Το πρόβλημα συνάδελφε πάει πιο μακρυά κι έχει να κάνει με πολλούς παράγοντες:
1. Η "εκπαιδευτική μεταρρύθμιση" που ευνόησε την παπαγαλία κι έθαψε την κριτική σκέψη. Καθόσον ο σκεπτόμενος άνθρωπος δεν είναι επιθυμητός από τις (πάσης φύσεως) εξουσίες. Άμεσο επακόλουθο αυτού, είναι το πολύ χαμηλό επίπεδο των φοιτητών σήμερα. Χώρια η έλλειψη οιασδήποτε διασθητικότητας που είναι τόσο απαραίτητη για το επάγγελμά μας.
2. Η λατρεία της τεχνολογίας ως νέας θεότητας ικανής να θεραπεύσει πάσα νόσον και μα@@κίαν.
3. Η επιδίωξη απόκτησης (πάση θυσία) του "μαγικού χαρτιου" που θα ανοίξει πόρτες. Γατί έτσι θέλουν οι γονείς που προβάλλουν στα παιδιά τους τα δικά τους (αποτυχημένα?) όνειρα. Δηλ. Κουτσοί-στραβοί, στον Αγιο Παντελεήμονα
4. Η απαξίωση της χειρωνακτικής εργασίας. Καλύτερα πτυχιούχος καφετζής, παρά επιτυχημένος υδραυλικός.
5. Η (φυσική)τεμπελιά των παιδιών (συνεπικουρούμενη από ηλίθιους γονείς), που βολεύονται με το χαρτζιλίκι αντί να φροντίζουν να απασχολούνται κατά τη διάρκεια των σπουδών σε παρεμφερή επαγγέλματα.
6. Η μη θεσμοθέτηση της υποχρεωτικής πρακτικής εξάσκησης πριν τη λήψη του διπλώματος.
και άλλα, τα οποία έχουμε αναφέρει κατά καιρούς
Συνεπώς, δεν φταίει η κρίση, ούτε τα συλλογικά όργανα (αυτοί φροντίζουν μόνο για την πάρτη τους), ούτε ο ανάδρομος Ερμής.