Ευχαριστούμε.
Δεν γνωρίζω ποια δημοσιεύματα έχετε υπόψιν· ωστόσο, αυτό που έχω εγώ υπόψιν μου έχει ξεκάθαρη μεθοδολογία, κριτική προσέγγιση απέναντι στην «επίσημη» κυβερνητική αφήγηση και χρησιμοποιεί τόσο τα ίδια δεδομένα όσο και επιπλέον στοιχεία που η «επίσημη» μέθοδος αρνείται να συλλέξει.
Συνοπτικά:
Από τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» δεν δημοσιοποιούνται πλέον όσα κρίνονται αυθαίρετα ότι οφείλονται σε παθολογικά ή τροχαία αίτια, με αποτέλεσμα να αφαιρούνται ολόκληρες κατηγορίες από την πραγματική εικόνα.
Ταυτόχρονα, βλέπουμε μια σταθερή και έντονη αύξηση στο σύνολο των εργατικών «ατυχημάτων», η οποία δεν συνάδει με τον κυβερνητικό ισχυρισμό περί «μείωσης των θανατηφόρων περιστατικών».
Το 2024 αναγγέλθηκαν 17.359 εργατικά «ατυχήματα», από 11.957 το 2021, 10.351 το 2019 και 7.357 το 2017.
Συνολικά, μέσα σε 7 χρόνια (2017–2024) η αύξηση φτάνει το 136%, και μέσα σε 5 χρόνια (2019–2024) το 68%.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο: «κάθε χρόνο συμβαίνουν περίπου 3.500 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και πάνω από 200.000 θάνατοι από ασθένειες σχετικές με την εργασία, δηλαδή το 98% όλων των εργασιακά σχετιζόμενων θανάτων» (OSHA).
Κι όμως, στην Ελλάδα η καταγραφή των επαγγελματικών ασθενειών είναι μηδενική, άρα και οι σχετικοί θάνατοι παραμένουν πλήρως αόρατοι.
Τέλος, η αποτελεσματικότητα της Επιθεώρησης Εργασίας εξαρτάται από προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή — και όλες οι κυβερνήσεις τη διέλυσαν διαχρονικά, αφήνοντάς την με ελάχιστους επιθεωρητές και ανεπαρκή μέσα, κάτι που φυσικά καθιστά την «αξιολόγηση» ακόμα πιο διάτρητη.
Επισυνάπτω ολόκληρο το άρθρο, στο οποίο παραπέμπω και εδώ: https://www.rizospastis.gr/story.do?id=13165116
«Κουκουλώνουν» πάνω από το 50% των θανατηφόρων εργατικών «ατυχημάτων»! _ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ _ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ.pdf
