Μετάβαση στο περιεχόμενο
Engineer

10 συγχωνεύσεις ΤΕΙ με Πανεπιστήμια

Recommended Posts

Μόνο ένα ΤΕΙ παραμένει “ελεύθερο” καθώς δεν δέχθηκε από κανένα Πανεπιστήμιο πρόταση για συγχώνευση, αλλά ούτε και το ίδιο επιδίωξε (σ.σ.επίσημα) να κάνει τέτοιες συζητήσεις.

ρόκειται για το ΤΕΙ Κρήτης, το οποίο θεωρείται στον ακαδημαϊκό χώρο, ένα από τα δυναμικότερα Ιδρύματα της τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Η ΑΣΠΑΙΤΕ συζητά να συγχωνευθεί με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

Το ΤΕΙ Ηπείρου απορροφάται από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Ηδη έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση το Σχέδιο Νόμου.

Το TEI Θεσσαλονίκης κάνει συζητήσεις σε καλό κλίμα με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης!

Το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων συγχωνεύεται με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο.

Τα TEI Αν. Μακεδονίας-Θράκης και Κεντρικής Μακεδονίας συζητούν τη συγχώνευση με το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος. Ηδη ο υπουργός Παιδείας συγκρότησε την Επιτροπή για να εκδώσει την σχετική εισήγηση.

Το TEI Πελοποννήσου ήδη έχει προχωρήσει τη συζήτηση με το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και αναμένεται ο ορισμός τις Επιτροπής από τον υπουργό Παιδείας

Το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας συγχωνεύεται με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Η Επιτροπή που όρισε ο υπουργός Παιδείας θα συνεδριάσει στην Κοζάνη.

Τα ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας συζητούν για τη συγχώνευση με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Αναμένεται το πόρισμα της Επιτροπής.

Το ΕΚΠΑ έχει προτείνει την απορρόφηση των σχολών του πρώην ΤΕΙ Χαλκίδας.

Το ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας συζητά με το Πανεπιστήμιο Πάτρας. Ηδη ο υπουργός συγκρότησε την Επιτροπή που θα κάνει τη σχετική εισήγηση . Η Επιτροπή θα συνεδριάσει για πρώτη φορά το δεύτερο δεκαήμερο του Μάη.

Τέλος όπως ήδη είναι γνωστό ΤΕΙ Αθήνας με το ΤΕΙ Πειραιά δημιούργησαν το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

Πανεπιστήμια που δεν συζητούν συγχωνεύσεις με ΤΕΙ

Τα Πανεπιστήμια που μέχρι σήμερα δεν έχουν συζητήσεις για την απορρόφηση ΤΕΙ είναι το ΕΜΠ, το Παν. Αιγαίου, το ΟΠΑ,το Πάντειο, το Χαροκόπειο, το Πανεπιστήμιο Πειραιά και η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.

Το ΔΠΘ έκανε συζητήσεις για τη συγχώνευση με το ΤΕΙ Αν. Μακεδονίας Θράκης, αλλά στην πορεία «πάγωσαν».


View full είδηση

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

Η πιο σοβαρή και θαραλλέα μεταρρυθμίση των τελευταίων δεκαετιών.

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

Θα δούμε αν αυτό συνιστά αναβάθμιση ή υποβάθμιση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων (ανάλογα με το επίπεδο φοιτητών/καθηγητών, χρηματοδότηση, σχολές κλπ). 

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

Αποτελέσματα, έλαβον:
συζητά :6
πάγωσε :1
απορροφάται :1
συγχωνεύεται :2
έχει προτείνει: 1
Είναι υποχρεωτικό για ένα ΤΕΙ να συγχωνευτεί με Πανεπιστήμιο? τι θα γίνει αν δεν?
Τι κίνητρο δίνουν σε ένα Πανεπιστήμιο να καταπιεί/απορροφήσει/συγχωνεύσει ένα ΤΕΙ?
Η κατάποση/απορρόφηση/συγχώνευση ισχύει και για προϋπολογισμούς ΤΕΙ που θα προστεθούν στο Πανεπιστήμιο ή το ΥΠΕΘ πάει να κάνει οικονομίες κλίμακος ή σχεδιάζουν κάτι super μεγαλοφυές?
Ο αριθμός των εισακτέων στα συγχωνευθέντα θα μείνει ο ίδιος?
Οι συζητήσεις μπορεί να τραβήξουν 10ετία.

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

1) εάν δε συγχωνευθεί θα συνεχίσει να απειλείται με κλείσιμο λόγω έλλειψης χρημάτων, από το οποίο υποτίθεται θα το σώσει ένας μεγάλος ανάδοχος. υπάρχει και η υπόσχεση μονιμοποίησης των συμβασιούχων όσων συγχωνευθούν, οπότε θα υπάρξουν ισχυρές πιέσεις και από αυτούς και οι τυχόν συγγένειες με καθηγητές διαφόρων ιδρυμάτων θα καθορίσουν και τους συνδυασμούς.

2) το κίνητρο της αύξησης του μεγέθους και των εκμεταλλεύσιμων υποδομών, της απόκτησης νέων μελών δεπ σε μια εποχή που δε προκηρύσσονται θέσεις, της εξάλειψης ανταγωνιστών διά της απορρόφησης, και της αποκατάστασης των αποφοίτων του που συνηθέστατα είναι ωρομίσθιοι σε τεϊ της επαρχίας και επιθυμούν ένα μόνιμο διορισμό στο ίδρυμα προέλευσής τους.

3) και τα δύο. το ηγετικό ίδρυμα θα οικειοποιηθεί τον προϋπολογισμό των υπολοίπων αλλά το τελικό σχήμα θα κοστίζει και λιγότερο διότι από τα απορροφώμενα τμήματα θα κρατιούνται μάλλον μόνο δραστηριότητες που φέρνουν έσοδα (μεταπτυχιακά, ερευνητικά προγράμματα κλπ), θα σταματάει ότι δημιουργεί έξοδα, τα περιουσιακά στοιχεία θα εμπορευματοποιηθούν κλπ. 

4) μάλλον όχι. το ότι κάποιο τμήμα θα προσχωρήσει σε ένα νέο ίδρυμα δε σημαίνει ότι θα συνεχίσει να υπάρχει. το πιο πιθανό είναι τα μέλη δεπ και οι υποδομές του να καλύψουν τρύπες και φιλοδοξίες του ηγετικού ιδρύματος.

Edited by georgios_m

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

Αναβάθμιση δια της υποβάθμισης. Όλα γίνονται για να διατηρηθεί η εκλογική πελατεία στον χώρο της Τριτοβάθμιας που με τόσο κόπο χτίστηκε.

 

Μοιράσου αυτή την δημοσίευση


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε προκειμένου να αφήσετε κάποιο σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος για να μπορέσετε να αφήσετε κάποιο σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Κάντε μια δωρεάν εγγραφή στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

Εγγραφή νέου λογαριασμού

Σύνδεση

Εάν έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα

  • Παρόμοιο Περιεχόμενο

    • Από ΝΙΚΟΣΤΡΙ
      Ομόφωνη απόφαση της Επιτροπής για μετατροπή του ΤΕΙ Κρήτης σε Πανεπιστημιακό Ίδρυμα
      Σήμερα, Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2019 πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων η δεύτερη συνεδρίαση της Επιστημονικής Επιτροπής στην οποία ο αρμόδιος Υπουργός, Κώστας Γαβρόγλου, έχει αναθέσει τη διερεύνηση των μελλοντικών προοπτικών ανάπτυξης του ΤΕΙ Κρήτης. Σε συνέχεια και του προηγούμενου δελτίου τύπου (18-12-2018), τα πορίσματα της σημερινής συνεδρίασης έχουν ως εξής:
           Η προγραμματισμένη, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη, ακρόαση των Πρυτανικών Αρχών του Πανεπιστημίου Κρήτης καθώς και του Πολυτεχνείου Κρήτης πραγματοποιήθηκε σε κλίμα απόλυτου ακαδημαϊκού αλληλοσεβασμού και θεσμικής συνεργασίας. Οι Πρυτανικές Αρχές των ανωτέρω ιδρυμάτων επέμειναν στην ανάγκη να διατηρήσουν τις διακριτές πανεπιστημιακές τους ταυτότητες τονίζοντας όμως παράλληλα την ετοιμότητά τους να συνεργαστούν με το τρίτο πανεπιστημιακό ίδρυμα που θα έλθει να ενισχύσει και να εμπλουτίσει το ακαδημαϊκό οικοσύστημα της Κρήτης.      Τα μέλη της Επιστημονικής Επιτροπής, καίτοι θεωρούν ότι, σε αυτήν την κρίσιμη φάση, χάνεται μια ιστορική ευκαιρία για τη δημιουργία μεγάλης κλίμακας συνεργειών που θα μετέτρεπαν την περιφέρεια Κρήτης σε πανεπιστημιακή και ερευνητική ατμομηχανή διεθνούς εμβέλειας, επιβεβαιώνουν τον σεβασμό και την προσήλωσή τους στην αυταξία του αυτοδιοίκητου των δημόσιων πανεπιστημίων. Υπό την έννοια αυτή, θα μεριμνήσουν με περίσκεψη και ανιδιοτέλεια ώστε η τελική προτεινόμενη μορφή του τρίτου πανεπιστημίου, που σύντομα θα προκύψει από την μετεξέλιξη του ΤΕΙ Κρήτης, να δημιουργεί όρους και προϋποθέσεις γόνιμων μελλοντικών συνεργειών – πράγμα που άλλωστε αποτελεί κοινό οραματικό στόχο όλων των εμπλεκομένων, ακόμη κι αν τούτο στην τρέχουσα συγκυρία δεν είναι εφικτό.     Μετά τη λεπτομερή μελέτη του ακαδημαϊκού φακέλου, καθώς και των έως τώρα αξιολογήσεων του ΤΕΙ Κρήτης, τα μέλη της Επιτροπής ομόφωνα εξέφρασαν την άποψη ότι τα καταγεγραμμένα ακαδημαϊκά δεδομένα και οι εν γένει επιδόσεις του Ιδρύματος δικαιολογούν ανενδοίαστα την μετατροπή του ΤΕΙ Κρήτης σε πανεπιστημιακό ίδρυμα. Ειδικότερα, η Επιτροπή εξέτασε την υποψηφιότητα του ΤΕΙ Κρήτης λαμβάνοντας υπόψη τα εξής κριτήρια: την ακαδημαϊκή ποιότητα του Ιδρύματος, τις υποδομές και το επιστημονικό δυναμικό, τη δυναμική μελλοντικής ανάπτυξης και, τέλος, τη βιωσιμότητα ενός τρίτου πανεπιστημιακού ιδρύματος στην Κρήτη. Η θετική αποτίμηση της Επιτροπής σε όλα τα ανωτέρω κριτήρια θα συμπεριληφθεί στις τελικές προτάσεις που θα περιέχει το πόρισμα που θα κατατεθεί στον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Κώστα Γαβρόγλου. Την αντίθεσή της ως προς την αυτόνομη μετεξέλιξη του ΤΕΙ Κρήτης σε πανεπιστημιακό ίδρυμα εξέφρασε η Καθηγήτρια του ΤΕΙ Θεσσαλίας Ελένη Βογιατζή - όχι ως προς τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα του ΤΕΙ Κρήτης και την ικανοποίηση των κριτηρίων που εκ των προτέρων είχε θέσει η Επιτροπή - αλλά διότι το μέλος προτάσσει σε κάθε περίπτωση την επιδίωξη συνεργειών με ήδη υφιστάμενο πανεπιστημιακό ίδρυμα της Κρήτης.
      Τέλος, η Επιτροπή ομόφωνα αποφάσισε την αποστολή θερμής ευχαριστήριας επιστολής προς την Πρυτάνισσα του Πανεπιστημίου Αιγαίου Καθηγήτρια Χρυσή Βιτσιλάκη καθώς και στα μέλη της Συγκλήτου των οποίων το γνήσιο και πηγαίο ενδιαφέρον για την μελλοντική προοπτική του ΤΕΙ Κρήτης τιμά τόσο το ίδιο το ΤΕΙ Κρήτης όσο και την Επιτροπή. Ωστόσο, η μέριμνα των μελών της Επιτροπής για την αποτροπή ενδεχόμενης χωροταξικής διασποράς σε τρείς νησιωτικές περιφέρειες, κάτι που άλλωστε είχε ήδη συζητηθεί διεξοδικά κατά την 1η συνεδρίαση της Επιτροπής, δεν επέτρεψε την περαιτέρω συζήτηση μιας καθ’ όλα τιμητικής ακαδημαϊκής πρότασης.
      Η επόμενη συνεδρίαση της Επιτροπής θα πραγματοποιηθεί στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου.
      Τα μέλη της Επιτροπής
      Ηλίας Γεωργαντάς
      Ελένη Βογιατζή
      Μανώλης Δρακάκης
      Νικόλαος Κατσαράκης
      Θρασύβουλος Μανιός
      Γεώργιος Παναγιωτάκης
      Νεκτάριος Παπαδογιάννης
      Ιωάννης Σαριδάκης
      Νεκτάριος Ταβερναράκης
      Αναστάσιος Τσίνας
      Χρήστος Φλώρος

      View full είδηση
    • Από ΝΙΚΟΣΤΡΙ
      Ομόφωνη απόφαση της Επιτροπής για μετατροπή του ΤΕΙ Κρήτης σε Πανεπιστημιακό Ίδρυμα
      Σήμερα, Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2019 πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων η δεύτερη συνεδρίαση της Επιστημονικής Επιτροπής στην οποία ο αρμόδιος Υπουργός, Κώστας Γαβρόγλου, έχει αναθέσει τη διερεύνηση των μελλοντικών προοπτικών ανάπτυξης του ΤΕΙ Κρήτης. Σε συνέχεια και του προηγούμενου δελτίου τύπου (18-12-2018), τα πορίσματα της σημερινής συνεδρίασης έχουν ως εξής:
           Η προγραμματισμένη, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη, ακρόαση των Πρυτανικών Αρχών του Πανεπιστημίου Κρήτης καθώς και του Πολυτεχνείου Κρήτης πραγματοποιήθηκε σε κλίμα απόλυτου ακαδημαϊκού αλληλοσεβασμού και θεσμικής συνεργασίας. Οι Πρυτανικές Αρχές των ανωτέρω ιδρυμάτων επέμειναν στην ανάγκη να διατηρήσουν τις διακριτές πανεπιστημιακές τους ταυτότητες τονίζοντας όμως παράλληλα την ετοιμότητά τους να συνεργαστούν με το τρίτο πανεπιστημιακό ίδρυμα που θα έλθει να ενισχύσει και να εμπλουτίσει το ακαδημαϊκό οικοσύστημα της Κρήτης.      Τα μέλη της Επιστημονικής Επιτροπής, καίτοι θεωρούν ότι, σε αυτήν την κρίσιμη φάση, χάνεται μια ιστορική ευκαιρία για τη δημιουργία μεγάλης κλίμακας συνεργειών που θα μετέτρεπαν την περιφέρεια Κρήτης σε πανεπιστημιακή και ερευνητική ατμομηχανή διεθνούς εμβέλειας, επιβεβαιώνουν τον σεβασμό και την προσήλωσή τους στην αυταξία του αυτοδιοίκητου των δημόσιων πανεπιστημίων. Υπό την έννοια αυτή, θα μεριμνήσουν με περίσκεψη και ανιδιοτέλεια ώστε η τελική προτεινόμενη μορφή του τρίτου πανεπιστημίου, που σύντομα θα προκύψει από την μετεξέλιξη του ΤΕΙ Κρήτης, να δημιουργεί όρους και προϋποθέσεις γόνιμων μελλοντικών συνεργειών – πράγμα που άλλωστε αποτελεί κοινό οραματικό στόχο όλων των εμπλεκομένων, ακόμη κι αν τούτο στην τρέχουσα συγκυρία δεν είναι εφικτό.     Μετά τη λεπτομερή μελέτη του ακαδημαϊκού φακέλου, καθώς και των έως τώρα αξιολογήσεων του ΤΕΙ Κρήτης, τα μέλη της Επιτροπής ομόφωνα εξέφρασαν την άποψη ότι τα καταγεγραμμένα ακαδημαϊκά δεδομένα και οι εν γένει επιδόσεις του Ιδρύματος δικαιολογούν ανενδοίαστα την μετατροπή του ΤΕΙ Κρήτης σε πανεπιστημιακό ίδρυμα. Ειδικότερα, η Επιτροπή εξέτασε την υποψηφιότητα του ΤΕΙ Κρήτης λαμβάνοντας υπόψη τα εξής κριτήρια: την ακαδημαϊκή ποιότητα του Ιδρύματος, τις υποδομές και το επιστημονικό δυναμικό, τη δυναμική μελλοντικής ανάπτυξης και, τέλος, τη βιωσιμότητα ενός τρίτου πανεπιστημιακού ιδρύματος στην Κρήτη. Η θετική αποτίμηση της Επιτροπής σε όλα τα ανωτέρω κριτήρια θα συμπεριληφθεί στις τελικές προτάσεις που θα περιέχει το πόρισμα που θα κατατεθεί στον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Κώστα Γαβρόγλου. Την αντίθεσή της ως προς την αυτόνομη μετεξέλιξη του ΤΕΙ Κρήτης σε πανεπιστημιακό ίδρυμα εξέφρασε η Καθηγήτρια του ΤΕΙ Θεσσαλίας Ελένη Βογιατζή - όχι ως προς τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα του ΤΕΙ Κρήτης και την ικανοποίηση των κριτηρίων που εκ των προτέρων είχε θέσει η Επιτροπή - αλλά διότι το μέλος προτάσσει σε κάθε περίπτωση την επιδίωξη συνεργειών με ήδη υφιστάμενο πανεπιστημιακό ίδρυμα της Κρήτης.
      Τέλος, η Επιτροπή ομόφωνα αποφάσισε την αποστολή θερμής ευχαριστήριας επιστολής προς την Πρυτάνισσα του Πανεπιστημίου Αιγαίου Καθηγήτρια Χρυσή Βιτσιλάκη καθώς και στα μέλη της Συγκλήτου των οποίων το γνήσιο και πηγαίο ενδιαφέρον για την μελλοντική προοπτική του ΤΕΙ Κρήτης τιμά τόσο το ίδιο το ΤΕΙ Κρήτης όσο και την Επιτροπή. Ωστόσο, η μέριμνα των μελών της Επιτροπής για την αποτροπή ενδεχόμενης χωροταξικής διασποράς σε τρείς νησιωτικές περιφέρειες, κάτι που άλλωστε είχε ήδη συζητηθεί διεξοδικά κατά την 1η συνεδρίαση της Επιτροπής, δεν επέτρεψε την περαιτέρω συζήτηση μιας καθ’ όλα τιμητικής ακαδημαϊκής πρότασης.
      Η επόμενη συνεδρίαση της Επιτροπής θα πραγματοποιηθεί στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου.
      Τα μέλη της Επιτροπής
      Ηλίας Γεωργαντάς
      Ελένη Βογιατζή
      Μανώλης Δρακάκης
      Νικόλαος Κατσαράκης
      Θρασύβουλος Μανιός
      Γεώργιος Παναγιωτάκης
      Νεκτάριος Παπαδογιάννης
      Ιωάννης Σαριδάκης
      Νεκτάριος Ταβερναράκης
      Αναστάσιος Τσίνας
      Χρήστος Φλώρος
    • Από Engineer
      Θέσεις στην εκκίνηση ενός νέου κύκλου συγκέντρωσης και συγχωνεύσεων στις κατασκευές λαμβάνουν οι εταιρείες του κλάδου. Οι συσσωρευμένες ζημίες των προηγούμενων ετών της οικονομικής κρίσης, απόρροια της συνεχούς συρρίκνωσης της πίτας των δημοσίων έργων, σε συνδυασμό με τις υψηλές τραπεζικές υποχρεώσεις, έχουν αποδυναμώσει μέρος των μεγαλύτερων ομίλων της χώρας. Ταυτόχρονα, όπως αποδεικνύεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο στην περίπτωση της «Ελλάκτωρ», το υφιστάμενο διοικητικό μοντέλο που προέκυψε πριν από σχεδόν 20 χρόνια, όταν και πάλι ο κλάδος είχε βρεθεί σε διαδικασία συγκέντρωσης, φαίνεται ότι πλέον έχει εξαντλήσει τα όριά του και απαιτούνται νέες δομές και δυνάμεις που θα οδηγήσουν τις εταιρείες στα μελλοντικά βήματά τους.
      Ηδη κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, τα παραπάνω έχουν αρχίσει να γίνονται αντιληπτά από τις διοικήσεις των εισηγμένων εταιρειών, με αποτέλεσμα να έχουν αρχίσει και οι σχετικές ζυμώσεις για τη διαμόρφωση των νέων σχημάτων. Οπως είναι σε θέση να γνωρίζει η «Κ», η αρχή είναι πιθανό να γίνει με την Intrakat, μία από τις υγιέστερες εταιρείες του κλάδου, με χαμηλό δανεισμό και συμμετοχή σε αρκετούς τομείς υψηλής κερδοφορίας, όπως οι ΣΔΙΤ, ο τουρισμός και τα ιδιωτικά έργα. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η πλευρά των μεγαλομετόχων της εισηγμένης (οικογένεια Κόκκαλη) έχει συζητήσει με τους «μεγάλους» του κλάδου το ενδεχόμενο συνεργασίας, η οποία θα μπορούσε, για παράδειγμα, να έχει τη μορφή της ανταλλαγής μετοχών, με απώτερο στόχο την ένταξη της εταιρείας σε κάποιο μεγαλύτερο σχήμα.
      Οπως προκύπτει, αυτή τη στιγμή, πιθανότερη θεωρείται η συνεργασία με τον όμιλο «Ελλάκτωρ». Μάλιστα, αν δεν είχε ξεσπάσει η εσωτερική κόντρα των κυρίων μετόχων στον συγκεκριμένο όμιλο, είναι πιθανόν να είχαν προχωρήσει ταχύτερα οι σχετικές συζητήσεις. Ωστόσο, εφόσον οριστικοποιηθεί το ποια από τις δύο πλευρές θα επικρατήσει (κάτι που αναμένεται να συμβεί στην προγραμματισμένη γενική συνέλευση της 25ης Ιουλίου), είναι σχεδόν δεδομένο ότι μία από τις προσεχείς κινήσεις θα αφορά και το ενδεχόμενο συγχώνευσης με την Intrakat. Μάλιστα, αυτό θα συμβεί είτε επικρατήσει η πλευρά των αδελφών Καλλιτσάντση είτε η πλευρά των κ. Μπόμπολα - Κούτρα, καθώς αμφότερες οι πλευρές εμφανίζονται ανοιχτές στη συγκεκριμένη συμμαχία. Οσον αφορά το ενδεχόμενο συζητήσεων μεταξύ ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και Intrakat, φαίνεται πως έχουν ήδη λάβει χώρα, χωρίς κάποιο αποτέλεσμα. Υπενθυμίζεται ότι οι δύο εταιρείες συνεργάζονται ήδη στην περίπτωση της «Κέκροψ» και, με βάση τα σημερινά δεδομένα, δεν φαίνεται να προκύπτει κάποια διάθεση για εμβάθυνση της εν λόγω συνύπαρξης και σε άλλους τομείς.
      Θα πρέπει, βέβαια, να σημειωθεί ότι όλα τα παραπάνω συνιστούν επί του παρόντος διερευνητικές επαφές και κρούσεις που έχουν γίνει, χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρχει κάποιο απτό αποτέλεσμα, ούτε ασφαλώς και κάποια ειλημμένη απόφαση. Δεν αποκλείεται, δηλαδή, αν η πλευρά Κόκκαλη δεν ικανοποιηθεί από τους όρους που θα προσφερθούν, να επιλέξει εντέλει τη διατήρηση της αυτονομίας της και να επανέλθει σε μελλοντικό στάδιο. Σε κάθε περίπτωση όμως, αυτό που διαφαίνεται είναι η επιθυμία ένταξης της εταιρείας σε μια ευρύτερη συμμαχία ή σχήμα, με στόχο την ισχυροποίησή της.
      Πάντως, η απήχηση της Intrakat μεταξύ των υπόλοιπων εταιρειών του κλάδου είναι δεδομένη, καθώς, όπως σημειώνουν, έχει προσθέσει σημαντική αξία τα τελευταία χρόνια, έστω κι αν αυτή δεν αποτυπώνεται στο ταμπλό του χρηματιστήριου. Υπενθυμίζεται ότι η κεφαλαιοποίηση της εταιρείας, με βάση την τρέχουσα τιμή της μετοχής, η οποία κινείται γύρω στο 1,3 ευρώ, δεν ξεπερνά τα 40 εκατ. ευρώ, ποσό το οποίο ασφαλώς υποτιμά την πραγματική αξία της εταιρείας.
      Αλλωστε, η εισηγμένη διαθέτει σημαντικό ανεκτέλεστο υπόλοιπο, ύψους 570 εκατ. ευρώ, με «αιχμή του δόρατος», ασφαλώς, το έργο των 14 περιφερειακών αεροδρομίων της Fraport, σύμβαση αξίας 357 εκατ. ευρώ. Επίσης, έως τα τέλη του καλοκαιριού αναμένεται να υπογράψει μία ακόμα σημαντική σύμβαση, που αφορά την κατασκευή της σιδηροδρομικής σήραγγας Σεπολίων, έργο της τάξεως των 122 εκατ. ευρώ, στο οποίο μειοδότησε η Intrakat στις αρχές του έτους. Πέραν της κατασκευαστικής δραστηριότητας, η διοίκηση της εταιρείας φρόντισε να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τη δυνητική υπεραξία και, ασφαλώς, την κερδοφορία του ομίλου, με την πρόσφατη κίνηση της μεταβίβασης του ποσοστού 13,3%, που μέχρι σήμερα ήλεγχε η Intracom Holdings στην παραχωρησιούχο εταιρεία «Μορέας», που εκμεταλλεύεται τον άξονα Κόρινθος - Τρίπολη - Καλαμάτα και τον κλάδο Λεύκτρο - Σπάρτη.
      Η Intrakat έχει επενδύσει και στην ανάπτυξη τουριστικών ακινήτων, καθώς φέτος αναμένεται να τεθούν σε πλήρη λειτουργία δύο ξενοδοχειακές μονάδες της θυγατρικής Inestia, εκ των οποίων η μία αφορά μπουτίκ ξενοδοχείο στην οδό Μητροπόλεως (MET 34) και η άλλη ένα πεντάστερο πολυτελές ξενοδοχείο στον Πλατύ Γιαλό της Μυκόνου, με την επωνυμία Branco Mykonos. Ταυτόχρονα, επίσης στη Μύκονο, η εταιρεία, σε συνεργασία με διεθνή στρατηγικό επενδυτή από τον κλάδο της ανάπτυξης και λειτουργίας ξενοδοχειακών μονάδων, υλοποιεί επενδυτικό σχέδιο ανάπτυξης πολυτελούς τουριστικού θερέτρου σε ιδιόκτητη έκταση 100 στρεμμάτων, που αναμένεται να ολοκληρωθεί κατασκευαστικά και να λειτουργήσει το 2020. Αλλη μία επένδυση σε μπουτίκ ξενοδοχείο αφορά την ανακατασκευή διατηρητέου κτιρίου, που εκμίσθωσε για περίοδο 20 ετών η Intrakat από το Μετοχικό Ταμείο Στρατού, στην οδό Κολοκοτρώνη 3-5, στο κέντρο της Αθήνας. Η λειτουργία της νέας μονάδας των 45 δωματίων αναμένεται να ξεκινήσει από το 2020.

      Αναμένεται επιτάχυνση των εξελίξεων
      «Μόλις πέσει το πρώτο ντόμινο, θα ακολουθήσουν σταδιακά και τα υπόλοιπα». Με τη φράση αυτή, ανώτατο στέλεχος κατασκευαστικού ομίλου θέλησε να περιγράψει τη διαδικασία που ενδεχομένως να ακολουθήσει του πρώτου «γάμου» μεταξύ εταιρειών του κλάδου, εφόσον ασφαλώς αυτός γίνει πράξη. Πρόκειται για κάτι που συνέβη και στον προηγούμενο κύκλο συγχωνεύσεων και εξαγορών που πραγματοποιήθηκε σχεδόν αναγκαστικά στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
      Τότε, ενόψει των έργων των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ, έχοντας και τη σύμφωνη γνώμη των «μεγάλων» του κλάδου, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία της συγκέντρωσης του κλάδου σε λιγότερα σχήματα. Ειδικότερα, προχώρησε στην αναδιαμόρφωση των εργοληπτικών πτυχίων (με βάση τα οποία κατατάσσεται κάθε εταιρεία και, αντίστοιχα, μπορεί να διεκδικεί δημόσια έργα), με αποτέλεσμα για να μπορεί μια εταιρεία να έχει πρόσβαση στη διεκδίκηση των μεγαλύτερων έργων, να πρέπει να πληροί κάποια κριτήρια (τζίρου προηγούμενων ετών, τεχνικής επάρκειας κ.λπ.), τα οποία για να πληρωθούν, ήταν σχεδόν νομοτελειακή η συγχώνευση με κάποια άλλη εταιρεία του κλάδου.
      Ετσι δημιουργήθηκαν τα πρώτα μεγάλα σχήματα, αρχής γενομένης από τη συγχώνευση, το 1999, της Ελληνικής Τεχνοδομικής με την «Ακτωρ» και την ΤΕΒ (από την οποία προέκυψε η σημερινή «Ελλάκτωρ»). Τον ίδιο χρόνο δημιουργήθηκε και το σχήμα ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, ενώ ακολούθησε το 2002 η απορρόφηση από την «Αβαξ» της J&P Hellas ATE και της ΕΤΕΚ. Στη συνέχεια, και μετά τους Ολυμπιακούς, η νέα εταιρεία απέκτησε και την ΑΘΗΝΑ, την οποία και εξαγόρασε πλήρως λίγα χρόνια μετά. Οι υπόλοιπες εταιρείες του κλάδου, είτε δημιούργησαν αυτόνομα κοινά σχήματα με μικρότερες εταιρείες, κάποια εκ των οποίων δεν κατόρθωσαν να επιβιώσουν (π.χ. ΑΕΓΕΚ, ΑΤΤΙΚΑΤ), είτε υποχρεώθηκαν να περιοριστούν σε δευτερεύοντα ή και τριτεύοντα ρόλο, διεκδικώντας πολύ μικρότερα έργα των μικρότερων εργοληπτικών τάξεων, είτε λειτουργώντας αποκλειστικά ως υπεργολάβοι.
      Σε κάθε περίπτωση, η «υποχρεωτική» συγκέντρωση, που καταγράφηκε πριν από 20 χρόνια, ναι μεν δημιούργησε μεγαλύτερους ομίλους που μπόρεσαν να διεκδικήσουν με επιτυχία και έργα στο εξωτερικό, πλην όμως γέννησε και σοβαρές δυσλειτουργίες, καθώς κλήθηκαν να συμβιώσουν υπό κοινή σκέπη άνθρωποι που δεν μοιράζονταν υποχρεωτικά τον ίδιο τρόπο σκέψης, με αποτέλεσμα, μόλις εμφανίστηκαν τα πρώτα οικονομικά προβλήματα, να προκύψουν και σοβαρά ζητήματα συνύπαρξης.
      Μοναδική διέξοδος μοιάζει το εξωτερικό
      Εν έτει 2018, οι λόγοι που ωθούν τις εταιρείες του κλάδου σε νέα διαδικασία συγχωνεύσεων είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι από εκείνους που ίσχυαν πριν από δύο δεκαετίες. Σήμερα, κινητήριος μοχλός είναι η απουσία επαρκούς μεγέθους έργων στην ελληνική αγορά, κυρίως λόγω έλλειψης κονδυλίων, καθώς το ΠΔΕ (Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων) έχει συρρικνωθεί από τα 11 δισ. ευρώ των αρχών του 2010 σε περίπου 5-6 δισ. ευρώ τα τελευταία χρόνια. Επιπλέον, ακόμα και τα έργα που θα εκτελεστούν στη χώρα τα επόμενα χρόνια, θα περιλαμβάνουν κάποια μορφή συγχρηματοδότησης με τη μορφή της παραχώρησης εκμετάλλευσης, κάτι που απαιτεί ισχυρότερους ομίλους, ώστε να είναι ευκολότερη η μόχλευση κεφαλαίων.
      Παράλληλα, όπως σημειώνουν στελέχη του κλάδου, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να συντηρήσει μεγάλους ομίλους στο μέλλον. Μοναδική διέξοδος θα είναι το εξωτερικό, όπου όμως απαιτούνται σύγχρονες διοικητικές δομές και υψηλό επίπεδο ανταγωνιστικότητας, τόσο μέσω του ελέγχου του κόστους όσο και μέσω του κόστους κεφαλαίου, το οποίο έχει «πληγώσει» σημαντικά τους ελληνικούς ομίλους που επιχείρησαν να ανταγωνιστούν ξένες εταιρείες εκτός Ελλάδας. Εν προκειμένω, το κόστος των εγγυητικών για τις ελληνικές εταιρείες, ακόμα και αν τα οικονομικά τους στοιχεία υπερτερούσαν του ανταγωνισμού, ήταν διπλάσιο ή και τριπλάσιο, λόγω του «ρίσκου χώρας» που τις συνόδευε. Ο κίνδυνος εξόδου από την Ευρωζώνη και, γενικότερα, η αποστροφή των ξένων προς οτιδήποτε προερχόταν από την Ελλάδα, δυσχέρανε πάρα πολύ τις κατασκευαστικές εταιρείες όσον αφορά τη διεκδίκηση κερδοφόρων συμβάσεων στο εξωτερικό. Ωστόσο, όπως ομολογούν παράγοντες του κλάδου, υποχρεωτικά θα πρέπει να στραφούν εκ νέου στο εξωτερικό, προκειμένου να μπορέσουν να αναπτυχθούν. Αλλωστε, τα περιθώρια κέρδους στην Ελλάδα είναι μηδαμινά. Οπως ανέφεραν στελέχη της J&P Αβαξ στην πρόσφατη γενική συνέλευση του ομίλου, η «συνταγή» για την επιβίωση είναι η αποχή από την «αγορά τζίρου και ανεκτέλεστου», που πλήττει όμως την κερδοφορία και η στροφή σε ενεργειακά έργα στις αγορές της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου. Επίσης, στο επίκεντρο θα βρεθούν και οι ΣΔΙΤ διαχείρισης απορριμμάτων, οι παραχωρήσεις και οι ΑΠΕ, που προσφέρουν επαναλαμβανόμενα αποτελέσματα. Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Κωνσταντίνος Κουβαράς, αναπληρωτής πρόεδρος και εντεταλμένος σύμβουλος του ομίλου, «τα έργα που διεκδικούμε και αναλαμβάνουμε στην εγχώρια αγορά είναι ολοένα και λιγότερα, πλην ειδικών περιπτώσεων με εξασφαλισμένη διεθνή χρηματοδότηση, όπως για παράδειγμα ο αγωγός ΤΑΡ, κάτι που συμβαίνει λόγω του ότι ο ανταγωνισμός οδηγεί σε προσφορές με ιδιαίτερα υψηλές εκπτώσεις, με αποτέλεσμα και το κέρδος να είναι συμπιεσμένο».
      Πάντως, οι εταιρείες καλούνται να ενισχύσουν τα χρηματοοικονομικά τους στοιχεία, δηλαδή να περιορίσουν τον δανεισμό τους και να βελτιώσουν την κερδοφορία τους, προκειμένου να μπορέσουν να διεκδικήσουν μεγαλύτερο μερίδιο της έστω μικρότερης «πίτας» των δημοσίων έργων, αλλά και για να έχουν την απαιτούμενη ρευστότητα για την ενίσχυση του χαρτοφυλακίου των έργων παραχώρησης.
      Σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία, τα προς εκτέλεση έργα ξεπερνούν τα 7,1 δισ. ευρώ και δεν αφορούν μόνο οδικά δίκτυα, αλλά και πληθώρα άλλων κατηγοριών, όπου θα επεκταθεί η μέθοδος της παραχώρησης εκμετάλλευσης, όπως αεροδρόμια, η ηλεκτρική διασύνδεση της Κρήτης με την ενδοχώρα, λιμενικά, σιδηροδρομικά και αρδευτικά έργα, συμβάσεις διαχείρισης απορριμμάτων και αποθηκευτικών εγκαταστάσεων, όπως επίσης και ηλεκτροφωτισμού.

      View full είδηση
    • Από Engineer
      Θέσεις στην εκκίνηση ενός νέου κύκλου συγκέντρωσης και συγχωνεύσεων στις κατασκευές λαμβάνουν οι εταιρείες του κλάδου. Οι συσσωρευμένες ζημίες των προηγούμενων ετών της οικονομικής κρίσης, απόρροια της συνεχούς συρρίκνωσης της πίτας των δημοσίων έργων, σε συνδυασμό με τις υψηλές τραπεζικές υποχρεώσεις, έχουν αποδυναμώσει μέρος των μεγαλύτερων ομίλων της χώρας. Ταυτόχρονα, όπως αποδεικνύεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο στην περίπτωση της «Ελλάκτωρ», το υφιστάμενο διοικητικό μοντέλο που προέκυψε πριν από σχεδόν 20 χρόνια, όταν και πάλι ο κλάδος είχε βρεθεί σε διαδικασία συγκέντρωσης, φαίνεται ότι πλέον έχει εξαντλήσει τα όριά του και απαιτούνται νέες δομές και δυνάμεις που θα οδηγήσουν τις εταιρείες στα μελλοντικά βήματά τους.
      Ηδη κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, τα παραπάνω έχουν αρχίσει να γίνονται αντιληπτά από τις διοικήσεις των εισηγμένων εταιρειών, με αποτέλεσμα να έχουν αρχίσει και οι σχετικές ζυμώσεις για τη διαμόρφωση των νέων σχημάτων. Οπως είναι σε θέση να γνωρίζει η «Κ», η αρχή είναι πιθανό να γίνει με την Intrakat, μία από τις υγιέστερες εταιρείες του κλάδου, με χαμηλό δανεισμό και συμμετοχή σε αρκετούς τομείς υψηλής κερδοφορίας, όπως οι ΣΔΙΤ, ο τουρισμός και τα ιδιωτικά έργα. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η πλευρά των μεγαλομετόχων της εισηγμένης (οικογένεια Κόκκαλη) έχει συζητήσει με τους «μεγάλους» του κλάδου το ενδεχόμενο συνεργασίας, η οποία θα μπορούσε, για παράδειγμα, να έχει τη μορφή της ανταλλαγής μετοχών, με απώτερο στόχο την ένταξη της εταιρείας σε κάποιο μεγαλύτερο σχήμα.
      Οπως προκύπτει, αυτή τη στιγμή, πιθανότερη θεωρείται η συνεργασία με τον όμιλο «Ελλάκτωρ». Μάλιστα, αν δεν είχε ξεσπάσει η εσωτερική κόντρα των κυρίων μετόχων στον συγκεκριμένο όμιλο, είναι πιθανόν να είχαν προχωρήσει ταχύτερα οι σχετικές συζητήσεις. Ωστόσο, εφόσον οριστικοποιηθεί το ποια από τις δύο πλευρές θα επικρατήσει (κάτι που αναμένεται να συμβεί στην προγραμματισμένη γενική συνέλευση της 25ης Ιουλίου), είναι σχεδόν δεδομένο ότι μία από τις προσεχείς κινήσεις θα αφορά και το ενδεχόμενο συγχώνευσης με την Intrakat. Μάλιστα, αυτό θα συμβεί είτε επικρατήσει η πλευρά των αδελφών Καλλιτσάντση είτε η πλευρά των κ. Μπόμπολα - Κούτρα, καθώς αμφότερες οι πλευρές εμφανίζονται ανοιχτές στη συγκεκριμένη συμμαχία. Οσον αφορά το ενδεχόμενο συζητήσεων μεταξύ ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και Intrakat, φαίνεται πως έχουν ήδη λάβει χώρα, χωρίς κάποιο αποτέλεσμα. Υπενθυμίζεται ότι οι δύο εταιρείες συνεργάζονται ήδη στην περίπτωση της «Κέκροψ» και, με βάση τα σημερινά δεδομένα, δεν φαίνεται να προκύπτει κάποια διάθεση για εμβάθυνση της εν λόγω συνύπαρξης και σε άλλους τομείς.
      Θα πρέπει, βέβαια, να σημειωθεί ότι όλα τα παραπάνω συνιστούν επί του παρόντος διερευνητικές επαφές και κρούσεις που έχουν γίνει, χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρχει κάποιο απτό αποτέλεσμα, ούτε ασφαλώς και κάποια ειλημμένη απόφαση. Δεν αποκλείεται, δηλαδή, αν η πλευρά Κόκκαλη δεν ικανοποιηθεί από τους όρους που θα προσφερθούν, να επιλέξει εντέλει τη διατήρηση της αυτονομίας της και να επανέλθει σε μελλοντικό στάδιο. Σε κάθε περίπτωση όμως, αυτό που διαφαίνεται είναι η επιθυμία ένταξης της εταιρείας σε μια ευρύτερη συμμαχία ή σχήμα, με στόχο την ισχυροποίησή της.
      Πάντως, η απήχηση της Intrakat μεταξύ των υπόλοιπων εταιρειών του κλάδου είναι δεδομένη, καθώς, όπως σημειώνουν, έχει προσθέσει σημαντική αξία τα τελευταία χρόνια, έστω κι αν αυτή δεν αποτυπώνεται στο ταμπλό του χρηματιστήριου. Υπενθυμίζεται ότι η κεφαλαιοποίηση της εταιρείας, με βάση την τρέχουσα τιμή της μετοχής, η οποία κινείται γύρω στο 1,3 ευρώ, δεν ξεπερνά τα 40 εκατ. ευρώ, ποσό το οποίο ασφαλώς υποτιμά την πραγματική αξία της εταιρείας.
      Αλλωστε, η εισηγμένη διαθέτει σημαντικό ανεκτέλεστο υπόλοιπο, ύψους 570 εκατ. ευρώ, με «αιχμή του δόρατος», ασφαλώς, το έργο των 14 περιφερειακών αεροδρομίων της Fraport, σύμβαση αξίας 357 εκατ. ευρώ. Επίσης, έως τα τέλη του καλοκαιριού αναμένεται να υπογράψει μία ακόμα σημαντική σύμβαση, που αφορά την κατασκευή της σιδηροδρομικής σήραγγας Σεπολίων, έργο της τάξεως των 122 εκατ. ευρώ, στο οποίο μειοδότησε η Intrakat στις αρχές του έτους. Πέραν της κατασκευαστικής δραστηριότητας, η διοίκηση της εταιρείας φρόντισε να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τη δυνητική υπεραξία και, ασφαλώς, την κερδοφορία του ομίλου, με την πρόσφατη κίνηση της μεταβίβασης του ποσοστού 13,3%, που μέχρι σήμερα ήλεγχε η Intracom Holdings στην παραχωρησιούχο εταιρεία «Μορέας», που εκμεταλλεύεται τον άξονα Κόρινθος - Τρίπολη - Καλαμάτα και τον κλάδο Λεύκτρο - Σπάρτη.
      Η Intrakat έχει επενδύσει και στην ανάπτυξη τουριστικών ακινήτων, καθώς φέτος αναμένεται να τεθούν σε πλήρη λειτουργία δύο ξενοδοχειακές μονάδες της θυγατρικής Inestia, εκ των οποίων η μία αφορά μπουτίκ ξενοδοχείο στην οδό Μητροπόλεως (MET 34) και η άλλη ένα πεντάστερο πολυτελές ξενοδοχείο στον Πλατύ Γιαλό της Μυκόνου, με την επωνυμία Branco Mykonos. Ταυτόχρονα, επίσης στη Μύκονο, η εταιρεία, σε συνεργασία με διεθνή στρατηγικό επενδυτή από τον κλάδο της ανάπτυξης και λειτουργίας ξενοδοχειακών μονάδων, υλοποιεί επενδυτικό σχέδιο ανάπτυξης πολυτελούς τουριστικού θερέτρου σε ιδιόκτητη έκταση 100 στρεμμάτων, που αναμένεται να ολοκληρωθεί κατασκευαστικά και να λειτουργήσει το 2020. Αλλη μία επένδυση σε μπουτίκ ξενοδοχείο αφορά την ανακατασκευή διατηρητέου κτιρίου, που εκμίσθωσε για περίοδο 20 ετών η Intrakat από το Μετοχικό Ταμείο Στρατού, στην οδό Κολοκοτρώνη 3-5, στο κέντρο της Αθήνας. Η λειτουργία της νέας μονάδας των 45 δωματίων αναμένεται να ξεκινήσει από το 2020.

      Αναμένεται επιτάχυνση των εξελίξεων
      «Μόλις πέσει το πρώτο ντόμινο, θα ακολουθήσουν σταδιακά και τα υπόλοιπα». Με τη φράση αυτή, ανώτατο στέλεχος κατασκευαστικού ομίλου θέλησε να περιγράψει τη διαδικασία που ενδεχομένως να ακολουθήσει του πρώτου «γάμου» μεταξύ εταιρειών του κλάδου, εφόσον ασφαλώς αυτός γίνει πράξη. Πρόκειται για κάτι που συνέβη και στον προηγούμενο κύκλο συγχωνεύσεων και εξαγορών που πραγματοποιήθηκε σχεδόν αναγκαστικά στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
      Τότε, ενόψει των έργων των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ, έχοντας και τη σύμφωνη γνώμη των «μεγάλων» του κλάδου, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία της συγκέντρωσης του κλάδου σε λιγότερα σχήματα. Ειδικότερα, προχώρησε στην αναδιαμόρφωση των εργοληπτικών πτυχίων (με βάση τα οποία κατατάσσεται κάθε εταιρεία και, αντίστοιχα, μπορεί να διεκδικεί δημόσια έργα), με αποτέλεσμα για να μπορεί μια εταιρεία να έχει πρόσβαση στη διεκδίκηση των μεγαλύτερων έργων, να πρέπει να πληροί κάποια κριτήρια (τζίρου προηγούμενων ετών, τεχνικής επάρκειας κ.λπ.), τα οποία για να πληρωθούν, ήταν σχεδόν νομοτελειακή η συγχώνευση με κάποια άλλη εταιρεία του κλάδου.
      Ετσι δημιουργήθηκαν τα πρώτα μεγάλα σχήματα, αρχής γενομένης από τη συγχώνευση, το 1999, της Ελληνικής Τεχνοδομικής με την «Ακτωρ» και την ΤΕΒ (από την οποία προέκυψε η σημερινή «Ελλάκτωρ»). Τον ίδιο χρόνο δημιουργήθηκε και το σχήμα ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, ενώ ακολούθησε το 2002 η απορρόφηση από την «Αβαξ» της J&P Hellas ATE και της ΕΤΕΚ. Στη συνέχεια, και μετά τους Ολυμπιακούς, η νέα εταιρεία απέκτησε και την ΑΘΗΝΑ, την οποία και εξαγόρασε πλήρως λίγα χρόνια μετά. Οι υπόλοιπες εταιρείες του κλάδου, είτε δημιούργησαν αυτόνομα κοινά σχήματα με μικρότερες εταιρείες, κάποια εκ των οποίων δεν κατόρθωσαν να επιβιώσουν (π.χ. ΑΕΓΕΚ, ΑΤΤΙΚΑΤ), είτε υποχρεώθηκαν να περιοριστούν σε δευτερεύοντα ή και τριτεύοντα ρόλο, διεκδικώντας πολύ μικρότερα έργα των μικρότερων εργοληπτικών τάξεων, είτε λειτουργώντας αποκλειστικά ως υπεργολάβοι.
      Σε κάθε περίπτωση, η «υποχρεωτική» συγκέντρωση, που καταγράφηκε πριν από 20 χρόνια, ναι μεν δημιούργησε μεγαλύτερους ομίλους που μπόρεσαν να διεκδικήσουν με επιτυχία και έργα στο εξωτερικό, πλην όμως γέννησε και σοβαρές δυσλειτουργίες, καθώς κλήθηκαν να συμβιώσουν υπό κοινή σκέπη άνθρωποι που δεν μοιράζονταν υποχρεωτικά τον ίδιο τρόπο σκέψης, με αποτέλεσμα, μόλις εμφανίστηκαν τα πρώτα οικονομικά προβλήματα, να προκύψουν και σοβαρά ζητήματα συνύπαρξης.
      Μοναδική διέξοδος μοιάζει το εξωτερικό
      Εν έτει 2018, οι λόγοι που ωθούν τις εταιρείες του κλάδου σε νέα διαδικασία συγχωνεύσεων είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι από εκείνους που ίσχυαν πριν από δύο δεκαετίες. Σήμερα, κινητήριος μοχλός είναι η απουσία επαρκούς μεγέθους έργων στην ελληνική αγορά, κυρίως λόγω έλλειψης κονδυλίων, καθώς το ΠΔΕ (Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων) έχει συρρικνωθεί από τα 11 δισ. ευρώ των αρχών του 2010 σε περίπου 5-6 δισ. ευρώ τα τελευταία χρόνια. Επιπλέον, ακόμα και τα έργα που θα εκτελεστούν στη χώρα τα επόμενα χρόνια, θα περιλαμβάνουν κάποια μορφή συγχρηματοδότησης με τη μορφή της παραχώρησης εκμετάλλευσης, κάτι που απαιτεί ισχυρότερους ομίλους, ώστε να είναι ευκολότερη η μόχλευση κεφαλαίων.
      Παράλληλα, όπως σημειώνουν στελέχη του κλάδου, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να συντηρήσει μεγάλους ομίλους στο μέλλον. Μοναδική διέξοδος θα είναι το εξωτερικό, όπου όμως απαιτούνται σύγχρονες διοικητικές δομές και υψηλό επίπεδο ανταγωνιστικότητας, τόσο μέσω του ελέγχου του κόστους όσο και μέσω του κόστους κεφαλαίου, το οποίο έχει «πληγώσει» σημαντικά τους ελληνικούς ομίλους που επιχείρησαν να ανταγωνιστούν ξένες εταιρείες εκτός Ελλάδας. Εν προκειμένω, το κόστος των εγγυητικών για τις ελληνικές εταιρείες, ακόμα και αν τα οικονομικά τους στοιχεία υπερτερούσαν του ανταγωνισμού, ήταν διπλάσιο ή και τριπλάσιο, λόγω του «ρίσκου χώρας» που τις συνόδευε. Ο κίνδυνος εξόδου από την Ευρωζώνη και, γενικότερα, η αποστροφή των ξένων προς οτιδήποτε προερχόταν από την Ελλάδα, δυσχέρανε πάρα πολύ τις κατασκευαστικές εταιρείες όσον αφορά τη διεκδίκηση κερδοφόρων συμβάσεων στο εξωτερικό. Ωστόσο, όπως ομολογούν παράγοντες του κλάδου, υποχρεωτικά θα πρέπει να στραφούν εκ νέου στο εξωτερικό, προκειμένου να μπορέσουν να αναπτυχθούν. Αλλωστε, τα περιθώρια κέρδους στην Ελλάδα είναι μηδαμινά. Οπως ανέφεραν στελέχη της J&P Αβαξ στην πρόσφατη γενική συνέλευση του ομίλου, η «συνταγή» για την επιβίωση είναι η αποχή από την «αγορά τζίρου και ανεκτέλεστου», που πλήττει όμως την κερδοφορία και η στροφή σε ενεργειακά έργα στις αγορές της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου. Επίσης, στο επίκεντρο θα βρεθούν και οι ΣΔΙΤ διαχείρισης απορριμμάτων, οι παραχωρήσεις και οι ΑΠΕ, που προσφέρουν επαναλαμβανόμενα αποτελέσματα. Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Κωνσταντίνος Κουβαράς, αναπληρωτής πρόεδρος και εντεταλμένος σύμβουλος του ομίλου, «τα έργα που διεκδικούμε και αναλαμβάνουμε στην εγχώρια αγορά είναι ολοένα και λιγότερα, πλην ειδικών περιπτώσεων με εξασφαλισμένη διεθνή χρηματοδότηση, όπως για παράδειγμα ο αγωγός ΤΑΡ, κάτι που συμβαίνει λόγω του ότι ο ανταγωνισμός οδηγεί σε προσφορές με ιδιαίτερα υψηλές εκπτώσεις, με αποτέλεσμα και το κέρδος να είναι συμπιεσμένο».
      Πάντως, οι εταιρείες καλούνται να ενισχύσουν τα χρηματοοικονομικά τους στοιχεία, δηλαδή να περιορίσουν τον δανεισμό τους και να βελτιώσουν την κερδοφορία τους, προκειμένου να μπορέσουν να διεκδικήσουν μεγαλύτερο μερίδιο της έστω μικρότερης «πίτας» των δημοσίων έργων, αλλά και για να έχουν την απαιτούμενη ρευστότητα για την ενίσχυση του χαρτοφυλακίου των έργων παραχώρησης.
      Σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία, τα προς εκτέλεση έργα ξεπερνούν τα 7,1 δισ. ευρώ και δεν αφορούν μόνο οδικά δίκτυα, αλλά και πληθώρα άλλων κατηγοριών, όπου θα επεκταθεί η μέθοδος της παραχώρησης εκμετάλλευσης, όπως αεροδρόμια, η ηλεκτρική διασύνδεση της Κρήτης με την ενδοχώρα, λιμενικά, σιδηροδρομικά και αρδευτικά έργα, συμβάσεις διαχείρισης απορριμμάτων και αποθηκευτικών εγκαταστάσεων, όπως επίσης και ηλεκτροφωτισμού.
    • Από Engineer
      Τον... χορό των συγχωνεύσεων στην αγορά της προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας άνοιξε την περασμένη Πέμπτη η συμφωνία εξαγοράς του 90% της NRG από τον όμιλο της Motor Oil Hellas. Και δεν θα είναι η μοναδική, όπως αναφέρουν στο «Βήμα» καλά ενημερωμένες πηγές. Ηδη άλλο ένα «προξενιό» μεταξύ ενός από τους μικρούς παίκτες της αγοράς και μιας εκ των μεγάλων καθετοποιημένων εταιρειών του κλάδου (διαθέτουν μονάδες παραγωγής και προμήθεια) βρίσκεται στα σκαριά. Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο περιλαμβάνει εξαγορά του πελατολογίου που έχει... χτίσει η μικρή εταιρεία, η οποία θα διατηρήσει το trading.
      Ωστόσο τα νερά αναμένεται να ταράξει συμφωνία που χτίζεται σταθερά, σε... ομαλό έδαφος, μεταξύ μιας άλλης μικρής εταιρείας προμήθειας (αλλά από τις πιο δυναμικές) και ενός ξένου επενδυτικού fund. Οι δύο πλευρές κρατούν τις διαπραγματεύσεις επτασφράγιστο μυστικό, προκειμένου να μην επηρεάσουν το ντιλ εξωγενείς παράγοντες.
      Διαβουλεύσεις
      Οι πυρετώδεις διαβουλεύσεις - ακόμα και σε υψηλό επίπεδο - μεταξύ μεγάλων και μικρών παικτών του λιανεμπορίου ρεύματος για εξαγορά ή για συγχωνεύσεις (σε μικρότερο βαθμό) έχουν ξεκινήσει εδώ και μήνες, αποτυπώνοντας το εκρηκτικό πρόβλημα που έχει ανακύψει στην αγορά προμήθειας. Η επιθετική τιμολογιακή πολιτική της πλειονότητας των μικρών παικτών της αγοράς - με τον ρυθμό να τον δίνει ο κυρίαρχος παίκτης, δηλαδή η ΔΕΗ -, προκειμένου να αποκτήσουν ένα ισχυρό χαρτοφυλάκιο πελατών, σε συνδυασμό με τις υψηλές τιμές στη χονδρεμπορική ρεύματος τους έχει εξαντλήσει οικονομικά, με συνέπεια οι περισσότεροι να βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Δεν είναι τυχαίο ότι στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) έχει ξεκινήσει έλεγχος όλων των εταιρειών προμήθειας, προκειμένου να αποφευχθούν «κανόνια» και νέα σκάνδαλα στον τομέα της ενέργειας. Οι ανησυχίες ξεκίνησαν όταν ο Ρυθμιστής διαπίστωσε ότι οι προμηθευτές ρεύματος είχαν καθυστερήσει να καταβάλουν τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις, οι οποίες αντιπροσωπεύουν περίπου το μισό ποσό του οικιακού τιμολογίου ρεύματος.
      Μονόδρομος
      Πλέον, το «νοικοκύρεμα» του χώρου της προμήθειας είναι μονόδρομος, ο οποίος θα οδηγήσει σε μια αγορά που θα περιλαμβάνει τους καθετοποιημένους παίκτες και ίσως δύο-τρεις μικρότερες εταιρείες. Παράγοντες του χώρου δεν αποκλείουν στο μέλλον και άλλες κινήσεις, ακόμα και μεταξύ καθετοποιημένων ομίλων, επισημαίνοντας ότι ήδη έχουν γίνει διερευνητικές συζητήσεις. Οπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, εδώ και μήνες υπάρχει κινητικότητα στην αγορά και «όλοι μιλάνε με όλους», αναζητώντας... παράθυρο διεξόδου.
      Ιδιαίτερο ρόλο στην αναδιαμόρφωση της αγοράς προμήθειας ενδέχεται να παίξει και η πώληση των λιγνιτών της ΔΕΗ, καθώς το ζητούμενο είναι η προμήθεια φθηνής ενέργειας. Αν οι μονάδες που περιλαμβάνουν τα δύο πακέτα λιγνιτικών μονάδων (Μελίτης και Μεγαλόπολης) καταλήξουν σε ελληνικά χέρια, τότε μπορεί να αλλάξει η έκβαση της «παρτίδας». Ωστόσο, για την ώρα δεν διαφαίνεται... φως στην άκρη του τούνελ, καθώς ο ελληνικός λιγνίτης θεωρείται ακριβό καύσιμο - είναι κακής ποιότητας, με συνέπεια οι μονάδες να μην αποδίδουν, ενώ οι τιμές των δικαιωμάτων εκπομπών ρύπων έχουν εκτοξευθεί.
      Σε κάθε περίπτωση, από τους 15 παίκτες που είχαν επιδείξει ενδιαφέρον κατά το market test, τελικά εμφανίστηκαν έξι κατά την πρώτη φάση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τις μονάδες της ΔΕΗ. Από την εγχώρια αγορά, εμφανίστηκαν ο όμιλος Μυτιληναίος, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, η ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ και ο όμιλος Κοπελούζου σε κοινοπρακτικό σχήμα με την κινεζική Beijing Guohua (θυγατρική της Shenhua). Στον διαγωνισμό «κατέβηκαν» και δύο τσεχικές εταιρείες, η EPH και η Indoverse.

      View full είδηση
×

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.