Μισές παραλίες σε κίνδυνο μέχρι το 2100
Ο Ουρουγουανός θαλάσσιος επιστήμονας Ομάρ Ντεφέο, από το Πανεπιστήμιο UdelaR, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου:
«Σχεδόν οι μισές παραλίες θα εξαφανιστούν μέχρι το τέλος του αιώνα», προειδοποιεί, τονίζοντας την ανάγκη συνεργασίας μεταξύ Ουρουγουάης, Βραζιλίας και Αργεντινής για κοινή στρατηγική διαχείρισης.
Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, οι ισχυρότερες καταιγίδες και η ανεξέλεγκτη δόμηση πιέζουν παράκτια περιβάλλοντα που λειτουργούν ως ένα ενιαίο οικοσύστημα.
Τρεις ζώνες – ένα σύστημα που διαταράσσεται
Σύμφωνα με τον Ντεφέο, οι παραλίες αποτελούνται από τρεις αλληλένδετες ζώνες:
Αμμόλοφος: φυσική «ασπίδα» κατά των καταιγίδων
Παραλία: η αμμώδης ζώνη μεταξύ άμπωτης και πλημμυρίδας
Βυθισμένο τμήμα: από τη χαμηλή παλίρροια έως το σημείο που σπάνε τα κύματα
Αυτές οι ζώνες λειτουργούν μαζί, ανταλλάσσοντας άμμο, ενέργεια και οργανική ύλη. Όταν ο άνθρωπος αποκόπτει ή αλλοιώνει μία, καταρρέει ολόκληρο το σύστημα.
Η καταστροφή των αμμόλοφων λόγω αστικοποίησης, για παράδειγμα, αυξάνει τον κίνδυνο πλημμύρας και διάβρωσης.
Βραζιλία: Η επιστημονική απόδειξη της ανθρώπινης πίεσης
Σε μεγάλη έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε 30 παραλίες της βόρειας ακτής του Σάο Πάολο, η ομάδα του Ντεφέο και του επιστήμονα Γκιγιέρμε Κόρτε κατέγραψε:
Ο αριθμός επισκεπτών είναι ο ισχυρότερος παράγοντας υποβάθμισης Η βιοποικιλότητα μειώνεται όσο αυξάνονται οι λουόμενοι Οι χειρότερες επιπτώσεις εντοπίζονται στις βυθισμένες ζώνες Η δόμηση πάνω στην άμμο και οι καθαρισμοί με βαριά μηχανήματα μειώνουν τη βιομάζα Παράδοξο αλλά εξηγήσιμο είναι ότι κοντά σε αστικά κέντρα αυξάνεται η συνολική αφθονία ειδών — όχι λόγω υγείας του οικοσυστήματος, αλλά επειδή πολλαπλασιάζονται οι «ευκαιριακοί οργανισμοί» που ευνοούνται από την ανθρώπινη οργανική ρύπανση.
Η ανθρώπινη επίδραση φτάνει πολύ βαθύτερα από την άμμο
Το βασικό συμπέρασμα της έρευνας:
Οι παρεμβάσεις στην ξηρή ζώνη της παραλίας επηρεάζουν άμεσα τις κατώτερες και βυθισμένες ζώνες, ακόμη και όταν βρίσκονται αρκετά μέτρα μακριά από την ανθρώπινη δραστηριότητα.
Παγκόσμιο φαινόμενο: 1 στις 5 παραλίες υπό ακραία διάβρωση
Σε δεύτερη διεθνή μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Marine Science, η ομάδα εξέτασε 315 παραλίες παγκοσμίως και διαπίστωσε ότι:
Το 20% παρουσιάζει σοβαρές μορφές διάβρωσης Οι πιο ευάλωτες είναι οι ανακλαστικές παραλίες (με απότομη κλίση) Σημαντική πίεση εντοπίζεται και στις «ενδιάμεσες» παραλίες Οι ανθρώπινες δραστηριότητες είναι κρίσιμος παράγοντας επιδείνωσης Η κλιματική αλλαγή κάνει την κατάσταση ακόμη δυσκολότερη, με ισχυρότερα κύματα και ταχύτερη άνοδο της στάθμης της θάλασσας.


mob.png)






