Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'πρόσφυγες'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Εργασίες Μηχανικών
    • Τοπογραφικά-Χωροταξικά
    • Αρχιτεκτονικά
    • Στατικά
    • Μηχανολογικά
    • Ηλεκτρολογικά
    • Περιβαλλοντικά
    • Διάφορα
  • Εργασιακά-Διαδικαστικά
    • Άδειες-Διαδικασίες
    • Αυθαίρετα
    • Οικονομικά-Αμοιβές
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά
    • Εκπαίδευση
    • Ειδικότητες-Συλλογικά Όργανα
  • Εργαλεία
    • Προγράμματα Η/Υ
    • Εξοπλισμός
    • Διαδίκτυο
    • Showroom
  • Γενικά

Categories

  • 1. Τοπογραφικά-Πολεοδομικά
    • 1.1 Λογισμικό
    • 1.2 Νομοθεσία
    • 1.3 Έντυπα
    • 1.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 1.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 2. Συγκοινωνιακά - Οδοποιίας
    • 2.1 Λογισμικό
    • 2.2 Νομοθεσία
    • 2.3 Έντυπα
    • 2.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 2.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 3. Αρχιτεκτονικά - Σχεδιαστικά
    • 3.1 Λογισμικό
    • 3.2 Νομοθεσία
    • 3.3 Έντυπα
    • 3.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 3.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 4. Στατικά - Εδαφοτεχνικά
    • 4.1 Λογισμικό
    • 4.2 Νομοθεσία
    • 4.3 Έντυπα
    • 4.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 4.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 5. Μηχανολογικά
    • 5.1 Λογισμικό
    • 5.2 Νομοθεσία
    • 5.3 Έντυπα
    • 5.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 5.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 6. Ηλεκτρολογικά
    • 6.1 Λογισμικό
    • 6.2 Νομοθεσία
    • 6.3 Έντυπα
    • 6.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 6.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 7. ΑΠΕ - Φωτοβολταϊκά
    • 7.1 Λογισμικό
    • 7.2 Νομοθεσία
    • 7.3 Έντυπα
    • 7.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 7.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 8. Περιβαλλοντικά
    • 8.1 Λογισμικό
    • 8.2 Νομοθεσία
    • 8.3 Έντυπα
    • 8.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 8.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 9. Υδραυλικά - Λιμενικά
    • 9.1 Λογισμικό
    • 9.2 Νομοθεσία
    • 9.3 Έντυπα
    • 9.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 9.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 10. Διαχείριση Έργων - Εκτιμήσεις - Πραγματογνωμοσύνες
    • 10.1 Λογισμικό
    • 10.2 Νομοθεσία
    • 10.3 Έντυπα
    • 10.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 10.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 11. Δημόσια Έργα - Ασφάλεια και Υγιεινή
    • 11.1 Λογισμικό
    • 11.2 Νομοθεσία
    • 11.3 Έντυπα
    • 11.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 11.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 12. Αμοιβές - Φορολογικά - Άδειες
    • 12.1 Λογισμικό
    • 12.2 Νομοθεσία
    • 12.3 Έντυπα - Αιτήσεις
    • 12.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 13. Αυθαίρετα
    • 13.1 Λογισμικό
    • 13.2 Νομοθεσία
    • 13.3 Έντυπα
    • 13.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 14. Διάφορα

Categories

  • Ειδήσεις
    • Νομοθεσία
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά-Φορολογικά
    • Περιβάλλον
    • Ενέργεια-ΑΠΕ
    • Τεχνολογία
    • Χρηματοδοτήσεις
    • Έργα-Υποδομές
    • Επικαιρότητα
    • Αρθρογραφία
    • Michanikos.gr
    • webTV
    • Sponsored

Categories

  • Εξοπλισμός
  • Software
  • Books
  • Jobs
  • Real Estate
  • Various

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website


Skype


Ενδιαφέροντα


Τοποθεσία


Birthday

Between and

Found 6 results

  1. Μια αειφόρο και περιβαλλοντικά βιώσιμη λύση στο οξύτατο πρόβλημα των προσφυγικών αποβλήτων προσπαθούν να βρουν υπουργείο Περιβάλλοντος, Εθνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) και οι αυτοδιοικητικές αρχές των περιοχών που υποδέχονται τα μεταναστευτικά ρεύματα. Σύμφωνα με ενημέρωση του προέδρου του ΕΟΑΝ κ. Δημήτρη Πολιτόπουλου, υπολογίζεται ότι μόνο στη Λέσβο υπάρχουν 4.000 κυβικά μέτρα αποβλήτων. Τα απόβλητα έχουν αποτεθεί σε στεγασμένο οικόπεδο, αλλά αποτελούν μια υγειονομική «βόμβα» δεδομένου ότι τα παλαιότερα από αυτά έχουν ήδη αρχίσει να αλλοιώνονται. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, από τον Μάιο του 2015 ως τον Φεβρουάριο του 2016 είχαν περάσει από τη Λέσβο περίπου 550.000 πρόσφυγες. Το νησί του Βόρειου Αιγαίου έχει υποδεχτεί 60%-65% του συνόλου των προσφυγικών ροών, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 550.000 ανθρώπους, πολλαπλάσιοι των 75.000 τουριστών που το επισκέπτονται κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια αυτού του δεκαμήνου, έφταναν με βάρκες στη Λέσβο 1667 άτομα ημερησίως. Έμεναν εκεί από τρεις έως έξι ημέρες με τον μέσο όρο των αποβλήτων να φτάνει τα τρία κιλά ανά άτομο. Το συνολικό βάρος των αποβλήτων του δεκαμήνου, εκτός από τις πλαστικές βάρκες, ανέρχεται στους 4.500 τόνους. Υπολογίζεται ότι οι βάρκες που μετέφεραν τους πρόσφυγες ήταν περίπου 10.000 με συνολικό βάρος 2.000 τόνων. Κάθε μέρα παράγονται 20 και πλέον τόνοι προσφυγικών αποβλήτων σε όλη την Ελλάδα. Τα είδη αυτών των αποβλήτων εκτός από τα σκάφη και τα σωσίβια είναι σκηνές, στρώματα, κλινοσκεπάσματα, ισοθερμικές ενδυμασίες, εξωλέμβιες μηχανές και κατεστραμμένα ήδη ρουχισμού. Επίσης είναι κοινά απόβλητα όπως φάρμακα, υπολείμματα τροφών και άλλα σκουπίδια που παράγουμε όλοι καθημερινά (πχ πλαστικά μπουκάλια με νερό). Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Υπουργείου από το σύνολο των αποβλήτων του δεκαμήνου Μάιος 2015-Φεβρουάριος 2016 οι 6.500 τόνοι ήταν ανακυκλώσιμα υλικά. Παρόλα αυτά ορισμένα από αυτά δεν είναι εύκολο να ανακυκλωθούν, όπως τα σωσίβια που απαιτούν τον διαχωρισμό τεσσάρων με πέντε διαφορετικών υλικών. Όσον αφορά στις λέμβους, εξετάζεται η λύση της μεταφοράς τους σε εργοστάσιο της Ιταλίας, το οποίο όμως ζητά 500 ευρώ ανά τόνο και προεπεξεργασία των αποβλήτων. Το συνολικό κόστος για τη μεταφορά και την επεξεργασία των λέμβων ανέρχεται σε 50.000 Ευρώ δεδομένου ότι μόνο στη Λέσβο υπολογίζεται ότι είναι συγκεντρωμένοι 100 τόνοι. Αν και η ηγεσία του ΕΟΑΝ θα προτιμούσε η διαχείριση να γίνει εντός ελληνικού εδάφους, δεν υπάρχει στη χώρα μας ο κατάλληλος εξοπλισμός, ενώ μια επένδυση γι΄αυτό το σκοπό θεωρείται οικονομικά ασύμφορη. Όσον αφορά στα υπόλοιπα απόβλητα της Λέσβου η διαδικασία διαχείρισης, από τη μεταφορά έως και την υγειονομική ταφή, κοστίζει από 1.800 ως 2.000 ευρώ ημερησίως. —Η πρόταση του Δήμου Λέσβου για τα προσφυγικά απόβλητα Στις 29 Ιανουαρίου 2016 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο ΥΠΕΝ μεταξύ του αναπλ. υπουργού Γιάννη Τσιρώνη, του δημάρχου Λέσβου Σπύρου Γαληνού και του υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ Τέρενς Κουίκ. Εκεί ο κ. Γαληνός παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα διαχείρισης και μεταποίησης των αποβλήτων (από σωσίβια μέχρι διαλυμένα αντίσκηνα και από σπασμένες φουσκωμένες βάρκες μέχρι κατεστραμμένα πάσης φύσεως είδη ιματισμού). Βασικό χαρακτηριστικό του σχεδίου είναι η δημιουργία τοπικών μεταποιητικών μονάδων, οι οποίες θα λειτουργούν υπό την εποπτεία του δήμου, προς όφελος της τοπικής οικονομίας σε ό,τι αφορά και τις θέσεις εργασίας που πρόκειται να δημιουργηθούν, και με ταυτόχρονα ανταποδοτικά έσοδα για τις κοινωνικές δημοτικές δράσεις. Εκεί, μια πλαστική βάρκα θα μετατρέπεται σε τσάντα ή ένα σωσίβιο σε πορτοφόλι. Η ιδέα είναι να δημιουργηθεί ένα «brand» όπου ο καταναλωτής θα γνωρίζει ότι το πορτοφόλι που αγοράζει προέρχεται από το σωσίβιο ενός πρόσφυγα. Ωστόσο σύμφωνα με τον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος θα τηρηθεί η πυραμίδα διαχείρισης των απορριμμάτων και ό,τι μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί θα επιδιορθώνεται και θα επαναχρησιμοποιείται. Μια πλαστική βάρκα για παράδειγμα που επιδέχεται επιδιόρθωσης θα έχει την ίδια χρήση. Μάλιστα έπεσε στο τραπέζι η πρόταση της δωρεάς τέτοιων προϊόντων σε χώρες της Αφρικής που αντιμετωπίζουν αντίστοιχες κρίσεις. Τα επιπρόσθετα απόβλητα από τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές είναι πλαστικά. Για αυτό το λόγο ο δήμαρχος πιέζει για τη μεταποίηση και επαναχρησιμοποιήσή τους καθώς μια ενδεχόμενη ταφή τους θα προκαλέσει τεράστια περιβαλλοντική βλάβη στο νησί. Σε αυτή την προσπάθεια συνδράμει και η πρωτοβουλία «Πρεσβεία για τους Εκτοπισμένους» (Embassy for the Displaced) η οποία ανακυκλώνει και μετατρέπει πεταμένες πλαστικές βάρκες και σωσίβια σε αδιάβροχα σακίδια πλάτης. Η πρωτοβουλία αναζητά μικροχρηματοδότηση στην πλατφόρμα IndieGoGo με στόχο να συγκεντρώσει 17.000 δολάρια. Καταβάλλεται επίσης προσπάθεια να ανελκυθούν τα βυθισμένα σκάφη και οι ντιζελομηχανές από το βυθό του νησιού ώστε να προστατευτεί το θαλάσσιο και παράκτιο οικοσύστημα. Ο Γιάννης Τσιρώνης εξέφρασε τη στήριξη της κυβέρνησης στο εγχείρημα με τη συνδρομή του ΕΟΑΝ και χρηματοδότηση από το Πράσινο Ταμείο και άλλες πηγές, εθνικές και κοινοτικές. Πηγή: http://www.econews.g...-lesvos-129114/ Click here to view the είδηση
  2. Μια αειφόρο και περιβαλλοντικά βιώσιμη λύση στο οξύτατο πρόβλημα των προσφυγικών αποβλήτων προσπαθούν να βρουν υπουργείο Περιβάλλοντος, Εθνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) και οι αυτοδιοικητικές αρχές των περιοχών που υποδέχονται τα μεταναστευτικά ρεύματα. Σύμφωνα με ενημέρωση του προέδρου του ΕΟΑΝ κ. Δημήτρη Πολιτόπουλου, υπολογίζεται ότι μόνο στη Λέσβο υπάρχουν 4.000 κυβικά μέτρα αποβλήτων. Τα απόβλητα έχουν αποτεθεί σε στεγασμένο οικόπεδο, αλλά αποτελούν μια υγειονομική «βόμβα» δεδομένου ότι τα παλαιότερα από αυτά έχουν ήδη αρχίσει να αλλοιώνονται. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, από τον Μάιο του 2015 ως τον Φεβρουάριο του 2016 είχαν περάσει από τη Λέσβο περίπου 550.000 πρόσφυγες. Το νησί του Βόρειου Αιγαίου έχει υποδεχτεί 60%-65% του συνόλου των προσφυγικών ροών, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 550.000 ανθρώπους, πολλαπλάσιοι των 75.000 τουριστών που το επισκέπτονται κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια αυτού του δεκαμήνου, έφταναν με βάρκες στη Λέσβο 1667 άτομα ημερησίως. Έμεναν εκεί από τρεις έως έξι ημέρες με τον μέσο όρο των αποβλήτων να φτάνει τα τρία κιλά ανά άτομο. Το συνολικό βάρος των αποβλήτων του δεκαμήνου, εκτός από τις πλαστικές βάρκες, ανέρχεται στους 4.500 τόνους. Υπολογίζεται ότι οι βάρκες που μετέφεραν τους πρόσφυγες ήταν περίπου 10.000 με συνολικό βάρος 2.000 τόνων. Κάθε μέρα παράγονται 20 και πλέον τόνοι προσφυγικών αποβλήτων σε όλη την Ελλάδα. Τα είδη αυτών των αποβλήτων εκτός από τα σκάφη και τα σωσίβια είναι σκηνές, στρώματα, κλινοσκεπάσματα, ισοθερμικές ενδυμασίες, εξωλέμβιες μηχανές και κατεστραμμένα ήδη ρουχισμού. Επίσης είναι κοινά απόβλητα όπως φάρμακα, υπολείμματα τροφών και άλλα σκουπίδια που παράγουμε όλοι καθημερινά (πχ πλαστικά μπουκάλια με νερό). Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Υπουργείου από το σύνολο των αποβλήτων του δεκαμήνου Μάιος 2015-Φεβρουάριος 2016 οι 6.500 τόνοι ήταν ανακυκλώσιμα υλικά. Παρόλα αυτά ορισμένα από αυτά δεν είναι εύκολο να ανακυκλωθούν, όπως τα σωσίβια που απαιτούν τον διαχωρισμό τεσσάρων με πέντε διαφορετικών υλικών. Όσον αφορά στις λέμβους, εξετάζεται η λύση της μεταφοράς τους σε εργοστάσιο της Ιταλίας, το οποίο όμως ζητά 500 ευρώ ανά τόνο και προεπεξεργασία των αποβλήτων. Το συνολικό κόστος για τη μεταφορά και την επεξεργασία των λέμβων ανέρχεται σε 50.000 Ευρώ δεδομένου ότι μόνο στη Λέσβο υπολογίζεται ότι είναι συγκεντρωμένοι 100 τόνοι. Αν και η ηγεσία του ΕΟΑΝ θα προτιμούσε η διαχείριση να γίνει εντός ελληνικού εδάφους, δεν υπάρχει στη χώρα μας ο κατάλληλος εξοπλισμός, ενώ μια επένδυση γι΄αυτό το σκοπό θεωρείται οικονομικά ασύμφορη. Όσον αφορά στα υπόλοιπα απόβλητα της Λέσβου η διαδικασία διαχείρισης, από τη μεταφορά έως και την υγειονομική ταφή, κοστίζει από 1.800 ως 2.000 ευρώ ημερησίως. —Η πρόταση του Δήμου Λέσβου για τα προσφυγικά απόβλητα Στις 29 Ιανουαρίου 2016 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο ΥΠΕΝ μεταξύ του αναπλ. υπουργού Γιάννη Τσιρώνη, του δημάρχου Λέσβου Σπύρου Γαληνού και του υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ Τέρενς Κουίκ. Εκεί ο κ. Γαληνός παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα διαχείρισης και μεταποίησης των αποβλήτων (από σωσίβια μέχρι διαλυμένα αντίσκηνα και από σπασμένες φουσκωμένες βάρκες μέχρι κατεστραμμένα πάσης φύσεως είδη ιματισμού). Βασικό χαρακτηριστικό του σχεδίου είναι η δημιουργία τοπικών μεταποιητικών μονάδων, οι οποίες θα λειτουργούν υπό την εποπτεία του δήμου, προς όφελος της τοπικής οικονομίας σε ό,τι αφορά και τις θέσεις εργασίας που πρόκειται να δημιουργηθούν, και με ταυτόχρονα ανταποδοτικά έσοδα για τις κοινωνικές δημοτικές δράσεις. Εκεί, μια πλαστική βάρκα θα μετατρέπεται σε τσάντα ή ένα σωσίβιο σε πορτοφόλι. Η ιδέα είναι να δημιουργηθεί ένα «brand» όπου ο καταναλωτής θα γνωρίζει ότι το πορτοφόλι που αγοράζει προέρχεται από το σωσίβιο ενός πρόσφυγα. Ωστόσο σύμφωνα με τον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος θα τηρηθεί η πυραμίδα διαχείρισης των απορριμμάτων και ό,τι μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί θα επιδιορθώνεται και θα επαναχρησιμοποιείται. Μια πλαστική βάρκα για παράδειγμα που επιδέχεται επιδιόρθωσης θα έχει την ίδια χρήση. Μάλιστα έπεσε στο τραπέζι η πρόταση της δωρεάς τέτοιων προϊόντων σε χώρες της Αφρικής που αντιμετωπίζουν αντίστοιχες κρίσεις. Τα επιπρόσθετα απόβλητα από τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές είναι πλαστικά. Για αυτό το λόγο ο δήμαρχος πιέζει για τη μεταποίηση και επαναχρησιμοποιήσή τους καθώς μια ενδεχόμενη ταφή τους θα προκαλέσει τεράστια περιβαλλοντική βλάβη στο νησί. Σε αυτή την προσπάθεια συνδράμει και η πρωτοβουλία «Πρεσβεία για τους Εκτοπισμένους» (Embassy for the Displaced) η οποία ανακυκλώνει και μετατρέπει πεταμένες πλαστικές βάρκες και σωσίβια σε αδιάβροχα σακίδια πλάτης. Η πρωτοβουλία αναζητά μικροχρηματοδότηση στην πλατφόρμα IndieGoGo με στόχο να συγκεντρώσει 17.000 δολάρια. Καταβάλλεται επίσης προσπάθεια να ανελκυθούν τα βυθισμένα σκάφη και οι ντιζελομηχανές από το βυθό του νησιού ώστε να προστατευτεί το θαλάσσιο και παράκτιο οικοσύστημα. Ο Γιάννης Τσιρώνης εξέφρασε τη στήριξη της κυβέρνησης στο εγχείρημα με τη συνδρομή του ΕΟΑΝ και χρηματοδότηση από το Πράσινο Ταμείο και άλλες πηγές, εθνικές και κοινοτικές. Πηγή: http://www.econews.gr/2016/03/18/prosfygika-apovlita-lesvos-129114/
  3. Τη χορήγηση έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης συνολικού ύψους €2.800.000 προς την τοπική αυτοδιοίκηση που σηκώνει το βάρος του προσφυγικού ζητήματος προωθεί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Το ποσό θα λάβουν περιφέρειες και δήμοι που εντός των διοικητικών ορίων τους λειτουργούν δομές φιλοξενίας και θα κατανεμηθεί αναλογικά με τον αριθμό προσφύγων που διαμένουν σε αυτές. Ενδεικτικά τέτοιοι ΟΤΑ είναι η Αθήνα και ο Πειραιάς, η Λέσβος, οι δήμοι Παιονίας και Δέλτα (λόγω Ειδομένης και Διαβατών αντίστοιχα), η Καβάλα, τα Ιωάννινα κ.λπ. Σύμφωνα με πληροφορίες, η οικονομική ενίσχυση αναμένεται να εγκριθεί και να εκταμιευθεί μέσα στην εβδομάδα. Πηγή: http://www.ered.gr/el/content/Enischusi_%E2%82%AC28_ekat_stous_OTA_pou_filoxenoun_prosfuges/
  4. Τη χορήγηση έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης συνολικού ύψους €2.800.000 προς την τοπική αυτοδιοίκηση που σηκώνει το βάρος του προσφυγικού ζητήματος προωθεί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Το ποσό θα λάβουν περιφέρειες και δήμοι που εντός των διοικητικών ορίων τους λειτουργούν δομές φιλοξενίας και θα κατανεμηθεί αναλογικά με τον αριθμό προσφύγων που διαμένουν σε αυτές. Ενδεικτικά τέτοιοι ΟΤΑ είναι η Αθήνα και ο Πειραιάς, η Λέσβος, οι δήμοι Παιονίας και Δέλτα (λόγω Ειδομένης και Διαβατών αντίστοιχα), η Καβάλα, τα Ιωάννινα κ.λπ. Σύμφωνα με πληροφορίες, η οικονομική ενίσχυση αναμένεται να εγκριθεί και να εκταμιευθεί μέσα στην εβδομάδα. Πηγή: http://www.ered.gr/e...un_prosfuges/ Click here to view the είδηση
  5. Το στρατόπεδο προσφύγων του Καλαί είναι κάτι περισσότερο από παραγκούπολη, κάτι περισσότερο από πόλη, είναι ένα εργαστήριο της πόλης του 21ου αιώνα. Πολυπολιτισμική, αλληλέγγυα, οικολογική, δυναμική, γεμάτη συμπάθεια, αλλά επίσης βρόμικη, χαοτική και ανεπαρκώς εξοπλισμένη, η «ζούγκλα» του Καλαί δεν δημιουργήθηκε μέσα από κάποιο ουτοπικό ιδεώδες, αλλά από εκείνο το μείγμα του τυχαίου και της ανάγκης που γέννησε όλες τις μεγάλες πόλεις στην ιστορία. Είναι ένα χωριό του κόσμου, μια γειτονιά της ανθρωπότητας, μια συνάντηση των κοινωνιών. Έχοντας εδώ και έναν χρόνο επίσημη άδεια λειτουργίας από την κυβέρνηση και τον Δήμο του Καλαί, χωρίς χρονικούς περιορισμούς, διαμορφώθηκε μέσα από τη διασταύρωση ανθρώπων που επένδυσαν σ’ αυτήν. Είτε προέρχονται από το Σουδάν, το Αφγανιστάν, τη Συρία, την Ερυθραία, είτε ως αλληλέγγυοι από τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία ή το Βέλγιο, είναι χιλιάδες εκείνοι που εδώ και έναν χρόνο τη συντηρούν και τη χτίζουν. Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι δεν κατοικείται μόνο από πρόσφυγες που επιθυμούν επειγόντως να διασχίσουν τη Μάγχη, αλλά κι από εκείνους που έχουν πάει εκεί για να μείνουν, βρίσκοντας σ’ αυτό το μέρος ένα κοινωνικό, οικονομικό και υποστηρικτικό δίκτυο που δεν υπάρχει γι’ αυτούς πουθενά αλλού στη Γαλλία. Καθώς περιμένουν να καταρτιστεί ο φάκελος τους για την αίτηση ασύλου ­–διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει έως και έναν χρόνο, κατά τον οποίο απαγορεύεται να εργαστούν– στο Καλαί συναντιούνται ξανά με ανθρώπους που έχουν τις ίδιες δυσκολίες, που διέσχισαν τις ίδιες διαδρομές και συχνά μοιράζονται τις ίδιες πολιτισμικές αναφορές. Ανταλλάσσονται πληροφορίες, υπάρχει μια υποτυπώδης οικονομική δραστηριότητα, η ενεργητικότητα και ο δυναμισμός είναι έκδηλοι – όλα δηλαδή εκείνα τα στοιχεία που δεν βρίσκει κανείς στα κέντρα υποδοχής και προσανατολισμού (CAO), σπαρμένα στη γαλλική ύπαιθρο. Ο ιταλός αρχιτέκτονας και θεωρητικός Άλντο Ρόσι προσδιόριζε την «αρχιτεκτονική της πόλης» με βάση τρεις σταθερές ιδιότητες: το οδικό δίκτυο, τα μνημεία και τις τυπολογίες κατοίκησης. Και τα τρία αυτά στοιχεία μπορούν να εντοπιστούν στον καταυλισμό από την αρχή της δημιουργίας του. Τα μονοπάτια μετατράπηκαν σταδιακά σε δρόμους, διαμορφώνοντας ένα σχέδιο του καταυλισμού που δεν άλλαξε στην πορεία. Οι εκκλησίες και τα τζαμιά μεγάλωσαν, σταθεροποιήθηκαν και απέκτησαν σύμβολα. Εμφανίστηκαν σχολεία, ένα θέατρο, αυτοσχέδιες βιβλιοθήκες, μικρά εστιατόρια και μαγαζιά, καθώς και η περίφημη βραδινή μπουάτ. Όσον αφορά τις κατοικίες, μορφοποιήθηκαν σταδιακά μέσα από τη συνάντηση ανθρώπων με διαφορετική καταγωγή, με τα διαθέσιμα υλικά και με τη βοήθεια εθελοντών και οργανώσεων από ολόκληρο τον κόσμο. Η εκκλησία των Κοπτών από την Ερυθραία είναι ένα από τα πιο όμορφα σύμβολα των μνημείων του καταυλισμού: παρούσα από τις πρώτες κιόλας μέρες –τον Μάιο του 2015– στέκεται μόνη της στο μέσον του στρατοπέδου. Στην αρχή ήταν δίχρωμη, μπλε και κόκκινη, με έναν απλό εσωτερικό χώρο και μήκος σχεδόν δέκα μέτρα. Θύμα μιας πυρκαγιάς, ανακατασκευάστηκε στο ίδιο ακριβώς σημείο, αλλά αυτή τη φορά είναι άσπρη με μπλε κορδέλες, δύο φορές μεγαλύτερη, πιο ψηλή και πιο όμορφη. Μια χαμηλή περίφραξη, ένας μεγάλος περίβολος, καθώς και μια διακοσμημένη πύλη δημιουργήθηκαν για να την πλαισιώσουν. Βγάζουμε τα παπούτσια μας πριν μπούμε και στο εσωτερικό της βασιλεύει μια ατμόσφαιρα κατάνυξης, που μόλις διαταράσσεται από τους «επισκέπτες» όλων των εθνικοτήτων που μπαίνουν για να τη δουν. Όσον αφορά τις κατοικίες, το «μπλε σπίτι» του Αλφά –ενός μαυριτανού μετανάστη– δημιουργήθηκε από τις πρώτες κιόλας μέρες κι αποτέλεσε ένα πρότυπο κατασκευής που εξασφαλίζει ένα ελάχιστο επίπεδο ποιότητας ζωής στον καταυλισμό. Εμπνευσμένο από κατασκευές της Κασαμάνσε, με τον τετραγωνικό σκελετό του και τις τέσσερις επικλινείς όψεις του καλυμμένες από άχυρα μαζεμένα επιτόπου, σκαρφαλωμένο σε μια προεξοχή, αντιπροσώπευε για όλους όσοι ήρθαν να εγκατασταθούν εδώ μια άτυπη και ειρωνική «άδεια κατασκευής», μια προτροπή να δημιουργήσουν εκεί έναν πραγματικό τόπο ζωής, μια καινούργια πόλη. Οι κάτοικοι του καταυλισμού, όποια κι αν είναι η καταγωγή τους, είναι στην πλειοψηφία τους άνθρωποι που ζούσαν σε πόλεις, που έχουν ένα καλό επίπεδο εκπαίδευσης και οι νεότεροι έχουν ζήσει σ’ έναν κόσμο διασυνδεδεμένο και ανοικτό στις κουλτούρες του κόσμου. Παρόλα αυτά, ο τρόπος που συλλαμβάνουν, κατασκευάζουν και ζουν τις κατοικίες τους είναι βαθιά επηρεασμένος από τις αναφορές του τόπου καταγωγής τους, με αποτέλεσμα κάθε κοινότητα να διαμορφώνει τις δικές της τυπολογίες κατοίκησης: επινοούν διαφορετικά αρχιτεκτονήματα, διαφορετικούς τρόπους κατοίκησης και κοινής συμβίωσης. Για παράδειγμα, οι πρόσφυγες από το Σουδάν δημιούργησαν ένα σύνολο καταλυμάτων που περιστοιχίζουν μια ορθογώνια κοινή αυλή, με ξεκάθαρα προσδιορισμένες λειτουργίες, καθώς και με εργονομικές και πρακτικές κατασκευές: μια κλειστή αποθήκη που προφυλάσσεται από τα έντομα, μια ανοιχτή εξαεριζόμενη κουζίνα, έναν κοινό χώρο για φαγητό και συναντήσεις, καλά φωτισμένο και προστατευμένο από τον αέρα, χώρους για ύπνο, σκοτεινούς και χαμηλοτάβανους για να κρατάνε τη ζέστη Οι κατασκευές των μεταναστών από την Ερυθραία είναι πιο μικρές και ευέλικτες, ενώ οι Αφγανοί έχουν δημιουργήσει πιο μεγάλα κτίσματα, πολλά από τα οποία λειτουργούν ως εστιατόρια. Οι συλλογικότητες αλληλεγγύης, από την πλευρά τους, έχουν φτιάξει μικρά ξύλινα οικολογικά σπίτια κόστους 400 ευρώ, τα οποία είναι εγκατεστημένα κατά εκατοντάδες σε διάφορα σημεία του καταυλισμού για να υποδεχτούν τους νεοεισερχόμενους. Ο καταυλισμός είναι το αποτέλεσμα μιας τέτοιας συνάντησης: των σταθερών που διαμορφώνουν όλες τις ιστορικές πόλεις του κόσμου και των πολιτισμών από όλο τον κόσμο που δίνουν ό,τι καλύτερο έχουν για να δημιουργήσουν μια πόλη 7.000 κατοίκων. Η έννοια της «αστεοκτονίας» (urbicide) επινοήθηκε για πρώτη φορά το 1992 για το πολυεθνικό Σαράγεβο. Αναφέρεται σε κάποιον επιτιθέμενο που επιθυμεί να καταστρέψει το πιο σύνθετο οικοδόμημα που καταφέρνουν να χτίσουν συλλογικά οι άνθρωποι: μια πόλη. Ο καταυλισμός είναι γεμάτος από ζωές και πολιτισμούς. Για όσους φτάνουν απελπισμένοι εκεί, υπάρχουν κάποια μέσα για να ξεκινήσουν ξανά την προσπάθεια. Δημιουργούνται ζευγάρια, γεννιούνται παιδιά, γίνονται γιορτές και παραστάσεις, υπάρχουν χοροί και τραγούδια. Μπροστά στη δυσκολία πρόσβασης στην Αγγλία, ο καταυλισμός δημιουργούσε πάντοτε αλληλεγγύη, επενδυόταν συμβολικά από τους κατοίκους του και από ενεργούς πολίτες όλου του κόσμου. Αυτήν την πόλη θέλει να καταστρέψει η γαλλική κυβέρνηση, επειδή της διαφεύγει αυτό που αντιπροσωπεύει, επειδή είναι φορέας μιας διαφορετικής εικόνας περί συμβίωσης, επειδή αντιπροσωπεύει μια κοινότητα ανθρώπων που επενδύουν σ’ αυτήν χωρίς κηδεμονία. Ίσως η «ζούγκλα» του Καλαί να φαντάζει ο χειρότερος δυνατός τόπος για να ζεις…. Όμως το γαλλικό κράτος δεν έχει να προτείνει τίποτα καλύτερο στους πολίτες του κόσμου. To άρθρο δημοσιεύτηκε στη Libération, στις 6 Μαρτίου 2016. Για τον συγγραφέα Ο Cyrille Hanappe είναι αρχιτέκτονας και μηχανικός (AIR Architecture). Eίναι παιδαγωγικός υπεύθυνος για το δίπλωμα ειδίκευσης στην αρχιτεκτονική και τους κινδύνους αστικής καταστροφής της Αρχιτεκτονικής Σχολής Paris-Belleville. Πηγή: http://pass-world.gr...pedo-tou-calai/ Click here to view the είδηση
  6. Το στρατόπεδο προσφύγων του Καλαί είναι κάτι περισσότερο από παραγκούπολη, κάτι περισσότερο από πόλη, είναι ένα εργαστήριο της πόλης του 21ου αιώνα. Πολυπολιτισμική, αλληλέγγυα, οικολογική, δυναμική, γεμάτη συμπάθεια, αλλά επίσης βρόμικη, χαοτική και ανεπαρκώς εξοπλισμένη, η «ζούγκλα» του Καλαί δεν δημιουργήθηκε μέσα από κάποιο ουτοπικό ιδεώδες, αλλά από εκείνο το μείγμα του τυχαίου και της ανάγκης που γέννησε όλες τις μεγάλες πόλεις στην ιστορία. Είναι ένα χωριό του κόσμου, μια γειτονιά της ανθρωπότητας, μια συνάντηση των κοινωνιών. Έχοντας εδώ και έναν χρόνο επίσημη άδεια λειτουργίας από την κυβέρνηση και τον Δήμο του Καλαί, χωρίς χρονικούς περιορισμούς, διαμορφώθηκε μέσα από τη διασταύρωση ανθρώπων που επένδυσαν σ’ αυτήν. Είτε προέρχονται από το Σουδάν, το Αφγανιστάν, τη Συρία, την Ερυθραία, είτε ως αλληλέγγυοι από τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία ή το Βέλγιο, είναι χιλιάδες εκείνοι που εδώ και έναν χρόνο τη συντηρούν και τη χτίζουν. Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι δεν κατοικείται μόνο από πρόσφυγες που επιθυμούν επειγόντως να διασχίσουν τη Μάγχη, αλλά κι από εκείνους που έχουν πάει εκεί για να μείνουν, βρίσκοντας σ’ αυτό το μέρος ένα κοινωνικό, οικονομικό και υποστηρικτικό δίκτυο που δεν υπάρχει γι’ αυτούς πουθενά αλλού στη Γαλλία. Καθώς περιμένουν να καταρτιστεί ο φάκελος τους για την αίτηση ασύλου ­–διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει έως και έναν χρόνο, κατά τον οποίο απαγορεύεται να εργαστούν– στο Καλαί συναντιούνται ξανά με ανθρώπους που έχουν τις ίδιες δυσκολίες, που διέσχισαν τις ίδιες διαδρομές και συχνά μοιράζονται τις ίδιες πολιτισμικές αναφορές. Ανταλλάσσονται πληροφορίες, υπάρχει μια υποτυπώδης οικονομική δραστηριότητα, η ενεργητικότητα και ο δυναμισμός είναι έκδηλοι – όλα δηλαδή εκείνα τα στοιχεία που δεν βρίσκει κανείς στα κέντρα υποδοχής και προσανατολισμού (CAO), σπαρμένα στη γαλλική ύπαιθρο. Ο ιταλός αρχιτέκτονας και θεωρητικός Άλντο Ρόσι προσδιόριζε την «αρχιτεκτονική της πόλης» με βάση τρεις σταθερές ιδιότητες: το οδικό δίκτυο, τα μνημεία και τις τυπολογίες κατοίκησης. Και τα τρία αυτά στοιχεία μπορούν να εντοπιστούν στον καταυλισμό από την αρχή της δημιουργίας του. Τα μονοπάτια μετατράπηκαν σταδιακά σε δρόμους, διαμορφώνοντας ένα σχέδιο του καταυλισμού που δεν άλλαξε στην πορεία. Οι εκκλησίες και τα τζαμιά μεγάλωσαν, σταθεροποιήθηκαν και απέκτησαν σύμβολα. Εμφανίστηκαν σχολεία, ένα θέατρο, αυτοσχέδιες βιβλιοθήκες, μικρά εστιατόρια και μαγαζιά, καθώς και η περίφημη βραδινή μπουάτ. Όσον αφορά τις κατοικίες, μορφοποιήθηκαν σταδιακά μέσα από τη συνάντηση ανθρώπων με διαφορετική καταγωγή, με τα διαθέσιμα υλικά και με τη βοήθεια εθελοντών και οργανώσεων από ολόκληρο τον κόσμο. Η εκκλησία των Κοπτών από την Ερυθραία είναι ένα από τα πιο όμορφα σύμβολα των μνημείων του καταυλισμού: παρούσα από τις πρώτες κιόλας μέρες –τον Μάιο του 2015– στέκεται μόνη της στο μέσον του στρατοπέδου. Στην αρχή ήταν δίχρωμη, μπλε και κόκκινη, με έναν απλό εσωτερικό χώρο και μήκος σχεδόν δέκα μέτρα. Θύμα μιας πυρκαγιάς, ανακατασκευάστηκε στο ίδιο ακριβώς σημείο, αλλά αυτή τη φορά είναι άσπρη με μπλε κορδέλες, δύο φορές μεγαλύτερη, πιο ψηλή και πιο όμορφη. Μια χαμηλή περίφραξη, ένας μεγάλος περίβολος, καθώς και μια διακοσμημένη πύλη δημιουργήθηκαν για να την πλαισιώσουν. Βγάζουμε τα παπούτσια μας πριν μπούμε και στο εσωτερικό της βασιλεύει μια ατμόσφαιρα κατάνυξης, που μόλις διαταράσσεται από τους «επισκέπτες» όλων των εθνικοτήτων που μπαίνουν για να τη δουν. Όσον αφορά τις κατοικίες, το «μπλε σπίτι» του Αλφά –ενός μαυριτανού μετανάστη– δημιουργήθηκε από τις πρώτες κιόλας μέρες κι αποτέλεσε ένα πρότυπο κατασκευής που εξασφαλίζει ένα ελάχιστο επίπεδο ποιότητας ζωής στον καταυλισμό. Εμπνευσμένο από κατασκευές της Κασαμάνσε, με τον τετραγωνικό σκελετό του και τις τέσσερις επικλινείς όψεις του καλυμμένες από άχυρα μαζεμένα επιτόπου, σκαρφαλωμένο σε μια προεξοχή, αντιπροσώπευε για όλους όσοι ήρθαν να εγκατασταθούν εδώ μια άτυπη και ειρωνική «άδεια κατασκευής», μια προτροπή να δημιουργήσουν εκεί έναν πραγματικό τόπο ζωής, μια καινούργια πόλη. Οι κάτοικοι του καταυλισμού, όποια κι αν είναι η καταγωγή τους, είναι στην πλειοψηφία τους άνθρωποι που ζούσαν σε πόλεις, που έχουν ένα καλό επίπεδο εκπαίδευσης και οι νεότεροι έχουν ζήσει σ’ έναν κόσμο διασυνδεδεμένο και ανοικτό στις κουλτούρες του κόσμου. Παρόλα αυτά, ο τρόπος που συλλαμβάνουν, κατασκευάζουν και ζουν τις κατοικίες τους είναι βαθιά επηρεασμένος από τις αναφορές του τόπου καταγωγής τους, με αποτέλεσμα κάθε κοινότητα να διαμορφώνει τις δικές της τυπολογίες κατοίκησης: επινοούν διαφορετικά αρχιτεκτονήματα, διαφορετικούς τρόπους κατοίκησης και κοινής συμβίωσης. Για παράδειγμα, οι πρόσφυγες από το Σουδάν δημιούργησαν ένα σύνολο καταλυμάτων που περιστοιχίζουν μια ορθογώνια κοινή αυλή, με ξεκάθαρα προσδιορισμένες λειτουργίες, καθώς και με εργονομικές και πρακτικές κατασκευές: μια κλειστή αποθήκη που προφυλάσσεται από τα έντομα, μια ανοιχτή εξαεριζόμενη κουζίνα, έναν κοινό χώρο για φαγητό και συναντήσεις, καλά φωτισμένο και προστατευμένο από τον αέρα, χώρους για ύπνο, σκοτεινούς και χαμηλοτάβανους για να κρατάνε τη ζέστη Οι κατασκευές των μεταναστών από την Ερυθραία είναι πιο μικρές και ευέλικτες, ενώ οι Αφγανοί έχουν δημιουργήσει πιο μεγάλα κτίσματα, πολλά από τα οποία λειτουργούν ως εστιατόρια. Οι συλλογικότητες αλληλεγγύης, από την πλευρά τους, έχουν φτιάξει μικρά ξύλινα οικολογικά σπίτια κόστους 400 ευρώ, τα οποία είναι εγκατεστημένα κατά εκατοντάδες σε διάφορα σημεία του καταυλισμού για να υποδεχτούν τους νεοεισερχόμενους. Ο καταυλισμός είναι το αποτέλεσμα μιας τέτοιας συνάντησης: των σταθερών που διαμορφώνουν όλες τις ιστορικές πόλεις του κόσμου και των πολιτισμών από όλο τον κόσμο που δίνουν ό,τι καλύτερο έχουν για να δημιουργήσουν μια πόλη 7.000 κατοίκων. Η έννοια της «αστεοκτονίας» (urbicide) επινοήθηκε για πρώτη φορά το 1992 για το πολυεθνικό Σαράγεβο. Αναφέρεται σε κάποιον επιτιθέμενο που επιθυμεί να καταστρέψει το πιο σύνθετο οικοδόμημα που καταφέρνουν να χτίσουν συλλογικά οι άνθρωποι: μια πόλη. Ο καταυλισμός είναι γεμάτος από ζωές και πολιτισμούς. Για όσους φτάνουν απελπισμένοι εκεί, υπάρχουν κάποια μέσα για να ξεκινήσουν ξανά την προσπάθεια. Δημιουργούνται ζευγάρια, γεννιούνται παιδιά, γίνονται γιορτές και παραστάσεις, υπάρχουν χοροί και τραγούδια. Μπροστά στη δυσκολία πρόσβασης στην Αγγλία, ο καταυλισμός δημιουργούσε πάντοτε αλληλεγγύη, επενδυόταν συμβολικά από τους κατοίκους του και από ενεργούς πολίτες όλου του κόσμου. Αυτήν την πόλη θέλει να καταστρέψει η γαλλική κυβέρνηση, επειδή της διαφεύγει αυτό που αντιπροσωπεύει, επειδή είναι φορέας μιας διαφορετικής εικόνας περί συμβίωσης, επειδή αντιπροσωπεύει μια κοινότητα ανθρώπων που επενδύουν σ’ αυτήν χωρίς κηδεμονία. Ίσως η «ζούγκλα» του Καλαί να φαντάζει ο χειρότερος δυνατός τόπος για να ζεις…. Όμως το γαλλικό κράτος δεν έχει να προτείνει τίποτα καλύτερο στους πολίτες του κόσμου. To άρθρο δημοσιεύτηκε στη Libération, στις 6 Μαρτίου 2016. Για τον συγγραφέα Ο Cyrille Hanappe είναι αρχιτέκτονας και μηχανικός (AIR Architecture). Eίναι παιδαγωγικός υπεύθυνος για το δίπλωμα ειδίκευσης στην αρχιτεκτονική και τους κινδύνους αστικής καταστροφής της Αρχιτεκτονικής Σχολής Paris-Belleville. Πηγή: http://pass-world.gr/mathimata-architektonikis-apo-to-stratopedo-tou-calai/
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.