Search the Community

Το άρθρο παρουσιάζει πραγματικές υποθέσεις και κρίσιμη νομολογία σχετικά με δρόμους προ του 1923, αιγιαλό, όχθη, παρόχθια ζώνη και δημόσια κτήματα, αναδεικνύοντας τους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσουν επενδυτές, εργολάβοι και ιδιοκτήτες ακινήτων. Επενδυτής – Εργολάβος ήλθε πανικόβλητος στο Γραφείο μας με Δικόγραφο (Αγωγή της Κτηματικής υπηρεσίας του Δημοσίου). Η Κτηματική Υπηρεσία διεκδικούσε το οικόπεδο σε παραποτάμια περιοχή και φρόντισε για την ακύρωση της Οικοδομικής Άδειας Ξενοδοχείου με την αιτιολογία ότι το οικόπεδο είναι δημόσιο κτήμα (Όχθη και Παρόχθια Ζώνη) και ότι ο δρόμος δεν είναι δημόσιος. Αφού δούμε αρχικά την ισχύουσα Νομοθεσία θα ενημερώσουμε με ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Ι πως λύθηκε η παραπάνω ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Ι. Για τον ίδιο λόγο θα δούμε την πρόσφατη Απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 546/2026) με την οποία ακύρωσε απόφαση Νομάρχη που αναγνώριζε ιδιωτική οδό ως προϋφιστάμενη του 1923, κρίνοντας ότι αυτή ήταν παράνομη). Επίσης για την πληρότητα θα αναφερθούμε στην αντίθετη ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΙΙ. Δηλαδή έρευνα ύπαρξης οδού με ορθοφωτοχάρτες και ΦΕΚ αλλά και πως δικαιώθηκε επενδυτής (ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΙΙ). Τέλος θα αναφερθούμε στο Κτηματολόγιο και την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου 1.ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Ι Ο καθορισμός της όχθης και της παρόχθιας ζώνης λιμνών και πλεύσιμων ποταμών γίνεται από ειδική Επιτροπή (αρ. 9, Ν. 2971/2001) με τη χάραξη οριογραμμών σε τοπογραφικά διαγράμματα 1:1000. Η όχθη ορίζεται από το «ανώτατο όριο της χειμέριας πλημμύρας», ενώ η παρόχθια ζώνη είναι λωρίδα ξηράς έως 50 μ. από την όχθη, εξυπηρετώντας την πρόσβαση στο υδάτινο στοιχείο. Βασικά Στοιχεία Καθορισμού & Διαδικασίας: Αρμόδια Επιτροπή: Η επιτροπή των άρθρων 5 και 21 του Ν. 5092/2024 (πρώην Ν. 2971/2001) χαράσσει τις γραμμές με κόκκινο χρώμα (όχθη) και μπλε χρώμα (παλαιά όχθη). Παρόχθια Ζώνη: Πρόκειται για την έκταση που συνεχόμενα προς την όχθη, ορίζεται για τη διασφάλιση της επικοινωνίας ξηράς και νερού. Παλαιά Όχθη: Η οριογραμμή της παλαιάς όχθης, η οποία ανήκει στη δημόσια κτήση, χαράσσεται εκεί όπου η ξηρά εξυψώθηκε από την υποχώρηση του νερού. Διαδικασία: Η απόφαση καθορισμού, συνοδευόμενη από τοπογραφικά διαγράμματα, δημοσιεύεται σε ΦΕΚ. Παραχώρηση Χρήσης: Η απλή χρήση όχθης και παρόχθιας ζώνης για δραστηριότητες (π.χ. ομπρέλες, θαλάσσια μέσα) διέπεται από το ΦΕΚ 1432/Β/10-03-23. Οι αποφάσεις αυτές αποτελούν τεχνική κρίση της Διοίκησης και στοχεύουν στην προστασία του περιβάλλοντος και τη δημόσια χρήση. ΣτΕ 2082/2022 [Νόμιμος ο καθορισμός ορίων της όχθης … Οι αιτούντες παραπονούνται ότι ο επίδικος καθορισμός της οριογραμμής της παρόχθιας ζώνης στα 50 μέτρα (μέγιστο κατά το άρθρο 1 παρ… Άρθρο 09: Καθορισμός οριογραμμής όχθης, παρόχθιας ζώνης και παλαιάς όχθης, λιμνών και ποταμών. 1. Η οριογραμμή της όχθης των λιμνών …. Απόφαση Αυτοδιοίκησης 91591/2024 – ΦΕΚ Δ 979/31.12.2024 Με βάση τα παραπάνω και επειδή δεν υπάρχει Π.Ο.Α. (Προκαταρκτική Οριογραμμή Αιγιαλού-Όχθης) στην περιοχή, ο καθορισμός των ορίων ό… Καθορισμός ορίων όχθης, παρόχθιας ζώνης και παλαιάς όχθης στα όρια των αγροκτημάτων Χρυσοχωράφων και Λιμνοχωρίου του Δήμου Ηράκλει… Καθορισμός όρων, προϋποθέσεων, τεχνικών θεμάτων αναγκαίων λεπτομερειών και διαδικασίας για την παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού πα… Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Ι Στην Αγωγή της η Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου, δια του Δικηγόρου του Δημοσίου παρουσίαζε ως κεντρικό δικαιολογητικό, Μελέτη ιδιωτικού Γραφείου καθορισμού Όχθιας και Παρόχθιας Ζώνης νόμιμα υπογεγραμμένη και Θεωρημένη τόσο από τον Ελεγκτή Μηχανικό και τον προϊστάμενό του Διευθυντή της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Νομού και Θεωρημένη από τον Περιφερειάρχη. Η περιοχή της Μελέτης αυτής είχε καταγραφεί ως Δημόσιο Κτήμα. Κάναμε περαιτέρω έλεγχο και διαπιστώσαμε την ανυπαρξία ΦΕΚ. Έτσι λοιπόν κατά παράβαση η καταγραφή του δημοσίου Κτήματος θεωρήθηκε Άκυρη. Αποδείξαμε ότι η οριογραμμή της παλαιάς όχθης, η οποία ανήκει στη δημόσια κτήση, χαράσσεται εκεί όπου η ξηρά εξυψώθηκε από την υποχώρηση του νερού και επειδή αυτό δεν τηρήθηκε ως προς την παλαιά όχθη υπήρξε πρόβλημα. Το όλο πρόβλημα αναδείχθηκε και με την Διαδικασία: Η απόφαση καθορισμού, συνοδευόμενη από τοπογραφικά διαγράμματα, δεν είχε δημοσιευθεί σε ΦΕΚ. Είναι ένα θέμα πολύ δύσκολο και θέλει προσοχή. Πριν γίνει η αγορά γεωτεμαχίου κοντά σε λίμνες, ποτάμια ή θάλασσα, πρέπει να γίνεται έλεγχος από Αγρονόμο και Τοπογράφο μηχανικό ή από Πολιτικό Μηχανικό για το έλεγχο ύπαρξης παλαιού Αιγιαλού, παλαιάς όχθης, η ύπαρξη ΦΕΚ καθορισμού οριογραμμών Αιγιαλού ή όχθης. Εάν δεν υπάρχει ΦΕΚ, δεν καθησυχάζουμε γιατί για το δημόσιο δεν ισχύουν κάποια πράγματα όπως η χρησικτησία, αγοραπωλησίες, παραγραφές κ.ο.κ. 2.Απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 546/2026) Η απόφαση ΣτΕ 546/2026 ακύρωσε απόφαση Νομάρχη που αναγνώριζε ιδιωτική οδό ως προϋφιστάμενη του 1923, κρίνοντας ότι αυτή ήταν παράνομη. Ο βασικός λόγος ακύρωσης ήταν ότι η απόφαση αναγνώρισης δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ) χωρίς να είναι νομίμως δημοσιευθείσα, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία. Ας δούμε τι επιτρέπεται και τι όχι το νομικό πλαίσιο : Το άρθρο 20 παρ. 1–4 του ν.δ. 1923, όπως κωδικοποιήθηκε στον ΚΒΠΝ (Δ’ 580/1999), ορίζει δύο πράγματα ταυτόχρονα: Πρώτον, απαγορεύει τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων με ιδιωτική βούληση εντός σχεδίων πόλεων από την 6.1924και εφεξής. Δεύτερον, ανέχεται -κατ’ εξαίρεση- κοινόχρηστους χώρους που διαμορφώθηκαν πριν από την ημερομηνία αυτή, εφόσον η περιοχή διέθετε ήδη εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιοκατά την 6.1924. Ένα σημείο που απαιτεί προσοχή είναι ότι η νομολογία αποκλείει ρητά τη διάταξη από περιοχές που εντάχθηκαν στο σχέδιο μετά την εν λόγω ημερομηνία. Εκεί, οι κοινόχρηστοι χώροι καθορίζονται αποκλειστικά από το ισχύον ρυμοτομικό σχέδιο, χωρίς δυνατότητα αναγνώρισης παράλληλων χώρων. Διάγραμμα χωρίς ΦΕΚ σημαίνει αστοχία. Οι πράξεις αναγνώρισης οδών προ του 1923 εξομοιώνονται, κατά τη νομολογία, με τροποποίηση ρυμοτομικού σχεδίου. Αυτό σημαίνει ότι αποκτούν νόμιμη υπόσταση μόνο με δημοσίευση στο ΦΕΚ το κείμενο της πράξης, και το συνοδευτικό διάγραμμα (έστω σε φωτοσμίκρυνση), σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν.δ. 3879/1958. Στην υπόθεση ΣτΕ 546/2026, η Διοίκηση επέλεξε τον εναλλακτικό τρόπο δημοσιότητας που προβλέπει το άρθρο 22 παρ. 7 του ν. 1735/1987 (Α’195): ανάρτηση του διαγράμματος στο κτίριο της αρμόδιας Διεύθυνσης Πολεοδομίας, καταχώρηση σε μητρώο, ένθεση σε αρχείο. Το ΣτΕ επανέλαβε τη θέση του: ο τρόπος αυτός δεν είναι συνταγματικά πρόσφορος τρόπος δημοσιότητας. Αποτέλεσμα είναι ότι η απόφαση του Νομάρχη Ανατολικής Αττικής ήταν ανυπόστατη, ακυρώθηκε αυτεπαγγέλτως, και — κρίσιμο για τα χρονοδιαγράμματα οποιασδήποτε επένδυσης — η προθεσμία για άσκηση αίτησης ακύρωσης δεν είχε αρχίσει να τρέχει ποτέ. Στην πράξη, μια αναγνωρισμένη ιδιωτική οδός χρησιμοποιείται ως πρόσωπο οικοπέδου για τον υπολογισμό αρτιότητας, ως γραμμή αφετηρίας για τον οικοδομικό έλεγχο, ή ως βάση για τον χαρακτηρισμό ΟΤ. Εάν η αναγνωριστική πράξη είναι ανυπόστατη, όλες οι μεταγενέστερες άδειες που τη χρησιμοποιούν ως αναφορά είναι δυνητικά εκτεθειμένες. Παρά τις εξαγγελίες για ψηφιοποίηση και ηλεκτρονική πρόσβαση στα πολεοδομικά αρχεία, η εφαρμογή του ελέγχου αυτού προσκρούει στο γεγονός ότι τα ΦΕΚ παλαιότερων δεκαετιών δεν είναι πάντα πλήρως ψηφιοποιημένα, και η απουσία ενός διαγράμματος από ένα τεύχος μπορεί να ανακαλυφθεί μόνο με φυσικό έλεγχο. Έτσι κάθε αρμόδιος μηχανικός, κάθε μελέτη εφαρμογής ή πράξη εφαρμογής σε περιοχές με οδούς που αναγνωρίστηκαν ως προ-1923 απαιτεί πλέον: επαλήθευση της ύπαρξης του διαγράμματος στο ΦΕΚ (όχι μόνο στο μητρώο της υπηρεσίας), και τεκμηρίωση ότι η αναγνωριστική πράξη εκδόθηκε σε περιοχή με ρυμοτομικό σχέδιο κατά την 6.1924. Ας δούμε τώρα περίληψη της Αριθμ. 546/2026 Απόφασης του ΣτΕ [Παράνομη ως μη νομίμως δημοσιευθείσα απόφαση Νομάρχη περί χαρακτηρισμού ιδιωτικής οδού ως προϋφιστάμενης του 1923] Όπως έχει κριθεί, οι διατάξεις του άρθρου 20 παρ. 1-4 του ν.δ. της 17.7-16.8.1923 (Α’228), που τέθηκαν σε ισχύ με το από 4.1.1924 β.δ. (Α’ 8), όπως κωδικοποιήθηκαν με το άρθρο 411 του Κώδικα Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας Κ.Β.Π.Ν. (Δ’ 580/1999), αποσκοπούν στην παρεμπόδιση της δημιουργίας ιδιωτικών σχεδίων ρυμοτομίας και απαγορεύουν τον εντός των σχεδίων πόλεων σχηματισμό κοινοχρήστων χώρων από ιδιωτική βούληση. Επομένως, ως κοινόχρηστοι χώροι αναγνωρίζονται μόνον εκείνοι που προ βλέπονται από το οικείο ρυμοτομικό σχέδιο. Κατ’ εξαίρεση, όμως, από τον κανόνα αυτό, ο νομοθέτης ανέχεται τη διατήρηση κοινοχρήστων χώρων που δημιουργήθηκαν με ιδιωτική βούληση πριν θεσπισθεί η ανωτέρω απαγόρευση, δηλαδή πριν από την έναρξη ισχύος του ανωτέρω άρθρου που έλαβε χώρα την 1.6.1924, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο β.δ. από 4.1.1924. Οι κοινόχρηστοι αυτοί χώροι αναγνωρίζονται ως υφιστάμενοι για την εφαρμογή γενικώς της πολεοδομικής νομοθεσίας, παράλληλα με τους προβλεπόμενους από το οικείο ρυμοτομικό σχέδιο, έως ότου καταργηθούν με τη νόμιμη διαδικασία, ενώ με την παράγραφο 4 του ιδίου άρθρου θεσπίζεται αρμοδιότητα του Υπουργού Συγκοινωνιών (μετέπειτα του Υπουργού Δημοσίων Έργων και ακολούθως του οικείου Νομάρχη) να διαπιστώνει, μετά από γνώμη του αρμοδίου Συμβουλίου, κατά πόσο εδαφική λωρίδα έχει πράγματι αφεθεί στην κοινή χρήση, πριν από την 1.6.1924. Εξάλλου, οι ως άνω εξαιρετικές διατάξεις, ερμηνευόμενες ενόψει του ανωτέρω σκοπού τους, εφαρμόζονται σε περιοχές, οι οποίες διέθεταν εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο κατά την ανωτέρω ημερομηνία (1.6.1924), αφού σύμφωνα με την προαναφερθείσα απαγόρευση του σχηματισμού κοινοχρήστων χώρων από ιδιωτική βούληση εντός των σχεδίων πόλεων, μόνο στις ανωτέρω περιοχές ήταν, καταρχήν, νοητή η θέσπιση ρύθμισης για την αναγνώριση από το νόμο ως κοινοχρήστων, για την εφαρμογή της πολεοδομικής νομοθεσίας, χώρων μη οριζόμενων στο ρυμοτομικό σχέδιο, παράλληλα προς εκείνους που προβλέπονται στο σχέδιο. Επομένως, οι διατάξεις αυτές δεν έχουν εφαρμογή σε περιοχές, οι οποίες εντάχθηκαν σε σχέδιο πόλεως υπό το καθεστώς του από 17.7-16.8.1923 ν.δ/τος, αφού στις περιοχές αυτές οι κοινόχρηστοι και οι οικοδομήσιμοι χώροι καθορίζονται αποκλειστικά από το οικείο ρυμοτομικό σχέδιο, σύμφωνα με τα κριτήρια και τις εν γένει προϋποθέσεις που προβλέπονται με το νομοθέτημα αυτό. Κατά την έννοια των ίδιων διατάξεων, ακόμη και στις περιπτώσεις, κατά τις οποίες υφίστατο κατά την 1.6.1924 ιδιωτική οδός, υπό την προεκτεθείσα έννοια, η αναγνώρισή της κατά τη διαγραφόμενη από τις ως άνω διατάξεις διαδικασία είναι δυνατή μόνον αν η οδός αυτή δεν έχει καταργηθεί από το σχέδιο πόλης που ακολούθησε. Κατά συνέπεια, εάν υποβληθεί αίτηση αναγνώρισης οδού, η οποία βρίσκεται σε περιοχή εγκεκριμένου σχεδίου πόλης χωρίς να προβλέπεται στο σχέδιο αυτό, η Διοίκηση δεν δύναται να προβεί στην Α αναγνώριση εάν η οδός έχει ρητώς καταργηθεί με το σχέδιο πόλης ή εάν από το σχέδιο αυτό και τα συνοδευτικά του διαγράμματα προκύπτει ότι με την έγκριση ή τη μεταγενέστερη τροποποίηση του σχεδίου πόλης αποσκοπήθηκε η κατάργηση της οδού. Οι πράξεις με τις οποίες αναγνωρίζεται οδός ως προϋφιστάμενη του 1923, ως εξομοιούμενες με την τροποποίηση ρυμοτομικού σχεδίου, αποκτούν νόμιμη υπόσταση με τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αφενός μεν του κειμένου τους, αφετέρου δε των συνοδευόντων αυτές διαγραμμάτων, που αποτελούν ουσιώδες στοιχείο τους, έστω και σε φωτοσμίκρυνση, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 1 του ν.δ. 3879/1958 (ΑΊ86). Όπως δε έχει κριθεί, δεν είναι πρόσφορος κατά το Σύνταγμα τρόπος δημοσιότητας ο προβλεπόμενος στις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 7 του ν. 1735/1987 (ΑΊ95) και της κατ’εξουσιότησή του εκδοθείσας Γ4δ/15883/1903/8.2.1988 απόφασης του Υπουργού Προεδρίας της Κυβερνήσεως και του Αναπληρωτή Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (Β’ 142), με την ανάρτηση των διαγραμμάτων, για ορισμένο χρόνο, σε εμφανές σημείο της εκδούσας την οικεία πράξη υπηρεσίας, καθώς και την καταχώρηση των διαγραμμάτων τούτων σε ειδικό μητρώο και την ένθεσή τους προς φύλαξη σε -ειδικό αρχείο της προαναφερθείσας υπηρεσίας, ώστε να είναι προσιτά στο κοινό. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενό της, η προσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε κατόπιν αιτήσεως ιδιώτη, ενώ σχετικά ελήφθησαν υπόψη συμβολαιογραφικά έγγραφα. Ωστόσο, δεν προκύπτει ο χρόνος ένταξης του ανωτέρω ΟΤ εντός ρυμοτομικού σχεδίου ούτε εάν αυτό εμπίπτει ή μη στο χαρακτηρισμένο ως παραδοσιακό τμήμα της Κηφισιάς. Εξάλλου, η εν λόγω απόφαση δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως χωρίς να συνοδεύεται από το σχετικό διάγραμμα σε φωτοσμίκρυνση, όπως, εξάλλου, επιβεβαιώνεται από τη Διοίκηση με το έγγραφο απόψεών της προς το Δικαστήριο. Προβλέφθηκε μόνο η ανάρτηση του εν λόγω διαγράμματος στο κτίριο της αρμόδιας Διεύθυνσης Πολεοδομίας. Με τα ανωτέρω δεδομένα, η προσβαλλόμενη πράξη δεν δημοσιεύθηκε προσηκόντως και συνεπώς, δεν απέκτησε νόμιμη υπόσταση. Λόγω δε της ελλιπούς δημοσίευσής της δεν έχει κινηθεί η προθεσμία για την άσκηση αίτησης ακύρωσης κατά της πράξης αυτής, η οποία αν και ανυπόστατη πρέπει να ακυρωθεί για λόγους ασφάλειας δικαίου, ενόψει της φύσεως και των κατά τον νόμο συνεπειών της. Για τον λόγο αυτό, οποίος εξετάζεται αυτεπαγγέλτως η αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση του Νομάρχη Ανατολικής Αττικής. Πρόεδρος: Ρ. Γιαννουλάτου Εισηγητής: Ζ. Θεοδωρικάκου 3. ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΙΙ για την πληρότητα θα αναφερθούμε στην αντίθετη ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, δηλαδή έρευνα ύπαρξης οδού με ορθοφωτοχάρτες και ΦΕΚ αλλά και πως δικαιώθηκε επενδυτής. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΙΙ Εδώ υπήρξε το εξής παράδοξο. Δεν γνωρίζαμε τον χαρακτηρισμό δρόμου στον οποίο είχε πρόσωπο επιχείρηση σε εκτός σχεδίου περιοχή. Πήγαμε λοιπόν κατ’ αρχήν στην απεικόνιση του κτηματολογίου, μετά στους ορθοφωτοχάρτες της Γεωγραφική Υπηρεσίας του Στρατού. Στη συνέχεια ανατρέξαμε σε ΦΕΚ, σε αρχεία του κράτους και εκείνα του τότε ΥΠΕΧΩΔΕ και τέλος σε διπλωματικές εργασίες και τοπικές εφημερίδες. Βρήκαμε λοιπόν ότι σε επίσημο ορθοφωτοχάρτη έτους 1945 υπήρχε οδός με ευθύγραμμα τμήματα και οδός ελικοειδής περί την πρώτη. Επίσης στοιχεία υπήρξαν σε ΦΕΚ έτους 1955 περί κατασκευής και συντηρήσεως οδών και τα εκτελεστικά του Διατάγματα. Ομοίως το από 06-02-1956 βασιλικό διάταγμα με το οποίο καθορίζονται και αριθμούνται οι Επαρχιακοί Δρόμοι των Νομών της Επικρατείας. Επίσης βρήκαμε αποφάσεις σε ΦΕΚ Ανακατάταξη Επαρχιακού Δικτύου των Νομών της Χώρας. Μετά βρήκαμε Βασιλικό Διάταγμα 09-08-1955: Περί καθορισμού των Εθνικών οδών. Μετά βρήκαμε τους υπόλοιπους Δρόμους, που χαρακτηρίστηκαν με το παραπάνω αναφερόμενο από 06-02-1956 βασιλικό διάταγμα Επαρχιακοί και δεν αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, ή τμήματα των Επαρχιακών Δρόμων που αναφέρονται στην ίδια παράγραφο, που αντικαταστάθηκαν με νέες χαράξεις που κατατάσσονται στο Δευτερεύον Επαρχιακό Οδικό Δίκτυο του Νομού. Κοντολογίς βρήκαμε ότι ο ελικοειδής δρόμος ήταν προπολεμικός χωμάτινος μία πιο παλιά, στενή και ελικοειδής, και μία νεότερη, πιο ευθύγραμμη. Η πιο σημαντική παρατήρηση είναι ότι στην αεροφωτογραφία του 1945–1960 η «ευθύγραμμη» χάραξη φαίνεται ήδη διαμορφωμένη σε αρκετά σημεία. Αυτό σημαίνει ότι: η μεγάλη μεταπολεμική ανακατασκευή του δρόμου είχε ήδη ξεκινήσει ή ολοκληρωθεί πριν από το 1960. Άρα αποκλείεται να είναι έργο της δεκαετίας 1970· πιθανότερα ανήκει στην πρώτη μεγάλη κρατική φάση δημοσίων έργων της δεκαετίας 1950. Επίσης σε ορθοφωτοχάρτη της περιοχής διακρίνονται επίσης: παλαιά ίχνη δρόμου που ακολουθούν φυσικές καμπές του εδάφους, εγκαταλειμμένες καμπύλες, και «κομμένες» στροφές — κλασικό σημάδι μεταγενέστερης ευθυγράμμισης. Αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό έργων του τότε Υπουργείου Δημοσίων Έργων: κρατούσαν προσωρινά τον παλιό δρόμο σε λειτουργία, ενώ κατασκεύαζαν δίπλα νέο τμήμα με μικρότερες κλίσεις και λιγότερες στροφές. Με βάση αυτή την αεροφωτογραφία, η πιο πιθανή ιστορική ακολουθία πλέον είναι: Περίοδος Κατάσταση δρόμου πριν το 1940 παλαιός στενός ορεινός δρόμος 1950–1958 μεγάλη ευθυγράμμιση και νέα χάραξη πριν το 1960 το νέο τμήμα λειτουργεί ήδη 1960–1975 ασφαλτόστρωση και διαπλατύνσεις μεταγενέστερα τοπικές βελτιώσεις και νέες ασφαλτοστρώσεις Σύγχρονη αεροφωτογραφία της περιοχής (2015–2016) Η αεροφωτογραφία που βρήκαμε είναι ίσως το ισχυρότερο τεκμήριο μέχρι τώρα και δείχνει ότι η ανακατασκευή του άξονα είχε ήδη προχωρήσει σημαντικά πριν το 1960, άρα το κύριο έργο μάλλον έγινε στη δεκαετία του 1950. Με αυτά τα δεδομένα, οι υπηρεσίες δέχθηκαν ότι, ο δρόμος που είχε πρόσωπο το γεωτεμάχιο της επιχείρησης είναι εγκαταλελειμμένο τμήμα της Εθνικής οδού. 4.Κτηματολόγιο και Κτηματική Υπηρεσία. Όπως είναι γνωστό, το Κτηματολόγιο δεν «μοιράζει» ιδιοκτησίες. Απλώς καταγράφει ιδιοκτησίες, βάσει στοιχείων νόμιμων που του προσκομίζονται ή που νόμιμα υπάρχουν. Έτσι λοιπόν θα δούμε δρόμους να καταγράφονται με ΕΚ. Πολλές φορές είναι ότι μένει από καταχωρημένες ιδιοκτησίες. Αυτό δεν είναι τίτλος. Είναι καταχώρηση, που μπορεί να αλλάξει με νόμιμο τρόπο. Η Κτηματική Υπηρεσία καταγράφει και χειρίζεται τα δημόσια κτήματα. Θέλει μεγάλη προσοχή γιατί τα δημόσια κτήματα δεν υπόκεινται σε χρησικτησία και σε παραγραφή. Όμως μπορούν να διεκδικηθούν κτήματα που καταχώρησε χωρίς επαρκή στοιχεία. Είχα μια διάταξη Πραγματογνωμοσύνης προέδρου Πρωτοδικών να οριοθετήσω δημόσιο κτήμα με Τοπογραφικό του αείμνηστου Γεωμέτρη Σέχου του 1880. Αποδείχθηκε ότι ιδιοκτησίες που διεκδικούσε η Κτηματική ήταν εκτός του Δημοσίου Κτήματος όπως απέδειξε η Πραγματογνωμοσύνη μας. Υπάρχει σχετική μας Δημοσίευση στην Ecopress. Σωτήριος Γεωργίου Μούρκας: [email protected] Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός ΤΕΕ 41279 Πραγματογνώμων Δικαστικός & Τεχνικού Επιμελητηρίου. Ελεγκτής δόμησης ΥΠΕΚΑ (ΕΥΕΔ 1036). Ενεργειακός Επιθεωρητής κτιρίων, Λεβήτων & Εγκαταστάσεων Θέρμανσης & Κλιματισμού ΥΠΕΚΑ. Κωνσταντίνος Μούρκας του Σωτηρίου: Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ. ΤΕΕ 157049. Υποψήφιος Διδάκτωρ Αντισεισμικής Μηχανικής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Γράφει ο ∗ Σωτήριος Γεωρ. Μούρκας: Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός ΤΕΕ 41279 – Πραγματογνώμων – Δικαστικός & Τεχνικού Επιμελητηρίου – Ελεγκτής δόμησης Γ ΥΠΕΚΑ (ΕΥΕΔ 1036) – Ενεργειακός Επιθεωρητής Β κτιρίων, Λεβήτων & Εγκ/στάσεων Θέρμανσης & Κλιματισμού ΥΠΕΚΑ (ΕΥΕΠΕΝ 2953) View full είδηση

Ο σαφής διαχωρισμός μεταξύ δημόσιας και ιδιωτικής γης στις παράκτιες περιοχές παραμένει ένα σύνθετο και διαχρονικό ζήτημα. Σήμερα, με τη λειτουργία του Κτηματολογίου και την κύρωση των δασικών χαρτών, αποκαλύπτονται με μεγαλύτερη σαφήνεια περιπτώσεις καταπατήσεων, ακόμη και σε ζώνες αιγιαλού που για χρόνια παρέμεναν αμφισβητούμενες. Σε πολλές περιπτώσεις, ο καθορισμός του αιγιαλού αποκαλύπτει αποκλίσεις ανάμεσα στην πραγματική κατάσταση και σε όσα θεωρούσαν δεδομένα οι ιδιοκτήτες, γεγονός που οδηγεί σε εντάσεις και νομικές αμφισβητήσεις. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, καθίσταται αναγκαίο οι πολίτες να ενημερώνονται έγκαιρα για τα όρια του αιγιαλού και της παραλίας, προκειμένου να αποφευχθούν κυρώσεις για αυθαίρετες κατασκευές και να διασφαλιστεί ο κοινόχρηστος χαρακτήρας των ακτών. Πότε μια χρήση του αιγιαλού συνιστά καταπάτηση; Καταπάτηση συνιστά κάθε αυθαίρετη κατάληψη ή χρήση του αιγιαλού και της παραλίας χωρίς νόμιμη παραχώρηση ή κατά παράβαση των όρων αυτής. Η έννοια καλύπτει τόσο την υπέρβαση των ορίων από επιχειρήσεις όσο και την παράνομη οικειοποίηση τμημάτων ακτής από ιδιώτες, μέσω κατασκευών, περιφράξεων ή άλλων παρεμβάσεων. Τι συμβαίνει όταν καθορίζεται αιγιαλός σε ιδιωτική έκταση και περιλαμβάνει παλαιές εγκαταστάσεις; Ο αιγιαλός, ως φυσικός σχηματισμός, θεωρείται εκ του νόμου κοινόχρηστος και ανήκει στο Δημόσιο, ανεξαρτήτως του χρόνου κατασκευής ή ύπαρξης των εγκαταστάσεων. Στην πράξη, ακόμη και αν οι κατασκευές είναι ιδιαίτερα παλαιές, η υπαγωγή τους εντός της οριογραμμής του αιγιαλού συνεπάγεται ότι θεωρούνται αυθαίρετες ως προς τη χρήση του κοινόχρηστου χώρου και δεν νομιμοποιούνται λόγω παλαιότητας. Η Διοίκηση δύναται να διατάξει την απομάκρυνσή τους, στο πλαίσιο προστασίας του αιγιαλού. Τι γίνεται με τις εγκαταστάσεις εντός παραλίας; Διαφορετική με τον αιγιαλό είναι η αντιμετώπιση για τη ζώνη παραλίας (δηλαδή την τεχνητά καθοριζόμενη ζώνη πέραν του αιγιαλού). Στην περίπτωση αυτή, εφόσον πρόκειται για ιδιωτική έκταση που απαλλοτριώνεται για λόγους δημόσιας ωφέλειας, ο ιδιοκτήτης διατηρεί δικαίωμα αποζημίωσης, υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχει ήδη συντελεστεί απαλλοτρίωση. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις παλαιών κατασκευών που προϋπήρχαν της επίσημης χάραξης, μπορεί να εξεταστεί η δυνατότητα τακτοποίησης, εφόσον πληρούνται συγκεκριμένες χρονικές και νομικές προϋποθέσεις. Σε κάθε περίπτωση, η οριστική αντιμετώπιση εξαρτάται από τη φύση της έκτασης (αιγιαλός ή παραλία), τον χρόνο κατασκευής και το εφαρμοστέο κανονιστικό πλαίσιο. Πώς επηρεάζει το Κτηματολόγιο τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα σε παραθαλάσσια ακίνητα; Το Κτηματολόγιο δεν αφαιρεί ιδιοκτησιακά δικαιώματα, αλλά τα καταγράφει με βάση τα επίσημα όρια του αιγιαλού και της παραλίας. Όταν, κατά την καταχώριση, προκύπτει ότι τμήμα ενός ακινήτου εμπίπτει σε ζώνη αιγιαλού ή παραλίας, το τμήμα αυτό θεωρείται δημόσιο και δεν αναγνωρίζεται ως ιδιωτική ιδιοκτησία. Στην πράξη, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε «μείωση» της ιδιοκτησίας όπως την αντιλαμβανόταν ο ιδιοκτήτης, χωρίς όμως να πρόκειται για αφαίρεση από το Κτηματολόγιο, αλλά για εφαρμογή του νομικού καθεστώτος του αιγιαλού. Τι μπορεί να κάνει ο πολίτης όταν θεωρεί ότι ο καθορισμός αιγιαλού θίγει την ιδιοκτησία του; Ο πολίτης μπορεί να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της χάραξης προσφεύγοντας στα διοικητικά δικαστήρια, επικαλούμενος σφάλματα ή ελλιπή στοιχεία. Παράλληλα, έχει τη δυνατότητα να ζητήσει επανακαθορισμό της οριογραμμής, εφόσον διαθέτει νέα τεχνικά δεδομένα. Αν πρόκειται για ζώνη παραλίας και όχι αιγιαλό, μπορεί να διεκδικήσει αποζημίωση λόγω απαλλοτρίωσης μετά τη σύνταξης πράξης αναλογισμού. Επιπλέον, μπορεί να ζητήσει αναστολή μέτρων, όπως κατεδαφίσεις, μέχρι να κριθεί οριστικά η υπόθεση. Ποιος συντάσσει την πράξη αναλογισμού για την αποζημίωση στη ζώνη παραλίας; Η πράξη αναλογισμού συντάσσεται από τον αρμόδιο δήμο, μέσω των τεχνικών και πολεοδομικών του υπηρεσιών, στο πλαίσιο της διαδικασίας απαλλοτρίωσης για τη δημιουργία της ζώνης παραλίας. Πρόκειται για διοικητική πράξη με την οποία προσδιορίζονται: οι θιγόμενες ιδιοκτησίες τα τμήματα που απαλλοτριώνονται και η αναλογούσα αποζημίωση για κάθε ιδιοκτήτη Η πράξη εγκρίνεται από τα αρμόδια όργανα της Διοίκησης και αποτελεί προϋπόθεση για την ολοκλήρωση της απαλλοτρίωσης και την καταβολή αποζημίωσης. Τι μπορεί να κάνει ο πολίτης όταν απορρίπτεται το αίτημα επανακαθορισμού του αιγιαλού; Ο πολίτης μπορεί να προσφύγει στα διοικητικά δικαστήρια ζητώντας την ακύρωση της απορριπτικής απόφασης, επικαλούμενος σφάλματα ή ελλιπή αιτιολογία. Παράλληλα, έχει τη δυνατότητα να ζητήσει αναστολή μέτρων (π.χ. κατεδαφίσεις) μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση. Επιπλέον, μπορεί να υποβάλει νέο αίτημα επανακαθορισμού, εφόσον διαθέτει νέα τεχνικά στοιχεία. Τι είναι η ΠΟΑ (Προσωρινή Οριογραμμή Αιγιαλού); Η ΠΟΑ αναφέρεται στην Προσωρινή Οριογραμμή Αιγιαλού, δηλαδή σε μια γραμμή που χαράχθηκε διοικητικά από το Υπουργείο Οικονομικών πάνω στους ορθοφωτοχάρτες του Κτηματολογίου (περίοδος 2007–2009), στο πλαίσιο επιτάχυνσης της χαρτογράφησης της παράκτιας ζώνης. Η ΠΟΑ δεν ταυτίζεται με τον οριστικό αιγιαλό που καθορίζεται με διοικητική πράξη μετά από πλήρη διαδικασία (τεχνική έκθεση, αυτοψία, δημοσίευση κ.λπ.). Πρόκειται για ένα εργαλείο προσωρινού χαρακτήρα. Ωστόσο, στην πράξη έχει σημαντικές επιπτώσεις, καθώς χρησιμοποιείται από υπηρεσίες για ελέγχους και ενδέχεται να επηρεάσει ιδιοκτησιακά δεδομένα. Πώς αντιμετωπίζονται αυθαίρετες κατασκευές εντός αιγιαλού; Οι αυθαίρετες κατασκευές εντός αιγιαλού δεν νομιμοποιούνται και, κατά κανόνα, κατεδαφίζονται, καθώς ο αιγιαλός αποτελεί κοινόχρηστο χώρο που προστατεύεται από τη νομοθεσία. Αντίθετα, για κατασκευές που βρίσκονται στη ζώνη παραλίας (εκτός αιγιαλού), μπορεί κατ’ εξαίρεση να επιτραπεί τακτοποίηση, υπό προϋποθέσεις, ιδίως αν προϋπήρχαν της χάραξης. Επιτρέπεται η περίφραξη οικοπέδων κοντά στη θάλασσα; Η νομοθεσία απαγορεύει τις περιφράξεις σε ζώνη πλάτους έως 500 μέτρων από την ακτή εκτός σχεδίου πόλης, όταν αυτές παρεμποδίζουν την πρόσβαση προς τον αιγιαλό. Περιφράξεις που εμποδίζουν τη διέλευση θεωρούνται αυθαίρετες και μπορούν να κατεδαφιστούν διοικητικά. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπονται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις και υπό αυστηρές προϋποθέσεις, χωρίς να θίγεται η πρόσβαση του κοινού. Μπορούν να συντηρηθούν ή να επισκευαστούν παλαιές περιφράξεις και κατασκευές εντός ζώνης παραλίας; Κατά γενικό κανόνα, δεν επιτρέπεται η εκτέλεση νέων κατασκευών ή η ουσιώδης επέκταση υφιστάμενων εγκαταστάσεων εντός της ζώνης παραλίας, καθώς ο χώρος προορίζεται να καταστεί κοινόχρηστος. Ωστόσο, για παλαιές κατασκευές που προϋφίστανται της χάραξης της παραλίας, η νομοθεσία εμφανίζεται πιο ανεκτική. Ειδικότερα, είναι δυνατόν να επιτραπούν εργασίες συντήρησης και επισκευής, υπό προϋποθέσεις. Η δυνατότητα αυτή συνδέεται και με το γεγονός ότι, μέχρι την ολοκλήρωση της απαλλοτρίωσης, η ιδιοκτησία μπορεί τυπικά να παραμένει στον ιδιώτη, χωρίς όμως να μπορεί να αξιοποιηθεί ελεύθερα. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στις περιφράξεις. Εφόσον αυτές παρεμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση προς τον αιγιαλό, θεωρούνται παράνομες και μπορούν να κατεδαφιστούν, ακόμη και αν είναι παλαιές. Αντίθετα, περιφράξεις που δεν εμποδίζουν την πρόσβαση ενδέχεται να διατηρηθούν προσωρινά, πάντα υπό την επιφύλαξη της διοικητικής κρίσης. Ποιος νόμος προβλέπει ότι δεν πρέπει να εμποδίζεται η πρόσβαση στον αιγιαλό και γιατί οι πολεοδομίες είναι αυστηρές; Η βασική διάταξη που ρυθμίζει το ζήτημα είναι το άρθρο 23 του Ν. 1337/1983 (γνωστός ως «νόμος Τρίτση»). Σύμφωνα με αυτό: Απαγορεύονται οι περιφράξεις σε περιοχές εκτός σχεδίου πόλεως ή εκτός ορίων οικισμών προ του 1923 και σε ζώνη πλάτους έως 500 μέτρων από την ακτή, ιδίως όταν αυτές παρεμποδίζουν την πρόσβαση του κοινού προς τον αιγιαλό Επιπλέον, η ίδια διάταξη δίνει στη Διοίκηση τη δυνατότητα: να διατάσσει διακοπή εργασιών περίφραξης και ακόμη και κατεδάφιση υφιστάμενων περιφράξεων, εφόσον κρίνεται ότι εμποδίζουν την πρόσβαση ή βλάπτουν το περιβάλλον Γιατί οι πολεοδομίες δεν βγάζουν άδεια ακόμα και όταν δεν παρεμποδίζουν; Ο νόμος πράγματι δεν απαγορεύει απόλυτα κάθε περίφραξη, αλλά θέτει ως βασική προϋπόθεση τη μη παρεμπόδιση της πρόσβασης. Ωστόσο, στην πράξη, η διοίκηση εφαρμόζει αυστηρή ερμηνεία, θεωρώντας ότι ακόμη και έμμεσοι περιορισμοί μπορεί να αντίκεινται στον κοινόχρηστο χαρακτήρα του αιγιαλού. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές πολεοδομίες εμφανίζονται αρνητικές ή επιφυλακτικές σε σχετικά αιτήματα. Πώς εκδηλώνεται η καταπάτηση από ιδιοκτήτες παραθαλάσσιων ακινήτων; Η καταπάτηση από ιδιοκτήτες οικοπέδων ή γεωτεμαχίων εκδηλώνεται κυρίως μέσω της περίφραξης εκτάσεων που εκτείνονται έως ή και εντός του αιγιαλού, της τοποθέτησης εμποδίων που αποκλείουν τη διέλευση ή της δημιουργίας αυθαίρετων κατασκευών. Συχνά παρατηρείται και η εσφαλμένη αντίληψη ότι η ιδιοκτησία επεκτείνεται μέχρι τη θάλασσα, γεγονός που δεν ανταποκρίνεται στη νομική πραγματικότητα. Τι ισχύει αν παρεμβάλλεται ιδιωτικό ακίνητο μεταξύ δρόμου και αιγιαλού; Ακόμη και στην περίπτωση που μεταξύ δημόσιας οδού και αιγιαλού παρεμβάλλεται ιδιωτική ιδιοκτησία, πρέπει να διασφαλίζεται ελεύθερη δίοδος για την πρόσβαση των πολιτών προς την παραλία. Η υποχρέωση αυτή απορρέει από τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του αιγιαλού. Της ΓΡΑΜΜΑΤΗΣ ΜΠΑΚΛΑΤΣΗ, τοπογράφου – πολεοδόμου μηχανικού, [email protected] View full είδηση

Η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας του Υπουργείου Οικονομικών σε συνεργασία με την Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων & Ψηφιακής Διακυβέρνησης του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης ανακοινώνει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη το πρόγραμμα ηλεκτρονικών πλειοδοτικών δημοπρασιών παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας. Από φέτος όλες οι δημοπρασίες θα υλοποιούνται αποκλειστικά από τις Κτηματικές Υπηρεσίες, ενώ προβλέπονται ότι θα υλοποιηθούν περίπου 3.250 δημοπρασίες μέχρι την προθεσμία στις 31 Μαρτίου 2026. Σήμερα ξεκινάει η ανάρτηση των διακηρύξεων από τις Κτηματικές Υπηρεσίες στο https://eauctions.gsis.gr/. Η διαδικασία προβλέπει 7 εργάσιμες ημέρες για την υποβολή αιτήσεων συμμετοχής από τις επιχειρήσεις και τουλάχιστον 20 ημέρες για την πραγματοποίηση της δημοπρασίας, από την ανάρτηση της εκάστοτε διακήρυξης. Στον ίδιο ιστότοπο, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν διαδραστικό χάρτη με τις διαθέσιμες παραλίες, καθώς και όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τη συμμετοχή στη διαδικασία. Πρόκειται για μια κοινή δράση της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, που διασφαλίζει τη διαφάνεια της διαδικασίας και την εύκολη πρόσβαση των ενδιαφερόμενων επιχειρηματιών. Οδηγίες - Έντυπα Δημοπρασίες παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού Υπουργική Απόφαση για την «Διαδικασία διεξαγωγής πλειοδοτικών δημοπρασιών για την παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών», η οποία προβλέπεται στα άρθρα 9 και 10 του ν. 5092/2024 (Α’ 33) (Αριθμ. 58972 ΕΞ 2024 ΦΕΚ 2425 Β΄/23.4.2024) Χρονοπρογραμματισμός Δημοπρασιών για Επιτροπές (Σύνδεση με κωδικούς Taxisnet) Παραχώρηση χρήσης σε όμορη επιχείρηση Υπουργική Απόφαση για την "Δημιουργία και λειτουργία ηλεκτρονικής εφαρμογής (πλατφόρμας) υποβολής αιτήσεων παραχώρησης απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού ή παραλίας σε όμορη επιχείρηση ή ναυταθλητικό σωματείο, διαδικασία υποβολής της αίτησης αυτής και των δικαιολογητικών της (Αριθμ. 11996 ΕΞ 2026 ΦΕΚ Β 283 26/1/2026)" Υπεύθυνη Δήλωση - Παράρτημα Ι Υπεύθυνη Δήλωση - Παράρτημα ΙΙ Ηλεκτρονική υποβολή δικαιολογητικών συμμετοχής στις δημοπρασίες Οδηγίες Συχνές Ερωτήσεις Πρότυπα Έγγραφα Υπόδειγμα αίτησης/υπεύθυνης δήλωσης φυσικού προσώπου Υπόδειγμα αίτησης/υπεύθυνης δήλωσης νομικού προσώπου Διεξαγωγή δημοπρασίας στο σύστημα του αναδόχου Οδηγίες Συχνές Ερωτήσεις Επικοινωνία με το Τμήμα Υποστήριξης Πελατών στα ακόλουθα: Email: [email protected] Τηλεφωνικά στο 2109499555 Πληροφορίες στην ιστοσελίδα https://www.e-dimoprasies.gr View full είδηση

Μια νέα ηλεκτρονική εφαρμογή (πλατφόρμα) θα λειτουργήσει στο gov.gr για «Αιτήσεις παραχώρησης απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού ή παραλίας σε όμορη επιχείρηση ή ναυταθλητικό σωματείο» για την ηλεκτρονική υποβολή των αιτήσεων για την παραχώρηση της απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού ή παραλίας, από όμορη επιχείρηση ή ναυταθλητικό σωματείο, σύμφωνα με το άρθρο 11 του ν. 5092/2024 (Α' 33), καθώς και των απαιτούμενων δικαιολογητικών, σύμφωνα με την ΚΥΑ 11996 ΕΞ 2026 που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 283/Β/26-1-2026. Οι ενδιαφερόμενοι θα έχουν πρόσβαση στην πλατφόρμα με χρήση των προσωπικών κωδικών - διαπιστευτηρίων της Γ.Γ.Π.Σ.Ψ.Δ. (Taxisnet) ή, εφόσον πρόκειται για νομικό πρόσωπο, με τη χρήση των προσωπικών κωδικών-διαπιστευτηρίων του νομίμου εκπροσώπου αυτού, για την ηλεκτρονική υποβολή των αιτήσεων για την παραχώρηση. Να σημειωθεί ότι επιτρέπεται η παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας χωρίς δημοπρασία, για χρονικό διάστημα από ένα (1) έως τρία (3) έτη, στις εξής επιχειρήσεις και ναυταθλητικά σωματεία, μετά από αίτημά τους, εφόσον λειτουργούν νόμιμα σε χώρο όμορο του τμήματος αιγιαλού και παραλίας: α) κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα, β) ενοικιαζόμενα επιπλωμένα δωμάτια - διαμερίσματα της υποπερ. γγ' της περ. β' της παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 4276/2014 (Α' 155), γ) οργανωμένες τουριστικές κατασκηνώσεις (camping), δ) καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, και ε) ναυταθλητικά σωματεία που φέρουν την ειδική αθλητική αναγνώριση της παρ. 1 του άρθρου 8 του ν. 2725/1999 (Α' 121) και είναι εγγεγραμμένα στο ηλεκτρονικό μητρώο αθλητικών σωματείων του άρθρου 142 του ν. 4714/2020 (Α' 148). Επιπλέον επιτρέπεται η παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας χωρίς δημοπρασία, για χρονικό διάστημα από ένα (1) έως τρία (3) έτη, και σε Δήμους και δημοτικές ανώνυμες εταιρείες του άρθρου 266 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (ν. 3463/2006, Α' 114). (Αναλυτικά στο άρθρο 11 του ν.5092/2024) Ηλεκτρονική υποβολή αίτησης και δικαιολογητικών Το άρθρο 4 της ΚΥΑ προβλέπει: Ηλεκτρονική υποβολή αίτησης και δικαιολογητικών 1.Η αίτηση για την παραχώρηση που προβλέπεται στο άρθρο 11 του ν. 5092/2024 (Α' 33), από όμορη επιχείρηση ή ναυταθλητικό σωματείο, υποβάλλεται ηλεκτρονικά μέσω της πλατφόρμας του άρθρου 2, με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 2. 2. Οι ενδιαφερόμενοι συνδέονται στην πλατφόρμα, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 3, και συμπληρώνουν την ηλεκτρονική αίτηση, την οποία μπορούν να αποθηκεύσουν προσωρινά και να τροποποιούν οποτεδήποτε πριν την οριστική υποβολή της. 3. Κατά την είσοδο στην πλατφόρμα εμφανίζονται προσυμπληρωμένα το ονοματεπώνυμο και ο Αριθμός Φορολογικού Μητρώου (Α.Φ.Μ.) του χρήστη. Οι ενδιαφερόμενοι συμπληρώνουν στην αίτησή τους τα ακόλουθα στοιχεία: α) Τον Α.Φ.Μ. του νομικού προσώπου/ατομικής επιχείρησης, β) την επωνυμία του νομικού προσώπου/ατομικής επιχείρησης, γ) τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του χρήστη, δ) την κατά τόπο αρμόδια για την παραχώρηση κτηματική υπηρεσία, ε) την περιφερειακή ενότητα στην οποία βρίσκεται το προς παραχώρηση τμήμα αιγιαλού ή παραλίας, στ) το εμβαδόν του προς παραχώρηση τμήματος, ζ) τον σκοπό της παραχώρησης και η) τη διάρκεια της παραχώρησης. 4. Εκτός από την αίτηση της παρ. 2 οι ενδιαφερόμενοι υποβάλλουν τα παρακάτω δικαιολογητικά: α) Αίτηση - υπεύθυνη δήλωση σύμφωνα με το Παράρτημα Ι της παρούσας ή, εφόσον ο ενδιαφερόμενος είναι νομικό πρόσωπο, αίτηση - υπεύθυνη δήλωση ότι ενεργεί υπό την ιδιότητα του εκπροσώπου του νομικού προσώπου σύμφωνα με το Παράρτημα ΙΙ της παρούσας, β) αποδεικτικό φορολογικής ενημερότητας που έχει εκδοθεί εντός τριάντα (30) ημερών πριν την υποβολή της αίτησης, γ) άδεια λειτουργίας ή γνωστοποίηση της λειτουργίας καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος, κατά περίπτωση, δ) βεβαίωση από την οποία προκύπτει η έναρξη δραστηριότητας στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. και ο αντίστοιχος Κωδικός Αριθμός Δραστηριότητας (Κ.Α.Δ.) της επιχείρησης, ε) απόσπασμα υποβάθρου ορθοφωτοχάρτη του άρθρου 11 του ν. 4281/2014 (Α'160) ή απόσπασμα υποβάθρου ορθοφωτοχάρτη από την εφαρμογή «Θέαση ορθοφωτοχαρτών» μέσω της Ε.Ψ.Π. gov.gr ή απόσπασμα τοπογραφικού διαγράμματος καθορισμού οριογραμμών αιγιαλού και παραλίας, στον οποίο αποτυπώνεται ο κοινόχρηστος χώρος του τμήματος αιγιαλού ή παραλίας, που πρόκειται να παραχωρηθεί ή απόσπασμα διαγράμματος, στο οποίο αποτυπώνονται οι οριογραμμές αιγιαλού - παραλίας ή παλαιού αιγιαλού, εάν υφίσταται, καθώς και ο κοινόχρηστος χώρος αιγιαλού - παραλίας, που πρόκειται να παραχωρηθεί και στ) υπεύθυνη δήλωση του ν. 1599/1986 (Α' 75) υπογεγραμμένη από μηχανικό, στην οποία βεβαιώνεται ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 11 του ν. 5092/2024 (Α'33) για την παραχώρηση του τμήματος αιγιαλού ή παραλίας. 5. Η δήλωση της περ. στ) της παρ. 4 δεν απαιτείται στις εξής περιπτώσεις: α) Όταν η παραχώρηση γίνεται σε όμορη επιχείρηση που υπάγεται στις περ. α) και γ) της παρ. 1 του άρθρου 11 του ν. 5092/2024 και β) όταν η παραχώρηση γίνεται σε Δήμους και δημοτικές ανώνυμες εταιρείες του άρθρου 266 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (ν. 3463/2006, Α' 114), σύμφωνα με την παρ. 1α του άρθρου 11 του ν. 5092/2024. 6. Ο ενδιαφερόμενος υποχρεούται να μεταφορτώσει στην πλατφόρμα αρχεία κατάλληλου μορφοτύπου, σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης της εφαρμογής, που θα απεικονίζουν την αιτούμενη έκταση και το όριο του διαχειριζόμενου από την επιχείρηση ακινήτου προς την ακτογραμμή. 7. Κατά την οριστική υποβολή της αίτησης αποδίδεται σε αυτήν μοναδικός αριθμός πρωτοκόλλου. 8. Οι ενδιαφερόμενοι, πριν την υποβολή της αίτησης, καταχωρίζουν ή ενημερώνουν τα στοιχεία επικοινωνίας τους στο Εθνικό Μητρώο Επικοινωνίας (Ε.Μ.Επ.), σύμφωνα με το άρθρο 26 του ν. 5142/2024 (Α' 158). Η αποστολή στους ενδιαφερόμενους δημοσίων εγγράφων γίνεται με χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνίας (ΤΠΕ), σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 29 του ν. 4727/2020 (Α' 184). Αναλυτικά η ΚΥΑ: Κοινή Υπουργική Απόφαση Αριθμ. 11996 ΕΞ 2026 - ΦΕΚ 283/Β/26-1-2026 Δημιουργία και λειτουργία ηλεκτρονικής εφαρμογής (πλατφόρμας) υποβολής αιτήσεων παραχώρησης απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού ή παραλίας σε όμορη επιχείρηση ή ναυταθλητικό σωματείο, διαδικασία υποβολής της αίτησης αυτής και των δικαιολογητικών της. ΚΥΑ-11996-ΕΞ-2026-23.01.2026-ΦΕΚ-283-26.01.2026-τεύχος-Β.pdf Η πλατφόρμα της εφαρμογής ηλεκτρονικών δημοπρασιών παραχώρησης χρήσης αιγιαλού/ παραλίας για άσκηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή του κοινού εδώ: https://eauctions.gsis.gr/eauctionsv2 View full είδηση

Με έγγραφό της η Γ.Γ. Δημόσιας Περιουσίας του ΥΠΕΘΟΟ 04/12/2025 Α. Π.: 211830 ΕΞ 2025 με θέμα: Στοιχεία αιτιολογίας και χρονικοί περιορισμοί στις κυρώσεις για κατασκευές στον αιγιαλό και την παραλία χωρίς άδεια και κατάληψη αιγιαλού και της παραλίας χωρίς άδεια σύμφωνα με τις περ. α) και β) της παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 5092/2024, ενημερώνει τις Κτηματικές Υπηρεσίες για την εν λόγω διαδικασία. Το έγγραφο αναφέρει: Σύμφωνα με την περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 5092/2024 (Α΄ 33), επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο και αποκλεισμός από τις διαδικασίες παραχώρησης αιγιαλού και παραλίες σε όσους, χωρίς άδεια, κατασκευάζουν έργο στον αιγιαλό και την παραλία ή προχωρούν στην αυθαίρετη διαμόρφωσή τους. Πρόκειται για διοικητικό πρόστιμο που επιβάλλεται από την αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία και έχει ως νομιμοποιητική αιτία τον αποκλεισμό μέρους του αιγιαλού από την κοινοχρησία, λόγω της κατασκευής που έχει γίνει. Το πρόστιμο αυτό δεν επηρεάζει την αρμοδιότητα άλλων οργάνων που κρίνουν την παράβαση ως πολεοδομική και βλαπτική για το περιβάλλον, όπως αναλύεται και στη συνέχεια. Παράλληλα, με την παρ. β) της παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 5092/2024 προβλέπεται η επιβολή προστίμου για τις περιπτώσεις παράνομης κατάληψης αιγιαλού και παραλίας. Τα παραπάνω ισχύουν, σύμφωνα με το άρθρο 21 του ν. 5092/2024, και για όχθες, παρόχθιες ζώνες, υδάτινο στοιχείο, πυθμένα και το υπέδαφος του βυθού της θάλασσας, λιμνοθάλασσας, λίμνης και κοίτης πλεύσιμου ποταμού, καθώς και σε χώρους ζώνης λιμένα. Για λόγους αποφυγής επαναλήψεων, η αναφορά σε αιγιαλούς και παραλίες στην παρούσα συμπεριλαμβάνει και τα στοιχεία του άρθρου 21 του ν. 5092/2024. Οι δύο αυτές παραβάσεις (αυθαίρετη κατασκευή και διαμόρφωση, αυθαίρετη κατάληψη) έχουν ως κοινό στοιχείο τον περιορισμό της κοινοχρησίας στον αιγιαλό και την παραλία. Ωστόσο, έχουν και σημαντικές διαφορές ως προς τον χρόνο και τον τρόπο που διαπράττονται και πλήττουν την κοινοχρησία, καθώς και ως προς τη νομική τους αντιμετώπιση. Για τον λόγο αυτό και πρέπει να επισημανθούν οι ειδικότερες προϋποθέσεις, υπό τις οποίες διαπιστώνονται, προκειμένου να είναι νόμιμες οι διοικητικές κυρώσεις που επιβάλλονται. Η διοικητική παράβαση της περ. α) διαπράττεται όταν ένας φορέας, ιδιωτικός ή δημόσιος, κατασκευάζει έργο ή διαμορφώνει τον αιγιαλό χωρίς άδεια. Χρόνος της παράβασης είναι ο χρόνος κατά τον οποίο έγινε η παράνομη ανέγερση ή διαμόρφωση, ανεξαρτήτως του χρόνου που διαπιστώθηκε. Το έργο που έχει κατασκευασθεί χωρίς άδεια είναι κατεδαφιστέο, όπως προκύπτει σαφώς από την παρ. 5 του άρθρου 18 του ν. 5092/2024. Σε σχέση με την κατεδάφιση έχει εκδοθεί η Σχετ. εγκύκλιος. Εκ της φύσεώς της, η παράβαση της αυθαίρετης κατασκευής ή διαμόρφωσης έργου τελείται μόνο μία φορά, κατά τον χρόνο της ανέγερσης. Επεμβάσεις επί της αυθαίρετης κατασκευής συνιστούν νέες, αυτοτελείς παραβάσεις της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 5092/2024, στον βαθμό που επεκτείνουν την επιφάνεια που καλύπτεται από το αυθαίρετο έργο. Όμως η διατήρηση της αυθαίρετης κατασκευής δεν συνιστά αυτοτελή παράβαση της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 5092/2024, καθώς δεν καταγράφεται ως τέτοια στη νομοθεσία. Δεν καταγράφεται ως αυτοτελής παράβαση στη νομοθεσία ούτε η παράλειψη του φερόμενου κυρίου ή κατόχου ή κατασκευαστή της αυθαίρετης κατασκευής να συμμορφωθεί με το πρωτόκολλο κατεδάφισης εντός της προθεσμίας της παρ. 5 του άρθρου 18 του ν. 5092/2024. Επομένως, δεν μπορεί να επιβληθεί διοικητική κύρωση δεύτερη, μετά την ανέγερση ενός έργου, για μόνο τον λόγο ότι αυτό εξακολουθεί να είναι υφιστάμενο. Η διατήρηση του υφιστάμενου αυθαίρετου έργου καλύπτεται από το πρόστιμο μη έγκαιρης κατεδάφισης που προβλέπεται στο άρθρο 125ΙΓ του ν. 4495/2017 (Α΄ 167), το οποίο επιβάλλεται από τις αρμόδιες πολεοδομικές αρχές και όχι από την Κτηματική Υπηρεσία. Αντιθέτως, η παράβαση της περ. β) διαπράττεται όταν ένας οικονομικός φορέας, συνήθως επιχείρηση, κυρίως για λόγους οικονομικής εκμετάλλευσης, ασκεί δραστηριότητα σε τμήμα του αιγιαλού ή της παραλίας κατ’ αποκλεισμό των λοιπών χρηστών χωρίς να έχει σχετικό δικαίωμα μετά από τη σύναψη σύμβασης παραχώρησης του συγκεκριμένου χώρου. Συνήθως ο αποκλεισμός της κοινοχρησίας γίνεται με την ανάπτυξη ομπρελοκαθισμάτων ή τραπεζοκαθισμάτων ή λοιπών κινητών στοιχείων και την οικονομική δραστηριότητα εντός αυτών. Η παράβαση αυτή μπορεί να είναι επαναλαμβανόμενη, καθώς πολλές φορές συμβαίνει, μετά την απομάκρυνση των κινητών στοιχείων, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 18 του ν. 5092/2024, να αναπτύσσονται κινητά στοιχεία εκ νέου στον ίδιο χώρο. Σημειώνεται ότι πολλές φορές έχει διαπιστωθεί οικονομική δραστηριότητα εντός του χώρου που έχει ανεγερθεί ή διαμορφωθεί αυθαίρετα χωρίς να έχει προηγηθεί σύμβαση παραχώρησης του χώρου του αιγιαλού ή της παραλίας. Στην περίπτωση αυτή είναι δυνατή η επιβολή της κύρωσης της περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 5092/2024, για αυθαίρετη κατάληψη, ακόμη κι αν δεν μπορεί να αποδοθεί στην επιχείρηση η παράβαση της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 5092, δηλαδή η αυθαίρετη ανέγερση κτίσματος ή διαμόρφωση παραλίας. Υπενθυμίζεται ότι είναι επιτρεπτή η παραχώρηση χώρου αιγιαλού ή παραλίας, ακόμη κι αν επ’ αυτής βρίσκονται αυθαίρετες κατασκευές, όπως διευκρινίζεται στην Σχετ. εγκύκλιο. Με βάση τα παραπάνω, για να είναι νόμιμη μία πράξη με την οποία επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 5092/2024 πρέπει να περιέχει τα εξής στοιχεία: α) περιγραφή της αυθαίρετης κατασκευής ή διαμόρφωσης και προσδιορισμός της έκτασης του αιγιαλού ή παραλίας που καταλαμβάνεται από την κατασκευή ή την παράνομη διαμόρφωση, β) προσδιορισμός του χρόνου, κατά τον οποίο έγινε η αυθαίρετη κατασκευή ή διαμόρφωση, γ) προσδιορισμός του φυσικού ή νομικού προσώπου που κατασκεύασε την αυθαίρετη κατασκευή ή διαμόρφωση του χώρου. Ο προσδιορισμός αυτός μπορεί να γίνει με κάθε πρόσφορο αποδεικτικό μέσο, το οποίο όμως πρέπει να μνημονεύεται στην αιτιολογία της απόφασης. Αν μία επιχείρηση ασκεί οικονομική δραστηριότητα εντός του χώρου που έχει κατασκευασθεί χωρίς άδεια και η κατασκευή έχει γίνει μετά την εγκατάσταση της επιχείρησης στον συγκεκριμένο χώρο ή εγγύς αυτού, από τα διδάγματα της κοινής πείρας τεκμαίρεται ότι η κατασκευή έγινε από την δραστηριοποιούμενη επιχείρηση με σκοπό την εκμετάλλευση του χώρου αυτού. Τα παραπάνω στοιχεία εντάσσονται στην έκθεση αυτοψίας της παρ. 3 του άρθρου 17 του ν. 5092/2024 ή σε άλλα έγγραφα που μνημονεύονται στην έκθεση αυτοψίας και συγκοινοποιούνται με αυτήν, αποτελώντας ουσιαστικά αναπόσπαστο τμήμα της. Ως χρόνος που διαπιστώθηκε η παράβαση τίθεται η ημερομηνία της αυτοψίας, εκτός αν η παράβαση είναι γνωστή στην υπηρεσία από προηγούμενους ελέγχους ή άλλα στοιχεία, τα οποία πρέπει επίσης να αναφέρονται στην έκθεση αυτοψίας ή να επισυνάπτονται σε αυτήν. Δεν είναι σύμφωνη με τον νόμο η επιβολή των κυρώσεων για δεύτερη φορά για την ίδια κατασκευή ή διαμόρφωση. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η παράβαση τελείται εκ νέου και αυτοτελώς (και επιβάλλεται η σχετική κύρωση) όταν γίνεται επέμβαση επί του ήδη ανεγερθέντος κτίσματος ή διαμορφωθέντος τμήματος του αιγιαλού ή παραλίας και η επέμβαση αυτή αυξάνει την έκταση της επιφάνειας αιγιαλού ή παραλίας που καταλαμβάνεται. Ως έκταση που υπολογίζεται για την επιβολή του προστίμου νοείται όχι το σύνολο της δομημένης έκτασης, αλλά το σύνολο της επιφάνειας του αιγιαλού ή της παραλίας που καταλαμβάνεται. Τα έτη, επί των οποίων πολλαπλασιάζεται το τετραπλάσιο του ανταλλάγματος που προκύπτει με βάση τον μαθηματικό τύπο της παρ. 5 του άρθρου 10 του ν. 5092/2024, είναι αυτά που μεσολαβούν από τον χρόνο ανέγερσης ή διαμόρφωσης μέχρι τον χρόνο που διαπιστώνεται η παράβαση. Για να είναι πλήρως αιτιολογημένη η παράβαση της περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 5092/2024 θα πρέπει στην αντίστοιχη έκθεση αυτοψίας της παρ. 3 του άρθρου 17 του ν. 5092/2024 να περιλαμβάνονται ή να εντάσσονται τουλάχιστον τα εξής στοιχεία: α) η διαπίστωση της κατάληψης συνοδευόμενη από κατάλληλο φωτογραφικό υλικό και προσδιορισμός της έκτασης που καταλαμβάνεται, β) ο προσδιορισμός του οικονομικού φορέα που ασκεί οικονομική δραστηριότητα που μπορεί να γίνει με κάθε πρόσφορο τρόπο (απόδειξη που εκδίδεται για τη δραστηριότητα αυτή, διαφήμιση κ.λπ.). Επιπροσθέτως, σε σχέση με τον χρόνο που διαπιστώνονται οι παραβάσεις επισημαίνονται τα εξής: 1.Δεν επιβάλλονται κυρώσεις με βάση το άρθρο 19 του ν. 5092/2024 για παραβάσεις που έγιναν πριν από την έναρξη ισχύος του, καθώς δεν νοείται η αναδρομική εφαρμογή νόμου που επιβάλλει κυρώσεις, ποινικές ή διοικητικές. Επομένως, δεν επιβάλλονται κυρώσεις με βάση το άρθρο 19 του ν. 5092/2024 για κατασκευές ή διαμορφώσεις ή καταλήψεις που έγιναν πριν την 4η Μαρτίου 2024, ημέρα κατά την οποία άρχισε να ισχύει ο ν. 5092/2024 σύμφωνα με το άρθρο 63 του ν. 5092/2024, καθώς η δημοσίευση του νόμου έγινε στο Φ.Ε.Κ. Α΄ 33/ 4.3.2024. 2.Επειδή με την παρ. 1 του άρθρου 24 του ν. 5092/2024 καταργήθηκαν τα άρθρα 27 και 29 του ν. 2971/2001, δεν μπορούν με διοικητική πράξη που έχει εκδοθεί μετά την έναρξη ισχύος του ν. 5092/2024 να επιβληθούν κυρώσεις κατ’ εφαρμογή του άρθρου 27 του ν. 2971/2001 ή, κατ’ αρχήν, του άρθρου 29 του ν. 2971/2001. 3.Κατ’ εξαίρεση, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 23 του ν. 5092/2024, παραβάσεις της παρ. 1 του άρθρου 29 του ν. 2971/2001 που έχουν διαπιστωθεί πριν από την έναρξη ισχύος του ν. 5092/2024 εξετάζονται ως προς τη διαδικασία επιβολής των διοικητικών κυρώσεων με βάση την καταργούμενη διάταξη. Πρόκειται για τις διατάξεις που αφορούν την ποινική προστασία του αιγιαλού και της παραλίας. Οι διοικητικές κυρώσεις της παρ. 23 του άρθρου 3 του ν. 2242/1994 (Α΄ 162) επιβάλλονται αποκλειστικά από τις οικείες λιμενικές αρχές, εκτός αν πρόκειται για όχθες μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, οπότε και η αρμοδιότητα ανήκει στην Κτηματική Υπηρεσία. Υπ.-Εθνικής-Οικονομίας-και-Οικονομικών-211830-ΕΞ-2025-04.12.2025-1.pdf View full είδηση

Εκδόθηκε η εγκύκλιος υπ' αρίθμ. 190959 ΕΞ 2025/03.11.2025 της Γ.Γ. Δημόσιας Περιουσίας του Υπ. Εθν. Οικ. και Οικονομικών με την οποία παρέχονται οδηγίες για τη νομική αξιολόγηση και για τη διαχείριση αιτημάτων που έχουν υποβληθεί μέχρι τις 23 Απριλίου 2024 από νομίμως αναγνωρισμένα ναυταθλητικά σωματεία, με τα οποία ζητείται ταυτοχρόνως: α) η νομιμοποίηση εγκαταστάσεων σε αιγιαλό, παραλία, όχθη, παρόχθια ζώνη κ.λπ. που έχουν κατασκευάσει τα ίδια τα σωματεία χωρίς άδεια, β) η πραγματοποίηση έργων για τη στατική ενίσχυση και λοιπές τεχνικές βελτιώσεις των εγκαταστάσεων αυτών και γ) η χρήση, στη συνέχεια, των εγκαταστάσεων αυτών. Θέμα: Στατική ενίσχυση, λοιπές τεχνικές βελτιώσεις και χρήση έργων και εγκαταστάσεων που έχουν εκτελεσθεί μη νομίμως εντός αιγιαλού, παραλίας, όχθης, παρόχθιας ζώνης κ.λπ. από ναυταθλητικά σωματεία Σχετ.: 1.Η υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου οικ. 75278 ΕΞ 2019/ 4.7.2019 εγκύκλιος «Διευκρινίσεις επί της παρ. 6 του άρθρου 14Α του ν. 2971/2001» (ΑΔΑ: ΨΘΥ2Η-ΓΦ8) 2.Η υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου 119978 ΕΞ 2025/ 7.7.2025 εγκύκλιος «Εφαρμογή της παρ. 5 του άρθρου 18 του ν. 5092/2024 και προγραμματισμός κατεδαφίσεων για έργα που έχουν κατασκευασθεί χωρίς άδεια στον αιγιαλό και την παραλία» (ΑΔΑ: ΡΩΧΩΗ-51Ε) Α. Γενικές παρατηρήσεις Σε συνέχεια της Σχετ. 1 εγκυκλίου, με την παρούσα παρέχονται οδηγίες για τη νομική αξιολόγηση και για τη διαχείριση αιτημάτων που έχουν υποβληθεί μέχρι τις 23 Απριλίου 2024 από νομίμως αναγνωρισμένα ναυταθλητικά σωματεία, με τα οποία ζητείται ταυτοχρόνως: α) η νομιμοποίηση εγκαταστάσεων σε αιγιαλό, παραλία, όχθη, παρόχθια ζώνη κ.λπ. που έχουν κατασκευάσει τα ίδια τα σωματεία χωρίς άδεια, β) η πραγματοποίηση έργων για τη στατική ενίσχυση και λοιπές τεχνικές βελτιώσεις των εγκαταστάσεων αυτών και γ) η χρήση, στη συνέχεια, των εγκαταστάσεων αυτών. Για την παραχώρηση έργων που εξυπηρετούν ναυταθλητικούς σκοπούς προς χρήση των ναυταθλητικών σωματείων εφαρμόζεται το άρθρο 14 του ν. 2971/2001 (Α΄ 285). Αν τα έργα δεν είναι νομίμως υφιστάμενα, απαιτείται να προηγηθεί η νομιμοποίησή τους. Η νομιμοποίηση των έργων μπορεί να γίνει σε κάθε περίπτωση σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην ενότητα Δ. της Σχετ. 2 εγκυκλίου χωρίς προθεσμία. Όταν η αίτηση για νομιμοποίηση και παραχώρηση χρήσης έχει υποβληθεί εντός των προθεσμιών της παρ. 1 του άρθρου 14Α του ν. 2971/2001 ακολουθείται η ειδικότερη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο αυτό και στο άρθρο 18Α του ν. 2971/2001, στο οποίο παραπέμπει η παρ. 6 του άρθρου 14Α, ως προς τα έργα που έχουν εκτελεσθεί από ναυταθλητικά σωματεία. Η αίτηση των ναυταθλητικών σωματείων που υποβάλλεται στη βάση του άρθρου 18Α έχει τριπλό περιεχόμενο, ακόμη κι αν αυτό δεν αποτυπώνεται ρητά: α) ζητείται η νομιμοποίηση των υφισταμένων έργων, σύμφωνα με το άρθρο 18Α του ν. 2971/2001, β) αν απαιτούνται βελτιωτικές εργασίες στις εγκαταστάσεις (ιδίως στατική ενίσχυση) ζητείται η άδεια για πραγματοποίηση των εργασιών αυτών, σύμφωνα με την παρ. 11 του άρθρου 14 του ν. 2971/2001, και γ) ζητείται η άδεια για τη χρήση των εγκαταστάσεων στο μέλλον, σύμφωνα με την παρ. 1 το άρθρου 14 του ν. 2971/2001. Τα τρία αυτά αιτήματα αξιολογούνται και εξετάζονται ταυτοχρόνως. Συνέπεια της έγκαιρης υποβολής αιτήματος για νομιμοποίηση είναι η αναστολή των πρωτοκόλλων κατεδάφισης που έχουν εκδοθεί και η αναστολή έκδοσης νέων, μέχρι να ολοκληρωθεί η σχετική διαδικασία, σύμφωνα με την υποπαρ. β) της παρ. 2 του άρθρου 14Α του ν. 2971/2001. Β. Νομιμοποίηση των εγκαταστάσεων Εφαρμοστέα διαδικασία για τη νομιμοποίηση των έργων είναι αυτή που προβλέπεται στο άρθρο 18Α του ν. 2971/2001, κατά παραπομπή από την παρ. 6 του άρθρου 14Α του ν. 2971/2001. Ουσιαστικά η παρ. 6 του άρθρου 14Α του ν. 2971/2001, που προστέθηκε με το άρθρο 34 του ν. 4607/2019, επεκτείνει μία ευνοϊκή διαδικασία για να νομιμοποιηθούν εγκαταστάσεις που έχουν κατασκευάσει φορείς του Δημοσίου και σε αντίστοιχες που έχουν κατασκευάσει ναυταθλητικά σωματεία και συνδέει την παραχώρηση χρήσης των εγκαταστάσεων με την ταυτόχρονη νομιμοποίησή τους. Σχετικώς επισημαίνονται τα εξής: 1.Η παρ. 6 του άρθρου 14Α του ν. 2971/2001 παραπέμπει στη διαδικασία του άρθρου 18Α του ν. 2971/2001 κατά τρόπο απόλυτο. Δεν εφαρμόζεται η περαιτέρω παραπομπή του τελευταίου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 18Α, σύμφωνα με την οποία για έργα που δεν έχουν κατασκευάσει φορείς του Δημοσίου εφαρμόζεται η παρ. 2 του άρθρου 114 του ν. 4495/2017 (Α΄ 167): η παρ. 6 του άρθρου 14Α αφορά σε κάθε περίπτωση έργα που έχουν κατασκευάσει ναυταθλητικά σωματεία, αν ο νομοθέτης επιθυμούσε την εφαρμογή της παρ. 2 του άρθρου 114 του ν. 4495/2017 στα έργα αυτά, η παρ. 6 του άρθρου 14Α του ν. 2971/2001 θα παρέπεμπε απ’ ευθείας στην παρ. 2 του άρθρου 114 του ν. 4495/2017. 2.Με το ίδιο σκεπτικό, η αίτηση για νομιμοποίηση υποβάλλεται από το ίδιο το ναυταθλητικό σωματείο, δεν είναι προϋπόθεση να υποβληθεί η αίτηση από τον παραχωρησιούχο δήμο, καθ’ όσον μάλιστα δεν έχει μεσολαβήσει παραχώρηση σε δήμο, αλλά η παραχώρηση γίνεται από την οικεία κτηματική υπηρεσία προς το ναυταθλητικό σωματείο. 3.Η έγκριση της στατικής μελέτης γίνεται από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, αν το έργο είναι ναυταθλητικό, και από την τεχνική υπηρεσία ή την Υ.ΔΟΜ. του οικείου δήμου ή της οικείας περιφέρειας, αν πρόκειται για άλλο έργο (όπως οι εγκαταστάσεις του ναυταθλητικού σωματείου). Σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως του είδους του έργου, η έγκριση της τεχνικής μελέτης μπορεί να ζητηθεί και από μηχανικό που υπηρετεί στην οικεία κτηματική υπηρεσία ή στη Διεύθυνση Δημόσιας Περιουσίας ή τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Περιουσίας και Κοινωφελών Περιουσιών του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. 4.Αν υποβληθούν τα έγγραφα των περ. α) έως δ) της παρ. 1 του άρθρου 18Α του ν. 2971/2001, το αρμόδιο όργανο του Υπουργείου Οικονομικών κατά δεσμία αρμοδιότητα αναγνωρίζει τις εγκαταστάσεις ως νομίμως υφιστάμενες. 5.Τυχόν ελλείψεις στη στατική επάρκεια των εγκαταστάσεων δεν επηρεάζουν τη νομιμοποίηση, επηρεάζουν όμως την απόφαση ως προς την παραχώρηση της περαιτέρω χρήσης στο ναυταθλητικό σωματείο. Αναλυτικότερα: η περ. γ) της παρ. 1 του άρθρου 18Α του ν. 2971/2001 δεν προβλέπει ότι προϋπόθεση για να θεωρηθούν ως νομίμως υφιστάμενα τα έργα είναι να είναι στατικώς επαρκή. Αυτό είναι εύλογο καθώς σε πολλές περιπτώσεις τα έργα αυτά είναι παλαιά και η αντοχή των υλικών τους, καθώς και άλλα στοιχεία στατικότητας, έχουν υποχωρήσει. Προφανώς, όμως, δεν επιτρέπεται η παραχώρηση, εν συνεχεία, της χρήσης αυτών προς το ναυταθλητικό σωματείο, προτού αποκατασταθούν οι ελλείψεις ως προς τη στατική επάρκεια. Η παραχώρηση της χρήσης γίνεται, όπως αναφέρεται στη συνέχεια, σύμφωνα με το άρθρο 14 του ν. 2971/2001. 6.Όπως επισημαίνεται στη Σχετ. 1 εγκύκλιο, αν έχει υποβληθεί αίτηση για εκτέλεση έργων με τη σχετική περιβαλλοντική αδειοδότηση, εφόσον έχει χορηγηθεί η γνώμη των Υπουργείων Εθνικής Άμυνας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας και η σύμφωνη γνώμη του Υπουργείου Πολιτισμού κατά το στάδιο της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, δεν απαιτείται να χορηγηθεί εκ νέου πριν από την έκδοση της απόφασης για την αναγνώριση των έργων ως νομίμως υφισταμένων. Γ. Παραχώρηση των έργων για επισκευή και χρήση Κατά την αξιολόγηση της αίτησης που υποβάλλεται από το ναυταθλητικό σωματείο εξετάζονται, εκτός από τη νομιμοποίηση, και τα δύο άλλα αιτήματα: η εκτέλεση έργων επισκευής και συντήρησης επί των νομιμοποιούμενων εγκαταστάσεων, ιδίως αν έχει διαπιστωθεί στοιχείο επικινδυνότητας από τη στατική μελέτη, και η περαιτέρω παραχώρησή τους. Ο τριπλός χαρακτήρας του αιτήματος που υποβάλλει το ναυταθλητικό σωματείο προκύπτει από τον ίδιο τον νόμο: το άρθρο 14Α που αφορά την παραχώρηση χρήσης υφιστάμενων εγκαταστάσεων συνδέεται, διά της παραπομπής στο άρθρο 18Α του ν. 2971/2001, με τη νομιμοποίησή τους. Παράλληλα, στην υποπαρ. γ) της παρ. 1 του άρθρου 14Α προβλέπεται ότι στα παραχωρούμενα έργα επιτρέπονται εργασίες συντήρησης και επισκευής, σύμφωνα με το άρθρο 14 του ν. 2971/2001. Η εκτέλεση έργων επισκευής και συντήρησης επί των εγκαταστάσεων εξετάζεται σύμφωνα με τους όρους της παρ. 11 του άρθρου 14 του ν. 2971/2001. Η εγκεκριμένη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων της περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 18Α του ν. 2971/2001 συμπίπτει με την έγκριση περιβαλλοντικών όρων που έχει εγκριθεί για το συνολικό έργο, σύμφωνα με την υποπαρ. α) της παρ. 11 του άρθρου 14 του ν. 2971/2001, δηλαδή με τη μελέτη των παρ. 6 και 7 του ν. 2971/2001. Για να εγκριθεί η εκτέλεση έργων επισκευής και συντήρησης, πρέπει αυτά να αποσκοπούν στην άρση κάθε επικινδυνότητας και, ιδίως, προβλημάτων που έχουν αναδειχθεί με τη μελέτη στατικής επάρκειας. Η περαιτέρω παραχώρηση της χρήσης γίνεται υπό τους όρους της παρ. 1 και της παρ. 5 του άρθρου 14 του ν. 2971/2001. Η παραχώρηση της χρήσης είναι χρονικά συνεχόμενη της παραχώρησης που γίνεται για την εκτέλεση έργων επισκευής και συντήρησης και γίνεται υπό τον όρο ότι θα έχουν ολοκληρωθεί τα έργα επισκευής και συντήρησης που αίρουν την επικινδυνότητα και διασφαλίζουν τη στατική επάρκεια των εγκαταστάσεων. Η διάρκεια της παραχώρησης, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 14 του ν. 2971/2001, ισχύει για όσο το ναυταθλητικό σωματείο παραμένει αναγνωρισμένο. Για την παραχώρηση της χρήσης, τόσο για την εκτέλεση έργων, όσο και για την περαιτέρω παραχώρηση, καταβάλλεται αντάλλαγμα που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 16Α του ν. 2971/2001, καθόσον στην παρ. 2 του άρθρου 24 του ν. 5092/2024 ορίζεται ότι το άρθρο 16Α εξακολουθεί να ισχύει για την εφαρμογή του άρθρου 14 του ν. 2971/2001. Δ. Διοικητικές πράξεις μετά την αίτηση Η αποδοχή της αίτησης σημαίνει την έκδοση τριών διοικητικών πράξεων (οι οποίες, όμως, μπορούν να ενωθούν σε ένα έγγραφο): α) οι εγκαταστάσεις θεωρούνται νομίμως υφιστάμενες, β) το ναυταθλητικό σωματείο λαμβάνει την άδεια για την εκτέλεση έργων επισκευής και συντήρησης και του παραχωρείται η χρήση των εγκαταστάσεων για τον χρόνο απαιτείται για την εκτέλεση των έργων, γ) στο ναυταθλητικό σωματείο παραχωρείται η χρήση των εγκαταστάσεων για όσο χρόνο παραμένει αναγνωρισμένο στη συνέχεια. Επισημαίνεται ότι ενώ η αναγνώριση των εγκαταστάσεων ως νομίμως υφισταμένων γίνεται κατά δεσμία αρμοδιότητα, η παραχώρηση για την εκτέλεση έργων επισκευής και για την περαιτέρω χρήση των εγκαταστάσεων γίνεται κατά τη διακριτική ευχέρεια της Διοίκησης. Για τη χρονική διάρκεια της παραχώρησης υπολογίζεται αντάλλαγμα σύμφωνα με το άρθρο 16Α του ν. 2971/2001. Επισημαίνεται επίσης και το εξής: η θεώρηση των εγκαταστάσεων ως νομίμως υφισταμένων δεν μεταβάλλει το καθεστώς τους ως πραγμάτων εκτός συναλλαγής, στον βαθμό που βρίσκονται επί αιγιαλού ή παραλίας (και, αντιστοίχως, επί όχθης ή παρόχθιας ζώνης κ.λπ.). Επομένως, αν το αιτούν ναυταθλητικό σωματείο δεν προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση της στατικής τους επάρκειας και, για τον λόγο αυτό, δεν παραχωρηθεί η περαιτέρω χρήση τους στο ναυταθλητικό σωματείο, παραμένουν στην πλήρη διαχείριση του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, το οποίο μπορεί το ίδιο να μεριμνήσει για τις επισκευές και την αξιοποίησή τους κατά τον πλέον πρόσφορο τρόπο ή, αν κριθεί απαραίτητο, για την κατεδάφιση των εγκαταστάσεων. Γενική-Γραμματεία-Δημόσιας-Περιουσίας-190959-ΕΞ-2025-03.11.2025-1.pdf View full είδηση

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ, ΣΕ ΓΗΠΕΔΟ ΕΝΤΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΤΟΥ'85 ΕΧΕΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΕΙ ΓΡΑΜΜΗ ΑΙΓΙΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΙΑΣ. Η ΓΡΑΜΜΗ ΔΟΜΗΣΗΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ 15 Μ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗ ΑΙΓΙΑΛΟΥ. Η ΓΡΑΜΜΗ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΑΠΕΧΕΙ 10 Μ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗ ΑΙΓΙΑΛΟΥ. ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΛΩΡΙΔΑ ΤΩΝ 5,00 Μ. ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΩ ΠΡΟΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΗ ΠΙΣΙΝΑ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΠΡΟΧΕΙΡΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ? H χρήση κεφαλαίων στο κείμενο τίτλων και δημοσιεύσεων δεν επιτρέπεται. Επίλεξε "επεξεργασία" και διόρθωσε το. Διάβασε προσεκτικά τους κανόνες συμμετοχής στο φόρουμ. Pavlos 33

Χωρίς δημοπρασία θα μπορεί να γίνεται για τη φετινή χρονιά η παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας, όχθης ή παρόχθιας ζώνης. Σύμφωνα με τα όσα προβλέπει τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή από το Υπουργείο Οικονομικών στο νομοσχέδιο “Κύρωση Σύμβασης Διανομής Ακινήτου - Σύστασης Δικαιώματος Επιφανείας Ακινήτου Μητροπολιτικού Πόλου Ελληνικού-Αγίου Κοσμά και ρύθμιση συναφών θεμάτων” δικαίωμα στην χρήση έχουν όχι μόνο τα κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα και καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, αλλά και τα ενοικιαζόμενα επιπλωμένα δωμάτια, προκειμένου να ενισχυθούν οικονομικά και οι επιχειρήσεις αυτές 
Συγκεκριμένα προβλέπεται ότι για τη φετινή χρονιά και αυστηρώς μέχρι τις 31.10.2021 η παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας, όχθης ή παρόχθιας ζώνης, θα γίνεται με αντάλλαγμα αλλά χωρίς δημοπρασία. Το αντάλλαγμα για τις παραχωρήσεις αυτές αποδίδεται κατά 70% στον οικείο ΟΤΑ και κατά 30% στο Δημόσιο. Όπως αναφέρεται στην τροπολογία, με την διάταξη αυτή, που ισχύει αποκλειστικά για το έτος 2021, λόγω της πανδημίας και των οικονομικών επιπτώσεων σε όλους τους επαγγελματικούς κλάδους, θεσπίζεται αύξηση του ποσοστού υπέρ των ΟΤΑ., επί του ανταλλάγματος παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας από 60% σε 70%, με παράλληλη μείωση του ποσοστού του Δημοσίου από 40% σε 30%. Προς διευκόλυνση δε των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό, την αναψυχή και την εστίαση, προκειμένου να αντεπεξέλθουν στις οικονομικές δυσχέρειες που επέφερε η πανδημία ορίζεται ότι για το 2021, το ύψος του καταβαλλόμενου ανταλλάγματος καθορίζεται σε ποσοστό 60% του υπολογισθέντος ανταλλάγματος. ΕΔΩ Η ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ View full είδηση

Στο παρόν άρθρο φωτίζουμε τον τρόπο με τον οποίο διενεργείται η οριοθέτηση του αιγιαλού, σύμφωνα με τον νόμο, ήτοι βασικά τον Ν. 2971/2001, όπως πολλάκις τροποποιήθηκε και ισχύει σήμερα. Ορισμοί σύμφωνα με τον Ν. 2971/2001 «Αιγιαλός» είναι η ζώνη ξηράς που βρέχεται από τη θάλασσα κατά τις μεγαλύτερες και συνήθεις αναβάσεις των κυμάτων της. Ο αιγιαλός αποτελεί ουσιώδες στοιχείο του φυσικού περιβάλλοντος της Χώρας, που προστατεύεται από την Πολιτεία, η οποία το διαχειρίζεται, σύμφωνα με τη φύση του και τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του (άρθρο 1 παρ. 1 Ν. 2971/2001). Ο αιγιαλός τοποθετείται άρα στη στεριά. Ο αιγιαλός δεν δημιουργείται με σχετική πράξη της Πολιτείας, αλλά προκύπτει από φυσικά φαινόμενα, ήτοι τις μεγαλύτερες, αλλά συνήθεις αναβάσεις των κυμάτων, για τη διαπίστωση δε του πραγματικού αυτού γεγονότος προβλέπεται σχετική διοικητική διαδικασία, άρα ο καθορισμός του ερείδεται σε αντικειμενικά στοιχεία. «Παραλία» είναι η ζώνη της ξηράς η οποία προστίθεται στον αιγιαλό, σύμφωνα με τα άρθρα 3 έως 10, προς εξυπηρέτηση της επικοινωνίας της ξηράς με τη θάλασσα και αντίστροφα, καθώς και για τη διατήρηση και προστασία των ακτών από τη διάβρωση και γενικότερα την προστασία του αιγιαλού Καθορισμός ορίων αιγιαλού/παραλίας/παλαιού αιγιαλού Ο καθορισμός των ορίων του αιγιαλού, της παραλίας και του παλαιού αιγιαλού γίνεται από Επιτροπή. Η οριογραμμή του αιγιαλού χαράσσεται με κόκκινο χρώμα στους έγχρωμους ορθοφωτοχάρτες ακριβείας με υψομετρική πληροφορία, κλίμακας τουλάχιστον 1:1000 και φωτοληψίας ετών 2008- 2009, που απεικονίζουν παράκτια ζώνη εύρους τουλάχιστον 300 μέτρων από την ακτογραμμή («υπόβαθρα»). Εκτός της δυνατότητας της αυτεπάγγελτης κίνησης της διαδικασίας, όποιος ενδιαφέρεται για τον καθορισμό αιγιαλού και παραλίας, απευθύνεται στην αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία, η οποία μέσα σε πέντε (5) ημέρες από την υποβολή σχετικής αίτησης ενημερώνει τον ενδιαφερόμενο αν έχει ήδη γίνει καθορισμός. Η Επιτροπή καθορίζει τις οριογραμμές του αιγιαλού, της παραλίας και του παλαιού αιγιαλού εντός μηνός από την εισαγωγή της υπόθεσης σε αυτήν και συντάσσει σχετική έκθεση. Η Επιτροπή καθορίζει την παλαιά θέση του αιγιαλού, που υπήρχε μέχρι το έτος 1884 αν υφίστανται κατοχές ιδιωτών, αλλά και προγενέστερα εάν δεν υφίστανται τέτοιες κατοχές, εφόσον η θέση του παλαιού αιγιαλού προκύπτει από ενδείξεις επί του εδάφους ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία εξαιρουμένων των μαρτυρικών καταθέσεων. Η νομολογία για τον καθορισμό ορίων Α) Ο αιγιαλός ως «δημόσια κτήση» Ήδη με τις διατάξεις των άρθρων 1 έως 3 του προϊσχύοντος α.ν. 2344/1940 καθιερώθηκε διοικητική διαδικασία οριοθέτησης της δημόσιας κτήσης, που προέκυπτε από τη μετατόπιση της ακτογραμμής προς τη θάλασσα. Ενόψει της φύσης του τμήματος αυτού της ξηράς, ως ανεπίδεκτου κτήσης ιδιωτικών δικαιωμάτων όταν καταλαμβανόταν από τις αναβάσεις των χειμέριων κυμάτων, μετά την επέκταση των ορίων της ακτογραμμής προς τη θάλασσα αποτελούσε τμήμα της δημόσιας κτήσης. Λόγω του χαρακτήρα της αυτού η ως άνω διαδικασία μπορούσε κατ’ αρχήν να αναχθεί σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο κατά το παρελθόν. Ο νομοθέτης, όμως, σταθμίζοντας τις επιπτώσεις του ως άνω καθορισμού σε διακατοχικές καταστάσεις που δημιουργήθηκαν στο παρελθόν θέσπισε ένα χρονικό όριο μέχρι του οποίου μπορεί να ανατρέξει η διαπίστωση αυτή. Ειδικότερα, αν πριν από το έτος 1884 υπήρχαν κατοχές ιδιωτών στην έκταση μεταξύ του σημερινού και του παλαιού αιγιαλού, η Επιτροπή μπορούσε να αναχθεί μόνο μέχρι του χρόνου αυτού για να διαπιστώσει την θέση και τα όρια του παλαιού αιγιαλού. Η κρίση της Διοίκησης για τον χρόνο διαμόρφωσης του παλαιού αιγιαλού έπρεπε να στηρίζεται σε ενδείξεις τεκμηριωμένες επιστημονικά ή σε μαρτυρικές καταθέσεις (ΣτΕ 1992/2017). Β) Η αιτιολογία της απόφασης της αρμόδιας Επιτροπής Νόμιμο στοιχείο κρίσεως για τον καθορισμό της οριογραμμής του αιγιαλού αποτελούν οι διαπιστώσεις της Επιτροπής από επιτόπια επίσκεψη και αυτοψία και οι σχετικές εκτιμήσεις της για τη μορφολογία της ακτής, τη μορφολογία των συνεχόμενων με την ακτή εκτάσεων, το φυσικό όριο της βλάστησης και τη μορφολογία αυτού κατά τόπους, το γεγονός ότι στην περιοχή δεν εντοπίσθηκαν παράκτιοι φυσικοί πόροι, τα μετεωρολογικά στοιχεία της περιοχής, τη μορφολογία του πυθμένα, τον τομέα ανάπτυξης του κυματισμού σε σχέση με το μέτωπο της ακτής, τη μη ύπαρξη νόμιμων τεχνικών έργων, την ύπαρξη χωροταξικών κατευθύνσεων και χρήσεων γης που επηρεάζουν την παράκτια ζώνη, τη μη ύπαρξη καταγεγραμμένων δημοσίων κτημάτων σε άμεση γειτνίαση με την παράκτια ζώνη, τη μη ύπαρξη κτηματολογίου, την ύπαρξη ευπαθών οικοσυστημάτων και προστατευόμενων περιοχών. Κατόπιν τούτων, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος και καθ’ ό μέρος πλήττει την ανέλεγκτη τεχνική κρίση της Διοίκησης ως απαράδεκτος, ο λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης είναι ελλιπής και αόριστη, διότι η ύπαρξη άμμου προέρχεται μόνον από τη διάβρωση εκ της αέναης κυματικής δράσης και όχι από την εναπόθεση φερτών υλών (ΣτΕ 1391/2016). Για περισσότερα, βλ. https://www.pgalanislaw.gr/blog/ Παναγιώτης Γαλάνης, Δικηγόρος Περιβαλλοντικού – Πολεοδομικού Δικαίου, PhD, LLM [email protected] www.pgalanislaw.gr View full είδηση

Γεια σας, γνωρίζει κανείς αν αρκεί μια ηλεκτρονική έγκριση για άμεσα μέτρα αποκατάστασης ζημιών (αρ 29, παρ 4 Ν 4495/2017) από πλημμύρα (σε παραθαλάσσιο σπίτι λίγα μέτρα από τη ζώνη του αιγιαλού), ώστε να γεμίσει ένας κρατήρας (με ογκολιθους και χωμα) που σχηματίστηκε από το πλημμύρα κάτω από το σπίτι και έτσι ώστε να γίνει περαιτέρω εκσκαφή και γεμισμα σε βάθος περίπου 1,50 m και σε μεγαλύτερη διάμετρο που φτάνει μέχρι την ζωνη της παραλιας και αιγιαλου (η αποσταση μεταξυ των δυο ειναι λιγοτερο απο 5 μετρα), ώστε να σχηματιστεί ένα φυσικό προστατευτικό φράγμα; αν όχι, τι είδους άδεια χρειάζεται; Επίσης να αναφέρω ότι στο άλλο πίσω άκρο του οικοπέδου υπάρχει ένα μη οριοθετημένο ρέμα από όπου τα πλημμυρισμένα νερά, μετά από σπάσιμο τοιχιου, μπήκαν στο οικόπεδο και προκάλεσαν αυτή τη ζημιά. Αναρωτιεμαι αν θα χρειαστει οριοθετηση του ρεματος η οχι. Ευχαριστώ

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η εφαρμογή του προσφάτως ψηφισθέντος νόμου που αφορά στην παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας. Αναλυτικά, πάνω από 1.200 παραχωρήσεις τμημάτων έχουν τεθεί ή πρόκειται να τεθούν σε ηλεκτρονική δημοπρασία έως τις 31 Μαΐου στην ειδική ψηφική πλατφόρμα (https://eauctions.gsis.gr). Σημειώνεται πως, παράλληλα, υπάρχουν από προηγούμενα έτη και επιπλέον 6.500 παραχωρήσεις που έχουν ενεργή σύμβαση και οι οποίες έχουν ήδη καταχωρηθεί στο ψηφιακό μητρώο συμβάσεων παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας. Σε κάθε περίπτωση, όλες οι παραχωρήσεις, είτε νέες είτε υφιστάμενες, θα διέπονται από φέτος από το ίδιο πλαίσιο ελέγχων και προστίμων λόγω παράνομης κατάληψης δημόσιου χώρου και υπέρβασης των υπό παραχώρηση εκτάσεων. Οι κτηματικές υπηρεσίες και όλοι οι συναρμόδιοι φορείς υποχρεούνται να εφαρμόζουν αμέσως το σχετικό νομοθετικό και κανονιστικό πλαίσιο. Ωστόσο, η νέα εικόνα θα έχει διαμορφωθεί πλήρως από τα τέλη Ιουνίου, όταν και θα έχουν ολοκληρωθεί οι σχετικές διαδικασίες εγκατάστασης των νέων παραχωρησιούχων σε αιγιαλό και παραλίες. Υπενθυμίζεται πως με το νέο νόμο, οι δημοπρασίες για παραχώρηση τμημάτων αιγιαλού και παραλίας γίνονται πλέον αποκλειστικά ψηφιακά μέσω της ειδικής πλατφόρμας που προαναφέρθηκε. Η διακήρυξη αναρτάται στην πλατφόρμα και στην ιστοσελίδα του οικείου δήμου τουλάχιστον 20 ημέρες πριν από την ημερομηνία διεξαγωγής της δημοπρασίας. Στην πλατφόρμα αναρτώνται τα στοιχεία (συντεταγμένες, πολύγωνο και αεροφωτογραφίες) κάθε παραχώρησης, η διάρκεια, οι όροι της παραχώρησης, και ο χρόνος τοποθέτησης και απομάκρυνσης των κινητών στοιχείων. Οι παραχωρησιούχοι καταβάλλουν ελάχιστο τίμημα, που προκύπτει από μαθηματικό τύπο με βάση τις αντικειμενικές αξίες της περιοχής, συντελεστή βαρύτητας της δραστηριότητας και τον συντελεστή βαρύτητας του αιγιαλού ανάλογα με τα ειδικά χαρακτηριστικά της παραλίας. Επιπρόσθετα, υπενθυμίζεται πως στο πλαίσιο του νέου νόμου καθορίζονται και αιγιαλοί και παραλίες υψηλής προστασίας («απάτητες παραλίες») που βρίσκονται σε περιοχές Natura και για τις οποίες απαγορεύεται η παραχώρηση και κατ’ επέκταση η τοποθέτηση ομπρελών, ξαπλωστρών κ.λπ. Νέοι Κανόνες και υποχρεώσεις Σημειώνεται πως δεν επιτρέπεται παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας όταν το μήκος ή πλάτος τους είναι μικρότερο των 4 μέτρων ή όταν το συνολικό εμβαδόν του αιγιαλού είναι μικρότερο από 150 τ.μ. Επιπρόσθετα, οι παραχωρησιούχοι υποχρεούνται να διασφαλίζουν ότι: τουλάχιστον το 50% της παραλίας πρέπει να μένει ελεύθερο και ταυτόχρονα το εμβαδόν κάθε παραχώρησης δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 500 τετραγωνικά μέτρα. τα ομπρελοκαθίσματα μπορούν να καταλαμβάνουν μέχρι 60% της παραχωρούμενης έκτασης ή 30% για παραλίες που βρίσκονται σε περιοχές Natura που δεν έχουν χαρακτηρισθεί απάτητες. μεταξύ των παραχωρήσεων πρέπει να μεσολαβεί απόσταση τουλάχιστον 6 μέτρων (3 μέτρα σε κάθε πλευρά, ή 4 μέτρων αν πρόκειται για περιπτώσεις επιχειρήσεων που λειτουργούν σε εφαπτόμενα κτίρια) και τα ομπρελοκαθίσματα πρέπει να απέχουν από τη θάλασσα τουλάχιστον 4 μέτρα, για τις νέες παραχωρήσεις. το κοινό έχει σε κάθε περίπτωση ελεύθερη, απρόσκοπτη και ασφαλή διέλευση στον αιγιαλό και την παραλία με ειδικές προβλέψεις και για άτομα με αναπηρία (όπως μέσω της τοποθέτησης ειδικών πλατφορμών για την εξυπηρέτησή τους, εφόσον δεν έχουν εγκατασταθεί από τον δήμο για τις νέες παραχωρήσεις). ο χώρος διατηρείται καθημερινά καθαρός φροντίζοντας για τη διατήρηση της ισορροπίας του οικοσυστήματος και της μορφολογίας της ακτής. Παράλληλα, υποχρεούνται να τον παραδώσουν στην αρχική κατάσταση μετά το πέρας της διάρκειας της παραχώρησης. σε εμφανές σημείο στον αιγιαλό ή την παραλία αναρτάται πινακίδα, με λεπτομέρειες της παραχώρησης. τοποθετούνται κινητά στοιχεία για την εξυπηρέτηση του κοινού. υπάρχει ναυαγοσώστης, εφόσον η υποχρέωση αυτή δεν καλύπτεται από τον οικείο δήμο, για τις νέες παραχωρήσεις. Έλεγχοι και αυστηρές ποινές Στο πλαίσιο του νέου συστήματος, για όλες τις παραχωρήσεις (υφιστάμενες και νέες) δημιουργήθηκε η ψηφιακή εφαρμογή MyCoast για κινητά τηλέφωνα, ταμπλέτες κλπ. που διατίθεται δωρεάν στους πολίτες. Κάθε παραχώρηση εμφανίζεται σε δορυφορικό χάρτη και ο πολίτης μπορεί να επιλέξει το σχετικό πολύγωνο όπου θα δει τις λεπτομέρειες και τους όρους της σύμβασης. Έτσι, οι πολίτες θα βλέπουν το διάγραμμα του τμήματος του αιγιαλού και της παραλίας που έχει παραχωρηθεί και θα μπορούν άμεσα να υποβάλουν καταγγελία αν διαπιστώνουν αυθαίρετη κατάληψη ή υπέρβαση της παραχώρησης. Παράλληλα, προβλέπεται η αξιοποίηση νέων τεχνολογιών (όπως και drones, δορυφόροι) για να γίνουν αποτελεσματικότεροι οι έλεγχοι των παραλιών από την πολιτεία. Επιπρόσθετα, δημιουργείται ένας ολοκληρωμένος ελεγκτικός μηχανισμός, με μικτά κλιμάκια ελέγχου, από στελέχη του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, της Κτηματικής Υπηρεσίας, του δήμου, της ΑΑΔΕ, της Οικονομικής Αστυνομίας, της ΕΛΑΣ και των εισαγγελικών αρχών ενώ προβλέπονται και μικτά κλιμάκια. Σε περίπτωση παράβασης οι ποινές κλιμακώνονται ανάλογα με τη βαρύτητα της και ιδίως με το αν υπάρχει σύμβαση και ο παραχωρησιούχος έχει κάνει υπέρβαση της παραχώρησης ή δεν υπάρχει οπότε πρόκειται για αυθαίρετη κατάληψη. Σε κάθε περίπτωση οι ομπρέλες και ξαπλώστρες απομακρύνονται ενώ αν υπάρχουν παράνομες κατασκευές κατεδαφίζονται. Πιο αναλυτικά οι ποινές διαμορφώνονται ως εξής: Σε περιπτώσεις αυθαίρετης κατάληψης επιβάλλεται σφράγιση και διακοπή λειτουργίας της επιχείρησης στον χώρο που έχει καταληφθεί, ο χώρος σφραγίζεται με ταινία και απαγορεύεται η είσοδος όπως και οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα σε αυτόν. Επιβάλλεται πρόστιμο ίσο με το τετραπλάσιο του ανταλλάγματος της παραχώρησης και αποκλεισμός του παραβάτη από κάθε διαδικασία παραχώρησης αιγιαλού και παραλίας για πέντε χρόνια. Αν έχει γίνει υπέρβαση της παραχώρησης οι ποινές ξεκινούν από πρόστιμα και κλιμακώνονται σε απαγόρευση συμμετοχής, σε δημοπρασίες καθώς και αναστολή λειτουργίας της επιχείρησης. Με τις αλλαγές που επήλθαν στη Βουλή το πλαίσιο αυστηροποιείται περαιτέρω καθώς οι πιο σοβαρές κυρώσεις (αποκλεισμός από νέες παραχωρήσεις και αναστολή λειτουργίας) επιβάλλονται όταν η υπέρβαση είναι μεγαλύτερη από το 30% της παραχώρησης (αντί για 50 % που προβλεπόταν αρχικά). Για πρώτη φορά καθιερώνονται πρόστιμα για παρεμπόδιση της ελεύθερης πρόσβασης του κοινού στη θάλασσα, τον αιγιαλό και την παραλία, από 2.000 έως 60.000 ευρώ. Προβλέπονται, επίσης, ποινικές κυρώσεις για όποιον επιφέρει στον αιγιαλό ή την παραλία οποιαδήποτε μεταβολή χωρίς άδεια ή καθ’ υπέρβαση αυτής ή με άδεια που εκδόθηκε παράνομα. View full είδηση

Σε επτά νησιά, επιχειρηματίες συνεχίζουν απτόητοι να εκμεταλλεύονται παράνομα τις παραλίες, ακόμα και χωρίς να έχουν καμία άδεια. Στην παραλία Καλό Λιβάδι της Μυκόνου, οι υπεύθυνοι της επιχείρησης εστίασης και ενοικίασης δωματίων δραστηριοποιούνταν περιφρονώντας πλήρως το γεγονός ότι από τις αρχές του καλοκαιριού το νησί έχει μπει στο στόχαστρο των ελέγχων που γίνονται για τις καταπατήσεις του αιγιαλού. Μέχρι που το περασμένο Σάββατο δέχθηκαν την επίσκεψη μεικτού κλιμακίου της Αστυνομίας και της κτηματικής υπηρεσίας. Αυτό που αντίκρισαν οι ελεγκτές ξεπερνούσε ακόμα και όσα περιλαμβάνονταν στις καταγγελίες που είχαν δεχθεί για την εν λόγω επιχείρηση. Οι υπεύθυνοι είχαν τοποθετήσει αυθαίρετα μια ξύλινη πλατφόρμα πάνω στην αμμουδιά, δημιουργώντας ένα μεγάλο παραλιακό... σαλόνι για τους λουόμενους, ενώ παράλληλα είχαν εγκαταστήσει δεκάδες ομπρέλες και ξαπλώστρες, καταλαμβάνοντας συνολικά μια έκταση 450 τετραγωνικών μέτρων. Και όλα αυτά, δίχως να έχουν την παραμικρή άδεια. Δεν έχουν τέλος οι αυθαιρεσίες στους αιγιαλούς ολόκληρης της χώρας, που καταγράφονται από τις αρμόδιες Αρχές. Την εβδομάδα που πέρασε, συνελήφθησαν 27 άτομα από ισάριθμες επιχειρήσεις, οι οποίες καταπατούσαν τις παραλίες σε συνολικά επτά νησιά: στη Μύκονο, στην Πάρο, στη Νάξο, στην Αντίπαρο, στη Ρόδο, στην Κάρπαθο και στη Χίο. Οπως αναφέρουν τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Realnews, η συνολική έκταση που είχαν καταλάβει οι επιχειρήσεις σε αυτά τα επτά νησιά έφτασε τα 10.413 τετραγωνικά μέτρα! Οι περισσότερες από τις συλλήψεις της περασμένης εβδομάδας έγιναν στην Πάρο. Επρόκειτο για 12 άτομα, προσωρινά υπεύθυνα ισάριθμων καταστημάτων εστίασης που είχαν τοποθετήσει παράνομα ξαπλώστρες και τραπεζοκαθίσματα στις παραλίες Κριός, Αμπελάς, Αγιοι Ανάργυροι, Κολυμπήθρες, Μικρή και Μεγάλη Σάντα Μαρία, Χρυσή Ακτή και Μοναστήρι. Και οι 12 επιχειρήσεις στερούνταν επίσης των απαιτούμενων αδειών για την εκμετάλλευση της παραλίας, ενώ οι αυθαιρεσίες τους εξαπλώνονταν σε 2.866 τ.μ. Παράλληλα, στην κοντινή Αντίπαρο, άλλες τέσσερις επιχειρήσεις -και πάλι χωρίς καμία άδεια- είχαν τοποθετήσει 115 σετ ομπρελοκαθισμάτων σε έκταση αιγιαλού που έφτανε τα 2.144 τ.μ. «Λερναία Υδρα» Οι αξιωματικοί της Αστυνομίας που έχουν επιφορτιστεί με τους ελέγχους για τους καταπατητές των παραλιών τονίζουν πως το φαινόμενο των καταπατήσεων του αιγιαλού μοιάζει με «Λερναία Υδρα». «Ακόμα και στη Μύκονο, όπου το θέμα έχει συγκεντρώσει τόση μεγάλη δημοσιότητα, ή την Πάρο, όπου ξεκίνησε το κίνημα των πολιτών για τις ελεύθερες παραλίες, κάποιοι εξακολουθούν να περιφρονούν τους νόμους. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 18 επιχειρήσεις που ελέγχθηκαν μέσα σε τέσσερις ημέρες στην Πάρο, οι 12 βρέθηκαν να παρανομούν», αναφέρει αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. Την ίδια χρονική περίοδο, από τις 18 μέχρι και τις 22 Αυγούστου, οι έλεγχοι επεκτάθηκαν σε κάθε γωνιά του Αιγαίου. Στη Ρόδο, η παραλία της Αγίας Αγάθης είναι χαρακτηρισμένος αρχαιολογικός χώρος και γι' αυτό, τον περασμένο Μάρτιο, με σχετικό ΦΕΚ, η περιοχή αποκλείστηκε από τη λίστα με τις παραλίες που παραχωρούνται για τη δραστηριοποίηση επιχειρήσεων. Αυτό όμως δεν εμπόδισε δύο επιχειρήσεις που βρίσκονται εκεί να αναπτύξουν συνολικά 345 σετ ομπρελοκαθισμάτων. Σε άλλη περίπτωση, επίσης στη Ρόδο, επιχείρηση είχε υπερβεί την άδεια που είχε λάβει για την ανάπτυξη ξαπλωστρών κατά 690 τ.μ. Οι παραβιάσεις είναι εξόφθαλμες και δείχνουν ότι το φαινόμενο των καταπατήσεων των παραλιών δεν πρόκειται να εξαλειφθεί, ακόμα κι αν οι έλεγχοι της Αστυνομίας είναι συστηματικοί τις τελευταίες εβδομάδες. Ενα τρανταχτό παράδειγμα για την επιμονή των παρανομούντων επιχειρηματιών είναι η Νάξος. Εκεί, νόμιμος εκπρόσωπος επιχείρησης συνελήφθη την περασμένη Δευτέρα, καθώς εκμεταλλευόταν χώρο 230 τ.μ. χωρίς να έχει τις απαιτούμενες άδειες. Επίσης στη Νάξο, καθ' υπέρβαση των αδειών του, λειτουργούσε κατάστημα εστίασης, καταλαμβάνοντας 415 τ.μ. αιγιαλού. Το ζήτημα είναι ότι και οι δύο επιχειρήσεις είχαν βρεθεί ξανά να παρανομούν, στα μέσα του περασμένου Ιουλίου, ωστόσο, κατά τους νέους ελέγχους, οι επιχειρηματίες είχαν φροντίσει απλώς να μειώσουν τον αριθμό των ομπρελοκαθισμάτων που εκμεταλλεύονταν παρανόμως. Οι έλεγχοι όμως έχουν επεκταθεί και σε νησιά τα οποία δεν βρίσκονται στην κορυφή της λίστας με τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας. Στη Χίο, οι Αρχές συνέλαβαν τον ιδιοκτήτη επιχείρησης στην παραλία του Μέγα Λιμνιώνα, ο οποίος είχε υπερβεί κατά 80% τον χώρο που είχε αδειοδοτηθεί για την ανάπτυξη ομπρελοκαθισμάτων. Πρόκειται για τη δεύτερη σύλληψη στο νησί μέσα σε λίγες ημέρες, καθώς στα μέσα του Αυγούστου ένας ακόμα επιχειρηματίας, στην παραλία Κώμη, είχε εντοπιστεί να καταλαμβάνει αυθαίρετα τμήμα του αιγιαλού. Συλλήψεις έγιναν και στην Κάρπαθο, όπου ιδιοκτήτρια επιχείρησης είχε αναπτύξει 38 σετ ομπρελοκαθισμάτων παραπάνω από τον αριθμό που της επέτρεπε η άδεια που είχε λάβει. View full είδηση

1.312 επιπλέον έλεγχοι σε ιδιώτες και επιχειρήσεις τουριστικής εκμετάλλευσης του αιγιαλού πραγματοποιήθηκαν το τετραήμερο 8-11 Αυγούστου, όπου και διαπιστώθηκαν 413 παραβάσεις από τις κατά τόπους Κτηματικές Υπηρεσίες. Οι έλεγχοι αυτοί έρχονται να προστεθούν στους 918 που διενεργήθηκαν το διάστημα 21 Ιουλίου έως και 7 Αυγούστου όπου και διαπιστώθηκαν 336 παραβάσεις. Ως εκ τούτου, οι έλεγχοι που πραγματοποιήθηκαν το τετραήμερο 8-11 Αυγούστου είναι κατά 43% περισσότεροι από εκείνους που διενεργήθηκαν το διάστημα 21 Ιουλίου-7 Αυγούστου και ο συνολικός τους αριθμός ανέρχεται σε 2.230, ενώ οι διαπιστωμένες παραβάσεις σε 749. Οι έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν ύστερα από κινητοποίηση του συνόλου των στελεχών των Κτηματικών Υπηρεσιών, με ανάκληση των θερινών αδειών και μετακινήσεις υπαλλήλων σε υπηρεσίες που είχαν ελλείψεις προσωπικού προκειμένου να πραγματοποιηθούν έγκαιρα επιθεωρήσεις στο μέγιστο δυνατό αριθμό επιχειρήσεων. Στο πλαίσιο της εντολής που έδωσε ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κωστής Χατζηδάκης, προς τη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας για ένταση των ελέγχων στις παραλίες σε όλη τη χώρα, ο μέχρι στιγμής απολογισμός περιλαμβάνει τα εξής: -Στο διάστημα 8-11 Αυγούστου πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι σε 1.312 επιχειρήσεις και ιδιώτες, σε 38 περιφερειακές ενότητες με έμφαση στις τουριστικές περιοχές. Ενδεικτικά πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι σε 44 επιχειρήσεις στη Χαλκιδική, 90 στη Μαγνησία, 109 σε Κυκλάδες και Δωδεκάνησα, 138 στην Κρήτη, 191 στην Πελοπόννησο. -Από τους ελέγχους αυτούς διαπιστώθηκαν 413 παραβάσεις που αφορούν: Υπέρβαση κατάληψης έκτασης πέραν της μισθωμένης, και σε κάποιες περιπτώσεις κατάληψη αιγιαλού χωρίς να υπάρχει μίσθωση (αυθαίρετη χρήση). -Υπενθυμίζεται πως το διάστημα 21 Ιουλίου-7 Αυγούστου πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι σε 918 επιχειρήσεις και ιδιώτες, όπου διαπιστώθηκαν 336 παραβάσεις. Επομένως, το διάστημα 21 Ιουλίου-11 Αυγούστου ο συνολικός αριθμός των ελέγχων ανέρχεται σε 2.230 και ο συνολικός αριθμός των παραβάσεων σε 749. -Οι ποινές που επιβάλλονται– ανάλογα με την βαρύτητα της παράβασης – από τις κατά τόπους Κτηματικές Υπηρεσίες περιλαμβάνουν: πρόστιμα, απομάκρυνση των ομπρελοκαθισμάτων, κατεδάφιση των αυθαίρετων κατασκευών εντός της κοινόχρηστης ζώνης αιγιαλού και παραλίας, αποβολή των μισθωτών, έως και αυτόφωρη διαδικασία για τους υπεύθυνους των επιχειρήσεων. Οι έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν από τις Κτηματικές Υπηρεσίες υπό τον συντονισμό της Γενικής Γραμματέως Δημόσιας Περιουσίας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών αυτεπάγγελτα ή ύστερα από καταγγελίες που υποβάλουν οι πολίτες. Οι αυτοψίες σε όλη τη χώρα και ιδίως στους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς θα συνεχιστούν καθ’ όλη τη διάρκεια της θερινής περιόδου προκειμένου, όπως έχει επισημάνει το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, να γίνονται σεβαστοί οι όροι των συμβάσεων που έχουν υπογραφεί με τις επιχειρήσεις, να διασφαλίζεται η πρόσβαση των πολιτών στις παραλίες σύμφωνα με τους κανόνες του Συντάγματος και να προστατεύεται η εικόνα του ελληνικού τουριστικού προϊόντος. View full είδηση

Το Υπουργείο Οικονομικών ξεκίνησε, εδώ και λίγες ημέρες, τις ηλεκτρονικές δημοπρασίες παραχώρησης απλής χρήσης Αιγιαλού και Παραλίας για άσκηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή του κοινού για την τριετία 2023-2025. Με τις εν λόγω ηλεκτρονικές δημοπρασίες συνεχίζεται, για έκτη χρονιά, η επιτυχημένη προσπάθεια της Γενικής Γραμματείας Φορολογικής Πολιτικής και Δημόσιας Περιουσίας του Υπουργείου Οικονομικών, σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή συμμετοχή ενδιαφερομένων, η οποία θα συμβάλει στην ενίσχυση των δημοσίων εσόδων, καθώς και η διεξαγωγή ακόμα μεγαλύτερου αριθμού ηλεκτρονικών δημοπρασιών τα επόμενα χρόνια. Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα και τη διαδικασία συμμετοχής στις ηλεκτρονικές δημοπρασίες είναι διαθέσιμες στη σχετική ηλεκτρονική διεύθυνση: https://eauctions.gsis.gr/. View full είδηση

Ένα από τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά προβλήματα είναι οι έντονες πιέσεις που δέχεται ο νησιωτικός και γενικά ο παράκτιος χώρος από την άναρχη δόμηση και την καταπάτηση με αυθαίρετες κατασκευές (τοιχία, σκάλες, περιφράξεις κ.άλ.) της ζώνης αιγιαλού. Για τη δόμηση των παραλιακών ακινήτων απαραίτητη προϋπόθεση είναι η χάραξη του αιγιαλού και παραλίας, που είναι μία επίπονη διαδικασία, κυρίως γιατί θίγει δικαιώματα ιδιωτών. Το κράτος για να βάλει μία τάξη στον δημόσιο χώρο προχώρησε στην ηλεκτρονική χάραξη της Προσωρινής Οριογραμμής Αιγιαλού επί των ψηφιακών χαρτών του Κτηματολογίου (έτους 2007-2009) για όλη τη χώρα. Oλες λοιπόν οι οριοθετήσεις, μαζί με τις παλαιότερες (που ψηφιοποιούνται) καθώς και την νέες που προκύπτουν από επαναχάραξη «ανεβαίνουν» σε έναν ενιαίο ψηφιακό χάρτη στη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www1.gsis.gr/gspp/dhpe/publicgis/faces/homeShore, του Υπουργείου Οικονομικών και κάθε ενδιαφέρομενος μπορεί να δει πού είναι ο αιγιαλός σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Τι είναι αιγιαλός και τι παραλία; «Αιγιαλός» είναι η ζώνη ξηράς που βρέχεται από τη θάλασσα κατά τις µεγαλύτερες και συνήθεις αναβάσεις των κυµάτων της. Ο αιγιαλός αποτελεί ουσιώδες στοιχείο του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας, που προστατεύεται από την Πολιτεία, η οποία το διαχειρίζεται, σύµφωνα µε τη φύση του και τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του. «Παραλία» είναι η ζώνη της ξηράς η οποία προστίθεται στον αιγιαλό, προς εξυπηρέτηση της επικοινωνίας της ξηράς µε τη θάλασσα και αντίστροφα, καθώς και για τη διατήρηση και προστασία των ακτών από τη διάβρωση και γενικότερα την προστασία του αιγιαλού. Το πλάτος της παραλίας καθορίζεται σε τουλάχιστον τριάντα (30) και μέχρι πενήντα (50) μέτρα από τη γραμμή του αιγιαλού. Πολλές φορές γίνεται χάραξη αιγιαλού και παλαιού αιγιαλού. Γιατί υπάρχουν και νέος και παλιός αιγιαλός; «Παλαιός αιγιαλός» είναι η ζώνη ξηράς η οποία προκύπτει από τη μετακίνηση της ακτογραμμής προς τη θάλασσα, οφείλεται σε φυσικές προσχώσεις ή νόμιμα τεχνικά έργα και προσδιορίζεται από τη νέα γραμμή αιγιαλού και το όριο του παλαιότερα υφιστάμενου αιγιαλού. Ο παλαιός αιγιαλός ανήκει στη δημόσια κτήση, είναι ανεπίδεκτα κτήσης ιδιωτικών δικαιωμάτων και καταγράφεται ως πράγμα κοινόχρηστο, που ανήκουν κατά κυριότητα στο Δημόσιο, το οποίο τα προστατεύει και τα διαχειρίζεται. Σε περιπτώσεις καθορισμού ή επανακαθορισμού του παλαιού αιγιαλού, οι ιδιοκτησίες ιδιωτών που αποκτήθηκαν προ του έτους 1884 προστατεύονται και βρίσκονται εκτός των ορίων του αιγιαλού. Συνεπώς, δεν καθίστανται δημόσιο κτήμα. Σε ποιον ανήκουν ο αιγιαλός και η παραλία; Ο αιγιαλός και η παραλία είναι πράγματα κοινόχρηστα και ανήκουν κατά κυριότητα στο Δηµόσιο, το οποίο έχει υποχρέωση να τα προστατεύει και να τα διαχειρίζεται. Κύριος προορισµός των κοινοχρήστων πραγµάτων είναι η ελεύθερη και ακώλυτη πρόσβαση του κοινού προς αυτά, καθώς και η επικοινωνία της ξηράς µε τη θάλασσα. Με απόφαση του υπουργού Οικονοµικών, επιτρέπεται η εξαίρεση τµηµάτων των κοινοχρήστων πραγµάτων από την κοινή χρήση, αποκλειστικά και µόνο για την εξυπηρέτηση επιτακτικού δηµοσίου συµφέροντος που αφορά στη δηµόσια ασφάλεια, την υγεία και την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος. Επιτρέπεται, επίσης, η παραχώρηση των πραγµάτων αυτών µόνο κατά χρήση. Απαγορεύεται η κατασκευή κτισµάτων και εν γένει η τοποθέτηση κατασκευασµάτων στον αιγιαλό και την παραλία. Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται µόνο η εκτέλεση έργων για την επιδίωξη των σκοπών του κοινόχρηστου χαρακτήρα, καθώς και για τη διευκόλυνση πρόσβασης στους χώρους αυτούς ατόµων µε ειδικές ανάγκες (ΑµεΑ). Αν µεταξύ αιγιαλού και δηµόσιας οδού, παρεμβάλλεται ιδιωτικό ακίνητο, πρέπει να υπάρχει ελεύθερη δίοδος για την ακώλυτη και ασφαλή πρόσβαση στον αιγιαλό από τη δηµόσια οδό, σύµφωνα µε την πολεοδοµική νοµοθεσία. Η παραλία όπως και ο αιγιαλός ανήκει στην κατηγορία των κοινοχρήστων πραγµάτων, µε µόνη διαφορά ότι η παραλία δεν είναι δηµιούργηµα της φύσης όπως ο αιγιαλός, αλλά προϊόν πολιτειακής πράξης και δηµιουργείται µε διοικητική πράξη. Αυτό σηµαίνει ότι η παραλία για να αποκτήσει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα της και να περιέλθει στην κυριότητα του Ελληνικού ∆ηµοσίου είναι απαραίτητη η κίνηση και ολοκλήρωση της απαλλοτριωτικής διαδικασίας. Δηλαδή, μεταβιβάζεται και η ζώνη παραλίας; Ναι, μεταβιβάζεται με τις εξής προϋποθέσεις: 1) Να μην έχει συντελεστεί απαλλοτρίωση 2) Να μην έχει παραχωρηθεί σε Κοινή Χρήση με την έκδοση οικοδομικής άδειας στο ακίνητο 3) Να περιγράφεται στο τοπογραφικό που θα συνοδεύει το συμβόλαιο ως τμήμα ρυμοτομούμενο για το οποίο δεν έχει συνταχθεί πράξη αναλογισμού από τον αρμόδιο δήμο. 4) Το εμβαδό της ζώνης παραλίας αφαιρείται από την τελική ιδιοκτησία και δεν προσμετράται για την αρτιότητα και την οικοδομησιμότητα αυτής. Πώς καθορίζεται η παραλία, όταν βρίσκονται σπίτια, καταστήματα και άλλα κτίρια κοντά στον αιγιαλό; Σε αυτήν την περίπτωση η οριογραμμή της παραλίας λαμβάνει υπόψη της την υφιστάμενη γραμμή δόμησης και ανάλογα καθορίζεται και η γραμμή παραλίας π.χ. αν υπάρχει σχέδιο πόλης στην περιοχή ή είναι εντός οικισμού τα κτίρια ή διατηρητέα κλπ. Συγκεκριμένα: 1) Όπου υφίσταται σχέδιο πόλεως, η οριογραμμή της παραλίας δεν μπορεί να υπερβεί την εγκεκριμένη γραμμή δόμησης. 2) Σε παραδοσιακούς οικισμούς η οριογραμμή της παραλίας δεν μπορεί να υπερβεί τη γραμμή δόμησης, όπως αυτή νομίμως έχει διαμορφωθεί. Η γραμμή δόμησης προσδιορίζεται από τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος - Χωροταξίας (ΔΙΠΕΧΩ) της Γενικής Γραμματείας Περιφέρειας. 3) Σε πόλεις και οικισμούς που δημιουργήθηκαν πριν από το έτος 1923 ή έχουν πληθυσμό κάτω από 2.000 κατοίκους και στους οποίους δεν υπάρχει εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο, η οριογραμμή της παραλίας δεν μπορεί να υπερβεί τη διαμορφωμένη γραμμή δόμησης, όπως αυτή νομίμως έχει διαμορφωθεί. Η γραμμή δόμησης προσδιορίζεται από τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος - Χωροταξίας (ΔΙΠΕΧΩ) της Γενικής Γραμματείας Περιφέρειας. 4) Κατά την έγκριση ή επέκταση σχεδίων πόλεων η γραμμή δόμησης σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να υπερβαίνει την οριογραμμή της παραλίας με την επιφύλαξη των περιπτώσεων, που αφορούν παραδοσιακούς οικισμούς ή διατηρητέα κτίσματα και κατασκευές. 5) Σε περιοχές εκτός σχεδίου εξαιρούνται από τη ζώνη παραλίας τα χαρακτηρισμένα ως διατηρητέα κτίσματα ή κατασκευές. Υπάρχει υψομετρική διαφορά πολλών μέτρων από η γραμμή αιγιαλού. Γιατί να είναι η ζώνη παραλίας 30 μέτρα; Μπορεί να γίνει μικρότερη; Ναι. Η επιτροπή καθορισμού αιγιαλού και παραλίας , δύναται να καθορίσει μικρότερο πλάτος παραλίας, μετά από αιτιολογημένη κρίση, λαμβάνοντας υπόψη, ιδίως, τα ειδικότερα γεωμορφολογικά στοιχεία και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος της περιοχής. Μπορώ να νομιμοποιήσω το σπίτι μου σε παραλία; Ναι, μπορεί να γίνει τακτοποίηση αυθαιρέτου εντός της ζώνης παραλίας, αρκεί να κατασκευάστηκε το κτίσμα πριν τη δημοσίευση της χάραξης του αιγιαλού στην εφημερίδα της κυβερνήσεως. Πολλές βίλες και επιχειρήσεις έχουν κάνει την παραλία ιδιωτική και πολλές φορές την περιφράζουν. Επιτρέπεται; Οχι, δεν επιτρέπεται. Η παραλία είναι κοινόχρηστος χώρος, αλλά εντούτοις πολλές φορές καταπατείται και ανοικοδομείται, λόγω της έλλειψης ελέγχου των αρμοδίων υπηρεσιών, π.χ. κτηματική υπηρεσία, πολεοδομία. Επίσης κατάχρηση γίνεται και από επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στις παραλίες (εστιατόρια, καφετέριες, μπαρ, κέντρα διασκέδασης), για ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων ή εγκατάσταση άλλων, φορητών ή μόνιμων κατασκευών (π.χ. ζαρντινιέρες, πέργκολες, εξέδρες, μεγάλες ομπρέλες που εδράζονται με μπετό στο έδαφος, τέντες κ.λπ.) χωρίς καμία άδεια από την αρμόδια αρχή. Οι περισσότερες όμως επιχειρήσεις αναπτύσσονται καταχρηστικά σε πολλαπλάσιο χώρο από αυτόν που τους έχει παραχωρηθεί, τοποθετώντας πολλές μόνιμες κατασκευές. Σε τι απόσταση τοποθετώ το σπίτι μου από τη θάλασσα για να κτίσω; Κατ’ αρχάς για να δομηθεί ένα παραλιακό ακίνητο απαιτείται χάραξη ζώνης παραλίας γιατί η καθορισμένη γραμμή παραλίας ορίζει το όριο της ιδιοκτησίας του γηπέδου. Σε περίπτωση σχεδίου πόλης η γραμμή παραλίας είναι συνήθως και η ρυμοτομική γραμμή. Στις εκτός σχεδίου περιοχές και εκτός οικισμού, το κτίσμα τοποθετείται τουλάχιστον 30 μέτρα αν η παραλία ορισθεί στα 0 μ. από τον αιγιαλό (0 + 30) μέχρι 65 μέτρα αν η παραλία ορισθεί στα 50 μ. από τον αιγιαλό (50 + 15 ( Δ)). Σε περίπτωση που η απόσταση γραμμής παραλίας από την γραμμή αιγιαλού είναι 10 μ. το κτίριο τοποθετείται στα 20 μ. από τη γραμμή παραλίας. Της ΓΡΑΜΜΑΤΗΣ ΜΠΑΚΛΑΤΣΗ, τοπογράφου - πολεοδόμου μηχανικού [email protected] View full είδηση

Συνάδελφοι καλησπέρα. Έχω ένα γεωτεμάχιο εκτός σχεδίου που τμήμα του βρίσκεται εντός της απόστασης των 30 από καθορισμένη με ΦΕΚ γραμμή αιγιαλού. Γνωρίζω ότι απαιτείται για κτίρια ελάχιστη απόσταση 30μ. από την γραμμή αιγιαλού, αλλά δεν γνωρίζω τι ισχύει για πισίνα και περίφραξη. Δηλαδή μπορεί σήμερα ο ιδιοκτήτης να κατασκευάσει πισίνα και περίφραξη σε απόσταση μικρότερη από 30μ. από τη γραμμή αιγιαλού (εννοείται φυσικά εντός του γεωτεμαχίου του και εκτός γραμμής παραλίας) ή ισχύει και εδώ η ίδια ελάχιστη απόσταση 30 μ. όπως στα κτίρια; ευχαριστώ!

Μπορεί ο σχεδιασμός των δραστηριοτήτων μας στη θάλασσα να είναι ανεξάρτητος από αυτόν της παράκτιας ζώνης; Στο ερώτημα αυτό επικεντρώθηκε τις προηγούμενες ημέρες η συζήτηση στη Βουλή, με αφορμή σχέδιο νόμου για την ενσωμάτωση κοινοτικής οδηγίας για τη θαλάσσια χωροταξία. Οι απόψεις διίστανται: ορισμένοι παραγωγικοί φορείς υποστηρίζουν ότι θα υπάρξουν συγκρούσεις με τα σχέδια που έχουν ήδη διαμορφωθεί για την ξηρά, ενώ επιστήμονες και περιβαλλοντικές οργανώσεις εκτιμούν ότι θάλασσα και αιγιαλός δεν μπορούν να διαχωριστούν στη λήψη αποφάσεων, καθώς πρόκειται για ένα ενιαίο «σύστημα». Το σχέδιο νόμου του υπουργείου Περιβάλλοντος είναι το πρώτο βήμα για τη θέσπιση και στη χώρα μας θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού, κατ’ επιταγή της κοινοτικής νομοθεσίας. Το σχέδιο αφορά την ορθολογική χωρική ανάπτυξη δραστηριοτήτων στον θαλάσσιο και παράκτιο χώρο, όπως οι μεταφορές, η ναυτιλία, η ενέργεια, οι εξορύξεις, οι υδατοκαλλιέργειες και ο τουρισμός, λαμβάνοντας υπόψη την προστασία τόσο του φυσικού περιβάλλοντος όσο και της ενάλιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Πώς θα γίνει αυτό; Αφού η πολιτεία καθορίσει ποιες θα είναι οι προτεραιότητές της (με τη μορφή γενικών στρατηγικών κατευθύνσεων), θα εκπονηθούν χωροταξικά σχέδια ανά ενότητες (υποδιαιρέσεις του θαλάσσιου χώρου, που δεν συμπίπτουν απαραίτητα με τα διοικητικά όρια των Περιφερειών). Στην ιεραρχία του σχεδιασμού, τα θαλάσσια χωροταξικά σχέδια θα είναι στο ίδιο επίπεδο με τα περιφερειακά σχέδια, υποδεέστερα δηλαδή των ειδικών χωροταξικών σχεδίων (που καθορίζουν το χωρικό κομμάτι σε διάφορες οικονομικές δραστηριότητες όπως ο τουρισμός, οι ΑΠΕ κ.λπ.). Το κύριο ζήτημα που αναπτύχθηκε κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου στις επιτροπές της Βουλής, είναι κατά πόσον ο χωροταξικός σχεδιασμός για τις θαλάσσιες περιοχές θα συμπεριλάβει και την παράκτια ζώνη (όπως προτείνει το σχέδιο νόμου). Οι εκπρόσωποι του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) και του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) υποστήριξαν ότι θα δημιουργηθούν προβλήματα, καθώς το νέο πλαίσιο ενδέχεται να ορίσει χρήσεις διαφορετικές από αυτές που ισχύουν ήδη, λ.χ. σε ένα περιφερειακό χωροταξικό της χώρας (ή στα γενικά πολεοδομικά σχέδια). Αντίθετα, οι επιστήμονες που συμμετείχαν στη συζήτηση έκριναν θετικά την κοινή προσέγγιση θάλασσας - αιγιαλού. «Η ολοκληρωμένη διαχείριση του παράκτιου χώρου και η συνεκτική σχέση μεταξύ θάλασσας και ξηράς δίνουν προστιθέμενη αξία στον σχεδιασμό», ανέφερε η καθηγήτρια του ΕΜΠ Σοφία Αυγερινού-Κολώνα. Πάντως, ο χωροταξικός σχεδιασμός στη χώρα μας παραμένει μια... πονεμένη ιστορία: πλαίσια εγκρίνονται χωρίς ιεραρχική συνέχεια (πρώτα τα χαμηλότερα και μετά τα γενικότερα), κάποια ακυρώνονται από το ΣτΕ, τα νέα εκπονούνται... εσαεί, δημιουργώντας κενό που επηρεάζει και τη χωροθέτηση αναπτυξιακών δραστηριοτήτων. Επιπλέον, η συζήτηση για τον σχεδιασμό θάλασσας και παράκτιας ζώνης γίνεται, ενώ το (αρμόδιο για τον αιγιαλό) υπουργείο Οικονομικών προετοιμάζει να νομοθετήσει για πρώτη φορά τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων σε αιγιαλούς και παραλίες, μια επιλογή από την οποία δεν υπάρχει επιστροφή. View full είδηση

Στις 16/04/2018 αρχίζουν για φέτος από το Υπουργείο Οικονομικών οι Ηλεκτρονικές Δημοπρασίες Παραχώρησης Απλής Χρήσης Αιγιαλού και Παραλίας για άσκηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή κοινού, συνεχίζοντας την επιτυχημένη προσπάθεια που ξεκίνησε τον περασμένο Ιούνιο. Το υπουργείο μέσω των ποιοτικά αναβαθμισμένων υπηρεσιών του αλλά και την απλούστευση του συνόλου της διαδικασίας, προσδοκά τη μέγιστη δυνατή συμμετοχή από ενδιαφερόμενους επιχειρηματίες συμβάλλοντας έτσι στην αύξηση των εσόδων από πλευράς του Δημοσίου. Η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας σε συνεργασία με την Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του Υπουργείου Οικονομικών επενδύοντας ακόμα περισσότερο στον εκσυγχρονισμό και τη διαφάνεια της διαδικασίας, στοχεύει στην οργάνωση και διεξαγωγή ακόμα μεγαλύτερου αριθμού ηλεκτρονικών δημοπρασιών μέσα στο 2018, με απώτερο σκοπό την πλήρη καθιέρωση του θεσμού τα επόμενα χρόνια. Περισσότερες πληροφορίες και στοιχεία για το πρόγραμμα των ηλεκτρονικών δημοπρασιών στο σχετικό σύνδεσμο: http://www.minfin.gr/web/g.g.-demosias-periousias/aigialos Υπουργική Απόφαση: Υπουργική Απόφαση ΦΕΚ 2042/Β΄/14.06.2017. Οδηγίες για τον τρόπο συμμετοχής στις ηλεκτρονικές δημοπρασίες μπορείτε να βρείτε εδώ Συχνές ερωτήσεις - απαντήσεις για εγκεκριμένους συμμετέχοντες View full είδηση