Αντε λοιπόν, να πω και 'γω ...
Τοπογράφε, αν πας να αποτυπώσεις εσωτερικούς χώρους (μετά θα σου ζητήσουν και το περίγραμμα κτηρίου, ελεύθερα ύψη, πάχη πλάκας, τις κρεμάσεις των δοκών, τις μπρίζες, τις ποντικότρυπες και πάει λέγοντας) και δεν στήσεις πολυγωνομετρικό δίκτυο μέσα κι έξω απ το κτήριο, απλά θα εκτεθείς.
Και είναι κρίμα να αρχίσεις την καρριέρα σου με γκρίνιες.
Ξέχνα κλισίμετρα, ορθόγωνα, ματόμετρα κλπ. Η δουλειά με total σε εξασφαλίζει από κακοτοπιές, κοιμάσαι ήσυχος και κάνεις και το μάγκα στους πολμηχ και τους αρχιτέκτονες (πληρώνεσαι πολύ λιγότερο απ' αυτούς αλλά η μαγκιά-μαγκιά)
Μη διανοηθείς να αποτυπώσεις κτήριο (ή ακόμα και διαμέρισμα) μόνο με λεϊζεράκι και υποθέσεις του τύπου "αφού εδώ είναι τόσο, τόσο θα είναι και 'κεί". Αυτό ίσως το αποτολμήσεις μετα από αρκετά χρόνια και με πλήρη επίγνωση των κινδύνων που τώρα έχεις απλά ακούσει οτι υπάρχουν.
Εν τάχει το σκεπτικό της δουλειάς:
1.Κυκλώνω το κτήριο με κλειστή κύρια όδευση αποτυπώνοντας το κέλυφος του κτηρίου, τα ανοίγματα κλπ.
2.Ρίχνω απ τις κορυφές της κύριας όδευσης στάσεις-φυτίλια σε κάθε όροφο (στα μπαλκόνια κατα το σύνηθες), έτσι έχω και καλές στάθμες.
3.Στήνομαι στα φυτίλια διαδοχικά και μπαίνω στο κτήριο με δευτερεύουσες οδεύσεις αποτυπώνοντας βασικές γωνίες των χώρων. Δεν είναι ανάγκη όλες τις γωνίες, εδώ βοηθάει και το λεϊζεράκι με καλό κροκί.
4. Ελέγχω τις οδεύσεις με κλείσιμο σε στάση ή χτυπώντας κοινά σημεία.
5. Προσέχω ύψη οργάνου/στόχου και αεροστάθμες στα ακόντια όταν οδεύω.
Δείξε λίγο προσοχή και "παίδεψέ το" για αρχή, στις επόμενες δουλειές θα ρολλάρεις στον αυτόματο πιλότο...