Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'στε'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Εργασίες Μηχανικών
    • Τοπογραφικά-Χωροταξικά
    • Αρχιτεκτονικά
    • Στατικά
    • Μηχανολογικά
    • Ηλεκτρολογικά
    • Περιβαλλοντικά
    • Διάφορα
  • Εργασιακά-Διαδικαστικά
    • Άδειες-Διαδικασίες
    • Αυθαίρετα
    • Οικονομικά-Αμοιβές
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά
    • Εκπαίδευση
    • Ειδικότητες-Συλλογικά Όργανα
  • Εργαλεία
    • Προγράμματα Η/Υ
    • Εξοπλισμός
    • Διαδίκτυο
    • Showroom
  • Γενικά
    • Αγγελίες
    • Κουβέντα
    • Δράσεις-Προτάσεις προς φορείς
    • Michanikos.gr
    • Θέματα Ιδιωτών

Categories

  • 1. Τοπογραφικά-Πολεοδομικά
    • 1.1 Λογισμικό
    • 1.2 Νομοθεσία
    • 1.3 Έντυπα
    • 1.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 1.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 2. Συγκοινωνιακά - Οδοποιίας
    • 2.1 Λογισμικό
    • 2.2 Νομοθεσία
    • 2.3 Έντυπα
    • 2.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 2.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 3. Αρχιτεκτονικά - Σχεδιαστικά
    • 3.1 Λογισμικό
    • 3.2 Νομοθεσία
    • 3.3 Έντυπα
    • 3.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 3.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 4. Στατικά - Εδαφοτεχνικά
    • 4.1 Λογισμικό
    • 4.2 Νομοθεσία
    • 4.3 Έντυπα
    • 4.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 4.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 5. Μηχανολογικά
    • 5.1 Λογισμικό
    • 5.2 Νομοθεσία
    • 5.3 Έντυπα
    • 5.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 5.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 6. Ηλεκτρολογικά
    • 6.1 Λογισμικό
    • 6.2 Νομοθεσία
    • 6.3 Έντυπα
    • 6.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 6.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 7. ΑΠΕ - Φωτοβολταϊκά
    • 7.1 Λογισμικό
    • 7.2 Νομοθεσία
    • 7.3 Έντυπα
    • 7.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 7.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 8. Περιβαλλοντικά
    • 8.1 Λογισμικό
    • 8.2 Νομοθεσία
    • 8.3 Έντυπα
    • 8.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 8.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 9. Υδραυλικά - Λιμενικά
    • 9.1 Λογισμικό
    • 9.2 Νομοθεσία
    • 9.3 Έντυπα
    • 9.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 9.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 10. Διαχείριση Έργων - Εκτιμήσεις - Πραγματογνωμοσύνες
    • 10.1 Λογισμικό
    • 10.2 Νομοθεσία
    • 10.3 Έντυπα
    • 10.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 10.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 11. Δημόσια Έργα - Ασφάλεια και Υγιεινή
    • 11.1 Λογισμικό
    • 11.2 Νομοθεσία
    • 11.3 Έντυπα
    • 11.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 11.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 12. Αμοιβές - Φορολογικά - Άδειες
    • 12.1 Λογισμικό
    • 12.2 Νομοθεσία
    • 12.3 Έντυπα - Αιτήσεις
    • 12.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 13. Αυθαίρετα
    • 13.1 Λογισμικό
    • 13.2 Νομοθεσία
    • 13.3 Έντυπα
    • 13.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 14. Διάφορα

Categories

  • Ειδήσεις
    • Νομοθεσία
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά-Φορολογικά
    • Περιβάλλον
    • Ενέργεια-ΑΠΕ
    • Τεχνολογία
    • Χρηματοδοτήσεις
    • Έργα-Υποδομές
    • Επικαιρότητα
    • Αρθρογραφία
    • Michanikos.gr
    • webTV
    • Sponsored

Categories

  • Εξοπλισμός
  • Software
  • Books
  • Jobs
  • Real Estate
  • Various

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Birthday

Between and
  1. Σε συνέχεια απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) και σχετικού κειμένου που με έκπληξη είδαμε ότι έχει αναρτήσει η ΕΕΤΕΜ στην ιστοσελίδα της και έχει τύχει αναπαραγωγής από μερίδα ιστοσελίδων, το Γραφείο Τύπου του ΤΕΕ διευκρινίζει τα ακόλουθα: Η απόφαση του ΣτΕ, η οποία αόριστα αναφέρεται στα κείμενα που κυκλοφορούν, είναι η υπ’αριθμόν 1754/2021 του Δ Τμήματος του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου Στην απόφαση αυτή ουδόλως περιέχεται ο,τιδήποτε θα μπορούσε με βάση την ελληνική γλώσσα και την κοινή λογική να ερμηνευτεί σύμφωνα με τους έωλους χαρακτηρισμούς και τα ανυπόστατα επιχειρήματα που παραθέτει ένας ιδιωτικός φορέας όπως η ΕΕΤΕΜ Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, ως ο μεγαλύτερος επαγγελματικός και επιστημονικός φορέας της χώρας, επίσημος – βάσει νόμου – τεχνικός σύμβουλος της Ελληνικής Πολιτείας και νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου δια του οποίου εκπροσωπούνται συλλογικά περισσότεροι από 110 χιλιάδες Διπλωματούχοι Μηχανικοί μέλη του και ταυτόχρονα δια του οποίου εκφράζεται διαχρονικά ο τεχνικός κόσμος της χώρας, οφείλει να διευκρινίσει τα εξής: Το ΣτΕ δεν αποφάσισε ποτέ ότι η συγκρότηση Μητρώου Πτυχιούχων Μηχανικών στο Τ.Ε.Ε. είναι δήθεν παράνομη. Οποιοσδήποτε τέτοιος ισχυρισμός αποτελεί αυτονόητα διασπορά ψευδών ειδήσεων και οι ισχυριζόμενοι αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων και των λόγων τους Αντιθέτως το ΣτΕ αποδέχτηκε ότι με βάση το θεσμικό πλαίσιο του ΤΕΕ η απόφαση της ΔΕ/ΤΕΕ του 2017 για τη συγκρότηση Τμήματος Αποφοίτων Σχολών Ανώτατης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης στο Τ.Ε.Ε κινείται στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του ΤΕΕ, έχει διακηρυκτικό χαρακτήρα και μάλιστα το ΣτΕ κρίνει ότι δεν υπήρξε λόγος ακυρώσεως και η απόφαση προσβλήθηκε απαραδέκτως, ενώ ρητώς αναφέρει ότι εξ αυτού του λόγου δεν εξετάστηκε αν το ΤΕΕ έχει το δικαίωμα ή όχι να ιδρύσει τέτοιο τμήμα Το ΣτΕ επικαλείται στο σκεπτικό του ότι θα έπρεπε της ίδρυσης Μητρώου Πτυχιούχων Μηχανικών στο ΤΕΕ να προηγηθεί η ίδρυση αντίστοιχου τμήματος σύμφωνα με τις ιδρυτικές διατάξεις του ΤΕΕ Το ΣτΕ κρίνει επίσης, με βάση το διοικητικό δίκαιο, ότι η απόφαση του ΤΕΕ για την ίδρυση του Μητρώου αυτού προς διευκόλυνση των Αποφοίτων Σχολών Ανώτατης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης στο Τ.Ε.Ε να χρησιμοποιούν τις συνεχώς διευρυνόμενες ηλεκτρονικές υπηρεσίες προς μηχανικούς δεν αποτελεί από μόνη της ικανή αιτιολογική βάση για τη συγκρότηση του μητρώου Με βάση κυρίως αυτούς τους δύο λόγους και εκτιμώντας ότι απαιτείται ειδική και όχι γενική διάταξη δικαίου το ΣτΕ ακυρώνει την απόφαση της ΔΕ/ΤΕΕ για τη συγκρότηση μητρώου και αντιθέτως ΔΕΝ ακυρώνει την απόφαση του 2017 που αφορά την ίδρυση Τμήματος, ανοίγοντας και νομικά, στο ανώτατο επίπεδο, το δρόμο για την συγκροτημένη νομικά προώθηση της ένταξης των Αποφοίτων Σχολών Ανώτατης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας Διευκρινίζεται επίσης ότι η παρεμπίπτουσα κρίση του Τμήματος του ΣτΕ για τη δυνατότητα εγγραφής ή μη φυσικών προσώπων στο Μητρώο Τεχνικών Επωνυμιών του ΤΕΕ, παράλληλα με την εγγραφή εταιρειών, δεν περιλαμβάνεται στο διατακτικό της Απόφασης του ΣτΕ και ούτως ή άλλως χρήζει περαιτέρω ερμηνείας δεδομένης της συνταγματικής ανάγκης για ισονομία μεταξύ επιχειρήσεων διαφορετικών νομικών μορφών και άλλων ρυθμίσεων της νομοθεσίας. Το ΤΕΕ, πιστό στον καταστατικό του σκοπό και τις διατάξεις της νομοθεσίας, ως οφείλει, θα συνεχίσει την προσπάθεια για τη διασφάλιση του ρόλου και του έργου των Ελλήνων Μηχανικών και τη διασφάλιση των επιπέδων τεχνικής ευθύνης που αντιστοιχούν σε όλους τους συντελεστές παραγωγής τεχνικών έργων και μελετών, προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Το ΤΕΕ σεβόμενο τις Αποφάσεις της Δικαιοσύνης και προσηλωμένο στην παροχή και υποστήριξη της εργασίας όλου του Τεχνικού Κόσμου θα προσαρμόσει την δομή παροχής πρόσθετης υποστήριξης των Πτυχιούχων Μηχανικών σύμφωνα με την ανωτέρω Απόφαση. Όπως και το σκεπτικό της απόφασης του Δ Τμήματος του ΣτΕ αναφέρει, το ΤΕΕ θα εξετάσει και θα αποφασίσει στο επίπεδο της Αντιπροσωπεία του ΤΕΕ και κατόπιν στη ΔΕ/ΤΕΕ την ίδρυση Τμήματος και ακολούθως Μητρώου Αποφοίτων Σχολών Ανώτατης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης στο Τ.Ε.Ε . Σημειώνεται μάλιστα ότι το ΤΕΕ παγίως προωθεί την καθιέρωση Μητρώων όλων των συντελεστών παραγωγής έργων και μελετών, δημοσίων και ιδιωτικών, προκειμένου να διασφαλίζεται το επίπεδο τεχνικής ευθύνης, το δημόσιο συμφέρον, η διαφάνεια και η λειτουργία της αγοράς. Το πράττει δε με πλήρη συναίσθηση του σκοπού του και της ευθύνης του απέναντι στο κράτος και τους πολίτες και ζητά από την Πολιτεία την ορθή και ταχεία καθιέρωση και λειτουργία τους. Όσον δε αφορά διάφορους άλλους έωλους χαρακτηρισμούς και ισχυρισμούς, το ΤΕΕ δεν αντιπαρατίθεται δημοσίως με ιδιωτικούς φορείς αλλά οφείλει να διευκρινίσει στην κοινή γνώμη τα εξής: Όποια ένωση, οποιονδήποτε προσώπων, προσφεύγει κατά του ΤΕΕ στο Συμβούλιο της Επικρατείας αναγνωρίζει έμπρακτα τον δημόσιο χαρακτήρα του Επιμελητηρίου και τη διοικητική του αρμοδιότητα Το ΤΕΕ δεν ασχολείται ούτε με τους σκοπούς που περιγράφονται στα καταστατικά σωματείων ή άλλων ιδιωτικών φορέων, ούτε με τις ιδιότητες των μελών που με βάση το Σύνταγμα ελευθέρως συγκροτούν τέτοιες ενώσεις, παρά μόνο ενισχύει όσο περισσότερο μπορεί τους Επιστημονικούς Συλλόγους των ειδικοτήτων των Διπλωματούχων Μηχανικών της χώρας και κάθε συλλογική προσπάθεια που προάγει την αναπτυξιακή πορεία της χώρας Κανένα δικαστήριο, ποσώς μάλλον το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, δεν έχει κρίνει περί «αρμοδιότητας» ιδιωτικών φορέων ή άλλων τέτοιων διατυπώσεων που ορισμένοι προσπαθούν να περιβληθούν ή να υπαινιχθούν, για να δείξουν ότι έχουν κάποια δημόσια εξουσία. Και δεν θα μπορούσε κάτι τέτοιο ποτέ να γίνει διότι αντιβαίνει τις βασικές αρχές του δικαίου, τις συνταγματικές και νομοθετικές διατάξεις αλλά και την κοινή λογική. Προκειμένου μάλιστα να γίνουν από όλους κατανοητά τα ανωτέρω, το ΤΕΕ – σε αντίθεση με άλλους δημοσιολογούντες – δίνει στη δημοσιότητα το κείμενο της απόφασης του ΣτΕ διά πάσα χρήση οποιουδήποτε δείχνει σχετικό ενδιαφέρον: StE_apofasi_1754_2021_ptyxioixoi_mixanikoi_mitroo_tmima_eetem_etall_keimeno View full είδηση
  2. Σε συνέχεια απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) και σχετικού κειμένου που με έκπληξη είδαμε ότι έχει αναρτήσει η ΕΕΤΕΜ στην ιστοσελίδα της και έχει τύχει αναπαραγωγής από μερίδα ιστοσελίδων, το Γραφείο Τύπου του ΤΕΕ διευκρινίζει τα ακόλουθα: Η απόφαση του ΣτΕ, η οποία αόριστα αναφέρεται στα κείμενα που κυκλοφορούν, είναι η υπ’αριθμόν 1754/2021 του Δ Τμήματος του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου Στην απόφαση αυτή ουδόλως περιέχεται ο,τιδήποτε θα μπορούσε με βάση την ελληνική γλώσσα και την κοινή λογική να ερμηνευτεί σύμφωνα με τους έωλους χαρακτηρισμούς και τα ανυπόστατα επιχειρήματα που παραθέτει ένας ιδιωτικός φορέας όπως η ΕΕΤΕΜ Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, ως ο μεγαλύτερος επαγγελματικός και επιστημονικός φορέας της χώρας, επίσημος – βάσει νόμου – τεχνικός σύμβουλος της Ελληνικής Πολιτείας και νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου δια του οποίου εκπροσωπούνται συλλογικά περισσότεροι από 110 χιλιάδες Διπλωματούχοι Μηχανικοί μέλη του και ταυτόχρονα δια του οποίου εκφράζεται διαχρονικά ο τεχνικός κόσμος της χώρας, οφείλει να διευκρινίσει τα εξής: Το ΣτΕ δεν αποφάσισε ποτέ ότι η συγκρότηση Μητρώου Πτυχιούχων Μηχανικών στο Τ.Ε.Ε. είναι δήθεν παράνομη. Οποιοσδήποτε τέτοιος ισχυρισμός αποτελεί αυτονόητα διασπορά ψευδών ειδήσεων και οι ισχυριζόμενοι αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων και των λόγων τους Αντιθέτως το ΣτΕ αποδέχτηκε ότι με βάση το θεσμικό πλαίσιο του ΤΕΕ η απόφαση της ΔΕ/ΤΕΕ του 2017 για τη συγκρότηση Τμήματος Αποφοίτων Σχολών Ανώτατης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης στο Τ.Ε.Ε κινείται στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του ΤΕΕ, έχει διακηρυκτικό χαρακτήρα και μάλιστα το ΣτΕ κρίνει ότι δεν υπήρξε λόγος ακυρώσεως και η απόφαση προσβλήθηκε απαραδέκτως, ενώ ρητώς αναφέρει ότι εξ αυτού του λόγου δεν εξετάστηκε αν το ΤΕΕ έχει το δικαίωμα ή όχι να ιδρύσει τέτοιο τμήμα Το ΣτΕ επικαλείται στο σκεπτικό του ότι θα έπρεπε της ίδρυσης Μητρώου Πτυχιούχων Μηχανικών στο ΤΕΕ να προηγηθεί η ίδρυση αντίστοιχου τμήματος σύμφωνα με τις ιδρυτικές διατάξεις του ΤΕΕ Το ΣτΕ κρίνει επίσης, με βάση το διοικητικό δίκαιο, ότι η απόφαση του ΤΕΕ για την ίδρυση του Μητρώου αυτού προς διευκόλυνση των Αποφοίτων Σχολών Ανώτατης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης στο Τ.Ε.Ε να χρησιμοποιούν τις συνεχώς διευρυνόμενες ηλεκτρονικές υπηρεσίες προς μηχανικούς δεν αποτελεί από μόνη της ικανή αιτιολογική βάση για τη συγκρότηση του μητρώου Με βάση κυρίως αυτούς τους δύο λόγους και εκτιμώντας ότι απαιτείται ειδική και όχι γενική διάταξη δικαίου το ΣτΕ ακυρώνει την απόφαση της ΔΕ/ΤΕΕ για τη συγκρότηση μητρώου και αντιθέτως ΔΕΝ ακυρώνει την απόφαση του 2017 που αφορά την ίδρυση Τμήματος, ανοίγοντας και νομικά, στο ανώτατο επίπεδο, το δρόμο για την συγκροτημένη νομικά προώθηση της ένταξης των Αποφοίτων Σχολών Ανώτατης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας Διευκρινίζεται επίσης ότι η παρεμπίπτουσα κρίση του Τμήματος του ΣτΕ για τη δυνατότητα εγγραφής ή μη φυσικών προσώπων στο Μητρώο Τεχνικών Επωνυμιών του ΤΕΕ, παράλληλα με την εγγραφή εταιρειών, δεν περιλαμβάνεται στο διατακτικό της Απόφασης του ΣτΕ και ούτως ή άλλως χρήζει περαιτέρω ερμηνείας δεδομένης της συνταγματικής ανάγκης για ισονομία μεταξύ επιχειρήσεων διαφορετικών νομικών μορφών και άλλων ρυθμίσεων της νομοθεσίας. Το ΤΕΕ, πιστό στον καταστατικό του σκοπό και τις διατάξεις της νομοθεσίας, ως οφείλει, θα συνεχίσει την προσπάθεια για τη διασφάλιση του ρόλου και του έργου των Ελλήνων Μηχανικών και τη διασφάλιση των επιπέδων τεχνικής ευθύνης που αντιστοιχούν σε όλους τους συντελεστές παραγωγής τεχνικών έργων και μελετών, προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Το ΤΕΕ σεβόμενο τις Αποφάσεις της Δικαιοσύνης και προσηλωμένο στην παροχή και υποστήριξη της εργασίας όλου του Τεχνικού Κόσμου θα προσαρμόσει την δομή παροχής πρόσθετης υποστήριξης των Πτυχιούχων Μηχανικών σύμφωνα με την ανωτέρω Απόφαση. Όπως και το σκεπτικό της απόφασης του Δ Τμήματος του ΣτΕ αναφέρει, το ΤΕΕ θα εξετάσει και θα αποφασίσει στο επίπεδο της Αντιπροσωπεία του ΤΕΕ και κατόπιν στη ΔΕ/ΤΕΕ την ίδρυση Τμήματος και ακολούθως Μητρώου Αποφοίτων Σχολών Ανώτατης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης στο Τ.Ε.Ε . Σημειώνεται μάλιστα ότι το ΤΕΕ παγίως προωθεί την καθιέρωση Μητρώων όλων των συντελεστών παραγωγής έργων και μελετών, δημοσίων και ιδιωτικών, προκειμένου να διασφαλίζεται το επίπεδο τεχνικής ευθύνης, το δημόσιο συμφέρον, η διαφάνεια και η λειτουργία της αγοράς. Το πράττει δε με πλήρη συναίσθηση του σκοπού του και της ευθύνης του απέναντι στο κράτος και τους πολίτες και ζητά από την Πολιτεία την ορθή και ταχεία καθιέρωση και λειτουργία τους. Όσον δε αφορά διάφορους άλλους έωλους χαρακτηρισμούς και ισχυρισμούς, το ΤΕΕ δεν αντιπαρατίθεται δημοσίως με ιδιωτικούς φορείς αλλά οφείλει να διευκρινίσει στην κοινή γνώμη τα εξής: Όποια ένωση, οποιονδήποτε προσώπων, προσφεύγει κατά του ΤΕΕ στο Συμβούλιο της Επικρατείας αναγνωρίζει έμπρακτα τον δημόσιο χαρακτήρα του Επιμελητηρίου και τη διοικητική του αρμοδιότητα Το ΤΕΕ δεν ασχολείται ούτε με τους σκοπούς που περιγράφονται στα καταστατικά σωματείων ή άλλων ιδιωτικών φορέων, ούτε με τις ιδιότητες των μελών που με βάση το Σύνταγμα ελευθέρως συγκροτούν τέτοιες ενώσεις, παρά μόνο ενισχύει όσο περισσότερο μπορεί τους Επιστημονικούς Συλλόγους των ειδικοτήτων των Διπλωματούχων Μηχανικών της χώρας και κάθε συλλογική προσπάθεια που προάγει την αναπτυξιακή πορεία της χώρας Κανένα δικαστήριο, ποσώς μάλλον το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, δεν έχει κρίνει περί «αρμοδιότητας» ιδιωτικών φορέων ή άλλων τέτοιων διατυπώσεων που ορισμένοι προσπαθούν να περιβληθούν ή να υπαινιχθούν, για να δείξουν ότι έχουν κάποια δημόσια εξουσία. Και δεν θα μπορούσε κάτι τέτοιο ποτέ να γίνει διότι αντιβαίνει τις βασικές αρχές του δικαίου, τις συνταγματικές και νομοθετικές διατάξεις αλλά και την κοινή λογική. Προκειμένου μάλιστα να γίνουν από όλους κατανοητά τα ανωτέρω, το ΤΕΕ – σε αντίθεση με άλλους δημοσιολογούντες – δίνει στη δημοσιότητα το κείμενο της απόφασης του ΣτΕ διά πάσα χρήση οποιουδήποτε δείχνει σχετικό ενδιαφέρον: StE_apofasi_1754_2021_ptyxioixoi_mixanikoi_mitroo_tmima_eetem_etall_keimeno
  3. Η πέριξ του γηπέδου περιοχή πρόκειται να αποτελέσει υπερτοπικό πυρήνα αναψυχής, πολιτισμού, εκδηλώσεων, εστίασης και γενικότερα πόλο έλξης τουριστικού ενδιαφέροντος. Το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που αφορά στην έγκριση Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ) στην περιοχή της Τούμπας του Δήμου Θεσσαλονίκης "πέρασε" από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Το σχέδιο αφορά στον καθορισμό χρήσεων γης, όρων και περιορισμών και στην περιβαλλοντική έγκριση του σχεδίου αυτού, ενώ ταυτόχρονα επιχειρείται η έγκριση του Ρυθμιστικού Σχεδίου Εφαρμογής του ΕΠΣ. Κατά συνέπεια μπορούν να ξεκινήσουν οι διαδικασίες για τον εκσυγχρονισμού του γηπέδου του ΠΑΟΚ στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Ειδικότερα, το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ έκρινε νόμιμο το επίμαχο σχέδιο Π.Δ. και έκανε ορισμένες νομοτεχνικού περιεχομένου παρατηρήσεις. Σύμφωνα, με το Π.Δ. επιχειρείται ο εκσυγχρονισμός του γηπέδου του ΠΑΟΚ μαζί με τις συνοδευτικές εγκαταστάσεις του, ενώ παράλληλα πραγματοποιούνται αναπλάσεις στην περιβάλλουσα το γήπεδο περιοχή. Κατόπιν αυτού, σύμφωνα με το ΣτΕ, το σχέδιο Π.Δ. ανταποκρίνεται στις προβλεπόμενες απαιτήσεις του νόμου 4447/2016. Στη γνωμοδότηση του ΣτΕ, αναφέρεται ότι με το διάταγμα επέρχεται ο εκσυγχρονισμός των ποδοσφαιρικών εγκαταστάσεων του ΠΑΟΚ με ανάπτυξη νέων σύγχρονων προδιαγραφών οι οποίες ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των FIFA/UEFA στο πλαίσιο των απαιτητικότερων υποχρεώσεων της ομάδας (Champion Leagne και άλλες Ευρωπαϊκές οργανώσεις). Στη γνωμοδότηση αναφέρεται ότι με το νόμο 4572/2018 παραχωρήθηκαν στον ΠΑΟΚ εκτάσεις γύρο από το γήπεδο (21.722 και 344 τ.μ.), έτσι ώστε μαζί με την ιδιοκτησία του να αποτελούν μια ενιαία έκταση η οποία θα περιλαμβάνει όλες τις απαραίτητες βοηθητικές εγκαταστάσεις και συνοδές χρήσεις για την εύρυθμη λειτουργία του γηπέδου. Όπως αναφέρει το ΣτΕ, η πέριξ του γηπέδου περιοχή πρόκειται να αποτελέσει υπερτοπικό πυρήνα αναψυχής, πολιτισμού, εκδηλώσεων, εστίασης και γενικότερα πόλο έλξης τουριστικού ενδιαφέροντος.
  4. Η πέριξ του γηπέδου περιοχή πρόκειται να αποτελέσει υπερτοπικό πυρήνα αναψυχής, πολιτισμού, εκδηλώσεων, εστίασης και γενικότερα πόλο έλξης τουριστικού ενδιαφέροντος. Το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που αφορά στην έγκριση Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ) στην περιοχή της Τούμπας του Δήμου Θεσσαλονίκης "πέρασε" από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Το σχέδιο αφορά στον καθορισμό χρήσεων γης, όρων και περιορισμών και στην περιβαλλοντική έγκριση του σχεδίου αυτού, ενώ ταυτόχρονα επιχειρείται η έγκριση του Ρυθμιστικού Σχεδίου Εφαρμογής του ΕΠΣ. Κατά συνέπεια μπορούν να ξεκινήσουν οι διαδικασίες για τον εκσυγχρονισμού του γηπέδου του ΠΑΟΚ στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Ειδικότερα, το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ έκρινε νόμιμο το επίμαχο σχέδιο Π.Δ. και έκανε ορισμένες νομοτεχνικού περιεχομένου παρατηρήσεις. Σύμφωνα, με το Π.Δ. επιχειρείται ο εκσυγχρονισμός του γηπέδου του ΠΑΟΚ μαζί με τις συνοδευτικές εγκαταστάσεις του, ενώ παράλληλα πραγματοποιούνται αναπλάσεις στην περιβάλλουσα το γήπεδο περιοχή. Κατόπιν αυτού, σύμφωνα με το ΣτΕ, το σχέδιο Π.Δ. ανταποκρίνεται στις προβλεπόμενες απαιτήσεις του νόμου 4447/2016. Στη γνωμοδότηση του ΣτΕ, αναφέρεται ότι με το διάταγμα επέρχεται ο εκσυγχρονισμός των ποδοσφαιρικών εγκαταστάσεων του ΠΑΟΚ με ανάπτυξη νέων σύγχρονων προδιαγραφών οι οποίες ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των FIFA/UEFA στο πλαίσιο των απαιτητικότερων υποχρεώσεων της ομάδας (Champion Leagne και άλλες Ευρωπαϊκές οργανώσεις). Στη γνωμοδότηση αναφέρεται ότι με το νόμο 4572/2018 παραχωρήθηκαν στον ΠΑΟΚ εκτάσεις γύρο από το γήπεδο (21.722 και 344 τ.μ.), έτσι ώστε μαζί με την ιδιοκτησία του να αποτελούν μια ενιαία έκταση η οποία θα περιλαμβάνει όλες τις απαραίτητες βοηθητικές εγκαταστάσεις και συνοδές χρήσεις για την εύρυθμη λειτουργία του γηπέδου. Όπως αναφέρει το ΣτΕ, η πέριξ του γηπέδου περιοχή πρόκειται να αποτελέσει υπερτοπικό πυρήνα αναψυχής, πολιτισμού, εκδηλώσεων, εστίασης και γενικότερα πόλο έλξης τουριστικού ενδιαφέροντος. View full είδηση
  5. Εάν προκληθεί ζημιά σε τρίτο πρόσωπο από κτίριο όπου δεν έχει γίνει αυτοψία, οι Περιφερειακές Ενότητες θα αποζημιώσουν για καταστροφές και για ηθική βλάβη - Το ΣτΕ το απασχόλησε περίπτωση αποκόλλησης πρόσοψης κτιρίου στην Κηφισιά κατά τη διάρκεια σεισμού, που τραυμάτισε οδηγό και κατέστρεψε το αυτοκίνητό του - Το ΣτΕ απεφάνθη ότι έχει δίκιο ο οδηγός, καθώς δεν είχε γίνει αυτοψία στο κτίριο από την Πολεοδομία Οι πολεοδομικές υπηρεσίες υποχρεούνται τουλάχιστον μία φορά, κατά το στάδιο της κατασκευής και αποπεράτωσης μιας οικοδομής (και σίγουρα πριν από το στάδιο της ρευματοδότησης), να διενεργούν αυτοψία. Σε περίπτωση, όμως, που δεν υλοποιηθεί αυτή και προκληθεί ζημιά σε τρίτο πρόσωπο (π.χ. λόγω αποκόλλησης τμήματος της οικοδομής) από οικοδομή που δεν έχει ελεγχθεί, τότε υπεύθυνες να αποζημιώνουν το θύμα είναι οι περιφέρειες (πρώην νομαρχίες), σύμφωνα με το Συμβούλιο της Επικρατείας. Η απόφαση του Α’ Τμήματος του ΣτΕ, ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντας την πολεοδομική νομοθεσία, συμβάλλει στην προσπάθεια να αποτραπούν οι αυθαίρετες κατασκευές σε οικοδομές που ανεγείρονται μεν με νόμιμη οικοδομική άδεια, αλλά υπάρχουν υπερβάσεις που πολλές φορές επιβαρύνουν ανεξέλεγκτα τον φέροντα οργανισμό των κτιρίων. Παράλληλα, όμως, η απόφαση αυτή ενεργοποιεί τις πολεοδομίες ώστε να διενεργούν τους προβλεπόμενους επιτόπιους έλεγχους στις οικοδομές. Την ίδια στιγμή προστατεύει αλλά και θέτει προ των ατομικών τους ευθυνών τους απασχολούμενους στις πολεοδομίες, αφού τα ποσά που επιδικάζονται σε βάρος των Περιφερειών από τα δικαστήρια καταλογίζονται στη συνέχεια από Ελεγκτικό Συνέδριο ακόμα και σε ατομικό επίπεδο. Τον Σεπτέμβριο του 1999 οδηγός κινούνταν με το αυτοκίνητό του σε δρόμο της Νέας Κηφισιάς (περιοχή Αδάμες). Ενώ λοιπόν βρισκόταν μπροστά από τριώροφο κτίριο, έγινε ο γνωστός ισχυρός σεισμός μεγέθους 5,9 Ρίχτερ, οπότε το κτίριο πήρε κλίση και αποκολλήθηκαν μεγάλα κομμάτια της πρόσοψής του, τα οποία έπεσαν πάνω στο διερχόμενο αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα το όχημα να υποστεί μεγάλες υλικές ζημιές και ο οδηγός να τραυματιστεί σοβαρά. Τον Σεπτέμβριο του 2004 ο οδηγός κατέθεσε αγωγή στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών σε βάρος της Πολεοδομίας της Νομαρχίας Αθηνών (νυν Περιφερειακή Ενότητα), υποστηρίζοντας ότι τα όσα που υπέστησαν ο ίδιος και το αυτοκίνητό του οφείλονται αποκλειστικά σε παραλείψεις των αρμόδιων οργάνων της, τα οποία δεν ήλεγξαν, όπως όφειλαν, την επίμαχη οικοδομή μετά την αποπεράτωσή της (ή και μεταγενέστερα), ώστε να εντοπίσουν τις υπερβάσεις τής οικοδομικής της άδειας (αυθαίρετες κατασκευές) και να επιβάλουν τις προβλεπόμενες από τη νομοθεσία κυρώσεις περί ανέγερσης αυθαίρετων κατασκευών (κατεδάφιση, πρόστιμα, κ.λπ.). Επικαλέστηκε ότι το τριώροφο κτίριο ήταν κατά πολύ μεγαλύτερο από αυτό που προέβλεπε η οικοδομική άδεια, ενώ υπήρχαν και αποκλίσεις από τα επίσημα εγκεκριμένα από την Πολεοδομία σχέδια σε όλους τους ορόφους. Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι στο υπόγειο υπήρχε υπέρβαση κατά 98,24 τ.μ., στο ισόγειο κατά 14,14 τ.μ. και στον 3ο όροφο κατά 55,40 τ.μ. Την ίδια στιγμή υπήρχαν σημαντικές αποκλίσεις στον 1ο και 2ο όροφο με πρόσθετα εσωτερικά στοιχεία και διαρρυθμίσεις, ενώ γενικά υπήρχαν κατασκευαστικές πλημμέλειες που επηρέασαν καταλυτικά τη στατική δομή όλου του κτιρίου. Προσκόμισε ακόμη στο δικαστήριο στοιχεία (τεχνικές εκθέσεις και πραγματογνωμοσύνες κ.λπ.) σύμφωνα με τα οποία, «είχαν χτιστεί αυθαίρετα επιπλέον 167,78 τ.μ. και είχαν γίνει σημαντικές και αυθαίρετες αλλαγές στις εσωτερικές διαρρυθμίσεις των ορόφων και ιδίως στον 3ο όροφο και ότι το μέγεθος των βλαβών οφειλόταν σε πλημμελή κατασκευή του φέροντος οργανισμού και στην επιβάρυνση, που αυτός δέχτηκε λόγω των παραβάσεων αυτών». Κατόπιν αυτών ζήτησε να του καταβληθεί, έντοκα, αποζημίωση 44.319 ευρώ και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης εξαιτίας του τραυματισμού του και της καταστροφής του αυτοκινήτου του, όπως και το ποσό των 361.999 ευρώ για την αποκατάσταση της ζημίας του και της ηθικής βλάβης του, θεωρώντας πω ό,τι υπέστη οφείλεται «σε πράξεις και παραλείψεις οργάνων των πολεοδομικών υπηρεσιών» (συνολικά 406.318 ευρώ). Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών απέρριψε την αίτηση του οδηγού κρίνοντας ότι «ο κατασταλτικός έλεγχος δεν διενεργείται από την πολεοδομική αρχή αυτεπάγγελτα σε όλα τα κτίρια της χωρικής της αρμοδιότητας, αλλά αφού προηγουμένως υποβληθεί σε αυτήν έγγραφη δήλωση εκ μέρους του ιδιοκτήτη του έργου και του επιβλέποντος μηχανικού για τη γνωστοποίηση της (μερικής ή ολικής) περάτωσης ή της διακοπής των σχετικών οικοδομικών εργασιών». Ωστόσο, το ΣτΕ (με προεδρεύουσα τη σύμβουλο Επικρατείας Αννα Καλογεροπούλου και εισηγήτρια η επίσης σύμβουλος Επικρατείας Ολγα Ζύγουρα) αναίρεσε την εφετειακή απόφαση, ως μη νόμιμη και την ανέπεμψε για νέα κρίση στο Εφετείο. Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι το Εφετείο έσφαλε αποφαινόμενο ότι «η αρμόδια πολεοδομική αρχή δεν ήταν υποχρεωμένη να προβεί σε κατασταλτικό ή και μεταγενέστερο έλεγχο της οικοδομής, προτού γνωστοποιηθεί σε αυτή η περάτωση ή η διακοπή των οικοδομικών εργασιών και εν γένει η υπάρχουσα πραγματική κατάσταση αυτής» και έτσι τα πολεοδομικά όργανα, «μη διενεργώντας αυτεπάγγελτα έλεγχο, ουδεμία νόμιμη υποχρέωσή τους παρέλειψαν». Κατόπιν αυτών, το ΣτΕ υπογραμμίζει ότι «οι πολεοδομικές υπηρεσίες υποχρεούνται εκ του νόμου τουλάχιστον μία φορά, κατά το στάδιο της κατασκευής και αποπερατώσεως της οικοδομής, να διενεργούν αυτοψία για να διαπιστώνουν οποιαδήποτε ασυμφωνία μεταξύ των εκτελούμενων εργασιών και των εγκριθεισών μελετών και να επισημαίνουν οποιεσδήποτε παραλείψεις και σφάλματα και να διατάξουν τη λήψη των κατάλληλων μέτρων προς επανόρθωσή τους». Συνεπώς, η εφετειακή απόφαση, κρίνοντας ότι δεν συνέτρεχε παράλειψη των πολεοδομικών αρχών να διενεργήσουν αυτοψία, «εσφαλμένως ερμήνευσε και εφήρμοσε» τις πολεοδομικές διατάξεις. View full είδηση
  6. Εάν προκληθεί ζημιά σε τρίτο πρόσωπο από κτίριο όπου δεν έχει γίνει αυτοψία, οι Περιφερειακές Ενότητες θα αποζημιώσουν για καταστροφές και για ηθική βλάβη - Το ΣτΕ το απασχόλησε περίπτωση αποκόλλησης πρόσοψης κτιρίου στην Κηφισιά κατά τη διάρκεια σεισμού, που τραυμάτισε οδηγό και κατέστρεψε το αυτοκίνητό του - Το ΣτΕ απεφάνθη ότι έχει δίκιο ο οδηγός, καθώς δεν είχε γίνει αυτοψία στο κτίριο από την Πολεοδομία Οι πολεοδομικές υπηρεσίες υποχρεούνται τουλάχιστον μία φορά, κατά το στάδιο της κατασκευής και αποπεράτωσης μιας οικοδομής (και σίγουρα πριν από το στάδιο της ρευματοδότησης), να διενεργούν αυτοψία. Σε περίπτωση, όμως, που δεν υλοποιηθεί αυτή και προκληθεί ζημιά σε τρίτο πρόσωπο (π.χ. λόγω αποκόλλησης τμήματος της οικοδομής) από οικοδομή που δεν έχει ελεγχθεί, τότε υπεύθυνες να αποζημιώνουν το θύμα είναι οι περιφέρειες (πρώην νομαρχίες), σύμφωνα με το Συμβούλιο της Επικρατείας. Η απόφαση του Α’ Τμήματος του ΣτΕ, ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντας την πολεοδομική νομοθεσία, συμβάλλει στην προσπάθεια να αποτραπούν οι αυθαίρετες κατασκευές σε οικοδομές που ανεγείρονται μεν με νόμιμη οικοδομική άδεια, αλλά υπάρχουν υπερβάσεις που πολλές φορές επιβαρύνουν ανεξέλεγκτα τον φέροντα οργανισμό των κτιρίων. Παράλληλα, όμως, η απόφαση αυτή ενεργοποιεί τις πολεοδομίες ώστε να διενεργούν τους προβλεπόμενους επιτόπιους έλεγχους στις οικοδομές. Την ίδια στιγμή προστατεύει αλλά και θέτει προ των ατομικών τους ευθυνών τους απασχολούμενους στις πολεοδομίες, αφού τα ποσά που επιδικάζονται σε βάρος των Περιφερειών από τα δικαστήρια καταλογίζονται στη συνέχεια από Ελεγκτικό Συνέδριο ακόμα και σε ατομικό επίπεδο. Τον Σεπτέμβριο του 1999 οδηγός κινούνταν με το αυτοκίνητό του σε δρόμο της Νέας Κηφισιάς (περιοχή Αδάμες). Ενώ λοιπόν βρισκόταν μπροστά από τριώροφο κτίριο, έγινε ο γνωστός ισχυρός σεισμός μεγέθους 5,9 Ρίχτερ, οπότε το κτίριο πήρε κλίση και αποκολλήθηκαν μεγάλα κομμάτια της πρόσοψής του, τα οποία έπεσαν πάνω στο διερχόμενο αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα το όχημα να υποστεί μεγάλες υλικές ζημιές και ο οδηγός να τραυματιστεί σοβαρά. Τον Σεπτέμβριο του 2004 ο οδηγός κατέθεσε αγωγή στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών σε βάρος της Πολεοδομίας της Νομαρχίας Αθηνών (νυν Περιφερειακή Ενότητα), υποστηρίζοντας ότι τα όσα που υπέστησαν ο ίδιος και το αυτοκίνητό του οφείλονται αποκλειστικά σε παραλείψεις των αρμόδιων οργάνων της, τα οποία δεν ήλεγξαν, όπως όφειλαν, την επίμαχη οικοδομή μετά την αποπεράτωσή της (ή και μεταγενέστερα), ώστε να εντοπίσουν τις υπερβάσεις τής οικοδομικής της άδειας (αυθαίρετες κατασκευές) και να επιβάλουν τις προβλεπόμενες από τη νομοθεσία κυρώσεις περί ανέγερσης αυθαίρετων κατασκευών (κατεδάφιση, πρόστιμα, κ.λπ.). Επικαλέστηκε ότι το τριώροφο κτίριο ήταν κατά πολύ μεγαλύτερο από αυτό που προέβλεπε η οικοδομική άδεια, ενώ υπήρχαν και αποκλίσεις από τα επίσημα εγκεκριμένα από την Πολεοδομία σχέδια σε όλους τους ορόφους. Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι στο υπόγειο υπήρχε υπέρβαση κατά 98,24 τ.μ., στο ισόγειο κατά 14,14 τ.μ. και στον 3ο όροφο κατά 55,40 τ.μ. Την ίδια στιγμή υπήρχαν σημαντικές αποκλίσεις στον 1ο και 2ο όροφο με πρόσθετα εσωτερικά στοιχεία και διαρρυθμίσεις, ενώ γενικά υπήρχαν κατασκευαστικές πλημμέλειες που επηρέασαν καταλυτικά τη στατική δομή όλου του κτιρίου. Προσκόμισε ακόμη στο δικαστήριο στοιχεία (τεχνικές εκθέσεις και πραγματογνωμοσύνες κ.λπ.) σύμφωνα με τα οποία, «είχαν χτιστεί αυθαίρετα επιπλέον 167,78 τ.μ. και είχαν γίνει σημαντικές και αυθαίρετες αλλαγές στις εσωτερικές διαρρυθμίσεις των ορόφων και ιδίως στον 3ο όροφο και ότι το μέγεθος των βλαβών οφειλόταν σε πλημμελή κατασκευή του φέροντος οργανισμού και στην επιβάρυνση, που αυτός δέχτηκε λόγω των παραβάσεων αυτών». Κατόπιν αυτών ζήτησε να του καταβληθεί, έντοκα, αποζημίωση 44.319 ευρώ και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης εξαιτίας του τραυματισμού του και της καταστροφής του αυτοκινήτου του, όπως και το ποσό των 361.999 ευρώ για την αποκατάσταση της ζημίας του και της ηθικής βλάβης του, θεωρώντας πω ό,τι υπέστη οφείλεται «σε πράξεις και παραλείψεις οργάνων των πολεοδομικών υπηρεσιών» (συνολικά 406.318 ευρώ). Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών απέρριψε την αίτηση του οδηγού κρίνοντας ότι «ο κατασταλτικός έλεγχος δεν διενεργείται από την πολεοδομική αρχή αυτεπάγγελτα σε όλα τα κτίρια της χωρικής της αρμοδιότητας, αλλά αφού προηγουμένως υποβληθεί σε αυτήν έγγραφη δήλωση εκ μέρους του ιδιοκτήτη του έργου και του επιβλέποντος μηχανικού για τη γνωστοποίηση της (μερικής ή ολικής) περάτωσης ή της διακοπής των σχετικών οικοδομικών εργασιών». Ωστόσο, το ΣτΕ (με προεδρεύουσα τη σύμβουλο Επικρατείας Αννα Καλογεροπούλου και εισηγήτρια η επίσης σύμβουλος Επικρατείας Ολγα Ζύγουρα) αναίρεσε την εφετειακή απόφαση, ως μη νόμιμη και την ανέπεμψε για νέα κρίση στο Εφετείο. Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι το Εφετείο έσφαλε αποφαινόμενο ότι «η αρμόδια πολεοδομική αρχή δεν ήταν υποχρεωμένη να προβεί σε κατασταλτικό ή και μεταγενέστερο έλεγχο της οικοδομής, προτού γνωστοποιηθεί σε αυτή η περάτωση ή η διακοπή των οικοδομικών εργασιών και εν γένει η υπάρχουσα πραγματική κατάσταση αυτής» και έτσι τα πολεοδομικά όργανα, «μη διενεργώντας αυτεπάγγελτα έλεγχο, ουδεμία νόμιμη υποχρέωσή τους παρέλειψαν». Κατόπιν αυτών, το ΣτΕ υπογραμμίζει ότι «οι πολεοδομικές υπηρεσίες υποχρεούνται εκ του νόμου τουλάχιστον μία φορά, κατά το στάδιο της κατασκευής και αποπερατώσεως της οικοδομής, να διενεργούν αυτοψία για να διαπιστώνουν οποιαδήποτε ασυμφωνία μεταξύ των εκτελούμενων εργασιών και των εγκριθεισών μελετών και να επισημαίνουν οποιεσδήποτε παραλείψεις και σφάλματα και να διατάξουν τη λήψη των κατάλληλων μέτρων προς επανόρθωσή τους». Συνεπώς, η εφετειακή απόφαση, κρίνοντας ότι δεν συνέτρεχε παράλειψη των πολεοδομικών αρχών να διενεργήσουν αυτοψία, «εσφαλμένως ερμήνευσε και εφήρμοσε» τις πολεοδομικές διατάξεις.
  7. Μεγάλο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι ιδιοκτήτες ακινήτων εκτός σχεδίου, οι οποίοι για να κτίσουν σήμερα θα πρέπει το αγροτεμάχιό τους, όταν αυτό υφίσταται από το 2004 και μετά, να έχει ελάχιστο εμβαδό 4 στρέμματα και ελάχιστο πρόσωπο 25 μέτρα σε κοινόχρηστο δρόμο. Ομως η απόδειξη ότι ο δρόμος είναι κοινόχρηστος έχει πολλές δυσκολίες κι αυτό συμβαίνει, γιατί το Υπουργείο Περιβάλλοντος δεν έχει μέχρι σήμερα θεσμοθετήσει σχετική διαδικασία καθορισμού ενός δρόμου ως κοινόχρηστου εκτός σχεδίου. Το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο διότι το ΣτΕ με συνεχείς αποφάσεις του, τα τελευταία χρόνια, ακυρώνει διοικητικές πράξεις νομαρχών, δημάρχων και περιφερειαρχών που αναγνώρισαν δρόμους ως κοινόχρηστους και θεωρεί ότι η αρμοδιότητα αυτή ασκείται από το κράτος στο πλαίσιο ολοκληρωμένων πολεοδομικών σχεδίων, με απόφαση του αρμόδιου υπουργού. Σε αυτό το πρόβλημα προσπαθεί να δώσει λύση το Υπουργείο Περιβάλλοντος ακολουθώντας τη νομολογία του ΣτΕ και να καθορίσει μέσω των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων ποιοι δρόμοι εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών είναι δημοτικοί και με ποιες προϋποθέσεις θα οικοδομούνται τα παρόδια γήπεδα. Ηδη με τον νόμο 4759/2020 τροποποιήθηκαν οι όροι δόμησης για την εκτός σχεδίου δόμηση και καθορίστηκαν μεταβατικές διατάξεις για την κατάργηση της δυνατότητας οικοδόμησης στα κατά παρέκκλιση γήπεδα. Ποιες είναι οι πολεοδομικές δεσμεύσεις για τους δρόμους εκτός σχεδίου, σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΣτΕ; Το Συμβούλιο της Επικρατείας με μια σειρά αποφάσεών του το 2018, διευκρίνισε αρκετά ζητήματα σχετικά με τη νομιμότητα της διαχείρισης του οδικού δικτύου στις περιοχές εκτός σχεδίου πόλης. 1. Επιβεβαίωσε τη νομολογία του σε σχέση με το άρθρο 24 του Συντ. και την αναγκαιότητα συνολικού σχεδιασμού του οδικού δικτύου τόσο σε επίπεδο εθνικών ή επαρχιακών οδών, όσο και σε επίπεδο μονάδας τοπικής αυτοδιοικήσεως, προκειμένου για δημοτικές ή κοινοτικές οδούς. Σημειώνεται ότι στη διαχείριση περιλαμβάνεται και ο εκσυγχρονισμός του οδικού δικτύου, δηλαδή και η τροποποίησή του με τη διάνοιξη νέας ή την κατάργηση υπάρχουσας οδού, προκειμένου τούτο να προσαρμοσθεί προς νέες ανάγκες και απαιτήσεις. 2. Ξεκαθάρισε ότι σε κάθε περίπτωση, τα κριτήρια σχεδιασμού και διαχειρίσεως του οδικού δικτύου πρέπει να είναι σαφή, εξειδικευμένα και να συνδέονται προς τα υπόλοιπα στοιχεία του ευρύτερου σχεδιασμού. 3. Διευκρίνισε ότι το οδικό δίκτυο ενός ΟΤΑ δεν αποτελεί τοπική του υπόθεση, εφόσον συνάπτεται τόσο με το υπόλοιπο δίκτυο της χώρας, αποκλείοντας έτσι τις αποσπασματικές πράξεις διαχειρίσεως του οδικού δικτύου, όπως η διάνοιξη, διαπλάτυνση και κατάργηση οδών κ.λπ. βάσει εντοπισμένων εκτιμήσεων με γνώμονα την εξυπηρέτηση τοπικής ανάγκης, χωρίς υπολογισμό των ευρύτερων επιπτώσεων που αυτές ενδέχεται να έχουν. 4. Επιβεβαίωσε τη νομολογία του σε σχέση με τη διάκριση των περιοχών εντός σχεδίου και εκτός σχεδίου πόλης και συγκεκριμένα διατύπωσε την άποψη ότι η δόμηση μόνο κατ’ εξαίρεση μπορεί να επιτρέπεται στις εκτός σχεδίου περιοχές, δυνάμενη και να απαγορεύεται εν όλω ή εν μέρει ή να επιτρέπεται υπό ιδιαιτέρως αυστηρούς όρους και περιορισμούς, προσαρμοσμένους στην ιδιαίτερη φύση κάθε περιοχής. Οι όροι αυτοί δεν επιτρέπεται να είναι ευνοϊκότεροι, δηλαδή να καθιστούν ευχερέστερη τη δόμηση, σε σχέση προς τους ισχύοντες για τις εντός σχεδίου περιοχές, ούτε να οδηγούν σε εξομοίωση των εκτός σχεδίου περιοχών με εντός σχεδίου πόλεως ή ορίων οικισμών περιοχές ή στην εν τοις πράγμασι δημιουργία νέων οικισμών χωρίς εγκεκριμένο πολεοδομικό σχέδιο. 5. Επιβεβαίωσε τη νομολογία του σε σχέση με την ερμηνεία των διατάξεων των άρθρων 24 και 102 του Συντάγματος, με την οποία η έγκριση και τροποποίηση των πολεοδομικών σχεδίων οποιασδήποτε κλίμακας και η θέσπιση, με ρυθμίσεις κανονιστικού χαρακτήρα, πάσης φύσεως όρων δομήσεως, δεν συνιστά ειδικότερο θέμα, ούτε θέμα τοπικού ενδιαφέροντος ή τεχνικού ή λεπτομερειακού χαρακτήρα. Συνεπώς, οι ρυθμίσεις αυτές γίνονται μόνο με την έκδοση προεδρικού διατάγματος. Η αρμοδιότητα, όμως, εφαρμογής των πολεοδομικών σχεδίων, προς την οποία εξομοιώνεται και η εντετοπισμένη τροποποίησή τους, θεμιτώς ανατίθενται σε άλλα διοικητικά όργανα, εκτός αν αφορά σε προστατευόμενες περιοχές του φυσικού ή πολιτιστικού περιβάλλοντος, οπότε πρέπει να διενεργείται με προεδρικό διάταγμα. 6. Επιβεβαίωσε τη νομολογία του ότι κατά την έννοια των ως άνω περιοριστικών της δομήσεως διατάξεων του π.δ. της 24.5.1985, οι οποίες αποβλέπουν, πρωτίστως, στη διαφύλαξη του ιδιαίτερου χαρακτήρα των εκτός σχεδίου περιοχών, η κατ’ εξαίρεση επιτρεπόμενη στις περιοχές αυτές δόμηση τελεί υπό την προϋπόθεση, ότι πληρούται, πάντως, ο βασικός κανόνας της πολεοδομικής νομοθεσίας, κατά τον οποίο δομήσιμα είναι τα γήπεδα που έχουν πρόσωπο σε κοινόχρηστο χώρο νομίμως υφιστάμενο, μη προκύψαντα από ιδιωτική βούληση, διότι άλλως θα καθίστατο δυνατή η δόμηση σε εκτός σχεδίου περιοχές υπό όρους ευνοϊκότερους, από την ανωτέρω άποψη, ακόμη και εκείνων που ισχύουν στις εντός σχεδίου περιοχές. 7. Επιβεβαίωσε τη νομολογία του ότι, ο πολεοδομικός σχεδιασμός και οι ρυθμίσεις δόμησης είναι αρμοδιότητα του κράτους και ειδικότερα απαγορεύεται η δημιουργία ιδιωτικών σχεδίων ρυμοτομίας και η καθ’ οιονδήποτε τρόπο δημιουργία οδών ή άλλων κοινοχρήστων χώρων με ιδιωτική βούληση. Ποιοι δρόμοι είναι κοινόχρηστοι; Κοινόχρηστοι δρόμοι είναι: 1. Εθνικοί δρόμοι, που ορίζονται με Προεδρικό Διάταγμα. 2. Επαρχιακοί δρόμοι, που ορίζονται με απόφαση Υπουργού Συγκοινωνιών. 3. Δρόμοι που ενώνουν οικισμούς μεταξύ τους και με διεθνείς, εθνικές, επαρχιακές οδούς και αναγνωρίστηκαν ως κύριοι ή μοναδικοί, με απόφαση νομάρχη (πριν γίνει αιρετός). 4. Δρόμοι στο όριο του σχεδίου πόλεως, που καθορίζονται με τη κύρωση της πολεοδομικής μελέτης και έχουν τεθεί σε κοινή χρήση. 5. Δρόμοι που επιτρέπουν τη πρόσβαση σε ακτές, αρχαιολογικούς χώρους, σημαντικά δημόσια έργα. 6. Δρόμοι προϋφιστάμενοι του 1923. 7. Δρόμοι που έχουν τεθεί σε κοινή χρήση με οιανδήποτε νόμιμο τρόπο. Μέχρι πότε και πώς κτίζονται τα κατά παρέκκλιση ακίνητα κάτω των 4.000 τ.μ., που έχουν πρόσωπο σε κοινόχρηστο δρόμο; Μεταβατικά ορίζεται ότι εάν, μέχρι την έγκριση Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου ή Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου και πάντως για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα δύο (2) έτη από την έναρξη ισχύος του νόμου 4759/2020 χορηγηθεί προέγκριση οικοδομικής άδειας, μπορούν να οικοδομούνται ακίνητα, τα οποία κατά την έναρξη ισχύος του νόμου που ψηφίστηκε έχουν πρόσωπο σε διεθνείς, εθνικές, επαρχιακές, δημοτικές και κοινοτικές οδούς, καθώς και σε εγκαταλελειμμένα τμήματα αυτών και σε σιδηροδρομικές γραμμές με συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να κτιστούν μικρά γήπεδα που έχουν πρόσωπο σε δρόμο; α. Τα γήπεδα που υπάρχουν την 12-11-62 και έχουν Ελάχιστο πρόσωπο: δέκα (10) μ., Ελάχιστο βάθος: δέκα πέντε (15) μ., Ελάχιστο εμβαδόν: επτακόσια πενήντα (750) τμ. β. Τα γήπεδα που υπάρχουν την 12-9-64 και έχουν: Ελάχιστο πρόσωπο: είκοσι (20) μ., Ελάχιστο βάθος: τριάντα πέντε (35) μ., Ελάχιστο εμβαδόν: χίλια διακόσια (1200) τμ. γ. Τα γήπεδα που υπάρχουν την 17-10-78, και έχουν: Ελάχιστο πρόσωπο: είκοσι πέντε (25) μ., Ελάχιστο βάθος: σαράντα (40) μ., Ελάχιστο εμβαδόν: δύο χιλιάδες (2000) τμ. δ. Τα γήπεδα που βρίσκονται εντός της ζώνης των πόλεων, κωμών και οικισμών και είχαν κατά την 24-04-77: Ελάχιστο εμβαδόν: δύο χιλιάδες (2.000) τ.μ. ε. Είναι άρτια και οικοδομήσιμα και απομειούνται συνεπεία απαλλοτριώσεων ή διάνοιξης διεθνών, εθνικών ή επαρχιακών οδών, εφόσον μετά την απομείωση αυτή έχουν τα όρια αρτιότητας και τις υπόλοιπες προϋποθέσεις των γηπέδων των προηγούμενων παραγράφων. στ. Σε περιπτώσεις αναδασμών τα γήπεδα που δημιουργούνται και δίνονται σε δικαιούχους σε ανταλλαγή άρτιων και οικοδομήσιμων γηπέδων θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα, εφόσον μετά τον αναδασμό αυτόν έχουν τα όρια αρτιότητας και τις προϋποθέσεις των γηπέδων της παραγράφου δ. ζ. Εχουν ελάχιστο εμβαδόν 4.000 τ.μ., όταν επ΄ αυτών ανεγείρονται τουριστικές εγκαταστάσεις. Ποια είναι η επιτρεπόμενη δόμηση στα κατά παρέκκλιση γήπεδα; α) στα γήπεδα επιφανείας τουλάχιστον δύο χιλιάδων (2.000) τ.μ., η μέγιστη επιτρεπομένη επιφάνεια του κτιρίου κατοικίας, όπως και η συνολική επιφάνεια των ορόφων δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν τα εκατόν ογδόντα έξι (186) τ.μ., β) στα γήπεδα επιφανείας τουλάχιστον χιλίων διακοσίων (1200) τ.μ. και μέχρι δύο χιλιάδων (2000) τ.μ., το αναφερόμενο μέγεθος εκατόν πενήντα (150) που λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της μεγίστης επιτρεπόμενης επιφάνειας του κτιρίου κατοικίας και της συνολικής επιφάνειας των ορόφων, απομειούται σε εκατόν τριάντα έξι (136) και ο τύπος δίνεται από τη σχέση: Επιφάνεια Οικοδομής = 136+ (Επιφάνεια γηπέδου -1200) /16) τετραγωνικά μέτρα. γ) στα γήπεδα επιφανείας τουλάχιστον επτακοσίων πενήντα (750) τ.μ. και μέχρι χιλίων διακοσίων (1200) τ.μ. το αναφερόμενο μέγεθος εκατό (100) που λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της μεγίστης επιτρεπόμενης επιφάνειας του κτιρίου κατοικίας και της συνολικής επιφάνειας των ορόφων απομειούται σε ογδόντα έξι(86) και ο τύπος δίνεται από τη σχέση: Επιφάνεια Οικοδομής = 86+ (Επιφάνεια γηπέδου -750) /9) τετραγωνικά μέτρα. View full είδηση
  8. Μεγάλο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι ιδιοκτήτες ακινήτων εκτός σχεδίου, οι οποίοι για να κτίσουν σήμερα θα πρέπει το αγροτεμάχιό τους, όταν αυτό υφίσταται από το 2004 και μετά, να έχει ελάχιστο εμβαδό 4 στρέμματα και ελάχιστο πρόσωπο 25 μέτρα σε κοινόχρηστο δρόμο. Ομως η απόδειξη ότι ο δρόμος είναι κοινόχρηστος έχει πολλές δυσκολίες κι αυτό συμβαίνει, γιατί το Υπουργείο Περιβάλλοντος δεν έχει μέχρι σήμερα θεσμοθετήσει σχετική διαδικασία καθορισμού ενός δρόμου ως κοινόχρηστου εκτός σχεδίου. Το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο διότι το ΣτΕ με συνεχείς αποφάσεις του, τα τελευταία χρόνια, ακυρώνει διοικητικές πράξεις νομαρχών, δημάρχων και περιφερειαρχών που αναγνώρισαν δρόμους ως κοινόχρηστους και θεωρεί ότι η αρμοδιότητα αυτή ασκείται από το κράτος στο πλαίσιο ολοκληρωμένων πολεοδομικών σχεδίων, με απόφαση του αρμόδιου υπουργού. Σε αυτό το πρόβλημα προσπαθεί να δώσει λύση το Υπουργείο Περιβάλλοντος ακολουθώντας τη νομολογία του ΣτΕ και να καθορίσει μέσω των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων ποιοι δρόμοι εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών είναι δημοτικοί και με ποιες προϋποθέσεις θα οικοδομούνται τα παρόδια γήπεδα. Ηδη με τον νόμο 4759/2020 τροποποιήθηκαν οι όροι δόμησης για την εκτός σχεδίου δόμηση και καθορίστηκαν μεταβατικές διατάξεις για την κατάργηση της δυνατότητας οικοδόμησης στα κατά παρέκκλιση γήπεδα. Ποιες είναι οι πολεοδομικές δεσμεύσεις για τους δρόμους εκτός σχεδίου, σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΣτΕ; Το Συμβούλιο της Επικρατείας με μια σειρά αποφάσεών του το 2018, διευκρίνισε αρκετά ζητήματα σχετικά με τη νομιμότητα της διαχείρισης του οδικού δικτύου στις περιοχές εκτός σχεδίου πόλης. 1. Επιβεβαίωσε τη νομολογία του σε σχέση με το άρθρο 24 του Συντ. και την αναγκαιότητα συνολικού σχεδιασμού του οδικού δικτύου τόσο σε επίπεδο εθνικών ή επαρχιακών οδών, όσο και σε επίπεδο μονάδας τοπικής αυτοδιοικήσεως, προκειμένου για δημοτικές ή κοινοτικές οδούς. Σημειώνεται ότι στη διαχείριση περιλαμβάνεται και ο εκσυγχρονισμός του οδικού δικτύου, δηλαδή και η τροποποίησή του με τη διάνοιξη νέας ή την κατάργηση υπάρχουσας οδού, προκειμένου τούτο να προσαρμοσθεί προς νέες ανάγκες και απαιτήσεις. 2. Ξεκαθάρισε ότι σε κάθε περίπτωση, τα κριτήρια σχεδιασμού και διαχειρίσεως του οδικού δικτύου πρέπει να είναι σαφή, εξειδικευμένα και να συνδέονται προς τα υπόλοιπα στοιχεία του ευρύτερου σχεδιασμού. 3. Διευκρίνισε ότι το οδικό δίκτυο ενός ΟΤΑ δεν αποτελεί τοπική του υπόθεση, εφόσον συνάπτεται τόσο με το υπόλοιπο δίκτυο της χώρας, αποκλείοντας έτσι τις αποσπασματικές πράξεις διαχειρίσεως του οδικού δικτύου, όπως η διάνοιξη, διαπλάτυνση και κατάργηση οδών κ.λπ. βάσει εντοπισμένων εκτιμήσεων με γνώμονα την εξυπηρέτηση τοπικής ανάγκης, χωρίς υπολογισμό των ευρύτερων επιπτώσεων που αυτές ενδέχεται να έχουν. 4. Επιβεβαίωσε τη νομολογία του σε σχέση με τη διάκριση των περιοχών εντός σχεδίου και εκτός σχεδίου πόλης και συγκεκριμένα διατύπωσε την άποψη ότι η δόμηση μόνο κατ’ εξαίρεση μπορεί να επιτρέπεται στις εκτός σχεδίου περιοχές, δυνάμενη και να απαγορεύεται εν όλω ή εν μέρει ή να επιτρέπεται υπό ιδιαιτέρως αυστηρούς όρους και περιορισμούς, προσαρμοσμένους στην ιδιαίτερη φύση κάθε περιοχής. Οι όροι αυτοί δεν επιτρέπεται να είναι ευνοϊκότεροι, δηλαδή να καθιστούν ευχερέστερη τη δόμηση, σε σχέση προς τους ισχύοντες για τις εντός σχεδίου περιοχές, ούτε να οδηγούν σε εξομοίωση των εκτός σχεδίου περιοχών με εντός σχεδίου πόλεως ή ορίων οικισμών περιοχές ή στην εν τοις πράγμασι δημιουργία νέων οικισμών χωρίς εγκεκριμένο πολεοδομικό σχέδιο. 5. Επιβεβαίωσε τη νομολογία του σε σχέση με την ερμηνεία των διατάξεων των άρθρων 24 και 102 του Συντάγματος, με την οποία η έγκριση και τροποποίηση των πολεοδομικών σχεδίων οποιασδήποτε κλίμακας και η θέσπιση, με ρυθμίσεις κανονιστικού χαρακτήρα, πάσης φύσεως όρων δομήσεως, δεν συνιστά ειδικότερο θέμα, ούτε θέμα τοπικού ενδιαφέροντος ή τεχνικού ή λεπτομερειακού χαρακτήρα. Συνεπώς, οι ρυθμίσεις αυτές γίνονται μόνο με την έκδοση προεδρικού διατάγματος. Η αρμοδιότητα, όμως, εφαρμογής των πολεοδομικών σχεδίων, προς την οποία εξομοιώνεται και η εντετοπισμένη τροποποίησή τους, θεμιτώς ανατίθενται σε άλλα διοικητικά όργανα, εκτός αν αφορά σε προστατευόμενες περιοχές του φυσικού ή πολιτιστικού περιβάλλοντος, οπότε πρέπει να διενεργείται με προεδρικό διάταγμα. 6. Επιβεβαίωσε τη νομολογία του ότι κατά την έννοια των ως άνω περιοριστικών της δομήσεως διατάξεων του π.δ. της 24.5.1985, οι οποίες αποβλέπουν, πρωτίστως, στη διαφύλαξη του ιδιαίτερου χαρακτήρα των εκτός σχεδίου περιοχών, η κατ’ εξαίρεση επιτρεπόμενη στις περιοχές αυτές δόμηση τελεί υπό την προϋπόθεση, ότι πληρούται, πάντως, ο βασικός κανόνας της πολεοδομικής νομοθεσίας, κατά τον οποίο δομήσιμα είναι τα γήπεδα που έχουν πρόσωπο σε κοινόχρηστο χώρο νομίμως υφιστάμενο, μη προκύψαντα από ιδιωτική βούληση, διότι άλλως θα καθίστατο δυνατή η δόμηση σε εκτός σχεδίου περιοχές υπό όρους ευνοϊκότερους, από την ανωτέρω άποψη, ακόμη και εκείνων που ισχύουν στις εντός σχεδίου περιοχές. 7. Επιβεβαίωσε τη νομολογία του ότι, ο πολεοδομικός σχεδιασμός και οι ρυθμίσεις δόμησης είναι αρμοδιότητα του κράτους και ειδικότερα απαγορεύεται η δημιουργία ιδιωτικών σχεδίων ρυμοτομίας και η καθ’ οιονδήποτε τρόπο δημιουργία οδών ή άλλων κοινοχρήστων χώρων με ιδιωτική βούληση. Ποιοι δρόμοι είναι κοινόχρηστοι; Κοινόχρηστοι δρόμοι είναι: 1. Εθνικοί δρόμοι, που ορίζονται με Προεδρικό Διάταγμα. 2. Επαρχιακοί δρόμοι, που ορίζονται με απόφαση Υπουργού Συγκοινωνιών. 3. Δρόμοι που ενώνουν οικισμούς μεταξύ τους και με διεθνείς, εθνικές, επαρχιακές οδούς και αναγνωρίστηκαν ως κύριοι ή μοναδικοί, με απόφαση νομάρχη (πριν γίνει αιρετός). 4. Δρόμοι στο όριο του σχεδίου πόλεως, που καθορίζονται με τη κύρωση της πολεοδομικής μελέτης και έχουν τεθεί σε κοινή χρήση. 5. Δρόμοι που επιτρέπουν τη πρόσβαση σε ακτές, αρχαιολογικούς χώρους, σημαντικά δημόσια έργα. 6. Δρόμοι προϋφιστάμενοι του 1923. 7. Δρόμοι που έχουν τεθεί σε κοινή χρήση με οιανδήποτε νόμιμο τρόπο. Μέχρι πότε και πώς κτίζονται τα κατά παρέκκλιση ακίνητα κάτω των 4.000 τ.μ., που έχουν πρόσωπο σε κοινόχρηστο δρόμο; Μεταβατικά ορίζεται ότι εάν, μέχρι την έγκριση Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου ή Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου και πάντως για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα δύο (2) έτη από την έναρξη ισχύος του νόμου 4759/2020 χορηγηθεί προέγκριση οικοδομικής άδειας, μπορούν να οικοδομούνται ακίνητα, τα οποία κατά την έναρξη ισχύος του νόμου που ψηφίστηκε έχουν πρόσωπο σε διεθνείς, εθνικές, επαρχιακές, δημοτικές και κοινοτικές οδούς, καθώς και σε εγκαταλελειμμένα τμήματα αυτών και σε σιδηροδρομικές γραμμές με συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να κτιστούν μικρά γήπεδα που έχουν πρόσωπο σε δρόμο; α. Τα γήπεδα που υπάρχουν την 12-11-62 και έχουν Ελάχιστο πρόσωπο: δέκα (10) μ., Ελάχιστο βάθος: δέκα πέντε (15) μ., Ελάχιστο εμβαδόν: επτακόσια πενήντα (750) τμ. β. Τα γήπεδα που υπάρχουν την 12-9-64 και έχουν: Ελάχιστο πρόσωπο: είκοσι (20) μ., Ελάχιστο βάθος: τριάντα πέντε (35) μ., Ελάχιστο εμβαδόν: χίλια διακόσια (1200) τμ. γ. Τα γήπεδα που υπάρχουν την 17-10-78, και έχουν: Ελάχιστο πρόσωπο: είκοσι πέντε (25) μ., Ελάχιστο βάθος: σαράντα (40) μ., Ελάχιστο εμβαδόν: δύο χιλιάδες (2000) τμ. δ. Τα γήπεδα που βρίσκονται εντός της ζώνης των πόλεων, κωμών και οικισμών και είχαν κατά την 24-04-77: Ελάχιστο εμβαδόν: δύο χιλιάδες (2.000) τ.μ. ε. Είναι άρτια και οικοδομήσιμα και απομειούνται συνεπεία απαλλοτριώσεων ή διάνοιξης διεθνών, εθνικών ή επαρχιακών οδών, εφόσον μετά την απομείωση αυτή έχουν τα όρια αρτιότητας και τις υπόλοιπες προϋποθέσεις των γηπέδων των προηγούμενων παραγράφων. στ. Σε περιπτώσεις αναδασμών τα γήπεδα που δημιουργούνται και δίνονται σε δικαιούχους σε ανταλλαγή άρτιων και οικοδομήσιμων γηπέδων θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα, εφόσον μετά τον αναδασμό αυτόν έχουν τα όρια αρτιότητας και τις προϋποθέσεις των γηπέδων της παραγράφου δ. ζ. Εχουν ελάχιστο εμβαδόν 4.000 τ.μ., όταν επ΄ αυτών ανεγείρονται τουριστικές εγκαταστάσεις. Ποια είναι η επιτρεπόμενη δόμηση στα κατά παρέκκλιση γήπεδα; α) στα γήπεδα επιφανείας τουλάχιστον δύο χιλιάδων (2.000) τ.μ., η μέγιστη επιτρεπομένη επιφάνεια του κτιρίου κατοικίας, όπως και η συνολική επιφάνεια των ορόφων δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν τα εκατόν ογδόντα έξι (186) τ.μ., β) στα γήπεδα επιφανείας τουλάχιστον χιλίων διακοσίων (1200) τ.μ. και μέχρι δύο χιλιάδων (2000) τ.μ., το αναφερόμενο μέγεθος εκατόν πενήντα (150) που λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της μεγίστης επιτρεπόμενης επιφάνειας του κτιρίου κατοικίας και της συνολικής επιφάνειας των ορόφων, απομειούται σε εκατόν τριάντα έξι (136) και ο τύπος δίνεται από τη σχέση: Επιφάνεια Οικοδομής = 136+ (Επιφάνεια γηπέδου -1200) /16) τετραγωνικά μέτρα. γ) στα γήπεδα επιφανείας τουλάχιστον επτακοσίων πενήντα (750) τ.μ. και μέχρι χιλίων διακοσίων (1200) τ.μ. το αναφερόμενο μέγεθος εκατό (100) που λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της μεγίστης επιτρεπόμενης επιφάνειας του κτιρίου κατοικίας και της συνολικής επιφάνειας των ορόφων απομειούται σε ογδόντα έξι(86) και ο τύπος δίνεται από τη σχέση: Επιφάνεια Οικοδομής = 86+ (Επιφάνεια γηπέδου -750) /9) τετραγωνικά μέτρα.
  9. ΣτΕ Ολ 1944-7/2021. Διαφορές από αναπροσαρμογή τιμής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ). Πρόεδρος: Ε. Σάρπ Εισηγητές: Η. Μάζος, Ό. Παπαδοπούλου Με τις εν λόγω αποφάσεις της Ολομέλειας του Δικαστηρίου κρίθηκαν τα εξής: Πλειοψηφία: Με την ένταξη των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ ή ΣΗΘΥΑ στο Σύστημα Μεταφοράς ή στο Δίκτυο Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας επιδιώκονται σκοποί δημοσίου συμφέροντος, αναγόμενοι, μεταξύ άλλων, στην προστασία του περιβάλλοντος, την ενίσχυση της οικονομίας και την συμβολή στην βιώσιμη ανάπτυξη. Περαιτέρω, ως εργαλείο για την κατά τα ανωτέρω ένταξη των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ ή ΣΗΘΥΑ στο Σύστημα ή το Δίκτυο ο νομοθέτης δεν επέλεξε την μονομερή εξουσιαστική πράξη διοικητικής αρχής (ή διφυούς νομικού προσώπου, ενεργούντος ως φορέας δημόσιας εξουσίας), αλλά -όπως προσήκει σε καθεστώς μερικής έστω απελευθέρωσης της αγοράς- την σύμβαση που καταρτίζεται μεταξύ του κατόχου της οικείας άδειας παραγωγής και της ΛΑΓΗΕ ΑΕ ή της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ, η οποία ρητώς χαρακτηρίζεται από τον νόμο ως “σύμβαση πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας”. Το γεγονός ότι ουσιώδη στοιχεία της συναπτόμενης σχέσης, μεταξύ των οποίων και το τίμημα της ηλεκτρικής ενέργειας, καθορίζονται από τον νομοθέτη, με αποτέλεσμα την περιστολή της συμβατικής ελευθερίας των εμπλεκομένων μερών, δεν αναιρεί τον χαρακτήρα της ως συμβατικής σχέσης. Ανεξαρτήτως δε του αν πράγματι πρόκειται για σύμβαση πώλησης ή για άλλο συμβατικό μόρφωμα (ενόψει των χαρακτηριστικών της, και της ιδιάζουσας θέσης της ΛΑΓΗΕ ΑΕ ή της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ), η συναπτόμενη μεταξύ του παραγωγού ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ ή ΣΗΘΥΑ και της ΛΑΓΗΕ ΑΕ ή της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ σχέση αποτελεί σύμβαση του ιδιωτικού δικαίου κατά το κρατούν οργανικό κριτήριο. Κατά συνέπεια, οι πράξεις της ΛΑΓΗΕ ΑΕ ή της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ, με τις οποίες, κατ’ εφαρμογή των εκάστοτε ισχυουσών διατάξεων νόμου, προσδιορίζεται το οφειλόμενο στον παραγωγό τίμημα για την ηλεκτρική ενέργεια από ΑΠΕ ή ΣΗΘΥΑ, εκδίδονται στο πλαίσιο της κατά τα ανωτέρω συμβατικής σχέσης και προκαλούν διαφορές του ιδιωτικού δικαίου. Την ως άνω συμβατική σχέση αφορούν, εξάλλου, και οι πράξεις της ΛΑΓΗΕ ΑΕ ή της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ, με τις οποίες διαπιστώνεται η συνδρομή των προϋποθέσεων που τάσσονται με την παραγράφου ΙΓ του άρθρου πρώτου του ν. 4254/2014. Ως εκ τούτου, και από τις ανωτέρω πράξεις της ΛΑΓΗΕ ΑΕ ή της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ, που δρουν κατά την έκδοσή τους ως αντισυμβαλλόμενοι σε σύμβαση του ιδιωτικού δικαίου (και όχι ως φορείς δημόσιας εξουσίας), γεννώνται διαφορές ιδιωτικού δικαίου, αρμοδιότητας των πολιτικών δικαστηρίων. Δεν ασκούν δε επιρροή, από την άποψη που ενδιαφέρει εν προκειμένω, οι σκοποί που θάλπονται με τις ως άνω διατάξεις της παραγράφου ΙΓ του άρθρου πρώτου του ν. 4254/2014 και συνδέονται με την ομαλή λειτουργία του Ειδικού Λογαριασμού των άρθρων 40 του ν. 2773/1999 και 143 του ν. 4001/2011, εφόσον η εξυπηρέτηση σκοπών δημοσίου συμφέροντος εκ μέρους νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου, το οποίο, όπως εν προκειμένω, δεν ασκεί δημόσια εξουσία, αλλά ενεργεί εντός των πλαισίων της συναλλακτικής δράσης του, δύναται να επιτευχθεί και με μέσα του ιδιωτικού δικαίου. Μειοψηφία: Ουσιώδες στοιχείο του καθεστώτος στήριξης αποτελεί ο Ειδικός Λογαριασμός, προκειμένου δε ο εν λόγω μηχανισμός να καταστεί βιώσιμος, ελήφθησαν από τον νομοθέτη μέτρα, στα οποία εντάσσονται και οι επίδικες ρυθμίσεις του ν. 4254/2014. Όταν ο φορέας που διαχειρίζεται τον Ειδικό Λογαριασμό εκδίδει αποφάσεις κατ’ εφαρμογή των ρυθμιστικών παρεμβάσεων του νομοθέτη προς μείωση του ελλείμματος του Ειδικού Λογαριασμού, ο φορέας αυτός [ΛΑΓΗΕ ΑΕ (ήδη ΔΑΠΕΕΠ ΑΕ) ή ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ για ΜΔΝ] δεν ενεργεί μόνο ως αντισυμβαλλόμενος του παραγωγού, αλλά προεχόντως κατ’ ενάσκηση δημόσιας εξουσίας, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του για την οργάνωση και τη ρύθμιση της οικείας [ατελούς] αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Συνεπώς, όταν οι φορείς [ΛΑΓΗΕ ΑΕ (ήδη ΔΑΠΕΕΠ ΑΕ) ή ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ για ΜΔΝ] εκδίδουν κατ’ εφαρμογή της παραγράφου ΙΓ του άρθρου πρώτου του ν. 4254/2014 εκκαθαριστικά σημειώματα, ενεργούν προεχόντως, δυνάμει της δημοσίου δικαίου αρμοδιότητάς τους, προς εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος [διασφάλιση της βιωσιμότητας του Ειδικού Λογαριασμού], και όχι δυνάμει της οιονεί συμβατικής σχέσης τους με τους παραγωγούς, η αμφισβήτηση δε της νομιμότητας των πράξεων αυτών, εν σχέσει με τη συνταγματικότητα του νομοθετικού ερείσματός τους -και όχι απλώς η αμφισβήτηση της ορθότητας και ακρίβειας του ad hoc υπολογισμού στον οποίο προβαίνει ο οικείος φορέας, με δεδομένο το επίμαχο νομοθετικό έρεισμα- γεννά ακυρωτική διοικητική διαφορά, υπαγόμενη στη δικαιοδοσία του Συμβουλίου της Επικρατείας.
  10. ΣτΕ Ολ 1944-7/2021. Διαφορές από αναπροσαρμογή τιμής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ). Πρόεδρος: Ε. Σάρπ Εισηγητές: Η. Μάζος, Ό. Παπαδοπούλου Με τις εν λόγω αποφάσεις της Ολομέλειας του Δικαστηρίου κρίθηκαν τα εξής: Πλειοψηφία: Με την ένταξη των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ ή ΣΗΘΥΑ στο Σύστημα Μεταφοράς ή στο Δίκτυο Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας επιδιώκονται σκοποί δημοσίου συμφέροντος, αναγόμενοι, μεταξύ άλλων, στην προστασία του περιβάλλοντος, την ενίσχυση της οικονομίας και την συμβολή στην βιώσιμη ανάπτυξη. Περαιτέρω, ως εργαλείο για την κατά τα ανωτέρω ένταξη των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ ή ΣΗΘΥΑ στο Σύστημα ή το Δίκτυο ο νομοθέτης δεν επέλεξε την μονομερή εξουσιαστική πράξη διοικητικής αρχής (ή διφυούς νομικού προσώπου, ενεργούντος ως φορέας δημόσιας εξουσίας), αλλά -όπως προσήκει σε καθεστώς μερικής έστω απελευθέρωσης της αγοράς- την σύμβαση που καταρτίζεται μεταξύ του κατόχου της οικείας άδειας παραγωγής και της ΛΑΓΗΕ ΑΕ ή της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ, η οποία ρητώς χαρακτηρίζεται από τον νόμο ως “σύμβαση πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας”. Το γεγονός ότι ουσιώδη στοιχεία της συναπτόμενης σχέσης, μεταξύ των οποίων και το τίμημα της ηλεκτρικής ενέργειας, καθορίζονται από τον νομοθέτη, με αποτέλεσμα την περιστολή της συμβατικής ελευθερίας των εμπλεκομένων μερών, δεν αναιρεί τον χαρακτήρα της ως συμβατικής σχέσης. Ανεξαρτήτως δε του αν πράγματι πρόκειται για σύμβαση πώλησης ή για άλλο συμβατικό μόρφωμα (ενόψει των χαρακτηριστικών της, και της ιδιάζουσας θέσης της ΛΑΓΗΕ ΑΕ ή της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ), η συναπτόμενη μεταξύ του παραγωγού ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ ή ΣΗΘΥΑ και της ΛΑΓΗΕ ΑΕ ή της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ σχέση αποτελεί σύμβαση του ιδιωτικού δικαίου κατά το κρατούν οργανικό κριτήριο. Κατά συνέπεια, οι πράξεις της ΛΑΓΗΕ ΑΕ ή της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ, με τις οποίες, κατ’ εφαρμογή των εκάστοτε ισχυουσών διατάξεων νόμου, προσδιορίζεται το οφειλόμενο στον παραγωγό τίμημα για την ηλεκτρική ενέργεια από ΑΠΕ ή ΣΗΘΥΑ, εκδίδονται στο πλαίσιο της κατά τα ανωτέρω συμβατικής σχέσης και προκαλούν διαφορές του ιδιωτικού δικαίου. Την ως άνω συμβατική σχέση αφορούν, εξάλλου, και οι πράξεις της ΛΑΓΗΕ ΑΕ ή της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ, με τις οποίες διαπιστώνεται η συνδρομή των προϋποθέσεων που τάσσονται με την παραγράφου ΙΓ του άρθρου πρώτου του ν. 4254/2014. Ως εκ τούτου, και από τις ανωτέρω πράξεις της ΛΑΓΗΕ ΑΕ ή της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ, που δρουν κατά την έκδοσή τους ως αντισυμβαλλόμενοι σε σύμβαση του ιδιωτικού δικαίου (και όχι ως φορείς δημόσιας εξουσίας), γεννώνται διαφορές ιδιωτικού δικαίου, αρμοδιότητας των πολιτικών δικαστηρίων. Δεν ασκούν δε επιρροή, από την άποψη που ενδιαφέρει εν προκειμένω, οι σκοποί που θάλπονται με τις ως άνω διατάξεις της παραγράφου ΙΓ του άρθρου πρώτου του ν. 4254/2014 και συνδέονται με την ομαλή λειτουργία του Ειδικού Λογαριασμού των άρθρων 40 του ν. 2773/1999 και 143 του ν. 4001/2011, εφόσον η εξυπηρέτηση σκοπών δημοσίου συμφέροντος εκ μέρους νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου, το οποίο, όπως εν προκειμένω, δεν ασκεί δημόσια εξουσία, αλλά ενεργεί εντός των πλαισίων της συναλλακτικής δράσης του, δύναται να επιτευχθεί και με μέσα του ιδιωτικού δικαίου. Μειοψηφία: Ουσιώδες στοιχείο του καθεστώτος στήριξης αποτελεί ο Ειδικός Λογαριασμός, προκειμένου δε ο εν λόγω μηχανισμός να καταστεί βιώσιμος, ελήφθησαν από τον νομοθέτη μέτρα, στα οποία εντάσσονται και οι επίδικες ρυθμίσεις του ν. 4254/2014. Όταν ο φορέας που διαχειρίζεται τον Ειδικό Λογαριασμό εκδίδει αποφάσεις κατ’ εφαρμογή των ρυθμιστικών παρεμβάσεων του νομοθέτη προς μείωση του ελλείμματος του Ειδικού Λογαριασμού, ο φορέας αυτός [ΛΑΓΗΕ ΑΕ (ήδη ΔΑΠΕΕΠ ΑΕ) ή ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ για ΜΔΝ] δεν ενεργεί μόνο ως αντισυμβαλλόμενος του παραγωγού, αλλά προεχόντως κατ’ ενάσκηση δημόσιας εξουσίας, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του για την οργάνωση και τη ρύθμιση της οικείας [ατελούς] αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Συνεπώς, όταν οι φορείς [ΛΑΓΗΕ ΑΕ (ήδη ΔΑΠΕΕΠ ΑΕ) ή ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ για ΜΔΝ] εκδίδουν κατ’ εφαρμογή της παραγράφου ΙΓ του άρθρου πρώτου του ν. 4254/2014 εκκαθαριστικά σημειώματα, ενεργούν προεχόντως, δυνάμει της δημοσίου δικαίου αρμοδιότητάς τους, προς εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος [διασφάλιση της βιωσιμότητας του Ειδικού Λογαριασμού], και όχι δυνάμει της οιονεί συμβατικής σχέσης τους με τους παραγωγούς, η αμφισβήτηση δε της νομιμότητας των πράξεων αυτών, εν σχέσει με τη συνταγματικότητα του νομοθετικού ερείσματός τους -και όχι απλώς η αμφισβήτηση της ορθότητας και ακρίβειας του ad hoc υπολογισμού στον οποίο προβαίνει ο οικείος φορέας, με δεδομένο το επίμαχο νομοθετικό έρεισμα- γεννά ακυρωτική διοικητική διαφορά, υπαγόμενη στη δικαιοδοσία του Συμβουλίου της Επικρατείας. View full είδηση
  11. Απόφαση ΣτΕ Ολ 304/2021 Μηχανικοί - Καθορισµός επαγγελµατικών δικαιωµάτων ανά ειδικότητα - Αντιστοιχία µε γνωστικά αντικείµενα - Νοµοθετική εξουσιοδότηση - Επαγγελµατική ελευθερία ΣτΕ Ολ 304_2021 Μηχανικοί - Καθορισμός επαγγελματικών δικαιωμάτων ανά ειδικότητα - Αντιστοιχία με γνωστικά αντικείμενα - Νομοθετική εξουσιοδότηση - Επαγγελματική ελευθερία.pdf
  12. Τη δυνατότητα να καταθέσουν προσφορές για την Εγνατία Οδό θα δώσει τελικά το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) στις δύο κοινοπραξίες που κέρδισαν τα ασφαλιστικά μέτρα στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) επειδή δεν είχε δοθεί μια ακόμα παράταση στις 11 Δεκεμβρίου. Οι κοινοπραξίες της ΑΚΤΩΡ Παραχωρήσεις με την Roadis και της Μυτιληναίος με την Vinci είχαν ζητήσει να δοθεί παράταση με το επιχείρημα πως δεν πρόλαβαν να ετοιμάσουν τις προσφορές τους λόγω της καραντίνας. Η διοίκηση του ΤΑΙΠΕΔ είχε αποφασίσει να μην δώσει την 9η παράταση στο διαγωνισμό για την παραχώρηση του οδικού άξονα και κατατέθηκε προσφορά μόνο από την κοινοπραξία ΤΕΡΝΑ – Egis Projects. Όμως οι δύο κοινοπραξίες προσέφυγαν στο ΣτΕ και κέρδισαν τα ασφαλιστικά μέτρα. Έτσι η διοίκηση του ΤΑΙΠΕΔ αναμένεται να αποφασίσει την προσεχή Τρίτη πως όλοι οι όμιλοι που είχαν περάσει στο τελικό στάδιο του διαγωνισμού μπορούν να καταθέσουν προσφορές πιθανώς την 1η Απριλίου. Το τεύχος του διαγωνισμού προβλέπει πως στον προτιμητέο επενδυτή θα ανατεθεί η χρηματοδότηση, λειτουργία, συντήρηση και εκμετάλλευση του αυτοκινητόδρομου της Εγνατίας Οδού και των κάθετων οδικών αξόνων Σιάτιστα - Ιεροπηγή / Κρυσταλλοπηγή, Χαλάστρα - Εύζωνοι και Θεσσαλονίκη - Σέρρες - Προμαχώνας. Η περίοδος παραχώρησης θα έχει διάρκεια 35 ετών. Ο προτιμητέος επενδυτής, μέσω της εταιρείας παραχώρησης που θα συστήσει, υποχρεούται να μελετήσει, χρηματοδοτήσει και εκτελέσει σειρά πρόσθετων εργασιών. Ο επενδυτής θα καταβάλει στο ΤΑΙΠΕΔ μια αρχική προσφορά (Αμοιβή Παραχώρησης) καθώς και μία Ετήσια Αμοιβή. Αυτά τα δύο στοιχεία κρίνουν ποιος όμιλος θα επικρατήσει, με στελέχη της κατασκευαστικής αγοράς να ανεβάζουν το συνολικό ύψος της επένδυσης κοντά στο 1,5 δισ. ευρώ (αμοιβή παραχώρησης συν το κόστος πρόσθετων εργασιών). Εκτός από την είσπραξη των διοδίων, ο ανάδοχος θα έχει έσοδα από την εκμετάλλευση Σταθμών Εξυπηρέτησης Αυτοκινητιστών (ΣΕΑ) «των παρόδιων αυτού εκτάσεων από κοινού με όλα τα περιουσιακά δικαιώματα, υλικά και άυλα, που σχετίζονται με τον οδικό άξονα». View full είδηση
  13. Δεκτή έκανε τo Συμβούλιο της Επικρατείας αίτηση πτυχιούχου των ΤΕΙ του τομέα Μηχανικών – Ηλεκτρολόγων, και αναίρεσε απόφαση του διοικητικού Εφετείου, το οποίο είχε απορρίψει αγωγή του για χρηματική ικανοποίηση από το Δημόσιο λόγω ηθικής του βλάβης. Ο πτυχιούχος προσέφυγε στο Διοικητικό Πρωτοδικείο πριν από περίπου δέκα χρόνια αξιώνοντας αποζημίωση για ηθική βλάβη λόγω παραλείψεως των οργάνων του δημοσίου να εκδώσουν τα αναγκαία προεδρικά διατάγματα για την αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων ΤΕΙ και ειδικότερα του Μηχανικών – Ηλεκτρολόγων. Αντίστοιχες αιτήσεις είχαν υποβληθεί και από άλλους πτυχιούχους άλλων τομέων των ΤΕΙ κατά της παράλειψης έγκαιρης έκδοσης παρόμοιων διαταγμάτων όταν το ΣτΕ στο παρελθόν είχε ακυρώσει τα τότε ισχύοντα διατάγματα για τα επαγγελματικά τους δικαιώματα. Ο αιτών υποστήριζε με την αγωγή του ότι με την παράλειψη και καθυστέρηση του δημοσίου, περιορίστηκε η επαγγελματική του δραστηριότητα και το διοικητικό Πρωτοδικείο του επιδίκασε αποζημίωση 8.500 ευρώ λόγω ηθικής βλάβης. Το Διοικητικό εφετείο έκανε δεκτή την έφεση του Δημοσίου και απέρριψε την αποζημίωση κρίνοντας ότι δεν εθίγησαν συνταγματικά δικαιώματα του. Το ΣτΕ με την 2544/13 απόφαση του έκανε δεκτή την αίτηση του πτυχιούχου και έκρινε μη νόμιμα αιτιολογημένη την εφετειακή κρίση καθώς δέχτηκε ότι η έκδοση διαταγμάτων για τα επαγγελματικά δικαιώματα αποτελούσε δέσμια υποχρέωση της διοίκησης που πήγαζε ευθέως από το Σύνταγμα. Έκρινε επίσης ότι η παράλειψη έκδοσης του διατάγματος σε σύντομο διάστημα αποτελούσε παράβαση των διατάξεων του συντάγματος για την ανώτατη εκπαίδευση και τα ΤΕΙ και την οικονομική – επαγγελματική ελευθερία, διότι αποστερούσε τον πτυχιούχο και από την δυνατότητα συμμετοχής στην οικονομική και κοινωνική ζωή και επομένως θεμελιώνεται ευθύνη του δημοσίου για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Η υπόθεση παραπέμφθηκε στο διοικητικό Εφετείο για νέα κρίση και προσδιορισμό της αποζημίωσης. Πηγή: tvxs.gr/node/136657
  14. Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με σειρά αποφάσεων της έκρινε ότι είναι συνταγματική και σύμφωνη με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) η επιβολή, του τέλους επιτηδεύματος. Οι σύμβουλοι Επικρατείας με πέντε αποφάσεις τους (2527-2531/2013) απέρριψαν ως αβάσιμους όλους τους ισχυρισμούς των Δικηγορικών Συλλόγων Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Βόλου και Χαλκίδας, του Σωματείου Έλληνες Φορολογούμενοι και ιδιωτών επιτηδευματιών, οι οποίοι στρέφονταν κατά του τέλους επιτηδεύματος, το οποίο επιβλήθηκε το 2011 στους επιτηδευματίες και τους ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα, που τηρούν βιβλία Β' ή Γ' κατηγορίας του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων. Διευκρινίζεται ότι οι δικηγόροι θεωρούνται επιτηδευματίες. Οι Δικηγορικοί Σύλλογοι ζητούσαν την ακύρωση του Ν. 3986/2011 που προβλέπει την επιβολή του επίμαχου τέλους, καθώς και την ακύρωση της από 2.8.2011 απόφασης του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών που καθορίζει τη διαδικασία βεβαίωσης και είσπραξης του τέλους επιτηδεύματος. Οι Σύλλογοι υποστήριξαν ότι η επιβολή του επίμαχου τέλους είναι αντισυνταγματική και παράνομη, γιατί αποτελεί φόρο και όχι τέλος, ενώ δεν αντανακλά πραγματική φοροδοτική ικανότητα των δικηγόρων, αλλά παρουσιάζει μια επίπλαστη «αντικειμενική» οικονομική δυνατότητα, που «ουδόλως μπορεί να θεωρηθεί ανεκτή σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και τις παρούσες συνθήκες ασκήσεως του δικηγορικού λειτουργήματος». Η Ολομέλεια, κατ΄ αρχάς, επισημαίνει ότι η επίμαχη οικονομική επιβάρυνση «επιβλήθηκε για την αύξηση των δημοσίων εσόδων και επομένως προς εξυπηρέτηση κρατικών εν γένει σκοπών (αντιμετώπιση των γενικών δημοσιονομικών αναγκών της χώρας) και δεν καταβάλλεται έναντι ειδικής αντιπαροχής, ήτοι έναντι ειδικώς παρεχόμενης δημόσιας υπηρεσίας προς τους βαρυνόμενους με αυτό, παρά τον χαρακτηρισμό της ως τέλος αποτελεί φόρο και την έννοια του άρθρου 78 του Συντάγματος». Σύμφωνα με το άρθρο 78 του Συντάγματος, τονίζουν οι δικαστές, ο φόρος δεν αποκλείεται να βαρύνει ορισμένο μόνο κύκλο προσώπων ή πραγμάτων, εφόσον «πλήττει ορισμένη φορολογητέα ύλη η οποία, κατ΄ αυτό τον τρόπο, επιτρέπει την επιβάρυνση του συγκεκριμένου αυτού κύκλου φορολογουμένων βάσει γενικών και αντικειμενικών κριτηρίων που τελούν σε συνάφεια με το ρυθμιζόμενο θέμα». Ακόμη, οι δικαστές υπογραμμίζουν ότι «η επιβολή του εν λόγω φόρου βάσει κριτηρίων (χρονικών, τοπικών και πληθυσμιακών) δεν υπερβαίνει τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του νομοθέτη να καθορίζει τον ενδεδειγμένο εκάστοτε τρόπο φορολογήσεως διαφόρων κατηγοριών φορολογουμένων» και κατά συνέπεια δεν παραβιάζει συνταγματικές διατάξεις και αρχές. Κατόπιν αυτών οι σύμβουλοι Επικρατείας απέρριψαν τους ισχυρισμούς των Συλλόγων ότι παραβιάζονται τα άρθρα 4 και 5 του Συντάγματος και οι αρχές της καθολικότητας και της ισότητας του φόρου. Επίσης, απέρριψαν τους ισχυρισμούς ότι η επιβολή του τέλους επιτηδεύματος είναι αντίθετο στην συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, καθώς αποτελεί εμπόδιο στην ελεύθερη και ακώλυτη άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος και «μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τους οικονομικά ασθενέστερους εξ αυτών ως προς την επιλογή της συνεχίσεως ή μη της ασκήσεως της δραστηριότητας τους». Ούτε όμως κατά τους δικαστές η επιβολή του τέλους επιτηδεύματος παραβιάζει την ΕΣΔΑ που κατοχυρώνει το δικαίωμα δικαστικής προστασίας. Παν. Τσιμπούκης News Room «Κέρδος» με πληροφόρηση από το ΑΠΕ - ΑΜΠ Κέρδος online 21/7/2013 17:39
  15. Με μια απόφαση του ΣτΕ που αφορά 3 εκατ. συνταξιούχους, κρίνει ως αντισυνταγματικές τις περικοπές στις συντάξεις και την κατάργηση των δώρων. Όπως αποκάλυψε ο αντιπρόεδρος της Βουλής και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Μητρόπουλος, στον Γιώργο Παπαδάκη, το Συμβούλιο της Επικρατείας, έκρινε αντισυνταγματικές όλες τις μειώσεις συντάξεων καθώς και τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος. Η απόφαση αυτή, όπως υποστήριξε ο Αλέξης Μητρόπουλος, αφορά τους πάντες και θα ανακοινωθεί άμεσα. Βασικό της σημείο είναι ότι κρίνεται αντισυνταγματική η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος καθώς μειώνει διαρκώς τις συντάξεις. «Ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο στα χέρια της κυβέρνησης» έκρινε την απόφαση του ΣτΕ ο Αλέξης Μητρόπουλος η οποία είναι οριστική. Τα χρήματα που θα χρειαστούν είναι πάνω από 1,2 δισ. Ο βουλευτής συνέστησε να μην προστρέξουν οι πολίτες στα δικαστήρια καθώς αφορά όλους. Η απόφαση αυτή εαν εφαρμοστεί θα αποκαταστήσει τις συντάξεις στα επίπεδα του 2012 ενώ θα επαναφέρει τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα καθώς και το επίδομα αδείας. Πηγή: http://newpost.gr/post/459449/neo-apisteyto-sketsaki-toy-zdf-h-eyrwph-mastigwnei-to-atakto-skylaki-ton-baroyfakh
  16. Η αποφάση λήφθηκε με αφορμή καταγγελία, αφού ο γείτονας σε οικόπεδο άνω των 500 τ.μ. προχώρησε στην ανέγερση δύο διώροφων κτιρίων με υπόγειο Παράνομη είναι η οικοδομή σε οικόπεδο άνω των 500 τ.μ. που ανεγείρεται σε οικισμό προϋφιστάμενο του 1923, εάν δεν τηρηθεί η υποχρεωτική απόσταση των τεσσάρων μέτρων από την οικοδομική γραμμή. Αυτό έκρινε το Ε΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας και επικύρωσε απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά που είχε ακυρώσει οικοδομική άδεια του 2014 η οποία επέτρεπε σε οικισμό προϋφιστάμενο του έτους 1923, την ανέγερση δύο διώροφων κτιρίων με υπόγειο σε οικόπεδο, εμβαδού 750,27 τ.μ. Σύμφωνα με την οικοδομική άδεια, τα δύο κτίρια ήταν τοποθετημένα σε απόσταση μικρότερη του ενός μέτρου από τα όρια του οικοπέδου. Ο γείτονας προέβη σε καταγγελία και παράλληλα ζήτησε τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης. Στην συνέχεια ο γείτονας προσέφυγε στη Διοικητική Δικαιοσύνη. Ειδικότερα, οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι «οι διατάξεις των άρθρων 8 και 16 του Προεδρικού Διατάγματος της 2.3/13.3.1981, με τις οποίες επιβάλλεται η ανέγερση οικοδομής σε απόσταση τουλάχιστον 4 μέτρων από την οικοδομική γραμμή προκειμένου για τα οικόπεδα με εμβαδόν 500 τ.μ. και άνω των προϋφιστάμενων του έτους 1923 οικισμών που στερούνται εγκεκριμένου σχεδίου, αποτελούν ειδικές διατάξεις οι οποίες έχουν τεθεί για την προστασία αυτών των παλαιών οικισμών και διασφαλίζουν καλύτερους όρους διαβίωσης». Συνεπώς, συνεχίζει οι απόφαση του ΣτΕ, «οι ειδικές αυτές διατάξεις δεν καταργήθηκαν με το νόμο 1577/1985 αλλά συνεχίζουν, κατά τα λοιπά, ως προς τα οριζόμενα για την ελεύθερη τοποθέτηση του κτιρίου σε σχέση με τα πίσω και πλάγια όρια του οικοπέδου». Πηγή: http://www.protothema.gr/greece/article/459622/ste-paranomes-oi-oikodomikes-adeies-ean-den-tirithei-to-orio-ton-4-metron/
  17. Η αυξημένη, επταμελής σύνθεση του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ΄ αριθμ. 3354/2014 απόφασή της υπογραμμίζει ότι «τα αυθαίρετα κτίσματα ανεγειρόμενα εν μέρει ή εν όλω εντός του αιγιαλού ή εντός της θάλασσας, κατεδαφίζονται υποχρεωτικώς». Οι ειδικές διατάξεις περί αυθαιρέτων κατασκευών, αναφέρουν οι σύμβουλοι Επικρατείας σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, «αποσκοπούν στην άμεση και αποτελεσματική προστασία του αιγιαλού και του θαλασσίου χώρου και επιβάλλουν την αποκατάσταση της μορφής τους, η οποία έχει αλλοιωθεί με την χωρίς άδεια ανέγερση πάσης φύσεως τεχνικού έργου, κτίσματος ή κατασκευάσματος». Τα αυθαίρετα κτίσματα σημειώνουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, που ανεγέρθηκαν χωρίς την προβλεπόμενη από τη νομοθεσία περί αιγιαλού διοικητική άδεια πρέπει, κατ' αρχήν, να κατεδαφίζονται οποτεδήποτε και αν έχει λάβει χώρα ανέγερσή τους, ακόμη δηλαδή και αν αυτά έχουν ανεγερθεί πριν από την οριοθέτηση του αιγιαλού με διοικητική πράξη, καθώς «ο αιγιαλός δεν δημιουργείται με σχετική πράξη της Πολιτείας, αλλά προκύπτει από φυσικά φαινόμενα, δηλαδή τις μεγαλύτερες αλλά συνήθεις αναβάσεις των κυμάτων, η δε προβλεπόμενη στον νόμο διαδικασία καθορισμού των ορίων του δεν αποσκοπεί παρά στη διαπίστωση του πραγματικού αυτού γεγονότος». Παράλληλα, σημειώνει το ΣτΕ ότι η οριοθέτηση του αιγιαλού δεν δημιουργείται με νόμους και υπουργικές αποφάσεις, αλλά προκύπτει από φυσικά φαινόμενα, ενώ το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο κάνει σαφές ότι τα αυθαίρετα κτίσματα που βρίσκονται στον αιγιαλό χωρίς περιστροφές θα κατεδαφίζονται υποχρεωτικά και άμεσα. Σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, η κτηματική υπηρεσία Κυκλάδων στηριζόμενη σε έκθεση αυτοψίας του Λιμεναρχείου Σερίφου εξέδωσε πρωτόκολλο κατεδάφισης αυθαίρετου κτίσματος στον αιγιαλό οικισμού της Σερίφου. Παράλληλα, κάλεσε την ιδιοκτήτρια του ακινήτου να το κατεδαφίσει μέσα σε 15 ημέρες όπως προβλέπει η νομοθεσία. Το επίμαχο κτίσμα για το οποίο διατάχθηκε η κατεδάφιση του ανεγέρθηκε το 1960 ως αποθήκη με άδεια της τότε Χωροφυλακής Σερίφου και το 1993 με άδεια του Πολεοδομικού γραφείου Μήλου, επετράπη η αλλαγή χρήσης του από αποθήκη σε κατάστημα, όπου και λειτούργησε ως «μίνι μάρκετ». Η ιδιοκτήτρια του καταστήματος προσέφυγε στην Δικαιοσύνη και ζητούσε να ακυρωθεί το πρωτόκολλο κατεδάφισης. Στην συνέχεια κατέθεσε αίτηση στην Κτηματική Υπηρεσία για επανακαθορισμό του αιγιαλού κατά τρόπο ώστε να εξαιρείται το επίμαχο κτίσμα, καθώς έχει αναγερθεί με νόμιμη άδεια. Όμως, το αίτημα για επανακαθορισμό του αιγιαλού απερρίφθη. Παρ΄ όλα αυτά η προσφυγή του ιδιοκτήτη του κτίσματος έγινε δεκτή, για καθαρά τυπικούς λόγους. Οι δικαστές έκαναν δεκτή την αίτηση ακύρωσης με το σκεπτικό ότι η άδεια ανέγερσης του επίμαχου κτίσματος είχε εκδοθεί πριν από την οριοθέτηση του αιγιαλού που έγινε το 1983 από την Νομαρχία Κυκλάδων, ενώ προσθέτουν ότι ούτε η άδεια ανέγερσης είχε ανακληθεί από την αρμόδια Πολεοδομική υπηρεσία. Πηγή: http://www.topontiki.gr/article/85194/StE-I-oriothetisi-tou-aigialou-den-dimiourgeitai-me-nomous
  18. Διορία έξι μηνών δίνει το Συμβούλιο της Επικρατείας στην Πολιτεία, προκειμένου να ολοκληρώσει τις διαδικασίες κύρωσης των δασικών χαρτών και να μην κινδυνεύσει να βρεθεί «στον αέρα» μεγάλο τμήμα των κτηματογραφήσεων. «Τελεσίγραφο» προς την πολιτεία για τους δασικούς χάρτες και εμμέσως για το Κτηματολόγιο στέλνει το Συμβούλιο της Επικρατείας, υποδεικνύοντας να γίνει όσο το δυνατόν ταχύτερα και με νόμιμες διαδικασίες η κύρωσή τους, αλλιώς θα κινδυνεύσει να βρεθεί «στον αέρα» μεγάλο τμήμα των κτηματογραφήσεων αλλά και να χαθεί ταυτόχρονα για το Δημόσιο σημαντικό τμήμα της ακίνητης περιουσίας του (δασικής) από επίδοξους καταπατητές. Επικρίνοντας την επί δεκαετίες αδικαιολόγητη αδράνεια της πολιτείας να καταρτίσει Δασολόγιο, το ΣτΕ υπογραμμίζει ότι είναι συνταγματικά επιβεβλημένο να έχει ολοκληρωθεί η κύρωση των δασικών χαρτών κάθε περιοχής πριν περαιωθούν η κτηματογράφηση και η ένταξή της στο Κτηματολόγιο. Το δικαστήριο θεωρεί μεν συνταγματικά ανεκτό να κινούνται παράλληλα οι δύο διαδικασίες (κτηματογράφηση, κατάρτιση δασικών χαρτών), αλλά θεωρεί ότι δεν μπορεί να ξεκαθαρίσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς αν δεν έχει προηγηθεί η κύρωση των δασικών χαρτών και ότι μπορεί να κινδυνεύσουν ο δασικός πλούτος, η ασφάλεια των συναλλαγών και η δημόσια πίστη. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι μπορεί να απειληθεί μεγάλο μέρος των εδώ και χρόνια εξελισσόμενων κτηματογραφήσεων στο πλαίσιο μιας εξαιρετικά σημαντικής δίκης, στην οποία επιδιώκεται η ακύρωση των κτηματογραφήσεων 107 περιοχών που ξεκίνησαν προ 10ετίας, επειδή έγιναν χωρίς να έχει προηγουμένως καταρτιστεί Δασολόγιο ή γιατί κάποιοι δασικοί χάρτες μπορεί να καταρτίσθηκαν με γνώμονα τον λιγότερο προστατευτικό ορισμό του δάσους, που έδωσε ο ν. 3208/03, ο οποίος κατέρρευσε αργότερα ως αντισυνταγματικός. Πηγή: http://www.ethnos.gr/koinonia/arthro/telesigrafo_ste_gia_tous_dasikous_xartes-65146117/
  19. Το ακόλουθο άρθρο-το μεταφέρουμε αυτούσιο- είναι πολύ εύστοχο και η πραγματοποίηση από πλευράς ΣτΕ μιας τέτοιας απόφασης θα εκτονώσει και το χώρο των ακινήτων, της κατασκευής, των μελετών ιδιωτικών έργων και θα κόψει την όρεξη της εκάστωτε κυβέρνησης να "βιαιοπραγεί" κατά των ακινήτων, που εν τέλει αποτελεί και το θέμα της ύπαρξής μας επαγγελματικά... Ένα τεράστιο δημοσιονομικό κενό θα κληθεί να αντιμετωπίσει σύντομα το υπουργείο Οικονομικών, καθώς θεωρείται δεδομένο πως η επικείμενη δικαστική απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας θα υποχρεώσει την πολιτεία να μειώσει άμεσα τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων τινάζοντας στον αέρα τα νέα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ που φτάνουν στους πολίτες εντός του μήνα. Το θέμα των "φουσκωμένων" αντικειμενικών αξιών που έχουν οδηγήσει σε υπερφορολόγηση των ακινήτων συζητήθηκε ξανά την περασμένη βδομάδα στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας στην σκιά μιας ήδη ειλημμένης απόφασης του ίδιου δικαστηρίου που δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Εξέπνευσε Συγκεκριμένα, η νέα δίκη κατά των φουσκωμένων αντικειμενικών έγινε αφού εξέπνευσε, χωρίς να συμμορφωθεί η πολιτεία, η 6μηνη προθεσμία που είχε δώσει το δικαστήριο για να μειωθούν οι αντικειμενικές αξίες στο επίπεδο των εμπορικών. Το δικαστήριο έχει μονόδρομο να διανύσει και αναμένεται να εκδώσει απόφαση κατά του δημοσίου, το οποίο παραλείπει να αναπροσαρμόσει από το 2007 τις αντικειμενικές αξίες, ως όφειλε. Μάλιστα, η πολιτεία όχι μόνο αγνόησε στην πράξη το "τελεσίγραφο" του ΣτΕ, αλλά σχεδιάζει να γίνουν οι αλλαγές το 2017 (!), όταν δηλαδή θα έχει συμπληρωθεί μία ολόκληρη 10ετία υπερφορολόγησης, μολονότι ο νόμος επιβάλλει τον ανά 2ετία ανακαθορισμό των αντικειμενικών αξιών. Κενό Η δυσκολία της κατάστασης φαίνεται από το γεγονός ότι το δημόσιο επιχείρησε και πάλι ανεπιτυχώς να αναβάλλει τη δίκη για ένα χρόνο οπότε και υπάρχει και μνημονιακή υποχρέωση για αναπροσαρμογή από το 2017. Αναφέρθηκε μάλιστα πως από τα ακίνητα έχουν προϋπολογιστεί έσοδα 2,65 δισ. ευρώ για το τρέχον έτος. Η απόφαση του δικαστηρίου αναμένεται να εκδοθεί το πολύ σε δυο μήνες και θα προκαλέσει τεράστια δημοσιονομικά προβλήματα για τα προϋπολογισθέντα έσοδα αλλά και "μπαράζ" προσφυγών για ακύρωση του ΕΝΦΙΑ, επιστροφές φόρων κ.λπ. Πηγή: http://www.buildnet.gr/default.asp?pid=235&la=1&catid=213&artid=16762
  20. 2η αποφαση ΣτΕ Ολ 305/2021 Μηχανικοί - Καθορισμός επαγγελματικών δικαιωμάτων ανά ειδικότητα - Μηχανικοί Παραγωγής και Διοίκησης - Μη απονομή των επαγγελματικών δικαιωμάτων των Μηχανολόγων Μηχανικών - Αρχή της ισότητας - Αρχή της προστατευομένης εμπιστοσύνης ΣτΕ Ολ 3052021.pdf View full είδηση
  21. Δεκτή εν μέρει έκανε το Συμβούλιο της Επικρατείας την προσφυγή 14 κατοίκων της περιοχής του Μακρυγιάννη, που ζητούσαν την ακύρωση της ανέγερσης 9όροφου ξενοδοχείου στην οδό Μισαραλιώτου. Την ίδια ώρα, αναρτήθηκε στην Διαύγεια η Απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος με την οποία προβλέπεται η σύσταση και η συγκρότηση Ομάδας Εργασίας για την επανεξέταση των όρων δόμησης της ευρύτερης περιοχής που περιβάλει την Ακρόπολη και ειδικότερα της περιοχής Μακρυγιάννη/Κουκάκι. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει η Απόφαση, η δεύτερη φάση του έργου της Ομάδας, διαρκείας τριών μηνών, θα περιλαμβάνει τη διατύπωση πρότασης σχετικά με νέους όρους δόμησης στην περιοχή Μακρυγιάννη. Με την ολοκλήρωση της φάσης αυτής θα γίνει γραπτή ενημέρωση του υφυπουργού ΥΠΕΝ Δημήτρη Οικονόμου (σε συνεργασία με τον οποίο προωθείται το θέμα) ώστε ενδεχομένως να υπάρξουν συμπληρωματικές κατευθύνσεις πριν την ολοκλήρωση του έργου της. Η υπόθεση είχε προκαλέσει μεγάλη συζήτηση και στην κοινή γνώμη, σχετικά με τις οικοδομικές άδειες αλλά και το μέγεθος των υπό ανέγερση οικισμάτων στην ευρύτερη περιοχή της Ακρόπολης, με τους κατοίκους της περιοχής να διαμαρτύρονται, λόγω των κτισμάτων που έκρυβαν το ιστορικό μνημείο. Οι προσφεύγοντες πλέον δικαιώθηκαν για τυπικούς λόγους, αφού το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο ακύρωσε την σχετική προέγκριση οικοδομικής άδειας. Πριν τη προέγκριση της οικοδομικής άδειας, είχε χορηγηθεί έγκριση από το υπουργείο Πολιτισμού, μετά από γνωμοδότηση του Κ.Α.Σ. Ωστόσο, κατόπιν των αντιδράσεων η έγκριση αυτή ανακλήθηκε, μετά από νεότερη γνωμοδότηση του Κ.Α.Σ., για λόγους νομιμότητας. Κατόπιν αυτών, οι σύμβουλοι Επικρατείας ακύρωσαν την προέγκριση της οικοδομικής άδειας, καθώς κρίθηκε ότι είχε «απωλέσει το νόμιμο έρεισμά της». Άκυρη κρίθηκε επίσης και η άδεια για την επισκευή διώροφου διατηρητέου κτιρίου στη συμβολή των οδών Τσάμη Καρατάσου και Μισαραλιώτου, με το ίδιο σκεπτικό. Η απόφαση αυτή του ΣτΕ μπορεί να ελήφθη για τυπικούς λόγους, ωστόσο έχει μεγάλη σημασία, αφού πλέον με την ανυπαρξία οικοδομικής άδειας, οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να επιληφθούν του θέματος, εναρμονιζόμενοι με την απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου. Η έλλειψη οικοδομικής άδειας σημαίνει πως δεν μπορεί να γίνει ανέγερση του κτιρίου πέρα από τα όρια που έθεσε το ΣτΕ, ενώ σε περίπτωση που έχουν αναγερθεί περισσότεροι όροφοι, αυτοί δεν μπορούν πλέον να υφίστανται. Πάντως, στην αυτοψία που είχαν πραγματοποιήσει στις 4 Μαρτίου τα μέλη του Κ.Α.Σ. στην περιοχή, είχε διαπιστωθεί ότι η ανέγερση του κτιρίου θα προκαλέσει οπτική βλάβη στην Ακρόπολη, λόγω του όγκου και του ύψους του. Τότε, είχαν τονίσει ότι συντρέχει και λόγος δημοσίου συμφέροντος γιατί εκτός από σποραδική κεραμική στο οικόπεδο βρέθηκαν και άλλες αρχαιότητες όπως τμήμα αρχαίου τείχους και οδοστρώματος. Στο οικόπεδο πραγματοποιούνται από τότε εκτεταμένες ανασκαφικές έρευνες, ενώ το υπουργείο Περιβάλλοντος είχε αναλάβει την υποχρέωση να καθορίσει τους ειδικούς όρους δόμησης για το διώροφο διατηρητέο κτίριο που ήδη υπάρχει. Η Απόφαση Με την 2102/2019 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας έγινε εν μέρει δεκτή αίτηση ακυρώσεως κατοίκων της περιοχής Μακρυγιάννη και ακυρώθηκε η 24/2019 άδεια δόμησης της υπηρεσίας δόμησης του Δήμου Αθηναίων, για την αναθεώρηση οικοδομικής άδειας δεκαώροφου ξενοδοχείου ύψους 33 μ. με τρία υπόγεια, φυτεμένο δώμα και ασκεπή πισίνα στην οδό Φαλήρου 5 της ίδιας περιοχής, εντός του κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου της πόλεως των Αθηνών. Η αναθεώρηση αφορούσε, μεταξύ άλλων, την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών στο φυτεμένο δώμα, οι οποίες συνεπάγονται την αύξηση του ύψους του κτιρίου. Το Δικαστήριο, ερμηνεύοντας τις διατάξεις των άρθρων 24 παράγρ. 1 και 6 του Συντάγματος, 10, 14 και 50 του αρχαιολογικού νόμου (ν. 3028/2002), επανέλαβε κατ’ αρχάς την πάγια νομολογία του, κατά την οποία επεμβάσεις πλησίον μνημείου επιτρέπονται μόνο κατόπιν εγκρίσεως του Υπουργού Πολιτισμού, μετά από γνωμοδότηση του αρμόδιου συμβουλίου. Ειδικά ως προς τις οικοδομικές εργασίες, εξετάζεται αν το κτίσμα, εν όψει των διαστάσεων, της μορφής και της απόστασής του από το μνημείο, δύναται να επιφέρει άμεση ή έμμεση βλάβη στο μνημείο και στον περιβάλλοντα χώρο του. Προστατευόμενο δε στοιχείο των μνημείων και του περιβάλλοντος αυτά χώρου συνιστά και η ανεμπόδιστη θέασή τους, καθώς και ο χαρακτήρας και η φυσιογνωμία της ευρύτερης περιοχής, η οποία τελεί σε άμεση οπτική επαφή με τα μνημεία και είναι αναγκαία για την ανάδειξή τους. Ειδικά για την Ακρόπολη των Αθηνών επισημάνθηκε ότι, εν όψει της σημασίας των μνημείων της (Παρθενώνας, Προπύλαια, Ναός Απτέρου Νίκης, Ερέχθειο) για τον κλασικό πολιτισμό, έχει τύχει ειδικής κρατικής προστασίας, περιλαμβάνεται δε στον κατάλογο των Μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Περαιτέρω κρίθηκε ότι ο Υπουργός Πολιτισμού, με γνώμονα την αποτελεσματική προστασία των μνημείων, δύναται είτε να απαγορεύσει τη δόμηση, αν κρίνει ότι οι δυσμενείς επιπτώσεις για το μνημείο δεν αντιμετωπίζονται με άλλα μέτρα, είτε να την επιτρέψει υπό όρους, μεταξύ των οποίων και η μείωση του ύψους και του αριθμού των ορόφων του της οικοδομής. Κατά την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής τα οικεία συμβούλια και ο Υπουργός δεν δεσμεύονται από τους γενικούς ή τους τυχόν ειδικούς όρους δόμησης της περιοχής. Τέλος, καθ’ ερμηνεία των ανωτέρω διατάξεων και αυτών της δομικής νομοθεσίας, κρίθηκε ότι η απαιτούμενη κατά περίπτωση έγκριση ή άδεια του Υπουργού Πολιτισμού προηγείται κάθε πράξης διοικητικής αρχής που αφορά τη δόμηση του ακινήτου, όπως η προέγκριση, η άδεια δόμησης και η αναθεώρηση αυτών, εφ’ όσον επηρεάζει τη μορφή ή τις διαστάσεις του κτιρίου. Με τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο ακύρωσε την προσβληθείσα αναθεώρηση διότι εκδόθηκε χωρίς να έχει ληφθεί προηγουμένως η έγκριση του Υπουργού Πολιτισμού μετά από γνώμη του οικείου συμβουλίου, εν προκειμένω του Κ.Α.Σ., δεδομένου ότι η Ακρόπολη είναι μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η έλλειψη αυτή κρίθηκε ότι δεν αναπληρώνεται από προηγούμενες εγκρίσεις της Εφορείας Αρχαιοτήτων και του Υπουργού Πολιτισμού, διότι αυτές αφορούσαν είτε την τύχη των αρχαιοτήτων που βρέθηκαν κατά τις εκσκαφές, είτε προγενέστερα αιτήματα για την ανέγερση οικοδομών, και μάλιστα αισθητά χαμηλότερων. Κατά την απόφαση, η ανάγκη ελέγχου της δόμησης ήταν εν προκειμένω επιτακτικότερη διότι η Διοίκηση, παρά την πάροδο μακρού χρόνου από την ένταξη της περιοχής, η οποία ευρίσκεται στις παρυφές του Ιερού Βράχου, στον αρχαιολογικό χώρο των Αθηνών (2004), δεν μερίμνησε για τη θέσπιση ειδικών όρων δόμησης αυτής, με αποτέλεσμα την ελλιπή προστασία του σημαντικότερου μνημείου του κλασικού πολιτισμού.
  22. Ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή της γραμμής 4 του Μετρό της Αθήνας καθώς σύμφωνα με πληροφορίες απορρίφθηκαν από το ΣτΕ οι προσφυγές εναντίον του διαγωνισμού. Μετά την πρόσφατη εξέλιξη ο διαγωνισμός θα προχωρήσει κανονικά. Αρχικά θα εξετασθούν οι τεχνικές προσφορές των δύο κοινοπραξιών που έχουν προκριθεί και στη συνέχεια οι οικονομικές τους προσφορές και να αναδειχθεί ο ανάδοχος. Το έργο διεκδικούν οι κοινοπραξίες Άκτωρ-Ansaldo-Hitachi-Rail Italy και Άβαξ-Ghella-Alstom. Εκτείνεται από το Άλσος Βεΐκου στο Γαλάτσι μέχρι το Γουδή είναι μήκους 12,8 χλμ. και περιλαμβάνει 15 υπόγειους σταθμούς: Άλσος Βεΐκου, Γαλάτσι, Ελικώνος, Κυψέλη, Δικαστήρια, Αλεξάνδρας, Εξάρχεια, Ακαδημία, Κολωνάκι, Ευαγγελισμός, Καισαριανή, Πανεπιστημιούπολη, Ιλίσια, Ζωγράφου και Γουδή. Η απόφαση του ΣτΕ αναμένεται να καθαρογραφεί το αμέσως επόμενο διάστημα. View full είδηση
  23. Περίληψη (εν αναμονή καθαρογραφής) της απορριπτικής απόφασης του ΣτΕ 1882/2019 Ολομελ., στην αίτηση ακύρωσης που κατέθεσε το ΤΕΕ αναφορικά με την ένταξη των υφιστάμενων φορέων κοινωνικής ασφάλισης μισθωτών, αυτοαπασχολούμενων και ελευθέρων επαγγελματιών στον ΕΦΚΑ: Δικαστήριο: Συμβούλιο της Επικρατείας Τμήμα: Ολομέλεια Κατηγορία Απόφασης: Απόφαση Αρ. Απόφασης: 1882/2019 Ημ/νία Δημοσίευσης: 04/10/2019 Κατηγορία Εισ. Δικογράφου: Αίτηση ακυρώσεως Αρ. Εισ. Δικογράφου: Ε545/2017 Σύνθεση: Ολομελείας (Μείζων) ECLI : ECLI:EL:COS:2019:1004A1882.17E545 Αιτών: ΝΠΔΔ "ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ" Καθ'ού: ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗ "Ένταξη στον ΕΦΚΑ των υφιστάμενων φορέων κοινωνικής ασφάλισης μισθωτών, αυτοαπασχολούμενων και ελευθέρων επαγγελματιών Με την ΣτΕ 1882/2019 απόφασή της, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας απέρριψε αίτηση ακυρώσεως του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, καθώς και τεσσάρων μελών του μηχανικών με χρόνο ασφαλίσεως στο ΕΤΑΑ-ΤΣΜΕΔΕ, κατά α) της Φ.80000/οίκ.60871/16291/2.1.2017 αποφάσεως του Υφυπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφαλίσεως και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με τίτλο «Παύση από 1-1-2017 της λειτουργίας των εντασσομένων στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης- Ε.Φ.Κ.Α. φορέων, κλάδων, τομέων και λογαριασμών» (Β΄3/5.1.2017) και β) της Δ9/56379/14950/28.12.2016 αποφάσεως του Υφυπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφαλίσεως και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με τίτλο «Διορισμός Διοικητή, Υποδιοικητών, ορισμός Προέδρου, και μελών στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφαλίσεως (Ε.Φ.Κ.Α.)» (τ. Υ.Ο.Δ.Δ. 729/30.12.2016, διόρθωση σφάλματος τ. Υ.Ο.Δ.Δ. 13/18.1.2017). Οι πράξεις αυτές έχουν εκδοθεί κατ’ εφαρμογή διατάξεων του ν. 4387/2016, με τις οποίες συνιστάται, ως οργανισμός υποχρεωτικής κύριας κοινωνικής ασφαλίσεως, ο Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), στον οποίο εντάσσονται οι υφιστάμενοι φορείς κύριας κοινωνικής ασφαλίσεως και υπάγονται σ’ αυτόν δημόσιοι υπάλληλοι και λειτουργοί, μισθωτοί, αυτοαπασχολούμενοι, ελεύθεροι επαγγελματίες και αγρότες υπό ενιαίους κανόνες ασφαλιστικών εισφορών και παροχών. Ειδικότερα, με την πρώτη προσβαλλόμενη απόφαση, εκδοθείσα κατ’ εξουσιοδότηση των άρθρων 51, 53 και των παραγράφων 1 και 2β του άρθρου 100 του ν. 4387/2016, «διαπιστώνεται» η παύση λειτουργίας των φορέων κ.λπ. που παρατίθενται στο ως άνω άρθρο 51 λόγω εντάξεώς τους στον ΕΦΚΑ, μεταξύ των οποίων και τομέας ΤΣΜΕΔΕ του ΕΤΑΑ, και η από 01.01.2017 κατάργηση των θέσεων των Διοικητών, των Υποδιοικητών, των Προέδρων των Διοικητικών Συμβουλίων, καθώς και των Διοικητικών Συμβουλίων των εντασσομένων στον ΕΦΚΑ φορέων, τομέων, κλάδων και λογαριασμών, πλην του NAT και του ΟΓΑ. Περαιτέρω, με τη δεύτερη προσβαλλόμενη διορίσθηκαν, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 51 παρ. 1, 57 και 100 παρ. 3 περ. α΄ και ι΄ του ν. 4387/2016, συγκεκριμένα πρόσωπα στη θέση του Διοικητή και των Υποδιοικητών του ΕΦΚΑ, καθώς και τα μέλη του Διοικητικού του Συμβουλίου και οι αναπληρωτές του. Με την κρινόμενη αίτηση προβλήθηκε, μεταξύ άλλων, ότι αντίκειται στο Σύνταγμα και σε λοιπούς υπερνομοθετικής ισχύος κανόνες δικαίου η κατά τις διατάξεις του ν. 4387/2016 δημιουργία ενιαίου φορέα κοινωνικής ασφαλίσεως με την υπαγωγή σ’ αυτόν μισθωτών και ελευθέρων επαγγελματιών, πραγματοποιούντων εισόδημα υπό ανόμοιες συνθήκες που δεν επιτρέπουν την ίση μεταχείριση των ασφαλισμένων και, δη, των μηχανικών, σε σχέση όχι μόνο με τους μισθωτούς αλλά και τους λοιπούς ελεύθερους επαγγελματίες, υπό ενιαίους κανόνες εισφορών και παροχών, κατά συγχώνευση υφισταμένων ασφαλιστικών φορέων με διαφορετικό επίπεδο βιωσιμότητας και χωρίς την εκπόνηση της κατάλληλης αναλογιστικής μελέτης. Το Δικαστήριο, αφού επανέλαβε τα κριθέντα με τη ΣτΕ 1880/2019 απόφασή του ως προς την έκταση της κρατικής μέριμνας για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, τα όρια του νομοθέτη κατά την εξειδίκευσή της, καθώς και την φύση των εισφορών, έκρινε ότι, εν προκειμένω, η ένταξη, με τις διατάξεις του ν. 4387/2016, όλων των υφιστάμενων φορέων κύριας κοινωνικής ασφαλίσεως μισθωτών, αυτοαπασχολούμενων, ελευθέρων επαγγελματιών και αγροτών σε ένα ενιαίο φορέα και η υπαγωγή των ασφαλισμένων τους σε παρεχόμενη από τον νέο φορέα ασφάλιση δεν αντίκεινται, κατ’ αρχήν, στο Σύνταγμα από απόψεως διαφοράς είτε του βαθμού επιπέδου οικονομικής ευρωστίας και βιωσιμότητας των εντασσόμενων φορέων είτε συνθηκών απασχολήσεως των ασφαλισμένων και πραγματοποιήσεως εισοδήματος από αυτούς, απορρίπτοντας ως αβάσιμο τον λόγο ακυρώσεως, κατά τον οποίο το άρθρο 22 παρ. 5 Σ., συνδέοντας την κοινωνική ασφάλιση με την επαγγελματική απασχόληση, δεν επιτρέπει την παροχή κοινωνικής ασφαλίσεως από τον ίδιο φορέα σε ασφαλισμένους με διαφορετικά χαρακτηριστικά απασχολήσεως και ότι η μεταβίβαση περιουσίας των βιώσιμων ασφαλιστικών φορέων και των ασφαλισμένων τους, όπως ο κλάδος ΤΣΜΕΔΕ του ΕΤΑΑ, σε άλλο ασφαλιστικό φορέα αντίκειται στο άρθρο 17 Σ. και στο άρθρο 1 ΠΠΠ ΕΣΔΑ, ιδίως στο μέτρο που χρηματοδοτούνται και ασφαλισμένοι, οι οποίοι δεν έχουν συμβάλει στον σχηματισμό της. Κατά τα λοιπά, ενόψει του ότι α) με την απόφαση 1880/2019 της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκε ότι αντίκειται στο άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος η δια των άρθρων 39, 40 και 41 του ν. 4387/2016 θέσπιση ασφαλιστικών εισφορών για την υπαγωγή στην ασφάλιση του ΕΦΚΑ των μη μισθωτών ασφαλισμένων στο ίδιο ποσοστιαίο ύψος με εκείνο των ασφαλιστικών εισφορών που ο νόμος προβλέπει για την ασφάλιση των μισθωτών, για τον λόγο δε αυτόν ακυρώθηκαν η 61502/3399/30-12-2016 απόφαση του Υφυπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και η Φ.80000/οικ.60298/1472/23.12.2016 απόφαση του ίδιου ως άνω Υφυπουργού, β) συνεπεία της ακυρωτικής αυτής αποφάσεως, με την απόφαση 1881/2019 της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας καταργήθηκε, ελλείψει αντικειμένου, η δίκη επί της αιτήσεως ακυρώσεως, την οποία οι ήδη αιτούντες είχαν ασκήσει κατά της πρώτης από τις ακυρωθείσες ως άνω πράξεις, το Δικαστήριο έκρινε ότι συντρέχουν δικονομικές περιστάσεις που καθιστούν αλυσιτελή την ακύρωση των παραδεκτώς προσβαλλομένων με την κρινόμενη αίτηση πράξεων, οι οποίες, κατά περιεχόμενο, ανάγονται στην, κατά τα εκτεθέντα, συνταγματικώς επιτρεπτή, κατ’ αρχήν, σύσταση του ΕΦΚΑ και την ένταξη σ’ αυτόν των υφιστάμενων φορέων κύριας κοινωνικής ασφαλίσεως, για τον λόγο της παραβάσεως της συνταγματικής αρχής της ισότητας συνεπεία της θεσπίσεως ενιαίων κανόνων ασφαλιστικών εισφορών για μισθωτούς και μη μισθωτούς ασφαλισμένους, δηλαδή για τον ίδιο λόγο για τον οποίο έχουν ήδη ακυρωθεί οι σχετικές με τις ασφαλιστικές εισφορές των μη μισθωτών ασφαλισμένων πράξεις. Η δε αλυσιτέλεια συνίσταται στο γεγονός ότι τυχόν ακύρωση ουδόλως θα μετέβαλλε το ήδη διαμορφωθέν πλαίσιο της υποχρεώσεως της Διοικήσεως σε συμμόρφωση προς την ανωτέρω 1880/2019 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Περαιτέρω, το Δικαστήριο έκρινε, κατά πλειοψηφία, ότι, συνεπεία της ακυρώσεως των σχετικών με τις ασφαλιστικές εισφορές των μη μισθωτών ασφαλισμένων πράξεων, αλυσιτελής καθίσταται και ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο πλήσσεται η επάρκεια συνταχθείσας από την Εθνική Αναλογιστική Αρχή εκθέσεως, ως αναλογιστικής μελέτης, στην οποία στηρίζεται ο ΕΦΚΑ, καθ’ όσον η εν λόγω έκθεση είχε λάβει υπ’ όψη, μεταξύ άλλων, για τα συμπεράσματά της, τις εν λόγω ασφαλιστικές εισφορές." Πηγή: www.b2green.gr View full είδηση
  24. Το Β' τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), έκρινε ότι τα ακίνητα, τα οποία αποκτώνται μετά από χρησικτησία (μετά από χρήση 20 ετών) δεν υπόκεινται σε φορολογία, καθώς δεν καταβάλλονται χρήματα για την απόκτησή τους, δεν επέρχεται προσαύξηση του φορολογητέου εισοδήματος, αλλά ούτε και η κυριότητα τους αποτελεί τεκμαρτή δαπάνη. Αναλυτικότερα, το ΣτΕ αναφέρει ότι, σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, το θεσπιζόμενο τεκμήριο φορολογητέου εισοδήματος, λόγω δαπάνης για την αγορά ακινήτου, εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις, που ο φορολογούμενος καταβάλλει πράγματι χρηματικό ποσό για την αγορά ακινήτου. Κατόπιν αυτού, σε περίπτωση «απόκτησης ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 1045 του Αστικού Κώδικα, ήτοι με άσκηση νομής επί εικοσαετία, για την οποία δεν συντρέχει η προϋπόθεση της πραγματικής καταβολής χρηματικού ποσού, το πιο πάνω τεκμήριο (σ.σ.: φορολογητέου εισοδήματος) δεν εφαρμόζεται». Πριν φθάσει η υπόθεση στο ΣτΕ, το Διοικητικό Εφετείο ερμηνεύοντας τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, είχε δεχθεί ότι λογίζεται ως αγορά ακινήτου και η περίπτωση μεταγραφής ακινήτου, με δικαστική απόφαση, με την οποία αναγνωρίζεται η κυριότητα ακινήτου λόγω συμπλήρωσης των όρων της «χρησικτησίας». Αντίθετα, το ΣτΕ έκρινε ότι το Διοικητικό Εφετείο δεν αιτιολογεί νόμιμα την απόφαση του και την αναίρεσε. Ειδικότερα, μετά την έκδοση απόφασης τοπικού Ειρηνοδικείου με την οποία περιήλθε κατόπιν «έκτακτης χρησικτησίας» ακίνητο έκτασης 7.021τ.μ. σε ζευγάρι, η αρμόδια ΔΟΥ προσδιόρισε το φορολογητέο εισόδημα του επίμαχου ζευγαριού. Στο σύζυγο προσδιόρισε το ποσό των 325.500,16 ευρώ και στην σύζυγο των 403.026,43 ευρώ, αντί των δηλωθέντων από αυτούς ποσών των 10.987,04 και 6.521,92 ευρώ, αντίστοιχα. Τέλος, καταλογίσθηκε σε βάρος τους διαφορά κυρίου φόρου εισοδήματος 133.979,06 ευρώ και 154.201,57 ευρώ, αντίστοιχα, καθώς και πρόσθετος φόρος για ανακριβή δήλωση 259.439,85 ευρώ. Δηλαδή, συνολικά τους καταλογίστηκε το ποσό των 547.831,62 ευρώ. Μετά την απόφαση του ΣτΕ τα εν λόγω ποσά δεν πρέπει να καταβληθούν στην ΔΟΥ. Πηγή: http://mobile.in.gr/...icle/1500132714 Click here to view the είδηση
  25. Μέσω του Συμβουλίου της Επικρατείας πέντε δήμοι γύρω από την περιοχή του αεροδρομίου διεκδικούν ουσιαστικά την είσπραξη εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που δεν έχει καταβάλει εδώ και 7 χρόνια ο γερμανικός κολοσσός «Hochtief», ο οποίος διαχειρίζεται επί μια εικοσαετία τη λειτουργία του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών. Η καταβολή των δημοτικών φόρων και τελών (δημοτικά τέλη, τέλη όχλησης, διέλευσης, περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, κ.λπ.) στους Δήμους Σπάτων - Αρτέμιδας (τέως Λούτσας), Ραφήνας - Πικερμίου, Παιανίας, Μαρκόπολου, και Κορωπίου από τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών έπρεπε να είχε ξεκινήσει από τον Ιανουάριο του 2008. Από την σύμβαση ανάπτυξης του Αεροδρομίου «Ελ. Βενιζέλος», μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της «Hochtief» (31 Ιουλίου 1995), προβλέπεται ότι η γερμανικών συμφερόντων εταιρεία οφείλει να καταβάλει ανταποδοτικούς και άλλους φόρους, όπως και τέλη σε δήμους και κοινότητες. Στην συνέχεια ψηφίστηκε ο νόμος 3631/2008 ο οποίος προέβλεψε ότι με απόφαση των υπουργών - τότε - Οικονομίας και Οικονομικών και Μεταφορών θα καθορίζεται η διαδικασία επιβολής και είσπραξης των δημοτικών τελών και φόρων των 6 επίμαχων Δήμων από το αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος». Οι εν λόγω Δήμοι χωρίς την έκδοση της επίμαχης προβλεπόμενης υπουργικής απόφασης δεν μπορούσαν επί 7 έτη να εισπράξουν ούτε ένα ευρώ, ενώ αντίθετα όλα αυτά τα χρόνια μεριμνούσαν για την ακώλυτη λειτουργία του αεροδρομίου (αποκομιδή απορριμμάτων, καθαρισμός κοινοχρήστων χώρων, κ.λπ.). Έτσι, οι Δήμοι μια ημέρα (28 Ιουνίου) μετά την ανακήρυξη από τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015, κατέθεσαν αίτηση στους συναρμόδιους υπουργούς. Με την αίτηση ζητούσαν να εκδοθεί η προβλεπόμενη από το νόμο 3631/2008 υπουργική απόφαση που θα καθορίζει τις διαδικασίες και ύψος των δημοτικών κ.λπ. τελών και φόρων που θα εισπράττονται από τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών. Η αίτηση των Δήμων δεν βρήκε καμία μα καμία ανταπόκριση. Προ αυτού του αδιεξόδου οι Δήμοι Ραφήνας – Πικερμίου, Μαρκόπουλου και Σπάτων-Αρτέμιδος προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ζητούν να ακυρωθεί η άρνηση τόσο της Κυβέρνησης όσο και των συναρμοδίων υπουργών να εκδώσουν την απαιτούμενη απόφαση καθορισμού των όρων και προϋποθέσεων, αλλά και του ύψους των δημοτικών, κ.λπ. τελών που θα εισπράττουν από το Αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος». Οι Δήμοι υποστηρίζουν ότι οι κυβερνήσεις από το 2008 έως και σήμερα, με το να μην εκδίδουν την προβλεπόμενη υπουργική απόφαση έδωσαν προνομιακή θέση στην «Hochtief», κάτι που παραβιάζει την Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), αλλά και τη νομολογία του Ευρωδικαστηρίου (Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης). Πηγή: http://www.tanea.gr/...-plhrwnei-telh/ Click here to view the είδηση
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.