Jump to content
  • Novatron
  • Engineer

    Μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO η αρχαία Βαβυλώνα

    Sign in to follow this  

    Έπειτα από προσπάθειες 40 ετών των ιρακινών αρχών, η αρχαία Βαβυλώνα ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO.

    Η αρχαία πόλη, που βρίσκεται 100 χλμ. νότια της Βαγδάτης, στις όχθες του Ευφράτη, ήταν νευραλγικό κέντρο της αρχαίας βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας, πριν από 4.000 χρόνια.

    Οι Ιρακινοί αρχαιολόγοι επιδίωκαν από το 1982 –αλλά χωρίς επιτυχία μέχρι και σήμερα– να εντάξουν στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο, έκτασης 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Μόλις στο 15% του χώρου αυτού έχουν γίνει ανασκαφές.

    Σύμφωνα με τον διευθυντή της Υπηρεσίας Αρχαιοτήτων της Βασόρας, Κάχταν αλ Άμπιντ, που παρουσίασε τον φάκελο στην Επιτροπή της UNESCO που συνεδρίασε στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, η Βαβυλώνα «ήταν η μεγαλύτερη πόλη της αρχαίας ιστορίας».

    Το Ιράκ υπερηφανεύεται ότι είναι το λίκνο της γραφής, καθώς οι παλαιότερες πινακίδες με σφηνοειδή γραφή χαράχτηκαν εκεί πριν από περίπου 5.500 χρόνια, και ότι οι Βαβυλώνιοι ήταν ο πολιτισμός «της γραφής, της διοίκησης και των επιστημών».

    Η ένταξη της Βαβυλώνας στη λίστα των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς «θα ενθαρρύνει τις έρευνες», ενώ συνιστά επίσης «δωρεάν διαφήμιση για τον τουρισμό», σύμφωνα με τον Κάχταν αλ Άμπιντ.

    Η αρχαία Βαβυλώνα κατέχει ιδιαίτερη θέση στην παγκόσμια ιστορία και τη μυθολογία, με την περίφημη Πύλη της Ιστάρ, τους κρεμαστούς κήπους, που έχουν χαρακτηριστεί ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, και τον Πύργο της Βαβέλ.

    Να σημειωθεί πάντως ότι η ακριβής τοποθεσία των δύο τελευταίων, εμβληματικών μνημείων, παραμένει μέχρι και σήμερα αντικείμενο συζήτησης.

    Το Ιράκ έχει τουλάχιστον 7.000 αρχαιολογικούς χώρους στο έδαφός του και από αυτούς οι πέντε έχουν ανακηρυχθεί μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς: την ακρόπολη της Ερμπίλ (Άρβηλα), τα Έλη της Μεσοποταμίας, τη Χάτρα, στη Σαμάρα και την Ασούρ.

    Τα τρία τελευταία θεωρούνται απειλούμενα: η Χάτρα επειδή το 2014 οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους επιδόθηκαν εκεί σε «πολιτισμική εξολόθρευση», η Σαμάρα λόγω των διαθρησκευτικών ταραχών και η Ασούρ λόγω του σχεδίου κατασκευής ενός φράγματος που την θέτει σε κίνδυνο.

    Το Ιράκ, που στα τέλη του 2017 κήρυξε τη νίκη του στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, προσπαθεί με κάθε τρόπο να καθησυχάσει τους επενδυτές και τους τουρίστες, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων και το γεγονός ότι οι βιαιοπραγίες έχουν περιοριστεί σημαντικά σε όλη τη χώρα.

    Οι αρχαιολόγοι ελπίζουν ότι με την ένταξη της Βαβυλώνας στη λίστα των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς θα αυξηθούν και οι πόροι που προορίζονται για τον πολιτισμό, τον «φτωχό συγγενή» του προϋπολογισμού της χώρας.

    Edited by Engineer

    Sign in to follow this  


    User Feedback


    There are no comments to display.



    Create an account or sign in to comment

    You need to be a member in order to leave a comment

    Create an account

    Sign up for a new account in our community. It's easy!

    Register a new account

    Sign in

    Already have an account? Sign in here.

    Sign In Now

  • Similar Content

    • By Engineer
      Υπάρχουν πάνω από 1000 Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO σε όλο τον κόσμο.
      Περιλαμβάνουν μνημεία πολιτιστικά, φυσικά και μικτών κατηγοριών που βρίσκονται σε πάνω από 160 χώρες του κόσμου.
      Η χώρα που διαθέτει τα περισσότερα είναι η Ιταλία με 54 ενώ ακολουθεί η Κίνα με 53. Η λίστα που εγκαινιάστηκε το 1978, περιλαμβάνει διάσημους προορισμούς πως το Ταζ Μαχάλ στην Ινδία, την Πέτρα στην Ιορδανία και το Εθνικό Πάρκο του Γέλοουστοουν.
      Η Ελλάδα διαθέτει 18 Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς – μεταξύ αυτός ο Ναός του Επικούρειου Απόλλωνος στις Βάσσες, ο Αρχαιολογικός χώρος Ακροπόλεως Αθηνών και ο Αρχαιολογικός χώρος Δελφών.
       
    • By Engineer
      Υπάρχουν πάνω από 1000 Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO σε όλο τον κόσμο.
      Περιλαμβάνουν μνημεία πολιτιστικά, φυσικά και μικτών κατηγοριών που βρίσκονται σε πάνω από 160 χώρες του κόσμου.
      Η χώρα που διαθέτει τα περισσότερα είναι η Ιταλία με 54 ενώ ακολουθεί η Κίνα με 53. Η λίστα που εγκαινιάστηκε το 1978, περιλαμβάνει διάσημους προορισμούς πως το Ταζ Μαχάλ στην Ινδία, την Πέτρα στην Ιορδανία και το Εθνικό Πάρκο του Γέλοουστοουν.
      Η Ελλάδα διαθέτει 18 Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς – μεταξύ αυτός ο Ναός του Επικούρειου Απόλλωνος στις Βάσσες, ο Αρχαιολογικός χώρος Ακροπόλεως Αθηνών και ο Αρχαιολογικός χώρος Δελφών.
       

      View full είδηση
    • By Engineer
      Την εγγραφή της Τέχνης της Ξερολιθιάς στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας ενέκρινε μετ’ επαίνων η Διακυβερνητική Επιτροπή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στη 13η ετήσια συνεδρίασή της (Port Louis, Μαυρίκιος, 26 Νοεμβρίου – 1 Δεκεμβρίου 2018).
      Η εγγραφή έγινε ύστερα από τον κοινό φάκελο υποψηφιότητας που υπέβαλε η Ελλάδα (Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς) μαζί με άλλες επτά χώρες (Γαλλία, Ελβετία, Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Κύπρος, Σλοβενία).
      Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού που ενημερώνει για τα παραπάνω, «οι ξερολιθικές κατασκευές συνδέονται άμεσα με την παραδοσιακή οργάνωση του παραγωγικού χώρου των αγροτικών κοινοτήτων και με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα κάθε τόπου. Αποτελούν παγκόσμιο σύμβολο και τεκμήριο της σχέσης που συγκροτήθηκε ιστορικά μεταξύ ανθρώπου και περιβάλλοντος, καθώς είναι οι πανταχού παρόντες μάρτυρες του ανθρώπινου μόχθου».
      «Σε κάθε τους μορφή -μονοπάτια, γεφύρια, αναβαθμίδες, εντυπωσιακά σύνολα καλλιεργειών σε πεζούλες, ταπεινά κτίσματα γεωργοκτηνοτροφικής χρήσης, ποικίλες κατασκευές που υποστηρίζουν συστήματα διαχείρισης του νερού, τοίχοι αντιστήριξης, περιφράξεις, διαμόρφωση χωραφιών και κήπων, οδικά δίκτυα- οι ξερολιθικές κατασκευές συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην οικολογική ισορροπία, ειδικά σε περιοχές που μαστίζονται από την εδαφική διάβρωση και άλλες δυσμενείς κλιματικές και εδαφικές συνθήκες», συνεχίζει η ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ.
      «Η τέχνη της ξερολιθιάς εξασκείται και σήμερα (όπως και στο παρελθόν) από αγρότες και επαγγελματίες τεχνίτες της πέτρας. Η μετάδοση της παραδοσιακής τεχνογνωσίας στις νεότερες γενιές γίνεται από τους παλαιότερους κατόχους της τέχνης (μάστορες) αλλά και από οργανωμένους φορείς εκμάθησης και εξάσκησης. Τα τελευταία χρόνια πάντως η συμβολή της στην οργάνωση και συγκρότηση τοπίων και ταυτοτήτων υπογραμμίζεται πλέον σε διεθνές επίπεδο όλο και περισσότερο», προσθέτει το ΥΠΠΟΑ.
      Η Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Υπηρεσία του ΥΠΠΟΑ, αρμόδια για την εφαρμογή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της ‘Αυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στην Ελλάδα, αποδίδει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάδειξη του ελληνικού αγροτικού τοπίου ως πολιτισμικού αγαθού, καθώς αποτελεί ένα ευρύ πλέγμα πολιτισμικών εμπειριών και βαθιά ριζωμένων στον χρόνο πολιτισμικών πρακτικών, μεταξύ των οποίων και παραδοσιακές τεχνογνωσίες, όπως αυτή της ξερολιθιάς.
      Όπως, δε, πληροφορεί το ΥΠΠΟΑ, η Τέχνη της Ξερολιθιάς είναι το έκτο στοιχείο ‘Αυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς που εγγράφει η χώρα μας στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της ‘Αυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας (UNESCO, 2003). Έχουν προηγηθεί το 2013 η Μεσογειακή Διατροφή (από κοινού με την Ιταλία, Ισπανία, Μαρόκο, Πορτογαλία, Κύπρο, Κροατία), το 2014 η Τεχνογνωσία της Παραδοσιακής Μαστιχοκαλλιέργειας στη Χίο, το 2015 η Τηνιακή Μαρμαροτεχνία, το 2016 το εθιμικό δρώμενο των Μωμόερων σε οκτώ χωριά της Κοζάνης και το 2017 το Ρεμπέτικο.
      Η Ελλάδα έχει υποβάλει δύο ακόμα διεθνικούς φακέλους υποψηφιότητας για εγγραφές στον ίδιο Κατάλογο της UNESCO. Πρόκειται για την υποψηφιότητα της Ψαλτικής Τέχνης (Βυζαντινή Ψαλτική), που υποβλήθηκε από κοινού με την Κύπρο, και τη Μετακινούμενη Κτηνοτροφία στη Μεσόγειο και τις ‘Αλπεις (από κοινού με Ιταλία και Αυστρία). Και οι δύο φάκελοι πρόκειται να αξιολογηθούν από τις αρμόδιες επιτροπές της UNESCO το φθινόπωρο του 2019.
      Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
       

      View full είδηση
    • By Engineer
      Την εγγραφή της Τέχνης της Ξερολιθιάς στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας ενέκρινε μετ’ επαίνων η Διακυβερνητική Επιτροπή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στη 13η ετήσια συνεδρίασή της (Port Louis, Μαυρίκιος, 26 Νοεμβρίου – 1 Δεκεμβρίου 2018).
      Η εγγραφή έγινε ύστερα από τον κοινό φάκελο υποψηφιότητας που υπέβαλε η Ελλάδα (Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς) μαζί με άλλες επτά χώρες (Γαλλία, Ελβετία, Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Κύπρος, Σλοβενία).
      Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού που ενημερώνει για τα παραπάνω, «οι ξερολιθικές κατασκευές συνδέονται άμεσα με την παραδοσιακή οργάνωση του παραγωγικού χώρου των αγροτικών κοινοτήτων και με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα κάθε τόπου. Αποτελούν παγκόσμιο σύμβολο και τεκμήριο της σχέσης που συγκροτήθηκε ιστορικά μεταξύ ανθρώπου και περιβάλλοντος, καθώς είναι οι πανταχού παρόντες μάρτυρες του ανθρώπινου μόχθου».
      «Σε κάθε τους μορφή -μονοπάτια, γεφύρια, αναβαθμίδες, εντυπωσιακά σύνολα καλλιεργειών σε πεζούλες, ταπεινά κτίσματα γεωργοκτηνοτροφικής χρήσης, ποικίλες κατασκευές που υποστηρίζουν συστήματα διαχείρισης του νερού, τοίχοι αντιστήριξης, περιφράξεις, διαμόρφωση χωραφιών και κήπων, οδικά δίκτυα- οι ξερολιθικές κατασκευές συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην οικολογική ισορροπία, ειδικά σε περιοχές που μαστίζονται από την εδαφική διάβρωση και άλλες δυσμενείς κλιματικές και εδαφικές συνθήκες», συνεχίζει η ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ.
      «Η τέχνη της ξερολιθιάς εξασκείται και σήμερα (όπως και στο παρελθόν) από αγρότες και επαγγελματίες τεχνίτες της πέτρας. Η μετάδοση της παραδοσιακής τεχνογνωσίας στις νεότερες γενιές γίνεται από τους παλαιότερους κατόχους της τέχνης (μάστορες) αλλά και από οργανωμένους φορείς εκμάθησης και εξάσκησης. Τα τελευταία χρόνια πάντως η συμβολή της στην οργάνωση και συγκρότηση τοπίων και ταυτοτήτων υπογραμμίζεται πλέον σε διεθνές επίπεδο όλο και περισσότερο», προσθέτει το ΥΠΠΟΑ.
      Η Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Υπηρεσία του ΥΠΠΟΑ, αρμόδια για την εφαρμογή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της ‘Αυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στην Ελλάδα, αποδίδει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάδειξη του ελληνικού αγροτικού τοπίου ως πολιτισμικού αγαθού, καθώς αποτελεί ένα ευρύ πλέγμα πολιτισμικών εμπειριών και βαθιά ριζωμένων στον χρόνο πολιτισμικών πρακτικών, μεταξύ των οποίων και παραδοσιακές τεχνογνωσίες, όπως αυτή της ξερολιθιάς.
      Όπως, δε, πληροφορεί το ΥΠΠΟΑ, η Τέχνη της Ξερολιθιάς είναι το έκτο στοιχείο ‘Αυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς που εγγράφει η χώρα μας στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της ‘Αυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας (UNESCO, 2003). Έχουν προηγηθεί το 2013 η Μεσογειακή Διατροφή (από κοινού με την Ιταλία, Ισπανία, Μαρόκο, Πορτογαλία, Κύπρο, Κροατία), το 2014 η Τεχνογνωσία της Παραδοσιακής Μαστιχοκαλλιέργειας στη Χίο, το 2015 η Τηνιακή Μαρμαροτεχνία, το 2016 το εθιμικό δρώμενο των Μωμόερων σε οκτώ χωριά της Κοζάνης και το 2017 το Ρεμπέτικο.
      Η Ελλάδα έχει υποβάλει δύο ακόμα διεθνικούς φακέλους υποψηφιότητας για εγγραφές στον ίδιο Κατάλογο της UNESCO. Πρόκειται για την υποψηφιότητα της Ψαλτικής Τέχνης (Βυζαντινή Ψαλτική), που υποβλήθηκε από κοινού με την Κύπρο, και τη Μετακινούμενη Κτηνοτροφία στη Μεσόγειο και τις ‘Αλπεις (από κοινού με Ιταλία και Αυστρία). Και οι δύο φάκελοι πρόκειται να αξιολογηθούν από τις αρμόδιες επιτροπές της UNESCO το φθινόπωρο του 2019.
      Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
       
    • By Engineer
      Στο 45% των περίπου 200 φυσικών τοπίων που έχουν χαρακτηριστεί μέρος της Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την Εκπαιδευτική, Επιστημονική και Επιμορφωτική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) διαπράττεται λαθροθηρία, παράνομη αλιεία ή παράνομη υλοτομία, καταγγέλλει σε έκθεσή της η μη κυβερνητική οργάνωση Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF).
       
      «Τα είδη που έχουν συμπεριληφθεί στη CITES (τη Σύμβαση για το διεθνές εμπόριο ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση) πέφτουν θύματα παράνομης απόσπασης στο 45% των φυσικών τοπίων που έχουν χαρακτηριστεί μέρος της Παγκόσμιας Κληρονομιάς», καταγγέλλει η ΜΚΟ.
       
      Σχεδόν το 1/3 των τίγρεων που ζουν σε άγρια κατάσταση στη φύση και το 40% των ελεφάντων της Αφρικής ζουν στα τοπία του καταλόγου της UNESCO. Τα τελευταία αποτελούν ενίοτε τα τελευταία φυσικά περιβάλλοντα για είδη που απειλούνται με εξαφάνιση. Αυτό ισχύει για τους ρινόκερους της Ιάβας, στην Ινδονησία, ή την πυγμαία φώκαινα της Καλιφόρνιας, ένα κητώδες που ζει στον Κόλπο του Μεξικού.
       
      Σύμφωνα με την έκθεση, λαθροθηρία ευάλωτων και απειλούμενων ειδών, πρωτίστως των ελεφάντων, των ρινόκερων και των τίγρεων, καταγράφεται σε τουλάχιστον 43 τοπία της Παγκόσμιας Κληρονομιάς, ενώ περιπτώσεις παράνομης υλοτομίας, περιλαμβανομένων και πολύτιμων ειδών χλωρίδας, όπως του ροδόξυλου ή του εβένου, καταγράφηκαν σε 26 τοπία.
       
      Σε ό,τι αφορά στην παράνομη αλιεία, αυτή αναφέρθηκε σε 18 από τα 39 θαλάσσια και παράκτια τοπία που συμπεριλαμβάνονται σήμερα στον κατάλογο.
       
      Η WWF υπογραμμίζει ωστόσο ότι κάθε εκτίμηση για το εύρος των δραστηριοτήτων αυτών είναι εξ ορισμού δύσκολη λόγω της παράνομης φύσης τους. Η λαθροθηρία στα τοπία της UNESCO θέτει σε κίνδυνο τόσο είδη που απειλούνται με εξαφάνιση, όσο και τις τοπικές οικονομίες, αφού γίνονται πολύ λιγότερο ελκυστικά για τους τουρίστες που θέλουν να θαυμάσουν τα ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον.
       
      Η WWF εκτιμά ότι η λαθροθηρία των ελεφάντων στερεί κάθε χρόνο από την αφρικανική ήπειρο έσοδα 25 εκατομμυρίων δολάρια (23,5 εκατ. ευρώ) από τον τουρισμό. Με ετήσια αξία που εκτιμάται πως κυμαίνεται από 15 ως 20 δισεκ. δολάρια, η αγορά του λαθρεμπορίου ειδών της άγριας πανίδας κατατάσσεται στην τέταρτη θέση παγκοσμίως, υπολειπόμενη μόνο των αγορών των ναρκωτικών, της παραχάραξης και της εμπορίας ανθρώπων, σύμφωνα με την έκθεση της ΜΚΟ.
       
      Σε ό,τι αφορά στο παράνομο εμπόριο κατασκευαστικής ξυλείας (ξύλου που προορίζεται για κάθε άλλη χρήση πλην της καύσης για θέρμανση), σε αυτό αποδίδεται το 90% της εκδάσωσης που καταγράφεται στις μεγάλες τροπικές χώρες και υπολογίζεται ότι έχει έσοδα από 30 ως 100 δισεκ. δολάρια τον χρόνο, σύμφωνα με τη WWF. Στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι στη λαθροθηρία ειδών που έχουν συμπεριληφθεί στη CITES επιδίδονται τόσο «τοπικοί πληθυσμοί» όσο και «ξένοι εγκληματίες». Ωστόσο η WWF επισημαίνει ότι πρέπει να γίνεται διάκριση ανάμεσα στη λαθροθηρία «μικρής κλίμακας» από κατοίκους που θέλουν να τραφούν για παράδειγμα, και τη δραστηριότητα «ευρείας κλίμακας από εγκληματικά δίκτυα».
       
      Πηγή: http://greenagenda.gr/%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CE%BB%CE%B1%CE%B8%CF%81%CE%BF%CE%B8%CE%B7%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BB%CE%B1%CE%B8%CF%81%CE%BF%CF%8B%CE%BB%CE%BF%CF%84%CE%BF%CE%BC/
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.