Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'αρχιτεκτονική'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Εργασίες Μηχανικών
    • Τοπογραφικά-Χωροταξικά
    • Αρχιτεκτονικά
    • Στατικά
    • Μηχανολογικά
    • Ηλεκτρολογικά
    • Περιβαλλοντικά
    • Διάφορα
  • Εργασιακά-Διαδικαστικά
    • Άδειες-Διαδικασίες
    • Αυθαίρετα
    • Οικονομικά-Αμοιβές
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά
    • Εκπαίδευση
    • Ειδικότητες-Συλλογικά Όργανα
  • Εργαλεία
    • Προγράμματα Η/Υ
    • Εξοπλισμός
    • Διαδίκτυο
    • Showroom
  • Γενικά
    • Αγγελίες
    • Κουβέντα
    • Δράσεις-Προτάσεις προς φορείς
    • Michanikos.gr
    • Θέματα Ιδιωτών

Categories

  • 1. Τοπογραφικά-Πολεοδομικά
    • 1.1 Λογισμικό
    • 1.2 Νομοθεσία
    • 1.3 Έντυπα
    • 1.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 1.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 2. Συγκοινωνιακά - Οδοποιίας
    • 2.1 Λογισμικό
    • 2.2 Νομοθεσία
    • 2.3 Έντυπα
    • 2.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 2.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 3. Αρχιτεκτονικά - Σχεδιαστικά
    • 3.1 Λογισμικό
    • 3.2 Νομοθεσία
    • 3.3 Έντυπα
    • 3.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 3.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 4. Στατικά - Εδαφοτεχνικά
    • 4.1 Λογισμικό
    • 4.2 Νομοθεσία
    • 4.3 Έντυπα
    • 4.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 4.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 5. Μηχανολογικά
    • 5.1 Λογισμικό
    • 5.2 Νομοθεσία
    • 5.3 Έντυπα
    • 5.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 5.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 6. Ηλεκτρολογικά
    • 6.1 Λογισμικό
    • 6.2 Νομοθεσία
    • 6.3 Έντυπα
    • 6.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 6.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 7. ΑΠΕ - Φωτοβολταϊκά
    • 7.1 Λογισμικό
    • 7.2 Νομοθεσία
    • 7.3 Έντυπα
    • 7.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 7.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 8. Περιβαλλοντικά
    • 8.1 Λογισμικό
    • 8.2 Νομοθεσία
    • 8.3 Έντυπα
    • 8.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 8.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 9. Υδραυλικά - Λιμενικά
    • 9.1 Λογισμικό
    • 9.2 Νομοθεσία
    • 9.3 Έντυπα
    • 9.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 9.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 10. Διαχείριση Έργων - Εκτιμήσεις - Πραγματογνωμοσύνες
    • 10.1 Λογισμικό
    • 10.2 Νομοθεσία
    • 10.3 Έντυπα
    • 10.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 10.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 11. Δημόσια Έργα - Ασφάλεια και Υγιεινή
    • 11.1 Λογισμικό
    • 11.2 Νομοθεσία
    • 11.3 Έντυπα
    • 11.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 11.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 12. Αμοιβές - Φορολογικά - Άδειες
    • 12.1 Λογισμικό
    • 12.2 Νομοθεσία
    • 12.3 Έντυπα - Αιτήσεις
    • 12.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 13. Αυθαίρετα
    • 13.1 Λογισμικό
    • 13.2 Νομοθεσία
    • 13.3 Έντυπα
    • 13.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 14. Διάφορα

Categories

  • Ειδήσεις
    • Νομοθεσία
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά-Φορολογικά
    • Περιβάλλον
    • Ενέργεια-ΑΠΕ
    • Τεχνολογία
    • Χρηματοδοτήσεις
    • Έργα-Υποδομές
    • Επικαιρότητα
    • Αρθρογραφία
    • Michanikos.gr
    • webTV
    • Sponsored

Categories

  • Εξοπλισμός
  • Software
  • Books
  • Jobs
  • Real Estate
  • Various

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website


Skype


Ενδιαφέροντα


Τοποθεσία


Birthday

Between and
  1. Η πρόταση με τίτλο «Η Λεωφόρος της Κοινωνίας των Εθνών - Ο Γνωστός Άξονας της Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη», «BOULEVARD DE LA SOCIÉTÉ DES NATIONS - THE WELL-KNOWN ARISTOTLE AXIS IN THESSALONIKI» της ομάδας διδασκόντων του Τμήματος Αρχιτεκτόνων της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, που αποτελείται από τους Νίκο Καλογήρου, Μαρία Δούση, Δημήτρη Θωμόπουλο, Δημήτρη Κονταξάκη, Σοφοκλή Κωτσόπουλο και Θεμιστοκλή Χατζηγιαννόπουλο, επιλέχθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη 17η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας 2021. Η ελληνική συμμετοχή επιχειρεί να δώσει μία απάντηση στο κεντρικό θέμα της έκθεσης «How will we live together?» (Πώς θα ζήσουμε μαζί;), το οποίο πραγματεύεται τη διερεύνηση ενός νέου χωρικού κοινωνικού συμβολαίου, αναγκαίου σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών ανισοτήτων, παρουσιάζοντας την αρχιτεκτονική και πολεοδομική διαδρομή του άξονα της οδού Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για μια μεγάλη δράση αστικού εκσυγχρονισμού, που σχεδιάστηκε από τον Γάλλο αρχιτέκτονα-πολεοδόμο Ερνέστ Εμπράρ, πριν από 100 χρόνια, ως ένα πολυπολιτισμικό σταυροδρόμι. Σημειώνεται ότι λειτουργούν ταυτόχρονα δύο παράλληλα τμήματα της έκθεσης, ένα στο ελληνικό περίπτερο της Βενετίας και ένα in situ στο Μπέη Χαμάμ στην περιοχή της Αριστοτέλους. Η έκθεση στο ελληνικό περίπτερο της Βενετίας επικεντρώνεται στη σημερινή λειτουργία του άξονα της Αριστοτέλους, επιχειρώντας να αναδείξει τη χωρική συνύπαρξη κατοίκων, επισκεπτών, μεταναστών και προσφύγων. Ο προβληματισμός για το παρόν και τη μελλοντική ανάπλαση της πόλης συμπυκνώνεται στον εμβληματικό εγκάρσιο άξονα της σύγχρονης Θεσσαλονίκης. Τα επιμέρους θέματα παρουσιάζονται με τη μορφή κολάζ σε επιφάνειες αναρτημένων τευχιδίων-“pixels” που οι επισκέπτες μπορούν να αποσπάσουν ως αναμνηστικά και να τα πάρουν κατ΄οίκον-“take away”. Στον χώρο της αίθουσας έχουν επίσης συγκεντρωθεί προτάσεις σε «βαλίτσες» που προέκυψαν από εργαστήρια που υλοποιήθηκαν από προσκεκλημένους διδάσκοντες και φοιτητές σε συνεργασία με τις περισσότερες αρχιτεκτονικές σχολές της χώρας. Η έκθεση στο Μπέη Χαμάμ της Θεσσαλονίκης, η οποία θα εγκαινιασθεί επίσημα μέσα στον Ιούνιο του 2021, παρουσιάζει αναλυτικά τα αποτελέσματα της έρευνας που έγινε στο ΑΠΘ με τη συμμετοχή επιλεγμένων φοιτητών από την Ελλάδα, όπου κατασκευάστηκαν προπλάσματα των αρχικών μορφών των οικοδομημάτων του άξονα της Αριστοτέλους, του Δημαρχείου, καθώς και αναλυτικοί γεωγραφικοί χάρτες αποτύπωσης και διερεύνησης του αστικού χώρου. Η διαρκής μητροπολιτική λειτουργία αυτού του δημόσιου χώρου έχει κεντρική θέση στο παλίμψηστο της νεότερης Θεσσαλονίκης. Οι διάτρητες πινακίδες των εκθεμάτων εντάσσονται στον μοναδικό χώρο του μνημείου, ενώ μια μακέτα μήκους 5,5 μ. αναπαριστά το αρχικό όραμα του Εμπράρ. Για την υλοποίηση υπήρξε πολύτιμη η συνεργασία του ΑΠΘ, της ΔΕΘ, της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης, του Δήμου Θεσσαλονίκης και ιδιαίτερα του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκειά της προτείνονται δράσεις και εκδηλώσεις που θα ενταθούν το φθινόπωρο, εφόσον οι συνθήκες το επιτρέψουν. Επίσης, στο πλαίσιο της έκθεσης, θα κυκλοφορήσει κατάλογος στα ελληνικά και αγγλικά, καθώς και σχετικό βιβλίο με τίτλο «Το Παλίμψηστο της Αριστοτέλους: βυζαντινά οράματα και εκλεκτικός τοπικισμός». Ο Γενικός Γραμματέας Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος ως Εθνικός Επίτροπος για τη 17η Biennale αρχιτεκτονικής, Ευθύμιος Μπακογιάννης, δήλωσε: «Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, για μια ακόμη χρονιά, με υπευθυνότητα και υπερηφάνεια στηρίζει την ελληνική συμμετοχή στην Biennale αρχιτεκτονικής της Βενετίας. Ευχαριστούμε όλους όσοι εργάστηκαν και συνέβαλαν για την επιτυχία της ελληνικής συμμετοχής. Είμαστε σίγουροι ότι το ελληνικό περίπτερο θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες και θα δικαιώσει τον μελετητικό και καλλιτεχνικό κόσμο, αναδεικνύοντας την δυναμική του. Η έκθεση αποτελεί σπουδαία ευκαιρία προβολής της χώρας και του παραγόμενου αρχιτεκτονικού και αστικού σχεδιασμού από τους Έλληνες δημιουργούς». Φωτογραφικό υλικό σε αυτή τη διεύθυνση: https://we.tl/t-Iqweh0CYJG
  2. Η πρόταση με τίτλο «Η Λεωφόρος της Κοινωνίας των Εθνών - Ο Γνωστός Άξονας της Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη», «BOULEVARD DE LA SOCIÉTÉ DES NATIONS - THE WELL-KNOWN ARISTOTLE AXIS IN THESSALONIKI» της ομάδας διδασκόντων του Τμήματος Αρχιτεκτόνων της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, που αποτελείται από τους Νίκο Καλογήρου, Μαρία Δούση, Δημήτρη Θωμόπουλο, Δημήτρη Κονταξάκη, Σοφοκλή Κωτσόπουλο και Θεμιστοκλή Χατζηγιαννόπουλο, επιλέχθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη 17η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας 2021. Η ελληνική συμμετοχή επιχειρεί να δώσει μία απάντηση στο κεντρικό θέμα της έκθεσης «How will we live together?» (Πώς θα ζήσουμε μαζί;), το οποίο πραγματεύεται τη διερεύνηση ενός νέου χωρικού κοινωνικού συμβολαίου, αναγκαίου σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών ανισοτήτων, παρουσιάζοντας την αρχιτεκτονική και πολεοδομική διαδρομή του άξονα της οδού Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για μια μεγάλη δράση αστικού εκσυγχρονισμού, που σχεδιάστηκε από τον Γάλλο αρχιτέκτονα-πολεοδόμο Ερνέστ Εμπράρ, πριν από 100 χρόνια, ως ένα πολυπολιτισμικό σταυροδρόμι. Σημειώνεται ότι λειτουργούν ταυτόχρονα δύο παράλληλα τμήματα της έκθεσης, ένα στο ελληνικό περίπτερο της Βενετίας και ένα in situ στο Μπέη Χαμάμ στην περιοχή της Αριστοτέλους. Η έκθεση στο ελληνικό περίπτερο της Βενετίας επικεντρώνεται στη σημερινή λειτουργία του άξονα της Αριστοτέλους, επιχειρώντας να αναδείξει τη χωρική συνύπαρξη κατοίκων, επισκεπτών, μεταναστών και προσφύγων. Ο προβληματισμός για το παρόν και τη μελλοντική ανάπλαση της πόλης συμπυκνώνεται στον εμβληματικό εγκάρσιο άξονα της σύγχρονης Θεσσαλονίκης. Τα επιμέρους θέματα παρουσιάζονται με τη μορφή κολάζ σε επιφάνειες αναρτημένων τευχιδίων-“pixels” που οι επισκέπτες μπορούν να αποσπάσουν ως αναμνηστικά και να τα πάρουν κατ΄οίκον-“take away”. Στον χώρο της αίθουσας έχουν επίσης συγκεντρωθεί προτάσεις σε «βαλίτσες» που προέκυψαν από εργαστήρια που υλοποιήθηκαν από προσκεκλημένους διδάσκοντες και φοιτητές σε συνεργασία με τις περισσότερες αρχιτεκτονικές σχολές της χώρας. Η έκθεση στο Μπέη Χαμάμ της Θεσσαλονίκης, η οποία θα εγκαινιασθεί επίσημα μέσα στον Ιούνιο του 2021, παρουσιάζει αναλυτικά τα αποτελέσματα της έρευνας που έγινε στο ΑΠΘ με τη συμμετοχή επιλεγμένων φοιτητών από την Ελλάδα, όπου κατασκευάστηκαν προπλάσματα των αρχικών μορφών των οικοδομημάτων του άξονα της Αριστοτέλους, του Δημαρχείου, καθώς και αναλυτικοί γεωγραφικοί χάρτες αποτύπωσης και διερεύνησης του αστικού χώρου. Η διαρκής μητροπολιτική λειτουργία αυτού του δημόσιου χώρου έχει κεντρική θέση στο παλίμψηστο της νεότερης Θεσσαλονίκης. Οι διάτρητες πινακίδες των εκθεμάτων εντάσσονται στον μοναδικό χώρο του μνημείου, ενώ μια μακέτα μήκους 5,5 μ. αναπαριστά το αρχικό όραμα του Εμπράρ. Για την υλοποίηση υπήρξε πολύτιμη η συνεργασία του ΑΠΘ, της ΔΕΘ, της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης, του Δήμου Θεσσαλονίκης και ιδιαίτερα του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκειά της προτείνονται δράσεις και εκδηλώσεις που θα ενταθούν το φθινόπωρο, εφόσον οι συνθήκες το επιτρέψουν. Επίσης, στο πλαίσιο της έκθεσης, θα κυκλοφορήσει κατάλογος στα ελληνικά και αγγλικά, καθώς και σχετικό βιβλίο με τίτλο «Το Παλίμψηστο της Αριστοτέλους: βυζαντινά οράματα και εκλεκτικός τοπικισμός». Ο Γενικός Γραμματέας Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος ως Εθνικός Επίτροπος για τη 17η Biennale αρχιτεκτονικής, Ευθύμιος Μπακογιάννης, δήλωσε: «Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, για μια ακόμη χρονιά, με υπευθυνότητα και υπερηφάνεια στηρίζει την ελληνική συμμετοχή στην Biennale αρχιτεκτονικής της Βενετίας. Ευχαριστούμε όλους όσοι εργάστηκαν και συνέβαλαν για την επιτυχία της ελληνικής συμμετοχής. Είμαστε σίγουροι ότι το ελληνικό περίπτερο θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες και θα δικαιώσει τον μελετητικό και καλλιτεχνικό κόσμο, αναδεικνύοντας την δυναμική του. Η έκθεση αποτελεί σπουδαία ευκαιρία προβολής της χώρας και του παραγόμενου αρχιτεκτονικού και αστικού σχεδιασμού από τους Έλληνες δημιουργούς». Φωτογραφικό υλικό σε αυτή τη διεύθυνση: https://we.tl/t-Iqweh0CYJG View full είδηση
  3. Συνάδελφοι επειδή στην περιοχή που δουλεύω θα με τρελάνουν, θέλω να με ενημερώσετε για το τι συμβαίνει στο θέμα αυτό και σε άλλες περιοχες. Στο νομό μας η τελευταία ΕΠΑΕ έγινε αρχές Οκτωβρίου καθώς δεν είχε συγκροτηθεί από την περιφέρεια το συμβούλιο αρχιτεκτονικής. Στις 6/10/2012 έστειλε ένα "χαρτί" ο ΣΑΔΑΣ και έλεγε ότι παρανόμως (λογω ν.4030) λειτουργούσε η ΕΠΑΕ και αυτοί άλλο που δεν θελαν από τότε δεν ξανάκαναν ΕΠΑΕ και περιμένουν αν και ποτέ θα συγκροτηθούν τα Σ.Α.
  4. Είμαι πρωτοετής στη σχολή Χημικών Μηχανικών και σκέφτομαι να κάνω 10 τοις εκατό σε δύο πιθανές σχολές (Πολιτικών ή Αρχιτεκτόνων). Γίνεται να κάνω 10 τοις εκατό για την Αρχιτεκτονική χωρίς να έχω δώσει στις πανελ σχέδιο? (δίνοντας για παράδειγμα μόνο το σχέδιο?). Αν όχι με 10 τοις εκατό υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος? Αν γνωρίζει κάποιος παρακαλώ να με βοηθήσει γιατί δεν έχω βρει πουθενά απαντήσεις σχετικά με αυτό το ζήτημα😔
  5. Στους γάλλους αρχιτέκτονες Anne Lacaton και Jean-Philippe Vassal, απονεμήθηκε το βραβείο Pritzker Architecture του 2021 η ύψιστη τιμή για το αρχιτεκτονικό έργο παγκοσμίως αναγνωρίζοντας το έργο τους σε πολυάριθμα προγράμματα κοινωνικής στέγασης. Ιδρυτές του στουντιο Lacaton & Vassal έγιναν γνωστοί για την χαρακτηριστική τους προσέγγιση που απαντά στις κλιματολογικές και κοινωνικές προκλήσεις της εποχής μας. Επαδιατύπωσαν την έννοια της αειφορίας, πιστεύοντας ακράδαντα στην αρχή “ποτέ μην κατεδαφίζεις, εκμεταλλεύσου την ευκαιρία να αναβαθμίσεις και να μεταμορφώσεις, διατηρώντας σε ένα κτήριο ότι μπορεί να διατηρηθεί”. Οι χαμηλού κόστους προτάσεις τους επέκτειναν την επιφάνεια ενός κτηρίου με εξωτερικούς χώρους διαβίωσης όπου ενσωμάτωσαν τις τεχνολογίες του θερμοκηπίου δημιουργώντας χειμερινούς κήπους στα μπαλκόνια. Η σημαντικότερη παρέμβαση τους ήταν στις εργατικές κατοικίες στο La Tour Bois le Prêtre το 2011 (Παρίσι, Γαλλία) ένα σύμπλεγμα από εννενήντα έξι 17ώροφα κτήρια που αρχικά χτίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Αντιδρώντας στα πολεοδομικά σχέδια που προέβλεπαν την κατεδάφιση των κατοικιών, πρότειναν να αφαιρεθεί η αρχική πρόσοψη από μπετόν και μεγάλωσαν την κάλυψη των κτηρίων προσθέτοντας σε κάθε μοναδα βιοκλιματικά μπαλκόνια. Η ιδέα αυτή εφαρμόστηκε στην συνέχεια σε πολλές εργατικές πολυκατοικίες στην Γαλλία αλλά και το εξωτερικό. Το Βραβείο Πρίτσκερ είναι διεθνές αρχιτεκτονικό βραβείο, το οποίο απονέμεται ετησίως σε εν ζωή αρχιτέκτονες από το Ίδρυμα Hyatt και θεωρείται το κορυφαίο στον κόσμο για την τέχνη αυτή. Καθιερώθηκε το 1979 από τον Τζέι Α. Πρίτσκερ και τη σύζυγό του Σίντι. Χρηματοδοτείται από την οικογένεια Πρίτσκερ, των οποίων τo όνομά είναι συνώνυμο με την αλυσίδα ξενοδοχείων Hyatt. Ο νικητής λαμβάνει το ποσό των 100.000 δολαρίων ΗΠΑ. Το βραβείο θεωρείται ως το Νόμπελ της Αρχιτεκτονικής.
  6. Στους γάλλους αρχιτέκτονες Anne Lacaton και Jean-Philippe Vassal, απονεμήθηκε το βραβείο Pritzker Architecture του 2021 η ύψιστη τιμή για το αρχιτεκτονικό έργο παγκοσμίως αναγνωρίζοντας το έργο τους σε πολυάριθμα προγράμματα κοινωνικής στέγασης. Ιδρυτές του στουντιο Lacaton & Vassal έγιναν γνωστοί για την χαρακτηριστική τους προσέγγιση που απαντά στις κλιματολογικές και κοινωνικές προκλήσεις της εποχής μας. Επαδιατύπωσαν την έννοια της αειφορίας, πιστεύοντας ακράδαντα στην αρχή “ποτέ μην κατεδαφίζεις, εκμεταλλεύσου την ευκαιρία να αναβαθμίσεις και να μεταμορφώσεις, διατηρώντας σε ένα κτήριο ότι μπορεί να διατηρηθεί”. Οι χαμηλού κόστους προτάσεις τους επέκτειναν την επιφάνεια ενός κτηρίου με εξωτερικούς χώρους διαβίωσης όπου ενσωμάτωσαν τις τεχνολογίες του θερμοκηπίου δημιουργώντας χειμερινούς κήπους στα μπαλκόνια. Η σημαντικότερη παρέμβαση τους ήταν στις εργατικές κατοικίες στο La Tour Bois le Prêtre το 2011 (Παρίσι, Γαλλία) ένα σύμπλεγμα από εννενήντα έξι 17ώροφα κτήρια που αρχικά χτίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Αντιδρώντας στα πολεοδομικά σχέδια που προέβλεπαν την κατεδάφιση των κατοικιών, πρότειναν να αφαιρεθεί η αρχική πρόσοψη από μπετόν και μεγάλωσαν την κάλυψη των κτηρίων προσθέτοντας σε κάθε μοναδα βιοκλιματικά μπαλκόνια. Η ιδέα αυτή εφαρμόστηκε στην συνέχεια σε πολλές εργατικές πολυκατοικίες στην Γαλλία αλλά και το εξωτερικό. Το Βραβείο Πρίτσκερ είναι διεθνές αρχιτεκτονικό βραβείο, το οποίο απονέμεται ετησίως σε εν ζωή αρχιτέκτονες από το Ίδρυμα Hyatt και θεωρείται το κορυφαίο στον κόσμο για την τέχνη αυτή. Καθιερώθηκε το 1979 από τον Τζέι Α. Πρίτσκερ και τη σύζυγό του Σίντι. Χρηματοδοτείται από την οικογένεια Πρίτσκερ, των οποίων τo όνομά είναι συνώνυμο με την αλυσίδα ξενοδοχείων Hyatt. Ο νικητής λαμβάνει το ποσό των 100.000 δολαρίων ΗΠΑ. Το βραβείο θεωρείται ως το Νόμπελ της Αρχιτεκτονικής. View full είδηση
  7. Το Τορόντο είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Οντάριο στον Καναδά. Έχει πληθυσμό περίπου 2.700.000 κατοίκων εκ των οποίων ένα σημαντικό ποσοστό ανήκει στην ελληνική κοινότητα. Η πόλη αυτή δεν αποτελεί μόνο μεγάλο αστικό κέντρο αλλά και οικονομική υπερδύναμη στην Βόρεια Αμερική. Όλοι έχουμε δει τις εικόνες με τα επιβλητικά κτίρια που μαρτυρούν πλούτο και πρόοδο. Σίγουρα λίγες μέρες διακοπών εκεί δεν είναι αρκετές για να τα θαυμάσει κανείς όλα, πάμε λοιπόν να δούμε ορισμένα αρχιτεκτονικά αξιοθέατα που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να λείπουν από τη λίστα κανενός επισκέπτη. Πηγή εικόνας: Google images Canadian National Tower (CN Tower) Ο CN Tower είναι ίσως το πρώτο πράγμα που προσέχει κανείς κοιτώντας την πόλη του Τορόντο. Ο εντυπωσιακός αυτός πύργος ήταν το ψηλότερο κτίριο του κόσμου για 34 χρόνια πριν το Burj Khalifa στο Ντουμπάι. Κατασκευάστηκε το 1976 και έχει ύψος 553 μέτρα, γεγονός που τον κάνει ορατό από κάθε σημείο του Τορόντο. Περισσότεροι από 2 εκατομμύρια τουρίστες τον επισκέπτονται κάθε χρόνο και η αμερικανική κοινότητα πολιτικών μηχανικών το συμπεριέλαβε στα 7 θαύματα του σύγχρονου κόσμου. Πηγή εικόνας: Google images Royal Ontario Museum Το Royal Ontario Museum χτίστηκε πριν έναν αιώνα και είναι το μεγαλύτερο μουσείο του Καναδά. Προσελκύει 1 εκατομμύριο επισκέπτες ετησίως μιας και συγκαταλέγεται στα κορυφαία μουσεία πολιτισμού και φυσικής ιστορίας παγκοσμίως. Εντός του κτιρίου θα βρει κανείς πάνω από 40 γκαλερί και 6 εκατομμύρια αντικείμενα. Συνεπώς μια μέση επίσκεψη διαρκεί τουλάχιστον 4 ώρες. Το 2007 άνοιξε και η επέκταση του μουσείου, σχεδιασμένη από τον Daniel Libeskind. Κόστισε εκατομμύρια δολαρίων και αποτελείται κυρίως από γυαλί και αλουμίνιο. Σήμερα μπορεί κανείς να το θαυμάσει ως μίγμα αρχιτεκτονικών δύο διαφορετικών αιώνων. Πηγή εικόνας: Google images Aga Khan Museum Το Aga Khan Museum είναι ένα μουσείο στο Τορόντο σχεδιασμένο από τους Fumihiko Maki, Vladimir Djurovic, και Charles Correa. Παρουσιάζει περισσότερα από 1.000 αντικείμενα με θέμα την μουσουλμανική κουλτούρα, την Ιρανική και την ισλαμική τέχνη. Αρχιτεκτονικά το κτίριο είναι πραγματικά συναρπαστικό. Οι επιφάνειες του λευκού βραζιλιάνικου γρανίτη κάνουν παιχνίδια με το φως του ηλίου και δημιουργείται μια εντυπωσιακή ατμόσφαιρα εξωτερικά. Μέσα ο επισκέπτης θα βρει τάξεις, γκαλερί, εκθεσιακούς χώρους, εστιατόριο και βιβλιοθήκη. Πηγή εικόνα: Google images The Opera House Το Opera House ήταν ένα από τα πρώτα αρχιτεκτονήματα με σκοπό την ψυχαγωγία στο Τορόντο. Όταν άνοιξε, το 1909, λεγόταν La Plaza Theatre. Παρόλο που μετράει πάνω από έναν αιώνα ζωής εξακολουθεί να είναι σημαντικό κέντρο της πόλης. Εκεί φιλοξενούνται παραστάσεις κωμωδίας, ταινίες, τηλεοπτικές και εμπορικές παραγωγές αλλά και φιλανθρωπικές πράξεις. Τα τελευταία χρόνια στο συγκεκριμένο χώρο έχουν πραγματοποιηθεί συναυλίες πασίγνωστων καλλιτεχνών όπως η Rihanna και ο Eminem. Πηγή εικόνας: Google images Rogers Centre Το Rodgers Centre, ή όπως λεγόταν μέχρι το 2005 SkyDome, είναι ένα γιγαντιαίο αθλητικό στάδιο στην πόλη του Τορόντο. Εκεί λαμβάνουν χώρα αγώνες μπέιζμπολ, μπάσκετ, ποδοσφαίρου κ.α. Το μέγεθος του το κάνει κατάλληλο και για άλλες δραστηριότητες όπως συναυλίες, καρναβάλια και άλλα shows. Το στάδιο αυτό είναι το πρώτο στον κόσμο που έχει πλήρως λειτουργική ανασυρόμενη στέγη. Αποτελεί έδρα των Toronto Blue Jays από το 1989 και περιλαμβάνει ξενοδοχείο με 70 δωμάτια που κοιτούν τον αγωνιστικό χώρο. Σίγουρα ένα υπερατλαντικό ταξίδι δεν είναι εύκολη υπόθεση, όμως ένας τέτοιος προορισμός πάντα ανταμείβει τον ταξιδιώτη. Η τεχνολογική και οικονομική πρόοδος έχει ανοίξει το δρόμο στον πειραματισμό πάνω στην αρχιτεκτονική και τα αποτελέσματα στο Τορόντο είναι προφανή.
  8. Το Τορόντο είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Οντάριο στον Καναδά. Έχει πληθυσμό περίπου 2.700.000 κατοίκων εκ των οποίων ένα σημαντικό ποσοστό ανήκει στην ελληνική κοινότητα. Η πόλη αυτή δεν αποτελεί μόνο μεγάλο αστικό κέντρο αλλά και οικονομική υπερδύναμη στην Βόρεια Αμερική. Όλοι έχουμε δει τις εικόνες με τα επιβλητικά κτίρια που μαρτυρούν πλούτο και πρόοδο. Σίγουρα λίγες μέρες διακοπών εκεί δεν είναι αρκετές για να τα θαυμάσει κανείς όλα, πάμε λοιπόν να δούμε ορισμένα αρχιτεκτονικά αξιοθέατα που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να λείπουν από τη λίστα κανενός επισκέπτη. Πηγή εικόνας: Google images Canadian National Tower (CN Tower) Ο CN Tower είναι ίσως το πρώτο πράγμα που προσέχει κανείς κοιτώντας την πόλη του Τορόντο. Ο εντυπωσιακός αυτός πύργος ήταν το ψηλότερο κτίριο του κόσμου για 34 χρόνια πριν το Burj Khalifa στο Ντουμπάι. Κατασκευάστηκε το 1976 και έχει ύψος 553 μέτρα, γεγονός που τον κάνει ορατό από κάθε σημείο του Τορόντο. Περισσότεροι από 2 εκατομμύρια τουρίστες τον επισκέπτονται κάθε χρόνο και η αμερικανική κοινότητα πολιτικών μηχανικών το συμπεριέλαβε στα 7 θαύματα του σύγχρονου κόσμου. Πηγή εικόνας: Google images Royal Ontario Museum Το Royal Ontario Museum χτίστηκε πριν έναν αιώνα και είναι το μεγαλύτερο μουσείο του Καναδά. Προσελκύει 1 εκατομμύριο επισκέπτες ετησίως μιας και συγκαταλέγεται στα κορυφαία μουσεία πολιτισμού και φυσικής ιστορίας παγκοσμίως. Εντός του κτιρίου θα βρει κανείς πάνω από 40 γκαλερί και 6 εκατομμύρια αντικείμενα. Συνεπώς μια μέση επίσκεψη διαρκεί τουλάχιστον 4 ώρες. Το 2007 άνοιξε και η επέκταση του μουσείου, σχεδιασμένη από τον Daniel Libeskind. Κόστισε εκατομμύρια δολαρίων και αποτελείται κυρίως από γυαλί και αλουμίνιο. Σήμερα μπορεί κανείς να το θαυμάσει ως μίγμα αρχιτεκτονικών δύο διαφορετικών αιώνων. Πηγή εικόνας: Google images Aga Khan Museum Το Aga Khan Museum είναι ένα μουσείο στο Τορόντο σχεδιασμένο από τους Fumihiko Maki, Vladimir Djurovic, και Charles Correa. Παρουσιάζει περισσότερα από 1.000 αντικείμενα με θέμα την μουσουλμανική κουλτούρα, την Ιρανική και την ισλαμική τέχνη. Αρχιτεκτονικά το κτίριο είναι πραγματικά συναρπαστικό. Οι επιφάνειες του λευκού βραζιλιάνικου γρανίτη κάνουν παιχνίδια με το φως του ηλίου και δημιουργείται μια εντυπωσιακή ατμόσφαιρα εξωτερικά. Μέσα ο επισκέπτης θα βρει τάξεις, γκαλερί, εκθεσιακούς χώρους, εστιατόριο και βιβλιοθήκη. Πηγή εικόνα: Google images The Opera House Το Opera House ήταν ένα από τα πρώτα αρχιτεκτονήματα με σκοπό την ψυχαγωγία στο Τορόντο. Όταν άνοιξε, το 1909, λεγόταν La Plaza Theatre. Παρόλο που μετράει πάνω από έναν αιώνα ζωής εξακολουθεί να είναι σημαντικό κέντρο της πόλης. Εκεί φιλοξενούνται παραστάσεις κωμωδίας, ταινίες, τηλεοπτικές και εμπορικές παραγωγές αλλά και φιλανθρωπικές πράξεις. Τα τελευταία χρόνια στο συγκεκριμένο χώρο έχουν πραγματοποιηθεί συναυλίες πασίγνωστων καλλιτεχνών όπως η Rihanna και ο Eminem. Πηγή εικόνας: Google images Rogers Centre Το Rodgers Centre, ή όπως λεγόταν μέχρι το 2005 SkyDome, είναι ένα γιγαντιαίο αθλητικό στάδιο στην πόλη του Τορόντο. Εκεί λαμβάνουν χώρα αγώνες μπέιζμπολ, μπάσκετ, ποδοσφαίρου κ.α. Το μέγεθος του το κάνει κατάλληλο και για άλλες δραστηριότητες όπως συναυλίες, καρναβάλια και άλλα shows. Το στάδιο αυτό είναι το πρώτο στον κόσμο που έχει πλήρως λειτουργική ανασυρόμενη στέγη. Αποτελεί έδρα των Toronto Blue Jays από το 1989 και περιλαμβάνει ξενοδοχείο με 70 δωμάτια που κοιτούν τον αγωνιστικό χώρο. Σίγουρα ένα υπερατλαντικό ταξίδι δεν είναι εύκολη υπόθεση, όμως ένας τέτοιος προορισμός πάντα ανταμείβει τον ταξιδιώτη. Η τεχνολογική και οικονομική πρόοδος έχει ανοίξει το δρόμο στον πειραματισμό πάνω στην αρχιτεκτονική και τα αποτελέσματα στο Τορόντο είναι προφανή. View full είδηση
  9. Εκδόθηκε το Τεύχος Οδηγιών για τα Συμβούλια Αρχιτεκτονικής βάσει του ν.4495/2017, το οποίο έχει σκοπό: Το παρόν θεσπίζει γενικές και ειδικότερες κατευθύνσεις και οδηγίες προς τα μέλη των Συμβουλίων Αρχιτεκτονικής (Σ.Α.) για την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους, όπως αυτές καθορίζονται στις παρ. 1-3 του άρθρου 7 του ν. 4495/2017 ως ισχύει, οι οποίες αποσκοπούν στην ενιαία, αντικειμενική και ολοκληρωμένη εφαρμογή του τιθέμενου πλαισίου σε όλη την Επικράτεια. Τεύχος Οδηγιών για τα Συμβούλια Αρχιτεκτονικής (Σ.Α.). ΦΕΚ 313-Β-06.02.2020.pdf View full είδηση
  10. Εκδόθηκε το Τεύχος Οδηγιών για τα Συμβούλια Αρχιτεκτονικής βάσει του ν.4495/2017, το οποίο έχει σκοπό: Το παρόν θεσπίζει γενικές και ειδικότερες κατευθύνσεις και οδηγίες προς τα μέλη των Συμβουλίων Αρχιτεκτονικής (Σ.Α.) για την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους, όπως αυτές καθορίζονται στις παρ. 1-3 του άρθρου 7 του ν. 4495/2017 ως ισχύει, οι οποίες αποσκοπούν στην ενιαία, αντικειμενική και ολοκληρωμένη εφαρμογή του τιθέμενου πλαισίου σε όλη την Επικράτεια. Τεύχος Οδηγιών για τα Συμβούλια Αρχιτεκτονικής (Σ.Α.). ΦΕΚ 313-Β-06.02.2020.pdf
  11. Στο παρόν θέμα συγκεντρώνουμε τα σχετικά με τα άρθρα που δεν έχουν ξεχωριστό θέμα. Η πορεία του νέου οικοδομικού κανονισμού και οι ανάγκες και οι ερωτήσεις θα μας οδηγήσουν ποιά απ αυτά θα γίνουν ξεχωριστά θέματα για την καλλίτερη παρακολούθηση τους. ΑΡΘΡΟΝ-6 Προστασία Αρχιτεκτονικής και Φυσικής Κληρονομιάς ΑΡΘΡΟΝ-16 Λειτουργικά, ενεργειακά και διακοσμητικά στοιχεία στις όψεις του κτιρίου ΑΡΘΡΟΝ-18 Φυτεμένα δώματα ΑΡΘΡΟΝ-19 Κατασκευές πάνω από το κτίριο ΑΡΘΡΟΝ-20 Κατασκευές σε δημόσιους κοινόχρηστους χώρους ΑΡΘΡΟΝ-21 Προσωρινές κατασκευές ΑΡΘΡΟΝ-22 Παρόδια στοά ΑΡΘΡΟΝ-23 Υφιστάμενα κτίρια ΑΡΘΡΟΝ-24 Χαμηλά κτίρια ΑΡΘΡΟΝ-25 Κίνητρα για τη δημιουργία κτιρίων ελάχιστης ενεργειακής κατανάλωσης ΑΡΘΡΟΝ-26 Ειδικές ρυθμίσεις για την εξυπηρέτηση ατόμων με αναπηρία ή εμποδιζόμενων ατόμων (ΑμεΑ) ΑΡΘΡΟΝ-27 Ειδικές Διατάξεις ΑΡΘΡΟΝ-28 Εξουσιοδοτικές διατάξεις ΑΡΘΡΟΝ-29 (Μητρώο Μηχανικών, αναθεώρηση, ισχύς οικοδομικών αδειών, διαγραφή προστίμων ανέγερσης και διατήρησης, Δυνατότητα ενημέρωσης του φακέλου της άδειας δόμησης ανεξάρτητα από το χρόνο της ισχύος της, προθεσμία έκδοσής οικοδομικής άδειας, παραδοσιακοί οικισμοί) ΑΡΘΡΟΝ-30 (Διάρθρωση Γενικών Διευθύνσεων ΥΠΕΚΑ, Σύνθετα τουριστικά καταλύματα οικοδομική άδεια, αυθαίρετες κατασκευές δικαστικά κτίρια, βιομηχανικές και βιοτεχνικές μονάδες, επαγγεγλματικά εργαστήρια, μεταβολή των χρήσεων γης, οικοδομική αδεία βάσει των διατάξεων της παρ.3 του Αρθ-22 του ΓΟΚ/85, εκτός σχεδίου Λαυρεωτικής (Ν. Αττικής)", παρόδια στοά, Ζώνη Β προστασίας Υμηττού) ΑΡΘΡΟΝ-31 Ρύθμιση πολεοδομικών θεμάτων ΑΡΘΡΟΝ-32 Διαδικασία τροποποίησης εγκεκριμένων ρυμοτομικών σχεδίων μετά από άρση ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης ή δέσμευσης ΑΡΘΡΟΝ-33 Χρηματοδότηση και ειδική εισφορά εφαρμογής ρυμοτομικών σχεδίων ..... ΑΡΘΡΟΝ-39 (Τελεσίδικες αποφάσεις κατεδάφισης αρμοδιότητα εκτέλεσης, - σε εγκεκριμένο κοινόχρηστο χώρο της πόλης, - στη ζώνη ασφαλείας των διεθνών, εθνικών, επαρχιακών ή δημοτικών ή κοινοτικών οδών, - σε δημόσιο κτήμα, - σε αρχαιολογικό χώρο, ιστορικό τόπο, ιστορικό διατηρητέο οικισμό κ.α., - σε παραδοσιακό οικισμό, - σε ρέμα, κρίσιμη παράκτια ζώνη ή προστατευόμενη περιοχή, - σε διατηρητέο κτίριο ή κτίριο που είναι αρχαίο) συμπληρωματικά ή ερμηνευτικά * * * Στο παρόν θέμα συγκεντρώνουμε τα σχετικά με τα άρθρα που δεν έχουν ξεχωριστό θέμα. Η πορεία του νέου οικοδομικού κανονισμού και οι ανάγκες και η ερωτήσεις θα μας οδηγήσουν ποιά απ αυτά θα γίνουν ξεχωριστά θέματα για την καλλίτερη παρακολούθηση τους. Θα είναι φροντίδα της αρμοδίας κάθε φορά συντονιστικής ομάδας η ενημέρωση του αρχικού κειμένου και θα φροντίζει όσο είναι εφικτό να αξιοποιεί τις επισημάνσεις σας στην ανάπτυξη του παρόντος θέματος. Θα είναι εμφανή η τελευταία ημερομηνία ενημέρωσης του αρχικού θέματος. Αρχικό ΦΕΚ Τελευταία ενημέρωση 18 Απριλίου 2012 Didonis
  12. Τα τελευταία χρόνια, μια σειρά εκθέσεων και μονογραφιών προκάλεσαν την ανακάλυψη του σοσιαλιστικού μοντερνισμού, η ισχυρή έκφρασή του και ο εξωτισμός του προκαλούν σημαντικό ενδιαφέρον. Το πρόσφατα δημοσιευμένο φωτογραφικό βιβλίο Concrete Siberia Τα σοβιετικά τοπία του Άπω Βορρά από τη Zupagrafika ρίχνουν ένα νέο φως σε αυτό το σχετικά ανεξερεύνητο κεφάλαιο της ιστορίας της αρχιτεκτονικής, προβάλλοντας τη σοβιετική αρχιτεκτονική των μεγάλων πόλεων στη Σιβηρία, παρέχοντας παράλληλα μια εικόνα για ένα ελάχιστα γνωστό τοπίο. Το βιβλίο παρουσιάζει την αρχιτεκτονική και το αστικό περιβάλλον έξι πόλεων στη Σιβηρία: Νοβοσιμπίρσκ, Ομσκ, Κρασνογιάρσκ, Νόριλσκ, Ιρκούτσκ και Γιακούτσκ, μέσω του φακού του Ρώσου φωτογράφου Αλεξάντερ Πολύβκιν, φέρνοντας μια νέα-προοπτική για τη μεταπολεμική αρχιτεκτονική. Το φωτογραφικό έργο είναι η δημιουργία του Zupagrafika, ενός ανεξάρτητου εκδοτικού οίκου και στούντιο σχεδιασμού που εδρεύει στην Πολωνία, του οποίου η εργασία επικεντρώνεται γύρω από την ευρωπαϊκή μεταπολεμική μοντέρνα και βάρβαρη αρχιτεκτονική, κυρίως αυτή του πρώην Ανατολικού Μπλοκ. Ιδρύθηκε το 2012 από τους David Navarro και Martyna Sobecka, η Zupagrafika έχει τεκμηριώσει αυτήν την αρχιτεκτονική κληρονομιά μέσω ενός εκτεταμένου έργου που περιλαμβάνει Brutal Britain, Eastern Blocks και Panelki. Πηγή εικόνας: pinterest Με αυτό το τελευταίο έργο, το δίδυμο ήθελε να ρίξει μια πιο προσεκτική ματιά στο πώς η σοβιετική περίοδος επηρέασε την αρχιτεκτονική και την αστική ανάπτυξη στη Σιβηρία: «Μέσω του Concrete Siberia μοιραζόμαστε την αρχιτεκτονική που μας συναρπάζει και την οποία καταγράφουμε με πολλούς τρόπους (είτε μέσω εικονογράφησης είτε φωτογραφίας) την τελευταία δεκαετία. Πολλά από τα κτίρια που φωτογραφήθηκαν στο βιβλίο δεν έχουν δημοσιευτεί σε καμία μορφή πριν. Πιστεύουμε ότι αυτό το βιβλίο μπορεί να είναι ένα εργαλείο για να εξερευνήσετε άγνωστα μέρη και κατασκευές που διαμόρφωσαν τα αστικά τοπία στη Σιβηρία και επίσης, ίσως, να τα εκτιμήσουν όπως είναι.» Οι πόλεις της Σιβηρίας που απεικονίζονται στο βιβλίο σχεδιάστηκαν αρχικά γύρω από μια ενιαία βιομηχανία που απασχολούσε την πλειοψηφία των κατοίκων. Η τυποποίηση, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά της σοβιετικής αρχιτεκτονικής, επεκτάθηκε από οικισμούς σε δημόσια κτίρια, καθώς τα σχέδια για κοσμικά τσίρκο, θέατρα από μπετόν και όπερες αναπτύχθηκαν κεντρικά στη Μόσχα, μόνο για εφαρμογή στον Άπω Βορρά. Ωστόσο, αυτή η απομακρυσμένη περιοχή δεν στερείται αρχιτεκτονικής εφεύρεσης, καθώς αρκετοί τοπικοί αρχιτέκτονες ανέπτυξαν τη δική τους ερμηνεία της μοντερνιστικής αρχιτεκτονικής, προσαρμοσμένη στο τοπίο και το κλίμα. Ανάμεσά τους ήταν ο Vladimir Pavlov που ανέπτυξε ένα προσωπικό αρχιτεκτονικό στιλ στο Ιρκούτσκ και ο Vitaly Orekhov με τη δημιουργική του ανάληψη βαρβαρότητας για το Κεντρικό Στάδιο στο Krasnoyarsk. Πηγή εικόνας: Google Σε διαφορετική νότα, το βιβλίο χρησιμεύει επίσης ως απεικόνιση της αρχιτεκτονικής σε ένα ακραίο περιβάλλον. Η δουλειά στο άλμπουμ ήταν από μόνη της πρόκληση για τον φωτογράφο Alexander Veryovkin, καθώς το βιβλίο περιλαμβάνει δύο από τις πιο κρύες πόλεις της Γης, το Γιακούτσκ και το Νόριλσκ, όπου οι θερμοκρασίες συχνά φτάνουν τους -30 βαθμούς Κελσίου. Οι σειρές από μπλοκ από μπετόν που προστατεύουν την πόλη του Norilsk από τους σκληρούς ανέμους αποτελούν μια έντονη υπενθύμιση του ακραίου κλίματος των αστικών περιβαλλόντων. Από τότε που ξεκίνησαν τα Zupagrafika, ο David και η Martyna ταξιδεύουν και τεκμηριώνουν την μεταπολεμική μοντερνιστική και βάναυση αρχιτεκτονική, αναφέροντας την πραγματική εμπειρία αυτών των τοποθεσιών και κτιρίων ως την κύρια έμπνευση πίσω από τα βιβλία τους. Το ντουέτο προσπαθεί να ζωγραφίσει μια πιο περιεκτική εικόνα αυτής της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, που εξακολουθεί να παρανοείται ευρέως και να απορρίπτεται σθεναρά από το ευρύ κοινό. Το έργο της Zupagrafika βοηθά στη διάδοση της περίπλοκης ομορφιάς της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής, με τα ιδανικά και τα μειονεκτήματά της, δημιουργώντας έτσι τους χώρους για μια νέα κατανόηση αυτής της περιόδου στην ιστορία της αρχιτεκτονικής. View full είδηση
  13. Η νέα υπηρεσία παρέχει ευελιξία λύσεων σε όσους αναζητούν οικονομικούς τρόπους ανακαίνισης ή και κατασκευής κατοικιών και επαγγελματικών χώρων, ανάλογα πάντα με τις εκάστοτε ανάγκες και τους διαθέσιμους χώρους. Η Praktiker Hellas εξελίσσει τις υπηρεσίες της και αλλάζει τα δεδομένα στο χώρο της, προσφέροντας μια νέα καινοτόμο υπηρεσία σε αποκλειστική συνεργασία με την Conous, εταιρία σχεδιασμού/ αρχιτεκτονικής μελέτης και κατασκευής χώρων. Η νέα υπηρεσία παρέχει ευελιξία λύσεων σε όσους αναζητούν οικονομικούς τρόπους ανακαίνισης ή και κατασκευής κατοικιών και επαγγελματικών χώρων, και ξεκινά από το κατάστημα Praktiker της περιοχής Ελληνικού. Σε ένα ειδικά διαμορφωμένο περίπτερο ενημέρωσης παρουσιάζονται οι δυνατότητες προτάσεων της Conous, η οποία παρέχει, μέσω της αγοράς ενός ειδικού κουπονιού, υπηρεσίες πλήρους μελέτης εσωτερικών χώρων μόνο με 99€, για τους ιδιώτες που αναζητούν ειδικούς για διακοσμητική μελέτη κατοικίας αλλά και τους επαγγελματίες που σχεδιάζουν τη δημιουργία ή την ανανέωση των χώρων τους (έως 200 τ.μ.). Οι ειδικοί σύμβουλοι της Conous μελετούν και αξιολογούν, προτείνοντας καινοτόμες σχεδιαστικές και κατασκευαστικές λύσεις με πρακτικό και οικονομικό αποτέλεσμα, ανάλογα πάντα με τις εκάστοτε ανάγκες και τους διαθέσιμους χώρους. Παράλληλα, μέσω της συγκεκριμένης υπηρεσίας Praktiker, όλοι οι καταναλωτές που θα συνεργαστούν με το επιτελείο ειδικών της Conous κερδίζουν επιπρόσθετα οφέλη καθώς: • για κάθε εργασία (ανακαίνισης ή κατασκευής) παρέχεται 10% επιστροφή με μορφή δωροεπιταγής Praktiker, • για κάθε εργασία (ανακαίνισης ή κατασκευής) αξίας 12.000€, παρέχεται ΔΩΡΕΑΝ η ανακαίνιση του μπάνιου. Η νέα πρωτοποριακή υπηρεσία της Praktiker, συνδυάζει το σχεδιασμό προτάσεων με την επαγγελματική «υπογραφή» της Conous με την ευκολία πρόσβασης και το πρόσθετο κέρδος από τα καταστήματα Praktiker. Πηγή: http://ered.gr/gr/newInside.php?art=28997
  14. Κύκλος διαλέξεων με νέους πρωταγωνιστές και νέους ορίζοντες της αρχιτεκτονικής στην γειτονική χώρα. Μετά τους ετήσιους κύκλους διαλέξεων αρχιτεκτόνων από τη Σκανδιναβία, τις γερμανόφωνες χώρες και την Ισπανία, τον προσεχή Νοέμβριο εγκαινιάζεται ο κύκλος διαλέξεων Ιταλών αρχιτεκτόνων, οργανωμένος από το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών σε συνεργασία με το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής (Hellenic Institute of Architecture). Οι εκδηλώσεις θα λάβουν χώρα στο Μουσείο Μπενάκη - Πειραιώς 138, με ταυτόχρονη μετάφραση και ελεύθερη είσοδο. «Η σύγχρονη ιταλική αρχιτεκτονική δεν είναι σήμερα τόσο γνωστή όσο η αρχιτεκτονική άλλων χωρών της Ευρώπης, παρά την τεράστια συμβολή της ιταλικής αρχιτεκτονικής κουλτούρας στον διεθνή διάλογο, σε όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα ,όπως γνωρίζουν άλλωστε και οι πολυάριθμοι Έλληνες αρχιτέκτονες που σπούδασαν στη γειτονική χώρα» αναφέρει ο Ανδρέας Γιακουμακάτος, καθηγητής ιστορίας, κριτικής ανάλυσης και θεωρίας της αρχιτεκτονικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, αλλά και επιμελητής των εκδηλώσεων σε συνεργασία με τοΕλληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής. Ο κ. Γιακουμακάτος επισημαίνει μεγάλα ονόματα της ιταλικής αρχιτεκτονικής όπως ο Ρένζο Πιάνο ή ο Mασιμιλιάνο Φούκσας που έγιναν καταρχήν γνωστοί κυρίως στο εξωτερικό αλλά και μορφές όπως ο Aλντο Ρόσι ή ο Πάολο Πορτογκέζι που αποτελούν μύθους της προηγούμενης γενιάς και ανήκουν σε μια χρυσή περίοδο της ιταλικής αρχιτεκτονικής που έφτασε ως και τη δεκαετία του 1980. «Σήμερα, απαλλαγμένοι από ιδεολογήματα του παρελθόντος, μια νέα αίσθηση κοσμοπολιτισμού και διεθνισμού χαρακτηρίζει τους πιο νέους αρχιτέκτονες της «εποχής του Εράσμους γιατί έληξε αναπόφευκτα η εποχή της αυτοαναφορικότητας και της αίσθησης αυτοδυναμίας της ιταλικής αρχιτεκτονικής» συνεχίζει ο κ. καθηγητής. «O νέος διεθνισμός της ιταλικής αρχιτεκτονικής οφείλεται επίσης στην όσμωση με την αρχιτεκτονική ξένων αρχιστάρ, όπως οι Mέιερ, Τσίπερφιλντ, Χαντίντ, Πέλι, Καλατράβα , Μπόουλς & Γουίλσον που τα τελευταία χρόνια υλοποίησαν έργα στην Ιταλία.» Σημαντική ώθηση για τη διαμόρφωση μιας νέας εποχής στην ιταλική αρχιτεκτονική προέρχεται επίσης από τη μεγαλύτερη διάδοση της πρακτικής των διαγωνισμών, που δεν είναι μόνο δημόσιοι αλλά πολύ συχνά ιδιωτικοί (γραφεία εταιριών, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, οίκοι μόδας, καταστήματα). Ο κ. Γιακουμακάτος δίνει έμφαση στο ότι η νέα ιταλική αρχιτεκτονική χαρακτηρίζεται πλέον από «μια ισορροπημένη αντίληψη της διεθνούς πραγματικότητας και ταυτόχρονα της δικής της κληρονομιάς, και τούτο τη μετατρέπει σε εμπειρία με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.» Από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της η πραγματοποίηση έργων εξαιρετικά σημαντικών ιδιαιτέρως έξω από τα μεγάλα αστικά κέντρα, χάρη σε μεμονωμένες τοπικές πολιτικές κάποιων δημάρχων και άξιων περιφερειακών διοικητών οι οποίοι είναι σε θέση να διαχειριστούν με πιο αποτελεσματικό τρόπο επεμβάσεις στα ιστορικά αστικά κέντρα. Τα έργα αυτά δεν είναι πάντα μεγάλων διαστάσεων ή εντυπωσιακής εξωστρέφειας, αλλά εξαιρετικά επιμελημένα στη σύλληψη και κομψά στη λεπτομέρεια, ενώ χαρακτηρίζονται από μια σχεδιαστική ένταση που μόνο ίσως οι ιταλοί αρχιτέκτονες μπορούν να επιτυγχάνουν. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΛΕΞΕΩΝ Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 2013, ώρα 19.30 Διάλεξη του Μάουρο Γκαλαντίνο, "Αρχιτεκτονική" Γεννημένος στο Μπάρι το 1953, ο Mάουρο Γκαλαντίνο πήρε το πτυχίο στην αρχιτεκτονική σύνθεση στη Φλωρεντία το 1979. Από το 1981 έως το 1983 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου σπούδασε δίπλα στον Henri Ciriani και συνεργάστηκε με τα γραφεία των Chemetov και Devillers. Το 1983 μετακόμισε στο Μιλάνο για να εργαστεί με τον Vittorio Gregotti παραμένοντας στο στούντιο του μέχρι το 1987. Την ίδια χρονιά άνοιξε το δικό του γραφείο και ξεκίνησε να διδάσκει στη Σχολή Αρχιτεκτονικής της Γενεύης, όπου εργάστηκε μέχρι το 1994. Έκτοτε έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Χιρόνα, στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Στρασβούργου, του Paris Belleville, στο Πολυτεχνείο της Λωζάννης, ενώ σήμερα είναι αναπληρωτής καθηγητής στο IUAV της Βενετίας. Οι αρχιτεκτονικές του μελέτες εκτείνονται από τις μικρές ιδιωτικές αναθέσεις στα μεγάλα δημόσια έργα, με εμφανή μια ιδιαίτερη φροντίδα για τη λεπτομέρεια στην απεικόνιση του χώρου. Έχει συμμετάσχει σε πάνω από εξήντα διεθνείς διαγωνισμούς αποσπώντας μεγάλες διακρίσεις. Μεταξύ αυτών, η μελέτη για το διαγωνισμό ανάπλασης της Piazza Fontana στο Μιλάνο μέχρι τον τελευταίο που κέρδισε πρόσφατα για το Συγκρότημα Είσοδου στην πόλη της Βενετίας. Σύμφωνα με τον Vittorio Gregotti «Η αρχιτεκτονική του ακρίβεια απορρέει από ένα βλέμμα ικανό να συνταιριάσει τη λεπτομέρεια με την πολεοδομική κλίμακα του κτιρίου, το κτίσμα με την εντύπωση στο χώρο». Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2014, ώρα 19.30 Διάλεξη του Βιντσέντσο Λατίνα, "Παραλλαγή, Αλληλουχία (Επαλληλία. Διάρκεια και Mετασχηματισμός στην αρχιτεκτονική") Ο Vincenzo Latina (Συρακούσες 1964) είναι Σικελός αρχιτέκτονας ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος στο πρόβλημα της ένταξης νέων αρχιτεκτονικών δομών στο αστικό τοπίο των ιστορικών πόλεων, καθώς και στη δημιουργία δομών με έντονο τοπικό και μεσογειακό χαρακτήρα, που προσεγγίζει όμως με κριτική διάθεση χωρίς επιδεικτικές ή τετριμμένες αναφορές. Η πρωτότυπη αντίληψή του για την ανάκτηση των αρχαίων στοιχείων στο πλαίσιο μιας απελευθερωμένης σύγχρονης διάστασης τον καθιστούν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα στο ελληνικό κοινό. Από το 2001 είναι πανεπιστημιακός ερευνητής στην αρχιτεκτονική και αστική σύνθεση στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου της Κατάνια με έδρα στη Συρακούσες, όπου αναπτύσσει διδακτική και ερευνητική δραστηριότητα. Έχει συμμετάσχει σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς αποσπώντας σημαντικές διακρίσεις. Μεταξύ αυτών, αναφέρουμε το πρώτο βραβείο για την υλοποίηση του επιβατικού σταθμού στο λιμάνι των Συρακουσών το 2009 και τη Medaglia d'Oro all'Architettura Italiana 2012 (Xρυσό Μετάλλιο ιταλικής Αρχιτεκτονικής) στην Triennale του Μιλάνου. Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014, ώρα 19.30 Διάλεξη των Κάρλο Καπάι και Mαρία Aλεσάντρα Σεγκαντίνι - Studio C+S "-scape Adaptors" Oι Carlo Cappai και Maria Alessandra Segantini, με δικό τους γραφείο στο Τρεβίζο από το 1994, αποφοίτησαν από το Πανεπιστήμιο Iuav της Βενετίας το 1991. Έχουν εκπονήσει σημαντικά έργα, όπως το νέο Δικαστικό Μέγαρο της Βενετίας και τη Φοιτητική Εστία της Φλωρεντίας. Έχουν νικήσει σε πολλούς σημαντικούς διαγωνισμούς, ενώ το 2012 τιμήθηκαν με το ειδικό βραβείο Medaglia d'Oro per l'architettura italiana στην Triennale του Μιλάνου. Έχουν εκθέσει έργα τους στην 8η, 12η και 13η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, στο MIT της Βοστώνης, στην Triennale του Μιλάνου, στη Citè de l'Architecture et du Patrimoine του Παρισιού, στο Architekturzentrum της Βιέννης και στο RIBA του Λονδίνου. Τα τελευταία χρόνια διδάσκουν σε σημαντικά αμερικανικά πανεπιστήμια, όπως το ΜΙΤ της Βοστώνης, το Syracuse University και το Πανεπιστήμιο του Xάρβαρντ, στις Σχολές Αρχιτεκτονικής της Βενετίας και της Φερράρα, στο Hassel School of Architecture στο Βέλγιο και στο UΕL του Λονδίνου. Το 2012 οι εκδόσεις Alinea της Φλωρεντίας εξέδωσαν μια μονογραφία αφιερωμένη στο έργο τους. Πηγή: http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=536985
  15. Με ένα εντυπωσιακό αρχιτεκτονικό πρότζεκτ, μία τριγωνική κατοικία στα Μέγαρα, το ελληνικό γραφείο Tense Architecture Network "ΤΑΝ", διεκδικεί το ευρωπαϊκό βραβείο σύγχρονης αρχιτεκτονικής, το Mies van der Rohe 2015. Πρόκειται για μία "eco-friendly" κατοικία, περιτριγυρισμένη από ελιές και θέα στα Γεράνεια Όρη και στον κάμπο των Μεγάρων. Οπως αναφέρει το wallpaper.com, οι πελάτες, ένα ενεργό και οικολογικά σκεφτόμενο ζευγάρι, πλησίασαν τους αρχιτέκτονες για να δημιουργήσουν ένα σπίτι μέσα σε οικόπεδο τους, το οποίο ήδη περιείχε 300 ελαιόδεντρα. Το σχέδιό τους ήταν να το κάνουν δεύτερο σπίτι τους και να μοιράσουν το χρόνο τους ανάμεσα στην Αθήνα (το διαμέρισμά τους στην ελληνική πρωτεύουσα έχει επίσης σχεδιαστεί από το ΤΑΝ) και σε αυτό, το πιο ήρεμο σκηνικό. Το τριγωνικό σχέδιο της κατασκευής χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες: δύο κλειστούς χώρους και δύο ανοικτές αυλές. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε εδώ: http://www.wallpaper.com/architecture/tense-architecture-networks-concrete-residence-in-megara-has-all-angles-covered/8329 Πηγή: http://www.buildnet.gr/default.asp?pid=235&catid=213&artid=14610
  16. Εγκαίνια είχε χθες η 8η Biennale Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων. Φέτος, η 8η Biennale Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων πραγματοποιείται σε μία από τις κρισιμότερες περιόδους της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας. Ήδη το ερώτημα της αρχιτεκτονικής παραγωγής στην εποχή της οικονομικής, αλλά και κοινωνικής και πολιτιστικής κρίσης, είχε εμφανισθεί στην επιτυχημένη 7η Biennale Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων, που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη (Νοέμβριο 2012 μέχρι Ιανουάριο 2013). Το ερώτημα αφορούσε στο σημερινό αρχιτεκτονικό τοπίο, και στην δυσχερή κατάσταση που ήδη αντιλαμβανόμαστε ότι εισερχόταν η οικοδομική δραστηριότητα συνολικά. Οι φετινές 214 συμμετοχές είναι πολύ ενθαρρυντικές, μεσούσης της κρίσης, για την σημασία που αποδίδουν οι νέοι Έλληνες αρχιτέκτονες στον θεσμό της Biennale, ενός σημαντικού βήματος για την προβολή του αρχιτεκτονικού έργου. Υπό την έννοια αυτή η Biennale αποτελεί ένα βαρόμετρο που σημαδεύει στη διάρκεια του χρόνου, όχι απλά νέες παρουσίες με αξιόλογα έργα, αλλά κυρίως την γενικότερη κατεύθυνση και τις τάσεις της σύγχρονης ελληνικής αρχιτεκτονικής. Στις προηγούμενες Biennale είχε επισημανθεί αφενός η σταθερή πρωτοκαθεδρία της κατοικίας, ως ενός μεγάλου ποσοστού των πραγματοποιημένων έργων και αφετέρου η έλλειψη σημαντικών δημόσιων κτιρίων, καθώς επίσης και η εμφάνιση έργων που αφορούν τον δημόσιο χώρο (κυρίως διαγωνισμών για διαμορφώσεις πλατειών, υπαίθριων χώρων, οδικών αξόνων, κ.ά.) και η αύξηση της περιφερειακής παραγωγής εκτός της ελληνικής πρωτεύουσας. Η φετινή 8η Biennale παρουσιάζει, σε σχέση με τις προηγούμενες, αρκετές ιδιαιτερότητες. Η κριτική επιτροπή επέλεξε να προβάλλει 59 συνολικά μελέτες, οι μισές εκ των οποίων είναι υλοποιημένες και οι άλλες μισές όχι. Πρώτη φορά ο αριθμός των υλοποιημένων και μη υλοποιημένων έργων είναι ισοδύναμος, γεγονός που προφανώς αντικατοπτρίζει την στασιμότητα της οικοδομικής παραγωγής. Από τα μη υλοποιημένα έργα ένα σημαντικό ποσοστό αποτελείται από συμμετοχές και διακρίσεις σε διαγωνισμούς, οι οποίες μέσω της Biennale αποκτούν μία δεύτερη ευκαιρία δημόσιας παρουσίασης (Αρχαιολογικό Θεματικό Μουσείο Πειραιά, Μουσείο για την Αξιοποίηση της Αργούς στο Βόλο, κ.ά.). Σε συνέχεια με τις δύο προηγούμενες Biennale παρατηρούμε ακόμη την δημιουργία περισσότερων αξιόλογων έργων στην περιφέρεια. Η κορεσμένη πρωτεύουσα δεν παρέχει πλέον δυνατότητες για πληθώρα νέων έργων, ενώ η περιφέρεια, ενισχυμένη και από την παρουσία αρχιτεκτόνων που αποφοίτησαν από τις νέες σχολές αρχιτεκτονικής που ιδρύθηκαν μετά το 1999, φαίνεται ότι προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες ανάπτυξης από την Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και τις άλλες μεγάλες πόλεις, οι οποίες στρέφονται κυρίως στην επανάχρηση και διαμόρφωση του υπάρχοντος οικοδομικού αποθέματος. Ατενίζοντας προς το μέλλον θα λέγαμε ότι η ελληνική αρχιτεκτονική, τουλάχιστον αυτή που προέρχεται από αρχιτέκτονες κάτω των 45 ετών, μεταλλάσσεται σε πολλαπλές κατευθύνσεις διαφορετικές από ότι μέχρι σήμερα, σε σχέση με τον τόπο, το τοπίο και τον αστικό χώρο: λιγότερο Αθηνοκεντρική, λιγότερο επικεντρωμένη στην κατοικία και με μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον δημόσιο χώρο. Μένει να δούμε, αν η επόμενη, ένατη Biennale, θα μπορέσει να εκφράσει κάποιες νέες ιδέες, ή ακόμα και να διατυπώσει αρχές για τη αρχιτεκτονική μέσα από την πολυσχιδή κρίση, που δεν είναι μόνον τοπική αλλά και ευρωπαϊκή, ούτε μόνον οικονομική αλλά και ευρύτερα αστική και περιβαλλοντική, με τις οποίες να ατενίσει το μέλλον συλλογικά. Οι νέοι, όντες υποχρεωμένοι να επανεφεύρουν την ελπίδα, ευτυχώς δεν υποτάσσονται εύκολα στην κρίση, και μας προκαλούν να οραματιστούμε μαζί τους μία αρχιτεκτονική που εκφράζει την εποχή και τον τόπο, ενώ παραμένει ταυτόχρονα ανοικτή και οικουμενική. 8η Μπιενάλε Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων 18 Σεπτεμβρίου - 8 Νοεμβρίου Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 18 Διοργάνωση: Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής, Μουσείο Μπενάκη Επιτροπή επιλογής έργων: Ανδρέας Γιακουμακάτος, Δημήτρης Ησαΐας, Κώστας Μωραΐτης, Μιχάλης Μανιδάκης και Διονύσης Σοτοβίκης Επιμέλεια και σχεδιασμός έκθεσης: Νάντια Κούλα Σχεδιασμός καταλόγου: Ιωάννα Κωστίκα Οργάνωση και συντονισμός: Μαριάννα Μηλιώνη Πηγή: http://www.buildnet.gr/default.asp?pid=235&catid=213&artid=16632
  17. Την πολιτική της λειτουργίας νέων σχολών ακολουθεί και ο νέος υπουργός Παιδείας κ. Ανδρέας Λοβέρδος, παρότι τα ΑΕΙ μαστίζονται από υποχρηματοδότηση -ο προϋπολογισμός τους έχει μειωθεί έως και 80% από το 2009- και έλλειψη διδακτικού και διοικητικού προσωπικού. Συγκεκριμένα, το υπουργείο Παιδείας αποφάσισε να θέσει σε λειτουργία μία νέα Αρχιτεκτονική Σχολή -την έβδομη στη σειρά- στα Ιωάννινα, όπως επίσης και τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος στην Κοζάνη. Οι σχετικές αποφάσεις δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 23 Ιουλίου, προκαλώντας τις αντιδράσεις πανεπιστημιακών που μιλούν για «αποφάσεις που υπηρετούν λαϊκίστικες, πελατειακές λογικές εκ μέρους της κυβέρνησης». «Δρομολογήθηκε από την προηγούμενη ηγεσία», ανέφεραν χθες στην «Κ» συνεργάτες του κ. Λοβέρδου, επιρρίπτοντας την ευθύνη στον πρώην υπουργό Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο. Ειδικότερα, η Αρχιτεκτονική Ιωαννίνων έχει ιδρυθεί στο ομώνυμο πανεπιστήμιο από το 2009 (με το Προεδρικό Διάταγμα 173/2009). Ομως, το υπ. Παιδείας δεν έδωσε τότε έγκριση για την έναρξη της λειτουργίας της, καθώς δεν διέθετε, μεταξύ άλλων, καθηγητικό προσωπικό. Για να ικανοποιηθούν τα κριτήρια που είχε θέσει το υπουργείο ώστε η σχολή να αρχίσει να λειτουργεί από το έτος 2012-2013, στο πανεπιστήμιο προκήρυξαν στις αρχές του 2011 εκλογές για θέσεις των διδασκόντων. Τότε οι υπόλοιπες Αρχιτεκτονικές αντέδρασαν και το θέμα ατόνησε. Το αίτημα επαναδιατυπώθηκε στις αρχές του 2013, στο πλαίσιο του στρατηγικού σχεδιασμού για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ετσι, την άνοιξη του 2013 το υπ. Παιδείας αποφάσισε να λειτουργήσει από το 2014-2015 Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Τελικά ήταν η σειρά της νυν ηγεσίας του υπουργείου να υπογράψει το ΦΕΚ λειτουργίας της από το 2015-2016. «Εχουμε επανειλημμένα εκφράσει ανησυχία για τη λειτουργία μιας νέας σχολής, τη στιγμή που δεν έχουν καλυφθεί οι ανάγκες των υφιστάμενων έξι σχολών. Εμείς ενδεικτικά έχουμε 1.650 προπτυχιακούς, 220 μεταπτυχιακούς, 177 υποψήφιους διδάκτορες, 75 διδάσκοντες που εξυπηρετούνται από 8 διοικητικούς υπαλλήλους», ανέφερε χθες στην «Κ» η κοσμήτορας της Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ κ. Ελένη Μαΐστρου. Και πρόσθεσε: «Λόγω της μείωσης της χρηματοδότησης, δεν μπορούμε όχι μόνο να ανανεώσουμε το εργαστηριακό υλικό αλλά ούτε και να το συντηρήσουμε. Από την άλλη, δεν έχουμε χρήματα για μαθήματα που απαιτούν εργασία πεδίου εκτός Αθηνών». «Είναι κρίμα σε μία τέτοια εποχή, αντί να κινούμεθα στην κατεύθυνση της συνένωσης δυνάμεων και ισχυροποίησης των σχολών που υπάρχουν, να λειτουργούμε νέες σχολές με πιθανά προβλήματα στελέχωσης και αμφίβολες προοπτικές απορρόφησης των αποφοίτων τους», πρόσθεσε στην «Κ» ο καθηγητής Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ κ. Δημήτρης Ησαΐας. Ενδεικτικά, η νέα Αρχιτεκτονική θα χρειαστεί 12 διδάσκοντες, ενώ το ίδρυμα έχασε στην πρόσφατη διαθεσιμότητα 48 διοικητικούς υπαλλήλους από τους 288. Μηνύματα Τις απορίες για την ανάγκη μιας νέας Αρχιτεκτονικής ενισχύει μελέτη της συμβουλευτικής εταιρείας McKinsey που ανέφερε για την Ελλάδα ότι «χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το επάγγελμα των αρχιτεκτόνων: ενώ η κατασκευαστική αγορά από το 2005 έχει μειωθεί 50%, οι απόφοιτοι της αρχιτεκτονικής έχουν αυξηθεί κατά 50%». Τα ίδια μηνύματα στέλνει το ΤΕΕ. Η Ελλάδα με 11.262.000 κατοίκους διαθέτει 110.000 μηχανικούς και άρα ο αριθμός των μηχανικών αντιστοιχεί σχεδόν στο 1% (ακριβές ποσοστό 0,98%), πολύ πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 0,48%. Ολα αυτά, ενώ σήμερα ο κ. Λοβέρδος θα συναντηθεί με τα προεδρεία των Συνόδων Πρυτάνεων και Προέδρων ΤΕΙ για το θέμα των μετεγγραφών και για τη μείωση των προϋπολογισμών των ιδρυμάτων. Πηγή: http://www.kathimerini.gr/777995/article/epikairothta/politikh/antidraseis-gia-th-nea-arxitektonikh-sta-iwannina
  18. Οι Ιρλανδές Ιβόν Φάρελ και Σέλεϊ Μακναμάρα, συνιδρύτριες του γραφείου Grafton Architects του Δουβλίνου -ιδρύθηκε το 1978-, είναι οι κάτοχοι του κορυφαίου βραβείου αρχιτεκτονικής "Pritzker Architecture Prize" για το 2020. Το βραβείο, το οποίο καθιερώθηκε το 1979, είναι ένα από τα σημαντικότερα παγκοσμίως που δίνονται σε ζώντα αρχιτέκτονα για το σύνολο του έργου του, και οι κυρίες Φάρελ και Μακναμάρα είναι η τέταρτη και η πέμπτη γυναίκα αρχιτέκτονας που το λαμβάνει. Και είναι και οι πρώτες Ιρλανδές που βραβεύονται με αυτό. Η φετινή επιτροπή αναφέρθηκε σε αυτές ως «πρωτοπόρους σε έναν τομέα ο οποίος παραδοσιακά ελέγχεται από άντρες και είναι ακόμη και σήμερα ένα επάγγελμα κυριαρχούμενο από άντρες», αλλά και ως «φάρους για άλλους, καθώς σφυρηλατούν την παραδειγματική επαγγελματική διαδρομή τους». Το ζεύγος των αρχιτεκτονισσών έχει ολοκληρώσει κτήρια σε όλο τον κόσμο. Το 2008, κέρδισαν το βραβείο για το World Building of the Year με το Universita Luigi Bocconi στο Μιλάνο και το RIBA International Prize με το University Campus UTEC Lima στο Περού. Το 2018, ήταν οι διευθύντριες της Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας. Το βραβείο, όπως τόνισε η επιτροπή, δεν δόθηκε στις δύο αρχιτεκτόνισσες για το σύνολο του έργου τους μόνον, αλλά και για το πώς λειτουργούν το αρχιτεκτονικό γραφείο τους και «τη γενναιοδωρία τους προς τους συναδέλφους τους». «Μέσα στο ήθος ενός επαγγέλματος σαν το δικό μας, έχουμε τόσες φορές προσπαθήσει σκληρά να βρούμε χώρο για την εφαρμογή αξιών όπως ανθρωπισμός, τέχνη, γενναιοδωρία και πολιτισμική διασύνδεση με κάθε μέρος και περιβάλλον στο οποίο εργαζόμαστε» είπε η Σέλεϊ Μακναμάρα. Δείτε επιλεγμένα έργα τους: https://www.pritzkerprize.com/laureates/2020 Αναλυτικά: https://www.pritzkerprize.com/laureates/2020
  19. Τα τελευταία χρόνια, μια σειρά εκθέσεων και μονογραφιών προκάλεσαν την ανακάλυψη του σοσιαλιστικού μοντερνισμού, η ισχυρή έκφρασή του και ο εξωτισμός του προκαλούν σημαντικό ενδιαφέρον. Το πρόσφατα δημοσιευμένο φωτογραφικό βιβλίο Concrete Siberia Τα σοβιετικά τοπία του Άπω Βορρά από τη Zupagrafika ρίχνουν ένα νέο φως σε αυτό το σχετικά ανεξερεύνητο κεφάλαιο της ιστορίας της αρχιτεκτονικής, προβάλλοντας τη σοβιετική αρχιτεκτονική των μεγάλων πόλεων στη Σιβηρία, παρέχοντας παράλληλα μια εικόνα για ένα ελάχιστα γνωστό τοπίο. Το βιβλίο παρουσιάζει την αρχιτεκτονική και το αστικό περιβάλλον έξι πόλεων στη Σιβηρία: Νοβοσιμπίρσκ, Ομσκ, Κρασνογιάρσκ, Νόριλσκ, Ιρκούτσκ και Γιακούτσκ, μέσω του φακού του Ρώσου φωτογράφου Αλεξάντερ Πολύβκιν, φέρνοντας μια νέα-προοπτική για τη μεταπολεμική αρχιτεκτονική. Το φωτογραφικό έργο είναι η δημιουργία του Zupagrafika, ενός ανεξάρτητου εκδοτικού οίκου και στούντιο σχεδιασμού που εδρεύει στην Πολωνία, του οποίου η εργασία επικεντρώνεται γύρω από την ευρωπαϊκή μεταπολεμική μοντέρνα και βάρβαρη αρχιτεκτονική, κυρίως αυτή του πρώην Ανατολικού Μπλοκ. Ιδρύθηκε το 2012 από τους David Navarro και Martyna Sobecka, η Zupagrafika έχει τεκμηριώσει αυτήν την αρχιτεκτονική κληρονομιά μέσω ενός εκτεταμένου έργου που περιλαμβάνει Brutal Britain, Eastern Blocks και Panelki. Πηγή εικόνας: pinterest Με αυτό το τελευταίο έργο, το δίδυμο ήθελε να ρίξει μια πιο προσεκτική ματιά στο πώς η σοβιετική περίοδος επηρέασε την αρχιτεκτονική και την αστική ανάπτυξη στη Σιβηρία: «Μέσω του Concrete Siberia μοιραζόμαστε την αρχιτεκτονική που μας συναρπάζει και την οποία καταγράφουμε με πολλούς τρόπους (είτε μέσω εικονογράφησης είτε φωτογραφίας) την τελευταία δεκαετία. Πολλά από τα κτίρια που φωτογραφήθηκαν στο βιβλίο δεν έχουν δημοσιευτεί σε καμία μορφή πριν. Πιστεύουμε ότι αυτό το βιβλίο μπορεί να είναι ένα εργαλείο για να εξερευνήσετε άγνωστα μέρη και κατασκευές που διαμόρφωσαν τα αστικά τοπία στη Σιβηρία και επίσης, ίσως, να τα εκτιμήσουν όπως είναι.» Οι πόλεις της Σιβηρίας που απεικονίζονται στο βιβλίο σχεδιάστηκαν αρχικά γύρω από μια ενιαία βιομηχανία που απασχολούσε την πλειοψηφία των κατοίκων. Η τυποποίηση, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά της σοβιετικής αρχιτεκτονικής, επεκτάθηκε από οικισμούς σε δημόσια κτίρια, καθώς τα σχέδια για κοσμικά τσίρκο, θέατρα από μπετόν και όπερες αναπτύχθηκαν κεντρικά στη Μόσχα, μόνο για εφαρμογή στον Άπω Βορρά. Ωστόσο, αυτή η απομακρυσμένη περιοχή δεν στερείται αρχιτεκτονικής εφεύρεσης, καθώς αρκετοί τοπικοί αρχιτέκτονες ανέπτυξαν τη δική τους ερμηνεία της μοντερνιστικής αρχιτεκτονικής, προσαρμοσμένη στο τοπίο και το κλίμα. Ανάμεσά τους ήταν ο Vladimir Pavlov που ανέπτυξε ένα προσωπικό αρχιτεκτονικό στιλ στο Ιρκούτσκ και ο Vitaly Orekhov με τη δημιουργική του ανάληψη βαρβαρότητας για το Κεντρικό Στάδιο στο Krasnoyarsk. Πηγή εικόνας: Google Σε διαφορετική νότα, το βιβλίο χρησιμεύει επίσης ως απεικόνιση της αρχιτεκτονικής σε ένα ακραίο περιβάλλον. Η δουλειά στο άλμπουμ ήταν από μόνη της πρόκληση για τον φωτογράφο Alexander Veryovkin, καθώς το βιβλίο περιλαμβάνει δύο από τις πιο κρύες πόλεις της Γης, το Γιακούτσκ και το Νόριλσκ, όπου οι θερμοκρασίες συχνά φτάνουν τους -30 βαθμούς Κελσίου. Οι σειρές από μπλοκ από μπετόν που προστατεύουν την πόλη του Norilsk από τους σκληρούς ανέμους αποτελούν μια έντονη υπενθύμιση του ακραίου κλίματος των αστικών περιβαλλόντων. Από τότε που ξεκίνησαν τα Zupagrafika, ο David και η Martyna ταξιδεύουν και τεκμηριώνουν την μεταπολεμική μοντερνιστική και βάναυση αρχιτεκτονική, αναφέροντας την πραγματική εμπειρία αυτών των τοποθεσιών και κτιρίων ως την κύρια έμπνευση πίσω από τα βιβλία τους. Το ντουέτο προσπαθεί να ζωγραφίσει μια πιο περιεκτική εικόνα αυτής της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, που εξακολουθεί να παρανοείται ευρέως και να απορρίπτεται σθεναρά από το ευρύ κοινό. Το έργο της Zupagrafika βοηθά στη διάδοση της περίπλοκης ομορφιάς της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής, με τα ιδανικά και τα μειονεκτήματά της, δημιουργώντας έτσι τους χώρους για μια νέα κατανόηση αυτής της περιόδου στην ιστορία της αρχιτεκτονικής.
  20. Η 16η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας άνοιξε τις πύλες της το Σάββατο 26 Μαΐου για το ευρύ κοινό, παρουσιάζοντας έως την ολοκλήρωσή της στις 25 Νοεμβρίου, μία σειρά από νέες προτάσεις και σχέδια που, όπως θα διαπιστώσει ο επισκέπτης, δεν περιορίζονται απλώς στον χώρο ή τουλάχιστον στην ιδέα, που έχει εμπειρικά διαμορφώσει κάποιος για το τι σημαίνει Αρχιτεκτονική. Ενας επισκέπτης στο ισπανικό περίπτερο της 16ης Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας 'Αλλωστε ο τίτλος «Freespace» (Ελεύθερος Χώρος), που έχουν επιλέξει οι δύο επιμελήτριες Υβόν Φάρελ και Σέλεϊ Μακναμάρα υποδεικνύει τη θεματική γραμμή που κινούνται οι επιλογές τους όπως παρουσιάζονται στην κύρια έκθεση, στο Αρσενάλε, και με την οποία, σε μεγάλο βαθμό, συντονίζονται και πολλές εθνικές προτάσεις στα περίπτερα κάθε χώρας. Το περίπτερο της Νότιας Κορέας Η Μπιενάλε διεξάγεται στον ιστορικό χώρο διεξαγωγής της, στους κήπους των Τζαρντίνι, και επεκτείνεται σε μία πλειάδα από παράλληλες εκδηλώσεις και εκθέσεις σε πολλά σημεία και χώρους μέσα στην ίδια την πόλη της Βενετίας. Φέτος, η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής έχει να επιδείξει 63 συμμετοχές από εθνικά περίπτερα. Επισκέπτες στο ιταλικό περίπτερο της Μπιενάλε Σύμφωνα με τις επιμελήτριες η αρχιτεκτονική, ως τεχνική λειτουργία αλλά και ως εμπνευσμένη δημιουργία, αντανακλά άμεσα στην κοινωνία, ρυθμίζοντας πολλές από τις διεργασίες σε οικιστικό, αστικό και οικονομικο-πολιτικό επίπεδο. Στο ρωσικό περίπτερο Η διαμόρφωση και αναδιάπλαση του χώρου, η δημιουργία επιπέδων ζωής «αντανακλά μία γενναιοδωρία πνεύματος και μία αίσθηση ανθρωπισμού», που «εστιάζουν την προσοχή στην ίδια την ποιότητα του χώρου», συνεπώς, μία από τις κύριες αποστολές της αρχιτεκτονικής είναι «να προσφέρει ελεύθερους και συμπληρωματικούς χώρους, οι οποίοι άμεσα δύνανται να χρησιμοποιηθούν, και στην ικανότητά της να αντιμετωπίζει τις ανέκφραστες επιθυμίες του ξένου» αντί να στρέφεται προς την ικανοποίηση αυστηρά εμπορικών χρήσεών της, τονίζουν στο «μανιφέστο» του «Freespace» οι δύο επιμελήτριες με έδρα το Δουβλίνο. Το περίπτερο της συμμετοχής του Βελγίου Η γενικότερη εικόνα της Μπιενάλε δικαιώνει το όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον του κόσμου, πέρα από τους ειδήμονες του χώρου, για την έκθεση των αρχιτεκτονικών προτάσεων διεθνώς. 'Αλλωστε, ο τρόπος που εκτίθενται τα αρχιτεκτονικά σχέδια και οι προτάσεις, από την εποχή της εμβληματικής Μπιενάλε που επιμελήθηκε ο Μασιμιλιάνο Φούκσας, με την εκτεταμένη χρήση των βίντεο, των τρισδιάστατων αναπαραστάσεων της εικόνας, τις μακέτες μεγάλης κλίμακας που προσομοιάζουν σε γλυπτά, τις εγκαταστάσεις στον χώρο, ή την επιλογή προτάσεων που ξεφεύγουν από τα συμβατικά όρια του κάναβου, της κάτοψης, της κτιριακής οικοδομής, αλλά επεκτείνονται και στην ανάπλαση της ιδιωτικής ζωής και του ελεύθερου χρόνου, έχει καταστήσει τις εκθέσεις αρχιτεκτονικής ισοδύναμες με εκθέσεις έργων τέχνης. Το περίπτερο της Αυστραλίας Εξάλλου και στην εμπειρική της εφαρμογή, η πλαστικότητα πολλών από τα νέα οικοδομικά υλικά, η ευελιξία και η πολυμορφικότητα των φυσικών ιδιοτήτων που τους προσφέρει η τεχνολογία, επιδρούν στον ίδιο τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό βοηθώντας ώστε και η ίδια η φόρμα των σύγχρονων κτιρίων να είναι σε άμιλλα με την πλαστικότητα της γλυπτικής, προσεγγίζοντας την έννοια του κτιρίου ως έργο τέχνης μεγάλης κλίμακας—διαψεύδοντας έτσι την αντίληψη του Χέγκελ, που λόγω του χρηστικού και λειτουργικού χαρακτήρα της, αρνιόταν να κατατάξει την αρχιτεκτονική μεταξύ των καλών τεχνών. Στο ελληνικό περίπτερο της 16ης Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας Η ελληνική συμμετοχή, με τον τίτλο «Η Σχολή των Αθηνών», προσεγγίζει με τρόπο ιστορικά διασκεπτικό την πρόσκληση των επιμελητριών να στοχασθούν οι αρχιτέκτονες πάνω στον ελεύθερο χώρο. Έχοντας ως πρότυπο την κλίμακα στον ομώνυμο πίνακα της Αναγέννησης, πάνω στην οποία ο Ραφαήλ τοποθετεί τους μεγάλους φιλόσοφους της Αρχαιότητας να συνδιαλέγονται, οι επιμελητές Χριστίνα Αργυρού και Ryan Neiheiser μετατρέπουν το ελληνικό περίπτερο σε ένα κλιμακωτό αμφιθέατρο, όπου στα διάφορα σκαλιά του διανέμονται τρισδιάστατες αναπαραστάσεις από μοντέλα 56 γνωστών αρχιτεκτονικών κτιρίων, από όλες τις περιόδους και όλες τις τεχνοτροπίες και χώρες του κόσμου. Χρησιμοποιούν, έτσι, τον χώρο τόσο ως ένα ανοικτό σπουδαστήριο, ένα ελεύθερο πανεπιστήμιο, αλλά ταυτόχρονα και ως μία ‘Αγορά', που όπως στην αρχαιότητα χρησιμεύει όχι μόνον για τη συμβίωση, αλλά και για την ανοικτή, απρογραμμάτιστη, ελεύθερη και χωρίς σκοπιμότητες ανταλλαγή απόψεων και ιδεών. View full είδηση
  21. Οταν ακούγονται οι λέξεις «αστυνομικό τμήμα», «πυροσβεστική», «στρατόπεδο» και «φυλακή», οι εικόνες που δημιουργούνται είναι πάνω-κάτω οι ίδιες. Στενόχωρα γραφεία, κιτς διακόσμηση, ανακατωσούρα, φωνές, βρωμιά ίσως, σκοτεινιά – άλλοτε, απελπισία. Ολα αυτά, τουλάχιστον για τους Ελληνες. Διότι, ήδη, σε πολλές χώρες του κόσμου, οι Αρχές, οι κοινωνιολόγοι, οι ψυχολόγοι και οι αρχιτέκτονες έχουν ενωθεί εις σάρκα μίαν και προσθέτουν νέες εικόνες κάθε φορά που ακούγονται οι παραπάνω λέξεις. Περίπου προ δεκαετίας, η Μαδρίτη απέκτησε ένα αστυνομικό τμήμα, που κατάφερε να δημιουργήσει ένα ακόμη τοπόσημο για την ισπανική πρωτεύουσα. Εξάλλου, η πόλη δεν φείδεται αρχιτεκτονικής και αυτό οι αρχιτέκτονες του γραφείου Voluar Arquitectura το έλαβαν σοβαρά υπ’ όψιν τους όσο σχεδίαζαν και υλοποιούσαν το πρότζεκτ του Α.Τ. Fuencarral-El Pardo. Με ελεύθερο δημόσιο χώρο και πλήρη προσβασιμότητα, οι νέες αστυνομικές εγκαταστάσεις αλλάζουν την παραδοσιακή αντίληψη του καφκικού τμήματος και συμφιλιώνουν τις Αρχές με τον πολίτη. Με πολλά διάφανα σημεία, σύμβολο της διαφάνειας, οι αρχιτέκτονες δημιούργησαν ένα μακρόθεν επιβλητικό κτίριο και εκ του σύνεγγυς «ελαφρύ». Με συνεχή θέα σε ολόκληρη της πόλη, το Α.Τ. Fuencarral-El Pardo επιδιώκει τη συνέχιση του διαλόγου με όλη τη Μαδρίτη, και τη νύχτα, καθώς παραμένει διαρκώς φωτισμένο – όλα στο φως! Ούτε, όμως, το στρατιωτικό κέντρο πολεμικής εκπαίδευσης στην Bure της Ελβετίας μοιάζει εκ πρώτης όψεως με αυτό που είναι. Στην άκρη μιας συστάδας δέντρων, στην πλαγιά μιας ευρύτερης στρατιωτικής βάσης, το κέντρο εκπαίδευσης χρησιμοποιεί περίτεχνα το οπλισμένο σκυρόδεμα, το διάτρητο μέταλλο και τους χρωματισμούς στους εσωτερικούς χώρους, όπως είναι το μεγάλο αμφιθέατρο, στο ισόγειο που προσφέρει εξωτερική θέα. Στα δύο επιπλέον επίπεδα έχουν κατασκευαστεί τα δωμάτια των εκπαιδευομένων στρατιωτών και τα γραφεία εκπαίδευσης, ενώ στο κέντρο όλων αυτών υπάρχει ένα εσωτερικό αίθριο ανοικτό στον ουρανό και στο φυσικό το φως. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι οι αρχιτέκτονες του γραφείου meier + associés architectes, σύμφωνα με τα δικά τους λεγόμενα, θέλησαν να αφήσουν μια αίσθηση του ημιτελούς στην κατασκευή τους, ώστε να δίνεται η εντύπωση στους στρατιώτες ότι χτίζουν κι εκείνοι, μέσω ασφαλώς της εκπαίδευσής τους. Σαν Lego Αν τη δεις από πάνω, η πυροσβεστική υπηρεσία της επαρχίας Guizhou, στην Κίνα, μοιάζει κατασκευασμένη από Lego. Χτισμένες σε πλαγιά, οι εγκαταστάσεις μοιάζουν να είναι κι εκείνες κεκλιμένες, καταλήγοντας σε έναν πύργο, όπου γίνονται όλες οι ασκήσεις ετοιμότητας, και στη μεγάλη, λευκή κεντρική αίθουσα. Αυτό που προκαλεί εντύπωση στη χρήση αυτής της αίθουσας είναι η ιερότητά της, καθώς λειτουργεί ως ηρώο για τις τελετές ανταμοιβής και παρασημοφόρησης των τολμηρών, ενισχύοντας έτσι το ηθικό της ομάδας, σύμφωνα με τους αρχιτέκτονες του γραφείου West-Line Studio. Τα πολλά επίπεδα δημιουργούν μια αίσθηση περιπλοκότητας, ωστόσο η σύνδεσή τους επιτυγχάνεται με την παρεμβολή υπαίθριων διαδρόμων, αλλά και χώρων χαλάρωσης, αναγνωστηρίων, αθλητικού εξοπλισμού, προς επίρρωσιν της κοινωνικοποίησης. Οι εγκαταστάσεις της πυροσβεστικής υπηρεσίας της κινεζικής επαρχίας Guizhou διαθέτουν αύλειο χώρο που επιτρέπει ομαδικά αθλήματα, ενώ προσφέρει και γωνιές απομόνωσης και στοχασμού συνοδεία του υδάτινου στοιχείου. Οι αρχιτέκτονες σημειώνουν ότι, για παράδειγμα, ενώ στην πισίνα ή στην εσωτερική αθλητική παιδική χαρά υπάρχει διάχυτο φως, στο «ηρώο» το φως δημιουργεί εικονικές σκιές, επιτείνοντας προφανώς την κατάνυξη που επιβάλλει η μεγάλη λευκή αίθουσα. Πηγή: http://www.kathimeri...exnhs-me-stoles Click here to view the είδηση
  22. Καλησπέρα!Είμαι πρωτοετής φοιτήτρια του τμήματος αρχιτεκτονικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να πάρω μετεγγραφή για το αντίστοιχο τμήμα του Βόλου.Ποιο από τα δύο πανεπιστήμια θα μου προτείνατε ή-καλύτερα-ποιο θα διαλέγατε στην θέση μου; Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
  23. Καλησπέρα και καλώς σας βρήκα! Απευθύνομαι στο forum, ζητώντας τη βοήθεια σας όσον αφορά στην πτυχιακή εργασία που μου δόθηκε μόλις σήμερα με θέμα "ΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΤΙΡΙΟΥ ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ". Σε μία πρώτη προσπάθεια να συλλέξω πληροφορίες για το παραπάνω θέμα , ώστε να τις παραδώσω στον εισηγητή μου, απογοητεύτηκα διότι στο Google Mελετητής , δεν υπάρχει κάτι σχετικό με το θέμα! Έτσι, βρέθηκα εδώ ζητώντας τη βοήθεια σας , προκειμένου κάποιος πιο σχετικός με το θέμα να μου υποδείξει ορισμένες πηγές πληροφόρησης! Ευχαριστώ εκ των προτέρων! Θα είμαι ευγνώμων!
  24. Φαίνεται να μην υπάρχει κανένα όριο στη δημιουργικότητα και τη φαντασία στο σχεδιασμό κτιρίων και κατασκευών στην Ιαπωνία. Απομονωμένα ξύλινα κρησφύγετα, διάφανα αστικά σπίτια, εντυπωσιακοί πύργοι σε μορφή κάψουλας, η ποικιλία και το καινοτόμο φάσμα της χώρας στη σύγχρονη αρχιτεκτονική, είναι απίστευτα μεγάλα. # 1 Νηπιαγωγείο Χτισμένο γύρω από ένα δέντρο #2 Ebisu East Gallery, Shibuya, Tokyo # 3 Ένα σπίτι στο δάσος #4 Παιδικός σταθμός συλλέγει νερό της βροχής για να παίζουν τα παιδιά # 5 Ένα μικρό σπίτι στο Τόκιο #6 Sugamo Shinkin Bank, Kawaguchi # 7 Σπίτι & Κήπος, Τόκιο #8 Namba Parks, Osaka #9 Ribbon Chapel, Hiroshima #10 Acros Building, Fukuoka Πλήρες άρθρο: http://www.o-klooun....i-arxitektoniki Click here to view the είδηση
  25. Η αρχιτεκτονική, στραμμένη προς την κοινωνία ήταν ο βασικός άξονας της φετινής Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας. Στο πιο σημαντικό αρχιτεκτονικό γεγονός, η συζήτηση αφορά τη χειρονομία της επιστήμης και των εφαρμογών της προκειμένου να δημιουργηθούν νέα σχήματα και σχέσεις ανάμεσα σε ένα κάτοικο, μια πόλη, μια χώρα και το κέλυφος, που δεν είναι πια μόνο αυτό. Ο φετινός επίτροπος Αλεχάνδρο Αραβένα με το Reporting from the front/ Μεταδίδοντας από το μέτωπο, έδωσε το «σήμα» στα φετινά περίπτερα που ασχολήθηκαν ως επί το πλείστον με το ρόλο κυρίως της αρχιτεκτονικής και λιγότερο με τα έργα της. Άλλωστε ο Αραβένα σε κάθε αναφορά του δεν παραλείπει να τονίζει το ρόλο της κοινωνικής κατοικίας, κάτι που επηρεάζει τους αρχιτέκτονες σε όλο τον κόσμο, καθώς τους οδηγεί να αναζητήσουν λύσει και προοπτικές μιας καλύτερης ποιότητας ζωής. Καθόλου παράξενο που τον χρυσό Λέοντα κέρδισε το ισπανικό περίπτερο, με ένα θέμα που έχει απασχολήσει όλες τις χώρες που έχουν βρεθεί σε οικονομική κρίση. Και τη δική μας ανάμεσα σε αυτές. Πρόκειται για τα ημιτελή κτίρια. Τα άδεια τσιμεντένια κελύφη, ημιτελείς κατασκευές που τις πρόλαβε η κρίση και πολλές φορές δεσπόζουν στον αρχιτεκτονικό ορίζοντα. Η Ιβηρική χερσόνησος είναι γεμάτη από αυτά. Στις πόλεις και στην εξοχή. Οι κατασκευές έχουν μείνει έτσι για χρόνια, διαβρώνονται από τον ήλιο, τον αέρα και το νερό και έχουν ελάχιστες προοπτικές να ολοκληρωθούν. Είναι η απόλυτη συνάρτηση της αρχιτεκτονικής με την κοινωνία και την οικονομία. Τα ίχνη της οικονομικής ένδειας αντικατοπτρίζονται στα απομεινάρια της αρχιτεκτονικής. Οι χώρες που βρίσκονται σε κρίση έχουν ένα μεγάλο κτιριακό απόθεμα, ορατό και διαθέσιμο. Η εθνική αντιπροσωπεία του ισπανικού περιπτέρου έστησε μια κατασκευή πάνω στην οποία τοποθέτησαν φωτογραφίες της εγκατάλειψης, μια υπενθύμισή της, αλλά και ένα σήμα, ώστε να αναζητηθεί ένας τρόπος για την αξιοποίησή τους. Το έργο τους εντυπωσιακό και μελαγχολικό, εκπέμπει ένα σήμα σε όλες τις χώρες για την αξιοποίηση, τη διαχείριση μέσω μιας νέας οικονομίας, των υπολειμμάτων της ευμάρειας ή των πρώτων υλικών της έξυπνης αρχιτεκτονικής του μέλλοντος. Τίτλος του: Unfinished/Ημιτελές. Στις απονομές των βραβείων στη Βενετία, οι αξιοσημείωτες συμμετοχές και αυτές που βραβεύτηκαν είχαν να κάνουν κυρίως με τη χρήση των απλών υλικών ή την αναζήτηση λύσεων για την επαναχρησιμοποίηση των υλικών. Το γραφείο από την Παραγουάη Gabinete de Arcquitectura αξιοποιούσε την εφευρετικότητα που συνέδεε την αρχιτεκτονική με ανειδίκευτο εργατικό δυναμικό σε κοινότητες με προβλήματα λειτουργίας ενώ ο Κουνλέ Αντεγιεμί κέρδισε τον Αργυρό Λέοντα για το έργο του «Πλωτό Σχολείο στο Μακόκο». Πρόκειται για μια πλωτή κοινότητα στις όχθες της λίμνης Λάγκος τη Νιγηρία και οι αρχιτέκτονες δούλεψαν το πρότζεκτ με την υποστήριξη των Ηνωμένων Εθνών. Η ξύλινη κατασκευή στεγάζει σχολεία και παιδότοπους και επιπλέει επάνω σε μπιτόνια που και αυτά με τη σειρά τους έχουν χρησιμοποιηθεί ξανά. Το πρόγραμμα αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες, μοιάζει χρήσιμο ακόμα και για τη Βενετία που επιπλέει και αντιμετωπίζει τα προβλήματα της ανόδου της στάθμης του νερού. Ο βραζιλιάνος αρχιτεκτόνας Πάουλο Μέντες ντα Ρόκα, απέσπασσε το φετινό Χρυσό Λέοντα για το σύνολο του έργου του. Το συμπέρασμα είναι ότι στον κόσμο των μεγάλων κατασκευών, των σταρς αρχιτεκτόνων, του συναγωνισμού για τα πιο ψηλά κτίρια του κόσμου, η νέα αρχιτεκτονική που έρχεται από την πηγή μιας πρωταρχικής ανάγκης και κινείται σε ένα πνεύμα οικονομίας σε σχέση με τη φύση και το περιβάλλον είναι ό,τι πιο ελκυστικό και προκλητικό και φιλικό υπάρχει στην αρχιτεκτονική σήμερα. Πηγή: http://www.thetoc.gr...oluteles-ktirio Click here to view the είδηση
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.