Μετάβαση στο περιεχόμενο
  • Buildinghow
    HoloBIM Structural

  • Περιβάλλον

    Περιβάλλον

    1629 ειδήσεις in this category

    1. Περιβάλλον

      Engineer

      Οι υψηλές spot τιμές στη αγορά ηλεκτρισμού, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, αλλάζουν την πορεία των επενδύσεων σε αιολικά και φωτοβολταϊκά των εταιρειών κοινής ωφέλειας, καθώς οι πιθανές περίοδοι απόσβεσης κάτω του ενός έτους, θα μπορούσαν να εκκινήσουν έναν «αγώνα δρόμου» για ανάπτυξη στις ΑΠΕ, αποκλειστικά με βάση τους οικονομικούς δείκτες κάθε έργου.
      Σύμφωνα με έρευνα της Rystad Energy, οι επενδύσεις κεφαλαίων σε ΑΠΕ έχουν αυξηθεί σημαντικά και πρόκειται να φτάσουν τα 494 δισ. δολάρια το 2022, ξεπερνώντας το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο (446 δις. δολ) για το έτος, πρωτιά που αναμένεται να συμβεί για πρώτη φορά.
      Μέχρι σήμερα, οι αποδόσεις των έργων ΑΠΕ (φωτοβολταϊκά και αιολικά) δεν ήταν θεαματικές και βασίζονταν κυρίως στις επιδοτήσεις. Οι πιέσεις από το κόστος, λόγω προβλημάτων και στην εφοδιαστική αλυσίδα, θα αναμενόταν να επιδεινώσουν την κατάσταση. Ωστόσο, όπως έδειξε η ανάλυση της Rystad Energy, οι τρέχουσες σποτ τιμές σε Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ην. Βασίλειο, θα οδηγήσουν σε απόσβεση εντός 12 μηνών ή λιγότερο.
      Για να γίνει κατανοητός ο αντίκτυπος των αυξανόμενων τιμών στην απόδοση ενός έργου, στο παρακάτω διάγραμμα αποτυπώνεται μία επένδυση σε φωτοβολταϊκό 250 MW στη Γερμανία. Υποθέτοντας μία τιμή ηλεκτρικής ενέργειας 50 ευρώ ανά μεγαβατώρα, η αναμενόμενη απόδοση μετά τη φορολογία είναι περίπου 6%, με περίοδο απόσβεσης τα 11 έτη. Παρακάτω, λαμβάνοντας μια εκτίμηση για υψηλότερες τιμές, αποδεικνύεται το εξής: Μία τιμή 350 €/ MWh ή ψηλότερη οδηγεί σε περίοδο απόσβεσης μόλις ενός έτους, ενώ στα 180 €/MWh -το προτεινόμενο όριο που θέτει η Κομισιόν- μειώνει την απόσβεση στο μισό, σε 5-6 έτη δηλαδή. Τα στοιχεία που παρουσιάζονται αφορούν τη Γερμανία, ωστόσο τα 350 €/MWh θα παράγουν τα ίδια αποτελέσματα επίσης στη Γαλλία, την Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

      Δεν κερίδίζουν όλα τα project από τις spot τιμές
      Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο μηνιαίος μέσος όρος των τιμών για τον Αύγουστο στις ανωτέρω χώρες κυμάνθηκε γύρω στα 400 €/MWh, η απόδοση για ανάλογες επενδύσεις θα είναι άμεση. Επιπλέον, το σχετικά χαμηλό λειτουργικό κόστος των ΑΠΕ ενισχύει αυτή την προοπτική, καθώς οι αποδόσεις θα παραμείνουν ισχυρές ακόμα και αν οι τιμές μακροπρόθεσμα μειωθούν σημαντικά.
      Παροαδοσιακά, τα έργα απαιτούσαν βεβαιότητα ρευστότητας, εξασφαλίζοντας χρηματοδότηση μέσω feed in tariff ή/και συμβολαίων PPAs. Μολονότι αυτό εξασφάλιζε προστασία από τον κίνδυνο πτώσης των τμών, σήμερα έχει ως αποτέλεσμα την περιορισμένη ή μηδενική έκθεση στις υψηλές τιμές της spot αγοράς. Στην πραγματικότητα τα περισσότερα αιολικά και ηλιακά έργα δεν επωφελούνται από τις τρέχουσες υψηλές τιμές.
      Ωστόσο, παρότι μπορεί να χρειαστούν χρόνια για να ξεπεραστούν ρυθμιστικά και άλλα εμπόδια, για την επένδυση ενός έργου ΑΠΕ, ο απαιτούμενος χρόνος για να τεθεί σε λειτουργία θα πρέπει να μειώνεται, καθώς όταν επιτευχθεί απόσβεση του αρχικού κόστους, οι αποδόσεις θα είναι πολύ περισσότερο ελκυστικές, ακόμα και αν οι τιμές πέσουν σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα.
      Επιπλεόν, η έρευνα δείχνει ότι για πρώτη φορά αντλήθηκαν περισσότερα κεφάλαια στις ΑΠΕ, απ’ ότι στο πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο. Αν πράγματι οι υψηλές τιμές «ήρθαν για να μείνουν» και οι εταιρείες θέτουν άμεσα σε λειτουργία νέα δυναμικότητα ΑΠΕ, οι άμεσες αποδόσεις θα μπορούσαν να επιταχύνουν την πράσινη ανάπτυξη στην Ευρώπη.

       
    2. Περιβάλλον

      Directionless

      Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο αποφάσισε με 13 ψήφους υπέρ και δυο κατά, την απόσπαση και επανατοποθέτηση των αρχαιοτήτων στον σταθμό Βενιζέλου, σε μια απίστευτη για τη διάρκεια της συνεδρίαση, που ξεκίνησε το απόγευμα της Πέμπτης και τελείωσε σήμερα το πρωί.
      Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με τη μελέτη της «Αττικό Μετρό», προβλέπεται η επανατοποθέτηση του 92% των αρχαιοτήτων στη φυσική τους στάθμη.
      Ο σταθμός θα έχει δύο εισόδους - εξόδους, που θα δίνουν πρόσβαση σε δύο χώρους έκθεσης των αρχαιοτήτων. Οπως είχε αναφέρει ο διευθύνων σύμβουλος της «Αττικό Μετρό», Νίκος Κουρέτας, το κόστος αυτής της λύσης υπολογίζεται σε 70,6 εκατ. ευρώ με λειτουργία του σταθμού το 2023, τη χρονιά που ολοκληρώνεται η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.
      Η κατασκευή του σταθμού με την παραμονή των αρχαιοτήτων, την οποία η εταιρεία απορρίπτει λόγω κατασκευαστικών επισφαλειών, ανεβάζει το κόστος στα 124,5 εκατ. ευρώ και υπολογίζει χρόνο ολοκλήρωσης το 2026.
      Η εταιρεία θεωρεί την κατασκευή του σταθμού με τη λύση της απόσπασης ασφαλέστερη για τις αρχαιότητες και τους επισκέπτες του σταθμού.
      Άλλοι σύνδεσμοι σχετικοί με το θέμα :
      https://www.efsyn.gr/ellada/223833_me-ypografi-kas-egklima-tis-apospasis-arhaiotiton-apo-stathmo-benizeloy https://www.kathimerini.gr/1056947/article/epikairothta/ellada/oi-prwtes-antidraseis-meta-thn-apofash-toy-kas-gia-apospash-twn-arxaiothtwn-apo-ton-sta8mo-venizeloy https://www.ethnos.gr/politismos/78414_arhaia-ston-stathmo-benizeloy-giati-theoroyntai-i-elliniki-pompiia-vid https://www.lifo.gr/now/greece/263479/to-kas-apofasise-na-apospasei-ta-arxaia-apo-to-metro-thessalonikis
    3. Περιβάλλον

      GTnews

      Η Επιτροπή ανακοίνωσε σήμερα 18 νέα έργα που θα λάβουν περισσότερα από 106 εκατ. ευρώ για να συνεισφέρουν στην αποστολή της ΕΕ «Αποκατάσταση των ωκεανών και των υδάτων μας» και στα οποία θα συμμετάσχουν πάνω από 370 δικαιούχοι από 36 χώρες, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ερευνητικά κέντρα, τοπικές αρχές, σχολεία και εταιρείες. Τα έργα αυτά θα συμβάλουν αποφασιστικά στην επίτευξη της κλιματικής ουδετερότητας και την αποκατάσταση της φύσης μέσω της προστασίας και της αποκατάστασης της βιοποικιλότητας των υδάτων, καθώς και μέσω της μείωσης της ρύπανσης, της στήριξης μιας βιώσιμης γαλάζιας οικονομίας και της ανάπτυξης της ευρωπαϊκής πλατφόρμας «Ψηφιακό δίδυμο του ωκεανού».

      Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ συμμετέχουν στα έργα, με δράσεις που εκτείνονται από τη Βαλτική Θάλασσα και τη Βόρεια Θάλασσα έως τον Ατλαντικό, τον Δούναβη και τη Μεσόγειο Θάλασσα.
      Τα έργα αυτά θα αποφέρουν πολλαπλά και πολυποίκιλα οφέλη στους ωκεανούς και τα ύδατα. Μεταξύ άλλων, θα προσφέρουν λύσεις για την προστασία και την αποκατάσταση υποβαθμισμένων παράκτιων και θαλάσσιων οικοτόπων, θα συμβάλουν στην πρόληψη και την εξάλειψη της θαλάσσιας ρύπανσης και των πλαστικών, και θα ασχοληθούν με την ενσωμάτωση δεδομένων παρακολούθησης της βιοποικιλότητας στο ψηφιακό δίδυμο του ωκεανού.
      Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα έργα, συμπεριλαμβανομένου του προϋπολογισμού και των δικαιούχων τους, είναι διαθέσιμες στον κατάλογο των έργων και στο σχετικό δελτίο Τύπου.
    4. Περιβάλλον

      Engineer

      Το Iνστιτούτο Κτιρίων Μηδενικής Ενεργειακής Κατανάλωσης – ΙΝΖΕΒ αποτελεί έναν φορέα συγκέντρωσης, διαχείρισης, τεκμηρίωσης, και διάδοσης γνώσης και τεχνογνωσίας σε θέματα που άπτονται της εξοικονόμησης ενέργειας στον κτιριακό τομέα. Στόχος του INZEB είναι να λειτουργήσει ως μία πλατφόρμα αμφίδρομης επικοινωνίας και έντονης αλληλεπιδραστικής διάχυσης γνώσης συμβάλλοντας στην έρευνα, προσαρμογή, υιοθέτηση και ευρεία διάδοση κατασκευαστικών προτύπων που ως στόχο έχουν τη μείωση της καταναλισκόμενης ενέργειας και των εκλυόμενων ρύπων του θερμοκηπίου.
       
      Στα πλαίσια του Eco Building Conference 2013, το Ινστιτούτο Κτιρίων Μηδενικής Κατανάλωσης σε συνεργασία με το περιοδικό Building Green, διοργάνωσαν συνέδριο με θέμα "Κτίρια Μηδενικής Ενεργειακής Κατανάλωσης σε Θερμά Κλίματα...Επιλογή ή Μονόδρομος;".
       
      Στο συνέδριο μετείχαν 13 ομιλητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
       
      Παράλληλα με το συνέδριο, διεξήχθη έρευνα με θέμα: Κτίρια Χαμηλής και Μηδενικής Ενεργειακής Κατανάλωσης, τα αποτελέσματα της οποίας σας παραθέτουμε (διαβάστε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ).
       
      Michanikos.gr_INZEB.ORG -ECO_BUILDING_CONFERENCE_2013.1.pdf
       
      Πηγή: http://www.b2green.gr/main.php?pID=17&nID=6475&lang=el&utm_source=MadMimi&utm_medium=email&utm_content=%CE%A0%CE%AE%CF%81%CE%B1%CE%BD+%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82+%CE%BF%CE%B9+%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82%2C+%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BC%CE%BC%CE%B1+%CE%91%CE%A0%CE%95%2C+%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1+%CE%BA%CF%84%CE%B9%CF%81%CE%AF%CF%89%CE%BD+%CF%87%CE%B1%CE%BC%CE%B7%CE%BB%CE%AE%CF%82+%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B3_+%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82+%26+%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%B1+45+%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1&utm_campaign=20131023_m117647607_%CE%A0%CE%AE%CF%81%CE%B1%CE%BD+%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82+%CE%BF%CE%B9+%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CF%82%2C+%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BC%CE%BC%CE%B1+%CE%91%CE%A0%CE%95%2C+%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1+%CE%BA%CF%84%CE%B9%CF%81%CE%AF%CF%89%CE%BD+%CF%87%CE%B1%CE%BC%CE%B7%CE%BB%CE%AE%CF%82+%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B3_+%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82+%26+%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%B1+45+%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1&utm_term=_CE_B4_CE_B9_CE_B1_CE_B2_CE_AC_CF_83_CF_84_CE_B5+_CF_80_CE_B5_CF_81_CE_B9_CF_83_CF_83_CF_8C_CF_84_CE_B5_CF_81_CE_B1#sthash.k1Y2WoB4.dpuf
    5. Περιβάλλον

      Engineer

      Το Παγκόσμιο Κέντρο Έρευνας για τον Καθαρό Αέρα δημοσίευσε έρευνα, σύμφωνα με την οποία οι βοτανικοί κήποι είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να δροσιστούν οι πόλεις και να μετριαστούν οι επιπτώσεις των υψηλών θερμοκρασιών και των φαινομένων καύσωνα.
      Στη μελέτη του, το Global Centre for Clean Air Research (GCARE) του Πανεπιστημίου του Surrey ανέλυσε πώς διαφορετικά παραδείγματα μπλε υποδομών (περιοχές και εγκαταστάσεις νερού) και πράσινων υποδομών (στοιχεία που περιλαμβάνουν φυτά και δένδρα) μπορούν να μετριάσουν την αστική θερμοκρασία.
      Το κέντρο διαπίστωσε ότι οι βοτανικοί κήποι μπορούν να μειώσουν τις θερμοκρασίες του αέρα της πόλης κατά μέσο όρο έως και πέντε βαθμούς Κελσίου. Οι υγρότοποι και οι πράσινοι τοίχοι ήταν επίσης πολύ αποτελεσματικοί στην αστική ψύξη, σε σύγκριση με τα πάρκα με γρασίδι.
      Ενώ είναι γνωστό ότι οι μπλε και πράσινες υποδομές μπορούν να μειώσουν τις θερμοκρασίες των αστικών κέντρων, η ομάδα ελπίζει ότι τα ευρήματά της δίνουν μια ολοκληρωμένη εικόνα για το γιατί συμβαίνει αυτό και θα προσφέρουν στους πολεοδόμους παραδείγματα για τον μετριασμό της θερμότητας στα σχέδιά τους.
      Ο διευθυντής του GCARE, κ. Prashant Kumar, εξήγησε ότι η ποικιλία της φύτευσης, η πυκνή κάλυψη και η προσθήκη υδάτινων στοιχείων που βρίσκονται στους βοτανικούς κήπους συμβάλλουν στην αποτελεσματικότητά τους στην ψύξη του περιβάλλοντα αέρα.
      Σύμφωνα με τον κ. Kumar «Οι βοτανικοί κήποι διαθέτουν μια ποικιλία φυσικών στοιχείων, όπως διάφορα είδη βλάστησης, δέντρα, θάμνους και γρασίδι, καθώς και υδάτινα στοιχεία όπως λίμνες, ρυάκια και καταρράκτες.»
      «Αυτός ο συνδυασμός έχει ως αποτέλεσμα μοναδικούς μηχανισμούς ψύξης που δεν συναντώνται συνήθως σε πάρκα και κατά συνέπεια, οι βοτανικοί κήποι επιδεικνύουν μεγαλύτερη μέση επίδραση ψύξης σε σύγκριση με τα πάρκα» συνέχισε ο ίδιος.
      Τα ευρήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα των βοτανικών κήπων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση της ψύξης άλλων χώρων πρασίνου. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη διαφοροποίηση των φυτικών ειδών, την εισαγωγή υδάτινων χαρακτηριστικών, τη στρατηγική τοποθέτηση φυτών για σκίαση και τη συμπερίληψη εκπαιδευτικών πτυχών για τους επισκέπτες.

      «Οι βοτανικοί κήποι προσφέρουν μαθήματα για την επιλογή ανθεκτικών στη θερμότητα ειδών φυτών, τη μεγιστοποίηση της κάλυψης του θόλου για σκιά, την προώθηση της εξατμισοδιαπνοής μέσω ποικίλης βλάστησης, το στρατηγικό σχεδιασμό διατάξεων για τον έλεγχο του μικροκλίματος, τη διεξαγωγή εκπαιδευτικής προσέγγισης για πράσινες υποδομές και την εφαρμογή αποτελεσματικών πρακτικών συντήρησης».
      «Με την εφαρμογή αυτών των αρχών, άλλοι χώροι πρασίνου μπορούν να μετριάσουν τις επιπτώσεις των αστικών θερμικών νησίδων και να δημιουργήσουν πιο άνετα υπαίθρια περιβάλλοντα για τις κοινότητες», πρόσθεσε ο κ. Kumar.
      Για την έρευνα, το GCARE μελέτησε παραδείγματα μπλε και πράσινων υποδομών από όλο τον κόσμο και τις επιπτώσεις ψύξης που είχαν σε σύγκριση με το τοπικό κλίμα και την πυκνότητα πληθυσμού.
      Ο Kumar τόνισε ότι οι λύσεις ψύξης θα πρέπει να επιλέγονται ώστε να ταιριάζουν στις συγκεκριμένες τοπικές συνθήκες για να επιτευχθεί η μέγιστη αποτελεσματικότητα.
      «Για παράδειγμα, σε εύκρατα κλίματα, οι υγρότοποι και τα πάρκα είναι πιο αποτελεσματικά λόγω των ιδιοτήτων εξατμισοδιαπνοής και σκίασής τους. Στα ηπειρωτικά κλίματα, οι πράσινοι τοίχοι και οι βοτανικοί κήποι υπερτερούν, ενώ σε ξηρά κλίματα, τα πάρκα τσέπης και οι υγρότοποι παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ψύξη», συνέχισε ο κ. Kumar. 
      «Τα τροπικά κλίματα επωφελούνται από τα roof gardens λόγω των επιπτώσεών τους σε μικροκλίμακα σε πυκνοδομημένες περιοχές».
       
      Πηγή: Dezeen
    6. Περιβάλλον

      GTnews

      Ξεκίνησε η αποτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς – Λευκίμης Σουφλίου.
      Για το σκοπό αυτό, ο Οργανισμός Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων (Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α.) διεξήγαγε έλεγχο στην περιοχή και στη συνέχεια αποτύπωσε σε χάρτη την έκταση και τη σφοδρότητα της πυρκαγιάς. Αξιοποίησε, μάλιστα, εξειδικευμένο εργαλείο για τη λήψη δορυφορικών εικόνων υψηλής ανάλυσης, πραγματοποιώντας, παράλληλα, επιτόπια επαλήθευση (TSI Post Fire Biodiversity Hub).
      Με τον ίδιο τρόπο θα καταγράφεται και η σταδιακή πορεία αποκατάστασης του οικοσυστήματος της πληγείσας περιοχής. Σε αυτή την κατεύθυνση, ο Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α. δρομολογεί την κατάρτιση και την υλοποίηση προγράμματος παρακολούθησης, ενώ θα πραγματοποιήσει και μελέτη αποκατάστασης.
      Ο έλεγχος διεξήχθη στις 6/9, κατόπιν εντολής του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Θόδωρου Σκυλακάκη, που δόθηκε στις 5/9.
      Αναλυτικά τα αποτελέσματα του ελέγχου:
      ➢ Συνολική έκταση Εθνικού Πάρκου: 424.248 στρέμματα
      Καμένη έκταση: 245.299 στρέμματα (57,74%)
      Άκαυτη έκταση: 178.949 στρέμματα (42,26%)
      ➢ Σφοδρότητα πυρκαγιάς σε όλο το Πάρκο
      Υψηλή σφοδρότητα: 23,30%
      Χαμηλή/μέση σφοδρότητα 34,44%
      Άκαυτη έκταση: 42,26%
      ➢ Έκταση που καταλαμβάνουν οι δύο πυρήνες (Ζώνες Α)
      Άκαυτη έκταση: 42.709 στρέμματα (55,46%)
      Καμένη έκταση: 34.294 στρέμματα (44,54%)
      ➢ Σφοδρότητα πυρκαγιάς στους δύο πυρήνες
      Υψηλή σφοδρότητα: 14,44%
      Χαμηλή/μέση σφοδρότητα: 30,10%
      Άκαυτη έκταση: 55,46%
      Σημειώνεται πως η υψηλή σφοδρότητα σημαίνει, επί της ουσίας, πως κάηκε όλη σχεδόν η βλάστηση και όλα τα δέντρα. Αντιστοίχως, η χαμηλή/μέση σφοδρότητα σημαίνει πως κάηκε μόνον ο υπόροφος (δηλαδή χαμηλοί θάμνοι και πόες) και τα χαμηλά σημεία των δέντρων ως τα 3 μέτρα ύψος, αλλά με υψηλό ποσοστό άκαυτων φύλλων και βελονών.
    7. Περιβάλλον

      Engineer

      Ο ρυθμός με τον οποίο καταστρέφονται τα δάση του πλανήτη αυξήθηκε απότομα πέρυσι, καθώς τουλάχιστον 42.000 τετραγωνικά δενδροκάλυψης χάθηκαν σε σημαντικές τροπικές περιοχές.
      Σύμφωνα με τα στοιχεία από το πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και την παγκόσμια πλατφόρμα Global Forest Watch, οι απώλειες ξεπέρασαν κατά πολύ τον μέσο όρο των τελευταίων 20 ετών. Το 2020 ήταν η τρίτη χειρότερη χρονιά σε ό,τι αφορά στην καταστροφή δασών από το 2002, όταν ξεκίνησε η συγκρίσιμη καταγραφή.
      Οι απώλειες ήταν ιδιαίτερα βαριές σε τροπικά παρθένα δάση, όπως στον Αμαζόνιο, το Κονγκό και τη νοτιοανατολική Ασία. Αυτά τα δάση είναι ζωτικής σημασίας τόσο στην απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα για τη ρύθμιση του παγκόσμιου κλίματος, όσο και για τα αναντικατάστατα οικοσυστήματά τους.
      Μόνο οι απώλειες σε αυτού του τύπου τα δάση ανέρχονται σε 4,2 εκατομμύρια εκτάρια, κάτι που αντιστοιχεί στις ετήσιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από 575 εκατομμύρια αυτοκίνητα, σύμφωνα με το World Resources Institute που συνέταξε την έκθεση.

      Συνολικά χάθηκαν 12,2 εκατομμύρια εκτάρια δενδροκάλυψης σε τροπικές περιοχές το 2020, μια αύξηση 12% σε σύγκριση με το 2019. Η χειρότερη κατάσταση καταγράφηκε στη Βραζιλία, εκεί όπου καταστράφηκαν 1,7 εκατομμύρια εκτάρια δασικών εκτάσεων, μια αύξηση περίπου 25% σε σύγκριση με το 2019.

      Αν και ο Αμαζόνιος είναι στο επίκεντρο, οι επιστήμονες ανησυχούν ολοένα περισσότερο για το Παντανάλ στη Βραζιλία, τον μεγαλύτερο τροπικό υγρότοπο στον κόσμο. Περίπου το ένα τρίτο του εκτιμάται ότι επλήγη από φωτιές πέρυσι, με καταστροφικές συνέπειες για τη βιοποικιλότητα. Η πανδημία δεν φαίνεται να είχε ξεκάθαρο αντίκτυπο στο μοτίβο της καταστροφής των δασών. Όμως, ο Ρομπ Τέιλορ- διευθυντής προγραμμάτων για τα δάση στο WRI- προειδοποίησε ότι μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερος αντίκτυπος στο μέλλον, καθώς φαίνεται ότι άνθρωποι αναγκάστηκαν να επιστρέψουν σε αγροτικές περιοχές, λόγω των lockdown αλλά και του γεγονότος ότι επιδεινώθηκαν οι οικονομικές συνθήκες στις πόλεις.
      Από την πλευρά της η Φράνσις Σέιμουρ, ερευνήτρια του WRI, εξέφρασε φόβο ότι οι χώρες που είναι αντιμέτωπες με υψηλότερο χρέος λόγω της πανδημίας, μπορεί να μπουν στον πειρασμό να ενδώσουν σε συμφέροντα που θέλουν να εκμεταλλευτούν τα δάση με μη βιώσιμο τρόπο ή μπορεί να αναγκαστούν να μειώσουν τους πόρους για την προστασία των δασών.
      Στον αντίποδα, υπάρχουν και θετικές εξελίξεις, σε χώρες που έλαβαν μέτρα τα τελευταία χρόνια. Η αποψίλωση των δασών μειώθηκε στην Ινδονησία, η οποία για πρώτη φορά δεν είναι στις τρεις πρώτες χώρες με τις μεγαλύτερες απώλειες σε παρθένα δάση.
      Το 2020, για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, καταγράφηκε υποχώρηση της αποψίλωσης των δασών στην Ινδονησία που το 2016, έπειτα από καταστροφικές φωτιές, αναγκάστηκε να αναστείλει τις κοπές δέντρων σε παρθένα δάση, ενώ περιόρισε τις άδειες που δίνονται σε φυτείες.
      Αλλά και στη Μαλαισία, που έχει χάσει περίπου το ένα τρίτο των παρθένων δασών της από το ‘70, μειώθηκε η αποψίλωση των δασών, χάρη στους αυστηρούς νόμους που υιοθετήθηκαν για την αντιμετώπιση της παράνομης υλοτομίας.
      Από την άλλοι, οι πλουσιότερες χώρες δεν είναι «άτρωτες» απέναντι σε αυτή την απειλή. Για παράδειγμα, στη Γερμανία τριπλασιάστηκαν οι απώλειες δασικών εκτάσεων το 2020, σε σύγκριση με το 2018, ενώ η Αυστραλία έχει καταγράψει εννιαπλάσιες απώλειες τα τελευταία δύο χρόνια.
      Με πληροφορίες από Guardian
    8. Περιβάλλον

      GTnews

      Έλεγχος διεξήχθη την Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου , κατόπιν εντολής του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Θόδωρου Σκυλακάκη για τις επιπτώσεις  της φωτιάς και το άμεσο οικολογικό της αποτύπωμα στην περιοχή του Εθνικού Πάρκου στο δάσος Δαδιάς-Λευκίμης Σουφλίου. Σε μια περιοχή που έσφυζε από ζωή, ο έλεγχος που έκανε ο Οργανισμός Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων (Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α.)  αποτυπώνει μια κατάσταση αποκαρδιωτική.

      Εικόνα: Σακης Γιούμπασης
      Ο  εν λόγω οργανισμός αξιοποίησε, μάλιστα, εξειδικευμένο εργαλείο για τη λήψη δορυφορικών εικόνων υψηλής ανάλυσης, πραγματοποιώντας, παράλληλα, επιτόπια επαλήθευση (TSI Post Fire Biodiversity Hub). Στη συνέχεια αποτύπωσε σε χάρτη την έκταση και τη σφοδρότητα της καταστροφικής πυρκαγιάς.
      Αναλυτικά τα αποτελέσματα του ελέγχου:
      Συνολική έκταση Εθνικού Πάρκου: 424.248 στρέμματα Καμένη έκταση: 245.299 στρέμματα (57,74%) Άκαυτη έκταση: 178.949 στρέμματα (42,26%) Σφοδρότητα πυρκαγιάς σε όλο το Πάρκο
      Υψηλή σφοδρότητα: 23,30% Χαμηλή/μέση σφοδρότητα 34,44% Άκαυτη έκταση: 42,26% Έκταση που καταλαμβάνουν οι δύο πυρήνες (Ζώνες Α)
              Άκαυτη έκταση: 42.709 στρέμματα (55,46%)
              Καμένη έκταση: 34.294 στρέμματα (44,54%)
      Σφοδρότητα πυρκαγιάς στους δύο πυρήνες
      Υψηλή σφοδρότητα: 14,44% Χαμηλή/μέση σφοδρότητα: 30,10% Άκαυτη έκταση: 55,46%
      H υψηλή σφοδρότητα ουσιαστικά σημαίνει ότι κάηκε όλη σχεδόν η βλάστηση και όλα τα δέντρα. Αντιστοίχως, η χαμηλή/μέση σφοδρότητα σημαίνει ότι κάηκε μόνον ο υπόροφος ,δηλαδή χαμηλοί θάμνοι, πόες και τα χαμηλά σημεία των δέντρων έως τα 3 μέτρα ύψος, αλλά με υψηλό ποσοστό άκαυτων φύλλων και βελονών.
      Κλείνοντας αξίζει να αναφερθεί ότι το Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ με επικεφαλής τον καθηγητή αλλά και συντονιστή των δύο εθνικών πάρκων Δέλτα Έβρου και Δάσους Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου, Δημήτρη Μπακαλούδη, προέβη σε μία πρώτη εκτίμηση και επισημαίνει ότι: «σε δύο χρόνια κάηκε περισσότερο από το 50% του δάσους. Η καμένη έκταση μπορεί να αναγεννηθεί και πάλι σε δέκα χρόνια. Όμως, θα απαιτηθούν τουλάχιστον έξι με οκτώ δεκαετίες για να διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες, ώστε το δάσος να επανέλθει στην κατάσταση που ήταν πριν από τις πυρκαγιές».
    9. Περιβάλλον

      Engineer

      Απόφαση για τον διπλασιασμό ή και τριπλασιασμό των ορίων των ρύπων που απορρίπτονται στον Ασωπό ποταμό έλαβε λίγες ημέρες πριν τις εκλογές το υπουργείο Περιβάλλοντος. Παράλληλα μείωσε τις απαιτήσεις ελέγχων των εκροών ρύπων από τις επιχειρήσεις, έδωσε νέα παράταση για την εφαρμογή των ορίων της νομοθεσίας στις βιομηχανίες που χρησιμοποιούν επαναχρησιμοποιημένα απόβλητα. Ενώ εξαίρεσε τις πτηνοτροφικές εγκαταστάσεις από τους κανόνες που ισχύουν για τις υπόλοιπες βιομηχανίες.
       
      Η απόφαση, με ημερομηνία 21 Ιανουαρίου, δρομολογήθηκε από τον απελθόντα υφυπουργό Περιβάλλοντος Νίκο Ταγαρά και υπογράφεται από τους υπουργούς Εσωτερικών, Ανάπτυξης, Υγείας και Αγροτικής Ανάπτυξης. Όπως προβλέπει:
       
      -Τα όρια των ρύπων που καταλήγουν στον Ασωπό από τις βιομηχανίες της περιοχής πολλαπλασιάζονται. Για παράδειγμα, το όριο για τον ολικό φώσφορο πενταπλασιάζεται (από 1 σε 5 mg/l), για τα νιτρικά σχεδόν διπλασιάζεται (από 7 σε 11 mgNO-N/l), για το βιολογικώς απαιτούμενο οξυγόνο (BOD5) υπεδιπλασιάζεται (από 10 σε 25 mg/l), στα θειούχα τετραπλασιάζεται (από 0,5 σε 2 mg/l), στα θειικά υπετριπλασιάζεται (από 200 σε 750 mg/l) κ.ο.κ.
       
      -Καταργείται η υποχρέωση καθημερινού ελέγχου στα φρεάτια εξόδου των υγρών αποβλήτων των βιομηχανιών στον Ασωπό. Αντίθετα προβλέπεται ότι η συχνότητα των ελέγχων θα καθορίζεται από την απόφαση έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων της κάθε βιομηχανίας.
       
      -ειδικά για τα πτηνοτροφεία που ρίχνουν τα απόβλητά τους μέσα στο έδαφος εξαιρούνται από τους κανόνες που ισχύουν για την εφαρμογή των ρύπων.
       
      -τέλος, δίνεται παράταση ακόμα ενός έτους, έως το τέλος του 2015, στις βιομηχανίες που παράγουν ή/και χρησιμοποιούν επαναχρησιμοποιημένα απόβλητα.
       
      Πηγή: http://www.kathimerini.gr/801160/article/epikairothta/perivallon/apofash-diplasiasmoy-twn-rypwn-ston-aswpo-elave-proeklogika-to-ypoyrgeio-perivallontos
    10. Περιβάλλον

      Engineer

      Η οδηγία επιβάλλει στα κράτη-μέλη την υποχρέωση να καθορίζουν, μεμονωμένα για κάθε Ζώνη Ειδικής Προστασίας άγριων πτηνών (ΖΕΠ), στόχους και μέτρα διατήρησης που να αφορούν όλα ανεξαιρέτως τα προστατευόμενα είδη άγριας ορνιθοπανίδας, καθώς και τον οικότοπό τους. Με απόφαση του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (1533/2025), η οποία εκδόθηκε μετά την αποστολή προδικαστικού ερωτήματος στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης και την από 12/9/2024 απόφασή του, κρίθηκε ότι η οδηγία «περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών» (2009/147/ΕΚ) έχει μεταφερθεί πλημμελώς στην ελληνική νομοθεσία.
      Η οδηγία αυτή επιβάλλει στα κράτη-μέλη την υποχρέωση να καθορίζουν, μεμονωμένα για κάθε Ζώνη Ειδικής Προστασίας άγριων πτηνών (ΖΕΠ), στόχους και μέτρα διατήρησης που να αφορούν όλα ανεξαιρέτως τα προστατευόμενα είδη άγριας ορνιθοπανίδας, καθώς και τον οικότοπό τους.
      Ωστόσο, σύμφωνα με τις ρυθμίσεις Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ) που εκδόθηκε το 2012, λήφθηκαν μέτρα διατήρησης μόνο για τα είδη χαρακτηρισμού μιας ΖΕΠ (δηλαδή μόνο για τα είδη της ορνιθοπανίδας για τα οποία έλαβε χώρα ο χαρακτηρισμός μιας περιοχής ως ΖΕΠ), χωρίς να προστατεύεται, και μάλιστα για κάθε ΖΕΠ ξεχωριστά, το σύνολο των ειδών που αναφέρονται στο Παράρτημα Ι της οδηγίας και τα αποδημητικά πουλιά με τακτική παρουσία εντός εκάστης ΖΕΠ, όπως απαιτεί η οδηγία.
      Βάσει της διαπίστωσης, η συγκεκριμένη ΚΥΑ διατηρείται, όμως ακυρώνεται η παράλειψη των συναρμόδιων υπουργών να θεσπίσουν μέτρα διατήρησης που να αφορούν, όχι μόνο τα είδη χαρακτηρισμού, αλλά όλα τα προστατευόμενα είδη της άγριας ορνιθοπανίδας και των οικοτόπων/ενδιαιτημάτων της, σε συνάρτηση με τους στόχους προστασίας που έχουν τεθεί για κάθε ΖΕΠ ξεχωριστά. Ετσι, η υπόθεση αναπέμπεται κατά το μέρος αυτό στους συναρμόδιους υπουργούς, ώστε να καθορίσουν τις σχετικές προτεραιότητες ως προς την προστασία των άγριων πτηνών.
      Νομολογία
      Κατά τα λοιπά, επιβεβαιώθηκε η πάγια νομολογία ότι επιτρέπεται υπό αυστηρές προϋποθέσεις η εγκατάσταση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας εντός ΖΕΠ, ενώ τα μέτρα για την προστασία της άγριας ορνιθοπανίδας (π.χ. χρήση αυτοματοποιημένων συστημάτων παύσης των ανεμογεννητριών και ενεργοποίησης μέσων αποτροπής συγκρούσεων των πτηνών, απαίτηση εξειδικευμένων ορνιθολογικών στοιχείων στις μελέτες Ειδικής Οικολογικής Αξιολόγησης κ.α.) κρίθηκαν εύλογα και όχι προδήλως απρόσφορα για τη διατήρηση της ορνιθοπανίδας και σύμφωνα με τις διατάξεις του δικαίου της Ενωσης. Με την απόφαση του ΣτΕ ολοκληρώνεται μια μαραθώνια δικαστική υπόθεση, για την ΚΥΑ που εκδόθηκε το 2012 και προέβλεπε ότι κατά την εκπόνηση Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) και Ειδικών Οικολογικών Αξιολογήσεων (ΕΟΑ) των αιολικών σταθμών απαιτείται να εξετάζονται μόνο οι επιπτώσεις στα λεγόμενα «είδη χαρακτηρισμού», εξαιρώντας αυθαίρετα με αυτόν τον τρόπο μεγάλο αριθμό άλλων ειδών πτηνών στα οποία οι ανεμογεννήτριες έχουν καταστροφικές επιπτώσεις.
      Εξαιτίας αυτής της ΚΥΑ στάθηκε δυνατό να κατασκευαστούν αιολικοί σταθμοί ακόμα και σε εμβληματικές περιοχές Natura για την προστασία της άγριας ορνιθοπανίδας, όπως η Μέσα Μάνη, το όρος Οχη της Εύβοιας κ.ά. – με τη βούλα ακόμα και του ΣτΕ. Το περιβαλλοντικό κίνημα τότε είχε δείξει γρήγορα αντανακλαστικά και είχε προσβάλει την ΚΥΑ στο ΣτΕ με δύο προσφυγές, μία της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας και μία του Δικτύου Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου και άλλων φορέων και πολιτών. Ωστόσο, το ΣτΕ κωλυσιεργούσε για χρόνια να εκδικάσει την υπόθεση με αλλεπάλληλες αναβολές, μέχρι που τελικά την παρέπεμψε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο στις 12/9/2024 (έπειτα από 12 ολόκληρα χρόνια) αποδέχτηκε τα περισσότερα επιχειρήματα των προσφευγόντων κατά της ελληνικής διοίκησης.
      Επιπτώσεις
      Κατόπιν αυτής της απόφασης, όλες οι ΜΠΕ αιολικών σταθμών που θα εκπονούνται, καθώς και οι ΕΟΑ, θα πρέπει να αποδεικνύουν ότι δεν προκύπτουν σοβαρές επιπτώσεις σε όλα τα προστατευόμενα είδη του Παραρτήματος Ι της Οδηγίας. Οσον αφορά τα υφιστάμενα έργα, θα πρέπει να συμμορφωθούν με το νέο νομικό πλαίσιο, που σημαίνει ότι εάν διαπιστωθεί ότι επηρεάζεται αρνητικά κάποιο είδος προστατευόμενου άγριου πτηνού για το οποίο δεν εξετάστηκαν οι επιπτώσεις κατά την περιβαλλοντική του αδειοδότηση, θα πρέπει να ληφθούν πρόσθετα μέτρα ή ακόμα και να εκπονηθεί νέα ΜΠΕ/ΕΟΑ.
      Οπως επισημαίνει η Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων, «επαφίεται πλέον στη διοίκηση, δηλαδή το ΥΠΕΝ, να προχωρήσει στα απαραίτητα μέτρα για την τροποποίηση της ΚΥΑ του 2012 ώστε να συμμορφώνεται με την απόφαση του ΣτΕ. Τότε θα λάβουν εφαρμογή όλα τα παραπάνω. Φυσικά μέχρι να ανταποκριθεί το ΥΠΕΝ όπως οφείλει, μπορεί να περάσει ακόμα ένα... σεβαστό χρονικό διάστημα».
      Εξάλλου, η Κίνηση τονίζει ότι «Η απόφαση αυτή του ΣτΕ είναι ήδη εφαρμοστέα, δηλαδή νομικά αξιοποιήσιμη σε όλες τις υποθέσεις που αφορούν περιπτώσεις αιολικών έργων και βάζει ένα ισχυρό φρένο στην άναρχη αδειοδότηση αιολικών πάρκων σε περιοχές Natura, ενισχύοντας τα νομικά εργαλεία των τοπικών κοινωνιών και περιβαλλοντικών οργανώσεων που μάχονται για να αποτρέψουν καταστροφικές παρεμβάσεις».
    11. Περιβάλλον

      dimitris GM

      Τέλος στην εξαγορά δασικών εκτάσεων από αυτούς που τις εκχέρσωσαν παράνομα και τις καλλιεργούν βάζει απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, «τινάζοντας στον αέρα» τον όλο μηχανισμό.
      Όπως ανακοίνωσε ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων Δ.Υ. (ΠΕΔΔΥ), Νικόλαος Μπόκαρης, με την απόφαση 710/2020 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίνονται ως αντισυνταγματικές οι ρυθμίσεις για τα ξεχερσωμένα δάση και τις δασικές εκτάσεις για γεωργική χρήση πριν και μετά το έτος 1975. 
      Την προσφυγή στο ΣτΕ είχαν καταθέσει η ΠΕΔΔΥ και το ΓΕΩΤΕΕ και η απόφαση αφορά 2 εκατ. στρέμματα σε όλη τη χώρα, εκ των οποίων τα 139.683 στρ. είναι στη Μεσσηνία.
      Αντισυνταγματικές διατάξεις
      Αρχικά, η προσφυγή είχε συζητηθεί πέρυσι στο Ε’ τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο έκρινε αντισυνταγματικές τις διατάξεις του 2014 και του 2017 με τις οποίες δόθηκε η δυνατότητα έναντι τιμήματος να γίνεται εξαγορά δασικών εκτάσεων και να καλλιεργούνται. 
      Λόγω της σοβαρότητας, όμως, του θέματος το Τμήμα παρέπεμψε το ζήτημα στην Ολομέλεια. Ωστόσο, παρά την πρώτη απόφαση του ΣτΕ από το Ε’ τμήμα περί αντισυνταγματικότητας, η διαδικασία για τις εξαγορές από τις Δασικές Υπηρεσίες συνεχίζονταν κανονικά με εντολή του αρμόδιου υπουργείου. 
      Προσφυγή
      Η τότε προσφυγή της Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΕΔΔΥ) και του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΓΕΩΤΕΕ) αφορούσε στη συνταγματικότητα τεσσάρων υπουργικών αποφάσεων, με τις οποίες ορίζονται πτυχές της διαδικασίας εξαγοράς παράνομα εκχερσωμένων δασών και δασικών εκτάσεων. Οι αποφάσεις βασίζονται σε διατάξεις των νόμων 4280/2014 (που έμεινε γνωστός ως «αντιδασικός») και 4467/2017, με τις οποίες δόθηκε η πλήρους εξαγοράς εκτάσεων που εκχερσώθηκαν πριν το 1975 και αγοράς του δικαιώματος αγροτικής χρήσης για όσες εκχερσώθηκαν από το 1975 έως το 2007. Να σημειωθεί ότι η σχετική δυνατότητα έπειτα από διαδοχικές παρατάσεις έχει πλέον καταληκτική ημερομηνία έως τις 8 Αυγούστου 2020.
      Από την πλευρά του, ο κ. Μπόκαρης σε ανάρτησή του για τη θετική έκβαση της προσφυγής ανέφερε: «Η δικαίωση της ΠΕΔΔΥ και του ΓΕΩΤΕΕ θα έπρεπε να σηματοδοτήσει την αλλαγή στάσης των πολιτικών ηγεσιών των εκάστοτε κυβερνήσεων απέναντι στα δασικά οικοσυστήματα και, κυρίως, την ασφαλέστερη νομοθέτηση για αυτά (βλέπετε Δασικοί Χάρτες) με κριτήριο τη συνταγματική κανονικότητα». 
      Μεσσηνία
      Η απόφαση του ΣτΕ αφορά εκατομμύρια στρέμματα που όχι μόνο έχουν εκχερσωθεί παράνομα και καλλιεργούνται, αλλά επιδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ το 2017, σε ρεπορτάζ της «Καθημερινής», είχε εκτιμήσει ότι οι παράνομα εκχερσωμένες εκτάσεις που επιδοτούνται ξεπερνούν τα 2 εκατ. στρέμματα. 
      Στις περιοχές με τις περισσότερες παράνομα επιδοτούμενες εκτάσεις (από τους αναρτημένους δασικούς χάρτες) είναι και η Μεσσηνία. Πρώτος έρχεται ο Νομός Λαρίσης με 554.952 στρέμματα, ακολουθεί ο Νομός Ηλείας με 302.556 στρέμματα, η Αχαΐα με 198.227 στρ., η Λακωνία με 169.585 στρ., η Μαγνησία με 149.695 στρ. και η Μεσσηνία με 139.683 στρ.
      Της Βίκυς Βετουλάκη 
      - η αρχικη απόφαση
      https://dasarxeio.com/2019/05/09/67376/
      - η 710/2020
      https://dasarxeio.com/2020/05/09/80997/
      και εδώ: 
      https://www.ethnos.gr/ellada/104963_ston-aera-oi-exagores-ekhersomenon-dasikon-ektaseon-kai-oi-agrotikes-apozimioseis
    12. Περιβάλλον

      GTnews

      Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Scientific Reports» διεθνής ερευνητική ομάδα στην οποία συμμετείχαν καταξιωμένοι Έλληνες επιστήμονες παρουσιάζει την ανακάλυψη ενός απροσδόκητα μεγάλου και τεκτονικά ελεγχόμενου υδροθερμικού πεδίου κατά μήκος της υποθαλάσσιας υφαλοκρηπίδας της Μήλου.
      Οι ερευνητές εντόπισαν το πεδίο αυτό κατά την αποστολή METEOR M192, χρησιμοποιώντας ποικιλία εργαλείων, μεταξύ των οποίων προηγμένα υποβρύχια συστήματα όπως αυτόνομα οχήματα και τηλεχειριζόμενα οχήματα για χαρτογράφηση και εξέταση του βυθού.
      Με αυτές τις μεθόδους η ομάδα αποκάλυψε άγνωστες μέχρι σήμερα υδροθερμικές πηγές σε βάθη μεταξύ 100 και 230 μέτρων. Αυτή η ανακάλυψη κατατάσσει τη Μήλο ανάμεσα στα μεγαλύτερα υδροθερμικά συστήματα μικρού έως μεσαίου βάθους που είναι γνωστά στη Μεσόγειο και διευρύνει σημαντικά την κατανόησή μας για το πώς κατανέμονται τέτοιοι αεραγωγοί στην περιοχή.
      Η μελέτη τεκμηριώνει τρεις κύριες περιοχές υδροθερμικών πηγών: την Αγία Κυριακή, την Παλαιοχώρα–Θειορυχεία και το Βάνι. Όλες αυτές οι περιοχές βρίσκονται πάνω σε ενεργές ζώνες ρηγμάτων που εκτείνονται κατά μήκος της υφαλοκρηπίδας της Μήλου. Τα ρήγματα αυτά αποτελούν μέρος μιας μεγάλης τεκτονικής καταβύθισης που ονομάζεται γραβένιο Μήλου–Φυριπλάκας το οποίο έχει χαμηλώσει το βυθό σε βάθη που φτάνουν τα 230 μέτρα.
      Η σαφής συσχέτιση μεταξύ της θέσης των υδροθερμικών πεδίων και αυτών των γεωλογικών δομών δείχνει ότι οι τεκτονικές δυνάμεις ασκούν ισχυρή επίδραση στο πού ανεβαίνουν τα υδροθερμικά ρευστά και εμφανίζονται στην επιφάνεια του βυθού.


      Πηγή: (ΕΚΠΑ)
      Η ευθυγράμμιση
      «Δεν περιμέναμε ποτέ να βρούμε ένα τόσο μεγάλο υδροθερμικό πεδίο ανοιχτά της Μήλου», λέει η Σόλβεϊγκ Ι. Μπίρινγκ, επιστήμονας στο MARUM – Κέντρο Θαλάσσιων Περιβαλλοντικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Βρέμης η οποία ηγήθηκε της αποστολής M192 κατά την οποία ανακαλύφθηκαν οι πηγές. «Όταν παρατηρήσαμε για πρώτη φορά τις πηγές με τις κάμερες του τηλεχειριζόμενου οχήματος, μείναμε άφωνοι από την ποικιλία και την ομορφιά τους  από τα λαμπυρίζοντα, σχεδόν βραστά ρευστά μέχρι τις παχιές μικροβιακές αποθέσεις που κάλυπταν τις καμινάδες».
      Σύμφωνα με την πρώτη συγγραφέα της μελέτης Παρασκευή Νομικού, από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο χωρικός καταμερισμός των πηγών ελέγχεται στενά από την τεκτονική δομή του νησιού. «Τα δεδομένα μας δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι στήλες αερίου ακολουθούν τα μοτίβα των μεγάλων συστημάτων ρηγμάτων γύρω από τη Μήλο. Διαφορετικές ζώνες ρηγμάτων επηρεάζουν διαφορετικές συστάδες αναβλύσεων, ειδικά στα σημεία όπου συναντώνται πολλά ρήγματα. Αυτές οι τεκτονικές δομές καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το πώς και πού φτάνουν τα υδροθερμικά ρευστά στον βυθό» εξηγεί η κ. Νομικού.
      Τα ευρήματα δείχνουν ότι η ενεργή ρηγμάτωση και οι συνεχιζόμενες γεωλογικές διεργασίες έχουν διαμορφώσει την εξέλιξη αυτών των υδροθερμικών πεδίων. Αυτή η ανακάλυψη καθιστά τη Μήλο ένα από τα σημαντικότερα φυσικά εργαστήρια στη Μεσόγειο για τη μελέτη της αλληλεπίδρασης μεταξύ τεκτονικών διεργασιών, ηφαιστειότητας και υδροθερμικής δραστηριότητας.

      πηγή (ΕΚΠΑ)
      «Η νεοτεκτονική και ενεργός δομή της Μήλου χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη μεγάλων ρηξιγενών ζωνών, που δημιουργούν τεκτονικά μπλοκ με διαφοροποιημένες κινήσεις. Τα γεωθερμικά ρευστά χρησιμοποιούν τα ρήγματα του νησιού με αλλοιώσεις των παρακείμενων ηφαιστειακών-ιζηματογενών σχηματισμών, δημιουργώντας ένα φάσμα εκμεταλλεύσιμων βιομηχανικών ορυκτών και υδροθερμικών τύπων κοιτασμάτων. Η ανακάλυψη νέων υδροθερμικών πεδίων είναι πάρα πολύ σημαντική για την κατανόηση της ηφαιστειότητας σε σχέση με την ενεργή τεκτονική. Με τα νέα δεδομένα που συλλέξαμε μελετάμε τη συσχέτιση των χερσαίων και των θαλάσσιων τεκτονικών δομών γύρω από τη Μήλο, και στόχος είναι να δημιουργήσουμε ένα συνολικό μοντέλο της τεκτονικής δομής και της ηφαιστειότητας ώστε να ενσωματωθεί με τις μεταλλογενετικές γνώσεις που έχουμε για το νησί για την παραγωγή χαρτών που αναδεικνύουν την μεταλλογένεση και στο υποθαλάσσιο περιβάλλον» αναφέρει σε ανακοίνωση του ΕΚΠΑ η κ. Νομικού.
    13. Περιβάλλον

      Engineer

      Περισσότερα από έξι εκατομμύρια στρέμματα φυσικών εκτάσεων απώλεσε η Ελλάδα την εικοσαετία 1987-2007, έναντι αντίστοιχης αύξησης των γεωργικών και λοιπών καλύψεων, σύμφωνα με έρευνα της WWF.
       
       
      Στη σχετική έκδοση «Η Ελλάδα τότε και τώρα: Διαχρονική χαρτογράφηση των καλύψεων γης 1987-2007» καταδεικνύεται η διαχρονική, συνεχής και άναρχη μείωση των φυσικών εκτάσεων, προς όφελος της επέκτασης της γεωργικής γης, των υποδομών και των οικισμών. Η υποχώρηση αυτή, όπως επισημαίνεται, χαρακτηρίζεται από την απόλυτη έλλειψη τεκμηριωμένου και μακροχρόνιου εθνικού χωροταξικού σχεδιασμού.
       
      Από την έρευνα της WWF, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «Το Μέλλον των Δασών», και σε συνεργασία με το εργαστήριο δασικής διαχειριστικής και τηλεπισκόπησης του ΑΠΘ, προκύπτει ότι τα δάση μειώθηκαν συνολικά κατά 1.311.382 στρέμματα, οι εκτάσεις θαμνώδους και χαμηλής βλάστησης μειώθηκαν συνολικά κατά 4.886.431 στρέμματα, οι γεωργικές εκτάσεις αυξήθηκαν κατά 5.736.939 στρέμματα και οι λοιπές καλύψεις (δόμηση, έργα υποδομής κλπ) αυξήθηκαν κατά 333.675 στρέμματα.
       
      Ωστόσο, η WWF επισημαίνει πως τα απόλυτα νούμερα των αλλαγών δεν διηγούνται τη συνολική ιστορία, καθώς εξίσου σημαντική με τις αλλαγές στην έκταση είναι και η μετατόπιση των καλύψεων γης ανάμεσα σε διαφορετικές περιοχές.

      Ενδεικτική είναι η αντίφαση που προκύπτει, εξετάζοντας τις γεωργικές εκτάσεις στα γεωγραφικά διαμερίσματα Ιονίων Νήσων και Πελοποννήσου. Στα Ιόνια Νησιά, σχεδόν 289.000 στρέμματα φυσικής γης (12,6% της συνολικής έκτασης) μετατράπηκαν σε γεωργική. Από την άλλη μεριά, φαίνεται ότι εγκαταλείπεται η αγροτική παραγωγή στα ορεινά της χώρας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Πελοπόννησο, όπου 1.390.000 στρέμματα γεωργικής γης μετατράπηκαν διαχρονικά σε άλλες καλύψεις.
       
      Στην έρευνα επισημαίνεται ότι οι πλέον θιγόμενες φυσικές εκτάσεις είναι οι περιοχές χαμηλής βλάστησης, οι οποίες, κατά κύριο λόγο, απορροφούν τις πιέσεις επέκτασης της γεωργικής γης, των οικισμών και των υποδομών.
       
      Οι πιέσεις για μετατροπή των καλύψεων (και κατά συνήθη συνέπεια των χρήσεων) της γης, δεν εκδηλώνονται πάντα στιγμιαία, αλλά είναι, συχνά, απόρροια πολλών διαδοχικών βημάτων. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, η απευθείας μετατροπή π.χ. ενός δάσους σε τεχνητή επιφάνεια είναι σπάνια και συνοδεύεται από πολλές νομικές περιπλοκές. Η σταδιακή αλλαγή ενός δάσους όμως μέσω επαναλαμβανόμενων πυρκαγιών και η μετέπειτα κατάληψή της από τεχνητές καλύψεις είναι μία συνήθης πρακτική.
       
      Ακόμα, τονίζεται ότι η εφαρμογή της νομοθεσίας για τον χώρο χωλαίνει σε έντονο βαθμό, ενώ ο οποιοσδήποτε σχεδιασμός πάσχει από έλλειψη μακροχρόνιας προοπτικής και συνοχής.
       
      «Η συγκεκριμένη έκδοση εστιάζει στις χωρικές μεταβολές και τις πιέσεις πάνω στον φυσικό χώρο και τα οικοσυστήματα. Είναι η πρώτη φορά που απεικονίζονται οι καλύψεις γης για όλη την Ελλάδα σε βάθος εικοσαετίας, ανοίγοντας μια ουσιαστική συζήτηση για την εξέλιξη και διαχείριση του χώρου στην Ελλάδα. Η αποτυχία στην αποτελεσματική διαχείριση αυτών των αλλαγών, δεν θα λειτουργήσει μονάχα εις βάρος του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά εν τέλει, θα υποσκάψει και την ίδια την προοπτική ανάπτυξης της χώρας μας, ειδικά μάλιστα, σε ό, τι αφορά τους οικονομικούς κλάδους του τουρισμού και του πρωτογενούς τομέα», υπογραμμίζει ο γενικός διευθυντής του WWF Ελλάς, Δημήτρης Καραβέλλας.
       
      Μπορείτε να διαβάσετε την έκδοση «Η Ελλάδα τότε και τώρα: Διαχρονική χαρτογράφηση των καλύψεων γης, 1987-2007».
       
      Δείτε τη χαρτογράφηση των καλύψεων γης σε επιλεγμένες περιοχές της Ελλάδας.
       
      Πηγή: www.enet.gr
    14. Περιβάλλον

      Engineer

      Το 1/4, κατά μέσο όρο, των συνολικά χρησιμοποιούμενων υδάτων στην ΕΕ, κατευθύνεται στην άρδευση. Ωστόσο, το ποσοστό αυτό στην Ελλάδα είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη. Συγκεκριμένα, το 88,7% των υδάτων που χρησιμοποιούνται για βιομηχανική, ενεργειακή, παραγωγική, οικιακή και κάθε άλλη ανάγκη, κατευθύνεται στον πρωτογενή τομέα (στοιχεία 2007). Η σχετική υστέρηση των διαθέσιμων υδάτων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, την κατατάσσει στην 6η θέση της ΕΕ, με κριτήριο τις ποσότητες νερού που χρησιμοποιούνται. Πιο συγκεκριμένα, οι ποσότητες νερού ανά αρδευόμενο στρέμμα στην Ελλάδα ανέρχονται στα 380 κυβικά μέτρα ενώ στην Μάλτα στα 995, την Πορτογαλία στα 737, την Ισπανία στα 547, την Ιταλία στα 480 κυβικά μέτρα ανά στρέμμα. (SAPM)
       
      Το τεράστιο μέγεθος των απαιτήσεων νερού για την παραγωγή τροφίμων, αναδεικνύεται στο σχετικό γράφημα, όπου καταγράφονται οι συνολικές καθώς και οι ποσότητες «γαλάζιου» νερού ανά μονάδα βάρους τελικού προϊόντος. Το λεγόμενο «γαλάζιο» νερό, είναι αυτό που αντλείται, και δεν αφορά το λεγόμενο «πράσινο», δηλαδή το νερό της βροχής, ή το «γκρι», το νερό που έχει ανακυκλωθεί.
       
      Για να γίνουν κατανοητά τα στοιχεία του πίνακα παρακάτω, πρέπει να αποσαφηνιστούν τα εξής:
       
       
      1. Το «υδατικό αποτύπωμα» ενός αγροτικού προϊόντος, περιλαμβάνει τόσο τις άμεσες όσο και τις έμμεσες ανάγκες. Το νερό που καταναλώνεται για την παραγωγή ενός κιλού κρέατος, για παράδειγμα, αφορά πρωτίστως αυτό που καταναλώθηκε έμμεσα για την παραγωγή των ζωοτροφών που απαιτούνται για την παραγωγή του.
       
      2 Οι ποσότητες αυτές αφορούν διεθνείς μέσους όρους. Για παράδειγμα, η παραγωγή ελιάς εμφανίζεται να καταναλώνει ιδιαίτερα υψηλές ποσότητες νερού για τα ελληνικά δεδομένα, λόγω της καθολικής άρδευσής της με μεγάλες ποσότητες στην Τυνησία, περίπου τριπλάσιες από τις αντίστοιχες ισπανικές.
       
      Ανάγκες νερού για την παραγωγή ενός κιλού τελικού προϊόντος
       

       
       
      Με βάση τα στοιχεία του γραφήματος, για την παραγωγή ενός κιλού μοσχαρίσιου κρέατος, απαιτούνται άμεσα ή έμμεσα 15 χιλιάδες λίτρα νερού συνολικά, εκ των οποίων 617 λίτρα «γαλάζιου» νερού που έχει αντληθεί. Υψηλές είναι και οι απαιτήσεις για την παραγωγή αρνίσιου κρέατος, χοιρινού, κατσικίσιου, πουλερικών, αλλά και άλλων προϊόντων ζωικής προέλευσης όπως δέρματα, βούτυρο κ.λπ.
       
      Αντίθετα, τα προϊόντα φυτικής προέλευσης έχουν πολύ μικρότερες απαιτήσεις. Με εξαίρεση το βαμβάκι, όπου οι απαιτήσεις κατά μέσο όρο διεθνώς είναι εξαιρετικά υψηλές (3.300 λίτρα «γαλάζιου» νερού) και ως ένα βαθμό το ρύζι, οι ανάγκες άρδευσης ακόμη και στα κηπευτικά είναι συγκριτικά περιορισμένες. Για την παραγωγή ενός κιλού ντομάτας, για παράδειγμα, καταναλώνονται 64 λίτρα νερού, άμεσα ή έμμεσα.
       
      Η αυξανόμενη ζήτηση σε τρόφιμα, αυξάνει τη ζήτηση για κατανάλωση νερού. Εάν η Ελλάδα επιθυμεί να παραμείνει διατροφικά παραγωγική χώρα, πρέπει να αυξάνει τα πραγματικά διαθέσιμα αποθέματα νερού για άρδευση, κατά 1% το έτος. Οι ανάγκες αυτές θα αυξηθούν λόγω και της κλιματικής αλλαγής. Ιδιαίτερα οι νοτιότερες περιοχές, αναμένεται να αντιμετωπίσουν τα σοβαρότερα προβλήματα ξηρασίας όλης της ευρωπαϊκής ηπείρου, εξέλιξη που θα πιέσει και τις σημερινές ξηρικές καλλιέργειες να μετατραπούν σε ποτιστικές.
       
      Η Ελλάδα φαίνεται να αδυνατεί να σχεδιάσει και να υλοποιήσει όσα απαιτούνται για την πραγματική αύξηση των διαθέσιμων υδάτινων πόρων, μέσω της βελτίωσης της διαχείρισης ή της αξιοποίησής τους, της ενσωμάτωσης καινοτομιών κ.λπ.
       
      Όπως προκύπτει και από την έρευνα της «ΥΧ» για το αρδευτικό πρόβλημα στον αγροτικό τομέα, μεγάλα τμήματα του αρδευτικού δικτύου παραμένουν πεπαλαιωμένα, με αποτέλεσμα την απώλεια τεράστιων ποσοτήτων υδάτων. Η υφαλμύρωση πολλών περιοχών επεκτείνεται. Οι αγρότες αντλούν από βάθος ακόμη και αρκετών εκατοντάδων μέτρων, με ό,τι συνεπάγεται για την κόστος παραγωγής και το περιβάλλον. Συχνά, αντικαθιστούν τις καλλιέργειες όχι με κριτήριο την οικονομική απόδοση, αλλά με τις απαιτήσεις τους σε νερό.
       
      Πηγή: http://www.ypaithros.gr/ardeush-h-megalh-proklhsh-ths-agrotikhs-paragwghs/
    15. Περιβάλλον

      Engineer

      Το τελευταίο κομμάτι της γιγάντιας πλάκας πάγου που κάλυπτε τη Βόρειο Αμερική την τελευταία εποχή των παγετώνων είναι αναπόφευκτο να λιώσει λόγω της κλιματικής αλλαγής, δείχνει η προσομοίωση των μελλούμενων με υπολογιστικά μοντέλα.
       
      Από την έναρξη της γεωλογικής περιόδου του Πλειστόκαινου, πριν από περίπου 2,5 εκατομμύρια χρόνια, η Γη περνά μια συνεχή εναλλαγή από παγετώδεις και μεσοπαγετώδεις περιόδους, με τα καλύμματα πάγου στους πόλους να μεγαλώνουν και μετά να συρρικνώνονται.
       
      Στη διάρκεια της τελευταίας «εποχής των παγετώνων», που έληξε πριν από μόλις 14.000 χρόνια, ο Καναδάς και μεγάλο μέρος των σημερινών ΗΠΑ είχαν καλυφθεί από πάγο με πάχος ολόκληρα χιλιόμετρα, όπως συνέβαινε και με την Βόρεια Ευρώπη και ολόκληρο σχεδόν το νησί της Βρετανίας.
       
      Σύμφωνα με το In.gr, το μόνο κομμάτι που απομένει από αυτό το γιγάντιο κάλυμμα πάγου βρίσκεται στο καναδικό νησί Μπάφιν στον Αρκτικό Ωκεανό, και έχει έκταση 5.130 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σχεδόν διπλάσια σε σχέση με την Εύβοια. Ο πάγος αυτός σταθεροποιήθηκε πριν από 2.000 χρόνια, μέχρι που άρχισε να δέχεται τη ζέστη της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής.
       
      Η νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην έγκριτη επιθεώρηση Geophysical Research Letters, προσφέρει τώρα για το μέλλον του. Ερευνητές στις ΗΠΑ και στον Καναδά χρησιμοποίησαν μετρήσεις πεδίου και μαθηματικά μοντέλα για να εξετάσουν την τύχη του παγοκαλύμματος κάτω από διαφορετικά σενάρια για την εξέλιξη της κλιματικής αλλαγής.
       
      Και το ανησυχητικό εύρημα είναι ότι με όλα τα σενάρια ο πάγος θα έχει χαθεί εντελώς από το νησί Μπάφιν μέσα σε 200 με 500 χρόνια -σχεδόν σε μια στιγμή στη γεωλογική κλίμακα του χρόνου.
       
      «Τα γεωλογικά δεδομένα δείχνουν ξεκάθαρα ότι το συγκεκριμένο κάλυμμα πάγου σχεδόν ποτέ δεν εξαφανίζεται στη διάρκεια των μεσοπαγετωδών περιόδων» τονίζει ο Άντριεν Γκίμπερτ του καναδικού Πανεπιστημίου «Σάιμον Φρέιζερ», πρώτος συγγραφέας της δημοσίευσης.
       
      «Το γεγονός ότι τώρα εξαφανίζεται δείχνει ότι πλέον βρισκόμαστε πέρα από ό,τι έχει ζήσει ο πλανήτης τα τελευταία 2,5 εκατομμύρια χρόνια. Περνάμε σε μια νέα κλιματική κατάσταση» προειδοποιεί.
       
      Ο πάγος του Μπάφιν Άιλαντ είναι ευτυχώς πολύ λίγος για να προκαλέσει σημαντική άνοδο στη στάθμη των ωκεανών.
       
      Οι ερευνητές όμως επισημαίνουν ότι η κατάσταση σε αυτό το μικρό νησί ίσως προμηνύει το λιώσιμο του καλύμματος πάγου στην Γροιλανδία. Αυτό με τη σειρά του θα προκαλούσε αλυσιδωτές αντιδράσεις στην Ανταρκτική και κυριολεκτικά θα άλλαζε τον παγκόσμιο χάρτη.
       
      Πηγή: http://greenagenda.gr/%CE%B1%CF%81%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%BF-%CE%B1%CF%80/
    16. Περιβάλλον

      GTnews

      Ως ο τρίτος θερμότερος Ιούλιος παγκοσμίως πέρασε στην ιστορία ο φετινός, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία του ευρωπαϊκού προγράμματος Copernicus –όπως αναλύθηκαν από την επιστημονική ομάδα του Climatebook- με το Όσλο και την Αθήνα να ξεχωρίζουν για τις μεγαλύτερες αποκλίσεις θερμοκρασίας στην Ευρώπη: +2,5°C και +2,3°C αντίστοιχα, σε σύγκριση με τον μέσο όρο της περιόδου 1991–2020.
      Τα δεδομένα αυτά επιβεβαιώνουν ότι η κλιματική κρίση δεν «γνωρίζει» πλέον γεωγραφικά σύνορα. Οι υψηλές θερμοκρασίες μέσα στο καλοκαίρι εξακολουθούν να καταγράφονται στην περιοχή της Μεσογείου, ωστόσο οι καύσωνες επεκτείνονται και σε περιοχές της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης που άλλοτε θεωρούνταν «ανθεκτικές» σε τέτοια ακραία φαινόμενα.
      «Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν από τη μία ότι αυξάνεται η διάρκεια και η συχνότητα εμφάνισης των καυσώνων και από την άλλη ότι αυτές οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες εντοπίζονται πλέον και σε βορειότερα γεωγραφικά πλάτη: στις σκανδιναβικές χώρες, τη Γερμανία και αλλού. Ήταν ο τρίτος θερμότερος Ιούνιος παγκοσμίως. Στην Αγγλία, για παράδειγμα, φέτος καταγράφηκε η υψηλότερη θερμοκρασία Ιουνίου από το 1884», σημειώνει στην «Κ» ο Κωνσταντίνος Καρτάλης, καθηγητής του ΕΚΠΑ και μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Κλιματική Αλλαγή.
      Κλιματικό “hot spot” η Μεσόγειος
      Ειδικά για τη Μεσόγειο, ο κ. Καρτάλης κάνει λόγο για κλιματικό “hot spot”, έναν όρο που αποδίδεται σε περιοχές του πλανήτη στις οποίες η κλιματική αλλαγή εξελίσσεται ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο.
      «Στην περίπτωση της Μεσογείου, αυτό αφορά κυρίως την αύξηση της θερμοκρασίας σε αέρα και θάλασσα, καθώς και τη μείωση της βροχόπτωσης. Ο βασικός λόγος για τον οποίο η Μεσόγειος είναι κλιματικό “hot spot” είναι οι αλλαγές στην ατμοσφαιρική κυκλοφορία που προκαλούν συχνότερους και με μεγαλύτερη διάρκεια καύσωνες, αλλά και τη μεταφορά θερμών αερίων μαζών από τη Βόρεια Αφρική».
      Η Αθήνα, όπως προκύπτει και από τα τελευταία στοιχεία του Copernicus, βρίσκεται στην «κόκκινη ζώνη». Ο κ. Καρτάλης εξηγεί στην «Κ» γιατί η ελληνική πρωτεύουσα είναι περισσότερο ευάλωτη από άλλες μεσογειακές πόλεις απέναντι στις υψηλές θερμοκρασίες.
      «H έκθεση του ευρύτερου πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας σε ακραίες θερμοκρασίες είναι στα ίδια περίπου επίπεδα με τις περισσότερες παράκτιες μεσογειακές πόλεις, κυρίως αυτές που βρίσκονται στην ανατολική Μεσόγειο. Η ευαλωτότητά της, όμως, είναι σημαντικά μεγαλύτερη εξαιτίας της πυκνής της δόμησης, της περιορισμένης κάλυψης με πράσινο και του μεγάλου ποσοστού κτιρίων που στερούνται θερμομόνωσης», σημειώνει ο ίδιος και αναφέρεται στη σημασία της σωστής κατάρτισης των τοπικών πολεοδομικών σχεδίων των δήμων της χώρας μας, τα οποία αυτό το διάστημα βρίσκονται στο στάδιο της ετοιμασίας.
      «Να προταχθούν λύσεις πρασίνου»
      «Τα σχέδια αυτά οφείλουν να ενσωματώσουν τις περιβαλλοντικές συνθήκες και την κλιματική αλλαγή στον πολεοδομικό σχεδιασμό. Σε ένα πρακτικό παράδειγμα, δεν θα πρέπει να αυξηθεί ο συντελεστής δόμησης σε μια περιοχή που καταγράφεται ως θερμική νησίδα. Στην ίδια περιοχή θα πρέπει να προταχθούν λύσεις πρασίνου», τονίζει και προσθέτει:
      «Όταν πρέπει να προετοιμάσεις σχέδια ανθεκτικότητας στις υψηλές θερμοκρασίες και στους καύσωνες, χρειάζεται να γνωρίζεις ποιες αστικές περιοχές είναι θερμικές νησίδες –δηλαδή έχουν συστηματικά υψηλότερες θερμοκρασίες σε σχέση με τις γειτονικές τους– ώστε να προταχθούν στον σχεδιασμό. Ο σχεδιασμός αυτός πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα που θα είναι στοχευμένα στα ειδικότερα χαρακτηριστικά της περιοχής. Άλλωστε, το ίδιο σχέδιο ανθεκτικότητας δεν μπορεί να εφαρμοσθεί αδιάκριτα σε όλη την πόλη».
      Σχολιάζοντας την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε ότι τα πολεοδομικά κίνητρα του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού δεν μπορούν να εφαρμόζονται οριζόντια, αλλά ότι πρέπει να εντάσσονται προσαρμοσμένα και τεκμηριωμένα στον πολεοδομικό σχεδιασμό κάθε περιοχής, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κάνει λόγο για μία απόφαση προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς περιορίζει τον όγκο των κτιρίων σε επιβαρυμένες περιοχές.
      «Το πράσινο μπόνους δόμησης οδήγησε σε πογκρόμ των μονοκατοικιών αλλοιώνοντας τη φυσιογνωμία πολλών γειτονιών και επιβαρύνοντας το θερμικό τους περιβάλλον. Σε μία εποχή που οι πόλεις πλήττονται από την κλιματική αλλαγή, δεν χρειάζεται μπόνους για να γίνει μία κατασκευή πράσινη», σημειώνει.
      Ποιες θα μπορούσαν, όμως, να είναι οι πιο αποτελεσματικές λύσεις για τη μετρίαση των επιπτώσεων του καύσωνα σε πόλεις όπως η Αθήνα;
      «Για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας μιας πόλης στους καύσωνες, κατά κανόνα χρειάζεται περισσότερο πράσινο στους δρόμους, στις ταράτσες των κτιρίων, στις αυλές των σχολείων, καθώς και περισσότερα μικρά πάρκα. Επίσης, είναι απαραίτητο να γίνεται χρήση νέων κατασκευαστικών υλικών, κυρίως ψυχρών, που απορροφούν λιγότερο την ηλιακή ακτινοβολία στις οροφές των κτιρίων, στους δρόμους και εν γένει σε επιφάνειες. Χρειάζεται ακόμη αύξηση των σκιασμένων επιφανειών, ενεργειακά μονωμένα σπίτια, αλλά και μείωση της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων που λειτουργούν ως πηγές θερμότητας στις επιβαρυμένες θερμικά περιοχές μιας πόλης», απαντά ο ίδιος.
      Τι (δεν) επιτεύχθηκε με τη Συμφωνία του Παρισιού
      Δέκα χρόνια μετά τη Συμφωνία του Παρισιού στη διάσκεψη του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (COP21), που είχε ως κύριο στόχο να περιορίσει την υπερθέρμανση του πλανήτη, ο Κωνσταντίνος Καρτάλης κάνει έναν σύντομο απολογισμό. Τι έχει επιτευχθεί από τότε και κυρίως, τι έχει πάει λάθος;
      «Στις επιτυχίες συγκαταλέγεται η αναγνώριση της κλιματικής αλλαγής ως παγκόσμιου κινδύνου, ο μετριασμός της κλιματικής αλλαγής ως κύριου στόχου πολιτικής στα εθνικά προγράμματα των κρατών-μελών των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και η σταδιακή ενσωμάτωση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο ενεργειακό ισοζύγιο σε βάρος των ορυκτών καυσίμων που προκαλούν την κλιματική αλλαγή. Στις αποτυχίες είναι οπωσδήποτε οι αυξανόμενες αποκλίσεις από τους χρονικούς και ποσοτικούς στόχους και η αδυναμία ουσιαστικής υποστήριξης των αναπτυσσόμενων κρατών», τονίζει ο καθηγητής προσθέτοντας ότι «δυστυχώς η κλιματική αλλαγή εξελίσσεται ταχύτερα από τα μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπισή της».
      Η επίτευξη του μετριασμού της κλιματικής αλλαγής, εκτός από τον προφανή περιορισμό των αρνητικών επιπτώσεων, θα μπορούσε να έχει σημαντικά οφέλη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σημειώνει ο κ. Καρτάλης.
      «Σε βάθος χρόνου, σταδιακά προς το 2050, θα σήμαινε την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και την ενεργειακή της αυτονομία μέσα από τη χρήση καθαρής ενέργειας. Σήμερα οι χώρες της Ε.Ε. δαπανούν περίπου 800 δισ. ευρώ ανά έτος για την προμήθεια ορυκτών καυσίμων, ενώ παραμένουν εξαρτημένες από τις διεθνείς αγορές και τις πολιτικές αναταράξεις που συχνά τις επηρεάζουν. Ας αναλογιστούμε το όφελος μίας ενεργειακά αυτόνομης Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα δαπανά ένα τέτοιο ποσό για την παιδεία, την κοινωνική συνοχή, την υγεία, την περιφερειακή ανάπτυξη, τη βιομηχανία και την τεχνολογία και που βέβαια δεν θα εξαρτάται από τις περίπλοκες γεωπολιτικές ισορροπίες και τη διπλωματία των αγωγών».
      Ως επιστήμονας, αλλά και ενεργός στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την κλιματική αλλαγή, ο Κ. Καρτάλης εκφράζει μέσω της «Κ» τη μεγαλύτερη ανησυχία του, αφήνοντας ωστόσο μία «χαραμάδα» ελπίδας.
      «Με ανησυχεί το κύμα αμφισβήτησης, αν όχι εγκατάλειψης της προσπάθειας, που έχει προκύψει μετά την αλλαγή της στάσης των Ηνωμένων Πολιτειών. Από την άλλη, μού δίνει ελπίδα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και πολλές ακόμη χώρες εκτός Ευρώπης διατηρούν σε μεγάλο βαθμό τους στόχους τους, αλλά και το γεγονός ότι οι πολίτες ζητούν δράσεις για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή στις επιπτώσεις της. Πιστεύω ότι η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Κλίμα που θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Νοέμβριο στη Βραζιλία θα μπορέσει να δώσει την ώθηση που χρειάζεται».
    17. Περιβάλλον

      Engineer

      Την έκδοση του ημερήσιου χάρτη πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς για τη φετινή αντιπυρική περίοδο και συγκεκριμένα για το διάστημα από την 1η Ιουνίου έως την 31η Οκτωβρίου 2018, ανακοίνωσε η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας.
      Ο Χάρτης αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του σχεδιασμού αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών και εκδίδεται με ευθύνη της Διεύθυνσης Σχεδιασμού και Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών.
      Η σύνταξη και έκδοση του Χάρτη αποτελεί διεθνή πρακτική, ειδικότερα σε χώρες που αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα λόγω δασικών πυρκαγιών, με κύριο στόχο την ενημέρωση τόσο των εμπλεκόμενων φορέων στην αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών, όσο και των πολιτών, ώστε να αποτραπούν ενέργειες που ενδέχεται να προκαλέσουν την έναρξη δασικής πυρκαγιάς από αμέλεια.
      Σημειώνεται ότι ο Ημερήσιος Χάρτης Πρόβλεψης Κινδύνου Πυρκαγιάς αφορά την επόμενη ημέρα από αυτή που εκπονείται και εκδίδεται.
      Δείτε τον ημερήσιο χάρτη εδώ: http://civilprotection.gr/el/archive/daily_map
    18. Περιβάλλον

      Engineer

      Η εναρκτήρια εκδήλωση της Ευρωπαϊκής Πράσινης Εβδομάδας έχει οριστεί αύριο στο Λάχτι  της Φινλανδίας, την Πράσινη Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2021. Η φετινή Ευρωπαϊκή Πράσινη Εβδομάδα διεξάγεται από τις 31 Μαΐου μέχρι τις 4 Ιουνίου και είναι αφιερωμένη στην προτεραιότητα της μηδενικής ρύπανσης.
      http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2021/05/EU_Green_Week_2021.jpg
      Ο φετινός εορτασμός θα είναι μία ευκαιρία για δικτύωση και συζήτηση με σχετικούς ευρωπαϊκούς φορείς και ενδιαφερόμενους πολίτες πάνω στα θέματα της μηδενικής ρύπανσης και της μετάβασης σε μία περιβαλλοντικά βιώσιμη ευρωπαϊκή κοινωνία.Επίσης, θα παρουσιαστούν και θα εξεταστούν άλλες σχετικές ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, όπως οι κλιματικές πρωτοβουλίες, η επικείμενη στρατηγική για τα χημικά προϊόντα, αλλά και πρωτοβουλίες στους τομείς της ενέργειας, της βιομηχανίας, της αγροδιατροφής και των ιχθυοκαλλιεργειών, καθώς και στους τομείς της υγείας και της βιοποικιλότητας.
      Ο Επίτροπος Περιβάλλοντος, Ωκεανών και Αλιείας της ΕΕ κ. Βιργκίνιους Σινκέβιτσους, ο οποίος θα κηρύξει την έναρξη της εκδήλωσης, δήλωσε σχετικά: «Η ρύπανση του περιβάλλοντος έχει αρνητικό αντίκτυπο στην υγεία μας, ιδίως στην υγεία των πλέον ευάλωτων και κοινωνικά μειονεκτουσών ομάδων, και αποτελεί επίσης έναν από τους κύριους παράγοντες απώλειας της βιοποικιλότητας. Παρατηρούμε ότι η ρύπανση είναι ένα θέμα που αφορά πολύ έντονα τους Ευρωπαίους, όπως αποδεικνύεται από τον πρωτοφανή αριθμό εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται φέτος σε ολόκληρη την Ευρώπη. Είμαι πεπεισμένος ότι η φετινή Πράσινη Εβδομάδα θα αποτελέσει πηγή έμπνευσης και η επιτυχία της θα είναι ενθαρρυντική, αναδεικνύοντας τη φιλοδοξία της ΕΕ να αναλάβει παγκόσμια δράση κατά της ρύπανσης.»
      Η Πράσινη Εβδομάδα της ΕΕ έρχεται αμέσως μετά την έγκριση  προ δύο εβδομάδων από την Επιτροπή του σχεδίου δράσης της ΕΕ για μηδενική ρύπανση του αέρα, του νερού και του εδάφους, που αποτελεί βασικό στόχο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας. Το σχέδιο δράσης παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο όραμα για το 2050: έναν κόσμο όπου η ρύπανση έχει μειωθεί σε επίπεδα που δεν είναι πλέον επιβλαβή για την ανθρώπινη υγεία και τα φυσικά οικοσυστήματα, και περιγράφει τα βήματα για την επίτευξη του οράματος αυτού. Το σχέδιο συγκεντρώνει όλες τις σχετικές πολιτικές της ΕΕ για την καταπολέμηση και την πρόληψη της ρύπανσης, με ιδιαίτερη έμφαση στη χρήση ψηφιακών λύσεων για την επίλυση του προβλήματος.
      Το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων της Ευρωπαϊκής Πράσινης Εβδομάδας 2021     
    19. Περιβάλλον

      Engineer

      Ξεκινούν σήμερα οι δειγματοληψίες για τις μετρήσεις των δύσοσμων χημικών ενώσεων (μερκαπτανών) στη Δυτική Θεσσαλονίκη, βάσει της προγραμματικής σύμβασης που υπεγράφη μεταξύ της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
      Η πρώτη αντλία δειγματοληψιών για τον προσδιορισμό των μερκαπτανών εγκαταστάθηκε επί της οδού 3ης Σεπτεμβρίου, στο 2ο και 3ο Δημοτικό Σχολείο Κορδελιού. Οι άλλες δύο θέσεις που θα συλλέγουν δείγματα αφορούν το παλαιό δημαρχείο Κορδελιού και στο 3ο Γυμνάσιο Κορδελιού.

      Σύμφωνα με την Κωνσταντινή Σαμαρά, υπεύθυνη του Εργαστηρίου Ελέγχου Ρύπανσης Περιβάλλοντος του ΑΠΘ, η διαδικασία θα γίνεται δύο με τρεις φορές την εβδομάδα. Η συλλογή και ανάλυση των δύσοσμων χημικών ουσιών θα διαρκέσουν δώδεκα μήνες. «Πρέπει να έχουμε έναν αριθμό μετρήσεων για να εξάγουμε τα πρώτα μας ασφαλή», εξήγησε, μιλώντας στη Greenagenda.gr, η κα. Σαμαρά.
      Πάντως, όπως σημείωσε η ίδια, είναι η πρώτη φορά που διερευνάται επιστημονικά και με μεγάλο αριθμό μετρήσεων (περισσότερα από 400 δείγματα) το σοβαρό πρόβλημα, που ταλαιπωρεί τα δυτικά της πόλης εδώ και περίπου δύο χρόνια.

      Τα δείγματα που θα συλλέγονται θα διερευνώνται και θα αναλύονται από το σύγχρονο σύστημα Αέριας Χρωματογραφίας-Φασματοσκοπίας Μάζας σε σύζευξη με μονάδα θερμικής εκρόφησης (TD-GC/MS), που δώρισε πρόσφατα ο όμιλος Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε., Βιομηχανικές Εγκαταστάσεις Θεσσαλονίκης στο Εργαστήριο Ελέγχου Ρύπανσης Περιβάλλοντος του Τμήματος Χημείας του ΑΠΘ.
      Οι μερκαπτάνες, όπως και άλλες πτητικές οργανικές θειούχες ενώσεις, χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερα έντονη και διαπεραστική αποκρουστική οσμή, που γίνεται αισθητή ήδη από πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις. Στην ατμόσφαιρα εκλύονται τόσο από φυσικές πηγές (αναερόβια αναγωγή θειικών σε επιφανειακά νερά και εδάφη), όσο και από ανθρωπογενείς πηγές (εγκαταστάσεις επεξεργασίας αποβλήτων/ιλύος, διυλιστήρια πετρελαίου και βιομηχανίες πετροχημικών, βιομηχανίες χαρτοπολτού, μονάδες διανομής υγραερίου και φυσικού αερίου κ.ά.).

      Σε δηλώσεις της, η αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης Βούλα Πατουλίδου εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι θα εντοπιστεί η πηγή της έντονης δυσοσμίας μετά την τοποθέτηση των οργάνων δειγματοληψίας. «Θα γίνονται και έκτακτες μετρήσεις και ελπίζουμε ότι θα καταφέρουμε να έχουμε από το ΑΠΘ τα αποτελέσματα ώστε να αντιμετωπίσουμε ουσιαστικά το σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Δυτική Θεσσαλονίκη».
      Από την πλευρά του, ο Κώστας Γιουτίκας, αντιπεριφερειάρχης Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, επισήμανε ότι «πλέον, θα είμαστε σε θέση να μάθουμε από πού προέρχεται η έντονη δυσοσμία και κατά πόσο οι χημικές ουσίες είναι βλαβερές για τη δημόσια υγεία». «Εφόσον έχουμε απτά αποτελέσματα από τις αναλύσεις τους και εντοπιστεί η πηγή της δυσοσμίας, θα επιβληθούν αυστηρές ποινικές κυρώσεις», διαβεβαίωσε ο κ. Γιουτίκας.
      Για τον σταθμό μέτρησης της Περιφέρειας που βρίσκεται στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου, όπου τοποθετήθηκε η πρώτη από τρεις ψηφιακές αντλίες δειγματοληψίας, ο κ. Γιουτίκας επανέλαβε ότι με το ποσό των 131.000 ευρώ από το Πράσινο Ταμείο θα γίνει αναβάθμιση του κλωβού, καθώς θα τοποθετηθούν επιπλέον δυο όργανα που θα μετρούν τις θειούχες ενώσεις.

      Για τους δειγματολήπτες ανέφερε ότι μέσω sms θα γίνεται άμεσα ενημέρωση από τις συσκευές δειγματοληψίας για την εκδήλωση ατμοσφαιρικού επεισοδίου.
      Ο δήμαρχος Κορδελιού - Ευόσμου Πέτρος Σούλας τόνισε ότι «προσπαθούμε να δώσουμε λύση σε αυτό το χρόνιο πρόβλημα και με την εγκατάσταση σήμερα των συσκευών δειγματοληψίας θα μάθουμε την πηγή της έντονης δυσοσμίας».
      Ερωτηθείς για την κατάσταση με τη δυσοσμία σήμερα στην περιοχή, ο κ. Σούλας απάντησε ότι «τα ατμοσφαιρικά επεισόδια βρίσκονται σε ύφεση το τελευταίο διάστημα».
    20. Περιβάλλον

      GTnews

      Οι διαπραγματευτές του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατέληξαν σήμερα σε προσωρινή πολιτική συμφωνία σχετικά με πρόταση αναθεώρησης της οδηγίας για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων. Η αναθεωρημένη οδηγία είναι ένα από τα βασικά παραδοτέα στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης της ΕΕ για μηδενική ρύπανση. Η σημερινή συμφωνία με το Κοινοβούλιο μας βάζει σε σωστή πορεία για την επίτευξη του στόχου μας για μηδενική ρύπανση για την Ευρώπη. Ανοίγει τον δρόμο ώστε να καθοριστούν υψηλότατα πρότυπα για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων και την παρακολούθησή τους, με σκοπό να μην απελευθερώνονται στο περιβάλλον επιβλαβείς ουσίες, όπως μικροπλαστικά ή PFAS.
      Η ισχύουσα οδηγία έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματική όσον αφορά τη μείωση της ρύπανσης των υδάτων και τη βελτίωση της επεξεργασίας των απορριφθέντων λυμάτων κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες· η δε προτεινόμενη αναθεώρηση αποσκοπεί στην επικαιροποίηση της οδηγίας επεκτείνοντας το πεδίο εφαρμογής της και ευθυγραμμίζοντάς την με τους στόχους της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας.
      Αναγνωρίζοντας τη δυνατότητα του τομέα επεξεργασίας λυμάτων να συμβάλει σημαντικά στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου της ΕΕ, οι νέοι κανόνες θεσπίζουν προθεσμία για την επίτευξη ενεργειακής ουδετερότητας στον τομέα, καθώς και ένα σύστημα διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού που εξασφαλίζει τη δίκαιη συμβολή των πλέον ρυπογόνων τομέων στην επεξεργασία λυμάτων για μικρορύπους.
      Η συμφωνία έχει προσωρινό χαρακτήρα καθώς εκκρεμεί η τυπική έγκρισή της από τα δύο θεσμικά όργανα.
      Πεδίο εφαρμογής της οδηγίας
      Για την αντιμετώπιση της ρύπανσης από μικρούς οικισμούς, οι συννομοθέτες επέκτειναν το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ώστε να συμπεριλαμβάνονται όλοι οι οικισμοί με ισοδύναμο πληθυσμού 1.000 (ι.π.) και άνω, σε αντίθεση με το αντίστοιχο όριο 2.000 ι.π. της ισχύουσας οδηγίας. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, το ισοδύναμο πληθυσμού είναι μια παράμετρος που χρησιμοποιείται για να καθοριστούν οι ποσότητες λυμάτων ως προς το δυνητικό φορτίο ρύπανσης των υδάτων από ένα άτομο ημερησίως, ενώ ως «ένα ισοδύναμο πληθυσμού» νοείται το αποικοδομήσιμο οργανικό ημερήσιο φορτίο που έχει βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο πέντε ημερών (BOD 5) ίσες προς 60 g/ημέρα.
      Δίκτυα αποχέτευσης και σχέδια διαχείρισης των λυμάτων
      Οι συννομοθέτες συμφώνησαν ότι η υποχρέωση δημιουργίας δικτύων αποχέτευσης αστικών λυμάτων θα πρέπει να επεκταθεί σε όλους τους οικισμούς με ι.π. 1.000 και άνω. Εξάλλου, ανέβαλαν την προθεσμία για συμμόρφωση με την υποχρέωση αυτή από το 2030 στο 2035, ώστε να δοθεί επαρκής χρόνος προσαρμογής στις νέες απαιτήσεις. Θέσπισαν ορισμένες παρεκκλίσεις, μεταξύ άλλων για μικρότερους οικισμούς που απορρίπτουν τα λύματά τους σε παράκτια ύδατα, για απορρίψεις σε λιγότερο ευαίσθητες περιοχές, καθώς και για τα κράτη μέλη που προσχώρησαν πιο πρόσφατα στην ΕΕ, όπως η Ρουμανία, η Βουλγαρία και η Κροατία.
      Εάν η δημιουργία δικτύου αποχέτευσης δεν δικαιολογείται, δεν είναι εφικτή ή οικονομικά αποδοτική, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν μεμονωμένα συστήματα για τη συλλογή και την επεξεργασία των αστικών λυμάτων.
      Το κείμενο ορίζει προθεσμίες εντός των οποίων τα κράτη μέλη καλούνται να καταρτίσουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης των αστικών λυμάτων που θα καλύπτει οικισμούς με ι.π. άνω των 100.000 έως το 2033 και οικισμούς σε κίνδυνο με ι.π. μεταξύ 10.000 και 100.000 έως το 2039. Τα ολοκληρωμένα σχέδια διαχείρισης θα επανεξετάζονται τουλάχιστον κάθε έξι έτη, σύμφωνα με την οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα.
      Επεξεργασία λυμάτων
      Το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο επέκτειναν την υποχρέωση εφαρμογής δευτεροβάθμιας επεξεργασίας (δηλαδή της απομάκρυνσης της αποικοδομήσιμης οργανικής ύλης) στα αστικά λύματα πριν από την απόρριψή τους στο περιβάλλον σε όλους τους οικισμούς με ι.π. 1.000 και άνω έως το 2035. Οι παρεκκλίσεις ισχύουν για μικρότερους οικισμούς και κράτη μέλη που προσχώρησαν πρόσφατα στην ΕΕ και, ως εκ τούτου, πραγματοποίησαν πρόσφατα σημαντικές επενδύσεις για την εφαρμογή της ισχύουσας οδηγίας (δηλαδή Ρουμανία, Βουλγαρία και Κροατία).
      Οι συννομοθέτες ευθυγράμμισαν επίσης τα κατώτατα όρια και τα χρονοδιαγράμματα για την τριτοβάθμια επεξεργασία (δηλαδή την απομάκρυνση του αζώτου και του φωσφόρου) και την τεταρτοβάθμια επεξεργασία (δηλαδή την απομάκρυνση μεγάλου φάσματος μικρορύπων). Έως το 2039 και το 2045 αντίστοιχα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν την εφαρμογή τριτοβάθμιας και τεταρτοβάθμιας επεξεργασίας σε μεγαλύτερους σταθμούς επεξεργασίας με ι.π. 150.000 και άνω, με ενδιάμεσους στόχους το 2033 και το 2036 για την τριτοβάθμια επεξεργασία και το 2033 και το 2039 για την τεταρτοβάθμια επεξεργασία. Οι συννομοθέτες συμφώνησαν να επεκτείνουν τις υποχρεώσεις τριτοβάθμιας και τεταρτοβάθμιας επεξεργασίας έως το 2045 για μικρότερους οικισμούς με ι.π. 10.000 και άνω οι οποίοι απορρίπτουν τα λύματά τους σε περιοχές που πληρούν ορισμένα κριτήρια βάσει κινδύνου. Θέσπισαν παρέκκλιση από την απαίτηση τριτοβάθμιας επεξεργασίας, όταν τα επεξεργασμένα αστικά λύματα επαναχρησιμοποιούνται για γεωργική άρδευση, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υφίστανται περιβαλλοντικοί και υγειονομικοί κίνδυνοι.
      Διευρυμένη ευθύνη παραγωγού
      Για να καλυφθεί το πρόσθετο κόστος που συνεπάγεται η τεταρτοβάθμια επεξεργασία και σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», οι παραγωγοί φαρμακευτικών και καλλυντικών προϊόντων που ρυπαίνουν τα αστικά λύματα με μικρορύπους θα πρέπει να συνεισφέρουν κατ’ ελάχιστον 80 % του κόστους αυτής της πρόσθετης επεξεργασίας, μέσω ενός συστήματος διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού.
      Οι συννομοθέτες συμφώνησαν να αφήσουν στα κράτη μέλη κάποια ευελιξία όσον αφορά τον τρόπο κατανομής του υπόλοιπου κόστους. Το κόστος συλλογής και επαλήθευσης των δεδομένων σχετικά με τα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά θα πρέπει επίσης να βαρύνει τους παραγωγούς. Οι συννομοθέτες ανέθεσαν στην Επιτροπή να εκτιμήσει τον δυνητικό αντίκτυπο της εν λόγω διάταξης στην προσβασιμότητα και την οικονομική προσιτότητα των φαρμάκων.
      Ενεργειακή ουδετερότητα και ανανεώσιμες μορφές ενέργειας
      Οι συννομοθέτες συμφώνησαν ότι ο τομέας της επεξεργασίας αστικών λυμάτων θα μπορούσε να διαδραματίσει σημαίνοντα ρόλο για τη σημαντική μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και να βοηθήσει την ΕΕ να επιτύχει τον στόχο της για κλιματική ουδετερότητα. Θέσπισαν στόχο ενεργειακής ουδετερότητας, που σημαίνει ότι οι σταθμοί επεξεργασίας αστικών λυμάτων θα πρέπει, έως το 2045, να παράγουν ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, βάσει τακτικών ενεργειακών ελέγχων, με σταδιακούς ενδιάμεσους στόχους. Η παραγωγή της ενέργειας αυτής μπορεί να γίνεται εντός ή εκτός των εγκαταστάσεων των σταθμών επεξεργασίας, ενώ μπορεί να αγοράζεται από εξωτερικές πηγές έως και το 35 % της ενέργειας από μη ορυκτές πηγές. Το ποσοστό αυτό ισχύει μόνο για τον τελικό στόχο.
      Επόμενα βήματα
      Η προσωρινή συμφωνία θα υποβληθεί τώρα στους αντιπροσώπους των κρατών μελών στο πλαίσιο του Συμβουλίου (ΕΜΑ) και στην Επιτροπή Περιβάλλοντος του Κοινοβουλίου προς έγκριση. Εάν εγκριθεί, το κείμενο θα πρέπει στη συνέχεια να εκδοθεί τυπικά από αμφότερα τα θεσμικά όργανα, μετά την οριστική του διατύπωση από τους γλωσσομαθείς νομικούς, προτού δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ και τεθεί σε ισχύ.
    21. Περιβάλλον

      Engineer

      Το φαινόμενο της «αστικής θερμονησίδας» απειλεί τα μισά σχολεία και νοσοκομεία της Ευρώπης, σύμφωνα με ανάλυση της υπηρεσίας για το περιβάλλον της ΕΕ, αναφορικά με την κλιματική αλλαγή.
      Η υπηρεσία συνεχίζει λέγοντας πως με τον τρόπο αυτό ευάλωτοι πληθυσμοί εκτίθενται σε θερμοκρασίες απειλητικές για την υγεία τους, καθώς οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής αυξάνονται.
      Συγκεκριμένα, η ανάλυση κάνει λόγο για περίπου το 46% των νοσοκομείων και το 43% των σχολείων, που βρίσκονται σε σημεία στα οποία η θερμοκρασία είναι τουλάχιστον δύο βαθμούς Κελσίου υψηλότερη από τον μέσο όρο της περιοχής.
      Η αύξηση αυτή της θερμοκρασίας πυροδοτεί σοβαρότερες επιπτώσεις σε σχέση με τις αγροτικές περιοχές, ανακοίνωσε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (EEA) σε ανάλυσή του για τον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη μπορεί να προσαρμοστεί στην κλιματική αλλαγή.
      Κατά το φαινόμενο της «αστικής θερμονησίδας», πυκνές συστάδες κτηρίων και υποδομών, όπως είναι οι δρόμοι απορροφούν και διατηρούν περισσότερη θερμότητα σε σχέση με τις πράσινες περιοχές.
      Αυτό έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία σημειώνει ο Μπλαζ Κούρνικ, επικεφαλής του τμήματος κλιματικής προσαρμογής του ΕΕΑ.
      Η κλιματική αλλαγή, που προκαλείται από τη συνεχιζόμενη καύση ορυκτών καυσίμων από τη βιομηχανία, έχει ως αποτέλεσμα οι καύσωνες να είναι σφοδρότεροι και συχνότεροι. Η τάση αυτή αν συνδυαστεί με τις «αστικές θερμονησίδες», δημιουργεί κινδύνους, μεταξύ αυτών και οι αυξημένοι θάνατοι από θερμοπληξία, ειδικά για τους ευάλωτους πληθυσμούς όπως είναι οι ηλικιωμένοι.
      «Η ευαλωτότητα στην Ευρώπη επίσης αυξάνεται λόγω του γηράσκοντος πληθυσμού, λόγω των πιο πυκνοκατοικημένων πόλεων. Αυτό είναι κάτι το οποίο, σε συνδυασμό με τους καύσωνες, θα αποτελέσει κίνδυνο για τις κοινωνίες του μέλλοντος», διευκρίνισε ο Μπλαζ Κούρνικ.
      Ενδεικτικά αναφέρονται οι περιπτώσεις όπου έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο: κατά τη διάρκεια του καύσωνα στον Αύγουστο του 2020, η συνδεόμενη με τις υψηλές θερμοκρασίες θνητότητα σε πόλεις της περιοχής της Βρετανίας Γουέστ Μίντλαντς ήταν δύο φορές υψηλότερη σε σχέση με τις επαρχιακές περιοχές εκεί.
      Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος κάλεσε επειγόντως τις κυβερνήσεις να λάβουν μέτρα για τον περιορισμό του φαινομένου της «αστικής θερμονησίδας» στα αστικά κέντρα. Ένας τρόπος περιορισμού του φαινομένου είναι και η κατασκευή περισσότερων πράσινων χώρων δροσιάς και νερού.
      Άλλα μέτρα μπορεί να είναι η έναρξη των σχολικών διακοπών νωρίτερα από το καθορισμένο ούτως ώστε να αποφεύγεται η διδασκαλία σε συνθήκες υπερβολικής ζέστης.
×
×
  • Create New...

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.