Από το παραπάνω θα συμφωνήσω ως προς τη μάζα του δαπέδου. Σε ένα σπίτι θερμαινόμενο σε σταθερή θερμοκρασία, ένας τοίχος έχει θερμοκρασία μικρότερη ή ίση (η ισότητα ισχύει για εσωτερικούς τοίχους) από αυτή του αέρα, οπότε δεν μπορεί να δώσει θερμότητα στο χώρο, αν κλείσουμε τη θέρμανση. Για να γίνει κάτι τέτοιο πρέπει να μειωθεί η θερμοκρασία του αέρα, πχ λόγω αερισμού.
Όλη η μάζα του κτιρίου, λειτουργεί ευνοικά στην περίπτωσή μας. Για να μειωθούν οι πραγματικές απώλλειες του χώρου, λόγω αύξησης της εξωτερικής θερμοκρασίας, πρέπει να αυξηθεί η θερμοκρασία της εσωτερικής επιφάνειας των τοίχων, πράγμα που θέλει χρόνο διότι πρέπει να αλλάξει η θερμοβαθμίδα σε όλη τη μάζα του τοίχου.
Από την άλλη υπάρχουν και τα ανοίγματα τα οποία κάνουν τον χώρο πιο ευαίσθητο στις αλλαγές της εξωτερικής θερμοκρασίας.
Αν ένα πάτωμα έχει θερμοκρασία 25C, και ο χώρος έχει θερμοκρασία 20C, καταλαβαίνουμε ότι αύξηση κατά 1C της θερμοκρασίας του χώρου, συνεπάγεται μεγάλη μείωση της απόδοσης της δεπεδοθέρμανσης.