Μετάβαση στο περιεχόμενο
  • Novatron
  • Engineer
    Engineer

    National Geographic: Πώς θα ήταν ο κόσμος αν έλιωναν όλοι οι πάγοι

    Καθώς η συζήτηση για την ολοένα και πιο ανησυχητική κλιματική αλλαγή είναι πιο επίκαιρη από ποτέ, το National Geographic χαρτογράφησε τις επιπτώσεις που θα είχε το λιώσιμο των πάγων σε κάθε ήπειρο.

    Σε αυτή την περίπτωση το επίπεδο της θάλασσας θα ξεπερνούσε τα 66 μέτρα σε ύψος και τα νερά θα έσβηναν από τον χάρτη ολόκληρες χώρες  – όπως αυτές που βρίσκονται κοντά στον Βόρειο και Νότιο Πόλο – αλλά και μεγαλουπόλεις.

    Στην Αμερική, πολλές πόλεις στην ανατολική ακτή όπως το Μαϊάμι, η Νέα Υόρκη και η Νέα Ορλεάνη, θα εξαφανιστούν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

    usa.jpg

    Στην Ευρώπη, πόλεις όπως το Άμστερνταμ, οι Βρυξέλλες, η Ρίγα, το Λονδίνο και η Βενετία θα «πνιγούν», όπως και το μεγαλύτερο μέρος της Δανίας.

    europe.jpg

    Το ίδιο θα συμβεί και στην Ελλάδα, όπου τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου – ειδικά οι Κυκλάδες -  θα βυθιστούν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

    greece.jpg

    Σε σύγκριση με άλλες ηπείρους, η Αφρική θα χάσει τα λιγότερα εδάφη της. Παρόλα αυτά, η Αλεξάνδρεια και το Κάιρο θα σβηστούν από τν χάρτη λόγω της ανόδου της στάθμης των υδάτων της Μεσογείου. Επίσης, η άνοδος της θερμοκρασίας και η ξηρασία θα μπορούσε να κάνει την ήπειρο ένα μέρος μη κατοικήσιμο. 

    africa.jpg

    Στην Ασία, θα εξαφανιζόταν όλο το Μπαγκλαντές και οι ακτές της Ινδίας ενώ θα πλημμύριζε μία τεράστια έκταση στην Κίνα, η οποία σήμερα κατοικείται από 600 εκατομμύρια ανθρώπους – το Πεκίνο και η Σαγκάη «σβήνονται» από τον χάρτη.

    china.jpg

    Πηγή: National Geographic

    Και ένα gif από το Ratpack: 

    2osilx.gif



    Σχόλια Μελών


    Δεν ξέρω για τα υπόλοιπα νομίζω όμως ότι η εκτίμηση για τις Κυκλάδες είναι λάθος...

    Για να εξαφανιστούν τα νησιά των Κυκλάδων θα πρέπει η στάθμη της θάλασσας να ανέβει αρκετές εκατοντάδες μέτρα.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Σχεδόν όλες οι Κυκλάδες έχουν κορφές μεγαλύτερες των 200 μέτρων. Άρα σίγουρα δεν θα εξαφανιστούν. Αυτό που θα εξαφανιστεί σε ένα τέτοιο ακραίο σενάριο είναι οι ωραίες παραλίες μας.

    Επίσης το νομίζω πως GIF αντιπαραβάλει το πραγματικό μέγεθος των κρατών με το φαινόμενο (και αναληθές) μέγεθος τους στους μερκατορικούς χάρτες. Δεν νομιζω πως έχει καμία σχέση με το λιώσιμο των πάγων.

     

    Edited by Ήρωνας

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites


    Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε προκειμένου να αφήσετε κάποιο σχόλιο

    Πρέπει να είστε μέλος για να μπορέσετε να αφήσετε κάποιο σχόλιο

    Δημιουργία λογαριασμού

    Κάντε μια δωρεάν εγγραφή στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

    Εγγραφή νέου λογαριασμού

    Σύνδεση

    Εάν έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

  • Παρόμοιο Περιεχόμενο

    • Από Engineer
      Ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός GEM (Global Earthquake Model), με έδρα την Ιταλία, παρουσίασε τους πρώτους στον κόσμο online χάρτες κινδύνου από σεισμούς σε όλες τις χώρες με την Ελλάδα να είναι ανάμεσά τους.  
      Οι τρεις χάρτες, που αποτελούν προϊόν μακρόχρονης διεθνούς προσπάθειας και θα ανανεώνονται κάθε ένα χρόνο περίπου, αποκαλύπτουν ποιες περιοχές της Γης είναι πιο επιρρεπείς σε σεισμούς, σε ποιες χώρες είναι πιθανότερο τα κτίρια να υποστούν ζημιές από τους κραδασμούς του εδάφους και ποιες είναι πιο εκτεθειμένες στο σεισμικό κίνδυνο λόγω του μεγάλου αριθμού κτιρίων που μπορεί να καταρρεύσουν.  
      Η πρωτοβουλία GEM δημιουργήθηκε το 2007 από ερευνητικά ινστιτούτα και τον ΟΟΣΑ, με τη χρηματοδοτική υποστήριξη της μεγάλης γερμανικής αντασφαλιστικής εταιρείας Munich Re.  
      Οι ψηφιακοί χάρτες ενσωματώνουν περισσότερα από 30 εθνικά και περιφερειακά μοντέλα σεισμικού κινδύνου από διάφορους φορείς όπως η Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ, η Διοίκηση Σεισμών της Κίνας και οι αρμόδιες αρχές της Ιαπωνίας.  
      Η δημιουργία των χαρτών έχει λάβει υπόψη της πληθώρα παραγόντων, όπως τα υλικά κατασκευής των κτιρίων, πόσους ορόφους αυτά έχουν, αν πληρούν τις αντισεισμικές τεχνικές προδιαγραφές κ.α. Στόχος του GEM είναι να υπάρξουν μοντέλα πραγματικού σεισμικού κινδύνου για κάθε χώρα, ώστε να μπορεί να γίνει υπολογισμός για πιθανές μελλοντικές υλικές ζημιές, κάτι δύσκολο έως τώρα, ιδίως για τις αναπτυσσόμενες χώρες.
      Από το 1980 μέχρι σήμερα, το 92% όλων των θυμάτων από σεισμούς έχουν υπάρξει σε αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες οικονομίες χαμηλού και μέσου εισοδήματος. Περίπου έξι στους δέκα σεισμούς (το 61%) συμβαίνουν κάθε χρόνο σε αυτές τις χώρες. Από την άλλη όμως, μόνο το 3,6% των συνολικών θυμάτων, αλλά πάνω από το 60% των υλικών ζημιών καταγράφονται στις ανεπτυγμένες πλουσιότερες χώρες που έχουν εκτεταμένες κτιριακές και άλλες υποδομές. Περίπου τα δύο τρίτα όλων των κτιρίων της Γης βρίσκονται σε 15 μόνο χώρες.  
      Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τους χάρτες GEM, η Αττική είναι -με διαφορά- η περιοχή με τον μεγαλύτερο σεισμικό κίνδυνο, από την άποψη των πιθανών συνολικών υλικών ζημιών. Ακολουθεί η περιοχή Πελοποννήσου-Δυτικής Ελλάδας και Ιονίων, ενώ έπονται οι περιοχές Μακεδονίας-Θράκης, Θεσσαλίας-Κεντρικής Ελλάδας και Αιγαίου.  
      Στη χώρα μας, όπου εκτιμάται ότι υπάρχουν συνολικά 3,33 εκατομμύρια κτίρια εκτεθειμένα σε κίνδυνο σεισμού, το συνολικό κόστος αντικατάστασης των υποδομών υπολογίζεται σε 571,1 δισεκατομμύρια δολάρια για τον τομέα των κατοικιών, 123,2 δισ. δολ. για τον εμπορικό και 100,1 δισ. δολάρια για τον βιομηχανικό τομέα - συνολικά 794,3 δισ. δολάρια.  
      Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
      Δείτε τους χάρτες
      Hazard Models Global Map: https://hazard.openquake.org/gem/images/gem_global_seismic_hazard_map_v2018.1.pdf
      Risk Models Global Map: https://www.dropbox.com/s/hjnchntt6r1xox2/GRM_Final_map.pdf?dl=0
      Αναλυτικά εδώ: https://www.globalquakemodel.org/gem

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός GEM (Global Earthquake Model), με έδρα την Ιταλία, παρουσίασε τους πρώτους στον κόσμο online χάρτες κινδύνου από σεισμούς σε όλες τις χώρες με την Ελλάδα να είναι ανάμεσά τους.  
      Οι τρεις χάρτες, που αποτελούν προϊόν μακρόχρονης διεθνούς προσπάθειας και θα ανανεώνονται κάθε ένα χρόνο περίπου, αποκαλύπτουν ποιες περιοχές της Γης είναι πιο επιρρεπείς σε σεισμούς, σε ποιες χώρες είναι πιθανότερο τα κτίρια να υποστούν ζημιές από τους κραδασμούς του εδάφους και ποιες είναι πιο εκτεθειμένες στο σεισμικό κίνδυνο λόγω του μεγάλου αριθμού κτιρίων που μπορεί να καταρρεύσουν.  
      Η πρωτοβουλία GEM δημιουργήθηκε το 2007 από ερευνητικά ινστιτούτα και τον ΟΟΣΑ, με τη χρηματοδοτική υποστήριξη της μεγάλης γερμανικής αντασφαλιστικής εταιρείας Munich Re.  
      Οι ψηφιακοί χάρτες ενσωματώνουν περισσότερα από 30 εθνικά και περιφερειακά μοντέλα σεισμικού κινδύνου από διάφορους φορείς όπως η Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ, η Διοίκηση Σεισμών της Κίνας και οι αρμόδιες αρχές της Ιαπωνίας.  
      Η δημιουργία των χαρτών έχει λάβει υπόψη της πληθώρα παραγόντων, όπως τα υλικά κατασκευής των κτιρίων, πόσους ορόφους αυτά έχουν, αν πληρούν τις αντισεισμικές τεχνικές προδιαγραφές κ.α. Στόχος του GEM είναι να υπάρξουν μοντέλα πραγματικού σεισμικού κινδύνου για κάθε χώρα, ώστε να μπορεί να γίνει υπολογισμός για πιθανές μελλοντικές υλικές ζημιές, κάτι δύσκολο έως τώρα, ιδίως για τις αναπτυσσόμενες χώρες.
      Από το 1980 μέχρι σήμερα, το 92% όλων των θυμάτων από σεισμούς έχουν υπάρξει σε αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες οικονομίες χαμηλού και μέσου εισοδήματος. Περίπου έξι στους δέκα σεισμούς (το 61%) συμβαίνουν κάθε χρόνο σε αυτές τις χώρες. Από την άλλη όμως, μόνο το 3,6% των συνολικών θυμάτων, αλλά πάνω από το 60% των υλικών ζημιών καταγράφονται στις ανεπτυγμένες πλουσιότερες χώρες που έχουν εκτεταμένες κτιριακές και άλλες υποδομές. Περίπου τα δύο τρίτα όλων των κτιρίων της Γης βρίσκονται σε 15 μόνο χώρες.  
      Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τους χάρτες GEM, η Αττική είναι -με διαφορά- η περιοχή με τον μεγαλύτερο σεισμικό κίνδυνο, από την άποψη των πιθανών συνολικών υλικών ζημιών. Ακολουθεί η περιοχή Πελοποννήσου-Δυτικής Ελλάδας και Ιονίων, ενώ έπονται οι περιοχές Μακεδονίας-Θράκης, Θεσσαλίας-Κεντρικής Ελλάδας και Αιγαίου.  
      Στη χώρα μας, όπου εκτιμάται ότι υπάρχουν συνολικά 3,33 εκατομμύρια κτίρια εκτεθειμένα σε κίνδυνο σεισμού, το συνολικό κόστος αντικατάστασης των υποδομών υπολογίζεται σε 571,1 δισεκατομμύρια δολάρια για τον τομέα των κατοικιών, 123,2 δισ. δολ. για τον εμπορικό και 100,1 δισ. δολάρια για τον βιομηχανικό τομέα - συνολικά 794,3 δισ. δολάρια.  
      Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
      Δείτε τους χάρτες
      Hazard Models Global Map: https://hazard.openquake.org/gem/images/gem_global_seismic_hazard_map_v2018.1.pdf
      Risk Models Global Map: https://www.dropbox.com/s/hjnchntt6r1xox2/GRM_Final_map.pdf?dl=0
      Αναλυτικά εδώ: https://www.globalquakemodel.org/gem
    • Από Engineer
      Η ανάρτηση των Δασικών Χαρτών αναδεικνύει τον πολεοδομικό παραλογισμό που επικρατεί στην Ελλάδα, σε μια χώρα που πρώτα χτίζουμε και μετά σχεδιάζουμε τις πόλεις και τους οικισμούς.  Η …σκληρή γλώσσα των αριθμών καταδεικνύει με τον πιο σαφή τρόπο το αλαλούμ.
      Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν προκύψει από τις αναρτήσεις των Δασικών Χαρτών στο 52,72% της έκτασης της χώρας (δηλαδή σε περίπου 69.5 εκατ. στρέμματα), οι οικισμοί αυθαιρέτων κτισμάτων (οι περίφημες οικιστικές πυκνώσεις) καταλαμβάνουν 300.000 στρέμματα. Επίσης, 5 εκατ. στρέμματα βρίσκονται εντός εγκεκριμένων σχεδίων πόλεως (δηλαδή είναι πολεοδομημένα), ενώ 2,6 εκατ. στρέμματα αποτελούν τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες», δηλαδή δεν έχουν εγκεκριμένα σχέδια, αν και πολλές από αυτές τις περιοχές _ ειδικά όπου η γη έχει υψηλή αξία, όπως στην Αττική, στη Θεσσαλονίκη, στη Χαλκιδική κ.ά. _ είναι ήδη δομημένες.
      Τα στοιχεία παρουσίασε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Γ. Σταθάκης, Σ. Φάμελλος και Γ. Δημαράς), στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου για τη νέα ρύθμιση που αφορά στην εξαίρεση από την κατεδάφιση δασικών αυθαιρέτων που βρίσκονται εντός οικιστικών πυκνώσεων
      Ειδικότερα, 295 δήμοι καταχώρησαν εγκεκριμένα σχέδια πόλης, 222 δήμοι κατέθεσαν σχέδια μη εγκεκριμένα (είχε ζητηθεί η ένταξή τους στο σχέδιο πόλης αλλά αυτή για διάφορους λόγους δεν προχώρησε) και 115 δήμοι οικιστικές πυκνώσεις. Μάλιστα, υπάρχουν νομοί της χώρας όπου οι εκτάσεις των εγκεκριμένων σχεδίων πόλης είναι μικρότερες από εκείνες των μη εγκεκριμένων, όπως στην Αρκαδία, στην Άρτα, στην Αχαΐα, στη Μεσσηνία κλπ. ή σχεδόν συγκλίνουν όπως στα Δωδεκάνησα, στην Αιτωλοακαρνανία και αλλού.
      Για τα μη εγκεκριμένα σχέδια πόλης, ο νομοθέτης προβλέπει ήδη από το 2010 τη συγκρότηση ειδικών Επιτροπών (ακόμη δεν υφίστανται), οι οποίες θα εξετάσουν κάθε περιοχή ξεχωριστά και θα καθορίσουν σε ποιες περιοχές μπορεί κάποιος να χτίσει και σε ποιες όχι, ώστε να γίνει το τελικό ξεκαθάρισμα. Θα ορίσει δηλαδή κάτι σαν …χρήσεις γης.
      Όσον αφορά στις πυκνώσεις, 25 δήμοι δεν ανταποκρίθηκαν στην υποχρέωση αποτύπωσής τους, με συνέπεια πολλοί ιδιοκτήτες δασικών αυθαιρέτων να βρίσκονται στον αέρα και να μην έχουν δικαίωμα να υπαχθούν στις προωθούμενες ρυθμίσεις, οι οποίες προβλέπουν εξαίρεση από την κατεδάφιση για 25 χρόνια για κτίσματα που ανεγέρθηκαν μετά το 1975 και για 40 χρόνια για αυθαίρετα που είχαν χτιστεί πριν το 1975.
      Ο δήμος με τη μεγαλύτερη έκταση οικιστικών πυκνώσεων είναι  του Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγ. Θεοδώρων (35.599,76 στρέμματα) και εκείνος με τη μικρότερη έκταση είναι της Δυτικής Μάνης (22,60 στρ.). Οι καποδιστριακοί δήμοι που πρωταγωνιστούν στους οικισμούς αυθαιρέτων είναι της Αττικής με 115.873 στρέμματα, της Κορινθίας με 42.206 στρέμματα, της Χαλκιδικής με 19.464 στρέμματα, της Θεσσαλονίκης με 19.050 στρέμματα, της Βοιωτίας με 12.880 στρέμματα και της Άρτας με 12.233 στρέμματα. Οι λιγότερες εκτάσεις πυκνώσεων καταγράφηκαν σε Πρέβεζα, Φωκίδα και Δράμα.
      Στο σύνολο των θεωρημένων Δασικών Χαρτών της χώρας (αντιστοιχούν στο 51,53% της ελληνικής επικράτειας), οι οικιστικές πυκνώσεις αποτελούν το 0,17%, δηλαδή 113.079 στρέμματα. Από αυτήν την έκταση, σύμφωνα με τα στοιχεία του Κτηματολογίου, το 17,15% βρίσκεται σε δάση, δασικές, χορτολιβαδικές και βραχώδεις περιοχές, δηλαδή 19.394 στρέμματα, τα οποία θα μπορούν να υπαχθούν στον προωθούμενο νόμο για τη διατήρηση των δασικών αυθαιρέτων.
      Έως σήμερα έχουν κυρωθεί Δασικοί Χάρτες για το 40,41% της έκτασης της χώρας, ενώ έχουν αναρτηθεί χάρτες για το 52,7%. Οι οριστικές αντιρρήσεις των πολιτών έως σήμερα έχουν φτάσει τις 153.000 και αντιστοιχούν σε 765.000 στρέμματα.
      Για την υπόλοιπη χώρα (δηλαδή για το περίπου 48%) η σύνταξη των Δασικών Χαρτών έχει ανατεθεί από πέρυσι σε μελετητικά γραφεία. Η μοναδική περιοχή, για την οποία δεν έχει ακόμη υπογραφεί σύμβαση είναι ο Νόμος  Έβρου. Όπως αναφέρει στο «Βήμα» στέλεχος της εταιρείας Ελληνικό Κτηματολόγιο, «εκεί είχαμε μία περιπέτεια καθώς αποκηρύχθηκε ο πρώτος ανάδοχος, απευθυνθήκαμε  στον δεύτερο, ο οποίος κατέθεσε τα απαραίτητα έγγραφα, πέρασε επιτυχώς από τον έλεγχο και περιμένουμε τώρα το Ελεγκτικό Συνέδριο. Έως το τέλος του έτους αναμένουμε την υπογραφή της τελευταίας σύμβασης από τις συνολικά 16 συμβάσεις που αφορούν στους υπόλοιπους Δασικούς Χάρτες».

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Η ανάρτηση των Δασικών Χαρτών αναδεικνύει τον πολεοδομικό παραλογισμό που επικρατεί στην Ελλάδα, σε μια χώρα που πρώτα χτίζουμε και μετά σχεδιάζουμε τις πόλεις και τους οικισμούς.  Η …σκληρή γλώσσα των αριθμών καταδεικνύει με τον πιο σαφή τρόπο το αλαλούμ.
      Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν προκύψει από τις αναρτήσεις των Δασικών Χαρτών στο 52,72% της έκτασης της χώρας (δηλαδή σε περίπου 69.5 εκατ. στρέμματα), οι οικισμοί αυθαιρέτων κτισμάτων (οι περίφημες οικιστικές πυκνώσεις) καταλαμβάνουν 300.000 στρέμματα. Επίσης, 5 εκατ. στρέμματα βρίσκονται εντός εγκεκριμένων σχεδίων πόλεως (δηλαδή είναι πολεοδομημένα), ενώ 2,6 εκατ. στρέμματα αποτελούν τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες», δηλαδή δεν έχουν εγκεκριμένα σχέδια, αν και πολλές από αυτές τις περιοχές _ ειδικά όπου η γη έχει υψηλή αξία, όπως στην Αττική, στη Θεσσαλονίκη, στη Χαλκιδική κ.ά. _ είναι ήδη δομημένες.
      Τα στοιχεία παρουσίασε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Γ. Σταθάκης, Σ. Φάμελλος και Γ. Δημαράς), στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου για τη νέα ρύθμιση που αφορά στην εξαίρεση από την κατεδάφιση δασικών αυθαιρέτων που βρίσκονται εντός οικιστικών πυκνώσεων
      Ειδικότερα, 295 δήμοι καταχώρησαν εγκεκριμένα σχέδια πόλης, 222 δήμοι κατέθεσαν σχέδια μη εγκεκριμένα (είχε ζητηθεί η ένταξή τους στο σχέδιο πόλης αλλά αυτή για διάφορους λόγους δεν προχώρησε) και 115 δήμοι οικιστικές πυκνώσεις. Μάλιστα, υπάρχουν νομοί της χώρας όπου οι εκτάσεις των εγκεκριμένων σχεδίων πόλης είναι μικρότερες από εκείνες των μη εγκεκριμένων, όπως στην Αρκαδία, στην Άρτα, στην Αχαΐα, στη Μεσσηνία κλπ. ή σχεδόν συγκλίνουν όπως στα Δωδεκάνησα, στην Αιτωλοακαρνανία και αλλού.
      Για τα μη εγκεκριμένα σχέδια πόλης, ο νομοθέτης προβλέπει ήδη από το 2010 τη συγκρότηση ειδικών Επιτροπών (ακόμη δεν υφίστανται), οι οποίες θα εξετάσουν κάθε περιοχή ξεχωριστά και θα καθορίσουν σε ποιες περιοχές μπορεί κάποιος να χτίσει και σε ποιες όχι, ώστε να γίνει το τελικό ξεκαθάρισμα. Θα ορίσει δηλαδή κάτι σαν …χρήσεις γης.
      Όσον αφορά στις πυκνώσεις, 25 δήμοι δεν ανταποκρίθηκαν στην υποχρέωση αποτύπωσής τους, με συνέπεια πολλοί ιδιοκτήτες δασικών αυθαιρέτων να βρίσκονται στον αέρα και να μην έχουν δικαίωμα να υπαχθούν στις προωθούμενες ρυθμίσεις, οι οποίες προβλέπουν εξαίρεση από την κατεδάφιση για 25 χρόνια για κτίσματα που ανεγέρθηκαν μετά το 1975 και για 40 χρόνια για αυθαίρετα που είχαν χτιστεί πριν το 1975.
      Ο δήμος με τη μεγαλύτερη έκταση οικιστικών πυκνώσεων είναι  του Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγ. Θεοδώρων (35.599,76 στρέμματα) και εκείνος με τη μικρότερη έκταση είναι της Δυτικής Μάνης (22,60 στρ.). Οι καποδιστριακοί δήμοι που πρωταγωνιστούν στους οικισμούς αυθαιρέτων είναι της Αττικής με 115.873 στρέμματα, της Κορινθίας με 42.206 στρέμματα, της Χαλκιδικής με 19.464 στρέμματα, της Θεσσαλονίκης με 19.050 στρέμματα, της Βοιωτίας με 12.880 στρέμματα και της Άρτας με 12.233 στρέμματα. Οι λιγότερες εκτάσεις πυκνώσεων καταγράφηκαν σε Πρέβεζα, Φωκίδα και Δράμα.
      Στο σύνολο των θεωρημένων Δασικών Χαρτών της χώρας (αντιστοιχούν στο 51,53% της ελληνικής επικράτειας), οι οικιστικές πυκνώσεις αποτελούν το 0,17%, δηλαδή 113.079 στρέμματα. Από αυτήν την έκταση, σύμφωνα με τα στοιχεία του Κτηματολογίου, το 17,15% βρίσκεται σε δάση, δασικές, χορτολιβαδικές και βραχώδεις περιοχές, δηλαδή 19.394 στρέμματα, τα οποία θα μπορούν να υπαχθούν στον προωθούμενο νόμο για τη διατήρηση των δασικών αυθαιρέτων.
      Έως σήμερα έχουν κυρωθεί Δασικοί Χάρτες για το 40,41% της έκτασης της χώρας, ενώ έχουν αναρτηθεί χάρτες για το 52,7%. Οι οριστικές αντιρρήσεις των πολιτών έως σήμερα έχουν φτάσει τις 153.000 και αντιστοιχούν σε 765.000 στρέμματα.
      Για την υπόλοιπη χώρα (δηλαδή για το περίπου 48%) η σύνταξη των Δασικών Χαρτών έχει ανατεθεί από πέρυσι σε μελετητικά γραφεία. Η μοναδική περιοχή, για την οποία δεν έχει ακόμη υπογραφεί σύμβαση είναι ο Νόμος  Έβρου. Όπως αναφέρει στο «Βήμα» στέλεχος της εταιρείας Ελληνικό Κτηματολόγιο, «εκεί είχαμε μία περιπέτεια καθώς αποκηρύχθηκε ο πρώτος ανάδοχος, απευθυνθήκαμε  στον δεύτερο, ο οποίος κατέθεσε τα απαραίτητα έγγραφα, πέρασε επιτυχώς από τον έλεγχο και περιμένουμε τώρα το Ελεγκτικό Συνέδριο. Έως το τέλος του έτους αναμένουμε την υπογραφή της τελευταίας σύμβασης από τις συνολικά 16 συμβάσεις που αφορούν στους υπόλοιπους Δασικούς Χάρτες».
    • Από Engineer
      Σημαντικά ευρήματα που καταγράφουν τις τάσεις στην παραγωγή ηλεκτρισμού τα τελευταία χρόνια σε όλον τον κόσμο καταγράφει η μελέτη – κείμενο πολιτικής της HAEE (Hellenic Association for Energy Economics - Ελληνική Εταιρεία Ενεργειακής Οικονομίας) με τίτλο «Ανασκόπηση & διεθνείς εξελίξεις στην αγορά ηλεκτρισμού». Τα κυριότερα από αυτά είναι οι αλλαγές που συντελούνται προοδευτικά τα τελευταία 20 χρόνια στη ζήτηση και την παραγωγή ενέργειας και η αλληλεπίδρασή τους με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, όπως η Συμφωνία των Παρισίων ή το ατύχημα στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα.
      Η μελέτη που εκδόθηκε από τη HAEE αποτελεί μια συλλογική εργασία που συντάχθηκε με σκοπό την ανάλυση των παγκόσμιων εξελίξεων στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας. Μέσα από τη παρακολούθηση των διεθνών εξελίξεων, σκοπός της μελέτης είναι να αποτελέσει ένα εργαλείο για την ενίσχυση του διαλόγου γύρω από τα βασικά στοιχεία της ενεργειακής πολιτικής καθώς και του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού. Επικεντρώνεται, στο φλέγον ζήτημα της κλιματικής αλλαγής, των νέων τεχνολογικών ανακαλύψεων, το ρόλο της ψηφιοποίησης και των δικτύων. Ταυτόχρονα, η μελέτη τοποθετεί στο επίκεντρο της ανάλυσης την παγκόσμια αγορά του ηλεκτρισμού. Εξετάζει τις προοπτικές και τις προκλήσεις που αναδύονται στις χώρες με την μεγαλύτερη ενεργειακή κατανάλωση παγκοσμίως. Καταγράφουμε τα βασικά πορίσματα της έκθεσης, όπως αναφέρονται από τους μελετητές, και που έχουν ιδιαίτερη σημασία για όσους ασχολούνται με τα θέματα περιβάλλοντος και ενέργειας.
      Οι γενικές τάσεις στην κατανάλωση ενέργειας και η Συμφωνία των Παρισίων
      H οικονομική, αλλά και πληθυσμιακή μεγέθυνση κυρίως των χωρών εκτός του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), καθοδηγούν την ανοδική τάση που ακολουθεί η παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η επιστημονική κοινότητα έχει επανειλημμένως προειδοποιήσει για τις περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις που απορρέουν από αυτή την ανοδική πορεία.
      Η συμφωνία των Παρισίων για την κλιματική αλλαγή, αποτελεί την πρώτη οικουμενική συμφωνία με προσανατολισμό τη μετάβαση προς τη χρησιμοποίηση εναλλακτικών και φιλικότερων προς το περιβάλλον καυσίμων. Οι Εθνικές υποσχέσεις όμως, διαφέρουν σημαντικά από τις τρέχουσες πολιτικές για το κλίμα, γεγονός που συνεπάγεται σταδιακή αύξηση του ποσοστού εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και ταυτόχρονα την ανησυχητική αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη.
      Η τεχνολογική καινοτομία και οι τάσεις στην παραγωγή και ζήτηση ενέργειας
      Η χρησιμοποίηση των τεχνολογικών καινοτομιών σε όλο το εύρος της ενεργειακής δραστηριότητας, αναμφίβολα συμβάλλει στην καταπολέμηση των αρνητικών επιδράσεων και ενισχύει την ενεργειακή μετάβαση προς φιλικότερες μορφές ενέργειας. Επιγραμματικά, η ψηφιοποίηση, τα έξυπνα δίκτυα, η ηλεκτροκίνηση, η αποθήκευση ενέργειας, η επανάσταση της εξόρυξης σχιστολιθικού φυσικού αερίου και τα υπεράκτια αιολικά πάρκα, είναι μερικές από τις χιλιάδες τεχνολογικές εξελίξεις που ενισχύουν την απεξάρτηση από τις ρυπογόνες μορφές ενέργειας και συμβάλλουν στην προστασία του πλανήτη.
      Επιπλέον, η στάση που θα ακολουθήσουν οι λεγόμενοι εθνικοί ρυπαντές είναι κομβικής σημασίας στην προσπάθεια μείωσης των εκπομπών, καθώς στις μέρες μας παρατηρείται σταδιακά έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον και ένας γενικευμένος προσανατολισμός των ενεργειακών κολοσσών προς τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Παράλληλα, η τάση της παγκόσμιας κατανάλωσης ενέργειας, αναμένεται να είναι ανοδική για όλες τις μορφές ενέργειας, πλην του άνθρακα, για τον οποίο, από το 2030 και μετέπειτα, αναμένεται σταδιακή απεξάρτηση από την κατανάλωση του.
      Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις, τα πετρελαϊκά αποθέματα επαρκούν για να καλύψουν τη συνολική ζήτηση μέχρι τα μέσα του παρόντος αιώνα, ενώ η αγορά του φυσικού αερίου αναμένεται να λειτουργήσει ως γέφυρα για την μετάβαση από τη σημερινή κατάσταση στην αποκαλούμενη πράσινη οικονομία του μέλλοντος. Παράλληλα, παρατηρείται αντίστροφη τάση μεταξύ της σταδιακής ελάττωσης της χρησιμοποίησης πυρηνικής ενέργειας και της όλο και μεγαλύτερης διείσδυσης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ).
      Η παγκόσμια εικόνα στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας
      Αναλυτικότερα, όσον αφορά την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ των έξι μεγαλύτερων καταναλωτών σε παγκόσμια κλίμακα (ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Ιαπωνία), παρατηρούμε σημαντικές διαφοροποιήσεις στη χρησιμοποίηση των διαφόρων μορφών ενέργειας, ανάλογα με τον ορυκτό πλούτο ή την πολιτική που ακολουθεί η κάθε χώρα ξεχωριστά. Παρακάτω συνοψίζουμε τις τάσεις που επικρατούν και την εξέλιξη του ενεργειακού μείγματος για τις προαναφερθείσες χώρες.
      Στο διάστημα μεταξύ 1990–2015, οι ΗΠΑ στράφηκαν προς την απανθρακοποίηση, η οποία ξεκίνησε από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 (53%) και κατέληξε το 2015 σε ποσοστό της τάξεως του 34%. Ταυτόχρονα, παρατηρείται άνοδος στη χρησιμοποίηση του φυσικού αερίου (32%, 2015). Επιπλέον, σταθερές τιμές κατά τη διάρκεια των υπό εξέταση ετών εμφανίζει η χρησιμοποίηση πυρηνικής (19%) και υδροηλεκτρικής (6%) ενέργειας. Ενώ, από το 2005 και μετέπειτα διακρίνεται εντυπωσιακή άνοδος στις ΑΠΕ, οι οποίες κατέλαβαν το 7% για το 2015.
      Οι χώρες που ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν πετύχει σταδιακή μείωση του ποσοστού χρησιμοποίησης άνθρακα σε ποσοστό μικρότερο του 26%. Το συγκεκριμένο ποσοστό βρίσκονταν στο 40% στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Επιπλέον, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η μεταβολή του φυσικού αερίου, η οποία μέχρι το 2008 αυξανόταν συνεχώς (23%), όμως από το σημείο αυτό και έπειτα παρατηρείται σταδιακή μείωση του ποσοστού στα επίπεδα του 15%. Τα υδροηλεκτρικά κατέχουν σταθερή θέση στο 10% ενώ η πυρηνική ενέργεια συναντάται στο 30% κατά μέσο όρο για το υπό εξέταση διάστημα. Παράλληλα, όσον αφορά τη διείσδυση των ΑΠΕ, η ΕΕ είναι πρωτοπόρος σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες του δείγματος. Οι χώρες που απαρτίζουν την Ένωση κατάφεραν να πετύχουν αύξηση στη διείσδυση ίση με 16% για το 2015, σε σύγκριση με το 1% που βρίσκονταν το 2000.
      Τα δεδομένα για την περίπτωση της Ρωσίας εμφανίζουν μικρότερη μεταβλητότητα, καθώς το φυσικό αέριο, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, καταλαμβάνει το 50% της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η πυρηνική ενέργεια (16%), ενώ συγκριτικά χαμηλό ποσοστό κατέχει η χρησιμοποίηση του άνθρακα (15%). Τα υδροηλεκτρικά παραμένουν σταθερά στο 15%, ενώ έκπληξη προκαλεί η μηδενική διείσδυση των ΑΠΕ.
      Κίνα και Ινδία, εμφανίζουν σχεδόν ταυτόσημη χρησιμοποίηση ενεργειακών πόρων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Οι δύο χώρες, δικαίως κατέχουν τον τίτλο των δύο πιο ρυπογόνων κρατών παγκοσμίως, καθώς χρησιμοποιούσαν τον άνθρακα σε ποσοστό 75% για το 2015. Παράλληλα, η χρήση του φυσικού αερίου και της πυρηνικής ενέργειας είναι ελάχιστη, ενώ τα υδροηλεκτρικά καταλαμβάνουν ένα ποσοστό της τάξεως του 15%. Μέχρι τα τέλη του 2015, παρατηρήθηκε μικρή ένταξη αιολικών και ηλιακών μονάδων στις δύο χώρες (4%,).
      Τέλος, η περίπτωση της Ιαπωνίας, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς στο διάστημα 1990-2015, παρατηρούνται τεράστιες μεταβολές στη χρησιμοποίηση των διαθέσιμων ενεργειακών προϊόντων. Το καταστροφικό ατύχημα της Φουκουσίμα το 2011, ανάγκασε τη χώρα να μηδενίσει τη χρήση πυρηνικής ενέργειας με ταυτόχρονη αύξηση της χρήσης των πετρελαιοειδών και των ΑΠΕ. Παράλληλα, είναι η μοναδική χώρα όπου συναντάται σταδιακή αύξηση της χρήσης του άνθρακα (33%, 2015), ενώ επίσης και το φυσικό αέριο κατέχει σημαντικό και συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό (39%, 2015) της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
      Η Ελληνική Εταιρεία Ενεργειακής Οικονομίας είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που φέρνει σε επαφή όλους εκείνους που μελετούν, συζητούν και προωθούν τη γνώση της ενέργειας, του περιβάλλοντος και της οικονομίας στη χώρα μας. Δρα ως ανεξάρτητο σώμα συμβούλων για εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς, στους οποίους παρέχει μια ευρεία συνεισφορά σε ενεργειακά, οικονομικά, χάραξης πολιτικής και θεωρητικά θέματα. Η Ελληνική Εταιρεία Ενεργειακής Οικονομίας είναι η Ελληνική θυγατρική του Διεθνούς Συνδέσμου Ενεργειακής Οικονομίας. Ιδρύθηκε το 2015 στην Ελλάδα, και έχει έναν παγκόσμιο προσανατολισμό, καλωσορίζοντας τη συμμετοχή ερευνητών και επαγγελματιών από όλο τον κόσμο, οι οποίοι ενδιαφέρονται για θέματα συναφών με την οικονομία και την ενέργεια. Η HAEE αποτελεί το ελληνικό παράρτημα της Διεθνούς Εταιρείας Ενεργειακής Οικονομίας (IAEE).
      Δείτε την μελέτη εδώ: https://www.haee.gr/el/εκδόσεις/εκδόσεις-της-haee/haee-policy-reports-n02-gr/

      View full είδηση
×

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.