Αναζήτηση στην κοινότητα

Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Scientific Reports» διεθνής ερευνητική ομάδα στην οποία συμμετείχαν καταξιωμένοι Έλληνες επιστήμονες παρουσιάζει την ανακάλυψη ενός απροσδόκητα μεγάλου και τεκτονικά ελεγχόμενου υδροθερμικού πεδίου κατά μήκος της υποθαλάσσιας υφαλοκρηπίδας της Μήλου. Οι ερευνητές εντόπισαν το πεδίο αυτό κατά την αποστολή METEOR M192, χρησιμοποιώντας ποικιλία εργαλείων, μεταξύ των οποίων προηγμένα υποβρύχια συστήματα όπως αυτόνομα οχήματα και τηλεχειριζόμενα οχήματα για χαρτογράφηση και εξέταση του βυθού. Με αυτές τις μεθόδους η ομάδα αποκάλυψε άγνωστες μέχρι σήμερα υδροθερμικές πηγές σε βάθη μεταξύ 100 και 230 μέτρων. Αυτή η ανακάλυψη κατατάσσει τη Μήλο ανάμεσα στα μεγαλύτερα υδροθερμικά συστήματα μικρού έως μεσαίου βάθους που είναι γνωστά στη Μεσόγειο και διευρύνει σημαντικά την κατανόησή μας για το πώς κατανέμονται τέτοιοι αεραγωγοί στην περιοχή. Η μελέτη τεκμηριώνει τρεις κύριες περιοχές υδροθερμικών πηγών: την Αγία Κυριακή, την Παλαιοχώρα–Θειορυχεία και το Βάνι. Όλες αυτές οι περιοχές βρίσκονται πάνω σε ενεργές ζώνες ρηγμάτων που εκτείνονται κατά μήκος της υφαλοκρηπίδας της Μήλου. Τα ρήγματα αυτά αποτελούν μέρος μιας μεγάλης τεκτονικής καταβύθισης που ονομάζεται γραβένιο Μήλου–Φυριπλάκας το οποίο έχει χαμηλώσει το βυθό σε βάθη που φτάνουν τα 230 μέτρα. Η σαφής συσχέτιση μεταξύ της θέσης των υδροθερμικών πεδίων και αυτών των γεωλογικών δομών δείχνει ότι οι τεκτονικές δυνάμεις ασκούν ισχυρή επίδραση στο πού ανεβαίνουν τα υδροθερμικά ρευστά και εμφανίζονται στην επιφάνεια του βυθού. Πηγή: (ΕΚΠΑ) Η ευθυγράμμιση «Δεν περιμέναμε ποτέ να βρούμε ένα τόσο μεγάλο υδροθερμικό πεδίο ανοιχτά της Μήλου», λέει η Σόλβεϊγκ Ι. Μπίρινγκ, επιστήμονας στο MARUM – Κέντρο Θαλάσσιων Περιβαλλοντικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Βρέμης η οποία ηγήθηκε της αποστολής M192 κατά την οποία ανακαλύφθηκαν οι πηγές. «Όταν παρατηρήσαμε για πρώτη φορά τις πηγές με τις κάμερες του τηλεχειριζόμενου οχήματος, μείναμε άφωνοι από την ποικιλία και την ομορφιά τους από τα λαμπυρίζοντα, σχεδόν βραστά ρευστά μέχρι τις παχιές μικροβιακές αποθέσεις που κάλυπταν τις καμινάδες». Σύμφωνα με την πρώτη συγγραφέα της μελέτης Παρασκευή Νομικού, από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο χωρικός καταμερισμός των πηγών ελέγχεται στενά από την τεκτονική δομή του νησιού. «Τα δεδομένα μας δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι στήλες αερίου ακολουθούν τα μοτίβα των μεγάλων συστημάτων ρηγμάτων γύρω από τη Μήλο. Διαφορετικές ζώνες ρηγμάτων επηρεάζουν διαφορετικές συστάδες αναβλύσεων, ειδικά στα σημεία όπου συναντώνται πολλά ρήγματα. Αυτές οι τεκτονικές δομές καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το πώς και πού φτάνουν τα υδροθερμικά ρευστά στον βυθό» εξηγεί η κ. Νομικού. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η ενεργή ρηγμάτωση και οι συνεχιζόμενες γεωλογικές διεργασίες έχουν διαμορφώσει την εξέλιξη αυτών των υδροθερμικών πεδίων. Αυτή η ανακάλυψη καθιστά τη Μήλο ένα από τα σημαντικότερα φυσικά εργαστήρια στη Μεσόγειο για τη μελέτη της αλληλεπίδρασης μεταξύ τεκτονικών διεργασιών, ηφαιστειότητας και υδροθερμικής δραστηριότητας. πηγή (ΕΚΠΑ) «Η νεοτεκτονική και ενεργός δομή της Μήλου χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη μεγάλων ρηξιγενών ζωνών, που δημιουργούν τεκτονικά μπλοκ με διαφοροποιημένες κινήσεις. Τα γεωθερμικά ρευστά χρησιμοποιούν τα ρήγματα του νησιού με αλλοιώσεις των παρακείμενων ηφαιστειακών-ιζηματογενών σχηματισμών, δημιουργώντας ένα φάσμα εκμεταλλεύσιμων βιομηχανικών ορυκτών και υδροθερμικών τύπων κοιτασμάτων. Η ανακάλυψη νέων υδροθερμικών πεδίων είναι πάρα πολύ σημαντική για την κατανόηση της ηφαιστειότητας σε σχέση με την ενεργή τεκτονική. Με τα νέα δεδομένα που συλλέξαμε μελετάμε τη συσχέτιση των χερσαίων και των θαλάσσιων τεκτονικών δομών γύρω από τη Μήλο, και στόχος είναι να δημιουργήσουμε ένα συνολικό μοντέλο της τεκτονικής δομής και της ηφαιστειότητας ώστε να ενσωματωθεί με τις μεταλλογενετικές γνώσεις που έχουμε για το νησί για την παραγωγή χαρτών που αναδεικνύουν την μεταλλογένεση και στο υποθαλάσσιο περιβάλλον» αναφέρει σε ανακοίνωση του ΕΚΠΑ η κ. Νομικού. View full είδηση

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Yamagata της Ιαπωνίας εντόπισαν 168 γεωγλυφικά -γραμμές ή μοτίβα χαραγμένα στο έδαφος- στην έρημο του Περού, 250 μίλια νότια της Λίμα, στην αρχαία πεδιάδα Νάζκα. Αυτά τα νεοανακαλυφθέντα γεωγλυφικά χαρακτηρίστηκαν ως παραδείγματα των Γραμμών Νάζκα, μιας συλλογής σχεδίων εδάφους ηλικίας 2.000 ετών που δημιουργήθηκαν από τον αρχαίο πολιτισμό Νάζκα. Μετά από δύο χρόνια ερευνών πεδίου με αεροφωτογραφίες και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, Περουβιανοί και Ιάπωνες ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Yamagata νωρίτερα αυτό το μήνα ανέφεραν την ανακάλυψη 168 νέων σχεδίων στο μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO στη νότια ακτή του Ειρηνικού στο Περού. Παρά το γεγονός ότι μελετώνται εδώ και σχεδόν 80 χρόνια και ανακηρύχθηκαν μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco το 1995, οι Γραμμές παραμένουν ένα μυστήριο για τους αρχαιολόγους. Σε μεγάλο βαθμό δυσδιάκριτες στο επίπεδο του εδάφους, γίνονται καλύτερα αντιληπτές από εναέρια σημεία. Οι ερευνητές της Γιαμαγκάτα ανακάλυψαν τις νεοαναγνωρισμένες μορφές μέσω διετούς φωτογράφισης με drone και ερευνών τεχνητής νοημοσύνης (AI), αυξάνοντας τον αριθμό των γνωστών γεωγλυφικών της Νάζκα σε 358. Οι πιο πρόσφατε ς προσθήκες καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα μοτίβων από τραπεζοειδή σχήματα έως απεικονίσεις πτηνών, γατών, φιδιών και ανθρωποειδών μορφών. Αφού ζήτησε άδεια από το Υπουργείο Πολιτισμού του Περού, η ομάδα Yamagata σχεδιάζει να χαρτογραφήσει όλο το μήκος και το πλάτος της περιοχής της ερήμου στην οποία εμφανίζονται οι απεικονίσεις με τη βοήθεια τοπικών αρχαιολόγων. Ο πολιτισμός Nazca κατασκεύασε αυτά τα αρχαία, εικονογραφικά σκίτσα στο έδαφος αφαιρώντας βράχους. Κρίνοντας από πήλινα αγγεία που βρέθηκαν κοντά στην τοποθεσία, οι αρχαιολόγοι χρονολόγησαν τις γραμμές μεταξύ 100 π.Χ. και 300 μ.Χ. Ενώ ιστορικοί και επιστήμονες δεν είναι ακόμη σίγουροι για τον αρχικό σκοπό των σχεδίων, έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες – ορισμένοι υποστηρίζουν ότι εξυπηρετούσαν αστρονομικό σκοπό, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι παρείχαν οπτική ευχαρίστηση στους θεούς που έβλεπαν προς τα κάτω στη Γη. Ο Jorje Olano, επικε φαλής αρχαιολόγος του ερευνητικού προγράμματος Nazca Lines, δήλωσε ότι οι νέες φιγούρες έχουν μήκος κατά μέσο όρο μεταξύ δύο και έξι μέτρων. Ο σκοπός των γραμμών Νάζκα, οι οποίες μπορούσαν να φανούν μόνο από τον αέρα, παραμένουν ένα μυστήριο. Tο 2014, περιβαλλοντικοί ακτιβιστές της Greenpeace μπήκαν στην αυστηρά απαγορευμένη περιοχή και τοποθέτησαν γιγαντιαία, κίτρινα γράμματα που έγραφαν: «Ώρα για αλλαγή! Το μέλλον είναι ανανεώσιμο. Greenpeace», κοντά στις γραμμές Νάζκα. Η ομάδα ζήτησε αργότερα συγγνώμη από τον λαό του Περού. View full είδηση