Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ελλάδα'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Εργασίες Μηχανικών
    • Τοπογραφικά-Χωροταξικά
    • Αρχιτεκτονικά
    • Στατικά
    • Μηχανολογικά
    • Ηλεκτρολογικά
    • Περιβαλλοντικά
    • Διάφορα
  • Εργασιακά-Διαδικαστικά
    • Άδειες-Διαδικασίες
    • Αυθαίρετα
    • Οικονομικά-Αμοιβές
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά
    • Εκπαίδευση
    • Ειδικότητες-Συλλογικά Όργανα
  • Εργαλεία
    • Προγράμματα Η/Υ
    • Εξοπλισμός
    • Διαδίκτυο
    • Showroom
  • Γενικά

Categories

  • 1. Τοπογραφικά-Πολεοδομικά
    • 1.1 Λογισμικό
    • 1.2 Νομοθεσία
    • 1.3 Έντυπα
    • 1.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 1.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 2. Συγκοινωνιακά - Οδοποιίας
    • 2.1 Λογισμικό
    • 2.2 Νομοθεσία
    • 2.3 Έντυπα
    • 2.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 2.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 3. Αρχιτεκτονικά - Σχεδιαστικά
    • 3.1 Λογισμικό
    • 3.2 Νομοθεσία
    • 3.3 Έντυπα
    • 3.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 3.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 4. Στατικά - Εδαφοτεχνικά
    • 4.1 Λογισμικό
    • 4.2 Νομοθεσία
    • 4.3 Έντυπα
    • 4.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 4.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 5. Μηχανολογικά
    • 5.1 Λογισμικό
    • 5.2 Νομοθεσία
    • 5.3 Έντυπα
    • 5.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 5.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 6. Ηλεκτρολογικά
    • 6.1 Λογισμικό
    • 6.2 Νομοθεσία
    • 6.3 Έντυπα
    • 6.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 6.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 7. ΑΠΕ - Φωτοβολταϊκά
    • 7.1 Λογισμικό
    • 7.2 Νομοθεσία
    • 7.3 Έντυπα
    • 7.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 7.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 8. Περιβαλλοντικά
    • 8.1 Λογισμικό
    • 8.2 Νομοθεσία
    • 8.3 Έντυπα
    • 8.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 8.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 9. Υδραυλικά - Λιμενικά
    • 9.1 Λογισμικό
    • 9.2 Νομοθεσία
    • 9.3 Έντυπα
    • 9.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 9.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 10. Διαχείριση Έργων - Εκτιμήσεις - Πραγματογνωμοσύνες
    • 10.1 Λογισμικό
    • 10.2 Νομοθεσία
    • 10.3 Έντυπα
    • 10.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 10.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 11. Δημόσια Έργα - Ασφάλεια και Υγιεινή
    • 11.1 Λογισμικό
    • 11.2 Νομοθεσία
    • 11.3 Έντυπα
    • 11.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 11.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 12. Αμοιβές - Φορολογικά - Άδειες
    • 12.1 Λογισμικό
    • 12.2 Νομοθεσία
    • 12.3 Έντυπα - Αιτήσεις
    • 12.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 13. Αυθαίρετα
    • 13.1 Λογισμικό
    • 13.2 Νομοθεσία
    • 13.3 Έντυπα
    • 13.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 14. Διάφορα

Categories

  • Ειδήσεις
    • Νομοθεσία
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά-Φορολογικά
    • Περιβάλλον
    • Ενέργεια-ΑΠΕ
    • Τεχνολογία
    • Χρηματοδοτήσεις
    • Έργα-Υποδομές
    • Επικαιρότητα
    • Αρθρογραφία
    • Michanikos.gr
    • webTV
    • Sponsored

Categories

  • Εξοπλισμός
  • Software
  • Books
  • Jobs
  • Real Estate
  • Various

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website


Skype


Ενδιαφέροντα


Τοποθεσία


Birthday

Between and

Found 190 results

  1. Ο αριθμός των ταξιδιωτών που προσήλθε οδικώς στην χώρα μας το 2018, ανήλθε σε 8,8 εκατ , που αντιστοιχεί στο 29% από τα 30,3 εκατ. εισερχόμενους ταξιδιώτες συνολικά (πλην κρουαζιέρας). Αυτό αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στη νέα μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ για τις προοπτικές του εισερχόμενου οδικού τουρισμού στην Ελλάδα το 2019. Σε ό,τι αφορά τα στοιχεία του πρώτου εξαμήνου για τη φετινή χρονιά, οι οδικές αφίξεις ανήλθαν σε 536 000 μειωμένες κατά 12% σε σχέση με το πρώτο εξάμηνο του 2018. Η εικόνα όμως δεν είναι ενιαία, καθώς υπάρχουν διαφοροποιήσεις ανά χώρα και μεθοριακό σταθμό που καταγράφονται οι διελεύσεις των επισκεπτών. Για παράδειγμα, οι αφίξεις από την Αλβανία έχουν επανέλθει από τον Μάιο σε θετικούς ρυθμούς, ενώ από τη Βουλγαρία υπάρχει σταθερά αρνητική διψήφια μεταβολή από την αρχή του έτους. Επίσης, οι αφίξεις από τη Βόρεια Μακεδονία είχαν θετικό πρόσημο τον Απρίλιο και τον Ιούνιο και αρνητικό πρόσημο τους υπόλοιπους μήνες, ενώ οι αφίξεις από την Τουρκία αν και είχαν αρνητικό ξεκίνημα, επανήλθαν σε θετικούς ρυθμούς από τον Μάρτιο. Σύμφωνα με τη μελέτη, ένα χαρακτηριστικό των τουριστών που έρχονται οδικώς στη χώρα μας είναι η δυνατότητα που έχουν να αλλάξουν ή να επιλέξουν προορισμό την τελευταία στιγμή, χωρίς να τους απασχολούν ακυρωτικά κόστη όπως με τα αεροπορικά εισιτήρια. Ως εκ τούτου, το οικονομικό κλίμα που επικρατεί στις αντίστοιχες αγορές, είναι καθοριστικό για τις επιλογές διακοπών που θα κάνουν οι κάτοικοί τους. Η μελέτη εστιάζει στις μακροοικονομικές εξελίξεις των κυριότερων αγορών με οδική πρόσβαση στην Ελλάδα, καταγράφοντας τα βασικά μακροοικονομικά δεδομένα που επηρεάζουν την ταξιδιωτική συμπεριφορά: ΑΕΠ, συναλλαγματικές ισοτιμίες, Δείκτης Οικονομικού Κλίματος, Δείκτης Ανεργίας Η καταγραφή γίνεται για τις 6 μεγαλύτερες αγορές τουριστών που έρχονται οδικώς. Αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 90% των οδικών αφίξεων στην Ελλάδα και συνεισέφεραν το 11,4% των εισπράξεων του εισερχόμενου τουρισμού της Ελλάδας για το 2018. Οι αγορές αυτές είναι βαλκανικές: Σερβία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Τουρκία, Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία. Παράλληλα, για κάθε χώρα, δίνονται στοιχεία για τον εξερχόμενο τουρισμό από τη χώρα αυτή και τη συγκριτική θέση της Ελλάδας μεταξύ των διαφόρων προορισμών, αλλά και για τη σημασία της χώρας στον εισερχόμενο τουρισμό της Ελλάδας και τους κυριότερους προορισμούς που επισκέπτονται από την κάθε χώρα. Ειδικότερα, οι οικονομικές εξελίξεις σε Σερβία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία, εμφανίζουν θετική εικόνα τα τελευταία χρόνια. Ο δείκτης ανεργίας βαίνει μειούμενος από το 2012 ή είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Τα νομίσματα της Σερβίας και της Αλβανίας έχουν ανατιμηθεί έναντι του ευρώ, μία εξέλιξη που μπορεί να επηρεάσει θετικά τη ζήτηση για διακοπές. Της Βόρειας Μακεδονίας και της Ρουμανίας παραμένουν στα ίδια επίπεδα με πέρυσι, ενώ το νόμισμα της Βουλγαρίας έχει κλειδωμένη ισοτιμία με το ευρώ. Επίσης, ο αναμενόμενος ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ για το 2019 κινείται μεταξύ 3% και 4% σε όλες τις χώρες. Παρ΄ όλα αυτά ο δείκτης του οικονομικού κλίματος, αν και είναι σταθερά σε υψηλά επίπεδα, τους τελευταίους μήνες ακολουθεί τις διεθνείς τάσεις και έχει πτωτική τάση στη Σερβία, την Βουλγαρία και την Βόρεια Μακεδονία ενώ έχει σταθεροποιηθεί στην Ρουμανία. Εξάλλου, αρνητική είναι η εικόνα για την οικονομία της Τουρκίας, που παρουσιάζει επιδείνωση όλων των προαναφερθέντων δεικτών (υποτίμηση της τουρκικής Λίρας, σταδιακή αύξηση της ανεργίας, σημαντική επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, αναμενόμενη πτώση του ΑΕΠ για το 2019). Αναφορικά με τη θέση της Ελλάδας στον εξερχόμενο τουρισμό των εξεταζόμενων αγορών το 2017, επισημαίνεται ότι σε όλες βρίσκεται στην 1η θέση των κυριότερων τουριστικών προορισμών, με εξαίρεση την αγορά της Ρουμανίας όπου έχει την 2η θέση, μετά την Ουγγαρία, διατηρώντας τις θέσεις που είχε και το 2016. Η εικόνα είναι παρόμοια όσον αφορά στους Μεσογειακούς προορισμούς, με την Ελλάδα να βρίσκεται σε όλες τις αγορές στην 1η θέση των κυριότερων προορισμών. View full είδηση
  2. Ο αριθμός των ταξιδιωτών που προσήλθε οδικώς στην χώρα μας το 2018, ανήλθε σε 8,8 εκατ , που αντιστοιχεί στο 29% από τα 30,3 εκατ. εισερχόμενους ταξιδιώτες συνολικά (πλην κρουαζιέρας). Αυτό αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στη νέα μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ για τις προοπτικές του εισερχόμενου οδικού τουρισμού στην Ελλάδα το 2019. Σε ό,τι αφορά τα στοιχεία του πρώτου εξαμήνου για τη φετινή χρονιά, οι οδικές αφίξεις ανήλθαν σε 536 000 μειωμένες κατά 12% σε σχέση με το πρώτο εξάμηνο του 2018. Η εικόνα όμως δεν είναι ενιαία, καθώς υπάρχουν διαφοροποιήσεις ανά χώρα και μεθοριακό σταθμό που καταγράφονται οι διελεύσεις των επισκεπτών. Για παράδειγμα, οι αφίξεις από την Αλβανία έχουν επανέλθει από τον Μάιο σε θετικούς ρυθμούς, ενώ από τη Βουλγαρία υπάρχει σταθερά αρνητική διψήφια μεταβολή από την αρχή του έτους. Επίσης, οι αφίξεις από τη Βόρεια Μακεδονία είχαν θετικό πρόσημο τον Απρίλιο και τον Ιούνιο και αρνητικό πρόσημο τους υπόλοιπους μήνες, ενώ οι αφίξεις από την Τουρκία αν και είχαν αρνητικό ξεκίνημα, επανήλθαν σε θετικούς ρυθμούς από τον Μάρτιο. Σύμφωνα με τη μελέτη, ένα χαρακτηριστικό των τουριστών που έρχονται οδικώς στη χώρα μας είναι η δυνατότητα που έχουν να αλλάξουν ή να επιλέξουν προορισμό την τελευταία στιγμή, χωρίς να τους απασχολούν ακυρωτικά κόστη όπως με τα αεροπορικά εισιτήρια. Ως εκ τούτου, το οικονομικό κλίμα που επικρατεί στις αντίστοιχες αγορές, είναι καθοριστικό για τις επιλογές διακοπών που θα κάνουν οι κάτοικοί τους. Η μελέτη εστιάζει στις μακροοικονομικές εξελίξεις των κυριότερων αγορών με οδική πρόσβαση στην Ελλάδα, καταγράφοντας τα βασικά μακροοικονομικά δεδομένα που επηρεάζουν την ταξιδιωτική συμπεριφορά: ΑΕΠ, συναλλαγματικές ισοτιμίες, Δείκτης Οικονομικού Κλίματος, Δείκτης Ανεργίας Η καταγραφή γίνεται για τις 6 μεγαλύτερες αγορές τουριστών που έρχονται οδικώς. Αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 90% των οδικών αφίξεων στην Ελλάδα και συνεισέφεραν το 11,4% των εισπράξεων του εισερχόμενου τουρισμού της Ελλάδας για το 2018. Οι αγορές αυτές είναι βαλκανικές: Σερβία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Τουρκία, Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία. Παράλληλα, για κάθε χώρα, δίνονται στοιχεία για τον εξερχόμενο τουρισμό από τη χώρα αυτή και τη συγκριτική θέση της Ελλάδας μεταξύ των διαφόρων προορισμών, αλλά και για τη σημασία της χώρας στον εισερχόμενο τουρισμό της Ελλάδας και τους κυριότερους προορισμούς που επισκέπτονται από την κάθε χώρα. Ειδικότερα, οι οικονομικές εξελίξεις σε Σερβία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία, εμφανίζουν θετική εικόνα τα τελευταία χρόνια. Ο δείκτης ανεργίας βαίνει μειούμενος από το 2012 ή είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Τα νομίσματα της Σερβίας και της Αλβανίας έχουν ανατιμηθεί έναντι του ευρώ, μία εξέλιξη που μπορεί να επηρεάσει θετικά τη ζήτηση για διακοπές. Της Βόρειας Μακεδονίας και της Ρουμανίας παραμένουν στα ίδια επίπεδα με πέρυσι, ενώ το νόμισμα της Βουλγαρίας έχει κλειδωμένη ισοτιμία με το ευρώ. Επίσης, ο αναμενόμενος ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ για το 2019 κινείται μεταξύ 3% και 4% σε όλες τις χώρες. Παρ΄ όλα αυτά ο δείκτης του οικονομικού κλίματος, αν και είναι σταθερά σε υψηλά επίπεδα, τους τελευταίους μήνες ακολουθεί τις διεθνείς τάσεις και έχει πτωτική τάση στη Σερβία, την Βουλγαρία και την Βόρεια Μακεδονία ενώ έχει σταθεροποιηθεί στην Ρουμανία. Εξάλλου, αρνητική είναι η εικόνα για την οικονομία της Τουρκίας, που παρουσιάζει επιδείνωση όλων των προαναφερθέντων δεικτών (υποτίμηση της τουρκικής Λίρας, σταδιακή αύξηση της ανεργίας, σημαντική επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, αναμενόμενη πτώση του ΑΕΠ για το 2019). Αναφορικά με τη θέση της Ελλάδας στον εξερχόμενο τουρισμό των εξεταζόμενων αγορών το 2017, επισημαίνεται ότι σε όλες βρίσκεται στην 1η θέση των κυριότερων τουριστικών προορισμών, με εξαίρεση την αγορά της Ρουμανίας όπου έχει την 2η θέση, μετά την Ουγγαρία, διατηρώντας τις θέσεις που είχε και το 2016. Η εικόνα είναι παρόμοια όσον αφορά στους Μεσογειακούς προορισμούς, με την Ελλάδα να βρίσκεται σε όλες τις αγορές στην 1η θέση των κυριότερων προορισμών.
  3. Η Ελλάδα είναι μία από τις εννέα χώρες του κόσμου παράγουν περισσότερο από το 20% της ηλεκτρικής τους ενέργειας από ηλιακή και αιολική ενέργεια, σύμφωνα με την Έκθεση για την Παγκόσμια Κατάσταση στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών του δικτύου REN21 (GSR), που είδες το φως της δημοσιότητας. Οι χώρες αυτές είναι οι Δανία, Ουρουγουάη, Ιρλανδία, Γερμανία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ονδούρα. Συνολικά οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παρέχουν περισσότερο από το ένα τέταρτο (26%) της παγκόσμιας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά απαιτούνται πιο αποφασιστικές πολιτικές σε όλους τους τομείς τελικής χρήσης προκειμένου να καταστούν βιώσιμα τα ενεργειακά συστήματα, αναφέρεται στην έκθεση. "Με τις χώρες να πρέπει να επανέλθουν με πιο φιλόδοξους κλιματικούς στόχους το 2020, αυτή η έκθεση δείχνει ότι υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για την αύξηση της δράσης και τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων με την επέκταση των πλεονεκτημάτων της ενεργειακής μετάβασης σε ολόκληρη την οικονομία", επεσήμανε ο πρόεδρος της REN21, Αρθούρος Ζερβός. Από τα στοιχεία προκύπτει ακόμη ότι για τέταρτη συνεχή χρονιά εγκαταστάθηκε περισσότερη ηλεκτρική ισχύς από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας σε σχέση με το άθροισμα της εγκατεστημένης ισχύος από ορυκτά καύσιμα και πυρηνική ενέργεια. Μόνο από την ηλιακή φωτοβολταϊκή ενέργεια το 2018 προστέθηκαν 100 gigawatts (GW), αρκετά για να καλύψουν περισσότερο από το 25% της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας στη Γαλλία. Σύμφωνα με την έκθεση: -Ηλιακή και αιολική ενέργεια αποτελούν σήμερα βασική επιλογή στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής. Πάνω από 90 χώρες έχουν εγκαταστήσει περισσότερα από 1 GW ανανεώσιμης ισχύος και 30 χώρες έχουν εγκαταστήσει περισσότερα από 10 GW. -Η παγκόσμια αύξηση ανανεώσιμης ενέργειας δεν εξαρτάται πλέον μόνο από μερικές χώρες. Το 2018, η παγκόσμια ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας συνέχισε να σταθεροποιείται συνολικά. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ελαφρώς αυξημένη ενώ οι ετήσιες εγκαταστάσεις και επενδύσεις στη Κίνα μειώθηκαν σε σχέση με το προηγούμενο έτος. -Οι πόλεις γίνονται ολοένα και περισσότερο ισχυροί οδηγοί στην ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, υιοθετώντας ορισμένους από τους πιο φιλόδοξους στόχους για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παγκοσμίως. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτές οι δεσμεύσεις και οι δράσεις υπερέβησαν τις εθνικές και περιφερειακές πρωτοβουλίες. Περισσότερες από 100 πόλεις (από το Ναϊρόμπι/Κένυα και το Νταρ ες Σαλλάμ/Τανζανία έως το Όκλαντ/Νέα Ζηλανδία, την Στοκχόλμη/Σουηδία και το Σιάτλ/ΗΠΑ) χρησιμοποιούν τουλάχιστον 70% ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, ενώ τουλάχιστον 50 πόλεις έχουν θέσει σε εφαρμογή στόχους για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που καλύπτουν ηλεκτρισμό, θέρμανση/ψύξη και μεταφορές. - Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παρέχουν μόνο το 10% της ενέργειας που χρησιμοποιείται για τη θέρμανση και την ψύξη και λίγο περισσότερο από το 3% για τις μεταφορές. Αυτή η ανισορροπία μεταξύ των τομέων οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ανεπαρκή ή ασταθή πολιτική στήριξη. View full είδηση
  4. Η Ελλάδα είναι μία από τις εννέα χώρες του κόσμου παράγουν περισσότερο από το 20% της ηλεκτρικής τους ενέργειας από ηλιακή και αιολική ενέργεια, σύμφωνα με την Έκθεση για την Παγκόσμια Κατάσταση στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών του δικτύου REN21 (GSR), που είδες το φως της δημοσιότητας. Οι χώρες αυτές είναι οι Δανία, Ουρουγουάη, Ιρλανδία, Γερμανία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ονδούρα. Συνολικά οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παρέχουν περισσότερο από το ένα τέταρτο (26%) της παγκόσμιας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά απαιτούνται πιο αποφασιστικές πολιτικές σε όλους τους τομείς τελικής χρήσης προκειμένου να καταστούν βιώσιμα τα ενεργειακά συστήματα, αναφέρεται στην έκθεση. "Με τις χώρες να πρέπει να επανέλθουν με πιο φιλόδοξους κλιματικούς στόχους το 2020, αυτή η έκθεση δείχνει ότι υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για την αύξηση της δράσης και τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων με την επέκταση των πλεονεκτημάτων της ενεργειακής μετάβασης σε ολόκληρη την οικονομία", επεσήμανε ο πρόεδρος της REN21, Αρθούρος Ζερβός. Από τα στοιχεία προκύπτει ακόμη ότι για τέταρτη συνεχή χρονιά εγκαταστάθηκε περισσότερη ηλεκτρική ισχύς από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας σε σχέση με το άθροισμα της εγκατεστημένης ισχύος από ορυκτά καύσιμα και πυρηνική ενέργεια. Μόνο από την ηλιακή φωτοβολταϊκή ενέργεια το 2018 προστέθηκαν 100 gigawatts (GW), αρκετά για να καλύψουν περισσότερο από το 25% της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας στη Γαλλία. Σύμφωνα με την έκθεση: -Ηλιακή και αιολική ενέργεια αποτελούν σήμερα βασική επιλογή στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής. Πάνω από 90 χώρες έχουν εγκαταστήσει περισσότερα από 1 GW ανανεώσιμης ισχύος και 30 χώρες έχουν εγκαταστήσει περισσότερα από 10 GW. -Η παγκόσμια αύξηση ανανεώσιμης ενέργειας δεν εξαρτάται πλέον μόνο από μερικές χώρες. Το 2018, η παγκόσμια ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας συνέχισε να σταθεροποιείται συνολικά. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ελαφρώς αυξημένη ενώ οι ετήσιες εγκαταστάσεις και επενδύσεις στη Κίνα μειώθηκαν σε σχέση με το προηγούμενο έτος. -Οι πόλεις γίνονται ολοένα και περισσότερο ισχυροί οδηγοί στην ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, υιοθετώντας ορισμένους από τους πιο φιλόδοξους στόχους για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παγκοσμίως. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτές οι δεσμεύσεις και οι δράσεις υπερέβησαν τις εθνικές και περιφερειακές πρωτοβουλίες. Περισσότερες από 100 πόλεις (από το Ναϊρόμπι/Κένυα και το Νταρ ες Σαλλάμ/Τανζανία έως το Όκλαντ/Νέα Ζηλανδία, την Στοκχόλμη/Σουηδία και το Σιάτλ/ΗΠΑ) χρησιμοποιούν τουλάχιστον 70% ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, ενώ τουλάχιστον 50 πόλεις έχουν θέσει σε εφαρμογή στόχους για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που καλύπτουν ηλεκτρισμό, θέρμανση/ψύξη και μεταφορές. - Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παρέχουν μόνο το 10% της ενέργειας που χρησιμοποιείται για τη θέρμανση και την ψύξη και λίγο περισσότερο από το 3% για τις μεταφορές. Αυτή η ανισορροπία μεταξύ των τομέων οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ανεπαρκή ή ασταθή πολιτική στήριξη.
  5. Στην πρώτη θέση στην κατάταξη των δέκα κρατών, όπου το επιχειρείν αποτελεί άθλο, βρίσκεται η Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα του Global Business Complexity Index του TMF Group. Στην πρώτη θέση στην κατάταξη των δέκα κρατών, όπου το επιχειρείν αποτελεί άθλο, βρίσκεται η Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα του Global Business Complexity Index του TMF Group. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα, που υπολογίζει το βαθμό δυσκολίας ίδρυσης μίας επιχείρησης, βάσει του πόσο δύσκολο ή σύνθετο είναι το επιχειρηματικό περιβάλλον σε μία χώρα, η Ελλάδα καταλαμβάνει την πρώτη θέση. Βάσει του δείκτη Global Business Complexity, η συνεχής μεταβολή της νομοθεσίας σε συνδυασμό με τους σύνθετους νόμους για την αγορά εργασίας καθιστούν την Ελλάδα την πιο δύσκολη χώρα ως προς την ίδρυση εταιρείας. Την λίστα των δέκα πιο δύσκολων χωρών καταλαμβάνουν η Ινδονησία, η Βραζιλία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Βολιβία, η Σλοβακία, η Γερμανία, η Τουρκία, η Κίνα και το Περού. Στον αντίποδα, το εγχείρημα της ίδρυσης εταιρείας είναι εύκολη υπόθεση στη Δανία, την Ελβετία, το Ισραήλ, την Παραγουάη, την Ταϊλάνδη και το Τζέρσεϊ. Τι συμβαίνει στην Ελλάδα Η υφιστάμενη νομοθεσία της Ελλάδας μπορεί να είναι πολύπλοκη, ενώ νέες ρυθμίσεις εισάγονται συνεχώς. Ενίοτε, όπως αναφέρει η έρευνα, πολυάριθμοι νόμοι είναι αλληλοσυγκρουόμενοι και καθίσταται δύσκολο για τις εταιρείες να γνωρίζουν επακριβώς με ποιο νομοθετικό πλαίσιο θα πρέπει να συμμορφωθούν. Για παράδειγμα, σύμφωνα πάντα με την έρευνα, σε ορισμένες περιπτώσεις, η επιστροφή ΦΠΑ υπόκειται σε διαφορετική μεταχείριση σε συνάρτηση με τη φορολογική υπηρεσία που διαχειρίζεται το θέμα. Επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις, άτομα που δηλώνουν ίδια μερίσματα φορολογούνται διαφορετικά, με την απόκλιση να αγγίζει και το 10%, με την ελληνική κυβέρνηση να μην παράσχει, πάντοτε, καθοδήγηση. Ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα αποτελεί δύσκολο προορισμό για τις ξένες επιχειρήσεις. Την ίδια στιγμή, όπως αναφέρει η έρευνα, ορισμένα ελληνικά νησιά λειτουργούν ως ανεξάρτητες περιοχές ως προς τη φορολογική συμμόρφωση, καθώς υπάρχει διαφορετικό φορολογικό καθεστώς. Ωστόσο, όπως αναφέρει η έρευνα, η Ελλάδα αποτελεί κράτος πρόνοιας, με τα υποχρεωτικά οφέλη να περιλαμβάνουν επιπλέον απολαβές για τα Χριστούγεννα και το Πάσχα και φορολοελαφρύνσεις για τους έγγαμους με παιδιά. Και παρότι το σύστημα παροχών έχει απλουστευθεί τα τελευταία δύο χρόνια, η νομοθεσία αλλάζει συχνά και εφαρμόζεται αναδρομικά. Μπορείτε εδώ να δείτε ολόκληρη την έρευνα.
  6. Στην πρώτη θέση στην κατάταξη των δέκα κρατών, όπου το επιχειρείν αποτελεί άθλο, βρίσκεται η Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα του Global Business Complexity Index του TMF Group. Στην πρώτη θέση στην κατάταξη των δέκα κρατών, όπου το επιχειρείν αποτελεί άθλο, βρίσκεται η Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα του Global Business Complexity Index του TMF Group. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα, που υπολογίζει το βαθμό δυσκολίας ίδρυσης μίας επιχείρησης, βάσει του πόσο δύσκολο ή σύνθετο είναι το επιχειρηματικό περιβάλλον σε μία χώρα, η Ελλάδα καταλαμβάνει την πρώτη θέση. Βάσει του δείκτη Global Business Complexity, η συνεχής μεταβολή της νομοθεσίας σε συνδυασμό με τους σύνθετους νόμους για την αγορά εργασίας καθιστούν την Ελλάδα την πιο δύσκολη χώρα ως προς την ίδρυση εταιρείας. Την λίστα των δέκα πιο δύσκολων χωρών καταλαμβάνουν η Ινδονησία, η Βραζιλία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Βολιβία, η Σλοβακία, η Γερμανία, η Τουρκία, η Κίνα και το Περού. Στον αντίποδα, το εγχείρημα της ίδρυσης εταιρείας είναι εύκολη υπόθεση στη Δανία, την Ελβετία, το Ισραήλ, την Παραγουάη, την Ταϊλάνδη και το Τζέρσεϊ. Τι συμβαίνει στην Ελλάδα Η υφιστάμενη νομοθεσία της Ελλάδας μπορεί να είναι πολύπλοκη, ενώ νέες ρυθμίσεις εισάγονται συνεχώς. Ενίοτε, όπως αναφέρει η έρευνα, πολυάριθμοι νόμοι είναι αλληλοσυγκρουόμενοι και καθίσταται δύσκολο για τις εταιρείες να γνωρίζουν επακριβώς με ποιο νομοθετικό πλαίσιο θα πρέπει να συμμορφωθούν. Για παράδειγμα, σύμφωνα πάντα με την έρευνα, σε ορισμένες περιπτώσεις, η επιστροφή ΦΠΑ υπόκειται σε διαφορετική μεταχείριση σε συνάρτηση με τη φορολογική υπηρεσία που διαχειρίζεται το θέμα. Επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις, άτομα που δηλώνουν ίδια μερίσματα φορολογούνται διαφορετικά, με την απόκλιση να αγγίζει και το 10%, με την ελληνική κυβέρνηση να μην παράσχει, πάντοτε, καθοδήγηση. Ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα αποτελεί δύσκολο προορισμό για τις ξένες επιχειρήσεις. Την ίδια στιγμή, όπως αναφέρει η έρευνα, ορισμένα ελληνικά νησιά λειτουργούν ως ανεξάρτητες περιοχές ως προς τη φορολογική συμμόρφωση, καθώς υπάρχει διαφορετικό φορολογικό καθεστώς. Ωστόσο, όπως αναφέρει η έρευνα, η Ελλάδα αποτελεί κράτος πρόνοιας, με τα υποχρεωτικά οφέλη να περιλαμβάνουν επιπλέον απολαβές για τα Χριστούγεννα και το Πάσχα και φορολοελαφρύνσεις για τους έγγαμους με παιδιά. Και παρότι το σύστημα παροχών έχει απλουστευθεί τα τελευταία δύο χρόνια, η νομοθεσία αλλάζει συχνά και εφαρμόζεται αναδρομικά. Μπορείτε εδώ να δείτε ολόκληρη την έρευνα. View full είδηση
  7. Την ώρα που η νεολαία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αφυπνίζεται για το μεγάλο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής και η αρμόδια Διακυβερνητική Επιστημονική Επιτροπή προειδοποιεί πως η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη πρέπει να μείνει κάτω του 1,5 βαθμού Κελσίου, στην Ελλάδα η συζήτηση για τη διαταραχή του κλίματος της γης παραμένει περιορισμένη. Την ίδια ώρα, η χώρα μας βρίσκεται σε μια περιοχή (Μεσόγειος) που σύμφωνα με όλα τα μοντέλα πρόβλεψης αποτελεί hotspot των αρνητικών επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης, ενώ οι μέχρι τώρα προσπάθειες για μείωση των εκπομπών των αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου υπολείπονται σημαντικά των ευρωπαϊκών επιδόσεων. Ταυτόχρονα, τα μέτρα μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (ΑτΘ) μπορούν να έχουν, με τον κατάλληλο δημοκρατικό σχεδιασμό, θετικό περιβαλλοντικό και κοινωνικό αντίκτυπο. Σε αντίθετη περίπτωση, το κόστος από τα αυξανόμενα δικαιώματα εκπομπής που πρέπει να αγοράζουν οι ελληνικές επιχειρήσεις, με πρώτη τη ΔΕΗ, θα είναι δυσβάστακτο. Οι συζητήσεις για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο, μονοξείδιο του αζώτου κ.ά.) ξεκίνησαν σε διακρατικό επίπεδο στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και κατέληξαν σε μια πρώτη συμφωνία στο Κιότο το 1997 (Πρωτόκολλο του Κιότο). Στο πλαίσιο αυτό τέθηκαν στόχοι για μείωση των εκπομπών την πενταετία 2008-2012, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Στο πλαίσιο αυτό διαμορφώθηκαν και συγκεκριμένοι στόχοι σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, οι οποίοι στη συνέχεια ανανεώθηκαν για τα επόμενα έτη. Την περίοδο 1990-2016 η Ε.Ε. μείωσε τα αέρια του θερμοκηπίου κατά 24% σε σχέση με το 1990, ενώ αντίστοιχα η Ελλάδα μόνο κατά 11,1%. «Είναι εντυπωσιακή η διαφορά, αλλά πρέπει να καταλάβουμε πώς προήλθε. Κατ’ αρχάς, δεν είχαν όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. τους ίδιους στόχους. Σε άλλες χώρες, με ανεπτυγμένη βιομηχανία, τέθηκε στόχος για μεγάλες μειώσεις. Η Ελλάδα, που ήταν πιο πίσω αναπτυξιακά, δεσμεύθηκε αρχικά για συγκράτηση της ανόδου των εκπομπών, δηλαδή να αυξηθούν λιγότερο από 25% μέχρι τα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Μετά θα έπρεπε να ξεκινήσει η μείωση», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Σεβαστιανός Μοιρασγεντής, ερευνητής στο Αστεροσκοπείο Αθηνών. Ο κ. Μοιρασγεντής σημειώνει πως στο ζήτημα της διαχείρισης των εκπομπών ΑτΘ από την Ελλάδα υπάρχουν τρεις περίοδοι. «Η πρώτη της μεγέθυνσης μέχρι το 2005, όταν οι εκπομπές έφτασαν περίπου τους 133 εκατ. τόνους ισοδύναμου CO2, από 103,1 εκατ. τόνους το 1990. Από τότε αρχίζει η αποκλιμάκωση και μπαίνουμε στη δεύτερη περίοδο, η οποία επιταχύνεται με την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης. Πολλά εργοστάσια κλείνουν, ενώ μειώνεται και η κατανάλωση ενέργειας κυρίως, καθώς πολλά νοικοκυριά δεν μπορούν να θερμάνουν το σπίτι τους. Πρόκειται για μια τραγική κατάσταση. Ταυτόχρονα, μειώνονται οι εκπομπές κυρίως στην ηλεκτροπαραγωγή, μέσω της σοβαρής ανάπτυξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά και του φυσικού αερίου, που έχει μικρότερες εκπομπές ΑτΘ. Από το 2008 μέχρι και το 2015 η Ελλάδα παρουσιάζει σημαντική μείωση των εκπομπών, ως συνδυαστικό αποτέλεσμα της κρίσης και των παρεμβάσεων», λέει ο κ. Μοιρασγεντής. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε στην τρίτη περίοδο, η οποία έχει αρχίσει από το 2017, όταν η οικονομία άρχισε να αναπτύσσεται. Το 2017 υπήρχε αύξηση των εκπομπών στην Ελλάδα κατά 2,9%, όταν στην Ε.Ε. ήταν 0,7%. Από την άλλη, τα προσωρινά στοιχεία για τον ενεργειακό τομέα το 2018 δείχνουν μείωση στην Ελλάδα 3,9%, και στην Ε.Ε. μείωση 2,8%. «Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν θα μπορέσει να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία βγαίνοντας από την κρίση, χωρίς αύξηση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, αλλά με τις αναγκαίες μειώσεις», λέει στην «Κ» η κ. Θεοδώρα Αντωνακάκη, επιστημονική γραμματέας της Επιτροπής Μελέτης Επιπτώσεων Κλιματικής Αλλαγής, που έχει συστήσει η Τράπεζα της Ελλάδος. «Η Ελλάδα είναι πολύ κοντά στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που έχουν τεθεί μέχρι το 2020, αλλά πρέπει να είμαστε έτοιμοι για αναπροσαρμογή των στόχων. Ηδη, η επιστημονική κοινότητα θεωρεί πως χρειάζεται πιο μεγάλη μείωση των εκπομπών. Το ερώτημα είναι τι θα κάνουν οι πολιτικοί», συμπληρώνει η κ. Αντωνακάκη, σημειώνοντας πως το τελευταίο διάστημα οι κεντρικές τράπεζες βάζουν το θέμα της κλιματικής αλλαγής στα κριτήρια χάραξης πολιτικής και διαμόρφωσης χρηματοοικονομικών εργαλείων. «Τεχνολογικές λύσεις υπάρχουν, αλλά πρέπει να προσέχουμε η χρήση τους να οδηγεί σε μείωση της κατανάλωσης ενέργειας. Για παράδειγμα, οι λαμπτήρες led είναι πολύ πιο αποδοτικοί ενεργειακά. Εάν όμως βάζουμε πολύ περισσότερους σε ένα δήμο δεν έχουμε ενεργειακό όφελος», αναφέρει η κ. Αντωνακάκη. Το Εθνικό Σχέδιο Και η Ελλάδα, όπως όλες οι χώρες, θα βρεθεί μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις για να αναχαιτιστεί η σημερινή ξέφρενη πορεία διαταραχής του κλίματος. Τον Δεκέμβριο του 2018 το υπουργείο Ενέργειας ανακοίνωσε το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, το οποίο από περιβαλλοντικές οργανώσεις –όπως το WWF και η Greenpeace– χαρακτηρίστηκε ανεπαρκές, καθώς η μείωση των εκπομπών που προβλέπει δεν αντιστοιχεί στον στόχο περιορισμού της θερμοκρασιακής αύξησης στον 1,5 βαθμό Κελσίου. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος απαιτούνται πολύ μεγάλες μειώσεις στα ΑτΘ. «Μείωση εκπομπών κατά 80% στον ενεργειακό τομέα μέχρι το 2050 αποτελεί εθνική υποχρέωση», τονίζει η Ομάδα Ενεργειακού Σχεδιασμού και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Αστεροσκοπείου στην παρέμβασή της στη δημόσια διαβούλευση. Μέτρα με οικονομικό και κοινωνικό όφελος Η έγκαιρη ανταπόκριση στους κλιματικούς στόχους δεν είναι μόνο περιβαλλοντικά αναγκαία αλλά και οικονομικά απαραίτητη. Για να περιορίσει τη χρήση υδρογονανθράκων και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει θεσπίσει τα δικαιώματα εκπομπών, τα οποία πλέον δεν παρέχονται δωρεάν αλλά αγοράζονται. Μάλιστα, το κόστος τους έχει ανοδική πορεία. Σήμερα, το κόστος αγοράς δικαιώματος εκπομπής ενός τόνου διοξειδίου του άνθρακα (CO2) είναι 22,5 ευρώ, ενώ πριν από μερικά χρόνια ήταν μόλις 5 ευρώ. Το 2017, οι σταθμοί λιγνίτη της ΔΕΗ εξέπεμψαν 22,6 εκατ. τόνους CO2, το 25% του συνόλου στη χώρα μας. Με τις σημερινές τιμές απαιτούνται 508 εκατ. ευρώ τον χρόνο μόνο για αγορά δικαιωμάτων εκπομπών από τη ΔΕΗ. «Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο πρόβλημα του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ). Δεν μπορεί να υπάρχει στο ενεργειακό πλάνο για τις επόμενες δεκαετίες η καύση λιγνίτη και μάλιστα η δημιουργία νέων σταθμών. Στο μέλλον το κόστος των δικαιωμάτων εκπομπών μπορεί να φτάσει και τα 80 ευρώ/τόνος», τονίζει ο κ. Μοιρασγεντής. «Αρα πρέπει να σχεδιάσουμε ένα ενεργειακό μέλλον χωρίς άνθρακα, με εξοικονόμηση ενέργειας, ΑΠΕ, αποθήκευση ενέργειας», συμπληρώνει. Η προσπάθεια μείωσης ενεργειακών απαιτήσεων και εκπομπών μπορεί και πρέπει να έχει κοινωνικό προσανατολισμό. Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά παλιά σπίτια, που είναι ενεργειακά διάτρητα, χωρίς σωστή μόνωση. Σε πολλά από αυτά ζουν φτωχές οικογένειες που παγώνουν τον χειμώνα και λιώνουν το καλοκαίρι. Οσες οικογένειες μπορούν, δαπανούν μεγάλα ποσά για ενεργοβόρες λύσεις θέρμανσης ή ψύξης. Επίσης, τον χειμώνα παρατηρείται καύση ακατάλληλων υλικών, που δηλητηριάζουν τον αέρα. «Το ΕΣΕΚ προτείνει την ενεργειακή αναβάθμιση 40.000 κατοικιών το έτος, με μια επέκταση του προγράμματος “Εξοικονομώ”. Υπάρχουν δύο προβλήματα εδώ: το πρώτο είναι πως πρέπει να γίνουν ριζικές ανακαινίσεις σπιτιών για ενεργειακή θωράκιση, όχι μπαλώματα χωρίς όφελος εξοικονόμησης. Το δεύτερο είναι πως στο τρέχον πρόγραμμα δεν μπορούν να συμμετέχουν οι πιο φτωχές οικογένειες, δεν μπορούν να βάλουν τη συμμετοχή. Απαιτούνται άλλες λύσεις: Στη Γαλλία, για παράδειγμα, σε ορισμένες περιπτώσεις αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου το κράτος με τυποποιημένο και ενιαίο τρόπο τις αναβαθμίσεις των σπιτιών», λέει ο κ. Μοιρασγεντής. View full είδηση
  8. Την ώρα που η νεολαία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αφυπνίζεται για το μεγάλο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής και η αρμόδια Διακυβερνητική Επιστημονική Επιτροπή προειδοποιεί πως η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη πρέπει να μείνει κάτω του 1,5 βαθμού Κελσίου, στην Ελλάδα η συζήτηση για τη διαταραχή του κλίματος της γης παραμένει περιορισμένη. Την ίδια ώρα, η χώρα μας βρίσκεται σε μια περιοχή (Μεσόγειος) που σύμφωνα με όλα τα μοντέλα πρόβλεψης αποτελεί hotspot των αρνητικών επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης, ενώ οι μέχρι τώρα προσπάθειες για μείωση των εκπομπών των αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου υπολείπονται σημαντικά των ευρωπαϊκών επιδόσεων. Ταυτόχρονα, τα μέτρα μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (ΑτΘ) μπορούν να έχουν, με τον κατάλληλο δημοκρατικό σχεδιασμό, θετικό περιβαλλοντικό και κοινωνικό αντίκτυπο. Σε αντίθετη περίπτωση, το κόστος από τα αυξανόμενα δικαιώματα εκπομπής που πρέπει να αγοράζουν οι ελληνικές επιχειρήσεις, με πρώτη τη ΔΕΗ, θα είναι δυσβάστακτο. Οι συζητήσεις για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο, μονοξείδιο του αζώτου κ.ά.) ξεκίνησαν σε διακρατικό επίπεδο στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και κατέληξαν σε μια πρώτη συμφωνία στο Κιότο το 1997 (Πρωτόκολλο του Κιότο). Στο πλαίσιο αυτό τέθηκαν στόχοι για μείωση των εκπομπών την πενταετία 2008-2012, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Στο πλαίσιο αυτό διαμορφώθηκαν και συγκεκριμένοι στόχοι σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, οι οποίοι στη συνέχεια ανανεώθηκαν για τα επόμενα έτη. Την περίοδο 1990-2016 η Ε.Ε. μείωσε τα αέρια του θερμοκηπίου κατά 24% σε σχέση με το 1990, ενώ αντίστοιχα η Ελλάδα μόνο κατά 11,1%. «Είναι εντυπωσιακή η διαφορά, αλλά πρέπει να καταλάβουμε πώς προήλθε. Κατ’ αρχάς, δεν είχαν όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. τους ίδιους στόχους. Σε άλλες χώρες, με ανεπτυγμένη βιομηχανία, τέθηκε στόχος για μεγάλες μειώσεις. Η Ελλάδα, που ήταν πιο πίσω αναπτυξιακά, δεσμεύθηκε αρχικά για συγκράτηση της ανόδου των εκπομπών, δηλαδή να αυξηθούν λιγότερο από 25% μέχρι τα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Μετά θα έπρεπε να ξεκινήσει η μείωση», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Σεβαστιανός Μοιρασγεντής, ερευνητής στο Αστεροσκοπείο Αθηνών. Ο κ. Μοιρασγεντής σημειώνει πως στο ζήτημα της διαχείρισης των εκπομπών ΑτΘ από την Ελλάδα υπάρχουν τρεις περίοδοι. «Η πρώτη της μεγέθυνσης μέχρι το 2005, όταν οι εκπομπές έφτασαν περίπου τους 133 εκατ. τόνους ισοδύναμου CO2, από 103,1 εκατ. τόνους το 1990. Από τότε αρχίζει η αποκλιμάκωση και μπαίνουμε στη δεύτερη περίοδο, η οποία επιταχύνεται με την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης. Πολλά εργοστάσια κλείνουν, ενώ μειώνεται και η κατανάλωση ενέργειας κυρίως, καθώς πολλά νοικοκυριά δεν μπορούν να θερμάνουν το σπίτι τους. Πρόκειται για μια τραγική κατάσταση. Ταυτόχρονα, μειώνονται οι εκπομπές κυρίως στην ηλεκτροπαραγωγή, μέσω της σοβαρής ανάπτυξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά και του φυσικού αερίου, που έχει μικρότερες εκπομπές ΑτΘ. Από το 2008 μέχρι και το 2015 η Ελλάδα παρουσιάζει σημαντική μείωση των εκπομπών, ως συνδυαστικό αποτέλεσμα της κρίσης και των παρεμβάσεων», λέει ο κ. Μοιρασγεντής. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε στην τρίτη περίοδο, η οποία έχει αρχίσει από το 2017, όταν η οικονομία άρχισε να αναπτύσσεται. Το 2017 υπήρχε αύξηση των εκπομπών στην Ελλάδα κατά 2,9%, όταν στην Ε.Ε. ήταν 0,7%. Από την άλλη, τα προσωρινά στοιχεία για τον ενεργειακό τομέα το 2018 δείχνουν μείωση στην Ελλάδα 3,9%, και στην Ε.Ε. μείωση 2,8%. «Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν θα μπορέσει να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία βγαίνοντας από την κρίση, χωρίς αύξηση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, αλλά με τις αναγκαίες μειώσεις», λέει στην «Κ» η κ. Θεοδώρα Αντωνακάκη, επιστημονική γραμματέας της Επιτροπής Μελέτης Επιπτώσεων Κλιματικής Αλλαγής, που έχει συστήσει η Τράπεζα της Ελλάδος. «Η Ελλάδα είναι πολύ κοντά στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που έχουν τεθεί μέχρι το 2020, αλλά πρέπει να είμαστε έτοιμοι για αναπροσαρμογή των στόχων. Ηδη, η επιστημονική κοινότητα θεωρεί πως χρειάζεται πιο μεγάλη μείωση των εκπομπών. Το ερώτημα είναι τι θα κάνουν οι πολιτικοί», συμπληρώνει η κ. Αντωνακάκη, σημειώνοντας πως το τελευταίο διάστημα οι κεντρικές τράπεζες βάζουν το θέμα της κλιματικής αλλαγής στα κριτήρια χάραξης πολιτικής και διαμόρφωσης χρηματοοικονομικών εργαλείων. «Τεχνολογικές λύσεις υπάρχουν, αλλά πρέπει να προσέχουμε η χρήση τους να οδηγεί σε μείωση της κατανάλωσης ενέργειας. Για παράδειγμα, οι λαμπτήρες led είναι πολύ πιο αποδοτικοί ενεργειακά. Εάν όμως βάζουμε πολύ περισσότερους σε ένα δήμο δεν έχουμε ενεργειακό όφελος», αναφέρει η κ. Αντωνακάκη. Το Εθνικό Σχέδιο Και η Ελλάδα, όπως όλες οι χώρες, θα βρεθεί μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις για να αναχαιτιστεί η σημερινή ξέφρενη πορεία διαταραχής του κλίματος. Τον Δεκέμβριο του 2018 το υπουργείο Ενέργειας ανακοίνωσε το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, το οποίο από περιβαλλοντικές οργανώσεις –όπως το WWF και η Greenpeace– χαρακτηρίστηκε ανεπαρκές, καθώς η μείωση των εκπομπών που προβλέπει δεν αντιστοιχεί στον στόχο περιορισμού της θερμοκρασιακής αύξησης στον 1,5 βαθμό Κελσίου. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος απαιτούνται πολύ μεγάλες μειώσεις στα ΑτΘ. «Μείωση εκπομπών κατά 80% στον ενεργειακό τομέα μέχρι το 2050 αποτελεί εθνική υποχρέωση», τονίζει η Ομάδα Ενεργειακού Σχεδιασμού και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Αστεροσκοπείου στην παρέμβασή της στη δημόσια διαβούλευση. Μέτρα με οικονομικό και κοινωνικό όφελος Η έγκαιρη ανταπόκριση στους κλιματικούς στόχους δεν είναι μόνο περιβαλλοντικά αναγκαία αλλά και οικονομικά απαραίτητη. Για να περιορίσει τη χρήση υδρογονανθράκων και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει θεσπίσει τα δικαιώματα εκπομπών, τα οποία πλέον δεν παρέχονται δωρεάν αλλά αγοράζονται. Μάλιστα, το κόστος τους έχει ανοδική πορεία. Σήμερα, το κόστος αγοράς δικαιώματος εκπομπής ενός τόνου διοξειδίου του άνθρακα (CO2) είναι 22,5 ευρώ, ενώ πριν από μερικά χρόνια ήταν μόλις 5 ευρώ. Το 2017, οι σταθμοί λιγνίτη της ΔΕΗ εξέπεμψαν 22,6 εκατ. τόνους CO2, το 25% του συνόλου στη χώρα μας. Με τις σημερινές τιμές απαιτούνται 508 εκατ. ευρώ τον χρόνο μόνο για αγορά δικαιωμάτων εκπομπών από τη ΔΕΗ. «Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο πρόβλημα του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ). Δεν μπορεί να υπάρχει στο ενεργειακό πλάνο για τις επόμενες δεκαετίες η καύση λιγνίτη και μάλιστα η δημιουργία νέων σταθμών. Στο μέλλον το κόστος των δικαιωμάτων εκπομπών μπορεί να φτάσει και τα 80 ευρώ/τόνος», τονίζει ο κ. Μοιρασγεντής. «Αρα πρέπει να σχεδιάσουμε ένα ενεργειακό μέλλον χωρίς άνθρακα, με εξοικονόμηση ενέργειας, ΑΠΕ, αποθήκευση ενέργειας», συμπληρώνει. Η προσπάθεια μείωσης ενεργειακών απαιτήσεων και εκπομπών μπορεί και πρέπει να έχει κοινωνικό προσανατολισμό. Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά παλιά σπίτια, που είναι ενεργειακά διάτρητα, χωρίς σωστή μόνωση. Σε πολλά από αυτά ζουν φτωχές οικογένειες που παγώνουν τον χειμώνα και λιώνουν το καλοκαίρι. Οσες οικογένειες μπορούν, δαπανούν μεγάλα ποσά για ενεργοβόρες λύσεις θέρμανσης ή ψύξης. Επίσης, τον χειμώνα παρατηρείται καύση ακατάλληλων υλικών, που δηλητηριάζουν τον αέρα. «Το ΕΣΕΚ προτείνει την ενεργειακή αναβάθμιση 40.000 κατοικιών το έτος, με μια επέκταση του προγράμματος “Εξοικονομώ”. Υπάρχουν δύο προβλήματα εδώ: το πρώτο είναι πως πρέπει να γίνουν ριζικές ανακαινίσεις σπιτιών για ενεργειακή θωράκιση, όχι μπαλώματα χωρίς όφελος εξοικονόμησης. Το δεύτερο είναι πως στο τρέχον πρόγραμμα δεν μπορούν να συμμετέχουν οι πιο φτωχές οικογένειες, δεν μπορούν να βάλουν τη συμμετοχή. Απαιτούνται άλλες λύσεις: Στη Γαλλία, για παράδειγμα, σε ορισμένες περιπτώσεις αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου το κράτος με τυποποιημένο και ενιαίο τρόπο τις αναβαθμίσεις των σπιτιών», λέει ο κ. Μοιρασγεντής.
  9. Από τους πλέον επιβαρυμένους στην Ευρώπη είναι οι Ελληνες ιδιοκτήτες ακινήτων, σύμφωνα με μελέτη του Tax Foundation που εξετάζει το εύρος των φορολογικών επιβαρύνσεων στην ιδιοκτησία και την αναλογία τους στο σύνολο των φορολογικών εσόδων. Λίγες μέρες πριν από τις εθνικές εκλογές και ενώ η συζήτηση για τη φορολογία και την υπερφορολόγηση έχει φουντώσει, η μελέτη του Tax Foundation (με βάση στοιχεία του ΟΟΣΑ) δείχνει ότι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αλλά και παγκοσμίως το ποσοστό συμμετοχής των φόρων επί της ιδιοκτησίας στο σύνολο των εσόδων είναι ιδιαίτερα χαμηλό. Από την ανάλυση των στοιχείων προκύπτει ότι στην Ευρώπη η φορολογία επί της ιδιοκτησίας αντιπροσωπεύει το 4,6% των φορολογικών εσόδων. Ωστόσο σε τέσσερις χώρες της Ε.Ε., μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Συγκεκριμένα, στην πρώτη θέση βρίσκεται το Ηνωμένο Βασίλειο, με τη φορολογία επί της ιδιοκτησίας να διαμορφώνεται στο 12,6% των φορολογικών εσόδων, στη δεύτερη θέση το Λουξεμβούργο με 9,6%, στην τρίτη θέση βρίσκεται η Γαλλία με 9,5% και στην τέταρτη είναι η Ελλάδα με 8,1%. Στον αντίποδα η Εσθονία, η οποία εισπράττει μόλις 0,7% από την ακίνητη περιουσία των πολιτών της, ενώ Αυστρία, Λιθουανία, Σλοβακία, Τσεχία κινούνται στο 1,3-1,4%. Σύμφωνα με τη μελέτη, η Ελλάδα πάντα βρισκόταν σε υψηλότερα ή στα ίδια επίπεδα φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας στην Ευρώπη σε σχέση με τον μέσο όρο. Το 2007 οι φόροι στην ιδιοκτησία ανέρχονται στο 5,3% του συνόλου των φορολογικών εσόδων (5,5% ο μ.ό. του ΟΟΣΑ), με το ποσοστό να αυξάνεται ραγδαία στα χρόνια των μνημονίων. Σημειώνεται ότι η αρχή έγινε με το ΕΕΤΗΔΕ, ακολούθησε το ΕΤΑΚ για να φθάσουμε στον σκληρό ΕΝΦΙΑ και τον συμπληρωματικό φόρο που επιβάλλεται σε όσους έχουν ακίνητη περιουσία άνω των 250.000 ευρώ. Από το 5,3% του 2007, το 2013 εκτινάχθηκε στο 8,9%, δηλαδή η συμμετοχή των φόρων επί των ακινήτων στο σύνολο των φορολογικών εσόδων αυξήθηκε κατά 68%. Το 2014 το ποσοστό περιορίσθηκε στο 8% μετά τις μειώσεις στον ΕΝΦΙΑ που είχαν θεσμοθετηθεί επί κυβερνήσεως Σαμαρά, για να αυξηθούν και πάλι το 2015 στο 8,4%, ενώ το 2017 υποχώρησε ελαφρώς στο 8,1%. Το κυβερνών κόμμα προχώρησε στη μεσοσταθμική μείωση κατά 10% του φετινού ΕΝΦΙΑ με τον βεβαιωθέντα φόρο να περιορίζεται από τα 3,1 δισ. ευρώ στα 2,9 δισ. ευρώ, ενώ η Ν.Δ. έχει υποσχεθεί τη σταδιακή μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% στα επόμενα δύο χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι ο φόρος θα περιορισθεί κατά 900 εκατ. ευρώ και θα προσεγγίσει τα 2 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, οι φόροι από το 2010 μέχρι και το 2015 αυξήθηκαν κατά 600% και πλέον, ενώ την ίδια στιγμή τα εισοδήματα από ακίνητα μειώθηκαν κατά 32%. Σύμφωνα με στοιχεία: • Το 2010 το Δημόσιο εισέπραξε από τη φορολόγηση των ακινήτων 487 εκατ. ευρώ, ενώ το δηλoύμενο εισόδημα από ακίνητα ανερχόταν στα 8,87 δισ. ευρώ. • Το 2011 οι φόροι των ακινήτων έφθασαν το 1,17 δισ. ευρώ, ενώ το δηλούμενο εισόδημα τα 7,98 δισ. ευρώ (1.584.059 φορολογούμενοι είχαν εισοδήματα από ακίνητα). • Το 2012 οι φόροι των ακινήτων διαμορφώθηκαν στα 2,75 δισ. ευρώ, ενώ το εισόδημα από ακίνητα στα 6,8 δισ. ευρώ. • Το 2013 οι φόροι των ακινήτων αυξήθηκαν περαιτέρω και διαμορφώθηκαν στα 2,991 δισ. ευρώ, με το δηλούμενο εισόδημα να μειώνεται στα 6,22 δισ. ευρώ. • Το 2014 οι φόροι των ακινήτων έσπασαν το φράγμα των 3 δισ. ευρώ και συγκεκριμένα εισπράχθηκαν 3,474 δισ. ευρώ, με το δηλούμενο εισόδημα να περιορίζεται στα 6,08 δισ. ευρώ. • Το 2015 οι φόροι στα ακίνητα ανήλθαν στα 3,18 δισ. ευρώ, με το δηλούμενο εισόδημα να υποχωρεί στα 6,05 δισ. ευρώ. • Το 2016 οι φόροι στα ακίνητα ανήλθαν στα 3,53 δισ. ευρώ, με το δηλούμενο εισόδημα από ακίνητα να περιορίζεται και να φθάνει τα 6,1 δισ. ευρώ. • Το 2017 οι φόροι στα ακίνητα διαμορφώθηκαν στα ίδια επίπεδα, με το δηλούμενο εισόδημα από ακίνητα να περιορίζεται και να φθάνει τα 6,19 δισ. ευρώ.
  10. Από τους πλέον επιβαρυμένους στην Ευρώπη είναι οι Ελληνες ιδιοκτήτες ακινήτων, σύμφωνα με μελέτη του Tax Foundation που εξετάζει το εύρος των φορολογικών επιβαρύνσεων στην ιδιοκτησία και την αναλογία τους στο σύνολο των φορολογικών εσόδων. Λίγες μέρες πριν από τις εθνικές εκλογές και ενώ η συζήτηση για τη φορολογία και την υπερφορολόγηση έχει φουντώσει, η μελέτη του Tax Foundation (με βάση στοιχεία του ΟΟΣΑ) δείχνει ότι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αλλά και παγκοσμίως το ποσοστό συμμετοχής των φόρων επί της ιδιοκτησίας στο σύνολο των εσόδων είναι ιδιαίτερα χαμηλό. Από την ανάλυση των στοιχείων προκύπτει ότι στην Ευρώπη η φορολογία επί της ιδιοκτησίας αντιπροσωπεύει το 4,6% των φορολογικών εσόδων. Ωστόσο σε τέσσερις χώρες της Ε.Ε., μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Συγκεκριμένα, στην πρώτη θέση βρίσκεται το Ηνωμένο Βασίλειο, με τη φορολογία επί της ιδιοκτησίας να διαμορφώνεται στο 12,6% των φορολογικών εσόδων, στη δεύτερη θέση το Λουξεμβούργο με 9,6%, στην τρίτη θέση βρίσκεται η Γαλλία με 9,5% και στην τέταρτη είναι η Ελλάδα με 8,1%. Στον αντίποδα η Εσθονία, η οποία εισπράττει μόλις 0,7% από την ακίνητη περιουσία των πολιτών της, ενώ Αυστρία, Λιθουανία, Σλοβακία, Τσεχία κινούνται στο 1,3-1,4%. Σύμφωνα με τη μελέτη, η Ελλάδα πάντα βρισκόταν σε υψηλότερα ή στα ίδια επίπεδα φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας στην Ευρώπη σε σχέση με τον μέσο όρο. Το 2007 οι φόροι στην ιδιοκτησία ανέρχονται στο 5,3% του συνόλου των φορολογικών εσόδων (5,5% ο μ.ό. του ΟΟΣΑ), με το ποσοστό να αυξάνεται ραγδαία στα χρόνια των μνημονίων. Σημειώνεται ότι η αρχή έγινε με το ΕΕΤΗΔΕ, ακολούθησε το ΕΤΑΚ για να φθάσουμε στον σκληρό ΕΝΦΙΑ και τον συμπληρωματικό φόρο που επιβάλλεται σε όσους έχουν ακίνητη περιουσία άνω των 250.000 ευρώ. Από το 5,3% του 2007, το 2013 εκτινάχθηκε στο 8,9%, δηλαδή η συμμετοχή των φόρων επί των ακινήτων στο σύνολο των φορολογικών εσόδων αυξήθηκε κατά 68%. Το 2014 το ποσοστό περιορίσθηκε στο 8% μετά τις μειώσεις στον ΕΝΦΙΑ που είχαν θεσμοθετηθεί επί κυβερνήσεως Σαμαρά, για να αυξηθούν και πάλι το 2015 στο 8,4%, ενώ το 2017 υποχώρησε ελαφρώς στο 8,1%. Το κυβερνών κόμμα προχώρησε στη μεσοσταθμική μείωση κατά 10% του φετινού ΕΝΦΙΑ με τον βεβαιωθέντα φόρο να περιορίζεται από τα 3,1 δισ. ευρώ στα 2,9 δισ. ευρώ, ενώ η Ν.Δ. έχει υποσχεθεί τη σταδιακή μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% στα επόμενα δύο χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι ο φόρος θα περιορισθεί κατά 900 εκατ. ευρώ και θα προσεγγίσει τα 2 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, οι φόροι από το 2010 μέχρι και το 2015 αυξήθηκαν κατά 600% και πλέον, ενώ την ίδια στιγμή τα εισοδήματα από ακίνητα μειώθηκαν κατά 32%. Σύμφωνα με στοιχεία: • Το 2010 το Δημόσιο εισέπραξε από τη φορολόγηση των ακινήτων 487 εκατ. ευρώ, ενώ το δηλoύμενο εισόδημα από ακίνητα ανερχόταν στα 8,87 δισ. ευρώ. • Το 2011 οι φόροι των ακινήτων έφθασαν το 1,17 δισ. ευρώ, ενώ το δηλούμενο εισόδημα τα 7,98 δισ. ευρώ (1.584.059 φορολογούμενοι είχαν εισοδήματα από ακίνητα). • Το 2012 οι φόροι των ακινήτων διαμορφώθηκαν στα 2,75 δισ. ευρώ, ενώ το εισόδημα από ακίνητα στα 6,8 δισ. ευρώ. • Το 2013 οι φόροι των ακινήτων αυξήθηκαν περαιτέρω και διαμορφώθηκαν στα 2,991 δισ. ευρώ, με το δηλούμενο εισόδημα να μειώνεται στα 6,22 δισ. ευρώ. • Το 2014 οι φόροι των ακινήτων έσπασαν το φράγμα των 3 δισ. ευρώ και συγκεκριμένα εισπράχθηκαν 3,474 δισ. ευρώ, με το δηλούμενο εισόδημα να περιορίζεται στα 6,08 δισ. ευρώ. • Το 2015 οι φόροι στα ακίνητα ανήλθαν στα 3,18 δισ. ευρώ, με το δηλούμενο εισόδημα να υποχωρεί στα 6,05 δισ. ευρώ. • Το 2016 οι φόροι στα ακίνητα ανήλθαν στα 3,53 δισ. ευρώ, με το δηλούμενο εισόδημα από ακίνητα να περιορίζεται και να φθάνει τα 6,1 δισ. ευρώ. • Το 2017 οι φόροι στα ακίνητα διαμορφώθηκαν στα ίδια επίπεδα, με το δηλούμενο εισόδημα από ακίνητα να περιορίζεται και να φθάνει τα 6,19 δισ. ευρώ. View full είδηση
  11. Η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας από τους καταναλωτές της χώρας μας το 2018 μειώθηκε κατά 1,2% στις 57.122 GWh έναντι 57.845 GWh το 2017. Το δυσοίωνο για την οικονομική κατάσταση επιχειρήσεων και νοικοκυριών συμπέρασμα προκύπτει από τα όσα περιλαμβάνονται στα αποτελέσματα που δημοσιοποίησε χθες η ΔΕΗ. Πρέπει παρόλα αυτά να σημειωθεί ότι η συνολική ζήτηση ρεύματος, στην οποία περιλαμβάνεται και η ηλεκτρική ενέργεια για εξαγωγές και άντληση, αυξήθηκε το 2018 κατά 2,2% εξαιτίας των αυξημένων κατά 75,2% εξαγωγών από τρίτους μέσω των Βορείων Διασυνδέσεων. Η αύξηση αυτή των εξαγωγών οφείλεται κατά κύριο λόγο στην εξαγωγή μέρους των ποσοτήτων που δημοπρατήθηκαν μέσω ΝΟΜΕ. Το «παράθυρο» αυτό έχει ήδη κλείσει σε μεγάλο βαθμό μετά τους περιορισμούς που έχει θεσπίσει η ΡΑΕ. Πρέπει βεβαίως να σημειωθεί ότι και οι εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας, σε επίπεδο χώρας, ήταν αυξημένες κατά 23,6% ή κατά 2.143 GWh, εκ των οποίων 506 GWh εισήχθησαν από τη ΔΕΗ (μερίδιο 21,4%) και 1.637 GWh εισήχθησαν από τρίτους (μερίδιο 78,6%). Στη Χαμηλή Τάση οι αλλαγές Σε ότι αφορά τα μερίδια της ΔΕΗ, η συνολική μείωση (από 86,7% το 2017 έπεσε στο 81,9% το 2018) που είχε κατά το 2018, συνεπώς και η αντίστοιχη αύξηση των εναλλακτικών παρόχων, προήλθε κατά κύριο λόγο από τη Χαμηλή Τάση. Στην Υψηλή και στη Μέση, τα μερίδια παρέμειναν σχεδόν στα ίδια επίπεδα: Το 2018 ήταν 97,6% στην Υψηλή Τάση, 68% στη Μέση Τάση και 82,1% στη Χαμηλή Τάση, έναντι 97,3%, 71,5% και 88,5% τον Δεκέμβριο του 2017 αντίστοιχα. View full είδηση
  12. Η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας από τους καταναλωτές της χώρας μας το 2018 μειώθηκε κατά 1,2% στις 57.122 GWh έναντι 57.845 GWh το 2017. Το δυσοίωνο για την οικονομική κατάσταση επιχειρήσεων και νοικοκυριών συμπέρασμα προκύπτει από τα όσα περιλαμβάνονται στα αποτελέσματα που δημοσιοποίησε χθες η ΔΕΗ. Πρέπει παρόλα αυτά να σημειωθεί ότι η συνολική ζήτηση ρεύματος, στην οποία περιλαμβάνεται και η ηλεκτρική ενέργεια για εξαγωγές και άντληση, αυξήθηκε το 2018 κατά 2,2% εξαιτίας των αυξημένων κατά 75,2% εξαγωγών από τρίτους μέσω των Βορείων Διασυνδέσεων. Η αύξηση αυτή των εξαγωγών οφείλεται κατά κύριο λόγο στην εξαγωγή μέρους των ποσοτήτων που δημοπρατήθηκαν μέσω ΝΟΜΕ. Το «παράθυρο» αυτό έχει ήδη κλείσει σε μεγάλο βαθμό μετά τους περιορισμούς που έχει θεσπίσει η ΡΑΕ. Πρέπει βεβαίως να σημειωθεί ότι και οι εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας, σε επίπεδο χώρας, ήταν αυξημένες κατά 23,6% ή κατά 2.143 GWh, εκ των οποίων 506 GWh εισήχθησαν από τη ΔΕΗ (μερίδιο 21,4%) και 1.637 GWh εισήχθησαν από τρίτους (μερίδιο 78,6%). Στη Χαμηλή Τάση οι αλλαγές Σε ότι αφορά τα μερίδια της ΔΕΗ, η συνολική μείωση (από 86,7% το 2017 έπεσε στο 81,9% το 2018) που είχε κατά το 2018, συνεπώς και η αντίστοιχη αύξηση των εναλλακτικών παρόχων, προήλθε κατά κύριο λόγο από τη Χαμηλή Τάση. Στην Υψηλή και στη Μέση, τα μερίδια παρέμειναν σχεδόν στα ίδια επίπεδα: Το 2018 ήταν 97,6% στην Υψηλή Τάση, 68% στη Μέση Τάση και 82,1% στη Χαμηλή Τάση, έναντι 97,3%, 71,5% και 88,5% τον Δεκέμβριο του 2017 αντίστοιχα.
  13. Ισπανία και Γερμανία συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον των επενδυτών, ωστόσο και η Ελλάδα βρίσκεται ψηλά στις προτιμήσεις όσον αφορά τις ξενοδοχειακές επενδύσεις στην Ευρώπη. Τα στοιχεία προέρχονται από την έρευνα που πραγματοποίησε η εξειδικευμένη εταιρεία παροχής υπηρεσιών και διαχείρισης ακινήτων Tranio για τις ελκυστικές ξενοδοχειακές επενδύσεις στην Ευρώπη, απευθυνόμενη σε πάνω από 200 στελέχη του κλάδου. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων εκπροσωπούν επενδυτές από το Ηνωμένο Βασίλειο και ακολουθούν εκπρόσωποι από τη Γερμανία, την Ισπανία και τις ΗΠΑ. Στη λίστα των στελεχών που ερωτήθηκαν (από τους κλάδους της παροχής υπηρεσιών ακινήτων, των επενδύσεων, της ανάπτυξης ξενοδοχείων, της διαχείρισης ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων κ.τ.λ.) περιλαμβάνονται και εκπρόσωποι επενδυτών από τη Ρωσία, την Ολλανδία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία, το Βέλγιο αλλά και την Ελλάδα. Με βάση τα ευρήματα της έρευνας, Ισπανία και Γερμανία αποτελούν αυτή την στιγμή τις πιο ελκυστικές ευρωπαϊκές αγορές για επενδύσεις σε ξενοδοχεία, με τους περισσότερους από του συμμετέχοντες να δηλώνουν ότι ο προϋπολογισμός τους ξεπερνά τα 10 εκατ. ευρώ ανά project. Οσον αφορά το πόσο ελκυστική είναι μία ευρωπαϊκή αγορά για ξενοδοχειακές επενδύσεις (δυνατότητα για περισσότερες από μία απαντήσεις) η Ισπανία συγκεντρώνει το 55% των απαντήσεων, η Γερμανία το 54% και η Ιταλία το 42%, συμπληρώνοντας το τοπ 3. «Χώρες όπως η Ελλάδα, που έχουν σημειώσει τα τελευταία χρόνια σημαντική τουριστική ανάπτυξη σε συνδυασμό με την βελτίωση του οικονομικού κλίματος γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς, με τους επενδυτές να προσδοκούν υψηλότερες αποδόσεις», σχολιάζει η ανάλυση της Tranio, η οποία κατατατάσσει τη χώρα μας στην 7η θέση, έχοντας συγκεντρώσει ποσοστό 28% των απαντήσεων από τους εκπροσώπους των επενδυτών. Ψηλότερα από την Ελλάδα στη συνολική κατάταξη βρίσκονται το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ολλανδία και η Γαλλία, ενώ μετά την Ελλάδα, τη δεκάδα συμπληρώνουν η Πορτογαλία, η Αυστρία και η Ελβετία. Ενδιαφέρον έχει και το στοιχείο που προκύπτει από την έρευνα σύμφωνα με το οποίο 2 στους 3 ερωτηθέντες σκοπεύουν μέσα στο 2019 να προχωρήσει σε κάποια επένδυση στην ευρωπαϊκή ξενοδοχειακή αγορά, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνει το ότι το τουριστικό real estate είναι ένας τομέας που προσελκύει το ενδιαφέρον των επενδυτικών κεφαλαίων. Μάλιστα, οι 7 στους 10 είναι διατεθειμένοι να τοποθετήσουν κεφάλαια άνω των 10 εκατ. ευρώ, ενώ ποσοστό 23% εξετάζει επενδύσεις κάτω των 10 εκατ. ευρώ. Οσον αφορά τον παράγοντα που προβληματίζει περισσότερο τους επενδυτές πανευρωπαϊκά (σ.σ. αποτελώντας μάλιστα και το κύριο σημείο προβληματισμού και συζητήσεων τα τελευταία ...πολλά χρόνια και στην Ελλάδα) δεν είναι άλλος από τις διαφοροποιήσεις σε νομοθετικό επίπεδο, τα εργασιακά, και τη φορολογία, ενώ δεύτερη σημαντική πρόκληση είναι ο αυξημένος ανταγωνισμός. Της Στεφανίας Σούκη
  14. Ισπανία και Γερμανία συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον των επενδυτών, ωστόσο και η Ελλάδα βρίσκεται ψηλά στις προτιμήσεις όσον αφορά τις ξενοδοχειακές επενδύσεις στην Ευρώπη. Τα στοιχεία προέρχονται από την έρευνα που πραγματοποίησε η εξειδικευμένη εταιρεία παροχής υπηρεσιών και διαχείρισης ακινήτων Tranio για τις ελκυστικές ξενοδοχειακές επενδύσεις στην Ευρώπη, απευθυνόμενη σε πάνω από 200 στελέχη του κλάδου. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων εκπροσωπούν επενδυτές από το Ηνωμένο Βασίλειο και ακολουθούν εκπρόσωποι από τη Γερμανία, την Ισπανία και τις ΗΠΑ. Στη λίστα των στελεχών που ερωτήθηκαν (από τους κλάδους της παροχής υπηρεσιών ακινήτων, των επενδύσεων, της ανάπτυξης ξενοδοχείων, της διαχείρισης ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων κ.τ.λ.) περιλαμβάνονται και εκπρόσωποι επενδυτών από τη Ρωσία, την Ολλανδία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία, το Βέλγιο αλλά και την Ελλάδα. Με βάση τα ευρήματα της έρευνας, Ισπανία και Γερμανία αποτελούν αυτή την στιγμή τις πιο ελκυστικές ευρωπαϊκές αγορές για επενδύσεις σε ξενοδοχεία, με τους περισσότερους από του συμμετέχοντες να δηλώνουν ότι ο προϋπολογισμός τους ξεπερνά τα 10 εκατ. ευρώ ανά project. Οσον αφορά το πόσο ελκυστική είναι μία ευρωπαϊκή αγορά για ξενοδοχειακές επενδύσεις (δυνατότητα για περισσότερες από μία απαντήσεις) η Ισπανία συγκεντρώνει το 55% των απαντήσεων, η Γερμανία το 54% και η Ιταλία το 42%, συμπληρώνοντας το τοπ 3. «Χώρες όπως η Ελλάδα, που έχουν σημειώσει τα τελευταία χρόνια σημαντική τουριστική ανάπτυξη σε συνδυασμό με την βελτίωση του οικονομικού κλίματος γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς, με τους επενδυτές να προσδοκούν υψηλότερες αποδόσεις», σχολιάζει η ανάλυση της Tranio, η οποία κατατατάσσει τη χώρα μας στην 7η θέση, έχοντας συγκεντρώσει ποσοστό 28% των απαντήσεων από τους εκπροσώπους των επενδυτών. Ψηλότερα από την Ελλάδα στη συνολική κατάταξη βρίσκονται το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ολλανδία και η Γαλλία, ενώ μετά την Ελλάδα, τη δεκάδα συμπληρώνουν η Πορτογαλία, η Αυστρία και η Ελβετία. Ενδιαφέρον έχει και το στοιχείο που προκύπτει από την έρευνα σύμφωνα με το οποίο 2 στους 3 ερωτηθέντες σκοπεύουν μέσα στο 2019 να προχωρήσει σε κάποια επένδυση στην ευρωπαϊκή ξενοδοχειακή αγορά, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνει το ότι το τουριστικό real estate είναι ένας τομέας που προσελκύει το ενδιαφέρον των επενδυτικών κεφαλαίων. Μάλιστα, οι 7 στους 10 είναι διατεθειμένοι να τοποθετήσουν κεφάλαια άνω των 10 εκατ. ευρώ, ενώ ποσοστό 23% εξετάζει επενδύσεις κάτω των 10 εκατ. ευρώ. Οσον αφορά τον παράγοντα που προβληματίζει περισσότερο τους επενδυτές πανευρωπαϊκά (σ.σ. αποτελώντας μάλιστα και το κύριο σημείο προβληματισμού και συζητήσεων τα τελευταία ...πολλά χρόνια και στην Ελλάδα) δεν είναι άλλος από τις διαφοροποιήσεις σε νομοθετικό επίπεδο, τα εργασιακά, και τη φορολογία, ενώ δεύτερη σημαντική πρόκληση είναι ο αυξημένος ανταγωνισμός. Της Στεφανίας Σούκη View full είδηση
  15. Σε ανακοίνωσή του, το υπουργείο Τουρισμού, παρουσιάζει την εντυπωσιακή άνοδο του τουρισμού κατά την περασμένη χρονιά, αναφέροντας παράλληλα, μια πλήρη ανάλυση. «Το 2018 αποτέλεσε την καλύτερη χρονιά σε επιδόσεις στην ιστορία του ελληνικού τουρισμού, οι διεθνείς αφίξεις άγγιξαν τα 33 εκατομμύρια συμπεριλαμβανομένης της κρουαζιέρας και τα έσοδα ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Η μεγάλη αύξηση της τουριστικής κίνησης οδήγησε σε κατακόρυφη αύξηση των αμιγώς τουριστικών εσόδων που για πρώτη φορά ξεπέρασαν τα 16 δισ. ευρώ και υπερδιπλάσια έσοδα για την οικονομία από την άνοδο των μεταφορών, του shopping και του εσωτερικού τουρισμού, που υπολογίζονται ότι συνολικά το 2018 θα ξεπεράσουν κατά πολύ τα 21 δισ. ευρώ», αναφέρει η ανακοίνωση. Η ανάλυση που κάνει το υπουργείο προέρχεται με βάση τα επίσημα στοιχεία των ΕΛΣΤΑΤ, ΥΠΑ, FRAPORT, ΔΑΑ, ΕΑΣΠ, ΤτΕ και ΕΡΓΑΝΗ. Αναλυτικά τα στοιχεία: 1. Αύξηση 10,6% σημείωσε η διεθνής τουριστική κίνηση το 11μηνο Ιανουάριου-Νοεμβρίου 2018, όπου για πρώτη φορά άγγιξε τα 29,5 εκατ. επισκέπτες. (Πηγή: ΤτΕ – Έρευνα Συνόρων). 2. Ανάλογη άνοδο 9,7% κατέγραψαν τα αμιγώς τουριστικά έσοδα το 11μηνο Ιανουάριου- Νοεμβρίου 2018 σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2017, τα οποία για πρώτη φορά άγγιξαν τα 16 δισ. ευρώ για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα του έτους (Πηγή: ΤτΕ – Έρευνα Συνόρων). 3. Άνοδο 12,9% κατέγραψαν το 2018 συνολικά και οι διεθνείς αεροπορικές αφίξεις σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του περασμένου έτους (2017 – 18,3 εκατ., 2018 – 20,7 εκατ.). Για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού τουρισμού οι διεθνείς αεροπορικές αφίξεις ξεπέρασαν τα 20 εκατ. Περισσότεροι από 2,4 εκατ. επιπλέον ξένοι τουρίστες επισκέφτηκαν αεροπορικώς ελληνικούς προορισμούς (Πηγή: FRAPORT, ΔΑΑ, ΥΠΑ). 4. Αύξηση 19,4% κατέγραψαν οι διεθνείς αεροπορικές αφίξεις του διεθνούς αερολιμένα Αθηνών το 2018 σε σχέση με το 2017. (2017 – 4,7 εκατ, 2018 – 5,7 εκατ.). Σχεδόν 1 εκατ. περισσότεροι ξένοι επισκέπτες ταξίδεψαν στην Ελλάδα μέσω Αθήνας το 2018 σε σχέση με το 2017. (Πηγή: ΔΑΑ, ΥΠΑ). 5. Ανοδικά κινήθηκε το σύνολο των προορισμών. Η μεγαλύτερη άνοδος σημειώνεται στα αεροδρόμια της Μυτιλήνης (43,1%) και της Αγχιάλου (37,1%) και ακολουθούν τα αεροδρόμια της Μυκόνου (24,8), της Καβάλας (23,3%), της Κεφαλονιάς (22,3%) και της Σάμου (21,7%). Περίπου 1,5 εκατ. επιπλέον ξένοι τουρίστες επισκέφτηκαν αεροπορικώς ελληνικούς προορισμούς με απευθείας πτήσεις από αεροδρόμια του εξωτερικού (Πηγή: FRAPORT, ΥΠΑ). 6. Άνοδο 27,9% των tax free συναλλαγών το 2018 σε σχέση με το 2017(Πηγή: PLANET). 7. Κατά 12,8% αυξήθηκαν οι εισπράξεις μουσείων και αρχαιολογικών χώρων κατά το 9μηνο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2018 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2017 και κατά 12,6% των συνολικών επισκεπτών. (Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ). 8. Αύξηση 10,15% κατέγραψαν τα δημόσια έσοδα από τον ΦΠΑ στα ξενοδοχεία και συνολικά τις υπηρεσίες παροχής καταλύματος κατά το μήνα Ιούνιο σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2017, και 4% το μήνα Ιούλιο. (Πηγή: ΑΑΔΕ). 9. Αύξηση κερδών κατά 51,6% των ελληνικών ξενοδοχείων το 2017 με βάση τους ως τις 16/11/2018 δημοσιευμένους ισολογισμούς (Πηγή: Έρευνα New Times). 10. Επιπλέον δημιουργήθηκαν 288.369 θέσεις εργασίας το 9μηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2018 λόγω και της εξαιρετικής φετινής πορείας του τουρισμού, επίδοση που αποτελεί την υψηλότερη από το 2001 έως σήμερα. (Πηγή: ΕΡΓΑΝΗ) 11. Άνοδο κατά 24,4% σημείωσε η παραγωγή στην κατασκευή κτηρίων το 1ο εξάμηνο του 2018 σε σχέση με το περασμένο έτος, λόγω της μεγάλης ανόδου της τουριστικής κίνησης που οδήγησε στην αύξηση των πράξεων αγοραπωλησιών ακινήτων και την «αναθέρμανση» της αγοράς της στεγαστικής πίστης. (Πηγή: ΣΕΒ). 12. Αύξηση 17,8% του κύκλου εργασιών της αγοράς ξύλου και επίπλου, το 9μηνο Ιανουάριου-Σεπτεμβρίου 2018 σε σχέση με την περσινή αντίστοιχη περίοδο, για πρώτη φορά μετά από 8 χρόνια ύφεσης, λόγω της μεγάλης ανόδου των τουριστικών επενδύσεων. (Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ). 13 Αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας την περίοδο Σεπτεμβρίου 2017 – Αυγούστου 2018 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους (2016-2017). Συγκεκριμένα κατά 19,1% αυξήθηκε ο όγκος των κατασκευών, κατά 18,7% της επιφάνειας των κτισμάτων και κατά 8,5% στον αριθμό αδειών, στο σύνολο της χώρας, εξαιτίας των επενδύσεων σε νέες τουριστικές υποδομές. (Πηγή: ΕΣΥΕ) 14. Αύξηση 16,6% κατέγραψε ο δείκτης κύκλου εργασιών στις δραστηριότητες των ταξιδιωτικών πρακτορείων, γραφείων οργανωμένων ταξιδιών, υπηρεσιών κρατήσεων και συναφείς δραστηριότητες κατά το β’ τρίμηνο του 2018 σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2017. (Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ) 15. Αύξηση 8,5% κατέγραψε η μέση τιμή ανά δωμάτιο των ξενοδοχείων της Αθήνας το οκτάμηνο Ιανουαρίου – Αυγούστου 2018 σε σχέση με το ίδιο διάστημα του 2017 και 2,2% η πληρότητα. (Πηγή: ΕΞΑΑΑ, GBR). View full είδηση
  16. Σε ανακοίνωσή του, το υπουργείο Τουρισμού, παρουσιάζει την εντυπωσιακή άνοδο του τουρισμού κατά την περασμένη χρονιά, αναφέροντας παράλληλα, μια πλήρη ανάλυση. «Το 2018 αποτέλεσε την καλύτερη χρονιά σε επιδόσεις στην ιστορία του ελληνικού τουρισμού, οι διεθνείς αφίξεις άγγιξαν τα 33 εκατομμύρια συμπεριλαμβανομένης της κρουαζιέρας και τα έσοδα ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Η μεγάλη αύξηση της τουριστικής κίνησης οδήγησε σε κατακόρυφη αύξηση των αμιγώς τουριστικών εσόδων που για πρώτη φορά ξεπέρασαν τα 16 δισ. ευρώ και υπερδιπλάσια έσοδα για την οικονομία από την άνοδο των μεταφορών, του shopping και του εσωτερικού τουρισμού, που υπολογίζονται ότι συνολικά το 2018 θα ξεπεράσουν κατά πολύ τα 21 δισ. ευρώ», αναφέρει η ανακοίνωση. Η ανάλυση που κάνει το υπουργείο προέρχεται με βάση τα επίσημα στοιχεία των ΕΛΣΤΑΤ, ΥΠΑ, FRAPORT, ΔΑΑ, ΕΑΣΠ, ΤτΕ και ΕΡΓΑΝΗ. Αναλυτικά τα στοιχεία: 1. Αύξηση 10,6% σημείωσε η διεθνής τουριστική κίνηση το 11μηνο Ιανουάριου-Νοεμβρίου 2018, όπου για πρώτη φορά άγγιξε τα 29,5 εκατ. επισκέπτες. (Πηγή: ΤτΕ – Έρευνα Συνόρων). 2. Ανάλογη άνοδο 9,7% κατέγραψαν τα αμιγώς τουριστικά έσοδα το 11μηνο Ιανουάριου- Νοεμβρίου 2018 σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2017, τα οποία για πρώτη φορά άγγιξαν τα 16 δισ. ευρώ για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα του έτους (Πηγή: ΤτΕ – Έρευνα Συνόρων). 3. Άνοδο 12,9% κατέγραψαν το 2018 συνολικά και οι διεθνείς αεροπορικές αφίξεις σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του περασμένου έτους (2017 – 18,3 εκατ., 2018 – 20,7 εκατ.). Για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού τουρισμού οι διεθνείς αεροπορικές αφίξεις ξεπέρασαν τα 20 εκατ. Περισσότεροι από 2,4 εκατ. επιπλέον ξένοι τουρίστες επισκέφτηκαν αεροπορικώς ελληνικούς προορισμούς (Πηγή: FRAPORT, ΔΑΑ, ΥΠΑ). 4. Αύξηση 19,4% κατέγραψαν οι διεθνείς αεροπορικές αφίξεις του διεθνούς αερολιμένα Αθηνών το 2018 σε σχέση με το 2017. (2017 – 4,7 εκατ, 2018 – 5,7 εκατ.). Σχεδόν 1 εκατ. περισσότεροι ξένοι επισκέπτες ταξίδεψαν στην Ελλάδα μέσω Αθήνας το 2018 σε σχέση με το 2017. (Πηγή: ΔΑΑ, ΥΠΑ). 5. Ανοδικά κινήθηκε το σύνολο των προορισμών. Η μεγαλύτερη άνοδος σημειώνεται στα αεροδρόμια της Μυτιλήνης (43,1%) και της Αγχιάλου (37,1%) και ακολουθούν τα αεροδρόμια της Μυκόνου (24,8), της Καβάλας (23,3%), της Κεφαλονιάς (22,3%) και της Σάμου (21,7%). Περίπου 1,5 εκατ. επιπλέον ξένοι τουρίστες επισκέφτηκαν αεροπορικώς ελληνικούς προορισμούς με απευθείας πτήσεις από αεροδρόμια του εξωτερικού (Πηγή: FRAPORT, ΥΠΑ). 6. Άνοδο 27,9% των tax free συναλλαγών το 2018 σε σχέση με το 2017(Πηγή: PLANET). 7. Κατά 12,8% αυξήθηκαν οι εισπράξεις μουσείων και αρχαιολογικών χώρων κατά το 9μηνο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2018 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2017 και κατά 12,6% των συνολικών επισκεπτών. (Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ). 8. Αύξηση 10,15% κατέγραψαν τα δημόσια έσοδα από τον ΦΠΑ στα ξενοδοχεία και συνολικά τις υπηρεσίες παροχής καταλύματος κατά το μήνα Ιούνιο σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2017, και 4% το μήνα Ιούλιο. (Πηγή: ΑΑΔΕ). 9. Αύξηση κερδών κατά 51,6% των ελληνικών ξενοδοχείων το 2017 με βάση τους ως τις 16/11/2018 δημοσιευμένους ισολογισμούς (Πηγή: Έρευνα New Times). 10. Επιπλέον δημιουργήθηκαν 288.369 θέσεις εργασίας το 9μηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2018 λόγω και της εξαιρετικής φετινής πορείας του τουρισμού, επίδοση που αποτελεί την υψηλότερη από το 2001 έως σήμερα. (Πηγή: ΕΡΓΑΝΗ) 11. Άνοδο κατά 24,4% σημείωσε η παραγωγή στην κατασκευή κτηρίων το 1ο εξάμηνο του 2018 σε σχέση με το περασμένο έτος, λόγω της μεγάλης ανόδου της τουριστικής κίνησης που οδήγησε στην αύξηση των πράξεων αγοραπωλησιών ακινήτων και την «αναθέρμανση» της αγοράς της στεγαστικής πίστης. (Πηγή: ΣΕΒ). 12. Αύξηση 17,8% του κύκλου εργασιών της αγοράς ξύλου και επίπλου, το 9μηνο Ιανουάριου-Σεπτεμβρίου 2018 σε σχέση με την περσινή αντίστοιχη περίοδο, για πρώτη φορά μετά από 8 χρόνια ύφεσης, λόγω της μεγάλης ανόδου των τουριστικών επενδύσεων. (Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ). 13 Αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας την περίοδο Σεπτεμβρίου 2017 – Αυγούστου 2018 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους (2016-2017). Συγκεκριμένα κατά 19,1% αυξήθηκε ο όγκος των κατασκευών, κατά 18,7% της επιφάνειας των κτισμάτων και κατά 8,5% στον αριθμό αδειών, στο σύνολο της χώρας, εξαιτίας των επενδύσεων σε νέες τουριστικές υποδομές. (Πηγή: ΕΣΥΕ) 14. Αύξηση 16,6% κατέγραψε ο δείκτης κύκλου εργασιών στις δραστηριότητες των ταξιδιωτικών πρακτορείων, γραφείων οργανωμένων ταξιδιών, υπηρεσιών κρατήσεων και συναφείς δραστηριότητες κατά το β’ τρίμηνο του 2018 σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2017. (Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ) 15. Αύξηση 8,5% κατέγραψε η μέση τιμή ανά δωμάτιο των ξενοδοχείων της Αθήνας το οκτάμηνο Ιανουαρίου – Αυγούστου 2018 σε σχέση με το ίδιο διάστημα του 2017 και 2,2% η πληρότητα. (Πηγή: ΕΞΑΑΑ, GBR).
  17. Ο ένας στους τέσσερις Έλληνες δεν μπορεί με το διαθέσιμο εισόδημά του να εξασφαλίσει ικανοποιητική θέρμανση στην κατοικία του, όπως δείχνει έρευνα που ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία. Για την ακρίβεια, το 25,7% των συμμετεχόντων στην έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε το 2017, απάντησε πως δεν μπορεί να ζεσταθεί ικανοποιητικά, καθώς δεν διαθέτει τα απαραίτητα χρήματα. Το ποσοστό αυτό κατατάσσει τη χώρα μας στην 3η θέση ανάμεσα στα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεγαλύτερα ποσοστά καταγράφηκαν μόνο στη Βουλγαρία (36,5%) και τη Λιθουανία (28,9%). Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, περίπου το 8% του πληθυσμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορούσαν να έχουν ικανοποιητική θέρμανση στα νοικοκυριά. Η Eurostat σημειώνει ότι υπήρξε μείωση στο ποσοστό αυτό, από το 11% που είχε καταγραφεί το 2011. Ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι, πέρα από την Ελλάδα, και σε άλλες μεσογειακές χώρες καταγράφονται υψηλά ποσοστά πολιτών που δεν θερμαίνονται οικονομικά λόγω οικονομικής στενότητας. Έτσι, μετά την Ελλάδα, τις επόμενες θέσεις καταλαμβάνουν η Κύπρος (22,9%), η Πορτογαλία (20,4%) και η Ιταλία (15,2%). Στον αντίποδα κινούνται τα ποσοστά που καταγράφονται σε πολλές βορειότερες χώρες. Ενδεικτικά, το μικρότερο ποσοστό (1,9%) καταγράφεται στο Λουξεμβούργο, ενώ ακολουθούν η Φινλανδία (2%), η Σουηδία (2,1%), η Ολλανδία (2,4%) και η Αυστρία (2,4%).
  18. Ο ένας στους τέσσερις Έλληνες δεν μπορεί με το διαθέσιμο εισόδημά του να εξασφαλίσει ικανοποιητική θέρμανση στην κατοικία του, όπως δείχνει έρευνα που ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία. Για την ακρίβεια, το 25,7% των συμμετεχόντων στην έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε το 2017, απάντησε πως δεν μπορεί να ζεσταθεί ικανοποιητικά, καθώς δεν διαθέτει τα απαραίτητα χρήματα. Το ποσοστό αυτό κατατάσσει τη χώρα μας στην 3η θέση ανάμεσα στα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεγαλύτερα ποσοστά καταγράφηκαν μόνο στη Βουλγαρία (36,5%) και τη Λιθουανία (28,9%). Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, περίπου το 8% του πληθυσμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορούσαν να έχουν ικανοποιητική θέρμανση στα νοικοκυριά. Η Eurostat σημειώνει ότι υπήρξε μείωση στο ποσοστό αυτό, από το 11% που είχε καταγραφεί το 2011. Ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι, πέρα από την Ελλάδα, και σε άλλες μεσογειακές χώρες καταγράφονται υψηλά ποσοστά πολιτών που δεν θερμαίνονται οικονομικά λόγω οικονομικής στενότητας. Έτσι, μετά την Ελλάδα, τις επόμενες θέσεις καταλαμβάνουν η Κύπρος (22,9%), η Πορτογαλία (20,4%) και η Ιταλία (15,2%). Στον αντίποδα κινούνται τα ποσοστά που καταγράφονται σε πολλές βορειότερες χώρες. Ενδεικτικά, το μικρότερο ποσοστό (1,9%) καταγράφεται στο Λουξεμβούργο, ενώ ακολουθούν η Φινλανδία (2%), η Σουηδία (2,1%), η Ολλανδία (2,4%) και η Αυστρία (2,4%). View full είδηση
  19. Το 7% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια κάλυψαν τα φωτοβολταϊκά στην Ελλάδα, κατατάσσοντας την χώρα στην τέταρτη θέση διεθνώς σε ότι αφορά στη συμβολή των ηλιακών σταθμών στην συνολική ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας, όπως αποκαλύπτουν τα προσωρινά στατιστικά στοιχεία της αγοράς φωτοβολταϊκών για το 2018, τα οποία δημοσιεύτηκαν από τον Σύνδεσμο Εταιρειών Φωτοβολταϊκών (ΣΕΦ). Αναλυτικότερα, η ανακοίνωση του ΣΕΦ έχει ως εξής: Το 2018 ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση όλων των φωτοβολταϊκών σταθμών που προκρίθηκαν από τον πιλοτικό διαγωνισμό του Δεκεμβρίου 2016, ενώ η αγορά των συστημάτων αυτοπαραγωγής παρουσίασε μια αύξηση 11% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, παραμένοντας σε επίπεδα σημαντικά χαμηλότερα του δυναμικού της χώρας. Για ακόμη μια χρονιά, τα φωτοβολταϊκά κάλυψαν περίπου το 7% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια, φέρνοντας την Ελλάδα στην τέταρτη θέση διεθνώς (μετά από Ονδούρα, Ιταλία και Γερμανία) σε ότι αφορά στη συμβολή των φωτοβολταϊκών στη συνολική ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας. Διασυνδεδεμένα συστήματα MWp Νέα εγκατεστημένη ισχύς διασυνδεδεμένων φωτοβολταϊκών το 2018 41 Συνολική εγκατεστημένη ισχύς φωτοβολταϊκών ως και το 2018 2.665 Σε ότι αφορά στα συστήματα αυτοπαραγωγής με ενεργειακό συμψηφισμό, το 2018 εγκαταστάθηκαν 7,2 MWp. Έτος Αριθμός νέων λειτουργούντων συστημάτων αυτοπαραγωγής Ισχύς (kWp) Μέση ισχύς ανά σύστημα (kWp) 2015 116 1.821,16 15,7 2016 447 5.686,13 12,7 2017 360 6.489,50 18,0 2018 348 7.197,68 20,7 Σύνολο 1.271 21.194,47 16,7 * Τα στοιχεία για το 2018 είναι προσωρινά σε ότι αφορά τα Μη Διασυνδεδεμένα Νησιά (τελευταία ενημέρωση 3/10/2018).
  20. Το 7% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια κάλυψαν τα φωτοβολταϊκά στην Ελλάδα, κατατάσσοντας την χώρα στην τέταρτη θέση διεθνώς σε ότι αφορά στη συμβολή των ηλιακών σταθμών στην συνολική ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας, όπως αποκαλύπτουν τα προσωρινά στατιστικά στοιχεία της αγοράς φωτοβολταϊκών για το 2018, τα οποία δημοσιεύτηκαν από τον Σύνδεσμο Εταιρειών Φωτοβολταϊκών (ΣΕΦ). Αναλυτικότερα, η ανακοίνωση του ΣΕΦ έχει ως εξής: Το 2018 ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση όλων των φωτοβολταϊκών σταθμών που προκρίθηκαν από τον πιλοτικό διαγωνισμό του Δεκεμβρίου 2016, ενώ η αγορά των συστημάτων αυτοπαραγωγής παρουσίασε μια αύξηση 11% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, παραμένοντας σε επίπεδα σημαντικά χαμηλότερα του δυναμικού της χώρας. Για ακόμη μια χρονιά, τα φωτοβολταϊκά κάλυψαν περίπου το 7% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια, φέρνοντας την Ελλάδα στην τέταρτη θέση διεθνώς (μετά από Ονδούρα, Ιταλία και Γερμανία) σε ότι αφορά στη συμβολή των φωτοβολταϊκών στη συνολική ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας. Διασυνδεδεμένα συστήματα MWp Νέα εγκατεστημένη ισχύς διασυνδεδεμένων φωτοβολταϊκών το 2018 41 Συνολική εγκατεστημένη ισχύς φωτοβολταϊκών ως και το 2018 2.665 Σε ότι αφορά στα συστήματα αυτοπαραγωγής με ενεργειακό συμψηφισμό, το 2018 εγκαταστάθηκαν 7,2 MWp. Έτος Αριθμός νέων λειτουργούντων συστημάτων αυτοπαραγωγής Ισχύς (kWp) Μέση ισχύς ανά σύστημα (kWp) 2015 116 1.821,16 15,7 2016 447 5.686,13 12,7 2017 360 6.489,50 18,0 2018 348 7.197,68 20,7 Σύνολο 1.271 21.194,47 16,7 * Τα στοιχεία για το 2018 είναι προσωρινά σε ότι αφορά τα Μη Διασυνδεδεμένα Νησιά (τελευταία ενημέρωση 3/10/2018). View full είδηση
  21. Σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη του Κοινού Κέντρου Ερευνών (JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ισπανία, η Ιταλία και άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης, αλλά και η Τουρκία, θα αντιμετωπίσουν αυξημένες ελλείψεις νερού. Σε αυτή την έρευνα, πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στους υδάτινους πόρους της Ευρώπης, εστιάζοντας στις επιπτώσεις της θέρμανσης των 2 ° C. Οι προβολές του κλίματος από το 1981 έως το 2002 διεξήχθησαν μέσω ενός κατανεμημένου υδρολογικού μοντέλου, υποθέτοντας τη συνεχή χρήση της γης και τη ζήτηση νερού. Η έρευνα εκτιμά ότι ενώ από τη μία θα υπάρχουν αυξημένες πλημμύρες, από την άλλη θα επιδεινώνεται η λειψυδρία, ιδίως τα καλοκαίρια. Οι συνέπειες αποδίδονται κατά κύριο λόγο στην κλιματική αλλαγή (σε ποσοστό 80% ως 90%) και δευτερευόντως σε άλλους παράγοντες, όπως η χρήση της γης και του νερού (10% ως 20%). Οι ερευνητές προβλέπουν σημαντικές μειώσεις στην αναπλήρωση του υδροφόρου ορίζοντα. Ιδίως για την Ελλάδα, προβλέπεται μια ετήσια απώλεια της τάξης των 810 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού, την Ισπανία και την Πορτογαλία, κάτι που σημαίνει μειωμένη διαθεσιμότητα νερού για άρδευση γεωργικών καλλιεργειών, άρα και μειωμένη διαθεσιμότητα τροφίμων. Η αυξανόμενη ξηρασία στον Ευρωπαϊκό Νότο θα οδηγήσει σε ολοένα μεγαλύτερη έλλειψη νερού και σε μειωμένα υδάτινα αποθέματα για τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια σε μεσογειακές χώρες όπως η Ελλάδα. Αυτό θα έχει ως συνέπεια, εκτός από τη γεωργία και τα τρόφιμα, να επηρεασθούν αρνητικάεπίσης οι τομείς της παραγωγής ενέργειας και των μεταφορών. Για την Ελλάδα -σε περίπτωση ανόδου της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς- αναμένεται μια ετήσια μείωση της τάξης του 2% στην εισροή υδάτων στα υδροηλεκτρικά εργοστάσια, ενώ αντίθετα για τη βόρεια Ευρώπη προβλέπεται μια αύξηση περίπου κατά 13%. Αν όμως η άνοδος της θερμοκρασίας είναι μεγαλύτερη, έως το τέλος του αιώνα η μείωση στα υδροηλεκτρικά εργοστάσια μπορεί να φθάσει το 10%. Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι δύο χώρες που -με μια άνοδο της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς- προβλέπεται να έχουν την μεγαλύτερη πίεση στη διαθεσιμότητα του νερού, καθώς προβλέπεται μια αύξηση περίπου κατά 100% στην αναλογία ζήτησης νερού προς διαθεσιμότητά του (water demand-availability ratio-WEI), δηλαδή θα έχουν την μεγαλύτερη ανισορροπία ζήτησης-προσφοράς νερού στην Ευρώπη. Οι επιστήμονες έκαναν εκτιμήσεις σε βάθος 30 ετών με βάση αφενός ένα αισιόδοξο σενάριο, (να επιτευχθεί ο στόχος της Συμφωνίας των Παρισίων το 2015 για άνοδο της παγκόσμιας θερμοκρασίας λιγότερο από δύο βαθμούς Κελσίου) και αφετέρου ένα απαισιόδοξο σενάριο, (η άνοδος της θερμοκρασίας θα ξεπεράσει τους δύο βαθμούς και μπορεί να φθάσει ακόμη και τους τέσσερις). Αν και στην πρώτη πιο αισιόδοξη περίπτωσηοι συνέπειες αναμένονται λιγότερο σοβαρές, παρόλα αυτά, πάλι προβλέπονται περισσότερες πλημμύρες και μεγαλύτερη λειψυδρία. Συνολικά στις μεσογειακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο αριθμός των ανθρώπων που προβλέπεται να επηρεασθούν από την έλλειψη νερού έως το τέλος του αιώνα μας, αν ισχύσει το αισιόδοξο σενάριο, θα αυξηθεί από 85 εκατομμύρια σήμερα, σε 104 εκατομμύρια. Οι χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης θα έχουν στο μέλλον μεγαλύτερα αποθέματα νερού κάθε χρόνο, αλλά και περισσότερες πλημμύρες σε σχέση με τις χώρες της Νότιας Ευρώπης. Η μελέτη προτείνει να ληφθούν περισσότερα προληπτικά μέτρα, ιδίως στη Νότια Ευρώπη, όπως καλύτερη διαχείριση του νερού για άρδευση, φύτεμα περισσότερων καλλιεργειών ανθεκτικών στην ξηρασία, αύξηση του τιμολογίου για αγροτική και βιομηχανική χρήση του νερού, ανάπτυξη νέων τεχνολογιών ψύξης στις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής (ώστε να καταναλώνουν λιγότερο νερό) κ.α. Η μελέτη προειδοποιεί ότι «αν η ζήτηση νερού παραμείνει στα σημερινά επίπεδα και χωρίς σημαντικές προσπάθειες για εξοικονόμηση νερού, η άνοδος της θερμοκρασίαςκαι η μείωση των βροχοπτώσεων λόγω κλιματικής αλλαγής στη Μεσόγειο θα προκαλέσει ακραίες αυξήσεις στη λειψυδρία. Οι άνθρωποι που ήδη έχουν επηρεασθεί υπό τις παρούσες κλιματικές συνθήκες, στο μέλλον θα έλθουν αντιμέτωποι με πολύ πιο σοβαρή έλλειψη νερού από ό,τι τώρα». Και δεύτερη μελέτη επιβεβαιώνει τα αποτελέσματα Μια δεύτερη διεθνής έρευνα, με επικεφαλής τον καθηγητή Ασίς Σάρμα του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας της Αυστραλίας, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν σε διάφορα επιστημονικά περιοδικά (Nature Geoscience, Geophysical Research Letters, Scientific Reports, Water Resources Research), επιβεβαιώνει το παράδοξο: τα αποθέματα νερού συρρικνώνονται, ενώ η κλιματική αλλαγή προκαλεί πιο έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρες. Η αιτία είναι ότι η άνοδος της θερμοκρασίας οδηγεί σε μεγαλύτερη ξηρασία του εδάφους, ιδίως σε περιοχές ήδη ξηρές. Η μελέτη – η πιο εκτεταμένη διεθνής ανάλυση για τις βροχές και τις ροές των ποταμών μέχρι σήμερα– έλαβε υπόψη της στοιχεία από χιλιάδες σταθμούς παρατήρησης σε 160 χώρες. «Αυτό που δεν περιμέναμε, είναι ότι, παρά τις έξτρα βροχές παντού στον κόσμο, τα μεγάλα ποτάμια σταδιακά στερεύουν. Λιγότερο νερό στα ποτάμια μας σημαίνει λιγότερο νερό στις πόλεις και στα αγροκτήματα. Και πιο ξηρό έδαφος σημαίνει πως οι αγρότες θα χρειάζονται περισσότερο νερό για να μεγαλώσουν τις ίδιες καλλιέργειες. Είναι τρομερά ανησυχητικό ότι κάτι παρόμοιο συμβαίνει παντού στον κόσμο». Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι για κάθε 100 σταγόνες βροχής που πέφτουν στη γη, μόνο οι 36 μετατρέπονται σε «μπλε νερό», δηλαδή εισέρχονται στις λίμνες, στα ποτάμια και στον υδροφόρο ορίζοντα, συνεπώς μπορούν να αξιοποιηθούν για τις ανθρώπινες ανάγκες. Τα υπόλοιπα δύο τρίτα της βροχής γίνονται «πράσινο νερό», δηλαδή κατακρατούνται ως υγρασία από το έδαφος. Όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία του πλανήτη, τόσο περισσότερο νερό εξατμίζεται από το έδαφος, το οποίο έτσι απορροφά μεγαλύτερη ποσότητα της βροχής, με αποτέλεσμα να απομένει όλο και λιγότερο «μπλε νερό» για ανθρώπινη χρήση. «Το πρόβλημα είναι διπλό», τόνισε ο Σάρμα. «Από τη μία ολοένα λιγότερο νερό καταλήγει εκεί όπου μπορούμε να το αποθηκεύσουμε για κατοπινή χρήση. Από την άλλη, οι βροχές γίνονται πιο έντονες, κατακλύζοντας τα συστήματα απορροής στις πόλεις και οδηγώντας σε συχνότερες και πιο έντονες πλημμύρες σε αστικές περιοχές». Οι ερευνητές προτείνουν νέες πολιτικές για το νερό, όπως λιγότερο εντατική χρήση του στη γεωργία, αλλά και υποδομές για την αποθήκευση του νερού των αστικών πλημμυρών, ώστε να μη πηγαίνει χαμένο. Το Τόκιο, που κάποτε πλημμύριζε κάθε χρόνο, πρωτοπορεί σε αυτό τον τομέα, καθώς έχει δημιουργήσει μια μεγάλη υπόγεια δεξαμενή, όπου συσσωρεύονται τα νερά των πλημμυρών και αργότερα αξιοποιούνται. Σήμερα πια η ιαπωνική πρωτεύουσα δεν πλήττεται από πλημμυρικά φαινόμενα, ενώ παράλληλα έχει περισσότερο διαθέσιμο νερό. Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://ec.europa.eu/jrc/en/publication/impact-changing-climate-land-use-and-water-usage-europe-s-water-resources-model-simulation-study Σχετικά Άρθρα: ΟΗΕ: Η Ελλάδα στις 18 πιο τρωτές περιοχές του πλανήτη Θαλάσσιος οργανισμός δίνει τη λύση για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας λειψυδρίας Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, ec.europa.eu
  22. Σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη του Κοινού Κέντρου Ερευνών (JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ισπανία, η Ιταλία και άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης, αλλά και η Τουρκία, θα αντιμετωπίσουν αυξημένες ελλείψεις νερού. Σε αυτή την έρευνα, πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στους υδάτινους πόρους της Ευρώπης, εστιάζοντας στις επιπτώσεις της θέρμανσης των 2 ° C. Οι προβολές του κλίματος από το 1981 έως το 2002 διεξήχθησαν μέσω ενός κατανεμημένου υδρολογικού μοντέλου, υποθέτοντας τη συνεχή χρήση της γης και τη ζήτηση νερού. Η έρευνα εκτιμά ότι ενώ από τη μία θα υπάρχουν αυξημένες πλημμύρες, από την άλλη θα επιδεινώνεται η λειψυδρία, ιδίως τα καλοκαίρια. Οι συνέπειες αποδίδονται κατά κύριο λόγο στην κλιματική αλλαγή (σε ποσοστό 80% ως 90%) και δευτερευόντως σε άλλους παράγοντες, όπως η χρήση της γης και του νερού (10% ως 20%). Οι ερευνητές προβλέπουν σημαντικές μειώσεις στην αναπλήρωση του υδροφόρου ορίζοντα. Ιδίως για την Ελλάδα, προβλέπεται μια ετήσια απώλεια της τάξης των 810 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού, την Ισπανία και την Πορτογαλία, κάτι που σημαίνει μειωμένη διαθεσιμότητα νερού για άρδευση γεωργικών καλλιεργειών, άρα και μειωμένη διαθεσιμότητα τροφίμων. Η αυξανόμενη ξηρασία στον Ευρωπαϊκό Νότο θα οδηγήσει σε ολοένα μεγαλύτερη έλλειψη νερού και σε μειωμένα υδάτινα αποθέματα για τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια σε μεσογειακές χώρες όπως η Ελλάδα. Αυτό θα έχει ως συνέπεια, εκτός από τη γεωργία και τα τρόφιμα, να επηρεασθούν αρνητικάεπίσης οι τομείς της παραγωγής ενέργειας και των μεταφορών. Για την Ελλάδα -σε περίπτωση ανόδου της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς- αναμένεται μια ετήσια μείωση της τάξης του 2% στην εισροή υδάτων στα υδροηλεκτρικά εργοστάσια, ενώ αντίθετα για τη βόρεια Ευρώπη προβλέπεται μια αύξηση περίπου κατά 13%. Αν όμως η άνοδος της θερμοκρασίας είναι μεγαλύτερη, έως το τέλος του αιώνα η μείωση στα υδροηλεκτρικά εργοστάσια μπορεί να φθάσει το 10%. Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι δύο χώρες που -με μια άνοδο της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς- προβλέπεται να έχουν την μεγαλύτερη πίεση στη διαθεσιμότητα του νερού, καθώς προβλέπεται μια αύξηση περίπου κατά 100% στην αναλογία ζήτησης νερού προς διαθεσιμότητά του (water demand-availability ratio-WEI), δηλαδή θα έχουν την μεγαλύτερη ανισορροπία ζήτησης-προσφοράς νερού στην Ευρώπη. Οι επιστήμονες έκαναν εκτιμήσεις σε βάθος 30 ετών με βάση αφενός ένα αισιόδοξο σενάριο, (να επιτευχθεί ο στόχος της Συμφωνίας των Παρισίων το 2015 για άνοδο της παγκόσμιας θερμοκρασίας λιγότερο από δύο βαθμούς Κελσίου) και αφετέρου ένα απαισιόδοξο σενάριο, (η άνοδος της θερμοκρασίας θα ξεπεράσει τους δύο βαθμούς και μπορεί να φθάσει ακόμη και τους τέσσερις). Αν και στην πρώτη πιο αισιόδοξη περίπτωσηοι συνέπειες αναμένονται λιγότερο σοβαρές, παρόλα αυτά, πάλι προβλέπονται περισσότερες πλημμύρες και μεγαλύτερη λειψυδρία. Συνολικά στις μεσογειακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο αριθμός των ανθρώπων που προβλέπεται να επηρεασθούν από την έλλειψη νερού έως το τέλος του αιώνα μας, αν ισχύσει το αισιόδοξο σενάριο, θα αυξηθεί από 85 εκατομμύρια σήμερα, σε 104 εκατομμύρια. Οι χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης θα έχουν στο μέλλον μεγαλύτερα αποθέματα νερού κάθε χρόνο, αλλά και περισσότερες πλημμύρες σε σχέση με τις χώρες της Νότιας Ευρώπης. Η μελέτη προτείνει να ληφθούν περισσότερα προληπτικά μέτρα, ιδίως στη Νότια Ευρώπη, όπως καλύτερη διαχείριση του νερού για άρδευση, φύτεμα περισσότερων καλλιεργειών ανθεκτικών στην ξηρασία, αύξηση του τιμολογίου για αγροτική και βιομηχανική χρήση του νερού, ανάπτυξη νέων τεχνολογιών ψύξης στις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής (ώστε να καταναλώνουν λιγότερο νερό) κ.α. Η μελέτη προειδοποιεί ότι «αν η ζήτηση νερού παραμείνει στα σημερινά επίπεδα και χωρίς σημαντικές προσπάθειες για εξοικονόμηση νερού, η άνοδος της θερμοκρασίαςκαι η μείωση των βροχοπτώσεων λόγω κλιματικής αλλαγής στη Μεσόγειο θα προκαλέσει ακραίες αυξήσεις στη λειψυδρία. Οι άνθρωποι που ήδη έχουν επηρεασθεί υπό τις παρούσες κλιματικές συνθήκες, στο μέλλον θα έλθουν αντιμέτωποι με πολύ πιο σοβαρή έλλειψη νερού από ό,τι τώρα». Και δεύτερη μελέτη επιβεβαιώνει τα αποτελέσματα Μια δεύτερη διεθνής έρευνα, με επικεφαλής τον καθηγητή Ασίς Σάρμα του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας της Αυστραλίας, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν σε διάφορα επιστημονικά περιοδικά (Nature Geoscience, Geophysical Research Letters, Scientific Reports, Water Resources Research), επιβεβαιώνει το παράδοξο: τα αποθέματα νερού συρρικνώνονται, ενώ η κλιματική αλλαγή προκαλεί πιο έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρες. Η αιτία είναι ότι η άνοδος της θερμοκρασίας οδηγεί σε μεγαλύτερη ξηρασία του εδάφους, ιδίως σε περιοχές ήδη ξηρές. Η μελέτη – η πιο εκτεταμένη διεθνής ανάλυση για τις βροχές και τις ροές των ποταμών μέχρι σήμερα– έλαβε υπόψη της στοιχεία από χιλιάδες σταθμούς παρατήρησης σε 160 χώρες. «Αυτό που δεν περιμέναμε, είναι ότι, παρά τις έξτρα βροχές παντού στον κόσμο, τα μεγάλα ποτάμια σταδιακά στερεύουν. Λιγότερο νερό στα ποτάμια μας σημαίνει λιγότερο νερό στις πόλεις και στα αγροκτήματα. Και πιο ξηρό έδαφος σημαίνει πως οι αγρότες θα χρειάζονται περισσότερο νερό για να μεγαλώσουν τις ίδιες καλλιέργειες. Είναι τρομερά ανησυχητικό ότι κάτι παρόμοιο συμβαίνει παντού στον κόσμο». Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι για κάθε 100 σταγόνες βροχής που πέφτουν στη γη, μόνο οι 36 μετατρέπονται σε «μπλε νερό», δηλαδή εισέρχονται στις λίμνες, στα ποτάμια και στον υδροφόρο ορίζοντα, συνεπώς μπορούν να αξιοποιηθούν για τις ανθρώπινες ανάγκες. Τα υπόλοιπα δύο τρίτα της βροχής γίνονται «πράσινο νερό», δηλαδή κατακρατούνται ως υγρασία από το έδαφος. Όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία του πλανήτη, τόσο περισσότερο νερό εξατμίζεται από το έδαφος, το οποίο έτσι απορροφά μεγαλύτερη ποσότητα της βροχής, με αποτέλεσμα να απομένει όλο και λιγότερο «μπλε νερό» για ανθρώπινη χρήση. «Το πρόβλημα είναι διπλό», τόνισε ο Σάρμα. «Από τη μία ολοένα λιγότερο νερό καταλήγει εκεί όπου μπορούμε να το αποθηκεύσουμε για κατοπινή χρήση. Από την άλλη, οι βροχές γίνονται πιο έντονες, κατακλύζοντας τα συστήματα απορροής στις πόλεις και οδηγώντας σε συχνότερες και πιο έντονες πλημμύρες σε αστικές περιοχές». Οι ερευνητές προτείνουν νέες πολιτικές για το νερό, όπως λιγότερο εντατική χρήση του στη γεωργία, αλλά και υποδομές για την αποθήκευση του νερού των αστικών πλημμυρών, ώστε να μη πηγαίνει χαμένο. Το Τόκιο, που κάποτε πλημμύριζε κάθε χρόνο, πρωτοπορεί σε αυτό τον τομέα, καθώς έχει δημιουργήσει μια μεγάλη υπόγεια δεξαμενή, όπου συσσωρεύονται τα νερά των πλημμυρών και αργότερα αξιοποιούνται. Σήμερα πια η ιαπωνική πρωτεύουσα δεν πλήττεται από πλημμυρικά φαινόμενα, ενώ παράλληλα έχει περισσότερο διαθέσιμο νερό. Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://ec.europa.eu/jrc/en/publication/impact-changing-climate-land-use-and-water-usage-europe-s-water-resources-model-simulation-study Σχετικά Άρθρα: ΟΗΕ: Η Ελλάδα στις 18 πιο τρωτές περιοχές του πλανήτη Θαλάσσιος οργανισμός δίνει τη λύση για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας λειψυδρίας Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, ec.europa.eu View full είδηση
  23. Τρίτος προορισμός παγκοσμίως στις κρατήσεις για υπαίθριες δραστηριότητες αναδείχθηκε η Ελλάδα στις κρατήσεις για τη θερινή περίοδο (1 Απριλίου - 31 Οκτωβρίου 2018), σύμφωνα με τα στοιχεία της εξειδικευμένης διεθνούς πλατφόρμας Adrenaline-Hunter.com. Την πρωτιά κατέχει η Γαλλία που λόγω του εύρους δραστηριοτήτων απο ορειβασία στις Άλπεις μέχρι σέρφ στον Ατλαντικό, δικαιολογημένα βρίσκεται στην πρώτη θέση. Τη δεύτερη θέση σε κρατήσεις κατέλαβε η Ισπανία ενώ η Ελλάδα με μικρή διαφορά έρχεται στην τρίτη θέση σε προτίμηση των adventure travelers. Στην τέταρτη θέση βρέθηκε η Πορτογαλία ενώ σημαντική ήταν η άνοδος της Κροατίας στην πέμπτη θέση. Οι top προορισμοί στην Ελλάδα στις κρατήσεις για υπαίθριες δραστηριότητες: Σαντορίνη Χανιά Ηράκλειο Αθήνα Μύκονος Κεφαλονιά Πάρος Κέρκυρα Ρέθυμνο Ρόδος Κώς Άγιος Νικόλαος Κρήτη Όλυμπος Ζάκυνθος Χαλκιδική Η Σαντορίνη για άλλη μία χρονιά κρατάει τη σκυτάλη ακόμη και ανάμεσα στους adventure travelers με τις θαλάσσιες δραστηριότητες να έχουν την προτίμηση του επισκεπτών. Δραστηριότητες όπως οι καταδύσεις, oι περιηγήσεις με ιστιοπλοϊκό ή οι εκδρομές με ελικόπτερα είναι οι δημοφιλέστερες. Ακολουθούν τα Χανιά και το Ηράκλειο στη δεύτερη και τρίτη θέση, με το τουριστικό κοινό να προτιμά τις θαλάσσιες δραστηριότητες. Δραστηριότητες όπως το θαλάσσιο παραπέντε και οι περιηγήσεις με τζετ σκι βρίσκονται ψηλά στις προτιμήσεις του κοινού 20-35 ετών. Το παραπέντε επίσης στο Ηράκλειο είναι από τις δραστηριότητες που κέντρισαν το ενδιαφέρον των τουριστών φέτος και επέλεξαν να δουν το φυσικό τοπίο της Κρήτης από ψηλά. Η Αθήνα ως μεταβατικός προορισμός για τα νησιά, προσφέρει μία ποικιλία από διαφορετικές δραστηριότητες προκειμένου οι τουρίστες να δουν την πόλη με μια διαφορετική ματιά. Πρώτη δραστηριότητα σε προτίμηση είναι η ελεύθερη πτώση 1,5 ώρα βόρεια από την Αθήνα, ενώ οι ποδηλατικές εκδρομές στο Σούνιο ή στην Πάρνηθα προσφέρουν μία εναλλακτική πρόταση για όσους ενδιαφέρονται να αφήσουν το κέντρο της Αθήνας, και να απολαύσουν τη φύση και τις εξαιρετικές ποδηλατικές διαδρομές γύρω από την πρωτεύουσα. Ακολουθούν η Κεφαλονιά, Πάρος, Κέρκυρα, Ρέθυμνο με τις θαλάσσιες δραστηριότητες να προτιμούνται ενώ όσον αφορά τους ορεινούς προορισμούς ο Όλυμπος και τα Μετέωρα βρίσκονται στην προτίμηση των τουριστών που επισκέπτονται την Ελλάδα. Προφίλ των adventure travelers Οι υπαίθριες δραστηριότητες προτιμούνται απο ταξιδιώτες ηλικίας 20-35 ετών, τους επονομαζόμενους millenials. Ο μέσος όρος ηλικίας στην πλατφόρμα Adrenaline Hunter για την Ελλάδα ήταν 29 χρόνια και είναι είτε ταξιδιώτες που έκλεισαν τις διακοπές τους αυτόνομα (FIT), είτε ταξιδιώτες που ταξίδεψαν με κάποιο πακέτο. Βασικό στοιχείο όλων των adventure travelers είναι η ανάγκη για να κάνουν πράγματα που διαφέρουν ενόσω βρίσκονται στον προορισμό και να ανακαλύψουν τον προορισμό με έναν διαφορετικό τρόπο. Συνήθως οι adventure travelers κάνουν κράτηση για τις δραστηριότητες ενώ βρίσκονται ήδη στον προορισμό - δηλαδή κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Ο μέσος όρος κρατήσεων είναι 1-2 ημέρες πριν τη δραστηριότητα. Κρατήσεις ανά εθνικότητα Στην κορυφή των κρατήσεων βρίσκονται οι Γάλλοι οι οποίοι έχουν παράδοση σε υπαίθρια σπορ και δραστηριότητες. Ακολουθούν οι Άγγλοι με μικρή διαφορά και οι Αμερικάνοι οι οποίοι αυξήθηκαν σημαντικά κατά το 2018. Την τέταρτη θέση κατέχουν οι Γερμανοί ενώ στην πέμπτη θέση βρίσκονται οι Ολλανδοί. Ακολουθούν οι Αυστραλοί, Καναδοί, Ιταλοί,Έλληνες, Ισραηλινοί, Ελβετοί και Βέλγοι. Πρόβλεψη για το 2019 Ακολουθώντας τις στατιστικές που προβλέπουν αύξηση των τουριστών στην Ελλάδα για το 2019, η ζήτηση για υπαίθριες δραστηριότητες / οutdoor activities αναμένεται να αυξηθεί κατά συνέπεια αυτού κατά το 2019. Η υψηλής ποιότητας υπηρεσίες που προσφέρουν οι συνεργάτες της πλατφόρμας στην Ελλάδα αποδεικνύεται μέσα από τις κριτικές των πελατών κατά το 2018 οι οποίοι βαθμολόγησαν συγκεντρωτικά με 9,7/10 την παροχή υπηρεσιών. Αναμένουμε το 2019 να είναι μία χρονιά θετική για τον τουρισμό στην Ελλάδα που θα αναδείξει την ποιότητα των υπηρεσιών και το ασύγκριτο τουριστικό προϊόν, τονίζει ο υπεύθυνος για την ελληνική αγορά κ.Θωμάς Καραγιάννης. View full είδηση
  24. Τρίτος προορισμός παγκοσμίως στις κρατήσεις για υπαίθριες δραστηριότητες αναδείχθηκε η Ελλάδα στις κρατήσεις για τη θερινή περίοδο (1 Απριλίου - 31 Οκτωβρίου 2018), σύμφωνα με τα στοιχεία της εξειδικευμένης διεθνούς πλατφόρμας Adrenaline-Hunter.com. Την πρωτιά κατέχει η Γαλλία που λόγω του εύρους δραστηριοτήτων απο ορειβασία στις Άλπεις μέχρι σέρφ στον Ατλαντικό, δικαιολογημένα βρίσκεται στην πρώτη θέση. Τη δεύτερη θέση σε κρατήσεις κατέλαβε η Ισπανία ενώ η Ελλάδα με μικρή διαφορά έρχεται στην τρίτη θέση σε προτίμηση των adventure travelers. Στην τέταρτη θέση βρέθηκε η Πορτογαλία ενώ σημαντική ήταν η άνοδος της Κροατίας στην πέμπτη θέση. Οι top προορισμοί στην Ελλάδα στις κρατήσεις για υπαίθριες δραστηριότητες: Σαντορίνη Χανιά Ηράκλειο Αθήνα Μύκονος Κεφαλονιά Πάρος Κέρκυρα Ρέθυμνο Ρόδος Κώς Άγιος Νικόλαος Κρήτη Όλυμπος Ζάκυνθος Χαλκιδική Η Σαντορίνη για άλλη μία χρονιά κρατάει τη σκυτάλη ακόμη και ανάμεσα στους adventure travelers με τις θαλάσσιες δραστηριότητες να έχουν την προτίμηση του επισκεπτών. Δραστηριότητες όπως οι καταδύσεις, oι περιηγήσεις με ιστιοπλοϊκό ή οι εκδρομές με ελικόπτερα είναι οι δημοφιλέστερες. Ακολουθούν τα Χανιά και το Ηράκλειο στη δεύτερη και τρίτη θέση, με το τουριστικό κοινό να προτιμά τις θαλάσσιες δραστηριότητες. Δραστηριότητες όπως το θαλάσσιο παραπέντε και οι περιηγήσεις με τζετ σκι βρίσκονται ψηλά στις προτιμήσεις του κοινού 20-35 ετών. Το παραπέντε επίσης στο Ηράκλειο είναι από τις δραστηριότητες που κέντρισαν το ενδιαφέρον των τουριστών φέτος και επέλεξαν να δουν το φυσικό τοπίο της Κρήτης από ψηλά. Η Αθήνα ως μεταβατικός προορισμός για τα νησιά, προσφέρει μία ποικιλία από διαφορετικές δραστηριότητες προκειμένου οι τουρίστες να δουν την πόλη με μια διαφορετική ματιά. Πρώτη δραστηριότητα σε προτίμηση είναι η ελεύθερη πτώση 1,5 ώρα βόρεια από την Αθήνα, ενώ οι ποδηλατικές εκδρομές στο Σούνιο ή στην Πάρνηθα προσφέρουν μία εναλλακτική πρόταση για όσους ενδιαφέρονται να αφήσουν το κέντρο της Αθήνας, και να απολαύσουν τη φύση και τις εξαιρετικές ποδηλατικές διαδρομές γύρω από την πρωτεύουσα. Ακολουθούν η Κεφαλονιά, Πάρος, Κέρκυρα, Ρέθυμνο με τις θαλάσσιες δραστηριότητες να προτιμούνται ενώ όσον αφορά τους ορεινούς προορισμούς ο Όλυμπος και τα Μετέωρα βρίσκονται στην προτίμηση των τουριστών που επισκέπτονται την Ελλάδα. Προφίλ των adventure travelers Οι υπαίθριες δραστηριότητες προτιμούνται απο ταξιδιώτες ηλικίας 20-35 ετών, τους επονομαζόμενους millenials. Ο μέσος όρος ηλικίας στην πλατφόρμα Adrenaline Hunter για την Ελλάδα ήταν 29 χρόνια και είναι είτε ταξιδιώτες που έκλεισαν τις διακοπές τους αυτόνομα (FIT), είτε ταξιδιώτες που ταξίδεψαν με κάποιο πακέτο. Βασικό στοιχείο όλων των adventure travelers είναι η ανάγκη για να κάνουν πράγματα που διαφέρουν ενόσω βρίσκονται στον προορισμό και να ανακαλύψουν τον προορισμό με έναν διαφορετικό τρόπο. Συνήθως οι adventure travelers κάνουν κράτηση για τις δραστηριότητες ενώ βρίσκονται ήδη στον προορισμό - δηλαδή κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Ο μέσος όρος κρατήσεων είναι 1-2 ημέρες πριν τη δραστηριότητα. Κρατήσεις ανά εθνικότητα Στην κορυφή των κρατήσεων βρίσκονται οι Γάλλοι οι οποίοι έχουν παράδοση σε υπαίθρια σπορ και δραστηριότητες. Ακολουθούν οι Άγγλοι με μικρή διαφορά και οι Αμερικάνοι οι οποίοι αυξήθηκαν σημαντικά κατά το 2018. Την τέταρτη θέση κατέχουν οι Γερμανοί ενώ στην πέμπτη θέση βρίσκονται οι Ολλανδοί. Ακολουθούν οι Αυστραλοί, Καναδοί, Ιταλοί,Έλληνες, Ισραηλινοί, Ελβετοί και Βέλγοι. Πρόβλεψη για το 2019 Ακολουθώντας τις στατιστικές που προβλέπουν αύξηση των τουριστών στην Ελλάδα για το 2019, η ζήτηση για υπαίθριες δραστηριότητες / οutdoor activities αναμένεται να αυξηθεί κατά συνέπεια αυτού κατά το 2019. Η υψηλής ποιότητας υπηρεσίες που προσφέρουν οι συνεργάτες της πλατφόρμας στην Ελλάδα αποδεικνύεται μέσα από τις κριτικές των πελατών κατά το 2018 οι οποίοι βαθμολόγησαν συγκεντρωτικά με 9,7/10 την παροχή υπηρεσιών. Αναμένουμε το 2019 να είναι μία χρονιά θετική για τον τουρισμό στην Ελλάδα που θα αναδείξει την ποιότητα των υπηρεσιών και το ασύγκριτο τουριστικό προϊόν, τονίζει ο υπεύθυνος για την ελληνική αγορά κ.Θωμάς Καραγιάννης.
  25. Το iPhone της Apple, το Note 9 της Samsung, οι εκτυπωτές της Cannon και οι συσκευές Mi Band της Xiaomi έχουν κάτι κοινό. Μερικά ολοκληρωμένα κυκλώματα (chips) που ενσωματώνουν, περιλαμβάνουν ελληνικά σχέδια και λογισμικό. Η σχεδίασή τους γίνεται στις εγκαταστάσεις της Dialog Semiconductor Hellas στην Αθήνα και την Πάτρα. Η εταιρεία, θυγατρική της Dialog Semiconductors, λειτουργεί δύο από τα δέκα συνολικά ερευνητικά κέντρα που διαθέτει στην Ευρώπη. Η Dialog Semiconductor, πρώην θυγατρική εταιρεία της Daimler-Benz, με κεντρικά γραφεία στο Λονδίνο και τη Σάντα Κλάρα της Καλιφόρνιας, είναι σήμερα μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις σχεδίασης ολοκληρωμένων κυκλωμάτων στον κόσμο. Το 2017 η εταιρεία είχε έσοδα ύψους 1,2 δισ. ευρώ και απασχολούσε κάτι περισσότερο από 2.000 εργαζομένους. Πελάτες της είναι η Apple, η Samsung, η Xiaomi κ.ά. Από αυτούς τους 2.000 εργαζομένους, περίπου το 5% είναι εγκατεστημένο στη χώρα μας. Συμμετέχει στον σχεδιασμό κυκλωμάτων που η μητρική εταιρεία πουλάει διεθνώς ανά τον κόσμο. «Είμαστε ένα από τα τρία κέντρα σχεδίασης κυκλωμάτων low energy bluetooth που λειτουργεί η Dialog», αναφέρει ο επικεφαλής της εταιρείας Μάριος Ηλιόπουλος. Αυτή είναι και η εξειδίκευση των δύο κέντρων που λειτουργεί η εταιρεία στην Αθήνα και την Πάτρα. Ωστόσο, όπως αναφέρει ο κ. Ηλιόπουλος, στόχος της εταιρείας είναι να εισέλθει και στον σχεδιασμό κυκλωμάτων διαχείρισης ήχου. Ο κ. Ηλιόπουλος, ως μηχανικός σχεδίασης κυκλωμάτων, έχει ζήσει όλη την πορεία της μικρής βιομηχανίας ημιαγωγών στη χώρα μας. Ξεκίνησε από μηχανικός στην Atmel Hellas και σήμερα είναι επικεφαλής των δραστηριοτήτων της Dialog στην Ελλάδα. Ο ίδιος αναφέρει ότι παρά το αφιλόξενο επιχειρηματικό περιβάλλον, η χώρα μας διαθέτει καλό έμψυχο δυναμικό προσδίδοντας σε αυτήν ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Αν σε αυτό συμπεριληφθεί και το χαμηλό κόστος, τότε το ενδιαφέρον είναι σημαντικό. Ετσι, η Dialog επενδύει συνεχώς στη χώρα μας. Οταν ξεκίνησε το 2011 απασχολούσε 20 μηχανικούς, ενώ σήμερα απασχολεί περισσότερους από 100. «Κάθε χρόνο γινόμαστε περισσότεροι», λέει ο κ. Ηλιόπουλος σημειώνοντας ότι η ετήσια ανάπτυξη ακόμη και φέτος είναι διψήφια σε ποσοστό. Η εξειδίκευση του ελληνικού κέντρου αφορά τον σχεδιασμό ασύρματων κυκλωμάτων Bluetooth χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης. Τα κυκλώματα αυτά αξιοποιούνται στην αγορά του «Ιντερνετ των πραγμάτων (Internet of Things ή ΙοΤ)», μια αγορά που αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς. Για να γίνει πράξη ο κόσμος του «Ιντερνετ των πραγμάτων», πρέπει οι συσκευές αυτές να επικοινωνούν αποδοτικά με το περιβάλλον τους. Η χαμηλή κατανάλωση ενέργειας, όπως εξηγεί ο κ. Ηλιόπουλος, είναι ιδιαίτερα σημαντική, ειδικά για συσκευές που βρίσκονται σε απομακρυσμένα σημεία. Ενα παράδειγμα επιτυχημένης εφαρμογής low energy bluetooth κυκλώματος είναι αυτό που σχεδίασε η Dialog για το πενάκι του κινητού τηλεφώνου «ναυαρχίδα» της Samsung, το Note 9. Στη διαδικασία αυτή συμμετείχε και η ελληνική εταιρεία, όπως επίσης συμμετείχε στον σχεδιασμό και μιας σειράς άλλων κυκλωμάτων που ενσωματώνουν οι «φορετές» ή wearable συσκευές της κινεζικής Xiaomi. Η εποχή του «Ιντερνετ των πραγμάτων» βρίσκεται ante portas, κάτι που δημιουργεί τεράστιες προοπτικές στον σχεδιασμό ολοκληρωμένων κυκλωμάτων για ασύρματες επικοινωνίες. Οι δεσμοί με την Apple Η πιο σημαντική συμβολή της ωστόσο ήταν στη δημιουργία του ολοκληρωμένου κυκλώματος διαχείρισης της ενέργειας των συσκευών iPhone της Apple. Σχεδόν το 70% των πωλήσεων της μητρικής Dialog προερχόταν από αυτή τη δραστηριότητα. Και μόλις η συγκεκριμένη δραστηριότητα απέκτησε ένα κρίσιμο μέγεθος, η Apple την απορρόφησε, μετά τη συμφωνία ύψους 600 εκατ. δολαρίων που έκλεισε με την Dialog τον περασμένο Οκτώβριο. «Η έμφαση (της Dialog) πλέον δίδεται στα κυκλώματα low energy Bluetooth», λέει ο κ. Ηλιόπουλος. Παράλληλα, όπως αναφέρει, η διοίκηση της μητρικής Dialog συμφώνησε η θυγατρική της να συμμετάσχει στον σχεδιασμό κυκλωμάτων ήχου. Πρόκειται για κυκλώματα που αξιοποιούνται από τα ακουστικά τηλεφώνων μέχρι και τα ακουστικά που αξιοποιούν τα υψηλής πιστότητας ηχοσυστήματα. Σημειώνεται ότι η Dialog, όπως και οι περισσότερες μικρές επιχειρήσεις ημιαγωγών, είναι μια επιχείρηση χωρίς παραγωγικές μονάδες (fabless). Τα σχέδια που δημιουργεί, τα υλοποιούν κατασκευαστές ημιαγωγών (chips). Ειδικά η Dialog παράγει τα προϊόντα στην Ταϊβάν. Ο «πατέρας» του USB έφτιαξε μια δυναμική εταιρεία στην Ελλάδα Η Dialog Semiconductor στην Ελλάδα δεν συνιστά νεοφυή επιχείρηση. Αντιθέτως, η ιστορία της εκτείνεται σχεδόν 20 χρόνια πίσω. Πρωτοεμφανίστηκε ως Atmel στο τέλος της δεκαετίας του 1990. Η εταιρεία που ίδρυσε το 1984 στις ΗΠΑ ο ομογενής Γιώργος Περλέγκος, με τις προτροπές της τότε κυβέρνησης Σημίτη, δημιούργησε στην Πάτρα μια μονάδα σχεδιασμού ολοκληρωμένων κυκλωμάτων. Είχε προηγηθεί η δημιουργία αντίστοιχου τμήματος στην Πάτρα από τη δανική Giga (Giga Hellas), η οποία το 2000 εξαγοράστηκε από την αμερικανική Ιntel. H Atmel Hellas δημιουργήθηκε το 1999 έχοντας ως βασικό σκοπό τον σχεδιασμό κυκλωμάτων οθονών και ασύρματων συσκευών –στη γλώσσα των μηχανικών λέγονται μικροελεγκτές (micro-controllers)– όπως επίσης και καρτών μνήμης (flash memories). Οι τελευταίες είναι σήμερα ευρέως διαδεδομένες και γνωστές ως «φλασάκια» ή «στικάκια» (USB memories). Ο ιδρυτής της Αtmel και πρώην στέλεχος της Intel Corp. κ. Περλέγκος θεωρείται ο πατέρας των καρτών μνήμης flash. Για τον λόγο αυτό, το 2017 έλαβε τη διάκριση έργου ζωής (Life Achivement Award) από τον σύνδεσμο κατασκευαστών καρτών μνήμης στις ΗΠΑ. Η Atmel Hellas προέκυψε ως αποτέλεσμα της προσπάθειας του κ. Περλέγκου να ενισχύσει τη χώρα προέλευσης του. Επιλέχθηκε η Πάτρα λόγω της γειτνίασης με την Τεγέα, απ’ όπου κατάγεται η οικογένειά του. Κυρίως όμως επελέγη λόγω του εξειδικευμένου και καλά καταρτισμένου ανθρώπινου δυναμικού που δημιουργούσε η Πάτρα και το πανεπιστήμιο της. Υπενθυμίζεται ότι στην Πάτρα είχε δημιουργηθεί το 1979 η πρώτη πανεπιστημιακού επιπέδου σχολή, αποκλειστικά εστιασμένη στο γνωστικό αντικείμενο της πληροφορικής. Η εταιρεία, η οποία ενισχύθηκε από τον αναπτυξιακό νόμο με περίπου 7 εκατ. ευρώ, επεκτάθηκε και στην Αθήνα και μέχρι το 2003 είχε στελεχωθεί με πάνω από 150 μηχανικούς. Τα προβλήματα ωστόσο που αντιμετώπισε η μητρική Atmel στις ΗΠΑ –η οποία στο τέλος (2016) εξαγοράστηκε από τη Microchip– οδήγησαν σε μαρασμό την Atmel Hellas. Ετσι, τo 2007 η Ολλανδική SiTel απέκτησε κάποιες δραστηριότητες της Atmel στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, απέκτησε το προσωπικό που της είχε απομείνει στις εγκαταστάσεις της Αθήνας, περίπου 30 μηχανικοί. H SiTel, ωστόσο, έστρεψε την εταιρεία προς τον σχεδιασμό κυκλωμάτων και εφαρμογών τους που αφορούσαν τη μετάδοση φωνής πάνω από δίκτυα Internet (VoIP) και τις ασύρματες επικοινωνίες. H εταιρεία που ιδρύθηκε ονομάστηκε SiΤel Hellas, αλλά το 2011 πέρασε στον έλεγχο της Dialog Semiconductor, καθώς η τελευταία εξαγόρασε το σύνολο των δραστηριοτήτων της SiΤel Ολλανδίας, αντί 84,5 εκατ. δολ. ΗΠΑ (περίπου 75 εκατ. ευρώ). Με την κίνηση αυτή, ο νέος μέτοχος αποκτά τμήμα σχεδιασμού ολοκληρωμένων κυκλωμάτων για ασύρματες επικοινωνίες. Στόχος της, όπως αναφέρει ο επικεφαλής της Μάριος Ηλιόπουλος, είναι η περαιτέρω ανάπτυξη του τμήματος σχεδίασης κυκλωμάτων ασύρματων επικοινωνιών, καθώς διαβλέπει ότι η εποχή του «Ιντερνέτ των πραγμάτων» βρίσκεται ante portas. Σήμερα, ύστερα από επτά χρόνια, η Dialog Semiconductor Hellas έχει φθάσει εκ νέου να απασχολεί περισσότερους από 100 μηχανικούς. Διαθέτει εγκαταστάσεις σε Αθήνα (Καλλιθέα) και Πάτρα και απασχολεί 104 εργαζομένους, εκ των οποίων οι 42 βρίσκονται στην Πάτρα και οι υπόλοιποι 62 στην Αθήνα. Oι εγκαταστάσεις της σε Πάτρα και Αθήνα είναι οι δύο από τις 13 που έχουν αναπτυχθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη. Οι περισσότερες μονάδες σχεδιασμού κυκλωμάτων βρίσκονται στην Ευρώπη και συγκεκριμένα σε Βρετανία, Ολλανδία, Ιταλία, Αυστρία, Γερμανία, Γαλλία και Τουρκία. View full είδηση
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.