Jump to content

Caan

Core Members
  • Content Count

    513
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

71 Καλή

1 Follower

About Caan

  • Rank
    Διακεκριμένο Μέλος

Profile Information

  • Φύλο
    Άντρας
  • Επάγγελμα
    Μηχανικός
  • Ειδικότητα
    Διπλ. Πολιτικός Μηχανικός

Recent Profile Visitors

2,097 profile views
  1. Καλησπέρα. Απόλυτος θεωρώ ότι δεν μπορεί να είναι κανείς γιατί είναι γεγονός ότι και ο κανονισμός δεν είναι απόλυτα σαφής. Το να οριστεί διαφορετική ΣΑΔ για κάθε στοιχείο (όπως κάνει και το ΡΑΦ) νομίζω ότι γενικά δεν είναι λάθος. Μπορεί κάποια στοιχεία στα οποία υπήρχε, για διάφορους λόγους, διαφορετική προσπελασιμότητα και δυνατότητα εξέτασης γενικά των διαφόρων παραμέτρων (όπλισης ή αντοχών των υλικών) να είναι πιο αξιόπιστο το αποτέλεσμα της διαδικασίας αποτίμησής του σε σχέση με άλλα στοιχεία. Άλλωστε και ο κανονισμός λέει ότι "η ΣΑΔ δεν είναι αναγκαστικώς ενιαία για ολόκληρο το κτήριο", για ολόκληρο το κτήριο εννοεί για όλα τα στοιχεία που συνθέτουν τον φέροντα οργανισμό. Επίσης καλύπτονται περιπτώσεις όπου ο φέροντας οργανισμό δεν κατασκευάστηκε την ίδια χρονική περίοδο ούτε και από τον ίδιο κατασκευαστή.. Οι συντελεστές ασφάλειας που αφορούν στις δράσεις μπορούν να προσδιορίζονται από άλλη ΣΑΔ η οποία επηρεάζεται από τα γεωμετρικά δεδομένα (πλην αυτά που αφορούν τις λεπτομέρειες όπλισης οι οποίες επηρεάζουν τις αντιστάσεις και άρα του συντ/τές ασφάλειας των υλικών). Στο ΡΑΦ υπάρχει αυτή η δυνατότητα να οριστούν διαφορετικοί συντ/τές ασφάλειας από ό,τι η ΣΑΔ όπως ορίζεται στον πλαίσιο διαλόγου "Αποτίμηση-Ενισχύσεις", έτσι δεν είναι? (η αλήθεια είναι ότι δεν το έχω επιχειρήσει ποτέ αυτό).
  2. Έχει δίκιο ο AlxisPap, θέλει προσοχή. Πάντως, στον έλεγχο έναντι διάτμησης, θέλει μέσες τιμές - σ σε κάθε είδους ανάλυση. Δεν είμαι σίγουρος ότι το ακολουθούν όλα τα προγράμματα...
  3. Το θέμα είναι αυτή ότι η διάταξη "χαλάει" το δοκάρι όπου λόγω των αγκιστρων κατεβάζει τα διαμήκη της δοκού για να περάσουν από κάτω τους. Έπειτα, εάν η κολώνα δεν είναι μεγάλης διατομής δεν μπορούν να γυρίσουν τα όλα άγκιστρα προς τα μέσα γιατί κουτουλάνε μεταξύ τους. Με προσπάθεια μπορεί να γίνει κάτι σε κάθε περίπτωση, αλλά δεν μπορείς να τα έχεις όλα.
  4. Εγκρίθηκε τελικά η συγκεκριμένη πρόταση?
  5. To ambient probe του Hygropin (proceq) σε ποια εφαρμογή θα χρησίμευε?
  6. Στην διεθνή, αλλά και στην εγχώρια σκηνή, συναντάει κανείς τα πάντα, το θέμα είναι σε ποια ζητήματα δίνει κανείς προτεραιότητα σε έναν σχεδιασμό... Στην τελευταία φωτό π.χ, εκτός από τα άλλα θέματα που θίξαμε παραπάνω, φαίνονται και κάποιες πέτρες (ή έστω τμήματα βράχου) σαν μετέωρες εντός του χώρου κύριας χρήσης. Με κάποιον σεισμό αυτά ενδέχεται να αποκολληθούν και να πέσουν μέσα στο σπίτι..., είναι αποδεκτό αυτό..?
  7. Καλά τα ερωτήματα που θέτεις, αν βρεις απάντηση από τους αρχιτέκτονες συναδέλφους σου που σχεδίασαν (και υλοποίησαν?) το έργο που έκανες λινκ, ενημέρωσέ μας... Πάντως, στις φωτογραφίες αυτές δεν είμαι σίγουρος αν πρόκειται για εσωτερικούς χώρους αυτοί στους οποίους αναδεικνύεται ο βράχος (renderings είναι μάλλον και όχι φωτογραφίες από υλοποιημένη δουλειά), υπάρχει μείζον θέμα με την στεγάνωση (εκτός από την ίδια την επιφάνεια του βράχου και στην περιοχή που αυτός συναντάει την οροφή) όπως και με την θερμομόνωση βέβαια... Προσωπικά, θεωρώ μη ορθολογική προσέγγιση να υπάρχει φυσικός βράχος σε χώρους κύριας χρήσης.
  8. edit στο edit AlexisPap: Για να μπορούν οι ράβδοι της περιοχής στήριξης μιας δοκού να ληφθούν στον υπολογισμό της ροπής αντοχής της ακραίας περιοχής της επόμενης δοκού, το μήκος που πρέπει να εισέρχονται στην (επόμενη) δοκό πρέπει να είναι αρκετά μεγάλο, δεν αρκεί να είναι μόνο όσο το μήκος της κρίσιμης περιοχής (το οποίο δεν έχει να κάνει τίποτα με το εν λόγω απαιτούμενο μήκος), οπότε μόνο η β) περίπτωση του AlexisPap είναι αυτή που ισχύει. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι το απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης, πέραν από την περιοχή της (επόμενης) δοκού που είναι για να καλύψει την περιβάλλουσα ροπών, είναι μεγαλύτερο από το συνηθισμένο γιατί πρόκειται για δέσμη ράβδων αφού πάντα ματίζονται με τα τρέχοντα. Για αυτό, προσωπικά, στο θέμα αυτό αυτό συμφωνώ με τους ανωτέρω συγγραφείς..
  9. Μα δεν λέει κάτι διαφορετικό το σύγγραμμα από αυτά που, πολύ σωστά, γράφεις...
  10. O.k, αλλά αν έχεις ένσταση σε αυτό που λες τότε ουσιαστικά δεν συμφωνείς με αυτά που γράφω... Αυτό που προσπαθώ να εξηγήσω είναι ότι στον υπολογισμό της ροπής αντοχής της δοκού λαμβάνεται μόνον αυτό που του ορίζεις εσύ. Δεν παίρνει τίποτα άλλο υπόψη του, ούτε από άλλες δοκούς ούτε από πουθενά. Μάλιστα, για να το προχωρήσω παραπέρα, αυτή ακριβώς η παραδοχή του προγράμματος οδηγεί σε ένα σφάλμα στον υπολογισμό της ροπής αντοχής στην βάση των υποστυλωμάτων (όχι των δοκών). Στην βάση λοιπόν των υποστυλωμάτων (δηλ. στην διατομή του πόδα τους) κανονικά πρέπει να θεωρούνται οι αναμονές που προέρχονται από την προηγούμενη στάθμη. Στο ΡΑΦ (εσφαλμένα) δεν γίνεται αυτό, ενώ αντίθετα λαμβάνεται ο οπλισμός που έχει οριστεί στην εξεταζόμενη στάθμη. Αυτό έχει επίπτωση αρνητική (δηλ. δυσμενής) όταν γίνεται απομείωση των οπλισμών στην άνω στάθμη, οπότε στην ικανοτική τέμνουσα του υποστυλώματος της άνω στάθμης λαμβάνεται εσφαλμένα ο διαμήκης οπλισμός και άρα η ροπή αντοχής της με βάση τον απομειωμένο οπλισμό και όχι τις (περισσότερες) αναμονές. Στα υφιστάμενα, που μπορεί κανείς να συναντήσει οτιδήποτε στην πράξη, το θέμα είναι πολύ πιο επιτακτικό (στα νεόδμητα απλά το λαμβάνεις υπόψη σου αυτό που κάνει/θεωρεί το πρόγραμμα και πορεύσαι βάσει αυτού, στα υφιστάμενα δεν μπορείς να το κάνεις αυτό...). Αν τους το επισημάνετε κι εσείς, ίσως το διορθώσουν πιο άμεσα...
  11. Αυτά που ορίζονται στο συγκεκριμένο μενού έχουν σχέση μόνο με την αγκύρωση ή τα διάφορα χρησιμοποιούμενα μήκη των οπλισμών. Σε ό,τι αφορά την διατασιολόγηση, δηλαδή στον υπολογισμό των αντοχών με βάση τους χειρωνακτικά ορισμένους οπλισμούς των στοιχείων, μέσω της πινακίδας που αφορά στην όπλισή τους, λαμβάνεται μόνο ό,τι έχει ήδη οριστεί σαν διάταξη οπλισμών στην αντίστοιχη πινακίδα. Οι περιοχές όπλισης μπορούν, σωστά, να διαμορφωθούν όπως θέλει κανείς (τόσο ως προς το πλήθος τους, δηλαδή την διαμέριση του στοιχείου, όσο και ως προς το μήκος των περιοχών) και έχει να κάνει με την κάλυψη του διαγράμματος ροπών σε διάφορες περιοχές. Γενικά, το πρόγραμμα θεωρεί σαν μήκος ράβδων αυτό της περιοχής όπλισης μέσα στην οποία έχουν οριστεί + το απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης πέραν της περιοχής αυτής.
  12. Εύστοχη και κρίσιμη η επισήμανση kostaspde (είναι ένα σημαντικό ζητούμενο), συμφωνώ και με το ερώτημα και με την θεώρηση των συγγραφέων...
  13. Δεν ισχύει αυτό που λες. Δεν είναι ανάγκη να μπερδεύουμε τους υπόλοιπους, προτρέπω να ρωτήσει ο καθένας την υποστήριξη για να είναι καλυμμένος (προσωπικά, την ίδια ερώτηση τους έχω κάνει εδώ και ~6 χρόνια που δουλεύω το ΡΑΦ).
  14. Προσωπικά, δεν βασίζομαι ποτέ στα αναπτύγματα δοκών που βγάζουν τα προγράμματα (όχι μόνο για το ΡΑΦ, αλλά γενικά). Κοιτάω πάντα τα αναλυτικά αποτελέσματα που περιγράφονται στα κείμενα. Εκεί μόνο φαίνεται με σαφήνεια τι ακριβώς λογαριάζει το πρόγραμμα στους υπολογισμούς και τι όχι. Οι πλάκες είναι άλλη ιστορία (πάντοτε η επέκτασή τους στο επόμενο άνοιγμα λαμβάνεται υπόψη στην ροπή αντοχής του τελευταίου). Εγώ θα έλεγα να μην λάβετε αυτό που σας δείχνω στο επισυναπτόμενο, αλλά να ρωτήσετε την ίδια την ομάδα υποστήριξης για να σας φύγει η απορία…
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.