Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ελλάδα'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Εργασίες Μηχανικών
    • Τοπογραφικά-Χωροταξικά
    • Αρχιτεκτονικά
    • Στατικά
    • Μηχανολογικά
    • Ηλεκτρολογικά
    • Περιβαλλοντικά
    • Διάφορα
  • Εργασιακά-Διαδικαστικά
    • Άδειες-Διαδικασίες
    • Αυθαίρετα
    • Οικονομικά-Αμοιβές
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά
    • Εκπαίδευση
    • Ειδικότητες-Συλλογικά Όργανα
  • Εργαλεία
    • Προγράμματα Η/Υ
    • Εξοπλισμός
    • Διαδίκτυο
    • Showroom
  • Γενικά

Categories

  • 1. Τοπογραφικά-Πολεοδομικά
    • 1.1 Λογισμικό
    • 1.2 Νομοθεσία
    • 1.3 Έντυπα
    • 1.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 1.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 2. Συγκοινωνιακά - Οδοποιίας
    • 2.1 Λογισμικό
    • 2.2 Νομοθεσία
    • 2.3 Έντυπα
    • 2.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 2.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 3. Αρχιτεκτονικά - Σχεδιαστικά
    • 3.1 Λογισμικό
    • 3.2 Νομοθεσία
    • 3.3 Έντυπα
    • 3.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 3.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 4. Στατικά - Εδαφοτεχνικά
    • 4.1 Λογισμικό
    • 4.2 Νομοθεσία
    • 4.3 Έντυπα
    • 4.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 4.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 5. Μηχανολογικά
    • 5.1 Λογισμικό
    • 5.2 Νομοθεσία
    • 5.3 Έντυπα
    • 5.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 5.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 6. Ηλεκτρολογικά
    • 6.1 Λογισμικό
    • 6.2 Νομοθεσία
    • 6.3 Έντυπα
    • 6.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 6.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 7. ΑΠΕ - Φωτοβολταϊκά
    • 7.1 Λογισμικό
    • 7.2 Νομοθεσία
    • 7.3 Έντυπα
    • 7.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 7.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 8. Περιβαλλοντικά
    • 8.1 Λογισμικό
    • 8.2 Νομοθεσία
    • 8.3 Έντυπα
    • 8.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 8.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 9. Υδραυλικά - Λιμενικά
    • 9.1 Λογισμικό
    • 9.2 Νομοθεσία
    • 9.3 Έντυπα
    • 9.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 9.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 10. Διαχείριση Έργων - Εκτιμήσεις - Πραγματογνωμοσύνες
    • 10.1 Λογισμικό
    • 10.2 Νομοθεσία
    • 10.3 Έντυπα
    • 10.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 10.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 11. Δημόσια Έργα - Ασφάλεια και Υγιεινή
    • 11.1 Λογισμικό
    • 11.2 Νομοθεσία
    • 11.3 Έντυπα
    • 11.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 11.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 12. Αμοιβές - Φορολογικά - Άδειες
    • 12.1 Λογισμικό
    • 12.2 Νομοθεσία
    • 12.3 Έντυπα - Αιτήσεις
    • 12.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 13. Αυθαίρετα
    • 13.1 Λογισμικό
    • 13.2 Νομοθεσία
    • 13.3 Έντυπα
    • 13.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 14. Διάφορα

Categories

  • Ειδήσεις
    • Νομοθεσία
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά-Φορολογικά
    • Περιβάλλον
    • Ενέργεια-ΑΠΕ
    • Τεχνολογία
    • Χρηματοδοτήσεις
    • Έργα-Υποδομές
    • Επικαιρότητα
    • Αρθρογραφία
    • Michanikos.gr
    • webTV
    • Sponsored

Categories

  • Εξοπλισμός
  • Software
  • Books
  • Jobs
  • Real Estate
  • Various

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website


Skype


Ενδιαφέροντα


Τοποθεσία


Birthday

Between and

Found 212 results

  1. Θερμός ήταν ο χειμώνας 2019/20 στο μεγαλύτερο τμήμα της Ελλάδας, όπως προκύπτει από την ανάλυση των παρατηρήσεων του δικτύου αυτόματων μετεωρολογικών σταθμών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (ΕΑΑ). Με βάση τα δεδομένα που έδωσε στη δημοσιότητα η Υπηρεσία Κλιματικής Αλλαγής Copernicus ο φετινός χειμώνας στην Ευρώπη ήταν ο θερμότερος των τελευταίων 165 ετών. Στην Ελλάδα σε σύνολο 16 επιλεγμένων σταθμών, 11 παρουσίασαν θετικές αποκλίσεις και μόλις 5 παρουσίασαν αρνητικές αποκλίσεις. «Πρωταθλήτρια» του φετινού θερμού χειμώνα (σε όρους αύξησης της θερμοκρασίας) ανακηρύσσεται η Ορεστιάδα, όπου η μέση ημερησία θερμοκρασία βρέθηκε υψηλότερη κατά 1,2°C της αντίστοιχης μέσης τιμής της περιόδου 2010 – 2019. Υψηλές θετικές αποκλίσεις, κοντά στον 1°C παρατηρήθηκαν επίσης στους σταθμούς της Αλεξανδρούπολης, του Κιλκίς, της Λήμνου, του Βόλου και της Θεσσαλονίκης, ενώ μικρότερες θετικές αποκλίσεις, μεταξύ 0,2 – 0,6°C, καταγράφηκαν στην Ήπειρο (Πρέβεζα, Ιωάννινα), τη Δ. Μακεδονία (Φλώρινα), την Πελοπόννησο (Σπάρτη) και τις Κυκλάδες (Τήνος). Στον αντίποδα, ελαφρά αρνητικές αποκλίσεις μεταξύ -0,1°C και -0,4°C, καταγράφηκαν σε 5 μετεωρολογικούς σταθμούς της νότιας χώρας, σε Κρήτη (Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Αγ. Νικόλαος), Βοιωτία (Λιβαδειά) και Αττική (Αθήνα). Οι αρνητικές αυτές αποκλίσεις είναι απόρροια των μετεωρολογικών συνθηκών που σημάδεψαν το φετινό χειμώνα στη χώρα μας, με την επικράτηση βορείου ρεύματος για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ο χειμώνας 2019/20 στην Ευρώπη ήταν κατά 3,4°C θερμότερος του μέσου χειμώνα της περιόδου 1981 – 2010, με τις αντίστοιχες αποκλίσεις στη χώρα μας να κυμαίνονται μεταξύ 0,5– 1ºC όπως φαίνεται και στον επόμενο χάρτη, σε συμφωνία με την ανάλυση των δεδομένων των μετεωρολογικών σταθμών του ΕΑΑ.
  2. Θερμός ήταν ο χειμώνας 2019/20 στο μεγαλύτερο τμήμα της Ελλάδας, όπως προκύπτει από την ανάλυση των παρατηρήσεων του δικτύου αυτόματων μετεωρολογικών σταθμών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (ΕΑΑ). Με βάση τα δεδομένα που έδωσε στη δημοσιότητα η Υπηρεσία Κλιματικής Αλλαγής Copernicus ο φετινός χειμώνας στην Ευρώπη ήταν ο θερμότερος των τελευταίων 165 ετών. Στην Ελλάδα σε σύνολο 16 επιλεγμένων σταθμών, 11 παρουσίασαν θετικές αποκλίσεις και μόλις 5 παρουσίασαν αρνητικές αποκλίσεις. «Πρωταθλήτρια» του φετινού θερμού χειμώνα (σε όρους αύξησης της θερμοκρασίας) ανακηρύσσεται η Ορεστιάδα, όπου η μέση ημερησία θερμοκρασία βρέθηκε υψηλότερη κατά 1,2°C της αντίστοιχης μέσης τιμής της περιόδου 2010 – 2019. Υψηλές θετικές αποκλίσεις, κοντά στον 1°C παρατηρήθηκαν επίσης στους σταθμούς της Αλεξανδρούπολης, του Κιλκίς, της Λήμνου, του Βόλου και της Θεσσαλονίκης, ενώ μικρότερες θετικές αποκλίσεις, μεταξύ 0,2 – 0,6°C, καταγράφηκαν στην Ήπειρο (Πρέβεζα, Ιωάννινα), τη Δ. Μακεδονία (Φλώρινα), την Πελοπόννησο (Σπάρτη) και τις Κυκλάδες (Τήνος). Στον αντίποδα, ελαφρά αρνητικές αποκλίσεις μεταξύ -0,1°C και -0,4°C, καταγράφηκαν σε 5 μετεωρολογικούς σταθμούς της νότιας χώρας, σε Κρήτη (Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Αγ. Νικόλαος), Βοιωτία (Λιβαδειά) και Αττική (Αθήνα). Οι αρνητικές αυτές αποκλίσεις είναι απόρροια των μετεωρολογικών συνθηκών που σημάδεψαν το φετινό χειμώνα στη χώρα μας, με την επικράτηση βορείου ρεύματος για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ο χειμώνας 2019/20 στην Ευρώπη ήταν κατά 3,4°C θερμότερος του μέσου χειμώνα της περιόδου 1981 – 2010, με τις αντίστοιχες αποκλίσεις στη χώρα μας να κυμαίνονται μεταξύ 0,5– 1ºC όπως φαίνεται και στον επόμενο χάρτη, σε συμφωνία με την ανάλυση των δεδομένων των μετεωρολογικών σταθμών του ΕΑΑ. View full είδηση
  3. Σχεδόν οι μισές από τις αμμώδεις παραλίες στον κόσμο και πολλές στην Ελλάδα, θα έχουν υποχωρήσει σημαντικά μέχρι τα τέλη του αιώνα, ως αποτέλεσμα των παράκτιων πλημμυρών που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή και της ανθρώπινης παρέμβασης, σύμφωνα με νέα έρευνα. Η διάβρωση της άμμου θα θέσει σε κίνδυνο την άγρια φύση και θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στους παράκτιους οικισμούς που δεν θα έχουν πλέον ζώνες προστασίας για να τους προστατεύσουν από την άνοδο των επιπέδων της θάλασσας. Επιπλέον, τα μέτρα των κυβερνήσεων για την άμβλυνση των ζημιών, προβλέπεται να γίνουν ολοένα και πιο δαπανηρά και σε ορισμένες περιπτώσεις μη βιώσιμα. Σε 30 χρόνια, η διάβρωση θα έχει καταστρέψει 36.097 χιλιόμετρα (22,430 μίλια) ή το 13,6% από τις αμμώδεις ακτές. Οι ακτές προσδιορίζονται σε δορυφορικές εικόνες από επιστήμονες του Κοινού Κέντρου Ερευνών, την εσωτερική επιστημονική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Προβλέπεται επίσης πως η κατάσταση θα επιδεινωθεί κατά το δεύτερο μισό του αιώνα, καθώς θα εξαφανιστούν άλλα 95.061 χλμ ή 25.7% των παραλιών της Γης. Οι εκτιμήσεις αυτές απέχουν πολύ από τις πιο καταστροφικές καθώς βασίζονται σε μια αισιόδοξη πρόβλεψη της διεθνούς δράσης για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, ένα σενάριο γνωστό ως RCP4.5. Σε αυτό το σενάριο, οι ωκεανοί θα αυξηθούν μόνο κατά 50 εκατοστά μέχρι το 2100. Ωστόσο, αν συνεχίσει η εκπομπή άνθρακα με τον τρέχοντα ρυθμό, τα επίπεδα της θάλασσας θα αυξηθούν κατά περίπου 80 εκατοστά, σύμφωνα με την Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος. Εάν συμβεί αυτό, συνολικά 131.745 χιλιόμετρα παραλιών, θα βρεθούν κάτω από το νερό. Σε όλο τον πλανήτη, η μέση υποχώρηση στην ακτογραμμή θα είναι 86,4 μέτρα στο σενάριο RCP4.5 ή 128,1 μέτρα στο σενάριο κατά το οποίο διατηρούνται οι υψηλές εκπομπές άνθρακα, αν και τα ποσά θα διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των τοποθεσιών. Οι πιο πλατιές ακτές θα επηρεαστούν περισσότερο από τις πιο απότομες ή αυτές που διατηρούνται τεχνητά στο πλαίσιο της παράκτιας ανάπτυξης. Στο βέλτιστο σενάριο, το Ηνωμένο Βασίλειο θα χάσει 1.531 χλμ ακτών. 2,415 χλμ. (43,7%) στη χειρότερη περίπτωση. Η Αυστραλία θα χάσει 14.849 χιλιόμετρα και ο Καναδάς 14.425 χιλιόμετρα, η Χιλή 6.659 χιλιόμετρα, το Μεξικό 5.488 χιλιόμετρα, η Κίνα(5.440 χιλιόμετρα και οι ΗΠΑ 5.530 χιλιόμετρα. H κατάσταση στην Ελλάδα Σχεδόν οι μισές αμμώδεις παραλίες της Ελλάδας μπορεί να έχουν εξαφανιστεί έως το τέλος του αιώνα μας αν συνεχιστεί η κλιματική αλλαγή με το σημερινό ρυθμό. Τουλάχιστον μία στις δέκα ελληνικές παραλίες με άμμο μπορεί να έχει εξαφανιστεί έως τα μέσα του αιώνα μας (2050). Αυτή είναι η δυσοίωνη εκτίμηση της μελέτης για την Ελλάδα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Έλληνα Μιχάλη Βουσδούκα του Joint Research Centre στην Ίσπρα της Ιταλίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα κλιματικής αλλαγής "Nature Climate Change", ανέλυσαν δορυφορικές εικόνες, οι οποίες αποκαλύπτουν τη διαχρονική αλλαγή που έχει συμβεί στις παραλίες μετά το 1984. Με βάση αυτά τα ιστορικά στοιχεία, η μελέτη κάνει προβολή των εξελίξεων στο μέλλον με βάση δύο διαφορετικά σενάρια κλιματικής αλλαγής. Όπως δήλωσε στο ΑΜΠΕ ο κ. Βουσδούκας, «για την Ελλάδα προβλέπουμε την απώλεια του 40% έως 50% των παραλιών με άμμο έως το τέλος του αιώνα μας και το 10% έως 13% έως το 2050. Μεταξύ των περιοχών όπου προβλέπεται η μεγαλύτερη διάβρωση των αμμωδών παραλιών, είναι ο Κόλπος Καλλονής στη Λέσβο, η Νότια Λήμνος, ο Πύργος, η Νότια Αττική, ο Θερμαϊκός Κόλπος, η Δυτική Θράκη και πολλές νότιες παραλίες στις Κυκλάδες». Το επιστημονικό μοντέλο λαμβάνει υπόψη του γεωλογικούς και ανθρωπογενείς παράγοντες, καθώς επίσης την αναμενόμενη άνοδο της στάθμης των θαλασσών εξαιτίας της μελλοντικής ανόδου της θερμοκρασίας, όπως επίσης τη διάβρωση του εδάφους από καταιγίδες και άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα. Σήμερα οι αμμώδεις παραλίες καταλαμβάνουν πάνω από το ένα τρίτο της παγκόσμιας ακτογραμμής και έχουν μεγάλη κοινωνικο-οικονομική σημασία ως πόλοι οικονομικής-τουριστικής ανάπτυξης και αναψυχής. Επίσης αυτές οι παραλίες παρέχουν φυσική προστασία των ακτών από καταιγίδες και κυκλώνες. Εκτός του Μ.Βουσδούκα, απόφοιτου του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2002), με διδακτορικό στη μορφοδυναμική των ακτών και από το 2015 καθηγητή του Τμήματος Ωκεανογραφίας και Θαλάσσιων Επιστημών του Πανεπιστημίου του Αιγαίου, στη μελέτη συμμετείχαν δύο ακόμη Έλληνες ερευνητές της διασποράς, οι Θεοχάρης Πλωμαρίτης (Πανεπιστήμιο Κάντιθ Ισπανίας και Πανεπιστήμιο Αλγκάρβε Πορτογαλίας) και Παναγιώτης Αθανασίου (Πανεπιστήμιο Τβέντε Ολλανδίας). View full είδηση
  4. Σχεδόν οι μισές από τις αμμώδεις παραλίες στον κόσμο και πολλές στην Ελλάδα, θα έχουν υποχωρήσει σημαντικά μέχρι τα τέλη του αιώνα, ως αποτέλεσμα των παράκτιων πλημμυρών που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή και της ανθρώπινης παρέμβασης, σύμφωνα με νέα έρευνα. Η διάβρωση της άμμου θα θέσει σε κίνδυνο την άγρια φύση και θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στους παράκτιους οικισμούς που δεν θα έχουν πλέον ζώνες προστασίας για να τους προστατεύσουν από την άνοδο των επιπέδων της θάλασσας. Επιπλέον, τα μέτρα των κυβερνήσεων για την άμβλυνση των ζημιών, προβλέπεται να γίνουν ολοένα και πιο δαπανηρά και σε ορισμένες περιπτώσεις μη βιώσιμα. Σε 30 χρόνια, η διάβρωση θα έχει καταστρέψει 36.097 χιλιόμετρα (22,430 μίλια) ή το 13,6% από τις αμμώδεις ακτές. Οι ακτές προσδιορίζονται σε δορυφορικές εικόνες από επιστήμονες του Κοινού Κέντρου Ερευνών, την εσωτερική επιστημονική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Προβλέπεται επίσης πως η κατάσταση θα επιδεινωθεί κατά το δεύτερο μισό του αιώνα, καθώς θα εξαφανιστούν άλλα 95.061 χλμ ή 25.7% των παραλιών της Γης. Οι εκτιμήσεις αυτές απέχουν πολύ από τις πιο καταστροφικές καθώς βασίζονται σε μια αισιόδοξη πρόβλεψη της διεθνούς δράσης για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, ένα σενάριο γνωστό ως RCP4.5. Σε αυτό το σενάριο, οι ωκεανοί θα αυξηθούν μόνο κατά 50 εκατοστά μέχρι το 2100. Ωστόσο, αν συνεχίσει η εκπομπή άνθρακα με τον τρέχοντα ρυθμό, τα επίπεδα της θάλασσας θα αυξηθούν κατά περίπου 80 εκατοστά, σύμφωνα με την Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος. Εάν συμβεί αυτό, συνολικά 131.745 χιλιόμετρα παραλιών, θα βρεθούν κάτω από το νερό. Σε όλο τον πλανήτη, η μέση υποχώρηση στην ακτογραμμή θα είναι 86,4 μέτρα στο σενάριο RCP4.5 ή 128,1 μέτρα στο σενάριο κατά το οποίο διατηρούνται οι υψηλές εκπομπές άνθρακα, αν και τα ποσά θα διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των τοποθεσιών. Οι πιο πλατιές ακτές θα επηρεαστούν περισσότερο από τις πιο απότομες ή αυτές που διατηρούνται τεχνητά στο πλαίσιο της παράκτιας ανάπτυξης. Στο βέλτιστο σενάριο, το Ηνωμένο Βασίλειο θα χάσει 1.531 χλμ ακτών. 2,415 χλμ. (43,7%) στη χειρότερη περίπτωση. Η Αυστραλία θα χάσει 14.849 χιλιόμετρα και ο Καναδάς 14.425 χιλιόμετρα, η Χιλή 6.659 χιλιόμετρα, το Μεξικό 5.488 χιλιόμετρα, η Κίνα(5.440 χιλιόμετρα και οι ΗΠΑ 5.530 χιλιόμετρα. H κατάσταση στην Ελλάδα Σχεδόν οι μισές αμμώδεις παραλίες της Ελλάδας μπορεί να έχουν εξαφανιστεί έως το τέλος του αιώνα μας αν συνεχιστεί η κλιματική αλλαγή με το σημερινό ρυθμό. Τουλάχιστον μία στις δέκα ελληνικές παραλίες με άμμο μπορεί να έχει εξαφανιστεί έως τα μέσα του αιώνα μας (2050). Αυτή είναι η δυσοίωνη εκτίμηση της μελέτης για την Ελλάδα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Έλληνα Μιχάλη Βουσδούκα του Joint Research Centre στην Ίσπρα της Ιταλίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα κλιματικής αλλαγής "Nature Climate Change", ανέλυσαν δορυφορικές εικόνες, οι οποίες αποκαλύπτουν τη διαχρονική αλλαγή που έχει συμβεί στις παραλίες μετά το 1984. Με βάση αυτά τα ιστορικά στοιχεία, η μελέτη κάνει προβολή των εξελίξεων στο μέλλον με βάση δύο διαφορετικά σενάρια κλιματικής αλλαγής. Όπως δήλωσε στο ΑΜΠΕ ο κ. Βουσδούκας, «για την Ελλάδα προβλέπουμε την απώλεια του 40% έως 50% των παραλιών με άμμο έως το τέλος του αιώνα μας και το 10% έως 13% έως το 2050. Μεταξύ των περιοχών όπου προβλέπεται η μεγαλύτερη διάβρωση των αμμωδών παραλιών, είναι ο Κόλπος Καλλονής στη Λέσβο, η Νότια Λήμνος, ο Πύργος, η Νότια Αττική, ο Θερμαϊκός Κόλπος, η Δυτική Θράκη και πολλές νότιες παραλίες στις Κυκλάδες». Το επιστημονικό μοντέλο λαμβάνει υπόψη του γεωλογικούς και ανθρωπογενείς παράγοντες, καθώς επίσης την αναμενόμενη άνοδο της στάθμης των θαλασσών εξαιτίας της μελλοντικής ανόδου της θερμοκρασίας, όπως επίσης τη διάβρωση του εδάφους από καταιγίδες και άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα. Σήμερα οι αμμώδεις παραλίες καταλαμβάνουν πάνω από το ένα τρίτο της παγκόσμιας ακτογραμμής και έχουν μεγάλη κοινωνικο-οικονομική σημασία ως πόλοι οικονομικής-τουριστικής ανάπτυξης και αναψυχής. Επίσης αυτές οι παραλίες παρέχουν φυσική προστασία των ακτών από καταιγίδες και κυκλώνες. Εκτός του Μ.Βουσδούκα, απόφοιτου του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2002), με διδακτορικό στη μορφοδυναμική των ακτών και από το 2015 καθηγητή του Τμήματος Ωκεανογραφίας και Θαλάσσιων Επιστημών του Πανεπιστημίου του Αιγαίου, στη μελέτη συμμετείχαν δύο ακόμη Έλληνες ερευνητές της διασποράς, οι Θεοχάρης Πλωμαρίτης (Πανεπιστήμιο Κάντιθ Ισπανίας και Πανεπιστήμιο Αλγκάρβε Πορτογαλίας) και Παναγιώτης Αθανασίου (Πανεπιστήμιο Τβέντε Ολλανδίας).
  5. Την 56η θέση καταλαμβάνει η Ελλάδα στην παγκόσμια κατάταξη των χωρών με βάση την πραγματική μέση ταχύτητα διαδικτύου που έχουν οι χρήστες, σύμφωνα με τις μετρήσεις της WebsiteToolTester. Την πρώτη θέση καταλαμβάνει η Ταϊβάν και την τελευταία η Υεμένη, ενώ η Κύπρος βρίσκεται στην 64η θέση. Η κατάταξη, που παρουσιάζει η βρετανική Daily Mail, βασίζεται στις μέσες (όχι τις μέγιστες) πραγματικές ταχύτητες πρόσβασης στο διαδίκτυο και όχι στις ονομαστικές που δηλώνουν οι κατά τόπους πάροχοι. Οι μέσες ταχύτητες προκύπτουν από τα δισεκατομμύρια onile τεστ που κάθε χρόνο κάνουν οι ίδιοι οι χρήστες σε εξειδικευμένες ιστοσελίδες όπως της WebsiteToolTester, για να ελέγξουν πόσο γρήγορο είναι το Ίντερνετ που έχουν στο σπίτι ή στο γραφείο τους. Η μέση πραγματική ταχύτητα «κατεβάσματος» (download) αρχείων στην Ελλάδα εμφανίζεται να είναι 13,41 Mbps και της Κύπρου 11 Mbps, έναντι 85,2 Mbps της πρώτης Ταϊβάν. Την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν η Σιγκαπούρη (70,9), η νήσος Τζέρσι της Μάγχης (67,5), η Σουηδία (55,2) και η Δανία (49,2 Mbps). Στον αντίποδα, στην τελευταία 207η θέση βρίσκεται η Υεμένη με μέση ταχύτητα μόνο 0,38 Mbps. Η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από άλλες βαλκανικές χώρες όπως η 37η Ρουμανία (21,8 Mbps), η 43η Σερβία (19,2 Mbps) και η 49η Βουλγαρία (16,95 Mbps), αλλά πάνω από το 72o Ισραήλ (8,85 Mbps), την 78η Bόρεια Μακεδονία (8 Mpbs) και την 102η Τουρκία (5,3 Mbps). Οι ΗΠΑ βρίσκονται στην 15η θέση με 32,3 Mbps. Από τις 25 πρώτες χώρες, οι 18 είναι ευρωπαϊκές. Η μέση ταχύτητα παγκοσμίως εμφανίζεται να έχει αυξηθεί από περίπου 9 Mbps το 2017 σε λίγο πάνω από 11 Mbps το 2019. Οι αριθμοί της WebsiteToolTester και κάθε άλλης παρόμοιας online υπηρεσίας πιθανότατα υποεκτιμούν σε όλες τις χώρες λίγο-πολύ (για διάφορους λόγους) την πραγματική διαθέσιμη ταχύτητα που έχουν οι χρήστες.
  6. Την 56η θέση καταλαμβάνει η Ελλάδα στην παγκόσμια κατάταξη των χωρών με βάση την πραγματική μέση ταχύτητα διαδικτύου που έχουν οι χρήστες, σύμφωνα με τις μετρήσεις της WebsiteToolTester. Την πρώτη θέση καταλαμβάνει η Ταϊβάν και την τελευταία η Υεμένη, ενώ η Κύπρος βρίσκεται στην 64η θέση. Η κατάταξη, που παρουσιάζει η βρετανική Daily Mail, βασίζεται στις μέσες (όχι τις μέγιστες) πραγματικές ταχύτητες πρόσβασης στο διαδίκτυο και όχι στις ονομαστικές που δηλώνουν οι κατά τόπους πάροχοι. Οι μέσες ταχύτητες προκύπτουν από τα δισεκατομμύρια onile τεστ που κάθε χρόνο κάνουν οι ίδιοι οι χρήστες σε εξειδικευμένες ιστοσελίδες όπως της WebsiteToolTester, για να ελέγξουν πόσο γρήγορο είναι το Ίντερνετ που έχουν στο σπίτι ή στο γραφείο τους. Η μέση πραγματική ταχύτητα «κατεβάσματος» (download) αρχείων στην Ελλάδα εμφανίζεται να είναι 13,41 Mbps και της Κύπρου 11 Mbps, έναντι 85,2 Mbps της πρώτης Ταϊβάν. Την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν η Σιγκαπούρη (70,9), η νήσος Τζέρσι της Μάγχης (67,5), η Σουηδία (55,2) και η Δανία (49,2 Mbps). Στον αντίποδα, στην τελευταία 207η θέση βρίσκεται η Υεμένη με μέση ταχύτητα μόνο 0,38 Mbps. Η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από άλλες βαλκανικές χώρες όπως η 37η Ρουμανία (21,8 Mbps), η 43η Σερβία (19,2 Mbps) και η 49η Βουλγαρία (16,95 Mbps), αλλά πάνω από το 72o Ισραήλ (8,85 Mbps), την 78η Bόρεια Μακεδονία (8 Mpbs) και την 102η Τουρκία (5,3 Mbps). Οι ΗΠΑ βρίσκονται στην 15η θέση με 32,3 Mbps. Από τις 25 πρώτες χώρες, οι 18 είναι ευρωπαϊκές. Η μέση ταχύτητα παγκοσμίως εμφανίζεται να έχει αυξηθεί από περίπου 9 Mbps το 2017 σε λίγο πάνω από 11 Mbps το 2019. Οι αριθμοί της WebsiteToolTester και κάθε άλλης παρόμοιας online υπηρεσίας πιθανότατα υποεκτιμούν σε όλες τις χώρες λίγο-πολύ (για διάφορους λόγους) την πραγματική διαθέσιμη ταχύτητα που έχουν οι χρήστες. View full είδηση
  7. Εντός του Μαρτίου 2020 πρόκειται να εκδοθεί η πρόσκληση της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας (ΕΑΤ) σε εταιρείες επιχειρηματικών κεφαλαίων (Venture Capital Funds, Private Equity Funds) προκειμένου να υποβάλουν τις προτάσεις τους, και κατόπιν να αξιολογηθούν, για την διαχείριση και επένδυση 400 εκατ. ευρώ σε επιχειρήσεις και επιχειρηματικά σχέδια, που αφορούν στην παραγωγή και τις τεχνολογίες Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), στην εξοικονόμηση ενέργειας, στη βιώσιμη ανάπτυξη και την κυκλική οικονομία. Τα 400 εκατ. ευρώ της Τράπεζας θα μοχλεύσουν επιπλέον, τουλάχιστον 600 εκατ. ευρώ ιδιωτικά κεφάλαια τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό, για συνεπένδυση στα υπό δημιουργία funds κι έτσι το συνολικό διαθέσιμο για "πράσινες" επενδύσεις ποσό πρόκειται να ξεπεράσει το 1 δισ. ευρώ. Ποιες επενδύσεις χρηματοδοτούνται Μέσω της συγκεκριμένης πρόσκλησης πρόκειται να υλοποιηθούν επενδύσεις στην παραγωγή καθαρής ενέργειας, όπως αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα, μικρά υδροηλεκτρικά, βιομάζα και βιοαέριο, αλλά και επενδύσεις σε ESCOs, στον τομέα της ανακύκλωσης, στην αποθήκευση ενέργειας, στην ηλεκτροκίνηση κλπ. Το συγκεκριμένο χρηματοδοτικό εργαλείο θα ακολουθήσει την ίδια διαδικασία με τα υφιστάμενα της Αναπτυξιακής Τράπεζας -«4η Βιομηχανική Επανάσταση», «Made in Greece» κά-, για τα οποία αυτή τη στιγμή αξιολογείται ένας σημαντικός αριθμός υποψήφιων διαχειριστών και τα πρώτα funds αναμένεται να ανακοινωθούν σύντομα. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το αναθεωρημένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) προβλέπονται για την Ελλάδα, έως το 2030, συνολικές επενδύσεις ύψους 44 δισ. ευρώ σε αυτούς τους τομείς.
  8. Εντός του Μαρτίου 2020 πρόκειται να εκδοθεί η πρόσκληση της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας (ΕΑΤ) σε εταιρείες επιχειρηματικών κεφαλαίων (Venture Capital Funds, Private Equity Funds) προκειμένου να υποβάλουν τις προτάσεις τους, και κατόπιν να αξιολογηθούν, για την διαχείριση και επένδυση 400 εκατ. ευρώ σε επιχειρήσεις και επιχειρηματικά σχέδια, που αφορούν στην παραγωγή και τις τεχνολογίες Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), στην εξοικονόμηση ενέργειας, στη βιώσιμη ανάπτυξη και την κυκλική οικονομία. Τα 400 εκατ. ευρώ της Τράπεζας θα μοχλεύσουν επιπλέον, τουλάχιστον 600 εκατ. ευρώ ιδιωτικά κεφάλαια τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό, για συνεπένδυση στα υπό δημιουργία funds κι έτσι το συνολικό διαθέσιμο για "πράσινες" επενδύσεις ποσό πρόκειται να ξεπεράσει το 1 δισ. ευρώ. Ποιες επενδύσεις χρηματοδοτούνται Μέσω της συγκεκριμένης πρόσκλησης πρόκειται να υλοποιηθούν επενδύσεις στην παραγωγή καθαρής ενέργειας, όπως αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα, μικρά υδροηλεκτρικά, βιομάζα και βιοαέριο, αλλά και επενδύσεις σε ESCOs, στον τομέα της ανακύκλωσης, στην αποθήκευση ενέργειας, στην ηλεκτροκίνηση κλπ. Το συγκεκριμένο χρηματοδοτικό εργαλείο θα ακολουθήσει την ίδια διαδικασία με τα υφιστάμενα της Αναπτυξιακής Τράπεζας -«4η Βιομηχανική Επανάσταση», «Made in Greece» κά-, για τα οποία αυτή τη στιγμή αξιολογείται ένας σημαντικός αριθμός υποψήφιων διαχειριστών και τα πρώτα funds αναμένεται να ανακοινωθούν σύντομα. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το αναθεωρημένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) προβλέπονται για την Ελλάδα, έως το 2030, συνολικές επενδύσεις ύψους 44 δισ. ευρώ σε αυτούς τους τομείς. View full είδηση
  9. Κώδωνα κινδύνου κρούουν οι επιστήμονες για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, τονίζοντας ότι ο χρόνος έχει αρχίσει να μετρά αντίστροφα. Αν δεν ληφθούν μέτρα το 40% της χώρας θα οδηγηθεί σε ερημοποίηση, θα υποφέρουμε από περισσότερους καύσωνες και έλλειψη βροχών, θα θρηνούμε θύματα από πλημμύρες. Για να αποφευχθεί το εφιαλτικό αυτό σενάριο απαιτείται η λήψη άμεσων μέτρων, τονίζουν οι ειδικοί, εστιάζοντας στην ανάγκη υιοθέτησης διαφορετικού τρόπου σκέψης σε όλα τα επίπεδα και κατ΄επέκταση διαφορετικού τρόπου ζωής. «Ερημοποίηση στο 40% της Ελλάδας» «Σε ερημοποίηση θα οδηγηθεί το 40% της χώρας μέχρι το τέλος του αιώνα, σε περίπτωση μη προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή», ανέφερε ο ακαδημαϊκός, Χρήστος Ζερεφός σε ημερίδα της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) και του forum «Συγκλίσεις», στο Μουσείο της Ακρόπολης. Όπως σημείωσε ο καθηγητής, στο προσεχές μέλλον το φαινόμενο πρόκειται να ενταθεί, καθώς οι βροχοπτώσεις θα μειωθούν σημαντικά κυρίως στην Αν. Πελοπόννησο, ενώ η διάρκεια της ξηρής περιόδου θα επιμηκυνθεί. Μάλιστα, σύμφωνα με τον καθηγητή, η Δυτική Ελλάδα αναμένεται να έχει την πρωτιά όσον αφορά τον δείκτη δυσφορίας. Εκτίμησε ότι η μέση θερμοκρασία θα ξεπεράσει τους τρεις βαθμούς Κελσίου μέχρι το τέλος του αιώνα. Όπως είπε, η επιβάρυνση του κλίματος στη χώρα μας αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ενώ παρατηρούνταν δύο καύσωνες κάθε τριάντα χρόνια μέχρι και τις αρχές του 19ου αιώνα, πλέον το φαινόμενο εκδηλώνεται έντονα κάθε δεύτερο χρόνο. «Παγκόσμια υπαρξιακή κρίση» «Η κλιματική αλλαγή αποτελεί παγκόσμια υπαρξιακή κρίση», δήλωσε απ΄ την πλευρά του ο συνιδρυτής της ΕΛΛΕΤ, Κώστας Καρράς και τόνισε ότι οι πολιτικές ηγεσίες παγκοσμίως καθυστερούν σημαντικά στην ανάληψη δράσης, την ώρα που «μαζί με τη φύση κινδυνεύουν μνημεία του παγκόσμιου πολιτισμού, αλλά και οι δημοκρατικοί θεσμοί». Όπως έκανε γνωστό σε πανελλαδική δημοσκόπηση του 2019 στην Ελλάδα σε ποσοστό 30% οι πολίτες συμφωνούν ότι η κλιματική αλλαγή είναι το μέγιστο περιβαλλοντικό πρόβλημα. «Δεν θα πετύχει η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αν δεν αλλάξουν τα πρότυπα σύγχρονης ζωής, ο σεβασμός των βασικών αξιών που συνιστούν τη θετική ταυτότητα των Ελλήνων και επικρατήσουν ενέργειες υποβάθμισης της φύσης και της βιοποικιλότητας» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Καρράς. «Να σκεφτούμε διαφορετικά για τον τρόπο ζωής μας» «Καλούμαστε να αλλάξουμε. Να σκεφτούμε διαφορετικά για τον τρόπο ζωής μας σε όλα τα πεδία. O διαφορετικός τρόπος σκέψης θα κάνει τη διαφορά στο μέλλον», δήλωσε απ΄ την πλευρά του ο ακαδημαϊκός και πρόεδρος της Ειδικής Επιτροπής για την Αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής, Κώστας Συνολάκης. Στην Ελλάδα οι θάνατοι από πλημμύρες έχουν ήδη ξεπεράσει τους θανάτους από σεισμούς, ανέφερε χαρακτηριστικά ο καθηγητής, επισημαίνοντας ότι το κόστος αποκατάστασης των ζημιών από πλημμύρες τα τελευταία 100 χρόνια έχει φθάσει στα 800 δισεκατομμύρια ευρώ. «Το ακραίο αντιμετωπίζεται πλέον σαν καθημερινό. Μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση και να αλλάξουμε το μέλλον μας», ανέφερε και επεσήμανε την ανάγκη να «επιβραδύνουμε τις επιπτώσεις της ανόδου της στάθμης της θάλασσας». «Χωρίς άμεσα μέτρα σε μερικά χρόνια θα βλέπουμε τις περισσότερες ελληνικές παραλίες σε κάρτ ποστάλ», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Υπάρχει ελπίδα (…) νέο κοινωνικό οικοσύστημα» «Απαιτούνται συγκλίσεις για να δημιουργήσουμε έναν καινούριο κόσμο. Ένα καινούριο πολιτισμικό, πολιτιστικό, κοινωνικό, οικονομικό, μοντέλο», ανέφερε η πρόεδρος του Convergences Greece Forum «Συγκλισεις», Αλεξάνδρα Μητσοτάκη. Όπως ανέφερε, απαιτούνται «συγκλίσεις μεταξύ του επιχειρηματικού κόσμου, του πολιτικού κόσμου, της τοπικής αυτοδιοίκησης, της κοινωνίας των πολιτών, τους επιστήμονες, τα ΜΜΕ». Σύμφωνα με την κυρία Μητσοτάκη, «υπάρχει ελπίδα και έρχεται από την καινοτομία και την τεχνολογία. Με τη βοήθεια των ΑΠΕ και των νέων τεχνολογιών, η Ελλάδα θα μπορούσε σε 20 χρόνια να εξάγει ενέργεια στην περιοχή. Αυτό που προσπαθούμε είναι να χτίσουμε ένα νέο κοινωνικό οικοσύστημα», ανέφερε. «Βρισκόμαστε σε ενεργειακή παγίδα» «Ζητούμενο είναι το πώς θα ενεργοποιήσουμε όλα τα εμπλεκόμενα μέλη να συμμετάσχουν στη μάχη της κλιματικής αλλαγής» δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής, συντονιστής του προγράμματος Η2020 «Paris Reinforce», Χάρης Δούκας. Τόνισε την ανάγκη άμεσης κλιματικής δράσης, καθώς όπως είπε, «βρισκόμαστε σε μία ενεργειακή παγίδα», αφού όπως είπε «παρατηρείται μία συνεχής αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα».
  10. Κώδωνα κινδύνου κρούουν οι επιστήμονες για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, τονίζοντας ότι ο χρόνος έχει αρχίσει να μετρά αντίστροφα. Αν δεν ληφθούν μέτρα το 40% της χώρας θα οδηγηθεί σε ερημοποίηση, θα υποφέρουμε από περισσότερους καύσωνες και έλλειψη βροχών, θα θρηνούμε θύματα από πλημμύρες. Για να αποφευχθεί το εφιαλτικό αυτό σενάριο απαιτείται η λήψη άμεσων μέτρων, τονίζουν οι ειδικοί, εστιάζοντας στην ανάγκη υιοθέτησης διαφορετικού τρόπου σκέψης σε όλα τα επίπεδα και κατ΄επέκταση διαφορετικού τρόπου ζωής. «Ερημοποίηση στο 40% της Ελλάδας» «Σε ερημοποίηση θα οδηγηθεί το 40% της χώρας μέχρι το τέλος του αιώνα, σε περίπτωση μη προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή», ανέφερε ο ακαδημαϊκός, Χρήστος Ζερεφός σε ημερίδα της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) και του forum «Συγκλίσεις», στο Μουσείο της Ακρόπολης. Όπως σημείωσε ο καθηγητής, στο προσεχές μέλλον το φαινόμενο πρόκειται να ενταθεί, καθώς οι βροχοπτώσεις θα μειωθούν σημαντικά κυρίως στην Αν. Πελοπόννησο, ενώ η διάρκεια της ξηρής περιόδου θα επιμηκυνθεί. Μάλιστα, σύμφωνα με τον καθηγητή, η Δυτική Ελλάδα αναμένεται να έχει την πρωτιά όσον αφορά τον δείκτη δυσφορίας. Εκτίμησε ότι η μέση θερμοκρασία θα ξεπεράσει τους τρεις βαθμούς Κελσίου μέχρι το τέλος του αιώνα. Όπως είπε, η επιβάρυνση του κλίματος στη χώρα μας αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ενώ παρατηρούνταν δύο καύσωνες κάθε τριάντα χρόνια μέχρι και τις αρχές του 19ου αιώνα, πλέον το φαινόμενο εκδηλώνεται έντονα κάθε δεύτερο χρόνο. «Παγκόσμια υπαρξιακή κρίση» «Η κλιματική αλλαγή αποτελεί παγκόσμια υπαρξιακή κρίση», δήλωσε απ΄ την πλευρά του ο συνιδρυτής της ΕΛΛΕΤ, Κώστας Καρράς και τόνισε ότι οι πολιτικές ηγεσίες παγκοσμίως καθυστερούν σημαντικά στην ανάληψη δράσης, την ώρα που «μαζί με τη φύση κινδυνεύουν μνημεία του παγκόσμιου πολιτισμού, αλλά και οι δημοκρατικοί θεσμοί». Όπως έκανε γνωστό σε πανελλαδική δημοσκόπηση του 2019 στην Ελλάδα σε ποσοστό 30% οι πολίτες συμφωνούν ότι η κλιματική αλλαγή είναι το μέγιστο περιβαλλοντικό πρόβλημα. «Δεν θα πετύχει η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αν δεν αλλάξουν τα πρότυπα σύγχρονης ζωής, ο σεβασμός των βασικών αξιών που συνιστούν τη θετική ταυτότητα των Ελλήνων και επικρατήσουν ενέργειες υποβάθμισης της φύσης και της βιοποικιλότητας» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Καρράς. «Να σκεφτούμε διαφορετικά για τον τρόπο ζωής μας» «Καλούμαστε να αλλάξουμε. Να σκεφτούμε διαφορετικά για τον τρόπο ζωής μας σε όλα τα πεδία. O διαφορετικός τρόπος σκέψης θα κάνει τη διαφορά στο μέλλον», δήλωσε απ΄ την πλευρά του ο ακαδημαϊκός και πρόεδρος της Ειδικής Επιτροπής για την Αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής, Κώστας Συνολάκης. Στην Ελλάδα οι θάνατοι από πλημμύρες έχουν ήδη ξεπεράσει τους θανάτους από σεισμούς, ανέφερε χαρακτηριστικά ο καθηγητής, επισημαίνοντας ότι το κόστος αποκατάστασης των ζημιών από πλημμύρες τα τελευταία 100 χρόνια έχει φθάσει στα 800 δισεκατομμύρια ευρώ. «Το ακραίο αντιμετωπίζεται πλέον σαν καθημερινό. Μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση και να αλλάξουμε το μέλλον μας», ανέφερε και επεσήμανε την ανάγκη να «επιβραδύνουμε τις επιπτώσεις της ανόδου της στάθμης της θάλασσας». «Χωρίς άμεσα μέτρα σε μερικά χρόνια θα βλέπουμε τις περισσότερες ελληνικές παραλίες σε κάρτ ποστάλ», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Υπάρχει ελπίδα (…) νέο κοινωνικό οικοσύστημα» «Απαιτούνται συγκλίσεις για να δημιουργήσουμε έναν καινούριο κόσμο. Ένα καινούριο πολιτισμικό, πολιτιστικό, κοινωνικό, οικονομικό, μοντέλο», ανέφερε η πρόεδρος του Convergences Greece Forum «Συγκλισεις», Αλεξάνδρα Μητσοτάκη. Όπως ανέφερε, απαιτούνται «συγκλίσεις μεταξύ του επιχειρηματικού κόσμου, του πολιτικού κόσμου, της τοπικής αυτοδιοίκησης, της κοινωνίας των πολιτών, τους επιστήμονες, τα ΜΜΕ». Σύμφωνα με την κυρία Μητσοτάκη, «υπάρχει ελπίδα και έρχεται από την καινοτομία και την τεχνολογία. Με τη βοήθεια των ΑΠΕ και των νέων τεχνολογιών, η Ελλάδα θα μπορούσε σε 20 χρόνια να εξάγει ενέργεια στην περιοχή. Αυτό που προσπαθούμε είναι να χτίσουμε ένα νέο κοινωνικό οικοσύστημα», ανέφερε. «Βρισκόμαστε σε ενεργειακή παγίδα» «Ζητούμενο είναι το πώς θα ενεργοποιήσουμε όλα τα εμπλεκόμενα μέλη να συμμετάσχουν στη μάχη της κλιματικής αλλαγής» δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής, συντονιστής του προγράμματος Η2020 «Paris Reinforce», Χάρης Δούκας. Τόνισε την ανάγκη άμεσης κλιματικής δράσης, καθώς όπως είπε, «βρισκόμαστε σε μία ενεργειακή παγίδα», αφού όπως είπε «παρατηρείται μία συνεχής αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα». View full είδηση
  11. Έναν ολοκληρωμένο «Σεισμοτεκτονικό Άτλαντα της Ελλάδας», που θα αποτελέσει το υπόβαθρο για τη ρεαλιστική εκτίμηση του σεισμικού κινδύνου σε όλη την επικράτεια της χώρας, ετοιμάζουν πρώτη φορά έλληνες γεωεπιστήμονες. Στόχος τους είναι η αποτύπωση του δυναμικού της εδαφικής παραμόρφωσης στον ελλαδικό χώρο, ενημερωμένου με τα νεότερα στοιχεία. Η «Σεισμοτεκτονική» αποσκοπεί στη συσχέτιση των σεισμών, των ενεργών ρηγμάτων και της παραμόρφωσης του φλοιού της Γης, συμβάλλοντας έτσι στην εκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας και συνακόλουθα του σεισμικού κινδύνου. Ο πρώτος «Σεισμοτεκτονικός Χάρτης της Ελλάδας» είχε εκδοθεί από το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) το 1989, συνδυάζοντας τεκτονική γεωλογία και σεισμικότητα σε κλίμακα 1:500.000. «Έκτοτε όμως», όπως δήλωσε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο συντονιστής του έργου, Ιωάννης Κασσάρας, επίκουρος καθηγητής του Τομέα Γεωφυσικής – Γεωθερμίας του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών, «αλματώδης πρόοδος των γεωεπιστημών έχει επέλθει, τόσο διεθνώς όσο και σε εθνικό επίπεδο, δεδομένης της ανάπτυξης της ψηφιακής τεχνολογίας, των δορυφορικών εφαρμογών, των πιο εξελιγμένων μεθοδολογιών, ενός πλήθους υπολογιστικών εργαλείων, καθώς και της διαθεσιμότητας μεγάλου όγκου και υψηλής ευκρίνειας ενόργανων παρατηρήσεων». Επιπλέον, όπως αναφέρει, διάφορα φυσικά φαινόμενα, όπως οι σεισμοί της Κοζάνης (1995), της Αθήνας (1999) και της Ανδραβίδας (2008), καθώς και η περαιτέρω έρευνα σε φαινομενικά ασεισμικές περιοχές (π.χ., Έβρος), «ανέδειξαν περιοχές αυξημένης σεισμικής επικινδυνότητας, οι οποίες δεν ήσαν γνωστές στο πρόσφατο παρελθόν, ενώ νέες υποδομές ζωτικής σημασίας έχουν κατασκευαστεί και άλλες βρίσκονται υπό κατασκευή ή σχεδιάζονται βάσει γενικών εκτιμήσεων σεισμικής επικινδυνότητας της προηγούμενης 15ετίας». Ο υπό δημιουργία «Σεισμοτεκτονικός Άτλας της Ελλάδας» είναι μια εφαρμογή χωρικής αποτύπωσης του δυναμικού της εδαφικής παραμόρφωσης στον ελλαδικό χώρο, που ενσωματώνει μεθοδολογίες αιχμής, σύγχρονα και αξιόπιστα γεωχωρικά δεδομένα. Για την κατασκευή του Άτλαντα συνδυάζονται τα πλέον πρόσφατα γεωλογικά, τεκτονικά, σεισμολογικά, γεωφυσικά και γεωδαιτικά στοιχεία, τα οποία προβάλλονται σε υπόβαθρα, που περιλαμβάνουν δορυφορικές εικόνες του τοπογραφικού ανάγλυφου, πολιτικούς χάρτες, καθώς και χάρτες κρίσιμων υποδομών. Τα γεωχωρικά δεδομένα προέρχονται από προσωπικά αρχεία των μελών της ερευνητικής ομάδας, διεθνείς οργανισμούς και βάσεις δεδομένων, επιστημονικά πρακτορεία και δημοσιεύσεις σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά. «Κύριος άξονας της προσπάθειας είναι η ομογενοποίηση και η αυστηρή αξιολόγηση των δεδομένων αυτών. Όλα τα παραπάνω αποτελούν την καινοτομία του εγχειρήματος» λέει ο κ. Κασσάρας. Η χαρτογραφική αποτύπωση των στοιχείων γίνεται μέσω ελεύθερου λογισμικού (QGIS, GMT) και συνδρομητικού (ArcGIS, WebGIS). Για την επεξεργασία των μεγάλου όγκου των ανυσματικών δεδομένων χρησιμοποιούνται τα λογισμικά MATLAB και ObsPy. Η γενική κλίμακα του Άτλαντα είναι 1:500.000, ενώ υπάρχει η δυνατότητα εστίασης σε υπο-περιοχές βάσει της λεπτομέρειας που παρέχουν τα γεωχωρικά δεδομένα, τα οποία προβάλλονται ως ξεχωριστά θεματικά επίπεδα. «Ο νέος Άτλας θα είναι πρακτικά χρήσιμος σε γεωεπιστήμονες, πολιτικούς μηχανικούς και φορείς της πολιτείας που είναι επιφορτισμένοι με την ασφάλεια των υποδομών και την αντιμετώπιση και διαχείριση των σεισμικών καταστροφών και κρίσεων» τονίζει ο κ. Κασσάρας. Μελλοντικός στόχος των επιστημόνων είναι η δημιουργία απλουστευμένων εκπαιδευτικών εκδόσεων, προσιτών σε μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, φοιτητές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και σε απλούς πολίτες. Ο Άτλας είναι μια δυναμική επιστημονική δράση, δηλαδή απαιτείται η συνεχής ανανέωση και αναθεώρηση της βάσης δεδομένων από την ερευνητική ομάδα. Ο φορέας υλοποίησης του εγχειρήματος είναι ο Τομέας Γεωφυσικής – Γεωθερμίας του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του ΕΚΠΑ. Η πρώτη έκδοση του Άτλαντα (v1.0) θα παρουσιαστεί στο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Γεωφυσικής Ένωσης (EGU) το Μάιο του 2020. Την ερευνητική ομάδα, πλην του κυρίου Κασσάρα, απαρτίζουν οι Παναγιώτης Παπαδημητρίου (καθηγητής ΕΚΠΑ και διευθυντής Τομέα Γεωφυσικής – Γεωθερμίας), Ανδρέας Τζάνης (αναπληρωτής καθηγητής Τομέα Γεωφυσικής – Γεωθερμίας ΕΚΠΑ), Βασιλική Κουσκουνά (αναπληρώτρια καθηγήτρια Τομέα Γεωφυσικής – Γεωθερμίας ΕΚΠΑ), Αθανάσιος Γκανάς (διευθυντής ερευνών Γεωδυναμικού Ινστιτούτου Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών), Βασίλειος Καπετανίδης (δρ σεισμολόγος), Ανδρέας Καρακωνσταντής (δρ σεισμολόγος), Σωτήριος Βαλκανιώτης (δρ γεωλόγος), Στυλιανός Χάιλας (γεωφυσικός) και Χρυσάνθη Κοσμά (φυσικός). (Πηγή πληροφοριών: ΑΠΕ – ΜΠΕ)
  12. Έναν ολοκληρωμένο «Σεισμοτεκτονικό Άτλαντα της Ελλάδας», που θα αποτελέσει το υπόβαθρο για τη ρεαλιστική εκτίμηση του σεισμικού κινδύνου σε όλη την επικράτεια της χώρας, ετοιμάζουν πρώτη φορά έλληνες γεωεπιστήμονες. Στόχος τους είναι η αποτύπωση του δυναμικού της εδαφικής παραμόρφωσης στον ελλαδικό χώρο, ενημερωμένου με τα νεότερα στοιχεία. Η «Σεισμοτεκτονική» αποσκοπεί στη συσχέτιση των σεισμών, των ενεργών ρηγμάτων και της παραμόρφωσης του φλοιού της Γης, συμβάλλοντας έτσι στην εκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας και συνακόλουθα του σεισμικού κινδύνου. Ο πρώτος «Σεισμοτεκτονικός Χάρτης της Ελλάδας» είχε εκδοθεί από το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) το 1989, συνδυάζοντας τεκτονική γεωλογία και σεισμικότητα σε κλίμακα 1:500.000. «Έκτοτε όμως», όπως δήλωσε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο συντονιστής του έργου, Ιωάννης Κασσάρας, επίκουρος καθηγητής του Τομέα Γεωφυσικής – Γεωθερμίας του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών, «αλματώδης πρόοδος των γεωεπιστημών έχει επέλθει, τόσο διεθνώς όσο και σε εθνικό επίπεδο, δεδομένης της ανάπτυξης της ψηφιακής τεχνολογίας, των δορυφορικών εφαρμογών, των πιο εξελιγμένων μεθοδολογιών, ενός πλήθους υπολογιστικών εργαλείων, καθώς και της διαθεσιμότητας μεγάλου όγκου και υψηλής ευκρίνειας ενόργανων παρατηρήσεων». Επιπλέον, όπως αναφέρει, διάφορα φυσικά φαινόμενα, όπως οι σεισμοί της Κοζάνης (1995), της Αθήνας (1999) και της Ανδραβίδας (2008), καθώς και η περαιτέρω έρευνα σε φαινομενικά ασεισμικές περιοχές (π.χ., Έβρος), «ανέδειξαν περιοχές αυξημένης σεισμικής επικινδυνότητας, οι οποίες δεν ήσαν γνωστές στο πρόσφατο παρελθόν, ενώ νέες υποδομές ζωτικής σημασίας έχουν κατασκευαστεί και άλλες βρίσκονται υπό κατασκευή ή σχεδιάζονται βάσει γενικών εκτιμήσεων σεισμικής επικινδυνότητας της προηγούμενης 15ετίας». Ο υπό δημιουργία «Σεισμοτεκτονικός Άτλας της Ελλάδας» είναι μια εφαρμογή χωρικής αποτύπωσης του δυναμικού της εδαφικής παραμόρφωσης στον ελλαδικό χώρο, που ενσωματώνει μεθοδολογίες αιχμής, σύγχρονα και αξιόπιστα γεωχωρικά δεδομένα. Για την κατασκευή του Άτλαντα συνδυάζονται τα πλέον πρόσφατα γεωλογικά, τεκτονικά, σεισμολογικά, γεωφυσικά και γεωδαιτικά στοιχεία, τα οποία προβάλλονται σε υπόβαθρα, που περιλαμβάνουν δορυφορικές εικόνες του τοπογραφικού ανάγλυφου, πολιτικούς χάρτες, καθώς και χάρτες κρίσιμων υποδομών. Τα γεωχωρικά δεδομένα προέρχονται από προσωπικά αρχεία των μελών της ερευνητικής ομάδας, διεθνείς οργανισμούς και βάσεις δεδομένων, επιστημονικά πρακτορεία και δημοσιεύσεις σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά. «Κύριος άξονας της προσπάθειας είναι η ομογενοποίηση και η αυστηρή αξιολόγηση των δεδομένων αυτών. Όλα τα παραπάνω αποτελούν την καινοτομία του εγχειρήματος» λέει ο κ. Κασσάρας. Η χαρτογραφική αποτύπωση των στοιχείων γίνεται μέσω ελεύθερου λογισμικού (QGIS, GMT) και συνδρομητικού (ArcGIS, WebGIS). Για την επεξεργασία των μεγάλου όγκου των ανυσματικών δεδομένων χρησιμοποιούνται τα λογισμικά MATLAB και ObsPy. Η γενική κλίμακα του Άτλαντα είναι 1:500.000, ενώ υπάρχει η δυνατότητα εστίασης σε υπο-περιοχές βάσει της λεπτομέρειας που παρέχουν τα γεωχωρικά δεδομένα, τα οποία προβάλλονται ως ξεχωριστά θεματικά επίπεδα. «Ο νέος Άτλας θα είναι πρακτικά χρήσιμος σε γεωεπιστήμονες, πολιτικούς μηχανικούς και φορείς της πολιτείας που είναι επιφορτισμένοι με την ασφάλεια των υποδομών και την αντιμετώπιση και διαχείριση των σεισμικών καταστροφών και κρίσεων» τονίζει ο κ. Κασσάρας. Μελλοντικός στόχος των επιστημόνων είναι η δημιουργία απλουστευμένων εκπαιδευτικών εκδόσεων, προσιτών σε μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, φοιτητές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και σε απλούς πολίτες. Ο Άτλας είναι μια δυναμική επιστημονική δράση, δηλαδή απαιτείται η συνεχής ανανέωση και αναθεώρηση της βάσης δεδομένων από την ερευνητική ομάδα. Ο φορέας υλοποίησης του εγχειρήματος είναι ο Τομέας Γεωφυσικής – Γεωθερμίας του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του ΕΚΠΑ. Η πρώτη έκδοση του Άτλαντα (v1.0) θα παρουσιαστεί στο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Γεωφυσικής Ένωσης (EGU) το Μάιο του 2020. Την ερευνητική ομάδα, πλην του κυρίου Κασσάρα, απαρτίζουν οι Παναγιώτης Παπαδημητρίου (καθηγητής ΕΚΠΑ και διευθυντής Τομέα Γεωφυσικής – Γεωθερμίας), Ανδρέας Τζάνης (αναπληρωτής καθηγητής Τομέα Γεωφυσικής – Γεωθερμίας ΕΚΠΑ), Βασιλική Κουσκουνά (αναπληρώτρια καθηγήτρια Τομέα Γεωφυσικής – Γεωθερμίας ΕΚΠΑ), Αθανάσιος Γκανάς (διευθυντής ερευνών Γεωδυναμικού Ινστιτούτου Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών), Βασίλειος Καπετανίδης (δρ σεισμολόγος), Ανδρέας Καρακωνσταντής (δρ σεισμολόγος), Σωτήριος Βαλκανιώτης (δρ γεωλόγος), Στυλιανός Χάιλας (γεωφυσικός) και Χρυσάνθη Κοσμά (φυσικός). (Πηγή πληροφοριών: ΑΠΕ – ΜΠΕ) View full είδηση
  13. "Ακμάζει ο τουρισμός της Ελλάδας", τιτλοφορεί σημερινή, εκτενή ανταπόκρισή της από την Αθήνα η αυστριακή εφημερίδα Wiener Zeitung, σημειώνοντας στον υπότιτλο ότι "ο ελληνικός τουριστικός κλάδος πετυχαίνει το ένα μετά το άλλο τα ρεκόρ και μετά τα τρία πρώτα τρίμηνα του 2019 είναι σίγουρο ότι θα πρόκειται για την καλύτερη χρονιά όλων των εποχών". Εισαγωγικά παρατίθενται πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, σύμφωνα με τα οποία μέσα στους εννέα πρώτους μήνες εφέτος το ύψος των εσόδων από τον τουρισμό έφθασε τα 16,08 δισ. ευρώ και παρατηρητές αναμένουν πως μέχρι το τέλος της χρονιάς θα φθάσει ή και θα ξεπεράσει τα 17 δισ., έναντι των 16,1 δισ. το 2018. "Πρόκειται για συνεχή αύξηση στον τομέα του τουρισμού στην Ελλάδα για έβδομη συνεχή χρονιά και αυτό με μεγάλη δυναμική, καθώς το 2012 είχαν βρεθεί στην Ελλάδα, που έχει πληθυσμό 10,7 εκατ. κατοίκους, 15,52 εκατ. τουρίστες από το εξωτερικό - χωρίς εκείνους από κρουαζιέρες - ενώ το 2018 ο αριθμός τους ανήλθε στα 30,1 εκατ.". Όπως επισημαίνεται στην ανταπόκριση, ανεξάρτητα από το εάν είναι οι αρχαιολογικοί χώροι, το καλό φαγητό ή η ασφάλεια, οι Αυστριακοί έχουν ανακαλύψει εδώ και πολύ καιρό την Ελλάδα ως προορισμό για τις διακοπές τους και μέσα στο 2018 έφθασαν στην Ελλάδα ακριβώς 520.814 Αυστριακοί, στους οποίους φαίνεται να άρεσε ιδιαίτερα, καθότι παρέμειναν κατά μέσο όρο για 8,7 ημέρες, κατά 1,2 ημέρες περισσότερο από ότι ο μέσος ξένος τουρίστας. Επιπλέον, οι Αυστριακοί ξόδεψαν στην Ελλάδα κατά μέσο όρο 698 ευρώ, ποσό που είναι κατά 34% μεγαλύτερο από εκείνο όλων των υπόλοιπων τουριστών, οι οποίοι ξοδεύουν κατά μέσο όρο 520 ευρώ. Τα μεγαλύτερα έσοδα προέρχονταν το 2018 από τουρίστες από χώρες της Ευρωζώνης, σε ποσοστό 45% του συνόλου, με τη "μερίδα του λέοντος" να έχουν οι Γερμανοί τουρίστες σε ποσοστό 18,9%, ενώ σε ποσοστό 25% τα έσοδα προέρχονταν από τουρίστες από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά εκτός Ευρωζώνης, και σε ποσοστό 30% από τις υπόλοιπες χώρες. Η εφημερίδα υπογραμμίζει το γεγονός ότι ο τουρισμός, που, όπως σημειώνει, παραδοσιακά αποτελεί έναν πυλώνα ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερη σημασία για την εθνική οικονομία, καθότι αντιπροσωπεύει ήδη το 30,9% του ελληνικού ΑΕΠ και το 25,9% του συνόλου των απασχολούμενων το 2018, με τα ανάλογα στοιχεία του 2012 να βρίσκονται αντίστοιχα, μόνον στο 16,4% του ΑΕΠ και στο 18,3% της απασχόλησης. Στην ανταπόκριση επισημαίνεται επίσης, ο διπλασιασμός των τουριστών στην Αθήνα μεταξύ 2012 και 2018, από 2,5 εκατ. σε 5,7 εκατ. και τονίζεται ο κεντρικός ρόλος του αεροδρομίου "Ελευθέριος Βενιζέλος" στην τόσο θεαματική ανάκαμψη της ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, η προσφορά σε πτήσεις έχει διευρυνθεί μαζικά και με δρομολόγια χαμηλού κόστους που έχουν αντίκτυπο στους αριθμούς των αφίξεων, οι οποίες από τα 2,6 εκατ. ξένους τουρίστες το 2012, έφθασαν τα 8,1 εκατ. το 2018, αριθμός που θα είναι πολύ μεγαλύτερος, όχι μόνον εφέτος, και ήδη κατασκευάζονται νέα τερματικά επιβατών. View full είδηση
  14. "Ακμάζει ο τουρισμός της Ελλάδας", τιτλοφορεί σημερινή, εκτενή ανταπόκρισή της από την Αθήνα η αυστριακή εφημερίδα Wiener Zeitung, σημειώνοντας στον υπότιτλο ότι "ο ελληνικός τουριστικός κλάδος πετυχαίνει το ένα μετά το άλλο τα ρεκόρ και μετά τα τρία πρώτα τρίμηνα του 2019 είναι σίγουρο ότι θα πρόκειται για την καλύτερη χρονιά όλων των εποχών". Εισαγωγικά παρατίθενται πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, σύμφωνα με τα οποία μέσα στους εννέα πρώτους μήνες εφέτος το ύψος των εσόδων από τον τουρισμό έφθασε τα 16,08 δισ. ευρώ και παρατηρητές αναμένουν πως μέχρι το τέλος της χρονιάς θα φθάσει ή και θα ξεπεράσει τα 17 δισ., έναντι των 16,1 δισ. το 2018. "Πρόκειται για συνεχή αύξηση στον τομέα του τουρισμού στην Ελλάδα για έβδομη συνεχή χρονιά και αυτό με μεγάλη δυναμική, καθώς το 2012 είχαν βρεθεί στην Ελλάδα, που έχει πληθυσμό 10,7 εκατ. κατοίκους, 15,52 εκατ. τουρίστες από το εξωτερικό - χωρίς εκείνους από κρουαζιέρες - ενώ το 2018 ο αριθμός τους ανήλθε στα 30,1 εκατ.". Όπως επισημαίνεται στην ανταπόκριση, ανεξάρτητα από το εάν είναι οι αρχαιολογικοί χώροι, το καλό φαγητό ή η ασφάλεια, οι Αυστριακοί έχουν ανακαλύψει εδώ και πολύ καιρό την Ελλάδα ως προορισμό για τις διακοπές τους και μέσα στο 2018 έφθασαν στην Ελλάδα ακριβώς 520.814 Αυστριακοί, στους οποίους φαίνεται να άρεσε ιδιαίτερα, καθότι παρέμειναν κατά μέσο όρο για 8,7 ημέρες, κατά 1,2 ημέρες περισσότερο από ότι ο μέσος ξένος τουρίστας. Επιπλέον, οι Αυστριακοί ξόδεψαν στην Ελλάδα κατά μέσο όρο 698 ευρώ, ποσό που είναι κατά 34% μεγαλύτερο από εκείνο όλων των υπόλοιπων τουριστών, οι οποίοι ξοδεύουν κατά μέσο όρο 520 ευρώ. Τα μεγαλύτερα έσοδα προέρχονταν το 2018 από τουρίστες από χώρες της Ευρωζώνης, σε ποσοστό 45% του συνόλου, με τη "μερίδα του λέοντος" να έχουν οι Γερμανοί τουρίστες σε ποσοστό 18,9%, ενώ σε ποσοστό 25% τα έσοδα προέρχονταν από τουρίστες από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά εκτός Ευρωζώνης, και σε ποσοστό 30% από τις υπόλοιπες χώρες. Η εφημερίδα υπογραμμίζει το γεγονός ότι ο τουρισμός, που, όπως σημειώνει, παραδοσιακά αποτελεί έναν πυλώνα ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερη σημασία για την εθνική οικονομία, καθότι αντιπροσωπεύει ήδη το 30,9% του ελληνικού ΑΕΠ και το 25,9% του συνόλου των απασχολούμενων το 2018, με τα ανάλογα στοιχεία του 2012 να βρίσκονται αντίστοιχα, μόνον στο 16,4% του ΑΕΠ και στο 18,3% της απασχόλησης. Στην ανταπόκριση επισημαίνεται επίσης, ο διπλασιασμός των τουριστών στην Αθήνα μεταξύ 2012 και 2018, από 2,5 εκατ. σε 5,7 εκατ. και τονίζεται ο κεντρικός ρόλος του αεροδρομίου "Ελευθέριος Βενιζέλος" στην τόσο θεαματική ανάκαμψη της ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, η προσφορά σε πτήσεις έχει διευρυνθεί μαζικά και με δρομολόγια χαμηλού κόστους που έχουν αντίκτυπο στους αριθμούς των αφίξεων, οι οποίες από τα 2,6 εκατ. ξένους τουρίστες το 2012, έφθασαν τα 8,1 εκατ. το 2018, αριθμός που θα είναι πολύ μεγαλύτερος, όχι μόνον εφέτος, και ήδη κατασκευάζονται νέα τερματικά επιβατών.
  15. "Διέρχεστε με δική σας ευθύνη”. Το μήνυμα αυτό θα μπορούσε να τοποθετηθεί σε περίπου 7.000 γέφυρες, σε όλη την Ελλάδα, των οποίων την κατάσταση- τις πιθανές φθορές και το βαθμό τρωτότητας- δεν έχει εκτιμήσει ποτέ η ελληνική πολιτεία. Ο αριθμός αυτός θα αυξανόταν σε 10.000, εάν δεν είχε προχωρήσει η παραχώρηση της Αττικής Οδού, όπως και των μεγάλων εθνικών οδών (Ολυμπία Οδός, Ιόνια Οδός, Αυτοκ. Αιγαίου, Ε-65, Μορέας). Αυτό προκύπτει από απάντηση της Διεύθυνσης Οδικών Υποδομών (ΔΟΥ) του αρμόδιου υπουργείου σε κοινοβουλευτική ερώτηση, βάσει της οποίας και η Εγνατία Οδός εξαιρείται από την λίστα των αυτοκινητοδρόμων με γέφυρες δυνητικά επικίνδυνες. Γιατί δεν έχουν ελεγχθεί Όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο της ΔΟΥ, στη χώρα μας δεν υπάρχει έως σήμερα Μητρώο Γεφυρών, δηλαδή κάποια συστηματική καταγραφή του συνόλου των γεφυρών, σε πανελλαδική κλίμακα, με ταυτοποίηση αυτών σε ένα γενικό κοινό κωδικοποιημένο σύστημα (με τη μορφή μιας ενιαίας ψηφιακής βάσης δεδομένων). Και κυρίως, "δεν έχει εκτιμηθεί η κατάσταση στην οποία βρίσκεται κάθε μία από αυτές από άποψη φθορών, δεδομένου ότι δεν υπάρχει έως τώρα ένα ενιαίο σύστημα επιθεώρησής τους, με ταυτόχρονη εκτίμηση της τρωτότητας του φέροντα οργανισμού τους”. Τα παραπάνω δεν ισχύουν για τους οδικούς άξονες που έχουν παραχωρηθεί, την Αττική και την Εγνατία Οδό. Να σημειωθεί ότι ορισμένες από τις γέφυρες του αυτοκινητοδρόμου, σύμφωνα με παλαιότερη έκθεση της Κομισιόν για την μεταμνημονιακή εποπτεία της Ελλάδας, είναι "δυνητικά επικίνδυνες, αν και δεν έχει υπάρξει εμφανής αλλαγή” στην κατάστασή τους. Ωστόσο, κατά τους επαΐοντες, ο χαρακτηρισμός αυτός δεν συνεπάγεται την ύπαρξη ισχυρών πιθανότητες κατάρρευσης κάποιας από τις γέφυρες της Εγνατίας, αλλά αποτελεί περισσότερο μία κατηγοριοποίηση, βάσει διεθνών προδιαγραφών. Υπολογίζεται ότι σε Εγνατία και Αττική Οδό, όπως και στους αυτοκινητοδρόμους παραχώρησης υπάρχουν συνολικά 4.000 γέφυρες για τις οποίες όμως, υπάρχει μηχανισμός παρακολούθησης. Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με το έγγραφο της υπηρεσίας του υπουργείου Υποδομών, το... βάρος πέφτει στις 6.000 γέφυρες που έχουν άνοιγμα μεγαλύτερο από 6 μέτρα και βρίσκονται στα τμήματα των παλαιών, νέων εθνικών οδών, όπως και των δρόμων του επαρχιακού και δημοτικού δικτύου. Σε αυτές προστίθενται 1.000 σιδηροδρομικές γέφυρες, με άνοιγμα μεγαλύτερο από 4 μέτρα. Στα αζήτητα τα εγχειρίδια αυτοψίας και αξιολόγησης Όπως επισημαίνει η ΔΟΥ, στο παρελθόν το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών συνέταξε και ενέκρινε Εγχειρίδια Αυτοψίας και Αξιολόγησης Γεφυρών, τα οποία είχαν σκοπό την καθοδήγηση των επιθεωρητών του δημοσίου κατά τις αυτοψίες υφισταμένων γεφυρών και την υποβοήθησή αυτών στην αξιολόγηση και στη βαθμολόγησή τους. Τα συγκεκριμένα εγχειρίδια διανεμήθηκαν προς χρήση στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών και στις Τεχνικές Υπηρεσίες των Περιφερειών της Ελλάδας. Ωστόσο, ελάχιστα αξιοποιηθήκαν, λόγω της ανυπαρξίας θεσμικού πλαισίου υποχρεωτικής επιθεώρησης και συντήρησης, "σε συνδυασμό με την έλλειψη επαρκούς εμπειρίας των στελεχών τους στα εξειδικευμένα θέματα επιθεώρησης, καταγραφής βλαβών και αξιολόγησης υφιστάμενης κατάστασης γεφυρών”. Η Διοικητική Αρχή Γεφυρών Όπως αναφέρει το υπουργείο, μετά και την κατάρρευση γεφυρών σε Ελλάδα και εξωτερικό, καθίσταται αναγκαία η άμεση καταγραφή, συστηματική επιθεώρηση και συντήρησή τους. Προς την κατεύθυνση αυτή, το Υποδομών προχωράει στη θεσμοθέτηση της Διοικητικής Αρχής Γεφυρών (ΔΑΓ), η οποία θα διασφαλίζει τις διαδικασίες και θα ελέγχει την τήρηση ενιαίου εθνικού θεσμικού πλαισίου για την καταγραφή, επιθεώρηση, αξιολόγηση και συντήρηση όλων των γεφυρών (οδικών σιδηροδρομικών καθώς και πεζογεφυρών). Ως εκ τούτου, προκύπτει η ανάγκη σύνταξης "Κανονισμού Επιθεώρησης και Συντήρησης Γεφυρών (Κ.Ε.ΣΥ.ΓΕ.)", ο οποίος είναι απαραίτητος για τον καθορισμό τού θεσμικού πλαισίου, που θα τηρείται από όλους τους αρμόδιους δημόσιους και ιδιωτικούς Φορείς, υπεύθυνους για τη Διαχείριση των Γεφυρών (Βαθμίδες Αποκεντρωμένης Διοίκησης Παραχωρησιούχοι, κλπ) και θα ελέγχεται από τη ΔΑΓ. Αυτή τη στιγμή, συντάσσεται ο κανονισμός επιθεώρησης και συντήρησης γεφυρών, που αποτελεί προϋπόθεση για την αποτελεσματική λειτουργία της υπό σύσταση διοικητικής αρχής γεφυρών. Μεταξύ άλλων, ο εν λόγω κανονισμός θα περιλαμβάνει το μητρώο γεφυρών, ένα λογισμικό, που έχει υλοποιηθεί, και επιτρέπει, σε μορφή βάσης δεδομένων, την καταχώριση των απαιτούμενων δεδομένων ταυτοποίησης, όπως και των ευρημάτων των επιθεωρήσεων, αξιολογήσεων και πιθανών επεμβάσεων. Ανησυχία και στην Ευρώπη Και στην Ευρώπη, όπου υπάρχουν περισσότερα από 1.234 χιλιόμετρα γεφυρών άνω των 100 μέτρων, δεν κοιμούνται... ήσυχοι όσον αφορά στο επίπεδο της ασφάλειας των συγκεκριμένων υποδομών. Σύμφωνα με μελέτες, στη Γαλλία, όπου χθες μια μικρή γέφυρα κατέρρευσε στην Τουλούζη, εκτιμάται ότι το 1/3 των 12.000 γεφυρών χρειάζεται εργασίες συντήρησης. Στην Ιταλία υπολογίζεται ότι 300 γέφυρες κινδυνεύουν με κατάρρευση. Στη Γερμανία, σε κακή κατάσταση βρίσκεται ένα χαμηλό διψήφιο ποσοστό γεφυρών, με όσες βρίσκονται στην Ανατολική πλευρά της χώρας να έχουν ανακατασκευαστεί τη δεκαετία του 2000, μετά τη γερμανική επανένωση. [email protected] View full είδηση
  16. "Διέρχεστε με δική σας ευθύνη”. Το μήνυμα αυτό θα μπορούσε να τοποθετηθεί σε περίπου 7.000 γέφυρες, σε όλη την Ελλάδα, των οποίων την κατάσταση- τις πιθανές φθορές και το βαθμό τρωτότητας- δεν έχει εκτιμήσει ποτέ η ελληνική πολιτεία. Ο αριθμός αυτός θα αυξανόταν σε 10.000, εάν δεν είχε προχωρήσει η παραχώρηση της Αττικής Οδού, όπως και των μεγάλων εθνικών οδών (Ολυμπία Οδός, Ιόνια Οδός, Αυτοκ. Αιγαίου, Ε-65, Μορέας). Αυτό προκύπτει από απάντηση της Διεύθυνσης Οδικών Υποδομών (ΔΟΥ) του αρμόδιου υπουργείου σε κοινοβουλευτική ερώτηση, βάσει της οποίας και η Εγνατία Οδός εξαιρείται από την λίστα των αυτοκινητοδρόμων με γέφυρες δυνητικά επικίνδυνες. Γιατί δεν έχουν ελεγχθεί Όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο της ΔΟΥ, στη χώρα μας δεν υπάρχει έως σήμερα Μητρώο Γεφυρών, δηλαδή κάποια συστηματική καταγραφή του συνόλου των γεφυρών, σε πανελλαδική κλίμακα, με ταυτοποίηση αυτών σε ένα γενικό κοινό κωδικοποιημένο σύστημα (με τη μορφή μιας ενιαίας ψηφιακής βάσης δεδομένων). Και κυρίως, "δεν έχει εκτιμηθεί η κατάσταση στην οποία βρίσκεται κάθε μία από αυτές από άποψη φθορών, δεδομένου ότι δεν υπάρχει έως τώρα ένα ενιαίο σύστημα επιθεώρησής τους, με ταυτόχρονη εκτίμηση της τρωτότητας του φέροντα οργανισμού τους”. Τα παραπάνω δεν ισχύουν για τους οδικούς άξονες που έχουν παραχωρηθεί, την Αττική και την Εγνατία Οδό. Να σημειωθεί ότι ορισμένες από τις γέφυρες του αυτοκινητοδρόμου, σύμφωνα με παλαιότερη έκθεση της Κομισιόν για την μεταμνημονιακή εποπτεία της Ελλάδας, είναι "δυνητικά επικίνδυνες, αν και δεν έχει υπάρξει εμφανής αλλαγή” στην κατάστασή τους. Ωστόσο, κατά τους επαΐοντες, ο χαρακτηρισμός αυτός δεν συνεπάγεται την ύπαρξη ισχυρών πιθανότητες κατάρρευσης κάποιας από τις γέφυρες της Εγνατίας, αλλά αποτελεί περισσότερο μία κατηγοριοποίηση, βάσει διεθνών προδιαγραφών. Υπολογίζεται ότι σε Εγνατία και Αττική Οδό, όπως και στους αυτοκινητοδρόμους παραχώρησης υπάρχουν συνολικά 4.000 γέφυρες για τις οποίες όμως, υπάρχει μηχανισμός παρακολούθησης. Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με το έγγραφο της υπηρεσίας του υπουργείου Υποδομών, το... βάρος πέφτει στις 6.000 γέφυρες που έχουν άνοιγμα μεγαλύτερο από 6 μέτρα και βρίσκονται στα τμήματα των παλαιών, νέων εθνικών οδών, όπως και των δρόμων του επαρχιακού και δημοτικού δικτύου. Σε αυτές προστίθενται 1.000 σιδηροδρομικές γέφυρες, με άνοιγμα μεγαλύτερο από 4 μέτρα. Στα αζήτητα τα εγχειρίδια αυτοψίας και αξιολόγησης Όπως επισημαίνει η ΔΟΥ, στο παρελθόν το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών συνέταξε και ενέκρινε Εγχειρίδια Αυτοψίας και Αξιολόγησης Γεφυρών, τα οποία είχαν σκοπό την καθοδήγηση των επιθεωρητών του δημοσίου κατά τις αυτοψίες υφισταμένων γεφυρών και την υποβοήθησή αυτών στην αξιολόγηση και στη βαθμολόγησή τους. Τα συγκεκριμένα εγχειρίδια διανεμήθηκαν προς χρήση στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών και στις Τεχνικές Υπηρεσίες των Περιφερειών της Ελλάδας. Ωστόσο, ελάχιστα αξιοποιηθήκαν, λόγω της ανυπαρξίας θεσμικού πλαισίου υποχρεωτικής επιθεώρησης και συντήρησης, "σε συνδυασμό με την έλλειψη επαρκούς εμπειρίας των στελεχών τους στα εξειδικευμένα θέματα επιθεώρησης, καταγραφής βλαβών και αξιολόγησης υφιστάμενης κατάστασης γεφυρών”. Η Διοικητική Αρχή Γεφυρών Όπως αναφέρει το υπουργείο, μετά και την κατάρρευση γεφυρών σε Ελλάδα και εξωτερικό, καθίσταται αναγκαία η άμεση καταγραφή, συστηματική επιθεώρηση και συντήρησή τους. Προς την κατεύθυνση αυτή, το Υποδομών προχωράει στη θεσμοθέτηση της Διοικητικής Αρχής Γεφυρών (ΔΑΓ), η οποία θα διασφαλίζει τις διαδικασίες και θα ελέγχει την τήρηση ενιαίου εθνικού θεσμικού πλαισίου για την καταγραφή, επιθεώρηση, αξιολόγηση και συντήρηση όλων των γεφυρών (οδικών σιδηροδρομικών καθώς και πεζογεφυρών). Ως εκ τούτου, προκύπτει η ανάγκη σύνταξης "Κανονισμού Επιθεώρησης και Συντήρησης Γεφυρών (Κ.Ε.ΣΥ.ΓΕ.)", ο οποίος είναι απαραίτητος για τον καθορισμό τού θεσμικού πλαισίου, που θα τηρείται από όλους τους αρμόδιους δημόσιους και ιδιωτικούς Φορείς, υπεύθυνους για τη Διαχείριση των Γεφυρών (Βαθμίδες Αποκεντρωμένης Διοίκησης Παραχωρησιούχοι, κλπ) και θα ελέγχεται από τη ΔΑΓ. Αυτή τη στιγμή, συντάσσεται ο κανονισμός επιθεώρησης και συντήρησης γεφυρών, που αποτελεί προϋπόθεση για την αποτελεσματική λειτουργία της υπό σύσταση διοικητικής αρχής γεφυρών. Μεταξύ άλλων, ο εν λόγω κανονισμός θα περιλαμβάνει το μητρώο γεφυρών, ένα λογισμικό, που έχει υλοποιηθεί, και επιτρέπει, σε μορφή βάσης δεδομένων, την καταχώριση των απαιτούμενων δεδομένων ταυτοποίησης, όπως και των ευρημάτων των επιθεωρήσεων, αξιολογήσεων και πιθανών επεμβάσεων. Ανησυχία και στην Ευρώπη Και στην Ευρώπη, όπου υπάρχουν περισσότερα από 1.234 χιλιόμετρα γεφυρών άνω των 100 μέτρων, δεν κοιμούνται... ήσυχοι όσον αφορά στο επίπεδο της ασφάλειας των συγκεκριμένων υποδομών. Σύμφωνα με μελέτες, στη Γαλλία, όπου χθες μια μικρή γέφυρα κατέρρευσε στην Τουλούζη, εκτιμάται ότι το 1/3 των 12.000 γεφυρών χρειάζεται εργασίες συντήρησης. Στην Ιταλία υπολογίζεται ότι 300 γέφυρες κινδυνεύουν με κατάρρευση. Στη Γερμανία, σε κακή κατάσταση βρίσκεται ένα χαμηλό διψήφιο ποσοστό γεφυρών, με όσες βρίσκονται στην Ανατολική πλευρά της χώρας να έχουν ανακατασκευαστεί τη δεκαετία του 2000, μετά τη γερμανική επανένωση. [email protected]
  17. Εμφανή είναι τα σημάδια της ύφεσης στην εγχώρια αγορά οδικών μεταφορών. Οι οδικοί μεταφορείς – τα τελευταία χρόνια – έχουν συμπιέσει αρκετά τα κόμιστρά τους, στην προσπάθειά τους να μείνουν «εντός αγοράς», προσδοκώντας σε άνοδο του μεταφορικού έργου, μέσω της ενίσχυσης της βιομηχανίας, του λιανεμπορίου και των μεγάλων έργων υποδομών. Επιχειρώντας σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες, σε συνδυασμό με την κλιμάκωση του ανταγωνισμού από τους αλλοδαπούς οδικούς μεταφορείς, οι Έλληνες ιδιοκτήτες Φορτηγών Δημοσίας Χρήσης αναμένεται, το επόμενο διάστημα, να εντείνουν τις πιέσεις τους στην Πολιτεία για την επίλυση σειράς προβλημάτων. Οι εκπρόσωποι των οδικών μεταφορέων έχουν παραθέσει σειρά αιτημάτων, με στόχο, όπως υποστηρίζουν, την βιωσιμότητα και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κλάδου. Συγκεκριμένα, έχουν θέσει προς συζήτηση τη μείωση των φορολογικών συντελεστών στα πρότυπα άλλων ανταγωνιστριών χωρών και την εφαρμογή του ελάχιστου Κόστους Μεταφοράς. Παράλληλα, την αναστολή της απόφασης για την απαγόρευση κυκλοφορίας στους παράδρομους, σε συνδυασμό με την υλοποίηση εμπεριστατωμένης μελέτης που θα λάβει υπόψη όλες τις παραμέτρους. Επίσης, τη μείωση της τιμής των διοδίων, καθώς η αύξηση των τελών έχει υπερβεί το 500% τα τελευταία έτη, όπως υποστηρίζουν. Τέλος, εκπρόσωποι των οδικών μεταφορέων έχουν ζητήσει τη νομοθέτηση της μίσθωσης ανάριθμων φορτηγών, την ελεύθερη επιλογή ασφαλιστικής κατηγορίας στον ΟΑΕΕ (ΕΦΚΑ), την δανειοδότηση του κλάδου με χαμηλό επιτόκιο μέσω ΕΤΕΑΝ, την ίδρυση Γενικής Γραμματείας Ελέγχων για πιο ουσιαστικούς ελέγχους και τη μείωση των ασφαλίστρων. Η εικόνα της αγοράς Το 2018, σε σύγκριση με το 2017 και όπως επισημαίνει η ΕΛ.ΣΤΑΤ. παρατηρείται μείωση 6,9% του συνολικού βάρους των φορτίων/εμπορευμάτων που διακινήθηκαν με φορτηγά οχήματα ταξινομημένα στην Ελλάδα. Το βάρος των φορτίων που διακινήθηκαν το έτος 2018 με φορτηγά ιδιωτικής χρήσεως ανήλθε σε 266.443,4 χιλιάδες τόνους σημειώνοντας μείωση 11,2% σε σύγκριση με το 2017 και τα τονοχιλιόμετρα σε 6.468.342,3 χιλιάδες, σημειώνοντας αύξηση 0,8% σε σχέση με το 2017. Το βάρος των φορτίων που διακινήθηκαν με φορτηγά δημοσίας χρήσεως ανήλθε σε 95.503,4 χιλ. τόνους σημειώνοντας αύξηση 7,6% σε σύγκριση με το 2017 και τα τονοχιλιόμετρα σε 22.810.383,0 χιλ. σημειώνοντας αύξηση 3,7% σε σχέση με το 2017. Σε ό,τι αφορά στον τύπο φορτίου (είδος συσκευασίας μεταφοράς εμπορευμάτων) από την άποψη του βάρους των μεταφερθέντων φορτίων, κατά το έτος 2018 έναντι του 2017, παρατηρήθηκε αύξηση στην κατηγορία «Εμπορευματοκιβώτια» σε ποσοστό 14,7% και στην κατηγορία «Κινητές, αυτοκινούμενες μονάδες» σε ποσοστό 6,8%. Η μεγαλύτερη μείωση παρατηρήθηκε στην κατηγορία «Υγρά χύμα (χωρίς μονάδα εμπορευμάτων)» κατά 26,6%. Από την άποψη των τονοχιλιομέτρων, για την ίδια χρονική περίοδο, η πιο σημαντική αύξηση παρατηρήθηκε στην κατηγορία «Εμπορευματοκιβώτια» σε ποσοστό 49,4% ενώ η πιο σημαντική μείωση στην κατηγορία «Λοιπές κατηγορίες συσκευασίας» σε ποσοστό 10,6%. Από την άποψη του βάρους των φορτωθέντων και εκφορτωθέντων αγαθών, στις εθνικές μεταφορές, παρατηρείται ότι οι περισσότερες φορτώσεις και εκφορτώσεις πραγματοποιήθηκαν στη Δυτική Μακεδονία και ακολουθεί η Αττική. Σε ό,τι αφορά στο βάρος των φορτίων που διακινήθηκαν με οχήματα διεθνών μεταφορών, παρατηρείται ότι οι περισσότερες φορτώσεις πραγματοποιήθηκαν στην Κεντρική Μακεδονία και ακολούθως στην Αττική, ενώ στις εκφορτώσεις προηγείται η Αττική και ακολουθεί η Κεντρική Μακεδονία. View full είδηση
  18. Εμφανή είναι τα σημάδια της ύφεσης στην εγχώρια αγορά οδικών μεταφορών. Οι οδικοί μεταφορείς – τα τελευταία χρόνια – έχουν συμπιέσει αρκετά τα κόμιστρά τους, στην προσπάθειά τους να μείνουν «εντός αγοράς», προσδοκώντας σε άνοδο του μεταφορικού έργου, μέσω της ενίσχυσης της βιομηχανίας, του λιανεμπορίου και των μεγάλων έργων υποδομών. Επιχειρώντας σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες, σε συνδυασμό με την κλιμάκωση του ανταγωνισμού από τους αλλοδαπούς οδικούς μεταφορείς, οι Έλληνες ιδιοκτήτες Φορτηγών Δημοσίας Χρήσης αναμένεται, το επόμενο διάστημα, να εντείνουν τις πιέσεις τους στην Πολιτεία για την επίλυση σειράς προβλημάτων. Οι εκπρόσωποι των οδικών μεταφορέων έχουν παραθέσει σειρά αιτημάτων, με στόχο, όπως υποστηρίζουν, την βιωσιμότητα και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κλάδου. Συγκεκριμένα, έχουν θέσει προς συζήτηση τη μείωση των φορολογικών συντελεστών στα πρότυπα άλλων ανταγωνιστριών χωρών και την εφαρμογή του ελάχιστου Κόστους Μεταφοράς. Παράλληλα, την αναστολή της απόφασης για την απαγόρευση κυκλοφορίας στους παράδρομους, σε συνδυασμό με την υλοποίηση εμπεριστατωμένης μελέτης που θα λάβει υπόψη όλες τις παραμέτρους. Επίσης, τη μείωση της τιμής των διοδίων, καθώς η αύξηση των τελών έχει υπερβεί το 500% τα τελευταία έτη, όπως υποστηρίζουν. Τέλος, εκπρόσωποι των οδικών μεταφορέων έχουν ζητήσει τη νομοθέτηση της μίσθωσης ανάριθμων φορτηγών, την ελεύθερη επιλογή ασφαλιστικής κατηγορίας στον ΟΑΕΕ (ΕΦΚΑ), την δανειοδότηση του κλάδου με χαμηλό επιτόκιο μέσω ΕΤΕΑΝ, την ίδρυση Γενικής Γραμματείας Ελέγχων για πιο ουσιαστικούς ελέγχους και τη μείωση των ασφαλίστρων. Η εικόνα της αγοράς Το 2018, σε σύγκριση με το 2017 και όπως επισημαίνει η ΕΛ.ΣΤΑΤ. παρατηρείται μείωση 6,9% του συνολικού βάρους των φορτίων/εμπορευμάτων που διακινήθηκαν με φορτηγά οχήματα ταξινομημένα στην Ελλάδα. Το βάρος των φορτίων που διακινήθηκαν το έτος 2018 με φορτηγά ιδιωτικής χρήσεως ανήλθε σε 266.443,4 χιλιάδες τόνους σημειώνοντας μείωση 11,2% σε σύγκριση με το 2017 και τα τονοχιλιόμετρα σε 6.468.342,3 χιλιάδες, σημειώνοντας αύξηση 0,8% σε σχέση με το 2017. Το βάρος των φορτίων που διακινήθηκαν με φορτηγά δημοσίας χρήσεως ανήλθε σε 95.503,4 χιλ. τόνους σημειώνοντας αύξηση 7,6% σε σύγκριση με το 2017 και τα τονοχιλιόμετρα σε 22.810.383,0 χιλ. σημειώνοντας αύξηση 3,7% σε σχέση με το 2017. Σε ό,τι αφορά στον τύπο φορτίου (είδος συσκευασίας μεταφοράς εμπορευμάτων) από την άποψη του βάρους των μεταφερθέντων φορτίων, κατά το έτος 2018 έναντι του 2017, παρατηρήθηκε αύξηση στην κατηγορία «Εμπορευματοκιβώτια» σε ποσοστό 14,7% και στην κατηγορία «Κινητές, αυτοκινούμενες μονάδες» σε ποσοστό 6,8%. Η μεγαλύτερη μείωση παρατηρήθηκε στην κατηγορία «Υγρά χύμα (χωρίς μονάδα εμπορευμάτων)» κατά 26,6%. Από την άποψη των τονοχιλιομέτρων, για την ίδια χρονική περίοδο, η πιο σημαντική αύξηση παρατηρήθηκε στην κατηγορία «Εμπορευματοκιβώτια» σε ποσοστό 49,4% ενώ η πιο σημαντική μείωση στην κατηγορία «Λοιπές κατηγορίες συσκευασίας» σε ποσοστό 10,6%. Από την άποψη του βάρους των φορτωθέντων και εκφορτωθέντων αγαθών, στις εθνικές μεταφορές, παρατηρείται ότι οι περισσότερες φορτώσεις και εκφορτώσεις πραγματοποιήθηκαν στη Δυτική Μακεδονία και ακολουθεί η Αττική. Σε ό,τι αφορά στο βάρος των φορτίων που διακινήθηκαν με οχήματα διεθνών μεταφορών, παρατηρείται ότι οι περισσότερες φορτώσεις πραγματοποιήθηκαν στην Κεντρική Μακεδονία και ακολούθως στην Αττική, ενώ στις εκφορτώσεις προηγείται η Αττική και ακολουθεί η Κεντρική Μακεδονία.
  19. Τον Αύγουστο του 2018, ένα τμήμα μήκους 210 μέτρων της γέφυρας Μοράντι στη Γένοβα της Ιταλίας που αποτελούσε μέρος της εθνικής οδού, κατέρρευσε, με αποτέλεσμα σαράντα τρεις άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους. Κρούσματα κατάρρευσης γεφυρών έχουν σημειωθεί και σε διάφορες περιοχές της χώρας μας όπως στην Κρήτη, στην Καβάλα και αλλού. Ποια είναι όμως η κατάσταση των γεφυρών στην Ελλάδα σήμερα; Πόσες και ποιες ενδέχεται να αντιμετωπίζουν προβλήματα στατικότητας, ή άλλα; Πόσο επιβαρύνουν η κλιματική αλλαγή ή η αύξηση της κίνησης τις αντοχές αυτών των υποδομών; Η νέα μελέτη της διαΝΕΟσις που εκπονήθηκε από μια ομάδα μηχανικών του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδος υπό τον συντονισμό του Δρ. Βασίλειου Μπαρδάκη, απαντά στα παραπάνω ερωτήματα, καταγράφοντας τη σημερινή κατάσταση στη χώρα μας, επισημαίνοντας τους τρόπους με τους οποίους αντιμετωπίζουν το πρόβλημα οι άλλες χώρες και καταλήγοντας σε μια σειρά από προτάσεις για την ενίσχυση των οδικών υποδομών. Πόσες γέφυρες υπάρχουν στην Ελλάδα και ποια είναι η κατάστασή τους; Βάσει εκτιμήσεων σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν 17.000 γέφυρες περίπου. Οι γέφυρες που κατασκευάστηκαν πριν από το 1961 δεν ακολουθούσαν κανένα συγκεκριμένο κανονιστικό πλαίσιο. Οι γέφυρες που κατασκευάστηκαν αργότερα και μέχρι και τη δεκαετία του ’80 ακολουθούσαν παρωχημένους (πια) γερμανικούς κανονισμούς. Όλες οι γέφυρες που κατασκευάστηκαν πριν από το 1993 δεν είχαν επαρκείς αντισεισμικές προβλέψεις στον σχεδιασμό τους. Αλλά και τα πρότυπα του ’93 κρίνονται παρωχημένα σήμερα. Οι κανονισμοί των προηγούμενων δεκαετιών δεν περιελάμβαναν σωστές προβλέψεις για τη μελλοντική εξέλιξη της κίνησης στους δρόμους και της αύξησης του όγκου των φορτίων. Υπάρχει έλλειμμα συντήρησης και αναβάθμισης. Πολλές γέφυρες έχουν ξεπεράσει το προσδόκιμο όριο ζωής. Ποια είναι η κατάσταση σε άλλες χώρες; Ιταλία • Όλες οι γέφυρες από σκυρόδεμα που κατασκευάστηκαν στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 έχουν φτάσει ή και ξεπεράσει το προσδόκιμο της ζωής τους. • Κάθε χρόνο 15-20 γέφυρες καταρρέουν στη χώρα λόγω έλλειψης συντήρησης ή λόγω ηλικίας. • Μετά την κατάρρευση της γέφυρας Μοράντι η κυβέρνηση ξεκίνησε ένα έργο αξιολόγησης της κατάστασης δεκάδων χιλιάδων γεφυρών στη χώρα. Γαλλία • Η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα ένα σχέδιο ελέγχου και συντήρησης με τακτικές επιθεωρήσεις προϋπολογισμού 1 δισ. ευρώ. • Το αρμόδιο υπουργείο δημοσίευσε και μια λίστα 23 μεγάλων γεφυρών που απαιτούν διορθωτικές επεμβάσεις. Γερμανία • Σύμφωνα με έρευνα του 2017, το 12,4% των γεφυρών της χώρας είναι σε κακή κατάσταση, αλλά μόνο ένα αντίστοιχο ποσοστό (12,5%) είναι σε καλή κατάσταση, χωρίς κανένα πρόβλημα. • Το πρόβλημα στην Ανατολική Γερμανία είναι λιγότερο έντονο. Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής • Από το 1971 υπάρχουν θεσμοθετημένα πρότυπα συντήρησης γεφυρών. • Οι 614.387 γέφυρες της χώρας είναι καταχωρημένες σε ένα λεπτομερές μητρώο. • Το 9,1% των γεφυρών στις ΗΠΑ το 2016 κρίνονταν ως δομικά ανεπαρκείς. Πρόκειται για σχεδόν 56.000 γέφυρες, που έχουν 188 εκατ. διελεύσεις την ημέρα. Τι πρέπει να γίνει στην Ελλάδα; Η μελέτη καταλήγει σε συγκεκριμένες προτάσεις: 1 Μεσοπρόθεσμα τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου Εθνικού Μητρώου Γεφυρών, με πλήρη στοιχεία για την κατασκευή και το ιστορικό κάθε γέφυρας, καθώς και αξιολόγηση της κατάστασής της με βαθμό αντοχής και ακόμα με τακτικές επιθεωρήσεις και ετήσιο πρόγραμμα συντήρησης. 2 Την άμεση επέμβαση στις «οιονεί επικίνδυνες γέφυρες» με τη δημιουργία μιας πλατφόρμας στην οποία εθελοντές μηχανικοί θα μπορούν να καταχωρούν υπάρχοντα στοιχεία που αφορούν ευπαθείς γέφυρες της περιοχής τους, οι οποίες κρίνουν ότι θα πρέπει να ελεγχθούν με σύγχρονα τεχνικά μέσα. 3 Καθιέρωση αυστηρότερων όρων χρήσης και λειτουργίας, που θα συμβάλουν στην ενίσχυση της ασφάλειας των κατοίκων, στην απρόσκοπτη λειτουργία της οικονομίας και των μεταφορών και στη μείωση του κόστους λόγω πρόληψης των πιθανών ζημιών αντί της εκ των υστέρων επέμβασης. 4 Πρόβλεψη των αναγκών αξιολόγησης και συντήρησης των γεφυρών της χώρας στον εξαρχής σχεδιασμό τους. Δείτε αναλυτικά την μελέτη εδώ: https://www.dianeosis.org/2019/09/gefyres/ View full είδηση
  20. Τον Αύγουστο του 2018, ένα τμήμα μήκους 210 μέτρων της γέφυρας Μοράντι στη Γένοβα της Ιταλίας που αποτελούσε μέρος της εθνικής οδού, κατέρρευσε, με αποτέλεσμα σαράντα τρεις άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους. Κρούσματα κατάρρευσης γεφυρών έχουν σημειωθεί και σε διάφορες περιοχές της χώρας μας όπως στην Κρήτη, στην Καβάλα και αλλού. Ποια είναι όμως η κατάσταση των γεφυρών στην Ελλάδα σήμερα; Πόσες και ποιες ενδέχεται να αντιμετωπίζουν προβλήματα στατικότητας, ή άλλα; Πόσο επιβαρύνουν η κλιματική αλλαγή ή η αύξηση της κίνησης τις αντοχές αυτών των υποδομών; Η νέα μελέτη της διαΝΕΟσις που εκπονήθηκε από μια ομάδα μηχανικών του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδος υπό τον συντονισμό του Δρ. Βασίλειου Μπαρδάκη, απαντά στα παραπάνω ερωτήματα, καταγράφοντας τη σημερινή κατάσταση στη χώρα μας, επισημαίνοντας τους τρόπους με τους οποίους αντιμετωπίζουν το πρόβλημα οι άλλες χώρες και καταλήγοντας σε μια σειρά από προτάσεις για την ενίσχυση των οδικών υποδομών. Πόσες γέφυρες υπάρχουν στην Ελλάδα και ποια είναι η κατάστασή τους; Βάσει εκτιμήσεων σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν 17.000 γέφυρες περίπου. Οι γέφυρες που κατασκευάστηκαν πριν από το 1961 δεν ακολουθούσαν κανένα συγκεκριμένο κανονιστικό πλαίσιο. Οι γέφυρες που κατασκευάστηκαν αργότερα και μέχρι και τη δεκαετία του ’80 ακολουθούσαν παρωχημένους (πια) γερμανικούς κανονισμούς. Όλες οι γέφυρες που κατασκευάστηκαν πριν από το 1993 δεν είχαν επαρκείς αντισεισμικές προβλέψεις στον σχεδιασμό τους. Αλλά και τα πρότυπα του ’93 κρίνονται παρωχημένα σήμερα. Οι κανονισμοί των προηγούμενων δεκαετιών δεν περιελάμβαναν σωστές προβλέψεις για τη μελλοντική εξέλιξη της κίνησης στους δρόμους και της αύξησης του όγκου των φορτίων. Υπάρχει έλλειμμα συντήρησης και αναβάθμισης. Πολλές γέφυρες έχουν ξεπεράσει το προσδόκιμο όριο ζωής. Ποια είναι η κατάσταση σε άλλες χώρες; Ιταλία • Όλες οι γέφυρες από σκυρόδεμα που κατασκευάστηκαν στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 έχουν φτάσει ή και ξεπεράσει το προσδόκιμο της ζωής τους. • Κάθε χρόνο 15-20 γέφυρες καταρρέουν στη χώρα λόγω έλλειψης συντήρησης ή λόγω ηλικίας. • Μετά την κατάρρευση της γέφυρας Μοράντι η κυβέρνηση ξεκίνησε ένα έργο αξιολόγησης της κατάστασης δεκάδων χιλιάδων γεφυρών στη χώρα. Γαλλία • Η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα ένα σχέδιο ελέγχου και συντήρησης με τακτικές επιθεωρήσεις προϋπολογισμού 1 δισ. ευρώ. • Το αρμόδιο υπουργείο δημοσίευσε και μια λίστα 23 μεγάλων γεφυρών που απαιτούν διορθωτικές επεμβάσεις. Γερμανία • Σύμφωνα με έρευνα του 2017, το 12,4% των γεφυρών της χώρας είναι σε κακή κατάσταση, αλλά μόνο ένα αντίστοιχο ποσοστό (12,5%) είναι σε καλή κατάσταση, χωρίς κανένα πρόβλημα. • Το πρόβλημα στην Ανατολική Γερμανία είναι λιγότερο έντονο. Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής • Από το 1971 υπάρχουν θεσμοθετημένα πρότυπα συντήρησης γεφυρών. • Οι 614.387 γέφυρες της χώρας είναι καταχωρημένες σε ένα λεπτομερές μητρώο. • Το 9,1% των γεφυρών στις ΗΠΑ το 2016 κρίνονταν ως δομικά ανεπαρκείς. Πρόκειται για σχεδόν 56.000 γέφυρες, που έχουν 188 εκατ. διελεύσεις την ημέρα. Τι πρέπει να γίνει στην Ελλάδα; Η μελέτη καταλήγει σε συγκεκριμένες προτάσεις: 1 Μεσοπρόθεσμα τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου Εθνικού Μητρώου Γεφυρών, με πλήρη στοιχεία για την κατασκευή και το ιστορικό κάθε γέφυρας, καθώς και αξιολόγηση της κατάστασής της με βαθμό αντοχής και ακόμα με τακτικές επιθεωρήσεις και ετήσιο πρόγραμμα συντήρησης. 2 Την άμεση επέμβαση στις «οιονεί επικίνδυνες γέφυρες» με τη δημιουργία μιας πλατφόρμας στην οποία εθελοντές μηχανικοί θα μπορούν να καταχωρούν υπάρχοντα στοιχεία που αφορούν ευπαθείς γέφυρες της περιοχής τους, οι οποίες κρίνουν ότι θα πρέπει να ελεγχθούν με σύγχρονα τεχνικά μέσα. 3 Καθιέρωση αυστηρότερων όρων χρήσης και λειτουργίας, που θα συμβάλουν στην ενίσχυση της ασφάλειας των κατοίκων, στην απρόσκοπτη λειτουργία της οικονομίας και των μεταφορών και στη μείωση του κόστους λόγω πρόληψης των πιθανών ζημιών αντί της εκ των υστέρων επέμβασης. 4 Πρόβλεψη των αναγκών αξιολόγησης και συντήρησης των γεφυρών της χώρας στον εξαρχής σχεδιασμό τους. Δείτε αναλυτικά την μελέτη εδώ: https://www.dianeosis.org/2019/09/gefyres/
  21. Το ξημέρωμα της 13ης Αυγούστου 2019 ξεσπά πυρκαγιά στην κεντρική Εύβοια, στο δήμο Διρφύων – Μεσσαπίων που μέσα σε δύο εικοσιτετράωρα θα κάψει πάνω από 28.000 στρέμματα γης και θα εξελιχθεί σε μία ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή. Πάνω από 10.000 στρέμματα παρθένου δάσους στο όρος Δίρφη, που είχε ενταχθεί στο δίκτυο Natura, κάηκε ολοσχερώς ενώ εκκενώθηκαν προληπτικά τέσσερα χωριά. Για μία ακόμη χρονιά παρακολουθήσαμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται και τον κρατικό μηχανισμό να αδυνατεί να προστατέψει τόσο τον φυσικό πλούτο, όσο και τις περιουσίες και τις ζωές των πολιτών της χώρας. Η φωτιά στην Εύβοια είναι η τελευταία πράξη ενός δράματος που εξελίσσεται δεκαετίες τώρα στην ελληνική φύση. Εξετάζοντας κανείς τα στοιχεία της πυροσβεστικής για τις δασικές πυρκαγιές των τελευταίων δύο δεκαετιών, καταλαβαίνει πως τα δάση της Ελλάδας καίγονται ξανά και ξανά και κανείς δεν ενδιαφέρεται. Για την ακρίβεια, τα στοιχεία δείχνουν ξεκάθαρα πως κατά περιόδους ο κρατικός μηχανισμός καταφέρνει να προστατέψει τις δασικές εκτάσεις από τις πυρκαγιές, ενώ σε κάποιες χρονιές επιδεικνύει εγκληματική αμέλεια. Σύμφωνα με τα ανοικτά δεδομένα δασικών συμβάντων που δημοσιεύει η πυροσβεστική υπηρεσία, από το 2000 έως και το 2018, 192.448 πυρκαγιές έκαψαν 8.495.260 στρέμματα γης. Η πυρκαγιά στο Μάτι της Αττικής, τον Ιούλιο του 2018, στοίχισε τη ζωή σε 102 ανθρώπους καθιστώντας την, τη δεύτερη πιο φονική πυρκαγιά του 21ου αιώνα παγκοσμίως. Στη μακάβρια λίστα με τις θανατηφόρες πυρκαγιές στον κόσμο, η Ελλάδα καταλαμβάνει και την τρίτη θέση με τις φωτιές του 2007, όπου 77 άτομα έχασαν τη ζωή τους στις πρωτοφανείς πυρκαγιές εκείνης της χρονιάς. Σε έναν μόλις μήνα, τον Αύγουστο του 2007 κάηκαν 2.059.615 στρέμματα γης. Δορυφορική λήψη της περιοχής που κάηκε στην Εύβοια τον Αύγουστο του 2019, πριν και μετά την πυρκαγιά. Περιοχές που καίγονται ξανά και ξανά Πελοπόννησος, Εύβοια, Αττική και νησιά του Ιονίου είναι από τις πλέον επιβαρυμένες περιοχές της Ελλάδας. Από το 2000 έως και το 2018, κατά μέσο όρο ξεσπούν 10.100 πυρκαγιές κάθε χρόνο. Το 2001 είναι η χρονιά με τις περισσότερες φωτιές. Συνολικά, 15.303 πυρκαγιές ξέσπασαν το 2001, 12.980 το 2000, 12.035 το 2008 και 11.996 το 2007. Η χρονιές με τις λιγότερες πυρκαγιές είναι το 2014 με 6.834 πυρκαγιές και το 2018, που παρά το γεγονός ότι είναι η πιο φονική πυρκαγιά στην ιστορία της χώρας, εκείνη τη χρονιά εκδηλώθηκαν 8.006 συμβάντα. Η μέση έκταση που καίγεται κάθε χρόνο είναι 231.322 στρέμματα. Από την ανάλυση των δεδομένων, προκύπτει ότι το μετά το 2007, όπου κάηκαν 2.644.222 στρέμματα γης, η δεύτερη πιο καταστροφική χρονιά είναι το 2000 με 1.559.850 καμένα στρέμματα. Το 2012 και το 2009 κάηκαν περίπου μισό εκατομμύριο στρέμματα γης. Το 2002 κάηκαν 82.000 στρέμματα. Το χρονικό των πυρκαγιών της Ελλάδας Οι πιο καταστροφικές πυρκαγιές από το 2000 έως και το 2018 και οι παράγοντες που ευθύνονται για την ετοιμότητα ή μη του κρατικού μηχανισμού να αντιμετωπίσει κάθε χρόνο τις φωτιές. Κάθε σημείο στον χάρτη αντιστοιχεί σε μία πυρκαγιά που έκαψε έστω και ένα στρέμμα δάσους. Όσο πιο ανοικτό κίτρινο το χρώμα, τόσες περισσότερες πυρκαγιές έχουν εκδηλωθεί στη συγκεκριμένη περιοχή. Στον χάρτη αποτυπώνονται ταυτόχρονα οι πυρκαγιές που έχουν εκδηλωθεί σε διάστημα περίπου τριών μηνών από το 2000 έως και το 2018. Πολλές πυρκαγιές έχουν χαρτογραφηθεί κατά προσέγγιση στον χάρτη και ενδέχεται να μην αποτυπώνουν το ακριβές σημείο που ξέσπασε η φωτιά. Η χαρτογράφηση έγινε με kepler.gl Πότε εκδηλώνονται οι πυρκαγιές Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2000 και για έξι χρόνια, παρατηρείται μείωση των εκτάσεων που καίγονται σε κάθε συμβάν. Από το 2007 και μετά υπάρχει δραματική αλλαγή της κατάστασης. Οι μήνες με τις περισσότερες πυρκαγιές είναι ο Αύγουστος και ο Ιούλιος με πάνω από 32 χιλιάδες επεισόδια, ενώ ακολουθεί ο Σεπτέμβριος και ο Ιούνιος. Η πλειονότητα των γεγονότων εκδηλώνεται από τις 12 έως και τις έξι το απόγευμα, ωστόσο ένας μικρός αριθμός πυρκαγιών (9.684 φωτιές), σύμφωνα με τα στοιχεία ξεκίνησαν τα ξημερώματα μετά τις έντεκα το βράδυ και πριν τις επτά το πρωί. Κάποιες από αυτές τις πυρκαγιές θα μπορούσε να θεωρηθεί πως είναι εμπρησμοί από πρόθεση. Το 2007, το 2008 και το 2017 σχεδόν το 60% των εκτάσεων που κάηκαν ήταν δάση ή δασικές εκτάσεις, ενώ το 2018 το ποσοστό άγγιξε το 50%. Από το 2000 έως και το 2018 έχουν καεί 2.575.511 στρέμματα δασικής έκτασης και 1.690.409 δάσους. Περισσότερα από 1.5 εκατομμύρια στρέμματα γεωργικών εκτάσεων, 1.3 εκατομμύρια χορτολιβαδικών εκτάσεων και 1.1 εκατομμύρια στρέμματα με υπολείμματα καλλιεργειών έχουν αποτεφρωθεί. Η πλειονότητα των πυρκαγιών σβήνει εντός της ημέρας που ξέσπασε. Στις πιο σοβαρές πυρκαγιές όμως, η φωτιά μπορεί να καίει ακόμα και 15 ημέρες, όπως συνέβη στα Κρέστενα της Ηλείας, όπου σύμφωνα με τα δεδομένα της πυροσβεστικής, η φωτιά έκαιγε για 15 ημέρες. Η βάση δεδομένων που έχουμε στη διάθεσή μας, σε 12.418 γεγονότα δεν καταγράφει πότε έγινε η κατάσβεση ενώ και σε άλλες περιπτώσεις, που υπάρχει η ημερομηνία της κατάσβεσης, αυτή είναι περασμένη λάθος. Εξετάσαμε τις 1000 πυρκαγιές που έκαψαν τις μεγαλύτερες εκτάσεις γης και οι οποίες είχαν περασμένες τις σωστές ημερομηνίες και ώρες έναρξης και λήξης κάθε επεισοδίου. Κατά μέσο όρο η πυροσβεστική χρειάστηκε 4 ημέρες για την κατάσβεση αυτών των πυρκαγιών. Από πρόθεση οι μισές πυρκαγιές Πού οφείλονται οι αγροτοδασικές φωτιές του 2018. Υπολογίζεται ότι 8 στις 10 πυρκαγιές ξεκίνησαν μετά από χρήση γυμνής φλόγας (αναπτήρας, σπίρτα κτλ). Σημαντικό ποσοστό των αγροτικών πυρκαγιών (12.37%) αποδίδεται σε υπολείμματα καπνίσματος. Η βάση δεδομένων που δίνει στη δημοσιότητα η πυροσβεστική δεν περιέχει πληροφορίες για τις αιτίες εκδήλωσης των πυρκαγιών. Μετά από επικοινωνία με την πυροσβεστική, μας απέστειλε για το 2018 κάποια συγκεντρωτικά στοιχεία όπως καταγράφηκαν στα Βιβλία Συμβάντων Ανακριτικού του συνόλου των Υπηρεσιών του Σώματος. Βάσει αυτών των στοιχείων, το 2018 οι μισές δασικές και το 45% των αγροτικών πυρκαγιών μπήκαν από πρόθεση. Σε αμέλεια αποδίδεται το 25% και το 40% των πυρκαγιών σε δάση και αγροτικές περιοχές αντιστοίχως. Σχηματίσθηκαν δικογραφίες σε βάρος 243 ατόμων εκ των οποίων 186 για εμπρησμό από αμέλεια και 57 για εμπρησμό από πρόθεση. Για 144 άτομα εξ αυτών, ακολουθήθηκε η διαδικασία του αυτοφώρου. Από την ανάλυση των στοιχείων της πυροσβεστικής φαίνεται πως κάθε φορά που το κράτος υιοθέτησε αυστηρή πολιτική πρόληψης των πυρκαγιών, με έγκαιρη αποδέσμευση κονδυλίων, έγκαιρη χάραξη αντιπυρικού σχεδίου, προσλήψεις εποχικού προσωπικού και επένδυση σε τεχνολογικό εξοπλισμό, τότε ανεξαρτήτως του αριθμού των πυρκαγιών που ξεσπούν, καίγονται μικρότερες συνολικά εκτάσεις. Φαίνεται επίσης πως όταν οι δήμοι λαμβάνουν κονδύλια εγκαίρως για την αντιπυρική προστασία και τον καθαρισμό των περιαστικών δασών και όταν συμμετέχουν ενεργά στη χάραξη της αντιπυρικής πολιτικής με τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, τότε ο μηχανισμός αντιμετωπίζει πιο αποτελεσματικά τα επεισόδια πυρκαγιών. Για τη χαρτογράφηση και την ανάλυση των δεδομένων Για τη χαρτογράφηση των πυρκαγιών χρησιμοποιήσαμε τη βάση δεδομένων των δασικών συμβάντων της πυροσβεστικής υπηρεσίας. Επιλέξαμε να εντοπίσουμε γεωγραφικά μόνο όσα συμβάντα έκαψαν έστω και ένα στρέμμα δάσους ή δασικής έκτασης. Συνολικά χαρτογραφήσαμε περισσότερες από 26.000 δασικές πυρκαγιές. Στον χάρτη, στην αρχή του άρθρου, το μέγεθος του κάθε κύκλου είναι αντίστοιχο της έκτασης που έκαψε η συγκεκριμένη φωτιά. Για παράδειγμα, σε μία φωτιά που έκαψε 10 στρέμματα δάσους και 5 στρέμματα αγροτικών καλλιεργειών, στον χάρτη το μέγεθος του κύκλου θα αντιστοιχεί σε καμένη έκταση 15 στρεμμάτων. Εάν μία φωτιά έκαψε 10 στρέμματα αγροτικής γης και κανένα δάσους ή δασικής έκτασης, τότε αυτή η φωτιά δεν εμφανίζεται στον χάρτη. Το μέγεθος του κύκλου αντανακλά την ένταση του συμβάντος συγκριτικά με τις υπόλοιπες πυρκαγιές και όχι την πραγματική έκταση της γης που έκαψε πάνω στο χάρτη. Για την χαρτογράφηση χρησιμοποιήσαμε την Geocoding υπηρεσία της Google. Επειδή η βάση δεδομένων της πυροσβεστικής δεν παρέχει συντεταγμένες, χρησιμοποιήσαμε τις διαθέσιμες καταγεγραμμένες πληροφορίες, όπως τη διεύθυνση, την πόλη ή το χωριό, την περιοχή και σε μερικές περιπτώσεις ακόμα και το τμήμα της πυροσβεστικής που αντιμετώπισε την πυρκαγιά. Γι’ αυτό το λόγο σε κάποιες πυρκαγιές η χαρτογράφηση είναι κατά προσέγγιση και το σημείο της πυρκαγιάς έχει τοποθετηθεί στο κέντρο της περιοχής που αναγνωρίζει η γεωγραφική υπηρεσία της Google. Update: Προηγούμενη έκδοση του άρθρου ανέφερε ότι το δάσος που κάηκε στην Εύβοια ανήκε στο δίκτυο Natura, ενώ στην πραγματικότητα είναι υπό ένταξη στο δίκτυο natura, σύμφωνα με τον δήμαρχο Διρφύων-Μεσσαπίων Γιώργο Ψαθά. video-1567165483.mp4
  22. Το ξημέρωμα της 13ης Αυγούστου 2019 ξεσπά πυρκαγιά στην κεντρική Εύβοια, στο δήμο Διρφύων – Μεσσαπίων που μέσα σε δύο εικοσιτετράωρα θα κάψει πάνω από 28.000 στρέμματα γης και θα εξελιχθεί σε μία ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή. Πάνω από 10.000 στρέμματα παρθένου δάσους στο όρος Δίρφη, που είχε ενταχθεί στο δίκτυο Natura, κάηκε ολοσχερώς ενώ εκκενώθηκαν προληπτικά τέσσερα χωριά. Για μία ακόμη χρονιά παρακολουθήσαμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται και τον κρατικό μηχανισμό να αδυνατεί να προστατέψει τόσο τον φυσικό πλούτο, όσο και τις περιουσίες και τις ζωές των πολιτών της χώρας. Η φωτιά στην Εύβοια είναι η τελευταία πράξη ενός δράματος που εξελίσσεται δεκαετίες τώρα στην ελληνική φύση. Εξετάζοντας κανείς τα στοιχεία της πυροσβεστικής για τις δασικές πυρκαγιές των τελευταίων δύο δεκαετιών, καταλαβαίνει πως τα δάση της Ελλάδας καίγονται ξανά και ξανά και κανείς δεν ενδιαφέρεται. Για την ακρίβεια, τα στοιχεία δείχνουν ξεκάθαρα πως κατά περιόδους ο κρατικός μηχανισμός καταφέρνει να προστατέψει τις δασικές εκτάσεις από τις πυρκαγιές, ενώ σε κάποιες χρονιές επιδεικνύει εγκληματική αμέλεια. Σύμφωνα με τα ανοικτά δεδομένα δασικών συμβάντων που δημοσιεύει η πυροσβεστική υπηρεσία, από το 2000 έως και το 2018, 192.448 πυρκαγιές έκαψαν 8.495.260 στρέμματα γης. Η πυρκαγιά στο Μάτι της Αττικής, τον Ιούλιο του 2018, στοίχισε τη ζωή σε 102 ανθρώπους καθιστώντας την, τη δεύτερη πιο φονική πυρκαγιά του 21ου αιώνα παγκοσμίως. Στη μακάβρια λίστα με τις θανατηφόρες πυρκαγιές στον κόσμο, η Ελλάδα καταλαμβάνει και την τρίτη θέση με τις φωτιές του 2007, όπου 77 άτομα έχασαν τη ζωή τους στις πρωτοφανείς πυρκαγιές εκείνης της χρονιάς. Σε έναν μόλις μήνα, τον Αύγουστο του 2007 κάηκαν 2.059.615 στρέμματα γης. Δορυφορική λήψη της περιοχής που κάηκε στην Εύβοια τον Αύγουστο του 2019, πριν και μετά την πυρκαγιά. Περιοχές που καίγονται ξανά και ξανά Πελοπόννησος, Εύβοια, Αττική και νησιά του Ιονίου είναι από τις πλέον επιβαρυμένες περιοχές της Ελλάδας. Από το 2000 έως και το 2018, κατά μέσο όρο ξεσπούν 10.100 πυρκαγιές κάθε χρόνο. Το 2001 είναι η χρονιά με τις περισσότερες φωτιές. Συνολικά, 15.303 πυρκαγιές ξέσπασαν το 2001, 12.980 το 2000, 12.035 το 2008 και 11.996 το 2007. Η χρονιές με τις λιγότερες πυρκαγιές είναι το 2014 με 6.834 πυρκαγιές και το 2018, που παρά το γεγονός ότι είναι η πιο φονική πυρκαγιά στην ιστορία της χώρας, εκείνη τη χρονιά εκδηλώθηκαν 8.006 συμβάντα. Η μέση έκταση που καίγεται κάθε χρόνο είναι 231.322 στρέμματα. Από την ανάλυση των δεδομένων, προκύπτει ότι το μετά το 2007, όπου κάηκαν 2.644.222 στρέμματα γης, η δεύτερη πιο καταστροφική χρονιά είναι το 2000 με 1.559.850 καμένα στρέμματα. Το 2012 και το 2009 κάηκαν περίπου μισό εκατομμύριο στρέμματα γης. Το 2002 κάηκαν 82.000 στρέμματα. Το χρονικό των πυρκαγιών της Ελλάδας Οι πιο καταστροφικές πυρκαγιές από το 2000 έως και το 2018 και οι παράγοντες που ευθύνονται για την ετοιμότητα ή μη του κρατικού μηχανισμού να αντιμετωπίσει κάθε χρόνο τις φωτιές. Κάθε σημείο στον χάρτη αντιστοιχεί σε μία πυρκαγιά που έκαψε έστω και ένα στρέμμα δάσους. Όσο πιο ανοικτό κίτρινο το χρώμα, τόσες περισσότερες πυρκαγιές έχουν εκδηλωθεί στη συγκεκριμένη περιοχή. Στον χάρτη αποτυπώνονται ταυτόχρονα οι πυρκαγιές που έχουν εκδηλωθεί σε διάστημα περίπου τριών μηνών από το 2000 έως και το 2018. Πολλές πυρκαγιές έχουν χαρτογραφηθεί κατά προσέγγιση στον χάρτη και ενδέχεται να μην αποτυπώνουν το ακριβές σημείο που ξέσπασε η φωτιά. Η χαρτογράφηση έγινε με kepler.gl Πότε εκδηλώνονται οι πυρκαγιές Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2000 και για έξι χρόνια, παρατηρείται μείωση των εκτάσεων που καίγονται σε κάθε συμβάν. Από το 2007 και μετά υπάρχει δραματική αλλαγή της κατάστασης. Οι μήνες με τις περισσότερες πυρκαγιές είναι ο Αύγουστος και ο Ιούλιος με πάνω από 32 χιλιάδες επεισόδια, ενώ ακολουθεί ο Σεπτέμβριος και ο Ιούνιος. Η πλειονότητα των γεγονότων εκδηλώνεται από τις 12 έως και τις έξι το απόγευμα, ωστόσο ένας μικρός αριθμός πυρκαγιών (9.684 φωτιές), σύμφωνα με τα στοιχεία ξεκίνησαν τα ξημερώματα μετά τις έντεκα το βράδυ και πριν τις επτά το πρωί. Κάποιες από αυτές τις πυρκαγιές θα μπορούσε να θεωρηθεί πως είναι εμπρησμοί από πρόθεση. Το 2007, το 2008 και το 2017 σχεδόν το 60% των εκτάσεων που κάηκαν ήταν δάση ή δασικές εκτάσεις, ενώ το 2018 το ποσοστό άγγιξε το 50%. Από το 2000 έως και το 2018 έχουν καεί 2.575.511 στρέμματα δασικής έκτασης και 1.690.409 δάσους. Περισσότερα από 1.5 εκατομμύρια στρέμματα γεωργικών εκτάσεων, 1.3 εκατομμύρια χορτολιβαδικών εκτάσεων και 1.1 εκατομμύρια στρέμματα με υπολείμματα καλλιεργειών έχουν αποτεφρωθεί. Η πλειονότητα των πυρκαγιών σβήνει εντός της ημέρας που ξέσπασε. Στις πιο σοβαρές πυρκαγιές όμως, η φωτιά μπορεί να καίει ακόμα και 15 ημέρες, όπως συνέβη στα Κρέστενα της Ηλείας, όπου σύμφωνα με τα δεδομένα της πυροσβεστικής, η φωτιά έκαιγε για 15 ημέρες. Η βάση δεδομένων που έχουμε στη διάθεσή μας, σε 12.418 γεγονότα δεν καταγράφει πότε έγινε η κατάσβεση ενώ και σε άλλες περιπτώσεις, που υπάρχει η ημερομηνία της κατάσβεσης, αυτή είναι περασμένη λάθος. Εξετάσαμε τις 1000 πυρκαγιές που έκαψαν τις μεγαλύτερες εκτάσεις γης και οι οποίες είχαν περασμένες τις σωστές ημερομηνίες και ώρες έναρξης και λήξης κάθε επεισοδίου. Κατά μέσο όρο η πυροσβεστική χρειάστηκε 4 ημέρες για την κατάσβεση αυτών των πυρκαγιών. Από πρόθεση οι μισές πυρκαγιές Πού οφείλονται οι αγροτοδασικές φωτιές του 2018. Υπολογίζεται ότι 8 στις 10 πυρκαγιές ξεκίνησαν μετά από χρήση γυμνής φλόγας (αναπτήρας, σπίρτα κτλ). Σημαντικό ποσοστό των αγροτικών πυρκαγιών (12.37%) αποδίδεται σε υπολείμματα καπνίσματος. Η βάση δεδομένων που δίνει στη δημοσιότητα η πυροσβεστική δεν περιέχει πληροφορίες για τις αιτίες εκδήλωσης των πυρκαγιών. Μετά από επικοινωνία με την πυροσβεστική, μας απέστειλε για το 2018 κάποια συγκεντρωτικά στοιχεία όπως καταγράφηκαν στα Βιβλία Συμβάντων Ανακριτικού του συνόλου των Υπηρεσιών του Σώματος. Βάσει αυτών των στοιχείων, το 2018 οι μισές δασικές και το 45% των αγροτικών πυρκαγιών μπήκαν από πρόθεση. Σε αμέλεια αποδίδεται το 25% και το 40% των πυρκαγιών σε δάση και αγροτικές περιοχές αντιστοίχως. Σχηματίσθηκαν δικογραφίες σε βάρος 243 ατόμων εκ των οποίων 186 για εμπρησμό από αμέλεια και 57 για εμπρησμό από πρόθεση. Για 144 άτομα εξ αυτών, ακολουθήθηκε η διαδικασία του αυτοφώρου. Από την ανάλυση των στοιχείων της πυροσβεστικής φαίνεται πως κάθε φορά που το κράτος υιοθέτησε αυστηρή πολιτική πρόληψης των πυρκαγιών, με έγκαιρη αποδέσμευση κονδυλίων, έγκαιρη χάραξη αντιπυρικού σχεδίου, προσλήψεις εποχικού προσωπικού και επένδυση σε τεχνολογικό εξοπλισμό, τότε ανεξαρτήτως του αριθμού των πυρκαγιών που ξεσπούν, καίγονται μικρότερες συνολικά εκτάσεις. Φαίνεται επίσης πως όταν οι δήμοι λαμβάνουν κονδύλια εγκαίρως για την αντιπυρική προστασία και τον καθαρισμό των περιαστικών δασών και όταν συμμετέχουν ενεργά στη χάραξη της αντιπυρικής πολιτικής με τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, τότε ο μηχανισμός αντιμετωπίζει πιο αποτελεσματικά τα επεισόδια πυρκαγιών. Για τη χαρτογράφηση και την ανάλυση των δεδομένων Για τη χαρτογράφηση των πυρκαγιών χρησιμοποιήσαμε τη βάση δεδομένων των δασικών συμβάντων της πυροσβεστικής υπηρεσίας. Επιλέξαμε να εντοπίσουμε γεωγραφικά μόνο όσα συμβάντα έκαψαν έστω και ένα στρέμμα δάσους ή δασικής έκτασης. Συνολικά χαρτογραφήσαμε περισσότερες από 26.000 δασικές πυρκαγιές. Στον χάρτη, στην αρχή του άρθρου, το μέγεθος του κάθε κύκλου είναι αντίστοιχο της έκτασης που έκαψε η συγκεκριμένη φωτιά. Για παράδειγμα, σε μία φωτιά που έκαψε 10 στρέμματα δάσους και 5 στρέμματα αγροτικών καλλιεργειών, στον χάρτη το μέγεθος του κύκλου θα αντιστοιχεί σε καμένη έκταση 15 στρεμμάτων. Εάν μία φωτιά έκαψε 10 στρέμματα αγροτικής γης και κανένα δάσους ή δασικής έκτασης, τότε αυτή η φωτιά δεν εμφανίζεται στον χάρτη. Το μέγεθος του κύκλου αντανακλά την ένταση του συμβάντος συγκριτικά με τις υπόλοιπες πυρκαγιές και όχι την πραγματική έκταση της γης που έκαψε πάνω στο χάρτη. Για την χαρτογράφηση χρησιμοποιήσαμε την Geocoding υπηρεσία της Google. Επειδή η βάση δεδομένων της πυροσβεστικής δεν παρέχει συντεταγμένες, χρησιμοποιήσαμε τις διαθέσιμες καταγεγραμμένες πληροφορίες, όπως τη διεύθυνση, την πόλη ή το χωριό, την περιοχή και σε μερικές περιπτώσεις ακόμα και το τμήμα της πυροσβεστικής που αντιμετώπισε την πυρκαγιά. Γι’ αυτό το λόγο σε κάποιες πυρκαγιές η χαρτογράφηση είναι κατά προσέγγιση και το σημείο της πυρκαγιάς έχει τοποθετηθεί στο κέντρο της περιοχής που αναγνωρίζει η γεωγραφική υπηρεσία της Google. Update: Προηγούμενη έκδοση του άρθρου ανέφερε ότι το δάσος που κάηκε στην Εύβοια ανήκε στο δίκτυο Natura, ενώ στην πραγματικότητα είναι υπό ένταξη στο δίκτυο natura, σύμφωνα με τον δήμαρχο Διρφύων-Μεσσαπίων Γιώργο Ψαθά. video-1567165483.mp4 View full είδηση
  23. «Πέτρινα» χρόνια, με περιορισμένη δημόσια δαπάνη και μειωμένους κοινοτικούς πόρους έχει πλέον μπροστά της η χώρα, καθώς καλείται να χρηματοδοτήσει απαραίτητα έργα με λιγοστά χρήματα, έχοντας ως μόνο στήριγμα ειδικά χρηματοδοτικά εργαλεία, τον δανεισμό και επιλεγμένα ιδιωτικά κεφάλαια για την ανάπτυξη συγκοινωνιακών και περιβαλλοντικών υποδομών. Στη νέα προγραμματική περίοδο 2014-2020, δηλαδή το «νέο ΕΣΠΑ» ή αλλιώς Σύμφωνο Εταιρικής Ευθύνης (ΣΕΣ), τα επιχειρησιακά προγράμματα «Ενίσχυση της Προσπελασιμότητας» του υπουργείου Υποδομών και «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» του υπουργείου Περιβάλλοντος συγχωνεύονται σε ένα ενιαίο πρόγραμμα, με κοινό προϋπολογισμό, ο οποίος όμως προβλέπεται να είναι σημαντικά μειωμένος σε σχέση με την περίοδο 2007-2013. Η Ελλάδα διαπραγματεύεται με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή την εξειδίκευση του ΣΕΣ, οι βασικές κατευθυντήριες γραμμές του οποίου εγκρίθηκαν προ μηνών. Στους τομείς Υποδομών και Περιβάλλοντος, υπολογίζεται ότι η κοινοτική συμμετοχή θα είναι της τάξης των 4,3 δισ. ευρώ. Στον προγραμματισμό του ΣΕΣ σχεδιάζεται 2,3 δισ. ευρώ να χρηματοδοτήσουν συγκοινωνιακά έργα και περί τα 2 δισ. ευρώ έργα περιβάλλοντος. Ωστόσο, είναι ενδεικτικό ότι στο ΕΣΠΑ η κοινοτική συμμετοχή ανερχόταν στα 3,7 δισ. ευρώ για τις Υποδομές και στο 1,8 δισ. ευρώ για το Περιβάλλον, έφταναν δηλαδή τα 5,5 δισ. ευρώ και ήταν κατά 1,2 δισ. ευρώ υψηλότερα σε σχέση με την περίοδο 2014-2020. Ελάχιστη εθνική συμμετοχή Το μεγάλο, όμως, πρόβλημα συνδέεται τόσο με την εθνική συμμετοχή, η οποία στο ΕΣΠΑ ήταν σχεδόν 1,3 δισ. ευρώ για τις Υποδομές και 317 εκατ. ευρώ για το Περιβάλλον, όσο και με τους αμιγώς δημόσιους πόρους, που προσέγγιζαν τα 2,5 δισ. ευρώ στις Υποδομές. «Κερασάκι» στον σχεδιασμό του ΕΣΠΑ ήταν τα ιδιωτικά κεφάλαια ύψους 3,6 δισ. ευρώ των αυτοκινητόδρομων. Σήμερα, ωστόσο, δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο τι μέλλει γενέσθαι με την εθνική συμμετοχή στα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, αλλά και με τους αμιγώς εθνικούς πόρους. Πρόκειται για σκέλη του προγράμματος που εμπίπτουν στις δυσχερείς δημοσιονομικές συνθήκες και δεν υπόσχονται σε καμία περίπτωση επάρκεια πόρων. Στο σχέδιο του προγράμματος που έστειλε η Ελλάδα στην Κομισιόν αναφέρεται ότι η εθνική συμμετοχή θα είναι 850 εκατ. ευρώ, η οποία σε συνδυασμό με την κοινοτική συμμετοχή ύψους 4,3 δισ. ευρώ, θα φέρουν το πρόγραμμα στο ύψος των σχεδόν 5,2 δισ. ευρώ. Ωστόσο, σε αυτά τα 850 εκατ. ευρώ περιλαμβάνεται τόσο το ποσόν της εθνικής συγχρηματοδότησης όσο και οι αμιγώς εθνικοί πόροι, οι οποίοι στο ΕΣΠΑ έφτασαν σχεδόν τα 2,5 δισ. ευρώ. Έτσι, μιλάμε για νέο πρόγραμμα 5,2 δισ. ευρώ, όταν στο ΕΣΠΑ οι Υποδομές και το Περιβάλλον είχαν συνολική δημόσια δαπάνη 7,4 δισ. ευρώ και 2,1 δισ. ευρώ, αντίστοιχα. Δηλαδή, προσέγγιζαν τα 9,5 δισ. ευρώ, ποσόν σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με σήμερα. Οι σιδηρόδρομοι στο CEF Παράλληλα, επειδή τα χρήματα είναι περιορισμένα, το υπουργείο Υποδομών εξετάζει την αξιοποίηση του Ευρωπαϊκού Προγράμματος CEF (Connecting Europe Facility), από το οποίο θα αντληθούν 580 εκατ. ευρώ για να χρηματοδοτήσουν σιδηροδρομικά έργα, καθώς τα μόνα επιλέξιμα έργα είναι αυτά που ανήκουν στον κεντρικό άξονα των Διευρωπαϊκών Δικτύων Μεταφορών. Έτσι, με το CEF το ύψος του προγράμματος θα αυξηθεί σχεδόν στα 5,8 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση, γνωρίζοντας ότι ο χρόνος για πολλά από αυτά τα έργα τελειώνει, βάζει στόχο την ολοκλήρωση του σιδηροδρομικού ΠΑΘΕΠ, καθώς και τις όποιες συνδέσεις των συγκοινωνιακών δικτύων με τα λιμάνια. Στο ΣΕΣ τα οδικά έργα έχουν περιορισμούς επιλεξιμότητας και λίγα χρήματα προς διάθεση, με προτεραιότητα να λαμβάνουν τα συνδεόμενα με τις συμβάσεις παραχώρησης οδικά τμήματα Πάτρα - Πύργος της Ολυμπίας Οδού και Λαμία - Ξυνιάδα του Ε65, από τον οποίο εκκρεμεί ακόμη η χάραξη του βόρειου τμήματός του, καθώς οι περιβαλλοντικοί όροι του έργου κατέπεσαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ). Επίσης, προτεραιότητα παίρνει η ολοκλήρωση των μελετών του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ), στον οποίο κάποια έργα έχουν δημοπρατηθεί, άλλα δημοπρατούνται και άλλα είναι ανώριμα. Το έργο, μήκους 300 χλμ. και προϋπολογισμού 1 δισ. ευρώ, έχει πολύ δρόμο μπροστά του, καθώς δεν υπάρχουν χρήματα. Η στρατηγική μελέτη του υπουργείου Υποδομών θα προτείνει διάφορες εναλλακτικές για την ολοκλήρωση του άξονα, όπως για παράδειγμα δάνεια ή τη μέθοδο της παραχώρησης, προκειμένου να εξεταστεί τι από αυτά είναι βιώσιμο. Επίσης, θα γίνουν παρεμβάσεις οδικής ασφάλειας. Προς υπερδέσμευση πόρων στο πρόγραμμα Το πρόγραμμα υπόσχεται «σοβαρά λεφτά» στα έργα του μετρό στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Η επέκταση Αγία Μαρίνα - Πειραιάς θα είναι έργο-γέφυρα από το ΕΣΠΑ, όπως και τα δύο έργα της Θεσσαλονίκης (κύρια γραμμή και επέκταση προς Καλαμαριά). Παράλληλα, θα υπάρχουν κάποια χρήματα για τη γραμμή 4 του μετρό, Άλσος Βεΐκου - Ευαγγελισμός. Πληροφορίες θέλουν η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη να έχουν από περίπου 700 εκατ. ευρώ για τα έργα μετρό έκαστη, δηλαδή 1,4 δισ. ευρώ, που αποτελούν το μεγαλύτερο τμήμα του προγράμματος. Ακόμη, τα δύο εμβληματικά έργα αστικών παρεμβάσεων της πρωτεύουσας, δηλαδή η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου με επέκταση του τραμ προς την πλατεία Αιγύπτου και η ανάπλαση του Φαλήρου, θα χρηματοδοτηθούν από το σκέλος του Περιβάλλοντος. Στο μεταξύ, θα υπάρχουν και κάποια μικρότερα έργα όπως η Γ' Φάση του λιμένος Ηγουμενίτσας, παρεμβάσεις σε νησιωτικά αεροδρόμια, αλλά και έργα περιβάλλοντος, με κατεπείγουσα σημασία, όπως ΧΥΤΑ, βιολογικοί καθαρισμοί κτλ. Το ζήτημα είναι όμως ότι τα υποψήφια προς ένταξη συγκοινωνιακά έργα στο ΣΕΣ υπερβαίνουν κατά πολύ τον διαθέσιμο προϋπολογισμό και ήδη, σύμφωνα με πληροφορίες, οι κοινοτικές υπηρεσίες έχουν διαμηνύσει στην ελληνική πλευρά ότι πρέπει να τεθούν αυστηρές προτεραιότητες σε σχέση με τη χρηματοδότηση των έργων. Και αυτό διότι υπάρχει υπερδέσμευση πόρων (overbooking). Η έλλειψη χρημάτων και τα ιδιωτικά κεφάλαια Μέχρι στιγμής, στο νέο πρόγραμμα δεν έχουν ακόμη προβλεφθεί ιδιωτικά κεφάλαια, σε αντίθεση με τις Υποδομές του ΕΣΠΑ που προέβλεπε 3,6 δισ. ευρώ από ιδιώτες για τις ανάγκες χρηματοδότησης των αυτοκινητόδρομων. Ετσι, απομένει το όποιο ποσοστό προκύψει από τα 850 εκατ. ευρώ της εθνικής συμμετοχής για τον ορισμό των αμιγώς εθνικών πόρων, οι οποίοι στο ΕΣΠΑ προσέγγιζαν τα 2,5 δισ. ευρώ. Πρόκειται για απαραίτητα χρήματα, καθώς έρχονται να χρηματοδοτήσουν μη επιλέξιμες δαπάνες όπως οι απαλλοτριώσεις, οι παρεμβάσεις στα δίκτυα κοινής ωφέλειας, ο μη επιλέξιμος ΦΠΑ και άλλες εργασίες. Σημειωτέον ότι έργα όπως η επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου προς το Λαύριο απαιτούν μεγάλα ποσά για απαλλοτριώσεις γης. Το υπουργείο Υποδομών θα επιδιώξει δάνεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και ιδιώτες επενδυτές για την κατασκευή μίας σειράς έργων. Ένα από αυτά είναι το εμβληματικό πρότζεκτ του νέου διεθνούς αεροδρομίου στο Καστέλι του Ηρακλείου, που θα κατασκευασθεί με τη μέθοδο της σύμβασης παραχώρησης. Τα περιφερειακά αεροδρόμια «προάγγελος» για το Καστέλι Προάγγελος του διαγωνισμού για το Καστέλι, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές της αγοράς, θα είναι ο διαγωνισμός του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) για την παραχώρηση επιλεγμένων περιφερειακών αερολιμένων. Πηγές κοντά στην υπόθεση μιλούν για τουλάχιστον τέσσερα σχήματα που αναμένεται να καταθέσουν δεσμευτικές προσφορές στον διαγωνισμό και εκτιμάται ότι είναι οι κοινοπραξίες Fraport - Όμιλος Κοπελούζου, METKA - Corporacion America, Vinci - Ακτωρ και η Advent. Ωστόσο, κανείς δεν αποκλείει και άλλες συμμετοχές στην επόμενη φάση του διαγωνισμού. Η πορεία αυτού του διαγωνισμού θα δείξει και το προς τα πού θα πάει ο μεγάλος διαγωνισμός για το Καστέλι, σύμφωνα με πηγές της αγοράς, οι οποίες εκτιμούν ότι πολλά θα κριθούν από τη χρηματοοικονομική ισορροπία που θα προτείνουν οι υποψήφιοι παραχωρησιούχοι. Ένας λόγος είναι η έλλειψη ρευστότητας και το μέτριο ακόμη επενδυτικό κλίμα, που αποθαρρύνουν τις διεθνείς τράπεζες από τον μακροχρόνιο δανεισμό για εγχειρήματα στη χώρα μας. Έτσι, όποιος θα καταθέσει πρόταση θα πρέπει να έχει εξασφαλίσει τη μελλοντική χρηματόδοτηση που θα χρειαστεί σε ένα δύσκολο επιτοκιακό περιβάλλον, με τις τράπεζες να θέτουν κατά πάσα πιθανότητα διόλου εύκολους όρους. Πού βλέπουν ενδιαφέρον οι ιδιώτες Άλλα έργα που μπορούν να προσεγγίσουν το ενδιαφέρον του ιδιωτικού τομέα είναι, σύμφωνα με έμπειρα στελέχη του τεχνικού κόσμου, η «μικρή» επέκταση της Αττικής Οδού, που περιλαμβάνει μικρά τεχνικά έργα, καθώς και τη σήραγγα του Υμηττού, εκτιμώμενου προϋπολογισμού περίπου 300 εκατ. ευρώ, η οποία θα μπορούσε να προχωρήσει με επέκταση της σύμβασης παραχώρησης του ομώνυμου δρόμου. Επίσης, ωριμότητα και σχετικό ενδιαφέρον εντοπίζονται στα οδικά έργα παραχώρησης της υποθαλάσσιας ζεύξης Περάματος - Σαλαμίνας, στην οποία τεύχη έλαβαν η ΜΕΤΚΑ, η Ακτωρ και η Vinci και συνεχίζουν στον διαγωνισμό. Παράλληλα, η δεδομένη κίνηση βαρέων οχημάτων από το λιμάνι στην εθνικό οδό προμηνύει ότι, μόλις βελτιωθεί το χρηματοπιστωτικό περιβάλλον, οι κατασκευαστές θα δείξουν ενδιαφέρον για τη δημιουργία του αυτοκινητόδρομου Ελευσίνα - Θήβα - Υλίκη. Αυτό που μετά βεβαιότητας ο ιδιωτικός τομέας βλέπει με ενδιαφέρον είναι η Γραμμή 4 του μετρό της Αθήνας, η οποία ξεκινά ως δημόσιο έργο, αλλά δεν υπάρχουν άλλα χρήματα για τη συνέχισή της. Η Αττικό Μετρό το γνωρίζει, όπως σημειώνουν στελέχη της εταιρείας, και εισηγείται στο υπουργείο Υποδομών την επέκταση της γραμμής μέσα από τη χρήση ιδωτικών κεφαλαίων με τη μέθοδο της παραχώρησης, καθώς απαιτούνται τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ ακόμη για να φτάσει η γραμμή ως το Μαρούσι. Η αγορά θα έβλεπε, επίσης, με ενδιαφέρον τη χρηματοδότηση ενός συγκοινωνιακού μέσου που θα συνέδεε τα κρουαζιερόπλοια του Πειραιά με το κυρίως δίκτυο των σιδηρόδρομων της Αθήνας. Αυτό θα μπορούσε είτε να είναι το τραμ είτε ένα monorail, το κόστος του οποίου βέβαια δεν είναι καθόλου χαμηλό, καθώς προσεγγίζει το 50% των χρημάτων που χρειάζονται για την κατασκευή μετρό. Πηγή: http://technews-gree...ml#.VCEUtPl_uls και http://www.tovima.gr...cle/?aid=633363 Click here to view the είδηση
  24. Τα στελέχη των επιχειρήσεων και των κρατικών υπηρεσιών, οι αρχιτέκτονες-μηχανικοί, οι λογιστές, οι εξειδικευμένοι χειριστές μηχανημάτων και οι φυσικομαθηματικοί βρίσκονται -ακόμη και μετά την πολυετή κρίση που έριξε τους μισθούς έως και 43%- στην κορυφή της λίστας των καλύτερα αμειβομένων μισθωτών. Ακολουθούν οι γιατροί και οι τεχνολόγοι και χαμηλότερα (αλλά όχι πολύ μακριά τους) στη λίστα, οι υπάλληλοι γραφείου, οι χρηματιστές- κτηματομεσίτες, οι νομικοί μαζί με τους οδηγούς και τους τεχνίτες διαφόρων ειδικοτήτων και τελευταίοι με αμοιβές που συναγωνίζονται τις αποδοχές του ανειδίκευτου εργάτη, τα μοντέλα, οι εκπαιδευτικοί και οι οικιακοί βοηθοί... Η διαστρωμάτωση των αποδοχών ανά επάγγελμα, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του ΙΚΑ που τους ασφαλίζει και τους 5 πίνακες τους οποίους δημοσιεύει η «Η» με βάση το εύρος του καταβαλλόμενου μέσου μισθού, είναι αποκαλυπτική. Στα υψηλά μισθολογικά κλιμάκια, με μέσες μεικτές αποδοχές που ξεκινούν από τα 2.000 ευρώ και φθάνουν τα 4.500 ευρώ (ή και παραπάνω) περιλαμβάνονται τα στελέχη των δημόσιων και ιδιωτικών επιχειρήσεων καθώς και της κρατικής «μηχανής» - υπουργείων, γενικών γραμματειών, δήμων, περιφερειών (αν και εκεί οι περισσότερες θέσεις καταλαμβάνονται κυρίως από επιστήμονες - ασφαλισμένους άλλων Ταμείων, δικηγόρους κ.ά.), οι αρχιτέκτονες - μηχανικοί, οι εξειδικευμένοι στους αυτοματισμούς χειριστές σταθερών βιομηχανικών εγκαταστάσεων, οι λογιστές και οι άνδρες φυσικομαθηματικοί. Στο κλιμάκιο των αμειβομένων με μέσες αποδοχές από 1.500 ευρώ - 2.000 ευρώ συγκαταλέγονται οι γυναίκες φυσικομαθηματικοί, οι γιατροί, οι βιολόγοι, οι τεχνολόγοι που συναντώνται μισθολογικά με τους χειριστές μηχανών, τους χύτες μετάλλων - ελασματουργούς. Μισθό κάτω από τα 1.500 ευρώ και έως 1.000 ευρώ μεικτά έχουν οι υπάλληλοι γραφείου (συνολικά 429.142 ανήκουν σε αυτή την κατηγορία), οι χρηματιστές, οι κτηματομεσίτες, οι συντηρητές μηχανών, οι εργαζόμενοι ως μισθωτοί δικηγόροι, οι 118.000 οδηγοί μέσων μεταφοράς, τεχνικοί διαφόρων ειδικοτήτων και οι μεταλλωρύχοι. Ακόμη χαμηλότερα, στην κατηγορία των αμειβομένων με 700 ευρώ - 1.000 ευρώ, βρίσκονται οι γεωργοί - καλλιεργητές μαζί με τους υπαλλήλους εξυπηρέτησης πελατών, τα μοντέλα (175.634 είναι ασφαλισμένοι, με αυτή την ιδιότητα, στο ΙΚΑ), τους απασχολούμενους στην παροχή υπηρεσιών ασφαλείας, άλλους ανειδίκευτους εργάτες, οι εκπαιδευτικοί (77.158, συνήθως απασχολούμενοι ως ωρομίσθιοι), οι πλανόδιοι πωλητές και οι άνδρες οικιακοί βοηθοί. την πέμπτη και τελευταία (στη λίστα) κατηγορία των αμειβομένων με μισθό κάτω από τα 700 ευρώ μεικτά περιλαμβάνονται οι γυναίκες οικιακοί βοηθοί, οι πλανόδιοι πωλητές, οι απασχολούμενοι στην παροχή προσωπικών υπηρεσιών, το βοηθητικό διδακτικό προσωπικό και ορισμένοι μόνο εξειδικευμένοι γεωργοί. Πηγή: http://www.imerisia....pubid=113331864 Click here to view the είδηση
  25. Ούτε μία περιοχή της Ελλάδας δεν γλίτωσε από την κατάρρευση της κτηματαγοράς και τη δραματική πτώση των τιμών. Όπως λένε, χαριτολογώντας κτηματομεσίτες που δραστηριοποιούνται σε ακριβές συνοικίες, «το Κολωνάκι έγινε μέσα σε λίγα χρόνια… Κολωνός και η Εκάλη… Νίκαια». Γενική ισοπέδωση στο real estate παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, καθώς η μεγάλη βουτιά στις τιμές των πολυτελών σπιτιών έκλεισε το χάσμα με τις μεσοαστικές συνοικίες. Σύμφωνα με τις αγγελίες για πωλήσεις νεόδμητων, αλλά και πολυτελών σπιτιών, κάποιες γειτονιές της Αθήνας, όπως το Χαλάνδρι, το Μαρούσι, η Κηφισιά, τα Βριλήσσια, το Ελληνικό, συναγωνίζονται σε τιμές τις άλλες απλησίαστες βόρειες περιοχές της Αττικής. Ο λόγος φυσικά είναι το μαζικό ξεπούλημα όσο όσο των ακριβών μεζονετών και μονοκατοικιών σε Εκάλη, Καστρί, Διόνυσο, Πεντέλη, Βουλιαγμένη. Μεγάλες εκπτώσεις στις τιμές παρατηρούνται και σε άλλες προβεβλημένες περιοχές της Ελλάδας, όπως η Αράχοβα, η Σαντορίνη, η Μύκονος, όπου έχουν βγει στο σφυρί χιλιάδες σπίτια. Πηγή: Έθνος της Κυριακής Click here to view the είδηση
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.