Search the Community

Δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 88/Α'/08.06.2026 ο N. 5306/26 Κύρωση Κώδικα Χωροταξίας - Πολεοδομίας «Νικόλαος Ταγαράς». Η διάρθρωση συστήματος χωρικού σχεδιασμού στην χώρα έχει ως εξής: 1. Ο χωρικός σχεδιασμός ασκείται σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο και διακρίνεται, ανάλογα με τον χαρακτήρα του, σε χωροταξικό ή πολεοδομικό: α) Στην κατηγορία του χωροταξικού σχεδιασμού υπάγονται τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια του άρθρου 4 (πρώτο επίπεδο), τα Περιφερειακά Χωροταξικά Πλαίσια του άρθρου 5 και τα Θαλάσσια Χωροταξικά Σχέδια του άρθρου 11, τα οποία μετονομάζονται σε Θαλάσσια Χωροταξικά Πλαίσια (δεύτερο επίπεδο). β) Στην κατηγορία του πολεοδομικού σχεδιασμού υπάγονται τα πολεοδομικά σχέδια τα οποία εκπονούνται σε τοπική κλίμακα και τα οποία διακρίνονται σε δύο επίπεδα σχεδιασμού. 2. Στο πρώτο επίπεδο του πολεοδομικού σχεδιασμού περιλαμβάνονται: α) Τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια (Τ.Π.Σ.) του άρθρου 21, τα οποία ρυθμίζουν τη βιώσιμη χωρική ανάπτυξη και οργάνωση της εδαφικής περιφέρειας μίας ή περισσοτέρων δημοτικών ενοτήτων, β) τα Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια (Ε.Π.Σ.) του άρθρου 22, τα οποία αποτελούν υποδοχείς σχεδίων, έργων και προγραμμάτων ανεξαρτήτως διοικητικών ορίων. 3. Στο δεύτερο επίπεδο του πολεοδομικού σχεδιασμού περιλαμβάνονται τα Ρυμοτομικά Σχέδια Εφαρμογής (Ρ.Σ.Ε.) του άρθρου 26, τα οποία αποτελούν την εξειδίκευση και εφαρμογή των σχεδίων του πρώτου επιπέδου. 4. Η σχέση μεταξύ των κατηγοριών και επιπέδων του χωρικού σχεδιασμού είναι ιεραρχική αλλά με περιθώρια ευελιξίας και ανάδρασης, με βάση τις έννοιες της διαβάθμισης της δεσμευτικότητας των κατευθύνσεων, και της εξειδίκευσης, της συμπλήρωσης και της τροποποίησης των κατευθύνσεων και ρυθμίσεων, όταν και όπως κάτι τέτοιο παρέχεται ως δυνατότητα από ένα υπερκείμενο πλαίσιο ή σχέδιο σε ένα υποκείμενο πλαίσιο ή σχέδιο. 5.α) Όπου στη νομοθεσία αναφέρεται «Τοπικό Χωρικό Σχέδιο» νοείται εφεξής το «Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο» του άρθρου 21. β) Όπου στη νομοθεσία αναφέρεται «Ειδικό Χωρικό Σχέδιο» νοείται εφεξής το «Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο» του άρθρου 22. Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια 1. Τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια (Ε.Χ.Π.) αποτελούν σύνολα κειμένων και διαγραμμάτων, με τα οποία προσδιορίζονται κατευθύνσεις σε εθνικό επίπεδο και, όπου απαιτείται, ρυθμίσεις, ιδίως, για: α) τη χωρική διάρθρωση και δομή του οικιστικού δικτύου της χώρας, β) τη χωρική διάρθρωση τομέων ή κλάδων παραγωγικών δραστηριοτήτων και γενικότερα τομέων ανάπτυξης εθνικής σημασίας, γ) τη χωρική διάρθρωση δικτύων και υπηρεσιών τεχνικής και διοικητικής υποδομής, δ) τη διαμόρφωση πολιτικής γης, ε) την προστασία του πολιτιστικού και φυσικού τοπίου, στ) τη χωρική ανάπτυξη και οργάνωση περιοχών του εθνικού χώρου που έχουν ιδιαίτερη σημασία από χωροταξική, περιβαλλοντική, αναπτυξιακή ή κοινωνική άποψη, όπως είναι οι παράκτιες, νησιωτικές, ορεινές και προβληματικές περιοχές, ζ) την προώθηση σχεδίων, προγραμμάτων ή έργων χωρικής ανάπτυξης μείζονος σημασίας ή και διακρατικής ή διαπεριφερειακής εμβέλειας. Τα Ε.Χ.Π. συνοδεύονται από πρόγραμμα ενεργειών και προτεραιοτήτων, στο οποίο εξειδικεύονται οι απαιτούμενες για την εφαρμογή τους ενέργειες και δράσεις, το χρονοδιάγραμμα εκτέλεσής τους, καθώς και οι φορείς εφαρμογής τους. Δείτε αναλυτικά N. 5306/26 Κύρωση Κώδικα Χωροταξίας - Πολεοδομίας «Νικόλαος Ταγαράς» View full είδηση

Κατατέθηκε στη Βουλή η κύρωση του Κώδικα Χωροταξίας και Πολεοδομίας, ενός εκτεταμένου νομοθετήματος που συγκεντρώνει και κωδικοποιεί το ισχύον πλαίσιο για τον χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό της χώρας. Από την πρώτη ανάγνωση των διατάξεων προκύπτει ότι οι σημαντικότερες αποφάσεις για την οργάνωση του χώρου εξακολουθούν να λαμβάνονται κυρίως από την κεντρική διοίκηση, χωρίς να απαιτείται η σύμφωνη γνώμη των Δημοτικών Συμβουλίων. Ο Κώδικας θεσπίζει ένα ιεραρχικό σύστημα χωρικού σχεδιασμού, το οποίο διαρθρώνεται σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Στην κορυφή της πυραμίδας βρίσκονται η Εθνική Χωρική Στρατηγική και τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια, ενώ ακολουθούν τα Περιφερειακά Χωροταξικά Πλαίσια, τα Τοπικά και Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια και τα Ρυμοτομικά Σχέδια Εφαρμογής. Το ίδιο το άρθρο 2 προβλέπει ότι η σχέση μεταξύ των επιπέδων σχεδιασμού είναι ιεραρχική, με τα κατώτερα σχέδια να οφείλουν να εναρμονίζονται με τις κατευθύνσεις των ανώτερων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η Εθνική Χωρική Στρατηγική του άρθρου 3. Η στρατηγική αυτή εγκρίνεται από το Υπουργικό Συμβούλιο ύστερα από εισήγηση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και δεν προβλέπεται διαδικασία έγκρισης ή σύμφωνης γνώμης των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αντιθέτως, οι δήμοι αναφέρονται ως φορείς που οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τις κατευθύνσεις της. Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των Ειδικών Χωροταξικών Πλαισίων του άρθρου 4. Τα πλαίσια αυτά καθορίζουν κατευθύνσεις για κρίσιμους τομείς όπως η χωρική διάρθρωση παραγωγικών δραστηριοτήτων, τα δίκτυα υποδομών, η προστασία του περιβάλλοντος, οι παράκτιες και νησιωτικές περιοχές, καθώς και μεγάλα έργα εθνικής σημασίας. Η εκπόνησή τους γίνεται υπό την εποπτεία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μέσω επιτροπών στις οποίες συμμετέχουν εκπρόσωποι υπουργείων και κρατικών φορέων, χωρίς να προβλέπεται συμμετοχή ή δικαίωμα συναπόφασης των Δημοτικών Συμβουλίων. Αντίστοιχη φιλοσοφία διατρέχει και τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Σύμφωνα με το άρθρο 2, τα Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια αποτελούν «υποδοχείς σχεδίων, έργων και προγραμμάτων ανεξαρτήτως διοικητικών ορίων». Η διατύπωση αυτή σημαίνει ότι μπορούν να σχεδιάζονται παρεμβάσεις που υπερβαίνουν τα όρια ενός δήμου ή επηρεάζουν περισσότερες δημοτικές ενότητες χωρίς να τίθεται ως προϋπόθεση η σύμφωνη γνώμη των αντίστοιχων δημοτικών συμβουλίων. Η δομή του Κώδικα δείχνει επίσης ότι σημαντικά εργαλεία σχεδιασμού, όπως τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια, τα Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια, οι Περιοχές Ειδικών Χωρικών Παρεμβάσεων, οι Ζώνες Ενεργού Πολεοδομίας, οι Ζώνες Αστικού Αναδασμού και οι Ζώνες Ελεγχόμενης Ανάπτυξης, εντάσσονται σε ένα σύστημα όπου τον τελικό λόγο έχουν κατά κανόνα τα αρμόδια υπουργεία και τα κεντρικά συλλογικά όργανα χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού. Στο τελευταίο μέρος του Κώδικα προβλέπονται μάλιστα συλλογικά όργανα, όπως το Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας, το Κεντρικό Συμβούλιο Χωροταξικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων, τα Περιφερειακά και Κεντρικά Συμβούλια Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων, καθώς και τα Συμβούλια Αρχιτεκτονικής. Και εδώ, η λήψη αποφάσεων και γνωμοδοτήσεων οργανώνεται κυρίως γύρω από κρατικούς και τεχνικούς φορείς και όχι γύρω από τα αιρετά δημοτικά όργανα. Η βασική πολιτική συζήτηση που αναμένεται να ανοίξει το επόμενο διάστημα αφορά ακριβώς αυτό το σημείο: κατά πόσο οι τοπικές κοινωνίες και τα Δημοτικά Συμβούλια διαθέτουν ουσιαστικό λόγο στις αποφάσεις που διαμορφώνουν το μέλλον των πόλεων, των οικισμών και των περιοχών τους. Αν και ο νέος Κώδικας επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ενιαίο και συνεκτικό σύστημα σχεδιασμού, αρκετοί αυτοδιοικητικοί εκφράζουν ήδη προβληματισμό ότι οι κρίσιμες χωροταξικές και πολεοδομικές επιλογές εξακολουθούν να συγκεντρώνονται σε μεγάλο βαθμό στο κεντρικό κράτος, χωρίς να απαιτείται η σύμφωνη γνώμη των Δημοτικών Συμβουλίων που καλούνται τελικά να διαχειριστούν τις συνέπειες των αποφάσεων αυτών στις τοπικές κοινωνίες. Δείτε εδώ το νομοσχέδιο View full είδηση

Παρουσιάστηκε σήμερα στο Υπουργικό Συμβούλιο ο νέος Κώδικας Χωροταξίας και Πολεοδομίας. Τι είναι ο νέος Κώδικας Χωροταξίας και Πολεοδομίας; Η Ελλάδα αποκτά για πρώτη φορά έναν ενιαίο και ολοκληρωμένο «οδηγό κανόνων» για τον χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό. Πρόκειται για μια ιστορική τομή, αφού όλες οι μέχρι σήμερα διάσπαρτες και συχνά παρωχημένες διατάξεις εκσυγχρονίζονται και συγκεντρώνονται σε έναν σύγχρονο Κώδικα. Με τον τρόπο αυτό: οι μηχανικοί, οι νομικοί και όλοι οι πολίτες αποκτούν πλέον σαφείς κανόνες σχετικά με τη δόμηση, τα αυθαίρετα, τις χρήσεις γης, τις αστικές αναπλάσεις κ.λπ., η δημόσια διοίκηση απλοποιεί τις διαδικασίες, ενισχύεται η ασφάλεια δικαίου και περιορίζεται η αυθαίρετη δόμηση. Ο Κώδικας δεν φέρνει νέους κανόνες∙ οργανώνει με σαφήνεια αυτούς που ήδη υπήρχαν. Ποιο πρόβλημα επιλύει ο Κώδικας; Μέχρι σήμερα, οι κανόνες που ρύθμιζαν τον χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό ήταν σκορπισμένοι σε δεκάδες νόμους και διατάξεις, συχνά ξεπερασμένους ή αντιφατικούς, άσχετους, πολλές φορές, ως προς το γενικό αντικείμενό τους, με τη χωροταξική και πολεοδομική νομοθεσία. Εξάλλου, πρόκειται για διατάξεις που έχουν ηλικία έως και ενός αιώνα, διατάξεις που περιείχαν παρωχημένη ορολογία ή μη δεκτικές εφαρμογής. Αυτό δημιουργούσε σύγχυση, καθυστερήσεις και γραφειοκρατία, δυσχέραινε την ορθή εφαρμογή της νομοθεσίας και οδηγούσε σε δικαστικές αμφισβητήσεις, Ο νέος Κώδικας συγκεντρώνει όλη τη νομοθεσία σε ένα πλαίσιο, με ξεκάθαρη διατύπωση και απλή γλώσσα. Ποιοι είναι οι επιδιωκόμενοι στόχοι; Να απλοποιηθεί η καθημερινότητα πολιτών και μηχανικών. Να ενισχυθεί η ασφάλεια δικαίου και η διαφάνεια. Να μειωθεί η γραφειοκρατία στη δόμηση. Να εφαρμοστούν ενιαίοι κανόνες σε όλη την Επικράτεια υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος και της βιώσιμης ανάπτυξης. Τι αλλάζει με την κωδικοποίηση; Όλοι οι παλιοί, διάσπαρτοι νόμοι καταργούνται και ενσωματώνονται πλέον στον Κώδικα. Έτσι, κάθε μελλοντική αλλαγή θα γίνεται αποκλειστικά σε αυτόν, εξασφαλίζοντας σαφήνεια και συνέχεια. Για παράδειγμα, ο ΓΟΚ του 1985, που είχε δημιουργήσει πολλά ερμηνευτικά προβλήματα, καταργείται οριστικά και όσα άρθρα του διατηρούνταν έχουν πλέον περάσει στον νέο Κώδικα. Συνεπώς, ο Κώδικας σηματοδοτεί το πέρασμα σε μια νέα εποχή νομοθετικής τάξης. Με την κατάργηση όλων των παλαιών και αποσπασματικών διατάξεων και τη συγκέντρωση της ισχύουσας νομοθεσίας σε ένα ενιαίο κείμενο, αποκαθίσταται η ασφάλεια δικαίου και θωρακίζεται η διαφάνεια. Κάθε νέα τροποποίηση θα εντάσσεται πλέον αποκλειστικά στον Κώδικα, διασφαλίζοντας τη συνέχεια και τη σαφήνεια του συστήματος. Με τον τρόπο αυτό, η Ελλάδα αποκτά ένα ζωντανό νομοθετικό εργαλείο, που εξελίσσεται χωρίς να χάνει τη συνοχή του. Πώς είναι δομημένος ο νέος Κώδικας; Ο Κώδικας αριθμεί 477 άρθρα και χωρίζεται σε 9 μέρη, που καλύπτουν: Χωρικό σχεδιασμό (χερσαίο και θαλάσσιο), Αστικές αναπλάσεις και μηχανισμούς πολεοδομίας, Εφαρμογή πολεοδομικών σχεδίων και απαλλοτριώσεις, Κανόνες δόμησης και χρήσης γης (εντός και εκτός σχεδίου), Πλαίσιο δόμησης με οικοδομικές άδειες και ελέγχους, Αυθαίρετη δόμηση, Επικίνδυνες οικοδομές, Αστική πολιτική και εθνικές στρατηγικές, Συλλογικά όργανα. Πώς καταρτίστηκε ο Κώδικας; Ο Κώδικας καταρτίστηκε από Ειδική Επιτροπή με μέλη εγνωσμένου κύρους στο αντικείμενο της πολεοδομικής και χωροταξικής νομοθεσίας, η οποία συστάθηκε το 2020. Χρέη Προέδρου της Επιτροπής εκτέλεσε ο κ. Μενουδάκος, επίτιμος Πρόεδρος του ΣτΕ, ενώ στην Επιτροπή μετείχαν λειτουργοί του ΣτΕ και του ΝΣΚ, Καθηγητές ΑΕΙ, δικηγόροι, επιστήμονες εξειδικευμένοι σε θέματα χωρικού σχεδιασμού και προϊστάμενοι διευθύνσεων του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Το τελικό κείμενο κατατίθεται προς ψήφιση στη Βουλή εντός του Σεπτεμβρίου. Τι μέριμνα έχει λάβει το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, προκειμένου κάθε πολίτης να έχει πρόσβαση στον νέο Κώδικα; Παράλληλα με την ολοκλήρωση του τιτάνιου, σχεδόν πενταετούς, έργου της κωδικοποίησης, το ΥΠΕΝ, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών, δημιουργεί μια ηλεκτρονική βάση νομικών δεδομένων στην ιστοσελίδα του, η οποία θα φιλοξενήσει το νέο Κώδικα. Στη βάση αυτή, κάθε πολίτης θα μπορεί να αναζητά άμεσα και δωρεάν, χωρίς να ψάχνει σε δεκάδες ΦΕΚ, τις σχετικές διατάξεις. Ειδικότερα, με τη νέα ηλεκτρονική βάση θα δίνεται εφεξής η δυνατότητα σε κάθε πολίτη: (α) να έχει πρόσβαση στα περιεχόμενα του νόμου, με ιεραρχική διάρθρωση των μερών, των τμημάτων και των άρθρων του, όπως κάθε φορά ισχύουν, (β) να κάνει αναλυτική αναζήτηση χρησιμοποιώντας λέξεις – κλειδιά, (γ) να πλοηγείται στο προηγούμενο και στο επόμενο άρθρο και στα συνημμένα αρχεία. Η ηλεκτρονική βάση αναμένεται να αποτελέσει ένα εύχρηστο διαδραστικό εργαλείο, που θα οργανώνει όλη τη νομοθεσία με έξυπνες λειτουργίες αναζήτησης και θα ενημερώνεται κάθε φορά που τροποποιείται η νομοθεσία. Μπορεί η συγκέντρωση όλων των διατάξεων σε έναν Κώδικα να εγγυηθεί πράγματι ασφάλεια δικαίου, αξιοπιστία και διαφάνεια; Η συγκέντρωση όλων των χωροταξικών και πολεοδομικών διατάξεων σε έναν ενιαίο Κώδικα αποτελεί απαραίτητο και καθοριστικό βήμα για να πετύχουμε ασφάλεια δικαίου στη δόμηση. Πρόκειται ουσιαστικά για μια θεσμική τομή που απαντά σε παθογένειες δεκαετιών και βάζει τις βάσεις για ένα μέλλον με σαφείς κανόνες, διαφάνεια και σεβασμό στο περιβάλλον και τον πολίτη. Ο Κώδικας αποτελεί ένα σύγχρονο θεσμικό εργαλείο, αντάξιο των αναγκών της κοινωνίας και των προκλήσεων της βιώσιμης ανάπτυξης, που απλοποιεί τις διαδικασίες για πολίτες, επαγγελματίες και δημόσια διοίκηση, και συμβάλλει αποφασιστικά στην καταπολέμηση της αυθαίρετης δόμησης και στη δίκαιη εφαρμογή ενιαίων κανόνων σε όλη την επικράτεια. Με αυτό το νέο εργαλείο, η χώρα αποκτά επιτέλους ένα σταθερό και αξιόπιστο πλαίσιο χωρικού σχεδιασμού, που υπηρετεί την ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη και περιβαλλοντική ευθύνη. Είναι ένα νέο νομοθέτημα-ορόσημο που θα απαλλάξει πολίτες και επενδυτές από τη γραφειοκρατία και την αβεβαιότητα του παρελθόντος. Παρουσίαση Κώδικας Χωροταξίας_29.08.25 – ΜΜΕ View full είδηση

Με ανακοίνωση του ο ΣΠΜΕ μας ενημερώνει ότι αντικαταστάθηκε το άρθρο 286 με το οποίο είχε ποινικοποιηθεί η Ευθύνη του Μηχανικού. Συγκεκριμένα, μετά την αντικατάσταση προβλέπεται πρακτική παραγραφή – με όριο τα 25 έτη απ' την παραβίαση των κανόνων. Παραδοσιακά, η Πολιτεία προσέθετε συνεχώς ευθύνες στους Μηχανικούς με αποκορύφωμα τον Ν.2331/1995 (τροποποίηση άρθρου 286 του Ποινικού Κώδικα) όπου - μέσω μιας πρωτοφανούς (σε σχέση με τη διεθνή πρακτική) ποινικοποίησης - είχε καταστεί πρακτικά αιώνια η ευθύνη (ή η αμέλεια) του Μηχανικού. Η παραπάνω εξέλιξη κρίνεται θετική - τουλάχιστον σε 1η ανάγνωση. Από μεριάς προεδρείου Δ.Σ., παρακολουθούμε το θέμα και οφείλουμε Ευχαριστίες σε αυτούς που υπερασπίζονται τον Κλάδο στις σημερινές δύσκολες συνθήκες. Θα επανέλθουμε με αναλυτικότερη ενημέρωση. Βασίλειος Μπαρδάκης Πολιτικός Μηχανικός, Δρ Πρόεδρος Σ.Π.Μ.Ε." Click here to view the είδηση

Αγαπητοί συνάδελφοι , Είμαι σχετικά νέος στο επάγγελμα και θα χρειαστώ κάποιες κατευθύνσεις. Επειδή θεωρώ ότι το θέμα των ευθυνών είναι πολύ σοβαρό, αναζητώ κάποιον κώδικα για ποινικές και διοικητικές ευθύνες / κυρώσεις που αφορούν τον αρχιτέκτονα μελετητή. Αν δεν υπάρχει κώδικας , ίσως κάποιος βασικός σχετικός νόμος ή άρθρα νόμου θα μου ήταν χρήσιμα. Διαβάζω το παρακάτω "Οι μελετητές μηχανικοί ευθύνονται για την εκπόνηση όλων των επί μέρους μελετών σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Για τις άδειες δόμησης που αφορούν κτίρια σε παραδοσιακό οικισμό, παραδοσιακό ή ιστορικό τμήμα πόλης, οικιστικό σύνολο που έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, καθώς και κηρυγμένα διατηρητέα κτίρια ή νεότερα μνημεία οι αρχιτεκτονικές μελέτες εκπονούνται και υπογράφονται αποκλειστικά από αρχιτέκτονες μηχανικούς και οι στατικές μελέτες από τους αρμόδιους πολιτικούς μηχανικούς." ( Ν.4030/2011 Άρθρο 8 ) Υποθέτω ότι εδώ μιλάμε για τους επιτρεπόμενους και πραγματοποιήσιμους όρους δόμησης. Άλλα σχετικά θέματα που βλέπω εδώ Αυτά αφορούν τις ευθύνες ενός τοπογράφου σε σχέση με αυτές του μελετητή (τοπογραφικό/διάγραμμα δόμησης). Δεν υπήρξε κάποιο τελικό συμπέρασμα όσον αφορά την κατανομή ευθυνών στο σημαντικό ερώτημα που έθεσε ο @erling Να ξεκαθαρίσω ότι αναφέρομαι αποκλειστικά στην αρχιτεκτονική μελέτη (ΔΔ, κατόψεις, όψεις, τομές) και ίσως και στη σύνταξη τεχνικής έκθεσης. Μπορεί κάποιος να βοηθήσει; Ευχαριστώ πολύ