Αναζήτηση στην κοινότητα

Το WWF Ελλάς σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών (ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ) και την Περιβαλλοντική Οργάνωση για την Άγρια Ζωή και τη Φύση «Καλλιστώ» έχει ξεκινήσει ένα έργο για τη χαρτογράφηση των οικολογικών διαδρόμων, εστιάζοντας στον πληθυσμό του κόκκινου ελαφιού (Cervus elaphus)στην Πάρνηθα, το μοναδικό μέρος της Αττικής όπου επιβιώνει το εμβληματικό αυτό είδος και ένα από τα δυο μόλις στην Ελλάδα με φυσικούς πληθυσμούς. Η γεωγραφική αυτή απομόνωση καθιστά το κόκκινο ελάφι ιδιαίτερα ευάλωτο, αυξάνοντας σημαντικά τον κίνδυνο εξαφάνισής του μέσα στα επόμενα χρόνια. Για τον λόγο αυτό η εδραίωση αναπαραγόμενων πληθυσμών του είδους και στα γύρω βουνά της Αττικής και Βοιωτίας εκτός της Πάρνηθας είναι κρίσιμη για την επιβίωσή του. Παρόλο που ο πληθυσμός του ελαφιού έχει τη δυναμική να τα καταφέρει, καθώς πρόκειται για προσαρμοστικό είδος, φαίνεται να χρειάζεται βοήθεια καθώς κάτι τέτοιο δεν έχει εξασφαλισθεί μέχρι στιγμής. Οι οικολογικοί διάδρομοι είναι οι εκείνες οι περιοχές που δρουν ως “φυσικές γέφυρες” και επιτρέπουν ή διευκολύνουν τα άγρια ζώα να κινούνται με ασφάλεια μέσα σε κατακερματισμένα από την ανθρώπινη δραστηριότητα τοπία. Μπορεί να είναι ποτάμια, ρέματα, δασικές ζώνες, παραλίες, θαλάσσιες οδοί, αλλά και ευρύτερες φυσικές περιοχές που παρέχουν τους κατάλληλους βιοτόπους για τα είδη. Χωρίς αυτούς, πολλά είδη απομονώνονται, γίνονται ευάλωτα σε κινδύνους και αυξάνεται ο κίνδυνος οι πληθυσμοί τους να μειώνονται ή ακόμη και να εξαφανιστούν. Στην περίπτωση του κόκκινου ελαφιού, το έργο στοχεύει αρχικά στην εκτίμηση των ανθρωπογενών πιέσεων στην περιοχή (π.χ. τοποθέτηση ακουστικών αισθητήρων για την καταγραφή της όχλησης από το κυνήγι και του ανταγωνισμού με την βόσκηση ή την εφαρμογή δορυφορικής τηλεμετρίας στα ελάφια) και την κατανόηση συνολικά των αιτιών που καθηλώνουν μέχρι στιγμής το κόκκινο ελάφι στην Πάρνηθα και τις όμορες περιοχές. Παράλληλα, επιδιώκεται η ενίσχυση των οικολογικών διαδρόμων μετακίνησης του είδους και η διευκόλυνση της φυσικής του εξάπλωσης στα όρη Πάστρα, Πατέρα, και Κιθαιρώνα, μέσω ήπιων και φυσικών παρεμβάσεων, όπως, η αύξηση διαθεσιμότητας της φυσικής τροφής του με σπορές και η τοποθέτηση φορητών ποτιστρών για παροχή νερού τους δύσκολους θερινούς μήνες. Τέλος, δίνεται έμφαση στην ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας και τη μείωση των πιθανών τριβών με την αγροτική παραγωγή (π.χ. με την πιλοτική χορήγηση ειδικών περιφράξεων προστασίας αμπελώνων) και την ενδυνάμωση της συνεργασίας με τις αρμόδιες αρχές. Οι οικολογικοί διάδρομοι μπορούν να διασφαλίσουν την επιβίωσή του κόκκινου ελαφιού Το WWF Ελλάς, αναγνωρίζοντας τη σημασία των οικολογικών διαδρόμων για τη βιοποικιλότητα, υλοποίησε πρόσφατα την πρώτη ολοκληρωμένη μελέτη για τους οικολογικούς διαδρόμους στη χώρα. Σε συνεργασία με το Τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου και το Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών (ΕΛΓΟ–ΔΗΜΗΤΡΑ), χαρτογραφήθηκε η δυνητική συνδεσιμότητα ολόκληρου του δικτύου προστατευόμενων περιοχών Natura 2000 στην ηπειρωτική χώρα και πραγματοποιήθηκε πιλοτική χαρτογράφηση οικολογικών διαδρόμων για τρία είδη μεγάλων θηλαστικών που συναντώνται στη χώρα μας (καφέ αρκούδα, κόκκινο ελάφι, αγριόγιδο), προτείνοντας επιπλέον βελτιώσεις για το σχετικό εθνικό νομικό πλαίσιο. Η Ναταλία Καλεβρά, συνεργάτιδα χερσαίου προγράμματος στο WWF Ελλάς, δήλωσε: “Με όχημα τους οικολογικούς διαδρόμους και τον καθοριστικό τους ρόλο στη διατήρηση της βιοποικιλότητας, σχεδιάσαμε και υλοποιούμε στοχευμένες, πιλοτικές δράσεις για την ενίσχυση της οικολογικής συνδεσιμότητας μεταξύ Αττικής και Βοιωτίας, με επίκεντρο το εμβληματικό κόκκινο ελάφι. Προσβλέποντας στη βελτίωση της βιωσιμότητας του πληθυσμού του είδους και έχοντας ως σταθερή αξία την αρμονική συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης, εντείνουμε τις προσπάθειές μας για την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και την ανάπτυξη συνεργασιών με τους τοπικούς φορείς. Στόχος μας είναι το έργο να αποτελέσει παράδειγμα για τη θεσμική αναγνώριση και κατοχύρωση των οικολογικών διαδρόμων, συμβάλλοντας σε ένα βιώσιμο μέλλον για όλους.” Ο Γιώργος Ηλιόπουλος επιστημονικός συνεργάτης της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης για την Άγρια Ζωή και τη Φύση «Καλλιστώ», δήλωσε: “Το έργο των οικολογικών διαδρόμων με την εφαρμογή πρακτικών μέτρων ενίσχυσης της συνδεσιμότητας τους πληθυσμού του ελαφιού, σε συνδυασμό με πρωτοποριακές για την Ελλάδα μεθόδους καταγραφής τη συμπεριφοράς και της χρήσης βιοτόπου από το ελάφι, αποτελούν σημαντικό βήμα για την διάσωσή του είδους.” Ο Χρήστος Αστάρας, διευθυντής ερευνών στο Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών (ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ) δήλωσε: “Το παρόν πιλοτικό έργο, εκτός από την συνεισφορά του στην προστασία του ελαφιού στην Αττική - Βοιωτία, είναι ένα σημαντικό βήμα προς την ανάπτυξη μίας εθνικής στρατηγικής για την διασύνδεση των προστατευόμενων περιοχών της χώρας μας.” Συνοδευτικά υλικά: Ενδεικτικές φωτογραφίες μπορείτε να κατεβάσετε από ΕΔΩ. Βίντεο για το έργο που εστιάζει στο κόκκινο ελάφι, διαθέσιμο ΕΔΩ. Το έργο χρηματοδοτείται από το WWF Ελλάς, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Συμμαχία για την Άγρια Ζωή στην Ελλάδα». Η πρωτοβουλία «Συμμαχία για την Άγρια Ζωή στην Ελλάδα» αποτελεί μια συνεργατική προσπάθεια 11 περιβαλλοντικών μη κυβερνητικών οργανώσεων με στόχο την ενίσχυση του αντίκτυπου του έργου τους, μέσα από ένα κοινό όραμα για την ευημερία της άγριας ζωής και του ανθρώπου. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το www.greekwildlifealliance.gr. Οι φυσικές παρεμβάσεις που υλοποιούνται για αύξηση διαθεσιμότητας της φυσικής τροφής του κόκκινου ελαφιού με σπορές και για τοποθέτηση φορητών ποτιστρών για παροχή νερού τους δύσκολους θερινούς μήνες, υποστηρίζεται από τον ΕΔΑΣΑ (Εθελοντές Δασοπυροπροστασίας Αττικής). View full είδηση

Κάπου στην Αχαΐα, στην παραλία Καλογριάς 45 χιλιόμετρα από την Πάτρα, βρίσκεται ένας οικολογικός παράδεισος. Είναι το δάσος της Στροφυλιάς, το μεγαλύτερο δάσος κουκουναριάς στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια εκτεταμένη, παράκτια δασική λωρίδα πλάτους περίπου 1.250 μέτρων κατά μέσο όρο. Από ψηλά το θέαμα είναι εντυπωσιακό: μια γραμμή καταπράσινη από τα δέντρα, που διακόπτεται από διάκενα και ξέφωτα εδώ κι εκεί, από λιμνάζοντα νερά και κανάλια, φυσικά ή τεχνητά. Σε αυτή την ποικιλία σχηματισμών που παίρνει εδώ το υγρό στοιχείο οφείλεται η ανάπτυξη του σπάνιου και μεγάλης βιοποικιλότητας οικοσυστήματος του δάσους της Στροφυλιάς. Στο δάσος αυτό, ένα από τα μεγαλύτερα του είδους του στην Ευρώπη, ευδοκιμούν τρία είδη δέντρων: η κουκουναριά, η χαλέπιος πεύκη και η ήμερη βελανιδιά. Τα δέντρα που βρίσκονται κοντά στη θάλασσα, κυρίως του είδους της χαλέπιου πεύκης, δημιουργούν ένα ιδιαίτερο θέαμα έτσι όπως στέκουν κατά μήκους της αμμώδους παραλίας. Παραμέσα, πίσω από αυτά που φυτρώνουν μέχρι τη θάλασσα, βρίσκονται οι ηλικίας 100 έως 200 ετών κουκουναριές. Οι πρώτες προστατεύουν τις δεύτερες από τους ισχυρούς ανέμους και το αλάτι. Άλλα είδη που φιλοξενεί το δάσος είναι η γκορτσιά, το πουρνάρι, ο φράξος και η τσικουδιά. Διάκενα, ξέφωτα και κανάλια διακόπτουν το βαθύ πράσινο του δάσους/Photo: Shutterstock Το δάσος της Στροφυλιάς δεν στέκει μόνο στην ολοζώντανη αυτή μυτούλα της Πελοποννήσου. Μαζί με τη λίμνη Προκόπου και την λιμνοθάλασσα Κοτυχίου, συνιστούν ένα υπέροχο φυσικό περιβάλλον, ένα σύμπλεγμα λιμνών, λιμνοθαλασσών, ελών και δασών. Πρόκειται για το Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς, το οποίο καταλαμβάνει 22.000 στρέμματα και είναι τεράστιας οικολογικής αξίας· γι’ αυτό και προστατεύεται από τη Συνθήκη Ραμσάρ και το Δίκτυο Natura. Εκτός από την πλούσια βλάστηση, το πάρκο έχει κι άλλους ενοίκους. Κατοικείται από πλούσια πανίδα, αφού συνιστά καταφύγιο άγριας ζωής. Εδώ συναντάμε χελώνες, αλεπούδες, νυφίτσες και δενδροποντικούς, ενώ το ξύλο των δέντρων δημιουργεί το κατάλληλο περιβάλλον για να ζουν και να αναπαράγονται σημαντικές ποικιλίες εντόμων και μανιταριών. Όσο για πουλιά; Το Κοτύχι είναι κατεξοχήν στάση για πολλά αποδημητικά πουλιά, αφού βρίσκεται πάνω στο δυτικό διάδρομο που παίρνουν όταν έρχεται αυτή η εποχή του χρόνου. Όσοι αγαπούν την παρατήρηση θα χαρούν να θαυμάσουν ερωδιούς, τσαλαπετεινούς, τρυγόνια, γλαρόνια, χαλκόκοτες και χελιδόνια, χρησιμοποιώντας κιάλια ή τηλεσκόπιο. Η λίμνη Προκόπου/Photo: Shutterstock Ανατολή ή ηλιοβασίλεμα; Η μαγεία της λίμνης Προκόπου/Photo: Shutterstock Μέσα στην ομορφιά και την οικολογική αξία της, η Στροφυλιά είναι και πεζοπορικός και ποδηλατικός προορισμός. Εκείνοι που αγαπούν τη φύση και τις εξωτερικές δραστηριότητες μπορούν να περπατήσουν σε όλη την έκταση του πάρκου, ανάμεσα στα δέντρα, τα νερά και τους αμμόλοφους. Το έδαφος είναι ομαλό και εύκολο στη διάσχιση. Παράλληλα, και τα 22.000 στρέμματα είναι φιλικά στον ποδηλάτη, ο οποίος μπορεί να τα καλύψει εύκολα ακολουθώντας τους δασικούς δρόμους. Συνολικά προτείνονται οκτώ σηματοδοτημένες πεζοπορικές διαδρομές και τέσσερις ποδηλατικές, όλες χαμηλής έως μέτριας δυσκολίας. Το δάσος Στροφυλιάς/Photo: Shutterstock Εκτός των άλλων, η περιοχή είναι κατάλληλη και για φωτογράφηση, είτε πρόκειται για το φυσικό τοπίο είτε για πορτραίτα άγριων ζώων. Και βέβαια ας μην ξεχνάμε την κολύμβηση στα νερά του Ιονίου και τη χαλάρωση σε μια αμμώδη παραλία 15 χιλιομέτρων. View full είδηση