Μετάβαση στο περιεχόμενο
Engineer

Έλλειψη συντήρησης σε δηµόσια έργα και κτίρια - ασυντήρητο το 80%

Recommended Posts

Στα όριά τους βρίσκονται λόγω έλλειψης συντήρησης γέφυρες και δηµόσια κτίρια σε όλη τη χώρα, µε τους ειδικούς να προειδοποιούν και να ζητούν ελέγχους και επιθεωρήσεις άµεσα.

Καμπανάκι» για την κατάσταση μεγάλου τμήματος των δημόσιων υποδομών στη χώρα µας, οι οποίες παραµένουν ασυντήρητες ή συντηρούνται αποσπασµατικά παρά το γεγονός ότι φτάνουν ή έχουν ξεπεράσει το όριο ηλικίας τους, χτύπησε η κατάρρευση της γέφυρας στην Καβάλα.

Η έλλειψη συντήρησης, µάλιστα, δεν αφορά µόνο στις γέφυρες αλλά και στα δηµόσια κτίρια, όπως επεσήµανε σε χθεσινές δηλώσεις του ο πρόεδρος του Τεχνικού Επιµελητηρίου Ελλάδας, Γιώργος Στασινός, ζητώντας τη δηµιουργία ηλεκτρονικού µητρώου έργων υποδοµής, το οποίο ήδη προετοιµάζει το υπουργείο Υποδοµών.

«Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν γνωρίζει πραγµατικά για το θέµα της συντήρησης των υποδοµών. ∆εν υπάρχει τακτική συντήρηση. ∆εν υπάρχει προγραµµατισµός» είπε. Προσέθεσε, µάλιστα, ότι το ίδιο συµβαίνει και µε τα δηµόσια κτίρια, όπου έχει ελεγχθεί για θέµατα ασφαλείας µόνο το 30% περίπου, «και σε αυτά περιλαµβάνονται όχι µόνο γραφεία αλλά και σχολεία, νοσοκοµεία και άλλα κτίρια συνάθροισης κοινού».

Περίπου το 80% των υποδοµών στη χώρα συµπληρώνει χρόνο µε τον χρόνο το προσδόκιµο ζωής του. «Οι βασικές υποδοµές όχι µόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης δηµιουργήθηκαν τις δεκαετίες '60, '70 και '80» εξηγεί στο «Εθνος» ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου Πολιτικών Μηχανικών, Αρης Χατζηδάκης: «Η 50ετία είναι ο επίσηµος χρόνος ζωής των κατασκευών από σκυρόδεµα. Ωστόσο, υπάρχουν υποδοµές που εκτός της φυσιολογικής γήρανσης υφίστανται πλήρη αλλαγή φορτίων µε αύξηση της κυκλοφορίας και βαρύτερα οχήµατα. Είναι αναγκαίο να οργανωθούν άµεσα επιθεωρήσεις, αφού προηγηθεί µια ιεράρχηση των αναγκών, δεδοµένου ότι τα κόστη είναι σηµαντικά».

Το υπουργείο Υποδοµών καταρτίζει σχέδιο νόµου για το ηλεκτρονικό µητρώο υποδοµών, ώστε να προχωρήσουν εντατικοί έλεγχοι.

Να σηµειωθεί ότι η γέφυρα που κατέρρευσε στην Καβάλα είναι η πρώτη που «σπάει» υπό το βάρος φορτίου και όχι από την πίεση πληµµυρικού φαινοµένου, λίγες µόλις εβδοµάδες µετά τη δηµοσιοποίηση των σοβαρών προβληµάτων στην υπόγεια κοίτη του Ιλισού εξαιτίας της έλλειψης συντήρησης και περίπου τρεις µήνες µετά την κατάρρευση της γέφυρας Μοράντι στη Γένοβα, η κατάρρευση της οποίας παρέσυρε στον θάνατο 43 άτοµα.

Ειδικά όσον αφορά στις περίπου 3.000 γέφυρες που υπάρχουν στο δίκτυο των παλαιών εθνικών οδών και του επαρχιακού οδικού δικτύου, σύµφωνα µε την καταγραφή που έχει κάνει η Εγνατία Οδός, εκτιµάται ότι «από την κατασκευή τους και µετά δεν έγιναν συστηµατικοί έλεγχοι και δεν συντηρήθηκαν», όπως επισηµαίνει στο «Εθνος» ο Παναγιώτης Πανέτσος, δρ πολιτικός µηχανικός και προϊστάµενος ελέγχου και συντήρησης τεχνικών έργων της Εγνατίας.

gefyres1.jpg

Ο ίδιος, µάλιστα, υπογραµµίζει ότι πλέον είναι επιτακτική η ανάγκη ελέγχου της σηµερινής εναποµείνασας ασφάλειάς τους. Χαρακτηριστικό της έλλειψης σχετικών πληροφοριών είναι το γεγονός ότι «για αρκετές από τις γέφυρες αυτές δεν είναι γνωστή η ακριβής θέση τους, ο χρόνος κατασκευής τους και οι διαστάσεις τους, ενώ δεν είναι διαθέσιµες οι µελέτες και το µητρώο κατασκευής τους» σηµειώνει ο κ. Πανέτσος.

Πριν από 30-50 χρόνια

Και όλα αυτά την ώρα που οι περισσότερες από αυτές τις γέφυρες έχουν κατασκευαστεί πριν από 30-50 χρόνια και έχουν ήδη διανύσει ένα µεγάλο µέρος του θεωρητικού κύκλου ζωής τους, χωρίς να ελεγχθεί ποτέ η κατάστασή τους και χωρίς να εφαρµοστεί οποιαδήποτε συντήρηση. Για τις 1.100 από αυτές, µάλιστα, η Εγνατία είχε ήδη προετοιµάσει και διεξαγάγει διαγωνισµό ανάθεσης τεσσάρων µελετών οδικής ασφάλειας γεφυρών παλαιών εθνικών και επαρχιακών οδών στο µεγαλύτερο µέρος της χώρας, µε αρχικό προϋπολογισµό περίπου 1 εκατοµµυρίου ευρώ. Στο πλαίσιο του έργου προβλεπόταν ο εντοπισµός, η αποτύπωση της γεωµετρίας, ο οπτικός και ενόργανος έλεγχος, η λήψη δοκιµίων, η αξιολόγηση και η πρόταση έργων συντήρησής τους. Ωστόσο, έως και σήµερα δεν βρέθηκε κονδύλι χρηµατοδότησης ώστε να προχωρήσει η δράση.

Το περασµένο καλοκαίρι η Εγνατία είχε αποστείλει στο υπουργείο Υποδοµών πρόταση για τη δηµιουργία Εθνικού Μητρώου Γεφυρών, στο οποίο θα περιλαµβάνονται όλα τα στοιχεία για τη µελέτη, κατασκευή, τα ευρήµατα και τις βλάβες, την αξιολόγηση, τις προτεινόµενες επεµβάσεις αλλά και τα αποτελέσµατα των ελέγχων ώστε να οργανωθούν και να υλοποιηθούν προγραµµατισµένες επιθεωρήσεις στις γέφυρες.

«Από κόσκινο θα περάσουν οι υποδοµές» είχε πει σε συνέντευξή του στο «Εθνος της Κυριακής» της 4ης Νοεµβρίου ο υπουργός Υποδοµών Χρήστος Σπίρτζης.

Στο πλαίσιο του Εθνικού Μητρώου Γεφυρών, µάλιστα, προτείνεται η δηµιουργία ενιαίου εγχειριδίου επιθεωρήσεων, το οποίο θα ισχύει για όλες τις γέφυρες, συµπεριλαµβανοµένων αυτών στους σύγχρονους αυτοκινητοδρόµους, οι οποίες ελέγχονται και συντηρούνται «αλλά ανεξάρτητα, µε διαφορετικά κριτήρια, προδιαγραφές και διαδικασίες για κάθε φορέα διαχείρισης, ιδιώτη ή δηµόσιο, ενώ καταγράφονται και τηρούνται σε ξεχωριστά µητρώα», όπως επισηµαίνεται.

Από την πλευρά του, και το υπουργείο Υποδοµών καταρτίζει ήδη σχέδιο νόµου για το ηλεκτρονικό µητρώο υποδοµών, το οποίο θα δώσει τα «εργαλεία» για την εκπόνηση εντατικών ελέγχων κάθε κρίσιµης υποδοµής στη χώρα. Το Μητρώο «θα περιλαµβάνει τις απαραίτητες µελέτες και προβλέψεις για την ασφάλεια, τη συντήρηση και τη λειτουργία κάθε υποδοµής.

Με τη λειτουργία αυτού του συστήµατος θα µπορεί κάθε δηµόσιος φορέας να προγραµµατίσει εγκαίρως τη συντήρηση και το κόστος της, να προβλέψει το απαιτούµενο προσωπικό και τις δεξιότητές του και ταυτόχρονα οι αρµόδιοι φορείς θα έχουν το εργαλείο για τον εποπτικό έλεγχο, τη συντήρηση και την ασφάλεια των υποδοµών και των πολιτών. Θα γνωρίζουµε, µε δυο λόγια, όλοι πότε έγινε συντήρηση, πότε πρέπει να γίνει, από ποιους και ποιος έχει την ευθύνη λειτουργίας» είχε πει ο υπουργός Υποδοµών, Χρήστος Σπίρτζης, σε συνέντευξή του στο «Εθνος της Κυριακής».


 


View full είδηση

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

Να αναφέρω και κάτι ακόμα.

Λίαν συντόμως θα πρέπει να εφαρμοστούν οι διατάξεις για ΑΜΕΑ παντού.... και βλέπεις σχολεία και δημόσια κτίρια να στερούνται απο προσβασιμότητα μέχρι τουαλέτες ΑΜΕΑ...

και μετά περιμένει το κράτος συμμόρφωση των ιδιωτών?!!?!?

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε προκειμένου να αφήσετε κάποιο σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος για να μπορέσετε να αφήσετε κάποιο σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Κάντε μια δωρεάν εγγραφή στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

Εγγραφή νέου λογαριασμού

Σύνδεση

Εάν έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα

  • Παρόμοιο Περιεχόμενο

    • Από Engineer
      Στην κατεδάφιση εννέα εγκαταλελειμμένων κτιρίων, τα οποία έχουν κριθεί ετοιμόρροπα ή επικίνδυνα, προχωρούν άμεσα οι υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων, μετά τα δύο διαδοχικά περιστατικά κατάρρευσης κτιρίων στο κέντρο της πόλης (η φωτογραφία, από τη χθεσινή κατάρρευση κτίσματος στην Πνύκα). Το παρωχημένο, ανεπαρκές και άκαμπτο νομικό πλαίσιο, η αδιαφορία, αλλά και η οικονομική κρίση έχουν αφήσει έρμαιο στη φθορά του χρόνου εκατοντάδες εγκαταλελειμμένα κτίρια – υπολογίζονται σε περίπου 1.800, πολλά διατηρητέα, άλλα όχι, μόνο στην πόλη των Αθηνών.
      Μια σύντομη ιστορία: Ο καθηγητής Αρχιτεκτονικής - Πολεοδομίας ΕΜΠ Παναγιώτης Τουρνικιώτης γεννήθηκε και μεγάλωσε δίπλα στην πλατεία Κουμουνδούρου. Οπως λέει ο ίδιος, το σπίτι τους δεν ήταν κάτι τόσο ξεχωριστό, ωστόσο κηρύχθηκε διατηρητέο την εποχή των μαζικών «κηρύξεων» στην Αθήνα. Μια μέρα του ’98, έπειτα από έντονη βροχή, κατέρρευσε η στέγη του. Το κτίριο ήταν ήδη εγκαταλελειμμένο (δεν ανήκε στην οικογένεια του κ. Τουρνικιώτη, που είχαν προ πολλού μετακομίσει σε άλλη περιοχή). Πολύ σύντομα, για λόγους επικινδυνότητας, το κτίριο γκρεμίστηκε. Σήμερα στο οικόπεδο υπάρχουν μόνο δύο ψηλά δέντρα. Ο ιδιοκτήτης δεν κατάφερε ποτέ να ξαναχτίσει, καθώς ακόμη και χωρίς το διατηρητέο κτίσμα το οικόπεδο υπόκειται σε διάφορους περί διατηρητέων περιορισμούς. «Την ίδια στιγμή, το κτίριο βρίσκεται ακόμη στη λίστα των διατηρητέων κτιρίων της Αθήνας που τηρεί το υπουργείο Περιβάλλοντος. Δεν έχει κάνει κανείς τον κόπο να σημειώσει ότι είναι πλέον χώμα», λέει ο κ. Τουρνικιώτης στην «Κ».
      Μια μικρή ιστορία, δηλωτική της «ακαμψίας» του θεσμικού πλαισίου που διέπει τα διατηρητέα κτίρια στη χώρα μας και η οποία ευθύνεται για την πολύ οικεία σε οποιονδήποτε περπατά στην Αθήνα εικόνα: όμορφα κτίρια που όμορφα καταρρέουν. Μόλις τα τελευταία λίγα εικοσιτετράωρα δύο κτίρια στην Αθήνα, ένα στο Γκάζι την Κυριακή και ένα στην Πνύκα χθες τα ξημερώματα, κατέρρευσαν, ευτυχώς χωρίς να υπάρξουν θύματα. Από τα περίπου 1.800 εγκαταλελειμμένα κτίρια της πόλης εκτιμάται ότι περίπου τα μισά είναι χαρακτηρισμένα διατηρητέα, όμως στην πράξη είναι έρμαια της φθοράς του χρόνου (ο συνολικός αριθμός των διατηρητέων της Αθήνας είναι πάνω από 1.100, άλλα με το θεσμικό πλαίσιο του ΥΠΠΟ και άλλα, πολύ περισσότερα, με εκείνο του ΥΠΕΝ). «Εμένα να σου πω την αλήθεια δεν μου κάνει εντύπωση που έπεσαν δύο. Απορώ πώς μένουν όρθια άλλα 50», λέει χαρακτηριστικά στην «Κ» ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Ιδιοκτητών Διατηρητέων Κτιρίων και Μνημείων, αρχιτέκτων Νίκος Χαρκιολάκης.

      «Σύμφωνα με ό,τι ισχύει σήμερα στην Ελλάδα, τα πάντα γύρω από ένα διατηρητέο κτίριο βαρύνουν τον ιδιοκτήτη. Από τα θέματα επικινδυνότητας μέχρι το γεγονός ότι μπορεί να αποτελεί εστία μόλυνσης. Οταν στο δικό μου διατηρητέο στην Πατησίων έπεσε ένας σοβάς, παρόλο το οικονομικό ζόρι, ξόδεψα 4.000 ευρώ για να φτιάξω την πρόσοψη. Οταν κάποιοι άρχισαν να πετούν τα σκουπίδια τους στην αυλή του, πήγα, καθάρισα και απολύμανα. Τι γίνεται όμως όταν δεν έχεις αυτές τις 4.000 ευρώ; Ο νόμος λέει ότι εάν δεν προχωρήσεις στις απαραίτητες εργασίες, τις αναλαμβάνει ο δήμος και σου καταλογίζει τη δαπάνη. Δηλαδή, τι θα καταλογιστεί στη γιαγιά στην Πλάκα που παίρνει 200 ευρώ σύνταξη; Ειδικά σήμερα, είμαστε σε αδιέξοδο. Ο κόσμος δεν έχει λεφτά, δεν κάνει καν αποδοχή κληρονομιάς. Κανείς δεν θέλει να εμπλακεί σε αυτό το καθεστώς πολυνομίας. Αν στο Μάτι έβγαλαν 45 τις συναρμόδιες υπηρεσίες, στα διατηρητέα είναι 145!».
      Χθες το πρωί, στις 10.30, κατέρρευσε κτίριο στην Πνύκα, το οποίο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο.
      Τον ίδιο φόβο, ότι σε λίγα χρόνια θα υπάρξουν πολλές ακόμη καταρρεύσεις κτιρίων, εκφράζει και ο καθηγητής κ. Τουρνικιώτης. «Τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 υπήρξε ένα κύμα μαζικών κηρύξεων κτιρίων χωρίς όμως αυτό να είναι καλά τεκμηριωμένο ούτε σε ό,τι αφορά την τεχνική δυνατότητα ούτε την οικονομοτεχνική δυνατότητα.
      Το θεσμικό πλαίσιο δεν προσφέρει στους ιδιοκτήτες δυνατότητες και δεν δόθηκαν ποτέ ουσιαστικά κίνητρα». Οι προσπάθειες που έγιναν τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο του ρυθμιστικού της Αθήνας κυρίως, για να διαμορφωθεί ένα πιο ευέλικτο θεσμικό πλαίσιο, δεν προχώρησαν. «Πρόσφατα έγινε μια προσπάθεια για τα μεγάλα κτίρια που είναι ιδιοκτησίας του ευρύτερου Δημοσίου. Το πρόβλημα όμως είναι τα μικρά σπιτάκια, πολλά από τα οποία είναι χωρίς στέγες και αδρανούν μέχρι να πέσουν επιθετικά κάποια στιγμή». Οπως λέει ο κ. Τουρνικιώτης, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, απαιτείται ένα «καλά συγκερασμένο σχέδιο, το οποίο δεν θα είναι απλώς καλών προθέσεων, αλλά θα δίνει διαχειριστικά ή οικονομικά κίνητρα. Ενα θεσμικό πλαίσιο που θα επιτρέπει να ξεπερνάμε προβλήματα όπως είναι η ύπαρξη 18 συνιδιοκτητών ή όταν ένα διατηρητέο ανήκει στη Μεγαλόχαρη ή είναι ιδιοκτησία ιδρύματος».
      «Γοητεία της παρακμής»
      Το φαινόμενο, πάντως, αντανακλά την κρίση της Αθήνας. «Η οποία δεν σχετίζεται με την οικονομική κρίση, αλλά με την αποχώρηση, τη δεκαετία του ’90, των κατοίκων της για τα προάστια. Το κέντρο άλλαξε ριζικά, με αποτέλεσμα να φτάσουμε σήμερα σε ένα κέντρο με πολλά εγκαταλελειμμένα κτίρια. Να δείτε τι θα γίνει σε λίγα χρόνια, εάν δεν υπάρξει παλινδρόμηση. Προς το παρόν, η παλινδρόμηση είναι τουριστική. Το βλέπουμε στο σινάφι μας. Τη γοητεία που ασκούν σε παιδιά που έρχονται από το εξωτερικό δρόμοι που έχουν στη σειρά δέκα κτίρια που θα καταρρεύσουν τα επόμενα 2-10 χρόνια. Η γοητεία της παρακμής»
    • Από Engineer
      Στην κατεδάφιση εννέα εγκαταλελειμμένων κτιρίων, τα οποία έχουν κριθεί ετοιμόρροπα ή επικίνδυνα, προχωρούν άμεσα οι υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων, μετά τα δύο διαδοχικά περιστατικά κατάρρευσης κτιρίων στο κέντρο της πόλης (η φωτογραφία, από τη χθεσινή κατάρρευση κτίσματος στην Πνύκα). Το παρωχημένο, ανεπαρκές και άκαμπτο νομικό πλαίσιο, η αδιαφορία, αλλά και η οικονομική κρίση έχουν αφήσει έρμαιο στη φθορά του χρόνου εκατοντάδες εγκαταλελειμμένα κτίρια – υπολογίζονται σε περίπου 1.800, πολλά διατηρητέα, άλλα όχι, μόνο στην πόλη των Αθηνών.
      Μια σύντομη ιστορία: Ο καθηγητής Αρχιτεκτονικής - Πολεοδομίας ΕΜΠ Παναγιώτης Τουρνικιώτης γεννήθηκε και μεγάλωσε δίπλα στην πλατεία Κουμουνδούρου. Οπως λέει ο ίδιος, το σπίτι τους δεν ήταν κάτι τόσο ξεχωριστό, ωστόσο κηρύχθηκε διατηρητέο την εποχή των μαζικών «κηρύξεων» στην Αθήνα. Μια μέρα του ’98, έπειτα από έντονη βροχή, κατέρρευσε η στέγη του. Το κτίριο ήταν ήδη εγκαταλελειμμένο (δεν ανήκε στην οικογένεια του κ. Τουρνικιώτη, που είχαν προ πολλού μετακομίσει σε άλλη περιοχή). Πολύ σύντομα, για λόγους επικινδυνότητας, το κτίριο γκρεμίστηκε. Σήμερα στο οικόπεδο υπάρχουν μόνο δύο ψηλά δέντρα. Ο ιδιοκτήτης δεν κατάφερε ποτέ να ξαναχτίσει, καθώς ακόμη και χωρίς το διατηρητέο κτίσμα το οικόπεδο υπόκειται σε διάφορους περί διατηρητέων περιορισμούς. «Την ίδια στιγμή, το κτίριο βρίσκεται ακόμη στη λίστα των διατηρητέων κτιρίων της Αθήνας που τηρεί το υπουργείο Περιβάλλοντος. Δεν έχει κάνει κανείς τον κόπο να σημειώσει ότι είναι πλέον χώμα», λέει ο κ. Τουρνικιώτης στην «Κ».
      Μια μικρή ιστορία, δηλωτική της «ακαμψίας» του θεσμικού πλαισίου που διέπει τα διατηρητέα κτίρια στη χώρα μας και η οποία ευθύνεται για την πολύ οικεία σε οποιονδήποτε περπατά στην Αθήνα εικόνα: όμορφα κτίρια που όμορφα καταρρέουν. Μόλις τα τελευταία λίγα εικοσιτετράωρα δύο κτίρια στην Αθήνα, ένα στο Γκάζι την Κυριακή και ένα στην Πνύκα χθες τα ξημερώματα, κατέρρευσαν, ευτυχώς χωρίς να υπάρξουν θύματα. Από τα περίπου 1.800 εγκαταλελειμμένα κτίρια της πόλης εκτιμάται ότι περίπου τα μισά είναι χαρακτηρισμένα διατηρητέα, όμως στην πράξη είναι έρμαια της φθοράς του χρόνου (ο συνολικός αριθμός των διατηρητέων της Αθήνας είναι πάνω από 1.100, άλλα με το θεσμικό πλαίσιο του ΥΠΠΟ και άλλα, πολύ περισσότερα, με εκείνο του ΥΠΕΝ). «Εμένα να σου πω την αλήθεια δεν μου κάνει εντύπωση που έπεσαν δύο. Απορώ πώς μένουν όρθια άλλα 50», λέει χαρακτηριστικά στην «Κ» ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Ιδιοκτητών Διατηρητέων Κτιρίων και Μνημείων, αρχιτέκτων Νίκος Χαρκιολάκης.

      «Σύμφωνα με ό,τι ισχύει σήμερα στην Ελλάδα, τα πάντα γύρω από ένα διατηρητέο κτίριο βαρύνουν τον ιδιοκτήτη. Από τα θέματα επικινδυνότητας μέχρι το γεγονός ότι μπορεί να αποτελεί εστία μόλυνσης. Οταν στο δικό μου διατηρητέο στην Πατησίων έπεσε ένας σοβάς, παρόλο το οικονομικό ζόρι, ξόδεψα 4.000 ευρώ για να φτιάξω την πρόσοψη. Οταν κάποιοι άρχισαν να πετούν τα σκουπίδια τους στην αυλή του, πήγα, καθάρισα και απολύμανα. Τι γίνεται όμως όταν δεν έχεις αυτές τις 4.000 ευρώ; Ο νόμος λέει ότι εάν δεν προχωρήσεις στις απαραίτητες εργασίες, τις αναλαμβάνει ο δήμος και σου καταλογίζει τη δαπάνη. Δηλαδή, τι θα καταλογιστεί στη γιαγιά στην Πλάκα που παίρνει 200 ευρώ σύνταξη; Ειδικά σήμερα, είμαστε σε αδιέξοδο. Ο κόσμος δεν έχει λεφτά, δεν κάνει καν αποδοχή κληρονομιάς. Κανείς δεν θέλει να εμπλακεί σε αυτό το καθεστώς πολυνομίας. Αν στο Μάτι έβγαλαν 45 τις συναρμόδιες υπηρεσίες, στα διατηρητέα είναι 145!».
      Χθες το πρωί, στις 10.30, κατέρρευσε κτίριο στην Πνύκα, το οποίο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο.
      Τον ίδιο φόβο, ότι σε λίγα χρόνια θα υπάρξουν πολλές ακόμη καταρρεύσεις κτιρίων, εκφράζει και ο καθηγητής κ. Τουρνικιώτης. «Τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 υπήρξε ένα κύμα μαζικών κηρύξεων κτιρίων χωρίς όμως αυτό να είναι καλά τεκμηριωμένο ούτε σε ό,τι αφορά την τεχνική δυνατότητα ούτε την οικονομοτεχνική δυνατότητα.
      Το θεσμικό πλαίσιο δεν προσφέρει στους ιδιοκτήτες δυνατότητες και δεν δόθηκαν ποτέ ουσιαστικά κίνητρα». Οι προσπάθειες που έγιναν τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο του ρυθμιστικού της Αθήνας κυρίως, για να διαμορφωθεί ένα πιο ευέλικτο θεσμικό πλαίσιο, δεν προχώρησαν. «Πρόσφατα έγινε μια προσπάθεια για τα μεγάλα κτίρια που είναι ιδιοκτησίας του ευρύτερου Δημοσίου. Το πρόβλημα όμως είναι τα μικρά σπιτάκια, πολλά από τα οποία είναι χωρίς στέγες και αδρανούν μέχρι να πέσουν επιθετικά κάποια στιγμή». Οπως λέει ο κ. Τουρνικιώτης, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, απαιτείται ένα «καλά συγκερασμένο σχέδιο, το οποίο δεν θα είναι απλώς καλών προθέσεων, αλλά θα δίνει διαχειριστικά ή οικονομικά κίνητρα. Ενα θεσμικό πλαίσιο που θα επιτρέπει να ξεπερνάμε προβλήματα όπως είναι η ύπαρξη 18 συνιδιοκτητών ή όταν ένα διατηρητέο ανήκει στη Μεγαλόχαρη ή είναι ιδιοκτησία ιδρύματος».
      «Γοητεία της παρακμής»
      Το φαινόμενο, πάντως, αντανακλά την κρίση της Αθήνας. «Η οποία δεν σχετίζεται με την οικονομική κρίση, αλλά με την αποχώρηση, τη δεκαετία του ’90, των κατοίκων της για τα προάστια. Το κέντρο άλλαξε ριζικά, με αποτέλεσμα να φτάσουμε σήμερα σε ένα κέντρο με πολλά εγκαταλελειμμένα κτίρια. Να δείτε τι θα γίνει σε λίγα χρόνια, εάν δεν υπάρξει παλινδρόμηση. Προς το παρόν, η παλινδρόμηση είναι τουριστική. Το βλέπουμε στο σινάφι μας. Τη γοητεία που ασκούν σε παιδιά που έρχονται από το εξωτερικό δρόμοι που έχουν στη σειρά δέκα κτίρια που θα καταρρεύσουν τα επόμενα 2-10 χρόνια. Η γοητεία της παρακμής»

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Τα οδικά έργα τα τελευταία χρόνια τα ξορκίζουμε. Κάτι τα μεγάλα προβλήματα με τα έργα στους 5 αυτοκινητόδρομους, κάτι η κρίση, κάτι η στροφή προς τις σιδηροδρομικές μεταφορές με Ευρωπαϊκή εντολή, όλα μαζί έκαναν τα οδικά έργα να φαντάζουν ότι μας "τέλειωσαν".
      Στην Ελλάδα του 2019 όμως ο σχεδιασμός για οδικά έργα, ζει και βασιλεύει. Ποιος είπε πως με την ολοκλήρωση των έργων στους αυτοκινητόδρομους ξεμπερδέψαμε για πολλά χρόνια από τα μεγάλα οδικά έργα;
      Νέες γενιές έργων έρχονται και μάλιστα άμεσα προκειμένου το οδικό σύνδρομο του σύγχρονου Έλληνα να μείνει ικανοποιημένο. Πέρα όμως από αυτό θα καλύψει σημαντικές ανάγκες σε περιοχές της χώρας που σήμερα δεν έχουν καλή οδική κάλυψη και στερούνται των οδικών υποδομών που έχουν ή πρόκειται να αποκτήσουν άλλες περιοχές της χώρας.
      Σήμερα το ypodomes σας παρουσιάζει τα 6 μεγαλύτερα φιλόδοξα πλάνα για τα οδικά έργα που θα μας συντροφεύσουν τουλάχιστον μέχρι το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας.
      1.ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΟΔΟΥ (ΕΚΤΙΜΗΣΗ 1,5ΔΙΣ.ΕΥΡΩ)
      Πρόκειται για τις πολυσυζητημένες επεκτάσεις που έχουν γίνει θέμα από το 2004 αρκετές φορές και κάθε φορά με διαφορετικό αντικείμενο. Στην παρούσα φάση μιλάμε για την οδική και σιδηροδρομική επέκταση προς Ραφήνα και Λαύριο, την αστική σήραγγα Κατεχάκη-Λ.Βουλιαγμένης και την επέκταση της Λ.Κύμης. Το κόστος είναι μεγάλο και σίγουρα είναι το κορυφαίο μελλοντικό έργο οδικών υποδομών της χώρας.
      2.ΒΟΑΚ (1,4δισ.ευρώ)
      Εδώ δεν μιλάμε για ένα μελλοντικό πλάνο.  Διπλός διαγωνισμός στην πρώτη του φάση. Με τις μεθόδους της παραχώρησης και του ΣΔΙΤ φιλοδοξεί να μεταμορφώσει την σημερινή καρμανιόλα που συνδέει τα μεγάλα αστικά κέντρα της Κρήτης και να βοηθήσει στην ανάπτυξη του νησιού, μαζί με το σχεδόν υπό κατασκευή Αεροδρομίο του Καστελίου. Στόχος είναι να έχουμε ανάδοχο το 2020 και να ολοκληρωθεί μέχρι το 2024.
      3.ΠΑΤΡΑ-ΠΥΡΓΟΣ 300.000.000
      Πρόκειται για το γνωστό αυτοκινητόδρομο, συνέχεια της Ολυμπίας Οδού που μοιράστηκε σε 8 εργολαβίες. Τώρα είμαστε λίγο πριν την κύρωση στη Βουλή για να ξεκινήσουν τα έργα που θα ολοκληρωθούν στα τέλη του 2022. Εργολαβίες με ιδιαιτερότητες που θα δοκιμάσει τις αντοχές του τεχνικού κλάδου γιατί θα πρέπει να συνεργαστούν μεταξύ τους 4 διαφορετικά σχήματα σε ένα δημόσιο έργο.
      4.ΙΩΑΝΝΙΝΑ-ΚΑΚΑΒΙΑ 280.000.000
      Είναι ο αυτοκινητόδρομος συνέχεια της Ιόνιας Οδού. Σημαντικός δρόμος που καταλήγει στα σύνορα με Αλβανία και ολοκληρώνει το οδικό πλέγμα της Ηπείρου. Θα μπει στην επέκταση της Ιόνιας Οδού, θα γίνει ως δημόσιο έργο; θα γίνει η ντρίμπλα και θα υλοποιηθεί ως ΣΔΙΤ; ερωτήματα που προς το παρόν δεν έχουν απάντηση.
      5.ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ ΧΑΛΚΙΔΑΣ (ΝΕΑ ΛΑΜΨΑΚΟΣ-ΨΑΧΝΑ) 180.000.000
      Εξαγγέλθηκε από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Η παρούσα το έχει ωριμάσει, η χρηματοδότηση κλείδωσε, αναμένονται και οι απαλλοτριώσεις για να το δούμε να δημοπρατείται. Πότε; φέτος λένε αυτοί που ξέρουν. Θα είναι φέτος; Για να δούμε. Σαν έργο πάντως θα αναβαθμίσει τα επίπεδα οδικής ασφάλειας στην Εύβοια που έχει ένα από τα χειρότερα οδικά δίκτυα σε όλη τη χώρα και παρότι είναι κοντά στην Αθήνα, η νησιωτικότητα τα κάνει και απομονωμένα.
      6.ΚΑΛΟ ΝΕΡΟ-ΤΣΑΚΩΝΑ 150.000.000
      Μελλοντικό έργο που πλέον περισσότερο ταιριάζει ως παρακλάδι του Μορέα παρά ως η νότιο-δυτική απόληξη της Ολυμπίας. Άλλωστε θα καταλήγει σε ανισόπεδο κόμβο ένωσης με τον αυτοκινητόδρομο προς Καλαμάτα και Σπάρτη. Η υλοποίηση του μακριά ακόμα αλλά ήδη συζητείται ως επέκταση του δικτύου του Μορεά. 

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Τα οδικά έργα τα τελευταία χρόνια τα ξορκίζουμε. Κάτι τα μεγάλα προβλήματα με τα έργα στους 5 αυτοκινητόδρομους, κάτι η κρίση, κάτι η στροφή προς τις σιδηροδρομικές μεταφορές με Ευρωπαϊκή εντολή, όλα μαζί έκαναν τα οδικά έργα να φαντάζουν ότι μας "τέλειωσαν".
      Στην Ελλάδα του 2019 όμως ο σχεδιασμός για οδικά έργα, ζει και βασιλεύει. Ποιος είπε πως με την ολοκλήρωση των έργων στους αυτοκινητόδρομους ξεμπερδέψαμε για πολλά χρόνια από τα μεγάλα οδικά έργα;
      Νέες γενιές έργων έρχονται και μάλιστα άμεσα προκειμένου το οδικό σύνδρομο του σύγχρονου Έλληνα να μείνει ικανοποιημένο. Πέρα όμως από αυτό θα καλύψει σημαντικές ανάγκες σε περιοχές της χώρας που σήμερα δεν έχουν καλή οδική κάλυψη και στερούνται των οδικών υποδομών που έχουν ή πρόκειται να αποκτήσουν άλλες περιοχές της χώρας.
      Σήμερα το ypodomes σας παρουσιάζει τα 6 μεγαλύτερα φιλόδοξα πλάνα για τα οδικά έργα που θα μας συντροφεύσουν τουλάχιστον μέχρι το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας.
      1.ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΟΔΟΥ (ΕΚΤΙΜΗΣΗ 1,5ΔΙΣ.ΕΥΡΩ)
      Πρόκειται για τις πολυσυζητημένες επεκτάσεις που έχουν γίνει θέμα από το 2004 αρκετές φορές και κάθε φορά με διαφορετικό αντικείμενο. Στην παρούσα φάση μιλάμε για την οδική και σιδηροδρομική επέκταση προς Ραφήνα και Λαύριο, την αστική σήραγγα Κατεχάκη-Λ.Βουλιαγμένης και την επέκταση της Λ.Κύμης. Το κόστος είναι μεγάλο και σίγουρα είναι το κορυφαίο μελλοντικό έργο οδικών υποδομών της χώρας.
      2.ΒΟΑΚ (1,4δισ.ευρώ)
      Εδώ δεν μιλάμε για ένα μελλοντικό πλάνο.  Διπλός διαγωνισμός στην πρώτη του φάση. Με τις μεθόδους της παραχώρησης και του ΣΔΙΤ φιλοδοξεί να μεταμορφώσει την σημερινή καρμανιόλα που συνδέει τα μεγάλα αστικά κέντρα της Κρήτης και να βοηθήσει στην ανάπτυξη του νησιού, μαζί με το σχεδόν υπό κατασκευή Αεροδρομίο του Καστελίου. Στόχος είναι να έχουμε ανάδοχο το 2020 και να ολοκληρωθεί μέχρι το 2024.
      3.ΠΑΤΡΑ-ΠΥΡΓΟΣ 300.000.000
      Πρόκειται για το γνωστό αυτοκινητόδρομο, συνέχεια της Ολυμπίας Οδού που μοιράστηκε σε 8 εργολαβίες. Τώρα είμαστε λίγο πριν την κύρωση στη Βουλή για να ξεκινήσουν τα έργα που θα ολοκληρωθούν στα τέλη του 2022. Εργολαβίες με ιδιαιτερότητες που θα δοκιμάσει τις αντοχές του τεχνικού κλάδου γιατί θα πρέπει να συνεργαστούν μεταξύ τους 4 διαφορετικά σχήματα σε ένα δημόσιο έργο.
      4.ΙΩΑΝΝΙΝΑ-ΚΑΚΑΒΙΑ 280.000.000
      Είναι ο αυτοκινητόδρομος συνέχεια της Ιόνιας Οδού. Σημαντικός δρόμος που καταλήγει στα σύνορα με Αλβανία και ολοκληρώνει το οδικό πλέγμα της Ηπείρου. Θα μπει στην επέκταση της Ιόνιας Οδού, θα γίνει ως δημόσιο έργο; θα γίνει η ντρίμπλα και θα υλοποιηθεί ως ΣΔΙΤ; ερωτήματα που προς το παρόν δεν έχουν απάντηση.
      5.ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ ΧΑΛΚΙΔΑΣ (ΝΕΑ ΛΑΜΨΑΚΟΣ-ΨΑΧΝΑ) 180.000.000
      Εξαγγέλθηκε από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Η παρούσα το έχει ωριμάσει, η χρηματοδότηση κλείδωσε, αναμένονται και οι απαλλοτριώσεις για να το δούμε να δημοπρατείται. Πότε; φέτος λένε αυτοί που ξέρουν. Θα είναι φέτος; Για να δούμε. Σαν έργο πάντως θα αναβαθμίσει τα επίπεδα οδικής ασφάλειας στην Εύβοια που έχει ένα από τα χειρότερα οδικά δίκτυα σε όλη τη χώρα και παρότι είναι κοντά στην Αθήνα, η νησιωτικότητα τα κάνει και απομονωμένα.
      6.ΚΑΛΟ ΝΕΡΟ-ΤΣΑΚΩΝΑ 150.000.000
      Μελλοντικό έργο που πλέον περισσότερο ταιριάζει ως παρακλάδι του Μορέα παρά ως η νότιο-δυτική απόληξη της Ολυμπίας. Άλλωστε θα καταλήγει σε ανισόπεδο κόμβο ένωσης με τον αυτοκινητόδρομο προς Καλαμάτα και Σπάρτη. Η υλοποίηση του μακριά ακόμα αλλά ήδη συζητείται ως επέκταση του δικτύου του Μορεά. 
    • Από Engineer
      Το Υπουργείο Οικονομίας & Ανάπτυξης κατέθεσε στη Βουλή χθες, 11/2/2019, νομοσχέδιο που, μεταξύ άλλων, αφορά την έκδοση ηλεκτρονικών τιμολογίων στο πλαίσιο των δημοσίων συμβάσεων.Πρόκειται για ενσωμάτωση ευρωπαϊκής Οδηγίας και συγκεκριμένα της αριθμ. 2014/55/ΕΕ Οδηγίας, ενώ όλες τις σχετικές λεπτομέρειες είχατε διαβάσει στον AIRETO ήδη από την 5η/11/2018.
      Οι σχετικές διατάξεις αποτελούν το Τμήμα Β’ του κατατεθέντος, με την υπογραφή και του Υπουργού Εσωτερικών, νομοσχεδίου (άρθρα 148 έως και 154). Από αυτοδιοικητικής οπτικής, επισημαίνουμε, ενδεικτικώς, δύο σημεία, το ένα ως προς το πεδίο εφαρμογής και το άλλο για την έναρξη ισχύος.
      Κατ’ αρχάς, όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής του, δηλαδή ποιες δημόσιες συμβάσεις αφορά, στην παρ.2 του αρ.148 υπάρχει, μεταξύ άλλων, αναφορά των συμβάσεων που υπάγονται στο ν.4412/2016, γνωστό ως “νόμο Σπίρτζη”, με ειδικότερα οριζόμενες προϋποθέσεις.
      Ειδικότερα, γίνεται μνεία των δημόσιων συμβάσεων έργων, εκπόνησης μελετών και παροχής τεχνικών και λοιπών συναφών επιστημονικών υπηρεσιών, προμηθειών και γενικών υπηρεσιών των οποίων η εκτιμώμενη αξία, εκτός ΦΠΑ, είναι ίση προς ή ανώτερη από τα κατώτατα όρια των αρ.5 και 235 του ν.4412/2016.
      Δεύτερο σημείο που χρήζει αναφοράς είναι ότι στην παρ.2 του αρ.154 προβλέπεται διαφορετική έναρξη ισχύος για τις μη κεντρικές αναθέτουσες αρχές και τους αναθέτοντες φορείς.
      Αναλυτικότερα, εκεί ορίζεται πως ΚΥΑ θα καθορίσει το χρόνο έναρξης ισχύος του αρ.151 (υποχρεωτική παραλαβή και επεξεργασία ηλεκτρονικών τιμολογίων), ο οποίος δεν μπορεί να υπερβαίνει την 18η Απριλίου 2020 για τις μη κεντρικές αναθέτουσες αρχές και τους αναθέτοντες φορείς.Για την έννοια των μη κεντρικών αναθετουσών αρχών, τοΝ/Σ (σημείο 7 αρ.149) παραπέμπει στην περ.3 της παρ.1 του αρ.2 του“νόμου Σπίρτζη”, όπου ορίζονται ως αυτές “που δεν είναι κεντρικές κυβερνητικές αρχές”.
      Σημειώνεται πως η νομοθέτηση διακριτής ημερομηνίας συμβαδίζει με τις προβλέψεις προθεσμιών που η ίδια η Οδηγία έχει ορίσει στα Κράτη – Μέλη. Η Οδηγία, στην αιτιολογική σκέψη 38 αυτής, περιέχει μέριμνα παρέκκλισης από τη γενική προθεσμία με “σκοπό τη διευκόλυνση της υλοποίησης του συστήματος έκδοσης ηλεκτρονικών τιμολογίων από ορισμένες αναθέτουσες αρχές, όπως τοπικές και περιφερειακές”. Κατά τα λοιπά, το Ν/Σ περιγράφει ένα γενικό πλαίσιο.Αναφέρεται στο ευρωπαϊκό πρότυπο έκδοσης e-τιμολογίων, αποτυπώνει τα βασικά στοιχεία τους και ζητήματα παραλαβής και επεξεργασίας αυτών.Ειδικά άρθρα υπάρχουν για την προστασία δεδομένων και για τη χρήση τους όσον αφορά το ΦΠΑ.
      Πέραν του γενικού πλαισίου που θέτει το Ν/Σ, στο αρ.154 υπάρχουν εξουσιοδοτικές διατάξεις για έκδοση Κοινών Υπουργικών Αποφάσεων, όπου θα οριστούν όλες οι λεπτομέρειες εφαρμογής.
      Σύμφωνα με tην Αιτιολογική Έκθεση, το ζήτημα της χρήσης ηλεκτρονικών τιμολογίων στις συμβάσεις του Δημοσίου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, εντάσσεται στην Ψηφιακή Ατζέντα για την Ευρώπη, έναν από τους πυλώνες της Στρατηγικής “Ευρώπη 2020”, που προσδιορίζει την ηλεκτρονική διακυβέρνηση και την ψηφιακή ενιαία αγορά ως κρίσιμα στοιχεία μιας σύγχρονης και ανταγωνιστικής οικονομίας.
      Η εφαρμογή της ηλεκτρονικής τιμολόγησης στις δημόσιες συμβάσεις κινείται στην κατεύθυνση της ψηφιοποίησης της Δημόσιας Διοίκησης, στον περιορισμό του διοικητικού φόρτου, την ενίσχυση της δυνατότητας λογιστικού ελέγχου και την αύξηση της διαφάνειας.Επιπλέον, θα συμβάλει στην αυτοματοποίηση και άλλων διαδικασιών μετά την ανάθεση, με δευτερογενή αποτελέσματα, όπως ηλεκτρονικές παραγγελίες, ηλεκτρονικές πληρωμές και ηλεκτρονική αρχειοθέτηση.

      View full είδηση
×

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.