Jump to content
  • Novatron
  • Engineer

    Green Great Wall - Το μεγάλο πράσινο τείχος της Αφρικής

    Ενα τείχος διαφορετικό από τα άλλα χτίζεται εδώ και μία δεκαετία κάτω από τον καυτό αφρικανικό ήλιο.Εκτείνεται σε μήκος 8.000 χλμ., από τις δυτικές ακτές της Σενεγάλης έως τις ανατολικές ερημικές παραλίες του Τζιμπουτί, και στην οικοδόμησή του συμμετέχουν πάνω από 20 κυβερνήσεις της Αφρικής. Ο λόγος για το Μεγάλο Πράσινο Τείχος, μια λωρίδα πρασίνου και δενδρυλλίων ανθεκτικών στην ξηρασία, που θα διασχίζει το νότιο κομμάτι της ερήμου Σαχάρα και αποτελεί ένα από τα πιο φιλόδοξα περιβαλλοντικά προγράμματα παγκοσμίως. Με την ολοκλήρωσή του, το πράσινο τείχος θεωρείται ότι θα συμβάλει δραστικά στον περιορισμό των επιπτώσεων που επιφέρουν οι κλιματικές αλλαγές στην υποσαχάρια Αφρική και θα αποτελεί το μεγαλύτερο οικοσύστημα χλωρίδας στον πλανήτη – τρεις φορές μεγαλύτερο από τον γιγάντιο κοραλλιογενή ύφαλο της Αυστραλίας.

    Την εξαιρετικά φιλόδοξη πρωτοβουλία περιβαλλοντικής αποκατάστασης εισήγαγε το 2008 η Αφρικανική Ενωση, έπειτα από αίτημα του πρώην προέδρου της Μπουρκίνα Φάσο, Τόμας Σανκάρα. Η ξηρή περιοχή στην οποία σχεδιάζεται το τείχος των δενδρυλλίων δεν ήταν πάντοτε έρημη – για δεκαετίες αποτελούσε πλούσια όαση πρασίνου, εξαιρετικά σημαντική για τη γεωργία και τις καλλιέργειες της αφρικανικής ηπείρου. Ωστόσο, η καταστροφική εξίσωση της αύξησης του πληθυσμού, της κακής διαχείρισης του εδάφους και της κλιματικής αλλαγής σταδιακά μεταμόρφωσε την περιοχή σε μια άγονη και υποβαθμισμένη λωρίδα γης. Τα προβλήματα που δημιούργησε η ερημοποίηση του εδάφους είναι αμέτρητα, από την έλλειψη τροφίμων και καθαρού νερού μέχρι και τη βία και τις διαμάχες λόγω της συρρίκνωσης των φυσικών πόρων.

    afriki-600-x-375.jpgΣτη δεκαετία που πέρασε από τα πρώτα βήματα για τη δημιουργία του Μεγάλου Πράσινου Τοίχους, η πρωτοβουλία έχει αντιμετωπίσει ουκ ολίγες προκλήσεις, και ως αποτέλεσμα σήμερα μόλις το 15% της έκτασης έχει αποκατασταθεί. Ωστόσο, τα οφέλη έχουν αρχίσει ήδη να είναι ορατά για τις χώρες της αφρικανικής ηπείρου. Στη Νιγηρία, όπου 5 εκατομμύρια εκτάρια γης έχουν αποκατασταθεί και βρίθουν από πλούσια βλάστηση, τα κάποτε ξηρά πηγάδια είναι πλέον γεμάτα με πόσιμο νερό, ενώ στη Σενεγάλη, μία από τις φτωχότερες χώρες της Αφρικής, τα 120 εκατομμύρια στρέμματα δενδρυλλίων που φυτεύθηκαν προσφέρουν πλέον γόνιμο έδαφος για την άνθηση της γεωργίας. Ισως το πιο ενδιαφέρον αποτέλεσμα του τείχους είναι ορατό στην Αιθιοπία, όπου η δενδροφύτευση και η συντήρηση δένδρων έχουν οδηγήσει σε χιλιάδες νέες πηγές εργασίας και εισοδήματος για τους φτωχούς κατοίκους της έρημης περιοχής. Αποτελεί ίσως την καλύτερη απάντηση στο επιχείρημα πως η περιβαλλοντική προστασία δεν συνάδει με την οικονομική ανάπτυξη, που για δεκαετίες εμπόδιζε αντίστοιχες πράσινες πρωτοβουλίες.

    Σύμφωνα με την εφημερίδα «Καθημερινή», το Μεγάλο Πράσινο Τείχος αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι το 2030 – ωστόσο, εν μέρει έχει ήδη επιτύχει τον στόχο του: να ευαισθητοποιήσει δεκάδες κυβερνήσεις και να αποδείξει πως, παρά τα λάθη του παρελθόντος, ο άνθρωπος μπορεί να αντιστρέψει την καταστροφή που έχει προκαλέσει στο περιβάλλον.

     


    Sign in to follow this  
    Sign in to follow this  

    User Feedback


    There are no comments to display.



    Create an account or sign in to comment

    You need to be a member in order to leave a comment

    Create an account

    Sign up for a new account in our community. It's easy!

    Register a new account

    Sign in

    Already have an account? Sign in here.

    Sign In Now

  • Similar Content

    • By basgoud
      Η εμφάνιση του άμεσου προγόνου μας, του «έμφρονος ανθρώπου» (Homo sapiens), έγινε στην Αφρική μάλλον παλαιότερα από ό,τι πίστευαν έως τώρα οι επιστήμονες.
       
      Μια νέα γενετική μελέτη από σουηδούς και Νοτιοαφρικανούς επιστήμονες τοποθετεί τις απαρχές του «Χόμο σάπιενς» πριν από 260.000 έως 350.000 χρόνια και όχι πριν από περίπου 200.000 χρόνια που ήταν η έως τώρα βασική εκτίμηση.
       
      Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον γενετιστή Ματίας Γιάκομπσον του Πανεπιστημίου της Ουψάλα και την καθηγήτρια προϊστορικής αρχαιολογίας Μαρλίζ Λόμπαρντ του Πανεπιστημίου του Γιοχάνεσμπουργκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", ανέλυσαν το γονιδίωμα επτά αφρικανών κυνηγών-τροφοσυλλεκτών που ζούσαν πριν από 300 έως 2.300 χρόνια.
       
      Η ανάλυση του DNA τους οδήγησε στην εκτίμηση ότι ο εξελικτικός διαχωρισμός ανάμεσα στον Homo sapiens και στις άλλες ομάδες προγόνων του ανθρώπου έλαβε χώρα προ 260.000 έως 350.000 ετών.
       
      Η νέα εκτίμηση συμβαδίζει με την πρόσφατη ανακάλυψη απολιθωμάτων Homo sapiens στο Μαρόκο φέτος το καλοκαίρι, τα οποία χρονολογήθηκαν ότι ήσαν ηλικίας 300.000 έως 350.000 ετών.
      Συνεπώς και αυτά παραπέμπουν σε παλαιότερη ανάδυση του Homo sapiens από τους υπόλοιπους...συγγενείς.
       
      Είχε προηγηθεί πριν από 600.000 έως 700.000 χρόνια ο εξελικτικός διαχωρισμός από τους Νεάντερταλ, οι οποίοι ακολούθησαν το δικό τους δρόμο, αλλά αργότερα εξαφανίσθηκαν.
       
      Οι επιστήμονες γενικά συμφωνούν ότι η ανθρωπότητα «γεννήθηκε» στην Αφρική, αλλά διαφωνούν στο πού ακριβώς και πότε συνέβη αυτό. Με το πέρασμα του χρόνου και με τη συσσώρευση νέων στοιχείων, διαφαίνεται ότι το λίκνο των ανατομικά συγχρόνων ανθρώπων δεν ήταν αποκλειστικά η Ανατολική Αφρική όπως είχε αρχικά υποτεθεί, αλλά τείνει να επικρατήσει πλέον η θεωρία της παναφρικανικής καταγωγής, που υποστηρίζει την εμφάνιση του Homo sapiens επίσης στη Νότια και στη Βόρεια Αφρική, καθώς και σε άλλα σημεία της «μαύρης ηπείρου». Από την άλλη, η καταγωγή μας ωθείται συνεχώς πιο πίσω στο παρελθόν.
       
      Πηγή www.real.gr
       
      Click here to view the είδηση
    • By basgoud
      Η εμφάνιση του άμεσου προγόνου μας, του «έμφρονος ανθρώπου» (Homo sapiens), έγινε στην Αφρική μάλλον παλαιότερα από ό,τι πίστευαν έως τώρα οι επιστήμονες.
       
      Μια νέα γενετική μελέτη από σουηδούς και Νοτιοαφρικανούς επιστήμονες τοποθετεί τις απαρχές του «Χόμο σάπιενς» πριν από 260.000 έως 350.000 χρόνια και όχι πριν από περίπου 200.000 χρόνια που ήταν η έως τώρα βασική εκτίμηση.
       
      Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον γενετιστή Ματίας Γιάκομπσον του Πανεπιστημίου της Ουψάλα και την καθηγήτρια προϊστορικής αρχαιολογίας Μαρλίζ Λόμπαρντ του Πανεπιστημίου του Γιοχάνεσμπουργκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", ανέλυσαν το γονιδίωμα επτά αφρικανών κυνηγών-τροφοσυλλεκτών που ζούσαν πριν από 300 έως 2.300 χρόνια.
       
      Η ανάλυση του DNA τους οδήγησε στην εκτίμηση ότι ο εξελικτικός διαχωρισμός ανάμεσα στον Homo sapiens και στις άλλες ομάδες προγόνων του ανθρώπου έλαβε χώρα προ 260.000 έως 350.000 ετών.
       
      Η νέα εκτίμηση συμβαδίζει με την πρόσφατη ανακάλυψη απολιθωμάτων Homo sapiens στο Μαρόκο φέτος το καλοκαίρι, τα οποία χρονολογήθηκαν ότι ήσαν ηλικίας 300.000 έως 350.000 ετών.
      Συνεπώς και αυτά παραπέμπουν σε παλαιότερη ανάδυση του Homo sapiens από τους υπόλοιπους...συγγενείς.
       
      Είχε προηγηθεί πριν από 600.000 έως 700.000 χρόνια ο εξελικτικός διαχωρισμός από τους Νεάντερταλ, οι οποίοι ακολούθησαν το δικό τους δρόμο, αλλά αργότερα εξαφανίσθηκαν.
       
      Οι επιστήμονες γενικά συμφωνούν ότι η ανθρωπότητα «γεννήθηκε» στην Αφρική, αλλά διαφωνούν στο πού ακριβώς και πότε συνέβη αυτό. Με το πέρασμα του χρόνου και με τη συσσώρευση νέων στοιχείων, διαφαίνεται ότι το λίκνο των ανατομικά συγχρόνων ανθρώπων δεν ήταν αποκλειστικά η Ανατολική Αφρική όπως είχε αρχικά υποτεθεί, αλλά τείνει να επικρατήσει πλέον η θεωρία της παναφρικανικής καταγωγής, που υποστηρίζει την εμφάνιση του Homo sapiens επίσης στη Νότια και στη Βόρεια Αφρική, καθώς και σε άλλα σημεία της «μαύρης ηπείρου». Από την άλλη, η καταγωγή μας ωθείται συνεχώς πιο πίσω στο παρελθόν.
       
      Πηγή www.real.gr
    • By Engineer
      Η Green Belt αποτελεί κατά κύριο λόγο την συνοριακή γραμμή αυτού που ήταν παλιά το «Σιδηρούν Παραπέτασμα». Κατά μήκος του πρώην «Σιδηρού Παραπετάσματος» που χώριζε την Ευρώπη σε Ανατολή και Δύση για σχεδόν 40 χρόνια, αναπτύχθηκε μια ξεχωριστή «πράσινη» ζώνη: ένας οικολογικός διάδρομος που διασχίζει 24 χώρες και ως αυστηρά επιτηρούμενη στρατιωτική περιοχή υπήρξε καταφύγιο για πολλά απειλούμενα είδη.
       
      Έτσι, οι περιοχές που περιλαμβάνονται στη νοητή γραμμή μεταξύ της Θάλασσας Μπάρεντς στη Ρώσο – Νορβηγική μεθόριο μέχρι και τη Μαύρη Θάλασσα και τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας στα Βαλκάνια μετονομάστηκαν σε Ευρωπαϊκή Πράσινη Ζώνη. Το νοτιότερο σκέλος της Ευρωπαϊκής Πράσινης Ζώνης είναι η Βαλκανική Πράσινη Ζώνη που περιλαμβάνει πολλούς σημαντικούς οικοτόπους από την Ελλάδα.
       
      Πιο συγκεκριμένα η Πράσινη Ζώνη περιλαμβάνει στο Ελληνικό της τμήμα ποτάμια όπως ο Καλαμάς και ο Έβρος, λίμνες όπως οι Πρέσπες, η Κερκίνη και η Δοϊράνη και όλες τις οροσειρές κατά μήκος των βόρειων συνόρων της χώρας, όπως η Ροδόπη και η Βόρεια Πίνδος. Απαράμιλλης ομορφιάς τοπία, μερικά από τα πιο σημαντικά πάρκα της χώρας, βουνά και δάση που αποτελούν καταφύγια απειλούμενων ειδών, όπως η καφέ αρκούδα, συνθέτουν έναν ενδιαφέροντα προορισμό και τόπο εξερεύνησης για τους κατοίκους και τους επισκέπτες του.
       
      Την περιβαλλοντική σημασία της Green Belt ανέδειξε σήμερα στο συνεδριακό κέντρο της ΕΣΗΕΜΘ, στη Θεσσαλονίκη, η περιβαλλοντική οργάνωση Καλλιστώ, ενώ το απόγευμα θα ακολουθήσει εκδήλωση ανοιχτή στο ευρύ κοινό, στο σινέ Αλέξανδρος, με αφορμή την Πανευρωπαϊκή Ημέρα Πράσινης Ζώνης. Εκεί θα προβληθούν ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, φωτογραφίες από τον πρόσφατο διαγωνισμό με θέμα το Ελληνικό τμήμα του Green Belt, φωτογραφίες από άλλες χώρες της Πράσινης Ζώνης και βίντεο από τα Εθνικά Πάρκα των Πρεσπών, της Ροδόπης και της Β.Πίνδου.
       
      Γέφυρα για τους οικότοπους και χρηματοδότηση
       
      «Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Ζώνη δεν είναι μια ενιαία, συνεχής ζώνη, αλλά θα μπορούσε να αποτελέσει μια ευκαιρία για τη γεφύρωση σημαντικών οικοτόπων. Σε αυτή τη ζώνη θα μπορούσαν να στηθούν γέφυρες συνεργασίας μεταξύ οργανώσεων, κρατικών υπηρεσιών και κυβερνήσεων για τη διαφύλαξη των οικοσυστημάτων και την προστασία της άγριας ζωής», επισήμανε ο γενικός διευθυντής της περιβαλλοντικής οργάνωσης Καλλιστώ Σπύρος Ψαρούδας.
       
      Όπως είπε ο ίδιος, χρειάζεται να ληφθούν αναγκαία μέτρα για την καλύτερη διαχείριση των οικοσυστημάτων, να μην υπάρχουν φραγμοί και κατακερματισμός των οικοτόπων. «Οι ανάγκες διαχείρισης, όπως των Πρεσπών, δεν μπορεί να γίνει από μια πλευρά», υπογράμμισε.
       
      Πρόσφατα, ένα κονσόρσιουμ περιβαλλοντικών οργανώσεων από την Ελλάδα, άλλες χώρες των Βαλκανίων και τη Γερμανία, κατέθεσε πρόταση για τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Πράσινης Ζώνης μέσω ευρωπαϊκού προγράμματος.
       
      Διαγωνισμοί φωτογραφίας
       
      Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι για την ανάδειξη του φυσικού κάλους αλλά και της περιβαλλοντικής σημασίας του Ελληνικού τμήματος της Πράσινης Ζώνης έχουν διοργανωθεί διαγωνισμοί φωτογραφίας από δύο Περιβαλλοντικές Οργανώσεις: το 2016 από την Εταιρεία Προστασίας Πρεσπών και το 2017 από την Καλλιστώ.
       
      Στον πιο πρόσφατο, τα μέλη της επιτροπής ξεχώρισαν τις εξής φωτογραφίες:
       
      1ο βραβείο: Μιχαήλ Κωτσάκης. Χρυσοτσίχλονο (Emberiza citrinella) στην Περιοχή της Πρέσπας (Τρικλάριο)
       

       
      2ο βραβείο: Παναγιώτης Ντούμας . Ροδόπη, περιοχή NATURA: Όρος Χαϊντού – Κούλα και γύρω κορυφές – GR1120003, εποχιακό υγρολίβαδο σε υψόμετρο 1500 μέτρων λίγο κάτω από το Γυφτόκαστρο, Η φωτογραφία είναι αντεστραμμένη και δείχνει το καθρέφτισμα του ουρανού και της βλάστησης της απέναντι όχθης καθώς και τις άκρες του χόρτου που προεξέχει από την επιφάνεια.
       

       
      3ο βραβείο: Αριστείδης Τσαντόπουλος. Ευρύτερη περιοχή λίμνης Κερκίνης
       

       
      Πηγή: http://greenagenda.g...ύν-παραπέτασμα/
       
      Click here to view the είδηση
    • By Engineer
      Η Green Belt αποτελεί κατά κύριο λόγο την συνοριακή γραμμή αυτού που ήταν παλιά το «Σιδηρούν Παραπέτασμα». Κατά μήκος του πρώην «Σιδηρού Παραπετάσματος» που χώριζε την Ευρώπη σε Ανατολή και Δύση για σχεδόν 40 χρόνια, αναπτύχθηκε μια ξεχωριστή «πράσινη» ζώνη: ένας οικολογικός διάδρομος που διασχίζει 24 χώρες και ως αυστηρά επιτηρούμενη στρατιωτική περιοχή υπήρξε καταφύγιο για πολλά απειλούμενα είδη.
       
      Έτσι, οι περιοχές που περιλαμβάνονται στη νοητή γραμμή μεταξύ της Θάλασσας Μπάρεντς στη Ρώσο – Νορβηγική μεθόριο μέχρι και τη Μαύρη Θάλασσα και τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας στα Βαλκάνια μετονομάστηκαν σε Ευρωπαϊκή Πράσινη Ζώνη. Το νοτιότερο σκέλος της Ευρωπαϊκής Πράσινης Ζώνης είναι η Βαλκανική Πράσινη Ζώνη που περιλαμβάνει πολλούς σημαντικούς οικοτόπους από την Ελλάδα.
       
      Πιο συγκεκριμένα η Πράσινη Ζώνη περιλαμβάνει στο Ελληνικό της τμήμα ποτάμια όπως ο Καλαμάς και ο Έβρος, λίμνες όπως οι Πρέσπες, η Κερκίνη και η Δοϊράνη και όλες τις οροσειρές κατά μήκος των βόρειων συνόρων της χώρας, όπως η Ροδόπη και η Βόρεια Πίνδος. Απαράμιλλης ομορφιάς τοπία, μερικά από τα πιο σημαντικά πάρκα της χώρας, βουνά και δάση που αποτελούν καταφύγια απειλούμενων ειδών, όπως η καφέ αρκούδα, συνθέτουν έναν ενδιαφέροντα προορισμό και τόπο εξερεύνησης για τους κατοίκους και τους επισκέπτες του.
       
      Την περιβαλλοντική σημασία της Green Belt ανέδειξε σήμερα στο συνεδριακό κέντρο της ΕΣΗΕΜΘ, στη Θεσσαλονίκη, η περιβαλλοντική οργάνωση Καλλιστώ, ενώ το απόγευμα θα ακολουθήσει εκδήλωση ανοιχτή στο ευρύ κοινό, στο σινέ Αλέξανδρος, με αφορμή την Πανευρωπαϊκή Ημέρα Πράσινης Ζώνης. Εκεί θα προβληθούν ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, φωτογραφίες από τον πρόσφατο διαγωνισμό με θέμα το Ελληνικό τμήμα του Green Belt, φωτογραφίες από άλλες χώρες της Πράσινης Ζώνης και βίντεο από τα Εθνικά Πάρκα των Πρεσπών, της Ροδόπης και της Β.Πίνδου.
       
      Γέφυρα για τους οικότοπους και χρηματοδότηση
       
      «Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Ζώνη δεν είναι μια ενιαία, συνεχής ζώνη, αλλά θα μπορούσε να αποτελέσει μια ευκαιρία για τη γεφύρωση σημαντικών οικοτόπων. Σε αυτή τη ζώνη θα μπορούσαν να στηθούν γέφυρες συνεργασίας μεταξύ οργανώσεων, κρατικών υπηρεσιών και κυβερνήσεων για τη διαφύλαξη των οικοσυστημάτων και την προστασία της άγριας ζωής», επισήμανε ο γενικός διευθυντής της περιβαλλοντικής οργάνωσης Καλλιστώ Σπύρος Ψαρούδας.
       
      Όπως είπε ο ίδιος, χρειάζεται να ληφθούν αναγκαία μέτρα για την καλύτερη διαχείριση των οικοσυστημάτων, να μην υπάρχουν φραγμοί και κατακερματισμός των οικοτόπων. «Οι ανάγκες διαχείρισης, όπως των Πρεσπών, δεν μπορεί να γίνει από μια πλευρά», υπογράμμισε.
       
      Πρόσφατα, ένα κονσόρσιουμ περιβαλλοντικών οργανώσεων από την Ελλάδα, άλλες χώρες των Βαλκανίων και τη Γερμανία, κατέθεσε πρόταση για τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Πράσινης Ζώνης μέσω ευρωπαϊκού προγράμματος.
       
      Διαγωνισμοί φωτογραφίας
       
      Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι για την ανάδειξη του φυσικού κάλους αλλά και της περιβαλλοντικής σημασίας του Ελληνικού τμήματος της Πράσινης Ζώνης έχουν διοργανωθεί διαγωνισμοί φωτογραφίας από δύο Περιβαλλοντικές Οργανώσεις: το 2016 από την Εταιρεία Προστασίας Πρεσπών και το 2017 από την Καλλιστώ.
       
      Στον πιο πρόσφατο, τα μέλη της επιτροπής ξεχώρισαν τις εξής φωτογραφίες:
       
      1ο βραβείο: Μιχαήλ Κωτσάκης. Χρυσοτσίχλονο (Emberiza citrinella) στην Περιοχή της Πρέσπας (Τρικλάριο)
       

       
      2ο βραβείο: Παναγιώτης Ντούμας . Ροδόπη, περιοχή NATURA: Όρος Χαϊντού – Κούλα και γύρω κορυφές – GR1120003, εποχιακό υγρολίβαδο σε υψόμετρο 1500 μέτρων λίγο κάτω από το Γυφτόκαστρο, Η φωτογραφία είναι αντεστραμμένη και δείχνει το καθρέφτισμα του ουρανού και της βλάστησης της απέναντι όχθης καθώς και τις άκρες του χόρτου που προεξέχει από την επιφάνεια.
       

       
      3ο βραβείο: Αριστείδης Τσαντόπουλος. Ευρύτερη περιοχή λίμνης Κερκίνης
       

       
      Πηγή: http://greenagenda.gr/green-belt-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BD%CE%BF-%CF%83%CE%B9%CE%B4%CE%B7%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%AD%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1/
    • By Engineer
      Καθώς η έρημος Σαχάρα επεκτείνεται σταθερά σε καλλιεργήσιμα εδάφη, οι αφρικανικές αρχές προτείνουν μια τολμηρή λύση που θα μπορούσε να ωφελήσει την τοπική οικολογία αλλά και την οικονομία.
       
      Η ιδέα αφορά την αναδάσωση του Σαχέλ, μιας μεταβατικής έκτασης μεταξύ της Σαχάρα και τη σαβάνας, ώστε να δημιουργηθεί ένα μεγάλο «πράσινο» τείχος που θα εκτείνεται σε 11 χώρες, από τη Σενεγάλη και τη Μαυριτανία ως την Ερυθραία, την Αιθιοπία και το Τζιμπουτί.
       
      Παρά το γεγονός ότι η κύρια λειτουργία του θα είναι η προστασία κατά της ερημοποίησης, το πράσινο τείχος θα έχει και άλλα σημαντικά οφέλη.
       
      «Το Μεγάλο Πράσινο Τείχος έχει αντικείμενο τη βιώσιμη, κλιματικά έξυπνη ανάπτυξη, σε όλα τα επίπεδα», δήλωσε ο ‘Ελβις Πολ Τάνγκαμ, Επίτροπος της Αφρικανικής Ένωσης για την Πρωτοβουλία του Μεγάλου Πράσινου Τείχους της Σαχάρα και του Σαχέλ.
       
      Περίπου το 40 τοις εκατό των αφρικανικών εδαφών βρίσκεται σε κίνδυνο ερημοποίησης. Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι έως και τα δύο τρίτα καλλιεργήσιμης γης μπορούν να καταστραφούν έως το 2025 αν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις. Μια τέτοια δραστική μείωση της καλλιεργήσιμης γης, σε μια ήπειρο της οποίας ο πληθυσμός θα διπλασιαστεί έως το 2050, θα ήταν καταστροφική.
       
      Η αφρικανική ήπειρος συνεχίζει να υποφέρει από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, ενώ συγκεκριμένα η ανατολική Αφρική έχει πληχθεί από τη χειρότερη ξηρασία των τελευταίων δεκαετιών. Το τείχος θα ενισχύσει τους δεσμούς μεταξύ των κρατών, και θα διευκολύνει την κοινή δράση ενάντια στην κλιματική αλλαγή, οραματίζονται οι εμπνευστές του.
       
      Παρά το γεγονός ότι το σχέδιο βρίσκεται ακόμη στα αρχικά του στάδια, περίπου το 15 τοις εκατό του Τείχους έχει φυτευτεί, με ιδιαίτερη επιτυχία στη Σενεγάλη.
       
      «Στη Σενεγάλη έχουν φυτευτεί περισσότερα από 66.700 στρέμματα με δέντρα που δεν χρειάζονται πότισμα. Πολλά ζώα που είχαν εξαφανιστεί από αυτές τις περιοχές επανεμφανίζονται. Ζώα όπως αντιλόπες, λαγοί και πτηνά που δεν είχαν θεαθεί τα τελευταία 50 χρόνια», δήλωσε ο Τάνγκαμ.
       
      Το Τείχος θα βοηθήσει επίσης στην αντιμετώπιση της φτώχειας και του εξτρεμισμού. Πολλοί νέοι άνθρωποι οι οποίοι κατά πάσα πιθανότητα θα κατέληγαν στο Μπόκο Χαράμ εργάζονται τώρα στις ομάδες πυρόσβεσης ή στη φύτευση των δέντρων, σύμφωνα με τον Τάνγκαμ.
       
      «Παραμένουν στις κοινότητές τους, επειδή έχουν μια πηγή εισοδήματος και προσθέτουν αξία στη ζωή τους», πρόσθεσε.
       
      Το έργο έχει προσελκύσει χρηματοδότηση από τα Ηνωμένα Έθνη, την Παγκόσμια Τράπεζα και άλλους διεθνείς οργανισμούς, ωστόσο κάθε μία από αυτές τις αφρικανικές χώρες έχει αναπτύξει εθνικά σχέδια δράσης, με αποτέλεσμα οι τοπικές κοινότητες να ταυτίζονται περισσότερο με το έργο.
       
      Πηγή: http://www.naftempor...tin-erimopoiisi
       
      Click here to view the είδηση
×

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.