Μία λύση είναι να μην τις διαβάζεις.
Ή, καλύτερα, να τις διαβάζεις έχοντας κατά νου ότι αποτελούν απλώς μία ερμηνεία —εσφαλμένη κάποιες φορές.
Όπως είναι ο αβάσιμος χρονολογικός διαχωρισμός των εξωστών και η αυθαίρετη συσχέτιση του ποσοστού υπέρβασης με τους οικοδομικούς κανονισμούς.
Ο νόμος δίνει σαφή (και θετική) απάντηση στο ερώτημά σου με την καταληκτική πρόταση της κατηγορίας 3 στο άρθρο 96:
«Σε περίπτωση παραβάσεων που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις των διαστάσεων που τίθενται με την παρούσα κατηγορία, εφαρμόζεται η παρ. 5 του άρθρου 100, με την επιφύλαξη της περ. ιστ’, για την οποία εφαρμόζονται οι γενικές διατάξεις υπολογισμού του προστίμου του ίδιου άρθρου».
Τέλος, σημειώνω ότι οι εγκύκλιοι του προηγούμενου νόμου αποτελούν αρκετά βοηθητική νομολογία και αφού οι νόμοι ομοιάζουν ως προς την τακτοποίηση, δεν χρειάζεται να απορρίπτουμε το περιεχόμενό τους a priori.