Search the Community

H Δυτική Ευρώπη δοκιμάζεται από αλλεπάλληλα κύματα ακραίας ζέστης, που παρόμοιά τους δεν έχει βιώσει ποτέ στο παρελθόν. Ταυτόχρονα, ο Ιούνιος 2026 ήταν ο θερμότερος όλων των εποχών με μέση θερμοκρασία μεγαλύτερη της κλιματικής τιμής (1991-2020) κατά τουλάχιστον 3 0C, ενώ το καλοκαίρι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Οι πρόσφατοι καύσωνες στη Δυτική Ευρώπη εμφανίστηκαν πρόωρα και απρόσμενα, καταρρίπτοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ σε όλους τους δείκτες που σχετίζονται με την ένταση και τη διάρκεια των φαινομένων αυτών για την περιοχή. Επίμονοι, σφοδροί και κυρίως επαναλαμβανόμενοι, οδηγούν στην απώλεια χιλιάδων ανθρώπινων ζωών και δοκιμάζουν τα όρια οικοσυστημάτων και υποδομών. Οι καύσωνες της Δυτικής Ευρώπης σχεδόν σόκαραν την επιστημονική κοινότητα, προκαλώντας έκπληξη, αμηχανία, και φυσικά ανησυχία . Αλλά ταυτόχρονα, λειτούργησαν σαν ‘αφύπνιση’ για αυτά που δεν έχουν ακόμα προβλεφθεί, ή έχουν υποτιμηθεί, αυτά που εμφανίζονται ξαφνικά κάποια στιγμή ως ‘άγνωστοι’ που μας συστήνονται για πρώτη φορά. Όπως σε πλείστες άλλες περιπτώσεις, έτσι και στο θέμα της κλιματικής αλλαγής υπάρχουν πράγματα που είναι γνωστά και επιβεβαιωμένα και άλλα που είναι λιγότερο γνωστά ή εμπεριέχουν κάποιο βαθμό αβεβαιότητας. Υπάρχουν όμως και εκείνα που προκύπτουν αναπάντεχα, ανατρέποντας όλα τα δεδομένα και τις προβλέψεις, ξαφνιάζοντας ακόμα και την επιστημονική κοινότητα. Οι καύσωνες είναι από τα πιο ‘γνωστά’ και επιβεβαιωμένα ακραία καιρικά φαινόμενα που σχετίζονται με την υπερθέρμανση του πλανήτη. Οι παρατηρήσεις δείχνουν διαχρονικά αυξητικές τάσεις στη συχνότητα, ένταση και διάρκειά τους, καθώς επίσης μεταβολές στην εποχικότητα και τη γεωγραφική τους κατανομή. Παράλληλα, είναι γνωστό ότι τα κλιματικά μοντέλα προβλέπουν περαιτέρω αύξηση στους περισσότερους δείκτες των καυσώνων στο μέλλον. Παρόλα αυτά, οι προβλέψεις παρουσιάζουν ένα σημαντικό βαθμό αβεβαιότητας, που εξαρτάται από το υιοθετούμενο σενάριο, αλλά και άλλους παράγοντες, όπως είναι και η εσωτερική μεταβλητότητα του κλιματικού μας συστήματος. Όμως οι πρόσφατοι καύσωνες στη Δυτική Ευρώπη απέδειξαν ότι οι συνθήκες ακραίας ζέστης που προέβλεπαν τα κλιματικά μοντέλα για τις επόμενες δεκαετίες , και μάλιστα υιοθετώντας το δυσμενέστερο σενάριο, εμφανίζονται νωρίτερα, αιφνιδιαστικά, με πρωτοφανή ένταση, και σε γεωγραφικές περιοχές που δεν εμφανίζονταν μέχρι τώρα. H Ευρώπη έχει αντιμετωπίσει και άλλους καύσωνες στο πρόσφατο παρελθόν, όπως ήταν ο ιστορικός καύσωνας του 2003 και ο καύσωνας του 2010 στη Ρωσία, αλλά και πιο πρόσφατα τους καύσωνες του 2017, 2019, 2022, 2023, σε διάφορες περιοχές της ηπείρου. Οι καύσωνες αυτοί έχουν συνδεθεί με δεκάδες χιλιάδες θανάτους και τεράστιες οικολογικές καταστροφές. Οι μηχανισμοί και τα μοτίβα της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας στην ανώτερη και κατώτερη ατμόσφαιρα που προκαλούν τους καύσωνες είναι γενικά γνωστά, ευνοώντας την μεταφορά θερμών αερίων μαζών από την Β. Αφρική, την ‘κατολίσθηση’ αερίων μαζών από την ανώτερη ατμόσφαιρα που συμπιέζονται στην κατώτερη ατμόσφαιρα απελευθερώνοντας περισσότερη θερμότητα, κ.ά. Όμως τώρα οι συνθήκες διαφοροποιούνται και διαμορφώνονται συνεχώς με μεγάλη ταχύτητα. Όλα πλέον εξελίσσονται σε ένα πιο θερμό κλίμα υποβάθρου σε παγκόσμια κλίμακα, αλλά ιδιαίτερα στην Ευρώπη που είναι η ταχύτερα θερμαινόμενη ήπειρος, με ρυθμό θέρμανσης διπλάσιο του παγκόσμιου μέσου όρου. Ήδη, κατά την τριετία 2023-2025 η αύξηση της θερμοκρασία του πλανήτη σημείωσε ένα απότομο ‘άλμα’, παραβιάζοντας για πρώτη φορά τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού, σηματοδοτώντας κατά κάποιο τρόπο μια μετάβαση σε άλλη, πιο δύσκολη ‘πίστα’, στο θέμα της αντιμετώπισης της υπερθέρμανσης του πλανήτη Επίσης, η συνεχόμενη θέρμανση των ωκεανών απελευθερώνει τεράστιες ποσότητες ενέργειας και λειτουργεί σαν καύσιμο που πυροδοτεί ακραία φαινόμενα. Μπορεί πριν μερικά χρόνια να μιλούσαμε για μεμονωμένους θαλάσσιους καύσωνες, όμως τώρα η θερμοκρασία των ωκεανών αυξάνεται συνολικά και με γρήγορο ρυθμό. Οι ιδιαίτερες συνθήκες και οι ‘αντιθέσεις’ στον Ατλαντικό περιπλέκουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση και την προβλεψιμότητα των ακραίων καιρικών φαινομένων. Αν και η επιφανειακή θερμοκρασία στα περισσότερα τμήματα του Ατλαντικού ανοικτά των ακτών της Δυτικής Ευρώπης είναι πολύ υψηλότερη από τη μέση κλιματική τιμή, ένα τμήμα του Βόρειου Ατλαντικού νότια της Γροιλανδίας, η επονομαζόμενη ‘ψυχρή κηλίδα’ (Cold Blob) συνεχίζει να ψύχεται. Οι μεταβολές και οι έντονες αντιθέσεις στη θερμοκρασία του Ατλαντικού και η άμεση αλληλεπίδραση και σύζευξη με την ατμόσφαιρα έχουν άμεση επίδραση στην κυκλοφορία της κατώτερης αλλά και της ανώτερης ατμόσφαιρας που διαμορφώνουν τις καιρικές συνθήκες στην περιοχή. Οι ακραίες συνθήκες που επικράτησαν στη Δυτική Ευρώπη και η κατάπληξη που προκάλεσαν, παραπέμπουν σε ένα ταξίδι σε άγνωστα και αχαρτογράφητα νερά. Κι ενώ η Ευρώπη έχει κάνει σημαντικά βήματα για τη μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων, δείχνει απροετοίμαστη στην αντιμετώπιση ακραίων καιρικών συνθηκών όπως οι καύσωνες. Προφανώς υπάρχουν τα’ γνωστά’, τα ‘λιγότερο γνωστά’ και τα σχεδόν ‘άγνωστα’ στο θέμα της κλιματικής κρίσης. Όμως η επίγνωση του τί πραγματικά γνωρίζουμε και κυρίως η επίγνωση του τι δεν γνωρίζουμε ακόμα αλλά ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε είναι το κρίσιμο σημείο. Το γνωστό απόφθεγμα του Ν. Κοπέρνικου για την πραγματική γνώση, φαντάζει πιο επίκαιρο παρά ποτέ. “To know that we know what we know, and to know that we do not know what we do not know, that is true knowledge’, View full είδηση

Σύμφωνα με το δίκτυο των 53 μετεωρολογικών σταθμών του meteo.gr του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, το οποίο λειτουργεί αδιάλειπτα από το 2010, ο Ιούνιος του 2026 χαρακτηρίστηκε από υψηλότερες του κανονικού τιμές της μέσης μέγιστης ημερήσιας θερμοκρασίας σε όλες τις περιοχές της χώρας. Συγκεκριμένα, σε σύγκριση με τη μέση τιμή της περιόδου 2010–2019, θετικές αποκλίσεις καταγράφηκαν σε όλα τα γεωγραφικά διαμερίσματα. Ο παρακάτω χάρτης παρουσιάζει τις αποκλίσεις της μέσης μέγιστης θερμοκρασίας για τον Ιούνιο του 2026 ανά γεωγραφικό διαμέρισμα. Το επόμενο γράφημα παρουσιάζει την κατάταξη του Ιουνίου 2026 ανά έτος, με βάση τη μέση μηνιαία τιμή της μέγιστης θερμοκρασίας. Στη Βόρεια Ελλάδα, ο Ιούνιος του 2026 κατατάσσεται ως ο 4ος θερμότερος Ιούνιος της περιόδου 2010–2026. Στη Δυτική Ελλάδα - Ιόνιο και στην Πελοπόννησο κατατάσσεται ως ο 6ος θερμότερος, στη Θεσσαλία και στα Νησιά Αιγαίου – Δωδεκάνησα ως ο 7ος θερμότερος, ενώ στη Στερεά Ελλάδα και στη Κρήτη ως ο 8ος και ο 10ος θερμότερος αντίστοιχα. Στην πόλη της Αθήνας, η μέση μηνιαία απόκλιση της μέγιστης θερμοκρασίας ήταν +0,4 °C, με 17 από τις 30 ημέρες του μήνα να καταγράφονται πάνω από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα. Στην πόλη της Θεσσαλονίκης, 16 ημέρες του μήνα ήταν πάνω από τη μέση τιμή της περιόδου 2010–2019, με τη μέση μέγιστη θερμοκρασία να παρουσιάζει απόκλιση +0,1 °C από τα κανονικά επίπεδα. Μπορείτε να βλέπετε τις αποκλίσεις των τιμών της μέγιστης θερμοκρασίας ανά περιφέρεια και ανά μήνα από τη σελίδα μας πατώντας εδώ. View full είδηση

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 θα είναι ένα σημαντικό τεστ για το πώς ο αθλητισμός προσαρμόζεται σε ένα θερμότερο κλίμα. Η διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί από τις 11 Ιουνίου έως τις 19 Ιουλίου σε Ηνωμένες Πολιτείες, Μεξικό και Καναδά, δηλαδή σε μια περίοδο όπου σε πολλές πόλεις η ζέστη και η υγρασία είναι ήδη υψηλές. Η επιστημονική ομάδα World Weather Attribution εξέτασε τον κίνδυνο θερμικής καταπόνησης στους αγώνες του Μουντιάλ 2026. Η μελέτη δεν βασίστηκε μόνο στη θερμοκρασία αέρα, αλλά στον δείκτη WBGT, ο οποίος λαμβάνει υπόψη τη θερμοκρασία, την υγρασία, τον άνεμο και τη θερμική ακτινοβολία. Με απλά λόγια, δείχνει πόσο δύσκολο είναι για το ανθρώπινο σώμα να αποβάλει θερμότητα. Οι μέσες μέγιστες τιμές θερμικής καταπόνησης και θερμοκρασίας κατά την περίοδο του Μουντιάλ με βάση την κλιματολογία 1991-2020 δείχνουν ότι πολλές διοργανώτριες πόλεις βρίσκονται ήδη σε ζώνες υψηλής ζέστης και υψηλής καταπόνησης. Αυτό είναι κρίσιμο για το ποδόσφαιρο. Ένας παίκτης δεν εκτίθεται απλώς στη ζέστη· τρέχει, πιέζεται σωματικά και χρειάζεται συνεχή θερμορρύθμιση. Το ίδιο ισχύει, σε διαφορετικό βαθμό, και για φιλάθλους, εργαζόμενους, εθελοντές και όσους θα βρίσκονται σε μετακινήσεις ή υπαίθριες ζώνες φιλάθλων. Η έρευνα συνέκρινε το σημερινό κλίμα με ένα υποθετικό κλίμα αντίστοιχο του 1994, όταν οι ΗΠΑ είχαν φιλοξενήσει ξανά το Μουντιάλ και ο πλανήτης ήταν περίπου 0,7°C ψυχρότερος. Το αποτέλεσμα δείχνει ότι η κλιματική αλλαγή έχει αυξήσει την πιθανότητα επικίνδυνων συνθηκών ζέστης και υγρασίας. Σύμφωνα με την ανάλυση, περίπου 26 αγώνες του Μουντιάλ 2026 μπορεί να διεξαχθούν σε συνθήκες WBGT τουλάχιστον 26°C, επίπεδο στο οποίο απαιτούνται μέτρα προστασίας. Σε κλίμα 1994, ο αντίστοιχος αριθμός θα ήταν περίπου 21 αγώνες. Για το όριο των 28°C WBGT, στο οποίο η FIFPRO θεωρεί ότι πρέπει να εξετάζεται αναβολή ή καθυστέρηση, η εκτίμηση είναι περίπου 5 αγώνες στο σημερινό κλίμα, έναντι περίπου 3 σε κλίμα 1994. Η περίοδος διεξαγωγής του Μουντιάλ συμπίπτει με την άνοδο της θερινής θερμικής καταπόνησης σε πολλές πόλεις. Τα γραφήματα δείχνουν ότι από τα μέσα Ιουνίου έως τον Ιούλιο οι τιμές WBGT είναι ήδη υψηλές και σε αρκετές περιπτώσεις αυξάνονται όσο προχωρά το τουρνουά. Το συμπέρασμα δεν είναι ότι κάθε αγώνας θα γίνει σε ακραίες συνθήκες. Είναι ότι οι πιθανότητες έχουν αλλάξει. Το Μουντιάλ του 2026 δείχνει πως η κλιματική αλλαγή δεν είναι πλέον μόνο περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά και θέμα υγείας, ασφάλειας και διοργάνωσης μεγάλων αθλητικών γεγονότων. Πηγή: World Weather Attribution View full είδηση

Η Ευρώπη σε συντριπτικό ποσοστό, τουλάχιστον 95%, βίωσε το 2025 ετήσιες θερμοκρασίες άνω του μέσου όρου, με τα κύματα καύσωνα να επηρεάζουν μεγάλα τμήματα της ηπείρου, από τη Μεσόγειο ως την Αρκτική. Η ραγδαία αύξηση της θερμοκρασίας είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση κάλυψης χιονιού και πάγου, που παίζουν κρίσιμο ρόλο στην επιβράδυνση της κλιματικής αλλαγής. Τα παραπάνω διαπίστωσε η ετήσια έκθεση για την κατάσταση του κλίματος στην Ευρώπη το 2025, που εκπόνησαν το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μεσοπρόθεσμων Μετεωρολογικών Προγνώσεων (ECMWF), το οποίο υλοποιεί την υπηρεσία Copernicus για την Κλιματική Αλλαγή, και ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO). Μεγάλο μέρος της Ευρώπης βίωσε περισσότερες ημέρες ισχυρής θερμικής καταπόνησης, σε σχέση με τον μέσο όρο, με τη Νότια και Ανατολική Ισπανία να καταγράφουν έως και 50 ημέρες περισσότερες από τον μέσο όρο με θερμοκρασίες άνω των 32 βαθμών Κελσίου. Επίσης, οι ελάχιστες θερμοκρασίες παρέμειναν πάνω από τον μέσο όρο για το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Ένα ρεκόρ καύσωνα διάρκειας τριών εβδομάδων έπληξε την υποαρκτική Νορβηγία, τη Σουηδία και τη Φινλανδία, με τις θερμοκρασίες κοντά και εντός του Αρκτικού Κύκλου να ξεπερνούν τους 30 βαθμούς Κελσίου. Στην περιοχή Φρόστα της Νορβηγίας η θερμοκρασία έφτασε τους 34,9 βαθμούς Κελσίου! Τον Ιούλιο και στις αρχές Αυγούστου ακραία ζέστη έπληξε και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Στην Ελλάδα η έκθεση εκτιμά ότι το 85% του πληθυσμού επηρεάστηκε από ακραίες θερμοκρασίες κοντά ή πάνω από τους 40 βαθμούς Κελσίου, με μέγιστη καταγραφή τους 44 βαθμούς. Όπως διαπιστώνεται στην έκθεση, τα τελευταία 30 χρόνια η Ευρώπη θερμαίνεται δύο φορές πιο γρήγορα από τον παγκόσμιο μέσο όρο και αυτό την καθιστά την ταχύτερα θερμαινόμενη ήπειρο στον πλανήτη, με την Ανατολική και Νοτιοανατολική Ευρώπη να θερμαίνονται ταχύτερα από τη Δυτική Ευρώπη και τα νησιά Σβάλμπαρντ στον ευρωπαϊκό Αρκτικό Ωκεανό να είναι μία από τις ταχύτερα θερμαινόμενες περιοχές στον πλανήτη. Σημαντική απώλεια χιονιού και πάγου Οι θερμοκρασίες πάνω από τον μέσο όρο και οι βροχοπτώσεις κάτω από τον μέσο όρο το 2025 οδήγησαν σε σημαντική απώλεια χιονιού και πάγου. Τον Μάρτιο του 2025 η χιονισμένη έκταση στην Ευρώπη ήταν περίπου 1,32 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα κάτω από τον μέσο όρο (31%), μια έκταση ισοδύναμη με τη συνολική έκταση της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Γερμανίας, της Ελβετίας και της Αυστρίας. Αυτό σηματοδότησε την τρίτη χαμηλότερη έκταση χιονιού από τότε που ξεκίνησαν οι καταγραφές το 1983. Επίσης, οι παγετώνες σε όλες τις ευρωπαϊκές περιοχές είχαν απώλεια μάζας, με την Ισλανδία να έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη απώλεια παγετώνων που έχει καταγραφεί ποτέ. Η Γροιλανδία, επίσης, έχασε 139 δισεκατομμύρια τόνους πάγου. Αυτή η απώλεια πάγου συμβάλλει στην άνοδο της παγκόσμιας στάθμης της θάλασσας, με κάθε εκατοστό αύξησης να εκθέτει επιπλέον έξι εκατομμύρια ανθρώπους σε παράκτιες πλημμύρες. Η έκθεση καταδεικνύει μια συνεχιζόμενη τάση ταχείας θέρμανσης των πιο ψυχρών περιοχών της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Αρκτικής και των Άλπεων, όπου το χιόνι και ο πάγος παίζουν κρίσιμο ρόλο στην επιβράδυνση της κλιματικής αλλαγής αντανακλώντας το ηλιακό φως πίσω στο Διάστημα. Κίνδυνος για τη βιοποικιλότητα Η ετήσια θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας για την περιοχή της Ευρώπης ήταν η υψηλότερη που έχει καταγραφεί ποτέ, σηματοδοτώντας την τέταρτη συνεχόμενη χρονιά με ρεκόρ θερμότητας. Αυτή η μακροπρόθεσμη τάση επηρεάζει αρνητικά τη βιοποικιλότητα, τα είδη και το φυσικό περιβάλλον. Τα θαλάσσια κύματα καύσωνα ήταν ευρέως διαδεδομένα το 2025 επηρεάζοντας το 86% της ωκεάνιας περιοχής της Ευρώπης. Ήταν επίσης πιο έντονα με το 36% της περιοχής να βιώνει σοβαρές ή ακραίες συνθήκες - πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί. Η Μεσόγειος θάλασσα έχει βιώσει τουλάχιστον μία ημέρα με ισχυρές συνθήκες θαλάσσιου καύσωνα κάθε ένα από τα τελευταία τρία χρόνια. Το 2025 η μέση ετήσια θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας ήταν η δεύτερη υψηλότερη που έχει παρατηρηθεί ποτέ. Στην έκθεση επισημαίνεται ότι τα πολυάριθμα ακραία φαινόμενα το 2025 επηρέασαν τη βιοποικιλότητα στα θαλάσσια και χερσαία οικοσυστήματα. Αναφέρονται ως παράδειγμα τα λιβάδια της Ποσειδωνίας στη Μεσόγειο που είναι σε κίνδυνο λόγω της κλιματικής αλλαγής. Τα τελευταία 50 χρόνια η έκτασή τους έχει μειωθεί κατά 34%, ωστόσο με βάση τα σενάρια των υψηλών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου προβλέπεται ότι η μείωσή τους μπορεί να φτάσει μέχρι και το 75% ως το 2050. Η καμένη έκταση από πυρκαγιές έφθασε σε επίπεδο ρεκόρ (οι πυρκαγιές έκαψαν περίπου 1,035 εκατομμύρια εκτάρια), όπως και οι εκπομπές αερίων από πυρκαγιές. Ιδιαίτερα έντονη περίοδο πυρκαγιών βίωσε η νοτιοανατολική Ευρώπη και η έκθεση αναφέρει το παράδειγμα της Ελλάδας που είδε ένα από τα πιο σοβαρά ξεσπάσματα πυρκαγιών τα τελευταία χρόνια, με τουλάχιστον 50 πυρκαγιές να έχουν αναφερθεί σε μόλις 24 ώρες. Οι καταιγίδες και οι πλημμύρες επηρέασαν χιλιάδες πολίτες σε όλη την Ευρώπη, αν και οι ακραίες βροχοπτώσεις και οι πλημμύρες ήταν λιγότερο εκτεταμένες από ό,τι τα τελευταία χρόνια. Οι ροές των ποταμών ήταν κάτω του μέσου όρου για έντεκα μήνες του έτους σε όλη την Ευρώπη, με το 70% των ποταμών να παρουσιάζει ετήσιες ροές κάτω του μέσου όρου. Όπως και το 2024, η Νοτιοανατολική Ευρώπη κατέγραψε επίπεδα του νερού των λιμνών κάτω του μέσου όρου. Η λίμνη Πρέσπα συνέχισε την μακροχρόνια φθίνουσα τάση της που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960. Τέλος, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παρείχαν σχεδόν το ήμισυ της ηλεκτρικής ενέργειας της Ευρώπης το 2025, με την ηλιακή ενέργεια να φτάνει σε νέο ρεκόρ συνεισφοράς 12,5%. Τα ευρήματα της έκθεσης παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη Τύπου, με τη συμμετοχή μέσων ενημέρωσης από όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Πολλές από τις ερωτήσεις δημοσιογράφων αφορούσαν στην πιθανότητα εμφάνισης του φαινομένου Ελ Νίνιο το 2026. Η γενική γραμματέας του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού, Σελέστε Σάουλο, απάντησε ότι "το Ελ Νίνιο αποτελεί πάντα σημείο ανησυχίας για πολλούς από εμάς". Εξήγησε ότι "οι θερμοκρασίες της θάλασσας στον Ειρηνικό Ωκεανό αυξάνονται ραγδαία καθιστώντας πιθανή την επιστροφή των συνθηκών Ελ Νίνιο ήδη από τον Μάιο/Ιούλιο 2026. Έτσι οδεύουμε σε πιθανές συνθήκες Ελ Νίνιο". Ωστόσο, προσέθεσε ότι μέχρι στιγμής "έχουμε ένα επίπεδο προβλεψιμότητας που δεν είναι τόσο υψηλό. Επομένως θα θέλαμε να περιμένουμε μέχρι τον Μάιο για να δούμε αν το φαινόμενο εξελιχθεί σε ισχυρό ή ασθενές Ελ Νίνιο". Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ View full είδηση

Σύμφωνα με το δίκτυο των 53 μετεωρολογικών σταθμών του meteo.gr του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (Ε.Α.Α.), που λειτουργούν ανελλιπώς από το 2010 έως σήμερα, τον Φεβρουάριο του 2026 η μέση τιμή των μεγίστων ημερήσιων θερμοκρασιών κυμάνθηκε σε υψηλότερα για την εποχή επίπεδα (σε σύγκριση με τον μέσο όρο της περιόδου 2010–2019) σε όλα τα γεωγραφικά διαμερίσματα. Ο παρακάτω χάρτης δείχνει τις αποκλίσεις της μέσης μέγιστης θερμοκρασίας για τον Φεβρουάριο του 2026, ανά γεωγραφικό διαμέρισμα. Το επόμενο γράφημα παρουσιάζει την κατάταξη του Φεβρουαρίου ανά έτος, με βάση τη μέση μηνιαία τιμή της μέγιστης θερμοκρασίας. Στη Βόρεια Ελλάδα, ο Φεβρουάριος του 2026 καταγράφηκε ως ο 6ος θερμότερος από το 2010. Στην Πελοπόννησο ήταν ο 4ος θερμότερος, ενώ στη Θεσσαλία, στη Στερεά Ελλάδα, τη Δυτική Ελλάδα – Ιόνιο, στην Κρήτη, τα Νησιά του Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα κατατάχθηκε ως ο 3ος θερμότερος της περιόδου. Στην πόλη της Αθήνας, η μέση μηνιαία απόκλιση της μέγιστης θερμοκρασίας ήταν +1,4 °C, με 22 από τις 28 ημέρες του μήνα να καταγράφονται πάνω από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα. Στην πόλη της Θεσσαλονίκης, 23 ημέρες του μήνα ήταν πάνω από τη μέση τιμή της περιόδου 2010–2019, με τη μέση μέγιστη θερμοκρασία να παρουσιάζει απόκλιση +1,0 °C από τα κανονικά επίπεδα. Μπορείτε να βλέπετε τις αποκλίσεις των τιμών της μέγιστης θερμοκρασίας ανά περιφέρεια και ανά μήνα από τη σελίδα μας πατώντας εδώ. Σύνταξη άρθρου: Γ. Κύρος, Σ. Ντάφης, Κ. Λαγουβάρδος View full είδηση

Σύμφωνα με το δίκτυο των 53 μετεωρολογικών σταθμών του meteo.gr του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (Ε.Α.Α.), που λειτουργούν ανελλιπώς από το 2010 έως σήμερα, τον Ιανουάριο του 2026 η μέση τιμή των μεγίστων ημερήσιων θερμοκρασιών κυμάνθηκε σε υψηλότερα για την εποχή επίπεδα (σε σύγκριση με τον μέσο όρο της περιόδου 2010–2019) σε όλα τα γεωγραφικά διαμερίσματα. Ο παρακάτω χάρτης δείχνει τις αποκλίσεις της μέσης μέγιστης θερμοκρασίας για τον Ιανουάριο του 2026, ανά γεωγραφικό διαμέρισμα. Το επόμενο γράφημα παρουσιάζει την κατάταξη του Ιανουαρίου ανά έτος, με βάση τη μέση μηνιαία τιμή της μέγιστης θερμοκρασίας. Στη Βόρεια Ελλάδα, ο Ιανουάριος του 2026 καταγράφηκε ως ο 7ος θερμότερος από το 2010. Στη Θεσσαλία ήταν ο 8ος θερμότερος, ενώ στη Στερεά Ελλάδα, την Πελοπόννησο και τη Δυτική Ελλάδα – Ιόνιο κατατάχθηκε ως ο 6ος θερμότερος της περιόδου. Τέλος, στην Κρήτη, τα Νησιά του Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα, ο Ιανουάριος 2026 καταγράφηκε ως ο 5ος θερμότερος από το 2010. Στην πόλη της Αθήνας, η μέση μηνιαία απόκλιση της μέγιστης θερμοκρασίας ήταν +1,2 °C, με 22 από τις 31 ημέρες του μήνα να καταγράφονται πάνω από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα. Στην πόλη της Θεσσαλονίκης, 21 ημέρες του μήνα ήταν πάνω από τη μέση τιμή της περιόδου 2010–2019, με τη μέση μέγιστη θερμοκρασία να παρουσιάζει απόκλιση +1,3 °C από τα κανονικά επίπεδα. Μπορείτε να βλέπετε τις αποκλίσεις των τιμών της μέγιστης θερμοκρασίας ανά περιφέρεια και ανά μήνα από τη σελίδα μας πατώντας εδώ. View full είδηση

Την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου (26/1/2026) η επιφανειακή θερμοκρασία της θάλασσας παρουσιάζει μικρές θετικές αποκλίσεις στο σύνολο σχεδόν της λεκάνης της Μεσογείου, της τάξεως των 0.2 – 1.1°C σε σχέση με τη περίοδο 1991-2020 (Εικόνα 1). Το βόρειο Αιγαίο και η Αδριατική ωστόσο παρουσιάζουν συγκριτικά υψηλότερες τιμές (1.2 – 1.4 °C). Οι σχετικά υψηλές θερμοκρασίες αυτές αποτελούν συνέχεια της ανοδικής τάσης που παρατηρείται στην μέση θερμοκρασία της Μεσογείου απο την αρχή της νέας χρονιάς, σύμφωνα με δορυφορικές μετρήσεις (Εικόνα 2). Εικόνα 1. Αποκλίσεις της θερμοκρασίας της επιφάνειας της θάλασσας σε σχέση με την μέση τιμή της περιόδου 1991-2020 στην περιοχή της Μεσογείου από δορυφορικές μετρήσεις στις 26/1/2026. Πηγή δεδομένων: Marine/Copernicus. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr. Εικόνα 2. Ημερήσια θερμοκρασία στην επιφάνεια της θάλασσας στη Μεσόγειο από δορυφορικές μετρήσεις. Η μέση ημερήσια θερμοκρασία της λεκάνης από το 1982 μέχρι και το 2026, παρουσιάζεται με διακεκομμένη μαύρη γραμμή, ενώ οι ημερήσιες τιμές απο την αρχή του 2026 με συνεχές μαύρο και κόκκινο χρώμα. Πηγή δεδομένων: Marine/Copernicus. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr. View full είδηση

Το 2025 καταγράφηκε ως ένα από τα θερμότερα έτη παγκοσμίως και σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά τη συνεχιζόμενη τάση αύξησης της θερμοκρασίας. Στην Ελλάδα, πιο συγκεκριμένα, το 2025 αποτέλεσε το δεύτερο θερμότερο έτος στα χρονικά των καταγραφών, τουλάχιστον από το 1890. Σύμφωνα με τα μετεωρολογικά δεδομένα που ανέλυσε η επιστημονική ομάδα του climatebook, η μέση θερμοκρασία στην Ελλάδα το 2025 κυμάνθηκε πάνω από τη μέση τιμή της περιόδου αναφοράς 1991–2020 στο 72% των ημερών του έτους. Πιο συγκεκριμένα, 262 από τις 365 ημέρες του 2025 καταγράφηκαν με θετικές θερμοκρασιακές αποκλίσεις. Στην Εικόνα 1 παρουσιάζεται η πορεία της μέσης ημερήσιας θερμοκρασίας για το 2025 στην Ελλάδα. Από το γράφημα προκύπτουν τα ακόλουθα βασικά συμπεράσματα: 262 από τις 365 ημέρες του έτους καταγράφηκαν με θερμοκρασίες πάνω από τη μέση τιμή της περιόδου 1991–2020. Τον Μάρτιο του 2025 σημειώθηκαν θερμοκρασίες που έφτασαν σε επίπεδα ρεκόρ για την εποχή σε αρκετές περιοχές της χώρας. Το καλοκαίρι του 2025 ήταν το τρίτο θερμότερο καλοκαίρι στα χρονικά των καταγραφών στην Ελλάδα, με το καλοκαίρι του 2024 να παραμένει το θερμότερο. Ασυνήθιστα χαμηλές για την εποχή θερμοκρασίες σημειώθηκαν στις αρχές Απριλίου και Οκτωβρίου 2025. Στην Εικόνα 2 παρουσιάζεται η εξέλιξη της μέσης ετήσιας θερμοκρασίας στην Ελλάδα για την περίοδο 1970–2025. Από το γράφημα προκύπτουν τα εξής: Το 2025 ήταν το δεύτερο θερμότερο έτος στα χρονικά των καταγραφών για την Ελλάδα, με μέση ετήσια θερμοκρασία 15,3°C. Η μέση θερμοκρασία του 2025 ήταν περίπου 0,7°C χαμηλότερη από το 2024 και ~0,1°C υψηλότερη από το 2023. Τα 6 από τα 7 θερμότερα έτη στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί κατά την τελευταία επταετία. Τα 3 θερμότερα έτη έχουν καταγραφεί τα τελευταία 3 χρόνια, αποτυπώνοντας τη σαφή επιτάχυνση της θέρμανσης. Περισσότερα και αναλυτικότερα στοιχεία για την κατάσταση του κλίματος στην Ελλάδα το 2025 θα παρουσιαστούν στην ετήσια έκθεση του climatebook.gr, η οποία αναμένεται να δοθεί στη δημοσιότητα το προσεχές διάστημα. Εικόνα 1. Η πορεία της μέσης ημερήσιας θερμοκρασίας στην Ελλάδα για το 2025 σε σχέση με τη μέση τιμή της περιόδου 1991-2020. Με κόκκινες αποχρώσεις οι μέρες με θετικές αποκλίσεις της μέσης θερμοκρασίας και με μπλε οι μέρες με αρνητικές αποκλίσεις. Δεδομένα: ERA5-Land / Copernicus C3S. Επεξεργασία και οπτικοποίηση: climatebook.gr. Εικόνα 2. Μέση ετήσια θερμοκρασία στην Ελλάδα από το 1970 μέχρι και το 2025. Δεδομένα: ERA5-Land / Copernicus C3S. Επεξεργασία και οπτικοποίηση: climatebook.gr. View full είδηση

Στα μέσα Δεκεμβρίου (17/12/2025) η λεκάνη της Μεσογείου παρουσιάζει σχεδόν στο σύνολο της θετικές αποκλίσεις της επιφανειακής θερμοκρασίας της θάλασσας, της τάξεως των 0.6 – 1.6°C σε σχέση με τη περίοδο 1991-2020 (Εικόνα 1). Η νοτιοανατολική περιοχή της Μεσογείου και κυρίως το Αιγαίο παρουσιάζει τις υψηλότερες τιμές (1.2-1.6°C), με την Αδριατική, το νότιο Ιόνιο Πέλαγος και τη Δυτική Μεσόγειο να καταγράφουν θερμοκρασιακές ανωμαλίες συγκριτικά χαμηλότερες (0.5 – 0.9°C). Εικόνα 1. Αποκλίσεις της θερμοκρασίας της επιφάνειας της θάλασσας σε σχέση με την μέση τιμή της περιόδου 1991-2020 στην περιοχή της Μεσογείου από δορυφορικές μετρήσεις στις 18/12/2025. Πηγή δεδομένων: Marine/Copernicus. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr. Σύμφωνα με τις δορυφορικές μετρήσεις από την αρχή της χρονιάς, οι αυξημένες θερμοκρασίες αποτελούν συνέχεια της ανοδικής τάσης που παρατηρείται επι σειρά μηνών στην Μεσόγειο. Υψηλές θερμοκρασίες πάνω από την μέση τιμή παρατηρούνται και στο Αιγαίο πέλαγος(Εικόνα 3) το τελευταίο δίμηνο. Εικόνα 2. Μέση ημερήσια, επιφανειακή θερμοκρασία της θάλασσας στη Μεσόγειο από δορυφορικές μετρήσεις από το 1982 μέχρι και το 2025. Πηγή δεδομένων: Marine/Copernicus. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr. Εικόνα 3. Μέση ημερήσια, επιφανειακή θερμοκρασία της θάλασσας στο Αιγαίο πέλαγος από δορυφορικές μετρήσεις από το 1982 μέχρι και το 2025. Πηγή δεδομένων: Marine/Copernicus. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr. View full είδηση

Το 2020 ήταν η πιο ζεστή χρονιά για την Ευρώπη ανακοίνωσε το πρόγραμμα Copernicus της ΕΕ, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την κλιματική αλλαγή. Σε παγκόσμιο επίπεδο, το 2020 ήταν η μία από τις δύο πιο θερμές χρονιές που έχουν καταγραφεί, στα ίδια επίπεδα με το 2016. Όμως, ήταν η πιο ζεστή χρονιά που έχει βιώσει η Ευρώπη, καθώς η μέση θερμοκρασία ξεπέρασε κατά 0,4 βαθμό Κελσίου αυτή των πέντε πιο θερμών ετών, όλα τους την προηγούμενη δεκαετία. «Η θερμοκρασία παρουσιάζει άνοδο όλες τις εποχές στην Ευρώπη», παρατήρησε η Φρέγια Βάμποργκ επιστήμονας του ευρωπαϊκού προγράμματος. Ο χειμώνας του 2020 ήταν ο πιο ζεστός που έχει καταγραφεί ποτέ, καθώς η θερμοκρασία ήταν υψηλότερη κατά 3,4 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τη μέση θερμοκρασία που καταγράφηκε τους χειμώνες την περίοδο 1981-2020. Η υπερθέρμανση ήταν ιδιαίτερα αισθητή στο βορειοανατολικό τμήμα της ηπείρου, κυρίως στις αρκτικές περιοχές της Σιβηρίας, όπου καταγράφηκε η πιο ζεστή χρονιά από τότε που διατηρούνται αρχεία, με θερμοκρασία κατά 4,3 βαθμούς ανώτερη από τον μέσο όρο. Στο σύνολό της η Αρκτική γνώρισε τη δεύτερη θερμότερη χρονιά της, με τη θερμοκρασία να είναι 2,2 βαθμούς Κελσίου πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1981-2020. Αλλά και το περασμένο φθινόπωρο ήταν το θερμότερο που έχει καταγραφεί στην Ευρώπη. Από την άλλη, οι καύσωνες του καλοκαιριού δεν ήταν ούτε τόσο έντονοι, ούτε τόσο παρατεταμένοι όσο τα τελευταία χρόνια, παρά το γεγονός ότι σε κάποιες περιοχές καταγράφηκε ρεκόρ ζέστης, όπως στις σκανδιναβικές χώρες και τη Γαλλία. Η συγκέντρωση στην ατμόσφαιρα των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, κυρίως του διοξειδίου του άνθρακα και του μεθανίου, αυξήθηκε κατά 0,6% και 0,8% αντίστοιχα σε σχέση με το 2019, για να φτάσει το 2020 στο υψηλότερο επίπεδό που έχει καταγραφεί πότέ από το 2003 που διατηρούνται αρχεία. Τα συμπεράσματα της έκθεσης του προγράμματος Copernicus απέχουν πολύ από τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, που προβλέπει τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου και τον περιορισμό της ανόδου της θερμοκρασίας του πλανήτη στον 1,5% βαθμό Κελσίου σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός θα πρέπει να μειωθεί η έκλυση του διοξειδίου του άνθρακα κατά 7,6% ετησίως κάθε χρόνο από το 2020 ως το 2030. «Είναι επιτακτική ανάγκη να δράσουμε. Όλοι οι δείκτες πάνω προς τη λάθος κατεύθυνση», τόνισε ο Ζαν- Νοέλ Τεπότ διευθυντής του ευρωπαϊκού προγράμματος. View full είδηση

Το 2020 ήταν η θερμότερη χρονιά που καταγράφηκε στην Ευρώπη, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ του 2019 κατά 0,4° C, σύμφωνα με το δορυφορικό σύστημα παρατήρησης της Γης, «Copernicus». Σε παγκόσμιο επίπεδο, η χρονιά που πέρασε ισοδυναμεί με το 2016 οπότε είχε καταγραφεί το ρεκόρ της πιο ζεστής χρονιάς. Επίσης, το 2020 ήταν η έκτη συνεχόμενη χρονιά που σημειώθηκε η πιο υψηλή θερμοκρασία κατά τη δεκαετία 2011-2020. Ανησυχητικό είναι ότι αυτό συνέβη σε ένα έτος «La Nina», όπου οι κλιματολογικές συνθήκες συνήθως είναι πιο δροσερές. Το 2016, το οποίο συνδέθηκε με το 2020 ως το πιο ζεστό έτος, ήταν μια χρονιά «El Nino», όπου οι κλιματολογικές συνθήκες θα ήταν φυσικά πιο ζεστές, παράλληλα με την ανθρώπινη θέρμανση. http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2021/01/C3S_PR_Jan2021_Fig1_12month_anomaly_Global_ea_2t_202001-202012-600-x-432.jpg «Βρισκόμαστε σε μια εποχή που καταρρίπτονται συνεχώς ρεκόρ. Αυτό δεν είναι πλέον έκτακτη είδηση, αλλά μια ανθρώπινη κρίση», δήλωσε ο Δρ Marshall Shepherd, διακεκριμένος Καθηγητής Ατμοσφαιρικών Επιστημών και Γεωγραφίας. Η ανάλυση των θερμοκρασιών παγκοσμίως πραγματοποιείται τακτικά από επιστημονικά ιδρύματα, όπως η NASA και το Berkeley Earth. http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2021/01/c1-600-x-305.jpg Λόγω των μικρών διαφορών μεταξύ τους, είναι πιθανό το 2020 να μην ήταν πιο ζεστό από το 2016, αλλά επιβεβαιώνεται η συνολική τάση. Αυξήθηκε το CO2 παρά την καραντίνα Παράλληλα, παρά τα lockdown λόγω της COVID-19, οι συγκεντρώσεις του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα συνέχισαν να αυξάνονται, με ρυθμό περίπου 2,3 ppm / έτος το 2020. Το σύνολο δεδομένων του C3S για θερμοκρασίες επιφανειακού αέρα δείχνει ότι: Σε παγκόσμιο επίπεδο, το 2020 ήταν ισοδύναμο με το ρεκόρ του 2016 Το 2020 ήταν 0,6 ° C θερμότερο από την τυπική περίοδο αναφοράς 1981-2010 και περίπου 1,25 ° C πάνω από την προ-βιομηχανική περίοδο 1850-1900 Αυτό κάνει τα τελευταία έξι χρόνια τα θερμότερα έξι στο ρεκόρ Η Ευρώπη σημείωσε τη θερμότερη χρονιά της σε 1,6 ° C πάνω από την περίοδο αναφοράς 1981-2010 και 0,4 ° C πάνω από το 2019, την προηγούμενη θερμότερη χρονιά Η μεγαλύτερη ετήσια απόκλιση θερμοκρασίας από τον μέσο όρο 1981-2010 συγκεντρώθηκε πάνω από την Αρκτική και τη βόρεια Σιβηρία, φτάνοντας τους 6 ° C πάνω από τον μέσο όρο Επιπλέον, οι δορυφορικές μετρήσεις των παγκόσμιων συγκεντρώσεων CO2 στην ατμόσφαιρα δείχνουν ότι: Ο μέσος όρος της συνολικής στήλης CO2 έφτασε τα 413 ppm Το CO2 συνέχισε να αυξάνεται το 2020, αυξάνοντας κατά 2,3 ± 0,4 ppm, ελαφρώς μικρότερο από τον ρυθμό ανάπτυξης του προηγούμενου έτους «Ενώ οι συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα αυξήθηκαν ελαφρώς λιγότερο το 2020 από ό, τι το 2019, αυτό δεν αποτελεί αιτία εφησυχασμού. Μέχρι να μειωθούν οι καθαρές παγκόσμιες εκπομπές, το διοξείδιο του άνθρακα θα συνεχίσει να συσσωρεύεται στην ατμόσφαιρα και να οδηγήσει σε περαιτέρω κλιματική αλλαγή», δήλωσε ο Vincent-Henri Peuch, διευθυντής της Υπηρεσίας Παρακολούθησης Ατμόσφαιρας Copernicus. http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2021/01/c2-600-x-319.jpg Η τάση αυτή υπογραμμίζει τον επείγοντα χαρακτήρα της ταχείας μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, οι οποίες είναι ο κύριος συντελεστής της ανθρωπογενούς υπερθέρμανσης του πλανήτη. Το CO2 συνέχισε να αυξάνεται το 2020, αυξάνοντας κατά 2,3 ± 0,4 ppm, ελαφρώς μικρότερο από τον ρυθμό ανάπτυξης του προηγούμενου έτους. «Κάψα» σε Αρκτική και βόρεια Σιβηρία Περιοχές της Αρκτικής και της βόρειας Σιβηρίας είδαν μερικές από τις μεγαλύτερες ετήσιες αποκλίσεις θερμοκρασίας από το μέσο όρο το 2020, με μια μεγάλη περιοχή να εμφανίζει αποκλίσεις έως και 3 ° C και σε ορισμένες περιοχές ακόμη και πάνω από 6 ° C για το σύνολο του έτους. Σε μηνιαία βάση, οι μεγαλύτερες θετικές ανωμαλίες θερμοκρασίας για την περιοχή έφτασαν επανειλημμένα πάνω από τους 8 ° C. Η Δυτική Σιβηρία γνώρισε έναν εξαιρετικά ζεστό χειμώνα και άνοιξη, ένα μοτίβο που παρατηρήθηκε επίσης το καλοκαίρι και το φθινόπωρο στην Σιβηρική Αρκτική και σε μεγάλο μέρος του Αρκτικού Ωκεανού. http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2021/01/c4-600-x-391.jpg Επιπλέον, η εποχή της πυρκαγιάς ήταν ασυνήθιστα ενεργή σε αυτήν την περιοχή, με πυρκαγιές που εντοπίστηκαν για πρώτη φορά τον Μάιο, συνεχίζοντας όλο το καλοκαίρι και μέχρι το φθινόπωρο. Ως αποτέλεσμα, το poleward του Αρκτικού Κύκλου, οι πυρκαγιές απελευθέρωσαν ρεκόρ ποσότητα 244 μεγατόνων διοξειδίου του άνθρακα το 2020, πάνω από το ένα τρίτο περισσότερο από το ρεκόρ του 2019. Κατά το δεύτερο εξάμηνο του έτους, ο θαλάσσιος πάγος της Αρκτικής ήταν σημαντικά χαμηλότερος από τον μέσο όρο για την περίοδο του έτους, με τον Ιούλιο και τον Οκτώβριο να βλέπει τη χαμηλότερη έκταση του θαλάσσιου πάγου που καταγράφεται για τον αντίστοιχο μήνα. Σε γενικές γραμμές, το Βόρειο Ημισφαίριο παρουσίασε πάνω από τις μέσες θερμοκρασίες για το έτος, εκτός από μια περιοχή πάνω από τον κεντρικό Βόρειο Ατλαντικό. Αντίθετα, τμήματα του Νότιου Ημισφαιρίου είδαν κάτω από τις μέσες θερμοκρασίες, κυρίως στον ανατολικό Ισημερινό Ειρηνικό, που σχετίζονται με τις ψυχρότερες συνθήκες La Niña που αναπτύσσονται κατά το δεύτερο εξάμηνο του έτους. Είναι αξιοσημείωτο ότι το 2020 ταιριάζει με το ρεκόρ του 2016 παρά τη δροσερή La Niña, ενώ το 2016 ήταν μια χρονιά ρεκόρ που ξεκίνησε με μια ισχυρή εκδήλωση του φαινομένου El Niño. Greenagenda.gr newsroom View full είδηση

Δεν είναι, δυστυχώς, ένα σπάνιο καιρικό φαινόμενο για την Ελλάδα ο πολυήμερος καύσωνας της τελευταίας περιόδου. Οπως καταγράφει το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών από το 1981 μέχρι σήμερα, συνολικά 10 καύσωνες με τα ίδια χαρακτηριστικά, δηλαδή τις υψηλές θερμοκρασίες και τη μεγάλη διάρκεια, έχουν χτυπήσει τη χώρα. Η δημοσιογραφική ομάδα του MIIR, σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Δημοσιογραφίας Δεδομένων (EDJNET) επεξεργάστηκε κλιματικά δεδομένα του European Centre for Medium – Range Weather Forecasts, συγκρίνοντας τη μέση θερμοκρασία σε όλους τους δήμους της χώρας για τη δεκαετία του 1960 και για τη δεκαετία 2009 – 2018, που αποτυπώνουν με απτό τρόπο τα αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής. Τα αρχικά δεδομένα έχουν ληφθεί από την υπηρεσία Copernicus, που προσφέρεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αναπτύσσεται από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μεσοπρόθεσμων Μετεωρολογικών Προβλέψεων (ECMWF). Αποτελούνται από μια σύνθεση διαφόρων κλιματολογικών μεταβλητών και περιέχουν επίσης δεδομένα σχετικά με τη θερμοκρασία που μετράται στα 2 μέτρα από το επίπεδο του εδάφους. Πρόκειται για μια πολύ πλούσια βάση στοιχείων, καθώς αποτελείται από σχεδόν 97 δισεκατομμύρια σημεία δεδομένων: 1.142.761 χωρικά κύτταρα, το καθένα με 4 μετρήσεις θερμοκρασίας που καλύπτουν χρονικό διάστημα 58 ετών (από 01/01/1961 έως 31/12/2018). Το αποτέλεσμα, αν και μοιάζει γνωστό, δεν παύει να είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικό. Δείτε τον διαδραστικό χάρτη εδώ: https://miir.gr/el/poso-zestoteri-einai-kathe-periochi-tis-elladas-simera-se-schesi-me-ti-dekaetia-toy-60/ Στο 60% των ευρωπαϊκών δήμων, η μέση θερμοκρασία έχει αυξηθεί 1-2 βαθμούς Κελσίου τα τελευταία 50 χρόνια (διάμεσος 1,68°C αύξηση). Σε πάνω από 35.000 ευρωπαϊκούς δήμους (το 1/3 των δήμων της ηπείρου), η μέση θερμοκρασία έχει αυξηθεί πάνω από 2°C. Μόλις 73 γεωγραφικές ευρωπαϊκές περιφέρειες σε ένα σύνολο 102.445 καταγράφουν έστω μια μικρή μείωση της θερμοκρασίας την ίδια περίοδο. Στην Ελλάδα, από τις 20 πόλεις με τον μεγαλύτερο πληθυσμό, τη μεγαλύτερη αύξηση θερμοκρασίας έχουν κατά σειρά: Tα Χανιά (+2,26°C), η Λαμία (+1,94 °C), τα Τρίκαλα (+1,84 °C), η Αθήνα (+1,73°C), οι Σέρρες (+1,52 °C) και η Θεσσαλονίκη (+1,48 °C). Σε όλη τη χώρα, τις μεγαλύτερες αυξήσεις έχουν ο δήμος Τυμπακίου (+2,81°C) στον νομό Ηρακλείου, το παραθαλάσσιο χωριό Καμηλάρι στη νότια Κρήτη (+2,71 °C) και το χωριό Πιτσίδια (+2,71 °C), στον νομό Ηρακλείου και αυτό. Μπορεί μια αύξηση π.χ. της τάξης του 1,5 βαθμού, όπως συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη και στην Κατερίνη, να φαντάζει μικρή, όμως στην πραγματικότητα πρόκειται για δραματική αλλαγή. Για παράδειγμα, κάτι τέτοιο έχει ως αποτέλεσμα 20 ημέρες με θερμοκρασία νύχτας άνω των 30 βαθμών, αντί για 5. Αν στα επόμενα χρόνια υπάρξει μια νέα αύξηση 1,5 βαθμού Κελσίου (ιδανικό σενάριο), αυτό θα συνεπάγεται τα εξής: Οι δασικές εκτάσεις που θα καίγονται ετησίως θα αυξηθούν κατά 41%, οι ακραίοι καύσωνες που κανονικά εμφανίζονται μία φορά στα είκοσι χρόνια, θα αυξηθούν κατά 173%, οι ραγδαίες βροχοπτώσεις θα αυξηθούν κατά 10%. Αν αυξηθεί η θερμοκρασία κατά 2 βαθμούς, τότε οι δασικές εκτάσεις που θα καίγονται ετησίως θα αυξηθούν κατά 62%, οι ακραίοι καύσωνες κατά 478% και οι ραγδαίες βροχοπτώσεις κατά 21%. Οι περιοχές της Μεσογείου και της Μ. Ανατολής θα έχουν μείωση κατά 9% στα αποθέματα νερού (στο σενάριο του 1,5 βαθμού αύξησης) και 17% στους 2 βαθμούς. «Τα τελευταία 40 χρόνια, ο αριθμός των καυσώνων έχει τουλάχιστον διπλασιαστεί ή τριπλασιαστεί. Ομως δεν είναι μόνο η θερμοκρασία. Εχουμε παράλληλα λιώσιμο των πάγων, άρα αύξηση του ύψους της θάλασσας, παρουσιάζεται αύξηση σε περιοχές που έχουμε μεγάλες χρονοσειρές στην εμφάνιση των κυκλώνων (π.χ. Ατλαντικός)», εξηγεί ο Νίκος Μιχαλόπουλος, διευθυντής του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Οπως υπογραμμίζει ο ίδιος, «στην Ελλάδα τα δεδομένα δείχνουν μία μείωση στις βροχοπτώσεις. Μία από τις περιοχές που θα πληγεί ιδιαίτερα θα είναι η Κρήτη. Το ανατολικό τμήμα της Ελλάδας θα έχει πολύ σοβαρές επιπτώσεις. Αυξημένη ξηρασία, αυξημένη πιθανότητα πυρκαγιών. Αυτά ήδη φαίνονται. Τις επόμενες δύο δεκαετίες, αν δεν λάβουμε μέτρα, υπάρχει κίνδυνος η θερμοκρασία να φτάσει έως και 3,5 βαθμούς πάνω, το οποίο θα είναι πραγματική καταστροφή. Ο,τι σήμερα είναι ημέρες καύσωνα, στο τέλος του αιώνα θα είναι οι πιο δροσερές μέρες». Πηγή δεδομένων: European Data Journalism Network Αναπαραγωγή σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν το CC BY 4.0 View full είδηση

Ο μήνας Ιούλιος, μπορεί να είναι γενικά ο ζεστότερος μήνας του έτους, όμως, ο Ιούλιος του 2021 ξεπέρασε τον εαυτό του, καθώς έγινε ο ζεστότερος Ιούλιος και ο θερμότερος μήνας που έχει ποτέ καταγραφεί στη Γη, όπως ανακοίνωσε η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας. Ο μήνας Ιούλιος του 2021 υπήρξε ο θερμότερος μήνας που έχει ποτέ καταγραφεί στη Γη, ανακοίνωσε σήμερα η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ), υπογραμμίζοντας τον ρόλο της κλιματικής αλλαγής σε αυτό το νέο ρεκόρ. «Σε αυτή την περίπτωση, η πρώτη θέση είναι η χειρότερη», δήλωσε σε ένα δελτίο τύπου ο επικεφαλής της ΝΟΑΑ, Ρικ Σπίνραντ. «Ο μήνας Ιούλιος είναι γενικά ο ζεστότερος μήνας του έτους, όμως, ο Ιούλιος του 2021 ξεπέρασε τον εαυτό του, καθώς έγινε ο ζεστότερος Ιούλιος και ο θερμότερος μήνας που έχει ποτέ καταγραφεί», όπως είπε. «Αυτό το νέο ρεκόρ προστίθεται στην ανησυχητική – που προκαλεί αναστάτωση – πορεία, την οποία η κλιματική αλλαγή έχει ορίσει για την υφήλιο», προσέθεσε χαρακτηριστικά. Η παγκόσμια θερμοκρασία στην επιφάνεια του πλανήτη ήταν υψηλότερη κατά 0,01 βαθμό Κελσίου σε σύγκριση με τον προηγούμενο πιο ζεστό μήνα Ιούλιο, το 2016. Τα στατιστικά άρχισαν να καταγράφονται πριν από 142 χρόνια, διευκρίνισε η NOAA. Η ευρωπαϊκή υπηρεσία Copernicus για την κλιματική αλλαγή εκτίμησε, από την πλευρά της, την περασμένη εβδομάδα, ότι ο μήνας Ιούλιος του 2021 ήταν ο τρίτος θερμότερος μήνας Ιούλιος στα χρονικά. View full είδηση

Αύξηση της θερμοκρασίας στην Ελλάδα μέχρι τα μέσα του αιώνα από 2 έως και 3,4 βαθμούς Κελσίου, συχνότερα θερμά επεισόδια, καύσωνες και τροπικές νύχτες τα καλοκαίρια, ξηρασία και πίεση στην αγροτική παραγωγή, δυσφορία στους τουριστικούς προορισμούς, μεγάλη κατανάλωση ενέργειας για ψύξη. Το κοντινό μέλλον της κλιματικής αλλαγής περιγράφεται συγκεκριμένα από τη νέα έρευνα της διαΝΕΟσις, που παρουσιάζει η «Κ». Το πιο σημαντικό είναι πως δεν μένει στις αρνητικές επισημάνσεις, αλλά αναζητάει τα «πράσινα» μονοπάτια και δρόμους για να αναστραφεί και να αντιμετωπιστεί η κλιματική κρίση. Τα έντονα και ακραία καιρικά φαινόμενα, που πυκνώνουν, τροφοδοτούν την ανησυχία και τη συζήτηση για την κλιματική αλλαγή. Μια πολύ ουσιαστική συνεισφορά στην κατανόηση των τάσεων αποτελεί η έρευνα «Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα», που διεξήχθη από επιστημονική ομάδα υπό τον συντονισμό του καθηγητή του ΕΚΠΑ Κώστα Καρτάλη. Η έρευνα μελετάει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην πρωτογενή παραγωγή και στον τουρισμό, καθώς και τη ζωή στις πόλεις στις επόμενες δεκαετίες (και όχι στο απόμακρο μέλλον), σε δύο περιόδους: 2026-2045 και 2046-2065. Οι ερευνητές στην ογκώδη μελέτη τους χώρισαν την Ελλάδα σε 850 τετράγωνα με πλευρές 12,5Χ12,5 χιλιομέτρων. Με εργαλείο τρία από τα σενάρια της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (ΙPCC) εξέτασαν 21 κλιματικούς δείκτες για τις 850 περιοχές δημιουργώντας ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό της χώρας, με συγκεκριμένες προβλέψεις για κάθε τετράγωνο. Οι τρεις περιπτώσεις Τα τρία σενάρια που χρησιμοποιούνται είναι το RCP 2.6 (αισιόδοξο), που προβλέπει άνοδο της μέσης θερμοκρασίας της Γης έως 2 βαθμούς Κελσίου μέχρι το 2100, το RCP 4.5 (μεσαίο), σύμφωνα με το οποίο η αύξηση αγγίζει τους 3 βαθμούς, και το RCP 8.5 (δυσμενές), με δραματική αύξηση της θερμοκρασίας έως και 5 βαθμούς (σε κάποιες περιοχές) μέχρι το 2100. Η άνοδος της μέσης θερμοκρασίας της χώρας αφήνει πολύ πιο έντονο αποτύπωμα μέσα στις ελληνικές τσιμεντουπόλεις, σε συνδυασμό με το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας. Στην Αθήνα, η μέση θερμοκρασία στο ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα θα ανέβει στους 17 βαθμούς Κελσίου σύμφωνα με το ευνοϊκό σενάριο ή θα αγγίξει τους 18° C με το δυσμενές, από 15,6° C που ήταν την περίοδο 1971-2000. Αυτή η άνοδος μεταφράζεται σε ακόμα πυκνότερους καύσωνες και «θερμά επεισόδια». Την περίοδο 1971-2000 στο κέντρο της Αθήνας σημειώνονταν κατά μέσον όρο 1,4 «θερμά επεισόδια» το έτος. Την ερχόμενη 25ετία, ακόμα και με το καλύτερο σενάριο, θα έχουμε κατά μέσον όρο έξι. Με το μεσαίο σενάριο θα έχουμε πάνω από εννιά! Στην Πάτρα και στην Καλαμάτα, με το πιο απαισιόδοξο σενάριο, η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας τους καλοκαιρινούς μήνες θα ξεπεράσει τους 3 βαθμούς! Η μεγάλη αύξηση των ημερών με θερμοκρασίες άνω των 37° C και των «τροπικών νυχτών» (όπου το θερμόμετρο δεν πέφτει κάτω από τους 20° C) έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, καθώς συνδέεται με τάσεις ανόδου της θνησιμότητας και των καρδιαγγειακών παθήσεων. Στον αγροτικό τομέα υπάρχει η εκτίμηση πως για πολλές καλλιέργειες η βλαστική περίοδος θα επιμηκυνθεί, «διαμορφώνοντας ευνοϊκότερες συνθήκες καλλιέργειας σε όλη την Ελλάδα». Θα δημιουργηθούν όροι για την ανάπτυξη κάποιων καλλιεργειών, όπως το βαμβάκι (λόγω αυξημένων θερμοκρασιών). Συνολικά, όμως, οι συνέπειες στον αγροτικό τομέα θα είναι αρνητικές. Μείωση βροχοπτώσεων και εδαφικής υγρασίας, αύξηση ημερών με πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Τα υδάτινα αποθέματα Οι περισσότερες καλλιέργειες και η κτηνοτροφία θα επηρεαστούν αρνητικά κυρίως στο Ηράκλειο, στην Ηλεία, στην Κορινθία και στη Λάρισα. Η καλλιέργεια ζωοτροφών θα έχει μειωμένη απόδοση και μεγαλύτερες απαιτήσεις για νερό. Συνολικά το ζήτημα της σωστής διαχείρισης των διαθέσιμων πόρων και ειδικά του νερού αναδεικνύεται σε κρίσιμο. Και στον τουριστικό τομέα, μια πρώτη, επιπόλαιη ανάγνωση των δεδομένων μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα πως η κλιματική αλλαγή λειτουργεί θετικά, προκαλώντας επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, με καλοκαιρινές συνθήκες από Μάιο έως Σεπτέμβριο. Ομως, η ολοένα και συχνότερη εμφάνιση επεισοδίων καύσωνα θα χειροτερεύει δραστικά την τουριστική εμπειρία στην Ελλάδα. Οι ερευνητές επέλεξαν 91 τουριστικές περιοχές, χωρισμένες σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με το αν είναι πολύ ανεπτυγμένες (π.χ. Μύκονος, Σαντορίνη, Ρόδος, Χερσόνησος Ηρακλείου), απλά ανεπτυγμένες (Μονεμβασιά, Ναύπλιο, Σύρος) ή αναπτυσσόμενες (Κάρπαθος, Αιδηψός, Κύθηρα, Παξοί). Το συμπέρασμα είναι πως με το δυσμενές σενάριο, στις 52 από αυτές τις περιοχές η αύξηση της θερμοκρασίας μέχρι τα μέσα του αιώνα θα ξεπεράσει τους 2,5 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με την περίοδο 1971-2000. Στη μελέτη υπολογίζεται πως σήμερα η μέση Ελληνίδα ή ο μέσος Ελληνας εκπέμπει επτά τόνους διοξειδίου του άνθρακα ανά έτος, ποσότητα που πρέπει να μειωθεί στους τρεις τόνους μέχρι το 2030, σύμφωνα με τον στόχο της Ε.Ε. για μείωση των εκλύσεων κατά 55%. Μερικά πράγματα μπορούν να γίνουν από τους πολίτες ξεχωριστά, όπως για παράδειγμα η αποφυγή χρήσης αεροπλάνου (ειδικά για κοντινές αποστάσεις) καθώς και η σωστή χρήση του Ι.Χ. αυτοκινήτου. Υπολογίζεται πως οι μετακινήσεις με Ι.Χ. αυτοκίνητα και τα αεροπορικά ταξίδια ευθύνονται έως και για τις μισές εκλύσεις CO2 του καθενός μας. Ενας πολίτης που ταξιδεύει τέσσερις φορές τον χρόνο Αθήνα – Θεσσαλονίκη μετ’ επιστροφής με το αεροπλάνο εκλύει 1,28 τόνους ισοδύναμου CO2. Το ίδιο ταξίδι με τρένο προκαλεί μόνο 0,28 τόνους ισοδύναμου CO2 κατ’ άτομο. Τι δέον γενέσθαι Αλλά η μεγάλη, η κρίσιμη μείωση των εκπομπών δεν μπορεί να έρθει από επιλογές συνειδητοποιημένων πολιτών σε προσωπικό επίπεδο (όσο χρήσιμες κι αν είναι), αλλά από συνολικές παρεμβάσεις σε επίπεδο πολιτικής. Με αλλαγή του μείγματος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με διαρκή ενίσχυση των ΑΠΕ, με ενεργειακά αποδοτικά κτίρια και υποδομές, με βαθιές αλλαγές σε βιομηχανία, κατανάλωση, κτηνοτροφία και γεωργία. Με ανάπτυξη του πρασίνου στις πόλεις, τόσο με μεγάλες παρεμβάσεις όσο και με μικρά ή μεσαία αστικά πάρκα, οάσεις μέσα σε πυκνοκατοικημένες περιοχές. Η έρευνα μελετάει ορισμένες συγκεκριμένες τέτοιες παρεμβάσεις και τα αποτελέσματά τους. Πολύ περισσότερο από ένα καμπανάκι κινδύνου, η έρευνα της διαΝΕΟσις είναι και ένας οδηγός απαντήσεων, μια ανίχνευση ελπιδοφόρων διαδρομών σε ένα μέλλον που εάν επικρατήσει το business as usual (ακόμα και με πράσινο περιτύλιγμα) φαίνεται πολύ γκρίζο. View full είδηση

Οι απώλειες θα είναι μεγαλύτερες μεταξύ των ενδημικών ειδών σε ορεινά και νησιωτικά οικοσυστήματα. Οι περιοχές υψηλής βιοποικιλότητας, όπως οι ζούγκλες, τα τροπικά νησιά και οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, θα πληγούν δυσανάλογα αν η θερμοκρασία αυξηθεί κατά 3 βαθμούς Κελσίου μέχρι τα τέλη του αιώνα, προειδοποιεί νέα μελέτη. Χωρίς πρόσθετα μέτρα, πιθανότατα θα πρέπει να πούμε αντίο σε εμβληματικά είδη όπως οι λεμούριοι της Μαδαγασκάρης ή οι γιγάντιες χελώνες των Γκαλάπαγκος. Ανασκόπηση χιλιάδων προηγούμενων μελετών για 270 περιοχές υψηλής βιοποικιλότητας προειδοποιεί ότι οι απώλειες θα είναι μεγαλύτερες σε απομονωμένα νησιά και βουνά που φιλοξενούν «ενδημικά» είδη, ζώα και φυτά που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο. Τα ενδημικά είδη αντιμετωπίζουν 3 έως 10 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εξαφάνισης σε σχέση με ντόπια είδη που ζουν και σε άλλες περιοχές ή σε σχέση με τα εισαγόμενα είδη, προειδοποιεί μεγάλη, διεθνής ερευνητική ομάδα στην επιθεώρηση Biological Conservation. Η Μαδαγασκάρη, οι Φιλιππίνες, η Σρι Λάνκα και τα νησιά της Καραϊβικής και του Ινδικού μπορεί να χάσουν όλα τα ενδημικά είδη φυτών μέσα στα επόμενα 30 χρόνια, εκτιμά η μετα-ανάλυση. Πέρα από του λεμούριους, που ήδη κρέμονται στο χείλος της εξαφάνισης, άλλα είδη που κινδυνεύουν να χαθούν είναι ο γαλάζιος γερανός της Νότιας Αφρικής και η λεοπάρδαλη του χιονιού στα Ιμαλάια. Σε κίνδυνο άμεσης εξαφάνισης εκτιμάται ότι θα βρεθεί το 100% των ενδημικών ειδών στα πλούσια ορεινά οικοσυστήματα, το 84% των ενδημικών ειδών σε νησιά, το 34% σε χερσαία οικοσυστήματα και το 46% στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Σύμφωνα με τον ορισμό των ερευνητών, ο οποίος βασίζεται στα κριτήρια του οργανισμού IUCN που εκδίδει το επίσημο Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ειδών, υψηλό κίνδυνο εξαφάνισης αντιμετωπίζουν τα είδη των οποίων οι πληθυσμοί προβλέπεται να συρρικνωθούν κατά τουλάχιστον 80% λόγω της κλιματικής αλλαγής. Σχεδόν όλα τα χερσαία είδη στις περιοχές που εξετάστηκαν αναμένεται να επηρεαστούν, με την εξαίρεση των ξενικών (ξενόφερτων) ειδών, τα οποία μπορεί να βρουν ευκαιρία να πολλαπλασιαστούν και να ασκήσουν περαιτέρω πιέσεις στα ντόπια και ενδημικά είδη. Η μελέτη προβλέπει πάντως πως, αν η άνοδος της θερμοκρασίας μέχρι το 2100 περιοριστεί στον 1,5 βαθμό, όπως προβλέπει η Συμφωνία του Παρισιού κατά της κλιματικής αλλαγής, ο κίνδυνος εξαφάνισης για τα περισσότερα είδη θα μειωθεί κατά δέκα φορές. Η Συμφωνία ωστόσο δεν είναι νομικά δεσμευτική και βασίζεται σε εθελοντικές δεσμεύσεις της κάθε κυβέρνησης. Με βάση τις μέχρι σήμερα δεσμεύσεις, η άνοδος της θερμοκρασίας είναι πιθανό να φτάσει τους 3 με 5 βαθμούς μέχρι το 2100, σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα. Ήδη η αύξηση της θερμοκρασίας υπερβαίνει σήμερα τον 1 βαθμό. View full είδηση

Τη Δευτέρα 3 Ιουλίου η μέση παγκόσμια θερμοκρασία ανέβηκε στα υψηλότερα επίπεδα που έχουν καταγραφεί από τότε που άρχισαν να τηρούνται επίσημα αρχεία, δείχνουν δεδομένα της Αμερικανικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ). Η μέση θερμοκρασία έφτασε τη Δευτέρα τους 17,01 βαθμούς Κελσίου, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ των 16,92 βαθμών που καταγράφηκε τον Αύγουστο του 2016. Το νέο ρεκόρ έρχεται την ώρα που το φαινόμενο Ελ Νίνιο έρχεται να επιδεινώσει την κλιματική αλλαγή ανεβάζοντας τις θερμοκρασίες σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Ήδη τις τελευταίες ημέρες η μέση παγκόσμια θερμοκρασία του αέρα υπερβαίνει τα προβιομηχανικά επίπεδα κατά περισσότερο από 1,5 βαθμούς Κελσίου, όπως ανακοίνωσε η Υπηρεσία Κλιματικής Αλλαγής του ευρωπαϊκού προγράμματος Copernicus. Αν και η μέση θερμοκρασία είχε ξεπεράσει και στο παρελθόν το όριο των 1,5 βαθμών που προβλέπει η Συμφωνία του Παρισιού για την άνοδο της θερμοκρασίας έως το τέλος του αιώνα, είναι η πρώτη φορά που αυτό συμβαίνει για αρκετές συνεχόμενες ημέρες στη διάρκεια του καλοκαιριού στο βόρειο ημισφαίριο. Η επιφανειακή θερμοκρασία των ωκεανών επίσης κατέρριψε τα ρεκόρ για τους μήνες Απρίλιο και Μάιο. Οι νότιες περιοχές των ΗΠΑ πλήττονται από καύσωνα εδώ και εβδομάδες, ενώ στην Κίνα ο υδράργυρος ανέβηκε στους 35 βαθμούς και στην Αφρική άγγιξε τους 50. Στην Ευρώπη, όπου η μέση θερμοκρασία αυξάνεται δύο φορές ταχύτερα από ό,τι στον υπόλοιπο πλανήτη, η Ισπανία καταγράφει ρεκόρ ζέστης και ανησυχεί για επανάληψη των περυσινών φονικών καυσώνων. Ακόμα και στην Ανταρκτική, η οποία αυτή την περίοδο βρίσκεται στη μέση του χειμώνα στο νότιο ημισφαίριο, καταγράφει ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες. Η Ερευνητική Βάση Βερντάτσι της Ουκρανίας σε νησί έξω από την ηπειρωτική Ανταρκτική πρόσφατα κατέγραψε νέο ρεκόρ για τον μήνα Ιούλιο στους 8,7 βαθμούς Κελσίου. Το νέο παγκόσμιο ρεκόρ «δεν είναι ένα ορόσημο που πρέπει να γιορτάσουμε» σχολίασε στο Reuters η Φριντερίκε Ότο, κλιματολόγος του Imperial College στο Λονδίνο. «Είναι θανατική καταδίκη για τους ανθρώπους και τα οικοσυστήματα», πρόσθεσε. Στο προσεχές μέλλον θα πρέπει να περιμένουμε νέα ρεκόρ ζέστης, προειδοποίησε ο Ζέκι Χάουσφαδερ, ερευνητής της αμερικανικής οργάνωσης Berkeley Earth για την επιστήμη του κλίματος. «Δυστυχώς, είναι το πρώτο μιας σειράς νέων ρεκόρ τη φετινή χρονιά καθώς οι αυξανόμενες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, σε συνδυασμό με ένα επιδεινούμενο Ελ Νίνιο, σπρώχνουν τις θερμοκρασίες σε νέα ύψη» είπε. Οι μέχρι σήμερα δεσμεύσεις των κυβερνήσεων για μείωση των εκπομπών άνθρακα υπολογίζεται ότι οδηγούν σε άνοδο της θερμοκρασίας κατά τουλάχιστον 2,6 βαθμούς έως το τέλος του αιώνα. View full είδηση