Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'πολυκατοικία'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Εργασίες Μηχανικών
    • Τοπογραφικά-Χωροταξικά
    • Αρχιτεκτονικά
    • Στατικά
    • Μηχανολογικά
    • Ηλεκτρολογικά
    • Περιβαλλοντικά
    • Διάφορα
  • Εργασιακά-Διαδικαστικά
    • Άδειες-Διαδικασίες
    • Αυθαίρετα
    • Οικονομικά-Αμοιβές
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά
    • Εκπαίδευση
    • Ειδικότητες-Συλλογικά Όργανα
  • Εργαλεία
    • Προγράμματα Η/Υ
    • Εξοπλισμός
    • Διαδίκτυο
    • Showroom
  • Γενικά

Categories

  • 1. Τοπογραφικά-Πολεοδομικά
    • 1.1 Λογισμικό
    • 1.2 Νομοθεσία
    • 1.3 Έντυπα
    • 1.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 1.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 2. Συγκοινωνιακά - Οδοποιίας
    • 2.1 Λογισμικό
    • 2.2 Νομοθεσία
    • 2.3 Έντυπα
    • 2.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 2.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 3. Αρχιτεκτονικά - Σχεδιαστικά
    • 3.1 Λογισμικό
    • 3.2 Νομοθεσία
    • 3.3 Έντυπα
    • 3.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 3.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 4. Στατικά - Εδαφοτεχνικά
    • 4.1 Λογισμικό
    • 4.2 Νομοθεσία
    • 4.3 Έντυπα
    • 4.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 4.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 5. Μηχανολογικά
    • 5.1 Λογισμικό
    • 5.2 Νομοθεσία
    • 5.3 Έντυπα
    • 5.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 5.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 6. Ηλεκτρολογικά
    • 6.1 Λογισμικό
    • 6.2 Νομοθεσία
    • 6.3 Έντυπα
    • 6.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 6.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 7. ΑΠΕ - Φωτοβολταϊκά
    • 7.1 Λογισμικό
    • 7.2 Νομοθεσία
    • 7.3 Έντυπα
    • 7.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 7.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 8. Περιβαλλοντικά
    • 8.1 Λογισμικό
    • 8.2 Νομοθεσία
    • 8.3 Έντυπα
    • 8.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 8.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 9. Υδραυλικά - Λιμενικά
    • 9.1 Λογισμικό
    • 9.2 Νομοθεσία
    • 9.3 Έντυπα
    • 9.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 9.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 10. Διαχείριση Έργων - Εκτιμήσεις - Πραγματογνωμοσύνες
    • 10.1 Λογισμικό
    • 10.2 Νομοθεσία
    • 10.3 Έντυπα
    • 10.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 10.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 11. Δημόσια Έργα - Ασφάλεια και Υγιεινή
    • 11.1 Λογισμικό
    • 11.2 Νομοθεσία
    • 11.3 Έντυπα
    • 11.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 11.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 12. Αμοιβές - Φορολογικά - Άδειες
    • 12.1 Λογισμικό
    • 12.2 Νομοθεσία
    • 12.3 Έντυπα - Αιτήσεις
    • 12.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 13. Αυθαίρετα
    • 13.1 Λογισμικό
    • 13.2 Νομοθεσία
    • 13.3 Έντυπα
    • 13.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 14. Διάφορα

Categories

  • Ειδήσεις
    • Νομοθεσία
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά-Φορολογικά
    • Περιβάλλον
    • Ενέργεια-ΑΠΕ
    • Τεχνολογία
    • Χρηματοδοτήσεις
    • Έργα-Υποδομές
    • Επικαιρότητα
    • Αρθρογραφία
    • Michanikos.gr
    • webTV
    • Sponsored

Categories

  • Εξοπλισμός
  • Software
  • Books
  • Jobs
  • Real Estate
  • Various

Product Groups

  • Test 1

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website


Skype


Ενδιαφέροντα


Τοποθεσία


Birthday

Between and

Found 28 results

  1. καλησπέρα Σε περίπτωση θερμομόνωσης διαμερίσματος πολυκατοικίας, όπου θα βγάλει "δόντι" η όψη, τι γίνεται με την συναίνεση των υπολοίπων ιδιοκτητών; Αν μονωνόταν όλη η πολυκατοικία, δεν υπήρχε θέμα, καθώς δεν αλλάζει η όψη. Αν γίνουν ένα - ένα τα διαμερίσματα, φαίνεται προσωρινά αυτό το "δόντι" μέχρι να φτιαχτούν όλα. Θέλει συναίνεση, ή μπαίνει στην λογική του ημιτελούς κτιρίου, και ένας ένας όροφος ολοκληρώνεται; Υπάρχει κάτι επίσημο, εκτός της Ευρωπαϊκής οδηγίας να φτιαχτούν όλα τα κτίρια της Ευρώπης σταδιακά;
  2. Παρακαλω για τη βοηθεια σας. Εχω ενα διαμερισμα 50 τ.μ.,που εχουν τοποθετηθει δυο κλιματιστικα, 12000 btu, ενεργειακης κλασης Β. Με ποια διδικασια μπορει να αυτονομηθει απο την κεντρικη θερμανση, συμφωνα με το νομο του 2017. Μπορει να παραμεινουν τα υπαρχοντα κλιματιστικα, ως αυτονομη θερμανση, ενεργειακα καλυτερη; Θα πρεπει να μπουν νεου τυπου inverter ή μόνο αντλιες θερμοτητας, φυσικο αεριο κτλ; Τι μπορω να κανω οικονομικοτερα;
  3. Στο σφυρί βγαίνουν επιχειρήσεις αξίας πολλών δεκάδων χιλιάδων ευρώ όπως καφετέριες και φούρνοι, οι οποίες να σημειωθεί μεσούσης της κρίσης ήταν οι πλέον επίζηλες δραστηριότητες «Cash is the king» το ρευστό είναι ο Βασιλιάς. Αυτό επικαλούνται άνθρωποι της αγοράς που βλέπουν ότι οι ευκαιρίες πέφτουν βροχή ενώ απουσιάζει το ρευστό όπως και οι αγοραστές. Στέγνωσε η αγορά δεν υπάρχει σάλιο λένε κάποιοι που θυμούνται ακόμη τη δήλωση του πρώην υπουργού Ανδρέα Λοβέρδου στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου. Το κλίμα οικονομικής ασφυξίας όμως δημιουργεί αγοραστικές ευκαιρίες που δεν περίμενε κανένας. Στο σφυρί βγαίνουν επιχειρήσεις αξίας πολλών δεκάδων χιλιάδων ευρώ όπως καφετέριες και φούρνοι, οι οποίες να σημειωθεί μεσούσης της κρίσης ήταν οι πλέον επίζηλες δραστηριότητες. Δεν πωλούνται χαρίζονται τον Ιούνιο του 2015 λένε επιχειρηματίες. «Δώσε ό,τι θέλεις και έλα να πάρεις το μαγαζί να το δουλέψεις». Με την πρόταση αυτή ξεκινά η διαπραγμάτευση του ιδιοκτήτη του καταστήματος προς τον αγοραστή ενώ στην αρχική πρόταση δεν υπάρχουν οικονομικές απαιτήσεις. Ιδιοκτήτης καφετέριας πριν δύο χρόνια έκανε επένδυση ύψους 450.000 ευρώ και σήμερα δεν βρίσκει αγοραστή που να του δίνει τουλάχιστον 50.000 ευρώ. Οι φούρνοι της γειτονιάς που δημιουργήθηκαν τα τελευταία τρία χρόνια βρίσκονται στο επίκεντρο της κρίσης καθώς δέχονται σκληρό ανταγωνισμό από μεγάλες επώνυμες αλυσίδες του κλάδου κα πωλούνται σχεδόν τσάμπα. Η κατρακύλα των τιμών των ακινήτων δεν έχει τέλος. Ιδιοκτήτης με μεγάλη ακίνητη περιουσία θεωρεί ότι στην παρούσα φάση πρέπει να πουλήσει τουλάχιστον ένα μέρος των ακινήτων που έχουν στη διάθεση τους για να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις. Η κρίση οδήγησε ιδιοκτήτη πενταόροφης πολυκατοικίας εννέα διαμερισμάτων προς πώληση με 270.000 ευρώ. Ο πωλητής αναζητούσε αγοραστή από τα επίπεδα των 500.000 ευρώ αλλά δεν είχε καμία προσφορά. Όσο δεν εμφανίζονταν αγοραστής έπεφτε η αρχική τιμή για να φθάσει σχεδόν στην τρέχουσα η οποία μπορεί να μη εξασφαλίσει αγοραστή. Πρόκειται για συνολική επιφάνεια 800 τ.μ. με αποτέλεσμα το κόστος ανά τετραγωνικό μέτρο να διαμορφώνεται στα 337,5 ευρώ. Στο τίμημα που αξιώνει ο πωλητής το οικόπεδο δίνεται χάρισμα! Να σημειωθεί ότι η πολυκατοικία δεν βρίσκεται σε υποβαθμισμένη περιοχή είναι στα σύνορα των περιοχών Γαλατσίου με Κυψέλης. Στις εποχές της μεγάλης άνθησης με 270.000 ευρώ αγόραζε κάποιος ένα διαμέρισμα 110 τ.μ. σε καλό προάστιο των Αθηνών. Σημαντικές ευκαιρίες παρουσιάζει και η περιοχή του Κολωνακίου. Τα ενοίκια των καταστημάτων έχουν υποχωρήσει έως 60% από τα υψηλά του 2008 όπως και οι τιμές των ακινήτων. Στα 2.500 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο υπολογίζεται η εμπορική αξία ενός ακινήτου στο Κολωνάκι από 5000 ευρώ που ήταν στις καλές εποχές. Πηγή: http://www.buildnet....213&artid=15746 Click here to view the είδηση
  4. Καλησπέρα, θα ήθελα βοήθεια για ενα ΠΕΑ. Διώροφο με ημιυπόγειο (3 όροφοι δηλαδη). Το ισόγειο με τον Α' όροφο επικοινωνούν εσωτερικά, αλλά το ημιυπόγειο έχει ξεχωριστή είσοδο, δεν επικοινωνεί με το υπόλοιπο τμήμα, και δεν υπάρχει και σύσταση. θα κάνω ενα ΠΕΑ για όλο, ή δυο πιστοποιητικά? (ενα δηλαδή για ισόγειο κ όροφο, και ενα για το ημιυπόγειο? ) Και αν θα μπει ως ολόκληρο κτίριο (ή τμήμα) μονοκατοικίας, ή πολυκατοικίας?Υπάρχει ενας ιδιοκτήτης. Δεν έχει ξαναδηλωθεί σε Ε9, πρώτη φορά θα γίνει φέτος, και ούτε και γνωρίζει πώς να το δηλώσει ο ιδιοκτήτης. Ακόμη, ο ημιυπόγειος όροφος είναι κατασκευής του 1955, ενώ ο ισόγειος και ο Α' όροφος ξαναέγιναν απο την αρχή το 2010. Έτος κατασκευής τι θα βάλω τελικά? Με συγχωρείτε αν σας κούρασα, Σας ευχαριστώ προκαταβολικά.
  5. «Ακάλυπτος 2.0 / Αkalyptos 2.0». Αυτό είναι τ' όνομα του πρότζεκτ που στόχο έχει να βρει τους πρώτους Αθηναίους οι οποίοι θα τολμήσουν να μεταμορφώσουν την πίσω αυλή της πολυκατοικίας τους μαζί με τους γείτονές τους! Αυτούς δηλαδή που θ' αλλάξουν προς το καλύτερο τον ακάλυπτο της πολυκατοικίας τους. Πίσω από το πρότζεκτ ή το εργαστήριο - όπως το χαρακτηρίζουν οι διοργανωτές - είναι η διεθνής ομάδα αρχιτεκτόνων Urbego (αποτελείται από νέους αρχιτέκτονες και πολεοδόμους) και η αρχιτεκτονική ομάδα MICROMEGA μΜ, δύο νέων Ελλήνων αρχιτεκτόνων, του Αλέξανδρου Ζώμα και της Μάρας Παπαβασιλείου που ζουν και εργάζονται στην Αθήνα. Η ομάδα τους μάλιστα αποτελεί τον κόμβο του δικτύου Urbego στην Αθήνα. Οι διοργανωτές καλούν τους πολίτες να δηλώσουν συμμετοχή και να στείλουν αιτήσεις μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου. «Θέλεις να αλλάξεις κάτι στη γειτονιά σου; Βρες τους γείτονές σου από τις απέναντι πολυκατοικίες και μοιράσου το όραμα για ένα διαφορετικό ακάλυπτο, σε κοινή και δημιουργική χρήση» σημειώνουν. Όπως τονίζουν οι αρχιτέκτονες που διοργανώνουν αυτό το ξεχωριστό πρότζεκτ «οι ακάλυπτοι αποτελούν το καλύτερα κρυμμένο δυναμικό της Αθήνας. Η μεταμόρφωση των ακαλύπτων σε χώρους που θα είναι βιώσιμοι και θα αποτελούν το σημείο συνάντησης και δράσης μεταξύ των γειτόνων, θα βελτιώσει τις συνθήκες ζωής των μισών τουλάχιστον κατοίκων κάθε οικοδομικού τετραγώνου». Η συζήτηση για την ενοποίηση των ακαλύπτων κρατά από παλιά - λένε - αλλά δεν έχει προχωρήσει ποτέ σε κάποιο έργο με αντίκτυπο. Ο στόχος είναι αυτό το εργαστήριο να αποτελέσει το πρώτο παράδειγμα από μία σειρά που θα ακολουθήσουν. Πιστεύουμε ότι η Αθήνα μπορεί να αλλάξει, ένα οικοδομικό τετράγωνο τη φορά! Τι μπορούν να κάνουν όσοι ενδιαφέρονται Βημα 1 : Βρες τους γείτονές σου από απέναντι και σκεφτείτε την πιθανότητα να ενοποιήσετε τους ακάλυπτους που συνορεύουν! Βήμα 2 : Συμπλήρωσε την αίτηση συμμετοχής στο http://www.akalyptos-2.org/ μέχρι 20/12/2015! Βήμα 3 : Μέσα από ένα εργαστήριο συμμετοχικού σχεδιασμού, νέοι αρχιτέκτονες θα σε βοηθήσουν να κάνεις το όνειρο πραγματικότητα! Το πρότζεκτ έχει την υποστήριξη, μεταξύ άλλων, του Δήμου Αθηναίων. Πηγή: http://www.tanea.gr/...katoikias-toys/ Click here to view the είδηση
  6. Νέες διευκρινήσεις έδωσε το ΥΠΕΝ, σχετικά με τον έλεγχο επιφανειών του Πληροφοριακού Συστήματος στις περιπτώσεις Υποβολής Αίτησης Πολυκατοικίας Στις διευκρινήσεις αναφέρονται τα ακόλουθα: Στις περιπτώσεις αιτήσεων πολυκατοικίας, παρακαλούμε όπως συμβουλευτείτε το παράρτημα Ι-Β, σύμφωνα με το οποίο η διαφορά (m2) μεταξύ συνολικής επιφάνειας ΠΕΑ και συνολικής επιφάνειας κύριας χρήσης, βοηθητικών και κοινόχρηστων χώρων που αναγράφεται στα σχετικά νομιμοποιητικά έγγραφα δεν μπορεί να υπερβαίνει το γινόμενο του πλήθους των διαμερισμάτων επί 7 m2. Ως νομιμοποιητικά έγγραφα νοούνται: Η Οικοδομική Άδεια ή/και άλλο αντίστοιχο/πρόσθετο νομιμοποιητικό έγγραφο (όπως για παράδειγμα υπαγωγή της δηλούμενης κατασκευής ή χρήσης σε νόμο τακτοποίησης αυθαίρετων κατασκευών), από τα οποία να προκύπτει το σύνολο της υφιστάμενης επιφάνειας κύριας χρήσης (κατοικίας), βοηθητικών και κοινόχρηστων χώρων της πολυκατοικίας, όπως καταγράφεται στο ΠΕΑ (συνολική επιφάνεια). Στα πρόσθετα νομιμοποιητικά έγγραφα συμπεριλαμβάνονται και αυτά που τυχόν αφορούν σε κάθε διαμέρισμα χωριστά. Επομένως, στο σχετικό πεδίο δήλωσης της επιφάνειας «βάσει Οικοδομικής Άδειας», θα πρέπει ουσιαστικά να αναγράφεται το σύνολο των επιφανειών κύριας χρήσης, βοηθητικών και κοινοχρήστων χώρων των κατοικιών της πολυκατοικίας όπως προκύπτει από το σύνολο των νομιμοποιητικών εγγράφων, και όχι αποκλειστικά της Οικοδομικής Άδειας και μόνον. Επισημαίνεται ότι δεν είναι απαγορευτικό να δηλωθεί μέρος των αναγραφομένων στην Οικοδομική Άδεια επιφανειών, εφόσον κάτι τέτοιο κρίνεται απαραίτητο (πχ. περιπτώσεις ορόφων που έχουν προβλεφτεί στην Οικοδομική Άδεια αλλά δεν έχουν κατασκευαστεί, χώροι επαγγελματικής χρήσης και λοιποί χώροι που δεν αφορούν σε κατοικία και επομένως δεν έχουν συμπεριληφθεί στη συνολική επιφάνεια του ακινήτου από τον Ενεργειακό Επιθεωρητή, κλπ. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να αποτυπώνεται ο λόγος της διαφοράς με πρόσθετη ανάλυση είτε στο χώρο των παρατηρήσεων του συνημμένου «οικοδομική άδεια» είτε με το «ανέβασμα» pdf αρχείου που περιέχει την εν λόγω ανάλυση. View full είδηση
  7. Νέες διευκρινήσεις έδωσε το ΥΠΕΝ, σχετικά με τον έλεγχο επιφανειών του Πληροφοριακού Συστήματος στις περιπτώσεις Υποβολής Αίτησης Πολυκατοικίας Στις διευκρινήσεις αναφέρονται τα ακόλουθα: Στις περιπτώσεις αιτήσεων πολυκατοικίας, παρακαλούμε όπως συμβουλευτείτε το παράρτημα Ι-Β, σύμφωνα με το οποίο η διαφορά (m2) μεταξύ συνολικής επιφάνειας ΠΕΑ και συνολικής επιφάνειας κύριας χρήσης, βοηθητικών και κοινόχρηστων χώρων που αναγράφεται στα σχετικά νομιμοποιητικά έγγραφα δεν μπορεί να υπερβαίνει το γινόμενο του πλήθους των διαμερισμάτων επί 7 m2. Ως νομιμοποιητικά έγγραφα νοούνται: Η Οικοδομική Άδεια ή/και άλλο αντίστοιχο/πρόσθετο νομιμοποιητικό έγγραφο (όπως για παράδειγμα υπαγωγή της δηλούμενης κατασκευής ή χρήσης σε νόμο τακτοποίησης αυθαίρετων κατασκευών), από τα οποία να προκύπτει το σύνολο της υφιστάμενης επιφάνειας κύριας χρήσης (κατοικίας), βοηθητικών και κοινόχρηστων χώρων της πολυκατοικίας, όπως καταγράφεται στο ΠΕΑ (συνολική επιφάνεια). Στα πρόσθετα νομιμοποιητικά έγγραφα συμπεριλαμβάνονται και αυτά που τυχόν αφορούν σε κάθε διαμέρισμα χωριστά. Επομένως, στο σχετικό πεδίο δήλωσης της επιφάνειας «βάσει Οικοδομικής Άδειας», θα πρέπει ουσιαστικά να αναγράφεται το σύνολο των επιφανειών κύριας χρήσης, βοηθητικών και κοινοχρήστων χώρων των κατοικιών της πολυκατοικίας όπως προκύπτει από το σύνολο των νομιμοποιητικών εγγράφων, και όχι αποκλειστικά της Οικοδομικής Άδειας και μόνον. Επισημαίνεται ότι δεν είναι απαγορευτικό να δηλωθεί μέρος των αναγραφομένων στην Οικοδομική Άδεια επιφανειών, εφόσον κάτι τέτοιο κρίνεται απαραίτητο (πχ. περιπτώσεις ορόφων που έχουν προβλεφτεί στην Οικοδομική Άδεια αλλά δεν έχουν κατασκευαστεί, χώροι επαγγελματικής χρήσης και λοιποί χώροι που δεν αφορούν σε κατοικία και επομένως δεν έχουν συμπεριληφθεί στη συνολική επιφάνεια του ακινήτου από τον Ενεργειακό Επιθεωρητή, κλπ. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να αποτυπώνεται ο λόγος της διαφοράς με πρόσθετη ανάλυση είτε στο χώρο των παρατηρήσεων του συνημμένου «οικοδομική άδεια» είτε με το «ανέβασμα» pdf αρχείου που περιέχει την εν λόγω ανάλυση.
  8. Ένα τετραώροφο κτίριο σε λαϊκή συνοικία της Μαδρίτης κατέρρευσε σήμερα το πρωί, λίγη ώρα αφότου είχε εκκενωθεί εκτάκτως από την πυροσβεστική υπηρεσία. Γύρω στις 4 τα ξημερώματα, τοπική ώρα, οι ένοικοι του κτιρίου άκουσαν τριξίματα και παρατήρησαν μεγάλες ρωγμές στους τοίχους των διαμερισμάτων τους, όπως εξήγησε ο δήμος της Μαδρίτης. Καθώς υπήρχε κίνδυνος κατάρρευσης οι πυροσβέστες απομάκρυναν 57 ανθρώπους, ενοίκους της πολυκατοικίας αλλά και γειτονικών κτιρίων της συνοικίας Καραμπαντσέλ, στα νότια της πόλης. Το κτίριο τελικά κατέρρευσε γύρω στις 9 το πρωί, χωρίς να τραυματιστεί κανείς. Πηγή: http://www.topontiki.gr/article/138467/katerreyse-polykatoikia-se-laiki-geitonia-tis-madritis-photos#.Vb96crvNZFU.facebook
  9. Συνάδελφοι καλησπέρα. Έχω μια οικοδομή στην οποία υπήρχαν πλάκες προκάτ από μπετόν ως στηθαία για τα νερά στα μπαλκόνια...Αυτές λοιπόν άρχισαν να πέφτουν και κινδυνεύουν να φάνε κεφάλια εκτός από τα σταθμευμένα αυτοκίνητα. Έτσι οι ιδιοκτήτες αποφάσισαν να προχωρήσουν στην καθαίρεσή τους και κατόπιν να χτιστεί ένα νέο περιμετρικό στηθαίο επί της πλάκας. Αυτό θα γίνει όπως καταλαβαίνεται σε όλους τους εξώστες σε όλους τους ορόφους. Η οικοδομή είναι 6ώροφη, και κάθε όροφος είναι ένα διαμέρισμα πλήν ενός που είναι δυο. Σε αυτόν τον όροφο λοιπόν ο ιδιοκτήτης του ενός αρνείται να συμμετάσχει στα έξοδα και μάλιστα επικαλείται ότι δεν είναι κοινόχρηστος χώρος είναι δικός του άρα δεν έχει καμιά υποχρέωση. Θα το κάνει μόνος του όταν θέλει. Γνωρίζει κάποιος συνάδελφος να με βοηθήσει στα εξής: 1.Οι όψεις είναι κοινόχρηστες, κοινόκτητες ή ιδιωτικές? 2. Μπορείς με κάποιον τρόπο να του "επιβάλεις" να συμμετάσχει στα έξοδα? 3. Η συμμετοχή του κάθε διαμερίσματος πάει με χιλιοστά?με αναλογία τρέχοντων μέτρων?κάπως αλλιώς? 4. Τι ποσοστό συναίνεσης χρειάζεσαι προκειμένου να προβείς σε αυτές τις ενέργειες όταν πας για την ΕΕΜΚ? Ps ο κανονισμός δεν αναφέρει τίποτα για τα παραπάνω.
  10. «Ελεύθεροι» θα είναι πλέον οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων πολυκατοικιών να εγκαταστήσουν αυτόνομα συστήματα φυσικού αερίου στην ιδιοκτησία τους, χωρίς να απαιτείται η έγκριση της πλειοψηφίας των ιδιοκτητών της πολυκατοικίας, σύμφωνα με νομοθετική ρύθμιση που αναμένεται να δώσει σήμερα στη δημοσιότητα ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Μάκης Παπαγεωργίου. Το σημαντικότερο όμως είναι -σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες- ότι στη ρύθμιση προβλέπεται πως όσοι ήδη έχουν εγκαταστήσει αυτόνομη θέρμανση φυσικού αερίου στο διαμέρισμά τους, αλλά και όσοι θα εγκαταστήσουν από εδώ και πέρα, δεν θα υποχρεούνται στις κοινόχρηστες χρεώσεις των κεντρικών θερμάνσεων των πολυκατοικιών τους. Με τη ρύθμιση καταργείται η υφιστάμενη υποχρέωση για έγκριση από την πλειοψηφία της γενικής συνέλευσης της πολυκατοικίας (50%+1) για την αυτόνομη σύνδεση με φυσικό αέριο διαμερισμάτων σε πολυκατοικίες με κεντρική θέρμανση, ανεξαρτήτως καυσίμου (πετρελαίου ή φυσικού αερίου). Ετσι, θα επιτρέπεται στους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων να αποκόπτονται από το δίκτυο της κεντρικής θέρμανσης με πετρέλαιο και να εγκαθιστούν μικρούς λέβητες φυσικού αερίου που θα καλύπτουν τις ατομικές τους ανάγκες, χωρίς να απαιτείται η εξασφάλιση της πλειοψηφίας. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, μοναδική προϋπόθεση για την εγκατάσταση ανεξάρτητου καυστήρα φυσικού αερίου θα είναι η ύπαρξη δικτύου της ΕΠΑ στην οδό όπου βρίσκεται η πολυκατοικία. Οπως έχει ήδη γράψει ο Ελεύθερος Τύπος, πρόκειται για αυτόνομη ανεξάρτητη θέρμανση με φυσικό αέριο, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για μαγείρεμα, αλλά και για ζεστό νερό, την οποία μπορούν να αποκτήσουν οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων. Η ίδια εγκατάσταση, εκτός από θέρμανση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για ψύξη κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η εγκατάσταση δεν απαιτεί μεγάλους χώρους, καθώς το σύστημα λειτουργεί με μία μικρή συσκευή, στο μέγεθος air condition, που τοποθετείται στις βεράντες ή στα μπαλκόνια των διαμερισμάτων. Υπάρχουν, ωστόσο, και συστήματα που μπορούν να λειτουργήσουν και μέσα στα διαμερίσματα, για εξοικονόμηση χώρου, καθώς είναι εντελώς αθόρυβα. Αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν κυρίως σε κατοικίες που δεν διαθέτουν βεράντες ή μπαλκόνια. Το κόστος του συστήματος, μαζί με την εγκατάσταση, κυμαίνεται από 600 έως 1.500 ευρώ, ανάλογα με την ποιότητα της συσκευής. Καθίσταται σαφές ότι η απόσβεση του κόστους γίνεται σε μικρό χρονικό διάστημα, δεδομένου ότι το φυσικό αέριο είναι κατά περίπου 40% φθηνότερο από το πετρέλαιο θέρμανσης. Είναι πολύ εύκολο να εγκατασταθεί σε νεοανεγειρόμενες πολυκατοικίες και οροφοδιαμερίσματα. Το ζήτημα είναι εξαιρετικά σοβαρό, καθώς πολλές πολυκατοικίες δεν προμηθεύονται πετρέλαιο θέρμανσης λόγω της υψηλής τιμής του πετρελαίου και αρκετοί ιδιοκτήτες στρέφονται σε εναλλακτικές πηγές θέρμανσης ή σε κλιματιστικά. Νέα επιβάρυνση Ενα νέο τέλος, εν τω μεταξύ, έρχεται να επιβαρύνει από φέτος τους λογαριασμούς φυσικού αερίου. Πρόκειται για το «μοναδιαίο τέλος ασφαλείας», το οποίο επιβάλλεται για τη διασφάλιση του εφοδιασμού φυσικού αερίου σε περιόδους κρίσης. Στόχος είναι να συγκεντρωθεί κατ’ ανώτατο όριο, στον πρώτο χρόνο εφαρμογής του μέτρου, το ποσό των 9,8 εκατ. ευρώ, το οποίο θα επιμεριστεί στους καταναλωτές, με τα νοικοκυριά να πληρώνουν τη «μερίδα του λέοντος», που μεταφράζεται σε 48 λεπτά ανά 1.000 κιλοβατώρες κατανάλωσης φυσικού αερίου. Σημειώνεται ότι στην Αττική σήμερα η χρέωση του φυσικού αερίου μαζί με τους φόρους ανέρχεται σε 0,06911 ευρώ ανά κιλοβατώρα ή 69,11 ευρώ ανά 1.000 κιλοβατώρες. H υψηλότερη χρέωση, τα 0,48 ευρώ ανά 1.000 κιλοβατώρες, προορίζεται για τους οικιακούς καταναλωτές, στη λογική ότι ανήκουν στην «προστατευμένη» ομάδα χρηστών, για την οποία διασφαλίζεται η παροχή αερίου σε περίοδο κρίσης, εκτός ακραίας κατάστασης. Για όλους τους υπόλοιπους καταναλωτές, το τέλος ασφάλειας εφοδιασμού ανέρχεται σε 0,18 ευρώ ανά 1.000 κιλοβατώρες. Πηγή: http://www.e-typos.com/ellada/article/101482/fusiko-aerio-horis-egrisi-apo-ti-gs-kai-koinohrista/
  11. «Ελεύθεροι» θα είναι πλέον οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων πολυκατοικιών να εγκαταστήσουν αυτόνομα συστήματα φυσικού αερίου στην ιδιοκτησία τους, χωρίς να απαιτείται η έγκριση της πλειοψηφίας των ιδιοκτητών της πολυκατοικίας, σύμφωνα με νομοθετική ρύθμιση που αναμένεται να δώσει σήμερα στη δημοσιότητα ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Μάκης Παπαγεωργίου. Το σημαντικότερο όμως είναι -σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες- ότι στη ρύθμιση προβλέπεται πως όσοι ήδη έχουν εγκαταστήσει αυτόνομη θέρμανση φυσικού αερίου στο διαμέρισμά τους, αλλά και όσοι θα εγκαταστήσουν από εδώ και πέρα, δεν θα υποχρεούνται στις κοινόχρηστες χρεώσεις των κεντρικών θερμάνσεων των πολυκατοικιών τους. Με τη ρύθμιση καταργείται η υφιστάμενη υποχρέωση για έγκριση από την πλειοψηφία της γενικής συνέλευσης της πολυκατοικίας (50%+1) για την αυτόνομη σύνδεση με φυσικό αέριο διαμερισμάτων σε πολυκατοικίες με κεντρική θέρμανση, ανεξαρτήτως καυσίμου (πετρελαίου ή φυσικού αερίου). Ετσι, θα επιτρέπεται στους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων να αποκόπτονται από το δίκτυο της κεντρικής θέρμανσης με πετρέλαιο και να εγκαθιστούν μικρούς λέβητες φυσικού αερίου που θα καλύπτουν τις ατομικές τους ανάγκες, χωρίς να απαιτείται η εξασφάλιση της πλειοψηφίας. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, μοναδική προϋπόθεση για την εγκατάσταση ανεξάρτητου καυστήρα φυσικού αερίου θα είναι η ύπαρξη δικτύου της ΕΠΑ στην οδό όπου βρίσκεται η πολυκατοικία. Οπως έχει ήδη γράψει ο Ελεύθερος Τύπος, πρόκειται για αυτόνομη ανεξάρτητη θέρμανση με φυσικό αέριο, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για μαγείρεμα, αλλά και για ζεστό νερό, την οποία μπορούν να αποκτήσουν οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων. Η ίδια εγκατάσταση, εκτός από θέρμανση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για ψύξη κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η εγκατάσταση δεν απαιτεί μεγάλους χώρους, καθώς το σύστημα λειτουργεί με μία μικρή συσκευή, στο μέγεθος air condition, που τοποθετείται στις βεράντες ή στα μπαλκόνια των διαμερισμάτων. Υπάρχουν, ωστόσο, και συστήματα που μπορούν να λειτουργήσουν και μέσα στα διαμερίσματα, για εξοικονόμηση χώρου, καθώς είναι εντελώς αθόρυβα. Αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν κυρίως σε κατοικίες που δεν διαθέτουν βεράντες ή μπαλκόνια. Το κόστος του συστήματος, μαζί με την εγκατάσταση, κυμαίνεται από 600 έως 1.500 ευρώ, ανάλογα με την ποιότητα της συσκευής. Καθίσταται σαφές ότι η απόσβεση του κόστους γίνεται σε μικρό χρονικό διάστημα, δεδομένου ότι το φυσικό αέριο είναι κατά περίπου 40% φθηνότερο από το πετρέλαιο θέρμανσης. Είναι πολύ εύκολο να εγκατασταθεί σε νεοανεγειρόμενες πολυκατοικίες και οροφοδιαμερίσματα. Το ζήτημα είναι εξαιρετικά σοβαρό, καθώς πολλές πολυκατοικίες δεν προμηθεύονται πετρέλαιο θέρμανσης λόγω της υψηλής τιμής του πετρελαίου και αρκετοί ιδιοκτήτες στρέφονται σε εναλλακτικές πηγές θέρμανσης ή σε κλιματιστικά. Νέα επιβάρυνση Ενα νέο τέλος, εν τω μεταξύ, έρχεται να επιβαρύνει από φέτος τους λογαριασμούς φυσικού αερίου. Πρόκειται για το «μοναδιαίο τέλος ασφαλείας», το οποίο επιβάλλεται για τη διασφάλιση του εφοδιασμού φυσικού αερίου σε περιόδους κρίσης. Στόχος είναι να συγκεντρωθεί κατ’ ανώτατο όριο, στον πρώτο χρόνο εφαρμογής του μέτρου, το ποσό των 9,8 εκατ. ευρώ, το οποίο θα επιμεριστεί στους καταναλωτές, με τα νοικοκυριά να πληρώνουν τη «μερίδα του λέοντος», που μεταφράζεται σε 48 λεπτά ανά 1.000 κιλοβατώρες κατανάλωσης φυσικού αερίου. Σημειώνεται ότι στην Αττική σήμερα η χρέωση του φυσικού αερίου μαζί με τους φόρους ανέρχεται σε 0,06911 ευρώ ανά κιλοβατώρα ή 69,11 ευρώ ανά 1.000 κιλοβατώρες. H υψηλότερη χρέωση, τα 0,48 ευρώ ανά 1.000 κιλοβατώρες, προορίζεται για τους οικιακούς καταναλωτές, στη λογική ότι ανήκουν στην «προστατευμένη» ομάδα χρηστών, για την οποία διασφαλίζεται η παροχή αερίου σε περίοδο κρίσης, εκτός ακραίας κατάστασης. Για όλους τους υπόλοιπους καταναλωτές, το τέλος ασφάλειας εφοδιασμού ανέρχεται σε 0,18 ευρώ ανά 1.000 κιλοβατώρες. Πηγή: http://www.e-typos.c...ai-koinohrista/ Click here to view the είδηση
  12. Ένα τετραώροφο κτίριο σε λαϊκή συνοικία της Μαδρίτης κατέρρευσε σήμερα το πρωί, λίγη ώρα αφότου είχε εκκενωθεί εκτάκτως από την πυροσβεστική υπηρεσία. Γύρω στις 4 τα ξημερώματα, τοπική ώρα, οι ένοικοι του κτιρίου άκουσαν τριξίματα και παρατήρησαν μεγάλες ρωγμές στους τοίχους των διαμερισμάτων τους, όπως εξήγησε ο δήμος της Μαδρίτης. Καθώς υπήρχε κίνδυνος κατάρρευσης οι πυροσβέστες απομάκρυναν 57 ανθρώπους, ενοίκους της πολυκατοικίας αλλά και γειτονικών κτιρίων της συνοικίας Καραμπαντσέλ, στα νότια της πόλης. Το κτίριο τελικά κατέρρευσε γύρω στις 9 το πρωί, χωρίς να τραυματιστεί κανείς. Πηγή: http://www.topontiki...rvNZFU.facebook Click here to view the είδηση
  13. Μια νέα διαδικασία για την αποσύνδεση των διαμερισμάτων από την κεντρική θέρμανση των πολυκατοικιών και τη σύνδεση με το φυσικό αέριο, αυτόνομα, ορίζει το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος με τον τίτλο «Έλεγχος και προστασία δομημένου περιβάλλοντος». Η αυτονόμηση από την κεντρική θέρμανση μπορεί να γίνει χωρίς να υπάρχει απόφαση της γενικής συνέλευσης,ακόμη και αν η απόφαση είναι αρνητική. Συγκεκριμένα σε διάταξη που υπάρχει στο νομοσχέδιο «Έλεγχος και προστασία δομημένου περιβάλλοντος» ορίζει ότι όποιοι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων θέλουν να αυτονομηθούν από την κεντρική θέρμανση μπορούν να το κάνουν με συγκεκριμένες διαδικασίες. Τι πρέπει να ξέρουν όσοι θέλουν να βάλουν αυτόνομη θέρμανση: Θα συμμετέχουν μόνο σε έκτακτες δαπάνες για τη συντήρηση του κεντρικού καυστήρα. Σε περίπτωση που η γενική συνέλευση πάρει αρνητική απόφαση τότε ο ιδιοκτήτης μπορεί να αυτονομηθεί με δική του δαπάνη. Αναλαμβάνει ο ίδιος την ευθύνη και την επιμέλεια της αποσύνδεσης. Πρέπει να μονώσει τους σωλήνες της κεντρικής θέρμανσης που περνούν από το διαμέρισμά του, χωρίς να θίγει τη θέρμανση των υπολοίπων. Για την εγκατάσταση του νέου συστήματος χρειάζεται πολεοδομική άδεια και ο εξοπλισμός μπαίνει σε χώρο που ανήκει στην ιδιοκτησία του. Είναι υποχρεωμένος να γνωστοποιήσει στους υπόλοιπους ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας, την αποσύνδεση, τον τρόπο που θα περάσουν οι σωλήνες, πότε θα ξεκινήσουν οι εργασίες και πόσο χρόνο θα διαρκέσουν. Απαλλάσσεται από το σύνολο των δαπανών καυσίμου κεντρικής θέρμανσης, αλλά πληρώνει για τη συντήρηση του κεντρικού συστήματος και για την ενδεχόμενη αντικατάστασή του. Το νομοσχέδιο βρίσκεται στη Βουλή και αναμένεται να πάρει ΦΕΚ σε 15 μέρες Πηγή: thetoc.gr Click here to view the είδηση
  14. Στο σφυρί βγαίνουν επιχειρήσεις αξίας πολλών δεκάδων χιλιάδων ευρώ όπως καφετέριες και φούρνοι, οι οποίες να σημειωθεί μεσούσης της κρίσης ήταν οι πλέον επίζηλες δραστηριότητες «Cash is the king» το ρευστό είναι ο Βασιλιάς. Αυτό επικαλούνται άνθρωποι της αγοράς που βλέπουν ότι οι ευκαιρίες πέφτουν βροχή ενώ απουσιάζει το ρευστό όπως και οι αγοραστές. Στέγνωσε η αγορά δεν υπάρχει σάλιο λένε κάποιοι που θυμούνται ακόμη τη δήλωση του πρώην υπουργού Ανδρέα Λοβέρδου στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου. Το κλίμα οικονομικής ασφυξίας όμως δημιουργεί αγοραστικές ευκαιρίες που δεν περίμενε κανένας. Στο σφυρί βγαίνουν επιχειρήσεις αξίας πολλών δεκάδων χιλιάδων ευρώ όπως καφετέριες και φούρνοι, οι οποίες να σημειωθεί μεσούσης της κρίσης ήταν οι πλέον επίζηλες δραστηριότητες. Δεν πωλούνται χαρίζονται τον Ιούνιο του 2015 λένε επιχειρηματίες. «Δώσε ό,τι θέλεις και έλα να πάρεις το μαγαζί να το δουλέψεις». Με την πρόταση αυτή ξεκινά η διαπραγμάτευση του ιδιοκτήτη του καταστήματος προς τον αγοραστή ενώ στην αρχική πρόταση δεν υπάρχουν οικονομικές απαιτήσεις. Ιδιοκτήτης καφετέριας πριν δύο χρόνια έκανε επένδυση ύψους 450.000 ευρώ και σήμερα δεν βρίσκει αγοραστή που να του δίνει τουλάχιστον 50.000 ευρώ. Οι φούρνοι της γειτονιάς που δημιουργήθηκαν τα τελευταία τρία χρόνια βρίσκονται στο επίκεντρο της κρίσης καθώς δέχονται σκληρό ανταγωνισμό από μεγάλες επώνυμες αλυσίδες του κλάδου κα πωλούνται σχεδόν τσάμπα. Η κατρακύλα των τιμών των ακινήτων δεν έχει τέλος. Ιδιοκτήτης με μεγάλη ακίνητη περιουσία θεωρεί ότι στην παρούσα φάση πρέπει να πουλήσει τουλάχιστον ένα μέρος των ακινήτων που έχουν στη διάθεση τους για να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις. Η κρίση οδήγησε ιδιοκτήτη πενταόροφης πολυκατοικίας εννέα διαμερισμάτων προς πώληση με 270.000 ευρώ. Ο πωλητής αναζητούσε αγοραστή από τα επίπεδα των 500.000 ευρώ αλλά δεν είχε καμία προσφορά. Όσο δεν εμφανίζονταν αγοραστής έπεφτε η αρχική τιμή για να φθάσει σχεδόν στην τρέχουσα η οποία μπορεί να μη εξασφαλίσει αγοραστή. Πρόκειται για συνολική επιφάνεια 800 τ.μ. με αποτέλεσμα το κόστος ανά τετραγωνικό μέτρο να διαμορφώνεται στα 337,5 ευρώ. Στο τίμημα που αξιώνει ο πωλητής το οικόπεδο δίνεται χάρισμα! Να σημειωθεί ότι η πολυκατοικία δεν βρίσκεται σε υποβαθμισμένη περιοχή είναι στα σύνορα των περιοχών Γαλατσίου με Κυψέλης. Στις εποχές της μεγάλης άνθησης με 270.000 ευρώ αγόραζε κάποιος ένα διαμέρισμα 110 τ.μ. σε καλό προάστιο των Αθηνών. Σημαντικές ευκαιρίες παρουσιάζει και η περιοχή του Κολωνακίου. Τα ενοίκια των καταστημάτων έχουν υποχωρήσει έως 60% από τα υψηλά του 2008 όπως και οι τιμές των ακινήτων. Στα 2.500 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο υπολογίζεται η εμπορική αξία ενός ακινήτου στο Κολωνάκι από 5000 ευρώ που ήταν στις καλές εποχές. Πηγή: http://www.buildnet.gr/default.asp?pid=235&catid=213&artid=15746
  15. Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα γιορτάστηκαν στο Floral τα 80ά γενέθλια της μπλε πολυκατοικίας, που ορθώνεται, αγέρωχη και αλώβητη, γωνία Αραχώβης και Θεμιστοκλέους, στα πολύπαθα Εξάρχεια. Οι παλιές πολυκατοικίες, κυρίως εκείνες του Μεσοπολέμου, είναι οι γριές, αρχοντικές κοκότες της αθηναϊκής πολεοδομίας: κοκέτες και μοναχικές, μέσα «στη φοβερή ερημία του πλήθους» των κατοπινών ακαλαίσθητων πολυκατοικιών, χωρίς έπαρση, αφήνοντας σ’ εκείνον που «βοτανολογεί την άσφαλτο» να εντοπίσει τη παλιά σαγήνη τους, μέσα από τις ρυτίδες της γερασμένης πρόσοψης και τα αξεσουάρ τους, τα φθαρμένα ξύλινα ρολά, τα παλιά ασανσέρ και τα εγκαταλελειμμένα πλέον θυρωρεία. Η μπλε πολυκατοικία των Παναγιωτάκου-Παπαλουκά-Αντωνόπουλου, που χτίστηκε το 1933-34 και δεσπόζει της πλατείας Εξαρχείων, δεν είναι απλώς μία από τις «αρχοντικές κοκότες» της Αθήνας, ανάμεσά τους και η περίφημη πολυκατοικία Λογοθετόπουλου του Κυπριανού Μπίρη, της οδού Μπουμπουλίνας, που στέγασε παλιότερα τη Γενική Ασφάλεια («ταράτσα κι απομόνωση»), αλλά και το υπουργείο Πολιτισμού. Είναι η «γειτονιά καθ’ ύψος», όπως εύστοχα τη χαρακτήρισε η ομότιμη καθηγήτρια του ΕΜΠ Μάρω Καρδαμίτσα-Αδάμη, στη (δυστυχώς, υπερβολικά λιτή) μονογραφία της «Η μπλε πολυκατοικία» (Libro), που συστέγασε σημαντικές μορφές της πολιτικής (Τσιγάντες, κόρη του Ιω. Μεταξά, οικογένεια Κύρκου) και καλλιτεχνικής ζωής του τόπου (τα ζεύγη Παξινού-Μινωτής, Μυράτ-Ζουμπουλάκη, Βέμπο-Τραϊφόρος). Ξεχωρίζει για την ιδιοφυή αρχιτεκτονική σύλληψη, που κατάφερε να ενσωματώσει δημιουργικά στο σχέδιο όλες σχεδόν τις πρωτοπόρους αντιλήψεις του μοντερνισμού, από το Neues Bauen μέχρι το Bauhaus, επιφέροντας μέσα από την «αιτιότητα του μικρού» (G. Bachelard, «Η ποιητική του χώρου»), αλλά και τις καινοτόμους χρήσεις κοινοχρήστων χώρων μία ριζοσπαστική αντίληψη για τη συγκατοίκηση: στην ταράτσα υπήρχαν πισίνα, χώροι για παιδικές δραστηριότητες και δώμα δεξιώσεων, όπου «φιλοξενήθηκαν» μέχρι και Γερμανοί αξιωματικοί τα χρόνια της Κατοχής, όταν στα φωτεινά διαμερίσματά της ο «Μίδας» του στρατηγού Χριστόδουλου Τσιγάντε και η οικογένεια Κύρκου μάχονταν, μαζί με άλλους πατριώτες, για την Απελευθέρωση, ενώ τα υπόγειά της, όπου λειτουργούσε στα μεσοπολεμικά χρόνια χοροδιδασκαλείο, χρησίμευσαν συχνά ως καταφύγιο στους επικείμενους βομβαρδισμούς, που, τραγική ειρωνεία, δεν πραγματοποιήθηκαν στην Κατοχή, στην «ανοιχτή πόλη», αλλά ακολούθησαν στον Εμφύλιο. Αρκεί μία επίσκεψη στην μπλε πολυκατοικία για να ανακαλύψει κανείς, όχι χωρίς μελαγχολία, όλες τις αρετές εκείνης της δημιουργικής γενιάς (πολύ προτού η λέξη γίνει άθυρμα στα κομματικά λεξιλόγια), που έκλεινε μέσα της την Ελλάδα, αλλά γνώριζε και τις προκλήσεις της νεωτερικότητας: φαντασία, έμπνευση και δημιουργικότητα αποτυπώνονται στις λεπτομέρειες του φωτεινού αστικού interieur, αλλά και στον σχεδιασμό των κοινοχρήστων χώρων. Μία διπλή εξώπορτα στον διάδρομο θυμίζει δίφυλλη είσοδο κινηματοθεάτρου, με την ξύλινη επένδυση, τις κάθετες χειρολαβές και το απαραίτητο «φινιστρίνι» (μια ψευδαίσθηση ταξιδιού με πλοίο), που κοσμεί και τις πόρτες του ασανσέρ, τα δύο «κιόσκια» της κεντρικής εισόδου, από τη Θεμιστοκλέους, όπου παλιότερα το ένα στέγαζε καπνοπωλείο και το απέναντι ήταν το θυρωρείο, παραπέμπουν σε γκισέ κινηματογράφου, τα εσωτερικά μπαλκόνια προς τους φωταγωγούς συνδέουν τα αντικριστά διαμερίσματα, καθώς μεσολαβεί ο «ανελκυστήρας υπηρεσίας», η κουζίνα ως «χώρος εργαστηρίου», στα πρότυπα του Werkbund. Ο ογδοντάχρονος βίος της μπλε πολυκατοικίας είναι το άγραφο μυθιστόρημα του αστεακού τοπίου και της πεφωτισμένης, αστικής τάξης, στον αντίποδα του καραγάτσειου «10». Ή, με τα λόγια του Λε Κορμπυζιέ: «C’ est tres beau»! Πηγή: http://news.kathimer.../12/2013_544401 Click here to view the είδηση
  16. Επί δεκαετίες φορτώναμε στην πολυκατοικία όλα τα στραβά και ανάποδα της αστικής ζωής μας: την πυκνοκατοίκηση, την ακαλαίσθητη τσιμεντοποίηση, την περιβαλλοντική υποβάθμιση, τη συρρίκνωση του δημόσιου χώρου, την ασυνεννοησία με τους γείτονες για τα κοινόχρηστα, την αναπόφευκτη όχληση από θορύβους που προέρχονται από την άλλη πλευρά ενός τοίχου, έως και την αποξένωσή μας. Ομως τα τελευταία χρόνια κάτι έχει αλλάξει. Από τη μία, η πολυκατοικία μετατρέπεται σε «hot» ακαδημαϊκό θέμα, με πρόσφατο παράδειγμα μια συζήτηση που πραγματοποιήθηκε τέλη Ιανουαρίου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, και από την άλλη, πολλοί πολίτες πλέον, ειδικά από την κρίση και έπειτα, σε μια προσπάθειά τους να καταλάβουν την πόλη και άρα τους ίδιους τους εαυτούς τους, αρχίζουν να την αγκαλιάζουν και να την αποδέχονται. «Οσο περνάει ο χρόνος, κάποια πράγματα τα αγαπάμε αναγκαστικά. Η πολυκατοικία είναι στοιχείο της ταυτότητάς μας - για καλό και για κακό», σχολιάζει ο Πάνος Δραγώνας, που συνεπιμελήθηκε τη συζήτηση στη Στέγη. Είναι τελικά άσχημη η πολυκατοικία της αντιπαροχής; «Δεν είναι θέμα ομορφιάς. Κάνουμε το λάθος να συγκρίνουμε την Αθήνα με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Η πολυκατοικία παρήγαγε κάτι νέο, ασχέτως αισθητικής», τονίζει η Ιωάννα Θεοχαροπούλου, επίκουρη καθηγήτρια στο Parsons the New School for Design της Νέας Υόρκης. «Οταν αρχές του 2000 ξεκίνησα το διδακτορικό μου για την Αθήνα, διαπίστωσα ότι είχα κουραστεί να ακούω όλα αυτά τα αρνητικά στερεότυπα που συνδέονταν με αυτήν. Η Αθήνα αναπτύχθηκε με τρόπο αποσπασματικό, ιδιαίτερο, και ως εκ τούτου δεν της λείπει το ενδιαφέρον. Παρότι δεν είναι τέλεια, υπάρχουν σε αυτήν ενδιαφέροντα στοιχεία, και ένα από αυτά είναι η πολυκατοικία. Δεν είναι ο στόχος μου να την ωραιοποίησω, αλλά υπάρχει μια αξία στην κατανόηση του παρελθόντος, της ιστορίας και της κοινωνίας που τη δημιούργησε. Γιατί δεν προσπαθούμε να την καταλάβουμε με τους δικούς της όρους;» Η πολυκατοικία γεννιέται το 1929, οπότε καθιερώνεται ο νόμος περί οριζοντίου ιδιοκτησίας, ο οποίος ουσιαστικά συστήνει την ιδέα της αντιπαροχής, δηλαδή μιας συναλλαγής με φορολογικά προνόμια μεταξύ οικοπεδούχου και εργολάβου (ο πρώτος δίνει τη γη του, με αντάλλαγμα κάποια διαμερίσματα στο οικοδόμημα που θα χτίσει ο δεύτερος). Οι κατασκευαστές και οι αρχιτέκτονες των πρώτων πολυώροφων κτιρίων ανήκουν στην αστική τάξη. Μορφωμένοι και κοσμοπολίτες, ενδιαφέρονται για το καλύτερο δυνατό αρχιτεκτονικό αποτέλεσμα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της περιόδου, δηλαδή της αρχιτεκτονικής του μοντέρνου κινήματος, είναι η μπλε πολυκατοικία του Κυριακούλη Παναγιωτάκου στα Εξάρχεια ή εκείνη της οδού Ζαΐμη των Βαλέντη-Μιχαηλίδη (1933). Η μεγάλη ανοικοδόμηση Μετά τον Εμφύλιο, ο κόσμος εγκαταλείπει την επαρχία και η ζήτηση για στέγαση στην πρωτεύουσα αυξάνεται ραγδαία. Η Αθήνα αναπτύσσεται απότομα και ταχύτατα, χωρίς όμως πολεοδομικό σχεδιασμό. Στη δεκαετίες του ’50 και του ’60 σημειώνεται η έκρηξη του φαινομένου της πολυκατοικίας. «Η αντιπαροχή ήταν μία από τις βασικότερες έννοιες της εποχής. Σήμερα ακούγεται σαν όρος λογιστικός», λέει χαμογελώντας ο Πάνος Δραγώνας. «Επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχει πρόγραμμα εργατικής κατοικίας, το σύστημα της αντιπαροχής είναι ένα κατάλληλο εργαλείο για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της έλλειψης κατοικίας. Το κράτος ουσιαστικά αφήνει τη δυνατότητα στους πολίτες να χτίσουν μόνοι τους τα σπίτια. Χάνει σε χρήματα, αλλά έχει λύσει το πρόβλημα παραγωγής στέγης. Το καθεστώς της αντιπαροχής επίσης δίνει ώθηση στην οικονομία. Μην ξεχνάμε ότι η οικοδόμηση είναι από τους βασικούς πυλώνες της οικονομίας μέχρι και πριν από το ξέσπασμα της κρίσης», συνεχίζει ο κ. Δραγώνας. Η κωμωδία «Τα ντερβισόπαιδα» του Στ. Τατασόπουλου περιγράφει όσα προαναφέρουμε με τον καλύτερο τρόπο. Στην αρχή της ταινίας ακούμε τον αφηγητή που λέει: «Η Αθήνα αλλάζει όψη. Τα παλιά γραφικά αθηναϊκά σπίτια γκρεμίζονται και στη θέση τους υψώνονται τεράστιες μοντέρνες πολυκατοικίες. Σκαπάνες, γερανοί, μηχανήματα, άνθρωποι, εργάζονται για την ανοικοδόμηση. Μια καινούργια πόλις δημιουργείται». Αμέσως μετά βλέπουμε δύο φουκαριάρηδες, τον Τρύφωνα (Φρ. Μανέλλης) και τον Πολύδωρα (Θ. Βέγγος), να πιάνουν δουλειά σε μια οικοδομή. Ο κουρέας της γειτονιάς (Κ. Χατζηχρήστος) τους ρωτάει αν έχουν ξαναχτίσει. Εκείνοι απαντούν: «Αν έχουμε ξαναχτίσει; Η δουλειά μας. Αλλά πρώτη φορά θα χτίσουμε σήμερα». Ο Χατζηχρήστος, κουνώντας αποδοκιμαστικά το κεφάλι του, σχολιάζει: «Κατάλαβα. Αρχίζει η κατεδάφιση της Αθήνας...». Η σκηνή αυτή αποκαλύπτει κι ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο για την πολυκατοικία: το γεγονός ότι είναι ολίγον... χειροποίητη. Οικοδόμος μπορούσε να ήταν ο οποιοσδήποτε, μέχρι και η νοικοκυρά. Η κ. Θεοχαροπούλου μάς αποκάλυψε φωτογραφίες-ντοκουμέντα που αποτυπώνουν γυναίκες να σοβατίζουν τοίχους. «Η πολυκατοικία είναι η διάχυση της κουλτούρας του μητροπολιτικού bricolage», επισημαίνει ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης, αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. «Οι πολυκατοικίες είναι όπως τις οικειοποιήθηκαν οι κάτοικοί τους. Το bricolage δεν είναι προϊόν ενός ανθρώπου, αλλά συλλογικοτήτων». «Η Αθήνα χτίζεται από “κάτω” προς τα “πάνω”. Δεν υπάρχει κεντρικός προγραμματισμός», υπογραμμίζει ο κ. Δραγώνας. «Στο εξωτερικό οι πόλεις σχεδιάζονται από πολεοδόμους. Συνήθως υπάρχει η ζώνη της κατοικίας, η ζώνη του εμπορίου και της εργασίας. Σε εμάς αυτό δεν συνέβη ποτέ. Οι διαφορετικές χρήσεις όμως βρήκαν τη θέση τους μόνες τους». Στο εσωτερικό της πολυκατοικίας στεγάζονται, εκτός από διαμερίσματα, ιατρεία, φροντιστήρια, γραφεία, ενώ στο ισόγειο φιλοξενούνται από ψιλικατζίδικα και φαρμακεία μέχρι βίντεο κλαμπ, επιδιορθώσεις ενδυμάτων, γκαλερί και σινεμά! Ο Richard Woditsch, Γερμανός αρχιτέκτονας και καθηγητής Θεωρίας Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών Georg Simon Ohm της Νυρεμβέργης, βρίσκει την αθηναϊκή πολυκατοικία πολύ γοητευτική. «Είναι μια μοντέρνα τυπολογία, που προσφέρει ένα είδος μεικτής χρήσης: κατοικίες και χώροι δουλειάς στο ίδιο μέρος. Χάρη σ’ αυτήν, το “μέσα” με το “έξω” συνδιαλέγονται». «Η μείξη των χρήσεων και η ώσμωση του δημόσιου και του ιδιωτικού χώρου ανέκαθεν απασχολούσαν τους αρχιτέκτονες και πολεοδόμους. Στην Ελλάδα αυτό συνέβη από μόνο του!» σχολιάζει ο κ. Δραγώνας. «Αυτό είναι από τα θετικά της πολυκατοικίας, ότι βγάζει μια ζωντάνια στο δρόμο». «Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως δεν είναι άσχημη η πολυκατοικία σαν “εφεύρεση”, σαν “τύπος κτιρίου”, αλλά η συνήθης υλοποίησή της. Για παράδειγμα, οι πολυκατοικίες στο Κολωνάκι είναι πολύ όμορφες και ο καθένας θα ήθελε να μένει σε μία από αυτές. Το πρόβλημα είναι πως οι περισσότερες έχουν χτιστεί με σκοπό το μέγιστο κέρδος, χωρίς καμία μέριμνα για την ποιότητα των χώρων», λένε ο Κωνσταντίνος Πανταζής και η Μαριάννα Ρέντζου από το αρχιτεκτονικό γραφείο Point Supreme. Στα πρότζεκτ τους -που περιλαμβάνουν από ακαδημαϊκές μελέτες μέχρι αφίσες και τουριστικά σουβενίρ- περίοπτη θέση κατέχει η πολυκατοικία. Αποκαλύπτουν τις κρυμμένες και αναξιοποίητες δυνατότητες της ελληνικής αυτής «πατέντας», μετατρέποντάς τη σε ποπ icon. «Ολη η πόλη στην ουσία συμβαίνει μέσα στις πολυκατοικίες!» λένε. Η αλλαγή στην κοινωνική γεωγραφία Ανάμεσα στο 1950 και το 1980 χτίστηκαν στην Αθήνα 35.000 πολυκατοικίες, σύμφωνα με τον Θωμά Μαλούτα, καθηγητή Κοινωνικής Γεωγραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο και συνεπιμελητή της συζήτησης στη Στέγη. (Μεταξύ 1951 και 1971 ο πληθυσμός του Δήμου Αθηναίων αυξήθηκε κατά 60%, δηλαδή από 550.000 κατοίκους που ήταν τη δεκαετία του ’50 έφτασαν δύο δεκαετίες αργότερα τους 900.000.) Με την οικοδομική φρενίτιδα η πόλη γέμισε τσιμέντο. «Η δικτατορία, για να αποκτήσει έρεισμα στην κοινωνία, αύξησε τους συντελεστές δόμησης κατά 20%, πράγμα που έδωσε περαιτέρω ώθηση στην οικοδόμηση», πληροφορεί ο ίδιος. «Αν δεις την πολυκατοικία σαν έναν όγκο τσιμέντου, προφανώς θα τη μισήσεις. Αν όμως τη διαβάσεις με διαφορετικό τρόπο, θα την αγαπήσεις. Η επιτυχία της αντιπαροχής είναι ότι απάλυνε τις κοινωνικές ανισότητες». Τι εννοεί; «Πιο ψηλά έμεναν οι ευκατάστατοι, ενώ στους πιο χαμηλούς ορόφους ζούσαν οι λιγότερο ευνοημένες τάξεις». Μέσα από τους κοινόχρηστους χώρους, όπως την είσοδο, το ασανσέρ, το κλιμακοστάσιο, άνθρωποι από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις συνυπάρχουν. Ο θυρωρός, δε, λειτουργεί ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στο ετερόκλητο πλήθος. «Η πολυκατοικία είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το πώς το χτισμένο περιβάλλον μπορεί να επηρεάσει την κοινωνική γεωγραφία, με τρόπους που δεν μπορούσε κανείς να προβλέψει», καταλήγει ο κ. Μαλούτας στη συζήτηση της Στέγης. Το τέλος ή μια νέα αρχή; Η πολυκατοικία της αντιπαροχής έχει και ημερομηνία θανάτου: το 2011. Με το ξέσπασμα της κρίσης, επιβάλλεται στα ακίνητα υψηλή φορολογία, με αποτέλεσμα να καθιστά την οικοδόμηση ασύμφορη. Και ούτε υπάρχει ανάγκη για στέγαση, όπως άλλοτε. «Η πολυκατοικία είναι μια τυπολογία που εξάντλησε τον ιστορικό της κύκλο. Τώρα μας ενδιαφέρει ποιο θα είναι το επόμενο μοντέλο μαζικής κατοίκησης ή, πιο σωστά, ποια θα είναι η εξέλιξη της πολυκατοικίας», λέει ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης. Είναι προφανές ότι στο μέλλον θα υπάρξει απαίτηση για τη μεταμόρφωση των κτιρίων και την προσαρμογή τους στις νέες απαιτήσεις. «Αντί όμως να περιμένουμε κάποιο σεισμό που θα λύσει το πρόβλημα», λέει αστειευόμενος ο Woditsch, «πρέπει οι αρχιτέκτονες και οι πολεοδόμοι να μελετήσουν πώς θα προχωρήσουν στην εσωτερική και την εξωτερική αναβάθμιση και πώς θα μπορέσουν οικοδομικά και κοινωνικά να ανακυκλώσουν αυτό το κτιριακό απόθεμα», συμπληρώνει ο κ. Μαλούτας. Ανδρέας Αγγελιδάκης - Καλλιτέχνης «Χαρακτηρίζει την Αθήνα όσο και η Ακρόπολη» Είναι δύσκολο να κρίνει κανείς τις πολυκατοικίες με αισθητικά κριτήρια, γιατί στο μεγαλύτερο ποσοστό τους η αισθητική ήταν το τελευταίο πράγμα στο μυαλό αυτών που τις έφτιαξαν αλλά και εκείνων που τις κατοίκησαν. Οι πρώτοι είχαν στο μυαλό τους το χρόνο και τα χρήματα. Οι πολυκατοικίες της Αθήνας χτίστηκαν κυρίως στις εποχές της εσωτερικής μετανάστευσης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη μεγάλη φτώχεια που ακολούθησε. Η λύση για τους πιο πολλούς Ελληνες ήταν “να πάνε στην Αθήνα”. Και η λύση στο πού θα μείνουν ήταν η πολυκατοικία, ένα κτίριο που δανείστηκε την ταχύτητα και την οικονομική κατασκευή που πρότεινε ο μοντερνισμός, χωρίς όμως να έχει την πολυτέλεια να δανειστεί και το επίπεδο διαβίωσης που υποσχόταν το αρχιτεκτονικό κίνημα. Παρ’ όλα αυτά, οι πιο πολλοί από εμάς μεγαλώσαμε σε αυτές τις πολυκατοικίες και έχουν γίνει πια τόσο χαρακτηριστικές για την Αθήνα, όσο και η Ακρόπολη. Αν σου αρέσει η Αθήνα, μάλλον σου αρέσει και η πολυκατοικία. Πάνος Δραγώνας Αρχιτέκτων - Αν. καθηγητής Παν/μίου Πατρών «Ο χώρος μας διαμορφώνει» Υπάρχουν διαφορετικές περίοδοι στη σχέση του Αθηναίου και της πολυκατοικίας. Στη δεκαετία του ’50 η πολυκατοικία χαίρει ενθουσιώδους υποδοχής. Είναι το νέο και συνδέεται με τη μόδα και το καινούργιο λαϊφστάιλ. Στα ’70s και ’80s είναι ακόμα νωπή η μνήμη της υπαίθρου. Είναι η περίοδος που αρχίζουν να βγαίνουν τα προβλήματα στην επιφάνεια. Στα τέλη του ’90 υπάρχει νοσταλγία για την ίδια την πόλη. Ο χώρος όμως μας διαμορφώνει, γεννά ταυτότητα. Γι’ αυτό αντιμετωπίζουμε την πολυκατοικία άλλοτε νοσταλγικά και άλλοτε επικριτικά. Εμένα προσωπικά μου αρέσει η πολυκατοικία. Γιώργος Τζιρτζιλάκης - Αν. καθηγητής αρχιτεκτονικής του Παν/μίου Θεσσαλίας «Οι ανθρώπινες σχέσεις υπερέχουν των αισθητικών δογμάτων» Η πολυκατοικία είναι από τα πιο επιτυχημένα μοντέλα μαζικής στέγασης και έγινε χωρίς να το καταλάβουμε. Είναι υβρίδιο της ατομικής κατοικίας και του πώς τα άτομα λειτουργούν σε συλλογικότητες. Ο Κένεθ Φράμπτον, καθηγητής Αρχιτεκτονικής στο Columbia και γνώστης της αθηναϊκής αρχιτεκτονικής, το εξέφρασε σωστά: Η αθηναϊκή πολυκατοικία αναπαράγει το μοντέλο των νησιωτικών οικισμών, που μοιάζουν σαν μικρές κυψέλες, η μία πάνω στην άλλη, οι οποίες επικοινωνούν μεταξύ τους και βοηθούν στο να αναπτύσσονται οι ανθρώπινες σχέσεις. Το ότι είσαι δίπλα σε άλλους ανθρώπους είναι μορφή αλληλεπίδρασης, αλληλεγγύης. Οσον αφορά το θέμα της αισθητικής, η αρχιτεκτονική δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν τέχνη. Προέχει η κατοικησιμότητα. Η σύγχρονη τέχνη μάς δίδαξε ότι οι τρόποι κατοίκησης έχουν ενδιαφέρον από μόνοι τους. Αξίζει λοιπόν να τους παρατηρούμε και να μαθαίνουμε από αυτούς. Οι ανθρώπινες σχέσεις υπερέχουν των αισθητικών δογμάτων. Οπως έλεγε ο Μαρσέλ Ντυσάν, «κάθε σπίτι γίνεται όμορφο όταν γίνεται μέρος της ζωής μας». Αγγελος Φρέντζος - Σχεδιαστής μόδας «Ποτέ δεν έπληξα μένοντας σε πολυκατοικίες» Δεν θα μπορούσα να μείνω σε μονοκατοικία. Ολη μου τη ζωή την έχω περάσει σε πολυκατοικίες, στα Εξάρχεια, στη Ν. Σμύρνη, στην Αγ. Παρασκευή, στο Κολωνάκι. Βρίσκω πολύ πιο ενδιαφέρον το πολυσυλλεκτικό περιβάλλον της πολυκατοικίας, ακόμη κι όταν περνά κάθε ήχος από τους κακομονωμένους τοίχους ή τα παιδιά των από πάνω κάνουν παρέλαση στο κεφάλι σου. Δεν καταλαβαίνω τη συκοφαντία που έχει υποστεί η πολυκατοικία για την ασχήμια της. Θα παραδεχτώ ότι οι δρόμοι στο Παρίσι είναι πιο όμορφοι με την ομοιόμορφη εικόνα τους, αλλά στην Αθήνα το οπτικό ερέθισμα είναι πολύ μεγαλύτερο. Από μια περιποιημένη βεράντα με φυτά μέχρι μια απλωμένη μπουγάδα, τα κρεμασμένα CD για τα περιστέρια και τις μεταλλικές ντουλάπες για σκούπες και σφουγγαρίστρες, οι πολυκατοικίες και κυρίως τα μπαλκόνια τους είναι ενδείξεις για τις ζωές των ανθρώπων μέσα στα διαμερίσματα. Μπορεί να κρύβουν ένα έγκλημα, όπως στον «Σιωπηλό μάρτυρα» του Χίτσκοκ, μια ερωτική ιστορία όπως στους «Απέναντι» του Πανουσόπουλου ή ίσως και τίποτα παραπάνω από μια εκτεθειμένη καθημερινότητα, πάντως δεν με κάνουν να πλήττω. Πηγή: http://www.kathimerini.gr/805608/article/politismos/polh/polykatoikia-agaph-moy
  17. Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα γιορτάστηκαν στο Floral τα 80ά γενέθλια της μπλε πολυκατοικίας, που ορθώνεται, αγέρωχη και αλώβητη, γωνία Αραχώβης και Θεμιστοκλέους, στα πολύπαθα Εξάρχεια. Οι παλιές πολυκατοικίες, κυρίως εκείνες του Μεσοπολέμου, είναι οι γριές, αρχοντικές κοκότες της αθηναϊκής πολεοδομίας: κοκέτες και μοναχικές, μέσα «στη φοβερή ερημία του πλήθους» των κατοπινών ακαλαίσθητων πολυκατοικιών, χωρίς έπαρση, αφήνοντας σ’ εκείνον που «βοτανολογεί την άσφαλτο» να εντοπίσει τη παλιά σαγήνη τους, μέσα από τις ρυτίδες της γερασμένης πρόσοψης και τα αξεσουάρ τους, τα φθαρμένα ξύλινα ρολά, τα παλιά ασανσέρ και τα εγκαταλελειμμένα πλέον θυρωρεία. Η μπλε πολυκατοικία των Παναγιωτάκου-Παπαλουκά-Αντωνόπουλου, που χτίστηκε το 1933-34 και δεσπόζει της πλατείας Εξαρχείων, δεν είναι απλώς μία από τις «αρχοντικές κοκότες» της Αθήνας, ανάμεσά τους και η περίφημη πολυκατοικία Λογοθετόπουλου του Κυπριανού Μπίρη, της οδού Μπουμπουλίνας, που στέγασε παλιότερα τη Γενική Ασφάλεια («ταράτσα κι απομόνωση»), αλλά και το υπουργείο Πολιτισμού. Είναι η «γειτονιά καθ’ ύψος», όπως εύστοχα τη χαρακτήρισε η ομότιμη καθηγήτρια του ΕΜΠ Μάρω Καρδαμίτσα-Αδάμη, στη (δυστυχώς, υπερβολικά λιτή) μονογραφία της «Η μπλε πολυκατοικία» (Libro), που συστέγασε σημαντικές μορφές της πολιτικής (Τσιγάντες, κόρη του Ιω. Μεταξά, οικογένεια Κύρκου) και καλλιτεχνικής ζωής του τόπου (τα ζεύγη Παξινού-Μινωτής, Μυράτ-Ζουμπουλάκη, Βέμπο-Τραϊφόρος). Ξεχωρίζει για την ιδιοφυή αρχιτεκτονική σύλληψη, που κατάφερε να ενσωματώσει δημιουργικά στο σχέδιο όλες σχεδόν τις πρωτοπόρους αντιλήψεις του μοντερνισμού, από το Neues Bauen μέχρι το Bauhaus, επιφέροντας μέσα από την «αιτιότητα του μικρού» (G. Bachelard, «Η ποιητική του χώρου»), αλλά και τις καινοτόμους χρήσεις κοινοχρήστων χώρων μία ριζοσπαστική αντίληψη για τη συγκατοίκηση: στην ταράτσα υπήρχαν πισίνα, χώροι για παιδικές δραστηριότητες και δώμα δεξιώσεων, όπου «φιλοξενήθηκαν» μέχρι και Γερμανοί αξιωματικοί τα χρόνια της Κατοχής, όταν στα φωτεινά διαμερίσματά της ο «Μίδας» του στρατηγού Χριστόδουλου Τσιγάντε και η οικογένεια Κύρκου μάχονταν, μαζί με άλλους πατριώτες, για την Απελευθέρωση, ενώ τα υπόγειά της, όπου λειτουργούσε στα μεσοπολεμικά χρόνια χοροδιδασκαλείο, χρησίμευσαν συχνά ως καταφύγιο στους επικείμενους βομβαρδισμούς, που, τραγική ειρωνεία, δεν πραγματοποιήθηκαν στην Κατοχή, στην «ανοιχτή πόλη», αλλά ακολούθησαν στον Εμφύλιο. Αρκεί μία επίσκεψη στην μπλε πολυκατοικία για να ανακαλύψει κανείς, όχι χωρίς μελαγχολία, όλες τις αρετές εκείνης της δημιουργικής γενιάς (πολύ προτού η λέξη γίνει άθυρμα στα κομματικά λεξιλόγια), που έκλεινε μέσα της την Ελλάδα, αλλά γνώριζε και τις προκλήσεις της νεωτερικότητας: φαντασία, έμπνευση και δημιουργικότητα αποτυπώνονται στις λεπτομέρειες του φωτεινού αστικού interieur, αλλά και στον σχεδιασμό των κοινοχρήστων χώρων. Μία διπλή εξώπορτα στον διάδρομο θυμίζει δίφυλλη είσοδο κινηματοθεάτρου, με την ξύλινη επένδυση, τις κάθετες χειρολαβές και το απαραίτητο «φινιστρίνι» (μια ψευδαίσθηση ταξιδιού με πλοίο), που κοσμεί και τις πόρτες του ασανσέρ, τα δύο «κιόσκια» της κεντρικής εισόδου, από τη Θεμιστοκλέους, όπου παλιότερα το ένα στέγαζε καπνοπωλείο και το απέναντι ήταν το θυρωρείο, παραπέμπουν σε γκισέ κινηματογράφου, τα εσωτερικά μπαλκόνια προς τους φωταγωγούς συνδέουν τα αντικριστά διαμερίσματα, καθώς μεσολαβεί ο «ανελκυστήρας υπηρεσίας», η κουζίνα ως «χώρος εργαστηρίου», στα πρότυπα του Werkbund. Ο ογδοντάχρονος βίος της μπλε πολυκατοικίας είναι το άγραφο μυθιστόρημα του αστεακού τοπίου και της πεφωτισμένης, αστικής τάξης, στον αντίποδα του καραγάτσειου «10». Ή, με τα λόγια του Λε Κορμπυζιέ: «C’ est tres beau»! Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_29/12/2013_544401
  18. Μια νέα διαδικασία για την αποσύνδεση των διαμερισμάτων από την κεντρική θέρμανση των πολυκατοικιών και τη σύνδεση με το φυσικό αέριο, αυτόνομα, ορίζει το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος με τον τίτλο «Έλεγχος και προστασία δομημένου περιβάλλοντος». Η αυτονόμηση από την κεντρική θέρμανση μπορεί να γίνει χωρίς να υπάρχει απόφαση της γενικής συνέλευσης,ακόμη και αν η απόφαση είναι αρνητική. Συγκεκριμένα σε διάταξη που υπάρχει στο νομοσχέδιο «Έλεγχος και προστασία δομημένου περιβάλλοντος» ορίζει ότι όποιοι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων θέλουν να αυτονομηθούν από την κεντρική θέρμανση μπορούν να το κάνουν με συγκεκριμένες διαδικασίες. Τι πρέπει να ξέρουν όσοι θέλουν να βάλουν αυτόνομη θέρμανση: Θα συμμετέχουν μόνο σε έκτακτες δαπάνες για τη συντήρηση του κεντρικού καυστήρα. Σε περίπτωση που η γενική συνέλευση πάρει αρνητική απόφαση τότε ο ιδιοκτήτης μπορεί να αυτονομηθεί με δική του δαπάνη. Αναλαμβάνει ο ίδιος την ευθύνη και την επιμέλεια της αποσύνδεσης. Πρέπει να μονώσει τους σωλήνες της κεντρικής θέρμανσης που περνούν από το διαμέρισμά του, χωρίς να θίγει τη θέρμανση των υπολοίπων. Για την εγκατάσταση του νέου συστήματος χρειάζεται πολεοδομική άδεια και ο εξοπλισμός μπαίνει σε χώρο που ανήκει στην ιδιοκτησία του. Είναι υποχρεωμένος να γνωστοποιήσει στους υπόλοιπους ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας, την αποσύνδεση, τον τρόπο που θα περάσουν οι σωλήνες, πότε θα ξεκινήσουν οι εργασίες και πόσο χρόνο θα διαρκέσουν. Απαλλάσσεται από το σύνολο των δαπανών καυσίμου κεντρικής θέρμανσης, αλλά πληρώνει για τη συντήρηση του κεντρικού συστήματος και για την ενδεχόμενη αντικατάστασή του. Το νομοσχέδιο βρίσκεται στη Βουλή και αναμένεται να πάρει ΦΕΚ σε 15 μέρες Πηγή: thetoc.gr
  19. Επί δεκαετίες φορτώναμε στην πολυκατοικία όλα τα στραβά και ανάποδα της αστικής ζωής μας: την πυκνοκατοίκηση, την ακαλαίσθητη τσιμεντοποίηση, την περιβαλλοντική υποβάθμιση, τη συρρίκνωση του δημόσιου χώρου, την ασυνεννοησία με τους γείτονες για τα κοινόχρηστα, την αναπόφευκτη όχληση από θορύβους που προέρχονται από την άλλη πλευρά ενός τοίχου, έως και την αποξένωσή μας. Ομως τα τελευταία χρόνια κάτι έχει αλλάξει. Από τη μία, η πολυκατοικία μετατρέπεται σε «hot» ακαδημαϊκό θέμα, με πρόσφατο παράδειγμα μια συζήτηση που πραγματοποιήθηκε τέλη Ιανουαρίου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, και από την άλλη, πολλοί πολίτες πλέον, ειδικά από την κρίση και έπειτα, σε μια προσπάθειά τους να καταλάβουν την πόλη και άρα τους ίδιους τους εαυτούς τους, αρχίζουν να την αγκαλιάζουν και να την αποδέχονται. «Οσο περνάει ο χρόνος, κάποια πράγματα τα αγαπάμε αναγκαστικά. Η πολυκατοικία είναι στοιχείο της ταυτότητάς μας - για καλό και για κακό», σχολιάζει ο Πάνος Δραγώνας, που συνεπιμελήθηκε τη συζήτηση στη Στέγη. Είναι τελικά άσχημη η πολυκατοικία της αντιπαροχής; «Δεν είναι θέμα ομορφιάς. Κάνουμε το λάθος να συγκρίνουμε την Αθήνα με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Η πολυκατοικία παρήγαγε κάτι νέο, ασχέτως αισθητικής», τονίζει η Ιωάννα Θεοχαροπούλου, επίκουρη καθηγήτρια στο Parsons the New School for Design της Νέας Υόρκης. «Οταν αρχές του 2000 ξεκίνησα το διδακτορικό μου για την Αθήνα, διαπίστωσα ότι είχα κουραστεί να ακούω όλα αυτά τα αρνητικά στερεότυπα που συνδέονταν με αυτήν. Η Αθήνα αναπτύχθηκε με τρόπο αποσπασματικό, ιδιαίτερο, και ως εκ τούτου δεν της λείπει το ενδιαφέρον. Παρότι δεν είναι τέλεια, υπάρχουν σε αυτήν ενδιαφέροντα στοιχεία, και ένα από αυτά είναι η πολυκατοικία. Δεν είναι ο στόχος μου να την ωραιοποίησω, αλλά υπάρχει μια αξία στην κατανόηση του παρελθόντος, της ιστορίας και της κοινωνίας που τη δημιούργησε. Γιατί δεν προσπαθούμε να την καταλάβουμε με τους δικούς της όρους;» Η πολυκατοικία γεννιέται το 1929, οπότε καθιερώνεται ο νόμος περί οριζοντίου ιδιοκτησίας, ο οποίος ουσιαστικά συστήνει την ιδέα της αντιπαροχής, δηλαδή μιας συναλλαγής με φορολογικά προνόμια μεταξύ οικοπεδούχου και εργολάβου (ο πρώτος δίνει τη γη του, με αντάλλαγμα κάποια διαμερίσματα στο οικοδόμημα που θα χτίσει ο δεύτερος). Οι κατασκευαστές και οι αρχιτέκτονες των πρώτων πολυώροφων κτιρίων ανήκουν στην αστική τάξη. Μορφωμένοι και κοσμοπολίτες, ενδιαφέρονται για το καλύτερο δυνατό αρχιτεκτονικό αποτέλεσμα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της περιόδου, δηλαδή της αρχιτεκτονικής του μοντέρνου κινήματος, είναι η μπλε πολυκατοικία του Κυριακούλη Παναγιωτάκου στα Εξάρχεια ή εκείνη της οδού Ζαΐμη των Βαλέντη-Μιχαηλίδη (1933). Η μεγάλη ανοικοδόμηση Μετά τον Εμφύλιο, ο κόσμος εγκαταλείπει την επαρχία και η ζήτηση για στέγαση στην πρωτεύουσα αυξάνεται ραγδαία. Η Αθήνα αναπτύσσεται απότομα και ταχύτατα, χωρίς όμως πολεοδομικό σχεδιασμό. Στη δεκαετίες του ’50 και του ’60 σημειώνεται η έκρηξη του φαινομένου της πολυκατοικίας. «Η αντιπαροχή ήταν μία από τις βασικότερες έννοιες της εποχής. Σήμερα ακούγεται σαν όρος λογιστικός», λέει χαμογελώντας ο Πάνος Δραγώνας. «Επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχει πρόγραμμα εργατικής κατοικίας, το σύστημα της αντιπαροχής είναι ένα κατάλληλο εργαλείο για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της έλλειψης κατοικίας. Το κράτος ουσιαστικά αφήνει τη δυνατότητα στους πολίτες να χτίσουν μόνοι τους τα σπίτια. Χάνει σε χρήματα, αλλά έχει λύσει το πρόβλημα παραγωγής στέγης. Το καθεστώς της αντιπαροχής επίσης δίνει ώθηση στην οικονομία. Μην ξεχνάμε ότι η οικοδόμηση είναι από τους βασικούς πυλώνες της οικονομίας μέχρι και πριν από το ξέσπασμα της κρίσης», συνεχίζει ο κ. Δραγώνας. Η κωμωδία «Τα ντερβισόπαιδα» του Στ. Τατασόπουλου περιγράφει όσα προαναφέρουμε με τον καλύτερο τρόπο. Στην αρχή της ταινίας ακούμε τον αφηγητή που λέει: «Η Αθήνα αλλάζει όψη. Τα παλιά γραφικά αθηναϊκά σπίτια γκρεμίζονται και στη θέση τους υψώνονται τεράστιες μοντέρνες πολυκατοικίες. Σκαπάνες, γερανοί, μηχανήματα, άνθρωποι, εργάζονται για την ανοικοδόμηση. Μια καινούργια πόλις δημιουργείται». Αμέσως μετά βλέπουμε δύο φουκαριάρηδες, τον Τρύφωνα (Φρ. Μανέλλης) και τον Πολύδωρα (Θ. Βέγγος), να πιάνουν δουλειά σε μια οικοδομή. Ο κουρέας της γειτονιάς (Κ. Χατζηχρήστος) τους ρωτάει αν έχουν ξαναχτίσει. Εκείνοι απαντούν: «Αν έχουμε ξαναχτίσει; Η δουλειά μας. Αλλά πρώτη φορά θα χτίσουμε σήμερα». Ο Χατζηχρήστος, κουνώντας αποδοκιμαστικά το κεφάλι του, σχολιάζει: «Κατάλαβα. Αρχίζει η κατεδάφιση της Αθήνας...». Η σκηνή αυτή αποκαλύπτει κι ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο για την πολυκατοικία: το γεγονός ότι είναι ολίγον... χειροποίητη. Οικοδόμος μπορούσε να ήταν ο οποιοσδήποτε, μέχρι και η νοικοκυρά. Η κ. Θεοχαροπούλου μάς αποκάλυψε φωτογραφίες-ντοκουμέντα που αποτυπώνουν γυναίκες να σοβατίζουν τοίχους. «Η πολυκατοικία είναι η διάχυση της κουλτούρας του μητροπολιτικού bricolage», επισημαίνει ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης, αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. «Οι πολυκατοικίες είναι όπως τις οικειοποιήθηκαν οι κάτοικοί τους. Το bricolage δεν είναι προϊόν ενός ανθρώπου, αλλά συλλογικοτήτων». «Η Αθήνα χτίζεται από “κάτω” προς τα “πάνω”. Δεν υπάρχει κεντρικός προγραμματισμός», υπογραμμίζει ο κ. Δραγώνας. «Στο εξωτερικό οι πόλεις σχεδιάζονται από πολεοδόμους. Συνήθως υπάρχει η ζώνη της κατοικίας, η ζώνη του εμπορίου και της εργασίας. Σε εμάς αυτό δεν συνέβη ποτέ. Οι διαφορετικές χρήσεις όμως βρήκαν τη θέση τους μόνες τους». Στο εσωτερικό της πολυκατοικίας στεγάζονται, εκτός από διαμερίσματα, ιατρεία, φροντιστήρια, γραφεία, ενώ στο ισόγειο φιλοξενούνται από ψιλικατζίδικα και φαρμακεία μέχρι βίντεο κλαμπ, επιδιορθώσεις ενδυμάτων, γκαλερί και σινεμά! Ο Richard Woditsch, Γερμανός αρχιτέκτονας και καθηγητής Θεωρίας Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών Georg Simon Ohm της Νυρεμβέργης, βρίσκει την αθηναϊκή πολυκατοικία πολύ γοητευτική. «Είναι μια μοντέρνα τυπολογία, που προσφέρει ένα είδος μεικτής χρήσης: κατοικίες και χώροι δουλειάς στο ίδιο μέρος. Χάρη σ’ αυτήν, το “μέσα” με το “έξω” συνδιαλέγονται». «Η μείξη των χρήσεων και η ώσμωση του δημόσιου και του ιδιωτικού χώρου ανέκαθεν απασχολούσαν τους αρχιτέκτονες και πολεοδόμους. Στην Ελλάδα αυτό συνέβη από μόνο του!» σχολιάζει ο κ. Δραγώνας. «Αυτό είναι από τα θετικά της πολυκατοικίας, ότι βγάζει μια ζωντάνια στο δρόμο». «Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως δεν είναι άσχημη η πολυκατοικία σαν “εφεύρεση”, σαν “τύπος κτιρίου”, αλλά η συνήθης υλοποίησή της. Για παράδειγμα, οι πολυκατοικίες στο Κολωνάκι είναι πολύ όμορφες και ο καθένας θα ήθελε να μένει σε μία από αυτές. Το πρόβλημα είναι πως οι περισσότερες έχουν χτιστεί με σκοπό το μέγιστο κέρδος, χωρίς καμία μέριμνα για την ποιότητα των χώρων», λένε ο Κωνσταντίνος Πανταζής και η Μαριάννα Ρέντζου από το αρχιτεκτονικό γραφείο Point Supreme. Στα πρότζεκτ τους -που περιλαμβάνουν από ακαδημαϊκές μελέτες μέχρι αφίσες και τουριστικά σουβενίρ- περίοπτη θέση κατέχει η πολυκατοικία. Αποκαλύπτουν τις κρυμμένες και αναξιοποίητες δυνατότητες της ελληνικής αυτής «πατέντας», μετατρέποντάς τη σε ποπ icon. «Ολη η πόλη στην ουσία συμβαίνει μέσα στις πολυκατοικίες!» λένε. Η αλλαγή στην κοινωνική γεωγραφία Ανάμεσα στο 1950 και το 1980 χτίστηκαν στην Αθήνα 35.000 πολυκατοικίες, σύμφωνα με τον Θωμά Μαλούτα, καθηγητή Κοινωνικής Γεωγραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο και συνεπιμελητή της συζήτησης στη Στέγη. (Μεταξύ 1951 και 1971 ο πληθυσμός του Δήμου Αθηναίων αυξήθηκε κατά 60%, δηλαδή από 550.000 κατοίκους που ήταν τη δεκαετία του ’50 έφτασαν δύο δεκαετίες αργότερα τους 900.000.) Με την οικοδομική φρενίτιδα η πόλη γέμισε τσιμέντο. «Η δικτατορία, για να αποκτήσει έρεισμα στην κοινωνία, αύξησε τους συντελεστές δόμησης κατά 20%, πράγμα που έδωσε περαιτέρω ώθηση στην οικοδόμηση», πληροφορεί ο ίδιος. «Αν δεις την πολυκατοικία σαν έναν όγκο τσιμέντου, προφανώς θα τη μισήσεις. Αν όμως τη διαβάσεις με διαφορετικό τρόπο, θα την αγαπήσεις. Η επιτυχία της αντιπαροχής είναι ότι απάλυνε τις κοινωνικές ανισότητες». Τι εννοεί; «Πιο ψηλά έμεναν οι ευκατάστατοι, ενώ στους πιο χαμηλούς ορόφους ζούσαν οι λιγότερο ευνοημένες τάξεις». Μέσα από τους κοινόχρηστους χώρους, όπως την είσοδο, το ασανσέρ, το κλιμακοστάσιο, άνθρωποι από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις συνυπάρχουν. Ο θυρωρός, δε, λειτουργεί ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στο ετερόκλητο πλήθος. «Η πολυκατοικία είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το πώς το χτισμένο περιβάλλον μπορεί να επηρεάσει την κοινωνική γεωγραφία, με τρόπους που δεν μπορούσε κανείς να προβλέψει», καταλήγει ο κ. Μαλούτας στη συζήτηση της Στέγης. Το τέλος ή μια νέα αρχή; Η πολυκατοικία της αντιπαροχής έχει και ημερομηνία θανάτου: το 2011. Με το ξέσπασμα της κρίσης, επιβάλλεται στα ακίνητα υψηλή φορολογία, με αποτέλεσμα να καθιστά την οικοδόμηση ασύμφορη. Και ούτε υπάρχει ανάγκη για στέγαση, όπως άλλοτε. «Η πολυκατοικία είναι μια τυπολογία που εξάντλησε τον ιστορικό της κύκλο. Τώρα μας ενδιαφέρει ποιο θα είναι το επόμενο μοντέλο μαζικής κατοίκησης ή, πιο σωστά, ποια θα είναι η εξέλιξη της πολυκατοικίας», λέει ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης. Είναι προφανές ότι στο μέλλον θα υπάρξει απαίτηση για τη μεταμόρφωση των κτιρίων και την προσαρμογή τους στις νέες απαιτήσεις. «Αντί όμως να περιμένουμε κάποιο σεισμό που θα λύσει το πρόβλημα», λέει αστειευόμενος ο Woditsch, «πρέπει οι αρχιτέκτονες και οι πολεοδόμοι να μελετήσουν πώς θα προχωρήσουν στην εσωτερική και την εξωτερική αναβάθμιση και πώς θα μπορέσουν οικοδομικά και κοινωνικά να ανακυκλώσουν αυτό το κτιριακό απόθεμα», συμπληρώνει ο κ. Μαλούτας. Ανδρέας Αγγελιδάκης - Καλλιτέχνης «Χαρακτηρίζει την Αθήνα όσο και η Ακρόπολη» Είναι δύσκολο να κρίνει κανείς τις πολυκατοικίες με αισθητικά κριτήρια, γιατί στο μεγαλύτερο ποσοστό τους η αισθητική ήταν το τελευταίο πράγμα στο μυαλό αυτών που τις έφτιαξαν αλλά και εκείνων που τις κατοίκησαν. Οι πρώτοι είχαν στο μυαλό τους το χρόνο και τα χρήματα. Οι πολυκατοικίες της Αθήνας χτίστηκαν κυρίως στις εποχές της εσωτερικής μετανάστευσης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη μεγάλη φτώχεια που ακολούθησε. Η λύση για τους πιο πολλούς Ελληνες ήταν “να πάνε στην Αθήνα”. Και η λύση στο πού θα μείνουν ήταν η πολυκατοικία, ένα κτίριο που δανείστηκε την ταχύτητα και την οικονομική κατασκευή που πρότεινε ο μοντερνισμός, χωρίς όμως να έχει την πολυτέλεια να δανειστεί και το επίπεδο διαβίωσης που υποσχόταν το αρχιτεκτονικό κίνημα. Παρ’ όλα αυτά, οι πιο πολλοί από εμάς μεγαλώσαμε σε αυτές τις πολυκατοικίες και έχουν γίνει πια τόσο χαρακτηριστικές για την Αθήνα, όσο και η Ακρόπολη. Αν σου αρέσει η Αθήνα, μάλλον σου αρέσει και η πολυκατοικία. Πάνος Δραγώνας Αρχιτέκτων - Αν. καθηγητής Παν/μίου Πατρών «Ο χώρος μας διαμορφώνει» Υπάρχουν διαφορετικές περίοδοι στη σχέση του Αθηναίου και της πολυκατοικίας. Στη δεκαετία του ’50 η πολυκατοικία χαίρει ενθουσιώδους υποδοχής. Είναι το νέο και συνδέεται με τη μόδα και το καινούργιο λαϊφστάιλ. Στα ’70s και ’80s είναι ακόμα νωπή η μνήμη της υπαίθρου. Είναι η περίοδος που αρχίζουν να βγαίνουν τα προβλήματα στην επιφάνεια. Στα τέλη του ’90 υπάρχει νοσταλγία για την ίδια την πόλη. Ο χώρος όμως μας διαμορφώνει, γεννά ταυτότητα. Γι’ αυτό αντιμετωπίζουμε την πολυκατοικία άλλοτε νοσταλγικά και άλλοτε επικριτικά. Εμένα προσωπικά μου αρέσει η πολυκατοικία. Γιώργος Τζιρτζιλάκης - Αν. καθηγητής αρχιτεκτονικής του Παν/μίου Θεσσαλίας «Οι ανθρώπινες σχέσεις υπερέχουν των αισθητικών δογμάτων» Η πολυκατοικία είναι από τα πιο επιτυχημένα μοντέλα μαζικής στέγασης και έγινε χωρίς να το καταλάβουμε. Είναι υβρίδιο της ατομικής κατοικίας και του πώς τα άτομα λειτουργούν σε συλλογικότητες. Ο Κένεθ Φράμπτον, καθηγητής Αρχιτεκτονικής στο Columbia και γνώστης της αθηναϊκής αρχιτεκτονικής, το εξέφρασε σωστά: Η αθηναϊκή πολυκατοικία αναπαράγει το μοντέλο των νησιωτικών οικισμών, που μοιάζουν σαν μικρές κυψέλες, η μία πάνω στην άλλη, οι οποίες επικοινωνούν μεταξύ τους και βοηθούν στο να αναπτύσσονται οι ανθρώπινες σχέσεις. Το ότι είσαι δίπλα σε άλλους ανθρώπους είναι μορφή αλληλεπίδρασης, αλληλεγγύης. Οσον αφορά το θέμα της αισθητικής, η αρχιτεκτονική δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν τέχνη. Προέχει η κατοικησιμότητα. Η σύγχρονη τέχνη μάς δίδαξε ότι οι τρόποι κατοίκησης έχουν ενδιαφέρον από μόνοι τους. Αξίζει λοιπόν να τους παρατηρούμε και να μαθαίνουμε από αυτούς. Οι ανθρώπινες σχέσεις υπερέχουν των αισθητικών δογμάτων. Οπως έλεγε ο Μαρσέλ Ντυσάν, «κάθε σπίτι γίνεται όμορφο όταν γίνεται μέρος της ζωής μας». Αγγελος Φρέντζος - Σχεδιαστής μόδας «Ποτέ δεν έπληξα μένοντας σε πολυκατοικίες» Δεν θα μπορούσα να μείνω σε μονοκατοικία. Ολη μου τη ζωή την έχω περάσει σε πολυκατοικίες, στα Εξάρχεια, στη Ν. Σμύρνη, στην Αγ. Παρασκευή, στο Κολωνάκι. Βρίσκω πολύ πιο ενδιαφέρον το πολυσυλλεκτικό περιβάλλον της πολυκατοικίας, ακόμη κι όταν περνά κάθε ήχος από τους κακομονωμένους τοίχους ή τα παιδιά των από πάνω κάνουν παρέλαση στο κεφάλι σου. Δεν καταλαβαίνω τη συκοφαντία που έχει υποστεί η πολυκατοικία για την ασχήμια της. Θα παραδεχτώ ότι οι δρόμοι στο Παρίσι είναι πιο όμορφοι με την ομοιόμορφη εικόνα τους, αλλά στην Αθήνα το οπτικό ερέθισμα είναι πολύ μεγαλύτερο. Από μια περιποιημένη βεράντα με φυτά μέχρι μια απλωμένη μπουγάδα, τα κρεμασμένα CD για τα περιστέρια και τις μεταλλικές ντουλάπες για σκούπες και σφουγγαρίστρες, οι πολυκατοικίες και κυρίως τα μπαλκόνια τους είναι ενδείξεις για τις ζωές των ανθρώπων μέσα στα διαμερίσματα. Μπορεί να κρύβουν ένα έγκλημα, όπως στον «Σιωπηλό μάρτυρα» του Χίτσκοκ, μια ερωτική ιστορία όπως στους «Απέναντι» του Πανουσόπουλου ή ίσως και τίποτα παραπάνω από μια εκτεθειμένη καθημερινότητα, πάντως δεν με κάνουν να πλήττω. Πηγή: http://www.kathimeri...oikia-agaph-moy Click here to view the είδηση
  20. Είμαι αρχιτέκτονας μηχανικός και θα ήθελα την συμβουλή από συναδέλφους και μη για ένα ιδιωτικό θέμα αρκετά σοβαρό. Η πολυκατοικία των γονιών μου βρίσκεται σε καλή περιοχή των Νοτίων Προαστίων. Σε αυτή την πολυκατοικία στεγάζονται 25 οικογένειες. Το καταστατικό της πολυκατοικίας αναφέρεται πως ο διαχειριστής αν έχει την πλειοψηφία των ψήφων μπορεί να προχωρήσει σε όποια ενέργεια αποφασίσει. Άλλοι ιδιοκτήτες έχουν περισσότερους ψήφους και άλλοι λιγότερους, ανάλογα με τα τετραγωνικά των διαμερισμάτων τους. Ο συγκεκριμένος διαχειριστής καταφέρνει συνεχώς να αποσπά τους περισσότερους ψήφους με αποτέλεσμα να εκλέγεται συνεχώς και να παίρνει πρωτοβουλίες όποτε και αν θέλει χωρίς κανένας να μπορεί να τον μπλοκάρει στις συνελεύσεις. Το αποθεματικό της συγκεκριμένης πολυκατοικίας είναι ένα πενταψήφιο νούμερο που κάποια στιγμή είχε αγγίξει μέχρι και τις 50000 ευρώ! Ο συγκεκριμένος διαχειριστής είναι ιδιοκτήτης μιας εταιρείας χρωμάτων και υλικών. Θα σας πω μέχρι τώρα τι έχω παρατηρήσει : 1. H εταιρεία του ανέλαβε τον εξωτερικό χρωματισμό της πολυκατοικίας χωρίς σκαλωσιές και χωρίς να βγάλει άδεια μικρής κλίμακας. 2. Αυτή η πολυκατοικία έχει δυο υπόγεια γκαράζ των όποιων οι ράμπες και τα πατώματα είναι σε κακή/παλαιού τύπου κατάσταση. Παρόλα αυτά με τέτοιο μεγάλο αποθεματικό, αναγκαίες εργασίες αποκατάστασης των παραπάνω δεν έχουν πραγματοποιηθεί. Αντιθέτως χρέωσε το αποθεματικό με 40000!!! ευρώ για εσωτερικό χρωματισμό της πολυκατοικίας και των γκαράζ και κανένας δεν του είπε τίποτα. Όλα τα υλικά, χρώματα και εργασίες προήρθαν αποκλειστικά από την εταιρεία του 3. Αυτή την στιγμή που μιλάμε έχει αναρτήσει ανακοίνωση (ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ) που ζητεί προσφορές για στεγάνωση της ταράτσας επιφάνειας 700+m2 Επισκέφτηκα προσωπικά το δώμα και παρατήρησα ότι δεν επείγει καμία συντήρηση της και θα το ξαναεπισκεφτω με εξειδικευμένο συνεργείο. Είναι φανερό ότι ο συγκεκριμένος διαχειριστής κατά την άποψη μου "Βάζει συνεχώς χέρι" στο αποθεματικό της πολυκατοικίας χωρίς κανένας να εναντιώνεται. Άλλοι φοβούνται, άλλοι δεν ενδιαφέρονται και υπαρχουν οι συγκεκριμενοι ιδιοκτητες που τον στηριζουν. Ως μηχανικός έχω κρίνει εξαιρετικά δαπανηρές και μη αναγκαίες ότι εργασίες συντήρησης έχει αποφασίσει με αποτέλεσμα να μου έχει δημιουργηθεί έντονα η υποψία ότι ο άνθρωπος αυτός κλέβει με τον δικό του τρόπο το αποθεματικό της πολυκατοικίας. Έχοντας ως όπλο την εταιρεία του που εμπορεύεται οικοδομικά υλικά και την συναίνεση κάποιων εκεί μέσα μεγαλοϊδιοκτητών που για μένα είναι και μεγαλολαμογιων, πλημμελεί συνεχώς χωρίς κανένας να του λέει τίποτα. Η οικογένεια μου με παρακαλά σε όποια ενέργεια προβώ να μην φανεί το πρόσωπο μου και της οικογενείας μου για να μην δημιουργηθούν προστριβές. Θα ήθελα παρακαλώ κάποιος να με συμβουλέψει που θα μπορούσα να απευθυνθώ ώστε να υπάρξει ένας λεπτομερείς έλεγχος υπό ποιες προϋποθέσεις τωρινές και παλιές έχουν ανατεθεί και κοστολογηθεί η εργασίες της πολυκατοικίας. Ένα μικρό πόθεν έσχες που είμαι ως μηχανικός 100% βέβαιος ότι θα αποκάλυπτε αυτό το σοβαρό αδίκημα που διαπράττεται και συγκαλύπτεται σε αυτή την πολυκατοικία για τον συγκεκριμένο διαχειριστή. Σας ευχαριστώ.
  21. Ο ​​τίτλος είναι εμπνευσμένος από την εισήγηση του αρχιτέκτονα καθηγητή Πάνου Δραγώνα στην πλούσια σε σκέψη εκδήλωση με θέμα την «Αθηναϊκή πολυκατοικία», που διοργάνωσε η Στέγη στις 27 Ιανουαρίου. Η πολυκατοικία, ό,τι πιο αθηναϊκό σε εικόνες, συνειρμούς, βιώματα, έχει γίνει, με την πάροδο του χρόνου, εργαλείο για την κατανόηση της ελληνικής κοινωνίας, ένα υλικό ίχνος για το ποιοι είμαστε. Το γεγονός ότι σήμερα η πολυκατοικία είναι ξαπλωμένη στον πάγκο του εργαστηρίου και υποβάλλεται, ενδεχομένως, σε νεκροτομή, μας δείχνει όχι μόνο μια απόσταση χρόνου, αλλά και ένα ψυχικό ρήγμα πόσο μάλλον μια οικονομική αδυναμία. Γιατί η πολυκατοικία εξέθρεψε, μέσα από τις πολλές εκδοχές της, από τις κομψές ιδιόκτητες πολυκατοικίες του Μεσοπολέμου μέχρι τον κλωνοποιημένο πολλαπλασιασμό της, την πορεία εξαστισμού των Ελλήνων οργανώνοντας όλη την κοινωνική κλίμακα σε βάθος γενεών. Αν σήμερα αυτό που στην κοινή γλώσσα ονομάζουμε «πολυκατοικία της αντιπαροχής» –όρος που προϋποθέτει την παρερμηνεία– ανήκει στην πολιτιστική μας κληρονομιά ή όχι, μένει να το δούμε. Το σίγουρο είναι ότι ανήκει στην κυτταρική μας μνήμη. Και πράγματι, η θέα της Αθήνας από τον Λυκαβηττό, π.χ., προκαλεί πάντα δέος. Είναι μια εικόνα που σε προκαλεί να την πιστέψεις ως αληθινή, σαν μια αστική ουτοπία που έχει αποκρυσταλλώσει την έννοια του οπτικού χάους σε ένα αχανές τοπίο μικροϊδιοκτησιών. Αν είσαι γηγενής, σε προκαλεί, η θέα αυτή, να την αρνηθείς σαν συγγενή που ποτέ δεν ενέκρινες, και να την αποδεχθείς, ίσως, δε, και να την εξωραΐσεις, για να φτάσεις στο σημείο ακόμη και να την τυλίξεις με ένα μανδύα ρομαντικού συναισθηματισμού. Η Αθήνα, όμως, αν την κοιτάξουμε από κοντά δεν είναι «χάος», όπως είπε η Ιωάννα Θεοχαροπούλου (επ. καθηγήτρια στο Parsons - The New School for Design). Το γεγονός ότι δεν έχει τη δομική λογική της πόλης της Αναγέννησης ή του Μπαρόκ, δεν την κάνει λιγότερο «ενδιαφέρουσα». Πράγματι, αν αφήσει κανείς τη θέα από ψηλά και την άμορφη μάζα των χιλιάδων ημιτελών στέψεων στις αθηναϊκές πολυκατοικίες, και προσγειωθεί στο επίπεδο του δρόμου, η ζωή αλλάζει. Θυμίζει όσα έλεγε η Jane Jacobs για τις αμερικανικές πόλεις το 1960, για τη μείξη των χρήσεων και την ώσμωση. Αυτή η διάσταση είναι η αφετηρία και για τη ματιά του Richard Woditsch, του Γερμανού καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Georg Simon Ohm της Νυρεμβέργης, που μίλησε γι’ αυτήν ακριβώς τη διάχυση και αλληλεπίδραση του ιδιωτικού και του δημόσιου χώρου στην Αθήνα, από το επίπεδο του δρόμου. Αν αναλογιστεί κανείς ότι ανάμεσα στο 1950 και το 1980 χτίστηκαν στην Αθήνα 34.000 πολυκατοικίες πέντε ορόφων και άνω, όπως είπε ο αρχιτέκτων καθηγητής Θωμάς Μαλούτας, παρουσιάζοντας λεπτομερείς στατιστικές ακτινογραφίες, εύκολα βλέπει κανείς το κύμα κοινωνικής μεταβολής στις μεταπολεμικές δεκαετίες. Η καθημερινότητα από το υπόγειο ή ισόγειο ώς το ρετιρέ επέβαλε, καθόρισε και ενθάρρυνε νέες κάθετες και οριζόντιες τομές και ιεραρχήσεις. Αλλά πλέον, με την πολυκατοικία, όπως την ξέρουμε, να έχει διαγράψει μάλλον τελεσίδικα έναν κύκλο ζωής, μένει να δούμε πώς και πότε θα μπορέσουμε να επεξεργαστούμε έναν τρόπο ανανέωσης ή αντικατάστασης ενός μεγάλου κτιριακού αποθέματος. Πηγή: http://www.kathimeri...ikias-1929-2011 Click here to view the είδηση
  22. Τουλάχιστον 18 άνθρωποι σκοτώθηκαν, επτά τραυματίστηκαν, ενώ ορισμένοι έχουν παγιδευτεί την Τρίτη κάτω από ερείπια, μετά την κατάρρευση πολυκατοικίας στο Κάιρο, όπου πολλά πολυώροφα κτίρια έχουν ανεγερθεί κατά παράβαση των κανόνων δόμησης. Το οκταώροφο κτίριο κατέρρευσε ξαφνικά τη νύχτα στο φτωχό συνοικισμό Ματαρίγια του βορειοανατολικού Καΐρου. Πηγές των υπηρεσιών ασφαλείας εξέφρασαν φόβους ότι ο αριθμός των απωλειών αναμένεται να αυξηθεί, καθώς κάποιοι παραμένουν εγκλωβισμένοι στα συντρίμμια. Οι υπηρεσίες αντιμετώπισης εκτάκτων καταστάσεων, στρατιώτες και περίοικοι αναζητούσαν όλο το πρωί επιζώντες στα συντρίμμια του κτιρίου, στη Ματαρίγια, μια φτωχή και ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη συνοικία της πρωτεύουσας της Αιγύπτου. Σοροί απομακρύνονταν καλυμμένες πάνω σε φορεία και μεταφέρονταν σε ασθενοφόρα που περίμεναν, ενώ μπουλντόζες απομάκρυναν συντρίμμια. Ο Άχμεντ Φάουζι, ένας δημοτικός αξιωματούχος, δήλωσε στην κρατική τηλεόραση της Αιγύπτου ότι μόλις τέσσερις άνθρωποι βγήκαν ζωντανοί από τα συντρίμμια. Η κατάρρευση, πρόσθεσε, προκλήθηκε όταν έγιναν εργασίες χωρίς άδεια στην ταράτσα του κτιρίου για την επέκτασή του. Περιστατικά κατάρρευσης κτιρίων δεν αποτελούν ασυνήθιστο φαινόμενο σε αιγυπτιακές πόλεις, όπου πολλές νέες πολυκατοικίες οικοδομούνται κατά παράβαση των κανόνων ασφαλείας, ενώ οι παλιές δεν συντηρούνται καν. Πάμπολλες πολυκατοικίες έχουν κατασκευαστεί στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα που έχει περισσότερους από 20 εκατομμύρια κατοίκους - κατά παράβαση των πλέον στοιχειωδών κανόνων κατασκευής και μερικές φορές χωρίς οικοδομική άδεια, διαμαρτύρονται οι υπηρεσίες διάσωσης. Πολλοί ιδιοκτήτες προσθέτουν επίσης ορόφους, χωρίς οικοδομική άδεια σε κτίρια ήδη παραμελημένα και ετοιμόρροπα. Πηγή Όμως, πιο σημαντική από την είδηση για το τραγικό συμβάν, θεωρώ ότι είναι η ενημέρωση που μεταδίδουν ξένα πρακτορεία: Σύμφωνα με την Αιγυπτιακή αρχή για τα ατομικά δικαιώματα, 392 περιστατικά κατάρρευσης οικοδομών έχουν καταγραφεί στο διάστημα Ιούλιος 2012 - Ιούνιος 2013... Click here to view the είδηση
  23. Τη διαδικασία για τη διόρθωση τυχόν λανθασμένων εκκαθαριστικών του ΕΝΦΙΑ για όσους δικαιούνται εκπτώσεις από τον φόρο ή και πλήρη απαλλαγή καθορίζε η εγκύκλιος ΠΟΛ.1163/23.07.2015 του υπουργείου Οικονομικών, η οποία δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β 1711 στις 17-08-2015. Σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στο άρθρο 2: "Διαδικασία χορήγησης απαλλαγών ή εκπτώσεων των άρθρων 3 έως και 5 πλην της περίπτωσης ε της παραγράφου 2 της ενότητας Β του άρθρου 4 του Ν. 4223/2013 1. Για την απαλλαγή ακινήτων ή εμπραγμάτων σε αυτά δικαιωμάτων από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ακίνητο έχει υπαχθεί σε φόρο, ενώ απαλλάσσεται, απαιτείται η υποβολή αίτησης στον αρμόδιο προϊστάμενο Δ.Ο.Υ., όπως αυτός ορίζεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 1 της παρούσας, σύμφωνα με το συνημμένο υπόδειγμα 1, με συνυποβαλλόμενα τα κατά περίπτωση απαιτούμενα δικαιολογητικά, τα οποία πρέπει να ισχύουν την 1η Ιανουαρίου του έτους φορολογίας. Η αίτηση αυτή υποβάλλεται ανά αιτία χορήγησης της έκπτωσης ή απαλλαγής. 2. Εφόσον η αίτηση γίνει αποδεκτή εκδίδεται νέα δήλωση ΕΝ.Φ.Ι.Α. - πράξη διοικητικού προσδιορισμού, η οποία κοινοποιείται από τον αρμόδιο προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. κατά τις διατάξεις του άρθρου 5 του Ν. 4174/2013, όπως ισχύει, και αναρτάται ηλεκτρονικά στο λογαριασμό του φορολογουμένου στο ΟΠΣ Περιουσιολόγιο (www.gsis.gr). 3. Εφόσον η αίτηση δεν γίνεται αποδεκτή, εκδίδεται πράξη απόρριψης σύμφωνα με το συνημμένο υπόδειγμα 7 και ενημερώνεται επί αποδείξει ο φορολογούμενος". Επίσης στο άρθρο 3 υπάρχει η "Διαδικασία χορήγησης των προβλεπόμενων από τις διατάξεις του άρθρου 7 και της περίπτωσης ε της παραγράφου 2 της ενότητας Β του άρθρου 4 του Ν. 4223/2013 εκπτώσεων 1. Για τη χορήγηση των εκπτώσεων, που προβλέπονται από τις διατάξεις του άρθρου 7 του Ν. 4223/2013 και της περίπτωσης ε της παραγράφου 2 της ενότητας Β του άρθρου 4 του Ν. 4223/2013, απαιτείται η υποβολή αίτησης στον αρμόδιο προϊστάμενο Δ.Ο.Υ., όπως αυτός ορίζεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 της παρούσας, σύμφωνα με τα συνημμένα υποδείγματα 2 ή 3 κατά περίπτωση με συνυποβαλλόμενα, όπου απαιτείται, τα δικαιολογητικά, τα οποία πρέπει να ισχύουν κατά την 1η Ιανουαρίου του έτους φορολογίας. Η αίτηση αυτή υποβάλλεται ανά αιτία χορήγησης της έκπτωσης ή απαλλαγής. 2. Εφόσον η αίτηση γίνει αποδεκτή, εκδίδεται απόφαση του αρμόδιου προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. σύμφωνα με τα συνημμένα υποδείγματα 4 ή 5 κατά περίπτωση και στη συνέχεια νέα δήλωση ΕΝ.Φ.Ι.Α. - πράξη διοικητικού προσδιορισμού, η οποία κοινοποιείται από τον αρμόδιο προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. κατά τις διατάξεις του άρθρου 5 του Ν. 4174/2013, όπως ισχύει, και αναρτάται ηλεκτρονικά στο λογαριασμό του φορολογουμένου στο ΟΠΣ Περιουσιολόγιο στο TAXISnet. 3. Η απόφαση του προϊσταμένου της παραγράφου 2 του άρθρου 1 της παρούσας είναι δεσμευτική, ως προς τη χορήγηση των εκπτώσεων ή την απόρριψη των αιτήσεων, και για τους λοιπούς αρμόδιους προϊσταμένους Δ.Ο.Υ. της συζύγου ή των τέκνων. Στην περίπτωση κατά την οποία, ως προς τον ΕΝ.Φ.Ι.Α., οι σύζυγοι ή/και τα εξαρτώμενα τέκνα ανήκουν σε διαφορετική Δ.Ο.Υ., η χορήγηση της μείωσης για κάθε δικαιούχο αυτής πραγματοποιείται με βάση την απόφαση του οριζόμενου στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 της παρούσας αρμόδιου προϊσταμένου Δ.Ο.Υ.. 4. Εφόσον το αίτημα για τη χορήγηση των προβλεπόμενων από τις διατάξεις του άρθρου 7 και της περίπτωσης ε της παραγράφου 2 της ενότητας Β του άρθρου 4 του Ν. 4223/2013 εκπτώσεων δεν γίνεται αποδεκτό, εκδίδεται πράξη απόρριψης σύμφωνα με το συνημμένο υπόδειγμα 7 και ενημερώνεται επί αποδείξει ο φορολογούμενος. 5. Η ΠΟΛ.1231/20.10.2014 (ΦΕΚ 2832 Β'), κατά το μέρος που δεν αντίκειται στην παρούσα, παραμένει σε ισχύ. Αιτήσεις που έχουν παραληφθεί από τον αρμόδιο προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. όπως αυτός ορίζεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 της παρούσας, εξετάζονται και, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις, εκδίδεται νέα δήλωση ΕΝ.Φ.Ι.Α. - πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου. Αιτήσεις που έχουν παραληφθεί από τον αρμόδιο προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. για τον ΕΝ.Φ.Ι.Α., εφόσον αυτός δεν είναι αρμόδιος για τη φορολογία εισοδήματος του φορολογουμένου, διαβιβάζονται άμεσα στον αρμόδιο προϊστάμενο Δ.Ο.Υ., όπως αυτός ορίζεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 της παρούσας, για τις δικές του ενέργειες". Στο άρθρο 4 ορίζεται η: "Διαδικασία διόρθωσης φορολογητέας αξίας ακινήτου 1. Σε περιπτώσεις αμφισβήτησης της φορολογητέας αξίας ακινήτων ή των εμπραγμάτων σε αυτά δικαιωμάτων, όπως έχει προσδιοριστεί στη δήλωση ΕΝ.Φ.Ι.Α. - πράξη προσδιορισμού φόρου, και εφόσον τα περιγραφικά στοιχεία του ακινήτου είναι ορθά, ο φορολογούμενος δύναται να υποβάλει στον αρμόδιο προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. αίτηση σύμφωνα με το συνημμένο υπόδειγμα 6. 2. Εφόσον η αίτηση γίνει αποδεκτή, εκδίδεται κατά περίπτωση νέα δήλωση ΕΝ.Φ.Ι.Α. - πράξη διοικητικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. ή δήλωση ΕΝ.Φ.Ι.Α. - πράξη διορθωτικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α., η οποία κοινοποιείται ηλεκτρονικά κατά τις διατάξεις του άρθρου 5 του Ν. 4174/2013, όπως ισχύει, και αναρτάται στο λογαριασμό του φορολογουμένου στο ΟΠΣ Περιουσιολόγιο στο TAXISnet. 3. Εφόσον η αίτηση δεν γίνεται αποδεκτή, εκδίδεται πράξη απόρριψης σύμφωνα με το συνημμένο υπόδειγμα 7 και ενημερώνεται, επί αποδείξει, ο φορολογούμενος. 4. Στις περιπτώσεις στις οποίες η φορολογητέα αξία ακινήτων ή εμπραγμάτων σε αυτά δικαιωμάτων δεν είναι ορθή λόγω λάθους της βάσης δεδομένων του Υπουργείου Οικονομικών, ο αρμόδιος προϊστάμενος Δ.Ο.Υ. ενημερώνει τη Διεύθυνση Εφαρμογής Φορολογίας Κεφαλαίου, η οποία εγκρίνει τη διόρθωση της βάσης δεδομένων από τη Διεύθυνση Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Γ.Γ.Δ.Ε. (Δ.ΗΛΕ.Δ.), ώστε να πραγματοποιηθεί στη συνέχεια ορθή εκκαθάριση του φόρου." Τέλος στο άρθρο περιλαμβάνονται ειδικά θέματα αλλά και υποδείγματα όπως: " 1. Τα υποδείγματα για τη χορήγηση απαλλαγών ή εκπτώσεων, που υποβάλλονται στον αρμόδιο προϊστάμενο Δ.Ο.Υ., επέχουν θέση δήλωσης και, εφόσον γίνουν αποδεκτά, εκδίδεται δήλωση - πράξη διοικητικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α.. 2. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες απαιτείται η πληροφορία του αριθμού παροχής ηλεκτρικού ρεύματος που ήταν ανενεργός καθ' όλη τη διάρκεια του έτους 2013, αυτή λαμβάνεται αποκλειστικά από τα ηλεκτρονικά αρχεία του ΔΕΔΔΗΕ, που έχουν σταλεί στη Δ.ΗΛΕ.Δ.. Αν διαπιστωθεί ότι αριθμός παροχής ηλεκτρικού ρεύματος δεν εμπεριέχεται στα αποσταλθέντα ηλεκτρονικά αρχεία, πραγματοποιείται επικαιροποίηση - ενημέρωση της Δ.ΗΛΕ.Δ. από το ΔΕΔΔΗΕ, μετά από αίτηση του φορολογουμένου.. 3. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν έχει χορηγηθεί ποσοστό έκπτωσης σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 7 του Ν. 4223/2013, κατά την αποδοχή του αιτήματος, χορηγείται το ποσοστό έκπτωσης που αντιστοιχεί στην τελευταία εκδοθείσα, μετά από εμπρόθεσμη δήλωση, πράξη διοικητικού προσδιορισμού του φόρου. 4. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες έχει ήδη χορηγηθεί ποσοστό έκπτωσης σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 7 του Ν. 4223/2013, λαμβάνεται υπόψη το ποσοστό της έκπτωσης που έχει χορηγηθεί με την τελευταία εκδοθείσα πράξη διοικητικού προσδιορισμού του φόρου. Το ποσό που προκύπτει δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό της έκπτωσης που έχει χορηγηθεί με την τελευταία, πριν την αποδοχή του αιτήματος του άρθρου 2, εκδοθείσα πράξη διοικητικού προσδιορισμού του φόρου. 5. Στις περιπτώσεις που, μετά τη χορήγηση των εκπτώσεων/απαλλαγών των άρθρων 3 έως 5 του Ν. 4223/2013, υποβληθεί εκπρόθεσμη τροποποιητική δήλωση, οι χορηγηθείσες εκπτώσεις/απαλλαγές διατηρούνται εκτός από τις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες η απαλλαγή χορηγείται λόγω της γεωγραφικής θέσης του ακινήτου." Τα υποδείγματα μπορείτε να τα δείτε πατώντας εδώ Πηγή: http://www.buildnet....213&artid=16356 Click here to view the είδηση
  24. «Ελεύθεροι» θα είναι πλέον οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων πολυκατοικιών να εγκαταστήσουν αυτόνομα συστήματα φυσικού αερίου στην ιδιοκτησία τους, χωρίς να απαιτείται η έγκριση της πλειοψηφίας των ιδιοκτητών της πολυκατοικίας, σύμφωνα με νομοθετική ρύθμιση που αναμένεται να δώσει σήμερα στη δημοσιότητα ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Μάκης Παπαγεωργίου. Το σημαντικότερο όμως είναι -σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες- ότι στη ρύθμιση προβλέπεται πως όσοι ήδη έχουν εγκαταστήσει αυτόνομη θέρμανση φυσικού αερίου στο διαμέρισμά τους, αλλά και όσοι θα εγκαταστήσουν από εδώ και πέρα, δεν θα υποχρεούνται στις κοινόχρηστες χρεώσεις των κεντρικών θερμάνσεων των πολυκατοικιών τους. Με τη ρύθμιση καταργείται η υφιστάμενη υποχρέωση για έγκριση από την πλειοψηφία της γενικής συνέλευσης της πολυκατοικίας (50%+1) για την αυτόνομη σύνδεση με φυσικό αέριο διαμερισμάτων σε πολυκατοικίες με κεντρική θέρμανση, ανεξαρτήτως καυσίμου (πετρελαίου ή φυσικού αερίου). Ετσι, θα επιτρέπεται στους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων να αποκόπτονται από το δίκτυο της κεντρικής θέρμανσης με πετρέλαιο και να εγκαθιστούν μικρούς λέβητες φυσικού αερίου που θα καλύπτουν τις ατομικές τους ανάγκες, χωρίς να απαιτείται η εξασφάλιση της πλειοψηφίας. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, μοναδική προϋπόθεση για την εγκατάσταση ανεξάρτητου καυστήρα φυσικού αερίου θα είναι η ύπαρξη δικτύου της ΕΠΑ στην οδό όπου βρίσκεται η πολυκατοικία. Οπως έχει ήδη γράψει ο Ελεύθερος Τύπος, πρόκειται για αυτόνομη ανεξάρτητη θέρμανση με φυσικό αέριο, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για μαγείρεμα, αλλά και για ζεστό νερό, την οποία μπορούν να αποκτήσουν οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων. Η ίδια εγκατάσταση, εκτός από θέρμανση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για ψύξη κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η εγκατάσταση δεν απαιτεί μεγάλους χώρους, καθώς το σύστημα λειτουργεί με μία μικρή συσκευή, στο μέγεθος air condition, που τοποθετείται στις βεράντες ή στα μπαλκόνια των διαμερισμάτων. Υπάρχουν, ωστόσο, και συστήματα που μπορούν να λειτουργήσουν και μέσα στα διαμερίσματα, για εξοικονόμηση χώρου, καθώς είναι εντελώς αθόρυβα. Αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν κυρίως σε κατοικίες που δεν διαθέτουν βεράντες ή μπαλκόνια. Το κόστος του συστήματος, μαζί με την εγκατάσταση, κυμαίνεται από 600 έως 1.500 ευρώ, ανάλογα με την ποιότητα της συσκευής. Καθίσταται σαφές ότι η απόσβεση του κόστους γίνεται σε μικρό χρονικό διάστημα, δεδομένου ότι το φυσικό αέριο είναι κατά περίπου 40% φθηνότερο από το πετρέλαιο θέρμανσης. Είναι πολύ εύκολο να εγκατασταθεί σε νεοανεγειρόμενες πολυκατοικίες και οροφοδιαμερίσματα. Το ζήτημα είναι εξαιρετικά σοβαρό, καθώς πολλές πολυκατοικίες δεν προμηθεύονται πετρέλαιο θέρμανσης λόγω της υψηλής τιμής του πετρελαίου και αρκετοί ιδιοκτήτες στρέφονται σε εναλλακτικές πηγές θέρμανσης ή σε κλιματιστικά. Νέα επιβάρυνση Ενα νέο τέλος, εν τω μεταξύ, έρχεται να επιβαρύνει από φέτος τους λογαριασμούς φυσικού αερίου. Πρόκειται για το «μοναδιαίο τέλος ασφαλείας», το οποίο επιβάλλεται για τη διασφάλιση του εφοδιασμού φυσικού αερίου σε περιόδους κρίσης. Στόχος είναι να συγκεντρωθεί κατ’ ανώτατο όριο, στον πρώτο χρόνο εφαρμογής του μέτρου, το ποσό των 9,8 εκατ. ευρώ, το οποίο θα επιμεριστεί στους καταναλωτές, με τα νοικοκυριά να πληρώνουν τη «μερίδα του λέοντος», που μεταφράζεται σε 48 λεπτά ανά 1.000 κιλοβατώρες κατανάλωσης φυσικού αερίου. Σημειώνεται ότι στην Αττική σήμερα η χρέωση του φυσικού αερίου μαζί με τους φόρους ανέρχεται σε 0,06911 ευρώ ανά κιλοβατώρα ή 69,11 ευρώ ανά 1.000 κιλοβατώρες. H υψηλότερη χρέωση, τα 0,48 ευρώ ανά 1.000 κιλοβατώρες, προορίζεται για τους οικιακούς καταναλωτές, στη λογική ότι ανήκουν στην «προστατευμένη» ομάδα χρηστών, για την οποία διασφαλίζεται η παροχή αερίου σε περίοδο κρίσης, εκτός ακραίας κατάστασης. Για όλους τους υπόλοιπους καταναλωτές, το τέλος ασφάλειας εφοδιασμού ανέρχεται σε 0,18 ευρώ ανά 1.000 κιλοβατώρες. Πηγή: http://www.e-typos.c...ai-koinohrista/ Click here to view the είδηση
  25. «Ακάλυπτος 2.0 / Αkalyptos 2.0». Αυτό είναι τ' όνομα του πρότζεκτ που στόχο έχει να βρει τους πρώτους Αθηναίους οι οποίοι θα τολμήσουν να μεταμορφώσουν την πίσω αυλή της πολυκατοικίας τους μαζί με τους γείτονές τους! Αυτούς δηλαδή που θ' αλλάξουν προς το καλύτερο τον ακάλυπτο της πολυκατοικίας τους. Πίσω από το πρότζεκτ ή το εργαστήριο - όπως το χαρακτηρίζουν οι διοργανωτές - είναι η διεθνής ομάδα αρχιτεκτόνων Urbego (αποτελείται από νέους αρχιτέκτονες και πολεοδόμους) και η αρχιτεκτονική ομάδα MICROMEGA μΜ, δύο νέων Ελλήνων αρχιτεκτόνων, του Αλέξανδρου Ζώμα και της Μάρας Παπαβασιλείου που ζουν και εργάζονται στην Αθήνα. Η ομάδα τους μάλιστα αποτελεί τον κόμβο του δικτύου Urbego στην Αθήνα. Οι διοργανωτές καλούν τους πολίτες να δηλώσουν συμμετοχή και να στείλουν αιτήσεις μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου. «Θέλεις να αλλάξεις κάτι στη γειτονιά σου; Βρες τους γείτονές σου από τις απέναντι πολυκατοικίες και μοιράσου το όραμα για ένα διαφορετικό ακάλυπτο, σε κοινή και δημιουργική χρήση» σημειώνουν. Όπως τονίζουν οι αρχιτέκτονες που διοργανώνουν αυτό το ξεχωριστό πρότζεκτ «οι ακάλυπτοι αποτελούν το καλύτερα κρυμμένο δυναμικό της Αθήνας. Η μεταμόρφωση των ακαλύπτων σε χώρους που θα είναι βιώσιμοι και θα αποτελούν το σημείο συνάντησης και δράσης μεταξύ των γειτόνων, θα βελτιώσει τις συνθήκες ζωής των μισών τουλάχιστον κατοίκων κάθε οικοδομικού τετραγώνου». Η συζήτηση για την ενοποίηση των ακαλύπτων κρατά από παλιά - λένε - αλλά δεν έχει προχωρήσει ποτέ σε κάποιο έργο με αντίκτυπο. Ο στόχος είναι αυτό το εργαστήριο να αποτελέσει το πρώτο παράδειγμα από μία σειρά που θα ακολουθήσουν. Πιστεύουμε ότι η Αθήνα μπορεί να αλλάξει, ένα οικοδομικό τετράγωνο τη φορά! Τι μπορούν να κάνουν όσοι ενδιαφέρονται Βημα 1 : Βρες τους γείτονές σου από απέναντι και σκεφτείτε την πιθανότητα να ενοποιήσετε τους ακάλυπτους που συνορεύουν! Βήμα 2 : Συμπλήρωσε την αίτηση συμμετοχής στο http://www.akalyptos-2.org/ μέχρι 20/12/2015! Βήμα 3 : Μέσα από ένα εργαστήριο συμμετοχικού σχεδιασμού, νέοι αρχιτέκτονες θα σε βοηθήσουν να κάνεις το όνειρο πραγματικότητα! Το πρότζεκτ έχει την υποστήριξη, μεταξύ άλλων, του Δήμου Αθηναίων. Πηγή: http://www.tanea.gr/instanea/i-poli-mou/article/5303067/athhna-anazhtoyntai-oi-prwtoi-katoikoi-poy-tha-metamorfwsoyn-ton-akalypto-ths-polykatoikias-toys/
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.