Jump to content
  • Novatron
  • Engineer

    Οι πιο ακριβές πόλεις στον κόσμο σε κόστος διαβίωσης

    Sign in to follow this  

    Το Παρίσι και το Χονγκ Κονγκ για πρώτη φορά κατατάχθηκαν μαζί με τη Σιγκαπούρη ως οι ακριβότερες πόλεις για να ζει κανείς, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε με τις υπηρεσίες κοινής ωφελείας και τις μεταφορές να αυξάνουν το κόστος διαβίωσης.

    Η Ζυρίχη, η Γενεύη και η Οσάκα της Ιαπωνίας ακολουθούν σε κοντινή απόσταση, ενώ πόλεις αναδυόμενων αγορών όπως η Κωνσταντινούπολη και η Μόσχα έπεσαν στην κατάταξη εξαιτίας του υψηλού πληθωρισμού και της υποτίμησης του νομίσματος τους, σύμφωνα με την έρευνα του Economist Intelligence Unit (EIU) σε 133 πόλεις.

    Για την έρευνα του EIU, οι μελετητές συνέκριναν το κόστος περισσότερων των 150 προϊόντων και υπηρεσιών, όπως αυτοκίνητα, τρόφιμα, ενοίκιο, μεταφορές και ενδύματα σε 133 πόλεις. Ένα γυναικείο κούρεμα κοστίζει περίπου 15 δολάρια στο Μπάνγκαλορ της Ινδίας, συγκριτικά με 210 στη Νέα Υόρκη, για παράδειγμα, ενώ ένα μπουκάλι μπύρας κοστίζει περίπου μισό δολάριο στο Λάγος της Νιγηρίας και πάνω από 3 δολάρια στη Ζυρίχη.

    Οι βρετανικές πόλεις ανέβηκαν μερικές θέσεις ένα χρόνο αφότου υποχώρησαν στο χαμηλότερο επίπεδο εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες εξαιτίας της αβεβαιότητας του Brexit, με το Λονδίνο να έρχεται στην 22η θέση και το Μάντσεστερ στην 51η καταγράφοντας αντίστοιχα άνοδο οκτώ και πέντε θέσεων.

    Ωστόσο η υποχώρηση μιας πόλης στην κατάταξη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η ζωή έγινε αυτομάτως πιο φθηνή για τους κατοίκους της, καθώς οι τιμές προσαρμόζονται στον πληθωρισμό συχνά πιο γρήγορα από τους μισθούς, δήλωσε η Γκιουνές Τσανσίζ από το ινστιτούτο World Resources Institute (WRI).

    «Το κόστος διαβίωσης στην Κωνσταντινούπολη, για παράδειγμα, φαίνεται να έχει μειωθεί, αλλά καθώς έχουν αυξηθεί οι δαπάνες των νοικοκυριών, αυτό δεν έχει θετικό αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή των κατοίκων», δήλωσε η Τσανσίζ, διευθύντρια του προγράμματος του WRI ‘Βιώσιμες Πόλεις της Τουρκίας’.

    H Δυτική Ευρώπη πρωταγωνιστει στην λίστα καθώς τρείς πόλεις βρίσκονται στην πρώτη πεντάδα και τέσσερις ανάμεσα στις δέκα ακριβότερες πόλεις του κόσμου Από την Ασία πρέρχονται τέσσερις πόλεις ενω το Τελ Αβιβ ειναι η μοναδική εκπρόσωπος της Μέσης Ανατολής Το Τελ Αβίβ, που κατατάχθηκε στην 28η θέση μόλις πέντε χρόνια πριν, βρίσκεται δίπλα στο Λος Άντζελες, ως η δέκατη πιο ακριβή πόλη στην έρευνα. Η ανατίμηση του νομίσματος συνέβαλε στην αύξηση αυτή, αλλά το Τελ Αβίβ έχει επίσης ένα συγκεκριμένο κόστος που αυξάνει τις τιμές, ιδίως εκείνες που αφορούν την αγορά, την ασφάλιση και τη συντήρηση ενός αυτοκινήτου, οι οποίες ωθούν το κόστος μεταφοράς 64% πάνω από τις τιμές της Νέας Υόρκης

    Στην έβδομη και κοινή δέκατη θέση αντίστοιχα, η Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες είναι οι μόνες πόλεις στις πρώτες 10 από τη Βόρεια Αμερική.
     
    Μεθοδολογία
     
    Για τις ανάγκες της έρευνας συγκεντρώνονται περισσότερες από 50.000 τιμές κάθε Μάρτιο και Σεπτέμβριο και δημοσιεύεται τον Ιούνιο και τον Δεκέμβριο. Οι ερευνητές της Economist Intelligence Unit ερευνούν μια σειρά καταστημάτων: σούπερ μάρκετ, καταστήματα μεσαίου κόστους και εξειδικευμένα καταστήματα ειδικών τιμών. Οι τιμές αντικατοπτρίζουν το κόστος για περισσότερα από 160 είδη σε κάθε πόλη. Οι συγκεντρωμένες τιμές μετατρέπονται στη συνέχεια σε ένα κεντρικό νόμισμα (δολάρια ΗΠΑ) χρησιμοποιώντας την τρέχουσα συναλλαγματική ισοτιμία και σταθμίζονται προκειμένου να επιτευχθούν συγκριτικοί δείκτες.

    5.jpg

    Sign in to follow this  


    User Feedback


    There are no comments to display.



    Create an account or sign in to comment

    You need to be a member in order to leave a comment

    Create an account

    Sign up for a new account in our community. It's easy!

    Register a new account

    Sign in

    Already have an account? Sign in here.

    Sign In Now

  • Similar Content

    • By tetris
      Δεν είναι λίγες οι φορές που ειδήσεις για εκατοντάδες νεκρούς λόγω πλημμυρών στην Ασία κάνουν τον γύρο του κόσμου. Πολλές πόλεις στην Ασία έχουν να αντιμετωπίσουν ένα δυσεπίλυτο ζήτημα. Από τη μία η αστική ανάπτυξη τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Από την άλλη η κλιματική αλλαγή υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών της.
      Μία πρωτοποριακή πρόταση όμως υπόσχεται τη λύση…
      Μια λύση για τις πλημμύρες Οι τεχνικές παρεμβάσεις για την επίλυση του προβλήματος των πλημμυρών που εφαρμόζονται ανά τον κόσμο, μπορεί να έχουν καταφέρει να μετριάσουν τον κίνδυνο αλλά, όπως αποδεικνύεται, σίγουρα όχι να τον εξαλείψουν.
      Η Κίνα όμως έχει θέσει τώρα έναν φιλόδοξο στόχο: να μετατρέψει έως το 2020 το 80% των αστικών περιοχών της σε πόλεις – «σφουγγάρια». Πόλεις που θα μπορούν να απορροφούν και να επαναχρησιμοποιούν τουλάχιστον το 70% των όμβριων υδάτων τους.
      Η πρωτοβουλία, που ξεκίνησε πειραματικά το 2015 σε 16 πόλεις, στοχεύει στο να μειώσει την ένταση της απορροής των όμβριων υδάτων, ενισχύοντας και κατανέμοντας τις δομές απορρόφησης πιο ομοιόμορφα και συνάμα οικολογικά. Η συλλογή του νερού της βροχής, αυξάνει αυτόματα και τη διαθεσιμότητα νερού για διάφορες χρήσεις. Έτσι η προσέγγιση αυτή όχι μόνο μειώνει τις πλημμύρες αλλά ενισχύει και τις αποθήκες νερού μιας πόλης.
      Πως μια πόλη γίνεται «σφουγγάρι»Πώς μοιάζει όμως μια πόλη – σφουγγάρι; Η πόλη του Lingang κοντά στη Σαγκάη, είναι ένα πολύ τυπικό παράδειγμα. Κάθε ελεύθερος χώρος στην πόλη έχει γίνει ένα μικρός ή μεγάλος κήπος με μπόλικο χώμα και φυτά και δέντρα που περιμένουν να ποτιστούν. Στην πόλη έχουν διατηρηθεί φυσικοί υγρότοποι που συγκεντρώνουν το νερό της βροχής, αλλά έχουν δημιουργηθεί και τεχνητές δομές όπως λίμνες και σιντριβάνια. Οι στέγες των κτιρίων έχουν γίνει «πράσινες», ενώ τα πεζοδρόμια είναι διαπερατά με το νερό να μπορεί να βρει διέξοδο στο χώμα ή να συγκεντρωθεί σε υπόγειες δεξαμενές για επαναχρησιμοποίηση. Φιλοδοξώντας να γίνει το πρότυπο για τις πόλεις – σφουγγάρια της Κίνας, η διοίκηση της πόλης Lingang έχει επενδύσει 119 εκατομμύρια δολάρια σε αναβαθμίσεις και καινοτομίες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν το παράδειγμα για την πλειοψηφία των κινεζικών πόλεων που δεν διαθέτουν σύγχρονες υποδομές απορροής υδάτων.
      Οι κινεζικές πόλεις καταβάλλουν αξιοσημείωτες προσπάθειες. Σε μια δέσμευση να επεκτείνει την κάλυψη της αστικής πράσινης φύσης, η Σαγκάη ανακοίνωσε στις αρχές του 2016 την κατασκευή 400.000 τετραγωνικών μέτρων κήπων στις στέγες των κτιρίων της. Το έργο είναι μια συνεργατική προσπάθεια μεταξύ των ρυθμιστικών αρχών των πόλεων, των ιδιοκτητών ακινήτων και των μηχανικών.
        Μια απάντηση στην κλιματική αλλαγή Με την κλιματική αλλαγή να απλώνει ένα πέπλο νέφους και αφόρητης ζέστης πάνω από την Κίνα, οι πόλεις - σφουγγάρια δίνουν επίσης μια απάντηση στο πως αντιμετωπίζεται το μεγαλύτερο πρόβλημα του πλανήτη. Μπορούν να μειώσουν τη θερμοκρασία στις αστικές περιοχές που πνίγονται από το μπετόν.
      Τα φυτά και τα δέντρα απορροφούν νερό και στη συνέχεια το απελευθερώνουν μέσω της εξάτμισης. Αυτό δημιουργεί ένα φαινόμενο ψύξης, με τον ίδιο τρόπο που ο ιδρώτας που εξατμίζεται από το δέρμα κατεβάζει τη θερμοκρασία των ανθρώπων.
      «Η πτώση της θερμοκρασίας θεωρείται σε μεγάλο βαθμό ένα συμπληρωματικό πλεονέκτημα των πόλεων - σφουγγαριών. Και με τις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στην Κίνα και σε πολλά μέρη του κόσμου, γίνεται ένα βασικό εργαλείο στον στο να γίνουν οι πόλεις μας ανθεκτικές στο κλίμα», δήλωσε ο Boping Chen, διευθυντής του think tank World Future Council.
      Και πόλεις - δάση   Ενώ η Κίνα είναι αντιμέτωπη με τις τεράστιες οικονομικές και υλικοτεχνικές προκλήσεις της εποχής για τη δημιουργία πόλεων - σφουγγαριών, ο Ιταλός αρχιτέκτονας Στεφάνο Μπόρι έχει προτείνει τη δημιουργία «δασικών πόλεων» στη χώρα.
      Ο Μπόρι, ο οποίος έγινε πρωτοσέλιδο στον παγκόσμιο Τύπο όταν κάλυψε δύο οικιστικά μπλοκ στο Μιλάνο με 800 δέντρα, 4.500 θάμνους και 15.000 άλλα φυτά, έχει ξεκινήσει να σχεδιάζει την κατασκευή μιας πόλης - δάσος στο Liuzhou της νότιας Κίνας.
      Σχεδιασμένη ως μια πράσινη μητρόπολη, η πόλη θα φιλοξενήσει 30.000 ανθρώπους και όλα τα κτίρια της θα καλύπτονται εξ ολοκλήρου με φυτά και δέντρα.
       

      View full είδηση
    • By tetris
      Δεν είναι λίγες οι φορές που ειδήσεις για εκατοντάδες νεκρούς λόγω πλημμυρών στην Ασία κάνουν τον γύρο του κόσμου. Πολλές πόλεις στην Ασία έχουν να αντιμετωπίσουν ένα δυσεπίλυτο ζήτημα. Από τη μία η αστική ανάπτυξη τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Από την άλλη η κλιματική αλλαγή υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών της.
      Μία πρωτοποριακή πρόταση όμως υπόσχεται τη λύση…
      Μια λύση για τις πλημμύρες Οι τεχνικές παρεμβάσεις για την επίλυση του προβλήματος των πλημμυρών που εφαρμόζονται ανά τον κόσμο, μπορεί να έχουν καταφέρει να μετριάσουν τον κίνδυνο αλλά, όπως αποδεικνύεται, σίγουρα όχι να τον εξαλείψουν.
      Η Κίνα όμως έχει θέσει τώρα έναν φιλόδοξο στόχο: να μετατρέψει έως το 2020 το 80% των αστικών περιοχών της σε πόλεις – «σφουγγάρια». Πόλεις που θα μπορούν να απορροφούν και να επαναχρησιμοποιούν τουλάχιστον το 70% των όμβριων υδάτων τους.
      Η πρωτοβουλία, που ξεκίνησε πειραματικά το 2015 σε 16 πόλεις, στοχεύει στο να μειώσει την ένταση της απορροής των όμβριων υδάτων, ενισχύοντας και κατανέμοντας τις δομές απορρόφησης πιο ομοιόμορφα και συνάμα οικολογικά. Η συλλογή του νερού της βροχής, αυξάνει αυτόματα και τη διαθεσιμότητα νερού για διάφορες χρήσεις. Έτσι η προσέγγιση αυτή όχι μόνο μειώνει τις πλημμύρες αλλά ενισχύει και τις αποθήκες νερού μιας πόλης.
      Πως μια πόλη γίνεται «σφουγγάρι»Πώς μοιάζει όμως μια πόλη – σφουγγάρι; Η πόλη του Lingang κοντά στη Σαγκάη, είναι ένα πολύ τυπικό παράδειγμα. Κάθε ελεύθερος χώρος στην πόλη έχει γίνει ένα μικρός ή μεγάλος κήπος με μπόλικο χώμα και φυτά και δέντρα που περιμένουν να ποτιστούν. Στην πόλη έχουν διατηρηθεί φυσικοί υγρότοποι που συγκεντρώνουν το νερό της βροχής, αλλά έχουν δημιουργηθεί και τεχνητές δομές όπως λίμνες και σιντριβάνια. Οι στέγες των κτιρίων έχουν γίνει «πράσινες», ενώ τα πεζοδρόμια είναι διαπερατά με το νερό να μπορεί να βρει διέξοδο στο χώμα ή να συγκεντρωθεί σε υπόγειες δεξαμενές για επαναχρησιμοποίηση. Φιλοδοξώντας να γίνει το πρότυπο για τις πόλεις – σφουγγάρια της Κίνας, η διοίκηση της πόλης Lingang έχει επενδύσει 119 εκατομμύρια δολάρια σε αναβαθμίσεις και καινοτομίες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν το παράδειγμα για την πλειοψηφία των κινεζικών πόλεων που δεν διαθέτουν σύγχρονες υποδομές απορροής υδάτων.
      Οι κινεζικές πόλεις καταβάλλουν αξιοσημείωτες προσπάθειες. Σε μια δέσμευση να επεκτείνει την κάλυψη της αστικής πράσινης φύσης, η Σαγκάη ανακοίνωσε στις αρχές του 2016 την κατασκευή 400.000 τετραγωνικών μέτρων κήπων στις στέγες των κτιρίων της. Το έργο είναι μια συνεργατική προσπάθεια μεταξύ των ρυθμιστικών αρχών των πόλεων, των ιδιοκτητών ακινήτων και των μηχανικών.
        Μια απάντηση στην κλιματική αλλαγή Με την κλιματική αλλαγή να απλώνει ένα πέπλο νέφους και αφόρητης ζέστης πάνω από την Κίνα, οι πόλεις - σφουγγάρια δίνουν επίσης μια απάντηση στο πως αντιμετωπίζεται το μεγαλύτερο πρόβλημα του πλανήτη. Μπορούν να μειώσουν τη θερμοκρασία στις αστικές περιοχές που πνίγονται από το μπετόν.
      Τα φυτά και τα δέντρα απορροφούν νερό και στη συνέχεια το απελευθερώνουν μέσω της εξάτμισης. Αυτό δημιουργεί ένα φαινόμενο ψύξης, με τον ίδιο τρόπο που ο ιδρώτας που εξατμίζεται από το δέρμα κατεβάζει τη θερμοκρασία των ανθρώπων.
      «Η πτώση της θερμοκρασίας θεωρείται σε μεγάλο βαθμό ένα συμπληρωματικό πλεονέκτημα των πόλεων - σφουγγαριών. Και με τις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στην Κίνα και σε πολλά μέρη του κόσμου, γίνεται ένα βασικό εργαλείο στον στο να γίνουν οι πόλεις μας ανθεκτικές στο κλίμα», δήλωσε ο Boping Chen, διευθυντής του think tank World Future Council.
      Και πόλεις - δάση   Ενώ η Κίνα είναι αντιμέτωπη με τις τεράστιες οικονομικές και υλικοτεχνικές προκλήσεις της εποχής για τη δημιουργία πόλεων - σφουγγαριών, ο Ιταλός αρχιτέκτονας Στεφάνο Μπόρι έχει προτείνει τη δημιουργία «δασικών πόλεων» στη χώρα.
      Ο Μπόρι, ο οποίος έγινε πρωτοσέλιδο στον παγκόσμιο Τύπο όταν κάλυψε δύο οικιστικά μπλοκ στο Μιλάνο με 800 δέντρα, 4.500 θάμνους και 15.000 άλλα φυτά, έχει ξεκινήσει να σχεδιάζει την κατασκευή μιας πόλης - δάσος στο Liuzhou της νότιας Κίνας.
      Σχεδιασμένη ως μια πράσινη μητρόπολη, η πόλη θα φιλοξενήσει 30.000 ανθρώπους και όλα τα κτίρια της θα καλύπτονται εξ ολοκλήρου με φυτά και δέντρα.
       
    • By Engineer
      Τον τρόπο με τον οποίο η ηγεσία των πόλεων θα προετοιμάσει το έδαφος για το μέλλον της βιώσιμης μετακίνησης, παρουσιάζει η Deloitte μέσω της έρευνας «City Mobility Index». Σύμφωνα με την έρευνα, οι βασικοί πυλώνες στους οποίους οι αρμόδιοι θα πρέπει να εστιάσουν είναι τρεις και πάνω σ' αυτούς θα μπορέσουν να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν ένα δομημένο σχέδιο που θα αντιλαμβάνεται και θα αναλύει αποτελεσματικά τις συνθήκες, τα δεδομένα της κάθε πόλης, καθώς και τις τάσεις που θα ορίσουν το μέλλον της μετακίνησης.
      Συγκεκριμένα:
      1. Απόδοση και ανθεκτικότητα: Η έρευνα υπογραμμίζει ως σημαντικό γεγονός οι πόλεις να συνδυάζουν ένα καλό οδικό δίκτυο με εναλλακτικούς, ασφαλείς και ολοκληρωμένους τρόπους μεταφοράς, εξασφαλίζοντας έτσι την ελαχιστοποίηση της κυκλοφοριακής συμφόρησης - και συνεπώς των αέριων ρύπων - καθώς και τη μείωση στη διάρκεια των μεταφορών.
      2. Όραμα και ηγεσία: Έμφαση δίνεται στην ανάγκη ύπαρξης οράματος και προοδευτικής σκέψης. Η αστική μετακίνηση απαιτεί καινοτομία, επενδύσεις και συνεργασία και συντονισμό όλων των ενδιαφερόμενων πλευρών. Επιπλέον, οι επιλογές που θα γίνουν θα πρέπει να ελαχιστοποιηούν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
      3. Υπηρεσίες και προσαρμογή στις ανάγκες: Η αστική μετακίνηση θα πρέπει να είναι προσβάσιμη σε όλους, με πληθώρα οικονομικά προσιτών επιλογών σε όλες τις περιοχές και φιλικούς προς το χρήστη τρόπους πρόσβασης σε μια εναλλακτικούς τρόπους μεταφοράς.
      Η έρευνα της Deloitte ανέλυσε κάθε έναν από τους βασικούς πυλώνες ξεχωριστά, εξετάζοντας συγκεκριμένα στοιχεία και μετρήσεις. Σχετικά με την απόδοση και την ανθεκτικότητα, εξετάστηκαν στοιχεία όπως κυκλοφοριακή συμφόρηση, αξιοπιστία των μέσων μαζικής μεταφοράς, ασφάλεια, πληρότητα και πρόσβαση στην μετακίνηση, καθώς και η ποιότητα του αέρα.
      Σε ότι αφορά το όραμα και την ηγεσία, η έκθεση αναλύει στοιχεία όπως η καινοτομία, το ρυθμιστικό περιβάλλον, η στρατηγική στόχευση και οι πρωτοβουλίες αναφορικά με την περιβαλλοντική βιωσιμότητα.
      Τέλος, αναφορικά με την ποιότητα των υπηρεσιών και την προσαρμογή στις ανάγκες του κοινού, η έρευνα εξετάζει ευρήματα σε σχέση με την άρτια παροχή υπηρεσιών μαζικής μεταφοράς, πρόσβαση στις υπηρεσίες, ικανοποίηση των επιβατών, καθώς και το κατά πόσο είναι προσιτές οικονομικά οι υπηρεσίες μεταφοράς.
      Η ενσωμάτωση του συνόλου των πολιτών σε ένα νέο μοντέρνο σύστημα μεταφορών είναι ένα στοίχημα που όλες οι σύγχρονες πόλεις θα πρέπει να κερδίσουν. Σύμφωνα με την έρευνα, αυτό είναι ευκολότερο να επιτευχθεί σε πόλεις όπου το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μένει σε μία μεγάλη πυκνοκατοικημένη περιοχή και συνεπώς οι αποστάσεις που θα πρέπει να καλύψει το σύστημα μεταφοράς είναι μικρότερες. Σχετικά παραδείγματα αποτελούν πόλεις όπως το Βερολίνο, το Λονδίνο και η Σιγκαπούρη, η οποίες έχουν και το μεγαλύτερο σκορ απόδοσης στις δημόσιες συγκοινωνίες.

      Σύμφωνα με την έρευνα, οι αρχές θα πρέπει ασφαλώς να υιοθετήσουν νέους καινοτόμους τρόπους μεταφοράς όπως η ηλεκτροκίνηση, ωστόσο θα πρέπει να μην ξεχνούν να διατηρήσουν τις βασικές υποδομές, όπως τους δρόμους και τις γέφυρες, σε πολύ καλή κατάσταση, για να εξασφαλίσουν την ασφάλεια των μεταφορών. Παράλληλα, η ασφάλεια των πολιτών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος στο οποίο τηρούνται οι νόμοι, ελαχιστοποιώντας έτσι τον κίνδυνο ατυχημάτων.
      Η βιώσιμη μετακίνηση αποτελεί έναν πολύ σημαντικό παράγοντα για την οικονομική ευημερία μιας πόλης. Αναζητώντας καινοτόμες λύσεις για την επίλυση των προβλημάτων τους, οι πόλεις που δείχνουν το δρόμο για το μέλλον τις μετακίνησης, αποδεικνύουν ότι η εύρεση οικονομικών πόρων από τη καινοτόμα μετακίνηση συνήθως αποτελεί μια άμεσα αποτελεσματική επιλογή, με την επιτυχία τους να αποτελεί έργο της άρτιας εφαρμογής έξυπνων λύσεων.
      Περισσότερα για την έρευνα: https://www2.deloitte.com/insights/us/en/focus/future-of-mobility/deloitte-urban-mobility-index-for-cities.html
      Ένα βίντεο παρουσίασης:
      https://www2.deloitte.com/insights/us/en/focus/future-of-mobility/deloitte-urban-mobility-index-for-cities.html

      View full είδηση
    • By Engineer
      Τον τρόπο με τον οποίο η ηγεσία των πόλεων θα προετοιμάσει το έδαφος για το μέλλον της βιώσιμης μετακίνησης, παρουσιάζει η Deloitte μέσω της έρευνας «City Mobility Index». Σύμφωνα με την έρευνα, οι βασικοί πυλώνες στους οποίους οι αρμόδιοι θα πρέπει να εστιάσουν είναι τρεις και πάνω σ' αυτούς θα μπορέσουν να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν ένα δομημένο σχέδιο που θα αντιλαμβάνεται και θα αναλύει αποτελεσματικά τις συνθήκες, τα δεδομένα της κάθε πόλης, καθώς και τις τάσεις που θα ορίσουν το μέλλον της μετακίνησης.
      Συγκεκριμένα:
      1. Απόδοση και ανθεκτικότητα: Η έρευνα υπογραμμίζει ως σημαντικό γεγονός οι πόλεις να συνδυάζουν ένα καλό οδικό δίκτυο με εναλλακτικούς, ασφαλείς και ολοκληρωμένους τρόπους μεταφοράς, εξασφαλίζοντας έτσι την ελαχιστοποίηση της κυκλοφοριακής συμφόρησης - και συνεπώς των αέριων ρύπων - καθώς και τη μείωση στη διάρκεια των μεταφορών.
      2. Όραμα και ηγεσία: Έμφαση δίνεται στην ανάγκη ύπαρξης οράματος και προοδευτικής σκέψης. Η αστική μετακίνηση απαιτεί καινοτομία, επενδύσεις και συνεργασία και συντονισμό όλων των ενδιαφερόμενων πλευρών. Επιπλέον, οι επιλογές που θα γίνουν θα πρέπει να ελαχιστοποιηούν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
      3. Υπηρεσίες και προσαρμογή στις ανάγκες: Η αστική μετακίνηση θα πρέπει να είναι προσβάσιμη σε όλους, με πληθώρα οικονομικά προσιτών επιλογών σε όλες τις περιοχές και φιλικούς προς το χρήστη τρόπους πρόσβασης σε μια εναλλακτικούς τρόπους μεταφοράς.
      Η έρευνα της Deloitte ανέλυσε κάθε έναν από τους βασικούς πυλώνες ξεχωριστά, εξετάζοντας συγκεκριμένα στοιχεία και μετρήσεις. Σχετικά με την απόδοση και την ανθεκτικότητα, εξετάστηκαν στοιχεία όπως κυκλοφοριακή συμφόρηση, αξιοπιστία των μέσων μαζικής μεταφοράς, ασφάλεια, πληρότητα και πρόσβαση στην μετακίνηση, καθώς και η ποιότητα του αέρα.
      Σε ότι αφορά το όραμα και την ηγεσία, η έκθεση αναλύει στοιχεία όπως η καινοτομία, το ρυθμιστικό περιβάλλον, η στρατηγική στόχευση και οι πρωτοβουλίες αναφορικά με την περιβαλλοντική βιωσιμότητα.
      Τέλος, αναφορικά με την ποιότητα των υπηρεσιών και την προσαρμογή στις ανάγκες του κοινού, η έρευνα εξετάζει ευρήματα σε σχέση με την άρτια παροχή υπηρεσιών μαζικής μεταφοράς, πρόσβαση στις υπηρεσίες, ικανοποίηση των επιβατών, καθώς και το κατά πόσο είναι προσιτές οικονομικά οι υπηρεσίες μεταφοράς.
      Η ενσωμάτωση του συνόλου των πολιτών σε ένα νέο μοντέρνο σύστημα μεταφορών είναι ένα στοίχημα που όλες οι σύγχρονες πόλεις θα πρέπει να κερδίσουν. Σύμφωνα με την έρευνα, αυτό είναι ευκολότερο να επιτευχθεί σε πόλεις όπου το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μένει σε μία μεγάλη πυκνοκατοικημένη περιοχή και συνεπώς οι αποστάσεις που θα πρέπει να καλύψει το σύστημα μεταφοράς είναι μικρότερες. Σχετικά παραδείγματα αποτελούν πόλεις όπως το Βερολίνο, το Λονδίνο και η Σιγκαπούρη, η οποίες έχουν και το μεγαλύτερο σκορ απόδοσης στις δημόσιες συγκοινωνίες.

      Σύμφωνα με την έρευνα, οι αρχές θα πρέπει ασφαλώς να υιοθετήσουν νέους καινοτόμους τρόπους μεταφοράς όπως η ηλεκτροκίνηση, ωστόσο θα πρέπει να μην ξεχνούν να διατηρήσουν τις βασικές υποδομές, όπως τους δρόμους και τις γέφυρες, σε πολύ καλή κατάσταση, για να εξασφαλίσουν την ασφάλεια των μεταφορών. Παράλληλα, η ασφάλεια των πολιτών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος στο οποίο τηρούνται οι νόμοι, ελαχιστοποιώντας έτσι τον κίνδυνο ατυχημάτων.
      Η βιώσιμη μετακίνηση αποτελεί έναν πολύ σημαντικό παράγοντα για την οικονομική ευημερία μιας πόλης. Αναζητώντας καινοτόμες λύσεις για την επίλυση των προβλημάτων τους, οι πόλεις που δείχνουν το δρόμο για το μέλλον τις μετακίνησης, αποδεικνύουν ότι η εύρεση οικονομικών πόρων από τη καινοτόμα μετακίνηση συνήθως αποτελεί μια άμεσα αποτελεσματική επιλογή, με την επιτυχία τους να αποτελεί έργο της άρτιας εφαρμογής έξυπνων λύσεων.
      Περισσότερα για την έρευνα: https://www2.deloitte.com/insights/us/en/focus/future-of-mobility/deloitte-urban-mobility-index-for-cities.html
      Ένα βίντεο παρουσίασης:
      https://www2.deloitte.com/insights/us/en/focus/future-of-mobility/deloitte-urban-mobility-index-for-cities.html
    • By Engineer
      Οι επενδυτές υποστηρίζουν ότι τα νούμερα στις μονάδες δε βγαίνουν και ότι η εθελούσια αλλά και οι πρόσφατες αλλαγές στο SPA λίγα πράγματα προσφέρουν ως προς τη βιωσιμότητα των υπό πώληση εταιρειών που παραμένει προβληματική. Η ΔΕΗ αντίθετα υποστηρίζει ότι υπάρχει προοπτική και ότι οι μονάδες με τις κατάλληλες προσαρμογές μπορούν να λειτουργήσουν ακόμη και με κέρδη. Σύμφωνα πάντως με τα πιο πρόσφατα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι επενδυτές οι προκλήσεις για τις δύο εταιρείες παραμένουν σημαντικές
      Μελίτη
      Τον περασμένο Νοέμβριο η μονάδα της Μελίτης εμφάνιζε ένα έλλειμμα της τάξης των 10 ευρώ η μεγαβατώρα μεταξύ εσόδων και λειτουργικών εξόδων. Συγκεκριμένα με έσοδα 64,5 ευρώ/MWh το πλήρες κόστος είχε φτάσει στα 74,9 ευρώ/MWh κυρίως εξαιτίας των αυξημένων δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων. Ως προς τα έσοδα πρέπει να σημειωθεί ότι η οριακή τιμή του συστήματος ήταν σημαντικά αυξημένη (στα 70 ευρώ/MWh σε σύγκριση με το πρώτο εξάμηνο του έτους (κάτω από τα 60 ευρώ/MWh). Σημειώνεται ότι το 2017 το κόστος ορυχείου διαμορφώθηκε στα 32,6 ευρώ/MWh και το μεταβλητό κόστος τα 55,2 ευρώ/MWh (μαζί με τους ρύπους).
      Μεγαλόπολη
      Το κόστος ανά μεγαβατώρα και τα έσοδα, εμφανίζουν σημαντικές διακυμάνσεις στις μονάδες της Μεγαλόπολης, οι οποίες είχαν αρκετές συντηρήσεις αλλά και περιόδους που δεν έμπαιναν στο σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι ενώ τα έξοδα παραμένουν υψηλά, τα έσοδα ήταν χαμηλότερα. Ενδεικτικά ενώ τον Ιούλιο τα έσοδα ήταν 64,2 ευρώ/MWh και τα έξοδα 68,9 ευρώ/MWh, το Σεπτέμβριο τα έσοδα ήταν 66 ευρώ/MWh και τα έξοδα 96 ευρώ/MWh. Στο σύνολο του 2017 η Μεγαλόπολη 4 είχε λειτουργικό κόστος παραγωγής (μαζί με τα διοξείδια) 50,5 ευρώ/MWh και η 4 41,1 ευρώ/MWh.
      Το βασικό πρόβλημα στη Μεγαλόπολη είναι η χαμηλή θερμογόνος δύναμη του λιγνίτη, που καθιστά ασύμφορη τη λειτουργία και των δύο μονάδων. Αντίθετα με κόστος λιγνίτη κάτω από 10 ευρώ ο τόνος, η Μεγαλόπολη 4 από μόνη της, παρά τη χαμηλή απόδοση του καύσιμου, μπορεί να είναι βιώσιμη.
      Σημειώνεται τέλος ότι η μονάδα της Μελίτης βαρύνεται με 1,25 τόνους διοξειδίου ανά παραγόμενη μεγαβατώρα ενώ η Μεγαλόπολη 3 με 1,8 τόνους και η 4 με 1,6 τόνους διοξειδίου ανά παραγόμενη μεγαβατώρα. Αυτό σημαίνει ότι η άνοδος των ρύπων στα επίπεδα των 23 έως 25 ευρώ ο τόνος επιβαρύνει το μεταβλητό κόστος κατά 28,75 έως 31,25 ευρώ/MWh τη Μελίτη και κατά 36,8 ευρώ/MWh έως 45 ευρώ/MWh τις μονάδες της Μεγαλόπολης.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.