Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ενέργεια'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Εργασίες Μηχανικών
    • Τοπογραφικά-Χωροταξικά
    • Αρχιτεκτονικά
    • Στατικά
    • Μηχανολογικά
    • Ηλεκτρολογικά
    • Περιβαλλοντικά
    • Διάφορα
  • Εργασιακά-Διαδικαστικά
    • Άδειες-Διαδικασίες
    • Αυθαίρετα
    • Οικονομικά-Αμοιβές
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά
    • Εκπαίδευση
    • Ειδικότητες-Συλλογικά Όργανα
  • Εργαλεία
    • Προγράμματα Η/Υ
    • Εξοπλισμός
    • Διαδίκτυο
    • Showroom
  • Γενικά

Categories

  • 1. Τοπογραφικά-Πολεοδομικά
    • 1.1 Λογισμικό
    • 1.2 Νομοθεσία
    • 1.3 Έντυπα
    • 1.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 1.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 2. Συγκοινωνιακά - Οδοποιίας
    • 2.1 Λογισμικό
    • 2.2 Νομοθεσία
    • 2.3 Έντυπα
    • 2.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 2.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 3. Αρχιτεκτονικά - Σχεδιαστικά
    • 3.1 Λογισμικό
    • 3.2 Νομοθεσία
    • 3.3 Έντυπα
    • 3.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 3.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 4. Στατικά - Εδαφοτεχνικά
    • 4.1 Λογισμικό
    • 4.2 Νομοθεσία
    • 4.3 Έντυπα
    • 4.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 4.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 5. Μηχανολογικά
    • 5.1 Λογισμικό
    • 5.2 Νομοθεσία
    • 5.3 Έντυπα
    • 5.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 5.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 6. Ηλεκτρολογικά
    • 6.1 Λογισμικό
    • 6.2 Νομοθεσία
    • 6.3 Έντυπα
    • 6.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 6.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 7. ΑΠΕ - Φωτοβολταϊκά
    • 7.1 Λογισμικό
    • 7.2 Νομοθεσία
    • 7.3 Έντυπα
    • 7.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 7.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 8. Περιβαλλοντικά
    • 8.1 Λογισμικό
    • 8.2 Νομοθεσία
    • 8.3 Έντυπα
    • 8.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 8.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 9. Υδραυλικά - Λιμενικά
    • 9.1 Λογισμικό
    • 9.2 Νομοθεσία
    • 9.3 Έντυπα
    • 9.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 9.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 10. Διαχείριση Έργων - Εκτιμήσεις - Πραγματογνωμοσύνες
    • 10.1 Λογισμικό
    • 10.2 Νομοθεσία
    • 10.3 Έντυπα
    • 10.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 10.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 11. Δημόσια Έργα - Ασφάλεια και Υγιεινή
    • 11.1 Λογισμικό
    • 11.2 Νομοθεσία
    • 11.3 Έντυπα
    • 11.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 11.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 12. Αμοιβές - Φορολογικά - Άδειες
    • 12.1 Λογισμικό
    • 12.2 Νομοθεσία
    • 12.3 Έντυπα - Αιτήσεις
    • 12.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 13. Αυθαίρετα
    • 13.1 Λογισμικό
    • 13.2 Νομοθεσία
    • 13.3 Έντυπα
    • 13.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 14. Διάφορα

Categories

  • Ειδήσεις
    • Νομοθεσία
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά-Φορολογικά
    • Περιβάλλον
    • Ενέργεια-ΑΠΕ
    • Τεχνολογία
    • Χρηματοδοτήσεις
    • Έργα-Υποδομές
    • Επικαιρότητα
    • Αρθρογραφία
    • Michanikos.gr
    • webTV
    • Sponsored

Categories

  • Εξοπλισμός
  • Software
  • Books
  • Jobs
  • Real Estate
  • Various

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website


Skype


Ενδιαφέροντα


Τοποθεσία


Birthday

Between and

Found 603 results

  1. Μέχρι το τέλος του έτους έχει βάλει στόχο η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας να δώσει, τόσο στην κυβέρνηση όσο και στις υπηρεσίες της Κομισιόν, το πρώτο σχέδιο κανονιστικού και ρυθμιστικού πλαισίου για την εγκατάσταση, λειτουργία και τιμολόγηση αποθηκευτικών σταθμών στα δίκτυα μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας. Σύμφωνα με πληροφορίες του energypress η ΡΑΕ έχει συγκροτήσει ομάδα που εργάζεται εντατικά στην κατεύθυνση αυτή. Βασικά «υλικά» στη διάθεση της ομάδας είναι, αφενός τα όσα προέκυψαν από τη σχετική διαβούλευση που πραγματοποιήθηκε, αφετέρου τα αποτελέσματα μελέτης του ΕΜΠ για τα σενάρια ανάπτυξης των ΑΠΕ τα επόμενα χρόνια, καθώς και στοιχεία που συλλέγονται αυτή την περίοδο από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες σχετικά με το τι εφαρμόζεται και που. Κεντρικό ερώτημα που καλείται να απαντήσει η ΡΑΕ, είναι εάν, πέραν των εσόδων που μπορούν να έχουν οι σταθμοί αποθήκευσης στο διασυνδεδεμένο σύστημα από την ίδια την αγορά (μέσω του μηχανισμού επάρκειας ισχύος αλλά και μέσω του χρηματιστηρίου ενέργειας για τις επικουρικές υπηρεσίες που παρέχουν στους Διαχειριστές) χρειάζεται να θεσμοθετηθεί ένα επιπλέον καθεστώς χρηματοδοτικής στήριξης, κατά τρόπο ανάλογο με αυτόν που ισχύει για τις ΑΠΕ. Το δεύτερο ερώτημα, αν κριθεί ότι χρειάζεται ένα τέτοιο καθεστώς, είναι ποιά μορφή θα έχει η χρηματοδοτική στήριξη, ποιό θα είναι το έσοδο για τους επενδυτές αποθήκευσης και ποιός θα πληρώνει το κόστος (για παράδειγμα, απευθείας ο καταναλωτής; οι εταιρείες προμήθειας ρεύματος; οι παραγωγοί ΑΠΕ που θα δούν να αντιμετωπίζεται η στοχαστικότητα των σταθμών τους;) Στη λογική με την οποία δουλεύει η ΡΑΕ δεν υπάρχει διαχωρισμός ανάλογα με το αν οι σταθμοί αποθήκευσης θα βασίζονται σε μπαταρίες ή σε αντλησιοταμιευτικά συστήματα (οι δύο βασικές τεχνολογίες αποθήκευσης σήμερα). Για την εγκατάσταση συστημάτων αποθήκευσης στα μη διασυνδεδεμένα νησιά τα δεδομένα είναι διαφορετικά από ότι στο ηπειρωτικό σύστημα και θα εξεταστούν χωριστά. Γίνεται επίσης διάκριση μεταξύ αποθηκευτικών σταθμών μεγάλης κλίμακας στο διασυνδεδεμένο σύστημα και διεσπαρμένων αποθηκευτικών σταθμών σε επίπεδο δικτύου διανομής. Τι συμβαίνει στην Ευρώπη Η χώρα μας στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) έχει θέσει ως στόχο τη συμμετοχή ΑΠΕ στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας σε ποσοστό τουλάχιστον 31%, με το αντίστοιχο ελάχιστο ποσοστό συμμετοχής στην αγορά ηλεκτρισμού το 55%, μέχρι το 2030. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, η ΡΑΕ θεωρεί κρίσιμο να θεσπιστεί ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για την προώθηση και στήριξη επενδύσεων σε αποθηκευτικούς σταθμούς. Μια τέτοια κατεύθυνση είναι σαφής και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο Πακέτο για Καθαρή Ενέργεια (Clean Energy for all Europeans Package). Η εξασφάλιση της βιωσιμότητας των επενδύσεων αυτών, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα είναι καλό να βασίζεται κατά κύριο λόγο σε έσοδα από τη συμμετοχή των αποθηκευτικών σταθμών σε αγορές που αφορούν στις υπηρεσίες που μπορούν να προσφέρουν οι εν λόγω σταθμοί, και όχι σε επιδοτήσεις και λοιπές κρατικές ενισχύσεις. Σύμφωνα με την πρώτη καταγραφή που έχει κάνει η ΡΑΕ, σε χώρες με «ώριμες» αγορές ενέργειας και μηχανισμούς ευελιξίας σε ισχύ, όπως για παράδειγμα η Μεγάλη Βρετανία και η Ολλανδία, τα έσοδα από την παροχή επικουρικών υπηρεσιών αποθηκευτικών σταθμών (συμπεριλαμβανομένης και της μείωσης των περικοπών ΑΠΕ) σε συνδυασμό με τα έσοδα από τη συμμετοχή αυτών στις αγορές του Target Model και σε δραστηριότητες arbitrage, είναι σε πολλές περιπτώσεις επαρκή για τη στήριξη νέων επενδύσεων σε σταθμούς αποθήκευσης ενέργειας. Σε χώρες όμως που δεν έχουν ακόμα αναπτυγμένες αγορές ενέργειας, ιδίως για αποθηκευτικούς σταθμούς, ή σε χώρες όπου τα έσοδα από τις εν λόγω αγορές δεν επαρκούν για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας έργων αποθήκευσης ενέργειας, είναι σύνηθες να αναπτύσσονται και καθεστώτα χρηματοδοτικής στήριξης κατά τα οριζόμενα στις Κατευθυντήριες Γραμμές της ΕΕ για τις κρατικές ενισχύσεις στους τομείς της ενέργειας και του περιβάλλοντος (2014-2020). Τέτοια καθεστώτα χρηματοδοτικής στήριξης που αφορούν σε έργα αποθήκευσης ενέργειας είναι για παράδειγμα η μειωμένη φορολογία (Σουηδία), η μείωση (ή και εξαίρεση) των χρεώσεων χρήσης δικτύου (Γερμανία), επενδυτικές επιχορηγήσεις (Αυστρία) και η λειτουργική ενίσχυση μέσω διαγωνιστικών διαδικασιών (Ιρλανδία). Πέρα από τα χρηματοδοτικά καθεστώτα στήριξης, πολλές από τις ευρωπαϊκές χώρες παρέχουν επιπλέον κίνητρα για την προώθηση ανάπτυξης έργων αποθήκευσης ενέργειας. Στην Ιταλία για παράδειγμα στα έργα αποθήκευσης ενέργειας δίνεται προτεραιότητα στη σύνδεση στο δίκτυο μετά από τα έργα ΑΠΕ.
  2. Μέχρι το τέλος του έτους έχει βάλει στόχο η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας να δώσει, τόσο στην κυβέρνηση όσο και στις υπηρεσίες της Κομισιόν, το πρώτο σχέδιο κανονιστικού και ρυθμιστικού πλαισίου για την εγκατάσταση, λειτουργία και τιμολόγηση αποθηκευτικών σταθμών στα δίκτυα μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας. Σύμφωνα με πληροφορίες του energypress η ΡΑΕ έχει συγκροτήσει ομάδα που εργάζεται εντατικά στην κατεύθυνση αυτή. Βασικά «υλικά» στη διάθεση της ομάδας είναι, αφενός τα όσα προέκυψαν από τη σχετική διαβούλευση που πραγματοποιήθηκε, αφετέρου τα αποτελέσματα μελέτης του ΕΜΠ για τα σενάρια ανάπτυξης των ΑΠΕ τα επόμενα χρόνια, καθώς και στοιχεία που συλλέγονται αυτή την περίοδο από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες σχετικά με το τι εφαρμόζεται και που. Κεντρικό ερώτημα που καλείται να απαντήσει η ΡΑΕ, είναι εάν, πέραν των εσόδων που μπορούν να έχουν οι σταθμοί αποθήκευσης στο διασυνδεδεμένο σύστημα από την ίδια την αγορά (μέσω του μηχανισμού επάρκειας ισχύος αλλά και μέσω του χρηματιστηρίου ενέργειας για τις επικουρικές υπηρεσίες που παρέχουν στους Διαχειριστές) χρειάζεται να θεσμοθετηθεί ένα επιπλέον καθεστώς χρηματοδοτικής στήριξης, κατά τρόπο ανάλογο με αυτόν που ισχύει για τις ΑΠΕ. Το δεύτερο ερώτημα, αν κριθεί ότι χρειάζεται ένα τέτοιο καθεστώς, είναι ποιά μορφή θα έχει η χρηματοδοτική στήριξη, ποιό θα είναι το έσοδο για τους επενδυτές αποθήκευσης και ποιός θα πληρώνει το κόστος (για παράδειγμα, απευθείας ο καταναλωτής; οι εταιρείες προμήθειας ρεύματος; οι παραγωγοί ΑΠΕ που θα δούν να αντιμετωπίζεται η στοχαστικότητα των σταθμών τους;) Στη λογική με την οποία δουλεύει η ΡΑΕ δεν υπάρχει διαχωρισμός ανάλογα με το αν οι σταθμοί αποθήκευσης θα βασίζονται σε μπαταρίες ή σε αντλησιοταμιευτικά συστήματα (οι δύο βασικές τεχνολογίες αποθήκευσης σήμερα). Για την εγκατάσταση συστημάτων αποθήκευσης στα μη διασυνδεδεμένα νησιά τα δεδομένα είναι διαφορετικά από ότι στο ηπειρωτικό σύστημα και θα εξεταστούν χωριστά. Γίνεται επίσης διάκριση μεταξύ αποθηκευτικών σταθμών μεγάλης κλίμακας στο διασυνδεδεμένο σύστημα και διεσπαρμένων αποθηκευτικών σταθμών σε επίπεδο δικτύου διανομής. Τι συμβαίνει στην Ευρώπη Η χώρα μας στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) έχει θέσει ως στόχο τη συμμετοχή ΑΠΕ στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας σε ποσοστό τουλάχιστον 31%, με το αντίστοιχο ελάχιστο ποσοστό συμμετοχής στην αγορά ηλεκτρισμού το 55%, μέχρι το 2030. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, η ΡΑΕ θεωρεί κρίσιμο να θεσπιστεί ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για την προώθηση και στήριξη επενδύσεων σε αποθηκευτικούς σταθμούς. Μια τέτοια κατεύθυνση είναι σαφής και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο Πακέτο για Καθαρή Ενέργεια (Clean Energy for all Europeans Package). Η εξασφάλιση της βιωσιμότητας των επενδύσεων αυτών, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα είναι καλό να βασίζεται κατά κύριο λόγο σε έσοδα από τη συμμετοχή των αποθηκευτικών σταθμών σε αγορές που αφορούν στις υπηρεσίες που μπορούν να προσφέρουν οι εν λόγω σταθμοί, και όχι σε επιδοτήσεις και λοιπές κρατικές ενισχύσεις. Σύμφωνα με την πρώτη καταγραφή που έχει κάνει η ΡΑΕ, σε χώρες με «ώριμες» αγορές ενέργειας και μηχανισμούς ευελιξίας σε ισχύ, όπως για παράδειγμα η Μεγάλη Βρετανία και η Ολλανδία, τα έσοδα από την παροχή επικουρικών υπηρεσιών αποθηκευτικών σταθμών (συμπεριλαμβανομένης και της μείωσης των περικοπών ΑΠΕ) σε συνδυασμό με τα έσοδα από τη συμμετοχή αυτών στις αγορές του Target Model και σε δραστηριότητες arbitrage, είναι σε πολλές περιπτώσεις επαρκή για τη στήριξη νέων επενδύσεων σε σταθμούς αποθήκευσης ενέργειας. Σε χώρες όμως που δεν έχουν ακόμα αναπτυγμένες αγορές ενέργειας, ιδίως για αποθηκευτικούς σταθμούς, ή σε χώρες όπου τα έσοδα από τις εν λόγω αγορές δεν επαρκούν για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας έργων αποθήκευσης ενέργειας, είναι σύνηθες να αναπτύσσονται και καθεστώτα χρηματοδοτικής στήριξης κατά τα οριζόμενα στις Κατευθυντήριες Γραμμές της ΕΕ για τις κρατικές ενισχύσεις στους τομείς της ενέργειας και του περιβάλλοντος (2014-2020). Τέτοια καθεστώτα χρηματοδοτικής στήριξης που αφορούν σε έργα αποθήκευσης ενέργειας είναι για παράδειγμα η μειωμένη φορολογία (Σουηδία), η μείωση (ή και εξαίρεση) των χρεώσεων χρήσης δικτύου (Γερμανία), επενδυτικές επιχορηγήσεις (Αυστρία) και η λειτουργική ενίσχυση μέσω διαγωνιστικών διαδικασιών (Ιρλανδία). Πέρα από τα χρηματοδοτικά καθεστώτα στήριξης, πολλές από τις ευρωπαϊκές χώρες παρέχουν επιπλέον κίνητρα για την προώθηση ανάπτυξης έργων αποθήκευσης ενέργειας. Στην Ιταλία για παράδειγμα στα έργα αποθήκευσης ενέργειας δίνεται προτεραιότητα στη σύνδεση στο δίκτυο μετά από τα έργα ΑΠΕ. View full είδηση
  3. Τη Στατιστική της Αιολικής Ενέργειας στην Ελλάδα για το A' εξάμηνο 2019 ανακοίνωσε η Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ). Με βάση τη Στατιστική, κατά το Α' εξάμηνο του 2019 συνδέθηκαν στο δίκτυο 107 νέες ανεμογεννήτριες συνολικής αποδιδόμενης ισχύος 198 MW. Αυτό αποτελεί αύξηση 7,1% σε σχέση με το τέλος του 2018. Στο τέλος του Ιουνίου 2019, το σύνολο των αιολικών πάρκων που βρισκόταν σε εμπορική ή δοκιμαστική λειτουργία ήταν 3.022,6 MW. Η συνολική αυτή αποδιδόμενη ισχύς κατανέμεται ως εξής: Στα Μη Διασυνδεμένα Νησιά: 308,0 MW Στο Διασυνδεμένο Σύστημα: 2.714,6 MW Σε επίπεδο Περιφερειών, η Στερεά Ελλάδα παραμένει στην κορυφή των αιολικών εγκαταστάσεων αφού φιλοξενεί 1017 MW (33,7%) και ακολουθεί η Πελοπόννησος με 556 ΜW (18,4%) και η Ανατολική Μακεδονία – Θράκη όπου βρίσκονται 416 MW (13,8%). Όσον αφορά τους επιχειρηματικούς ομίλους, στο Top-5 κατατάσσονται: η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή με 554,1 MW (18,3%) η ΕΛ.ΤΕΧ. ΑΝΕΜΟΣ με 292,0 MW (9,7%) η Iberdrola Rokas με 250,7 MW (8,3%) η EREN με 242,7 MW (8,0%) και η EDF ΕΝ Hellas με 238,2 MW (7,9%) H εικόνα για τους κατασκευαστές των ανεμογεννητριών είναι η εξής: η Vestas έχει προμηθεύσει το 49,6% της συνολικής αποδιδόμενης αιολικής ισχύος στην Ελλάδα. Ακολουθούν η Enercon με 23,2%, η Siemens Gamesa με 19,7% και η Nordex με 5,0%. Ειδικά για το Α' εξάμηνο 2019 τις νέες ανεμογεννήτριες προμήθευσαν η Enercon κατά 42,3% (83,8MW), η Siemens Gamesa κατά 28,9% (57,2ΜW), η Vestas κατά 8,1% (16ΜW) ενώ για πρώτη φορά στην Ελλάδα τέθηκαν σε λειτουργία ανεμογεννήτριες της GE Renewables συνολικής ισχύος 38,4MW (19,4%) και της EWT συνολικής ισχύος 2,64MW (1,3%). Σημειώνεται ότι όλα τα ως άνω αναφερόμενα μεγέθη αφορούν αιολική ισχύ που αποδίδεται στο δίκτυο. Είναι αξιοσημείωτο ότι η αιολική ισχύς στην Ελλάδα ξεπέρασε τα 3.000MW. Το συμβολικό αυτό ορόσημο ξεπέρασε την 20η Μαΐου 2019 μια ανεμογεννήτρια ENERCON E-70 E4 2300kW στο αιολικό πάρκο Τρίκορφο νότιας Εύβοιας, των ομίλων Elica και Enel Green Power. Όπως σημειώνει η ΕΛΕΤΑΕΝ, «η αύξηση των αιολικών επενδύσεων αποτελεί μια σημαντική επιτυχία που οφείλεται στις προσπάθειες των επιχειρήσεων και των στελεχών τους, που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Αυτό διότι έχουν κατορθώσει, σε εξαιρετικά δυσμενές και περίπλοκο ρυθμιστικό περιβάλλον, να αναπτύξουν επί πολλά έτη και να αδειοδοτήσουν μια κρίσιμη μάζα έργων που τώρα υλοποιούνται. Η επιτυχία αυτή όμως δεν πρέπει να συσκοτίζει τα προβλήματα: το πλαίσιο στην Ελλάδα -όσον αφορά πρωτίστως την αδειοδότηση μετά την άδεια παραγωγής- παραμένει αναποτελεσματικό όπως άλλωστε αναδεικνύεται από τον μειωμένο ανταγωνισμό και την μη κάλυψη της ισχύος που προκηρύσσεται στους διαγωνισμούς ΑΠΕ». Η γεωγραφική κατανομή της αιολικής ισχύος, 30 Ιουνίου 2019 http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2019/07/eletaen-487-x-600.jpg Μπορείτε να δείτε τη Στατιστική ΕΔΩ View full είδηση
  4. Τη Στατιστική της Αιολικής Ενέργειας στην Ελλάδα για το A' εξάμηνο 2019 ανακοίνωσε η Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ). Με βάση τη Στατιστική, κατά το Α' εξάμηνο του 2019 συνδέθηκαν στο δίκτυο 107 νέες ανεμογεννήτριες συνολικής αποδιδόμενης ισχύος 198 MW. Αυτό αποτελεί αύξηση 7,1% σε σχέση με το τέλος του 2018. Στο τέλος του Ιουνίου 2019, το σύνολο των αιολικών πάρκων που βρισκόταν σε εμπορική ή δοκιμαστική λειτουργία ήταν 3.022,6 MW. Η συνολική αυτή αποδιδόμενη ισχύς κατανέμεται ως εξής: Στα Μη Διασυνδεμένα Νησιά: 308,0 MW Στο Διασυνδεμένο Σύστημα: 2.714,6 MW Σε επίπεδο Περιφερειών, η Στερεά Ελλάδα παραμένει στην κορυφή των αιολικών εγκαταστάσεων αφού φιλοξενεί 1017 MW (33,7%) και ακολουθεί η Πελοπόννησος με 556 ΜW (18,4%) και η Ανατολική Μακεδονία – Θράκη όπου βρίσκονται 416 MW (13,8%). Όσον αφορά τους επιχειρηματικούς ομίλους, στο Top-5 κατατάσσονται: η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή με 554,1 MW (18,3%) η ΕΛ.ΤΕΧ. ΑΝΕΜΟΣ με 292,0 MW (9,7%) η Iberdrola Rokas με 250,7 MW (8,3%) η EREN με 242,7 MW (8,0%) και η EDF ΕΝ Hellas με 238,2 MW (7,9%) H εικόνα για τους κατασκευαστές των ανεμογεννητριών είναι η εξής: η Vestas έχει προμηθεύσει το 49,6% της συνολικής αποδιδόμενης αιολικής ισχύος στην Ελλάδα. Ακολουθούν η Enercon με 23,2%, η Siemens Gamesa με 19,7% και η Nordex με 5,0%. Ειδικά για το Α' εξάμηνο 2019 τις νέες ανεμογεννήτριες προμήθευσαν η Enercon κατά 42,3% (83,8MW), η Siemens Gamesa κατά 28,9% (57,2ΜW), η Vestas κατά 8,1% (16ΜW) ενώ για πρώτη φορά στην Ελλάδα τέθηκαν σε λειτουργία ανεμογεννήτριες της GE Renewables συνολικής ισχύος 38,4MW (19,4%) και της EWT συνολικής ισχύος 2,64MW (1,3%). Σημειώνεται ότι όλα τα ως άνω αναφερόμενα μεγέθη αφορούν αιολική ισχύ που αποδίδεται στο δίκτυο. Είναι αξιοσημείωτο ότι η αιολική ισχύς στην Ελλάδα ξεπέρασε τα 3.000MW. Το συμβολικό αυτό ορόσημο ξεπέρασε την 20η Μαΐου 2019 μια ανεμογεννήτρια ENERCON E-70 E4 2300kW στο αιολικό πάρκο Τρίκορφο νότιας Εύβοιας, των ομίλων Elica και Enel Green Power. Όπως σημειώνει η ΕΛΕΤΑΕΝ, «η αύξηση των αιολικών επενδύσεων αποτελεί μια σημαντική επιτυχία που οφείλεται στις προσπάθειες των επιχειρήσεων και των στελεχών τους, που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Αυτό διότι έχουν κατορθώσει, σε εξαιρετικά δυσμενές και περίπλοκο ρυθμιστικό περιβάλλον, να αναπτύξουν επί πολλά έτη και να αδειοδοτήσουν μια κρίσιμη μάζα έργων που τώρα υλοποιούνται. Η επιτυχία αυτή όμως δεν πρέπει να συσκοτίζει τα προβλήματα: το πλαίσιο στην Ελλάδα -όσον αφορά πρωτίστως την αδειοδότηση μετά την άδεια παραγωγής- παραμένει αναποτελεσματικό όπως άλλωστε αναδεικνύεται από τον μειωμένο ανταγωνισμό και την μη κάλυψη της ισχύος που προκηρύσσεται στους διαγωνισμούς ΑΠΕ». Η γεωγραφική κατανομή της αιολικής ισχύος, 30 Ιουνίου 2019 http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2019/07/eletaen-487-x-600.jpg Μπορείτε να δείτε τη Στατιστική ΕΔΩ
  5. Προδημοσιεύτηκε η πρόσκληση του Προγράμματος "Ενίσχυση της Ίδρυσης και Λειτουργίας Ενεργειακών Κοινοτήτων", δράση που συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία (ΕΠΑνΕΚ)» του ΕΣΠΑ 2014 – 2020. Με τη συγκεκριμένη Δράση ενισχύεται η ίδρυση και λειτουργία Ενεργειακών Κοινοτήτων δίνοντας τη δυνατότητα και παρέχοντας δυναµική σε τοπικές κοινωνίες, ιδιώτες-πολίτες, Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α. Α΄& Β΄ βαθμού), καθώς και σε άλλα νοµικά πρόσωπα να αναπτύξουν επενδυτικά εγχειρήματα συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο: -στην προώθηση της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας και καινοτομίας στον ενεργειακό τοµέα, -στην αντιμετώπισης της ενεργειακής ένδειας, -στην προαγωγής της ενεργειακής αειφορίας, -στην παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ, αποθήκευση, ιδιοκατανάλωση ενέργειας, -στην ενίσχυση της ενεργειακής αυτάρκειας και ασφάλειας σε νησιωτικούς δήµους, -στη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας στην τελική χρήση σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Στο πλαίσιο της Δράσης ενισχύονται Ενεργειακές Κοινότητες όπως ορίζονται στο άρθρο 1 του ν. 4513/2018. Κάθε Ενεργειακή Κοινότητα στο πλαίσιο της συγκεκριμένης Δράσης υποβάλλει μια και μοναδική αίτηση χρηματοδότησης. Δείτε αναλυτικά εδώ.
  6. Προδημοσιεύτηκε η πρόσκληση του Προγράμματος "Ενίσχυση της Ίδρυσης και Λειτουργίας Ενεργειακών Κοινοτήτων", δράση που συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία (ΕΠΑνΕΚ)» του ΕΣΠΑ 2014 – 2020. Με τη συγκεκριμένη Δράση ενισχύεται η ίδρυση και λειτουργία Ενεργειακών Κοινοτήτων δίνοντας τη δυνατότητα και παρέχοντας δυναµική σε τοπικές κοινωνίες, ιδιώτες-πολίτες, Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α. Α΄& Β΄ βαθμού), καθώς και σε άλλα νοµικά πρόσωπα να αναπτύξουν επενδυτικά εγχειρήματα συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο: -στην προώθηση της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας και καινοτομίας στον ενεργειακό τοµέα, -στην αντιμετώπισης της ενεργειακής ένδειας, -στην προαγωγής της ενεργειακής αειφορίας, -στην παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ, αποθήκευση, ιδιοκατανάλωση ενέργειας, -στην ενίσχυση της ενεργειακής αυτάρκειας και ασφάλειας σε νησιωτικούς δήµους, -στη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας στην τελική χρήση σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Στο πλαίσιο της Δράσης ενισχύονται Ενεργειακές Κοινότητες όπως ορίζονται στο άρθρο 1 του ν. 4513/2018. Κάθε Ενεργειακή Κοινότητα στο πλαίσιο της συγκεκριμένης Δράσης υποβάλλει μια και μοναδική αίτηση χρηματοδότησης. Δείτε αναλυτικά εδώ. View full είδηση
  7. Οι ανανεώσιμες έχουν ήδη αναδειχθεί σε πολλές χώρες του κόσμου ως η φθηνότερη πηγή ηλεκτρικής ενέργειας, με πρόβλεψη για ακόμη μεγαλύτερη μείωση του κόστους παραγωγής από αιολικά και αιολικά πάρκα την επόμενη χρονιά, σε επίπεδα χαμηλότερα εν συγκρίσει με οποιαδήποτε πηγή ορυκτών καυσίμων, όπως διαπιστώνει σε έκθεσή της η Διεθνής Υπηρεσία Ανανεώσιμων πηγών Ενέργειας (ΙΕΝΑ). Τα στοιχεία της ΙΕΝΑ ενισχύουν τα επιχειρήματα όσων καλούν για στροφή προς τις ανανεώσιμες και σταδιακή κατάργηση της χρήσης ορυκτών καυσίμων με πιο αυστηρά χρονοδιαγράμματα «απανθρακοποίησης» των μεγάλων οικονομιών, στο πλαίσιο των ευρύτερων προσπαθειών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Η ΙΕΝΑ διαπιστώνει διατήρηση της πτωτικής τάσης στις τιμές ηλεκτρικού ρεύματος από ανανεώσιμες πηγές, χάρη στην αύξηση της παραγωγής και τις τεχνολογικές βελτιώσεις. «Τα χερσαία αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα αναμένεται έως το 2020 να αποτελούν μια λιγότερο ακριβή πηγή ηλεκτρικής ενέργειας σε σύγκριση με τις εναλλακτικές πηγές ορυκτών καυσίμων και χωρίς χρηματοοικονομική βοήθεια», επισημαίνει η IRENA, οργανισμός που στηρίζει τις χώρες στη μετάβασή τους προς βιώσιμες ενεργειακές πηγές. Σύμφωνα με το Naftemporiki.gr, σε παγκόσμιο επίπεδο, το μέσο, σταθμισμένο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ηλιακά πάρκα μειώθηκε κατά 26% πέρυσι, σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσε η ΙΕΝΑ. Το κόστος βιοενέργειας υποχώρησε κατά 14%, οι αντίστοιχες τιμές από αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα κατά 13%, υδροηλεκτρικής ενέργειας κατά 12% και γεωθερμικής και offshore αιολικής κατά 1%. Ήδη, σε ορισμένα μέρη του κόσμου το κόστος παραγωγής από χερσαία και φωτοβολταϊκά ηλιακά πάρκα έχει μειωθεί στο 0,03 με 0,04 δολάρια ανά κιλοβατώρα (kWh), όπως διαπιστώνει η IRENA, αναφέροντας ως παράδειγμα τις πολύ χαμηλές τιμές σε Χιλή, Μεξικό, Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Στις αρχές του έτους, η IRENA προέβλεπε μείωση του μέσου κόστους ηλεκτρικής ενέργειας -σε διεθνές επίπεδο- σε επίπεδα κατώτερα των 0,049 δολαρίων ανά κιλοβατώρα για τα onshore αιολικά πάρκα και στα 0,055 δολάρια ανά κιλοβατώρα από ηλιακά πάρκα το 2020. «Ένα χρόνο μετά, το κόστος έχει μειωθεί περαιτέρω κατά 8% για τα onshore αιολικά πάρκα και κατά 13% για τα ηλιακά», υπογραμμίζεται στην έκθεση.
  8. Οι ανανεώσιμες έχουν ήδη αναδειχθεί σε πολλές χώρες του κόσμου ως η φθηνότερη πηγή ηλεκτρικής ενέργειας, με πρόβλεψη για ακόμη μεγαλύτερη μείωση του κόστους παραγωγής από αιολικά και αιολικά πάρκα την επόμενη χρονιά, σε επίπεδα χαμηλότερα εν συγκρίσει με οποιαδήποτε πηγή ορυκτών καυσίμων, όπως διαπιστώνει σε έκθεσή της η Διεθνής Υπηρεσία Ανανεώσιμων πηγών Ενέργειας (ΙΕΝΑ). Τα στοιχεία της ΙΕΝΑ ενισχύουν τα επιχειρήματα όσων καλούν για στροφή προς τις ανανεώσιμες και σταδιακή κατάργηση της χρήσης ορυκτών καυσίμων με πιο αυστηρά χρονοδιαγράμματα «απανθρακοποίησης» των μεγάλων οικονομιών, στο πλαίσιο των ευρύτερων προσπαθειών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Η ΙΕΝΑ διαπιστώνει διατήρηση της πτωτικής τάσης στις τιμές ηλεκτρικού ρεύματος από ανανεώσιμες πηγές, χάρη στην αύξηση της παραγωγής και τις τεχνολογικές βελτιώσεις. «Τα χερσαία αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα αναμένεται έως το 2020 να αποτελούν μια λιγότερο ακριβή πηγή ηλεκτρικής ενέργειας σε σύγκριση με τις εναλλακτικές πηγές ορυκτών καυσίμων και χωρίς χρηματοοικονομική βοήθεια», επισημαίνει η IRENA, οργανισμός που στηρίζει τις χώρες στη μετάβασή τους προς βιώσιμες ενεργειακές πηγές. Σύμφωνα με το Naftemporiki.gr, σε παγκόσμιο επίπεδο, το μέσο, σταθμισμένο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ηλιακά πάρκα μειώθηκε κατά 26% πέρυσι, σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσε η ΙΕΝΑ. Το κόστος βιοενέργειας υποχώρησε κατά 14%, οι αντίστοιχες τιμές από αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα κατά 13%, υδροηλεκτρικής ενέργειας κατά 12% και γεωθερμικής και offshore αιολικής κατά 1%. Ήδη, σε ορισμένα μέρη του κόσμου το κόστος παραγωγής από χερσαία και φωτοβολταϊκά ηλιακά πάρκα έχει μειωθεί στο 0,03 με 0,04 δολάρια ανά κιλοβατώρα (kWh), όπως διαπιστώνει η IRENA, αναφέροντας ως παράδειγμα τις πολύ χαμηλές τιμές σε Χιλή, Μεξικό, Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Στις αρχές του έτους, η IRENA προέβλεπε μείωση του μέσου κόστους ηλεκτρικής ενέργειας -σε διεθνές επίπεδο- σε επίπεδα κατώτερα των 0,049 δολαρίων ανά κιλοβατώρα για τα onshore αιολικά πάρκα και στα 0,055 δολάρια ανά κιλοβατώρα από ηλιακά πάρκα το 2020. «Ένα χρόνο μετά, το κόστος έχει μειωθεί περαιτέρω κατά 8% για τα onshore αιολικά πάρκα και κατά 13% για τα ηλιακά», υπογραμμίζεται στην έκθεση. View full είδηση
  9. Οι ενεργειακές επιδόσεις του πλανήτη σε κατανάλωση καυσίμων, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, εκπομπές CO2 κ.α. για το έτος 2018. Περισσότερες πληροφορίες: https://www.iea.org/geco/
  10. Οι ενεργειακές επιδόσεις του πλανήτη σε κατανάλωση καυσίμων, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, εκπομπές CO2 κ.α. για το έτος 2018. Περισσότερες πληροφορίες: https://www.iea.org/geco/ View full είδηση
  11. Δημοσιεύτηκαν από το Ελληνικό Χρηματιστήριο Ενέργειας, τα ποσοτικά στοιχεία του μηνιαίου δελτίου συστήματος συναλλαγών ΗΕΠ για τον Μάρτιο 2019, δίνοντας μία συνολικότερη εικόνα για την εξέλιξη των μεγεθών της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, όσον αφορά το Α' τρίμηνο της χρονιάς που διανύουμε. Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας Σε επίπεδο παραγωγής τα στοιχεία παρέμειναν αμετάβλητα σε σχέση με τον Ιανουάριο. Όπως προκύπτει, η ΔΕΗ, αν και καταγράφει απώλειες διαχρονικά, εξακολουθεί να παραμένει ο μεγαλύτερος παραγωγός ηλεκτρικής ενέργειας (πλην ΑΠΕ), εφόσον διαθέτει τη «μερίδα του λέοντος» με 71,78% (ισχύς μονάδων: 8.596 MW), ποσοστό που ωστόσο αναμένεται να περιοριστεί με την αποεπένδυση των λιγνιτικών μονάδων σε Φλώρινα και Μεγαλόπολη, το αμέσως επόμενο διάστημα (με την οποία θα απολέσει ισχύ άνω του 1 GW), με προϋπόθεση βέβαια την επιτυχή έκβαση της διαγωνιστικής διαδικασίας. Ακολουθούν, επίσης χωρίς καμία μεταβολή, οι: Elpedison, με 6,77%, Mitilineos με 6,40%, η Λιγνιτική Μεγαλόπολης με 4,27% η Korinthos Power με 3,62%, η Heron II Viotias με 3,52%, η Λιγνιτική Μελίτης με 2,41% και η Heron με 1,23%. Εγκατεστημένη ισχύς ανά τύπο καυσίμου Οι μονάδες ΑΠΕ πρωταγωνιστούν στο διασυνδεδεμένο σύστημα, φτάνοντας πλέον τα 5.609 MW ισχύος (από 5.494 τον πρώτο μήνα του χρόνου). Ακολουθούν αμετάβλητες οι μονάδες φυσικού αερίου με 4.900 MW και οι λιγνιτικές με 3.904 MW. Η χαμηλότερη εγκατεστημένη ισχύς αφορά τις υδροηλεκτρικές μονάδες οι οποίες παρέμειναν επίσης σταθερές με 3.171 MW. Η συνδυασμένη ισχύς των μονάδων φυσικού αερίου, υδροηλεκτρισμού και ΑΠΕ άγγιξε το 77,8%, με τις λιγνιτικές μονάδες να αντιπροσωπεύουν το 22,2% του συνόλου (-0,11% σε σχέση με τον Ιανουάριο). Στο σύνολο της μηνιαίας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ισορροπία επικράτησε στα καύσιμα που πρωταγωνίστησαν τον Μάρτιο εφόσον τα ποσοστά έχουν μοιραστεί σχεδόν ισομερώς: με βραχεία κεφαλή επικράτησαν το φυσικό αέριο και ο λιγνίτης με 32,67% (+7,38% σε σχέση με τον προηγούμενο Ιανουάριο) και 31,87% αντίστοιχα, με τις μονάδες ΑΠΕ να ακολουθούν με πολύ μικρή διαφορά, σημειώνοντας διψήφια άνοδο σε σχέση με τον πρώτο μήνα του χρόνου (31,32% σε σύγκριση με 18,04% τον Ιανουάριο). Στο τρίμηνο, οι υδροηλεκτρικές μονάδες κινήθηκαν σε χαμηλά ποσοστά που κυμάνθηκαν κατά μέσο όρο στο 5,5%, με πιο «δυνατό» μήνα τον Φεβρουάριο που ανήλθαν σε 7,28%. Τον Μάρτιο 2019, η εγκατεστημένη ισχύς όλων των μονάδων στο διασυνδεδεμένο σύστημα ανήλθε σε 17.553,5 MW, αυξανόμενη κατά 114,4 MW σε σχέση με τον Ιανουάριο, άνοδος που οφείλεται αποκλειστικά σε νέα έργα «πράσινης» ενέργειας. Σε επίπεδο μηνιαίας παραγωγής, ανά συμμετέχοντα, η εικόνα τον Μάρτιο είχε ως εξής: ΔΕΗ (31,45%, καταγράφοντας σημαντικές απώλειες, με παράλληλη ενίσχυση των υπολοίπων συμμετεχόντων), ΔΑΠΕΕΠ (31,32%), ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (9,21%), ELPEDISON (6,91%), ΛΙΓΝΙΤΙΚΗ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ (7,93%), KORINTHOS POWER (6,1%), ΛΙΓΝΙΤΙΚΗ ΜΕΛΙΤΗΣ (4,01%) και HERON II VIOTIAS (2,81%). Το top-10 στην προμήθεια Το μερίδιο της ΔΕΗ στην προμήθεια τον Μάρτιο μειώθηκε από 79,76 τον Ιανουάριο % σε 76,6;% Οι υπόλοιποι πάροχοι που απαρτίζουν το top-10 (για τον Μάρτιο 2019), κατά σειρά: 2) Ήρων (4,72%) 3) Μυτιληναίος (4,69%) 4) Elpedison (3,73%) 5) Watt & Volt (1,95%) 6) NRG (1,77%) 7) Volterra (1,54%) 8) ΕΛΤΑ (1,09%) 9) ΚΕΝ (0,9%) 10) Attiiki GSC (0,67%)
  12. Δημοσιεύτηκαν από το Ελληνικό Χρηματιστήριο Ενέργειας, τα ποσοτικά στοιχεία του μηνιαίου δελτίου συστήματος συναλλαγών ΗΕΠ για τον Μάρτιο 2019, δίνοντας μία συνολικότερη εικόνα για την εξέλιξη των μεγεθών της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, όσον αφορά το Α' τρίμηνο της χρονιάς που διανύουμε. Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας Σε επίπεδο παραγωγής τα στοιχεία παρέμειναν αμετάβλητα σε σχέση με τον Ιανουάριο. Όπως προκύπτει, η ΔΕΗ, αν και καταγράφει απώλειες διαχρονικά, εξακολουθεί να παραμένει ο μεγαλύτερος παραγωγός ηλεκτρικής ενέργειας (πλην ΑΠΕ), εφόσον διαθέτει τη «μερίδα του λέοντος» με 71,78% (ισχύς μονάδων: 8.596 MW), ποσοστό που ωστόσο αναμένεται να περιοριστεί με την αποεπένδυση των λιγνιτικών μονάδων σε Φλώρινα και Μεγαλόπολη, το αμέσως επόμενο διάστημα (με την οποία θα απολέσει ισχύ άνω του 1 GW), με προϋπόθεση βέβαια την επιτυχή έκβαση της διαγωνιστικής διαδικασίας. Ακολουθούν, επίσης χωρίς καμία μεταβολή, οι: Elpedison, με 6,77%, Mitilineos με 6,40%, η Λιγνιτική Μεγαλόπολης με 4,27% η Korinthos Power με 3,62%, η Heron II Viotias με 3,52%, η Λιγνιτική Μελίτης με 2,41% και η Heron με 1,23%. Εγκατεστημένη ισχύς ανά τύπο καυσίμου Οι μονάδες ΑΠΕ πρωταγωνιστούν στο διασυνδεδεμένο σύστημα, φτάνοντας πλέον τα 5.609 MW ισχύος (από 5.494 τον πρώτο μήνα του χρόνου). Ακολουθούν αμετάβλητες οι μονάδες φυσικού αερίου με 4.900 MW και οι λιγνιτικές με 3.904 MW. Η χαμηλότερη εγκατεστημένη ισχύς αφορά τις υδροηλεκτρικές μονάδες οι οποίες παρέμειναν επίσης σταθερές με 3.171 MW. Η συνδυασμένη ισχύς των μονάδων φυσικού αερίου, υδροηλεκτρισμού και ΑΠΕ άγγιξε το 77,8%, με τις λιγνιτικές μονάδες να αντιπροσωπεύουν το 22,2% του συνόλου (-0,11% σε σχέση με τον Ιανουάριο). Στο σύνολο της μηνιαίας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ισορροπία επικράτησε στα καύσιμα που πρωταγωνίστησαν τον Μάρτιο εφόσον τα ποσοστά έχουν μοιραστεί σχεδόν ισομερώς: με βραχεία κεφαλή επικράτησαν το φυσικό αέριο και ο λιγνίτης με 32,67% (+7,38% σε σχέση με τον προηγούμενο Ιανουάριο) και 31,87% αντίστοιχα, με τις μονάδες ΑΠΕ να ακολουθούν με πολύ μικρή διαφορά, σημειώνοντας διψήφια άνοδο σε σχέση με τον πρώτο μήνα του χρόνου (31,32% σε σύγκριση με 18,04% τον Ιανουάριο). Στο τρίμηνο, οι υδροηλεκτρικές μονάδες κινήθηκαν σε χαμηλά ποσοστά που κυμάνθηκαν κατά μέσο όρο στο 5,5%, με πιο «δυνατό» μήνα τον Φεβρουάριο που ανήλθαν σε 7,28%. Τον Μάρτιο 2019, η εγκατεστημένη ισχύς όλων των μονάδων στο διασυνδεδεμένο σύστημα ανήλθε σε 17.553,5 MW, αυξανόμενη κατά 114,4 MW σε σχέση με τον Ιανουάριο, άνοδος που οφείλεται αποκλειστικά σε νέα έργα «πράσινης» ενέργειας. Σε επίπεδο μηνιαίας παραγωγής, ανά συμμετέχοντα, η εικόνα τον Μάρτιο είχε ως εξής: ΔΕΗ (31,45%, καταγράφοντας σημαντικές απώλειες, με παράλληλη ενίσχυση των υπολοίπων συμμετεχόντων), ΔΑΠΕΕΠ (31,32%), ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (9,21%), ELPEDISON (6,91%), ΛΙΓΝΙΤΙΚΗ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ (7,93%), KORINTHOS POWER (6,1%), ΛΙΓΝΙΤΙΚΗ ΜΕΛΙΤΗΣ (4,01%) και HERON II VIOTIAS (2,81%). Το top-10 στην προμήθεια Το μερίδιο της ΔΕΗ στην προμήθεια τον Μάρτιο μειώθηκε από 79,76 τον Ιανουάριο % σε 76,6;% Οι υπόλοιποι πάροχοι που απαρτίζουν το top-10 (για τον Μάρτιο 2019), κατά σειρά: 2) Ήρων (4,72%) 3) Μυτιληναίος (4,69%) 4) Elpedison (3,73%) 5) Watt & Volt (1,95%) 6) NRG (1,77%) 7) Volterra (1,54%) 8) ΕΛΤΑ (1,09%) 9) ΚΕΝ (0,9%) 10) Attiiki GSC (0,67%) View full είδηση
  13. Στις τρεις χώρες της Ευρώπης με τους πιο φιλόδοξους στόχους όσον αφορά τη μείωση των ρύπων ως το 2030 συγκαταλέγεται η Ελλάδα με βάση το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, όμως η εμπειρία δείχνει ότι κατά κανόνα η χώρα μας θέτει υπερβολικά φιλόδοξους περιβαλλοντικούς στόχους που δεν τους επιτυγχάνει. Πάντως τόσο το ελληνικό σχέδιο όσο και όλα τα υπόλοιπα αντίστοιχα εθνικά σχέδια των άλλων χωρώ-μελών πλην μίας, της Ισπανίας, βαθμολογήθηκαν κάτω από τη βάση, στη σχετική αξιολόγηση του Ecologic Institute της Γερμανίας και την βρετανική εταιρία συμβούλων Climact, που διενεργήθηκε για λογαριασμό του European Climate Foundation. Η μελέτη, την οποία παρουσιάζει το Euractiv, εξέτασε κατά πόσον τα εθνικά σχέδια που υπέβαλαν τα κράτη- μέλη στην Ευρωπαική Επιτροπή επαρκούν για να επιτευχθεί ο στόχος της κλιματικής ουδετερότητας το 2050 με βάση κριτήρια όπως το επίπεδο λεπτομέρειας των προτεινόμενων μέτρων πολιτικής ή η συνοχή της διαδικασίας επίτευξης των στόχων, πέραν του ίδιου του στόχου που έθεσε κάθε χώρα. Στην αξιολόγηση αυτή η Ισπανία ήταν η μόνη χώρα της ΕΕ που πέρασε έστω και οριακά τη βάση του 50%, βαθμολογούμενη με 52%. Ακολουθούν η Γαλλία με 47%, η Ελλάδα με 44% και η Σουηδία με 43%. Στον αντίποδα βρέθηκε η Σλοβενία με 3%, ενώ η Γερμανία βαθμολογήθηκε με 12%, όσο και η Σλοβακία. Ο μέσος όρος της ΕΕ διαμορφώθηκε στο 29%. Η επίσημη αξιολόγηση των εθνικών σχεδίων θα γίνει από την ίδια την Ευρωπαική Επιτροπή και αναμένεται να δημοσιευτεί τον Ιούνιο. Κατόπιν η Κομισιόν θα ζητήσει τροποποιήσεις από τις χώρες- μέλη, οι οποίες ως το τέλος του έτους θα πρέπει να υποβάλουν το τελικό τους σχέδιο. «Η μελέτη δείχνει ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν συμφωνούν σαφώς με μια πορεία προς τις μηδενικές εκπομπές άνθρακα το 2050», δήλωσε στο Euractiv ο κ. Julien Pestiaux από την Climact, που ήταν ένας από τους μελετητές. «Με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα σχέδια δείχνουν χαμηλές φιλοδοξίες όσον αφορά την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων για τις ΑΠΕ και την ενεργειακή αποδοτικότητα, ενώ συνολικά δεν επαρκούν για να στηρίξουν την κλιματική και ενεργειακή μετάβαση που απαιτείται στην Ευρώπη», πρόσθεσε ο κ. Pestiaux. Πολύ δειλά βήματα παρατηρούνται όσον αφορά στην σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων του άνθρακα και των ορυκτών καυσίμων, ενώ από την άλλη πλευρά τα μηνύματα για επενδύσεις σε καθαρές τεχνολογίες είναι ανεπαρκή, Εξάλλου η μελέτη χαρακτηρίζει ανεπαρκή και τη δημόσια διαβούλευση που προηγήθηκε για την εκπόνηση των εθνικών σχεδίων. «Η Ευρώπη έχει σαφή στόχο 32% ΑΠΕ έως το 2030», δήλωσε η Viktoriya Kerelska, επικεφαλής της WindEurope και κατέληξε: «Ενώ τα Εθνικά Σχέδια για την Ενέργεια και το Κλίμα υποτίθεται ότι μετατρέπουν αυτή τη φιλοδοξία σε πραγματικότητα, κανένα από αυτά δεν δίνει επαρκείς απαντήσεις σε ότι αφορά τα μέτρα που θα εφαρμοστούν για την επίτευξη των στόχων. Χωρίς λεπτομερή καταγραφή των μέτρων τα Σχέδια απλώς δεν έχουν νόημα». View full είδηση
  14. Στις τρεις χώρες της Ευρώπης με τους πιο φιλόδοξους στόχους όσον αφορά τη μείωση των ρύπων ως το 2030 συγκαταλέγεται η Ελλάδα με βάση το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, όμως η εμπειρία δείχνει ότι κατά κανόνα η χώρα μας θέτει υπερβολικά φιλόδοξους περιβαλλοντικούς στόχους που δεν τους επιτυγχάνει. Πάντως τόσο το ελληνικό σχέδιο όσο και όλα τα υπόλοιπα αντίστοιχα εθνικά σχέδια των άλλων χωρώ-μελών πλην μίας, της Ισπανίας, βαθμολογήθηκαν κάτω από τη βάση, στη σχετική αξιολόγηση του Ecologic Institute της Γερμανίας και την βρετανική εταιρία συμβούλων Climact, που διενεργήθηκε για λογαριασμό του European Climate Foundation. Η μελέτη, την οποία παρουσιάζει το Euractiv, εξέτασε κατά πόσον τα εθνικά σχέδια που υπέβαλαν τα κράτη- μέλη στην Ευρωπαική Επιτροπή επαρκούν για να επιτευχθεί ο στόχος της κλιματικής ουδετερότητας το 2050 με βάση κριτήρια όπως το επίπεδο λεπτομέρειας των προτεινόμενων μέτρων πολιτικής ή η συνοχή της διαδικασίας επίτευξης των στόχων, πέραν του ίδιου του στόχου που έθεσε κάθε χώρα. Στην αξιολόγηση αυτή η Ισπανία ήταν η μόνη χώρα της ΕΕ που πέρασε έστω και οριακά τη βάση του 50%, βαθμολογούμενη με 52%. Ακολουθούν η Γαλλία με 47%, η Ελλάδα με 44% και η Σουηδία με 43%. Στον αντίποδα βρέθηκε η Σλοβενία με 3%, ενώ η Γερμανία βαθμολογήθηκε με 12%, όσο και η Σλοβακία. Ο μέσος όρος της ΕΕ διαμορφώθηκε στο 29%. Η επίσημη αξιολόγηση των εθνικών σχεδίων θα γίνει από την ίδια την Ευρωπαική Επιτροπή και αναμένεται να δημοσιευτεί τον Ιούνιο. Κατόπιν η Κομισιόν θα ζητήσει τροποποιήσεις από τις χώρες- μέλη, οι οποίες ως το τέλος του έτους θα πρέπει να υποβάλουν το τελικό τους σχέδιο. «Η μελέτη δείχνει ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν συμφωνούν σαφώς με μια πορεία προς τις μηδενικές εκπομπές άνθρακα το 2050», δήλωσε στο Euractiv ο κ. Julien Pestiaux από την Climact, που ήταν ένας από τους μελετητές. «Με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα σχέδια δείχνουν χαμηλές φιλοδοξίες όσον αφορά την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων για τις ΑΠΕ και την ενεργειακή αποδοτικότητα, ενώ συνολικά δεν επαρκούν για να στηρίξουν την κλιματική και ενεργειακή μετάβαση που απαιτείται στην Ευρώπη», πρόσθεσε ο κ. Pestiaux. Πολύ δειλά βήματα παρατηρούνται όσον αφορά στην σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων του άνθρακα και των ορυκτών καυσίμων, ενώ από την άλλη πλευρά τα μηνύματα για επενδύσεις σε καθαρές τεχνολογίες είναι ανεπαρκή, Εξάλλου η μελέτη χαρακτηρίζει ανεπαρκή και τη δημόσια διαβούλευση που προηγήθηκε για την εκπόνηση των εθνικών σχεδίων. «Η Ευρώπη έχει σαφή στόχο 32% ΑΠΕ έως το 2030», δήλωσε η Viktoriya Kerelska, επικεφαλής της WindEurope και κατέληξε: «Ενώ τα Εθνικά Σχέδια για την Ενέργεια και το Κλίμα υποτίθεται ότι μετατρέπουν αυτή τη φιλοδοξία σε πραγματικότητα, κανένα από αυτά δεν δίνει επαρκείς απαντήσεις σε ότι αφορά τα μέτρα που θα εφαρμοστούν για την επίτευξη των στόχων. Χωρίς λεπτομερή καταγραφή των μέτρων τα Σχέδια απλώς δεν έχουν νόημα».
  15. Το ένα τρίτο της ενέργειας που παράγεται σε όλο τον κόσμο προέρχεται πλέον από ανανεώσιμες πηγές, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (IRENA), που δείχνει την εντυπωσιακή ανάπτυξη τόσο της αιολικής όσο και της ηλιακής ενέργειας. Η Ασία σημείωσε αύξηση 11% στην ανανεώσιμη ενέργεια πέρυσι, ενώ ο ρυθμός ανάπτυξης της Αφρικής ήταν λίγο πάνω από 8,4%. Τα δύο τρίτα της ενέργειας που προστέθηκε πέρυσι προέρχονται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και οι αναπτυσσόμενες χώρες ηγούνται των νέων προσθηκών. Η ανανεώσιμη ενέργεια σημειώνει ανάπτυξη εδώ και πέντε χρόνια και οι αριθμοί που δημοσιεύθηκαν στην έκθεση της IRENA δείχνουν ότι δεν αναμένεται να επιβραδυνθεί τα επόμενα χρόνια, βοηθώντας στο να επιτευχθούν οι παγκόσμιοι κλιματικοί στόχοι. Η νέα τεχνολογία είναι ένας από τους κυριότερους παράγοντες πίσω από την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθιστώντας την πρόσβαση σε αυτές τις πηγές ενέργειας ευκολότερη από ποτέ. Αυτό περιλαμβάνει τη χρήση της αιολικής και ηλιακής ενέργειας, οι οποίες συνέβαλαν περισσότερο στη νέα ενεργειακή δυναμικότητα το 2018. Η αιολική ενέργεια παρουσίασε αύξηση κατά περίπου 49 γιγαβάτ ισχύος παγκοσμίως, ενώ η ηλιακή ενέργεια σημείωσε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση, ύψους 94 γιγαβάτ ισχύος. Ενώ η υδροηλεκτρική ενέργεια παραμένει η μεγαλύτερη πηγή ανανεώσιμης ενέργειας στον πλανήτη, η ανάπτυξή της έχει μειωθεί σταθερά τα τελευταία χρόνια. Άλλες αξιοσημείωτες πηγές είναι η βιοενέργεια, η οποία παρουσίασε αύξηση τόσο στην Κίνα όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και η γεωθερμική ενέργεια που αυξήθηκε στην Τουρκία, την Ινδονησία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. View full είδηση
  16. Το ένα τρίτο της ενέργειας που παράγεται σε όλο τον κόσμο προέρχεται πλέον από ανανεώσιμες πηγές, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (IRENA), που δείχνει την εντυπωσιακή ανάπτυξη τόσο της αιολικής όσο και της ηλιακής ενέργειας. Η Ασία σημείωσε αύξηση 11% στην ανανεώσιμη ενέργεια πέρυσι, ενώ ο ρυθμός ανάπτυξης της Αφρικής ήταν λίγο πάνω από 8,4%. Τα δύο τρίτα της ενέργειας που προστέθηκε πέρυσι προέρχονται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και οι αναπτυσσόμενες χώρες ηγούνται των νέων προσθηκών. Η ανανεώσιμη ενέργεια σημειώνει ανάπτυξη εδώ και πέντε χρόνια και οι αριθμοί που δημοσιεύθηκαν στην έκθεση της IRENA δείχνουν ότι δεν αναμένεται να επιβραδυνθεί τα επόμενα χρόνια, βοηθώντας στο να επιτευχθούν οι παγκόσμιοι κλιματικοί στόχοι. Η νέα τεχνολογία είναι ένας από τους κυριότερους παράγοντες πίσω από την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθιστώντας την πρόσβαση σε αυτές τις πηγές ενέργειας ευκολότερη από ποτέ. Αυτό περιλαμβάνει τη χρήση της αιολικής και ηλιακής ενέργειας, οι οποίες συνέβαλαν περισσότερο στη νέα ενεργειακή δυναμικότητα το 2018. Η αιολική ενέργεια παρουσίασε αύξηση κατά περίπου 49 γιγαβάτ ισχύος παγκοσμίως, ενώ η ηλιακή ενέργεια σημείωσε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση, ύψους 94 γιγαβάτ ισχύος. Ενώ η υδροηλεκτρική ενέργεια παραμένει η μεγαλύτερη πηγή ανανεώσιμης ενέργειας στον πλανήτη, η ανάπτυξή της έχει μειωθεί σταθερά τα τελευταία χρόνια. Άλλες αξιοσημείωτες πηγές είναι η βιοενέργεια, η οποία παρουσίασε αύξηση τόσο στην Κίνα όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και η γεωθερμική ενέργεια που αυξήθηκε στην Τουρκία, την Ινδονησία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
  17. Στα τέλη του 2018 στην Ελλάδα ήταν εγκατεστημένα 2.665 μεγαβάτ (MWp) φωτοβολταϊκών, εκ των οποίων τα 2.106 MWp επί εδάφους και τα υπόλοιπα σε στέγες κτιρίων. Τα στατιστικά. Το 2018 ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση όλων των φωτοβολταϊκών σταθμών (πλην ενός) που προκρίθηκαν από τον πιλοτικό διαγωνισμό του Δεκεμβρίου 2016, ενώ η αγορά των συστημάτων αυτοπαραγωγής παρουσίασε μια αύξηση 11,8% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, παραμένοντας πάντως σε επίπεδα σημαντικά χαμηλότερα του δυναμικού της χώρας, σημειώνει σε ανάλυσή του ο Σύνδεσμος Εταιριών Φωτοβολταϊκών. Για ακόμη μια χρονιά, τα φωτοβολταϊκά κάλυψαν περίπου το 7% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια, φέρνοντας την Ελλάδα στην τέταρτη θέση διεθνώς (μετά από Ονδούρα, Ιταλία και Γερμανία) σε ότι αφορά στη συμβολή των φωτοβολταϊκών στη συνολική ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας. Ενώ τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε μια αύξηση της ενεργειακής απόδοσης των φωτοβολταϊκών στη χώρα μας, το 2018 παρατηρήθηκε μια μέση μείωση 6,34%.Η μείωση αυτή ερμηνεύεται αν δει κανείς την ακτινοβολία που έφτασε στη χώρα μας τα έτη 2016-2018. Ενώ στη νότια Ευρώπη είχαμε μείωση της ακτινοβολίας το 2018, είχαμε αντίθετα σημαντική αύξησή της στις βορειότερες χώρες. Θέσεις εργασίας Το 2018, η αγορά φωτοβολταϊκών συντήρησε 3.700 ισοδύναμες θέσεις πλήρους απασχόλησης (άμεσες, έμμεσες και συνεπαγόμενες). Στα τέλη του 2018 στην Ελλάδα ήταν εγκατεστημένα 2.665 μεγαβάτ (MWp) φωτοβολταϊκών, εκ των οποίων τα 2.106 MWp επί εδάφους και τα υπόλοιπα σε στέγες κτιρίων. 1. Δέσμευση γης Η προβολή στο οριζόντιο επίπεδο των φωτοβολταϊκών πλαισίων των 2.106 MWp καλύπτει περίπου 12.600 στρέμματα, είναι δηλαδή λίγο μικρότερη από την έκταση του Δήμου Αμαρουσίου στην Αττική ή του Δήμου Νεάπολης-Συκεών στη Θεσσαλονίκη. Η συνολική έκταση που δεσμεύουν αυτά τα 2.106 MWp (μαζί με τα διάκενα μεταξύ των φωτοβολταϊκών συστοιχιών και την περιμετρική απόσταση ασφαλείας από τα όρια των γηπέδων) είναι περίπου 40.000 στρέμματα, όση δηλαδή είναι η έκταση του Δήμου Αθηναίων. Για σύγκριση, η έκταση που καταλαμβάνουν οι λιγνιτικοί σταθμοί και τα λιγνιτωρυχεία είναι, σύμφωνα με τη ΔΕΗ, 253.000 στρέμματα, είναι δηλαδή 6,3 φορές μεγαλύτερη από την έκταση που δεσμεύουν τα φωτοβολταϊκά. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ , η γεωργική γη στην Ελλάδα ανέρχεται σε 32,54 εκατ. στρέμματα (στατιστικά για το 2016 δημοσιευμένα το Σεπτέμβριο του 2018), εκ των οποίων καλλιεργούνται τα 29 εκατ. στρέμματα. Από τα 3,5 εκατ. στρέμματα που δεν καλλιεργούνται, μόνο το 52% θεωρείται ότι διατηρούνται σε καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση. Τα φωτοβολταϊκά δεσμεύουν το 0,12% της γεωργικής γης ή αλλιώς το 0,03% της έκτασης της χώρας. Η γεωργική έκταση που μένει ακαλλιέργητη είναι 88 φορές μεγαλύτερη από την έκταση που δεσμεύουν όλα μαζί τα φωτοβολταϊκά. 2. Κατανάλωση νερού Για τον καθαρισμό των φωτοβολταϊκών πλαισίων απαιτούνται κατά μέσο όρο 0,114 m3 νερού ανά παραγόμενη MWh (εύρος τιμών 0,1-0,13 m3/MWh) - . Η ποσότητα αυτή είναι 30,5 φορές μικρότερη ανά παραγόμενη MWh από ένα λιγνιτικό σταθμό (σύμφωνα με τη ΔΕΗ, οι λιγνιτικοί σταθμοί καταναλώνουν κατά μέσο όρο 3,478 m3 νερού ανά παραγόμενη MWh) . Το 2018 παρήχθησαν περίπου 3,82 ΤWh από τα εγκατεστημένα φωτοβολταϊκά, δηλαδή απαιτήθηκαν περίπου 435.000 m3 νερού για τον καθαρισμό των φωτοβολταϊκών, όσο δηλαδή καταναλώνουν ετησίως 4.500 νοικοκυριά . 3. Αποσόβηση εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα Στις θετικές περιβαλλοντικές επιδόσεις, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά το 2018 αποσόβησε την έκλυση περίπου 3,3 εκατ. τόνων διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα . Στατιστικά στοιχεία αγοράς Φ/Β για το έτος 2018 View full είδηση
  18. Στα τέλη του 2018 στην Ελλάδα ήταν εγκατεστημένα 2.665 μεγαβάτ (MWp) φωτοβολταϊκών, εκ των οποίων τα 2.106 MWp επί εδάφους και τα υπόλοιπα σε στέγες κτιρίων. Τα στατιστικά. Το 2018 ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση όλων των φωτοβολταϊκών σταθμών (πλην ενός) που προκρίθηκαν από τον πιλοτικό διαγωνισμό του Δεκεμβρίου 2016, ενώ η αγορά των συστημάτων αυτοπαραγωγής παρουσίασε μια αύξηση 11,8% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, παραμένοντας πάντως σε επίπεδα σημαντικά χαμηλότερα του δυναμικού της χώρας, σημειώνει σε ανάλυσή του ο Σύνδεσμος Εταιριών Φωτοβολταϊκών. Για ακόμη μια χρονιά, τα φωτοβολταϊκά κάλυψαν περίπου το 7% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια, φέρνοντας την Ελλάδα στην τέταρτη θέση διεθνώς (μετά από Ονδούρα, Ιταλία και Γερμανία) σε ότι αφορά στη συμβολή των φωτοβολταϊκών στη συνολική ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας. Ενώ τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε μια αύξηση της ενεργειακής απόδοσης των φωτοβολταϊκών στη χώρα μας, το 2018 παρατηρήθηκε μια μέση μείωση 6,34%.Η μείωση αυτή ερμηνεύεται αν δει κανείς την ακτινοβολία που έφτασε στη χώρα μας τα έτη 2016-2018. Ενώ στη νότια Ευρώπη είχαμε μείωση της ακτινοβολίας το 2018, είχαμε αντίθετα σημαντική αύξησή της στις βορειότερες χώρες. Θέσεις εργασίας Το 2018, η αγορά φωτοβολταϊκών συντήρησε 3.700 ισοδύναμες θέσεις πλήρους απασχόλησης (άμεσες, έμμεσες και συνεπαγόμενες). Στα τέλη του 2018 στην Ελλάδα ήταν εγκατεστημένα 2.665 μεγαβάτ (MWp) φωτοβολταϊκών, εκ των οποίων τα 2.106 MWp επί εδάφους και τα υπόλοιπα σε στέγες κτιρίων. 1. Δέσμευση γης Η προβολή στο οριζόντιο επίπεδο των φωτοβολταϊκών πλαισίων των 2.106 MWp καλύπτει περίπου 12.600 στρέμματα, είναι δηλαδή λίγο μικρότερη από την έκταση του Δήμου Αμαρουσίου στην Αττική ή του Δήμου Νεάπολης-Συκεών στη Θεσσαλονίκη. Η συνολική έκταση που δεσμεύουν αυτά τα 2.106 MWp (μαζί με τα διάκενα μεταξύ των φωτοβολταϊκών συστοιχιών και την περιμετρική απόσταση ασφαλείας από τα όρια των γηπέδων) είναι περίπου 40.000 στρέμματα, όση δηλαδή είναι η έκταση του Δήμου Αθηναίων. Για σύγκριση, η έκταση που καταλαμβάνουν οι λιγνιτικοί σταθμοί και τα λιγνιτωρυχεία είναι, σύμφωνα με τη ΔΕΗ, 253.000 στρέμματα, είναι δηλαδή 6,3 φορές μεγαλύτερη από την έκταση που δεσμεύουν τα φωτοβολταϊκά. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ , η γεωργική γη στην Ελλάδα ανέρχεται σε 32,54 εκατ. στρέμματα (στατιστικά για το 2016 δημοσιευμένα το Σεπτέμβριο του 2018), εκ των οποίων καλλιεργούνται τα 29 εκατ. στρέμματα. Από τα 3,5 εκατ. στρέμματα που δεν καλλιεργούνται, μόνο το 52% θεωρείται ότι διατηρούνται σε καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση. Τα φωτοβολταϊκά δεσμεύουν το 0,12% της γεωργικής γης ή αλλιώς το 0,03% της έκτασης της χώρας. Η γεωργική έκταση που μένει ακαλλιέργητη είναι 88 φορές μεγαλύτερη από την έκταση που δεσμεύουν όλα μαζί τα φωτοβολταϊκά. 2. Κατανάλωση νερού Για τον καθαρισμό των φωτοβολταϊκών πλαισίων απαιτούνται κατά μέσο όρο 0,114 m3 νερού ανά παραγόμενη MWh (εύρος τιμών 0,1-0,13 m3/MWh) - . Η ποσότητα αυτή είναι 30,5 φορές μικρότερη ανά παραγόμενη MWh από ένα λιγνιτικό σταθμό (σύμφωνα με τη ΔΕΗ, οι λιγνιτικοί σταθμοί καταναλώνουν κατά μέσο όρο 3,478 m3 νερού ανά παραγόμενη MWh) . Το 2018 παρήχθησαν περίπου 3,82 ΤWh από τα εγκατεστημένα φωτοβολταϊκά, δηλαδή απαιτήθηκαν περίπου 435.000 m3 νερού για τον καθαρισμό των φωτοβολταϊκών, όσο δηλαδή καταναλώνουν ετησίως 4.500 νοικοκυριά . 3. Αποσόβηση εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα Στις θετικές περιβαλλοντικές επιδόσεις, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά το 2018 αποσόβησε την έκλυση περίπου 3,3 εκατ. τόνων διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα . Στατιστικά στοιχεία αγοράς Φ/Β για το έτος 2018
  19. Η Τουρκία κατέλαβε την έκτη θέση ανάμεσα στις 38 χώρες της ευρωπαϊκής Ηπείρου, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας και της Ουκρανίας, από πλευράς πρόσθετης εγκατεστημένης αιολικής ισχύος το 2018, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της WindEurope. Η γειτονική χώρα πρόσθεσε νέα αιολική ισχύ 467 μεγαβάτ το περασμένο έτος και διαμόρφωσε τη συνολική εγκατεστημένη χωρητικότητά της στα 7.369 μεγαβάτ, όπως αναφέρεται στην έκθεση Trends and Statistics. Η συνολική δυναμικότητα χερσαίας και υπεράκτιας αιολικής ενέργειας στην Ευρώπη, ανήλθε σε 189,229 μεγαβάτ το 2018, αναλογώντας στο 14% της ηλεκτρικής ενέργειας που παρήχθη στην Ε.Ε., πέρυσι, έναντι 12%, το 2017. Η έκθεση αναφέρει ότι "η δυναμικότητα της αιολικής ενέργειας αυξήθηκε στην Ευρώπη κατά 11,3 γιγαβάτ το 2018, εκ των οποίων τα 8,6 γιγαβάτ χερσαίας αιολικής και 2,65 υπεράκτιας, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της συνολικής εγκατεστημένης αιολικής ισχύος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, στα 189 γιγαβάτ, εκ των οποίων 171 γιγαβάτ χερσαίας και 18 υπεράκτιας αιολικής ενέργειας. Η Δανία κατέγραψε το υψηλότερο ποσοστό στην παραγωγή ηλεκτρισμού από αιολική ενέργεια, με 41%, το περασμένο έτος, για να ακολουθήσει η Ιρλανδία με 28% και η Πορτογαλία, με 24%. Το 2018, η Γερμανία εγκατέστησε το μεγαλύτερο δυναμικό αιολικής ενέργειας, αναλογώντας στο 29% των μεικτών εγκαταστάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σύμφωνα με την έκθεση, η Γερμανία παραμένει η ευρωπαϊκή χώρα με τη μεγαλύτερη εγκατεστημένη ισχύ αιολικής ενέργειας, ακολουθούμενη από την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Ιταλία. Από την πλευρά του, το Ηνωμένο Βασίλειο κατέγραψε τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση ηλεκτροπαραγωγής από αιολική ενέργεια, σε 18% από 13,5% το 2017, παρ’ ότι μειώθηκε ο αριθμός των νέων χερσαίων αιολικών πάρκων. Η Πορτογαλία παρήγαγε, επίσης, το 24% του ηλεκτρισμού της από αιολική ενέργεια και η Ισπανία το 19%. Σύμφωνα με την έκθεση, οι επενδύσεις στην αιολική ενέργεια αυξήθηκαν, έναντι του 2017, κατά 20% και ανήλθαν σε 26,7 δισ. ευρώ, ήτοι, ποσό διπλάσιο σε σύγκριση με το ρεκόρ που κατέγραψαν το 2016. Το 2018 οι επενδύσεις στην υπεράκτια αιολική ενέργεια ανήλθαν σε 10,3 δισ.ευρώ, ενώ οι επενδύσεις σε χερσαία αιολίκά πάρκα κατέγραψαν νέο ρεκόρ, στα 16,4 δισ. ευρώ. "Η αιολική ενέργεια αντιπροσώπευε το 63% των επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας το 2018, από 52% το 2017", επισημαίνεται στην έκθεση. Το μέγεθος και ο τύπος των ανεμογεννητριών που εγκαταστάθηκαν στην Ευρώπη διέφεραν σημαντικά από χώρα σε χώρα. Οι πιο ισχυρές ανεμογεννήτριες εγκαταστάθηκαν, κατά μέσον όρο, στην Νορβηγία και ανέρχονταν στα 3,6 μεγαβάτ, με την Λιθουανία και την Ελλάδα να εγκατέστησαν ανεμογεννήτριες με τη χαμηλότερη μέση ονομαστική ισχύ ( 2 μεγαβάτ). Το 2018, η μέση ονομαστική χωρητικότητα των νέων υπεράκτιων ανεμογεννητριών ήταν 6,8 μεγαβάτ, δηλαδή 15% υψηλότερη σε σχέση με το 2017. Επιπλέον, η μεγαλύτερη μέση ονομαστική ισχύς σημειώθηκε στην Δανία, με 7.7 μεγαβάτ. Το περασμένο έτος, οκτώ χώρες οργάνωσαν δημοπρασίες για έργα ανανεώσιμης ενέργειας, με την αιολική να εξασφαλίζει συνολικά, 9,3 γιγαβάτ.
  20. Η Τουρκία κατέλαβε την έκτη θέση ανάμεσα στις 38 χώρες της ευρωπαϊκής Ηπείρου, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας και της Ουκρανίας, από πλευράς πρόσθετης εγκατεστημένης αιολικής ισχύος το 2018, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της WindEurope. Η γειτονική χώρα πρόσθεσε νέα αιολική ισχύ 467 μεγαβάτ το περασμένο έτος και διαμόρφωσε τη συνολική εγκατεστημένη χωρητικότητά της στα 7.369 μεγαβάτ, όπως αναφέρεται στην έκθεση Trends and Statistics. Η συνολική δυναμικότητα χερσαίας και υπεράκτιας αιολικής ενέργειας στην Ευρώπη, ανήλθε σε 189,229 μεγαβάτ το 2018, αναλογώντας στο 14% της ηλεκτρικής ενέργειας που παρήχθη στην Ε.Ε., πέρυσι, έναντι 12%, το 2017. Η έκθεση αναφέρει ότι "η δυναμικότητα της αιολικής ενέργειας αυξήθηκε στην Ευρώπη κατά 11,3 γιγαβάτ το 2018, εκ των οποίων τα 8,6 γιγαβάτ χερσαίας αιολικής και 2,65 υπεράκτιας, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της συνολικής εγκατεστημένης αιολικής ισχύος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, στα 189 γιγαβάτ, εκ των οποίων 171 γιγαβάτ χερσαίας και 18 υπεράκτιας αιολικής ενέργειας. Η Δανία κατέγραψε το υψηλότερο ποσοστό στην παραγωγή ηλεκτρισμού από αιολική ενέργεια, με 41%, το περασμένο έτος, για να ακολουθήσει η Ιρλανδία με 28% και η Πορτογαλία, με 24%. Το 2018, η Γερμανία εγκατέστησε το μεγαλύτερο δυναμικό αιολικής ενέργειας, αναλογώντας στο 29% των μεικτών εγκαταστάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σύμφωνα με την έκθεση, η Γερμανία παραμένει η ευρωπαϊκή χώρα με τη μεγαλύτερη εγκατεστημένη ισχύ αιολικής ενέργειας, ακολουθούμενη από την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Ιταλία. Από την πλευρά του, το Ηνωμένο Βασίλειο κατέγραψε τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση ηλεκτροπαραγωγής από αιολική ενέργεια, σε 18% από 13,5% το 2017, παρ’ ότι μειώθηκε ο αριθμός των νέων χερσαίων αιολικών πάρκων. Η Πορτογαλία παρήγαγε, επίσης, το 24% του ηλεκτρισμού της από αιολική ενέργεια και η Ισπανία το 19%. Σύμφωνα με την έκθεση, οι επενδύσεις στην αιολική ενέργεια αυξήθηκαν, έναντι του 2017, κατά 20% και ανήλθαν σε 26,7 δισ. ευρώ, ήτοι, ποσό διπλάσιο σε σύγκριση με το ρεκόρ που κατέγραψαν το 2016. Το 2018 οι επενδύσεις στην υπεράκτια αιολική ενέργεια ανήλθαν σε 10,3 δισ.ευρώ, ενώ οι επενδύσεις σε χερσαία αιολίκά πάρκα κατέγραψαν νέο ρεκόρ, στα 16,4 δισ. ευρώ. "Η αιολική ενέργεια αντιπροσώπευε το 63% των επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας το 2018, από 52% το 2017", επισημαίνεται στην έκθεση. Το μέγεθος και ο τύπος των ανεμογεννητριών που εγκαταστάθηκαν στην Ευρώπη διέφεραν σημαντικά από χώρα σε χώρα. Οι πιο ισχυρές ανεμογεννήτριες εγκαταστάθηκαν, κατά μέσον όρο, στην Νορβηγία και ανέρχονταν στα 3,6 μεγαβάτ, με την Λιθουανία και την Ελλάδα να εγκατέστησαν ανεμογεννήτριες με τη χαμηλότερη μέση ονομαστική ισχύ ( 2 μεγαβάτ). Το 2018, η μέση ονομαστική χωρητικότητα των νέων υπεράκτιων ανεμογεννητριών ήταν 6,8 μεγαβάτ, δηλαδή 15% υψηλότερη σε σχέση με το 2017. Επιπλέον, η μεγαλύτερη μέση ονομαστική ισχύς σημειώθηκε στην Δανία, με 7.7 μεγαβάτ. Το περασμένο έτος, οκτώ χώρες οργάνωσαν δημοπρασίες για έργα ανανεώσιμης ενέργειας, με την αιολική να εξασφαλίζει συνολικά, 9,3 γιγαβάτ. View full είδηση
  21. Ο άνεμος αντιπροσώπευε το 49% του συνόλου της νέας δυναμικότητας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη το 2018 Το ποσοστό της αιολικής ενέργειας έφτασε το 14% το 2018 σε σχέση με το 12% του 2017, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε σήμερα (21/2) η WindEurope. Η ισχύς αιολικής ενέργειας αυξήθηκε στην Ευρώπη κατά 11,3 GW το 2018: 8,6 GW χερσαίες ανεμογεννήτριες και 2,65 GW υπεράκτια αιολικά πάρκα. Η συνεχής αύξηση της δυναμικότητας και η χρήση ισχυρότερων ανεμογεννητριών συμβάλλουν στην αύξηση του μεριδίου του ανέμου στο μείγμα ηλεκτρικής ενέργειας. Η Δανία είχε το μεγαλύτερο μερίδιο αιολικής ενέργειας στον ηλεκτρισμό της πέρυσι (41%) ακολουθούμενη από την Ιρλανδία (28%) και την Πορτογαλία (24%). Η αιολική ενέργεια ήταν 21% της ηλεκτρικής ενέργειας της Γερμανίας. Ο άνεμος αντιπροσώπευε το 49% του συνόλου της νέας δυναμικότητας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη το 2018. Ωστόσο, το νέο δυναμικό παραγωγής αιολικών πάρκων μειώθηκε κατά ένα τρίτο το 2017 (έτος ρεκόρ). Η αιολική ενέργεια κέρδισε 9 GW νέας χωρητικότητας σε πλειστηριασμούς πέρυσι, σε σύγκριση με 13 GW το 2017. Οι προσθήκες δυναμικότητας στη Γερμανία μειώθηκαν κατά περισσότερο από το ήμισυ μετά τις κακώς σχεδιασμένες δημοπρασίες (τώρα ταξινομημένες) και τα προβλήματα με την έκδοση αδειών (σε εξέλιξη). Και ο αριθμός των νέων υπεράκτιων αιολικών πάρκων εγκαταλείφθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Ευρώπη έχει σήμερα 189 GW χωρητικότητας αιολικής ενέργειας: 171 GW χερσαία και 18 GW υπεράκτια. Το 2018 ήταν ένα έτος ρεκόρ για τη χρηματοδότηση νέας αιολικής χωρητικότητας. 17 GW των μελλοντικών έργων έφτασε στην τελική απόφαση επένδυσης (FID). Ο Διευθύνων Σύμβουλος της WindEurope Giles Dickson δήλωσε: «Όλο και περισσότεροι άνθρωποι και επιχειρήσεις επωφελούνται από την καθαρή και προσιτή ενέργεια που παράγει ο άνεμος. Αλλά κάτω από την επιφάνεια πολλά πράγματα δεν είναι σωστά. Το περασμένο έτος ήταν το χειρότερο έτος για τις νέες εγκαταστάσεις αιολικής ενέργειας από το 2011. Και 12 χώρες της ΕΕ δεν εγκατέστησαν πέρυσι έναν αιολικό στρόβιλο». Στη συνέχεια πρόσθεσε ότι: «Οι επενδύσεις σε μελλοντική παραγωγική ικανότητα ήταν πολύ καλές πέρυσι χάρη στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία και τη Σουηδία - και χάρη στην περαιτέρω επέκταση του αιολικού πάρκου. Αλλά οι προοπτικές για νέες επενδύσεις είναι αβέβαιες. Υπάρχουν διαρθρωτικά προβλήματα στην έκδοση αδειών, ιδίως στη Γερμανία και τη Γαλλία. Και με την ευγενική εξαίρεση της Λιθουανίας και παρά τις βελτιώσεις στην Πολωνία, υπάρχει έλλειψη φιλοδοξίας στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Τα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα του 2030 είναι μια ευκαιρία να βάλουμε τα πράγματα σωστά. Ωστόσο, τα σχέδια παρουσιάζουν έντονη έλλειψη λεπτομερειών: σχετικά με τα μέτρα πολιτικής, τους όγκους των δημοπρασιών, τον τρόπο με τον οποίο διευκολύνεται η αδειοδότηση και την άρση άλλων φραγμών στις επενδύσεις στις αιολικές εγκαταστάσεις και τον τρόπο επέκτασης του δικτύου. Οι κυβερνήσεις πρέπει να το διευθετήσουν πριν ολοκληρώσουν τα Σχέδια φέτος». View full είδηση
  22. Ο άνεμος αντιπροσώπευε το 49% του συνόλου της νέας δυναμικότητας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη το 2018 Το ποσοστό της αιολικής ενέργειας έφτασε το 14% το 2018 σε σχέση με το 12% του 2017, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε σήμερα (21/2) η WindEurope. Η ισχύς αιολικής ενέργειας αυξήθηκε στην Ευρώπη κατά 11,3 GW το 2018: 8,6 GW χερσαίες ανεμογεννήτριες και 2,65 GW υπεράκτια αιολικά πάρκα. Η συνεχής αύξηση της δυναμικότητας και η χρήση ισχυρότερων ανεμογεννητριών συμβάλλουν στην αύξηση του μεριδίου του ανέμου στο μείγμα ηλεκτρικής ενέργειας. Η Δανία είχε το μεγαλύτερο μερίδιο αιολικής ενέργειας στον ηλεκτρισμό της πέρυσι (41%) ακολουθούμενη από την Ιρλανδία (28%) και την Πορτογαλία (24%). Η αιολική ενέργεια ήταν 21% της ηλεκτρικής ενέργειας της Γερμανίας. Ο άνεμος αντιπροσώπευε το 49% του συνόλου της νέας δυναμικότητας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη το 2018. Ωστόσο, το νέο δυναμικό παραγωγής αιολικών πάρκων μειώθηκε κατά ένα τρίτο το 2017 (έτος ρεκόρ). Η αιολική ενέργεια κέρδισε 9 GW νέας χωρητικότητας σε πλειστηριασμούς πέρυσι, σε σύγκριση με 13 GW το 2017. Οι προσθήκες δυναμικότητας στη Γερμανία μειώθηκαν κατά περισσότερο από το ήμισυ μετά τις κακώς σχεδιασμένες δημοπρασίες (τώρα ταξινομημένες) και τα προβλήματα με την έκδοση αδειών (σε εξέλιξη). Και ο αριθμός των νέων υπεράκτιων αιολικών πάρκων εγκαταλείφθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Ευρώπη έχει σήμερα 189 GW χωρητικότητας αιολικής ενέργειας: 171 GW χερσαία και 18 GW υπεράκτια. Το 2018 ήταν ένα έτος ρεκόρ για τη χρηματοδότηση νέας αιολικής χωρητικότητας. 17 GW των μελλοντικών έργων έφτασε στην τελική απόφαση επένδυσης (FID). Ο Διευθύνων Σύμβουλος της WindEurope Giles Dickson δήλωσε: «Όλο και περισσότεροι άνθρωποι και επιχειρήσεις επωφελούνται από την καθαρή και προσιτή ενέργεια που παράγει ο άνεμος. Αλλά κάτω από την επιφάνεια πολλά πράγματα δεν είναι σωστά. Το περασμένο έτος ήταν το χειρότερο έτος για τις νέες εγκαταστάσεις αιολικής ενέργειας από το 2011. Και 12 χώρες της ΕΕ δεν εγκατέστησαν πέρυσι έναν αιολικό στρόβιλο». Στη συνέχεια πρόσθεσε ότι: «Οι επενδύσεις σε μελλοντική παραγωγική ικανότητα ήταν πολύ καλές πέρυσι χάρη στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία και τη Σουηδία - και χάρη στην περαιτέρω επέκταση του αιολικού πάρκου. Αλλά οι προοπτικές για νέες επενδύσεις είναι αβέβαιες. Υπάρχουν διαρθρωτικά προβλήματα στην έκδοση αδειών, ιδίως στη Γερμανία και τη Γαλλία. Και με την ευγενική εξαίρεση της Λιθουανίας και παρά τις βελτιώσεις στην Πολωνία, υπάρχει έλλειψη φιλοδοξίας στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Τα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα του 2030 είναι μια ευκαιρία να βάλουμε τα πράγματα σωστά. Ωστόσο, τα σχέδια παρουσιάζουν έντονη έλλειψη λεπτομερειών: σχετικά με τα μέτρα πολιτικής, τους όγκους των δημοπρασιών, τον τρόπο με τον οποίο διευκολύνεται η αδειοδότηση και την άρση άλλων φραγμών στις επενδύσεις στις αιολικές εγκαταστάσεις και τον τρόπο επέκτασης του δικτύου. Οι κυβερνήσεις πρέπει να το διευθετήσουν πριν ολοκληρώσουν τα Σχέδια φέτος».
  23. Μειώθηκε η ακαθάριστη ενεργειακή κατανάλωση στην Ευρωπαïκή Ένωση των 28 κατά 8% τη περίοδο 2006 - 2012, σύμφωνα με τη Eurostat. Πάνω από το μισό της ενεργειακής παραγωγής το 2012 οφείλεται στις ΑΠΕ και την πυρηνική ενέργεια, ενώ το ποσοστό της ενεργειακής εξάρτησης, το οποίο καθορίζει το κατά πόσο είναι μια χώρα εξαρτημένη από τις εισαγωγές ενέργειας ανέρχεται στο 53%. Συγκεκριμένα η παραγωγή ενέργειας το 2012 προήλθε 29% από την πυρηνική ενέργεια, 22% από τις ανανεώσιμες, 21% από τα στερεά καύσιμα, 17% από το φυσικό αέριο και 10% από το πετρέλαιο. Μειώθηκε η καθάριστη εγχώρια κατανάλωση ενέργειας στα 24 από τα 28 κράτη μέλη – Η Ελλάδα ανάμεσα στις μεγαλύτερες μειώσεις (14.4%), από τα 31.6 Mtoe στα 27.0 Mtoe Οι πέντε χώρες με τη μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας το 2012 ήταν η Γερμανία (319 Mtoe, -9.2% σε σχέση με το 2006), η Γαλλία (258 Mtoe, -5.3% σε σχέση με το 2006), το Ηνωμένο Βασίλειο (202 Mtoe, -12.2% σε σχέση με το 2006), η Ιταλία (163 Mtoe, -12.0% σε σχέση με το 2006) και η Ισπανία (127 Mtoe, -11.9% σε σχέση με το 2006). Δανία - Η μόνη καθαρή εξαγωγός ενέργειας Η Δανία με αρνητικό ποσοστό εξάρτησης υπήρξε η μόνη χώρα - καθαρή εξαγωγός ενέργειας. Τα κράτη με τη μικρότερη εξάρτηση σε εισαγωγές ενέργειας το 2012 ήταν η Εσθονία (17%), η Ρουμανία (23%) και η Τσεχική Δημοκρατιά (25%). Η Ελλάδα είναι εξαρτημένη από τις εισαγωγές σε ποσοστό 65.6% (ο μέσος όρος της ΕΕ 28 ήταν 53.3%). Οι χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή ενέργειας Οι χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή ενέργειας το 2012 ήταν η Γαλλία (17%), η Γερμανία (16%), το Ηνωμένο Βασίλειο (15%), η Πολωνία (9%) και η Ολλανδία (8%). Πηγή: http://biomassenergy...thhke-kata-14-4 Click here to view the είδηση
  24. H Μονάδα Νο1 του νέου Υδροηλεκτρικού Σταθμού (ΥΗΣ) Ιλαρίωνα της ΔΕΗ συγχρόνισε για πρώτη φορά χθες, Πέμπτη 23-1-2014, στο πλαίσιο της έναρξης δοκιμαστικής λειτουργίας, με το Εθνικό Διασυνδεδεμένο Σύστημα και παρήγαγε ηλεκτρική ενέργεια στον περιορισμένο χρόνο της δοκιμής με ισχύ 20 MW, σύμφωνα με ανακοίνωση της Επιχείρησης. Το πρόγραμμα δοκιμών του νέου Υδροηλεκτρικού Σταθμού Ιλαρίωνα θα συνεχιστεί και μετά την ολοκλήρωσή του ο ΥΗΣ Ιλαρίωνα θα παράγει ετησίως περίπου 330 Gwh καθαρής ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμους Πόρους, συμβάλλοντας στη βέλτιστη πολλαπλή αξιοποίηση του υδροδυναμικού του ποταμού Αλιάκμονα. Το Υδροηλεκτρικό Έργο (ΥΗΕ) Ιλαρίωνα αποτελείται από ένα χωμάτινο φράγμα ύψους 130 μ., συνολικού όγκου 9 εκ. m3 περίπου και ταμιευτήρα ωφέλιμης χωρητικότητας 400 εκ m3 περίπου, που καλύπτει επιφάνεια 22 km2, εντός των νομών Κοζάνης και Γρεβενών. Ο εξοπλισμός περιλαμβάνει τον κύριο σταθμό που αποτελείται από δύο υδροστροβίλους συνολικής ισχύος 155,2 MW και ένα μικρό υδροηλεκτρικό έργο για την εξασφάλιση της οικολογικής παροχής ισχύος 4,2 MW. Μετά από 15 χρόνια η ΔΕΗ ΑΕ πραγματοποιεί την ένταξη στο Σύστημα ενός ακόμη μεγάλου ΥΗΣ εγκατεστημένης ισχύος της τάξης των 160 MW - περιλαμβανομένης και της ισχύος ενός μικρού Υδροηλεκτρικού Σταθμού για την εξασφάλιση της διαρκούς οικολογικής παροχής - ολοκληρώνοντας ακόμη ένα μεγάλο επενδυτικό έργο, σημαντικό για την Εθνική Οικονομία. Ο ΥΗΣ Ιλαρίωνα αποτελεί μία από τις τρεις μεγαλύτερες επενδύσεις που ολοκληρώνει η ΔΕΗ, καθώς ήδη έχει τεθεί σε λειτουργία η νέα Μονάδα Συνδυασμένου Κύκλου, με καύσιμο φυσικό αέριο, στο Αλιβέρι, συνολικής ισχύος 417 MW, ενώ εντός του 2014 θα τεθεί σε εμπορική λειτουργία και η Μονάδα Μεγαλόπολη V, Συνδυασμένου Κύκλου, με καύσιμο επίσης φυσικό αέριο, συνολικής ισχύος 811 MW. Πηγή: http://www.energia.g...sp?art_id=78507 Click here to view the είδηση
  25. Ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης, ανέλαβε πρωτοβουλία για τη μείωση του ενεργειακού κόστους των ελληνικών επιχειρήσεων, στο πλαίσιο της χάραξης της Ευρωπαϊκής Ενεργειακής και Κλιματικής Πολιτικής. Με την πρωτοβουλία αυτή, η Ελλάδα για πρώτη φορά, υποστηρίζει και προτείνει να υπάρξει ειδική μέριμνα: για χώρες που εμφανίζουν παρατεταμένη οικονομική ύφεση, και για χώρες που η γεωγραφική τους θέση τις καθιστά ευάλωτες στον ανταγωνισμό από χώρες που δεν είναι ενταγμένες στο μηχανισμό δικαιωμάτων εκπομπών ρύπων CO2. Για την τεκμηρίωση της ελληνικής θέσης, το ΥΠΕΚΑ υπέβαλλε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στις θεματικές επιτροπές χάραξης κλιματικής πολιτικής της Ε.Ε., ολοκληρωμένη μελέτη σχετικά με τις επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής Οικονομίας από την προτεινόμενη αλλαγή του Μηχανισμού Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (EU Emission Trading System - ETS), καθώς και από την αλλαγή της μεθοδολογίας προσδιορισμού των χωρών που κινδυνεύουν από το φαινόμενο της «διαρροής άνθρακα» (Carbon leakage). Η υποχρέωση των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων να αγοράζουν το σύνολο ή ένα τμήμα των δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων CO2, οδηγεί σε αύξηση του ενεργειακού κόστους και έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, που μπορεί να μεταφραστεί είτε σε αύξηση της ανεργίας, είτε σε οικονομική συρρίκνωση νευραλγικών τομέων της οικονομίας. Ειδικότερα, οι επιχειρήσεις που πλήττονται περισσότερο είναι αυτές που το κόστος παραγωγής τους συνδέεται σημαντικά με το ενεργειακό κόστος, καθώς και αυτές που δραστηριοποιούνται σε αγορές με ανταγωνισμό από εταιρείες τρίτων χωρών οι οποίες δεν επιβαρύνονται με το άμεσο ή έμμεσο κόστος των εκπομπών ρύπων. H Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέποντας την κατάσταση αυτή σχεδίασε την Οδηγία 2009/29/ΕΚ όπου δίνει την δυνατότητα για εφαρμογή ειδικών μέτρων για ορισμένες επιχειρήσεις, ώστε αυτές να ενισχύονται οικονομικά αντισταθμίζοντας την αύξηση στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος που προέρχεται από το κόστος εκπομπών ρύπων. Ωστόσο, όπως τονίζεται στην πρόταση, οι επιχειρήσεις αυτές στην Ελλάδα, λόγω της παρατεταμένης οικονομικής ύφεσης και λόγω της γειτνίασης με κράτη που δεν επιβάλουν περιορισμούς στις εκπομπές ρύπων, είναι περαιτέρω εκτεθειμένες στον κίνδυνο «διαρροής άνθρακα» (carbon leakage), δηλαδή στην αυξημένη πιθανότητα να μην μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στην επιδείνωση της ανταγωνιστικότητάς τους. Σύμφωνα με τη μελέτη οι επιπτώσεις από το άμεσο και έμμεσο κόστος εκπομπών, σύμφωνα με τις τρέχουσες τιμές των δικαιωμάτων εκπομπών στα χρηματιστήρια ενέργειας, εκτιμάται σε 380 εκατ. ευρώ, ήτοι περίπου 0,2 % του ΑΕΠ, και σε απώλεια 5.500 θέσεων εργασίας ετησίως για την ελληνική οικονομία για την περίοδο 2013-2020. Με δεδομένη την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το backloading, δηλαδή την απόσυρση από την αγορά 900 εκατ. δικαιωμάτων εκπομπών προκειμένου να προκληθεί τεχνητή αύξηση των τιμών τους, οι επιπτώσεις εκτιμώνται έως και 2.2 δις ευρώ, ήτοι 1,1% του ΑΕΠ, και απώλειας 32.700 θέσεων εργασίας για την ελληνική οικονομία. Σε περίπτωση που υπάρξει και εξαίρεση κλάδων από τη λίστα «διαρροής άνθρακα», τότε εκτιμάται επιπλέον κόστος 90-550 εκατ. Ευρώ και επιπλέον απώλειες 1.200 – 7.600 θέσεων εργασίας. Το ΥΠΕΚΑ λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα ζητά από την Ε.Ε. να εξεταστεί ουσιαστικά η ελληνική πρόταση για εφαρμογή ειδικών πολιτικών ενίσχυσης των ευάλωτων χωρών, οι οποίες θα αποβλέπουν στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας τους με παράλληλο σεβασμό, από την πλευρά των χωρών αυτών, όλων των δεσμεύσεων ενάντια στην κλιματική αλλαγή και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Πηγή: http://biomassenergy...peka-apo-thn-ee Click here to view the είδηση
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.