Αναζήτηση στην κοινότητα

Όλοι οι συνάδελφοι επικεντρώνουν (και δικαίως κατά τη γνώμη μου) στην απαίτηση από το νέο νομοσχέδιο Μελέτης Στατικής Επάρκειας σε περισσότερα αυθαίρετα από ότι οι προηγούμενοι νόμοι ρύθμισης. Δεν θέλω να κρίνω την αντιμετώπιση του θέματος στο νέο νομοσχέδιο αν και περίμενα να είναι πιο σοβαρή από το παρελθόν εφόσον μέσα στην επιτροπή επεξεργασίας υπήρχαν και συνάδελφοι ελεύθεροι επαγγελματίες. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό εφόσον άπτεται της ασφάλειας ανθρώπων και περιουσιών. Όσοι ασχολούμαστε με στατικές μελέτες και θέλουμε να λεγόμαστε μηχανικοί γνωρίζουμε το άγχος που μας διακατέχει όταν σχεδιάζουμε ένα στατικό φορέα εξ αρχής και ακόμη περισσότερο όταν επιβλέπουμε την κατασκευή του. Γιατί έτσι διδαχθήκαμε . Γιατί έχουμε αναλάβει την ευθύνη για την ορθότητα των πράξεών μας , γιατί θα διωχθούμε νομικά αν κάτι κακό συμβεί και κυρίως γιατί τιμούμε τον πελάτη που μας εμπιστεύθηκε. Γνωρίζουμε επίσης το πόσο δύσκολο ή ακόμη και αδύνατο είναι να ελέγξουμε και να αποφανθούμε για τη στατική επάρκεια κατασκευών που κτίσθηκαν εκ του προχείρου με αμφιβόλου ποιότητας υλικά, και χωρίς τον παραμικρό σχεδιασμό από κάποιον ειδήμονα. Και λέω αδύνατο τόσο από την οικονομική σκοπιά (το κόστος αποτίμησης αντοχής υλικών και αποτύπωσης διαστάσεων και οπλισμών του φορέα είναι τεράστιο), όσο και από την τεχνική -υπολογιστική (η προσομοίωση φορέα συχνά με πληθώρα διαφορετικών υλικών μη συναφών μεταξύ τους ακόμη και με διαφορετικές τεχνικές κατασκευής). Όλοι επίσης γνωρίζουμε ότι αυτό ισχύει για το μεγαλύτερο ποσοστό των αυθαιρέτων . Καλούμαστε λοιπόν σιγά σιγά και σταδιακά μέσα από τη διαδοχή των διαφόρων νόμων αυθαιρέτων από το 2009 και μετά, να αναλάβουμε την ευθύνη της ασφάλειας όλων των αυθαίρετων κατασκευών από καταβολής του κράτους . Θα μου πείτε τι πρέπει να γίνει και πώς οι κατασκευές μας θα είναι ασφαλείς? Και αν αυτό δεν το κάνουν οι μηχανικοί ποιος θα το κάνει? Ναι, να το κάνουν οι μηχανικοί αλλά όταν ο πολίτης θα έχει επίγνωση του υψηλού κόστους της όλης διαδικασίας (αποτύπωσης φορέα και αποτίμησης υλικών, αποκατάστασης και αμοιβής μηχανικού) αλλά και της απαιτούμενης χρονικής διάρκειας. Όχι μέσα από ένα νόμο ή καλύτερα από πολλούς νόμους αυθαιρέτων που είχαν καθαρά εισπρακτικό χαρακτήρα. Δεν είναι δυνατόν μέσα στην περίοδο της κρίσης να επιλυθούν και το θέμα των αυθαιρέτων και αυτό της ασφαλείας των κτιρίων φορτώνοντας το σύνολο της ευθύνης στους μηχανικούς που αναγκάζονται να ασχοληθούν για να κρατηθούν στο επάγγελμα. Το θέμα των αυθαιρέτων αντιμετωπίζεται έως τώρα σαν επιβάρυνση του περιβάλλοντος μέσω της υπέρβασης της πολεοδομικής νομοθεσίας. Και σαν τέτοια πρέπει να επιβαρυνθούν με τα ανάλογα πρόστιμα. Και η ευθύνη του μηχανικού να είναι κυρίως η σωστή αποτύπωση του κτίσματος και υπολογισμός του προστίμου (που δεν είναι και καθόλου εύκολος με την πολυπλοκότητα των νόμων) καθώς επίσης και τη σύνταξη του ΔΕΔΟΤΑ σαν μια πρώτη αναφορά για την ασφάλεια. Και όλα αυτά με μια μικρή αμοιβή (συνήθως). Η τελική όμως στατική εξασφάλιση των κατασκευών (ειδικά των αυθαιρέτων) είναι μια χρονοβόρα διαδικασία που μόνο μέσα από την Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίων θα μπορούσε να επιτευχθεί και βέβαια μετά από ευρεία ενημέρωση του κοινού της σοβαρότητας και του κόστους που θα απαιτηθεί. Και τη σοβαρότητα του θέματος θα την αντιληφθεί κάποιος μόνον όταν αναλάβει προσωπικά την ευθύνη για ότι κακό μπορεί να προκύψει από την έλλειψη στατικής επάρκειας. Γι αυτό την ευθύνη της ασφάλειας του κάθε αυθαιρέτου θα πρέπει να αναλαμβάνει με υπεύθυνη δήλωσή του ο ιδιοκτήτης που αυθαιρέτησε και για όσο χρονικό διάστημα δεν προβαίνει στη διαδικασία ανάθεσης της μελέτης και αποκατάστασης της στατικής επάρκειας. Ας αντιληφθούν οι υπεύθυνοι εγκαίρως , τώρα που ψηφίζεται ο επόμενος νόμος ρύθμισης αυθαιρέτων, ότι δεν μπορούν να επιλυθούν όλα ως δια μαγείας και με προχειρότητα και ας αποδεσμεύσουν τη ρύθμιση των αυθαιρεσιών από τη στατική επάρκεια. Και ας κατανοήσουν ότι δεν μπορούν να φορτώνουν τις αμαρτίες χρόνων ανομίας και κρατικής απραξίας στις πλάτες των μηχανικών που ήδη τους έχει στραγγαλίσει η οικονομική κρίση.