Jump to content
Προσθέστε το Michanikos.gr στις πηγές ενημέρωσης σας στο Google News! ×
  • Buildinghow
    HoloBIM Structural

  • webTV

    Michanikos.gr webTV

    713 ειδήσεις in this category

    1. webTV

      Engineer

      Κατολίσθηση σημειώθηκε στο όρος Καντήλι της βόρειας Εύβοιας μετά τον σεισμό μεγέθους 5,2 Ρίχτερ που ταρακούνησε την περιοχή.
      Το νησί ταρακουνήθηκε σήμερα Κυριακή (7/6) από τρεις σεισμικές δονήσεις 4,3, 4,8 και 5,2 Ρίχτερ.
      Η τελευταία και ισχυρότερη δόνηση είχε σαν αποτέλεσμα την αποκόλληση βράχων και χωμάτων από πλαγιές του βουνού, με το φαινόμενο να καταγράφεται σε βίντεο που κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
      Οι αρμόδιες αρχές παρακολουθούν την κατάσταση και πραγματοποιούν ελέγχους στην περιοχή.
       
    2. webTV

      GTnews

      Το Techo International Airport, 20 χλμ νότια της Καμπότζης, είναι ένα έργο 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων στη Νοτιοανατολική Ασία που ξεκίνησε τη λειτουργία του στα τέλη του 2025.  Το βρετανικό αρχιτεκτονικό γραφείο Foster + Partners ανέλαβε το έργο και το υλοποίησε ώστε να είναι προσαρμοσμένο στο τροπικό κλίμα του τόπου με τη στέγη – που στηρίζεται από δομικά δοκάρια μήκους 36 μέτρων –να είναι ένα ελαφρύ χαλύβδινο πλέγμα, με ένα καινοτόμο φίλτρο που ρυθμίζει το φως της ημέρας και φωτίζει τον τεράστιο χώρο του τερματικού σταθμού. Στο εσωτερικό κυρίαρχη θέση κατέχει το 9 τόνων χρυσό άγαλμα του Βούδα. 
      Το αεροδρόμιο διαθέτει τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου, πιστοποίηση περιβαλλοντικής βιωσιμότητας και —σε μια χαρακτηριστική πινελιά— δικό του τραγούδι, το “Power of Techo International Airport”. Ο Χουν Μανέτ το αποκαλεί «εργαλείο σύνδεσης ανθρώπων, επιχειρήσεων και πολιτισμών».

      Με μόλις 2,5 εκατομμύρια διεθνείς τουρίστες ετησίως —έναντι 32 εκατ. στην Ταϊλάνδη και 18 εκατ. στο Βιετνάμ— η χώρα χρειάζεται μια νέα τουριστική ταυτότητα. Το Techo International, έκτασης 87.000 τετραγωνικών μέτρων, υπόσχεται να γίνει η «πύλη» προς αυτή τη νέα εποχή, συνδυάζοντας μοντέρνα υποδομή με έντονα καμποτζιανά στοιχεία.
      Πληροφορίες από newmoney.gr
    3. webTV

      Engineer

      Το νέο κτίριο της Dubai Electricity and Water Authority (DEWA), με την ονομασία Al Shera’a, εγκαινίασε ο σεΐχης Mohammed bin Rashid Al Maktoum, αντιπρόεδρος και πρωθυπουργός των ΗΑΕ και κυβερνήτης του Ντουμπάι, στην περιοχή Al Jaddaf.
      Το Al Shera’a παρουσιάζεται ως το ψηλότερο, μεγαλύτερο και πιο «έξυπνο» ενεργειακά θετικό κυβερνητικό κτίριο στον κόσμο, ενσωματώνοντας τη στρατηγική του Ντουμπάι για βιωσιμότητα, καινοτομία, εξοικονόμηση πόρων και μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
      Το Al Shera’a εισάγει ένα νέο μοντέλο δημόσιου εργασιακού χώρου, βασισμένο σε «έξυπνα» συστήματα που μπορούν να συλλέγουν δεδομένα, να αναλύουν συνθήκες και να ανταποκρίνονται σε πραγματικό χρόνο. Το κτίριο αξιοποιεί τεχνολογίες Internet of Things (IoT), big data και τεχνητή νοημοσύνη, διαθέτοντας περισσότερους από 110.000 αισθητήρες και πάνω από 3.200 δικτυακές συσκευές.
      Σύμφωνα με τη DEWA, τα συστήματα του κτιρίου παράγουν καθημερινά περισσότερες από 1,9 εκατ. αυτοματοποιημένες εντολές ελέγχου, με στόχο τη βελτίωση της λειτουργικής αποδοτικότητας και της ενεργειακής διαχείρισης.

      Το κτίριο υποστηρίζει τη στρατηγική Dubai Clean Energy Strategy 2050 και τη στρατηγική μηδενικών εκπομπών άνθρακα του εμιράτου, μέσω της μείωσης της κατανάλωσης πόρων και της ενίσχυσης της πράσινης οικονομίας.
      Όλα τα συστήματα του Al Shera’a ελέγχονται μέσω ειδικής εφαρμογής τεχνητής νοημοσύνης, η οποία ενοποιεί περίπου 100 διαφορετικά συστήματα λειτουργίας, όπως διαχείριση στάθμευσης, πρόσβασης, ανελκυστήρων, φωτισμού, κλιματισμού και παρακολούθησης ποιότητας αέρα.
      Το κτίριο διαθέτει συνολική ισχύ παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας 5 MW μέσω φωτοβολταϊκών συστημάτων, τα οποία έχουν ενσωματωθεί τόσο στην πρόσοψη όσο και στη στέγη και τους εξωτερικούς χώρους του συγκροτήματος.
      Παράλληλα, συνδέεται απευθείας με τον σταθμό μετρό Al Jaddaf μέσω πεζογέφυρας, ενθαρρύνοντας τη χρήση δημόσιων μεταφορών και περιορίζοντας τις εκπομπές άνθρακα.
      Η ονομασία «Al Shera’a», που στα αραβικά σημαίνει «ιστίο», συμβολίζει την κίνηση, την πρόοδο και την ανοιχτή προοπτική προς το μέλλον, αντανακλώντας τη δέσμευση της DEWA στην καινοτομία και τη βιωσιμότητα.
      Το συγκρότημα εκτείνεται σε 19 ορόφους, διαθέτει συνολική επιφάνεια άνω των 200.000 τμ κόστισε πάνω από 400 εκατ. δολάρια και σχεδιάστηκε ώστε να λάβει τις πιστοποιήσεις LEED Platinum και WELL Gold.
      Στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνονται επίσης συνεδριακό κέντρο, αίθουσες εκπαίδευσης, κέντρο καινοτομίας, εκθεσιακοί χώροι, παιδικός σταθμός για τα παιδιά των εργαζομένων και αθλητικές υποδομές, με στόχο τη δημιουργία ενός σύγχρονου και βιώσιμου εργασιακού περιβάλλοντος.
       
    4. webTV

      Engineer

      Ένα από τα πιο φιλόδοξα και πολυσυζητημένα έργα υποδομών στην Ευρώπη φαίνεται πως περνά ξανά στο προσκήνιο. Η περίφημη γέφυρα στο Στενό της Μεσσήνης, που συζητιέται εδώ και δεκαετίες, και θα ενώσει τη Σικελία με την ηπειρωτική Ιταλία, παίρνει σταδιακά το «πράσινο φως», με την ιταλική κυβέρνηση να τη χαρακτηρίζει έργο στρατηγικής σημασίας για το μέλλον των μεταφορών στη Μεσόγειο.
      Το project, που υπολογίζεται ότι θα κοστίσει περίπου 14,4 δισεκατομμύρια ευρώ, συζητείται εδώ και δεκαετίες, όμως ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε φτάσει τόσο κοντά στην υλοποίηση. Αν ολοκληρωθεί, η γέφυρα θα αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες κρεμαστές γέφυρες στον κόσμο και αναμένεται να αλλάξει ριζικά τον τρόπο σύνδεσης της Σικελίας με την υπόλοιπη Ευρώπη.
      Η γέφυρα που θα ενώσει Σικελία και Καλαβρία
      Η νέα γέφυρα θα κατασκευαστεί πάνω από το Στενό της Μεσσήνης, το σημείο που χωρίζει τη Σικελία από την Καλαβρία, στη νότια Ιταλία. Σήμερα η σύνδεση πραγματοποιείται κυρίως μέσω ferry boats, κάτι που αυξάνει σημαντικά τον χρόνο μεταφοράς τόσο για επιβάτες όσο και για εμπορεύματα.
      Το σχέδιο προβλέπει μια εντυπωσιακή κρεμαστή γέφυρα με κεντρικό άνοιγμα περίπου 3,3 χιλιομέτρων και συνολικό μήκος που θα ξεπερνά τα 3,6 χιλιόμετρα. Θα διαθέτει έξι λωρίδες κυκλοφορίας για αυτοκίνητα αλλά και δύο σιδηροδρομικές γραμμές υψηλής ταχύτητας, επιτρέποντας τη γρήγορη σύνδεση της Σικελίας με το υπόλοιπο ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό δίκτυο.
      Για την Ιταλία, το έργο θεωρείται κομβικό όχι μόνο για τις μεταφορές αλλά και για την οικονομική ανάπτυξη της νότιας χώρας, μιας περιοχής που παραδοσιακά παρουσιάζει σημαντικές ανισότητες σε σχέση με τον βορρά.
      Γιατί θεωρείται τόσο σημαντικό έργο
      Η γέφυρα της Μεσσήνης δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα μεγάλο τεχνικό έργο. Για πολλούς θεωρείται ένα project που μπορεί να μεταμορφώσει τις μετακινήσεις στη Μεσόγειο.
      Η σύνδεση της Σικελίας με το ηπειρωτικό σιδηροδρομικό και οδικό δίκτυο αναμένεται να μειώσει σημαντικά τους χρόνους μεταφοράς, να διευκολύνει το εμπόριο και να ενισχύσει τον τουρισμό στη νότια Ιταλία. Παράλληλα, η κυβέρνηση της Giorgia Meloni έχει παρουσιάσει το έργο ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής αναβάθμισης των ιταλικών υποδομών.
      Υποστηρικτές του project τονίζουν ότι η Σικελία παραμένει εδώ και χρόνια σχετικά απομονωμένη συγκοινωνιακά από την υπόλοιπη Ευρώπη και ότι η νέα γέφυρα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας και οικονομική ανάπτυξη.
      Το μεγάλο στοίχημα της μηχανικής
      Ωστόσο, η γέφυρα συνοδεύεται και από τεράστιες τεχνικές προκλήσεις. Το Στενό της Μεσσήνης είναι μία από τις πιο σεισμογενείς περιοχές της Ευρώπης, ενώ χαρακτηρίζεται από ισχυρά θαλάσσια ρεύματα και δύσκολες καιρικές συνθήκες.
      Η περιοχή έχει συνδεθεί ιστορικά με τον καταστροφικό σεισμό της Μεσσήνης το 1908, έναν από τους πιο φονικούς σεισμούς που έχουν καταγραφεί ποτέ στην Ευρώπη. Για τον λόγο αυτό, η αντισεισμική προστασία της γέφυρας αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα των μηχανικών.
      Παράλληλα, περιβαλλοντικές οργανώσεις και τοπικοί φορείς εκφράζουν ανησυχίες για τις πιθανές επιπτώσεις στο οικοσύστημα της περιοχής, αλλά και για το τεράστιο οικονομικό κόστος του έργου.
      Ένα σχέδιο που συζητείται εδώ και δεκαετίες
      Η ιδέα της σύνδεσης της Σικελίας με την ηπειρωτική Ιταλία δεν είναι καινούργια. Το project επανέρχεται συνεχώς στη δημόσια συζήτηση εδώ και πολλές δεκαετίες, αλλά κάθε φορά «παγώνει» λόγω πολιτικών αλλαγών, χρηματοδοτικών δυσκολιών ή τεχνικών ενστάσεων.
      Αυτή τη φορά, όμως, φαίνεται πως το έργο βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στην υλοποίηση. Αν δεν υπάρξουν νέες καθυστερήσεις, ιταλικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η γέφυρα θα μπορούσε να ολοκληρωθεί μέσα στην επόμενη δεκαετία.
      Αν τελικά κατασκευαστεί, δεν θα πρόκειται απλώς για μία ακόμα γέφυρα. Θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα έργα υποδομών της Ευρώπης και ένα νέο σύμβολο για τη Μεσόγειο — ένα έργο που φιλοδοξεί να ενώσει όχι μόνο δύο ακτές, αλλά και ολόκληρα δίκτυα μεταφορών, εμπορίου και τουρισμού.
       
       
       
       
       
             
    5. webTV

      Engineer

      Στο τελικό του ύψος έφτασε ο αμφιλεγόμενος ουρανοξύστης Tour Triangle στο Παρίσι, το εμβληματικό έργο των Ελβετών αρχιτεκτόνων Herzog & de Meuron, το οποίο πλέον δεσπόζει στον ορίζοντα της γαλλικής πρωτεύουσας στα 180 μέτρα.
      Με 42 ορόφους, ο Tour Triangle αποτελεί πλέον το τρίτο υψηλότερο κτίριο εντός των διοικητικών ορίων του Παρισιού, μετά από τον Πύργο του Άιφελ και τον Tour Montparnasse.
      Η ολοκλήρωση του φέροντος οργανισμού του πύργου αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς το Παρίσι επανέφερε το 2023 αυστηρό περιορισμό στο ύψος νέων κτιρίων, στο πλαίσιο της νέας «βιοκλιματικής» στρατηγικής της δημάρχου Anne Hidalgo. Ουσιαστικά, ο Tour Triangle αναμένεται να παραμείνει για πολλά χρόνια ένας από τους ελάχιστους νέους ουρανοξύστες της πόλης.
      Το αρχιτεκτονικό γραφείο Herzog & de Meuron ανακοίνωσε την ολοκλήρωση του ύψους του έργου μέσω ανάρτησης στα κοινωνικά δίκτυα, τονίζοντας ότι το κτίριο «καταλαμβάνει πλέον τη θέση του στον ορίζοντα του Παρισιού» και θα λειτουργήσει ως «προορισμός ανοιχτός σε όλους».
      Ο Tour Triangle έχει σχεδιαστεί με τραπεζοειδή μορφή, ώστε από το ιστορικό κέντρο του Παρισιού να εμφανίζεται ως μια λεπτή κάθετη κατασκευή, ενώ από ανατολικά και δυτικά να αποκαλύπτεται το πλήρες τριγωνικό του σχήμα.
      Σύμφωνα με τους αρχιτέκτονες, ο σχεδιασμός αποσκοπεί τόσο στη βελτιστοποίηση της θέας για τους χρήστες του κτιρίου όσο και στη μείωση της σκιάς που δημιουργείται στις γειτονικές περιοχές.
      Το κτίριο θα φιλοξενεί ξενοδοχείο, γραφεία, εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια και συνεδριακούς χώρους, ενώ στην κορυφή θα δημιουργηθεί πανοραμικό παρατηρητήριο ανοιχτό στο κοινό. Παράλληλα, φωτοβολταϊκά πάνελ θα καλύπτουν ολόκληρη τη νότια όψη του πύργου.
      Το έργο αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα αρχιτεκτονικά projects στη σύγχρονη ιστορία του Παρισιού. Η αρχική του σύλληψη έγινε το 2006, ωστόσο η υλοποίησή του καθυστέρησε επί σειρά ετών λόγω έντονων αντιδράσεων, νομικών προσφυγών και πολεοδομικών συγκρούσεων. Τελικά, η κατασκευή ξεκίνησε το 2022.
      Μαζί με τους ουρανοξύστες Tours Duo του Jean Nouvel, ο Tour Triangle θεωρείται ότι συνέβαλε στην απόφαση της πόλης να επαναφέρει περιορισμούς ύψους στα νέα κτίρια.
      Το αρχικό όριο των 37 μέτρων ίσχυε στο Παρίσι από το 1977 έως το 2010, όταν χαλάρωσε προσωρινά για την ανάπτυξη νέων πύργων γραφείων. Ωστόσο, η δημοτική αρχή επανέφερε τους περιορισμούς, συνδέοντάς τους με τη στρατηγική αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και της διατήρησης της ιστορικής φυσιογνωμίας της πόλης.

       
    6. webTV

      Engineer

      Στο πέρασμα του Μπρένερ κατασκευάζεται η μεγαλύτερη σιδηροδρομική σήραγγα στον κόσμο, ένα -κατά τ'άλλα- φιλόδοξο εγχείρημα που έχει ως σκοπό να αλλάξει τις μεταφορές μεταξύ Βορρά και Νότου.

      Ειδικότερα, στο Στάιναχ αμ Μπρένερ, ένα αλπικό χωριό στο Τιρόλο της Αυστρίας, βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα εργοτάξια της Ευρώπης. Εκεί υλοποιείται η κατασκευή της σήραγγας βάσης του Μπρένερ, η οποία θα συνδέει την Αυστρία με την Ιταλία και θα αποτελέσει βασικό κρίκο του διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού διαδρόμου.
      Το παγκόσμιο ρεκόρ στις Άλπεις
      Με συνολικό μήκος 64 χιλιομέτρων, η σήραγγα θα είναι η μεγαλύτερη υπόγεια σιδηροδρομική γραμμή στον κόσμο. «Οι Ευρωπαίοι μπορούν να είναι περήφανοι για αυτό που δημιουργείται εδώ. Πρόκειται για μια κοινή ευρωπαϊκή προσπάθεια», δηλώνει ο υπεύθυνος έργου, Σεμπάστιαν Ράιμαν.
      Στο έργο συμμετέχουν ειδικοί και εταιρείες από όλη την Ευρώπη. «11 χώρες συνεργάζονται εδώ, μαζί με κορυφαίες ευρωπαϊκές εταιρείες. Μόνο η εταιρεία Herrenknecht έχει σε λειτουργία οκτώ μηχανές διάνοιξης», σημειώνει ο Αντρέας Αμπρόζι.

      Ως προς τα χαρακτηριστικά της σήραγγας, θα συνδέει απευθείας την Αυστρία και την Ιταλία. Αναμένεται να ανοίξει το 2032, περίπου 16 χρόνια αργότερα από το χρονοδιάγραμμα, και αναμένεται να κοστίσει 8,5 δισεκατομμύρια ευρώ (10 δισεκατομμύρια δολάρια), περίπου 2,5 δισεκατομμύρια πάνω από τον προϋπολογισμό.
      Η σήραγγα θα έχει μήκος 55 χλμ. (34 μίλια) όταν ολοκληρωθεί, και θα φτάσει τα 64 χλμ. μέσω της σύνδεσής της με μια υπάρχουσα υπόγεια σύνδεση με το Ίνσμπρουκ. Θα μειώσει τον χρόνο διαδρομής μεταξύ της Φορτέτσα στην Ιταλία και του Ίνσμπρουκ σε λιγότερο από 25 λεπτά, σε σχέση με τα 80 λεπτά που είναι σήμερα.
      Άλπεις: Γιατί είναι σημαντικό το περάσμα Brenner
      Το πέρασμα Brenner είναι ένα από τα πιο πολυσύχναστα ορεινά περάσματα της Ευρώπης που χρησιμοποιούνται για εμπορευματικές μεταφορές. Κάθε χρόνο, πάνω από 2,5 εκατομμύρια φορτηγά, 14 εκατομμύρια οχήματα και 50 εκατομμύρια τόνοι εμπορευμάτων διασχίζουν το πέρασμα των Άλπεων, επηρεάζοντας αρνητικά τις τοπικές κοινότητες.
      Επί του παρόντος, περίπου το 70% της διασυνοριακής εμπορευματικής κυκλοφορίας μέσω του Brenner γίνεται οδικώς, με μόνο το 30% σιδηροδρομικώς: μια ισορροπία που η σήραγγα στοχεύει να αντιστρέψει.
      Ωστόσο, ο αναμενόμενος αντίκτυπος της νέας σύνδεσης θα μπορούσε να υπονομευθεί από τη Γερμανία, η οποία έχει σημαντικό μέρος της οδικής κυκλοφορίας μέσω των Άλπεων, αλλά δεν έχει οριστικοποιήσει κρίσιμες βόρειες διαδρομές πρόσβασης για να συνδεθεί με τη σήραγγα του Brenner.
      Με πληροφορίες από Euronews, Reuters
    7. webTV

      Engineer

      Λίγοι είναι οι σταθμοί μετρό που μπορούν να συναγωνιστούν σε ομορφιά εκείνους της Μόσχας, της Αγίας Πετρούπολης και του Κιέβου. Κυλιόμενες σκάλες ατελείωτου μήκους οδηγούν στα έγκατα της γης -σε βάθος που σε ορισμένους σταθμούς ξεπερνά τα 100 μέτρα- όπου βρίσκονται αποβάθρες σαν υπόγεια παλάτια, με μωσαϊκά, γλυπτά, τοιχογραφίες και πολυελαίους. Ο μπαρόκ Komsomolskaya στη Μόσχα, ο Avtovo με τους περίτεχνους κίονες και τα μαρμάρινα δάπεδα στην Αγία Πετρούπολη και ο Zoloti Vorota στο Κίεβο με τα ψηφιδωτά και τις αψιδωτές αίθουσες που θυμίζουν βυζαντινή εκκλησία, είναι ορισμένοι από τους πιο ονομαστούς στον κόσμο. Με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία να έχει παγώσει τα ταξίδια σε αυτές τις πόλεις, τα social media γεμίζουν με άλλους εντυπωσιακούς σταθμούς, από τη Στοκχόλμη μέχρι τη Νέα Υόρκη.
        Photo: Pexels T-Centralen, Στοκχόλμη
      Το δίκτυο μετρό της Στοκχόλμης θεωρείται στο σύνολό του μια μόνιμη έκθεση τέχνης, καθώς περισσότεροι από 150 αρχιτέκτονες, ζωγράφοι και γλύπτες φιλοτέχνησαν τους σταθμούς του από τη δεκαετία του ’50 μέχρι σήμερα, μετατρέποντάς τους σε αξιοθέατα. Ο πιο γνωστός είναι ο T-Centralen, με τις μπλε και λευκές τοιχογραφίες γεμάτες μοτίβα από φύλλα και λουλούδια. Το μπλε χρώμα επιλέχθηκε γιατί προάγει την ηρεμία, τη γαλήνη και τη σταθερότητα σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από διαρκή κίνηση και γρήγορους ρυθμούς.
      Photo: AFPForum Olaias, Λισαβόνα
      Ο διασημότερος σταθμός της πορτογαλικής πρωτεύουσας είναι ο Olaias, που κατασκευάστηκε για την Expo ’98 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Tomás Taveira. Για τα πολύχρωμα γεωμετρικά μοτίβα και τα ψηφιδωτά με τα ζωηρά χρώματα συνεργάστηκαν ντόπιοι καλλιτέχνες. Στόχος ήταν ο σταθμός να συμβολίζει το αισιόδοξο, καινοτόμο και γεμάτο ενέργεια πνεύμα της εποχής.
        The Wittenbergplatz, Photo: AFPForum U-Bahn, Βερολίνο
      Άλλη μια πόλη όπου η μετακίνηση με το μετρό αποτελεί εμπειρία αρχιτεκτονικής και διακοσμητικών τεχνών: από τον ιστορικό σταθμό Wittenbergplatz, που σχεδιάστηκε από τον Σουηδό αρχιτέκτονα Alfred Grenander στις αρχές του 20ού αιώνα, μέχρι τον εκθαμβωτικό Heidelberg Platz του Γερμανού Wilhelm Leitgebel, με τη θολωτή γυάλινη οροφή, τις τοξωτές γραμμές και τα διακοσμητικά μωσαϊκά με τις χρυσές λεπτομέρειες. Για τους aficionados του design, κρυμμένο θησαυρό αποτελούν και οι σταθμοί που σχεδίασε ο Rainer G. Rümmler τη δεκαετία του ’70, όπως οι Richard-Wagner-Platz και Nauener Platz, με τα έντονα ποπ αρτ φωτιστικά.
      Toledo Metro Station, Photo: AFPForum Toledo, Νάπολη
      Τα Art Stations στη γραμμή 1 του μετρό της Νάπολης έχουν αναγάγει τη μετακίνηση σε πολιτιστική εμπειρία. Ο ωραιότερος από τους δέκα σταθμούς είναι ο Toledo, σχεδιασμένος από τον αρχιτέκτονα Óscar Tusquets Blanca, που ξεχωρίζει για τα μπλε μωσαϊκά και τις φωτεινές εγκαταστάσεις οι οποίες δημιουργούν την αίσθηση ότι βρίσκεσαι κάτω από το νερό.
        Photo: AFPForum Villejuif–Gustave Roussy, Παρίσι
      Έναν «ανεστραμμένο ουρανοξύστη» που βυθίζεται στο υπέδαφος σχεδίασε το γαλλικό στούντιο Dominique Perrault Architecture για τον σταθμό Villejuif–Gustave Roussy, στα προάστια του Παρισιού. Ο σταθμός ανήκει στο νέο μετρό Grand Paris Express, ένα φιλόδοξο έργο με γραμμές μήκους 200 χιλιομέτρων που φιλοδοξεί να «καταπολεμήσει την κοινωνική ανισότητα», συνδέοντας αεροδρόμια, πανεπιστήμια και επιχειρηματικές περιοχές με λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές. Η διάφανη οροφή επιτρέπει στο φως να διαχέεται μέχρι τα χαμηλότερα επίπεδα, ενώ η κάθοδος προς τις αποβάθρες αποτελεί μια μοναδική οπτική εμπειρία.
      Photo: AFPForum Formosa Boulevard, Kaohsiung, Ταϊβάν
      Στην πόλη-λιμάνι της νότιας Ταϊβάν, ο σταθμός Formosa Boulevard, με τις τέσσερις γυάλινες εισόδους που σχεδιάστηκαν από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Shin Takamatsu, αποτελεί σταθερή στάση για κάθε ταξιδιώτη. Στο εσωτερικό του δεσπόζει το εντυπωσιακό Dome of Light, έργο του Ιταλού καλλιτέχνη Narcissus Quagliata, με 4.500 πολύχρωμα γυάλινα πάνελ που συμβολίζουν τη γη, τη φωτιά, το νερό και το φως.
      Photo: Anthony Quintano/en.wikipedia.org World Trade Center Transportation Hub (PATH), Νέα Υόρκη
      Ο διάσημος Ισπανός αρχιτέκτονας Santiago Calatrava περιέγραψε το αρχικό σχέδιο ως «ένα πουλί που απελευθερώνεται από το χέρι ενός παιδιού». Παρόλο που οι New York Times παρατήρησαν ότι τελικά μοιάζει περισσότερο με «έναν λεπτό στεγόσαυρο», ο συγκοινωνιακός κόμβος του World Trade Center -γνωστός και ως Oculus- αποτελεί ένα αρχιτεκτονικό επίτευγμα και μια σταθερή ατραξιόν του Financial District.
    8. webTV

      Engineer

      Ο κος Καβαλλάρης και ο κος Κοκκολιάς συζητούν διεξοδικά τα πιο επίκαιρα φορολογικά ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο. Η συζήτηση εστιάζει στις ιδιαιτερότητες της φορολογίας ακινήτων, τις κατασκευές, τις υποχρεώσεις των μηχανικών και τις επιπτώσεις από τις μισθώσεις. Ένας απαραίτητος οδηγός για επαγγελματίες και ιδιοκτήτες ακινήτων!
       
    9. webTV

      Engineer

      Σε αυτό το αποκαλυπτικό επεισόδιο ανοίγουμε τον φάκελο της ελληνικής οικοδομής — από το μεταπολεμικό “μπουμ” των πολυκατοικιών μέχρι τα σημερινά προβλήματα με επικίνδυνα μπαλκόνια, ακριβές ανακαινίσεις και έλλειψη τεχνιτών.
      Καλεσμένος μας ο δρ. Χρήστος Ροδόπουλος, πολιτικός μηχανικός, συγγραφέας και καθηγητής, ο οποίος μοιράζεται πολύτιμες εμπειρίες για το πώς χτίστηκε η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες και γιατί μεγάλο μέρος του οικοδομικού μας πλούτου σήμερα αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις.
      Συζητάμε:
      - Γιατί τόσα πολλά παλιά κτίρια εμφανίζουν φθορές και κινδύνους.
      - Πώς η πίεση της εποχής οδήγησε σε “copy-paste” πολυκατοικίες χωρίς μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.
      - Γιατί το κόστος ανακαίνισης είναι δυσβάσταχτο για τον μέσο Έλληνα.
      - Πώς η έλλειψη τεχνικού προσωπικού απειλεί το μέλλον των κατασκευών.
       
    10. webTV

      Engineer

      Η ομάδα Up Stories την Τετάρτη 4 Μαρτίου βρέθηκε στο Πολυδένδρι Αττικής και κατέγραψε τα νερά που καταλήγουν στις εκβολές της λίμνης Μαραθώνα, αφού περάσουν από τα διυλιστήρια της ΕΥΔΑΠ.
      Οι εικόνες με τα νερά να ρέουν μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο δημιουργούν ένα εντυπωσιακό σκηνικό σε μια από τις πιο άγνωστες φυσικές γωνιές της Αττικής.
      Την ίδια στιγμή, η στάθμη της λίμνης δείχνει να ανακάμπτει αισθητά. Το μικρό νησάκι που είχε εμφανιστεί τους προηγούμενους μήνες, προκαλώντας ανησυχία για τη μείωση των υδάτινων αποθεμάτων, έχει πλέον εξαφανιστεί, με τη λίμνη να επιστρέφει σταδιακά στα φυσιολογικά της επίπεδα.
       
    11. webTV

      Engineer

      Η παρούσα συνέντευξη με τον καθηγητή Μιχάλη Φαρδή, πραγματοποιήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2025 από τον καθηγητή Δημήτριο Βαμβάτσικο, στο πλαίσιο της σειράς «Αντισεισμικές Συναντήσεις» που υλοποιείται από το ΕΤΑΜ.
       
      Το τεύχος της Αντισεισμικής Συνάντησης είναι διαθέσιμο και σε μορφή PDF στον σύνδεσμο: https://www.eltam.org/as/michalis-fardis/
       
       
    12. webTV

      Engineer

      Συνεχίσθηκε το 2025 η συστηματική υποβρύχια αρχαιολογική έρευνα της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων στο ιστορικό ναυάγιο ΜΕΝΤΩΡ, υπό την διεύθυνση του αρχαιολόγου, Δρ. Δημητρίου Κουρκουμέλη - Ροδοστάμου, Αναπληρωτή Προϊστάμενου της Υπηρεσίας.
      Το μπρίκι ΜΕΝΤΩΡ, που βυθίσθηκε τον Σεπτέμβριο του 1802 έξω από το λιμάνι του Αβλέμονα στα νοτιοανατολικά των Κυθήρων, ήταν ένα από τα ιδιόκτητα πλοία του Λόρδου Elgin, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά αρχαιοτήτων, μεταξύ άλλων και μέρους του γλυπτού αρχιτεκτονικού διακόσμου των μνημείων της Ακρόπολης.
      Κατά την εφετινή ανασκαφική περίοδο διερευνήθηκαν περιοχές  δυτικά και βόρεια από το σωζόμενο σκαρί του πλοίου (εικ. 1).

      Αρχικά ορίσθηκε ανασκαφική τομή, η οποία ονομάσθηκε συμβατικά Τομή 1/2025, σε απόσταση περίπου πέντε μέτρων δυτικότερα του σωζόμενου σκαριού.
      Σκοπός της τομής στη θέση αυτή ήταν να διερευνηθεί κατά πόσο είχαν τυχόν διατηρηθεί- κατάλοιπα από το σκαρί του πλοίου. Κατά την ανασκαφή της τομής δεν εντοπίσθηκαν ίχνη του πλοίου (εικ. 2 - 3), γεγονός που μάλλον επιβεβαιώνει την υπόθεση, ότι το σκαρί του πλοίου μετά τη βύθισή του, παρέμεινε για αρκετό διάστημα εκτεθειμένο στον πυθμένα, με αποτέλεσμα να αποσυντεθεί πλήρως και σχετικά γρήγορα.

      Σε αυτό συνέβαλλε καθοριστικά και η πρώτη ναυαγιαιρεσία του φορτίου το 1802, όταν οι σφουγγαράδες που είχαν αναλάβει την ανέλκυση του φορτίου, λόγω της δυσκολίας πρόσβασης στο εσωτερικό του, οδηγήθηκαν στην διάνοιξη εισόδου προς το αμπάρι από το πέτσωμα του πλοίου. Πρόκειται για το σημείο, όπου είχε προκληθεί η εισροή υδάτων κατά την πρόσκρουση του πλοίου στα βράχια, όπως περιγράφεται, άλλωστε, και στις επιστολές του γραμματέα του Λόρδου Elgin, William Hamilton, ο οποίος συντόνιζε, κατ' εντολή του, την όλη διαδικασία ανέλκυσης του φορτίου.
      Η διαδικασία αυτή συνέβαλε, ώστε το μεγαλύτερο τμήμα του σκαριού του πλοίου να καταστραφεί ολοσχερώς. Η ανασκαφή της τομής 1/2025 ολοκληρώθηκε σε βάθος περίπου -1μ. από την επιφάνεια του πυθμένα (-21,9μ. από την επιφάνεια της θάλασσας), χωρίς να εντοπισθούν ίχνη από το σκαρί του πλοίου.
      Η δεύτερη ανασκαφική τομή διενεργήθηκε βόρεια του σωζόμενου τμήματος της τρόπιδας του πλοίου (Τομή 2/2025), με στόχο να διαπιστωθεί η τυχόν διασπορά καταλοίπων του σκαριού προς την περιοχή αυτή (εικ. 1, 4). Αν και κατά την ανασκαφή της τομής (εικ. 5-6) δεν εντοπίστηκαν θραύσματα νομέων από το πέτσωμα του πλοίου, εντούτοις εντοπίσθηκαν αντικείμενα προερχόμενα από τον εξαρτισμό του, καθώς και θραύσματα σκευών καθημερινής χρήσης (εικ. 7 α - β).

      Ακόμα εντοπίσθηκαν θραύσματα από την εξωτερική επιχάλκωση του πετσώματος του πλοίου. Η επιχάλκωση προστάτευε τα ύφαλα τμήματα του πλοίου, ενώ φαίνεται ότι το κατώτερο τμήμα του, και κυρίως η τρόπιδα, ενισχυόταν επιπλέον από φύλλα μολύβδου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα τμήμα της επιχάλκωσης, το οποίο τοποθετείται ακριβώς στο σημείο σύνδεσης των φύλλων του χαλκού με τα φύλλα του μολύβδου (εικ. 8 - 9).

      Μεταξύ των λοιπών ευρημάτων ξεχωρίζει τμήμα πήλινης πλάκας, η οποία σχετίζεται πιθανώς με τη μόνωση της εστίας του πλοίου. Η πλάκα εντοπίστηκε σε μικρή απόσταση από την τρόπιδα του πλοίου (εικ. 10 - 11).
      Τέλος, ιδιαίτερα αναφορά πρέπει να γίνει στον εντοπισμό ενός μαρμάρινου διακοσμητικού στοιχείου (εικ. 12 - 13). Πρόκειται για θραύσμα μαρμάρινης πλάκας με διακοσμητική σταγόνα, που ανήκει, είτε σε κανόνα επιστυλίου, είτε σε πρόμοχθο γείσου. Το θραύσμα έχει μέγιστες διαστάσεις 9,3 εκ. (μήκος) x 4,7 εκ. (πλάτος), η δε σταγόνα έχει διάμετρο 6,51 εκ και ύψος 2,2 εκ. (εικ. 14). Οι διαστάσεις της σταγόνας μπορούν να συγκριθούν με τις μετρήσεις του Αν. Ορλάνδου, αναφορικά με τις διακοσμητικές σταγόνες του επιστυλίου του Παρθενώνος.
      Είναι η πρώτη φορά που εντοπίζεται θραύσμα γλυπτού διακόσμου προερχόμενο από το πολύτιμο φορτίο που μετέφερε το μπρίκι ΜΕΝΤΩΡ και το οποίο στην πλειονότητά του ανελκύσθηκε κατά την πρώτη ναυαγιαιρεσία του 1802.




      Η ολοκλήρωση των εργασιών συντήρησης και η περαιτέρω μελέτη θα δώσει περισσότερα στοιχεία για το μνημείο από το οποίο προέρχεται.
      Στην υποβρύχια ανασκαφή περίοδο του 2025 συμμετείχαν επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων και εξειδικεύσεων, όπως αρχαιολόγοι, θαλάσσιοι βιολόγοι, εκπαιδευτές καταδύσεων, υποβρύχιοι φωτογράφοι, συντηρητές αρχαιοτήτων, τεχνικοί βυθού και συγκεκριμένα οι: Δρ. Αλέξανδρος Τούρτας, Δρ. Έλενα Μπονέλου, Άρης Μιχαήλ, Δρ. Γιάννης Ίσσαρης, Δρ. Ελπίδα Καραδήμου, Βασίλης Τσιαΐρης (ΜΑ), Χρύσα Φουσέκη, Ειρήνη Μάλλιου, Σπύρος Μουρέας, Γιώργος Μπουζαλάκος, Στέφανος Κόντος, Μανουήλ Κουρκουμέλης, Μαρία Τσόκλα.

    13. webTV

      GTnews

      Η ανάδειξη του ρόλου των μηχανικών στην κοινωνία, στο περιβάλλον και στην καθημερινότητα κάθε πολίτη ήταν ο κεντρικός στόχος των εκδηλώσεων τις οποίες διοργάνωσε το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας/Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας, για να τιμήσει τη χτεσινή Παγκόσμια Ημέρα του Μηχανικού.
       
      Ανοίγοντας τις εργασίες της ημερίδας με θέμα «Παγκόσμια Ημέρα Μηχανικού για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη: Συζητάμε για τις Βιώσιμες Πόλεις και Κοινότητες», ο πρόεδρος του ΤΕΕ/ΤΚΜ Ηλίας Περτζινίδης τόνισε ότι «οι Έλληνες μηχανικοί διαθέτουν απίστευτη γνώση και τεχνογνωσία και μπορούν να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν όχι απλώς βιώσιμες πόλεις, αλλά ένα βιώσιμο σύστημα μέσα στο οποίο θα εργαζόμαστε και θα ζούμε, δημιουργώντας και κάνοντας τον κόσμο μας καλύτερο».
      Η πρόεδρος της Μόνιμης Επιτροπής Τεχνικής Παιδείας του ΤΕΕ/ΤΚΜ, καθηγήτρια στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών ΑΠΘ Κατερίνα Τσικαλουδάκη, επεσήμανε ότι η επιλογή να βρεθούν στο επίκεντρο της συζήτησης, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρα Μηχανικού, πτυχές που ενσωματώνονται στον στόχο που αφορά τις βιώσιμες πόλεις και κοινότητες δεν ήταν τυχαία, αλλά σχετίζεται με τις σύγχρονες προκλήσεις με τις οποίες βρίσκονται αντιμέτωπες οι αστικές περιοχές.
      Όλη η εκδήλωση στο βίντεο:
       
    14. webTV

      Engineer

      Ο Riviera Tower αποτελεί το εμβληματικό επίκεντρο της ανάπλασης του Ελληνικού και τον πρώτο οικιστικό ουρανοξύστη στην Ελλάδα.
      Σχεδιασμένος από το διεθνούς φήμης αρχιτεκτονικό γραφείο Foster + Partners, ο πύργος αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2027, προσφέροντας μια νέα διάσταση στην Αθηναϊκή Ριβιέρα με τον μοναδικό συνδυασμό πολυτέλειας και βιωσιμότητας.
      Το κτίριο ξεχωρίζει για τον βιοκλιματικό του σχεδιασμό, ενσωματώνοντας μια «πράσινη ραχοκοκαλιά» από πλούσια βλάστηση που διατρέχει την πρόσοψή του, ενισχύοντας το μικροκλίμα και τη σύνδεση των κατοίκων με τη φύση. Κάθε διαμέρισμα είναι διαμπερές, προσφέροντας ανεμπόδιστη πανοραμική θέα προς το Σαρωνικό κόλπο, το Μητροπολιτικό Πάρκο και την Ακρόπολη, επαναπροσδιορίζοντας τα πρότυπα της σύγχρονης παραθαλάσσιας διαβίωσης στη Μεσόγειο.
      Κρισιμότερα Χαρακτηριστικά:
      - Ύψος και Ορόφοι: Θα είναι το υψηλότερο κτίριο στην Ελλάδα, φτάνοντας τα 200 μέτρα με συνολικά 50 ορόφους.
      - Αριθμός Κατοικιών: Φιλοξενεί περίπου 170 πολυτελή διαμερίσματα και penthouses, όλα με ιδιωτικές βεράντες.
      - Πράσινη Πιστοποίηση: Στοχεύει στην πιστοποίηση LEED Gold, αποτελώντας έναν από τους πιο «πράσινους» παραθαλάσσιους ουρανοξύστες παγκοσμίως.
      - Αρχιτεκτονική Προσέγγιση: Χαρακτηρίζεται από τη λεπτή σιλουέτα του και τον σχεδιασμό που επιτρέπει τον φυσικό αερισμό και τον περιορισμό της κατανάλωσης ενέργειας.
      - Παροχές: Περιλαμβάνει υπηρεσίες υψηλών προδιαγραφών, όπως εσωτερικές και εξωτερικές πισίνες, spa, γυμναστήριο και άμεση πρόσβαση στη Riviera Galleria και τη μαρίνα.
    15. webTV

      Engineer

      Το Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών, το εμβληματικό ΟΑΚΑ, περνά σε μια νέα εποχή με τις εργασίες ανακαίνισης και εκσυγχρονισμού όλων των εγκαταστάσεων.
      Σαράντα τρία χρόνια μετά τα εγκαίνια του Κεντρικού Σταδίου και περισσότερα από είκοσι χρόνια μετά τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα, υλοποιείται για πρώτη φορά ένα τόσο εκτενές, απαιτητικό και φιλόδοξο πρόγραμμα ανακαίνισης και εκσυγχρονισμού όλων των εγκαταστάσεων.
      Πρόκειται για έργα συνολικού προϋπολογισμού άνω των 155 εκατομμυρίων ευρώ, με χρηματοδότηση από το Υπουργείο Αθλητισμού, το Υπερταμείο και την Περιφέρεια Αττικής. Οι παρεμβάσεις περιλαμβάνουν δομικές ενισχύσεις, εκτεταμένες εργασίες συντήρησης, αναβάθμιση υποδομών και εκσυγχρονισμό κρίσιμων εγκαταστάσεων, με βασικό στόχο τη μακροχρόνια ασφάλεια, λειτουργικότητα και βιωσιμότητα του ΟΑΚΑ.
      Το χρονοδιάγραμμα τηρείται σύμφωνα με τα ορόσημα που έχουν τεθεί, με καταληκτικό σημείο ολοκλήρωσης τον Ιούνιο του 2026. Κάθε στάδιο των εργασιών αποτελεί ένα ακόμη σταθερό βήμα προς τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου, ασφαλούς και διεθνώς ανταγωνιστικού αθλητικού κέντρου.
      Πηγή: https://www.youtube.com/@upstories
    16. webTV

      GTnews

      Στην τελική ευθεία εισέρχεται η κατασκευή του Βόρειου Τμήματος του Αυτοκινητόδρομου Κεντρικής Ελλάδος Ε65, καθώς η πρόοδος κατασκευής του αγγίζει, πλέον, το 93%.
      46 είναι τα χιλιόμετρα του Βόρειου Τμήματος που απομένουν για την ολοκλήρωση του Αυτοκινητόδρομου Ε65, ο οποίος θα συνδέει την ΠΑΘΕ με την Εγνατία Οδό, καθώς το υπόλοιπο τμήμα από τη Λαμία μέχρι την Καλαμπάκα, είναι ήδη κατασκευασμένο και σε λειτουργία. Το Βόρειο Τμήμα, που βρίσκεται υπό κατασκευή, χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας με το ποσό των 452 εκατ. ευρώ και αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός της προγραμματικής περιόδου.
      Τεχνικά Στοιχεία
      Ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδος (Ε65) (Λαμία – Καρδίτσα – Τρίκαλα – Καλαμπάκα – Εγνατία Οδός) έχει συνολικό μήκος 181 χλμ. εντάσσεται στο Διευρωπαϊκό δίκτυο αξόνων (Transeuropean Network) και συνδέεται μέσω της Εγνατίας Οδού και των καθέτων αξόνων αυτής με το εξωτερικό.
      Σε κυκλοφορία βρίσκονται ήδη το Μεσαίο Τμήμα (Ξυνιάδα – Τρίκαλα) από το 2017, το Νότιο Τμήμα (Λαμία – Ξυνιάδα) από τον Απρίλιο του 2024, καθώς και το υποτμήμα Τρίκαλα – Καλαμπάκα του βόρειου άξονα.
       
    17. webTV

      Engineer

      Εδώ και μέρες, οι 25.000 κάτοικοι της σικελικής πόλης Νισέμι ζουν στην άκρη μιας αβύσσου 25 μέτρων. Στις 25 Ιανουαρίου, μετά από καταρρακτώδεις βροχές που προκάλεσε ο κυκλώνας Harry, μια καταστροφική κατολίσθηση εξαφάνισε ολόκληρη την πλαγιά της πόλης, δημιουργώντας ένα χάσμα μήκους 4 χιλιομέτρων.
      Δρόμοι κατέρρευσαν, αυτοκίνητα καταπλακώθηκαν και ολόκληρα τμήματα του αστικού ιστού βυθίστηκαν.
      Δεκάδες σπίτια κρέμονται επισφαλώς στην άκρη του γκρεμού, ενώ οχήματα και κομμάτια του οδοστρώματος συνεχίζουν να υποχωρούν, κάτω από την πίεση του ασταθούς εδάφους, καθώς η πόλη πατάει σε μια εύθραυστη αργιλική βάση.
      Η κατολίσθηση προχωρά. Την περασμένη εβδομάδα, ένα τριώροφο κτίριο κατοικιών αποκολλήθηκε από την άκρη του γκρεμού και έπεσε στην απότομη πλαγιά της κατολίσθησης, αφού παρέμεινε στο χείλος για έξι ημέρες.
      Οι αρχές έχουν απομακρύνει περισσότερους από 1.600 ανθρώπους μέχρι στιγμής.
      Ολόκληρα τμήματα του ιστορικού κέντρου κινδυνεύουν, συμπεριλαμβανομένων εκκλησιών του 17ου αιώνα που θα μπορούσαν να διολισθήσουν προς τα κάτω ανά πάσα στιγμή.
      Σύμφωνα με γεωλόγους και περιβαλλοντολόγους, η κατολίσθηση στο Νισέμι είναι το τελευταίο σημάδι του πώς η κλιματική έκτακτη ανάγκη αναδιαμορφώνει τη Μεσόγειο, όπου υπήρξε αδιαφορία δεκαετιών για τις λανθασμένες πολιτικές δόμησης και ένα ανεξέλεγκτο μοντέλο αστικοποίησης.
      «Όλα συνέβησαν μέσα σε λίγες στιγμές», δήλωσε η Σαλβατρίς Ντίσκα, 70 ετών στον Guardian. Ζούσε σε ένα από τα σπίτια που βρίσκονται πλέον εντός της κόκκινης ζώνης που χαρακτηρίστηκε από τις αρχές ως επικίνδυνη για κατάρρευση. “Έπεσε το ρεύμα και λίγα λεπτά αργότερα η αστυνομία χτύπησε την πόρτα μας. Μας είπαν να φύγουμε αμέσως, να εγκαταλείψουμε τα πάντα και να πάρουμε μόνο τα απαραίτητα – μερικές κουβέρτες και τα φάρμακά μας. Για μια εβδομάδα δεν μπορούσαμε να πλυθούμε ούτε καν να αλλάξουμε αυτά που φορούσαμε».
      Χιλιάδες σπίτια σε ευάλωτες περιοχές
      Η Ιταλία έχει οικοδομήσει εκατοντάδες νέες γειτονιές και χιλιάδες κατοικίες σε ευάλωτες περιοχές: κατά μήκος της κοίτης ποταμών, σε ασταθείς πλαγιές, κοντά σε γκρεμούς και σε ζώνες εκτεθειμένες σε κατολισθήσεις, πλημμύρες και σεισμικούς κινδύνους.
      Σύμφωνα με μια έκθεση της εθνικής στατιστικής υπηρεσίας Istat, που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Νοέμβριο, για κάθε 100 νέες κατοικίες που χτίζονται στην Ιταλία, 15 στερούνται των απαραίτητων αδειών – σε μια χώρα που, σύμφωνα με την ιταλική περιβαλλοντική ένωση Legambiente, έχει καταγράψει περίπου 17.000 μεγάλες κατολισθήσεις σε περισσότερες από 14.000 τοποθεσίες σε λίγο περισσότερο από έναν αιώνα, με αποτέλεσμα σχεδόν 6.000 θανάτους.
      Οι 160 νεκροί του 1998
      Το 1998, μια από τις πιο θανατηφόρες κατολισθήσεις στην Ιταλία έπληξε την πόλη Σάρνο στη νότια Καμπανία. Μετά από ημέρες έντονης βροχόπτωσης, ολόκληρες πλαγιές λόφων κατέρρευσαν, σκοτώνοντας 160 ανθρώπους. Οι έρευνες αργότερα έδειξαν ότι πολλά σπίτια είχαν χτιστεί παράνομα σε ασταθείς πλαγιές.
      https://www.facebook.com/reel/1374679784697399
    18. webTV

      GTnews

      Ολοκληρώθηκε η διάνοιξη και κατασκευή της σήραγγας της Γραμμής 4 του Μετρό στο σκέλος από την Κατεχάκη μέχρι τον Ευαγγελισμό, από τον Μετροπόντικα «Αθηνά».
      Με την άφιξή του στο φρέαρ «Ευαγγελισμός», ο Μετροπόντικας «Αθηνά», με αφετηρία την Κατεχάκη, ολοκλήρωσε τη διάνοιξη και παράλληλα, την κατασκευή σήραγγας μήκους 5,1 χιλιομέτρων, έχοντας διανύσει τις περιοχές: Γουδή, Ζωγράφου, Ιλίσια, Πανεπιστημιούπολη και Καισαριανή.

      Ο δεύτερος δίδυμος Μετροπόντικας, η «Νίκη», εκτελεί τη διάνοιξη της σήραγγας σε αντίθετη κατεύθυνση, συνολικού μήκους 7,1 χιλιομέτρων. Εκκίνησε από το Άλσος Βεΐκου και βρίσκεται σήμερα λίγο μετά τον σταθμό «Πλατεία Κυψέλης», έχοντας ήδη κατασκευάσει 2.960 μέτρα σήραγγας, που αντιστοιχούν στο 42% της συνολικής διαδρομής της, με τελικό προορισμό το φρέαρ «Ευαγγελισμός».
      Αθροιστικά έχει ολοκληρωθεί το 65% της διάνοιξης της σήραγγας, η οποία συνεχίζεται και θα ακολουθήσει η κατασκευή των σταθμών.
      Το έργο υλοποιείται με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ 2021 – 2027.
       
       
    19. webTV

      Engineer

      Ελιά, σύκο, σταφύλι, μήλο. Τα ταπεινά σύμβολα της μεσσηνιακής γης τα οποία βρίσκονται πλέον «κεντημένα» στο ένδυμα της παγκοσμίου φήμης Μαρίας Κάλλας.
      Η κορυφαία Ελληνίδα υψίφωνος, με καταγωγή από τον Μελιγαλά Μεσσηνίας, αποτελεί τον κεντρικό καμβά στο έργο του καλλιτέχνη Κλεομένη Κωστόπουλου (KLE), το οποίο κατέκτησε τον τίτλο της Καλύτερης Τοιχογραφίας στον Κόσμο (Best Mural of the World) για το 2025 από το Street Art Cities.
      «Αποφάσισα να μη φιλοτεχνήσω απλώς ένα πορτρέτο, αλλά να σχεδιάσω την ίδια την Καλαμάτα. Στο έργο μου, η Κάλλας ενσαρκώνει την πόλη ως πρόσωπο», εξηγεί στην «Κ» ο δημιουργός. Εκφράζει, μάλιστα, ιδιαίτερη χαρά καθώς είναι η πρώτη φορά που μια ελληνική συμμετοχή καταφέρνει να βρεθεί στην κορυφή του κόσμου στον συγκεκριμένο διαγωνισμό.
      Δίπλα της, αλλά και πάνω της, πετούν ελεύθερα τα πουλιά της περιοχής. Κοτσύφι, γλάρος, περιστέρι και κοράκι: «Συμβολίζουν την ελευθερία, την πνευματικότητα και τη μετάβαση». Για τον καλλιτέχνη, οι συμβολισμοί διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη δημόσια τέχνη, καθώς θεωρεί πως ο δημιουργός οφείλει να συνομιλεί με τα στοιχεία που υπάρχουν στο περιβάλλον στο οποίο παρεμβαίνει. «Η Καλαμάτα είναι ένας ευλογημένος τόπος με μακρά ιστορία. Τα απογυμνωμένα δέντρα στο βάθος λειτουργούν ως μεταφορά: είναι οι ίδιες οι ρίζες του τόπου, μια ελιά και μια συκιά, τα δύο “ιερά” δέντρα της Μεσσηνίας. Για εμένα, όλα αυτά τα κομμάτια της μεσσηνιακής γης συνθέτουν έναν κύκλο ζωής. Φέρουν τη μνήμη, τον μόχθο των ανθρώπων και τη διαδοχή των εποχών. Είναι μια σχέση με το παρελθόν που αποτυπώνεται έτσι ώστε να είναι συμβατή με το μέλλον», αναφέρει ο κ. Κωστόπουλος.
      Η τοιχογραφία της Κάλλας και το αλληγορικό πορτρέτο της πόλης
      Από την πλευρά του, ο Δήμος Καλαμάτας μέσα από αυτή τη δράση αλλά και από τις υπόλοιπες που προγραμματίζονται το προσεχές διάστημα επιχειρεί να δημιουργήσει ένα επιπλέον τοπόσημο για την περιοχή. «Η δική μας πρόθεση, την οποία μεταφέραμε στον καλλιτέχνη, ήταν η Κάλλας να εμφανίζεται ως μια αρχόντισσα που από εκείνο το ύψος επιβλέπει ολόκληρη την πόλη. Ταυτόχρονα, θέλαμε να αναδείξουμε τη βιώσιμη ανάπτυξη -μια έννοια επιστημονική και σύνθετη- καθιστώντας την πιο κατανοητή στο ευρύ κοινό», αναφέρει ο κ. Βασίλειος Παπαευσταθίου, αντιδήμαρχος Καλαμάτας και υπεύθυνος Στρατηγικού Σχεδιασμού, Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Κλιματικής Ουδετερότητας. Μάλιστα, αυτή η πρωτοβουλία εντάσσεται στον σχεδιασμό «Mission 2030», ο οποίος στοχεύει να καταστήσει την Καλαμάτα κλιματικά ουδέτερη, εκπαιδεύοντας τους πολίτες στη βιώσιμη κινητικότητα, στην κυκλική οικονομία και την ενίσχυση της τοπικής ταυτότητας.

      «Δεν θα “σωθούμε” προφανώς από μια τοιχογραφία, αλλά το feedback και η εξωστρέφεια που κερδίζουμε είναι ανεκτίμητα. O κόσμος μιλάει πια με ένταση και ενδιαφέρον για τη σημασία της τέχνης στον δημόσιο χώρο. Ηδη πολλοί ιδιοκτήτες μάς προσεγγίζουν για να υλοποιήσουμε ανάλογα έργα. Σκοπός μας όμως δεν είναι να γεμίσουμε απλώς τους λευκούς τοίχους, αλλά να παρέμβουμε στοχευμένα σε “άσχημα” σημεία, εντάσσοντας το street art σε ένα ευρύτερο αφήγημα με αρχές και κανόνες», αναφέρει ο κ. Παπαευσταθίου. 
      Για τον καλλιτέχνη, είναι εξαιρετικά σημαντικό το γεγονός ότι αυτό το έργο βραβεύτηκε στην ελληνική περιφέρεια και όχι σε κάποιο από τα μεγάλα κέντρα, όπως η Αθήνα ή η Θεσσαλονίκη. «Πιστεύω ότι οι νέες γενιές αποδέχονται τη σχέση τους με τον δημόσιο χώρο πολύ περισσότερο από ό,τι με τους κλειστούς χώρους ενός μουσείου. Η street art είναι μια απόλυτα συμπεριληπτική και δημοκρατική τέχνη, που συμβολίζει το μέλλον. Εχει τη δύναμη να εμψυχώνει τον μέσο πολίτη την ώρα που περπατά στο δρόμο, προσφέροντάς του τέχνη εκεί που πριν αντίκριζε απλώς “ντουβάρια”», καταλήγει ο ίδιος.
      https://www.facebook.com/watch/?v=4478967185722753
    20. webTV

      Engineer

      Το μποτιλιάρισμα στον Κηφισό είναι πλέον μόνιμο, πυκνό, καθημερινό. Τα τελευταία τρία χρόνια η κατάσταση επιδεινώθηκε ραγδαία.
      Ακόμα και οι δρόμοι των γειτονιών έχουν καλυφθεί. Τα κοινωνικά, πολεοδομικά και περιβαλλοντικά προβλήματα είναι ακόμη σοβαρότερα. Ο Κηφισός σκοτώνει.
      Δρόμος 50 μέτρων πλάτος χωρίς φανάρια = υψηλές ταχύτητες.
      Όταν οι οδηγοί πέφτουν ξαφνικά σε μποτιλιάρισμα, δεν προλαβαίνουν να φρενάρουν.
      Αποτέλεσμα: καθημερινά ατυχήματα, πολλά με νεκρούς. Το παλιό μοντέλο απέτυχε. Για δεκαετίες η λύση ήταν να αφαιρούμε εμπόδια από τα αυτοκίνητα: λιγότερα φανάρια, ανισόπεδοι κόμβοι, ανοχή στις παράνομες στάσεις, περιορισμός διαβάσεων πεζών.
      Το αποτέλεσμα; Χάος. Η παράδοξη πραγματικότητα: Για να χτίσεις σπίτι χρειάζεσαι θέση στάθμευσης. Για να αγοράσεις αυτοκίνητο, όχι. Τα ηλεκτρικά δεν θα λύσουν το πρόβλημα. Με κρατικές επιδοτήσεις, οι αγοραστές προσθέτουν ένα δεύτερο αυτοκίνητο αντί να αντικαταστήσουν το παλιό.
      Περισσότερα αυτοκίνητα = περισσότερη συμφόρηση. Και όταν έρθουν τα αυτόνομα οχήματα; Οι δρόμοι θα γίνουν λούνα παρκ με συγκρουόμενα.
      Υπάρχουν όμως τρεις απλές και φθηνές λύσεις:
      1. Εφαρμογή του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας Το 60% των σταθμευμένων αυτοκινήτων είναι παράνομα σταθμευμένο. Τέλος στην ανοχή. Αν η παράνομη στάθμευση κόστιζε 15-20€ (όσο τα πάρκινγκ), θα άλλαζε η επιλογή μέσου μετακίνησης.
      2. Μετατροπή του Προαστιακού σε γραμμή Μετρό Η υποδομή είναι ήδη εκεί. Οι στάσεις είναι έτοιμες και μπορούν να διπλασιαστούν με μικρό κόστος (υπέργειες γραμμές). Αποτέλεσμα: Διπλασιασμός του δικτύου μετρό της Αθήνας σε μήκος και στάσεις. Μεταφορά χιλιάδων ατόμων κάθε 5 λεπτά από Πειραιά μέχρι Άγιο Στέφανο. Ο πραγματικός Προαστιακός θα ξεκινάει από τον ΣΚΑ (Βόρειο Κεντρικό Σταθμό). Οι Αθηναίοι θα φτάνουν εκεί με μετρό. Από εκεί: Κόρινθος, Πάτρα, Χαλκίδα, Θεσσαλονίκη.
      3. Τα τρένα να αναλάβουν τις βαριές μεταφορές Το μερίδιο του ελληνικού σιδηροδρόμου στη μεταφορά φορτίων είναι 0,7%. Σχεδόν ανύπαρκτο. Όλα τα φορτία μεταφέρονται με φορτηγά που γεμίζουν τους δρόμους. Αν τα τρένα αναλάβουν τη μεταφορά εμπορευμάτων, θα μειωθούν δραματικά τα φορτηγά στον Κηφισό.
      Φτιάξαμε πόλεις που δεν χωράνε όσα προσπαθούμε να στριμώξουμε μέσα τους. Δεν είναι τεχνικό πρόβλημα. Είναι θέμα επιλογών. Δικών μας επιλογών.
      Πρέπει να διαλέξουμε: Πόλεις για αυτοκίνητα ή για ανθρώπους;
       
    21. webTV

      Engineer

      Η ομαλή λειτουργία ενός κτιρίου τέτοιου μεγέθους προϋποθέτει απόλυτο συντονισμό δεκάδων «αόρατων» συστημάτων λέει η ΑΒΒ.
      Με ύψος 828 μέτρων, το Burj Khalifa παραμένει το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο και ένα από τα πιο εμβληματικά αρχιτεκτονικά ορόσημα διεθνώς.
      Πέραν, όμως, από τον συμβολισμό και την εντυπωσιακή παρουσία του στον ορίζοντα του Ντουμπάι, η καθημερινή λειτουργία του βασίζεται σε ένα ιδιαίτερα σύνθετο και πλήρως ενοποιημένο δίκτυο ηλεκτροδότησης, αυτοματισμού και ελέγχου.
      Οπως εξηγεί η ABB η οποία έχει αναλάβει κομβικό ρόλο στην ηλεκτροδότηση και τον αυτοματισμό του κτιρίου, υποστηρίζοντας κρίσιμες υποδομές που λειτουργούν αδιάλειπτα, 24 ώρες το 24ωρο, στόχος, είναι η υψηλή αξιοπιστία, η ενεργειακή αποδοτικότητα και η απρόσκοπτη εμπειρία για εργαζόμενους και επισκέπτες.


      Η ομαλή λειτουργία ενός κτιρίου τέτοιου μεγέθους προϋποθέτει απόλυτο συντονισμό δεκάδων «αόρατων» συστημάτων: από τον κλιματισμό και τη διανομή ισχύος, έως τα συστήματα ασφαλείας και τη λειτουργία των διάσημων συντριβανιών του συγκροτήματος. Η ABB παρέχει λύσεις HVAC μέσω κινητήρων και μετατροπέων ισχύος (drives), επιτρέποντας ακριβή έλεγχο της κατανάλωσης ενέργειας και βελτιστοποίηση της απόδοσης σε κάθε όροφο του κτιρίου.
      Οι λύσεις χαμηλής και μέσης τάσης
      Στον πυρήνα της ηλεκτροδότησης βρίσκεται ένα δίκτυο υποσταθμών, συμπεριλαμβανομένου ενός στον 155ο όροφο, με λύσεις χαμηλής και μέσης τάσης που υποστηρίζουν το σύνολο των ηλεκτρικών φορτίων. Αυτά εκτείνονται από τους 57 ανελκυστήρες έως το σύστημα κλιματισμού ισχύος 24 MW, εξασφαλίζοντας πλήρη έλεγχο, διαφάνεια και αδιάλειπτη παροχή ρεύματος. Ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί και στην προστασία από φυσικά φαινόμενα, όπως οι κεραυνοί. Ο εξοπλισμός γείωσης και αντικεραυνικής προστασίας τον οποίο έχει χρησιμοποιήσει η εταιρεία σε συνδυασμό με τον ατσάλινο εξωσκελετό και τον χαρακτηριστικό σχεδιασμό σε σχήμα Υ, λειτουργεί ως ένα εκτεταμένο «κλωβό Faraday», διοχετεύοντας με ασφάλεια τα ηλεκτρικά φορτία προς το έδαφος.
      Συστήματα ελέγχου για τα συντριβάνια
       Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία του συγκροτήματος, το Dubai Fountain, βασίζεται επίσης σε τεχνολογίες της ABB. Οι κινητήρες, τα συστήματα ελέγχου και οι πίνακες χαμηλής τάσης MNS επιτρέπουν ακριβή ρύθμιση της πίεσης και της κίνησης του νερού, ώστε τα σιντριβάνια να συγχρονίζονται με μουσική και φωτισμό, μειώνοντας παράλληλα την ενεργειακή κατανάλωση και το λειτουργικό κόστος. Η μακροχρόνια τεχνολογική συνεργασία για τον πιο διάσημο πύργο στον κόσμο αναδείχθηκε και συμβολικά στις 27 Νοεμβρίου 2025, όταν η πρόσοψη του κτιρίου φωτίστηκε με ειδική οπτικοακουστική εγκατάσταση, μετατρέποντας τον ουρανοξύστη σε έναν εντυπωσιακό καμβά τεχνολογίας και καινοτομίας.
       
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.