Jump to content

Toxus1

Members
  • Content Count

    106
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

21 Καλή

1 Follower

About Toxus1

  • Rank
    Παλιό Μέλος

Profile Information

  • Φύλο
    Άντρας
  • Ενδιαφέροντα
    Μαθηματικά / Μηχανική / Σκάκι / Ποδόσφαιρο / Βιβλία
  • Επάγγελμα
    Επαγγελματίας Τεχνικού Κλάδου
  • Ειδικότητα
    Διπλ. Πολιτικός Μηχανικός

Recent Profile Visitors

1,819 profile views
  1. AlexisPap θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου (επιτέλους). Δυστυχώς δεν μπορώ να σε πριμοδοτήσω με το "+1". Δυστυχώς, όπως έχω πει πολλάκις σε ιδιωτικές συζητήσεις, ο Μηχανικός είναι μονίμως εκτεθειμένος ώστε εάν χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί ως εξιλαστήριο θύμα. Είναι πρακτικώς αδύνατο να είναι παντού, να γνωρίζει τα πάντα και, ασφαλώς, ως εργαζόμενος άνθρωπος είναι φυσιολογικό να κάνει και λάθη. Λοιπόν, εάν ο Μηχανικός είναι τόσο σημαντικός και όλα εξαρτώνται και οφείλονται σε αυτόν, πόση θα πρέπει να είναι η αμοιβή αυτού του υπερανθρώπου; Σίγουρα πολύ περισσότερο από τις τρίχες που πληρώνεται. Δε με ενδιαφέρει εάν είναι καλός ή κακός ο Μηχανικός - μήπως οι υπόλοιποι είναι άψογοι και αλάνθαστοι; Το άσχημο στο επάγγελμα αυτό είναι ότι οι κατασκευές του (Πολιτικού) Μηχανικού είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να αντέχουν απέναντι στα φυσικά φαινόμενα για πάντα. Δείτε ποια είναι η αντιμετώπιση που έχουν άλλα επαγγέλματα (π.χ. γιατροί, οι οποίοι εάν κάνουν σωστά τη δουλειά τους θεωρούνται ήρωες, ενώ άλλοι όπως π.χ. οι λογιστές, εάν κάνουν λάθη τα πληρώνουν οι πελάτες τους). Σε όλον τον κόσμο, κάθε κατασκευή έχει μία εγγύηση για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, η οποία μάλιστα ισχύει υπό συγκεκριμένες προυποθέσεις. Για παράδειγμα, ένα ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ αυτοκίνητο έχει εγγύηση 5 έτη. Θα πρέπει όμως σου λέει να μου το φέρνεις να το συντηρώ, αλλιώς η εγγύηση παύει να ισχύει. Στις κατασκευές Πολιτικού Μηχανικού, οι μελετητές και οι επιβλέποντες στην ουσία δίνουν ισόβιες (!!) εγγυήσεις και μάλιστα χωρίς προυποθέσεις. Ιδιοφυές. Το καλύτερο είναι ότι οι Μηχανικοί το έχουν αποδεχτεί και το θεωρούν φυσιολογικό. Με ξεπερνά ειλικρινά.
  2. ...θα έλεγα ότι είναι ασφαλέστερο να περιμένουμε πρώτα να βγουν οι βάσεις, διότι διαφορετικά μιλάμε με υποθετικά δεδομένα. Σε κάθε περίπτωση πάντως επιβάλλεται να εγγραφείς στη σχολή που έχεις πετύχει. Ειδικά εάν είναι μία από τις δύο παραπάνω σχολές, που ούτως ή άλλως είναι στο αντικείμενο που αγαπάς (ή έτσι πιστεύεις προς το παρόν τουλάχιστον), νομίζω ότι πρέπει να παρακολουθήσεις κατά το πρώτο εξάμηνο. Οι επόμενες πανελλήνιες είναι μακριά ακόμα. Σου δίνεται εν τω μεταξύ η ευκαιρία να ασχοληθείς με τη σχολή σου και να πάρεις μία γεύση, έστω και αν κατά τα πρώτα 1-2 έτη τα μαθήματα είναι ως επί το πλείστον γενικά και λίγο εστιάζουν στο αντικείμενο του Μηχανολόγου. Ας μιλήσει όμως πιο συγκεκριμένα και κάποιος Μηχανολόγος που έχει σπουδάσει σε κάποια από τις 2 σχολές.
  3. Συμφωνώ μεν, αλλά ας κάνω το δικηγόρο του διαβόλου: Υπάρχει μία πολυκατοικία του κατασκευής του 1960-70 με 50+ έτη ζωής, το οποίο σχεδιάσθηκε εξαρχής να λειτουργήσει ως κατοικία (ή έστω κατάστημα). Έχει επιπλέον μελετηθεί σύμφωνα με έναν αντικειμενικά ανεπαρκή αντισεισμικό κανονισμό. Έρχεται λοιπόν τώρα κάποιος και θέλει να αξιοποιήσει το ακίνητο, μετατρέποντας στο ισόγειο σε "εκπαιδευτήριο". Υποθέτω αυτό σημαίνει πως θα γίνει φροντιστήριο όπου θα φιλοξενούνται παιδιά. Πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται τέτοιες περιπτώσεις; Μία αλλαγή χρήσης και τελειώσαμε; Δεν είμαι βέβαιος. Μου έχουνε τύχει και άλλες περιπτώσεις (π.χ. σχολείο δεκαετίας του 1960 με αυθαίρετες κατασκευές), όπου τι έπρεπε να κάνω; Να βρω τρόπο πώς θα αποφύγω τη μελέτη στατικής επάρκειας, μην τυχόν και στεναχωρήσω τον ιδιοκτήτη και τον αρχιτέκτονα; ¨Εχουμε να κάνουμε με παιδιά. Όλοι αυτό θα πουν αν συμβεί κάτι (και δε χρειάζεται καν να το πουν, το καταλαβαίνει κανείς και μόνος του). Έχω παιδιά που πάνε σχολείο και καταλαβαίνω το γονιό (έστω και αν αυτός δεν καταλαβαίνει και πολλά, τουλάχιστον πριν να είναι αργά). Οι χώροι που χαρακτηρίζονται ως Σ3 ξεφεύγουν κατά πολύ από τα "θέλω" του κυρίου του έργου, γιατί είναι σχολεία, θέατρα κλπ. Επίσης, δεν αντιλαμβάνομαι (αυτό πάει στο σχόλιο του Nik παραπάνω) πώς η συγκεκριμένη αντιμετώπιση από το νομοθέτη μας "δίνει δουλειές". Το πιθανότερο είναι ο ενδιαφερόμενος να ψάξει άλλο ακίνητο, παρά να ενισχύσει όλο το κτήριο. Άρα μάλλον δεν προχωράει η δουλειά, παρά μπαίνουμε σε διαδικασίες να κάνουμε μελέτες στατικής επάρκειας και ενισχύσεων. Εκτός εάν εννοούμε ¨σε δουλειά να βρισκόμαστε".
  4. Νικ, έχω διαβάσει κάμποσες φορές το ΦΕΚ και φυσικά υπάρχουν σημεία που δεν έχω ξεκαθαρίσει. Για παράδειγμα, υπάρχει ένας πίνακας που αναφέρει τις τιμές του ρα συναρτήσει του συντελεστή σπουδαιότητας. Όταν έχω αλλαγή του συντελεστή σπουδαιότητας, όπως εσύ τώρα από Σ2 σε Σ3, σε ποια στήλη πρέπει να πάω; Του Σ2 ή του Σ3; Κατέληξα μάλλον στη στήλη Σ2, δηλαδή σε εκείνη που αφορά το συντελεστή σπουδαιότητας που έχει ΤΩΡΑ το κτίριο, πριν την αλλαγή χρήσης. Κοίταξε να δεις, η άποψή μου είναι πως η φύση του αντικειμένου είναι τέτοια που διαφορετικοί μηχανικοί θα δώσουν διαφορετική ερμηνεία σε νόμους, κανονισμούς κλπ. Ο νομοθέτης άλλωστε δε θα μπορούσε να προβλέψει επακριβώς όλες τις περιπτώσεις, ειδικά όταν αναφερόμαστε στη δόμηση στην Ελλάδα. Από κει και πέρα, συμφωνώ ότι αρχίζουν να λείπουν οι άνθρωποι με ευρύτητα πνεύματος, ειδικά στο χώρο μας. Έχουμε χαθεί στη μετάφραση και τη νομολατρεία. Η αυστηρότητα και η πολυπλοκότητα των σύγχρονων κανονισμών και των απαιτήσεών τους, δεν παντρεύονται με την ελληνική πραγματικότητα, τι να κάνουμε τώρα. Πάμε τώρα στις παρατηρήσεις σου. Καταρχάς, η σπουδαιότητα χαρακτηρίζει ένα κτίριο στο σύνολό του, όχι ένα τμήμα του. Η αρχική έκδοση του ΕΑΚ2000 (για παλαιότερα δεν γνωρίζω πολλά, αν και ο συντελεστής σπουδαιότητας πρωτοεισήχθηκε με τα πρόσθετα άρθρα του 1984) ανέφερε ότι η σπουδαιότητα ενός κτιρίου χαρακτηρίζεται από την επικρατέστερη χρήση του. Δηλαδή στην περίπτωσή σου το κτίριο θα εξακολουθούσε να θεωρείται σπουδαιότητας Σ2, αφού η επικρατέστερη χρήση του κτιρίου θα εξακολουθούσε να είναι "κατοικία" παρά την αλλαγή χρήσης του ισογείου. Ωστόσο, το δεδομένο αυτό άλλαξε με ένα ΦΕΚ του 2010, που αφορούσε τις τελευταίες προσθήκες/τροποποιήσεις των ΕΑΚ/ΕΚΩΣ. Μεταξύ άλλων, εκεί αναφέρεται ότι η δυσμενέστερη (και όχι η κύρια) χρήση χαρακτηρίζει τη σπουδαιότητα ενός κτιρίου. Συνεπώς η αλλαγή χρήσης στο ισόγειο πλέον συμπαρασύρει τη σπουδαιότητα όλου του κτιρίου σε Σ3. Θα μου πεις, ποιοι ΕΑΚ/ΕΚΩΣ, αυτά έχουν καταργηθεί και είμαι πια με Ευρωκώδικες κλπ. Σωστά, με την υποσημείωση ότι κατά την γνώμη μου μπορείς να πας με ΕΑΚ/ΕΚΩΣ κλπ. με την έγγραφη αποδοχή του κυρίου του έργου (άλλο πάλι ΦΕΚ του 2014), αλλά σε κάθε περίπτωση οι χαρακτηρισμοί ως προς τη σπουδαιότητα του κτιρίου πρέπει να ισχύουν (να με συμπαθάτε, δεν έχω πρόσβαση στην τελική έκδοση των διαφόρων εθνικών προσαρτημάτων των ευρωκωδίκων όπου πιθανόν να αναφέρεται το συγκεκριμένο του ΕΝ1998-1).
  5. KF, δίκιο έχεις. Ωστόσο, καθώς η αλλαγή χρήσης θα γίνει τώρα (και δεν είναι μία αλλαγή που έγινε αυθαίρετα κατά το παρελθόν), έχει εφαρμογή το ΦΕΚ 350Β/17.02.2016. Γενικά ο νομοθέτης είναι αυστηρός με τις επεμβάσεις που πρόκειται να γίνουν, ενώ φαίνεται πιο ανεκτικός στις αμαρτίες του παρελθόντος.
  6. Είχα αντίστοιχη περίπτωση. Ισχύουν και τα δύο που αναφέρεις. Τα φορτία ναι μεν δεν αλλάζουν, ωστόσο αλλάζει η σπουδαιότητα του κτιρίου και κατ' επέκταση η σεισμική φόρτιση. Θα κοιτάξεις (το έχεις κάνει ήδη φαντάζομαι) το ΦΕΚ 350Β/17-02-2016, στο δεύτερο μέρος που λέγεται "2.2 Αλλαγές χρήσης - Μετατροπές". Είσαι στην περίπτωση "αύξηση του συντελεστή σπουδαιότητας" (σύμφωνα με ένα ΦΕΚ του 2010 περί ορισμού συντελεστή σπουδαιότητας από τη δυσμενέστερη χρήση και όχι την επικρατέστερη), όπου στη 2.2.6 σε παραπέμπει στη 2.2.3 (αύξηση σεισμικών φορτίων). Εκεί πια θα καταλάβεις ότι όλα εξαρτώνται από τους κανονισμούς με τους οποίους συντάχθηκε η στατική μελέτη του υφισταμένου. Αν είναι πριν το 1985 "θέλει έλεγχο υπάρχοντος", με ΚΑΝ.ΕΠΕ. και μάλιστα Σ3 (δηλαδή ελάχιστο στόχο αποτίμησης Β1, που σημαίνει ότι είναι απίθανο να μην προκύψουν ενισχύσεις).
  7. Ευχαριστώ. Είναι αυτή η συνήθης κατασκευαστική πρακτική; Μόνο κάμψη εισάγει; Σε σύμμικτη δοκό, συνδέετε το κάτω πέλμα με τη σύμμικτη πλάκα με αντηρίδα; Μου φαίνεται περίεργο να ελέγχουμε μία κύρια δοκό IPE σε στρεπτοκαμπτικό λυγισμό με τέτοια λεπτομέρεια, και έπειτα να εισάγουμε εν γνώσει μας εγκάρσια φορτία στο ελεύθερο πέλμα.
  8. Δεν είμαι βέβαιος εάν απαντάς σε μένα ή κάνεις κάποιο γενικό σχόλιο, KF…αλλά η απορία μου είναι γενικότερη και δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένο τύπο τοιχοποιίας. Σε περίπτωση ξηράς δόμησης π.χ. με τσιμεντοσανίδες, οι τσιμεντοσανίδες τοποθετούνται επί πυκνών κατακόρυφων ορθοστατών που καταλήγουν στο πάνω και το κάτω μέρος τους σε στρωτήρες. Ο πάνω στρωτήρας σφηνώνεται (συγκολλάται;) στο κάτω πέλμα της μεταλλικής δοκού. Εάν μιλάμε για εξωτερική τοιχοποιία, αυτό δεν δημιουργεί τα προβλήματα που αναφέρω παραπάνω με την ανεμοπίεση κάθετα στο κάτω πέλμα της δοκού;
  9. Καλημέρα σας. Τελευταία, για να μπω κατευθείαν στο θέμα, με απασχολεί ο τρόπος τοποθέτησης της τοιχοποιίας στα σύμμικτα/μεταλλικά κτήρια. Διαβάζοντας παραπάνω τις διάφορες λύσεις καταλαβαίνω ότι η κύρια ανησυχία των συναδέλφων αφορά τη στερέωση της τοιχοποιίας καθ' αυτής. Ωστόσο, προσωπικά με απασχολεί ο τρόπος μεταφοράς των φορτίων (ανεμοπίεση) στο φέροντα μεταλλικό σκελετό. Αν δεν κάνω λάθος, στα κτήρια αυτά (όπως τα κατασκευάζουμε εδώ εν πάει περιπτώσει) δεν τοποθετούνται μηκίδες. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η όποια ανεμοπίεση μεταφέρεται στις εξωτερικές δοκούς μέσω κάμψης αυτών περί τον ασθενή άξονα; Εάν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι η τοιχοποιία σφηνώνεται στο κάτω πέλμα της δοκού, τα οριζόντια φορτία δεν εισάγουν στρέψη; Εάν η δοκός έχει πλάκα στο άνω πέλμα της, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μία κάποια κάμψη του κορμού της δοκού. Τα πράγματα είναι χειρότερα εάν δεν υπάρχει πλάκα (αλλά π.χ. οπή). Θα εκτιμούσα κάποια γνώμη στο ζήτημα αυτό. Ευχαριστώ
  10. gp1, ναι μεν έχω αγοράσει το πρόγραμμα, ωστόσο δεν το έχω χρησιμοποιήσει ως τώρα σε κάποια μελέτη. Το μόνο που έχω καταφέρει είναι να διαβάσω τον Οδηγό Χρήσης που έχουν πειραματιζόμενος παράλληλα με το ΡΑΦ. Σε επόμενο βήμα θα δω και το "Παράδειγμα Εισαγωγής". Εξακολουθώ να χρησιμοποιώ το προηγούμενο πρόγραμμα - η μετάβαση σε νέο πρόγραμμα με διαφορετική φιλοσοφία μετά από 20-25 χρόνια δεν είναι απλή υπόθεση. Εν πάσει περιπτώσει, γνώμη μου είναι ότι πρέπει να ασχοληθείς σοβαρά με το DEMO πριν προβείς σε αγορά. Δοκίμασε να δώσεις ολοκληρωμένη μελέτη (μία πολύ απλή περίπτωση, π.χ. ένα διώροφο με 4 κολώνες και μία πλάκα, αλλά από την αρχή μέχρι και την εξαγωγή σχεδίων - τεύχους). Μόνο έτσι μπορείς να καταλάβεις εάν σε βολεύει κάποιο λογισμικό. Κι εγώ ψαχνόμουνα πάνω από χρόνο μέχρι να καταλήξω στο ΡΑΦ, αλλά βέβαια τη συμβουλή που σου δίνω δεν την ακολούθησα και συνεπώς δεν μπορώ να εκφέρω άποψη για να σε βοηθήσω. Το μόνο που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι πως οι άνθρωποι είναι φιλικοί και εξυπηρετικοί, αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί προφανώς. Εάν θες κάτι άλλο πιο συγκεκριμένο, με π.μ.
  11. Καλά Χριστούγεννα nik. Ωραία, καλά κάνει το Statics, δεν το είχα ξανακούσει διότι το ΡΑΦ και το NEXT που χρησιμοποιώ ζητούν μόνο τη ΣΑΔ του κτηρίου γενικώς, οπότε συμπαρασύρονται όλοι οι συντελεστές συλλήβδην με την επιλογή (συντελεστές ασφαλείας σκυροδέματος και χάλυβα, καθώς και ο συντελεστής των μονίμων φορτίων). Για το ΥΓ που ανέφερα, λέω απλά ότι υπάρχουν κτήρια που δεν έχουν κατασκευαστεί μονομιάς. Για παράδειγμα, μπορεί το ισόγειο και ο Α' όροφος να είχαν χτιστεί τη δεκαετία του 1970, και έπειτα να έγινε κάποια προσθήκη Β' ορόφου το 2000. Σε αυτήν την περίπτωση, μπορεί κάποιος να θελήσει να πάρει δοκίμια μόνο από το ισόγειο και τον Α' όροφο για να προσδιορίσει τις αντοχές στο παλιό τμήμα του 1970, ενώ για το Β΄ όροφο να αρκεστεί στις ερήμην τιμές. Θα μπορούσε να κάνει αυτήν την επιλογή ο μηχανικός, οπότε λογικά θα ισχύουν διαφορετικές ΣΑΔ για κάθε τμήμα, π.χ. για το σκυρόδεμα του 1970 ΣΑΔ "ικανοποιητική" και για το σκυρόδεμα του Β' ορόφου ΣΑΔ "ανεκτή". Δηλαδή, γενικότερα οι ΣΑΔ κάθε κατηγορίας ισχύουν ανεξάρτητα για κάθε τμήμα σε αυτήν την περίπτωση (με βάση τη λογική). Το ΡΑΦ σου δίνει τη δυνατότητα να ορίσεις ΣΑΔ ανά στοιχείο όπως ενημερώθηκα και στο άλλο νήμα (και διαπίστωσα και ο ίδιος), οπότε σε καλύπτει και σε αυτήν την περίπτωση (αν και όπως είπα, θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου σε κάθε στοιχείο να ορίζεις ΣΑΔ σκυροδέματος και ΣΑΔ χάλυβα οπλισμού, όχι απαραίτητα ενιαία ΣΑΔ για τη διατομή).
  12. Καλησπέρα και χρόνια πολλά, μέρες που είναι. Επανέρχομαι σε ένα θέμα που έθιξα και αλλού σε νήμα που αφορά συγκεκριμένο λογισμικό (ΡΑΦ), αλλά μάλλον έπρεπε εξαρχής την απορία μου να τη διατυπώσω εδώ γιατί αφορά τον Κανονισμό (ΚΑΝ.ΕΠΕ.) και όχι το συγκεκριμένο λογισμικό. Από τότε που πρωτοδιάβασα τον ΚΑΝ.ΕΠΕ. και προσπαθούσα να ξεκαθαρίσω πώς θα αντιμετωπίζω τις παραδοχές στις μελέτες στατικής επάρκειας, σχημάτισα την άποψη ότι η στάθμη αξιοπιστίας δεδομένων (Σ.Α.Δ.) δεν είναι ενιαία για όλο το κτήριο, αλλά προσδιορίζονται (ενδεχομένως) διαφορετικές Σ.Α.Δ. για κάθε κατηγορία δεδομένων. Αυτό αναφέρεται ξεκάθαρα στον ΚΑΝ.ΕΠΕ., στην παρ.3.6..1β, σελ.3-11: β. Η Σ.Α.Δ. δεν είναι αναγκαστικώς ενιαία για ολόκληρο το κτίριο. Προσδιορίζονται επιμέρους Σ.Α.Δ. για τις διάφορες επιμέρους κατηγορίες πληροφοριών. Ωστόσο, στα λογισμικά που έχω χρησιμοποιήσει για την αποτίμηση υφισταμένων κτηρίων, ζητείται από το χρήστη να προσδιορίσει τη Σ.Α.Δ. του κτηρίου, το οποίο φυσικά σημαίνει πως το λογισμικό θεωρεί πως η Σ.Α.Δ. είναι ενιαία για όλο το κτήριο. Σε αυτήν την περίπτωση ο χρήστης είναι υποχρεωμένος να εισάγει την δυσμενέστερη Σ.Α.Δ. Μήπως αυτό είναι υπερβολικά δυσμενές; Μου κάνει εντύπωση που κανείς δεν το έχει θίξει στο forum έως τώρα, ενώ έχουν συζητηθεί πάρα πολλά άλλα θέματα - ίσως κάτι μου διαφεύγει. Ας γίνω πιο συγκεκριμένος. Στο κεφάλαιο 3 του ΚΑΝ.ΕΠΕ. ουσιαστικά ορίζονται 4 κατηγορίες δεδομένων για κάθε κτήριο: χαρακτηριστικά σκυροδέματος, χαρακτηριστικά χάλυβα οπλισμού, χαρακτηριστικά τοιχοπληρώσεων και γεωμετρικά στοιχεία (αφήνω έξω τον χάλυβα προεντάσεως, γιατί δεν έχω ασχοληθεί με την προένταση). Στην παράγραφο 3.6.4 εξάλλου αναφέρεται η Σ.Α.Δ. για κάθε μία από τις κατηγορίες αυτές, που φυσικά σημαίνει ότι μπορεί να είναι διαφορετικές μεταξύ τους. Η Σ.Α.Δ. για το σκυρόδεμα είναι μάλλον ένα πολυσυζητημένο θέμα που σχετίζεται με τη λήψη ή μη δοκιμίων και δεν επιμένω. Άλλωστε, όταν τα λογισμικά ζητούν τη Σ.Α.Δ. του κτηρίου, ουσιαστικά αναφέρονται στη Σ.Α.Δ. για το σκυρόδεμα. Ωστόσο, η Σ.Α.Δ. για το χάλυβα οπλισμού είναι διαφορετική περίπτωση. Στην παρ.3.7.2.1α του ΚΑΝ.ΕΠΕ. αναφέρεται: α. Ο προσδιορισμός της κατηγορίας του χάλυβα οπλισμού υφισταμένου κτιρίου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτίμηση και τον ανασχεδιασμό. Η κατάταξη του χάλυβα μπορεί να γίνει με οπτική αναγνώριση (επιφάνεια λεία ή με νευρώσεις, τυχόν αναγνώσιμες σημάνσεις στην επιφάνεια των ράβδων), σε συνδυασμό και με την εποχή κατασκευής του κτιρίου. Στην περίπτωση αυτή η Σ.Α.Δ. για την αντοχή του χάλυβα θεωρείται «ικανοποιητική». Με άλλα λόγια, η Σ.Α.Δ. για το χάλυβα δύναται να ληφθεί ως "ικανοποιητική", ακόμη και αν δεν ληφθούν δοκίμια. Φυσικά, πάντα κατά την αιτιολογημένη κρίση του μηχανικού. Προχωρώντας παραπέρα, η Σ.Α.Δ. για τα γεωμετρικά δεδομένα προκύπτει από τον Πίνακα 3.2 στη σελίδα 3-23. Εκεί, εάν εξετάσει κανείς τον Πίνακα, θα διαπιστώσει ότι ο αιτιολογημένος προσδιορισμός της Σ.Α.Δ. ως "ικανοποιητική" για τα γεωμετρικά δεδομένα (ακόμη και για τις λεπτομέρειες όπλισης), είναι δυνατός και πάλι χωρίς τη λήψη δοκιμίων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν υπάρχουν σχέδια του υφισταμένου που έπειτα από μία αποτύπωση, διαπιστώνει κανείς ότι η γεωμετρία του φέροντος οργανισμού έχει ουσιαστικά τηρηθεί. Το συμπέρασμα στο οποίο θέλω να καταλήξω με τα παραπάνω, είναι ότι η Σ.Α.Δ. σε μία μελέτη πρέπει να προσδιορίζεται για κάθε δεδομένο του κτηρίου, και όχι ενιαία για όλο το κτήριο. Υπάρχει η δυνατότητα η Σ.Α.Δ του σκυροδέματος να είναι "ανεκτή", ενώ η Σ.Α.Δ τού χάλυβα οπλισμού και των γεωμετρικών δεδομένων να είναι "ικανοποιητική". Τώρα, εάν αυτό είναι δόκιμο ή ορθό, αφορά τον κάθε μελετητή μηχανικό που οφείλει να χρησιμοποιήσει την όποια κρίση του και να σεβαστεί το επάγγελμά του. Τα λογισμικά, παρ' όλα αυτά, πρέπει να διορθώσουν την παράμετρο αυτή και να δίνουν τη δυνατότητα στο χρήστη μηχανικό (οποίος σε τελική ανάλυση είναι ο υπεύθυνος) να καθορίζει 4 (ή 5 με τον χάλυβα προεντάσεως) Σ.Α.Δ για κάθε κτήριο. Οι Σ.Α.Δ. έχουν επιπτώσεις στους συντελεστές ασφαλείας των υλικών και των μονίμων δράσεων (για τα γεωμετρικά δεδομένα), οπότε είναι σημαντικό να μπορεί ο χρήστης να διαφοροποιήσει τη Σ.Α.Δ. για κάθε δεδομένο. - κατά την κρίση του. Υ.Γ. Υπάρχει ακόμη το ενδεχόμενο (δίολου σπάνιο) διάφορα τμήματα/στάθμες ενός κτηρίου να έχουν χτιστεί σε διαφορετικές περιόδους, οπότε τότε σε κάθε τμήμα αντιστοιχεί και διαφορετική Σ.Α.Δ. για κάθε κατηγορία δεδομένων. Σε αυτήν την περίπτωση (αλλά μόνο σε αυτήν, νομίζω) έχει αξία να προσδιορίζεται Σ.Α.Δ. για κάθε διατομή, όπου και πάλι τότε πρέπει για τη διατομή να προσδιορίζεται Σ.Α.Δ. για το σκυρόδεμα, Σ.Α.Δ. για το χάλυβα οπλισμού κ.λπ..
  13. Μάλιστα, επομένως ισχυρίζεσαι ότι είμαι λάθος και μάλλον διαφωνούμε και μεταξύ μας για την ερμηνεία του Κανονισμού. Το λογισμικό συνεπώς δεν μπορεί να μας ευχαριστήσει όλους εκ των πραγμάτων. Θεωρώ, ότι στην ίδια διατομή μπορείς να έχεις διαφορετική στάθμη αξιοπιστίας για το χάλυβα ως υλικό, άλλη για το σκυρόδεμα ως υλικό, άλλη για τις λεπτομέρειες όπλισης κλπ. Θεωρώ επίσης ότι στο ίδιο κτήριο, εάν έχει κατασκευαστεί με μία άδεια, η στάθμη αξιοπιστίας δεν νοείται ανά διατομή. Η στάθμη αξιοπιστίας του σκυροδέματος χαρακτηρίζει όλες τις διατομές. Να πω δηλαδή ότι το δοκάρι Δ2 έχει στάθμη αξιοπιστίας "ανεκτή", αλλά η Κολώνα Κ5 έχει στάθμη αξιοπιστίας "ικανοποιητική"; Πόθεν προκύπτει αυτό; Εν πάσει περιπτώσει, από ότι καταλαβαίνω δεν υπάρχει και ενιαία γραμμή από τους μελετητές, επομένως είναι ανόητο εκ μέρους μου να ζητήσω κάτι από τους προγραμματιστές του λογισμικού. Ας πω λοιπόν και 'γω τη γνώμη μου, πως αντιμετωπίζω τα πράγματα. Στη μελέτη στατικής επάρκειας σε ένα υφιστάμενο, στο οποίο για διάφορους λόγους δε λαμβάνονται δοκίμια αλλά υπάρχουν σχέδια που έχουν εφαρμοστεί ως προς τη θέση και διαστάσεις των φερόντων στοιχείων, η στάθμη αξιοπιστίας για το σκυρόδεμα είναι "ανεκτή". Για όλες τις διατομές. Σύμφωνα με τη λογική τη δική σου αλλά και του ΡΑΦ (ίσως δεν είναι τυχαίο που συμφωνείτε, διότι ως γνώστης και πολύ καλός χρήστης του λογισμικού υποθέτω ότι επηρεάζεις και τη διαμόρφωσή του), πρέπει να πάω να ορίσω στάθμη αξιοπιστίας "ανεκτή" για όλο το κτήριο. Ωστόσο, αυτό σημαίνει ότι αφενός ο συντελεστής ασφαλείας του χάλυβα θα γίνει γs=1.25 (κακώς κατ' εμέ), και ο συντελεστής ασφαλείας των μόνιμων φορτίων γg=1.50 (πάλι δυσμενές χωρίς λόγο). Έλα όμως που είναι πιθανόν να υπάρχουν αναμονές στο κτήριο, και μπορώ να δω ότι ο χάλυβας έχει νευρώσεις ή ότι είναι μαλακός π.χ. Με οπτική αναγνώριση, ο Κανονισμός σου δίνει το δικαίωμα να ορίσεις τη στάθμη αξιοπιστίας του χάλυβα ως "ικανοποιητική", συνεπώς νομιμοποιούμαι να θεωρήσω γs=1.15. Για όλες τις διατομές, όχι μόνο για τις κολώνες ή το δοκάρι Δ21. Ακόμα περισσότερο, το γg θα το λάβω ως 1.35, διότι τα γεωμετρικά μου δεδομένα είναι τουλάχιστον "ικανοποιητικά". Με σχετική τεκμηρίωση στην τεχνική έκθεση, είμαι απολύτως κατοχυρωμένος. Εν κατακλείδι, θα καταφύγω κι εγώ σε επεμβάσεις-αλχημείες στο πρόγραμμα - όχι όμως ανά διατομή όπως προτείνεις, αλλά επεμβαίνοντας σε συντελεστές ασφαλείας όλου του κτιρίου εκ των υστέρων, αφού το λογισμικό δεν το έχει προβλέψει. Όπως και να έχει σε ευχαριστώ πολύ, είναι χρήσιμο να γίνεται ανταλλαγή απόψεων. Βέβαια, σε γενικές γραμμές μου αρέσει να συζητώ με ανθρώπους που συνειδητοποιούν ότι μπορεί να κάνουν λάθος, γιατί μόνον έτσι γίνεται και διάλογος. Παρ' όλα αυτά, οι παράλληλοι μονόλογοι έχουν και αυτοί την αξία τους. Φιλικά και με σεβασμό, πάντα.
  14. Αλέξη ευχαριστώ πολύ για την απάντηση, καταρχήν. Δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένος με το ΡΑΦ, απλά το σκαλίζω όσο μπορώ διότι κάποια στιγμή θέλω να το αξιοποιήσω. Υπάρχουν θέματα που με έχουν προβληματίσει και τα έχω αναφέρει - ωστόσο το ερώτημά μου αφορά αρχικά την ερμηνεία του ΚΑΝ.ΕΠΕ. καθ' αυτού. Συμφωνείς καταρχάς ότι η Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων δεν είναι ενιαία για όλο το κτήριο ή είμαι λάθος; Διότι κατά κάποιο τρόπο, οι προγραμματιστές-μηχανικοί των λογισμικών φαίνεται πως κλείνουν σε αυτήν την άποψη, ενώ παράλληλα δεν έχω διαβάσει και κάποια αντίθετη άποψη από μελετητή μηχανικό. Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω πρώτα εάν έχω δίκιο, καθώς σε αυτήν την περίπτωση οι τρόποι αντιμετώπισης που προτείνεις, εκτός από χρονοβόροι, είναι μάλλον λανθασμένοι (ο πρώτος τουλάχιστον). Επιπλέον, θέλω να αποφύγω τις αλχημείες και θα προτιμούσα να διορθωθεί το πρόγραμμα - άλλωστε γι' αυτό απέκτησα το ΡΑΦ. Αυτό που εννοώ είναι πως ο χρήστης πρέπει να έχει τη δυνατότητα να καθορίζει τη Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων για το σκυρόδεμα (όλου του κτηρίου), τη Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων για το χάλυβα (όλου του κτηρίου), τη Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων για τα γεωμετρικά δεδομένα (όλου του κτηρίου) και τη Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων για την τοιχοποιία (όλου του κτηρίου). Δεν έχει έννοια ο καθορισμός διαφορετικής Στάθμης Αξιοπιστίας για κάθε στοιχείο χωριστά, όπως υπάρχει η δυνατότητα στο ΡΑΦ (το αναφέρεις στον πρώτο τρόπο αντιμετώπισης). Ο δεύτερος τρόπος που λες πάλι, είναι σωστός μεν, αλλά και πάλι καλύπτει μόνο το θέμα του χάλυβα. Για τα γεωμετρικά δεδομένα πρέπει πάλι να πάω να αλλάξω μόνος μου το γg. Φιλικά τα λέω όλα αυτά. Αφενός θέλω να προκαλέσω έναν προβληματισμό στους συναδέλφους μελετητές και να το συζητήσουμε, αφετέρου, εάν έχω δίκιο, θα ήθελα περισσότεροι χρήστες του ΡΑΦ να ζητήσουν αυτήν την τροποποίηση. Μόνος μου δε θα πετύχω τίποτα. Δυστυχώς, οι τροποποιήσεις στα λογισμικά προυποθέτουν ότι ο προγραμματιστής έχει ερμηνεύσει σωστά τον Κανονισμό - δεν είναι πάντα έτσι. Τουναντίον.
  15. Καλησπέρα και καλές γιορτές εύχομαι. Είμαι νέος χρήστης του ΡΑΦ, το οποίο απέκτησα κυρίως για την αποτίμηση υφισταμένων κτηρίων, έστω σε α΄ φάση. Έχω την εξής απορία όσον αφορά τον ΚΑΝ.ΕΠΕ. και συγκεκριμένα για την Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων. Ο ΚΑΝ.ΕΠΕ. αναφέρει μάλλον ξεκάθαρα, και είναι νομίζω λογικό, ότι η Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων δεν είναι κατ' ανάγκην ενιαία για το σύνολο του κτηρίου. Στο ίδιο σημείο (κεφάλαιο 3), προχωράει ένα ακόμη βήμα και καταλαβαίνω ότι το σκυρόδεμα, ο χάλυβας, οι τοιχοποιίες και η γεωμετρία αποτελούν 4 ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ δεδομένα για κάθε κτήριο, στα οποία αντιστοιχεί μία διακριτή Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων για το καθένα. Το ΡΑΦ, όπως νομίζω και όλα τα προγράμματα σχεδόν, ζητούν από το χρήστη να ορίσει τη Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων του κτηρίου. Μα αυτή μπορεί να μην είναι ενιαία για όλο το κτήριο. Εάν λοιπόν δεν έχουν ληφθεί δοκίμια, για παράδειγμα, τότε η Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων είναι ανεκτή. Αυτό όμως αφορά το σκυρόδεμα ως υλικό, διότι για παράδειγμα η Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων για τη γεωμετρία μπορεί κάλλιστα να είναι "Ικανοποιητική", εάν υπάρχουν σχέδια - κατά την κρίση πάντα του Μηχανικού. Επίσης, για το χάλυβα μπορεί να υπάρχουν αναμονές, επομένως με οπτική αναγνώριση στοιχειοθετείται και πάλι "Ικανοποιητική" Στάθμη για το χάλυβα, ως υλικό. Ωστόσο στο ΡΑΦ, δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα, και παρατηρώ ότι εάν επιλέξω ως Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων την "ανεκτή" για το κτήριο, τότε π.χ. μεταβάλλονται και οι συντελεστές φόρτισης των μονίμων φορτίων σε 1.50 (από γg=1.35). Μα τι σχέση έχει η χρήση ερήμην τιμών για το σκυρόδεμα, με την γνώση που αφορά τα μόνιμα φορτία του κτηρίου. Λοιπόν, επιβάλλεται πιστεύω να δίνεται η δυνατότητα στο χρήστη να ορίζει διαφορετική Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων για κάθε δεδομένο (έστω να του δίνεται η δυνατότητα να επιλέξει εκείνος εάν επιθυμεί τον αναλυτικό ορισμό της Στάθμης Αξιοπιστίας για κάθε δεδομένο ή εάν επιθυμεί μία ενιαία Στάθμη για όλο το κτήριο - όπως είναι τώρα). Ευχαριστώ.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.