Search the Community

Ο έλεγχος διενεργήθηκε το 2024 από 11 Υπηρεσίες Επιτρόπου και επικεντρώθηκε σε φορείς με μεγάλο εύρος στεγαστικών αναγκών σε όλη την επικράτεια. Τα βασικά ερωτήματα αφορούσαν την αξιοπιστία της καταγραφής των ακινήτων, την τακτική επανεκτίμηση των αναγκών βάσει των σύγχρονων συνθηκών εργασίας και τη διενέργεια αναλύσεων κόστους-οφέλους για την επιλογή των πλέον συμφερουσών δημοσιονομικά λύσεων. Στην έκθεση, αναδεικνύονται τα πορίσματα του ελέγχου που διενήργησε το Ελεγκτικό Συνέδριο επί των συστημάτων που εφαρμόζονται για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών υπηρεσιών του Ελληνικού Δημοσίου, καθώς και νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, όπως οι Υγειονομικές Περιφέρειες της Χώρας, ο e-ΕΦΚΑ, ο ΕΟΠΥΥ και η ΔΥΠΑ. Ο έλεγχος ανέδειξε σοβαρές συστημικές ελλείψεις στη διαχείριση της δημόσιας στέγασης, οι οποίες συνοψίζονται ως εξής: Απουσία Κεντρικού Συντονισμού: Δεν υφίσταται ένας ενιαίος φορέας ή σύστημα που να γνωρίζει συνολικά τα διαθέσιμα ακίνητα του Δημοσίου. Αυτό οδηγεί στο παράδοξο να μισθώνονται ακίνητα ιδιωτών, ενώ σε κοντινή απόσταση μπορεί να υπάρχουν κενά κτίρια άλλων δημόσιων φορέων που μένουν ανεκμετάλλευτα. Στατικότητα απέναντι στις Αλλαγές: Οι στεγαστικές ανάγκες δεν επαναξιολογούνται βάσει των νέων δεδομένων, όπως η ψηφιοποίηση των υπηρεσιών και η καθιέρωση της τηλεργασίας. Πολλές υπηρεσίες συνεχίζουν να καταλαμβάνουν μεγάλους χώρους που πλέον δεν τους είναι απαραίτητοι. Η κατάχρηση μισθώσεων: Η μίσθωση ακινήτων, που από τον νόμο προβλέπεται ως συμπληρωματική λύση, έχει μετατραπεί σε κυρίαρχο μοντέλο στέγασης. Μέσω συνεχών παρατάσεων, το Δημόσιο παραμένει εγκλωβισμένο σε μισθωμένα κτίρια για δεκαετίες, χωρίς να εξετάζει πιο συμφέρουσες μακροπρόθεσμες λύσεις (π.χ. αγορά ή ανέγερση). Ελλιπής Τεκμηρίωση: Διαπιστώθηκε ότι οι αποφάσεις για τη στέγαση συχνά δεν βασίζονται σε εμπεριστατωμένες μελέτες κόστους-οφέλους, αλλά σε αποσπασματικές εκτιμήσεις. Προτάσεις και Συμπεράσματα Η έκθεση υπογραμμίζει ότι η στέγαση των υπηρεσιών δεν είναι απλώς μια διοικητική διαδικασία, αλλά μια κρίσιμη δημοσιονομική παράμετρος. Για τη θεραπεία των προβλημάτων, κρίνεται αναγκαία η δημιουργία ενός πλήρους και αξιόπιστου μητρώου όλων των δημόσιων ακινήτων, η θέσπιση διαδικασιών για την υποχρεωτική συστέγαση υπηρεσιών όπου αυτό είναι εφικτό και η περιοδική επανεκτίμηση των χώρων με βάση τον πραγματικό αριθμό των εργαζομένων και την ψηφιακή εξέλιξη της κάθε υπηρεσίας. Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται: Για την ενίσχυση του κανονιστικού πλαισίου Σύσταση πρώτη: Να εξετασθεί η θεσμοθέτηση της υποχρέωσης συστηματικού προγραμματισμού της κάλυψης των στεγαστικών αναγκών των δημοσίων φορέων, με την κατάρτιση ετήσιου και πολυετούς σχεδίου κάλυψης στεγαστικών αναγκών. Σύσταση δεύτερη: Να εξετασθεί το ενδεχόμενο πρόβλεψης ενός ενιαίου πληροφοριακού συστήματος για την αποτύπωση των στεγαστικών αναγκών, της στέγασης των υπηρεσιών και του αναλυτικού κόστους στέγασης, το οποίο να καλύπτει όλες τις μορφές στέγασης (σε ιδιόκτητο, μισθωμένο, παραχωρημένο ακίνητο κ.λπ.), ενδεχομένως δε και όλους τους φορείς του δημόσιου τομέα. Σύσταση τρίτη: Να εξετασθεί η θεσμοθέτηση μηχανισμού τακτικής και έκτακτης επανεξέτασης των στεγαστικών αναγκών των δημοσίων φορέων. Σύσταση τέταρτη: Να υιοθετηθούν ενιαία και επίκαιρα κριτήρια κτιριολογικών προγραμμάτων και να προβλεφθούν περιοδικές διαδικασίες αναθεώρησής τους. Σύσταση πέμπτη: Να καθορισθεί ο αρμόδιος φορέας, η διαδικασία και τα κριτήρια για την αγορά ακινήτων προς κάλυψη στεγαστικών αναγκών του Δημοσίου. Σύσταση έκτη: Να εξετασθεί η θεσμοθέτηση υποχρέωσης τεκμηριωμένης, προκαταρκτικής στάθμισης όλων των εναλλακτικών λύσεων στέγασης πριν από τη λήψη κάθε σχετικής απόφασης (στέγαση σε ιδιόκτητο, αγορά, ανέγερση, μίσθωση, παραχώρηση χρήσης, συστέγαση), με τυποποιημένη μεθοδολογία. Σύσταση έβδομη: Να εξετασθεί η θέσπιση διαδικασιών και κινήτρων συνεργασίας και ενημέρωσης μεταξύ δημόσιων φορέων για τη συστέγαση υπηρεσιών, την παραχώρηση χρήσης ακινήτων και τη μίσθωση χώρων. Σύσταση όγδοη: Όσον αφορά το Δημόσιο, να επανεξετασθεί η κατανομή των αρμοδιοτήτων σχετικά με τη στέγαση μεταξύ Υπουργείων και Κτηματικών Υπηρεσιών, με στόχο τη μείωση του κατακερματισμού τους και τη διασφάλιση ότι υπάρχει φορέας με συνολική εικόνα και δυνατότητα συντονισμού της στεγαστικής πολιτικής. Για την ενίσχυση των συστημάτων στέγασης των δημοσίων φορέων Σύσταση πρώτη: Να υιοθετηθεί ένα ενιαίο εσωτερικό σύστημα διαχείρισης στεγαστικών αναγκών, βασικά στοιχεία του οποίου πρέπει να αποτελέσουν ο πολυετής και ετήσιος σχεδιασμό της κάλυψης των στεγαστικών αναγκών των υπηρεσιών, η θέσπιση εσωτερικών διαδικασιών και ρόλων για την καταχώριση και επικαιροποίηση των στοιχείων στέγασης, συμπεριλαμβανομένου του αναλυτικού κόστους στέγασης, ιδίως μετά από ουσιώδεις μεταβολές (ανανεώσεις μισθώσεων, μεταστεγάσεις, αλλαγές χρήσης), καθώς και η ενεργής αναζήτηση και η τεκμηριωμένη εξέταση του συνόλου των εναλλακτικών λύσεων πριν επιλεγεί η μίσθωση (στέγαση σε ιδιόκτητα ακίνητα, αγορά, ανέγερση, παραχώρηση χρήσης από άλλον φορέα, συστέγαση). Σύσταση δεύτερη: : Να καθιερωθούν εσωτερικές διαδικασίες τακτικής επανεκτίμησης των αναγκών στέγασης των υπηρεσιών. Σύσταση τρίτη: Να καταρτίζονται κτιριολογικά προγράμματα υποκείμενα σε αναθεώρηση, ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Σύσταση τέταρτη: Η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών να λάβει κάθε δυνατή μέριμνα για την επιτάχυνση της ολοκλήρωσης του Μητρώου Ακίνητης Περιουσίας και για τη διόρθωση των εγγραφών του. Σύσταση πέμπτη: Να παρασχεθεί διευρυμένη πρόσβαση, στις Κτηματικές Υπηρεσίες, στα Υπουργεία και στους φορείς του δημόσιου τομέα επί του συνόλου των ακινήτων που έχουν καταχωρισθεί στο Μητρώο Ακίνητης Περιουσίας. Να εξετασθεί το ενδεχόμενο δημοσιοποίησης συγκεντρωτικών στοιχείων ή στατιστικών αναφορών. Σύσταση έκτη: Η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας να λάβει μέτρα για τη διόρθωση των εγγραφών του Ευρετηρίου Στεγάσεων του Δημοσίου και για την καθιέρωση διαδικασιών για την τακτική και έκτακτη ενημέρωσή του. Ολόκληρη η έκθεση εδώ: https://www.elsyn.gr/sites/default/files/Checks/ΕΚΘΕΣΗ_6_ΣΤΕΓΑΣΗ_ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ.pdf View full είδηση

Με τη στεγαστική κρίση να πιέζει ολοένα και περισσότερο τα νοικοκυριά σε ολόκληρη την Ευρώπη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την Τρίτη (10/3) την πρώτη ολοκληρωμένη έκθεση πολιτικής για την αγορά κατοικίας, θέτοντας έναν οδικό χάρτη παρεμβάσεων που περιλαμβάνει φορολογικά κίνητρα, ταχύτερες πολεοδομικές άδειες και ενίσχυση επενδύσεων σε νέες και ανακαινισμένες κατοικίες. Η έκθεση εγκρίθηκε με 367 ψήφους υπέρ, 166 κατά και 84 αποχές, σηματοδοτώντας την πρώτη επίσημη τοποθέτηση του Κοινοβουλίου για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπιστεί η στεγαστική κρίση που πλήττει τα περισσότερα κράτη-μέλη. Η στεγαστική κρίση έχει γίνει κοινωνική και οικονομική πρόκληση Η έκθεση της Ειδικής Επιτροπής για τη Στέγαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επισημαίνει ότι εκατομμύρια Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν ολοένα πιο δύσκολες συνθήκες διαβίωσης λόγω της έλλειψης προσιτής κατοικίας και της συνεχούς αύξησης των τιμών. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, τα ενοίκια στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν αυξηθεί πάνω από 30% την τελευταία δεκαετία, ενώ η προσφορά κατοικιών δεν ακολουθεί τη ζήτηση, δημιουργώντας σημαντικό έλλειμμα στέγης σε πολλές μεγάλες πόλεις. Ο εισηγητής της έκθεσης Borja Giménez Larraz υπογράμμισε ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει έλλειμμα περίπου 10 εκατομμυρίων κατοικιών, προειδοποιώντας ότι «μια γενιά που δεν μπορεί να αποκτήσει σπίτι δεν μπορεί να χτίσει το μέλλον της». Φορολογικά κίνητρα για αγορά και μακροχρόνια μίσθωση Μεταξύ των βασικών προτάσεων της έκθεσης είναι η εφαρμογή φορολογικών κινήτρων που θα στηρίζουν: τα νοικοκυριά χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος τους αγοραστές πρώτης κατοικίας τη μακροχρόνια μίσθωση αντί των βραχυχρόνιων εκμισθώσεων Οι ευρωβουλευτές ζητούν επίσης τη μείωση φορολογικών εμποδίων – όπως υψηλά τέλη μεταβίβασης – που συχνά δυσκολεύουν την πρόσβαση στην αγορά κατοικίας. Παράλληλα, προτείνεται καλύτερος συντονισμός των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων και αξιοποίηση αδιάθετων πόρων από το Recovery and Resilience Facility για την κατασκευή και ανακαίνιση κοινωνικών και προσιτών κατοικιών. Ταχύτερες πολεοδομικές άδειες και λιγότερη γραφειοκρατία Ένα από τα πιο συγκεκριμένα μέτρα που προτείνει η έκθεση είναι η επιτάχυνση των διαδικασιών αδειοδότησης. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να παρουσιάσει πακέτο απλοποίησης διαδικασιών στον κατασκευαστικό τομέα, με στόχο οι πολεοδομικές άδειες να εκδίδονται εντός 60 ημερών μέσω ψηφιακών διαδικασιών. Η επιτάχυνση των αδειοδοτήσεων θεωρείται κρίσιμη για την αύξηση της οικ οδομικής δραστηριότητας και τη μείωση του κόστους νέων έργων. Ρύθμιση των βραχυχρόνιων μισθώσεων Η έκθεση αναγνωρίζει επίσης τον αυξανόμενο ρόλο των βραχυχρόνιων μισθώσεων στην πίεση που δέχεται η αγορά κατοικίας. Οι ευρωβουλευτές ζητούν η επερχόμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία να εξασφαλίζει ισορροπία ανάμεσα: στην ανάπτυξη του τουρισμού και στη διατήρηση επαρκούς προσφοράς κατοικιών για μόνιμη κατοικία Οι αποφάσεις για τα συγκεκριμένα μέτρα θα συνεχίσουν να λαμβάνονται κυρίως σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες κάθε αγοράς. Περισσότερες επενδύσεις σε κατασκευή και ανακαίνιση Η έκθεση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής βιομηχανίας κατασκευών και ανακαινίσεων. Οι ευρωβουλευτές προτείνουν: ενίσχυση της παραγωγής υλικών κατασκευής στην Ευρώπη επενδύσεις σε βιώσιμες τεχνολογίες κτιρίων καλύτερη εκπαίδευση εργαζομένων στον κατασκευαστικό κλάδο Στόχος είναι να αυξηθεί η παραγωγική ικανότητα του κλάδου ώστε να επιταχυνθεί η δημιουργία νέων κατοικιών και να μειωθεί το κόστος κατασκευής. View full είδηση

Τα τελευταία χρόνια το θέμα της στέγασης επανέρχεται στον δημόσιο διάλογο. Πράγματι, τα στοιχεία δείχνουν ότι για πολλά νοικοκυριά, η στέγαση απορροφά πλέον ένα υπερβολικά μεγάλο μέρος του μηνιαίου τους προϋπολογισμού, αφήνοντας λιγότερα χρήματα για άλλες βασικές ανάγκες. Το πρόβλημα αυτό δεν έπεσε από τον ουρανό. Συνδέεται μεταξύ άλλων με την οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας, τις αλλαγές στην αγορά ακινήτων, την άνοδο του τουρισμού, τις ξένες επενδύσεις, αλλά και με το διαχρονικό πλαίσιο στεγαστικής πολιτικής στη χώρα. Παράλληλα, νέοι παράγοντες, όπως η ενεργειακή κρίση και το αυξημένο κόστος κατασκευών, καθιστούν την κατάσταση ακόμη πιο πιεστική. Η διαΝΕΟσις στο παρελθόν, μέσα από μια δημοσιογραφική καταγραφή, είχε αναδείξει τα κενά και τα αδιέξοδα της στεγαστικής πολιτικής στην Ελλάδα. ­Η στέγαση στην Ελλάδα: Τάσεις, προκλήσεις και προοπτικές (PDF) Η νέα μελέτη της διαΝΕΟσις, η οποία πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το ΙΟΒΕ, με συντονιστή τον Γενικό Διευθυντή του και καθηγητή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νίκο Βέττα, επιχειρεί να χαρτογραφήσει με λεπτομέρεια το οξύ αυτό πρόβλημα και να προτείνει χρήσιμες κατευθύνσεις πολιτικής. Αναδεικνύει τους βασικούς παράγοντες πίσω από αυτό, αλλά και τις ομάδες του πληθυσμού που χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη. Πριν καταλήξει σε προτάσεις, καταγράφει με λεπτομέρεια τα μέτρα που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια και ανατρέχει σε διεθνή παραδείγματα. Πώς φτάσαμε ως εδώ Το ελληνικό στεγαστικό τοπίο εμφανίζει μια έντονη αντίφαση. Από τη μία πλευρά, η αγορά ακινήτων αναπτύσσεται. Οι ξένες επενδύσεις και η τουριστική ζήτηση ενισχύουν τις τιμές και τη δραστηριότητα. Ωστόσο, η ανάπτυξη αυτή συνοδεύεται από ένα αυξημένο κόστος στέγασης και πολλά νοικοκυριά όλο και συχνότερα δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες. Η έλλειψη προσιτής και ποιοτικής στέγης δεν πλήττει μόνο την κοινωνική ευημερία και εντείνει τις ανισότητες, αλλά, επιπλέον, απειλεί την οικονομία με πιο δυναμικό τρόπο. Τα νοικοκυριά μειώνουν άλλες δαπάνες για να πληρώσουν ενοίκια ή δάνεια. Πολλοί πολίτες καθυστερούν πληρωμές, ενώ άλλοι συσσωρεύουν χρέη. Λιγότεροι καταφέρνουν να αποταμιεύσουν. ­ Διαβάστε μια συνοπτική παρουσίαση της μελέτης Πώς φτάσαμε, όμως, ως εδώ; Η οικονομική κρίση μετά το 2008 άλλαξε ριζικά την εικόνα της αγοράς κατοικίας σε πολλές χώρες στον κόσμο, και στην Ελλάδα. Στη διάρκεια της τοπικής, βαθιάς και μακρόχρονης κρίσης, η ανεργία εκτινάχθηκε. Καθώς σχεδόν 1 στους 4 Έλληνες έφτασε να είναι άνεργος, η κατανάλωση μειώθηκε σημαντικά και επομένως, η ζήτηση για κατοικίες. Τότε, οι τιμές των αστικών ακινήτων κατέρρευσαν – ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, οι τιμές είχαν μειωθεί κατά περισσότερο από 30%. Την ίδια περίοδο, οι τράπεζες περιόρισαν δραστικά τη χορήγηση δανείων, όσο πολλοί δανειολήπτες αδυνατούσαν να πληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξήθηκαν απότομα. Σύμφωνα με ανεπίσημες εκτιμήσεις, περίπου 700.000 κατοικίες πέρασαν σε ειδικά επενδυτικά σχήματα και σε εταιρείες διαχείρισης δανείων. Η μακρά και επώδυνη ύφεση αποδυνάμωσε επίσης τον κατασκευαστικό κλάδο. Λιγότερα νέα σπίτια έμπαιναν στην αγορά. Από το 2017 και μετά, η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει. Η ανάκαμψη αυτή συνέπεσε με μια σημαντική άνοδο του τουρισμού – οι επισκέπτες της χώρας αυξήθηκαν κατά ένα τρίτο από το 2010 έως το 2015. Ταυτόχρονα, οι ιδιοκτήτες ακινήτων είχαν στη διάθεσή τους νέους τρόπους να εκμεταλλευτούν την περιουσία τους. Οι χαμηλές τιμές που διαμορφώθηκαν στην κρίση ευνόησαν τη ζήτηση από το εξωτερικό και οι σχετικές επενδύσεις πήραν πολλές μορφές, από τις βραχυχρόνιες μισθώσεις σε τουριστικές περιοχές και τη «Χρυσή Βίζα» για την απόκτηση άδειας διαμονής μέχρι πιο παραδοσιακές εκμεταλλεύσεις. Οι τιμές των κατοικιών τότε άρχισαν να αυξάνονται πιο γρήγορα από τα εισοδήματα των νοικοκυριών, μια πορεία που δεν ανέκοψε ούτε η πανδημία. Από την άλλη πλευρά, η προσφορά κατοικιών δεν φαίνεται να ικανοποιεί τη ζήτηση. Τα στοιχεία δείχνουν μεν ότι η οικοδομική δραστηριότητα ανέκαμψε: Από το 2019 και μετά, οι οικοδομικές άδειες για κατοικίες είναι σταθερά συγκριτικά περισσότερες από ό,τι στο παρελθόν, περίπου 70% του συνόλου (2024). Ωστόσο, χωρίς επιπλέον στοιχεία για κρίσιμα χαρακτηριστικά των νέων αδειών (π.χ. για την τοποθεσία), είναι αρκετά δύσκολο κάποιος να εκτιμήσει την πιθανή επίδρασή τους στις τιμές. Στο μεταξύ, η ενεργειακή κρίση μετά το 2022 αφαίρεσε επιπλέον εισόδημα από τα νοικοκυριά και αύξησε το κόστος των κατασκευών, κάτι που πιθανόν επηρέασε τις τιμές. Τότε, η συζήτηση για την ανάγκη στεγαστικής πολιτικής άρχισε να επανέρχεται ολοένα πιο συχνά στον δημόσιο διάλογο. Η Ελλάδα, σε αντίθεση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, διαχρονικά δεν είχε ιδιαίτερα ισχυρούς θεσμούς που να ασκούν στεγαστική πολιτική. Μέσα στην ευρύτερη κατάρρευση της κρίσης, το 2012, έκλεισε ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ), ο φορέας που πραγματοποιούσε τα πιο μαζικά προγράμματα στέγασης στη χώρα. Πού βρισκόμαστε, όμως, σήμερα; Τι γίνεται ήδη και ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες, ώστε η επανεκκίνηση της στεγαστικής πολιτικής να είναι συνεκτική, γρήγορη και αποτελεσματική; Η κατάσταση σήμερα Τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούν πλέον πολύ μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους για τη στέγαση, και αυτό φαίνεται σε μια σειρά από δείκτες. Το κόστος στέγασης, όπως το μετράει η Eurostat, περιλαμβάνει ενοίκια, δόσεις στεγαστικών δανείων, φόρους ακίνητης περιουσίας και έξοδα ενέργειας και άλλων λογαριασμών. Κατά την περίοδο 2010-2024, ως ποσοστό του εισοδήματος των νοικοκυριών, το κόστος στέγασης ξεπερνούσε σταθερά τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Το 2024, τα ελληνικά νοικοκυριά διέθεσαν 35,5% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 19,2%. Όμως, και η κατεύθυνση αυτής της πορείας μοιάζει ανησυχητική: Από το 2019 έως το 2024, αντίθετα με ό,τι συνέβη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η προσιτότητα της στέγασης στην Ελλάδα μειώθηκε. Ένας ακόμη ενδιαφέρων δείκτης μέσα από τον οποίο φαίνεται το πρόβλημα είναι το ποσοστό υπέρμετρης επιβάρυνσης του κόστους στέγασης. Ο δείκτης αυτός καταγράφει τα νοικοκυριά που δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση, δηλαδή η στέγαση γι’ αυτά αποτελεί ένα δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος. Στην Ελλάδα, τα ποσοστά αυτά επίσης παραμένουν διαχρονικά υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Κορυφώθηκαν στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και ακολούθησε μια μερική υποχώρηση. Στις πόλεις, περίπου 1 στα 3 νοικοκυριά (29,1%) δαπανούν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση. Στην ύπαιθρο, το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 27,7%. Οι δυσκολίες των νοικοκυριών φαίνονται και από άλλους, συναφείς δείκτες. Το 2024, το ποσοστό ατόμων που ζουν σε νοικοκυριά με οφειλές (ενοίκια, στεγαστικά δάνεια, λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και δόσεις αγορών) έφτασε το 42,8% στην Ελλάδα, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 9,2%. Την ίδια χρονιά, περίπου 1 στα 10 ελληνικά νοικοκυριά εμφάνιζε καθυστερήσεις σε πληρωμές στεγαστικών δανείων ή ενοικίων. Τέλος, η ποιότητα της στέγασης αποτελεί σημαντικό ζήτημα: Ένας βασικός δείκτης είναι το ποσοστό του πληθυσμού που ζει σε υπερπλήρη κατοικία. Ο δείκτης αυτός καταγράφει περιπτώσεις όπου οι ένοικοι υπερβαίνουν τον διαθέσιμο χώρο, όπως ορίζεται από συγκεκριμένα πρότυπα. Οι διαχρονικές επιδόσεις της Ελλάδας είναι και εδώ χειρότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με την κατάσταση, όμως, για τα πιο φτωχά νοικοκυριά (με λιγότερο από 60% του διάμεσου εισοδήματος) να έχει βελτιωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Συνδυαστικά, οι παραπάνω δείκτες δίνουν την εικόνα της λεγόμενης «στεγαστικής κρίσης». Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα, παρότι σαφής και αναγνωρίσιμη, δεν αφορά όλους το ίδιο. Ο βαθμός της επιβάρυνσης διαφέρει ανάλογα με το καθεστώς κατοικίας, την ηλικία και το μέγεθος του νοικοκυριού. Οι ενοικιαστές αντιμετωπίζουν την πιο σοβαρή πίεση, καθώς ξοδεύουν πολύ μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους για στέγαση (6 στα 10 νοικοκυριά που νοικιάζουν ξοδεύουν πάνω από 40%) σε σχέση με τους ιδιοκτήτες, ακόμη και σε σχέση με εκείνους που εξοφλούν κάποιο στεγαστικό δάνειο. Όμως, και οι τελευταίοι φαίνεται να αντιμετωπίζουν πρόβλημα. Περίπου τα μισά νοικοκυριά με στεγαστικό δάνειο δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση. Αν και οι ιδιοκτήτες με στεγαστικό δάνειο είναι σχετικά λίγοι, περίπου 7% του συνόλου του πληθυσμού, η επιβάρυνσή τους είναι πολύ σημαντική. Φαίνεται, επίσης, ότι οι ενοικιαστές κατοικούν συχνότερα σε πιο περιορισμένο χώρο. Ένας βασικός δείκτης είναι ο μέσος αριθμός δωματίων ανά άτομο: Στην Ελλάδα, οι ιδιοκτήτες απολαμβάνουν διαχρονικά καλύτερες συνθήκες στέγασης, καθώς σε κάθε ιδιοκτήτη αντιστοιχούν τουλάχιστον 1,2 δωμάτια ανά άτομο. Οι ενοικιαστές βρίσκονται σταθερά σε χαμηλότερα επίπεδα. Ακόμα, το πρόβλημα επηρεάζει δυσανάλογα τους ηλικιακά νεότερους, καθώς διαθέτουν χαμηλότερα εισοδήματα και περιορισμένη περιουσία. Το μέγεθος και η σύνθεση του νοικοκυριού παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο: Τα νοικοκυριά του ενός ατόμου παρουσιάζουν μεγάλη επιβάρυνση, ενώ τα μονογονεϊκά νοικοκυριά είναι σε ακόμη χειρότερη θέση. Σχεδόν 2 στα 3 μονογονεϊκά νοικοκυριά ξοδεύουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση. Όσα επιδεινώνουν το πρόβλημα Για να σχεδιάσει όμως μια κυβέρνηση, ή κάποιοι επιμέρους φορείς, μια αποτελεσματική πολιτική για τη διαχείριση του προβλήματος και την άμβλυνση των επιπτώσεών του, πέρα από τη γενική εικόνα, χρειάζεται συστηματική μελέτη των σημαντικών παραγόντων. Η έρευνα ξεχωρίζει κάποιους από αυτούς, οι οποίοι φαίνεται ότι σχετίζονται με το πρόβλημα, και τους αναλύει διεξοδικά. Οι παράγοντες αυτοί δεν είναι σημαντικοί μόνο επειδή βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση, αλλά και επειδή αποτελούν τις βασικές «περιοχές», όπου θα πρέπει να εστιάσουν οι οργανωμένες, κρατικές ή άλλες, παρεμβάσεις. Στη συνέχεια, μπορείτε να διαβάσετε συνοπτικά κάποιες χρήσιμες πληροφορίες για καθέναν από αυτούς. Ζήτηση από το εξωτερικό Όπως φάνηκε παραπάνω, το πρόβλημα της πρόσβασης σε προσιτή στέγη άρχισε να γίνεται ιδιαιτέρως αισθητό όταν οι κατοικίες στην Ελλάδα άρχισαν να προσελκύουν ισχυρή εξωτερική ζήτηση. Επομένως, αξίζει κάποιος να σταθεί περισσότερο σε αυτό το σημείο. Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνουν ότι οι άμεσες ξένες επενδύσεις στο real estate έφτασαν περίπου τα 2 δισ. ευρώ το 2024. Παρότι ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει κατοικίες και εμπορικά ακίνητα, η έκταση των κεφαλαίων φανερώνει μια έντονη πίεση. Στις ξένες επενδύσεις περιλαμβάνονται και οι αγορές μέσω του προγράμματος Χρυσή Βίζα. Με εξαίρεση την περίοδο της πανδημίας, οι αιτήσεις αυξάνονται σταθερά τα τελευταία χρόνια, ενώ τα σχετικά όρια για το 2024, μετά από αυξήσεις των τελευταίων ετών, διαμορφώθηκαν στις 400.000 ευρώ κατ’ ελάχιστο – σε περιοχές όπως η Αττική και η Θεσσαλονίκη, φτάνουν τις 800.000 ευρώ. Το πρόγραμμα ενίσχυσε σημαντικά τη ζήτηση για ακίνητα και επηρέασε τόσο τις κατοικίες όσο και τα εμπορικά ακίνητα. Όπως σημειώνουν οι συγγραφείς της μελέτης, το αυξημένο ενδιαφέρον για ακίνητα με αξία γύρω από τα όρια της Χρυσής Βίζας μπορεί επίσης να οδηγεί και σε τεχνητές ανατιμήσεις, δηλαδή κάποιοι ιδιοκτήτες να προσαρμόζουν την τιμή που ζητούν, ώστε να υπερβαίνει το σχετικό κατώφλι. Ένας ακόμη παράγοντας πίεσης είναι η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, μέσω πλατφορμών όπως το Airbnb. Στις μεγάλες πόλεις ή σε άλλες περιοχές, που είναι συνήθως σαφώς γεωγραφικά προσδιορισμένες (π.χ. νησιά), πολλές κατοικίες αποσύρονται από τη μακροχρόνια αγορά και ακριβώς αυτή η μείωση της προσφοράς αυξάνει τα ενοίκια και δημιουργεί ευρύτερα προβλήματα, π.χ. με τη στέγαση γιατρών, εκπαιδευτικών, κλπ. Ωστόσο, η «εισαγόμενη» ζήτηση δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές τις δύο μορφές, αλλά αφορά και πιο παραδοσιακές μορφές επενδύσεων και ανάπτυξης κατοικιών. Διαβάστε όλη την έρευνα εδώ: https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2026/01/housing-2026.pdf και συνοπτικά: https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2026/01/housing_brochure_20.01.pdf View full είδηση

Το μεγάλο πρόβλημα της στέγασης στην Ευρώπη και η δημιουργία πολυλειτουργικών χώρων αντανακλώνται, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, στη βραχεία λίστα των υποψήφιων έργων για το αρχιτεκτονικό βραβείο Μις φαν ντερ Ρόε. Εργα «κοινωνικής κατοικίας» που είτε αποκαθιστούν πρώην βιομηχανικά και μνημειακά κτίρια είτε δημιουργούν νέες κατασκευές από οικονομικά υλικά, αποτελούν τις εννέα από τις 40 υποψηφιότητες για το γερμανικό βραβείο με προτάσεις από την πρωτοπόρο Βαρκελώνη, το Βουκουρέστι, το Βερολίνο, τη Βιέννη, το Λινζ και τις Βρυξέλλες. Αν υπάρχει ένα κοινό στοιχείο που μοιράζονται πολλά από τα υποψήφια έργα, αυτό είναι η δημιουργία των χώρων κατοικίας συνήθως γύρω από μια εσωτερική αυλή ή αίθριο. Τα διαμερίσματα εξυπηρετούν τις βασικές ανάγκες των ενοίκων και οι ιδιωτικοί χώροι είναι κατά κανόνα μικροί (από 40 έως 75 τ.μ.) –υπάρχουν και οι εξαιρέσεις– για να εξυπηρετούν μεγάλο αριθμό ατόμων αλλά και να εξασφαλίζουν πρόσβαση σε μεγαλύτερους, κοινόχρηστους χώρους. Βεράντες, αυλές, βιβλιοθήκες, εργαστήρια ελεύθερου χρόνου, κουζίνες, πλυντήρια ή και ξενώνες είναι συνήθως κοινόχρηστα σε μια λογική «κατέχω λίγα, αλλά έχω πρόσβαση σε πιο πολλά». Συνήθως τα υλικά κατασκευής είναι σκυρόδεμα, μέταλλο και ελαφρύ ξύλο για λόγους οικονομίας και αντοχής. Μεταμόρφωση δημόσιου χώρου στο Portas do Mar, Λισσαβώνα. Χαρακτηριστικό αυτής της τάσης είναι το κτιριακό συγκρότημα στην περιοχή Cornellà de Llobregat της Βαρκελώνης. Οι αρχιτέκτονες δημιούργησαν 85 διαμερίσματα σε πέντε ορόφους, σε μια έκταση 2.000 τ.μ., μειώνοντας στο ελάχιστο τους κοινόχρηστους εσωτερικούς διαδρόμους, προκειμένου να αυξήσουν τη δυναμικότητα του κτιρίου. Τα διαμερίσματα έχουν μια τετράγωνη διάταξη (μοιάζουν με μεγάλα δωμάτια ξενοδοχείου), ενώ η ξυλεία που χρησιμοποιήθηκε ήρθε από την κοντινή Χώρα των Βάσκων μειώνοντας το αποτύπωμα της κατασκευής σε εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Ενδιαφέρον έχει και ο τρόπος που επέλεξαν Ισπανοί αρχιτέκτονες να αναστηλώσουν έναν οχυρωματικό πύργο του 13ου αιώνα, ύψους 14 μέτρων. Συμμετοχική διαδικασία Από τα έργα που συνδυάζουν μεικτές χρήσεις ξεχωρίζει το πρότζεκτ Frizz23, το οποίο έχει ήδη βραβευθεί στο Βερολίνο. Οι αρχιτέκτονες εισήγαγαν στην πράξη τη θεωρία της συμμετοχικής διαδικασίας και πρώτα συζήτησαν με τους χρήστες του κτιρίου, κατά κύριο λόγο μικρές μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις και την ευρύτερη γειτονιά και σχεδίασαν το κτίριο των 9.000 τ.μ. για να καλύπτει τις ανάγκες τους. Εργα «κοινωνικής κατοικίας» που είτε αποκαθιστούν πρώην βιομηχανικά και μνημειακά κτίρια είτε δημιουργούν νέες κατασκευές, αποτελούν τις εννέα από τις 40 υποψηφιότητες. Στα πολιτιστικά κτίρια που διαγωνίζονται ξεχωρίζει η ανακαίνιση της νέας Εθνικής Πινακοθήκης του Βερολίνου, η οποία στεγάζεται σε κτίριο που σχεδίασε ο ίδιος ο Μις φαν ντερ Ρόε και μάλιστα είναι το μοναδικό που δημιούργησε μετά την εγκατάστασή του στις ΗΠΑ. Ενδιαφέρον έχει και ο τρόπος που επέλεξαν Ισπανοί αρχιτέκτονες να αναστηλώσουν έναν οχυρωματικό πύργο του 13ου αιώνα, ύψους 14 μέτρων, που κινδύνευε με κατάρρευση. Για τον πύργο της Μερόλα στην περιοχή του Puig-reig δημιουργήθηκε μια ξύλινη κατασκευή που στηρίζει το οικοδόμημα ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει στους επισκέπτες και στους συντηρητές να ανέβουν μέχρι τα ψηλότερα σημεία του. Το ξενοδοχείο «Δεξαμενές» στην Κουρούτα, που γνώρισε μεγάλες δόξες ως οινοποιείο την εποχή της σταφίδας, απέκτησε δεύτερη ζωή από το K-Studio. Μια εντυπωσιακή μεταμόρφωση δημόσιου χώρου που θα μπορούσε να δώσει και μερικές ιδέες στα καθ’ ημάς είναι η αποκατάσταση του Portas do Mar στη Λισσαβώνα της Πορτογαλίας. Πρόκειται για έναν ανοιχτό δημόσιο χώρο δίπλα σε μία από τις μαρίνες της πόλης που είχε καταντήσει ανεξέλεγκτος χώρος στάθμευσης. Μια μεγάλη αρχιτεκτονική ομάδα επανασχεδίασε την πλατεία Portas do Mar και την απέδωσε στους πεζούς, κατασκευάζοντας παράλληλα ένα υπόγειο πάρκινγκ 200 θέσεων με φυσικό και τεχνητό φωτισμό. Ανάμεσα στις υποψηφιότητες υπάρχει και μια ελληνική που είναι και η μοναδική της κατηγορίας Φαγητό/Φιλοξενία. Πρόκειται για το παραθαλάσσιο ξενοδοχείο «Δεξαμενές» στην Κουρούτα της Πελοποννήσου που γνώρισε μεγάλες δόξες ως οινοποιείο την εποχή της σταφίδας και απέκτησε μια δεύτερη ζωή από το K-Studio. Οι αρχιτέκτονες αποκατέστησαν τις μεγάλες τσιμεντένιες δεξαμενές του παλιού οινοποιείου και τις μετέτρεψαν σε σουίτες με μικρές στεγασμένες αυλές. Διατήρησαν ωστόσο τα μεταλλικά σιλό και τα στοιχεία που υποδηλώνουν την προηγούμενη χρήση του χώρου αναδεικνύοντας έτσι την μπρουτάλ αισθητική του. Οι αρχιτέκτονες του πρότζεκτ Frizz23 στο Βερολίνο πρώτα συζήτησαν με τους χρήστες του κτιρίου και μετά προχώρησαν στον σχεδιασμό. Τα 40 έργα επιλέχθηκαν από ένα σύνολο 535 υποψηφιοτήτων και αντιστοιχούν σε 18 χώρες της Ευρώπης πλην της Μεγάλης Βρετανίας. Η περυσινή εκδήλωση για το βραβείο, το οποίο απονέμεται ανά διετία, αναβλήθηκε λόγω του κορωνοϊού και γι’ αυτό τα έργα που διαγωνίζονται δημιουργήθηκαν πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας, η οποία δεν ενθαρρύνει τη χρήση και την επένδυση σε κοινόχρηστους χώρους διαβίωσης και αυτό ίσως είναι μια μελλοντική πρόκληση για τους αρχιτέκτονες. Οι νικητές του βραβείου που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 60.000 ευρώ και χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα ανακοινωθούν την άνοιξη στις Βρυξέλλες. View full είδηση

Το ένα τέταρτο (25,0%) των δαπανών των νοικοκυριών της ΕΕ, αφορούσε το κόστος συνολικό κόστος στέγασης (Στέγαση, νερό, ηλεκτρισμός, φυσικό αέριο και άλλα καύσιμα) μειωμένες όμως κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες (π.μ.) σε σύγκριση με το 2020, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ. «Τρόφιμα και μη αλκοολούχα ποτά» μειώθηκε επίσης μεταξύ των κατηγοριών δαπανών των νοικοκυριών, αντιπροσωπεύοντας το 14,3% των συνολικών δαπανών το 2021. Πέρυσι, η «Μεταφορές» κατετάγη τρίτη στις κατηγορίες δαπανών των νοικοκυριών, αντιπροσωπεύοντας το 12,1% των συνολικών δαπανών, σημειώνοντας αύξηση 0,5 π.μ. Η ίδια τάση σημειώθηκε στις κατηγορίες «Αναψυχή και πολιτισμός», «Εστιατόρια και ξενοδοχεία», «Υγεία» και «Ένδυση και υπόδηση». Το συνολικό μερίδιο των δαπανών τους αυξήθηκε σε 8,0%, 6,6%, 4,7% και 4,2% το 2021 (έναντι 7,8%, 6,0%, 4,6% και 4,1% αντίστοιχα το 2020). Αντίθετα στην Ελλάδα το κόστος στέγασης αφορά στο 21% των συνολικών δαπανών του νοικοκυριού το 18,1% πάει για διατροφή ενώ διπλάσια ποσά από τον μέσο ευρωπαίο ξοδεύουν οι Έλληνες για εστιατόρια και ξενοδοχεία. Να σημειωθεί ότι η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις χώρες με το υψηλότερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης καθώς το 73,3% των πολιτών στην Ελλάδα διαμένουν σε ιδιόκτητο σπίτι, Το ποσοστό αυτό όμως βαίνει μειούμενο καθώς μια δεκαετία πριν, το 2011 το ποσοστό ιδιοκατοίκησης ήταν 78,3% και το 2001 ήταν 79,8%. View full είδηση

Στην τελευταία (28η) θέση των κρατών της Ευρωπαϊκής Ενωσης σε ό,τι αφορά την ποιότητα στέγασης του πληθυσμού κατατάσσει την Ελλάδα έρευνα που διεξήγαγε η γαλλική Fondation Abbé Pierre. Το Ιδρυμα που δημιούργησε ο γάλλος καθολικός ιερέας και φιλάνθρωπος αβάς Πιερ (πέθανε πλήρης ημερών το 2007) κάνει λόγο για «μια εφιαλτική κοινωνική πραγματικότητα που ζει η Ελλάδα» η οποία «αποτυπώνει τις κοινωνικές συνέπειες των προγραμμάτων λιτότητας». Η κατάταξη των χωρών έγινε έπειτα από μελέτη και ανάλυση των στοιχείων που έδωσε στη Fondation Abbé Pierre η Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ενωσης Eurostat για την ποιότητα της κατοικίας στις χώρες της Ευρώπης. Τα στοιχεία αυτά αφορούν ειδικότερα το κόστος της στέγασης, τις οφειλόμενες υποχρεώσεις των ενοίκων όπως π.χ. τα απλήρωτα κοινόχρηστα, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ένοικοι για τη θέρμανση του σπιτιού τους, τις περιπτώσεις συγκατοίκησης δύο οικογενειών στο ίδιο σπίτι και, τέλος, τις συνθήκες υγιεινής, συγκεκριμένα τη «νοσηρότητα» των κατοικιών. Η έρευνα λαμβάνει επίσης υπόψη της το ποσοστό των αστέγων στην κάθε χώρα, «εκείνων που δεν διαθέτουν σταθερή κατοικία», όπως τους καθορίζει συγκεκριμένα. Μεταξύ των καλύτερων επιδόσεων σε ό,τι αφορά την ποιότητα της στέγασης στην Ευρώπη έχουν το Λουξεμβούργο και η ιδιαιτέρως πληγείσα από την παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση Ιρλανδία, η οποία εκμεταλλεύθηκε «μια σημαντική πτώση στις τιμές των ακινήτων και μια τεράστια μείωση των οφειλόμενων στεγαστικών δανείων». Η Ιρλανδία άλλωστε ακολουθεί «μια φιλόδοξη στρατηγική για την αρωγή των αστέγων»αναφέρει χαρακτηριστικά η έρευνα και με θλιβερές αναγωγές ενθυμούνται οι Ελληνες ότι η Ιρλανδία είναι μία από τις τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες που υποχρεώθηκαν από τους δανειστές τους να υιοθετήσουν Μνημόνιο και επίσης ότι η χώρα αυτή ήταν τη δεκαετία του 1980 μία από τις τέσσερις φτωχότερες χώρες της ΕΟΚ (οι άλλες ήταν η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία) για τις οποίες ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε πετύχει την ειδική χρηματοδότηση από τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ). Πρώτη στην κατάταξη της Fondation Abbé Pierre (πρόκειται για την 21η ετήσια πανευρωπαϊκή έκθεση για την ποιότητα της στέγασης που πραγματοποιεί το Ιδρυμα) βρίσκεται η Φινλανδία και αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Στις πρώτες θέσεις βρίσκονται επίσης οι άλλες σκανδιναβικές χώρες και η Γερμανία. Σε γενικές γραμμές το Ιδρυμα σημειώνει πως«τα καλύτερα αποτελέσματα σε ό,τι αφορά την ποιότητα της στέγασης εμφανίζουν οι χώρες με ισχυρό κράτος πρόνοιας». Η Γαλλία σκαρφάλωσε από τη 12η στη 10η θέση «χάρη κυρίως στα επιδόματα στέγασης που χορήγησε και τα οποία επέτρεψαν σε πολλά νοικοκυριά να ρίξουν το κόστος ενοικίου που καταβάλλουν κάτω από το 40% ως ποσοστό επί του εισοδήματός τους», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Στους αντίποδες η Βρετανία υποχώρησε οκτώ θέσεις και, ενώ το 2015 μοιραζόταν τη 12η θέση με τη Γαλλία, εφέτος έπεσε στην 20ή θέση «κυρίως εξαιτίας της μείωσης των προϋπολογιζόμενων δαπανών για τα επιδόματα στέγασης που λαμβάνουν τα χαμηλότερα εισοδήματα». Η Fondation Abbé Pierre σημειώνει, τέλος, τα προβλήματα υγείας που μπορεί να προκαλέσει στον πληθυσμό μιας χώρας η κακή ποιότητα της στέγασής του. Τα συμπτώματα της κακής στέγασης δεν αργούν να εμφανιστούν στον πληθυσμό και αυτά είναι μεταξύ άλλων η έξαρση των αλλεργιών, της βρογχίτιδας, των αναπνευστικών προβλημάτων, της κατάθλιψης και του στρες. Οσο για τους μη διαθέτοντες μόνιμη στέγη, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν είναι ακόμη μεγαλύτερα αφού είναι περισσότερο εκτεθειμένοι σε βαριές ψυχολογικές και σωματικές ασθένειες που οφείλονται εν πολλοίς στη χρήση ναρκωτικών ουσιών και στην κατάχρηση αλκοόλ. Γι' αυτό και το προσδόκιμο ζωής των αστέγων κυμαίνεται στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης από τα 50 ως τα 60 έτη. Πηγή: http://news.in.gr/gr...?aid=1500098243 Click here to view the είδηση

Εμπορευματικά κοντέινερ που δεν χρησιμοποιούνται πλέον μπορεί να αποτελέσουν τη λύση σε προβλήματα στέγασης χαμηλού κόστους σε όλο τον κόσμο. Ένα πρωτότυπο πρότζεκτ εφαρμόζεται αυτή την περίοδο στο λιμάνι της Κοπεγχάγης. Ονομάζεται Urban Rigger, έχει ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα και επιπλέει στο νερό. Έχει έκταση 300 τ.μ. και υπάρχουν δώδεκα ξεχωριστοί κοιτώνες με μπάνιο και κουζίνα, χώρος μπάρμπεκιου και ταράτσα για κοινή χρήση. Ο διευθύνων σύμβουλος και ιδρυτής της εταιρίας, Κιμ Λάουντρουπ, είχε αυτή την ιδέα φτηνών χώρων στέγασης, που προορίζονται για φοιτητές: «Το πρόβλημα είναι οι τιμές στα οικόπεδα στο κέντρο της πόλης έχουν φτάσει σε γελοία επίπεδα. Και όταν αυτά πωλούνται, πωλούνται για να γίνουν πανάκριβα διαμερίσματα ή για επιχειρηματική στέγη. Όπου διατίθεται ένα κομμάτι γης στο κέντρο, είναι πανάκριβο». Η αναδιαμόρφωση κοντέινερ για να γίνουν κατοικίες είναι μια ιδέα που γεννήθηκε στην Καλιφόρνια τη δεκαετία του ’70. Σήμερα όμως υπάρχουν διάφορες τεχνολογικές καινοτομίες, όπως για παράδειγμα αυτή που αφορά το σύστημα θέρμανσης. Χρησιμοποιείται το νερό που υπάρχει τριγύρω, ενώ στη στέγη έχουν τοποθετηθεί φωτοβολταϊκά πάνελ. Η επανάχρηση των εγκαταλειμμένων κοντέινερ μας γλιτώνει από ενέργεια και από την ανάγκη ανακύκλωσής τους. Σύμφωνα με τον Λάουντρουπ, γλιτώνουμε 1.100 τόννους CO2. «Οι φοιτητές και οι νέοι είναι το μέλλον μας. Το γεγονός ότι μπορούν να έχουν υψηλότερη μόρφωση, είναι κάτι που μας παροτρύνει κι εμάς, να τους εμπνεύσουμε για να προχωρήσουν. Αυτοί είναι που πρόκειται να λύσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε» τονίζει ο διευθύνων σύμβουλος. Είναι μια ιδανική λύση για την Κοπεγχάγη, που θεωρείται η όγδοη ακριβότερη πόλη στον κόσμο, όσον αφορά την κατοικία, ιδιαίτερα μάλιστα καθώς η Δανία έχει μια από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές ακτογραμμές. http://gr.euronews.c...ow-cost-housing Πηγή: http://polytexnikanea.gr/WP3/?p=46861 Click here to view the είδηση

Τρεις νέοι Έλληνες αρχιτέκτονες, ο Στρατής Σκοπελίτης, η Μαρία Χριστούλια και ο Αλέξανδρος Βαλσαμίδης, κέρδισαν το πρώτο βραβείο σε διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Οι τρεις αρχιτέκτονες εμπνεύστηκαν από ένα φλέγον ζήτημα της ελληνικής πραγματικότητας, αυτό της αστεγίας, και η λύση που πρότειναν έλαβε την πρώτη θέση. «Πώς μπορεί η Αρχιτεκτονική να απευθυνθεί στους άστεγους;» ήταν το κύριο ερώτημα του διαγωνισμού με τίτλο «Tiny Home Community Competition», που προκήρυξε ο αμερικανικός οργανισμός «Activate14», μια πρωτοβουλία του Αμερικάνικου Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής και του Κέντρου για την Αρχιτεκτονική και το Ντιζάιν, με στόχο την ενίσχυση του κοινωνικού ρόλου της Αρχιτεκτονικής. Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ, το θέμα του διαγωνισμού αφορούσε στη δημιουργία ενός τύπου κατοικιών με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (προκατασκευασμένες, βιώσιμες, οικονομικά προσιτές λύσεις) που θα φιλοξενήσουν τους άστεγους της πόλης Ράλεϊ, στη Βόρεια Καρολίνα. Ζητήθηκε δε από τους συμμετέχοντες να καταθέσουν ιδέες για τον σχεδιασμό δώδεκα μικρών σπιτιών, έκτασης δώδεκα τετραγωνικών μέτρων το καθένα, σε ένα οικόπεδο που βρίσκεται στα περίχωρα του Ράλεϊ. Η φιλοσοφία του διαγωνισμού ήταν, ότι τα σπίτια αυτά θα έχουν μεταβατικό χαρακτήρα, προκειμένου να είναι ο ενδιάμεσος κρίκος ανάμεσα στην αστεγία και στη μόνιμη διαμονή, και άρα να στεγάσουν όσους δεν έχουν πού να μείνουν, συμβάλλοντας παράλληλα στην αποκατάσταση των σχέσεων των αστέγων με τον κοινωνικό ιστό. Η Μαρία Χριστούλια, ο Αλέξανδρος Βαλσαμίδης και ο Στρατής Σκοπελίτης, συνιδρυτές της αρχιτεκτονικής ομάδας «Riza3architects» και μέλη της εταιρείας «ΑΕΝΑΟΣ Α.Τ.Ε.», υπέβαλαν συμμετοχή και κατάφεραν να λάβουν το πρώτο βραβείο ανάμεσα σε 100 και πλέον προτάσεις από όλον τον κόσμο. Όπως ανέφερε η κριτική επιτροπή για την ελληνική πρόταση, «αυτό ήταν ένα έργο που θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά». Και αναλύοντας το σκεπτικό της επισήμαινε: «Αυτό το πρότζεκτ είχε τον καλύτερο συνδυασμό της οργάνωσης του χώρου, της χρήσης των κατάλληλων κατασκευαστικών μεθόδων και υλικών και του άρτιου σχεδιασμού των μονάδων κατοικίας. Η προσέγγιση του θέματος ήταν ευαίσθητη στην κλίμακα και τη σύσταση της κοινότητας και σκεφτήκαμε ότι θα τονώσει τη γειτονιά. Οι σχεδιαστές παρουσίασαν μια ισχυρή αίσθηση αστικής ευαισθησίας στις ανάγκες του ατόμου και της κοινωνίας». «Στην Ελλάδα βλέπουμε καθημερινά το ζήτημα της αστεγίας που έθιγε ο διαγωνισμός και γι' αυτό επιλέξαμε να δηλώσουμε συμμετοχή και να δουλέψουμε επάνω σε ένα πρόβλημα σοβαρό σε ελληνικό και σε παγκόσμιο επίπεδο» παρατηρεί μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Στρατής Σκοπελίτης. Οι αρχιτέκτονες δεν είχαν τη δυνατότητα να επισκεφθούν το Ράλεϊ, ωστόσο μέσα από τη διερεύνηση της ιστορίας, των τοπικών παραδόσεων, της κοινωνικής δομής και των κλιματολογικών συνθηκών της περιοχής διαπίστωσαν ότι παρουσιάζει πολλά κοινά σημεία με την Ελλάδα. Και μπορεί ο διαγωνισμός να αφορούσε στη δημιουργία μιας κοινότητας αστέγων στη Βόρεια Καρολίνα, ωστόσο, όπως εξηγεί ο κ. Σκοπελίτης, η νικητήρια πρόταση θα μπορούσε να έχει εφαρμογή και στην Ελλάδα και να δώσει λύσεις στα κοινωνικά προβλήματα της χώρας. Η ελληνική πρόταση Οι αρχιτέκτονες σχεδίασαν μια κοινότητα που ανοίγεται στην κοντινή γειτονιά και υποστηρίζει τη σύνδεση με τον αστικό ιστό. Η κοινότητα απαρτίζεται από τέσσερις γειτονιές, με τρία σπίτια η κάθε μία. Το κοινόχρηστο κτίριο τοποθετείται κεντρικά στο οικόπεδο και στεγάζει μια κουζίνα, ένα χώρο δραστηριότατων, ένα χώρο μελέτης - βιβλιοθήκη, αποδυτήρια και μπάνια. Γύρω από τα κτίρια βρίσκονται περιβόλια, την καλλιέργεια των οποίων θα αναλάβουν οι κάτοικοι. Ο σχεδιασμός ενός περάσματος που διατρέχει όλο το οικόπεδο, περνώντας δίπλα από τα περιβόλια και διαπερνώντας το κοινόχρηστο κτίριο, σε συνδυασμό με τον προσανατολισμό των σπιτιών, που βλέπουν στο δρόμο, δημιουργούν το απαραίτητο άνοιγμα της κοινότητας προς την πόλη. Το πέρασμα και το κοινόχρηστο κτίριο αρθρώνονται κατά τρόπο τέτοιο που καλεί τους κατοίκους να συναθροίζονται, συνδιοργανώνοντας κοινωνικές δραστηριότητες. Ταυτόχρονα η διάταξη των κοινόχρηστων χώρων του κτιρίου καθώς και η σχέση τους με το δρόμο είναι τέτοια, ώστε να εξισσοροπεί την έκθεση στο δημόσιο μάτι και να προστατεύει τους χρήστες από το να θεωρηθούν ως ιδρυματοποιημένος πληθυσμός. Πηγή: http://www.lifo.gr/now/greece/76708 Click here to view the είδηση

Από τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση PRAKSIS (www.praksis.gr) δημοσιοποιήθηκε η ακόλουθη πρόσκληση ενδιαφέροντος που αφορά τη μίσθωση κατοικιών σε πρόσφυγες, η οποία έχει αναρτηθεί και στην σελίδα της ΠΟΜΙΔΑ: "Το Σωματείο PR.A.K.S.I.S στα πλαίσια του Προγράμματος «RELOCATION SCHEME AND EMERGENCY REPORT» αναζητά προς μίσθωση διαμερίσματα, μονοκατοικίες σε όλη την Αττική με προδιαγραφές φιλοξενίας από 4 έως 6 άτομα. Να είναι άνω των 60 τ.μ, σε καλή κατάσταση, άμεσα διαθέσιμα, χωρίς οφειλές σε ΔΕΚΟ και κληρονομικές εκκρεμότητες. Μετά την εκδήλωση ενδιαφέροντος, ιδιωτών - ιδιοκτητών, επαγγελματιών και εταιρειών διαμεσολάβησης θα υπάρξει επιτόπια εκτίμηση και αξιολόγηση από ειδικευμένη ομάδα της PR.A.K.S.I.S. προκειμένου να εισηγηθούν την μίσθωση των ακινήτων. Περισσότερες πληροφορίες από τον υπεύθυνο ανεύρεσης ακινήτων Σταματονικολό Γεώργιο στο τηλ.210 5205200 και [email protected]». Επειδή το πρόγραμμα αυτό που αφορά την προσωρινή στέγαση προσφύγων για το διάστημα που παραμένουν στη χώρα μας έως ότου μετακινηθούν προς άλλες χώρες, μπορεί πιθανώς να ενδιαφέρει ιδιοκτήτες κατοικιών που είναι μέλη της ΠΟΜΙΔΑ, ιδίως κατά την περίοδο αυτή που η μισθωτική αγορά έχει τα γνωστά προβλήματα, η οργάνωση ζήτησε από τους υπεύθυνους της οργάνωσης περισσότερες πληροφορίες και διευκρινίσεις, από τις οποίες προκύπτουν τα εξής: -Χρηματοδότης του προγράμματος είναι η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ. -Οι μισθώσεις θα είναι διάρκειας κατ' αρχάς έως 31/12/2016 και τα μισθώματα προκαταβάλλονται. Το μισθωτήριο συμφωνητικό έχει ως βάση του το πρότυπο μισθωτήριο κατοικίας της ΠΟΜΙΔΑ. -Η Οργάνωση θα μισθώνει κατά κανόνα ένα διαμέρισμα σε κάθε πολυκατοικία. -Θα μισθώνονται κενές κατοικίες, για τις οποίες η οργάνωση αναλαμβάνει να εγκαταστήσει την απαιτούμενη οικοσκευή. Στις επιπλωμένες κατοικίες θα καταγράφονται τα υπάρχοντα έπιπλα και ηλεκτρικές συσκευές για να επιστραφούν στον ιδιοκτήτη μετά τη λήξη της μίσθωσης. -Το μίσθωμα θα ανέρχεται κατ΄ανώτατο όριο στο ποσό των 400 ευρώ μηνιαίως για κατοικίες μεγάλου εμβαδού, το οποίο θα κλιμακώνεται προς τα κάτω ανάλογα με την επιφάνεια, την κατάσταση και τα χαρακτηριστικά κάθε προσφερόμενης κατοικίας. -Με το συμφωνητικό η PRAKSIS αναλαμβάνει πέραν του ενοικίου και τις δαπάνες κοινοχρήστων και ΔΕΚΟ καθώς και την αποκατάσταση τυχόν ζημιών που μπορεί να προκύψουν. -Η μίσθωση θα δηλώνεται στο TAXISNET. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρχει ενεργειακό πιστοποιητικό και πιστοποιητικό ηλεκτρολόγου σε ισχύ. Πέραν αυτών, διευκρινίστηκαν και τα εξής: -Κατά τη διάρκεια της μίσθωσης μπορεί να υπάρξει εναλλαγή των ενοίκων καθώς οι πρώτοι θα προωθούνται σε άλλες χώρες και θα αντικαθίστανται από νέους που εισέρχονται στην Ελλάδα. -Στην περίπτωση στέγασης περισσότερων από μιας οικογενειών, λαμβάνονται υπόψη τα θρησκευτικά κλπ. χαρακτηριστικά τους ώστε να μην υπάρχουν εστίες προστριβών μεταξύ τους. -Σε κάθε μίσθωση ορίζεται υπεύθυνος ελεγκτής από το Σωματείο PRAKSIS με τον οποίο ο κάθε εκμισθωτής μπορεί να επικοινωνεί ανά πάσα στιγμή για οποιοδήποτε ζήτημα. - Στελέχη και εθελοντές της οργάνωσης θα πραγματοποιούν αιφνιδιαστικούς ελέγχους στις μισθωμένες κατοικίες για τυχόν στέγαση ξένων ή άγνωστων ατόμων, οι δε τυχόν παραβάτες θα αποβάλλονται από αυτές". Πηγή: http://www.buildnet....213&artid=17928 Click here to view the είδηση

Σε μια χώρα που ο πληθυσμός της είναι 1,3 δις. άνθρωποι δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι μια πόλη της έχει τόσους κατοίκους όσο μιας ολόκληρης χώρας. Πρόσφατα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το αρμόδιο γραφείο του Πεκίνου δείχνουν ότι ο πληθυσμός της πρωτεύουσας της Κίνας αυξήθηκε σχεδόν κατά μισό εκατομμύριο κατοίκους το 2013 φθάνοντας τα 21,15 εκατ. Οσο δηλαδή σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού της Αυστραλίας! Σύμφωνα με τα στοιχεία διαπιστώνεται επίσης ότι στην πόλη του Πεκίνου βρήκαν «σπίτι» περισσότεροι από 8 εκατομμύρια μετανάστες οι οποίοι σήμερα αποτελούν περίπου το 40% του γενικού πληθυσμού. Τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν νωρίτερα μέσα στη χρονιά από το αρμόδιο γραφείο της Σαγκάης εμφανίζουν αύξηση του γενικού πληθυσμού κατά περίπου 350.000 (σχεδόν όλος ο πληθυσμός της Βόρειας Κορέας) συμπεριλαμβανομένων περίπου 10 εκατομμυρίων μεταναστών. Τεχνικά η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της χώρας είναι η περιφέρεια Chongqing με πληθυσμό πάνω από 29,7 εκατομμύρια. Το Chongqing καταλαμβάνει μια τεράστια έκταση στην ύπαιθρο και συγκεκριμένα πέντε φορές μεγαλύτερη απ’ ότι το Πεκίνο και 13 φορές μεγαλύτερη από την Σαγκάη. Μοιάζει, δηλαδή, περισσότερο με μια πόλη παρά με μια επαρχία της Κίνας. Πρόβλημα η στέγαση Εκτός από το μεγάλο «αγκάθι» του υπερπληθυσμού αλλά και της μόλυνσης του περιβάλλοντος ένα ακόμη «σκόπελο» που πρέπει να ξεπεράσει η χώρα είναι η στέγαση των δισεκατομμυρίων ντόπιων και μεταναστών κατοίκων. Αν και οι κατασκευές νεόδμητων κατοικιών μειώθηκαν τους πρώτους πέντε μήνες του έτους κατά 19% σε σχέση με πέρυσι, παρουσιάζοντας πρώτη φορά πτώση σε δυο χρόνια, άνθρωποι της αγοράς μιλούν για σταδιακή βελτίωση του real estate. Μιας αγοράς με πολλές προοπτικές, αλλά και με πολλές «παγίδες» όπως αναφέρουν. Ο τομέας των ακινήτων, αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 15% της οικονομίας της Κίνας και επηρεάζει έμμεσα περίπου 40 ακόμη τομείς. «Αν η αγορά ακινήτων συνεχίσει να είναι ‘παγωμένη’ οι αρχές θα πρέπει να καταβάλλουν μεγαλύτερες προσπάθειες για να διαχειριστούν μια ευρύτερη οικονομική επιβράδυνση» λέει ο Lv Fengyong, ερευνητής στην Κινεζική Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών (CASS) σε «δεξαμενή σκέψης» (think-tank) που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο Πεκίνο. Ο επενδυτικός οίκος Moody’s τον περασμένο μήνα μείωσε τις προοπτικές για τον κλάδο των ακινήτων στην Κίνα σε «αρνητικές» (negative) από «σταθερές» (stable) σημειώνοντας παράλληλα επιβράδυνση του ρυθμού αύξησης των πωλήσεων. Πηγή: http://www.ered.gr/c..._/#.U6QWO_l_tc8 Click here to view the είδηση

Τις δραματικές μεταβολές που επέφερε η κρίση στην ελληνική κοινωνία, διαπιστώνει μελέτη που δημοσιεύεται στο Οικονομικό Δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος. Μεταξύ άλλων διαπιστώνεται υποβάθμιση της ποιότητας διαβίωσης των νοικοκυριών, δραματική αύξηση των νοικοκυριών που διαβιούν σε παράγκες και υπερδιπλασιασμός των νοικοκυριών με εισοδήματα κάτω των 750 ευρώ μηνιαίως. Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας για την περίοδο 2008-2012, "σημαντικός είναι ο αριθμός των νοικοκυριών που έχει υποστεί αρνητική μεταβολή στη στεγαστική του κατάσταση, ενώ αρκετά νοικοκυριά τελούν υπό καθεστώς δυνητικής επισφάλειας ως προς τη δυνατότητα διατήρησής της, είτε λόγω των οικονομικών βαρών επί των ιδιόκτητων κατοικιών τους είτε γιατί διαβιούν σε παραχωρημένες κατοικίες, των οποίων η παραχώρηση δύναται να σταματήσει να υφίσταται". Αιτίες είναι η μείωση των εισοδημάτων και η παράλληλη αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης, που μειώνει περαιτέρω το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών. Παράλληλα, εκτός από τα νοικοκυριά που φοβούνται πως θα χάσουν το σπίτι τους, αυξήθηκε θεαματικά ο αριθμός εκείνων που ήδη το έχασαν. Συγκεκριμένα διαπιστώνεται ότι "αυξήθηκε ο αριθμός των νοικοκυριών που διαβιούν σε μη κανονικές κατοικίες, όπως καλύβες, παράγκες και καταστήματα". Σημειώνεται ότι ο αριθμός αυτών των νοικοκυριών ξεπέρασε τις 27.000 το 2012 από 16.000 περίπου που ήταν το 2008 πριν ξεσπάσει η κρίση, δηλαδή προκύπτει αύξηση κατά 71%. Επίσης, ένα μεγάλος αριθμός νοικοκυριών έχει υποστεί αρνητική μεταβολή στη στεγαστική του κατάσταση. Αναλυτικότερα, είχε επίσης ως αποτέλεσμα να αυξηθεί ο αριθμός των νοικοκυριών που διαβιούν σε κατοικίες ενός, δύο και τριών δωματίων, ενώ αντίθετα μειώθηκαν τα νοικοκυριά που διαβιούν σε κατοικίες τεσσάρων δωματίων και άνω. Η μετακίνηση των νοικοκυριών σε μικρότερες κατοικίες ερμηνεύεται μόνο εν μέρει από τις μεταβολές στη σύνθεση των νοικοκυριών (αύξηση ολιγομελών νοικοκυριών λόγω διάσπασης συμβίωσης νοικοκυριών δύο και τριών γενεών, αύξησης ζευγαριών με λιγότερα παιδιά, διαζευγμένων, μονογονεϊκών οικογενειών), κατά το υπόλοιπο αποδίδεται -σύμφωνα με την έρευνα- σε οικονομικούς λόγους. Συνέπεια της κρίσης είναι επίσης η αύξηση των νοικοκυριών που διαβιούν σε κατοικίες με υψηλό συντελεστή παλαιότητας, ενώ αυξήθηκαν επίσης τα νοικοκυριά με ιδιόκτητες κατοικίες που φέρουν οικονομικά βάρη και εκείνα που διαβιούν σε κατοικίες που τους έχουν παραχωρηθεί. Τέλος, παρατηρήθηκε μετακίνηση των νοικοκυριών σε κατοικίες μικρότερου εμβαδού. Πηγή: http://www.buildnet....213&artid=12829 από ΤτΕ, naftemporiki.gr Click here to view the είδηση

Σε δυόμισι με τρία χρόνια θα δούμε και τον Παρθενώνα με στέγη. Μη φανταστείτε βέβαια το μνημείο πλήρως στεγασμένο όπως απεικονίζεται στις διάφορες αναπαραστάσεις του. Προγραμματίζεται όμως η μερική αποκατάσταση της στέγης σε όλο το δυτικό πτερό του ναού και η αποκατάσταση του δυτικού τοίχου του σηκού του Παρθενώνα, όπως και η αντικατάσταση του τσιμεντένιου υπέρθυρου της γιγάντιας αρχαίας θύρας στο εσωτερικό του μνημείου. Δηλαδή, θα τοποθετηθούν επτά δοκοί (4 αρχαίοι και 3 από νέο μάρμαρο) και όλα τα φατνώματά τους πάνω από τη δυτική κιονοστοιχία (είναι αυτή που βλέπουμε αφήνοντας πίσω μας τα Προπύλαια) και την εσωτερική κιονοστοιχία του οπισθόναου, έτσι ώστε να γίνει κατανοητή από τους επισκέπτες η εικόνα που είχε ο ναός της θεάς Αθηνάς στην κλασική εποχή. Την επέμβαση αυτή είχε δρομολογήσει στη δεκαετία του '50 ο Αναστάσιος Ορλάνδος και είχε μάλιστα κατασκευάσει με τους άριστους τεχνίτες εκείνης της εποχής τρεις ελεύθερες δοκούς, τέσσερις μεταδόκιες πλάκες και 18 φατνώματα από νέο πεντελικό μάρμαρο. Ηθελε με αυτό τον τρόπο να προστατεύσει τα γλυπτά της δυτικής ζωφόρου που ήταν ακόμη επάνω στο μνημείο (τώρα εκτίθενται στο Μουσείο της Ακρόπολης). Είχε από τότε γίνει αισθητή η διάβρωση των γλυπτών από την όξινη βροχή και τη ρύπανση της ατμόσφαιρας. Ο Ορλάνδος όμως δεν προχώρησε φοβούμενος τη στατική επάρκεια του μνημείου, καθώς οι δοκοί θα ακουμπούσαν στους κίονες του οπισθόναου που είχαν υποστεί βλάβες από τη μεγάλη πυρκαγιά του Παρθενώνα και δεν μπορούσε κανείς να ελέγξει τη συμπεριφορά τους σε έναν ενδεχόμενο σεισμό. Τα τελευταία χρόνια οι κίονες αυτοί ενισχύθηκαν με ενέματα και είναι σε θέση να σηκώσουν τέτοια φορτία, σύμφωνα με τους μελετητές του μνημείου που εισηγήθηκαν τη νέα πρόταση η οποία εγκρίθηκε ομόφωνα προχτές από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Η στέγαση ή μη του Παρθενώνα ετέθη ως ερώτημα το 2013 στο διεθνές συνέδριο της Επιτροπής Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (ΕΣΜΑ) και οι σύνεδροι ψήφισαν με μεγάλη πλειοψηφία «υπέρ της πλήρους κάλυψης του δυτικού πτερού» όπως τόνισε ο πρόεδρος της ΕΣΜΑ Χαράλαμπος Μπούρας στο ΚΑΣ. Κι επειδή κάποια από τα μέλη του Συμβουλίου εξέφρασαν προβληματισμό για τη σκίαση των αντιγράφων γλυπτών της ζωφόρου μετά τη δημιουργία της οροφής, ο κ. Μπούρας ανέφερε πως «αν γίνει η οροφή τότε θα αντιληφθούμε κάτι που δεν γνωρίζει ίσως κανείς, ότι δηλαδή στην αρχαιότητα η ζωφόρος ήταν πάντα βαθύτατα σκιασμένη. Δηλαδή, αυτή η έννοια ενός λαμπρού γλυπτού στο φως ήταν αδιανόητη. Τώρα θα το ξανακερδίσουμε ως αίθηση». Την ίδια άποψη μας εξέφρασε και η πρώην διευθύντρια της ΥΣΜΑ Μαίρη Ιωαννίδου που έχει παρακολουθήσει την προετοιμασία αυτών των μελετών εδώ και χρόνια. Θεωρεί πως η αποκατάσταση του δυτικού πτερού θα βοηθήσει στην κατανόηση ενός τμήματος του μνημείου, θα βελτιώσει τη σεισμική συμπεριφορά του σε εκείνο το σημείο και συγχρόνως θα προστατεύσει τα αντίγραφα της ζωφόρου. Η περιοχή αυτή στην αρχαιότητα καλυπτόταν από 7 δοκούς (όσες θα επανατοποθετηθούν) επί των οποίων εδράζονταν 18 φατνωματικές πλάκες με πλούσιο διάκοσμο, που αποτελούσαν την οροφή του πτερού. Τέσσερις από τις δοκούς σώθηκαν στη θέση τους έως το 1992, οπότε κατέβηκαν από το μνημείο για να μεταφερθεί η ζωφόρος στο μουσείο. Εκτοτε εκκρεμούσε η επανατοποθέτησή τους, κάτι που προϋπέθετε στατική ενίσχυση της περιοχής αυτής. Τη μελέτη ανέλαβαν ο αρχιτέκτων Κοσμάς Σκαρής, ο πολιτικός μηχανικός Ζαννής Κοντέας σε συνεργασία με την υπεύθυνη για τα έργα στον Παρθενώνα αρχιτέκτονα Ροζαλία Χριστοδουλοπούλου και την πολιτικό μηχανικό Αντιγόνη Βρούβα. Στην ίδια συνεδρίαση αποφασίστηκε επίσης η αποκατάσταση του δυτικού τοίχου του σηκού του Παρθενώνα, όπως και η αντικατάσταση του τσιμεντένιου υπέρθυρου, σύμφωνα με τη μελέτη της αρχιτέκτονα Λένας Λαμπρινού και του πολιτικού μηχανικού Βασίλη Παπαβασιλείου. Η διευθύντρια της ΥΣΜΑ Βασιλική Ελευθερίου ανέφερε στο συμβούλιο ότι «ο δυτικός τοίχος είναι ένα από τα καλύτερα διατηρούμενα μέρη του μεγάλου ναού αν και έχει υποστεί θερμικές θραύσεις τόσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερική επιφάνειά του». Το κυριότερο πρόβλημα εντοπίζεται στο υπέρθυρο, γιατί έχει τοποθετηθεί τσιμεντένιο από τις αναστυλώσεις του Μπαλάνου (1926) και έχει διαβρωθεί. Η αποκατάστασή του, είπαν πως θα στηριχθεί στην αναλυτική περιγραφή και τεκμηρίωση του υπερθύρου (το οποίο αποτελείται από τέσσερις πλινθίδες) του Μαν. Κορρέ (1994). Ο κ. Κορρές έχει κάνει την αναπαράσταση του τρόπου στερέωσης και λειτουργίας της γιγάντιας αρχαίας θύρας, την ταύτιση και μελέτη των μαρμάρινων σπολίων με τα οποία είχε γίνει κατά την υστερορωμαϊκή περίοδο η επισκευή της μετά τη μεγάλη πυρκαγιά και τη μελέτη αποκατάστασης του υπέρθυρου. Η επέμβαση όμως λόγω άλλων προτεραιοτήτων δεν έγινε τελικά και ανατέθηκε νέα μελέτη στους Λαμπρινού και Παπαβασιλείου ώστε να διερευνηθεί η δυνατότητα συνδέσεως και συμπληρώσεως των θραυσμάτων των τριών αρχαίων πλινθίδων και μιας 4ης από νέο μάρμαρο. Το υλικό έχει ήδη εξασφαλιστεί και θα αρχίσει άμεσα η κατεργασία του. Πηγή: http://www.enet.gr/?...ticle&id=446904 Click here to view the είδηση

Η στεγαστική κρίση αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες σήμερα. Οι υψηλές τιμές των ακινήτων, η έλλειψη προσιτής στέγασης και η αυξανόμενη ζήτηση καθιστούν την πρόσβαση σε αξιοπρεπή κατοικία δύσκολη για πολλούς πολίτες. Η Πολιτική Συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαδραματίζει καίριο ρόλο στην αντιμετώπιση αυτής της κρίσης, χρηματοδοτώντας έργα που προωθούν τη βιώσιμη και προσιτή στέγαση σε ολόκληρη την Ευρώπη. Τι είναι η Πολιτική Συνοχής; Η Πολιτική Συνοχής της ΕΕ αποτελεί το βασικό εργαλείο επενδύσεων για τη μείωση των ανισοτήτων μεταξύ των περιφερειών. Στόχος της είναι η προώθηση της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής, ενισχύοντας τη βιώσιμη ανάπτυξη και την κοινωνική ένταξη. Μέσω των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων (ΕΔΕΤ), παρέχεται οικονομική στήριξη σε κράτη μέλη και περιφέρειες, ενισχύοντας τις τοπικές οικονομίες και βελτιώνοντας τις συνθήκες διαβίωσης. Η Πολιτική Συνοχής χρηματοδοτεί πρωτοβουλίες που βελτιώνουν την πρόσβαση σε προσιτή και βιώσιμη στέγαση. Αυτά περιλαμβάνουν: Ανακαίνιση και αναβάθμιση παλαιών κτιρίων Πολλές ευρωπαϊκές πόλεις διαθέτουν μεγάλο αριθμό κτιρίων που είναι παλιά και ενεργειακά μη αποδοτικά. Η Πολιτική Συνοχής επενδύει σε έργα ανακαίνισης που μειώνουν την ενεργειακή κατανάλωση, βελτιώνουν τις συνθήκες διαβίωσης και μειώνουν τους λογαριασμούς των κατοίκων. Νέες κατοικίες κοινωνικής στέγασης Η κατασκευή νέων κατοικιών με προσιτό ενοίκιο είναι απαραίτητη για την κάλυψη των αυξανόμενων αναγκών. Τα ευρωπαϊκά ταμεία στηρίζουν έργα που διασφαλίζουν ποιοτικές κατοικίες για τα ευάλωτα κοινωνικά στρώματα. Καινοτόμες λύσεις στέγασης Προγράμματα όπως η προσαρμοστική κατοικία και η χρήση βιώσιμων υλικών συμβάλλουν στη δημιουργία πιο ανθεκτικών και περιβαλλοντικά φιλικών σπιτιών. Υποστήριξη αστέγων και ευάλωτων ομάδων Η Πολιτική Συνοχής στηρίζει έργα που βοηθούν τους αστέγους να βρουν στέγη και να ενταχθούν ξανά στην κοινωνία. Παρέχεται επίσης στήριξη σε ομάδες όπως οι ηλικιωμένοι, οι μετανάστες και οι χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι. Παραδείγματα Χρηματοδοτούμενων Έργων Γαλλία: Χρηματοδότηση ενεργειακής αναβάθμισης κοινωνικών κατοικιών στο Παρίσι. Πολωνία: Ανακαίνιση παλαιών πολυκατοικιών και βελτίωση της ενεργειακής τους απόδοσης. Ισπανία: Δημιουργία νέων μονάδων κοινωνικής στέγασης στη Μαδρίτη. Η Σημασία της Πολιτικής Συνοχής για το Μέλλον Η στεγαστική κρίση απαιτεί ολοκληρωμένες λύσεις και η Πολιτική Συνοχής προσφέρει ένα ισχυρό πλαίσιο για την αντιμετώπισή της. Μέσα από στοχευμένες επενδύσεις, η ΕΕ συμβάλλει στη δημιουργία ενός πιο βιώσιμου, ανθεκτικού και προσιτού στεγαστικού μοντέλου για όλους τους Ευρωπαίους. Η πρόσβαση σε αξιοπρεπή και προσιτή στέγαση δεν είναι πολυτέλεια, αλλά θεμελιώδες δικαίωμα. Με τη συνεχή στήριξη της Πολιτικής Συνοχής, η Ευρώπη κάνει βήματα προς ένα πιο ισότιμο και βιώσιμο μέλλον. Περισσότερες πληροφορίες για προγράμματα μπορείτε να βρείτε εδώ Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) ανακοίνωσαν τη δημιουργία μιας νέας πανευρωπαϊκής επενδυτικής πλατφόρμας με στόχο την προώθηση οικονομικά προσιτής και βιώσιμης στέγασης. Η πρωτοβουλία αυτή υπογραμμίζει τη σημασία της διασφάλισης προσιτών και βιώσιμων κατοικιών σε μια παραγωγική οικονομία. ec.europa.eu Σύμφωνα με το σχέδιο, η ΕΤΕπ προγραμματίζει επενδύσεις ύψους περίπου 10 δισ. ευρώ για τα επόμενα δύο χρόνια. Κύρια στοιχεία της πλατφόρμας αποτελούν το σχέδιο δράσης της ΕΤΕπ και η πύλη μιας στάσης, που θα λειτουργήσει ως κεντρικό σημείο πρόσβασης για τους ενδιαφερόμενους φορείς. ec.europa.eu+3ec.europa.eu+3ec.europa.eu+3 Η ανακοίνωση αυτή έγινε κατά τη διάρκεια του Φόρουμ της ΕΤΕπ, όπου επισημάνθηκε η ανάγκη για ενίσχυση των επενδύσεων στον τομέα της στέγασης, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι προκλήσεις που σχετίζονται με την προσιτότητα και τη βιωσιμότητα των κατοικιών σε όλη την Ευρώπη. View full είδηση

Την πλατφόρμα «όλα σε ένα» ενεργοποιεί σύντομα το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας. Το όνομα αυτής stegasi.gov.gr. Ένα ψηφιακό «ευρετήριο» - διαθέσιμο και σε mobile app – το οποίο θα περιλαμβάνει όλα τα στεγαστικά προγράμματα και τις παρεμβάσεις τα οποία έχει σχεδιάσει και υλοποιεί η κυβέρνηση. Μια πλατφόρμα που θα είναι εξαιρετικά εύκολη στη χρήση της και έρχεται κυρίως να καλύψει το κενό πληροφόρησης που υπάρχει για τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης. Ο ενδιαφερόμενος θα μπαίνει στην πλατφόρμα και θα συμπληρώνει τα χαρακτηριστικά του προφίλ του όπως: Οικογενειακή Κατάσταση Ηλικία Εισόδημα Τόπος διαμονής Με βάση αυτά χαρακτηριστικά που θα δηλώσει, η πλατφόρμα θα του εμφανίσει το σύνολο των παρεμβάσεων στις οποίες δικαιούται να συμμετάσχει. Μάλιστα, θα είναι δυνατή η απευθείας υποβολή της αίτησης συμμετοχής καθώς κάθε πρόγραμμα που θα εμφανίζεται στην οθόνη του κινητού ή του υπολογιστή θα συνοδεύεται και από το λινκ που θα μεταφέρει τον ενδιαφερόμενο στον ιστότοπο του φορέα που «τρέχει» το πρόγραμμα. Πηγαίνοντας ένα ακόμη βήμα πιο πέρα, η πλατφόρμα θα ενημερώνει με αναδυόμενες ειδοποιήσεις τον πολίτη για το ποσό των χρημάτων που θα εξοικονομούσε επιλέγοντας κάποια από τα προγράμματα πάντα με βάση τις πληροφορίες που έχει δηλώσει στο προφίλ του. Tα προγράμματα που τρέχουν είναι μεταξύ άλλων: το ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΙΙ το Ανακαινίζω – Νοικιάζω η Κοινωνική Αντιπαροχή η Στέγαση και Εργασία Κοινωνική Στέγαση για τις πλέον ευάλωτες ομάδες Αθήνας και Θεσσαλονίκης Φοιτητικές Εστίες Εκτός από τα προγράμματα υπάρχουν και διάφορα στεγαστικά επιδόματα τα οποία και αυτά θα περιλαμβάνονται στην πλατφόρμα όπως: Στέγασης Στεγαστικό Επίδομα Φοιτητικών Στεγαστικής Συνδρομής Ανασφάλιστων Υπερηλίκων Στεγαστικό Επίδομα Δημοσίων Σχολών Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης Από το Νοέμβριο θα προστεθεί και η στήριξη ενός ενοικίου έως 800€. Εκτός ΔΕΝ μένουν ούτε τα φορολογικά μέτρα όπως: Η έκπτωση ΕΝΦΙΑ 20% για ακίνητα αξίας έως 500.000€ που ασφαλίζονται έναντι φυσικών καταστροφών. Η αναστολή του ΦΠΑ στα νεόδμητα ακίνητα Η Έκπτωση φόρου έως 16.000€ σε ορίζοντα πενταετίας για αισθητικές-λειτουργικές-ενεργειακές παρεμβάσεις στα ακίνητα Η απαλλαγή από το φόρο εισοδήματος για 3 έτη των ακινήτων που ήταν κενά για τουλάχιστον 3 χρόνια και διατέθηκαν για μακροχρόνια μίσθωση αλλά και όσα μετατράπηκαν από βραχυχρόνια σε μακροχρόνια μίσθωση. Στο stegasi.gov.gr ο ενδιαφερόμενος θα βρει και τα προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης όπως: το Εξοικονομώ 2025, το Αναβαθμίζω το σπίτι μου, το Αλλάζω σύστημα θέρμανσης και θερμοσίφωνα ή το Φωτοβολταϊκά στη Στέγη View full είδηση