Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'δάσος'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Εργασίες Μηχανικών
    • Τοπογραφικά-Χωροταξικά
    • Αρχιτεκτονικά
    • Στατικά
    • Μηχανολογικά
    • Ηλεκτρολογικά
    • Περιβαλλοντικά
    • Διάφορα
  • Εργασιακά-Διαδικαστικά
    • Άδειες-Διαδικασίες
    • Αυθαίρετα
    • Οικονομικά-Αμοιβές
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά
    • Εκπαίδευση
    • Ειδικότητες-Συλλογικά Όργανα
  • Εργαλεία
    • Προγράμματα Η/Υ
    • Εξοπλισμός
    • Διαδίκτυο
    • Showroom
  • Γενικά

Categories

  • 1. Τοπογραφικά-Πολεοδομικά
    • 1.1 Λογισμικό
    • 1.2 Νομοθεσία
    • 1.3 Έντυπα
    • 1.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 1.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 2. Συγκοινωνιακά - Οδοποιίας
    • 2.1 Λογισμικό
    • 2.2 Νομοθεσία
    • 2.3 Έντυπα
    • 2.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 2.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 3. Αρχιτεκτονικά - Σχεδιαστικά
    • 3.1 Λογισμικό
    • 3.2 Νομοθεσία
    • 3.3 Έντυπα
    • 3.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 3.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 4. Στατικά - Εδαφοτεχνικά
    • 4.1 Λογισμικό
    • 4.2 Νομοθεσία
    • 4.3 Έντυπα
    • 4.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 4.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 5. Μηχανολογικά
    • 5.1 Λογισμικό
    • 5.2 Νομοθεσία
    • 5.3 Έντυπα
    • 5.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 5.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 6. Ηλεκτρολογικά
    • 6.1 Λογισμικό
    • 6.2 Νομοθεσία
    • 6.3 Έντυπα
    • 6.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 6.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 7. ΑΠΕ - Φωτοβολταϊκά
    • 7.1 Λογισμικό
    • 7.2 Νομοθεσία
    • 7.3 Έντυπα
    • 7.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 7.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 8. Περιβαλλοντικά
    • 8.1 Λογισμικό
    • 8.2 Νομοθεσία
    • 8.3 Έντυπα
    • 8.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 8.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 9. Υδραυλικά - Λιμενικά
    • 9.1 Λογισμικό
    • 9.2 Νομοθεσία
    • 9.3 Έντυπα
    • 9.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 9.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 10. Διαχείριση Έργων - Εκτιμήσεις - Πραγματογνωμοσύνες
    • 10.1 Λογισμικό
    • 10.2 Νομοθεσία
    • 10.3 Έντυπα
    • 10.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 10.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 11. Δημόσια Έργα - Ασφάλεια και Υγιεινή
    • 11.1 Λογισμικό
    • 11.2 Νομοθεσία
    • 11.3 Έντυπα
    • 11.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 11.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 12. Αμοιβές - Φορολογικά - Άδειες
    • 12.1 Λογισμικό
    • 12.2 Νομοθεσία
    • 12.3 Έντυπα - Αιτήσεις
    • 12.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 13. Αυθαίρετα
    • 13.1 Λογισμικό
    • 13.2 Νομοθεσία
    • 13.3 Έντυπα
    • 13.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 14. Διάφορα

Categories

  • Ειδήσεις
    • Νομοθεσία
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά-Φορολογικά
    • Περιβάλλον
    • Ενέργεια-ΑΠΕ
    • Τεχνολογία
    • Χρηματοδοτήσεις
    • Έργα-Υποδομές
    • Επικαιρότητα
    • Αρθρογραφία
    • Michanikos.gr
    • webTV
    • Sponsored

Categories

  • Εξοπλισμός
  • Software
  • Books
  • Jobs
  • Real Estate
  • Various

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website


Skype


Ενδιαφέροντα


Τοποθεσία


Birthday

Between and

Found 113 results

  1. Οι δασικοί χάρτες καταρτίζονται με την οριοθέτηση των δασικών εκτάσεων από τη φωτοερμηνεία ιστορικών και πρόσφατων αεροφωτογραφιών, σύμφωνα με τις διατάξεις τις δασικής νομοθεσίας. Τα αποτελέσματα της οριοθέτησης αυτής εμφανίζονται σε υπόβαθρα (ορθοφωτογραφίες) πρόσφατης απεικόνισης. Στους δασικούς χάρτες εμφανίζονται οι δασικές και οι μη δασικές εκτάσεις δύο περιόδων: - της ιστορικής – παλαιότερης περιόδου, (κατά κανόνα είναι του έτους 1945). - της σημερινής – πρόσφατης περιόδου, η οποία στηρίζεται στη φωτοερμηνεία των πλέον πρόσφατων αεροφωτογραφιών (οι τελευταίες, μέχρι σήμερα, λήφθηκαν κατά τα έτη 2008 – 2009) Στην ουσία, έχουμε την οπτικοποίηση – απεικόνιση δύο χρονικών στιγμών. Του 1945 και του 2008. Σύμφωνα με τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας, για να χαρακτηριστεί μία έκταση ως Δασική, θα πρέπει: - να έχει χαρακτηριστεί ως δάσος τουλάχιστον σε μία από τις δύο περιόδους που εξετάζονται κατά τη σύνταξη των Δασικών Χαρτών, ή - να έχει χαρακτηριστεί με τελεσίδικη πράξη χαρακτηρισμού ως «Δασική», ή - τέλος, να έχει κηρυχτεί ως αναδασωτέα, με απόφαση της Δασικής Υπηρεσίας της περιοχής. Εκτός από την οριοθέτηση των δασικών εκτάσεων, (φωτοερμηνευτική απόδοση) στους Δασικούς Χάρτες απεικονίζονται και ορισμένες διοικητικές πράξεις, οι οποίες εκδίδονται από διάφορες υπηρεσίες. Αυτές οι πράξεις – όρια είναι: - Τα όρια των εκτάσεων που έχουν κηρυχθεί δασωτέες ή αναδασωτέες από την αρμόδια Δασική Υπηρεσία της περιοχής. - Τα όρια των τελεσίδικων πράξεων χαρακτηρισμού, που έχουν εκδοθεί από την αρμόδια Δασική Υπηρεσία της περιοχής. - Τα όρια των οριοθετημένων οικισμών και εγκεκριμένων πολεοδομικών μελετών και ρυμοτομικών σχεδίων από τις αρμόδιες υπηρεσίες δόμησης (πολεοδομικά γραφεία). - Τα όρια των εποικιστικών εκτάσεων (διανομές), από τα τμήματα εποικισμού των διευθύνσεων αγροτικής ανάπτυξης. Η πιστοποίηση και ακριβής οριοθέτηση, σύμφωνα με τις προδιαγραφές περί κατάρτισης δασικών χαρτών, των ανωτέρω διοικητικών πράξεων, είναι αποκλειστική ευθύνη των επιμέρους υπηρεσιών όπως περιγράφηκαν παραπάνω. Σε διαφορετική περίπτωση, αν δηλαδή δεν υπάρχει η πιστοποίηση και η οριοθέτηση, τα όρια αυτά δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν κατά τη σύνταξη του δασικού χάρτη και για μια συγκεκριμένη περιοχή εμφανίζεται μόνο η φωτοερμηνευτική απόδοση. Πηγή: https://dasarxeio.com/2017/02/11/1757/ Click here to view the είδηση
  2. Με βάση και το τελευταίο περιστατικό με τον λύκο που εντοπίστηκε στον Καστανά Θεσσαλονίκης, άνοιξε μια συζήτηση - καυγάς στα κοινωνικά δίκτυα. Πολίτες αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν να έχουν μειωθεί τα δάση μας και τα άγρια ζώα να αναγκάζονται να κατεβαίνουν στα χωριά; Ενώ σαν παράδειγμα δίνουν ότι η επαρχία έχει αρχίσει να εγκαταλείπεται από τους νεότερους ανθρώπους αλλά ήδη πολλά χωριά έχουν ερημώσει. Αυτές όμως οι διαμαρτυρίες και καυγάδες μας δίνουν ένα βήμα στο να κάτσουμε και να αναλύσουμε την κατάσταση παρακάτω και να εξηγήσουμε και στον πιο απλό πολίτη τι σημαίνουν όλα αυτά που ακούει κατά καιρούς και ίσως να μην τα καταλαβαίνει. Οι περισσότεροι, ειδικά, οι ηλικιωμένοι, θυμούνται ότι δεν έβλεπαν εύκολα λύκους, αρκούδες, αγριογούρουνα, και άλλα άγρια ζώα μέσα στα χωριά τους, ή μερικές φορές και καθόλου. Και δικαίως αναρωτιούνται αν όλα αυτά που ακούνε στην τηλεόραση και στο ράδιο, ή διαβάζουν στις εφημερίδες για το τι λένε βιολόγοι και επιστήμονες για την ανεπάρκεια τροφή για τα άγρια ζώα ή για την μείωση των δασών αν είναι αλήθεια; Μα θας μας πείτε αφού οι ίδιοι είναι παρόντες στον τόπο τους και βλέπουν τις αλλαγές και τις διαφορές στα δάση με τα μάτια τους. Πάμε να ξεκινήσουμε πρώτα και καλύτερα με τον πληθυσμό της Ελλάδας και να δούμε για τα τελευταία 50-60 χρόνια. Ο πληθυσμός της Ελλάδας (βάση της Eurostat) το 1960 ήταν 8.300.000 πολίτες, ενώ για το 1970 ήταν 8.781.000 πολίτες ενώ όμως για το 2018 ο πληθυσμός της Ελλάδας έφτασε τους 10.740.000 πολίτες (για το 2019 δεν έχουν βγει ακόμα δεδομένα). Άρα μιλάμε για μια αύξηση πάνω από 2.440.000 πολίτες. Χωρίς βεβαίως να υπολογίσουμε τον τουρισμό, όπου το 2018 ξεπεράσαμε τους 33.000.000 τουρίστες, ενώ για το 1950 οι τουρίστες ήταν μόνο 33.300 και το 1960 που αρχίζει ο μαζικός τουρισμός φτάνει η Ελλάδα να έχει 399.400 τουρίστες. Τι σημαίνει όμως αυτό; Αυτό σημαίνει πως η Ελλάδα για να καλύψει όλο και τις μεγαλύτερες ανάγκες στον τουρισμό που είναι και η πιο βαριά βιομηχανία της χώρας μας, άρχισε να δίνει άδειες για μεγάλες και μικρές ξενοδοχειακές μονάδες. ´Έτσι κάπως ξεκίνησαν μεγάλα και μικρά ξενοδοχεία να ξεφυτρώνουν σε κάθε παραλία της Ελλάδας, όπως και σε ορεινά χωριά κόβοντας δασικές περιοχές αλλά κάνοντας μερικές περιοχές (π.χ. Χαλκιδική) όλο και πιο αφόρητες για κάποια είδη άγριας ζωής. Ταυτόχρονα όμως τα τελευταία 50 χρόνια η οικοδομική ανάπτυξη της χώρας μας ήταν ραγδαία σε κάθε σημείο (ακόμα και μέσα σε δάση), όπου Δήμοι και Κοινότητες πολλές φορές αναγκάστηκαν να αυξήσουν τα όρια των χωριών τους για να μπορούν να χτίσουν όλοι τις κατοικίες τους ακόμα και πιο αραιά. Επίσης λόγω της αγροτικής ανάπτυξης (και των κονδυλίων) που έδιναν όλα αυτά χρόνια για να μπορεί η Ελλάδα να βασίζεται στα πόδια της και όχι σε εισαγωγές τροφίμων, αρκετοί αγρότες άρχισαν να επεκτείνονται στις άκρες των δασικών περιοχών αυξάνοντας τις αγροτικές περιοχές και κόβοντας δασικές περιοχές με το πέρασμα των χρόνων. Αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή. Έπειτα ας προχωρήσουμε να δούμε τα μεγάλα έργα που έχουν γίνει που δεν υπήρχαν την δεκαετία του 1960. Και μιλάμε για τους αυτοκινητόδρομους στην χώρα μας, όπου όπως μπορείτε να δείτε παρακάτω στην εικόνα διέσπασαν σε κομμάτια όλους τους βιότοπους χωρίς όμως να δίνονται φυσικοί διέξοδοι, περάσματα και μονοπάτια για την άγρια ζωή. Διάφορα ζώα όπως ο λύκος, η αρκούδα, ο αγριόχοιρος, και άλλα μικρότερα ζώα μετακινούνται είτε για να βρουν τροφή, είτε για να ζευγαρώσουν ή είτε για να βρουν να φωλιάσουν να πέσουν σε χειμερία νάρκη. Κάποια ζώα όπως ο λύκος, και συγκεκριμένα η κάθε αγέλη λύκων ορίζουν τις δικές τους περιοχές, και τα όρια αυτών των περιοχών μπορούν να μεταβάλλονται και να αλλάζουν ανάλογα με την εποχή ή την διαθεσιμότητα τροφής. Ταυτόχρονα όμως τα μεγάλα θηλαστικά (αρκούδα, λύκος) είναι ικανά να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις σε μία ημέρα (π.χ. από Δυτική Μακεδονία να φτάσουν μέχρι και Λάρισα), με αυτό να συνεπάγεται ότι πρέπει να περάσουν τουλάχιστον από έναν αυτοκινητόδρομο και κάμποσες κατοικημένες περιοχές. Τα ζώα όμως επιδιώκουν την ησυχία αλλά και την απομόνωση τους από τον ανθρώπινο πολιτισμό. Ηδάλλως η εμφάνιση τέτοιων ζώων θα ήταν όχι μόνο καθημερινή αλλά και πολλαπλή κατά την διάρκεια της ημέρας σε όλη την Ελλάδα και όχι σε μερικά χωριά και περιοχές. Παρ' όλα αυτα οι αυτοκινητόδρομοι δεν ήταν το μόνα μεγάλα έργα που έγιναν τα τελευταία 50 χρόνια. Ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν μεγάλα εργοστάσια και επιχειρήσεις που δεν μπορούσαν να βρίσκονται εντός των πόλεων και αναπτύχθηκαν σε πιο απομακρυσμένα σημεία όπου έκαναν ιδιωτικούς δρόμους, και σήκωσαν περιφράξεις και τείχη σε πολύ μεγάλες εκτάσεις πετσοκόβοντας και άλλο τους βιότοπους των άγριων ζώων. Και μην νομίζετε ότι τελειώσαμε. Κάθε χρόνο έχουμε δεκάδες πυρκαγιές στην Ελλάδα. Αυτές οι πυρκαγιές είναι επίσης ένας μεγάλος παράγοντας που χάνουμε τα δάση μας αλλά και τα ζώα πρέπει να βρουν έναν νέο τόπο κατοικίας, προστασίας και τροφής. Παρακάτω στον χάρτη, μπορείτε να δείτε τα δάση που χάσαμε στην Ελλάδα τα τελευταία 18 χρόνια (πατήστε στον σύνδεσμο παραπάνω και άμα κάνετε ζουμ σε διάφορες περιοχές, θα δείτε πιο αναλυτικά τα δάση που έχουν χαθεί), κυρίως από πυρκαγιές. Αλλά οι πυρκαγιές που έχουμε τα τελευταία χρόνια είναι όλο και περισσότερες αλλά και μεγαλύτερες. Και εκτός από τις πυρκαγιές τα δάση μας έχουν να αντιμετωπίσουν την λαθροϋλοτομία, την βόσκηση κτηνοτροφικών ζώων σε δάση, τις διανοίξεις σε αγροτικούς δρόμους αλλά και άλλες δασικές εργασίες που καταστρέφουν και μειώνουν τις δασικές περιοχές αλλά ταυτόχρονα μειώνουν και την διαθέσιμη τροφή και στέγη για εκατοντάδες είδη άγριας ζωής. Εννοείται ότι η λίστα δεν τελειώνει εδώ. Άλλες επιζήμιες ανθρώπινες δράσεις όπως η ρίψη σκουπιδιών στα δάση, η ρύπανση από καλλιέργειες με φυτοφάρμακα, η βιομηχανική ρίψη φαρμάκων από εργοστάσια δεν καταστρέφουν τους βιότοπους και τα δάση, αλλά δηλητηριάζουν και την ίδια την άγρια ζωή και όλα αυτά τα είδη που δεν μπορούν να επιβιώσουν αναγκάζονται να ψάχνουν σε νέες περιοχές, πολλές φορές και σε κατοικημένες περιοχές για τροφή. Αλλά εντάξει με όλα αυτά. Ας μιλήσουμε όμως λίγο με νούμερα. Πάμε να μιλήσουμε για 3 είδη (αρκούδες, λύκους και αγριογούρουνα) όπου έχουν αρχίσει να εμφανίζονται όλο και συχνότερα μέσα σε κατοικημένες περιοχές και μερικές φορές δημιουργούν πρόβλημα και σε καλλιέργειες. Δυστυχώς όμως λόγω της παραπληροφόρησης από εφημερίδες και τη τρομολαγνεία από ορισμένες ομάδες ανθρώπων κάνουν μερικούς ανθρώπους να αρχίζουν να φοβούνται αυτά τα ζώα, να τα θεωρούν τέρατα και ότι είναι απειλή για την ίδια την ζωή τους και των οικογενειών τους. Μια έρευνα του 2015 του Αρκτούρου υπολογίζει ότι υπάρχουν τουλάχιστον 450 αρκούδες στην Ελλάδα με αυτές να χωρίζονται κυρίως σε 4 μεγάλους πληθυσμούς στην Ροδόπη, στο Βίτσι, στην Βαρνούντα και στην Πίνδο. Ενώ με δεδομένα του 1999 οι λύκοι στην Ελλάδα υπολογίζονται στους 700 αν και τα τελευταία χρόνια σε κάποια σημεία της Ελλάδα φέρεται να επανακάμπτει αλλά καθώς δεν γίνεται συστηματική παρακολούθηση και καταμέτρηση του πληθυσμού του είδους στην Ελλάδα είναι δύσκολο να εκτιμηθεί η τάση του πληθυσμού σε όλη την έκταση της κατανομής του είδους και αν έχει αυξηθεί ή μειωθεί. Και μελέτη του 2009 δείχνει τον πληθυσμό των αγριόχοιρων στην Ελλάδα να υπολογίζεται στα 19,033 άτομα με μέγιστο πληθυσμό των 23,030. Αλλά τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως ο πληθυσμός των αγριόχοιρων να έχει αυξηθεί δραματικά σε κάποιες περιοχές και για αυτό έχουν παρθεί ειδικά μέτρα από το Υπουργείο Περιβάλλοντος. Εκτός από αυτά τα 3 ζώα, υπάρχουν και άλλα μεγάλα και μικρά ζώα που εμφανίζονται σε κατοικημένες περιοχές και κάνουν ζημιές π.χ. ζαρκάδια, αλεπούδες, κ.α. Παρ' ότι η Ελλάδα ακόμα θεωρείται ένα hotspot και φιλοξενεί μια τεράστια βιοποικιλότητα, στα δασικά οικοσυστήματα συνυπάρχουν πάνω από 23 είδη αμφιβίων, 67 είδη ερπετών, 450 είδη πουλιών 98 χερσαίων θηλαστικών και κάτι χιλιάδες ασπόνδυλα. Τώρα με αυτά που διαβάσατε. Δείτε παραπάνω τον χάρτη της Ελλάδας με τις δασικές περιοχές και θέλουμε να κάτσετε να σκεφτείτε τα παρακάτω: Πως γίνεται να φταίει μόνο ένα ζώο έτσι και το δούμε εντός κατοικημένης περιοχής; Κυριολεκτικά όταν του έχουμε κόψει σε δεκάδες κομμάτια τον βιότοπο τους; Τι κακία και εχθρότητα πρέπει να έχει ένας άνθρωπος στην ψυχή τους για να πει ότι φταίει το ζώο ενώ εμείς οι άνθρωποι όχι; παρ' ότι όχι μόνο τα έχουμε περιορίσει σε τεράστιο βαθμό αλλά δεν τους αφήνουμε καν περιθώρια επιβίωσης; Και ενώ τα ζώα έχουν διαφορετικές ανάγκες σε τροφή, κατανομή, υψόμετρο, κλπ. πως γίνεται να μην τους παρέχουμε τουλάχιστον τον ελάχιστο βιότοπους που χρειάζονται; Που νομίζετε ότι θα τα καταλήξουν όλα αυτά τα ζώα έτσι και συνεχίσουμε να μειώνουμε σε τέτοιο δραματικό βαθμό τους βιότοπους τους ή και την τροφή τους; Αυτό που ζητάμε όλοι οι επιστήμονες δεν είναι απλώς να αρχίσετε να μας ακούτε γιατί σπουδάσαμε κάτι πάνω σε αυτούς τους τομείς (οικολογία, βιολογία, ωκεανογραφία, ερπετολογία, ζωολογία, κλπ), αλλά γιατί θέλουμε να σας κάνουμε να μπορείτε να αναρωτιέστε μόνοι σας για ποιον λόγο προτείναμε κάτι αλλά και ποιο θα είναι το αντίκτυπο της πρότασης μας σε αυτά που προτείνουμε στο άμεσο μέλλον. Οι προτάσεις μας αφορούν στην καλύτερη διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος με όσο πιο μικρότερο αντίκτυπο γίνεται της ανθρώπινης παρέμβασης στην άγρια φύση (ουτοσάλως ότι κάνουμε έχει αντίκτυπο στο περιβάλλον) και να ανατρέψουμε όσο μπορούμε την ήδη ζημιά που έχουμε κάνει σαν ανθρώπινο γένος. Κανείς δεν είπε να σταματήσει η ανάπτυξη ή η τεχνολογία, ουτοσάλως και εμείς βασιζόμαστε πάνω στην τεχνολογία και την ανάπτυξη για καλύτερη έρευνα και για να γίνεται η δουλειά μας πιο εύκολη. Αλλά απλώς θέλουμε να μας ακούσετε. Θέλουμε να κάτσετε να αναρωτηθείτε και εσείς οι ίδιοι. Και φυσικά άμα κάνουμε λάθη να παρέμβετε αλλά όχι με απειλές αλλά με προτάσεις και αντιπροτάσεις. Αλλά κάθε ζωή μετράει. Μην μας λέτε ότι δεν πρέπει να προστατέψουμε ένα άγριο ζώο όταν το μόνο που κάνουμε οι άνθρωποι είναι να το εξοντώνουμε αυτό αλλά και τον βιότοπο του. Τώρα ελπίζουμε να έχετε και εσείς μια καλύτερη εικόνα τι συμβαίνει στα δάση μας στην Ελλάδα. Και πως η άγρια ζωή όχι μόνο μειώνεται και απειλείται αλλά ταυτόχρονα έχετε αρχίσει να παίρνετε μια εικόνα από το μέλλον και το πως θα αρχίσουμε να βλέπουμε όλο και περισσότερα άγρια ζώα όχι μόνο μέσα στα χωριά αλλά και μέσα στις πόλεις μας.
  3. Με βάση και το τελευταίο περιστατικό με τον λύκο που εντοπίστηκε στον Καστανά Θεσσαλονίκης, άνοιξε μια συζήτηση - καυγάς στα κοινωνικά δίκτυα. Πολίτες αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν να έχουν μειωθεί τα δάση μας και τα άγρια ζώα να αναγκάζονται να κατεβαίνουν στα χωριά; Ενώ σαν παράδειγμα δίνουν ότι η επαρχία έχει αρχίσει να εγκαταλείπεται από τους νεότερους ανθρώπους αλλά ήδη πολλά χωριά έχουν ερημώσει. Αυτές όμως οι διαμαρτυρίες και καυγάδες μας δίνουν ένα βήμα στο να κάτσουμε και να αναλύσουμε την κατάσταση παρακάτω και να εξηγήσουμε και στον πιο απλό πολίτη τι σημαίνουν όλα αυτά που ακούει κατά καιρούς και ίσως να μην τα καταλαβαίνει. Οι περισσότεροι, ειδικά, οι ηλικιωμένοι, θυμούνται ότι δεν έβλεπαν εύκολα λύκους, αρκούδες, αγριογούρουνα, και άλλα άγρια ζώα μέσα στα χωριά τους, ή μερικές φορές και καθόλου. Και δικαίως αναρωτιούνται αν όλα αυτά που ακούνε στην τηλεόραση και στο ράδιο, ή διαβάζουν στις εφημερίδες για το τι λένε βιολόγοι και επιστήμονες για την ανεπάρκεια τροφή για τα άγρια ζώα ή για την μείωση των δασών αν είναι αλήθεια; Μα θας μας πείτε αφού οι ίδιοι είναι παρόντες στον τόπο τους και βλέπουν τις αλλαγές και τις διαφορές στα δάση με τα μάτια τους. Πάμε να ξεκινήσουμε πρώτα και καλύτερα με τον πληθυσμό της Ελλάδας και να δούμε για τα τελευταία 50-60 χρόνια. Ο πληθυσμός της Ελλάδας (βάση της Eurostat) το 1960 ήταν 8.300.000 πολίτες, ενώ για το 1970 ήταν 8.781.000 πολίτες ενώ όμως για το 2018 ο πληθυσμός της Ελλάδας έφτασε τους 10.740.000 πολίτες (για το 2019 δεν έχουν βγει ακόμα δεδομένα). Άρα μιλάμε για μια αύξηση πάνω από 2.440.000 πολίτες. Χωρίς βεβαίως να υπολογίσουμε τον τουρισμό, όπου το 2018 ξεπεράσαμε τους 33.000.000 τουρίστες, ενώ για το 1950 οι τουρίστες ήταν μόνο 33.300 και το 1960 που αρχίζει ο μαζικός τουρισμός φτάνει η Ελλάδα να έχει 399.400 τουρίστες. Τι σημαίνει όμως αυτό; Αυτό σημαίνει πως η Ελλάδα για να καλύψει όλο και τις μεγαλύτερες ανάγκες στον τουρισμό που είναι και η πιο βαριά βιομηχανία της χώρας μας, άρχισε να δίνει άδειες για μεγάλες και μικρές ξενοδοχειακές μονάδες. ´Έτσι κάπως ξεκίνησαν μεγάλα και μικρά ξενοδοχεία να ξεφυτρώνουν σε κάθε παραλία της Ελλάδας, όπως και σε ορεινά χωριά κόβοντας δασικές περιοχές αλλά κάνοντας μερικές περιοχές (π.χ. Χαλκιδική) όλο και πιο αφόρητες για κάποια είδη άγριας ζωής. Ταυτόχρονα όμως τα τελευταία 50 χρόνια η οικοδομική ανάπτυξη της χώρας μας ήταν ραγδαία σε κάθε σημείο (ακόμα και μέσα σε δάση), όπου Δήμοι και Κοινότητες πολλές φορές αναγκάστηκαν να αυξήσουν τα όρια των χωριών τους για να μπορούν να χτίσουν όλοι τις κατοικίες τους ακόμα και πιο αραιά. Επίσης λόγω της αγροτικής ανάπτυξης (και των κονδυλίων) που έδιναν όλα αυτά χρόνια για να μπορεί η Ελλάδα να βασίζεται στα πόδια της και όχι σε εισαγωγές τροφίμων, αρκετοί αγρότες άρχισαν να επεκτείνονται στις άκρες των δασικών περιοχών αυξάνοντας τις αγροτικές περιοχές και κόβοντας δασικές περιοχές με το πέρασμα των χρόνων. Αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή. Έπειτα ας προχωρήσουμε να δούμε τα μεγάλα έργα που έχουν γίνει που δεν υπήρχαν την δεκαετία του 1960. Και μιλάμε για τους αυτοκινητόδρομους στην χώρα μας, όπου όπως μπορείτε να δείτε παρακάτω στην εικόνα διέσπασαν σε κομμάτια όλους τους βιότοπους χωρίς όμως να δίνονται φυσικοί διέξοδοι, περάσματα και μονοπάτια για την άγρια ζωή. Διάφορα ζώα όπως ο λύκος, η αρκούδα, ο αγριόχοιρος, και άλλα μικρότερα ζώα μετακινούνται είτε για να βρουν τροφή, είτε για να ζευγαρώσουν ή είτε για να βρουν να φωλιάσουν να πέσουν σε χειμερία νάρκη. Κάποια ζώα όπως ο λύκος, και συγκεκριμένα η κάθε αγέλη λύκων ορίζουν τις δικές τους περιοχές, και τα όρια αυτών των περιοχών μπορούν να μεταβάλλονται και να αλλάζουν ανάλογα με την εποχή ή την διαθεσιμότητα τροφής. Ταυτόχρονα όμως τα μεγάλα θηλαστικά (αρκούδα, λύκος) είναι ικανά να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις σε μία ημέρα (π.χ. από Δυτική Μακεδονία να φτάσουν μέχρι και Λάρισα), με αυτό να συνεπάγεται ότι πρέπει να περάσουν τουλάχιστον από έναν αυτοκινητόδρομο και κάμποσες κατοικημένες περιοχές. Τα ζώα όμως επιδιώκουν την ησυχία αλλά και την απομόνωση τους από τον ανθρώπινο πολιτισμό. Ηδάλλως η εμφάνιση τέτοιων ζώων θα ήταν όχι μόνο καθημερινή αλλά και πολλαπλή κατά την διάρκεια της ημέρας σε όλη την Ελλάδα και όχι σε μερικά χωριά και περιοχές. Παρ' όλα αυτα οι αυτοκινητόδρομοι δεν ήταν το μόνα μεγάλα έργα που έγιναν τα τελευταία 50 χρόνια. Ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν μεγάλα εργοστάσια και επιχειρήσεις που δεν μπορούσαν να βρίσκονται εντός των πόλεων και αναπτύχθηκαν σε πιο απομακρυσμένα σημεία όπου έκαναν ιδιωτικούς δρόμους, και σήκωσαν περιφράξεις και τείχη σε πολύ μεγάλες εκτάσεις πετσοκόβοντας και άλλο τους βιότοπους των άγριων ζώων. Και μην νομίζετε ότι τελειώσαμε. Κάθε χρόνο έχουμε δεκάδες πυρκαγιές στην Ελλάδα. Αυτές οι πυρκαγιές είναι επίσης ένας μεγάλος παράγοντας που χάνουμε τα δάση μας αλλά και τα ζώα πρέπει να βρουν έναν νέο τόπο κατοικίας, προστασίας και τροφής. Παρακάτω στον χάρτη, μπορείτε να δείτε τα δάση που χάσαμε στην Ελλάδα τα τελευταία 18 χρόνια (πατήστε στον σύνδεσμο παραπάνω και άμα κάνετε ζουμ σε διάφορες περιοχές, θα δείτε πιο αναλυτικά τα δάση που έχουν χαθεί), κυρίως από πυρκαγιές. Αλλά οι πυρκαγιές που έχουμε τα τελευταία χρόνια είναι όλο και περισσότερες αλλά και μεγαλύτερες. Και εκτός από τις πυρκαγιές τα δάση μας έχουν να αντιμετωπίσουν την λαθροϋλοτομία, την βόσκηση κτηνοτροφικών ζώων σε δάση, τις διανοίξεις σε αγροτικούς δρόμους αλλά και άλλες δασικές εργασίες που καταστρέφουν και μειώνουν τις δασικές περιοχές αλλά ταυτόχρονα μειώνουν και την διαθέσιμη τροφή και στέγη για εκατοντάδες είδη άγριας ζωής. Εννοείται ότι η λίστα δεν τελειώνει εδώ. Άλλες επιζήμιες ανθρώπινες δράσεις όπως η ρίψη σκουπιδιών στα δάση, η ρύπανση από καλλιέργειες με φυτοφάρμακα, η βιομηχανική ρίψη φαρμάκων από εργοστάσια δεν καταστρέφουν τους βιότοπους και τα δάση, αλλά δηλητηριάζουν και την ίδια την άγρια ζωή και όλα αυτά τα είδη που δεν μπορούν να επιβιώσουν αναγκάζονται να ψάχνουν σε νέες περιοχές, πολλές φορές και σε κατοικημένες περιοχές για τροφή. Αλλά εντάξει με όλα αυτά. Ας μιλήσουμε όμως λίγο με νούμερα. Πάμε να μιλήσουμε για 3 είδη (αρκούδες, λύκους και αγριογούρουνα) όπου έχουν αρχίσει να εμφανίζονται όλο και συχνότερα μέσα σε κατοικημένες περιοχές και μερικές φορές δημιουργούν πρόβλημα και σε καλλιέργειες. Δυστυχώς όμως λόγω της παραπληροφόρησης από εφημερίδες και τη τρομολαγνεία από ορισμένες ομάδες ανθρώπων κάνουν μερικούς ανθρώπους να αρχίζουν να φοβούνται αυτά τα ζώα, να τα θεωρούν τέρατα και ότι είναι απειλή για την ίδια την ζωή τους και των οικογενειών τους. Μια έρευνα του 2015 του Αρκτούρου υπολογίζει ότι υπάρχουν τουλάχιστον 450 αρκούδες στην Ελλάδα με αυτές να χωρίζονται κυρίως σε 4 μεγάλους πληθυσμούς στην Ροδόπη, στο Βίτσι, στην Βαρνούντα και στην Πίνδο. Ενώ με δεδομένα του 1999 οι λύκοι στην Ελλάδα υπολογίζονται στους 700 αν και τα τελευταία χρόνια σε κάποια σημεία της Ελλάδα φέρεται να επανακάμπτει αλλά καθώς δεν γίνεται συστηματική παρακολούθηση και καταμέτρηση του πληθυσμού του είδους στην Ελλάδα είναι δύσκολο να εκτιμηθεί η τάση του πληθυσμού σε όλη την έκταση της κατανομής του είδους και αν έχει αυξηθεί ή μειωθεί. Και μελέτη του 2009 δείχνει τον πληθυσμό των αγριόχοιρων στην Ελλάδα να υπολογίζεται στα 19,033 άτομα με μέγιστο πληθυσμό των 23,030. Αλλά τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως ο πληθυσμός των αγριόχοιρων να έχει αυξηθεί δραματικά σε κάποιες περιοχές και για αυτό έχουν παρθεί ειδικά μέτρα από το Υπουργείο Περιβάλλοντος. Εκτός από αυτά τα 3 ζώα, υπάρχουν και άλλα μεγάλα και μικρά ζώα που εμφανίζονται σε κατοικημένες περιοχές και κάνουν ζημιές π.χ. ζαρκάδια, αλεπούδες, κ.α. Παρ' ότι η Ελλάδα ακόμα θεωρείται ένα hotspot και φιλοξενεί μια τεράστια βιοποικιλότητα, στα δασικά οικοσυστήματα συνυπάρχουν πάνω από 23 είδη αμφιβίων, 67 είδη ερπετών, 450 είδη πουλιών 98 χερσαίων θηλαστικών και κάτι χιλιάδες ασπόνδυλα. Τώρα με αυτά που διαβάσατε. Δείτε παραπάνω τον χάρτη της Ελλάδας με τις δασικές περιοχές και θέλουμε να κάτσετε να σκεφτείτε τα παρακάτω: Πως γίνεται να φταίει μόνο ένα ζώο έτσι και το δούμε εντός κατοικημένης περιοχής; Κυριολεκτικά όταν του έχουμε κόψει σε δεκάδες κομμάτια τον βιότοπο τους; Τι κακία και εχθρότητα πρέπει να έχει ένας άνθρωπος στην ψυχή τους για να πει ότι φταίει το ζώο ενώ εμείς οι άνθρωποι όχι; παρ' ότι όχι μόνο τα έχουμε περιορίσει σε τεράστιο βαθμό αλλά δεν τους αφήνουμε καν περιθώρια επιβίωσης; Και ενώ τα ζώα έχουν διαφορετικές ανάγκες σε τροφή, κατανομή, υψόμετρο, κλπ. πως γίνεται να μην τους παρέχουμε τουλάχιστον τον ελάχιστο βιότοπους που χρειάζονται; Που νομίζετε ότι θα τα καταλήξουν όλα αυτά τα ζώα έτσι και συνεχίσουμε να μειώνουμε σε τέτοιο δραματικό βαθμό τους βιότοπους τους ή και την τροφή τους; Αυτό που ζητάμε όλοι οι επιστήμονες δεν είναι απλώς να αρχίσετε να μας ακούτε γιατί σπουδάσαμε κάτι πάνω σε αυτούς τους τομείς (οικολογία, βιολογία, ωκεανογραφία, ερπετολογία, ζωολογία, κλπ), αλλά γιατί θέλουμε να σας κάνουμε να μπορείτε να αναρωτιέστε μόνοι σας για ποιον λόγο προτείναμε κάτι αλλά και ποιο θα είναι το αντίκτυπο της πρότασης μας σε αυτά που προτείνουμε στο άμεσο μέλλον. Οι προτάσεις μας αφορούν στην καλύτερη διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος με όσο πιο μικρότερο αντίκτυπο γίνεται της ανθρώπινης παρέμβασης στην άγρια φύση (ουτοσάλως ότι κάνουμε έχει αντίκτυπο στο περιβάλλον) και να ανατρέψουμε όσο μπορούμε την ήδη ζημιά που έχουμε κάνει σαν ανθρώπινο γένος. Κανείς δεν είπε να σταματήσει η ανάπτυξη ή η τεχνολογία, ουτοσάλως και εμείς βασιζόμαστε πάνω στην τεχνολογία και την ανάπτυξη για καλύτερη έρευνα και για να γίνεται η δουλειά μας πιο εύκολη. Αλλά απλώς θέλουμε να μας ακούσετε. Θέλουμε να κάτσετε να αναρωτηθείτε και εσείς οι ίδιοι. Και φυσικά άμα κάνουμε λάθη να παρέμβετε αλλά όχι με απειλές αλλά με προτάσεις και αντιπροτάσεις. Αλλά κάθε ζωή μετράει. Μην μας λέτε ότι δεν πρέπει να προστατέψουμε ένα άγριο ζώο όταν το μόνο που κάνουμε οι άνθρωποι είναι να το εξοντώνουμε αυτό αλλά και τον βιότοπο του. Τώρα ελπίζουμε να έχετε και εσείς μια καλύτερη εικόνα τι συμβαίνει στα δάση μας στην Ελλάδα. Και πως η άγρια ζωή όχι μόνο μειώνεται και απειλείται αλλά ταυτόχρονα έχετε αρχίσει να παίρνετε μια εικόνα από το μέλλον και το πως θα αρχίσουμε να βλέπουμε όλο και περισσότερα άγρια ζώα όχι μόνο μέσα στα χωριά αλλά και μέσα στις πόλεις μας. View full είδηση
  4. Έκτακτη σύσκεψη, με θέμα την αξιοποίηση αδιάθετων κοινοτικών κονδυλίων για τα δάση, συγκάλεσε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κ. Χατζηδάκης. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, ενώ στον προϋπολογισμό του σχετικού κοινοτικού προγράμματος προβλέπονται 245 εκατ. ευρώ για αναδασώσεις δασοπροστασία, διάσωση αγρών κτλ., από το 2015 έως σήμερα δεν έχει απορροφηθεί, αλλά και συμβασιοποιηθεί ούτε 1 ευρώ. Στη σύσκεψη στην οποία συμμετείχαν ο γγ Αγροτικής Πολιτικής και Κοινοτικών Πόρων Κ. Μπαγινέτας, η ειδική γραμματέας Διαρθρωτικών Ταμείων, Νίκη Δανδόλου και υπηρεσιακοί παράγοντες των υπουργείων Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Ανάπτυξης και Επενδύσεων και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, συμφωνήθηκε: 1. Να εκπονηθεί ένας χάρτης διαδρομής για την απορρόφηση των κοινοτικών πόρων με δέσμευση όλων τον εμπλεκόμενων υπηρεσιών. 2. Να προταχθούν τα δημόσια δασικά έργα τα οποία θεωρούνται πιο ώριμα αλλά και πιο επείγοντα. 3. Να ενισχυθεί από τη Μονάδα Οργάνωσης Διαχείρισης, η Γενική Διεύθυνση Δασών με στελέχη εκπαιδευμένα στην απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων. 4. Να προσληφθεί τεχνικός σύμβουλος προκειμένου να υποβοηθήσει την απορρόφηση των εν λόγω πόρων. 5. Να πραγματοποιηθεί, στις 6 Νοεμβρίου, τεχνική συνάντηση για την υλοποίηση των δασικών μέτρων του προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης με τους συντονιστές και υπηρεσιακούς παράγοντες των επτά αποκεντρωμένων διοικήσεων, προκειμένου να υπάρξει ο αναγκαίος συντονισμός ιδιαίτερα με τα δασαρχεία για την ταχύτερη προώθηση των εν λόγω προγραμμάτων. (ΑΠΕ-ΜΠΕ)
  5. Έκτακτη σύσκεψη, με θέμα την αξιοποίηση αδιάθετων κοινοτικών κονδυλίων για τα δάση, συγκάλεσε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κ. Χατζηδάκης. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, ενώ στον προϋπολογισμό του σχετικού κοινοτικού προγράμματος προβλέπονται 245 εκατ. ευρώ για αναδασώσεις δασοπροστασία, διάσωση αγρών κτλ., από το 2015 έως σήμερα δεν έχει απορροφηθεί, αλλά και συμβασιοποιηθεί ούτε 1 ευρώ. Στη σύσκεψη στην οποία συμμετείχαν ο γγ Αγροτικής Πολιτικής και Κοινοτικών Πόρων Κ. Μπαγινέτας, η ειδική γραμματέας Διαρθρωτικών Ταμείων, Νίκη Δανδόλου και υπηρεσιακοί παράγοντες των υπουργείων Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Ανάπτυξης και Επενδύσεων και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, συμφωνήθηκε: 1. Να εκπονηθεί ένας χάρτης διαδρομής για την απορρόφηση των κοινοτικών πόρων με δέσμευση όλων τον εμπλεκόμενων υπηρεσιών. 2. Να προταχθούν τα δημόσια δασικά έργα τα οποία θεωρούνται πιο ώριμα αλλά και πιο επείγοντα. 3. Να ενισχυθεί από τη Μονάδα Οργάνωσης Διαχείρισης, η Γενική Διεύθυνση Δασών με στελέχη εκπαιδευμένα στην απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων. 4. Να προσληφθεί τεχνικός σύμβουλος προκειμένου να υποβοηθήσει την απορρόφηση των εν λόγω πόρων. 5. Να πραγματοποιηθεί, στις 6 Νοεμβρίου, τεχνική συνάντηση για την υλοποίηση των δασικών μέτρων του προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης με τους συντονιστές και υπηρεσιακούς παράγοντες των επτά αποκεντρωμένων διοικήσεων, προκειμένου να υπάρξει ο αναγκαίος συντονισμός ιδιαίτερα με τα δασαρχεία για την ταχύτερη προώθηση των εν λόγω προγραμμάτων. (ΑΠΕ-ΜΠΕ) View full είδηση
  6. Με το τέλος της τρέχουσας αντιπυρικής περιόδου να πλησιάζει (31/10/2019), έχουμε ξεκινήσει την αποτίμηση και την αξιολόγηση των προγνώσεων του προγνωστικού συστήματος IRIS. Στην επόμενη εικόνα φαίνονται οι θέσεις των 17 πυρκαγιών για τις οποίες το IRIS ενεργοποιήθηκε από το Ενιαίο Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων (ΕΣΚΕ), με σκοπό την παροχή 6ώρων/24ώρων προγνώσεων εξάπλωσης. Από το σύνολο των 17 αυτών πυρκαγιών, οι 6 εκδηλώθηκαν στην Περιφέρεια Αττικής, 4 στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, 3 στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, και από 1 στις Περιφέρειες Δυτικής Ελλάδας, Πελοποννήσου, Βορείου και Νοτίου Αιγαίου. Με βάση δορυφορικά δεδομένα MODIS (Terra & Aqua), τα οποία ανακτήθηκαν από το Ευρωπαϊκό Πληροφοριακό Σύστημα Δασικών Πυρκαγιών (EFFIS, https://effis.jrc.ec.europa.eu) για 9 από τις 17 πυρκαγιές, η συνολικά καμένη έκταση εκτιμάται σε ~61870 στρέμματα. Το σημαντικότερο περιστατικό ήταν αναμφίβολα η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στην Κ. Εύβοια στις 13/08/2019 και η οποία είχε ως αποτέλεσμα να καούν περί τα 28890 στρέμματα. Το δεύτερο μεγαλύτερο περιστατικό ήταν η πυρκαγιά στη Λιθακιά (Ζάκυνθος) την 15/09/2019 (9190 στρέμματα), ενώ ακολουθούν η πυρκαγιά στον Πρόδρομο (Βοιωτία) την 13/08/2019 (7350 στρέμματα) και η πυρκαγιά στην Ελαφόνησο (Λακωνία) την 10/08/2019 (5350 στρέμματα). Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως από τις 17 πυρκαγιές για τις οποίες ενεργοποιήθηκε το προγνωστικό σύστημα IRIS, οι 11 εκδηλώθηκαν κατά τη διάρκεια του Αυγούστου, ενώ από 3 εκδηλώθηκαν τον Ιούλιο και το Σεπτέμβριο. Περισσότερα στην σελίδα του προγράμματος εδώ: http://map.disarmfire.eu/Greece View full είδηση
  7. Με το τέλος της τρέχουσας αντιπυρικής περιόδου να πλησιάζει (31/10/2019), έχουμε ξεκινήσει την αποτίμηση και την αξιολόγηση των προγνώσεων του προγνωστικού συστήματος IRIS. Στην επόμενη εικόνα φαίνονται οι θέσεις των 17 πυρκαγιών για τις οποίες το IRIS ενεργοποιήθηκε από το Ενιαίο Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων (ΕΣΚΕ), με σκοπό την παροχή 6ώρων/24ώρων προγνώσεων εξάπλωσης. Από το σύνολο των 17 αυτών πυρκαγιών, οι 6 εκδηλώθηκαν στην Περιφέρεια Αττικής, 4 στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, 3 στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, και από 1 στις Περιφέρειες Δυτικής Ελλάδας, Πελοποννήσου, Βορείου και Νοτίου Αιγαίου. Με βάση δορυφορικά δεδομένα MODIS (Terra & Aqua), τα οποία ανακτήθηκαν από το Ευρωπαϊκό Πληροφοριακό Σύστημα Δασικών Πυρκαγιών (EFFIS, https://effis.jrc.ec.europa.eu) για 9 από τις 17 πυρκαγιές, η συνολικά καμένη έκταση εκτιμάται σε ~61870 στρέμματα. Το σημαντικότερο περιστατικό ήταν αναμφίβολα η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στην Κ. Εύβοια στις 13/08/2019 και η οποία είχε ως αποτέλεσμα να καούν περί τα 28890 στρέμματα. Το δεύτερο μεγαλύτερο περιστατικό ήταν η πυρκαγιά στη Λιθακιά (Ζάκυνθος) την 15/09/2019 (9190 στρέμματα), ενώ ακολουθούν η πυρκαγιά στον Πρόδρομο (Βοιωτία) την 13/08/2019 (7350 στρέμματα) και η πυρκαγιά στην Ελαφόνησο (Λακωνία) την 10/08/2019 (5350 στρέμματα). Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως από τις 17 πυρκαγιές για τις οποίες ενεργοποιήθηκε το προγνωστικό σύστημα IRIS, οι 11 εκδηλώθηκαν κατά τη διάρκεια του Αυγούστου, ενώ από 3 εκδηλώθηκαν τον Ιούλιο και το Σεπτέμβριο. Περισσότερα στην σελίδα του προγράμματος εδώ: http://map.disarmfire.eu/Greece
  8. Οι χορτολιβαδικές εκτάσεις θα μπορούν, χωρίς περιορισμούς, να φιλοξενήσουν πλήθος δραστηριοτήτων. Στην κατάργηση όλων των περιορισμών που ισχύουν για 19,4 εκατομμύρια στρέμματα δημόσιας γης σε όλη τη χώρα πρόκειται να προχωρήσει το υπουργείο Περιβάλλοντος. Με νομοθετική πρόταση, που σύντομα θα δοθεί σε διαβούλευση, το ΥΠΕΚΑ εξαιρεί τις χορτολιβαδικές εκτάσεις από τα όσα ισχύουν για τις δασικές εκτάσεις, ώστε να διευκολυνθεί η επιχειρηματικότητα. Το ερώτημα που ανακύπτει, πέραν της συνταγματικότητας των ρυθμίσεων, είναι με ποιο τρόπο ο αποχαρακτηρισμός των χορτολιβαδικών εκτάσεων θα αποδειχθεί συμφέρων για το Δημόσιο. Στη νομοθετική πρόταση «Δασικά οικοσυστήματα: Ορισμοί, προστασία, επιτρεπτές επεμβάσεις», το υπ. Περιβάλλοντος συνοψίζει όλες τις τροποποιήσεις (ελαστικότερες σε ό,τι αφορά την προστασία του περιβάλλοντος) που έγιναν στη δασική νομοθεσία την τελευταία τριετία, προσθέτοντας δύο βασικές ρυθμίσεις: - Οι χορτολιβαδικές εκτάσεις διαχωρίζονται από το πλαίσιο προστασίας των δασικών εκτάσεων και μετονομάζονται «δημόσιες γαίες», από κοινού με ορισμένες κατηγορίες μη αξιοποιήσιμων εκτάσεων, όπως οι βραχώδεις, βαλτώδεις, αμμώδεις και άλλες. Επιπλέον, παύουν να θεωρούνται προστατευτέες εκτάσεις, δεν μπορούν να κηρυχθούν αναδασωτέες, ενώ μπορούν να φιλοξενήσουν πλήθος βιοτεχνικών/βιομηχανικών χρήσεων, ακόμα και να διατεθούν προς πολεοδόμηση. Αυτό που μένει να διαφανεί είναι κατά πόσο, μέσω της αλλαγής αυτής, θα απεμποληθεί το τεκμήριο υπέρ του Δημοσίου για τις εκτάσεις αυτές, διευκολύνοντας τη διεκδίκηση εκτάσεων από ιδιώτες. Και πώς θα επηρεαστεί από τις αλλαγές η ήδη καθυστερημένη διαδικασία κατάρτισης και κύρωσης δασικών χαρτών (η οποία μάλιστα είναι και μνημονιακή υποχρέωση). - Διευρύνεται ο αριθμός και το είδος των δραστηριοτήτων που επιτρέπεται να λάβουν χώρα σε δάσος ή δασική έκταση. Για παράδειγμα, επιτρέπονται εκπαιδευτήρια, ιεροί ναοί και παντός είδους μονές, χώροι αποθήκευσης και επεξεργασίας στερεών και υγρών αποβλήτων, κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας μεταναστών, πάρκα κεραιών, έργα ΑΠΕ, μονάδες παραγωγής ενέργειας από καύση, εκτροφεία γουνοφόρων, κτηνοτροφικές μονάδες και πλήθος άλλων χρήσεων. Και τουριστικές εγκαταστάσεις, ακόμα και στους πυρήνες εθνικών δρυμών. Κατά τα λοιπά, το υπό προετοιμασία σχέδιο νόμου κινείται στη φιλοσοφία όλων των πρόσφατων ρυθμίσεων του ΥΠΕΚΑ. Για παράδειγμα, από τη μια πλευρά διατάσσει την κατεδάφιση κάθε παράνομου κτίσματος σε δάση και δασικές εκτάσεις (μάλιστα ο καταπατητής οφείλει να αποζημιώσει το κράτος με 1 ευρώ ανά τετραγωνικό και ανά ημέρα διατήρησης του παράνομου κτίσματος). Και από την άλλη πλευρά δίνει τριετή παράταση λειτουργίας και δυνατότητα νομιμοποίησης σε αυθαίρετα εγκατεστημένες σε δάση βιοτεχνικές δραστηριότητες. Επίσης ανοίγει «παράθυρα» για περαιτέρω αποχαρακτηρισμούς - για παράδειγμα, ορίζει ότι επιτρέπεται να εκδοθεί νέα πράξη χαρακτηρισμού για μια έκταση, όταν η μορφή της έχει αλλάξει δραστικά. Πηγή: http://news.kathimer.../09/2013_533578 Click here to view the είδηση
  9. Σημαντική θεωρεί την προστασία του περιβάλλοντος το 97% των Ελλήνων σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Ευρωβαρομέτρου, ένα αποτέλεσμα που μόνο έκπληξη προκαλεί δεδομένων των περιβαλλοντικών προβλημάτων που σοβούν επί δεκαετίες στη χώρα μας (πχ διαχείριση απορριμμάτων, αυθαίρετη δόμηση, αποχαρακτηρισμοί δασών), αλλά και την εν γένει αδυναμία της ελληνικής κοινωνίας να υιοθετήσει πρακτικές όπως η ανακύκλωση. Στην έρευνα που διεξήχθη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο συμμετείχαν περίπου 28.000 άτομα. Στα επί μέρους θέματα οι συμπατριώτες μας και οι συμμετέχοντες από άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έδωσαν τις παρακάτω απαντήσεις: Το 95% των Ευρωπαίων πιστεύει πως η προστασία του περιβάλλοντος είναι σημαντική (97% των Ελλήνων), ενώ το 95% θεωρεί πως μπορεί με την ατομική συμπεριφορά του να διαδραματίσει κάποιο ρόλο σε αυτό (ίδιο ποσοστό και στην Ελλάδα). Ποσοστό 88% των Ελλήνων πιστεύει πως η προστασία του περιβάλλοντος μπορεί να συνδράμει στην οικονομική ανάπτυξη της Ευρώπης (ΕΕ: 74%). Σε αυτό το πλαίσιο, το 79% των Ευρωπαίων συμμερίζεται την άποψη ότι η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι ανταγωνιστική με την οικονομική ανάπτυξη και το 74% ζητά αποδοτικότερη χρήση των φυσικών πόρων. Το 77% των ερωτηθέντων θεωρεί πως τα περιβαλλοντικά ζητήματα έχουν άμεση επίδραση στην καθημερινότητά τους ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα αγγίζει το 97%. Το 80% των Ευρωπαίων πολιτών πιστεύει ότι η οικονομία επηρεάζει αρνητικά και την ποιότητα της ζωής τους, ενώ το 77% θεωρεί πως τα περιβαλλοντικά προβλήματα έχουν άμεση επίπτωση στην καθημερινή τους ζωή Το 77% των Ευρωπαίων θεωρεί ότι οι μεγάλες εταιρείες και η βιομηχανία δεν κάνουν αρκετά και το 93% πιστεύει ότι οι ρυπαίνοντας θα πρέπει να υποχρεώνονται σε από κατάσταση της περιβαλλοντικής ζημιάς• το 70% ψέγουν τις κυβερνήσεις τους επειδή δεν εφαρμόζουν πολιτικές φιλικές προς το περιβάλλον. Το 65 % πιστεύει ότι οι ίδιοι οι πολίτες θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερα. Σε ποσοστό 59% οι Ευρωπαίοι ιεραρχούν κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες ως εξίσου σημαντικές παραμέτρους όσο τα οικονομικά κριτήρια και η οικονομική πρόοδος μια χώρας Το 56% των Ευρωπαίων διατυπώνει ιδιαίτερη ανησυχία για την ατμοσφαιρική ρύπανση, το 50% για τη ρύπανση των υδάτων, ενώ εκφράζουν φόβους για τις επιπτώσεις των απόβλητων και για την εξάντληση των φυσικών πόρων. Ως προς την καταναλωτική συμπεριφορά, το 75% δηλώνει ότι εξακολουθεί να αγοράζει προϊόντα φιλικά προς το περιβάλλον, για την ανακύκλωση, παρότι πλήττονται από οικονομική κρίση. Τέλος, στο ερώτημα πώς θα πρέπει να λαμβάνονται οι αποφάσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, σε επίπεδο εθνικό ή από κοινού με την ΕΕ, το 60% τάσσεται υπέρ της ευρωπαϊκής αντιμετώπισης ενώ το 36% υπέρ της εθνικής προσέγγισης. Αντίστοιχα, στην Ελλάδα, 62% είναι υπέρ των ευρωπαϊκών λύσεων στα ζητήματα περιβάλλοντος και το 37% ισχυρίζεται ότι τα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος θα πρέπει να λαμβάνονται σε εθνικό επίπεδο. Πηγή: http://www.econews.g...rometro-117434/ Click here to view the είδηση
  10. Σε αδύναμο κρίκο του Κτηματολογίου έχουν μετατραπεί οι δασικοί χάρτες, καθώς ο αργός ρυθμός κύρωσής τους απειλεί να τινάξει στον αέρα την ολοκλήρωση της διαδικασίας κτηματογράφησης έως το 2020. Σύμφωνα με τα Νέα, η ύπαρξη δασικών χαρτών αποτελεί βασική προϋπόθεση για την κτηματογράφηση μιας περιοχής, επειδή βάζει τέρμα στο καθεστώς αμφισβήτησης που επικρατεί σήμερα σε πολλές περιοχές της Ελλάδας σχετικά με το τι είναι δάσος και τι όχι. Η κατάρτιση των δασικών χαρτών πρέπει να έχει τελειώσει πριν από την ολοκλήρωση της κτηματογράφησης. Όμως η εικόνα που υπάρχει σήμερα είναι αποκαρδιωτική, αφού σε όλη την Ελλάδα -όπου το 25,5% αποτελείται από δάσος- η κύρωση των δασικών χαρτών, δηλαδή το στάδιο όπου οι χάρτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν, δεν υπερβαίνει το 1% της έκτασης της χώρας. Για την ακρίβεια, το ποσοστό είναι μόλις 0,89% και μεταφράζεται σε 59 κυρωμένους μερικώς ή ολικώς χάρτες για αντίστοιχες περιοχές. Πηγή: http://news.in.gr/gr...?aid=1231364160 Click here to view the είδηση
  11. Στον παρακάνω δικτυακό τόπο αναρτώνται οι Πράξεις χαρακτηρισμού και οι αποφάσεις των Επιτροπών Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων (Ε.Ε.Δ.Α.) σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παράγραφο 2 του άρθρο 42 του ν. 4280/2014, κατά τα ειδικώς οριζόμενα στις παραγράφους 3 και 5 του άρθρου 14 του νόμου 998/1979, όπως ισχύουν σύμφωνα με το άρθρο 34 του νόμου 4280/2014. Δείτε την σελίδα εδώ: http://dp.ypeka.gr/ Click here to view the είδηση
  12. Στο τελικό βήμα για την ολοκλήρωση των δασικών χαρτών στη χώρα μας προχώρησε η «Ελληνικό Κτηματολόγιο». Η εταιρεία ανέθεσε σε ιδιώτες μελετητές την κατάρτιση των χαρτών για το υπόλοιπο 46% της χώρας, περιλαμβάνοντας στις συμβάσεις και την επικαιροποίηση των παλαιών δασικών χαρτών, που είχαν εκπονηθεί στο πλαίσιο παλαιών προγραμμάτων του κτηματολογίου χωρίς ποτέ να αναρτηθούν. Το έργο πρέπει να ολοκληρωθεί μόλις σε ένα έτος, προκειμένου, όπως αναφέρεται στο αναθεωρημένο μνημόνιο, να μπορεί να χρησιμεύσει στην κτηματογράφηση του υπολοίπου της χώρας. Το αποτέλεσμα των διαγωνισμών εγκρίθηκε από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας τον Αύγουστο και ακολούθησε η υπογραφή των συμβάσεων, με τους αναδόχους που θα αναλαμβάνουν δράση αυτές τις ημέρες. Οι 15 συμβάσεις αφορούν την κατάρτιση και την επικαιροποίηση των δασικών χαρτών στις περιφερειακές ενότητες: • Αργολίδας, Κορινθίας (2,9 εκατ. ευρώ). • Ικαρίας, Λέσβου, Λήμνου, Σάμου και Χίου (2,4 εκατ. ευρώ). • Καλύμνου, Καρπάθου, Κω και Ρόδου (1,8 εκατ. ευρώ). • Χανίων, Ρεθύμνης (2,5 εκατ. ευρώ). • Λασιθίου, Ηρακλείου (3 εκατ. ευρώ). • Γρεβενών (1,5 εκατ. ευρώ). • Καστοριάς, Φλώρινας (2,3 εκατ. ευρώ). • Αρτας, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας (2,5 εκατ. ευρώ). • Κέρκυρας, Ζακύνθου, Ιθάκης, Κεφαλληνίας, Λευκάδας (1,3 εκατ. ευρώ). • Αιτωλοακαρνανίας (3,5 εκατ. ευρώ). • Φθιώτιδας (2,8 εκατ. ευρώ). • Βοιωτίας, Φωκίδας (2,8 εκατ. ευρώ). • Ευρυτανίας (1,2 εκατ. ευρώ). • Ξάνθης, Ροδόπης (2,7 εκατ. ευρώ). • Ανδρου, Πάρου, Νάξου και Δήμου Ιητών (1,1 εκατ. ευρώ). Ο συνολικός προϋπολογισμός των συμβάσεων που υπεγράφησαν είναι 35 εκατ. ευρώ. Σημειώνεται ότι η επικαιροποίηση των χαρτών που εκπονήθηκαν στο πλαίσιο παλαιότερων προγραμμάτων κτηματογράφησης πραγματοποιείται, σε κάποιες περιπτώσεις, και από τις δασικές υπηρεσίες. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που περιλαμβάνεται στο αναθεωρημένο μνημόνιο, μέσα στον μήνα θα αναρτηθεί ακόμα 8% των δασικών χαρτών, ενώ έως τον Νοέμβριο θα πρέπει να ολοκληρωθεί η εξέταση των αντιρρήσεων που υποβλήθηκαν μέσα στο 2017. Σήμερα έχει κυρωθεί το 32% των δασικών χαρτών, 9% βρίσκεται σε ανάρτηση, 8% θα αναρτηθεί το επόμενο διάστημα και ακόμα 5% των χαρτών «αναμένει» να καθοριστεί ο χρόνος ανάρτησης. Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει συντελεστεί την τελευταία διετία (έπειτα από μια πενταετία πλήρους απραξίας), ο στόχος της ολοκλήρωσης των δασικών χαρτών έως το 2020 παραμένει εξαιρετικά δύσκολος. Και αυτό, παρά τις σημαντικές «εκπτώσεις» που έχουν γίνει υπέρ της σύντμησης των χρόνων, όπως η εξαίρεση των «οικιστικών πυκνώσεων» από τη διαδικασία ανάρτησης και η δυνατότητα κύρωσης των χαρτών προτού εξεταστούν όλες οι αντιρρήσεις. Ειδικά για τις οικιστικές πυκνώσεις, το σχέδιο νόμου που θα τις αφορά πήρε μικρή αναβολή από το υπουργείο Περιβάλλοντος λόγω της τραγωδίας στο Μάτι. Πηγές του ΥΠΕΝ υποστηρίζουν ότι η τελική εισήγηση προς τον υπουργό δεν έχει ακόμα καταρτιστεί (ενδεχομένως αναμένεται η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας επί των προσφυγών της WWF και του ΓΕΩΤΕΕ). View full είδηση
  13. Δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 142/Α'/03-08-2018 ο Ν. 4559 του οποίου το Άρθρο 52 αφορά τις Επείγουσες ρυθμίσεις για κατεδαφίσεις αυθαίρετων κτισμάτων σε αιγιαλό και δασικές εκτάσεις Συγκεκριμένα, το επίσημο πλέον κείμενο αναφέρει τα ακόλουθα: Άρθρο 52 Επείγουσες ρυθμίσεις για κατεδαφίσεις αυθαίρετων κτισμάτων σε αιγιαλό και δασικές εκτάσεις 1. Μέχρι τη συγκρότηση των Υπηρεσιών Ελέγχου Δόμησης του Κεφαλαίου Α΄ του ν. 4495/2017 (Α΄ 167), σε περιπτώσεις: α) περιφράξεων σε ζώνη αιγιαλού κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 23 του ν. 1337/1983 (Α΄ 33), β) αυθαίρετων κτισμάτων και κατασκευών σε δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν ή καταστρέφονται συνεπεία πυρκαγιάς και έχουν κηρυχτεί αναδασωτέες σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 38 του ν. 998/1979 και γ) αυθαίρετων κτισμάτων και κατασκευών σε περιοχές που περιλαμβάνονται σε ρέματα που έχουν οριοθετηθεί σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία και βρίσκονται εντός Ζώνης Δυνητικού Κινδύνου Πλημμύρας (ΖΔΚΠ), σύμφωνα με τα εγκεκριμένα από την Εθνική Επιτροπή Υδάτων Σχέδια Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας, δ) επικίνδυνων οικοδομών, σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 13/22.4.1929 (Α΄ 153), είναι δυνατή η έκδοση πράξης κατεδάφισης με απόφαση των Υπουργών Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Εσωτερικών, κατόπιν σύνταξης έκθεσης αυτοψίας των Επιθεωρητών Δόμησης του Σώματος Επιθεώρησης της Ειδικής Γραμματείας του Σώματος Επιθεωρητών και Ελεγκτών του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. 2. Κατά της πράξης κατεδάφισης της παραγράφου 1 είναι δυνατή η άσκηση αίτησης ακύρωσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικράτειας. Μετά το πέρας δεκαπέντε ημερών από την κοινοποίηση της πράξης κατεδάφισης της παραγράφου 1 στον ενδιαφερόμενο, αυτή είναι άμεσα εκτελεστή. 3. Η εκτέλεση των πράξεων κατεδάφισης της παραγράφου 1 γίνεται κατά τις διατάξεις της υποπαρ. 45 της παραγράφου II του άρθρου 280 του ν. 3852/2010, με εφαρμογή των διατάξεων του π.δ. 267/1998 (Α΄ 195). 4. Για την εκτέλεση πράξεων κατεδάφισης αυθαιρέτων κτισμάτων και κατασκευών που εμπίπτουν στις περιπτώσεις της παραγράφου 1 του παρόντος, ανεξαρτήτως της διαδικασίας έκδοσης τους, επιτρέπεται η σύναψη σύμβασης με τη διαδικασία της απευθείας ανάθεσης, κατά παρέκκλιση του ορίου της παρ. 1 του άρθρου 118 του ν. 4412/2016 (Α΄ 147), και μέχρι τα όρια της περίπτωσης β΄ του άρθρου 5 του ίδιου νόμου. Για τις κατεδαφίσεις του προηγούμενου εδαφίου, η Αναθέτουσα Αρχή μπορεί να επεκτείνει υφιστάμενη σύμβαση που έχει συναφθεί με σκοπό την παροχή υπηρεσιών κατεδάφισης, μέχρι πενήντα τοις εκατό (50%) επιπλέον του οικονομικού αντικειμένου της σύμβασης, εφόσον επεκτείνεται ανάλογα και το φυσικό αντικείμενο αυτής. 5. Τα έξοδα της εκτέλεσης των πράξεων κατεδάφισης της παραγράφου 4, καλύπτονται από το Πράσινο Ταμείο, καταλογίζονται σε βάρος του υπόχρεου μετά από απόφαση του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, και βεβαιώνονται στην αρμόδια ΔΟΥ, εισπράττονται ως δημόσιο έσοδο και αποδίδονται στο Πράσινο Ταμείο. Τα παραπάνω έξοδα κατεδάφισης καταβάλλονται από τον υπόχρεο εφάπαξ. 6. Για το σκοπό της χρηματοδότησης της εκτέλεσης πράξεων κατεδάφισης της παραγράφου 4 του παρόντος, το Πράσινο Ταμείο μπορεί να διαθέτει πόρους στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, κατά παρέκκλιση των περιορισμών της παρ. 4 του άρθρου 3 του ν. 3889/2010 (Α΄ 182). 7. Στην παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 13/22.4.1929 (Α΄153) οι, εντός παρενθέσεως, λέξεις «(άρθρα 1 παρ. 2)» αντικαθίστανται από τις λέξεις «(άρθρα 1 παρ. 2 και 4)». Μπορείτε να κατεβάσετε το σχετικό ΦΕΚ από το Εθνικό Τυπογραφείο, εδώ: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wG3UHk-ZeQumndtvSoClrL8cHFJddP1Ek55MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuUsQgev8KCrEG8b1gww8jZ19dmJEaH98WihWuWmX-0Hb View full είδηση
  14. To 1975, ο συνταγματικός νομοθέτης ενέταξε στο Σύνταγμα το άρθρο 24, το οποίο εισήγαγε δύο καινοτόμα για την εποχή τους στοιχεία: Πρώτον, αναγνώρισε το δικαίωμα των πολιτών να ζουν σε ένα ποιοτικό περιβάλλον, καθιστώντας έτσι την περιβαλλοντική πολιτική και επισήμως μια δημόσια πολιτική· και δεύτερον, υπήγαγε τον χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό στην αρμοδιότητα του κράτους, αναγορεύοντας έτσι και την πολεοδομική πολιτική σε δημόσια πολιτική. Θα περίμενε κανείς ύστερα από τόσα χρόνια να υπάρχει ένα κώδικας περιβάλλοντος, ένα κώδικας πολεοδομίας, ένας δασικός κώδικας. Ωστόσο, όχι απλώς δεν υπάρχουν, αλλά ούτε καν έχει τεθεί από τις κατά καιρούς αρμόδιες πολιτικές και διοικητικές ηγεσίες ως προτεραιότητα, ως στόχος. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο κοινός νομοθέτης με το άρθρο 3 παρ. 6 (περ. ε) του ν. 998/1979 είχε ορίσει τις περιοχές εκείνες στις οποίες λόγω του οικιστικού χαρακτήρα τους δεν εφαρμόζεται η δασική νομοθεσία – δεν χαρακτηρίζονται δηλαδή δασικές. Στην πορεία των χρόνων που ακολούθησαν ο κατάλογος των περιοχών αυτών διευρυνόταν με αποσπασματικό τρόπο, μεταξύ άλλων και λόγω του ότι η επέκταση των οικισμών ή και διάσπαρτων οικημάτων ελάμβανε χώρα σε περιοχές που είχαν δασικό χαρακτήρα. Τις περιπτώσεις αυτές σήμερα απαριθμεί αναλυτικά το ίδιο άρθρο (περ. ζ, παρ. 6). Χαρακτηριστικότερη όλων, πάντως, είναι η διάταξη του άρθρου 154 παρ. 1 του 4389/2016 (εντάχθηκε στο λεγόμενο τρίτο μνημόνιο), που διεύρυνε ακόμη περισσότερο τον κατάλογο εξαιρώντας από τη δασική νομοθεσία εκτάσεις που οικοδομήθηκαν με την έκδοση σχετικής οικοδομικής άδειας μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 4030/2011. Η βασική λογική εν προκειμένω είναι ότι σε οικισμούς, αλλά και σε εκτάσεις για τις οποίες εκδόθηκε άδεια οικοδομής, δεν έχει λόγο εφαρμογής η δασική νομοθεσία. Το έτος 2010 ψηφίστηκε ο νόμος 3889, ο οποίος έθεσε τις βάσεις για τη δρομολόγηση της διαδικασίας ανάρτησης των δασικών χαρτών, με απώτερο τελικό στόχο την απόκτηση δασολογίου. Βασικό χαρακτηριστικό του νόμου αυτού ήταν ο ρυθμιστικός μαξιμαλισμός. Οπως όριζε στο άρθρο 13, ως υπαγόμενη στη δασική νομοθεσία θεωρείται μια περιοχή αρκεί να εμφανίζεται ως δασική είτε σε αεροφωτογραφία του έτους 1945 είτε σε πρόσφατη αεροφωτογραφία, πολύ πλησιέστερη χρονικά στην κατάρτιση του δασικού χάρτη. Αυτά συμβαίνουν στο επίπεδο της νομοθετικής πραγματικότητας. Από την άλλη πλευρά, στο επίπεδο της πραγματικότητας όπως τη βιώνουμε, οι οικισμοί εξαπλώνονται εντός περιοχών που φέρουν μεν τυπικώς τον χαρακτηρισμό του δασικού (η ακόμη και του αναδασωτέου), αλλά στην πράξη παύουν να είναι. Στο σημείο αυτό ανακύπτει το ερώτημα τι κάνουμε με αυτές τις περιοχές ή τις μεμονωμένες εκτάσεις. Στο πεδίο εφαρμογής ποιας νομοθεσίας αυτές εμπίπτουν; Με απλά λόγια, ποια νομοθεσία θα «πάρει το πάνω χέρι», η πολεοδομική ή η δασική; Εδώ ακριβώς είναι το σημείο που η νομοθεσία αδρανεί: Η πολιτική βούληση δεν είναι σαφής, το νομοθετικό έργο δεν προχωράει, ενώ διαχρονική αμηχανία επικρατεί ως προς την πολιτική και νομική διαχείριση του άρθρου 24 του Συντάγματος, ιδίως μάλιστα από τη χρονική στιγμή που ο ορισμός του δάσους εντάχθηκε στο Σύνταγμα. Η επιστήμη λειτουργεί συχνά, και πρέπει να λειτουργεί, ως έρεισμα του δικαίου, δεν ταυτίζεται όμως γενικευμένα με το δίκαιο. Πρέπει να υπάρξει υπέρβαση αυτή της κατάστασης στασιμότητας. Το κράτος θα πρέπει να αποφασίσει από τη μία τελεσίδικα ποια αυθαίρετα θα κατεδαφίσει, και άρα δεν τίθεται θέμα τακτοποίησης-νομιμοποίησής τους, και από την άλλη ποιους οικισμούς ή εκτάσεις που έχουν δομηθεί θα αποσυνδέσει, και υπό ποιες προϋποθέσεις, από το «πέπλο προστασίας» της δασικής νομοθεσίας, από τη στιγμή που δεν επιλέγει την κατεδάφισή τους. Το «πέπλο προστασίας», άλλωστε, στη συγκεκριμένη περίπτωση εμπίπτει στη θεωρητική σφαίρα, δεν υφίσταται στην πράξη, διότι το έχει παρακάμψει η ίδια η πραγματικότητα, η οποία έχει επιβάλει τη δική της κανονιστικότητα. Η καταστροφή που επήλθε στο Μάτι οφείλει να αποτελέσει το έναυσμα για σαφή οριοθέτηση του δασικού με το πολεοδομικό, και συνακόλουθα για μια καθαρή νομική ματιά, χωρίς ιδεοληπτικές αγκυλώσεις, υπό το φως της «αρχής της πραγματικότητας». Ούτε η δασική νομοθεσία μπορεί να υποσκάπτει τον πολεοδομικό σχεδιασμό, εκεί όπου συνιστά αδήριτη πλέον ανάγκη, ούτε η παράνομη δόμηση, με βάση τις αρχές της ισονομίας και της δικαιοσύνης, μπορεί να γίνεται ανεκτή. Δασικοί οικισμοί, άλλωστε, δεν νοούνται, συνιστούν δυνάμει μια «εύφλεκτη» κατάσταση που εμπεριέχει, όπως αποδείχθηκε, σοβαρότατο κίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή. * Ο κ. Μάριος Χαϊνταρλής είναι δικηγόρος και επίκουρος καθηγητής Δικαίου Πολεοδομίας, Χωροταξίας και Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. View full είδηση
  15. Μέχρι το 2030, οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που προέρχονται από τις μεταφορές, τη γεωργία, τα κτίρια και τα απόβλητα θα πρέπει να μειωθούν κατά 30%. Επίσης, κάθε αποψίλωση θα πρέπει να εξισορροπείται με τη φύτευση νέων δένδρων. Αυτοί είναι οι στόχοι των δύο νομοθετικών προτάσεων που θα τεθούν σε ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την ερχόμενη Τρίτη. O νέος ευρωπαϊκός κανονισμός κατανέμει στην ουσία τους συνολικούς στόχους της ΕΕ σε δεσμευτικούς, εθνικούς στόχους για επιμέρους τομείς που δεν καλύπτονται από το σύστημα εμπορίας εκπομπών ρύπων της ΕΕ. Αυτοί είναι η γεωργία, οι μεταφορές, τα κτίρια και η διαχείριση των αποβλήτων, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν το 60% περίπου των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην ΕΕ. Οι μειώσεις των εκπομπών ρύπων θα συμβάλουν στην επίτευξη του ευρύτερου στόχου της ΕΕ για το 2030 ο οποίος αφορά όλους τους τομείς: μείωση κατά 40% σε σύγκριση με τα επίπεδα ρύπων το 1990. Η ΕΕ έχει δεσμευθεί για αυτές τις μειώσεις στο πλαίσιο της διεθνούς συμφωνίας για την κλιματική αλλαγή. Η δασοκομία ως εργαλείο για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής Το Κοινοβούλιο θα ψηφίσει και έναν δεύτερο κανονισμό με στόχο τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και την αύξηση του επιπέδου των εκπομπών που απορροφούν τα δάση. Οι διατάξεις του κανονισμού προβλέπουν ότι οι χώρες της ΕΕ που κόβουν τα δάση θα πρέπει ως αντιστάθμισμα να φυτεύουν νέα δέντρα ή να βελτιώνουν τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται τα υπάρχοντα δάση, τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις και τους βοσκοτόπους, προκειμένου να εξασφαλίζουν την ισοδύναμη απορρόφηση των ρύπων διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Οι ευρωβουλευτές επισημαίνουν ότι οι ευρωπαϊκές χώρες θα πρέπει να ενισχύσουν την απορρόφηση των εκπομπών CO2, σύμφωνα και με τους μακροπρόθεσμους στόχους της ΕΕ και τη διεθνή συμφωνία για το κλίμα. View full είδηση
  16. Σχεδόν ένα εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα δασικής έκτασης εξαφανίστηκαν μεταξύ 2000 και 2013, στερώντας από τον πλανήτη περαιτέρω ικανότητα απορρόφησης διοξειδίου του άνθρακα και μείωσης της υπερθέρμανσης. Τα ανέπαφα δάση του πλανήτη, τα οποία προστατεύουν τη βιοποικιλότητα, αποθηκεύουν άνθρακα και διαχειρίζονται την παροχή νερού, βρίσκονται σε φθίνουσα πορεία. Μια νέα μελέτη υπολογίζει ότι η περιοχή του ανέπαφου δασικού τοπίου συρρικνώθηκε τα πρώτα 13 χρόνια του αιώνα που διανύουμε κατά σχεδόν ένα εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο ρυθμός απώλειας έχει επιταχυνθεί δραματικά τα τελευταία τρία χρόνια. Σύμφωνα με τον Κρίστιαν Κέρνερ του Πανεπιστημίου της Βασιλείας στην Ελβετία, τα δέντρα δεσμεύουν περισσότερο ατμοσφαιρικό άνθρακα από όσο απελευθερώνουν μόνο για όσο διάστημα παραμένουν ζωντανά. Τα δέντρα μπορεί να αναπτύσσονται γρηγορότερα ως απάντηση στην αύξηση των θερμοκρασιών και του περισσότερου διαθέσιμου διοξειδίου του άνθρακα, αλλά αν η διάρκεια της ζωής τους συρρικνώνεται, οποιοδήποτε κέρδος θα είναι βραχύβιο. Γι' αυτό το λόγο, οι εμπορικές φυτείες δεν είναι η απάντηση, υποστηρίζει ο Κέρνερ και οι συνεργάτες του, οι οποίοι απέδειξαν ότι τα ώριμα δάση είναι περίπλοκοι φυτικοί συνεταιρισμοί με πολλούς τρόπους κατανομής των πόρων και διαχείρισης των θρεπτικών ουσιών. Άλλες μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι τα παλαιά δάση αποθηκεύουν παραδόξως περισσότερο άνθρακα από ό,τι οι νέοι, ταχέως αναπτυσσόμενοι ανταγωνιστές και ότι οι φυσικές δασικές εκτάσεις με μεγάλη βιοποικιλότητα αποτελούν το καλύτερο μέσο για την ατμοσφαιρική απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα. Συνεπώς, για να καταπολεμηθεί η υπερθέρμανση του πλανήτη, τα φυσικά δάση πρέπει να προστατευθούν από παράγοντες όπως πυρκαγιές, υλοτομία, γεωργική εκμετάλλευση και χρήση για εξόρυξη. Οι επιστήμονες από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, τη Γερμανία και τον Καναδά χρησιμοποίησαν δορυφορικά δεδομένα για την παρακολούθηση των αλλαγών μεταξύ 2000-2013 στο άθικτο δασικό τοπίο και διαπίστωσαν ότι έχει συρρικνωθεί κατά 919.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Συνολικά, στις αρχές του αιώνα, 65 χώρες διέθεταν τέτοια ανέπαφα δασικά τοπία. Η Ρωσία απώλεσε 179.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η Βραζιλία 157.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο Καναδάς 142.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αναλογώντας στο 52% του συνόλου των απωλειών. Η Ρουμανία έχασε όλα ανέπαφα δάση της, και η Παραγουάη το 79%. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι αν αυτός ο ρυθμός απώλειας συνεχιστεί, τότε η Παραγουάη, το Λάος, η Καμπότζη και η Ισημερινή Γουινέα, θα χάσουν όλα τα ανέπαφα δασικά τοπία τους μέσα στα επόμενα 20 χρόνια. Η υλοτομία ήταν ο κύριος παράγοντας της απώλειας, με δεύτερη τη γεωργική επέκταση. Οι ανθρωπογενείς πυρκαγιές αντιπροσώπευαν το 21% των απωλειών, ενώ σε περιοχές όπως για παράδειγμα η Αυστραλία, το 64% της απώλειας συνδέεται με την εξόρυξη χρυσού και άλλων μετάλλων. Πηγή: http://www.naftempor...kai-ti-brazilia Click here to view the είδηση
  17. Η ερημοποίηση αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα σε όλη την Αφρική, και ο πιο απλός τρόπος για να σταματήσει η εξάπλωση των ερήμων σε εύφορη γη είναι η φύτευση δασών. Το πρόβλημα είναι ότι στις περιοχές που έχουν πληγεί από το φαινόμενο, δεν υπάρχει αρκετό καθαρό νερό για να αναπτυχθούν τα δέντρα και να διατηρηθούν υγιή. Τώρα, ένα καινοτόμο έργο στην Αίγυπτο προσπαθεί να ξεπεράσει το πρόβλημα χρησιμοποιώντας λύματα αντί για φρέσκο νερό. Τα δέντρα που καλλιεργούνται στο δάσος μέχρι στιγμής ευδοκιμούν, και μάλιστα οι ευκάλυπτοι εκεί παράγουν ξύλο με τέσσερις φορές υψηλότερο ρυθμό σε σύγκριση με τα πεύκα. Δύο ώρες μακριά από το Κάιρο, το δάσος Σεράπιουμ είναι μέρος ενός προγράμματος που ξεκίνησε από την αιγυπτιακή κυβέρνηση τη δεκαετία του '90. Η φυτεία με έκταση 500 στρέμματα φιλοξενεί μια ποικιλία ιθαγενών και μη δέντρων, συμπεριλαμβανομένων εμπορικά πολύτιμων ειδών, όπως ο ευκάλυπτος και το μαόνι. Αν και το έδαφος σε αυτήν την περιοχή κανονικά δε διαθέτει θρεπτικές ουσίες απαραίτητες για την ανάπτυξη δέντρων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το πότισμα των δέντρων με λύματα λύνει το πρόβλημα με εντυπωσιακό τρόπο. Τα λύματα προσφέρουν τόσες πολλές θρεπτικές ουσίες που δεν είναι καν απαραίτητη η χορήγηση επιπλέον λιπάσματος. Τα λύματα περνάνε πρώτα από μηχανικά φίλτρα για να απομακρυνθούν απορρίμματα και άλλες ουσίες από το νερό. Στη συνέχεια, προστίθενται οξυγόνο και μικρόβια για την αποσύνθεση της οργανικής ύλης στο νερό. Αυτό αφήνει ένα υγρό πλούσιο σε φωσφορικά άλατα και άζωτο, ένα μείγμα παρόμοιο με αυτό που βρίσκεται σε εμπορικά λιπάσματα. Κανονικά, το υγρό αυτό δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για καλλιέργειες, καθώς η ποσότητα των λιπασμάτων στο νερό θα ήταν υπερβολική για ορισμένα φυτά, και τα βακτήρια στο νερό θα μπορούσαν να μολύνουν τα φρούτα και τα λαχανικά. Ωστόσο, σε περιοχές όπου δεν καλλιεργείται κάτι για κατανάλωση από τον άνθρωπο, η χρήση του είναι απόλυτα ασφαλής. Μέσα σε μόλις 15 χρόνια, τα δέντρα στη φυτεία ήταν έτοιμα για συγκομιδή με παραγωγή 870 κυβικά μέτρα ξυλείας ανά στρέμμα. Ενδεικτικά, τα πεύκα χρειάζονται περίπου 60 χρόνια για να φτάσουν στο ίδιο επίπεδο παραγωγής. Κατά αυτόν τον τρόπο οι φυτείες όχι μόνο βοηθούν την Αίγυπτο να διατηρήσει την εύφορη γη της, αλλά προσφέρουν και ένα πολύτιμο φυσικό πόρο που άλλως θα έπρεπε να εισαχθεί από το εξωτερικό. Πηγή: http://www.naftempor...e-xrisi-lumaton Click here to view the είδηση
  18. Σε μόλις επτά μήνες και λίγες ημέρες, η ανθρωπότητα χρησιμοποίησε τους φυσικούς πόρους για ένα ολόκληρο έτος, όπως το νερό, τα τρόφιμα και τον καθαρό αέρα, με το γρηγορότερο ρυθμό που έχει καταγραφεί, σύμφωνα με νέα έκθεση. Το σημείο της «υπέρβασης» έφτασε επισήμως στις 8 Αυγούστου, σύμφωνα με την περιβαλλοντική ομάδα Global Footprint Network, πέντε ημέρες νωρίτερα από ό,τι πέρυσι. «Συνεχίζουμε να αυξάνουμε το οικολογικό μας χρέος», δήλωσε ο Πασκάλ Κανφίν της περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF, αντιδρώντας στην ετήσια ενημέρωση. «Από τη Δευτέρα 8 Αυγούστου θα ζούμε επί πιστώσει, διότι σε οκτώ μήνες καταναλώσαμε το φυσικό κεφάλαιο που ο πλανήτης μας μπορεί να ανανεώσει σε ένα χρόνο», πρόσθεσε. Το ορόσημο που σημειώνεται κάθε χρόνο είναι γνωστό ως «Ημέρα Υπέρβασης της Γης». Το 1993, η ημέρα αυτή έπεσε στις 21 Οκτωβρίου, το 2003 στις 22 Σεπτεμβρίου και πέρυσι στις 13 Αυγούστου. Το 1961, σύμφωνα με το Global Footprint Network, η ανθρωπότητα χρησιμοποίησε μόνο περίπου τα τρία τέταρτα της ετήσιας κατανομής πόρων της Γης. Από τη δεκαετία του 1970, η οικονομική και πληθυσμιακή ανάπτυξη οδήγησε σε ετήσια υπέρβαση. «Αυτό συμβαίνει επειδή εκπέμπουμε περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα από ότι οι ωκεανοί και τα δάση μας μπορούν να απορροφήσουν, και καταναλώνουμε ψάρια και χλωρίδα πιο γρήγορα από ό,τι μπορούν να αναπαραχθούν και αναγεννηθούν», αναφέρει η δήλωση της οργάνωσης. Για να υπολογιστεί η ημερομηνία για την Ημέρα Υπέρβασης της Γης, συλλέγονται στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών για χιλιάδες οικονομικούς τομείς, όπως η αλιεία, η δασοκομία, οι μεταφορές και η παραγωγή ενέργειας. Οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου είναι ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος παράγοντας υπέρβασης των οικολογικών ορίων. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, ο παγκόσμιος πληθυσμός αναμένεται να αυξηθεί από 7,3 σε 11,2 δισεκατομμύρια μέχρι το τέλος του αιώνα, αυξάνοντας την πίεση στον πλανήτη μας και τους πεπερασμένους πόρους του. Πηγή: http://www.naftempor...mo-stin-istoria Click here to view the είδηση
  19. Υπεγράφη από τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτη Φάμελλο, και δημοσιεύτηκε νωρίτερα σε ΦΕΚ (Β´ 5351) η Υπουργική Απόφαση (ΥΑ) με την οποία θεσμοθετείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα Εθνική Στρατηγική για τα Δάση (ΕΣΔ) με 20ετή χρονικό ορίζοντα (2018-2038). Την κατάρτιση της ΕΣΔ υποστήριξε εξ αρχής η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής και στην εκπόνησή της συμμετείχαν 30μελής ομάδα εργασίας, 250 επιστήμονες και εκπρόσωποι 90 φορέων, συναρμόδια Υπουργεία και Υπηρεσίες του ΥΠΕΝ, φορείς εποπτευόμενοι από το ΥΠΕΝ (όπως είναι οι Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών), ερευνητικά και ακαδημαϊκά ιδρύματα, επιστημονικοί φορείς, παραγωγικοί φορείς, ΓΕΩΤΕΕ, συνδικαλιστικές οργανώσεις, ΜΚΟ, κυνηγετικές οργανώσεις, η δασική βιομηχανία και ορειβατικοί σύλλογοι. Σχέδιο της ΥΑ είχε αναρτηθεί στη διαδικτυακή σελίδα οpengov.gr και η διαβούλευσή του συγκέντρωσε 315 σχόλια, τα οποία ενσωματώθηκαν στην τελική Απόφαση. Η ΕΣΔ έχει 3 οριζόντιους άξονες (διακυβέρνηση δασικού τομέα, απογραφή-παρακολούθηση, έρευνα-καινοτομία) και 4 κάθετους άξονες (οικονομία του δάσους, κλιματική αλλαγή, προστασία δασικών οικοσυστημάτων και βελτιστοποίηση υπηρεσιών οικοσυστήματος, διεθνείς και ευρωπαϊκές πολιτικές). Σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, ο άξονας της προστασίας περιλαμβάνει ειδικό κεφάλαιο για τις δασικές πυρκαγιές με κυρίαρχη τη δημόσια πολιτική πρόληψης. Σε κάθε άξονα περιγράφονται οι γενικοί του στόχοι, οι κατευθύνσεις δράσεων τους, καθώς και οι δείκτες παρακολούθησης υλοποίησής τους. Ακόμη, ορίζονται τα μέσα υλοποίησης και ο τρόπος σύνταξης των Σχεδίων Δράσης. Τα Σχέδια Δράσης θα αναπτυχθούν άμεσα και γι' αυτό νομοθετήθηκε πρόσφατα η δυνατότητα κύρωσης τους. Στην ΕΣΔ υπάρχουν πολλές νέες δράσεις, αλλά και άλλες που ήταν υπό συζήτηση χωρίς να έχουν θεσμοθετηθεί για δεκαετίες, ενώ το πλάνο υλοποίησής τους είναι 20ετές. Ενδεικτικά αναφέρονται: Ανασυγκρότηση κεντρικών και περιφερειακών δομών Δασικής Υπηρεσίας και καθετοποίηση αυτών, η οποία θα στοχεύει στη βελτιστοποίηση της αειφορικής διαχείρισης των υπηρεσιών οικοσυστήματος και των δασικών προϊόντων Ανάπτυξη εθνικού, περιφερειακών και τοπικών οδικών χαρτών για την ενίσχυση του προληπτικού αντιπυρικού σχεδιασμού και την αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών Συστηματική διαχείριση όλων των δασικών οικοσυστημάτων με σκοπό τον περιορισμό των δασικών πυρκαγιών, αλλά και της έντασης αυτών υπό το πρίσμα της αειφορίας και των πολλαπλών υπηρεσιών των δασικών οικοσυστημάτων Ανάπτυξη ανθεκτικών και προσαρμοσμένων οικισμών σε δασικές πυρκαγιές στις περιοχές άμεσης προτεραιότητας μέσα από τη θεσμοθετημένη συνεργασία μεταξύ αρμόδιων δημόσιων υπηρεσιών (πχ. Δασική Υπηρεσία, Γενική Γραμματεία, Πολιτικής Προστασίας, Πυροσβεστική Υπηρεσία, Τοπική Αυτοδιοίκηση Α' και Β' βαθμού) και την εθελοντική συνεργασία μεταξύ δημοσίων υπηρεσιών και πολιτών Δημιουργία μόνιμου και ευέλικτου μηχανισμού εθνικής απογραφής και παρακολούθησης των δασικών οικοσυστημάτων Ενίσχυση της καινοτομίας σε προϊόντα και υπηρεσίες Διαρκής κατάρτιση και ενημέρωση των εργαζομένων που συνδέονται με τα δασικά οικοσυστήματα με στόχο την ενσωμάτωση στη δασική πράξη των αποτελεσμάτων της έρευνας, της καινοτομίας και των διεθνών πρακτικών και πολιτικών Αύξηση της συμβολής του δασικού τομέα στο ΑΕΠ της χώρας Βελτίωση της μεθοδολογίας καταγραφής των παραγομένων προϊόντων και υπηρεσιών του δάσους με έμφαση στην απασχόληση και στον κοινωνικοοικονομικό ρόλο των δασικών οικοσυστημάτων Αναγνώριση της αξίας και ενίσχυση της συμβολής των δασικών οικοσυστημάτων στη βιοοικονομία και στην κυκλική οικονομία Διαχείριση με σκοπό την προσαρμογή των δασικών οικοσυστημάτων στην κλιματική αλλαγή Συμβολή στο μετριασμό της κλιματικής αλλαγής με αύξηση της δέσμευσης και αποθήκευσης του άνθρακα στα δασικά οικοσυστήματα Διαχείριση και αποκατάσταση των δασικών οικοσυστημάτων με σκοπό τη διατήρησή τους και την ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας Διατήρηση, αποκατάσταση και βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών οικοσυστήματος Βελτίωση των νομικών εργαλείων απογραφής και παρακολούθησης (πχ. δασικοί χάρτες στο πλαίσιο του Εθνικού Κτηματολογίου, δασολόγιο, διασύνδεση δασικών διαχειριστικών μελετών) για τη θεσμική θωράκιση των δασικών οικοσυστημάτων Δικτύωση και συνέργειες θεσμικών και μη φορέων που σχετίζονται με τα δασικά οικοσυστήματα για την ενίσχυση της δημόσιας συμμετοχής, την ενίσχυση της αποδοτικότητας και της απλοποίησης των διαδικασιών Συνοχή της εθνικής πολιτικής με τις πολιτικές, στόχους και δεσμεύσεις σε ευρωπαϊκό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο για τα δασικά οικοσυστήματα Ενίσχυση των διεθνών πολιτικών παρεμβάσεων και πρωτοβουλιών της χώρας σε τομείς που σχετίζονται με τα δασικά οικοσυστήματα, όπως της κλιματικής αλλαγής, και ανάληψη πρωτοβουλιών στη χάραξη διεθνούς πολιτικής για τα δασικά οικοσυστήματα, με έμφαση στις περιοχές των Βαλκανίων και της Μεσογείου
  20. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Δασών -21 Μαρτίου- για να γεμίσουμε το μυαλό μας με χιλιάδες πληροφορίες για τα δάση σε μία μόνη ημέρα, γνώσεις που πιθανόν αμέσως θα χαθούν μέσα στη θάλασσα της υπερπληροφόρησης. Πλέον, με όλα όσα ζούμε ως άνθρωποι, παγκόσμια, είτε λόγω πυρκαγιών είτε λόγω πλημμυρών είτε λόγω τυφώνων, είναι απολύτως απαραίτητο να γίνει κατανοητή η ανάγκη της προστασίας και διατήρησης του περιβάλλοντος, εν προκειμένω των δασών, αν θέλουμε οι πόλεις και τα χωριά σε όλη την επικράτεια μιας χώρας να ευημερούν πολυεπίπεδα. Αν ρωτήσουμε ο καθένας τους φίλους μας τι πιστεύουν ότι είναι, αλλά και τι προσφέρει ένα δάσος, είναι σαφές ότι θα υπάρξουν πολλές και διαφορετικές απαντήσεις. Γιατί το δάσος, ανάλογα από το πού ζει κανείς, έχει άλλη απήχηση στο μυαλό και διαφορετικό τρόπο ύπαρξης στην καθημερινότητα του ατόμου. Τώρα που το φθινόπωρο κοντοζυγώνει επί παραδείγματι, στα ορεινά χωριά της χώρας οι κάτοικοι ήδη έχουν κόψει την ξυλεία που τους αντιστοιχεί από τα δάση, ήδη έχουν «σχίσει» τα ξύλα όπως λένε, που θα λειτουργήσουν τους χειμωνιάτικους μήνες ως κύρια πηγή ενέργειας και ζεστασιάς. Για τον άνθρωπο της πόλης, η αναγκαία και απαιτητή διαδικασία για τη ζωή των ανθρώπων στα χωριά αντικαθίσταται από την επίσκεψη σε ένα κατάστημα καυσόξυλων, την πληρωμή και την απαραίτητη αναμονή να του σταλούν τα ξύλα στο σπίτι του, που θα τα κάψει στο τζάκι του -μέχρι πριν από την οικονομική κρίση για ομορφιά, τώρα πια για ζεστασιά. Για τον άνθρωπο της υπαίθρου, τα δάση είναι μια πηγή ζωής, από την οποία εξαρτάται η δική του ζωή -όχι μόνο για τα ξύλα και την τροφή-, για τον άνθρωπο της πόλης αυτή ίσως να είναι και μια πληροφορία αδιάφορη. Το μόνο που μπορεί να τον ενδιαφέρει είναι απλά να μπορεί να τα έχει στην αποθήκη του κι αυτό στο μυαλό του μεταφράζεται σε χρήμα και όχι σε πρωταρχική μορφή ενέργειας. Το δάσος, όμως, είναι ένας πολύπλοκος, ενεργός, πολυσύνθετος, ζωντανός οργανισμός. Υπάρχουν πάρα πολλοί τύποι δασών (αλπικά, τροπικά, υποτροπικά κ.λπ.) ανά τον κόσμο, που στο «σώμα» τους αποτυπώνεται η διαφορετικότητα στο κλίμα, στο υψόμετρο και στον τύπο (σύσταση) του εδάφους κάθε περιοχής. Ο,τι και αν πιστεύει ο καθείς από εμάς για το τι είναι δάσος, σίγουρα τα δάση είναι ένας από τους μεγάλους πάροχους της φύσης -σπόνσορες της ζωής θα το λέγαμε σε επαγγελματική γλώσσα. Γιατί μας παρέχουν επάρκεια τροφής και νερού, γιατί μας παρέχουν από χαρτί έως φάρμακα, μας παρέχουν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, φυσικό δροσισμό, αφού λειτουργούν σαν air conditioning. Ταυτόχρονα, διατηρούν την ποιότητα αέρα που αναπνέουν οι πολίτες των μεγαλουπόλεων, αφού καθαρίζουν την ατμόσφαιρα από τους ρύπους. Τα δάση προστατεύουν και εμπλουτίζουν τη βιοποικιλότητα των τόπων κι αποτελούν ένα εξαιρετικό εργαλείο στη μάχη ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Κι αυτές οι υπηρεσίες είναι μερικές από όσες επιτελούν. Ας δούμε, λοιπόν, δέκα ενδιαφέροντα γεγονότα, όπως συνοπτικά περιγράφονται από τον επίσημο φορέα των Ηνωμένων Εθνών, FAO, που αφορούν τα δάση και τα δέντρα και πιθανότατα να μη γνωρίζουμε: 1. Τα δάση καλύπτουν το ένα τρίτο της έκτασης γης παγκόσμια και στην καρδιά τους φιλοξενούν περισσότερα από τα μισά χερσαία είδη φυτών και ζώων. 2. Το ένα τέταρτο της ποσότητας των σύγχρονων φαρμάκων προέρχεται από φυτά των τροπικών δασών και ανάμεσα σε αυτά προσμετρώνται τα δύο τρίτα όλων των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται κατά του καρκίνου. Αν κανείς θελήσει να μεταφράσει σε οικονομικά μεγέθη τη συμβολή των φαρμακευτικών αυτών φυτών στην υγεία των ανθρώπων, τότε έρχεται αντιμέτωπος με το καταπληκτικό νούμερο των εκατόν οκτώ δισεκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο. 3. Τα δάση προσφέρουν σε αφθονία τροφή υψηλής θρεπτικής αξίας. Καρποί, φρούτα, σπόροι ακόμη και... έντομα (θεωρούνται η πρωτεϊνούχα τροφή του μέλλοντος που θα αντικαταστήσει το κρέας) πλούσια σε πρωτεΐνη και σημαντικά μέταλλα, όπως είναι το ασβέστιο και ο σίδηρος. Αυτά τα φυσικά προϊόντα βοηθούν όχι μόνο τις κοινότητες των ανθρώπων που ζουν σε δάση ή εξαρτώνται άμεσα από αυτά, αλλά και εκατομμύρια άλλους να παραμείνουν υγιείς. 4. Τα δέντρα στα δάση λειτουργούν ως φυσικές δεξαμενές νερού, αναδιανέμοντας το 95% του νερού, που απορροφούν, εκεί όπου είναι περισσότερο αναγκαίο. Αποτρέπουν τη διάβρωση των εδαφών, καθώς συγκρατούν το νερό είτε με το ριζικό τους σύστημα είτε με την υπέργεια βλάστηση και, μέσω φυσικών διαδικασιών, σε σύντομο χρόνο, το επαναπροωθούν πίσω στην ατμόσφαιρα, δημιουργώντας έτσι φυσικό δροσισμό στην περιοχή. 5. Τα δέντρα λειτουργούν σαν ένας τεράστιος απορροφητήρας άνθρακα, αφού τα δάση που υπάρχουν σε όλο τον κόσμο απορροφούν, βάσει εκτιμήσεων, 2,1 γιγατόνους διοξείδιο του άνθρακα τον χρόνο, πράγμα που σημαίνει ότι μας απαλλάσσουν από 2,1 δισεκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα. Για αυτή τους την ικανότητα και μόνο, αποτελούν το κυριότερο όπλο ενάντια στην κλιματική αλλαγή, αφού παίζουν τον ρόλο του ισορροπιστή στον παγκόσμιο κύκλο παραγωγής άνθρακα. 6. Σχεδόν εννιακόσια εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, ασχολούνται ή εμπλέκονται με την παραγωγή ξυλοκάρβουνου ή ξυλάνθρακα. Περίπου 2,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε παγκόσμιο επίπεδο, δηλαδή ένας στους τρεις, χρησιμοποιούν ξύλα για να ετοιμάσουν το γεύμα τους, αναδεικνύοντας έτσι την ενέργεια που προέρχεται από ξύλα στον κυριότερο παράγοντα εξασφάλισης της επισιτιστικής ασφάλειας και διατροφής. Η παραγωγή ενέργειας που προέρχεται από προϊόντα ξυλείας, κατέχει σήμερα το 40% της παγκόσμιας παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας -ποσοστό που αντιστοιχεί στο σύνολο των ποσοστών της ηλιακής, υδροηλεκτρικής και από ανεμογεννήτριες παροχή ενέργειας. Το ποσοστό αναμένεται να εμφανίσει ακόμη μεγαλύτερη άνοδο, καθώς η ζήτηση για βιοενέργεια συνεχώς αυξάνεται. 7. Ο κόσμος μας σήμερα γίνεται αυτόπτης μάρτυρας της απώλειας, ετήσια, 3,3 εκατομμυρίων εκταρίων δασικής γης, απώλεια γης που αντιστοιχεί σε μέγεθος μιας χώρας όπως η Μολδαβία. Παρ' όλη την καταστροφή, περισσότερες από είκοσι αναπτυσσόμενες χώρες καλυτέρευσαν το επίπεδο της επισιτιστικής τους ασφάλειας, καθώς κατάφεραν να διατηρήσουν ανέπαφες ή ακόμα και να αυξήσουν τις δασικές τους εκτάσεις. Μέσω αυτού του γεγονότος, αυτόματα γίνεται αντιληπτό ότι δεν χρειάζεται να κόβουμε τα δέντρα, να αποψιλώνουμε τα δάση και να μετατρέπουμε τη γη από δασική σε αγροτική για να μειώσουμε την πείνα που μαστίζει εκατομμύρια ανθρώπους. Ακριβώς το αντίθετο. Χρειαζόμαστε τα δάση και η διαχείρισή τους πρέπει να γίνεται με βιώσιμο τρόπο, έτσι ώστε να παραμένουν υγιή και να μπορούν να παρέχουν την ποικιλία αγαθών και υπηρεσιών που προσφέρουν. Γιατί τα υγιή δασικά οικοσυστήματα μπορούν να υποστηρίξουν ακόμη και την αγροτική, κτηνοτροφική, αλλά και την αλιευτική δραστηριότητα. 8. Η βιώσιμη διαχείριση των δασών μάς παρέχει την πρωτογενή πρώτη ύλη για το χαρτί, το οποίο είναι ανανεώσιμο και ένα από τα περισσότερο ανακυκλωμένα υλικά στον κόσμο. Περίπου 55% ή αλλιώς 225 εκατομμύρια τόνοι όλων των ειδών ινών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή χαρτιού, στις μέρες μας, προέρχονται από ανακτημένο χαρτί, δηλαδή από χαρτί που έφτασε στην ανακύκλωση και ξαναμπήκε -μετά την επεξεργασία του- στη γραμμή παραγωγής. 9. Το δέντρο Hevea brasiliensis, που φύεται στα τροπικά δάση του Αμαζονίου, είναι μια εξαιρετική πηγή φυσικού καουτσούκ. Κάνοντας μια τομή ακριβείας στον φλοιό του δένδρου, που ονομάζεται «tapping», μπορούμε να συγκομίσουμε το λάτεξ, χωρίς να τραυματίσουμε ανεπανόρθωτα το δέντρο. 10. Κάθε χρόνο στις 21 του Μάρτη, γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Δασών. Το θέμα που αναδείχθηκε το 2017 είχε τίτλο: «Δάση και ενέργεια». Φέτος, δόθηκε έμφαση στο θέμα «Δάση και βιώσιμες πόλεις». Διαβάζοντας κάποιος, έστω και επιγραμματικά, όλες τις υπηρεσίες και αγαθά που προσφέρουν τα δάση στον άνθρωπο, δεν μπορεί παρά να αντιληφθεί για μια ακόμη φορά τον κύκλο, την αλυσίδα της ζωής πάνω στη γη. Καμία ύπαρξη δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τις άλλες υπάρξεις. Είμαστε όλοι αλληλοεξαρτώμενοι, γι’ αυτό άλλωστε χρησιμοποιείται ο όρος «αλυσίδα ζωής». Οπως έλεγαν και οι σοφοί γηραιοί των αυτόχθονων λαών της Β. Αμερικής, με όλα τα έμβια όντα που ζουν πάνω σε αυτή τη γη, τα δίποδα, τα τετράποδα, όσα ζουν στο νερό και όσα πετούνε στον αέρα, όσα έρπουν, με όλα οφείλουμε να έχουμε αρμονική συνύπαρξη, γιατί είμαστε όλοι παιδιά της ίδιας γης, είμαστε ένα. Αλλά και ότι, ως φυλή των ανθρώπων, φέρουμε και την ευθύνη της ύπαρξής τους. Πόσο μάλλον για τη Μητέρα Γη που μας ανατρέφει στον κόρφο της. Info Κατάλληλο για παιδιά αλλά και για ενηλίκους: Forests for kids
  21. To 1975, ο συνταγματικός νομοθέτης ενέταξε στο Σύνταγμα το άρθρο 24, το οποίο εισήγαγε δύο καινοτόμα για την εποχή τους στοιχεία: Πρώτον, αναγνώρισε το δικαίωμα των πολιτών να ζουν σε ένα ποιοτικό περιβάλλον, καθιστώντας έτσι την περιβαλλοντική πολιτική και επισήμως μια δημόσια πολιτική· και δεύτερον, υπήγαγε τον χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό στην αρμοδιότητα του κράτους, αναγορεύοντας έτσι και την πολεοδομική πολιτική σε δημόσια πολιτική. Θα περίμενε κανείς ύστερα από τόσα χρόνια να υπάρχει ένα κώδικας περιβάλλοντος, ένα κώδικας πολεοδομίας, ένας δασικός κώδικας. Ωστόσο, όχι απλώς δεν υπάρχουν, αλλά ούτε καν έχει τεθεί από τις κατά καιρούς αρμόδιες πολιτικές και διοικητικές ηγεσίες ως προτεραιότητα, ως στόχος. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο κοινός νομοθέτης με το άρθρο 3 παρ. 6 (περ. ε) του ν. 998/1979 είχε ορίσει τις περιοχές εκείνες στις οποίες λόγω του οικιστικού χαρακτήρα τους δεν εφαρμόζεται η δασική νομοθεσία – δεν χαρακτηρίζονται δηλαδή δασικές. Στην πορεία των χρόνων που ακολούθησαν ο κατάλογος των περιοχών αυτών διευρυνόταν με αποσπασματικό τρόπο, μεταξύ άλλων και λόγω του ότι η επέκταση των οικισμών ή και διάσπαρτων οικημάτων ελάμβανε χώρα σε περιοχές που είχαν δασικό χαρακτήρα. Τις περιπτώσεις αυτές σήμερα απαριθμεί αναλυτικά το ίδιο άρθρο (περ. ζ, παρ. 6). Χαρακτηριστικότερη όλων, πάντως, είναι η διάταξη του άρθρου 154 παρ. 1 του 4389/2016 (εντάχθηκε στο λεγόμενο τρίτο μνημόνιο), που διεύρυνε ακόμη περισσότερο τον κατάλογο εξαιρώντας από τη δασική νομοθεσία εκτάσεις που οικοδομήθηκαν με την έκδοση σχετικής οικοδομικής άδειας μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 4030/2011. Η βασική λογική εν προκειμένω είναι ότι σε οικισμούς, αλλά και σε εκτάσεις για τις οποίες εκδόθηκε άδεια οικοδομής, δεν έχει λόγο εφαρμογής η δασική νομοθεσία. Το έτος 2010 ψηφίστηκε ο νόμος 3889, ο οποίος έθεσε τις βάσεις για τη δρομολόγηση της διαδικασίας ανάρτησης των δασικών χαρτών, με απώτερο τελικό στόχο την απόκτηση δασολογίου. Βασικό χαρακτηριστικό του νόμου αυτού ήταν ο ρυθμιστικός μαξιμαλισμός. Οπως όριζε στο άρθρο 13, ως υπαγόμενη στη δασική νομοθεσία θεωρείται μια περιοχή αρκεί να εμφανίζεται ως δασική είτε σε αεροφωτογραφία του έτους 1945 είτε σε πρόσφατη αεροφωτογραφία, πολύ πλησιέστερη χρονικά στην κατάρτιση του δασικού χάρτη. Αυτά συμβαίνουν στο επίπεδο της νομοθετικής πραγματικότητας. Από την άλλη πλευρά, στο επίπεδο της πραγματικότητας όπως τη βιώνουμε, οι οικισμοί εξαπλώνονται εντός περιοχών που φέρουν μεν τυπικώς τον χαρακτηρισμό του δασικού (η ακόμη και του αναδασωτέου), αλλά στην πράξη παύουν να είναι. Στο σημείο αυτό ανακύπτει το ερώτημα τι κάνουμε με αυτές τις περιοχές ή τις μεμονωμένες εκτάσεις. Στο πεδίο εφαρμογής ποιας νομοθεσίας αυτές εμπίπτουν; Με απλά λόγια, ποια νομοθεσία θα «πάρει το πάνω χέρι», η πολεοδομική ή η δασική; Εδώ ακριβώς είναι το σημείο που η νομοθεσία αδρανεί: Η πολιτική βούληση δεν είναι σαφής, το νομοθετικό έργο δεν προχωράει, ενώ διαχρονική αμηχανία επικρατεί ως προς την πολιτική και νομική διαχείριση του άρθρου 24 του Συντάγματος, ιδίως μάλιστα από τη χρονική στιγμή που ο ορισμός του δάσους εντάχθηκε στο Σύνταγμα. Η επιστήμη λειτουργεί συχνά, και πρέπει να λειτουργεί, ως έρεισμα του δικαίου, δεν ταυτίζεται όμως γενικευμένα με το δίκαιο. Πρέπει να υπάρξει υπέρβαση αυτή της κατάστασης στασιμότητας. Το κράτος θα πρέπει να αποφασίσει από τη μία τελεσίδικα ποια αυθαίρετα θα κατεδαφίσει, και άρα δεν τίθεται θέμα τακτοποίησης-νομιμοποίησής τους, και από την άλλη ποιους οικισμούς ή εκτάσεις που έχουν δομηθεί θα αποσυνδέσει, και υπό ποιες προϋποθέσεις, από το «πέπλο προστασίας» της δασικής νομοθεσίας, από τη στιγμή που δεν επιλέγει την κατεδάφισή τους. Το «πέπλο προστασίας», άλλωστε, στη συγκεκριμένη περίπτωση εμπίπτει στη θεωρητική σφαίρα, δεν υφίσταται στην πράξη, διότι το έχει παρακάμψει η ίδια η πραγματικότητα, η οποία έχει επιβάλει τη δική της κανονιστικότητα. Η καταστροφή που επήλθε στο Μάτι οφείλει να αποτελέσει το έναυσμα για σαφή οριοθέτηση του δασικού με το πολεοδομικό, και συνακόλουθα για μια καθαρή νομική ματιά, χωρίς ιδεοληπτικές αγκυλώσεις, υπό το φως της «αρχής της πραγματικότητας». Ούτε η δασική νομοθεσία μπορεί να υποσκάπτει τον πολεοδομικό σχεδιασμό, εκεί όπου συνιστά αδήριτη πλέον ανάγκη, ούτε η παράνομη δόμηση, με βάση τις αρχές της ισονομίας και της δικαιοσύνης, μπορεί να γίνεται ανεκτή. Δασικοί οικισμοί, άλλωστε, δεν νοούνται, συνιστούν δυνάμει μια «εύφλεκτη» κατάσταση που εμπεριέχει, όπως αποδείχθηκε, σοβαρότατο κίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή. * Ο κ. Μάριος Χαϊνταρλής είναι δικηγόρος και επίκουρος καθηγητής Δικαίου Πολεοδομίας, Χωροταξίας και Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
  22. Οι αυθαιρετούχοι θα μπορούν να τα διατηρήσουν για 40 έτη εάν έχουν ανεγερθεί πριν το 1975 και για 25 έτη εάν χτίστηκαν μετά. Δεν θα μεταβιβάζονται. Το πρόστιμο θα καταβάλλεται σε 100 δόσεις. Προβλέπεται έκπτωση 33% εάν πρόκειται για πρώτη και μοναδική κατοικία. Aναστολή της κατεδάφισης των δασικών αυθαιρέτων προβλέπει σχέδιο νόμου το οποίο ετέθη σήμερα σε δημόσια διαβούλευση. Ειδικότερα, τα κτίρια και οι συνοδευτικές κατασκευές που έχουν ανεγερθεί σε δάση, δασικές, χορτολιβαδικές και βραχώδεις εκτάσεις πριν την ισχύ του Συντάγματος του 1975 εξαιρούνται για σαράντα έτη της κατεδάφισης και όλων των υπολοίπων διοικητικών κυρώσεων (όπως πρωτόκολλα επιβολής ειδικής αποζημίωσης, πράξεις καταλογισμού κ.ά.), μετά την εξόφληση σχετικού προστίμου. Όσες αυθαίρετες κατασκευές έχουν κατασκευαστεί μετά την 11.6.1975 έως και τις 28.7.2011, εξαιρούνται για 25 έτη. Ο χρόνος κατασκευής πρέπει να αποδεικνύεται με προσκόμιση αεροφωτογραφιών ή από δημόσια έγγραφα (ιδίως της δασικής υπηρεσίας). Οι νέες ρυθμίσεις δεν αφορούν μεμονωμένα δασικά αυθαίρετα, αλλά όσα βρίσκονται εντός οικιστικών πυκνώσεων (δασικές περιοχές με 50 αυθαίρετα στα 25 στρέμματα, 100 αυθαίρετα στα 100 στρέμματα και 200 αυθαίρετα στα 400 στρέμματα). Το συνολικό ύψος του ενιαίου δασικού προστίμου θα υπολογίζεται βάσει ενός αλγορίθμου, ο οποίος περιλαμβάνει σταθερές, αλλά και μεταβλητές, παραμέτρους, οι οποίες αφορούν στο κτίριο (την επιφάνεια, την παλαιότητα κλπ), στον περιβάλλοντα χώρο (π.χ. αξία δασικής γης, τα κόστη της περιβαλλοντικής ζημίας, αναδάσωσης, εκχέρσωσης κλπ.) και στις συνοδεύουσες εγκαταστάσεις του κτιρίου (επεκτάσεις, πισίνες, γκαράζ κλπ). Ειδικά για τις συνοδεύουσες εγκαταστάσεις (μάντρες, πλακόστρωτα, στέγαστρα, θέσεις στάθμευσης, κτιστές ψησταριές, ξυλόφουρνοι κλπ.), το δασικό ενιαίο πρόστιμο υπολογίζεται με βάση το κόστος των εργασιών για την κατασκευή τους. Αν ανέρχεται έως το ποσό των 15.000 ευρώ το πρόστιμο είναι 1.000 ευρώ, από 15.000 ευρώ έως 30.000 ευρώ το πρόστιμο είναι 3.000 ευρώ και στις περιπτώσεις που το κόστος εργασιών υπερβαίνει τις 30.000 ευρώ το πρόστιμο είναι 5.000 ευρώ. Κατά τη συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση των νέων ρυθμίσεων, ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Σωκράτης Φάμελλος, έδωσε ένα παράδειγμα. Για δασικό αυθαίρετο 100 τετραγωνικών μέτρων σε περιοχή με τιμή ζώνης 2.000 ευρώ το πρόστιμο θα ανέρχεται σε : – Σε 19.950 ευρώ για ακίνητο κατασκευής προ του 1975 – Σε 37.500 ευρώ για ακίνητο κατασκευής προ του 2003 – Σε 72.600 ευρώ για ακίνητο κατασκευής προ του 2011 Για τα δασικά αυθαίρετα που θα υπαχθούν στον νέο νόμο θα επιτρέπεται σύνδεση με τα δίκτυα κοινής ωφέλειας και διενέργεια μόνο επισκευαστικών εργασιών με άδεια από υπηρεσία δόμησης. Επίσης, δεν θα μπορούν να μεταβιβάζονται, καθώς με την εξαίρεσή τους από την κατεδάφιση οι αυθαιρετούχοι τους δεν αποκτούν ιδιοκτησιακό δικαίωμα. Για την υπαγωγή στο νόμο θα πρέπει να υποβληθούν τα εξής δικαιολογητικά: αίτηση υπαγωγής έως δύο χρόνια από την έναρξη ισχύος του νόμου, παράβολο 250 ευρώ υπέρ του Δημοσίου, τεχνικές εκθέσεις δασολόγων και μηχανικών, δηλώσεις εντύπου Ε9 και υπεύθυνη δήλωση. Η ολοκλήρωση της υποβολής δικαιολογητικών θα πρέπει να γίνει σε έξι μήνες από την πληρωμή του παραβόλου. Οι δηλώσεις υπαγωγής θα ελέγχονται δειγματοληπτικά σε ποσοστό 30%. Ποιοι δικαιούνται έκπτωσης έως και 50% Το συνολικό ενιαίο πρόστιμο θα μπορεί να καταβάλλεται σε 100 δόσεις, με ελάχιστο ποσό μηνιαίας δόσης τα 100 ευρώ. Ωστόσο, ο αυθαιρετούχος που θα το καταβάλλει εφάπαξ θα έχει έκπτωση 20%. Το πρόστιμο θα μειώνεται κατά 33% εάν το δασικό αυθαίρετο αποτελεί πρώτη και μοναδική κατοικία ή βρίσκεται εντός ιδιωτικών δασών και ιδιωτικών δασικών εκτάσεων. Αν συντρέχουν και οι δύο περιπτώσεις το πρόστιμο θα μειώνεται κατά 50% Ποια θα είναι η διαδικασία Με τη δημοσίευση του νόμου, γίνεται έλεγχος των οικιστικών πυκνώσεων, όπως αυτές δηλώθηκαν από τους δήμους, για να διαπιστωθεί εάν είναι ορθά τα περιγράμματα που υποδείχτηκαν και εάν πληρούνται τα κριτήρια ορισμού των πυκνώσεων. Μετά τον έλεγχο, θα εκδοθεί διαπιστωτική πράξη για τις έγκυρες πυκνώσεις με δεδομένα εκτάσεων, αριθμού, κτιρίων κλπ. Τα στοιχεία θα ελεγχθούν στη συνέχεια από τις Διευθύνσεις Δασών για την ύπαρξη προστατευόμενων περιοχών (Εθνικοί Δρυμοί, υγρότοποι Ραμσάρ, περιοχές Natura κλπ) εντός των πυκνώσεις ώστε αυτές να εξαιρεθούν. Θα ακολουθήσει δεύτερη διαπιστωτική πράξη με τις οριστικές πυκνώσεις (οι οποίες θα αποτυπώνονται στον Δασικό Χάρτη με ιώδες περίγραμμα), οπότε τα αυθαίρετα που βρίσκονται εκεί θα μπορούν να υπαχθούν στον νόμο. Οι πολίτες θα μπορούν να υποβάλλουν αντιρρήσεις ή αίτηση πρόδηλου σφάλματος μετά την ανάρτηση του Δασικού Χάρτη των οικιστικών πυκνώσεων. Στις οικιστικές πυκνώσεις που απορρίπτονται από τον έλεγχο (οριοθετούνται στο Δασικό Χάρτη με κυανό χρώμα) θα εφαρμόζεται η δασική νομοθεσία και στην πλειονότητά τους θα κατεδαφίζονται. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι 25 δήμοι δεν ανταποκρίθηκαν, με συνέπεια οι ιδιοκτήτες δασικών αυθαιρέτων σε πυκνώσεις να βρίσκονται στον αέρα. Συνολικά 115 δήμοι καταχώρισαν όρια πυκνώσεων, τα οποία περιλαμβάνουν έκταση που φτάνει περίπου τα 300.000 στρέμματα.
  23. Στον παρακάνω δικτυακό τόπο αναρτώνται οι Πράξεις χαρακτηρισμού και οι αποφάσεις των Επιτροπών Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων (Ε.Ε.Δ.Α.) σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παράγραφο 2 του άρθρο 42 του ν. 4280/2014, κατά τα ειδικώς οριζόμενα στις παραγράφους 3 και 5 του άρθρου 14 του νόμου 998/1979, όπως ισχύουν σύμφωνα με το άρθρο 34 του νόμου 4280/2014. Δείτε την σελίδα εδώ: http://dp.ypeka.gr/
  24. Οι χορτολιβαδικές εκτάσεις θα μπορούν, χωρίς περιορισμούς, να φιλοξενήσουν πλήθος δραστηριοτήτων. Στην κατάργηση όλων των περιορισμών που ισχύουν για 19,4 εκατομμύρια στρέμματα δημόσιας γης σε όλη τη χώρα πρόκειται να προχωρήσει το υπουργείο Περιβάλλοντος. Με νομοθετική πρόταση, που σύντομα θα δοθεί σε διαβούλευση, το ΥΠΕΚΑ εξαιρεί τις χορτολιβαδικές εκτάσεις από τα όσα ισχύουν για τις δασικές εκτάσεις, ώστε να διευκολυνθεί η επιχειρηματικότητα. Το ερώτημα που ανακύπτει, πέραν της συνταγματικότητας των ρυθμίσεων, είναι με ποιο τρόπο ο αποχαρακτηρισμός των χορτολιβαδικών εκτάσεων θα αποδειχθεί συμφέρων για το Δημόσιο. Στη νομοθετική πρόταση «Δασικά οικοσυστήματα: Ορισμοί, προστασία, επιτρεπτές επεμβάσεις», το υπ. Περιβάλλοντος συνοψίζει όλες τις τροποποιήσεις (ελαστικότερες σε ό,τι αφορά την προστασία του περιβάλλοντος) που έγιναν στη δασική νομοθεσία την τελευταία τριετία, προσθέτοντας δύο βασικές ρυθμίσεις: - Οι χορτολιβαδικές εκτάσεις διαχωρίζονται από το πλαίσιο προστασίας των δασικών εκτάσεων και μετονομάζονται «δημόσιες γαίες», από κοινού με ορισμένες κατηγορίες μη αξιοποιήσιμων εκτάσεων, όπως οι βραχώδεις, βαλτώδεις, αμμώδεις και άλλες. Επιπλέον, παύουν να θεωρούνται προστατευτέες εκτάσεις, δεν μπορούν να κηρυχθούν αναδασωτέες, ενώ μπορούν να φιλοξενήσουν πλήθος βιοτεχνικών/βιομηχανικών χρήσεων, ακόμα και να διατεθούν προς πολεοδόμηση. Αυτό που μένει να διαφανεί είναι κατά πόσο, μέσω της αλλαγής αυτής, θα απεμποληθεί το τεκμήριο υπέρ του Δημοσίου για τις εκτάσεις αυτές, διευκολύνοντας τη διεκδίκηση εκτάσεων από ιδιώτες. Και πώς θα επηρεαστεί από τις αλλαγές η ήδη καθυστερημένη διαδικασία κατάρτισης και κύρωσης δασικών χαρτών (η οποία μάλιστα είναι και μνημονιακή υποχρέωση). - Διευρύνεται ο αριθμός και το είδος των δραστηριοτήτων που επιτρέπεται να λάβουν χώρα σε δάσος ή δασική έκταση. Για παράδειγμα, επιτρέπονται εκπαιδευτήρια, ιεροί ναοί και παντός είδους μονές, χώροι αποθήκευσης και επεξεργασίας στερεών και υγρών αποβλήτων, κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας μεταναστών, πάρκα κεραιών, έργα ΑΠΕ, μονάδες παραγωγής ενέργειας από καύση, εκτροφεία γουνοφόρων, κτηνοτροφικές μονάδες και πλήθος άλλων χρήσεων. Και τουριστικές εγκαταστάσεις, ακόμα και στους πυρήνες εθνικών δρυμών. Κατά τα λοιπά, το υπό προετοιμασία σχέδιο νόμου κινείται στη φιλοσοφία όλων των πρόσφατων ρυθμίσεων του ΥΠΕΚΑ. Για παράδειγμα, από τη μια πλευρά διατάσσει την κατεδάφιση κάθε παράνομου κτίσματος σε δάση και δασικές εκτάσεις (μάλιστα ο καταπατητής οφείλει να αποζημιώσει το κράτος με 1 ευρώ ανά τετραγωνικό και ανά ημέρα διατήρησης του παράνομου κτίσματος). Και από την άλλη πλευρά δίνει τριετή παράταση λειτουργίας και δυνατότητα νομιμοποίησης σε αυθαίρετα εγκατεστημένες σε δάση βιοτεχνικές δραστηριότητες. Επίσης ανοίγει «παράθυρα» για περαιτέρω αποχαρακτηρισμούς - για παράδειγμα, ορίζει ότι επιτρέπεται να εκδοθεί νέα πράξη χαρακτηρισμού για μια έκταση, όταν η μορφή της έχει αλλάξει δραστικά. Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_17/09/2013_533578
  25. Αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων προωθεί το ΥΠΕΚΑ Την οριστικοποίηση του αποχαρακτηρισμού δασών και δασικών εκτάσεων, που έγιναν προ του 1975, συχνά με αποφάσεις επί χούντας, προωθεί με ρύθμιση το υπουργείο Περιβάλλοντος. Η ρύθμιση έχει εφαρμογή σε περιπτώσεις όπως το Πόρτο Καρράς στη Χαλκιδική, ωστόσο το υπουργείο αρνείται κατηγορηματικά τη σύνδεση. Η ρύθμιση έχει συμπεριληφθεί σε σχέδιο νόμου περί Εθνικού Κτηματολογίου, που βρίσκεται στη Βουλή. Οπως αναφέρει, "εκτάσεις που έχουν απολέσει τον δασικό τους χαρακτήρα πριν από τις 11.6.1975 (σ.σ. ημερομηνία έναρξης ισχύος του νέου Συντάγματος) λόγω επεμβάσεων που έλαβαν χώρα με βάση σχετική διοικητική πράξη, η οποία καλύπτεται από το τεκμήριο νομιμότητας, δεν χαρακτηρίζονται δάση και δασικές εκτάσεις και δεν κηρύσσονται αναδασωτέες. Για τις εκτάσεις αυτές, για τις οποίες έχει εκδοθεί νομίμως οικοδομική άδεια, η οποία δεν έχει ανακληθεί ή ακυρωθεί, για την έκδοση νέας άδειας προσθήκης δεν απαιτείται η χορήγηση βεβαίωσης από το δασαρχείο (...)". Η ρύθμιση δείχνει να εξυπηρετεί ιδιαίτερα την περίπτωση του Πόρτο Καρράς, που τα τελευταία χρόνια επιδιώκει να χρησιμοποιήσει δασική έκταση 17.630 στρεμμάτων, η οποία βρίσκεται στα όρια της ιδιοκτησίας της (αποκορύφωση της υπόθεσης ήταν το 2004 η τροπολογία Πάχτα, που οδήγησε τον τότε βουλευτή και σήμερα δήμαρχο Αριστοτέλη εκτός ΠΑΣΟΚ). Το 2010 εκδόθηκε οικοδομική άδεια για την ανέγερση 516 τουριστικών κατοικιών (μέρος των οποίων στην επίμαχη έκταση), η οποία όμως ανακλήθηκε τρεις φορές καθώς δεν είχε προηγηθεί άδεια δασαρχείου και αρχαιολογίας. Μάλιστα, ο τότε νομάρχης Χαλκιδικής (πλέον δήμαρχος Πολυγύρου Χαλκιδικής) είχε στείλει έγγραφο στη Διεύθυνση Δασών Χαλκιδικής, ζητώντας ουσιαστικά όσα προτείνει η σημερινή ρύθμιση του ΥΠΕΚΑ («Κ», 21.11.10). Η "Κ" απευθύνθηκε στο ΥΠΕΚΑ, ζητώντας να τοποθετηθεί επί της επίμαχης τροπολογίας. Συνεργάτες του αναπληρωτή υπουργού κ. Στ. Καλαφάτη απορρίπτουν κατηγορηματικά τη σύνδεση της ρύθμισης με την υπόθεση του Πόρτο Καρράς. Υποστηρίζουν ότι πρόκειται για εφαρμογή της απόφασης 1285/2009 του Συμβουλίου της Επικρατείας και θα έχει εφαρμογή σε ευρύ πεδίο περιπτώσεων, που αδειοδοτήθηκαν ακόμα και προ της δικτατορίας. Ομως, η απόφαση του ΣτΕ αναφέρεται σε περιπτώσεις όπου έχουν δημιουργηθεί τετελεσμένα (λ.χ. ανέγερση κτιρίου) και όχι λ.χ. σε αποψίλωση δάσους, που αναστρέφεται. Σημειώνεται ότι ανάλογη ρύθμιση είχε συμπεριληφθεί στον ν.4061/12 για εκτάσεις που αποψιλώθηκαν για να καλλιεργηθούν. Πηγή: www.kathimerini.gr
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.