Αναζήτηση στην κοινότητα

Η εκπόνηση διεπιστημονικών μελετών για την αποκατάσταση στο Ηρώδειο και συγκεκριμένα στη νότια κλιτύ της Ακρόπολης, αποτέλεσε το αντικείμενο ερευνητικού προγράμματος που ανέθεσε η Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο τον Ιούλιο του 2025. Στόχος του ΥΠΠΟ, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του, είναι η συνολική αποκατάσταση του μνημειακού συνόλου, παράλληλα με την αναβάθμιση των λειτουργικών υποδομών, ώστε να ενταχθούν αρμονικά στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον. Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου, οι εργασίες συντήρησης, αποκατάστασης και αναβάθμισης αναμένεται να διαρκέσουν τουλάχιστον τρία χρόνια από την έναρξή τους, διάστημα κατά το οποίο το μνημείο θα παραμείνει κλειστό για το κοινό. Σήμερα το Ηρώδειο παρουσιάζει σημαντικά δομοστατικά προβλήματα, μεταξύ των οποίων φθορές στην άνω τοξοστοιχία της πρόσοψης, ρηγματώσεις λίθων, τοπικά φαινόμενα ετοιμορροπίας, βιοδιάβρωση από μικροοργανισμούς και αστοχίες παλαιότερων επεμβάσεων. Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη δήλωσε ότι το μνημείο αποτελεί «μείζον πολιτιστικό αγαθό για την πόλη των Αθηνών, μεγάλης ιστορικής σημασίας και υπερτοπικής αξίας», επισημαίνοντας ότι οι επεμβάσεις ακολουθούν τις διεθνείς αρχές προστασίας μνημείων αλλά και τις ανάγκες σύγχρονης λειτουργίας ενός χώρου θεάματος. Όπως σημείωσε, με την ολοκλήρωση των έργων το Ηρώδειο θα είναι θωρακισμένο έναντι φυσικής και ανθρωπογενούς φθοράς, ενώ θα βελτιωθεί η αναγνωσιμότητα και η λειτουργικότητά του για σύγχρονες πολιτιστικές παραγωγές, με αιχμή τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών. Εκτεταμένες επεμβάσεις αποκατάστασης και αναστήλωσης Οι μελέτες που ολοκληρώθηκαν περιλαμβάνουν αρχιτεκτονική μελέτη αναστήλωσης, μελέτη στατικής επάρκειας, δομικής αποκατάστασης, αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις σύγχρονων υποδομών, δομοστατικό σχεδιασμό, μηχανολογικές μελέτες δικτύων και εξειδικευμένη ακουστική μελέτη. Οι επεμβάσεις δομικής αποκατάστασης προβλέπουν αφαίρεση ασύμβατων νεότερων υλικών, στερεώσεις και συγκολλήσεις λίθων, αντικατάσταση φθαρμένων στοιχείων και διορθώσεις παραμορφώσεων. Παράλληλα, θα πραγματοποιηθούν αναστηλωτικές εργασίες όπως ανάκτηση τοίχων, αναστήλωση θόλου και κλιμακοστασίων, αποκατάσταση αρχιτεκτονικών μελών και ανακατασκευή του λογείου και του περιμετρικού τοίχου του. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην αποκάλυψη και ανάδειξη του σκηνικού οικοδομήματος και των ψηφιδωτών δαπέδων του, που σήμερα παραμένουν αθέατα, καθώς και στον έλεγχο της στατικής επάρκειας παλαιότερων αναστηλώσεων της δεκαετίας του 1950. Νέες υποδομές και λειτουργική αναβάθμιση Το έργο περιλαμβάνει επίσης επανασχεδιασμό των ηλεκτρομηχανολογικών δικτύων, διαχείριση ομβρίων υδάτων, αναβάθμιση αποχέτευσης και συστημάτων πυροπροστασίας. Στον περιβάλλοντα χώρο προβλέπεται αναδιοργάνωση της πλατείας και του άλσους, με στόχο την αποσυμφόρηση από βοηθητικές χρήσεις και τη βελτίωση της λειτουργικότητας για το κοινό και τις παραγωγές. Μεταξύ άλλων, σχεδιάζεται η δημιουργία υπερυψωμένου πλατώματος με στεγασμένους χώρους για εκδοτήρια, αναψυκτήριο και τεχνικές εγκαταστάσεις, ανακατασκευή χώρων υγιεινής και νέες λιθοδομές για την υποστήριξη των εκδηλώσεων. Οι παρεμβάσεις χαρακτηρίζονται ως αναστρέψιμες, με διακριτική ένταξη των σύγχρονων στοιχείων στο τοπίο. Σημαντική καινοτομία αποτελεί η εγκατάσταση νέου ημικυκλικού φορέα φωτισμού που θα αντικαταστήσει τα υφιστάμενα ικριώματα, συνδυάζοντας αισθητική εναρμόνιση με λειτουργική οργάνωση του σκηνικού εξοπλισμού. Πρωτοποριακή ακουστική μελέτη Η ακουστική μελέτη εξετάζει την επίδραση του φυσικού και ενισχυμένου ήχου στον νότιο τοίχο του μνημείου. Ελλείψει διεθνώς καθιερωμένων ορίων για την «ηχοστατική» συμπεριφορά ιστορικών χώρων, αναπτύχθηκε ειδική ερευνητική μεθοδολογία για αντικειμενική αξιολόγηση των επιπτώσεων, στοιχείο που θεωρείται σημαντικό για τη μελλοντική διαχείριση εκδηλώσεων. Παράλληλα, προβλέπεται η σύνταξη νέου κανονισμού λειτουργίας του μνημείου από ομάδα επιστημόνων και καλλιτεχνών, ο οποίος θα λάβει θεσμική μορφή, με στόχο τη διασφάλιση υψηλής ποιότητας εκδηλώσεων και τη μέγιστη προστασία του χώρου. View full είδηση

Για 2.000 χρόνια ήταν το υψηλότερο κτήριο της Αθήνας, έφθανε τα 45-56 μέτρα, ωσότου χτίστηκε το «Χίλτον» που το ξεπέρασε. Για την κατασκευή του απαλλοτριώθηκαν τέσσερα οικοδομικά τετράγωνα και για την ξύλινη στέγη του χρειάστηκαν πάνω από 3.000 μεγάλα δέντρα. Ο λόγος, βέβαια, για το Ηρώδειο που ήταν στεγασμένο, σύμφωνα με τον καθηγητή Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής Μανόλη Κορρέ. Είχε τη μεγαλύτερη στέγη αρχαίου θεάτρου, η οποία φαίνεται πως κατέρρευσε από πυρκαγιά γιατί στη νεότερη εποχή, το 1858, βρέθηκε από τον Κυριάκο Πιττάκη, κατά τις ανασκαφές για την αποκάλυψη του μνημείου, ένα παχύ στρώμα στάχτης, όπως επίσης σπασμένα κεραμίδια, ξύλα καμένα και σιδερένια καρφιά μεγάλων διαστάσεων. Η πυρκαγιά συνδέεται με την καταστροφική μανία των Ερούλων το 267 μ.Χ. από την οποία δεν γλίτωσε το Ηρώδειο, όπως επισημαίνει ο Μ. Κορρές στη μελέτη του με τίτλο «Η στέγη του Ηρωδείου και άλλες γιγάντιες γεφυρώσεις», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μέλισσα» και θα προυσιαστεί την ερχόμενη Κυριακή (6.30 μ.μ.) στο Ηρώδειο από τον ίδιο. Την ομιλία του θα προλογίσουν ο πρόεδρος του Μουσείου της Ακρόπολης καθηγητής Δημήτριος Παντερμαλής και ο προϊστάμενος της Α' ΕΠΚΑ Κωνσταντίνος Κίσσας. Ο κ. Κορρές εστιάζει στη στέγη του Ηρωδείου, γιατί η ύπαρξή της αγνοούνταν. Ο έμπειρος μελετητής των μνημείων της Ακρόπολης υποστηρίζει ότι η στέγη του Ηρωδείου «αποτέλεσε παγκόσμιο ρεκόρ μέγιστου ανοίγματος έως και το 19ο αιώνα!». Εχει άνοιγμα 50 μέτρων. «Δύναται μετά πάσης βεβαιότητος να λεχθεί ότι το Ηρώδειο υπήρξε το υψηλότερο κτήριο της χώρας ώς την εποχή της κατασκευής του ξενοδοχείου "Χίλτον", ενώ τη δεύτερη θέση ώς τα μέσα του 20ού αιώνα κατείχαν δύο επίσης ρωμαϊκά κτήρια: το λεγόμενον Οκτάγωνον κι η λεγόμενη Ροτόντα της Θεσσαλονίκης». Συσχετίζει το κατασκευαστικό αυτό θαύμα με την τεχνογνωσία που είχε αποκτηθεί στα ρωμαϊκά χρόνια με τις γέφυρες. Για παράδειγμα αναφέρει τη γέφυρα του Τραϊανού (105 μ.Χ.), έργο του διάσημου Απολλόδωρου από τη Δαμασκό. Το Ηρώδειο έχει το μέγεθος αρχαίου θεάτρου, χωρούσε 6.000 άτομα (σήμερα 5.000 γιατί δεν έχουν αναστηλωθεί οι τελευταίες σειρές). Τα αρχαία ωδεία ήταν πολύ μικρότερα και στεγασμένα. Είχαν τη χαρακτηριστική ημικυκλική μορφή και πολύ υψηλούς τοίχους για τη δημιουργία περιμετρικής ζώνης μεγάλων φωτιστικών ανοιγμάτων. Το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού θεωρείται ακραία περίπτωση, λόγω του μεγέθους του που μοιάζει με τα μεγάλα θέατρα της αρχαιότητας. Χτίστηκε ανάμεσα στο 160-169 μ.Χ. σε έκταση τεσσάρων οικοδομικών τετραγώνων. Πώς κατάφεραν όμως οι τεχνίτες εκείνης της εποχής να κατασκευάσουν μια ενιαία στέγη, χωρίς ενδιάμεσους στύλους, με άνοιγμα τόσο μεγάλο, κάτι που σήμερα θεωρείται μάλλον ανέφικτο; Οι παρατηρήσεις του κ. Κορρέ σε λεπτομέρειες επί του σωζόμενου μνημείου αποδεικνύουν πως ήταν εφικτό. Βέβαια, η κατασκευή της στέγης, που ήταν κωνική, θα πρέπει να διήρκεσε περί τα τρία χρόνια, ενώ ολόκληρο το κτήριο οικοδομήθηκε σε 8 με 9 χρόνια. Η προμήθεια της ξυλείας για τη στέγη (έμβαδού 3 στρεμμάτων) θα πρέπει να υπήρξε μια ξεχωριστή και πολυδάπανη εργολαβία, καθώς χρειάστηκαν 3.000 δέντρα (κέδροι, κυπαρίσσια), βάρους 750-800 τόνων. Αν προστεθεί και το βάρος των κεραμιδιών, που υπολογίζεται σε 180 τόνους, πρόκειται για μια γιγάντια στέγη βάρους 1.000 τόνων. Η τεχνολογία για την κατασκευή αυτού του έργου ήταν ασύλληπτη για τα δεδομένα της εποχής, οπότε πιθανότατα επιστρατεύτηκαν μέθοδοι που χρησιμοποιούνταν για τις γέφυρες, σύμφωνα με το μελετητή. Η στέγη κατασκευάστηκε δύο φορές. Μία στο έδαφος, στο χώρο της Στοάς Ευμένους, που είχε μετατραπεί σε εργοτάξιο και όπου γίνονταν τα τεστ αντοχής της κατασκευής, και άλλη μία φορά πάνω σε ειδικά ικριώματα σε ύψος 30 μ. από το έδαφος, για την τελική τοποθέτησή της. Εσωτερικά, το Ηρώδειο διέθετε απίστευτο πλούτο. «Η ορχήστρα του ήταν στρωμένη με λευκές και μαύρες πλάκες μαρμάρου. Οι τοίχοι κοσμούνταν με πολύχρωμα μάρμαρα. Τα εδώλια ήταν φτιαγμένα από συμπαγές μάρμαρο». Χορηγός του, ο πάμπλουτος Ηρώδης ο Αττικός, ο οποίος το αφιέρωσε στη μνήμη της πρόωρα χαμένης συζύγου του, Ρήγιλλας. Πηγή: http://www.enet.gr/?.../2014&id=450719 Click here to view the είδηση