Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'νερό'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Εργασίες Μηχανικών
    • Τοπογραφικά-Χωροταξικά
    • Αρχιτεκτονικά
    • Στατικά
    • Μηχανολογικά
    • Ηλεκτρολογικά
    • Περιβαλλοντικά
    • Διάφορα
  • Εργασιακά-Διαδικαστικά
    • Άδειες-Διαδικασίες
    • Αυθαίρετα
    • Οικονομικά-Αμοιβές
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά
    • Εκπαίδευση
    • Ειδικότητες-Συλλογικά Όργανα
  • Εργαλεία
    • Προγράμματα Η/Υ
    • Εξοπλισμός
    • Διαδίκτυο
    • Showroom
  • Γενικά

Categories

  • 1. Τοπογραφικά-Πολεοδομικά
    • 1.1 Λογισμικό
    • 1.2 Νομοθεσία
    • 1.3 Έντυπα
    • 1.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 1.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 2. Συγκοινωνιακά - Οδοποιίας
    • 2.1 Λογισμικό
    • 2.2 Νομοθεσία
    • 2.3 Έντυπα
    • 2.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 2.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 3. Αρχιτεκτονικά - Σχεδιαστικά
    • 3.1 Λογισμικό
    • 3.2 Νομοθεσία
    • 3.3 Έντυπα
    • 3.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 3.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 4. Στατικά - Εδαφοτεχνικά
    • 4.1 Λογισμικό
    • 4.2 Νομοθεσία
    • 4.3 Έντυπα
    • 4.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 4.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 5. Μηχανολογικά
    • 5.1 Λογισμικό
    • 5.2 Νομοθεσία
    • 5.3 Έντυπα
    • 5.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 5.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 6. Ηλεκτρολογικά
    • 6.1 Λογισμικό
    • 6.2 Νομοθεσία
    • 6.3 Έντυπα
    • 6.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 6.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 7. ΑΠΕ - Φωτοβολταϊκά
    • 7.1 Λογισμικό
    • 7.2 Νομοθεσία
    • 7.3 Έντυπα
    • 7.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 7.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 8. Περιβαλλοντικά
    • 8.1 Λογισμικό
    • 8.2 Νομοθεσία
    • 8.3 Έντυπα
    • 8.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 8.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 9. Υδραυλικά - Λιμενικά
    • 9.1 Λογισμικό
    • 9.2 Νομοθεσία
    • 9.3 Έντυπα
    • 9.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 9.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 10. Διαχείριση Έργων - Εκτιμήσεις - Πραγματογνωμοσύνες
    • 10.1 Λογισμικό
    • 10.2 Νομοθεσία
    • 10.3 Έντυπα
    • 10.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 10.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 11. Δημόσια Έργα - Ασφάλεια και Υγιεινή
    • 11.1 Λογισμικό
    • 11.2 Νομοθεσία
    • 11.3 Έντυπα
    • 11.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 11.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 12. Αμοιβές - Φορολογικά - Άδειες
    • 12.1 Λογισμικό
    • 12.2 Νομοθεσία
    • 12.3 Έντυπα - Αιτήσεις
    • 12.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 13. Αυθαίρετα
    • 13.1 Λογισμικό
    • 13.2 Νομοθεσία
    • 13.3 Έντυπα
    • 13.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 14. Διάφορα

Categories

  • Ειδήσεις
    • Νομοθεσία
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά-Φορολογικά
    • Περιβάλλον
    • Ενέργεια-ΑΠΕ
    • Τεχνολογία
    • Χρηματοδοτήσεις
    • Έργα-Υποδομές
    • Επικαιρότητα
    • Αρθρογραφία
    • Michanikos.gr
    • webTV
    • Sponsored

Categories

  • Εξοπλισμός
  • Software
  • Books
  • Jobs
  • Real Estate
  • Various

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website


Skype


Ενδιαφέροντα


Τοποθεσία


Birthday

Between and

Found 102 results

  1. Ενιαίους κανόνες για την τιμολόγηση του νερού ανάλογα με τη χρήση του θα πρέπει να θεσπίσει η χώρα μας μέσα στο 2016. Στόχος της κοινοτικής νομοθεσίας, την οποία έπρεπε εδώ και καιρό να έχει εφαρμόσει και η Ελλάδα, είναι να συνυπολογιστεί στο κόστος του νερού το κεφάλαιο που διατέθηκε για τις υποδομές μεταφοράς του και τη συντήρησή τους, αλλά και το περιβαλλοντικό κόστος, προκειμένου -σε δεύτερη φάση- να δημιουργηθεί μια πιο δίκαιη και ορθολογικήτιμολογιακή πολιτική. Το κύριο πρόβλημα στη χώρα μας δεν είναι άλλο… από το γενικό χάος, καθώς ειδικά στην περίπτωση του αρδευτικού νερού ισχύουν διαφορετικοί (έως και καθόλου) κανόνες σε κάθε περιοχή. Oλα ξεκινούν, όπως πάντα, από την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η Οδηγία – πλαίσιο για τη διαχείριση των υδάτων (2000/60/ΕΚ) έκανε για πρώτη φορά αναφορά στην ανάκτηση του κόστους των υπηρεσιών νερού, διευκρινίζοντας τις διαφορετικές συνιστώσες που θα πρέπει να συνυπολογίζονται. Σύμφωνα με την Οδηγία, στην τιμολόγηση θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη: Το χρηματοοικονομικό κόστος, δηλαδή η κατασκευή, λειτουργία και συντήρηση των υποδομών. Το κόστος του πόρου, που προσδιορίζεται με βάση τις διαθέσιμες εναλλακτικές, αν υπάρξει υπερκατανάλωση. Το περιβαλλοντικό κόστος, δηλαδή η οικονομική διάσταση της όποιας περιβαλλοντικής ζημιάς προκαλείται. Η εφαρμογή της Οδηγίας στη χώρα μας γίνεται, ως είθισται, με μεγάλη καθυστέρηση. Πλέον όμως τα περιθώρια έχουν στενέψει και η Ελλάδα πρέπει μέσα στο 2016 να δημιουργήσει ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για την τιμολόγηση του νερού για όλες τις χρήσεις του (λ.χ. ύδρευση,άρδευση, βιομηχανία), που να βασίζεται στις αρχές της Οδηγίας. Παράλληλα, η Ειδική Γραμματεία Υδάτων (που έχει την ευθύνη όλων αυτών) μελετά το ενδεχόμενο διαμόρφωσης ενός νέου, ενιαίου πλαισίου για τη διαχείριση των υπηρεσιών ύδατος, προκειμένου να οργανωθεί η σημερινή, χαώδης κατάσταση. «Το νερό είναι ένα κοινό αγαθό. Η Οδηγία δεν ζητεί την τιμολόγησή του, αλλά τη σωστή τιμολόγηση των υπηρεσιών που χρειάζονται για να έχουμε πρόσβαση στο αγαθό» εξηγεί ο ειδικός γραμματέας Υδάτων, Ιάκωβος Γκανούλης. «Και όλα αυτά, με μια σχετικότητα. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: αν συνυπολογίσουμε το κόστος κατασκευής και λειτουργίας των υποδομών ώστε να φθάσει νερό στο λεκανοπέδιο της Αττικής, λαμβάνοντας υπόψη τη μεταφορά νερού από τον Μόρνο και τον Εύηνο, το ποσό που θα έπρεπε να πληρώνει ο καταναλωτής θα ήταν υπέρογκο. Αυτό βέβαια δεν μπορεί να συμβεί. Γι’ αυτό και οι εταιρείες ύδρευσης, όπου υπάρχουν, εφαρμόζουν κλιμακωτές χρεώσεις». Η διαδικασία διαβούλευσης για το νέο πλαίσιο κανόνων έκλεισε τον Αύγουστο και την περίοδο αυτή ολοκληρώνεται η ενσωμάτωση των παρατηρήσεων των φορέων στο τελικό κείμενο, το οποίο, σύμφωνα με τη νομοθεσία, θα πρέπει να εγκριθεί από τη (διυπουργική) εθνική γνωμοδοτική επιτροπή. Αυτό που εν τω μεταξύ άλλαξε είναι ότι η θεσμοθέτηση νέου πλαισίου αποτελεί πλέον και μνημονιακή υποχρέωση. Η έγκριση του πλαισίου βέβαια δεν συνεπάγεται αυτομάτως την αλλαγή στην τιμολόγηση του νερού. «Το πλαίσιο θα περιλαμβάνει γενικούς κανόνες, κατευθυντήριες αρχές και τη μεθοδολογία υπολογισμού του κόστους του νερού σε κάθε περιοχή και ανάλογα με τη χρήση, καθώς τα χαρακτηριστικά κάθε υδατικού διαμερίσματος διαφέρουν» εξηγεί ο κ. Γκανούλης. Το ζητούμενο, βέβαια, είναι να οργανωθεί και το χάος. Η μελέτη που εκπονήθηκε από τεχνικό σύμβουλο για λογαριασμό του υπουργείου με χρηματοδότηση από το ΕΠΠΕΡΑΑ υποδεικνύει ένα μωσαϊκό κανόνων και πρακτικών. Για παράδειγμα στην άρδευση: Λίγοι μεγάλοι φορείς (Γενικοί Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων- ΓΟΕΒ, ΔΕΗ) ακολουθούν σύγχρονα συστήματα καταγραφής του χρηματοοικονομικού κόστους του νερού. Στους Τοπικούς Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων (ΤΟΕΒ) επικρατεί μια θολή εικόνα, καθώςδεν καταγράφεται το πραγματικό κόστος του νερού, ούτε χρησιμοποιούνται κάποιες συγκεκριμένες αρχές για την τιμολόγησή του. Επιπλέον, συχνά δεν υπάρχει καν καταγραφή της κατανάλωσης. «Είναι επιτακτική ανάγκη να οργανωθεί η σημερινή κατάσταση. Δεν θα διαταραχθούν ισορροπίες αναπτυξιακού χαρακτήρα», λέει ο κ. Γκανούλης. «Δεν είναι δυνατόν όμως να γίνεται τιμολόγηση του νερού χωρίς να λαμβάνονται υπόψη βασικά στοιχεία για το πραγματικό κόστος του». Πηγή: http://www.ellinikigeorgia.gr/nea-timologiaki-politiki-xrisi-ardeutikou-nerou/
  2. Τα προβλήματα ύδρευσης και αποχέτευσης της νησιωτικής Ελλάδας επανέρχονται στην επικαιρότητα κάθε καλοκαίρι. Πώς όμως θα μπορούσαν να επιλυθούν οριστικά; Μελέτη που πραγματοποίησε η ΕΥΔΑΠ Νήσων, θυγατρική της ΕΥΔΑΠ, εκτιμά ότι με έργα και επεμβάσεις συνολικού κόστους 66,4 εκατ. ευρώ τα βασικά προβλήματα 20 νησιών μπορούν να αντιμετωπιστούν οριστικά. Δίνοντας τέλος στην επαναλαμβανόμενη αιμορραγία πόρων, που προϋποθέτει η «πυροσβεστική» παρέμβαση της Πολιτείας όποτε ανακύπτει ζήτημα. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 2013 (και αυτή την περίοδο επικαιροποιείται), στο πλαίσιο του μνημονίου συνεργασίας που υπέγραψαν το ίδιο έτος το (τότε) υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου με την ΕΥΔΑΠ. Στόχος της συνεργασίας ήταν η θυγατρική της ΕΥΔΑΠ για τα νησιά να αξιοποιήσει τη μεγάλη εμπειρία του στελεχιακού της δυναμικού προσφέροντας συμβουλευτικές και τεχνικές υπηρεσίες. Πιο συγκεκριμένα (με σειρά κόστους): - Νάξος. Το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων έχει 17.930 μόνιμους κατοίκους. Η Χώρα της Νάξου και οι ανατολικές παραλιακές περιοχές καλύπτουν τις ανάγκες τους με πόσιμο νερό από τη λιμνοδεξαμενή Εγγαρών. Στη Χώρα υπάρχει παράλληλο, αυτόνομο δίκτυο που τροφοδοτεί τις δημοτικές βρύσες με νερό από πηγή. Οι υπόλοιποι οικισμοί του νησιού τροφοδοτούνται από γεωτρήσεις. Το συνολικό μήκος των αγωγών ανέρχεται σε 277,3 χλμ. Το δίκτυο αποχέτευσης (φθάνει τα 133,8 χλμ.) είναι σε καλή κατάσταση, αλλά με ελλιπή συντήρηση. Απαιτούνται έργα και επεμβάσεις για τη σωστή διαχείριση των λυμάτων και επέκταση των δικτύων αποχέτευσης. Το συνολικό κόστος όλων των έργων είναι το μεγαλύτερο στη μελέτη και φθάνει τα 12,9 εκατ. ευρώ. - Αμοργός. Οι 1.973 μόνιμοι κάτοικοι (και βέβαια οι επισκέπτες) υδροδοτούνται από 13 γεωτρήσεις, 3 πηγάδια και 2 πηγές, καθώς και με μεταφορά νερού (δίκτυο ύδρευσης 67,9 χλμ.). Η μελέτη προτείνει τη χρήση αφαλατώσεων. Οσον αφορά την αποχέτευση, το δίκτυο Χώρας και Καταπόλων είναι κατασκευασμένο χωρίς εγκεκριμένη μελέτη και ο βιολογικός καθαρισμός λειτουργεί χωρίς άδεια (τουλάχιστον κατά την εποχή σύνταξης της μελέτης). Η σωστή διαχείριση των λυμάτων απαιτεί εκτεταμένες επεμβάσεις, ανεβάζοντας τον προϋπολογισμό των έργων στα 10,6 εκατ. ευρώ. - Μήλος. Το νησί των 4.977 κατοίκων είναι το μόνο στην Ελλάδα που υδροδοτείται αποκλειστικά από ιδιωτική μονάδα αφαλάτωσης (μήκος αγωγών ύδρευσης 96,8 χλμ.). Το δίκτυο αποχέτευσης φθάνει τα 22,3 χλμ. και χρειάζεται να επεκταθεί. Απαιτείται επίσης η κατασκευή βιολογικού καθαρισμού. Το κόστος υποδομών και επεμβάσεων ανέρχεται στα 8,8 εκατ. ευρώ. - Τήλος. Το νησί (780 κάτοικοι) υδρεύεται από πηγές. Μέρος του δικτύου (μήκους 47,2 χλμ.) τοποθετήθηκε πρόσφατα, ωστόσο πρέπει να επεκταθεί. Στο νησί δεν υπάρχει αποχέτευση ή βιολογικός καθαρισμός, ανεβάζοντας το κόστος των αναγκαίων επεμβάσεων και υποδομών στα 6,1 εκατ. ευρώ. - Αγκίστρι. Το νησάκι του Αργοσαρωνικού έχει πληθυσμό 1.600 κατοίκων και τροφοδοτείται αποκλειστικά με τη μεταφορά νερού (η ΕΥΔΑΠ Νήσων προτείνει την εγκατάσταση αφαλάτωσης). Το δίκτυο ύδρευσης φθάνει τα 18,8 χλμ. και απαιτούνται επεμβάσεις μεγάλης κλίμακας για τη βελτίωσή του. Στερείται δικτύου αποχέτευσης και βιολογικού καθαρισμού. Το κόστος όλων των υποδομών εκτιμάται στα 6 εκατ. ευρώ. - Ελαφόνησος. Το νησί των 1.041 μονίμων κατοίκων υδροδοτείται από 3 γεωτρήσεις, εκ των οποίων η μία στην Πελοπόννησο. Το δίκτυο έχει μήκος 11,4 χλμ. και περιλαμβάνει και τρεις δεξαμενές που αποθηκεύουν το νερό των γεωτρήσεων. Το νησί στερείται δικτύου αποχέτευσης και συνεπώς απαιτούνται επεμβάσεις μεγάλης κλίμακας για να εξυπηρετηθεί. Το κόστος των υποδομών ανέρχεται σε 3,6 εκατ. ευρώ. -Κίμωλος. Η υδροδότηση των 910 μόνιμων κατοίκων και των επισκεπτών του νησιού γίνεται με τη μεταφορά νερού από το Λαύριο. Στη θέση Πράσσα έχει εγκατασταθεί πιλοτική μονάδα αφαλάτωσης, σε μια προσπάθεια να αξιοποιηθεί η γεωθερμία της περιοχής. Ομως η μονάδα είναι απαξιωμένη και θεωρείται αμφίβολο αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Το μήκος του δικτύου ύδρευσης είναι 11,5 χλμ. και του δικτύου αποχέτευσης 10,9 χλμ. Προτείνεται η εγκατάσταση μονάδας αφαλάτωσης, επεμβάσεις μεγάλης κλίμακας στο δίκτυο αποχέτευσης, καθώς και βελτίωση της εγκατάστασης επεξεργασίας λυμάτων. Το κόστος ανέρχεται στα 2,8 εκατ. ευρώ. - Σίκινος. Οι τρεις οικισμοί του νησιού (συνολικός πληθυσμός 273 κάτοικοι) υδροδοτείται με τρεις τρόπους: με μονάδα αφαλάτωσης, με μεταφορά νερού και με υδρομάστευση μιας πηγής (μήκους δικτύου 19,9 χλμ.). Αποχέτευση υπάρχει μόνο στη Χώρα. Προτείνεται η εγκατάσταση νέας μονάδας αφαλάτωσης και η τοποθέτηση δύο μικρών μονάδων επεξεργασίας λυμάτων. Κόστος: 2,7 εκατ. ευρώ. - Φολέγανδρος. Το νησί (765 μόνιμοι κάτοικοι) εξυπηρετείται από 5 γεωτρήσεις, καθώς και με τη μεταφορά νερού (συνολικό μήκος δικτύου 23 χλμ.), ενώ είχε υπό εγκατάσταση μονάδα αφαλάτωσης. Το δίκτυο αποχέτευσης καλύπτει τους οικισμούς Χώρας, Καραβοστασίου (λιμάνι) και Αγκάλης. Απαιτείται η εγκατάσταση νέου βιολογικού καθαρισμού. Το κόστος των υποδομών εκτιμάται στα 2,5 εκατ. ευρώ. - Καστελλόριζο. Το ακριτικό νησάκι έχει 492 μόνιμους κατοίκους. Οπως αναφέρει η μελέτη της ΕΥΔΑΠ Νήσων, ο μόνος τρόπος να τροφοδοτηθούν οι κάτοικοι του νησιού με πόσιμο νερό είναι η μονάδα αφαλάτωσης, η οποία όμως δεν επαρκεί. Επομένως, χρησιμοποιείται παράλληλα και η μεταφορά νερού. Το νησί στερείται δικτύου αποχέτευσης και βιολογικού καθαρισμού. Το κόστος υποδομών και επεμβάσεων εκτιμάται στα 2,4 εκατ. ευρώ. - Ψαρά. Το ακριτικό νησί (458 κατοίκων) υδροδοτείται από γεωτρήσεις (μήκος αγωγών 11,4 χλμ.). Ωστόσο, δεν διαθέτει δίκτυο αποχέτευσης, με αποτέλεσμα οι βόθροι να εκκενώνονται με βυτιοφόρο σε απομακρυσμένο σημείο του νησιού. Το κόστος των υποδομών ανέρχεται στα 2 εκατ. ευρώ. - Αγαθονήσι. Το βορειότερο νησί των Δωδεκανήσων έχει μόνιμο πληθυσμό 185 κατοίκων. Το δίκτυο ύδρευσης φθάνει τα 7.650 μέτρα και απαιτούνται παρεμβάσεις μικρής κλίμακας για τη βελτίωσή του. Το νησί τροφοδοτείται με μεταφορά νερού και γεωτρήσεις. Καθώς στερείται δικτύου αποχέτευσης, το κόστος των υποδομών εκτιμάται στο 1,1 εκατ. ευρώ. - Ηρακλειά. Βρίσκεται στις Μικρές Κυκλάδες και έχει 141 μόνιμους κατοίκους. Καλύπτεται αποκλειστικά με μεταφορά νερού, ενώ η πλωτή αφαλάτωση που εγκαταστάθηκε πριν από λίγα χρόνια είναι ανενεργή. Η ΕΥΔΑΠ Νήσων προτείνει την εγκατάσταση μονάδας αφαλάτωσης. Οσον αφορά τα λύματα, το νησί εξυπηρετείται αποκλειστικά από απορροφητικούς βόθρους. Το κόστος των υποδομών υπολογίζεται στο 1 εκατ. ευρώ. - Σχοινούσα. Το νησί υδροδοτείται από μονάδα αφαλάτωσης και με μεταφορά νερού. Η ΕΥΔΑΠ προτείνει την εγκατάσταση νέας μονάδας αφαλάτωσης. Τα λύματα καταλήγουν σε απορροφητικούς βόθρους. Παλαιότερα, σημειώνει η μελέτη, τα λύματα μεταφέρονταν με βυτιοφόρα σε κεντρικό βόθρο στη χωματερή του νησιού. Η πρακτική διεκόπη λόγω αντιδράσεων των κατοίκων, όμως οι ιδιωτικοί βόθροι συχνά υπερχειλίζουν. Το κόστος των υποδομών υπολογίζεται στα 882.000 ευρώ. - Χάλκη. Το νησί υδροδοτείται από αφαλάτωση και έχει αποχέτευση. Προτείνεται η αντικατάσταση της μονάδας επεξεργασίας λυμάτων. Το συνολικό κόστος εκτιμάται στα 810.000 ευρώ. Τα προβλήματα ύδρευσης και αποχέτευσης σε Υδρα, Δονούσα, Κουφονήσι, Οινούσσες Αρκετά από τα μικρότερα νησιά μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα ύδρευσης και αποχέτευσης με σχετικά μικρές επεμβάσεις. Πιο συγκεκριμένα: - Αγιος Ευστράτιος. Η ύδρευσή του εξασφαλίζεται αποκλειστικά από τέσσερις γεωτρήσεις. Το νησί διαθέτει δίκτυο αποχέτευσης και βιολογικό καθαρισμό. Κόστος επεμβάσεων: 565.000 ευρώ. - Οινούσσες. Στις Οινούσσες υπάρχουν δύο παράλληλα δίκτυα ύδρευσης, ένα με πόσιμο νερό κι ένα μόνο για «λάτρα». Το νησί διαθέτει μονάδα αφαλάτωσης. Επίσης, έχει κατασκευαστεί αποχετευτικό δίκτυο, το οποίο δεν λειτουργούσε, επειδή δεν λειτουργεί (τουλάχιστον την εποχή σύνταξης της μελέτης) η δημοπρατηθείσα μονάδα επεξεργασίας λυμάτων. Κόστος επεμβάσεων: 336.000 ευρώ. - Υδρα. Την εποχή συγγραφής της μελέτης, η Υδρα εξυπηρετούνταν με τον συνδυασμό μεταφοράς νερού, μονάδας αφαλάτωσης και γεωτρήσεων. Το καλοκαίρι του 2014, εγκαινιάστηκε στο νησί ιδιωτική αφαλάτωση, που καλύπτει πλέον όλες τις ανάγκες. Το νησί διαθέτει αποχέτευση. Το κόστος των προτεινόμενων επεμβάσεων, στα οποία δεν περιλαμβανόταν αφαλάτωση, εκτιμήθηκε στα 310.000 ευρώ. - Δονούσα. Το νησί υδροδοτείται από δύο γεωτρήσεις και περιστασιακά με μεταφορά νερού. Το νησί εξυπηρετείται από απορροφητικούς βόθρους, καθώς ο βιολογικός καθαρισμός βρίσκεται υπό κατασκευήν (την εποχή σύνταξης της έκθεσης). Κόστος επεμβάσεων: 222.000 ευρώ. - Κουφονήσι. Η υδροδότηση του νησιού γίνεται με τη μεταφορά νερού, καθώς η τοπική γεώτρηση δίνει νερό υψηλής αγωγιμότητας. Διαθέτει δίκτυο αποχέτευσης και βιολογικό καθαρισμό. Κόστος επεμβάσεων:195.000 ευρώ. Η ασφαλής αλλά πολυδάπανη σημερινή λύση της μεταφοράς και η προοπτική αφαλάτωσης Το μόνιμο πρόβλημα δέκα νησιών του Αιγαίου, παρά τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί, παραμένει χαίνουσα πληγή. Η Πολιτεία οδηγείται υποχρεωτικά στην –πολυέξοδη ως επιλογή– μεταφορά νερού, οι δήμοι υποτιμολογούν το νερό που λαμβάνουν δωρεάν από την Πολιτεία (προς ικανοποίηση των ψηφοφόρων) και έτσι ο κύκλος του προβλήματος δεν κλείνει ποτέ. Πρόσφατα η Γενική Γραμματεία Αιγαίου εκτίμησε ότι με την εγκατάσταση 10 μονάδων αφαλάτωσης θα αντιμετωπιστεί η πλειονότητα των ζητημάτων. Ωστόσο, η ανάθεση της συντήρησης των μονάδων από την Πολιτεία σε ιδιώτες δείχνει μονόδρομος, ιδίως για τα μικρά νησιά που δεν έχουν εξειδικευμένο προσωπικό. Τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου, που δημοσίευσε πρόσφατα η «Κ», είναι αποκαλυπτικά για την έκταση του προβλήματος: το 2014 η Πολιτεία έστειλε νερό με υδροφόρες σε 7 νησιά στις Κυκλάδες και 5 στα Δωδεκάνησα. Τις μεγαλύτερες ποσότητες έλαβαν η Πάτμος, η Κίμωλος και το Κουφονήσι. Η μεταφορά νερού είναι μεν μια ασφαλής λύση, αλλά παραμένει μια λύση ανάγκης με ιδιαίτερα υψηλό κόστος. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 2006-2014 διατέθηκαν 71,3 εκατομμύρια ευρώ για τη μεταφορά νερού στα άνυδρα νησιά. Την ίδια στιγμή, τα απαιτούμενα έργα, που θα καλύψουν τις ανάγκες σε επίπεδο υποδομών, εκτιμώνται στα 3,1 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με τη Γενική Γραμματεία Αιγαίου, αφαλατώσεις θα πρέπει να εγκατασταθούν ως ακολούθως στις Κυκλάδες: - Δονούσα (150 κυβικά/ημέρα). Η μονάδα έχει αγοραστεί, αλλά δεν έχει εγκατασταθεί. Το κόστος των συνοδών έργων είναι 150.000 ευρώ. - Αιγιάλη Αμοργού (450 κυβικά/ημέρα). Η μονάδα έχει αγοραστεί, αλλά δεν έχει εγκατασταθεί (εκτιμώμενο κόστος συνοδών έργων 250.000 ευρώ). - Κατάπολα Αμοργού (δύο μονάδες των 300 κυβικών ημερησίως εκάστη, με εκτιμώμενο κόστος αγοράς 450.000 ευρώ και κόστος συνοδών έργων 450.000 ευρώ). - Κίμωλος (600 κυβικά/ημέρα). Η μονάδα έχει αγοραστεί, αλλά δεν λειτουργεί (κόστος υπολειπόμενων έργων 150.000 ευρώ). - Ηρακλειά (200 κυβικά/ημέρα), με κόστος αγοράς 200.000 ευρώ και εγκατάστασης 100.000 ευρώ. Και στα Δωδεκάνησα: - Καστελλόριζο (200 κυβικά/ημέρα). Το κόστος προμήθειας νέας μονάδας εκτιμάται στα 300.000 ευρώ. - Πάτμος (δύο μονάδες των 600 κυβικών/ημερησίως). Η μονάδα αγοράστηκε, αλλά δεν έχει εγκατασταθεί (εκτιμώμενο κόστος 150.000 ευρώ). - Πανορμίτης Σύμης (80 κυβικά/ημερησίως). Ομοίως, απομένει μόνο το κόστος εγκατάστασης (20.000 ευρώ). - Λειψοί (600 κυβικά/ημέρα). Η μονάδα παραμένει ανενεργή, με κόστος εγκατάστασης 40.000 ευρώ. - Λέρος (δύο μονάδες των 1.000 κυβικών/ημέρα). Το κόστος αγοράς και εγκατάστασης της οποίας θα καλυφθεί από κοινοτικούς πόρους. - Πλάτη Καλύμνου (1 κυβικό/ημέρα), εκτιμώμενο κόστος 80.000 ευρώ. Πηγή: http://www.kathimerini.gr/816628/article/epikairothta/ellada/pws-8a-3ediyasoyn-20-nhsia-sto-aigaio
  3. Mία διαδικασία καταγραφής και αδειοδότησης κάθε χρήσης και έργου αξιοποίησης του νερού καλούνται να ακολουθήσουν πολίτες, αγρότες, επιχειρήσεις και φορείς του δημοσίου, στο πλαίσιο της ολοκλήρωσης μιας ορθολογικής και αειφόρου διαχείρισης των υδάτων, που αποτελεί κοινό φυσικό πόρο. Η καταγραφή κάθε τέτοιου έργου στο Εθνικό Μητρώο Σημείων Υδροληψίας (ΕΜΣΥ) και η αδειοδότηση της χρήσης τους θα επιτρέψει την εκτίμηση του αριθμού και της έκτασης των απολήψεων ύδατος, με στόχο την ολοκληρωμένη διαχείρισή τους, ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη και αποδοτικότερη χρήση του νερού, καθώς και η προστασία των υδατικών πόρων, διασφαλίζοντας παράλληλα το εισόδημα των αγροτών. Η πλειοψηφία των πολιτών και αγροτών που χρησιμοποιούν γεωτρήσεις ή άλλα σημεία υδροληψίας σε όλη τη χώρα έχουν ήδη καταγραφεί στο ΕΜΣΥ, όμως παρατηρείται σημαντική υστέρηση στην υποβολή αιτήσεων για την αδειοδότηση της χρήσης του νερού, παρά τη σημαντική απλούστευση της διαδικασίας που θεσπίστηκε με την ΚΥΑ του Οκτωβρίου (ΦΕΚ 2878/Β/27-10-2014). Εκτιμώντας από τα μέχρι σήμερα στοιχεία, που δεν περιλαμβάνουν όμως το σύνολο των εγγραφών - αιτήσεων, ότι το ποσοστό συμμόρφωσης των χρηστών είναι κατά πολύ μικρότερο από το 50% των προβλεπόμενων, αποκαλύπτεται ένα θέμα που απαιτεί την προσοχή μας. Η Πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μέσω των υπηρεσιών του, αναγνωρίζοντας το πρόβλημα και με διάθεση επίλυσης τυχόν ελλιπούς ενημέρωσης των χρηστών, δρομολογεί άμεσα σχετική τροποποίηση της ΚΥΑ, στην κατεύθυνση της διευκόλυνσης των χρηστών για την προσαρμογή τους στο υφιστάμενο πλαίσιο καθώς και μεταβατική μείωση των κυρώσεων από την ελλιπή συμμόρφωση. Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην ενημέρωση και στήριξη των πολιτών, αγροτών, αλλά και επιχειρήσεων, προκειμένου να αντιμετωπιστούν υφιστάμενα προβλήματα εφαρμογής. To υπουργείο με την ανακοίνωσή του επισημαίνει τη σημασία που δίνεται στην ολοκληρωμένη διαχείριση των υδατικών πόρων και καλεί τους πολίτες να υποβάλουν έγκαιρα, μετά τη δημοσίευση της σχετικής τροποποίησης της ΚΥΑ, τις αιτήσεις τους κάνοντας χρήση των ευνοϊκών όρων που θα τους παρασχεθούν. Το νερό είναι πολύτιμος φυσικός πόρος, αποτελεί τη βάση της ζωής αλλά και κάθε οικονομικής δραστηριότητας, με προεξάρχουσα την αγροτική παραγωγή και η καταγραφή των χρήσεών του αποτελεί θεμελιώδη αρχή για την ορθολογική διαχείρισή του και τη μείωση της σπατάλης του νερού άρδευσης. Πηγή: http://www.buildnet.gr/default.asp?pid=235&catid=213&artid=15423
  4. Ένας νέος δορυφόρος της ΝΑSA έχει ως στόχο τη χαρτογράφηση των υδάτινων πόρων και τον υπολογισμό της υγρασίας στο έδαφος. Ένα εγχείρημα με σημαντικές εφαρμογές στη γεωργία και τη μετεωρολογία. «Soil Moisture Active Passive» (SMAP) είναι το όνομα του νέου υπερσύγχρονου «αγροτικού» δορυφόρου της ΝΑSA. Μετά από κάποιες αρχικές επιπλοκές τέθηκε μέσα στο Σαββατοκύριακο σε τροχιά γύρω από τη γη από τη βάση Βάντερμπεργκ της Καλιφόρνιας. Στόχος του νέου μεγαλεπήβολου προγράμματος της NASA είναι η χαρτογράφηση των υδάτινων πόρων στην επιφάνεια της γης και ειδικότερα ο υπολογισμός του ποσοστού υγρασίας σε έδαφος και υπέδαφος. Σύμφωνα με τους ειδικούς πρόκειται για ένα σημαντικό επιστημονικό επίτευγμα της NASA, το οποίο αναμένεται να βοηθήσει πολύ στις μετεωρολογικές προβλέψεις που αφορούν τη γεωργία, την κλιματολογία, ενώ παράλληλα θα δώσει επικαιροποιημένα στοιχεία για την κατάσταση των υδάτινων πόρων στην επιφάνεια της γης. Μέχρι σήμερα δεν υπήρχε αντίστοιχο δορυφορικό σύστημα, που να μελετά με ακρίβεια τα ποσοστά της υγρασίας μέχρι και στα ανώτερα στρώματα του υπεδάφους. Δεδομένα για τη γεωργία, τη μετεωρολογία και την έρευνα Ο δορυφόρος SMAP είναι εξοπλισμένος με δύο μέσα προηγμένης τεχνολογίας: ένα ραντάρ και ένα ραδιόμετρο. Αυτά είναι σε θέση να καταγράψουν δεδομένα που αφορούν όχι μόνο την επιφάνεια της γης, αλλά δίνουν επίσης μια αξιόπιστη εικόνα και για τα ποσοστά υγρασίας σε βάθος έως και πέντε εκατοστά κάτω από την επιφάνεια της γης. Οι δορυφορικές μετρήσεις είναι ακριβείας, ενώ δεν επηρεάζονται από τα δυσμενή καιρικά φαινόμενα αλλά ούτε και από τη βλάστηση του εδάφους. Τα όργανα του SMAP λειτουργούν με ένα σύστημα καταγραφής μικροκυμάτων, δηλαδή με την επεξεργασία σημάτων ακτινοβολίας που εκπέπονται από τη γη. Οι πληροφορίες που αναμένεται να συλλέξει το SMAP κρίνονται ιδιαίτερα σημαντικές για τους τομείς της αγροτικής παραγωγής, της μελέτης του κλίματος αλλά ακόμη και για την καθημερινή εργασία των πυροσβεστών, οι οποίοι μπορούν να έχουν έτσι μία πληρέστερη εικόνα για τις περιοχές που αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο πυρκαγιών λόγω χαμηλών ποσοστών υγρασίας. Οι αγρότες, από την πλευρά τους, μπορούν να αξιοποίησουν τα δεδομένα αυτά για να οργανώσουν καλύτερα τον χρόνο της σποράς και της συγκομιδής. Παράλληλα η ακριβής καταγραφή των ποσοστών υγρασίας σε καλλιεργήσιμες περιοχές μπορεί να δώσει χρήσιμες πληροφορίες για τη συγκέντρωση χημικών ενώσεων που είναι απαραίτητες για συγκεκριμένες καλλιέργειες. Πηγή: http://www.dw.de/%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%81%CF%8E%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CE%B5%CF%81%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1/a-18231457 «Πρόκειται με για στοιχεία που αφορούν τον 'μεταβολισμό' των φυσικών συστημάτων», επισημαίνει ο Ντάρα Εντεχάμπι, επικεφαλής του προγράμματος SMAP στη ΝASA. Με άλλα λόγια πρόκειται για ένα ακόμη σημαντικό βήμα των επιστημών του διαστήματος που αναμένεται να βελτιώσει σημαντικά πολλούς τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας αλλά και της έρευνας.
  5. Στα χέρια της ΕΥΔΑΠ, την οποία η κυβέρνηση σχεδιάζει να ιδιωτικοποιήσει, μπορούν να περάσουν τα δίκτυα ύδρευσης όλης της χώρας, με νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Υποδομών. Με τον τρόπο αυτό, ο ιδιώτης που θα αναλάβει την εταιρεία, θα έχει ως προίκα και την δυνατότητα να ελέγχει και να διαχειρίζεται το πόσιμο νερό όλης της χώρας! Η ρύθμιση του ΥΠΟΜΕΔΙ, ανοίγει τον δρόμο ώστε η ΕΥΔΑΠ να απορροφήσει τις δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης και αποχέτευσης όλης της χώρας μαζί με το προσωπικό τους. Με την ίδια ρύθμιση περιέρχονται αυτοδικαίως στην κυριότητά της τα δίκτυα αποχέτευσης της περιφέρειας Αττικής (εξαιρούνται τα νησιά του Σαρωνικού και τα Κύθηρα) που θα κατασκευαστούν μετά την ψήφιση του νόμου. Υπενθυμίζεται ότι έχει προωθηθεί σχέδιο ιδιωτικοποίησης της ΕΥΔΑΠ το οποίο έχει προκαλέσει αντιδράσεις με την κυβέρνηση να εξετάζει τώρα σενάρια για την είσοδο στρατηγικού επενδυτή. Συγκεκριμένα, προβλέπεται πως με σύμβαση, που θα συναφθεί μεταξύ της ΕΥΔAΠ και του ενδιαφερόμενου ΟΤΑ μπορεί να συμφωνηθεί «αδαπανώς» η μεταβίβαση του ήδη κατασκευασμένου δικτύου και η υποχρέωση παροχής ύδρευσης και αποχέτευσης στην εταιρεία. Στην περίπτωση που η ΕΥΔAΠ αναλάβει μόνο τη διαχείριση του δικτύου ύδρευσης ή αποχέτευσης, τότε ο δήμος εξακολουθεί να διατηρεί την κυριότητα και συνεπώς έχει υποχρέωση να καλύψει τις απαραίτητες επενδύσεις. Η επέκταση αυτή συνεπάγεται υποχρέωση της ΕΥΔAΠ για επενδύσεις, μόνον «εφόσον εξασφαλίζεται εύλογη απόδοση της επένδυσης και δυνατότητα χρηματοδότησης της εταιρείας με ίδια ή ιδιωτικά κεφάλαια για την προσήκουσα εκπλήρωση των υποχρεώσεών της». Η σύμβαση με τον εκάστοτε ΟΤΑ εγκρίνεται με κοινή απόφαση των υπουργών Οικονομικών, Εσωτερικών και Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων. Προβλέπεται, επίσης, πως «το τεχνικό και εξειδικευμένο προσωπικό ή μέρος αυτού, που απασχολείται στις υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης των ΟΤΑ, ή των οικείων ΔΕΥΑ, των οποίων το δίκτυο περιέρχεται στην ΕΥΔAΠ κατά κυριότητα ή κατά διαχείριση, δύναται να αποσπάται, κατά παρέκκλιση από κάθε γενική ή ειδική διάταξη, εν όλω ή εν μέρει στην ΕΥΔAΠ, η οποία αναλαμβάνει τη μισθοδοσία του σύμφωνα με τους όρους που θα αναφέρονται στη σύμβαση παραχώρησης. Η απόσπαση διενεργείται με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων». Στις περιοχές όπου η ΕΥΔΑΠ αναλαμβάνει την παροχή υπηρεσιών ύδρευσης ή και αποχέτευσης θα καθορίζεται τιμολογιακή πολιτική η οποία θα περιγράφεται αναλυτικά στη σύμβαση που υπογράφει με την εκάστοτε δημοτική αρχή. Πηγή: http://www.rizopoulospost.com/poios-tha-elegxei-ola-ta-nera-ths-xwras/
  6. Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική βρίσκονται αντιμέτωπες με την προοπτική νέων βίαιων εκρήξεων τόσο εσωτερικών όσο και διεθνών με αφορμή το ...νερό. Τουρκία,Συρία και Ιρακ βρίσκονται πλέον σε διένεξη καθώς η Τουρκία περιορίζει την παροχή νερού στις δύο αλλές χώρες ενώ την ίδια στιγμή ανάλογες εντάσεις υπάρχουν και στην Βόρεια Αφρική καθώς η λειψυδρία και τα φιλόδοξα επενδυτικά σχέδια κυβερνήσεων απειλούν την τροφοδοσία με νερό των τοπικών πληθυσμών. Μεταξύ 1975 και 1991, σε τρεις περιπτώσεις η Συρία και το Ιράκ, απείλησαν την Τουρκία με στρατιωτική δράση (και σε ένα σημείο απείλησαν η μία την άλλη) λόγω της μειωμένης ροής των ποταμών που οφειλόταν σε φράγματα στην Τουρκία. Οι διαπραγματεύσεις σταματούσαν και ξεκινούσαν, καθώς οι σχέσεις μεταξύ των εθνών κυμαίνονταν. Από τότε, η κλιματική αλλαγή και η αύξηση του πληθυσμού έχουν υποβάλει σε τρομερή πίεση το γλυκό νερό της περιφέρειας αυτής, αυξάνοντας τις επιπτώσεις από την κατασκευή φραγμάτων στους δύο ποταμούς. Σήμερα στον Ευφράτη, το φράγμα Ατατούρκ έχει μειώσει τη συνολική ροή στο Ιράκ κατά το ένα τρίτο και τα φράγματα Ilisu και Cizre που σύντομα θα ολοκληρωθούν, μπορούν να μειώσουν τις ροές του Τίγρη κατά 50%.Η πλήρης εφαρμογή του φιλόδοξου τουρκικού «σχεδίου GAP», το οποίο έχει ως στόχο να αξιοποιήσει τα ποτάμια της Τουρκίας για την άρδευση και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στη νοτιοανατολική Ανατολία, θα μπορούσε να μειώσει τις ροές του Ευφράτη στο Ιράκ κατά 80%. Ο επόμενος γύρος Λιγότερο από μισή δεκαετία έχει περάσει από τότε που ξέσπασε η Αραβική Άνοιξη που συγκλόνισε συθέμελα την Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή και τώρα οι ειδικοί προειδοποιούν για τον επόμενο γύρο των περιφερειακών αναταραχών που θα προκληθούν από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Οι πληθυσμοί των χωρών της Βόρειας Αφρικής ήδη αντιμετωπίζουν τη σκληρή πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής, με μακρύτερες περιόδους ξηρασίας .Και ενώ οι άνθρωποι στη Σαχάρα για παράδειγμα, αγωνίζονται για τα αποθέματα νερού που χρειάζονται στη γεωργία και οι αλιευτικές κοινότητες στη Βόρεια Αφρική καθαρές θάλασσες για να συνεχίζουν να προσπορίζονται από την αλιεία, οι τοπικές κυβερνήσεις, αγνοώντας( αυτήν την απειλή, συναλλάσσονται με τις πολυεθνικές του πετρελαίου και των ορυχείων για δραστηριότητες εξαιρετικά ρυπογόνες, που αντί να λύνουν το πρόβλημα το επιδεινώνουν. Η έλλειψη του ύδατος, της ενέργειας, των τροφίμων, η υποβάθμιση του εδάφους και η ερημοποίηση, αποτελούν τους πέντε σοβαρούς κινδύνους περιβαλλοντικής ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Βόρεια Αφρική. Και κάθε ένας από αυτούς, επιτείνεται από την αύξηση του πληθυσμού της περιοχής. Αδιαφορία Και φυσικά οι κυβερνήσεις αδιαφορούν. Πρόσφατη είναι η περίπτωση της Αλγερίας, η οποία προσπαθεί να επιβάλλει την άντληση πετρελαίου με την μέθοδο fracking, πυροδοτώντας σοβαρές αντιδράσεις από τον τοπικό πληθυσμό. Οι κάτοικοι της Ain Salah, που βρίσκεται περίπου 1.200 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας, το Αλγέρι, διαμαρτύρονται ενάντια στις γεωτρήσεις για φυσικό αέριο από σχιστόλιθο σε μια κοντινή περιοχή, επικαλούμενοι περιβαλλοντικές ανησυχίες. Η μάχη του αντι-σχιστόλιθου στη συνέχεια, εξαπλώθηκε σε άλλα τμήματα της Σαχάρας. Σύμφωνα με τοπικούς ακτιβιστές, η κρατική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου Sonatrach θέλει να εφαρμόσει τεχνικές fracking, μια αμφιλεγόμενη διαδικασία που περιλαμβάνει την έγχυση υψηλής πίεσης του νερού και των χημικών ουσιών σε πετρώματα, για να γίνει η εξαγωγή φυσικού αερίου. «Ο εξοπλισμός έχει εγκατασταθεί κρυφά κοντά στα πηγάδια σχιστολιθικού φυσικού αερίου και τον διαχειρίζονται από κοινού η κρατική εταιρία με την πολυεθνική Halliburton και Sonatrach. Ξένοι εμπειρογνώμονες έφθασαν ήδη στον χώρο του φυσικού αερίου" είπε ένας ακτιβιστής. Σημειώνεται, ότι σύμφωνα με τον εκτελεστικό διευθυντή της βρετανικής εταιρίας ΒΡ, Ρόμπερτ Ντάντλ, η Ρωσία, η Αλγερία, η Κίνα και η Αργεντινή, έχουν σαφείς προοπτικές εκμετάλλευσης κοιτασμάτων σχιστολιθικών υδρογονανθράκων. (από την εφημερίδα «ΗΜΕΗΣΙΑ») Πηγή: http://www.energia.gr/article.asp?art_id=97494
  7. Στην καθιέρωση κοινωνικού οικιακού τιμολογίου που προβλέπει έκπτωση 50% προχωρά η ΕΥΑΘ Α.Ε. από την 1η Ιανουαρίου 2014, με σκοπό την προστασία των ευπαθών ομάδων και ειδικότερα τριτέκνων, υπερηλίκων, ατόμων με χαμηλό εισόδημα ή μακροχρόνια ανέργων, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση. Ειδικότερα, η έκπτωση θα αφορά σε: • οικογένειες με τρία προστατευόμενα παιδιά και οικογενειακό φορολογητέο εισόδημα μικρότερο ή ίσο των 17.000 ευρώ ετησίως. • υπερήλικες άνω των 75 ετών που ζουν μόνοι (δε φιλοξενούνται), με φορολογητέο εισόδημα μικρότερο ή ίσο των 8.000 ευρώ ετησίως και κατανάλωση που δεν υπερβαίνει 30 κ.μ. ανά τετράμηνο. • μακροχρόνια ανέργους ή άτομα χαμηλού εισοδήματος με φορολογητέο εισόδημα μικρότερο ή ίσο των 8.000 ευρώ ετησίως προσαυξανόμενο κατά 3.000 ευρώ για καθένα από τα δύο πρώτα προστατευόμενα τέκνα. Το κοινωνικό τιμολόγιο θα έχει ισχύ μέχρι το τέλος του 2014 και οι ενδιαφερόμενοι (απαραίτητα υπόχρεοι οι ίδιοι του λογαριασμού ύδρευσης) ή οι εξουσιοδοτημένοι εκπρόσωποί τους απαιτείται να υποβάλουν σχετικό αίτημα με τα απαραίτητα δικαιολογητικά (εκκαθαριστικό, Ε1 και Ε9) στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας (Εγνατία 127, 6ος όροφος, Πρωτόκολλο). Πηγή: http://www.energia.gr/article.asp?art_id=77690
  8. Δυναμίτη στα θεμέλια της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΔΑΠ, που προγραμματιζόταν εντός του 2014, και της ΕΥΑΘ, για την οποία έχουν ήδη επιλεγεί για την επόμενη φάση του διαγωνισμού δύο επενδυτικά σχήματα -η γαλλική Suez με τον όμιλο Ελλάκτωρ και ο όμιλος Αποστολόπουλου με την ισραηλινή Mekorot και τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ-, βάζει το Συμβούλιο της Επικρατείας κάνοντας δεκτή την αίτηση ακυρώσεως που είχαν καταθέσει η ομοσπονδία εργαζομένων και φυσικά πρόσωπα των δύο κρατικών μονοπωλίων νερού. Οι εργαζόμενοι με ξεχωριστές προσφυγές είχαν στραφεί κατά της μεταφοράς των δύο εταιρειών στο ΤΑΙΠΕΔ και η υπόθεση είχε συνεκδικαστεί από την ολομέλεια του ΣτΕ τον περασμένο Ιούνιο μαζί με όλες εκείνες που είχαν υποβληθεί κατά της μεταβίβασης περιουσιακών στοιχειών του Δημοσίου στον "κουμπαρά" των δανειστών. Ανατροπή Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του "business stories", σε διάσκεψη που έγινε προ ολίγων ημερών στην ολομέλεια του ΣτΕ αποφασίστηκε η ακύρωση της μεταβίβασης των δύο εταιρειών στο ΤΑΙΠΕΔ με το σκεπτικό ότι το νερό είναι δημόσιο αγαθό και για τον λόγο αυτό δεν μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί. Πρόκειται για μια μεγάλη ανατροπή που δίνει νέα διάσταση στις αποκρατικοποιήσεις και έρχεται να προστεθεί στις εκκρεμότητες που έχουν προκαλέσει οι καθυστερήσεις συνολικά στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, με την κυβέρνηση να αντιμετωπίζει την έντονη δυσφορία της τρόικας για την αποτυχία του ΤΑΙΠΕΔ στην άντληση εσόδων. Φαίνεται ότι ελάχιστα πράγματα μπορούν να γίνουν, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, για να μην εγκλωβίσουν τους δύο διαγωνισμούς που έχουν υποστεί μεγάλο εκτροχιασμό χρονοδιαγραμμάτων. Αρμόδιες κυβερνητικές πηγές εκτιμούν ότι οι ιδιωτικοποιήσεις θα φρενάρουν τουλάχιστον για έναν χρόνο καθώς δεν αποκλείουν οι διαδικασίες να πρέπει να τεθούν από την αρχή, αμφισβητώντας ανοιχτά το σκεπτικό της απόφασης. Νομικοί κύκλοι, ωστόσο, σημειώνουν ότι εάν η απόφαση αυτή είναι οριστική, πράγμα που θεωρούν πολύ πιθανό για συνταγματικούς λόγους, η υπόθεση της ιδιωτικοποίησης είναι αδύνατο να προχωρήσει και αναφέρουν ως παράδειγμα το θέμα με τα παρκόμετρα, την ιδιωτικοποίηση των οποίων εμπόδισε το ΣτΕ στο παρελθόν, με το σκεπτικό ότι δεν μπορεί να γίνει ανάθεση σε ιδιώτη αστυνομικών καθηκόντων υπηρεσιών καθώς η αρμοδιότητα αυτή ανήκει μόνο στο κράτος και στους ΟΤΑ. Κλειδί η διαχείριση Αν και στην κυβέρνηση επικρατεί η άποψη ότι δεν ιδιωτικοποιείται το νερό αλλά η εταιρεία και οι υπηρεσίες ύδρευσης (επεξεργασία, μεταφορά και διάθεση), με το Δημόσιο να διατηρεί την κυριότητα στο φυσικό αγαθό όσο και στις υποδομές του, νομικοί σημειώνουν ότι το σημαντικότερο όλων είναι ποιος θα έχει τη διαχείριση του νερού, που στην προκειμένη περίπτωση είναι οι ιδιώτες. Το θέμα είναι, αν τελικά ναυαγήσει η ιδιωτικοποίηση των δύο εταιρειών, με τι ισοδύναμα μέτρα θα καλύψει το ΤΑΙΠΕΔ την τρύπα που θα προκληθεί από τα έσοδα που δεν θα εισπραχθούν. Σύμφωνα με το μνημόνιο, κάθε υστέρηση στα έσοδα από αποκρατικοποιήσεις αυξάνει την ανάγκη χρηματοδότησης και τον λόγο χρέους. "Για την άμβλυνση αυτής της ανεπιθύμητης εξέλιξης", όπως αναφέρει σε έκθεσή του το ΤΑΙΠΕΔ, και με την προϋπόθεση ότι δεν θα συμφωνηθούν άλλες ρυθμίσεις με την τρόικα, "ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος θα αυξηθεί με άμεση ισχύ κατά το 50% του ελλείμματος των εισπράξεων και θα πρέπει να επιτευχθεί μέσω των περικοπών στις τρέχουσες δαπάνες της γενικής κυβέρνησης". Τι απαντάει η Κομισιόν Πριν από λίγους μήνες, υπό το βάρος των πιέσεων που ασκούνται κατά της ιδιωτικοποίησης των εταιρειών ύδρευσης, η Κομισιόν, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νίκου Χουντή, επισήμανε ότι δέχεται να εξαιρεθούν η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ από την ιδιωτικοποίηση, εάν το ζητήσει η ελληνική κυβέρνηση, τονίζοντας ότι ήταν αποκλειστικά απόφαση των ελληνικών αρχών να βάλουν ιδιώτες στις εταιρείες ύδρευσης. Μάλιστα, σε απάντησή του ο επίτροπος κ. Ολι Ρέν δήλωνε ότι "η διαχείριση των υδάτινων πόρων αποτελεί ευθύνη των κρατών-μελών και γι αυτόν τον λόγο η Κομισιόν έχει πάρει ουδέτερη θέση επί του θέματος της δημόσιας ή της ιδιωτικής ιδιοκτησίας των υδάτινων πόρων», αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι «το νερό είναι δημόσιο αγαθό που έχει ζωτική σημασία για τους πολίτες". Σκληρό πόκερ για τις οφειλές του Δημοσίου Οι απροσδόκητες εξελίξεις στο δικαστικό μέτωπο των κρατικών επιχειρήσεων ύδρευσης, εφόσον επιβεβαιωθούν με την έκδοση της σχετικής απόφασης, συμπίπτουν με ένα σκληρό πόκερ που παίζεται το τελευταίο διάστημα και στο θέμα των οφειλών του Δημοσίου κυρίως προς την ΕΥΔΑΠ. Το ΤΑΙΠΕΔ φέρεται να ασκεί πιέσεις και να προκρίνει για το κλείσιμο των εκκρεμοτήτων να επιτευχθεί ένας συμψηφισμός χρεών που θα υποβαθμίσει το σχεδιαζόμενο γενναίο κούρεμα. Η στάση αυτή έχει προκαλέσει μεγάλη δυσφορία σε κυβερνητικά όργανα, καθώς υπάρχει η αίσθηση ότι επειδή το Ταμείο επιδιώκει να μην αναλάβει τις ευθύνες του ως κύριος πλέον μέτοχος της ΕΥΔΑΠ (κατέχει το 61,3% των μετοχών) πετά συνεχώς την μπάλα στην εξέδρα (υπουργεία, ΕΥΔΑΠ). Σύμφωνα με πληροφορίες, στο ΤΑΙΠΕΔ προτείνουν ένα σχέδιο με βάση το οποίο η εξόφληση οφειλών προς την επιχείρηση μπορεί να συμψηφιστεί με το κόστος του αδιύλιστου νερού για το οποίο, αν και υπήρχε συμφωνία να ξεκινήσει να τιμολογείται από το 2004, ουδέποτε ενεργοποιήθηκε μεταξύ των δύο μερών. Πριν από λίγες ημέρες ακυρώθηκε η έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της ΕΥΔΑΠ ύστερα από απαίτηση του ΤΑΙΠΕΔ να υπάρξει υπουργική απόφαση των συναρμόδιων υπουργών (Στουρνάρα, Χρυσοχοΐδη) που να ποσοτικοποιεί το ύψος των οφειλών. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η ΚΥΑ είναι έτοιμη αναγνωρίζοντας ως οφειλή του Δημοσίου για τις δαπάνες έργων υποδομής, κατασκευής, ύδρευσης και συντήρησης του δικτύου το ποσό των 115 εκατ. ευρώ. Εχουν ήδη εξοφληθεί προς την ΕΥΔΑΠ οφειλές περίπου 250 εκατ. ευρώ, στις οποίες περιλαμβάνεται και το χρέος από τους δήμους, με τα υπόλοιπα χρέη, τα οποία προσδιορίζονται από την ΕΥΔΑΠ σε πάνω από 1 δισ. ευρώ συνολικά, να ψαλιδίζονται καθώς δεν είναι λογιστικοποιημένα. Ωστόσο το μοντέλο αυτό δεν φαίνεται να βρίσκει σύμφωνο το ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο επιδιώκει να αποφύγει τις αντιδράσεις εργαζομένων και μετόχων μειοψηφίας για το μεγάλο κούρεμα και να συμψηφίσει τις οφειλές του Δημοσίου προς την ΕΥΔΑΠ με το κόστος του ακατέργαστου νερού, και μάλιστα αναδρομικά από το 2004. Πηγή: http://www.newmoney.gr/article/28128/mploko-apo-ste-stin-idiotikopoiisi-eydap-eyath
  9. Στο μυαλό όλων η Κρήτη είναι ένας τόπος πλούσιος. Ένας τόπος όπου η φύση χαρίζεται σε αφθονία, όπου η γη είναι γόνιμη και το κλίμα μοναδικό. Η εντύπωση αυτή είναι βαθιά χαραγμένη και μέσα στους ίδιους τους Κρητικούς, κυβερνά τη ζωή τους, καθοδηγεί τον τρόπο που διαχειρίζονται τον τόπο τους. Γι’ αυτό και είναι δύσκολο, όταν οι συνθήκες αλλάζουν, να «χωνέψουν» αυτό που συμβαίνει. Όμως, έρχεται κάποια στιγμή που η αλλαγή αυτή χτυπά την πόρτα. Δέκα ημέρες πριν από το Πάσχα, ένα πυκνό σύννεφο αφρικανικής σκόνης κάλυψε για δύο ημέρες το νησί. Μόλις το σύννεφο έφυγε, όλοι βγήκαν με τα λάστιχα να ξεπλύνουν δρόμους, σπίτια, αυτοκίνητα. Αυτό ήταν το τελειωτικό χτύπημα στο ήδη αποδυναμωμένο σύστημα ύδρευσης του Ηρακλείου. Ξαφνικά, οι βρύσες στέρεψαν. «Δεν περίμενε κανείς ότι τα προβλήματα που ανακύπτουν συνήθως το θέρος θα παρουσιάζονταν φέτος τον Μάρτιο. Εξαιτίας της αφρικανικής σκόνης, οι δημότες άνοιξαν τις βρύσες τους για να φέρουν τα πράγματα στην προτέρα κατάσταση και άδειασαν τις δεξαμενές», εξηγεί ο δήμαρχος Ηρακλείου, Βασίλης Λαμπρινός. «Έτσι βρεθήκαμε σε μια δύσκολη θέση, που κατά τη γνώμη μου η ΔΕΥΑ χειρίστηκε επαρκώς». Για να καταλάβει κανείς τι συνέβη στο Ηράκλειο πρέπει πρώτα να κατανοήσει τον προβληματικό τρόπο με τον οποίο υδρεύεται η 4η μεγαλύτερη πόλη στη χώρα. Το Ηράκλειο, λοιπόν, υδρεύεται κυρίως από γεωτρήσεις. Η άναρχη (και σε μεγάλο βαθμό αυθαίρετη) επέκτασή του οδήγησε στη δημιουργία ενός δυσλειτουργικού συστήματος ύδρευσης. «Στο Ηράκλειο η ποσότητα του νερού που υπάρχει δεν επαρκεί για να καλύψει το 100% των αναγκών. Γι’ αυτό τον λόγο σε πολλές περιοχές έχουμε διανομή. Δηλαδή μια ημέρα έχουμε νερό και την επόμενη ημέρα το δίκτυο είναι κλειστό», εξηγεί ο πρόεδρος της ΔΕΥΑ Ηρακλείου, Γιάννης Ρασούλης. «Ετσι θα πρέπει με κάποιο τρόπο να αποθηκεύσουμε το νερό για τη μια ημέρα που δεν υπάρχει νερό στο δίκτυο. Αυτό δημιουργεί την άσχημη εικόνα στις ταράτσες των πολυκατοικιών με τα μαύρα ντεπόζιτα». Το υδατικό έλλειμμα επιβαρύνεται από την κακή κατάσταση του δικτύου. Σύμφωνα με τον κ. Ρασούλη, οι διαρροές και κλοπές νερού ξεπερνούν το 30%. Από τα 600 χλμ. του δικτύου, μόλις 250-300 χλμ. κατασκευάστηκαν μετά το 1998. Ακόμα 20% δεν τιμολογείται, δηλαδή καταναλώνεται αλλά δεν καταγράφεται λόγω χαλασμένων υδρόμετρων. Ετσι, από τα 18 εκατ. κυβικά νερού που χρειάζεται ετησίως η πόλη, η ΔΕΥΑ εισπράττει από τους καταναλωτές το αντίτιμο μόλις για 8,5-9 εκατ. κυβικά. «Περίπου 65 χλμ. δικτύου βρίσκονται σε φάση αντικατάστασης, ακόμα 40 χλμ. έχουν ενταχθεί στο ΕΠΠΕΡΑΑ και έχουμε μελέτες και για τα υπόλοιπα. Μας έχει υποσχεθεί ο πρωθυπουργός ότι θα διαθέσουν 25 εκατ. ευρώ για αντικατάσταση του παλαιού δικτύου», λέει ο κ. Ρασούλης. Παράλληλα, προχωρά η αντικατάσταση 7.000 υδρόμετρων. Τα φράγματα Το Σφενδύλι μοιάζει με σκηνικό ταινίας. Τα λιγοστά του σπίτια χάσκουν, σε ορισμένα έχουν πέσει οι σκεπές. Κι όμως, στο κέντρο του χωριού, η μικρή εκκλησία είναι φρεσκοβαμμένη, λέγεται μάλιστα ότι λειτουργεί ακόμα σε γάμους και πανηγύρια. Τίποτα από όλα αυτά δεν θα ήταν παράξενο αν το Σφενδύλι δεν είχε απαλλοτριωθεί για να σκεπαστεί από τα νερά του φράγματος Αποσελέμη. Μέσα από τα σοκάκια του, η σημερινή εικόνα του φράγματος είναι αποκαρδιωτική: είναι σχεδόν άδειο. Το φράγμα κατασκευάστηκε για να λύσει το πρόβλημα ύδρευσης του Ηρακλείου, της Χερσονήσου και του Αγίου Νικολάου. Η πλήρωσή του ξεκίνησε το 2012 και το φράγμα σχεδόν γέμισε πρώτη φορά το 2015 για να αδειάσει ενάμισι έτος αργότερα. Είναι ένα έργο που έχει δεχθεί ισχυρή κριτική λόγω του υψηλότατου κόστους, που έχει ξεπεράσει πλέον τα 200 εκατ. ευρώ, σε σχέση με την περιορισμένη, όπως φαίνεται, χρησιμότητά του. «Το φράγμα δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Σήμερα τροφοδοτείται από τον χείμαρρο Αποσελέμη, ενώ υπό κατασκευήν βρίσκεται μια σήραγγα 3,5 χλμ. που θα μεταφέρει πλημμυρικά νερά από το οροπέδιο Λασιθίου», εξηγεί στην «Κ» ο Φώτης Καζάσης, διευθύνων σύμβουλος του Οργανισμού Ανάπτυξης Κρήτης (στον οποίο ανήκει το φράγμα). Όλα δείχνουν ότι η κατασκευή του αποφασίστηκε με πολιτικά και όχι οικονομικά κριτήρια. «Τα έργα που περνούν αρκετά χρηματοδοτικά πλαίσια και δεν ολοκληρώνονται, καταλαβαίνουμε ότι δεν γίνονται με σωστό τρόπο. Κρίνουμε όμως εκ των υστέρων», λέει ο κ. Καζάσης. «Δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξος. Τα στατιστικά στοιχεία λένε ότι ανά κάποια περίοδο θα γεμίζει. Το μέλλον θα δείξει αν οι μελέτες που είχαν γίνει θα επαληθευθούν», εκτιμά υποστηρίζοντας ότι το φράγμα μπορεί να παίξει ρόλο «ρυθμιστή» στην ύδρευση των τριών δήμων. Αρκετά νοτιότερα, στο αρδευτικό φράγμα Φανερωμένης, η κατάσταση είναι ίδια. Όπως λέει στην «Κ» ο Γιώργος Αρμουτάκης, δήμαρχος Φαιστού, το φράγμα έχει σήμερα μόλις 3 εκατ. κυβικά νερού, ενώ χωράει 18 εκατομμύρια. Οι τοπικές αρχές πιέζουν για ένα ακόμα ακριβό έργο, την εκτροπή όσον αφορά τον ποταμό Πλατύ από το Ρέθυμνο (προϋπολογισμού 150 εκατ. ευρώ) προκειμένου να ενισχυθεί το φράγμα με νερό. Οι αρδευτικές ανάγκες του κάμπου της Μεσσαράς είναι 20 εκατ. κυβικά ετησίως, που φέτος θα καλυφθούν από γεωτρήσεις. «Υπάρχουν γεωτρήσεις στα 200 και 300 μέτρα. Το νερό που παίρνουμε από τον κάμπο είναι επιβαρυμένο με νιτρικά, υπολείμματα φυτοφαρμάκων έπειτα από τόσα χρόνια με εντατικές καλλιέργειες», λέει. Για πόσιμο; Μόνο εμφιαλωμένα. «Πριν από 30 χρόνια το νερό ήταν αρτεσιανό. Τώρα αυτά τελείωσαν». Διαβάστε το πλήρες άρθρο στην πηγή. View full είδηση
  10. Η Ειδική Γραμματεία Υδάτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας ολοκλήρωσε και δημοσιοποίησε την αξιολόγηση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης της χώρας για το έτος 2017 σε συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της Οδηγίας 2006/7/ΕΚ. Η ποιότητα των υδάτων κολύμβησης αποτυπώνεται στην αντίστοιχη Εθνική Έκθεση αξιολόγησης για το 2017 (http://www.ypeka.gr) που μαζί με τα αποτελέσματα της παρακολούθησης των υδάτων κολύμβησης γνωστοποιήθηκαν ήδη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. H εν λόγω αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με άκρως επιστημονικό τρόπο και κατόπιν στατιστικής επεξεργασίας των αποτελεσμάτων παρακολούθησης των τεσσάρων τελευταίων ετών (2014-2017), ενώ έλαβε χώρα σε 1598 σημεία (ακτές κολύμβησης). Το 95,9% των υδάτων κολύμβησης της χώρας μας ταξινομούνται ως ύδατα εξαιρετικής ποιότητας ενώ το σύνολο (100%) των υδάτων αποτελούν ύδατα κατάλληλα για κολύμβηση, ικανοποιώντας πλήρως τις απαιτήσεις της Οδηγίας 2006/7/ΕΚ. Πενήντα τρία (53) επιπλέον σημεία για τα οποία διεξάγονται μετρήσεις δεν έχουν συμπεριληφθεί στην αξιολόγηση και τη στατιστική επεξεργασία, διότι τα 52 από αυτά εντάχθηκαν στο δίκτυο παρακολούθησης το 2015 και επομένως δεν έχουν συμπληρωθεί ακόμα τα 4 χρόνια παρακολούθησης που απαιτεί η Οδηγία. Όσον αφορά στο 53ο υπάρχουν κενά στις μετρήσεις λόγω δυσκολίας πρόσβασης και δεν έχει ακόμα συμπληρωθεί ο ελάχιστος αριθμός δειγμάτων που απαιτεί η νομοθεσία της ΕΕ. Σημειώνεται, όμως, ότι όλες οι μετρήσεις και στα 53 αυτά σημεία είναι εξαιρετικές. Ειδικότερα: 1.533 σημεία (95.9%) ταξινομούνται στην κατηγορία «εξαιρετικής ποιότητας» 53 σημεία (3.3%) νέα σημεία. Μόλις 12 σημεία (0,8%) δεν χαρακτηρίζονται ως "εξαιρετικής ποιότητας", αλλά ως «επαρκούς ποιότητας». Τα αποτελέσματα αξιολόγησης, όπως εμφανίζονται συγκριτικά στις δυο τελευταίες Εθνικές Εκθέσεις 2016-2017, καταδεικνύουν την σταθερά υψηλή ποιότητα των υδάτων κολύμβησης της χώρας μας: Κατηγορία Ποιότητα Πλήθος σημείων 2016 Ποσοστό 2016 Πλήθος σημείων 2017 Ποσοστό 2017 Κατηγορία 1 εξαιρετική 1496 97.0 1533 95.9 Κατηγορία 2 Τουλάχιστον Επαρκής 11 97.7 12 96.7 Κατηγορία 3 Νέες Ακτές 35 2.3 53 3.3 Για την κολυμβητική περίοδο του έτους 2018 βρίσκεται σε εξέλιξη πρόγραμμα παρακολούθησης της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης της χώρας, το οποίο πραγματοποιείται από την Ειδική Γραμματεία Υδάτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και τις οικείες Διευθύνσεων Υδάτων των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων. Τα αποτελέσματα της παρακολούθησης του εν λόγω προγράμματος αναρτώνται στις ιστοσελίδες των ανωτέρω Υπηρεσιών. View full είδηση
  11. Το καλοκαίρι που μας πέρασε έκανα εγκατάσταση φυσικού αερίου στο διαμέρισμά μου. Αφού τελείωσαν όλα και έγιναν οι δοκιμές παρατήρησα ότι η πίεση στο ζεστό νερό είναι σχεδόν η μισή απ' ότι στο κρύο νερό. ο μηχανολόγος το δικαιολόγησε λέγοντας ότι η απόσταση από το λέβητα μέχρι την βρύση του μπάνιου για παράδειγμα είναι μεγάλη. Να σημειώσω ότι επρόκειται για διαμέρισμα 75 τ.μ. Παρατήρησα σε σπίτια φίλων ότι η πίεση στο ζεστό νερό τους είναι πολύ καλύτερη παρόλου που εκεί οι αποστάσεις είναι μεγαλύτερες. Επίσης να σημειώσω ότι στο πατάρι που είναι πάνω στο μπάνιο υπήρχε θερμοσίφωνας και ζήτησα να παραμείνει για να χρησιμοποιηθεί εάν χρειαστεί. Εκεί ο εγκαταστάτης έχει βάλει ένα βανάκι στο κρύο που κλείνει όταν δουλεύω το φυσικό αέριο ενώ στο ζεστό δεν έχει βάλει βανάκι. Μήπώς έτσι είναι συνδεδέμενα φυσικό αέριο και θερμοσίφωνας σε σειρά και εξηγείται η έλλειξη πίεσης;;;;;; Αυτός επιμένει ότι φταίει η απόσταση.... εγώ πάλι δεν θεωρώ ότι η απόσταση είναι τόσο μεγάλη που να εξηγεί την έλλειψη πίεσης... Παιδιά οποιαδήποτε συμβουλή θα ήταν χρήσιμη και καλοδεχούμενη Ευχαριστώ εκ των προτέρων
  12. Κανόνες για την τιμολόγηση και την κοστολόγηση του νερού για όλες τις χρήσεις (ύδρευση, άρδευση, βιομηχανία κ.ά.), θα πρέπει να έχει θεσπίσει η χώρα μας έως τις αρχές του ερχόμενου φθινοπώρου. Σύμφωνα με την οδηγία πλαίσιο για το νερό (2000/60/ΕΚ) η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει συνυπολογίσει στο κόστος του νερού, τις δαπάνες για τις υποδομές μεταφοράς και τη συντήρησή τους, καθώς και το κόστος για το περιβάλλον. Όπως αναφέρεται σε έγγραφο της Ειδικής Γραμματείας Υδάτων (17/3/2016), το οποίο κατατέθηκε από τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Γιάννη Τσιρώνη στη Βουλή, η Διεύθυνση Σχεδιασμού και Διαχείρισης Υπηρεσιών Ύδατος έχει υποβάλει στη Γνωμοδοτική Επιτροπή Υδάτων (ΓΕΥ), την εισήγησή της, σχετικά με τους κανόνες για την κοστολόγηση και τιμολόγηση των υπηρεσιών ύδατος, ανάλογα με τη χρήση του. Στην εισήγηση περιλαμβάνονται και τα μέτρα βελτίωσης των υπηρεσιών ύδατος. Το σχετικό κείμενο, σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο έγγραφο της Ειδικής Γραμματείας Υδάτων, βρίσκεται υπό επεξεργασία. Μετά την ενσωμάτωση των όποιων παρατηρήσεων θα υποβληθεί στη συνέχεια για έγκριση στην Εθνική Επιτροπή Υδάτων. Η θεσμοθέτηση ενός νέου πλαισίου τιμολόγησης αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση. Αιρεσιμότητα για χρηματοδότηση η τιμολόγηση Αξίζει να επισημανθεί ότι στο πλαίσιο του νέου Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2014 - 2020, η διαμόρφωση κανόνων κοστολόγησης και τιμολόγησης του νερού άρδευσης αποτελεί «αιρεσιμότητα» προκειμένου να χρηματοδοτηθούν έργα αξιοποίησης υδάτων (π.χ. εγγειοβελτιωτικά). Όπως αναφέρει στην απάντησή του στο ερώτημα του βουλευτή του Ποταμιού κ. Σπύρου Δανέλλη, ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Μάρκος Μπόλαρης, η χώρας μας οφείλει έως και τον Σεπτέμβριο του 2016 να έχει ικανοποιήσει την εν λόγω αιρεσιμότητα για να λάβει την αντίστοιχη χρηματοδότηση. Όσον αφορά στο αρδευτικό νερό, σήμερα ισχύουν διαφορετικοί (ή καθόλου) κανόνες σε κάθε περιοχή της χώρας. Σύμφωνα με την Οδηγία 2000/60/ΕΚ, στην τιμολόγηση θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, το χρηματοοικονομικό κόστος (κατασκευή, λειτουργία και συντήρηση υποδομών), το κόστος του υδάτινου πόρου και το περιβαλλοντικό κόστος. Σήμερα, ελάχιστοι φορείς (Γενικοί Οργανισμού Εγγείων Βελτιώσεων, ΔΕΗ) ακολουθούν σύγχρονα συστήματα καταγραφής του χρηματοοικονομικού κόστους του αρδευτικού νερού. Στους Τοπικούς Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων δεν καταγράφεται το πραγματικό κόστος του νερού και δεν ακολουθούνται συγκεκριμένες αρχές για την τιμολόγησή του. Πηγή: http://www.tovima.gr...cle/?aid=787294 Click here to view the είδηση
  13. Ενιαίους κανόνες για την τιμολόγηση του νερού ανάλογα με τη χρήση του θα πρέπει να θεσπίσει η χώρα μας μέσα στο 2016. Στόχος της κοινοτικής νομοθεσίας, την οποία έπρεπε εδώ και καιρό να έχει εφαρμόσει και η Ελλάδα, είναι να συνυπολογιστεί στο κόστος του νερού το κεφάλαιο που διατέθηκε για τις υποδομές μεταφοράς του και τη συντήρησή τους, αλλά και το περιβαλλοντικό κόστος, προκειμένου -σε δεύτερη φάση- να δημιουργηθεί μια πιο δίκαιη και ορθολογικήτιμολογιακή πολιτική. Το κύριο πρόβλημα στη χώρα μας δεν είναι άλλο… από το γενικό χάος, καθώς ειδικά στην περίπτωση του αρδευτικού νερού ισχύουν διαφορετικοί (έως και καθόλου) κανόνες σε κάθε περιοχή. Oλα ξεκινούν, όπως πάντα, από την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η Οδηγία – πλαίσιο για τη διαχείριση των υδάτων (2000/60/ΕΚ) έκανε για πρώτη φορά αναφορά στην ανάκτηση του κόστους των υπηρεσιών νερού, διευκρινίζοντας τις διαφορετικές συνιστώσες που θα πρέπει να συνυπολογίζονται. Σύμφωνα με την Οδηγία, στην τιμολόγηση θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη: Το χρηματοοικονομικό κόστος, δηλαδή η κατασκευή, λειτουργία και συντήρηση των υποδομών. Το κόστος του πόρου, που προσδιορίζεται με βάση τις διαθέσιμες εναλλακτικές, αν υπάρξει υπερκατανάλωση. Το περιβαλλοντικό κόστος, δηλαδή η οικονομική διάσταση της όποιας περιβαλλοντικής ζημιάς προκαλείται. Η εφαρμογή της Οδηγίας στη χώρα μας γίνεται, ως είθισται, με μεγάλη καθυστέρηση. Πλέον όμως τα περιθώρια έχουν στενέψει και η Ελλάδα πρέπει μέσα στο 2016 να δημιουργήσει ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για την τιμολόγηση του νερού για όλες τις χρήσεις του (λ.χ. ύδρευση,άρδευση, βιομηχανία), που να βασίζεται στις αρχές της Οδηγίας. Παράλληλα, η Ειδική Γραμματεία Υδάτων (που έχει την ευθύνη όλων αυτών) μελετά το ενδεχόμενο διαμόρφωσης ενός νέου, ενιαίου πλαισίου για τη διαχείριση των υπηρεσιών ύδατος, προκειμένου να οργανωθεί η σημερινή, χαώδης κατάσταση. «Το νερό είναι ένα κοινό αγαθό. Η Οδηγία δεν ζητεί την τιμολόγησή του, αλλά τη σωστή τιμολόγηση των υπηρεσιών που χρειάζονται για να έχουμε πρόσβαση στο αγαθό» εξηγεί ο ειδικός γραμματέας Υδάτων, Ιάκωβος Γκανούλης. «Και όλα αυτά, με μια σχετικότητα. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: αν συνυπολογίσουμε το κόστος κατασκευής και λειτουργίας των υποδομών ώστε να φθάσει νερό στο λεκανοπέδιο της Αττικής, λαμβάνοντας υπόψη τη μεταφορά νερού από τον Μόρνο και τον Εύηνο, το ποσό που θα έπρεπε να πληρώνει ο καταναλωτής θα ήταν υπέρογκο. Αυτό βέβαια δεν μπορεί να συμβεί. Γι’ αυτό και οι εταιρείες ύδρευσης, όπου υπάρχουν, εφαρμόζουν κλιμακωτές χρεώσεις». Η διαδικασία διαβούλευσης για το νέο πλαίσιο κανόνων έκλεισε τον Αύγουστο και την περίοδο αυτή ολοκληρώνεται η ενσωμάτωση των παρατηρήσεων των φορέων στο τελικό κείμενο, το οποίο, σύμφωνα με τη νομοθεσία, θα πρέπει να εγκριθεί από τη (διυπουργική) εθνική γνωμοδοτική επιτροπή. Αυτό που εν τω μεταξύ άλλαξε είναι ότι η θεσμοθέτηση νέου πλαισίου αποτελεί πλέον και μνημονιακή υποχρέωση. Η έγκριση του πλαισίου βέβαια δεν συνεπάγεται αυτομάτως την αλλαγή στην τιμολόγηση του νερού. «Το πλαίσιο θα περιλαμβάνει γενικούς κανόνες, κατευθυντήριες αρχές και τη μεθοδολογία υπολογισμού του κόστους του νερού σε κάθε περιοχή και ανάλογα με τη χρήση, καθώς τα χαρακτηριστικά κάθε υδατικού διαμερίσματος διαφέρουν» εξηγεί ο κ. Γκανούλης. Το ζητούμενο, βέβαια, είναι να οργανωθεί και το χάος. Η μελέτη που εκπονήθηκε από τεχνικό σύμβουλο για λογαριασμό του υπουργείου με χρηματοδότηση από το ΕΠΠΕΡΑΑ υποδεικνύει ένα μωσαϊκό κανόνων και πρακτικών. Για παράδειγμα στην άρδευση: Λίγοι μεγάλοι φορείς (Γενικοί Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων- ΓΟΕΒ, ΔΕΗ) ακολουθούν σύγχρονα συστήματα καταγραφής του χρηματοοικονομικού κόστους του νερού. Στους Τοπικούς Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων (ΤΟΕΒ) επικρατεί μια θολή εικόνα, καθώςδεν καταγράφεται το πραγματικό κόστος του νερού, ούτε χρησιμοποιούνται κάποιες συγκεκριμένες αρχές για την τιμολόγησή του. Επιπλέον, συχνά δεν υπάρχει καν καταγραφή της κατανάλωσης. «Είναι επιτακτική ανάγκη να οργανωθεί η σημερινή κατάσταση. Δεν θα διαταραχθούν ισορροπίες αναπτυξιακού χαρακτήρα», λέει ο κ. Γκανούλης. «Δεν είναι δυνατόν όμως να γίνεται τιμολόγηση του νερού χωρίς να λαμβάνονται υπόψη βασικά στοιχεία για το πραγματικό κόστος του». Πηγή: http://www.ellinikig...deutikou-nerou/ Click here to view the είδηση
  14. Τα προβλήματα ύδρευσης και αποχέτευσης της νησιωτικής Ελλάδας επανέρχονται στην επικαιρότητα κάθε καλοκαίρι. Πώς όμως θα μπορούσαν να επιλυθούν οριστικά; Μελέτη που πραγματοποίησε η ΕΥΔΑΠ Νήσων, θυγατρική της ΕΥΔΑΠ, εκτιμά ότι με έργα και επεμβάσεις συνολικού κόστους 66,4 εκατ. ευρώ τα βασικά προβλήματα 20 νησιών μπορούν να αντιμετωπιστούν οριστικά. Δίνοντας τέλος στην επαναλαμβανόμενη αιμορραγία πόρων, που προϋποθέτει η «πυροσβεστική» παρέμβαση της Πολιτείας όποτε ανακύπτει ζήτημα. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 2013 (και αυτή την περίοδο επικαιροποιείται), στο πλαίσιο του μνημονίου συνεργασίας που υπέγραψαν το ίδιο έτος το (τότε) υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου με την ΕΥΔΑΠ. Στόχος της συνεργασίας ήταν η θυγατρική της ΕΥΔΑΠ για τα νησιά να αξιοποιήσει τη μεγάλη εμπειρία του στελεχιακού της δυναμικού προσφέροντας συμβουλευτικές και τεχνικές υπηρεσίες. Πιο συγκεκριμένα (με σειρά κόστους): - Νάξος. Το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων έχει 17.930 μόνιμους κατοίκους. Η Χώρα της Νάξου και οι ανατολικές παραλιακές περιοχές καλύπτουν τις ανάγκες τους με πόσιμο νερό από τη λιμνοδεξαμενή Εγγαρών. Στη Χώρα υπάρχει παράλληλο, αυτόνομο δίκτυο που τροφοδοτεί τις δημοτικές βρύσες με νερό από πηγή. Οι υπόλοιποι οικισμοί του νησιού τροφοδοτούνται από γεωτρήσεις. Το συνολικό μήκος των αγωγών ανέρχεται σε 277,3 χλμ. Το δίκτυο αποχέτευσης (φθάνει τα 133,8 χλμ.) είναι σε καλή κατάσταση, αλλά με ελλιπή συντήρηση. Απαιτούνται έργα και επεμβάσεις για τη σωστή διαχείριση των λυμάτων και επέκταση των δικτύων αποχέτευσης. Το συνολικό κόστος όλων των έργων είναι το μεγαλύτερο στη μελέτη και φθάνει τα 12,9 εκατ. ευρώ. - Αμοργός. Οι 1.973 μόνιμοι κάτοικοι (και βέβαια οι επισκέπτες) υδροδοτούνται από 13 γεωτρήσεις, 3 πηγάδια και 2 πηγές, καθώς και με μεταφορά νερού (δίκτυο ύδρευσης 67,9 χλμ.). Η μελέτη προτείνει τη χρήση αφαλατώσεων. Οσον αφορά την αποχέτευση, το δίκτυο Χώρας και Καταπόλων είναι κατασκευασμένο χωρίς εγκεκριμένη μελέτη και ο βιολογικός καθαρισμός λειτουργεί χωρίς άδεια (τουλάχιστον κατά την εποχή σύνταξης της μελέτης). Η σωστή διαχείριση των λυμάτων απαιτεί εκτεταμένες επεμβάσεις, ανεβάζοντας τον προϋπολογισμό των έργων στα 10,6 εκατ. ευρώ. - Μήλος. Το νησί των 4.977 κατοίκων είναι το μόνο στην Ελλάδα που υδροδοτείται αποκλειστικά από ιδιωτική μονάδα αφαλάτωσης (μήκος αγωγών ύδρευσης 96,8 χλμ.). Το δίκτυο αποχέτευσης φθάνει τα 22,3 χλμ. και χρειάζεται να επεκταθεί. Απαιτείται επίσης η κατασκευή βιολογικού καθαρισμού. Το κόστος υποδομών και επεμβάσεων ανέρχεται στα 8,8 εκατ. ευρώ. - Τήλος. Το νησί (780 κάτοικοι) υδρεύεται από πηγές. Μέρος του δικτύου (μήκους 47,2 χλμ.) τοποθετήθηκε πρόσφατα, ωστόσο πρέπει να επεκταθεί. Στο νησί δεν υπάρχει αποχέτευση ή βιολογικός καθαρισμός, ανεβάζοντας το κόστος των αναγκαίων επεμβάσεων και υποδομών στα 6,1 εκατ. ευρώ. - Αγκίστρι. Το νησάκι του Αργοσαρωνικού έχει πληθυσμό 1.600 κατοίκων και τροφοδοτείται αποκλειστικά με τη μεταφορά νερού (η ΕΥΔΑΠ Νήσων προτείνει την εγκατάσταση αφαλάτωσης). Το δίκτυο ύδρευσης φθάνει τα 18,8 χλμ. και απαιτούνται επεμβάσεις μεγάλης κλίμακας για τη βελτίωσή του. Στερείται δικτύου αποχέτευσης και βιολογικού καθαρισμού. Το κόστος όλων των υποδομών εκτιμάται στα 6 εκατ. ευρώ. - Ελαφόνησος. Το νησί των 1.041 μονίμων κατοίκων υδροδοτείται από 3 γεωτρήσεις, εκ των οποίων η μία στην Πελοπόννησο. Το δίκτυο έχει μήκος 11,4 χλμ. και περιλαμβάνει και τρεις δεξαμενές που αποθηκεύουν το νερό των γεωτρήσεων. Το νησί στερείται δικτύου αποχέτευσης και συνεπώς απαιτούνται επεμβάσεις μεγάλης κλίμακας για να εξυπηρετηθεί. Το κόστος των υποδομών ανέρχεται σε 3,6 εκατ. ευρώ. -Κίμωλος. Η υδροδότηση των 910 μόνιμων κατοίκων και των επισκεπτών του νησιού γίνεται με τη μεταφορά νερού από το Λαύριο. Στη θέση Πράσσα έχει εγκατασταθεί πιλοτική μονάδα αφαλάτωσης, σε μια προσπάθεια να αξιοποιηθεί η γεωθερμία της περιοχής. Ομως η μονάδα είναι απαξιωμένη και θεωρείται αμφίβολο αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Το μήκος του δικτύου ύδρευσης είναι 11,5 χλμ. και του δικτύου αποχέτευσης 10,9 χλμ. Προτείνεται η εγκατάσταση μονάδας αφαλάτωσης, επεμβάσεις μεγάλης κλίμακας στο δίκτυο αποχέτευσης, καθώς και βελτίωση της εγκατάστασης επεξεργασίας λυμάτων. Το κόστος ανέρχεται στα 2,8 εκατ. ευρώ. - Σίκινος. Οι τρεις οικισμοί του νησιού (συνολικός πληθυσμός 273 κάτοικοι) υδροδοτείται με τρεις τρόπους: με μονάδα αφαλάτωσης, με μεταφορά νερού και με υδρομάστευση μιας πηγής (μήκους δικτύου 19,9 χλμ.). Αποχέτευση υπάρχει μόνο στη Χώρα. Προτείνεται η εγκατάσταση νέας μονάδας αφαλάτωσης και η τοποθέτηση δύο μικρών μονάδων επεξεργασίας λυμάτων. Κόστος: 2,7 εκατ. ευρώ. - Φολέγανδρος. Το νησί (765 μόνιμοι κάτοικοι) εξυπηρετείται από 5 γεωτρήσεις, καθώς και με τη μεταφορά νερού (συνολικό μήκος δικτύου 23 χλμ.), ενώ είχε υπό εγκατάσταση μονάδα αφαλάτωσης. Το δίκτυο αποχέτευσης καλύπτει τους οικισμούς Χώρας, Καραβοστασίου (λιμάνι) και Αγκάλης. Απαιτείται η εγκατάσταση νέου βιολογικού καθαρισμού. Το κόστος των υποδομών εκτιμάται στα 2,5 εκατ. ευρώ. - Καστελλόριζο. Το ακριτικό νησάκι έχει 492 μόνιμους κατοίκους. Οπως αναφέρει η μελέτη της ΕΥΔΑΠ Νήσων, ο μόνος τρόπος να τροφοδοτηθούν οι κάτοικοι του νησιού με πόσιμο νερό είναι η μονάδα αφαλάτωσης, η οποία όμως δεν επαρκεί. Επομένως, χρησιμοποιείται παράλληλα και η μεταφορά νερού. Το νησί στερείται δικτύου αποχέτευσης και βιολογικού καθαρισμού. Το κόστος υποδομών και επεμβάσεων εκτιμάται στα 2,4 εκατ. ευρώ. - Ψαρά. Το ακριτικό νησί (458 κατοίκων) υδροδοτείται από γεωτρήσεις (μήκος αγωγών 11,4 χλμ.). Ωστόσο, δεν διαθέτει δίκτυο αποχέτευσης, με αποτέλεσμα οι βόθροι να εκκενώνονται με βυτιοφόρο σε απομακρυσμένο σημείο του νησιού. Το κόστος των υποδομών ανέρχεται στα 2 εκατ. ευρώ. - Αγαθονήσι. Το βορειότερο νησί των Δωδεκανήσων έχει μόνιμο πληθυσμό 185 κατοίκων. Το δίκτυο ύδρευσης φθάνει τα 7.650 μέτρα και απαιτούνται παρεμβάσεις μικρής κλίμακας για τη βελτίωσή του. Το νησί τροφοδοτείται με μεταφορά νερού και γεωτρήσεις. Καθώς στερείται δικτύου αποχέτευσης, το κόστος των υποδομών εκτιμάται στο 1,1 εκατ. ευρώ. - Ηρακλειά. Βρίσκεται στις Μικρές Κυκλάδες και έχει 141 μόνιμους κατοίκους. Καλύπτεται αποκλειστικά με μεταφορά νερού, ενώ η πλωτή αφαλάτωση που εγκαταστάθηκε πριν από λίγα χρόνια είναι ανενεργή. Η ΕΥΔΑΠ Νήσων προτείνει την εγκατάσταση μονάδας αφαλάτωσης. Οσον αφορά τα λύματα, το νησί εξυπηρετείται αποκλειστικά από απορροφητικούς βόθρους. Το κόστος των υποδομών υπολογίζεται στο 1 εκατ. ευρώ. - Σχοινούσα. Το νησί υδροδοτείται από μονάδα αφαλάτωσης και με μεταφορά νερού. Η ΕΥΔΑΠ προτείνει την εγκατάσταση νέας μονάδας αφαλάτωσης. Τα λύματα καταλήγουν σε απορροφητικούς βόθρους. Παλαιότερα, σημειώνει η μελέτη, τα λύματα μεταφέρονταν με βυτιοφόρα σε κεντρικό βόθρο στη χωματερή του νησιού. Η πρακτική διεκόπη λόγω αντιδράσεων των κατοίκων, όμως οι ιδιωτικοί βόθροι συχνά υπερχειλίζουν. Το κόστος των υποδομών υπολογίζεται στα 882.000 ευρώ. - Χάλκη. Το νησί υδροδοτείται από αφαλάτωση και έχει αποχέτευση. Προτείνεται η αντικατάσταση της μονάδας επεξεργασίας λυμάτων. Το συνολικό κόστος εκτιμάται στα 810.000 ευρώ. Τα προβλήματα ύδρευσης και αποχέτευσης σε Υδρα, Δονούσα, Κουφονήσι, Οινούσσες Αρκετά από τα μικρότερα νησιά μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα ύδρευσης και αποχέτευσης με σχετικά μικρές επεμβάσεις. Πιο συγκεκριμένα: - Αγιος Ευστράτιος. Η ύδρευσή του εξασφαλίζεται αποκλειστικά από τέσσερις γεωτρήσεις. Το νησί διαθέτει δίκτυο αποχέτευσης και βιολογικό καθαρισμό. Κόστος επεμβάσεων: 565.000 ευρώ. - Οινούσσες. Στις Οινούσσες υπάρχουν δύο παράλληλα δίκτυα ύδρευσης, ένα με πόσιμο νερό κι ένα μόνο για «λάτρα». Το νησί διαθέτει μονάδα αφαλάτωσης. Επίσης, έχει κατασκευαστεί αποχετευτικό δίκτυο, το οποίο δεν λειτουργούσε, επειδή δεν λειτουργεί (τουλάχιστον την εποχή σύνταξης της μελέτης) η δημοπρατηθείσα μονάδα επεξεργασίας λυμάτων. Κόστος επεμβάσεων: 336.000 ευρώ. - Υδρα. Την εποχή συγγραφής της μελέτης, η Υδρα εξυπηρετούνταν με τον συνδυασμό μεταφοράς νερού, μονάδας αφαλάτωσης και γεωτρήσεων. Το καλοκαίρι του 2014, εγκαινιάστηκε στο νησί ιδιωτική αφαλάτωση, που καλύπτει πλέον όλες τις ανάγκες. Το νησί διαθέτει αποχέτευση. Το κόστος των προτεινόμενων επεμβάσεων, στα οποία δεν περιλαμβανόταν αφαλάτωση, εκτιμήθηκε στα 310.000 ευρώ. - Δονούσα. Το νησί υδροδοτείται από δύο γεωτρήσεις και περιστασιακά με μεταφορά νερού. Το νησί εξυπηρετείται από απορροφητικούς βόθρους, καθώς ο βιολογικός καθαρισμός βρίσκεται υπό κατασκευήν (την εποχή σύνταξης της έκθεσης). Κόστος επεμβάσεων: 222.000 ευρώ. - Κουφονήσι. Η υδροδότηση του νησιού γίνεται με τη μεταφορά νερού, καθώς η τοπική γεώτρηση δίνει νερό υψηλής αγωγιμότητας. Διαθέτει δίκτυο αποχέτευσης και βιολογικό καθαρισμό. Κόστος επεμβάσεων:195.000 ευρώ. Η ασφαλής αλλά πολυδάπανη σημερινή λύση της μεταφοράς και η προοπτική αφαλάτωσης Το μόνιμο πρόβλημα δέκα νησιών του Αιγαίου, παρά τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί, παραμένει χαίνουσα πληγή. Η Πολιτεία οδηγείται υποχρεωτικά στην –πολυέξοδη ως επιλογή– μεταφορά νερού, οι δήμοι υποτιμολογούν το νερό που λαμβάνουν δωρεάν από την Πολιτεία (προς ικανοποίηση των ψηφοφόρων) και έτσι ο κύκλος του προβλήματος δεν κλείνει ποτέ. Πρόσφατα η Γενική Γραμματεία Αιγαίου εκτίμησε ότι με την εγκατάσταση 10 μονάδων αφαλάτωσης θα αντιμετωπιστεί η πλειονότητα των ζητημάτων. Ωστόσο, η ανάθεση της συντήρησης των μονάδων από την Πολιτεία σε ιδιώτες δείχνει μονόδρομος, ιδίως για τα μικρά νησιά που δεν έχουν εξειδικευμένο προσωπικό. Τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου, που δημοσίευσε πρόσφατα η «Κ», είναι αποκαλυπτικά για την έκταση του προβλήματος: το 2014 η Πολιτεία έστειλε νερό με υδροφόρες σε 7 νησιά στις Κυκλάδες και 5 στα Δωδεκάνησα. Τις μεγαλύτερες ποσότητες έλαβαν η Πάτμος, η Κίμωλος και το Κουφονήσι. Η μεταφορά νερού είναι μεν μια ασφαλής λύση, αλλά παραμένει μια λύση ανάγκης με ιδιαίτερα υψηλό κόστος. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 2006-2014 διατέθηκαν 71,3 εκατομμύρια ευρώ για τη μεταφορά νερού στα άνυδρα νησιά. Την ίδια στιγμή, τα απαιτούμενα έργα, που θα καλύψουν τις ανάγκες σε επίπεδο υποδομών, εκτιμώνται στα 3,1 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με τη Γενική Γραμματεία Αιγαίου, αφαλατώσεις θα πρέπει να εγκατασταθούν ως ακολούθως στις Κυκλάδες: - Δονούσα (150 κυβικά/ημέρα). Η μονάδα έχει αγοραστεί, αλλά δεν έχει εγκατασταθεί. Το κόστος των συνοδών έργων είναι 150.000 ευρώ. - Αιγιάλη Αμοργού (450 κυβικά/ημέρα). Η μονάδα έχει αγοραστεί, αλλά δεν έχει εγκατασταθεί (εκτιμώμενο κόστος συνοδών έργων 250.000 ευρώ). - Κατάπολα Αμοργού (δύο μονάδες των 300 κυβικών ημερησίως εκάστη, με εκτιμώμενο κόστος αγοράς 450.000 ευρώ και κόστος συνοδών έργων 450.000 ευρώ). - Κίμωλος (600 κυβικά/ημέρα). Η μονάδα έχει αγοραστεί, αλλά δεν λειτουργεί (κόστος υπολειπόμενων έργων 150.000 ευρώ). - Ηρακλειά (200 κυβικά/ημέρα), με κόστος αγοράς 200.000 ευρώ και εγκατάστασης 100.000 ευρώ. Και στα Δωδεκάνησα: - Καστελλόριζο (200 κυβικά/ημέρα). Το κόστος προμήθειας νέας μονάδας εκτιμάται στα 300.000 ευρώ. - Πάτμος (δύο μονάδες των 600 κυβικών/ημερησίως). Η μονάδα αγοράστηκε, αλλά δεν έχει εγκατασταθεί (εκτιμώμενο κόστος 150.000 ευρώ). - Πανορμίτης Σύμης (80 κυβικά/ημερησίως). Ομοίως, απομένει μόνο το κόστος εγκατάστασης (20.000 ευρώ). - Λειψοί (600 κυβικά/ημέρα). Η μονάδα παραμένει ανενεργή, με κόστος εγκατάστασης 40.000 ευρώ. - Λέρος (δύο μονάδες των 1.000 κυβικών/ημέρα). Το κόστος αγοράς και εγκατάστασης της οποίας θα καλυφθεί από κοινοτικούς πόρους. - Πλάτη Καλύμνου (1 κυβικό/ημέρα), εκτιμώμενο κόστος 80.000 ευρώ. Πηγή: http://www.kathimeri...hsia-sto-aigaio Click here to view the είδηση
  15. Mία διαδικασία καταγραφής και αδειοδότησης κάθε χρήσης και έργου αξιοποίησης του νερού καλούνται να ακολουθήσουν πολίτες, αγρότες, επιχειρήσεις και φορείς του δημοσίου, στο πλαίσιο της ολοκλήρωσης μιας ορθολογικής και αειφόρου διαχείρισης των υδάτων, που αποτελεί κοινό φυσικό πόρο. Η καταγραφή κάθε τέτοιου έργου στο Εθνικό Μητρώο Σημείων Υδροληψίας (ΕΜΣΥ) και η αδειοδότηση της χρήσης τους θα επιτρέψει την εκτίμηση του αριθμού και της έκτασης των απολήψεων ύδατος, με στόχο την ολοκληρωμένη διαχείρισή τους, ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη και αποδοτικότερη χρήση του νερού, καθώς και η προστασία των υδατικών πόρων, διασφαλίζοντας παράλληλα το εισόδημα των αγροτών. Η πλειοψηφία των πολιτών και αγροτών που χρησιμοποιούν γεωτρήσεις ή άλλα σημεία υδροληψίας σε όλη τη χώρα έχουν ήδη καταγραφεί στο ΕΜΣΥ, όμως παρατηρείται σημαντική υστέρηση στην υποβολή αιτήσεων για την αδειοδότηση της χρήσης του νερού, παρά τη σημαντική απλούστευση της διαδικασίας που θεσπίστηκε με την ΚΥΑ του Οκτωβρίου (ΦΕΚ 2878/Β/27-10-2014). Εκτιμώντας από τα μέχρι σήμερα στοιχεία, που δεν περιλαμβάνουν όμως το σύνολο των εγγραφών - αιτήσεων, ότι το ποσοστό συμμόρφωσης των χρηστών είναι κατά πολύ μικρότερο από το 50% των προβλεπόμενων, αποκαλύπτεται ένα θέμα που απαιτεί την προσοχή μας. Η Πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μέσω των υπηρεσιών του, αναγνωρίζοντας το πρόβλημα και με διάθεση επίλυσης τυχόν ελλιπούς ενημέρωσης των χρηστών, δρομολογεί άμεσα σχετική τροποποίηση της ΚΥΑ, στην κατεύθυνση της διευκόλυνσης των χρηστών για την προσαρμογή τους στο υφιστάμενο πλαίσιο καθώς και μεταβατική μείωση των κυρώσεων από την ελλιπή συμμόρφωση. Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην ενημέρωση και στήριξη των πολιτών, αγροτών, αλλά και επιχειρήσεων, προκειμένου να αντιμετωπιστούν υφιστάμενα προβλήματα εφαρμογής. To υπουργείο με την ανακοίνωσή του επισημαίνει τη σημασία που δίνεται στην ολοκληρωμένη διαχείριση των υδατικών πόρων και καλεί τους πολίτες να υποβάλουν έγκαιρα, μετά τη δημοσίευση της σχετικής τροποποίησης της ΚΥΑ, τις αιτήσεις τους κάνοντας χρήση των ευνοϊκών όρων που θα τους παρασχεθούν. Το νερό είναι πολύτιμος φυσικός πόρος, αποτελεί τη βάση της ζωής αλλά και κάθε οικονομικής δραστηριότητας, με προεξάρχουσα την αγροτική παραγωγή και η καταγραφή των χρήσεών του αποτελεί θεμελιώδη αρχή για την ορθολογική διαχείρισή του και τη μείωση της σπατάλης του νερού άρδευσης. Πηγή: http://www.buildnet....213&artid=15423 Click here to view the είδηση
  16. Είναι δύσκολο να εξηγήσεις πώς είναι να μην έχεις πόσιμο νερό, σε κάποιον που δεν το έχει ζήσει. Ανοίγεις τη βρύση και τρέχει θάλασσα. Δεν μπορείς να πλυθείς, να πλύνεις, να ποτίσεις. Ολες οι συσκευές καταστρέφονται το πολύ σε δύο χρόνια, από τα πλυντήρια ρούχων και πιάτων μέχρι τις παγομηχανές, τους βραστήρες, τις μηχανές του καφέ. Ακόμα και στα απλά, ας πούμε για να μαγειρέψεις φακές πρέπει να τις βράζεις για δύο ώρες. Από την άλλη πλευρά βέβαια... δεν χρειάζεται να τους βάλεις αλάτι», λέει η Μένη Βασιλείου γελώντας. Κάτοικος της Αλοννήσου τα τελευταία 28 χρόνια και ιδιοκτήτης γλυκοπωλείου έζησε τη μετάπτωση από την εποχή που το πρόβλημα ήταν αντιμετωπίσιμο, μέχρι τη στιγμή που η βασική γεώτρηση του νησιού πλέον «τραβούσε» θάλασσα. Ολα αυτά, μέχρι τις 29 Μαρτίου. Τότε τέθηκε σε λειτουργία η μονάδα αφαλάτωσης του νησιού, μια μονάδα που συγκεντρώνει πολλές πρωτιές: η πρώτη όχι μόνο στις Σποράδες αλλά και στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, η πρώτη που τοποθετήθηκε με ένα συγκεκριμένο μοντέλο διαγωνισμού. Μια μονάδα με πολύ χαμηλή χρήση ενέργειας και ελάχιστη χρήση χημικών, σε αρμονία με το «πράσινο» προφίλ που υπομονετικά χτίζει τα τελευταία χρόνια το νησί. Πώς βρέθηκε, όμως, σε αυτή τη θέση ένα -και κυριολεκτικά- πράσινο νησί; Οπως τα περισσότερα νησιά, έτσι και αυτό υδρευόταν μέσω γεωτρήσεων. Η κύρια γεώτρηση του νησιού, που εξυπηρετεί τη Χώρα, το Βότση και το Πατητήρι άρχισε σταδιακά να αντλεί υφάλμυρο νερό. «Από το 2008 έως το 2013 η αγωγιμότητα του νερού ήταν πάνω από το όριο της νομοθεσίας μόνο το καλοκαίρι. Το 2013-2014 για πρώτη φορά είχαμε υφάλμυρο νερό και τον χειμώνα», εξηγεί ο κ. Πέτρος Βαφίνης, δήμαρχος Αλοννήσου. «Το 2007-2010 ο δήμος είχε προβεί σε ερευνητικές γεωτρήσεις χωρίς θετικό αποτέλεσμα. Ετσι η αφαλάτωση ήταν πια μονόδρομος. Οπως καταλαβαίνετε, η αγορά της μονάδας από τον δήμο ήταν αδύνατη, δεν υπήρχαν τα χρήματα. Ο μοναδικός τρόπος ήταν να αναθέσουμε σε ιδιώτη την παραγωγή νερού». Να σημειωθεί ότι πριν από λίγα χρόνια στην Αλόννησο είχε φτιαχτεί λιμνοδεξαμενή, η οποία, όπως και σε πολλά άλλα νησιά... δεν λειτούργησε ποτέ, λόγω κακής κατασκευής. Ο Δήμος Αλοννήσου απευθύνθηκε σε άλλους δήμους με ανάλογο πρόβλημα. «Δεν μας βοήθησαν γιατί απλά δεν είχαν εμπειρία. Τελικά προχωρήσαμε σε μειοδοτικό διαγωνισμό, περάσαμε δύο χρόνια για να ξεπεράσουμε διάφορες δυσκολίες και τη γραφειοκρατία, αλλά τελικά τα καταφέραμε». Διετής σύμβαση Ο δήμος έχει συμβληθεί για δύο χρόνια με την ελληνική εταιρεία Sychem (η οποία πρόσφατα διακρίθηκε στα Greek Exports Awards, ως μια από τις πιο δυναμικές ελληνικές εξαγωγικές εταιρείες). Η εταιρεία ανέλαβε όλο το κόστος τοποθέτησης και λειτουργίας της μονάδας, ενώ ο δήμος (που παρείχε μόνο το οικόπεδο) αγοράζει το νερό έναντι 1,94 ευρώ/κυβικό. «Είναι η πρώτη μονάδα στην οποία εφαρμόζεται αυτό το μοντέλο, μια πολύ μικρή χρονικά σύμβαση», εξηγεί ο πρόεδρος της Sychem, Αλέξανδρος Υφαντής. «Είμαι κατασκευαστής, λογικά θα έπρεπε να υποστηρίζω τις μακροχρόνιες συμβάσεις, ωστόσο νομίζω ότι ο δρόμος αυτός είναι πιο συνετός. Οι τεχνολογίες στην αφαλάτωση αλλάζουν ταχύτατα και ο δήμος μπορεί μετά μια διετία να πετύχει καλύτερες τιμές με μικρότερο κόστος». Η δυναμικότητα της μονάδας είναι 600 κυβικά ημερησίως. Για την παραγωγή αυτών, αντλεί νερό από παραθαλάσσια γεώτρηση (όχι απευθείας από τη θάλασσα): από κάθε 100 κυβικά θαλασσινού νερού, παράγονται 35-40 κυβικά πόσιμου νερού, ενώ το υπόλοιπο επιστρέφει πάλι στη θάλασσα, πάλι μέσω παραθαλάσσιας γεώτρησης. Οπως εξηγεί ο κ. Υφαντής, η μονάδα έχει πολύ χαμηλά επίπεδα κατανάλωσης ενέργειας (λόγω του συστήματος ανάκτησης εξοικονομεί έως και 50%) και ελάχιστη χρήση χημικών. «Το μόνο που προστίθεται είναι ένα ελάχιστο ποσοστό χλωρίου, ώστε να είναι δυνατή η αποθήκευση του νερού στην υδατοδεξαμενή του δήμου», αναφέρει. Η αφαλάτωση της Αλοννήσου είναι η τέταρτη ιδιωτική στην Ελλάδα (αλλά η πρώτη με τόσο μικρή χρονικά σύμβαση). Εχουν προηγηθεί η Μήλος, το Ηράκλειο και η Υδρα. Το μοντέλο της ανάθεσης σε ιδιώτη της προμήθειας αλλά και της λειτουργίας μιας μονάδας αφαλάτωσης δείχνει να κερδίζει έδαφος, καθώς η αγορά των μονάδων από τους δήμους δεν έχει πάντα τα επιθυμητά αποτελέσματα, ιδίως στα μικρά νησιά. Συχνά οι μονάδες συντηρούνται πλημμελώς (ελλείψει πόρων, εξειδικευμένου προσωπικού) και μετά λίγα χρόνια καταστρέφονται, ή αγοράζονται και... δεν τίθενται ποτέ σε λειτουργία. Ομως η αφαλάτωση δεν είναι πανάκεια. Οπως εξηγεί ο κ. Κώστας Σίδας, προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας του δήμου Αλοννήσου, μετά την έναρξη λειτουργίας της αφαλάτωσης, η κατανάλωση αυξήθηκε κατακόρυφα, με αποτέλεσμα να μην επαρκεί για την κάλυψη των εκτιμώμενων αναγκών της τουριστικής σεζόν. «Ολοι μας ενθουσιαστήκαμε που είχαμε και πάλι πόσιμο νερό από τη βρύση», λέει η Μένη Βασιλείου. «Νομίζω όμως ότι θα πρέπει να κάνουμε πιο συντηρητική χρήση. Να μην ξεχνάμε ότι η υπερκατανάλωση μας έφερε εδώ». Πηγή: http://www.kathimeri...a-kanoniko-nero Click here to view the είδηση
  17. Έχουμε συνηθίσει με την πρώτη μεγάλη βροχή οι δρόμοι να μετατρέπονται σε ποτάμια και να προκαλούνται συχνά ανυπολόγιστες ζημιές. Αν και η έλλειψη αντιπλημμυρικής προστασίας αποτελεί βασικό λόγο για τη συχνότητα του φαινομένου στην Ελλάδα, σίγουρα και τα ίδια τα υλικό των δρόμων, που είναι στρωμένοι με απλή άσφαλτο, οδηγούν σε εικόνες σαν και αυτή: Τι θα γινόταν όμως αν η ίδια η άσφαλτος απορροφούσε το νερό; Η βρετανική εταιρεία Lafarge Tarmac έχει αναπτύξει μια νέα άσφαλτο που μπορεί να απορροφήσει γρήγορα μεγάλες ποσότητες νερού, αποφεύγοντας την ολισθηρότητα. Η εταιρεία επισημαίνει τα προβλήματα των ευαίσθητων περιοχών με ισχυρές βροχοπτώσεις και πλημμύρες. Για αυτό το σκοπό, ανέπτυξαν αυτή την πίσσα που διαθέτει σύστημα αποστράγγισης και απορροφά 4000 λίτρα νερού σε 1 λεπτό. Πηγή: http://www.topontiki...y-aporrofa-nero Click here to view the είδηση
  18. Καλησπέρα σε όλους, Χιλιοειπωμένο θέμα αλλά σημαντικό. Έχω κι εγώ μια μικρή διαρροή ρεύματος στο νερό του εξοχικού το οποίο με γαργαλάει- τσιμπάει σε πληγές κυρίως, όχι πάντα. Όταν κάνω μπάνιο το καταλαβαίνω συχνά. Το σπίτι έχει ως εξής: έχει δύο πίνακες ένας στο πάνω κυρίως σπίτι όπου είναι και όλα τα ηλεκτρικά και είναι καινούριος με ρελέ διαρροής κι ένας στο υπόγειο που έχει μόνο ασφάλειες για τις πρίζες. Το νερό έρχεται με πομονα από γεώτρηση η οποία τροφοδοτείται από την χελώνα της ΔΕΗ και δίνει νερό εκτός από το δικό μου και σε άλλα δυό γειτονικά σπίτια. Η πομόνα έχει πίνακα ελέγχου ξεχωριστό με δικό του ρελέ διαρροής. Η χελώνα μου γειώνεται σε σωλήνα μεταλλικό ο οποίος είναι 30 πόντους μέσα στο χώμα και δεν περνάει από εκεί κάτω τίποτα άλλο. Η μεταλλική σωλήνα που φέρνει το νερό από τη πομόνα είναι και αυτή γειωμένη με τον μεταλλικό σωλήνα. Το τσίμπημα στο νερό είναι αντιληπτό μόνο στις βρύσες-νιπτήρες του μπάνιου και όχι στην κουζίνα και υπάρχει από πριν ακόμα αλλάξω τον πίνακα του κυρίως σπιτιού. Η ΔΕΗ και οι ηλεκτρολόγοι που έφερα μέτρησαν τα πάντα μέσα στο σπίτι και στις χελώνες των γειτόνων που παίρνουν νερό από την ιδια με εμένα πομόνα αλλά το πρόβλημα παραμένει. Τώρα βάζω ηλιακό αν και ο θερμοσίφωνας που είχα ηταν 5ετίας. Η ΔΕΗ έχει ελέγξει και τον Υποσταθμό της περιοχής και είναι ΟΚ και ισχυρίζεται ότι έχω καλή γειώση και τραβάω το ρεύμα κάποιου που δεν λεχει καλή γειώση στην περιοχή (τρέχα γύρευε). Τώρα το μόνο που είδα είναι ότι η σωλήνα παροχής νερού που μπαίνει στο σπίτι είναι μεταλλική. Να γειώσω την μεταλλική αυτή σωλήνα ή δεν έχει νόημα μιας και η πομόνα έχει ρελέ διαρροής; Ευχαριστώ για την υπομονη και παρακαλώ για τις ιδέες-απαντήσεις σας.
  19. Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η Κοινή Υπουργική Απόφαση 190255/2013«Τροποποίηση της υπ΄ αριθμ.οικ.150559/10-6-2011 Απόφασης Υπουργών Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Οικονομικών, Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Πολιτισμού και Τουρισμού: Διαδικασίες, όροι και προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδειών για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού». Με την τροποποίηση αυτή παρατείνεται έως και 15 Ιανουαρίου 2014 η προθεσμία υποβολής δικαιολογητικών για τη χορήγηση άδειας για υφιστάμενα δικαιώματα, με στόχο την απλοποίηση της διαδικασίας για όλες τις κατηγορίες χρήσης νερού. Η Ειδική Γραμματεία Υδάτων, χρησιμοποιώντας ως επιχειρησιακό εργαλείο τα αποτελέσματα του έργου με τίτλο «Συστηματική απογραφή υδρογεωτρήσεων, κάθε χρήσης, στα υπόγεια υδατικά συστήματα της χώρας και δημιουργία Εθνικού Μητρώου Υδρογεωτρήσεων», το οποίο αρχίζει να υλοποιείται εντός του Μαΐου, αναμένεται να διαμορφώσει μια νέα διαδικασία για τη χορήγηση αδειών εντός του έτους, με το ελάχιστο δυνατό κόστος για τους δικαιούχους – χρήστες, αλλά και με μηδενικό διοικητικό κόστος για τις Υπηρεσίες της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού έχει συσταθεί εσωτερικά στην Ειδική Γραμματεία Υδάτων, Ομάδα Εργασίας που μελετά τα προβλήματα εφαρμογής μέσω της αλληλογραφίας που έχει αναπτυχθεί με τις αρμόδιες Υπηρεσίες. Η ανωτέρω ομάδα εργασίας, υπό τον συντονισμό του Ειδικού Γραμματέα Υδάτων, προγραμματίζει για την Πέμπτη 16 Μαΐου 2013 Τεχνική Συνάντηση Εργασίας με τις Διευθύνσεις Υδάτων των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων της χώρας, στα γραφεία της Ειδικής Γραμματείας Υδάτων, για την προσέγγιση των προβλημάτων που έχουν διαπιστωθεί και την επίλυσή τους μέσω της αναμόρφωσης του περιεχομένου της ΚΥΑ 150559/2011. Διαβάστε το ΦΕΚ εδώ: http://ypeka.gr/Link...&language=el-GR Πηγή: http://ypeka.gr/Defa...&language=el-GR Click here to view the είδηση
  20. Έναν «ηλιακό τοίχο» παρουσίασε ο Αλέξανδρος Σημαδόπουλος, ιδιοκτήτης της επιχείρησης μαρμάρου Masmarbles, σε εκδήλωση του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, στη Θεσσαλονίκη, με τίτλο: «Οι μηχανικοί επιχειρούν». Ο «ηλιακός τοίχος» είναι μία μαρμάρινη δεξαμενή που περιέχει νερό, τοποθετείται σε οποιαδήποτε οικοδομή κατά τη διάρκεια το χτισίματος αλλά και αργότερα, αποτελώντας τρόπο θέρμανσης για το εκάστοτε σπίτι. Η συγκεκριμένη κατασκευή τοποθετείται στη νότια πλευρά του κτιρίου, η οποία δέχεται για μεγαλύτερο διάστημα τις ακτίνες του ηλίου, ζεσταίνοντας το νερό με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συνθήκες θερμοκηπίου και να διαχέεται θερμότητα στο σπίτι. Το κόστος του, εκτιμάται σε περίπου 400 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, ενώ για τη θέρμανση ενός σπιτιού 100 τετραγωνικών επιτυγχάνεται εξοικονόμηση 25% στις ετήσιες δαπάνες. Όπως υποστήριξε ο ίδιος: «η εγκατάσταση του τοίχου είναι απλή και η απόσβεση σύντομη, εντός έξι - επτά χρόνων». Πηγή: http://www.efsyn.gr/arthro/iliakos-toihos-apo-marmaro-kai-nero-gia-thermansi-spition
  21. Την ευκαιρία να ενημερωθούν αναλυτικά για τη μέθοδο της Ηλιοθερμικής Παραγωγής Ηλεκτρισμού και Νερού που πραγματεύεται το έργο ΗΠΗΝ, θα έχουν οι επισκέπτες της Έκθεσης Building Green 2014 (http://buildinggreenexpo.gr), οι οποίοι θα επισκεφτούν το περίπτερο του Δικτύου ΠΡΑΞΗ. Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί μεταξύ 21-23 Νοεμβρίου 2014, στο M.E.C. Expo Center στην Παιανία και θα είναι ανοιχτή για το κοινό από τις 10:00 έως 20:00. Το έργο ΗΠΗΝ (www.step-ew.eu), το οποίο ξεκίνησε το 2011 και συνεχίζεται έως σήμερα, πραγματεύεται την τεχνολογική λύση της συμπαραγωγής αφαλατωμένου νερού και ηλεκτρικής ενέργειας, χρησιμοποιώντας την ηλιοθερμική μέθοδο αποκομιδής ηλιακής ενέργειας, ικανής να συμβάλει ουσιαστικά στη μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη επίλυση τόσο του ενεργειακού όσο και του υδατικού προβλήματος νήσων και περιοχών της Ανατολικής και Νότιας Μεσογείου. Το έργο περιλαμβάνει την κατασκευή μιας, μικρής κλίμακας, πειραματικής μονάδας σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στο Πεντάκωμο της Κύπρου όπου βρίσκονται ηλιοστάτες. Οι ηλιοστάτες είναι διατάξεις κατόπτρων που μπορούν να κινηθούν σε δύο άξονες ακολουθώντας την κίνηση του ήλιου, συγκεντρώνοντας (εστιάζοντας) την ηλιακή ακτινοβολία συνεχώς σε μία επιφάνεια, πετυχαίνοντας υψηλές θερμοκρασίες στον στόχο. Η μέθοδος αυτή είναι ικανή, υποστηρίζουν οι εταίροι, να συμβάλει ουσιαστικά στη μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη επίλυση τόσο του ενεργειακού προβλήματος όσο και του προβλήματος της έλλειψης νερού στα νησιά και σε περιοχές της Ανατολικής και Νότιας Μεσογείου. Καθώς η ανάγκη για αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας γίνεται ολοένα εντονότερη, στόχος είναι παράλληλα η ευαισθητοποίηση του κοινού, η ενίσχυση της περιβαλλοντικής συνείδησης σε θέματα εξοικονόμησης ενέργειας και η ενθάρρυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στους τομείς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Σημειώνεται ότι το έργο υλοποιείται από το Ινστιτούτο Κύπρου, την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου, το Τμήμα Ανάπτυξης Υδάτων της Κύπρου και το ITE/Δίκτυο ΠΡΑΞΗ. Εντάσσεται στο Πρόγραμμα Διασυνοριακής Συνεργασίας «Ελλάδα-Κύπρος 2007-2013» και συγχρηματοδοτείται κατά 80% από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΤΠΑ) και κατά 20% από Εθνικούς Πόρους της Ελλάδας και της Κύπρου. Στον εκθεσιακό χώρο θα παρευρίσκονται εκπρόσωποι των οργανισμών που συμμετέχουν στο έργο, προκειμένου να ενημερώσουν τους ενδιαφερόμενους για την προτεινόμενη τεχνολογία, τις εφαρμογές και τα οφέλη της. Πηγή: http://www.econews.gr/2014/11/20/iliothermiko-nero-afalatosi-118918/
  22. Τα πρόσφατα προβλήματα στο δίκτυο ύδρευσης της Θεσσαλονίκης εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών, που μεταξύ άλλων οδήγησαν και στο πάγωμα χιλιάδων υδρομέτρων, ανέδειξαν κακοτεχνίες, αλλά και μειωμένες δυνατότητες έγκαιρης ανταπόκρισης σε επείγοντα αιτήματα των καταναλωτών. Παράλληλα κατέδειξαν πως η Ελλάδα, καλώς ή κακώς, είναι μία αμιγώς «καλοκαιρινή» χώρα με ότι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα των υποδομών της και τις αντοχές των τελευταίων, όταν προκύψει μία ασυνήθιστη καιρική κατάσταση. Τη στιγμή που εδώ αντικαθιστούμε… παγωμένα υδρόμετρα, σε άλλα σημεία του πλανήτη από τους σωλήνες του δικτύου ύδρευσης, οι οποίοι μεταφέρουν πόσιμο νερό, παράγεται «πράσινη» ηλεκτρική ενέργεια χάρη σε μία επαναστατική καινοτομία. Εάν είχατε λοιπόν κατοικία στο Πόρτλαντ των ΗΠΑ, τότε μπορεί τα φώτα στο σπίτι σας να άναβαν με ηλεκτρισμό, που παράγεται από το νερό της βρύσης σας. Μία πρωτοποριακή διάταξη εντός των σωλήνων ύδρευσης, οι οποίοι μεταφέρουν το νερό στα σπίτια, επιτρέπει την μετατροπή της ροής του νερού σε υδροηλεκτρική ενέργεια χωρίς βέβαια να υφίστανται οι αρνητικές περιβαλλοντικές συνέπειες από την κατασκευή ενός φράγματος, όπως συνηθίζεται στους γνωστούς σε όλους μας υδροηλεκτρικούς σταθμούς. Μικρές τουρμπίνες γυρίζουν μέσα στους σωλήνες εξαιτίας της συνεχούς ροής του νερού και στέλνουν αυτή την «πράσινη» ενέργεια σε γεννήτριες. Η παραγόμενη ενέργεια δεν μπορεί να ηλεκτροδοτήσει μία ολόκληρη πόλη, αλλά μπορεί να καλύψει τις ανάγκες επιμέρους κτιριακών υποδομών, όπως ενός σχολείου ή μίας βιβλιοθήκης, «ανακουφίζοντας» έτσι τον λογαριασμό ηλεκτρικής ενέργειας ενός δήμου. Εννοείται πως η ενέργεια μπορεί να πωληθεί και στο κεντρικό δίκτυο παροχής ηλεκτρισμού και να υπάρξουν τα ανάλογα έσοδα. Αντίθετα με την αιολική ή την ηλιακή ενέργεια, το σύστημα μπορεί να παράγει ενέργεια όλες τις ώρες της ημέρας, ανεξάρτητα από καιρικές συνθήκες, καθώς μέσα στους σωλήνες υπάρχει συνέχεια τρεχούμενο νερό. Ωστόσο δεν μπορεί να εφαρμοστεί παντού: λειτουργεί μόνο σε περιοχές, όπου το νερό κυλά προς τα κάτω με τη δύναμη της βαρύτητας, δηλαδή σε σημεία που έχουν κάποιο υψόμετρο. Επί της ουσίας, εάν εφαρμοζόταν πχ στη Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να υλοποιηθεί σε περιοχές (κυρίως στα ανατολικά της πόλης), όπου το νερό μέσω των σωλήνων αρχίζει να κυλά από ένα υψηλότερο σημείο προς τα χαμηλότερα. Οι «πράσινοι» σωλήνες διαθέτουν και αισθητήρες, οι οποίοι παρακολουθούν την ροή του νερού. Οι αισθητήρες επιτηρούν την πίεση (κάτι που μπορεί να αποκαλύψει τυχόν διαρροές ενός σωλήνα και να αποφευχθούν μεγαλύτερα προβλήματα σπασίματος σωληνώσεων και πλημμυρών), ενώ μπορεί να ελέγχεται και η ποιότητα του ύδατος. Δημιουργός του συστήματος είναι η εταιρεία (start-up) Lucid Energy με έδρα το Πόρτλαντ, ενώ εκτός από την συγκεκριμένη πόλη το σύστημα έχει ήδη δοκιμαστεί επί μία τετραετία σε περιοχή της Καλιφόρνια, παρέχοντας μεταξύ άλλων ηλεκτρισμό για τον φωτισμό των δημόσιων δρόμων κατά τη διάρκεια της νύχτας. Πηγή: http://greenagenda.gr/31402/
  23. Φανταστείτε ένα μέλλον όπου κάθε σπίτι θα διαθέτει μια συσκευή με την οποία θα «τραβά» από τον αέρα όλο το νερό που χρειάζεται ένα νοικοκυριό, ακόμη και αν το κλίμα είναι πολύ ξηρό ή ακόμη και έρημος. Και αυτό θα επιτυγχάνεται μόνο με τη βοήθεια της ενέργειας από τον ήλιο. Το μέλλον αυτό ίσως δεν είναι τόσο μακρινό, χάρη σε έναν καινοτόμο ηλιακό συλλέκτη νερού που δημιούργησαν ερευνητές στις ΗΠΑ. Η συσκευή μπορεί να «αντλήσει» από τον αέρα του περιβάλλοντος αρκετά λίτρα νερού κάθε μέρα, ακόμη και αν η υγρασία δεν ξεπερνά το 20%. Οι επιστήμονες των πανεπιστημίων ΜΙΤ (Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών) και Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ (Τμήμα Χημείας), με επικεφαλής τον καθηγητή χημείας Ομάρ Γιαγκί, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", χρησιμοποίησαν ένα ειδικό υλικό, που αποκαλείται «μεταλλο-οργανικό πλαίσιο» (metal--organic framework - MOF). Με υγρασία 20% έως 30% στο περιβάλλον, η συσκευή παράγει σχεδόν τρία λίτρα νερού από τον αέρα σε διάστημα 12 ωρών, χρησιμοποιώντας ένα κιλό από το υλικό MOF. Δοκιμές που έγιναν στις στέγες κτιρίων, επιβεβαίωσαν ότι η συσκευή δουλεύει σε πραγματικές συνθήκες. Μέχρι σήμερα, οι συλλέκτες νερού μπορούσαν να δουλέψουν είτε μόνο σε συνθήκες μεγάλης υγρασίας, είτε με μεγάλη κατανάλωση ηλεκτρισμού. «Το όραμά μας για το μέλλον είναι να έχουμε νερό εκτός δικτύου ύδρευσης, με μια οικιακή συσκευή που θα το αντλεί από τον αέρα για να καλύψει τις ανάγκες ενός νοικοκυριού. Είναι κάτι που, όπως δείχνει το πείραμά μας, είναι εφικτό και θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε εξατομικευμένο νερό», δήλωσε ο Γιαγκί. Ο Αμερικανός χημικός εφηύρε τα μεταλλο-οργανικά πλαίσια πριν από περίπου 20 χρόνια, συνδυάζοντας μέταλλα όπως το μαγνήσιο ή το αλουμίνιο με οργανικά μόρια, με τέτοιο τρόπο που να δημιουργούνται πορώδεις δομές ιδανικές για αποθήκευση αερίων και υγρών. Από τότε, πάνω από 20.000 διαφορετικά υλικά MOF έχουν δημιουργεί διεθνώς και μερικά ήδη δοκιμάζονται από εταιρείες-κολοσσούς όπως η γερμανική BASF για την αποθήκευση και μεταφορά χημικών όπως το μεθάνιο ή το υδρογόνο. Το 2014 οι ερευνητές του ΜΙΤ και του Μπέρκλεϊ συνέθεσαν το πρώτο υλικό από μέταλλο ζιρκόνιο και αδιπικό οξύ, με την ονομασία MOF-801, που δεσμεύει χημικά τους υδρατμούς. Αμέσως προχώρησαν να το αναπτύξουν σε ένα κανονικό σύστημα συλλογής νερού από την ατμόσφαιρα. Η νέα συσκευή χρησιμοποιεί περίπου ένα κιλό κρυστάλλους MOF, μεγέθους σκόνης ο καθένας, που είναι συμπιεσμένοι ανάμεσα σε έναν συλλέκτη ηλιακής ενέργειας και σε μια πλακέτα συμπύκνωσης των υδρατμών σε νερό. Καθώς ο αέρας εισχωρεί στο πορώδες υλικό MOF, τα μόρια του νερού δεσμεύονται στην εσωτερική επιφάνειά του. Στη συνέχεια, το φως του ήλιου θερμαίνει το υλικό και οδηγεί τους δεσμευμένους υδρατμούς στην πλάκα συμπύκνωσης, όπου μετατρέπονται σε υγρό νερό, το οποίο τελικά συλλέγεται σταγόνα-σταγόνα σε ένα ξεχωριστό θάλαμο. Η τεχνολογία έχει μεγάλα περιθώρια βελτίωσης. Σήμερα το χρησιμοποιούμενο υλικό MOF μπορεί να απορροφήσει μόνο το 20% του βάρους του σε νερό, αλλά με χρήση άλλων υλικών το ποσοστό θα μπορούσε πιθανώς να αυξηθεί στο 40% ή και παραπάνω. «Για να έχει κανείς τρεχούμενο νερό συνεχώς, θα μπορούσε να σχεδιάσει ένα σύστημα που απορροφά την υγρασία στη διάρκεια της νύχτας και την μετατρέπει σε υγρό νερό στη διάρκεια της μέρας με το φως του ήλιου», δήλωσε ο Γιαγκί. «Ακόμη κι αν κανείς βρίσκεται αποκομμένος κάπου στην έρημο, θα μπορεί να επιβιώσει χάρη σε αυτή τη συσκευή. Ένας άνθρωπος χρειάζεται τουλάχιστον ένα μπουκαλάκι νερού τη μέρα, κάτι που με αυτό το σύστημα μπορεί να το συλλέξει μέσα σε λιγότερο από μια ώρα», πρόσθεσε. Όμως μάλλον θα πρέπει να αντικατασταθεί το χρησιμοποιούμενο μέταλλο ζιρκόνιο, επειδή κοστίζει 150 δολάρια το κιλό, με συνέπεια το σύστημα συλλογής νερού να είναι ακόμη ακριβό. Ήδη οι ερευνητές δοκιμάζουν τη χρήση αλουμινίου, που είναι 100 φορές φθηνότερο. Με δεδομένο ότι σχεδόν τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες ή μικρότερες ελλείψεις νερού μέσα στο έτος, ενώ ταυτόχρονα ο αέρας γύρω μας διαθέτει τεράστιες ποσότητες νερού σε μορφή υδρατμών (γύρω στα 13 τρισεκατομμύρια λίτρα παγκοσμίως, ισοδύναμα με το 10% όλου του γλυκού νερού της Γης), γίνεται αντιληπτή η σημασία της νέας τεχνολογίας, που -αν εφαρμοσθεί σε μαζική κλίμακα- μπορεί να φέρει μια επανάσταση στον τομέα της ύδρευσης. Πηγή: http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=596333&catID=22
  24. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (ΙΕΑ) ανακοίνωσε, ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Νερού που γιορτάζεται αύριο, ότι ο ενεργειακός κλάδος αντιστοιχεί στο 15% της παγκόσμιας κατανάλωσης υδατικών πόρων και προέβλεψε ότι η χρήση τους θα αυξηθεί ως το 2035. Η τελευταία έκθεση “World Energy Outlook” του IEA σκιαγραφεί μια ανησυχητική εικόνα της παγκόσμιας χρήσης νερού για παραγωγή ενέργειας προβλέποντας αύξηση 20% την επόμενη εικοσαετία. Κάθε χρόνο “αντλούνται 580 δισ. κυβικά μέτρα νερού για ενεργειακή παραγωγή” αναφέρει η έκθεση, επίδοση που φέρνει τον κλάδο της Ενέργειας στη δεύτερη θέση πίσω από τον τομέα της Γεωργίας. “Ο ενεργειακός τομέας αντλεί νερό με τον ίδιο ρυθμό που αυτό ρέει στον Γάγγη της Ινδίας ή τον Μισσισσιππή των Ηνωμένων Πολιτειών” τονίζει η έκθεση. Κύριες αιτίες της υπερβολικής κατανάλωσης νερού είναι η εξόρυξη, μεταφορά και επεξεργασία των ορυκτών καυσίμων, καθώς επίσης και η άρδευση των καλλιεργειών βιοκαυσίμων. Ο IEA επισημαίνει ότι η ενεργειακή αποδοτικότητα και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως τα φωτοβολταϊκά και τα αιολικά “συμβάλλουν σε ένα ενεργειακό μέλλον χαμηλών εκπομπών ρύπων δίχως να εντείνουν την εκμετάλλευση των υδάτινων πόρων”. Άλλες τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών όπως τα πυρηνικά απαιτούν επίσης μεγάλη κατανάλωση νερού. Αντίθετα, φωτοβολταϊκά και αιολικά χρειάζονται νερό μόνο για πλύσιμο των πάνελ και καθαρισμό αντίστοιχα. Εκτός από τη χαμηλή χρήση νερού στις εγκαταστάσεις τους, οι ΑΠΕ αυτές δεν καταναλώνουν νερό κατά την εισαγωγή της πρώτης ύλης στο σύστημα (ηλιακή ακτινοβολία, άνεμος) ούτε χρειάζονται νερό για ψύξη ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων άνθρακα, με ανυπολόγιστες συνέπειες τόσο στους υδάτινους πόρους όσο και στην άγρια ζωή όπως ανέφερε σχετικό δημοσίευμα του econews. Από την άλλη πλευρά η εξόρυξη συμβατικού φυσικού αερίου και πετρελαίου είναι λιγότερο υδροβόρος από την παραγωγή άνθρακα και την υδραυλική ρωγμάτωση, τεχνική που ακολουθείται για την παραγωγή σχιστολιθικού αερίου. Σε αυτή την τελευταία ενσκήπτουν και επιπλέον περιβαλλοντικοί κίνδυνοι λόγω της διαρροής των υγρών της ρωγμάτωσης στον υδροφόρο ορίζοντα. Αντίστοιχα υψηλή είναι η χρήση νερού και στην εξόρυξη της πετρελαιοφόρου άμμου ή άμμου πίσσας στον Καναδά, χώρα που μαζί με την Κίνα θα είναι οι αρνητικοί πρωταγωνιστές παγκοσμίως στην “ενεργειακή” κατανάλωση νερού την επόμενη εικοσαετία. Πηγή: http://www.econews.gr/2014/03/21/energeia-nero-113491/
  25. Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η Κοινή Υπουργική Απόφαση 190255/2013«Τροποποίηση της υπ΄ αριθμ.οικ.150559/10-6-2011 Απόφασης Υπουργών Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Οικονομικών, Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Πολιτισμού και Τουρισμού: Διαδικασίες, όροι και προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδειών για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού». Με την τροποποίηση αυτή παρατείνεται έως και 15 Ιανουαρίου 2014 η προθεσμία υποβολής δικαιολογητικών για τη χορήγηση άδειας για υφιστάμενα δικαιώματα, με στόχο την απλοποίηση της διαδικασίας για όλες τις κατηγορίες χρήσης νερού. Η Ειδική Γραμματεία Υδάτων, χρησιμοποιώντας ως επιχειρησιακό εργαλείο τα αποτελέσματα του έργου με τίτλο «Συστηματική απογραφή υδρογεωτρήσεων, κάθε χρήσης, στα υπόγεια υδατικά συστήματα της χώρας και δημιουργία Εθνικού Μητρώου Υδρογεωτρήσεων», το οποίο αρχίζει να υλοποιείται εντός του Μαΐου, αναμένεται να διαμορφώσει μια νέα διαδικασία για τη χορήγηση αδειών εντός του έτους, με το ελάχιστο δυνατό κόστος για τους δικαιούχους – χρήστες, αλλά και με μηδενικό διοικητικό κόστος για τις Υπηρεσίες της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού έχει συσταθεί εσωτερικά στην Ειδική Γραμματεία Υδάτων, Ομάδα Εργασίας που μελετά τα προβλήματα εφαρμογής μέσω της αλληλογραφίας που έχει αναπτυχθεί με τις αρμόδιες Υπηρεσίες. Η ανωτέρω ομάδα εργασίας, υπό τον συντονισμό του Ειδικού Γραμματέα Υδάτων, προγραμματίζει για την Πέμπτη 16 Μαΐου 2013 Τεχνική Συνάντηση Εργασίας με τις Διευθύνσεις Υδάτων των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων της χώρας, στα γραφεία της Ειδικής Γραμματείας Υδάτων, για την προσέγγιση των προβλημάτων που έχουν διαπιστωθεί και την επίλυσή τους μέσω της αναμόρφωσης του περιεχομένου της ΚΥΑ 150559/2011. Διαβάστε το ΦΕΚ εδώ: http://ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=x9G%2flBfkJJE%3d&tabid=367&language=el-GR Πηγή: http://ypeka.gr/Default.aspx?tabid=785&sni[524]=2408&language=el-GR
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.