5.300 μπλε κώδωνες, αποκλειστικά για ανακύκλωση γυάλινων μπουκαλιών.
       
      Πηγή: http://www.kathimerini.gr/897055/article/epikairothta/perivallon/sto-kokkino-vriskontai-oi-mple-kadoi-sthn-attikh

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Στη μείωση της τελικής διάθεσης των αποβλήτων μέσω της ενθάρρυνσης της επαναχρησιμοποίησης, της ανάκτησης των υλικών και της ανακύκλωσης, στοχεύει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας με το νέο Σχέδιο Νόμου που αφορά στην εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών κι άλλων προϊόντων.
       
      Το σχέδιο νόμου αναμένεται να κατατεθεί μέσα στο επόμενο διάστημα στη Βουλή, με βασική του αρχή: «Ο ρυπαίνων πληρώνει». Διαβάστε όλο το νομοσχέδιο, πατώντας ΕΔΩ.
       
      Ειδικότερα, στα μέτρα που προβλέπονται, περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων, η χρήση υλικών που προέρχονται από ανακυκλωμένα απόβλητα συσκευασίας για την παραγωγή συσκευασιών και άλλων προϊόντων με σκοπό τη βελτίωση της αγοράς για τα συγκεκριμένα υλικά.
       
      Όπως αναφέρεται, από την 1η Ιαναουρίου 2018:
       
      - δεν επιτρέπεται η δωρεάν διάθεση στους καταναλωτές πλαστικών σακουλών μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων.
       
      - επιβάλλεται στους καταναλωτές η καταβολή περιβαλλοντικού τέλους, ανά τεμάχιο. Το περιβαλλοντικό τέλος θα έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα και τα έσοδα από αυτό θα αποτελούν δημόσιο έσοδο που θα εισπράττεται από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και, στη συνέχεια θα ανταποδίδεται υπέρ του ΕΟΑΝ.
       
      - καθίσταται υποχρεωτική η αποτύπωση επί των πλαστικών σακουλών μεταφοράς κωδικού αναφοράς των στοιχείων προέλευσης τόπου και ημερομηνία παραγωγής.
       
      Για την εφαρμογή των μέτρων, το πάχος για τις πλαστικές σακούλες καθορίζεται με κοινή απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η οποία εκδίδεται μετά από εισήγηση του ΕΟΑΝ και των συναρμόδιων υπουργών Εσωτερικών, Οικονομίας και Ανάπτυξης και Οικονομικών.
       
      Με ΚΥΑ καθορίζονται επίσης το ύψος των περιβαλλοντικών τελών, ο τρόπος και η διαδικασία καταβολής, είσπραξης και απόδοσής του, οι δράσεις ανταποδοτικού χαρακτήρα που χρηματοδοτούνται από τα περιβαλλοντικά τέλη, οι υποχρεώσεις εμπόρων και παραγωγών, οι έλεγχοι κ.α. Το σχέδιο νόμου, που είχε επεξεργαστεί πέρσι ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Γιάννης Τσιρώνης χωρίς να προλάβει να θεσμοθετήσει, ανοίγει ξανά την συζήτηση με τα εναλλακτικά συστήματα διαχείρισης, τους δήμους και τους παραγωγικούς φορείς της χώρας. Τους προηγούμενους μήνες το σχέδιο είχε προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις στους φορείς της ανακύκλωσης. Ο ίδιος προβληματισμός παραμένει, καθώς οι διατάξεις του προηγούμενου σχεδίου που χαρακτηρίζονταν δυσμενείς από τον κλάδο, παραμένουν και στο παρών σχέδιο.
       
      Είναι χαρακτηριστικό ότι τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης δεν επιτρέπεται να λειτουργήσουν με πάνω από 10% των εισφορών τους, χωρίς προηγούμενη απόφαση του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης. Η πρόβλεψη δεν εφαρμόζεται τα πρώτα τρία χρόνια λειτουργίας των συστημάτων και για φορείς που το κόστος λειτουργίας είναι μόνο διοικητικό.
       
      Πλαφόν μπαίνει και στα αποθεματικά τους, δηλαδή στα έσοδα που δεν καλύπτουν το κόστος ανακύκλωσης. Το σχέδιο διατηρεί την προηγούμενη ρύθμιση βάσει της οποίας για όσα συστήματα έχουν συμπληρώσει τριετία, το αποθεματικό δεν θα μπορεί να υπερβαίνει το 35% των διαθέσιμων συνολικών εσόδων κατά το προηγούμενο έτος χωρίς προηγούμενη απόφαση του Οργανισμού Ανακύκλωσης.
       
      Πηγή: http://greenagenda.gr/%CF%8C%CE%BB%CE%BF-%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CF%83-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CF%8D%CE%BA%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7/

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Χιλιάδες τόνοι ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών σκουπιδιών από τη Γερμανία μεταφέρονται κάθε χρόνο παράνομα σε Αφρική και Ασία. Οι έλεγχοι είναι εξαιρετικά δύσκολοι και οι αρχές φτάνουν στα όριά τους.
       
       
      Για τα λεγόμενα ηλεκτρονικά και ηλεκτρικά σκουπίδια, όπως παλιές τηλεοράσεις, κινητά τηλέφωνα, ψυγεία, πλυντήρια ή και αυτοκίνητα, ισχύουν στις ευρωπαϊκές χώρες ειδικοί κανόνες διάθεσης των απορριμμάτων. Βασική αρχή είναι ότι πρέπει να γίνεται εξειδικευμένη και περιβαλλοντικά ορθή διαχείριση των συγκεκριμένων αποβλήτων. Και σε κάθε περίπτωση αυτό πρέπει να γίνεται στην ίδια τη χώρα ή εντός της ΕΕ και όχι στην Αφρική ή την Ασία. Αυτή είναι η θεωρητική πλευρά του ζητήματος.
       
      Στην πράξη τα πράγματα είναι διαφορετικά, όπως καταδεικνύουν έλεγχοι της αστυνομίας και των τελωνειακών αρχών σε λιμάνια του Ρότερνταμ, του Αμβούργου ή της Βρέμης. Ολόκληρα κοντέινερ με ηλεκτρονικά σκουπίδια μεταφέρονται εκτός ΕΕ για «ανακύκλωση». Για τις εγχώριες επιχειρήσεις διαχείρισης απορριμμάτων αυτό συνιστά τεράστιο οικονομικό πλήγμα. Για το δε περιβάλλον ακόμη μεγαλύτερο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Ινστιτούτου Οικολογίας και Πολιτικής του Αμβούργου μόνον πέρσι μεταφέρθηκαν περίπου 155.000 τόνοι ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών από τη Γερμανία προς χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Το μεγαλύτερο μέρος δεν λειτουργούσε, επρόκειτο δηλαδή για ηλεκτρονικά σκουπίδια.
       
      Βουνά σκουπιδιών στη Γκάνα
       
       
      «Μια από τις κύριες χώρες εισαγωγής ηλεκτρονικών και ηλεκτρικών σκουπιδιών είναι η Γκάνα», επισημαίνει ο Γύργκεν Μπράουν από την ακτοφυλακή της Βρέμης. Ο ίδιος ασχολείται εδώ και χρόνια με το ζήτημα της «διασυνοριακής διάθεσης απορριμμάτων», έχοντας επισκεφτεί μάλιστα χωματερές στην αφρικανική χώρα. «Ένα φρικτό αξιοθέατο», λέει ο ειδικός, τονίζοντας ότι σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να γίνεται λόγος για περιβαλλοντικά ορθή διαχείριση και διάθεση των απορριμμάτων.
       
      Παλιές τηλεοράσεις και οθόνες ρίχνονται απλά στη φωτιά, όπως λέει. Ποια καύσιμη ύλη χρησιμοποιείται γι΄ αυτό; «Τα λάστιχα αυτοκινήτων που καίνε πολύ και σε μεγάλες θερμοκρασίες» απαντά. Ενήλικες, νέοι και παιδιά που εργάζονται στις χωματερές εισπνέουν τα άκρως δηλητηριώδη αέρια που παράγονται. Την ίδια ώρα τα δηλητηριώδη υγρά μολύνουν το υπέδαφος και το νερό.
       
      Συχνά οι υπάλληλοι της αστυνομίας και των τελωνειακών αρχών στις χώρες εισαγωγής των ηλεκτρονικών αποβλήτων δεν γνωρίζουν καν πώς να αναγνωρίσουν τα εν λόγω σκουπίδια και κυρίως πώς να τα επαναπροωθήσουν στις χώρες απ΄ όπου εστάλησαν. Ολόκληρα κοντέινερ με παλιές τηλεοράσεις, ψυγεία και αυτοκίνητα μένουν συχνά μήνες ή και χρόνια σε λιμάνια. Διότι για την επιστροφή τους πρέπει να γνωρίζει κανείς τις ιδιαίτερα πολύπλοκες γραφειοκρατικές διαδικασίες που προβλέπονται.
       

       
      Αυξάνονται ραγδαία τα ηλεκτρονικά σκουπίδια
       
       
      Για να συνδράμει στις προσπάθειες των τοπικών αρχών η ΜΚΟ INECE αποστέλλει κάθε τόσο - υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών για την Καταπολέμηση Ναρκωτικών και Εγκλημάτων - ειδικούς στις χώρες αυτές. Ο Μπράουν είναι ένας από αυτούς και έχει επισκεφτεί ήδη τη Γκάνα, το Βιετνάμ και τη Μαλαισία.
       
      Δεδομένης της ραγδαίας αύξησης των ηλεκτρονικών και ηλεκτρικών αποβλήτων η μάχη κατά της παράνομης μεταφοράς των συσκευών είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ το 2016 είχαν συσσωρευτεί στον πλανήτη 44,7 εκατομμύρια τόνοι ηλεκτρονικών σκουπιδιών, ενώ το 2021 θα έχουν ξεπεράσει τα 52 εκατομμύρια τόνους.
       
      Χέλμουτ Ρόιτερ (dpa) / Κώστας Συμεωνίδης
       
      Πηγή: http://www.dw.com/el/%CE%BF%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%BC%CF%80%CF%8C%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%80%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BD/a-43178973

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Από την 1η Ιανουαρίου 2018 οι καταναλωτές που θα αγοράζουν πλαστικές σακούλες για τη μεταφορά προϊόντων ή εμπορευμάτων θα καλούνται να πληρώσουν τρία λεπτά του ευρώ συν ΦΠΑ 24%.
       
      Ο διοικητής της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), Γιώργος Πιτσιλής εξέδωσε αναλυτική εγκύκλιο με τις προσαρμογές οι οποίες θα πρέπει να γίνουν στις ταμειακές μηχανές, προκειμένου να αναγράφονται στα παραστατικά πώλησης τόσο το περιβαλλοντικό τέλος όσο και ο ΦΠΑ 24%. Συνολικά θα προκύπτει επιβάρυνση 3,72 λεπτών ανά σακούλα.
       
      Μεταξύ άλλων ορίζεται ότι το περιβαλλοντικό τέλος πρέπει να εμφανίζεται διακριτά ως πρόσθετο είδος, που υπόκειται στον κανονικό συντελεστή ΦΠΑ. Η σχετική υπουργική απόφαση έχει δημοσιευθεί από τον περασμένο Αύγουστο (ΦΕΚ 2812 Β’) και προβλέπει ότι επιβάλλεται στους καταναλωτές η καταβολή περιβαλλοντικού τέλους ανά τεμάχιο λεπτής πλαστικής σακούλας μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων.
       
       
      Στη συγκεκριμένη απόφαση καθορίζεται η υποχρέωση αναγραφής της αξίας του περιβαλλοντικού τέλους με τρόπο διακριτό και ευανάγνωστο στα παραστατικά πώλησης. Η εγκύκλιος Πιτσιλή ορίζει ότι από την 1η Ιανουαρίου 2018, στα παραστατικά πωλήσεων (τιμολόγια πώλησης και στοιχεία λιανικής πώλησης) στα οποία αποτυπώνεται διακριτά η διάθεση λεπτών πλαστικών σακουλών μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων, πέραν των στοιχείων του υποχρεωτικού περιεχομένου κατά περίπτωση, αναγράφεται επιπλέον η αξία του επιβαλλόμενου περιβαλλοντικού τέλους προ του ΦΠΑ, με κάθε πρόσφορο αλλά σε κάθε περίπτωση διακριτό και ευανάγνωστο τρόπο.
       
      Ειδικά για την αναγραφή του περιβαλλοντικού τέλους στα στοιχεία λιανικής πώλησης, τα οποία υποχρεωτικά εκδίδονται με τη χρήση φορολογικών ηλεκτρονικών μηχανισμών, παρέχονται οι ακόλουθες οδηγίες:
       
      Σε κάθε περίπτωση έκδοσης παραστατικών πώλησης με χρήση Ειδικών Φορολογικών Μηχανισμών Σήμανσης (ΕΑΦΔΣΣ), κατά τη διάθεση λεπτών πλαστικών σακουλών μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων, θα πρέπει, με μέριμνα του χειριστή, το περιβαλλοντικό τέλος να εμφανίζεται, διακριτά, ως πρόσθετο είδος που υπόκειται σε ΦΠΑ συντελεστή Γ (κανονικό συντελεστή ΦΠΑ) και με ποσότητα ισάριθμη της ποσότητας των διατεθέντων πλαστικών σακουλών μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων. Προκειμένου να αυτοματοποιηθεί η παραπάνω διαδικασία, σκόπιμο είναι να γίνουν κατάλληλες ρυθμίσεις στην εφαρμογή εμπορικής διαχείρισης που εκδίδει τα παραστατικά, ώστε όταν διατίθεται μια λεπτή πλαστική σακούλα μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων, να εμφανίζεται αυτόματα, ως παρελκόμενο είδος, το περιβαλλοντικό τέλος με ΦΠΑ συντελεστή Γ (κανονικό συντελεστή ΦΠΑ).
       
      Στην περίπτωση έκδοσης αποδείξεων εσόδου με χρήση ΑΔΗΜΕ ή ΦΤΜ, πρέπει να γίνουν οι απαραίτητες ρυθμίσεις στον προγραμματισμό ειδών του ΦΗΜ, ώστε το περιβαλλοντικό τέλος να είναι ένα διακριτό είδος που υπόκειται σε ΦΠΑ συντελεστή Γ (κανονικό συντελεστή ΦΠΑ), το οποίο θα ανήκει σε ένα νέο διακριτό «ΤΜΗΜΑ» με όνομα «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ».
       
      Κατά τη διάθεση λεπτών πλαστικών σακουλών μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων, θα πρέπει, με μέριμνα του χειριστή, το περιβαλλοντικό τέλος να εμφανίζεται, διακριτά, ως πρόσθετο είδος που υπόκειται σε ΦΠΑ συντελεστή Γ (κανονικό συντελεστή ΦΠΑ) και με ποσότητα ισάριθμη της ποσότητας των διατεθέντων πλαστικών σακουλών μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων.
       
      Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ - http://www.ypaithros.gr/tessera-lepta-plastiki-sakoula-nea-xronia/

      By BAS, in Περιβάλλον, ,

      Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η άνοδος της θερμοκρασίας της Γης, λόγω της κλιματικής αλλαγής, δεν θα φθάσει τους τέσσερις ή πέντε βαθμούς Κελσίου έως το 2100, όπως προβλέπουν ορισμένα "τρομοκρατικά" σενάρια.
       
      Αυτό είναι το σχετικά καθησυχαστικό συμπέρασμα μιας νέας επιστημονικής μελέτης, η οποία υπολόγισε ξανά το πώς αντιδρά διαχρονικά η θερμοκρασία στα "αέρια του θερμοκηπίου" και θεωρεί απίθανα πάνω από τα μισά σενάρια, όσα περιέχουν ακραίες προβλέψεις προς τα πάνω (υπερβολικά απαισιόδοξα) ή προς τα κάτω (υπερβολικά αισιόδοξα).
       
      Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Πίτερ Κοξ του βρετανικού Πανεπιστημίου του Έξετερ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο. Η νέα μελέτη εκτιμά ότι η πιθανότητα η θερμοκρασία να αυξηθεί πάνω από τους 4,5 βαθμούς Κελσίου είναι μικρότερη από 1%, ενώ η πιθανότητα να αυξηθεί λιγότερο από ενάμιση βαθμό, είναι μικρότερη από 3%.
       
      "Η μελέτη μας αποκλείει όλα τα ακραία σενάρια που δείχνουν είτε πολύ χαμηλή είτε πολύ υψηλή ευαισθησία του κλίματος" δήλωσε ο Κοξ, ο οποίος όμως προειδοποίησε πως αυτό δεν σημαίνει ότι η ανθρωπότητα πρέπει να χαλαρώσει την προσπάθειά της για αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Η μάχη αυτή πρέπει να συνεχίσει να δίνεται σε διάφορα μέτωπα, όπως η μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και του μεθανίου, η βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας και η ανάπτυξη τεχνολογιών για την αφαίρεση των "αερίων του θερμοκηπίου" από την ατμόσφαιρα.
       
      Οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη μια ασφαλή απάντηση στο κρίσιμο ερώτημα πόσο θα αυξηθεί η μέση παγκόσμια θερμοκρασία του πλανήτη μας, αν διπλασιασθεί η ποσότητα του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Η απάντηση εξαρτάται από την κλιματική ευαισθησία της Γης, μία παράμετρο που δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα.
       
      Η πιο επίσημη "φωνή" των επιστημόνων, η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ, εκτιμά ότι η θερμοκρασία στη Γη μπορεί να ανέβει από 1,5 έως 4,5 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα (ήδη έχει ανέβει περίπου ένα βαθμό).
       
      Η νέα μελέτη, κάνοντας χρήση διαφορετικής μεθολογίας, εκτιμά ότι η αύξηση πιθανώς θα κυμανθεί από 2,2 έως 3,4 βαθμούς Κελσίου, με πιθανότερη μια αύξηση γύρω στους 2,8 βαθμούς (η πιθανότητα η θερμοκρασία να κυμανθεί σε αυτά τα όρια, θεωρείται ότι είναι 66%). Αν αυτό ισχύει, τότε δεν έχουν βάση τα πιο καταστροφολογικά σενάρια που κατά καιρούς διατυπώνονται για αυξήσεις πάνω από τους τέσσερις βαθμούς Κελσίου.
       
      Από την άλλη, μια τέτοια πιο μέτρια αύξηση της θερμοκρασίας είναι σαφώς πάνω από το όριο του ενάμιση έως δύο βαθμούς που έθεσε η διεθνής συμφωνία-ορόσημο του Παρισιού το 2015. Ακόμη και μια αύξηση κατά ενάμιση βαθμό δεν θα έχει καθόλου αμελητέες συνέπειες, σύμφωνα με τους επιστήμονες, ενώ μια αύξηση κατά 3,5 βαθμούς μπορεί να απειλήσει τον ανθρώπινο πολιτισμό. Την εποχή που ξεκινούσε η βιομηχανοποίηση στην Ευρώπη στις αρχές του 18ου αιώνα, τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα υπολογίζεται ότι ήσαν περίπου 280 μέρη ανά εκατομμύριο (μορίων του αέρα), ενώ σήμερα έχουν φθάσει τα 407 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm).
       
      Πηγή: http://www.capital.gr/diethni/3267339/apithano-na-sumboun-ta-xeirotera-senaria-gia-tin-klimatiki-allagi

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Πρωταθλήτρια και με διαφορά στην «κατανάλωση» πλαστικής σακούλας αναδεικνύεται η Ελλάδα σε σχέση με το τι συμβαίνει στην Ευρώπη. Οι Έλληνες καταναλώνουν 4,3 δισ. πλαστικές σακούλες ετησίως (αφορά το σύνολο του λιανεμπορίου), ή 400 σακούλες κατά κεφαλήν, αριθμός που είναι 10% υψηλότερος από το 2015. Πρόκειται για αυξητική τάση η οποία έρχεται «κόντρα» με την πορεία της κατανάλωσης η οποία συνεχίζει να βρίσκεται σε αρνητικό έδαφος.
       
      Μόνο από το το σούπερ μάρκετ ο Έλληνας, σύμφωνα με το Capital.gr, πήρε το 2016 κατά μέσο όρο 3,9 σακούλες ανά επίσκεψη, αριθμός που αντιστοιχεί σε 270 πλαστικές σακούλες κατά κεφαλήν ή 2,9 δισ. σακούλες ανά έτος.
       
      Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από έρευνα του ΙΕΛΚΑ (Ινστιτούτο Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών) το οποίο μαζί με τις αλυσίδες ΑΒ Βασιλόπουλος, Μασούτης, My Market και Σκλαβενίτης, ανέλαβε πρωτοβουλία για τον περιορισμό της χρήσης της πλαστικής σακούλας. Η κίνηση αυτή συνδέεται με την επικείμενη εναρμόνιση της Εθνικής Νομοθεσίας σε Κοινοτική Οδηγία βάσει της οποίας έως το 2020 θα πρέπει να μειωθεί η χρήση της πλαστικής σακούλας κατά 80%.
       
      Στο πλαίσιο της εναρμόνισης της χώρας στην κοινοτική οδηγία, όπως προβλέπεται στο σχετικό νομοσχέδιο το οποίο βρίσκετε ήδη στο γραφείο του Υπουργείου Περιβάλλοντος, οι καταναλωτές εάν θέλουν να χρησιμοποιούν πλαστική σακούλα από 1η/1/2018 θα πρέπει να την πληρώνουν έως 0,08 ευρώ. Όπως είπε ο πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης κ. Δημήτρης Πολιτόπουλος κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου, το μέτρο θα εφαρμοστεί σε δύο δόσεις. Έως την 1η Ιουλίου του 2018 οι καταναλωτές θα καταβάλουν το 50% της χρέωσης της σακούλας (σ.σ. εάν πχ το κόστος της σακούλας είναι 8 λεπτά/ ευρώ ο καταναλωτής θα δίνει 4 λεπτά/ευρώ κοκ) , ενώ από το δεύτερο εξάμηνο θα γίνει πλήρης εναρμόνιση.
       
      Σύμφωνα με τον ίδιο, το νομοσχέδιο πρόκειται να τεθεί σε διαβούλευση, ο Ε.Ο.ΑΝ θα είναι ο αρμόδιος διαχειριστής και ελεγκτής και τα χρήματα θα κατευθύνονται κυρίως σε περιβαλλοντικές δράσεις, ενώ ένα ποσό θα «επιστρέφεται» στους Δήμους προκειμένου να χορηγήσουν επαναχρησιμοποιούμενες σακούλες στους πολίτες.
       
      Σήμερα, με βάση την έρευνα του ΙΕΛΚΑ, το 21% των Ελλήνων καταναλωτών δηλώνει ότι παίρνει περισσότερες σακούλες απ´ όσες χρειάζεται για τις αγορές ενώ το 81% του κοινού τις χρησιμοποιεί για τα απορρίμματα του σπιτιού του.
       
      Πρακτική η οποία έρχεται κόντρα με τις περιβαλλοντικές ευαισθησίες των καταναλωτών με βάση τα όσα δήλωσαν στην ίδια έρευνα. Ποιες είναι οι απόψεις για την πλαστική σακούλα; Το 90% όσων συμμετείχαν στην έρευνα, δήλωσε πως οι πλαστικές αλυσίδες είναι σημαντικό πρόβλημα για το περιβάλλον, ποσοστό 92% ανέφερε πως οι πλαστικές σακούλες πρέπει να μειωθούν και το 64% να απαγορευτούν.
       
      Για την ιστορία έχει ενδιαφέρον να θυμίσουμε ότι 12 χρόνια πίσω, το καλοκαίρι του 2005, το τότε προεδρείο του συνδέσμου των σουπερμαρκετάδων είχε καταθέσει υπόμνημα στον τότε υφυπουργό Ανάπτυξης Γιάννη Παπαθανασίου, για κοστολόγηση της πλαστικής σακούλας. Εκείνη η πρόταση όχι μόνο δεν πέρασε αλλά είχε ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Στην πορεία πάντως κάποιες αλυσίδες, όχι μόνο από το λιανεμπόριο τροφίμων, ακολούθησαν αυτή την πρακτική και χρεώνουν τη σακούλα.
       
      Πηγή: http://greenagenda.gr/%CE%BF%CE%B9-%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BB%CF%8E%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-43-%CE%B4%CE%B9%CF%83-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%84/

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Τοποθετήθηκαν οι πρώτοι 7 από τους 30 υπόγειους κάδους ανακύκλωσης στον Δήμο Κηφισιάς.
       
      Οι κάδοι αυτοί συγκεντρώνουν πολύ μεγαλύτερο όγκο ανακυκλώσιμων υλικών απ’ ότι προσδίδει το φαινομενικό τους μέγεθος, δεδομένου ότι το κύριο μέρος τους «κρύβεται» κάτω από τη γη.
       
      Όπως δήλωσε ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας κ. Βασίλης Ξυπολυτάς, ο βασικός στόχος αυτής της δημοτικής προσπάθειας είναι να αυξηθεί ο όγκος των αποδεχόμενων ανακυκλώσιμων υλικών, ανά σημείο εφαρμογής, λύνοντας καθαυτό το τρόπο χρόνιες εστίες μολύνσεως της πόλης.
       
      http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=oiKWqTSQF5M
       
      Πηγή: econews.gr

      By dimitris GM, in Περιβάλλον, ,

      Έπειτα από την πρόσφατη τροποποίηση του συστήματος αδειοδότησης για τις γενετικά μεταλλαγμένες καλλιέργειες, το οποίο δίνει πλέον στις χώρες-μέλη της ΕΕ τη δυνατότητα να απαγορεύουν μονομερώς την εισαγωγή και καλλιέργεια, η Κομισιόν έδωσε πράσινο φως για την εισαγωγή δέκα ακόμα «μεταλλαγμένων».
       
      Πρόκειται για δέκα ποικιλίες καλαμποκιού, σόγιας, βαμβακιού και ελαιοκράμβης, οι οποίες αναπτύχθηκαν από εταιρείες όπως η Monsanto, η BASF και η Bayer, καθώς και για δύο ποικιλίες γαριφάλων της εταιρείας Suntory που θα πωλούνται κομμένα στα ανθοπωλεία.
       
      Η άδεια, η οποία αφορά μόνο την εισαγωγή και όχι την καλλιέργεια σε ευρωπαϊκό έδαφος, επιτρέπει τη χρήση των νέων ποικιλιών σε ανθρώπινα τρόφιμα και ζωοτροφές. Στην πράξη, όμως, θα χρησιμοποιούνται κυρίως για ζωοτροφές.
       
      Ακόμα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέτεινε για δέκα ακόμα χρόνια την άδεια επτά ακόμα γενετικών τροποποιημένων φυτών, από τα οποία το τελευταίο είχε λάβει έγκριση το 2013.
       
      Με την απόφαση της Παρασκευής ο αριθμός των «μεταλλαγμένων» που επιτρέπεται να εισάγονται στην ΕΕ αυξάνεται στα 58, αναφέρει το Reuters.
       
      Στην πλειονότητα των περιπτώσεων η γενετική τροποποίηση παρέχει προστασία από παράσιτα των καλλιεργειών ή προσφέρει αντοχή στα ζιζανιοκτόνα.
       
      Η αδειοδότηση των νέων ποικιλιών έρχεται μετά την τροποποίηση του συστήματος αδειοδότησης με την οποία επιχειρείται να λυθούν οι διαφορές ανάμεσα σε χώρες-μέλη που υποστηρίζουν τα «μεταλλαγμένα», όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Βρετανία, και χώρες που αντιδρούν, όπως η Γαλλία και η Ελλάδα.
       
      Το νέο σύστημα επιτρέπει στις χώρες-μέλη να απαγορεύουν μονομερώς την καλλιέργεια και εισαγωγή ποικιλιών που έχουν λάβει έγκριση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ακόμα και όταν δεν υπάρχουν ενδείξεις επικινδυνότητας.
       
      Από την άλλη πλευρά, περιβαλλοντικές οργανώσεις όπως η Greenpeace υποστηρίζουν ότι η τροποποίηση του συστήματος αδειοδότησης ανοίγει το δρόμο για την έγκριση δεκάδων νέων ποικιλιών.
       
      Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ «άνοιξε σήμερα την πόρτα για ένα νέο κύμα γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τις αμερικανικές εταιρείες βιοτεχνολογίας και τους εμπορικούς διαπραγματευτές» υποστήριξε η Greenpeace.
       
      To μόνο γενετικά τροποποιημένο φυτό που καλλιεργείται σήμερα στην ΕΕ είναι μια ποικιλία αραβόσιτου της Monsanto.
       
      Μόνο η Ισπανία και η Πορτογαλία την καλλιεργούν.
       
      Πηγή: http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231402693

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Νέος κανονισμός που προωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση θα απαγορεύσει την «αισχρή πρακτική» της διάλυσης ευρωπαϊκών πλοίων σε παραλίες της Νοτιοανατολικής Ασίας, μια πρακτική που μολύνει τις ακτές και τα νερά και θέτει σε κίνδυνο τους ντόπιους εργάτες.
       
      Από τα 1.026 ποντοπόρα πλοία που ανακυκλώθηκαν το 2014, τα 641 διαλύθηκαν σε παραλίες της Ινδίας, του Μπαγκλαντές και του Πακιστάν, δείχνουν τα στοιχεία της μη κυβερνητικής οργάνωσης Shipbreaking Platform, η οποία ασκεί πιέσεις για τον τερματισμό της επικίνδυνης πρακτικής.
       
      Δεξαμενόπλοια, αλιευτικά, κρουαζιερόπλοια και άλλα γερασμένα πλοία προσαράζουν σε ακτές και διαλύονται από εκατοντάδες ανειδίκευτους εργάτες με πρόχειρα εργαλεία. Όταν έρθει η παλίρροια, τα χημικά διαρρέουν στο νερό.
       
      Και δεν είναι μόνο το περιβάλλον που απειλείται: περίπου 470 εργάτες έχουν σκοτωθεί την τελευταία 20ετία στα πρόχειρα διαλυτήρια των ακτών του Αλάνγκ Σόσια στο κρατίδιο του Γκουτζαράτ στην Ινδία, σύμφωνα με εκτίμηση του Ινστιτούτου Κοινωνικών Επιστημών «Τάτα» στο Μουμπάι. Περίπου 35.000 εργάτες, οι περισσότεροι ανειδίκευτοι μετανάστες, εργάζονται εκεί.
       
      Όπως αναφέρει το Reuters, ο νέος ευρωπαϊκός κανονισμός θα επιτρέπει τη διάλυση πλοίων ευρωπαϊκής σημαίας μόνο σε εγκεκριμένα διαλυτήρια, των οποίων η λίστα αναμένεται να δημοσιευτεί του χρόνου. Πιθανότατα θα περιλαμβάνει εγκαταστάσεις της Κίνας, της Τουρκίας, της ΕΕ και της Βορείου Αμερικής, όχι όμως και της Νοτιοανατολικής Ασίας.
       
      Η απόφαση έρχεται έπειτα από δηλώσεις του Καρμένου Βέλα, ευρωπαίου επιτρόπου Περιβάλλοντος, Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας, ο οποίος έκανε λόγο για την «αισχρή πρακτική της διάλυσης ευρωπαϊκών πλοίων σε παραλίες».
       
      Η αλήθεια είναι ότι τα κίνητρα των εφοπλιστών για τη διάλυση πλοίων στη ΝΑ Ασία είναι μεγάλα. Οι κανόνες για την απόρριψη του αμιάντου, για παράδειγμα, είναι σε γενικές γραμμές λιγότερο αυστηροί και αυξάνουν τα κέρδη.
       
      Ανάλογα με τις τρέχουσες τιμές των πρώτων υλών, το σκραπ χάλυβα από διαλυτήρια στην Ινδία αποφέρει έως και 500 δολάρια ανά τόνο, συγκριτικά με 300 δολάρια στην Κίνα και μόλις 150 στην ΕΕ. Λιγότερο από 4% των ποντοπόρων πλοίων που αποσύρθηκαν το 2014 πέρασαν από διαλυτήρια στην Ευρώπη.
       
      Ως αντιστάθμισμα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει να προσφέρει κίνητρα στους πλοιοκτήτες, τα οποία όμως δεν έχουν οριστικοποιηθεί.
       
      Οι νέοι κανόνες, επισημαίνει το Reuters, αφήνουν ανοιχτό ένα παραθυράκι, δεδομένου ότι οι πλοιοκτήτες μπορούν να αλλάζουν τις σημαίες των παλιών πλοίων, ή να τα πωλούν σε τρίτους, οι οποίοι μπορούν στη συνέχεια να τα διαλύσουν όπου θέλουν.
       
      Ωστόσο οι πλοιοκτήτες θα αντιμετωπίζουν σκληρές επικρίσεις αν καταφύγουν σε αυτή την πρακτική. Μεγάλοι ναυτιλιακοί όμιλοι στην ΕΕ, όπως η δανέζικη Maersk και η γερμανική Hapag-Loyd, έχουν ήδη υιοθετήσει την πρακτική της διάλυσης των πλοίων τους μόνο σε εγκαταστάσεις που πληρούν διεθνείς περιβαλλοντικές προδιαγραφές.
       
      Στο διαλυτήριο της Γάνδης στο Βέλγιο, το μεγαλύτερο της Ευρώπης, ο όγκος του παραγόμενου σκραπ έχει τετραπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία στους 35.000 τόνους χάλυβα το χρόνο.
       
      «Οι μεγάλες εταιρείες έχουν αρχίσει να φέρνουν τα πλοία τους σε εμάς» ανέφερε στο Reuters ο Πέτερ Ουίντιν, επικεφαλής ανακύκλωσης.
       
      «Δεν μπορούν πια να αντέξουν την κακή δημοσιότητα από τη διάλυση πλοίων σε κάποια παραλία» είπε.
       
      Πηγή: http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231396831

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Σημαντική θεωρεί την προστασία του περιβάλλοντος το 97% των Ελλήνων σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Ευρωβαρομέτρου, ένα αποτέλεσμα που μόνο έκπληξη προκαλεί δεδομένων των περιβαλλοντικών προβλημάτων που σοβούν επί δεκαετίες στη χώρα μας (πχ διαχείριση απορριμμάτων, αυθαίρετη δόμηση, αποχαρακτηρισμοί δασών), αλλά και την εν γένει αδυναμία της ελληνικής κοινωνίας να υιοθετήσει πρακτικές όπως η ανακύκλωση.
       
      Στην έρευνα που διεξήχθη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο συμμετείχαν περίπου 28.000 άτομα.
       
      Στα επί μέρους θέματα οι συμπατριώτες μας και οι συμμετέχοντες από άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έδωσαν τις παρακάτω απαντήσεις:
       
      Το 95% των Ευρωπαίων πιστεύει πως η προστασία του περιβάλλοντος είναι σημαντική (97% των Ελλήνων), ενώ το 95% θεωρεί πως μπορεί με την ατομική συμπεριφορά του να διαδραματίσει κάποιο ρόλο σε αυτό (ίδιο ποσοστό και στην Ελλάδα).
       
      Ποσοστό 88% των Ελλήνων πιστεύει πως η προστασία του περιβάλλοντος μπορεί να συνδράμει στην οικονομική ανάπτυξη της Ευρώπης (ΕΕ: 74%).
       
      Σε αυτό το πλαίσιο, το 79% των Ευρωπαίων συμμερίζεται την άποψη ότι η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι ανταγωνιστική με την οικονομική ανάπτυξη και το 74% ζητά αποδοτικότερη χρήση των φυσικών πόρων.
       
      Το 77% των ερωτηθέντων θεωρεί πως τα περιβαλλοντικά ζητήματα έχουν άμεση επίδραση στην καθημερινότητά τους ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα αγγίζει το 97%.
       
      Το 80% των Ευρωπαίων πολιτών πιστεύει ότι η οικονομία επηρεάζει αρνητικά και την ποιότητα της ζωής τους, ενώ το 77% θεωρεί πως τα περιβαλλοντικά προβλήματα έχουν άμεση επίπτωση στην καθημερινή τους ζωή
       
      Το 77% των Ευρωπαίων θεωρεί ότι οι μεγάλες εταιρείες και η βιομηχανία δεν κάνουν αρκετά και το 93% πιστεύει ότι οι ρυπαίνοντας θα πρέπει να υποχρεώνονται σε από κατάσταση της περιβαλλοντικής ζημιάς• το 70% ψέγουν τις κυβερνήσεις τους επειδή δεν εφαρμόζουν πολιτικές φιλικές προς το περιβάλλον. Το 65 % πιστεύει ότι οι ίδιοι οι πολίτες θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερα.
       
      Σε ποσοστό 59% οι Ευρωπαίοι ιεραρχούν κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες ως εξίσου σημαντικές παραμέτρους όσο τα οικονομικά κριτήρια και η οικονομική πρόοδος μια χώρας
       
      Το 56% των Ευρωπαίων διατυπώνει ιδιαίτερη ανησυχία για την ατμοσφαιρική ρύπανση, το 50% για τη ρύπανση των υδάτων, ενώ εκφράζουν φόβους για τις επιπτώσεις των απόβλητων και για την εξάντληση των φυσικών πόρων.
       
      Ως προς την καταναλωτική συμπεριφορά, το 75% δηλώνει ότι εξακολουθεί να αγοράζει προϊόντα φιλικά προς το περιβάλλον, για την ανακύκλωση, παρότι πλήττονται από οικονομική κρίση.
       
      Τέλος, στο ερώτημα πώς θα πρέπει να λαμβάνονται οι αποφάσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, σε επίπεδο εθνικό ή από κοινού με την ΕΕ, το 60% τάσσεται υπέρ της ευρωπαϊκής αντιμετώπισης ενώ το 36% υπέρ της εθνικής προσέγγισης.
       
      Αντίστοιχα, στην Ελλάδα, 62% είναι υπέρ των ευρωπαϊκών λύσεων στα ζητήματα περιβάλλοντος και το 37% ισχυρίζεται ότι τα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος θα πρέπει να λαμβάνονται σε εθνικό επίπεδο.
       
      Πηγή: http://www.econews.gr/2014/09/10/ellada-perivallon-eurovarometro-117434/

      By OLINAPAL, in Περιβάλλον, ,

      Στον παρακάνω δικτυακό τόπο αναρτώνται οι Πράξεις χαρακτηρισμού και οι αποφάσεις των Επιτροπών Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων (Ε.Ε.Δ.Α.) σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παράγραφο 2 του άρθρο 42 του ν. 4280/2014, κατά τα ειδικώς οριζόμενα στις παραγράφους 3 και 5 του άρθρου 14 του νόμου 998/1979, όπως ισχύουν σύμφωνα με το άρθρο 34 του νόμου 4280/2014.
       
      Δείτε την σελίδα εδώ: http://dp.ypeka.gr/

      By Engineer, in Περιβάλλον, ,

      Η υπουργός Περιβάλλοντος της Γαλλίας Σεγκολέν Ρουαγιάλ εγκαινίασε επίσημα στο Τουρούβρ-ω-Περς τον πρώτο ηλιακό δρόμο αυτή την εβδομάδα, μήκους ενός χιλιομέτρου και διαθέτοντας 2.880 ηλιακούς συλλέκτες. Ο δρόμος έχει σχεδιαστεί για να παράγει επαρκή ισχύ για το φωτισμό των δρόμων στο χωριό των 3.400 κατοίκων.
       
      Η κατασκευή του λεγόμενου πρώτου δρόμου ηλιακών πάνελ στον κόσμο, χρηματοδοτήθηκε με 5 εκατομμύρια ευρώ. Τα ηλιακά πάνελ καλύπτονται με ρητίνη, συμπεριλαμβανομένων πέντε στρωμάτων πυριτίου, για να εξασφαλιστεί η ανθεκτικότητα τους.
       
      Σύμφωνα με την ανάδοχο εταιρεία Wattway, ο δρόμος αναμένεται να παράγει 280 μεγαβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως, με την καθημερινή παραγωγή να ποικίλει ανάλογα με τον καιρό. Η εταιρεία εκτιμά επίσης ότι θα παράγονται 767 κιλοβατώρες κάθε μέρα, που μπορούν να φτάσουν ακόμα και τις 1.500 την ημέρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
       
      Ο νέος δρόμος θα δοκιμαστεί για δύο χρόνια με τη διάρκεια ζωής και την παραγωγή να είναι οι δύο βασικοί παράγοντες υπό εξέταση. Ο γενικός διευθυντής της εταιρείας, Ζαν-Σαρλ Μπρουαζάτ φάνηκε συγκρατημένα αισιόδοξος.
       

       
       
      «Είμαστε ακόμα σε πειραματικό στάδιο. Η κατασκευή ενός μέρους δοκιμής αυτής της κλίμακας είναι μια πραγματική ευκαιρία για καινοτομία. Αυτή η δοκιμή μας επέτρεψε να βελτιωθεί η διαδικασία εγκατάστασης φωτοβολταϊκών πάνελ, καθώς και η κατασκευή τους», δήλωσε.
       
      Ωστόσο το έργο έχει δεχτεί κριτική για το υψηλό κόστος. «Είναι χωρίς αμφιβολία μια τεχνική πρόοδος, αλλά προκειμένου να προωθηθούν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας υπάρχουν άλλες προτεραιότητες από μια συσκευή για την οποία είμαστε πιο σίγουροι ότι είναι πολύ ακριβή παρά το ότι δουλεύει», δήλωσε στη Le Monde ο αντιπρόεδρος του Δικτύου για την Ενεργειακή Μετάβαση, Μαρκ Τζεντλίτσκα.
       
      Απώτερος στόχος της Γαλλίας είναι να καλύψει 1.000 χιλιόμετρα δρόμων με ηλιακούς συλλέκτες.
       
      Πηγή: http://www.naftemporiki.gr/story/1187164/gallia-anoikse-o-protos-dromos-iliakon-sullekton
    Sign in to follow this  
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.