Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'αλλαγή'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Εργασίες Μηχανικών
    • Τοπογραφικά-Χωροταξικά
    • Αρχιτεκτονικά
    • Στατικά
    • Μηχανολογικά
    • Ηλεκτρολογικά
    • Περιβαλλοντικά
    • Διάφορα
  • Εργασιακά-Διαδικαστικά
    • Άδειες-Διαδικασίες
    • Αυθαίρετα
    • Οικονομικά-Αμοιβές
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά
    • Εκπαίδευση
    • Ειδικότητες-Συλλογικά Όργανα
  • Εργαλεία
    • Προγράμματα Η/Υ
    • Εξοπλισμός
    • Διαδίκτυο
    • Showroom
  • Γενικά

Categories

  • 1. Τοπογραφικά-Πολεοδομικά
    • 1.1 Λογισμικό
    • 1.2 Νομοθεσία
    • 1.3 Έντυπα
    • 1.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 1.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 2. Συγκοινωνιακά - Οδοποιίας
    • 2.1 Λογισμικό
    • 2.2 Νομοθεσία
    • 2.3 Έντυπα
    • 2.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 2.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 3. Αρχιτεκτονικά - Σχεδιαστικά
    • 3.1 Λογισμικό
    • 3.2 Νομοθεσία
    • 3.3 Έντυπα
    • 3.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 3.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 4. Στατικά - Εδαφοτεχνικά
    • 4.1 Λογισμικό
    • 4.2 Νομοθεσία
    • 4.3 Έντυπα
    • 4.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 4.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 5. Μηχανολογικά
    • 5.1 Λογισμικό
    • 5.2 Νομοθεσία
    • 5.3 Έντυπα
    • 5.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 5.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 6. Ηλεκτρολογικά
    • 6.1 Λογισμικό
    • 6.2 Νομοθεσία
    • 6.3 Έντυπα
    • 6.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 6.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 7. ΑΠΕ - Φωτοβολταϊκά
    • 7.1 Λογισμικό
    • 7.2 Νομοθεσία
    • 7.3 Έντυπα
    • 7.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 7.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 8. Περιβαλλοντικά
    • 8.1 Λογισμικό
    • 8.2 Νομοθεσία
    • 8.3 Έντυπα
    • 8.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 8.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 9. Υδραυλικά - Λιμενικά
    • 9.1 Λογισμικό
    • 9.2 Νομοθεσία
    • 9.3 Έντυπα
    • 9.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 9.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 10. Διαχείριση Έργων - Εκτιμήσεις - Πραγματογνωμοσύνες
    • 10.1 Λογισμικό
    • 10.2 Νομοθεσία
    • 10.3 Έντυπα
    • 10.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 10.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 11. Δημόσια Έργα - Ασφάλεια και Υγιεινή
    • 11.1 Λογισμικό
    • 11.2 Νομοθεσία
    • 11.3 Έντυπα
    • 11.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 11.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 12. Αμοιβές - Φορολογικά - Άδειες
    • 12.1 Λογισμικό
    • 12.2 Νομοθεσία
    • 12.3 Έντυπα - Αιτήσεις
    • 12.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 13. Αυθαίρετα
    • 13.1 Λογισμικό
    • 13.2 Νομοθεσία
    • 13.3 Έντυπα
    • 13.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 14. Διάφορα

Categories

  • Ειδήσεις
    • Νομοθεσία
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά-Φορολογικά
    • Περιβάλλον
    • Ενέργεια-ΑΠΕ
    • Τεχνολογία
    • Χρηματοδοτήσεις
    • Έργα-Υποδομές
    • Επικαιρότητα
    • Αρθρογραφία
    • Michanikos.gr
    • webTV
    • Sponsored

Categories

  • Εξοπλισμός
  • Software
  • Books
  • Jobs
  • Real Estate
  • Various

Product Groups

  • Test 1

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website


Skype


Ενδιαφέροντα


Τοποθεσία


Birthday

Between and

Found 113 results

  1. Η κλιματική αλλαγή θα βλάψει τις οικονομίες των χωρών είτε αυτές είναι πλούσιες είτε φτωχές ως το 2100, αναφέρουν οικονομολόγοι σε νέα έκθεση που διαλύει τον μύθο ότι οι πιο φτωχές και ζεστές χώρες θα υποφέρουν περισσότερο από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι ερευνητές εξέτασαν στοιχεία περισσότερων από 50 ετών από 174 χώρες και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι συνεχείς αλλαγές της θερμοκρασίας πάνω ή κάτω από τα συνηθισμένα επίπεδα για κάθε χώρα επηρεάζουν την οικονομική ανάπτυξή τους, ανεξαρτήτως του πλούτου τους. Οι ΗΠΑ ενδέχεται να χάσουν το 10% του ΑΕΠ τους, αν δεν κάνουν σημαντικές αλλαγές στην πολιτική τους. «Στη Μεγάλη Βρετανία πριν μερικές ημέρες ζήσαμε την πιο ζεστή ημέρα που έχει καταγραφεί ποτέ και οι υποδομές αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες», σχολίασε ο δρ. Κάμιαρ Μοχάντες καθηγητής Οικονομίας στο πανεπιστήμιο Κέμπριτζ που συμμετείχε στη συγγραφή της έκθεσης. «Τα τραίνα σταματούν να λειτουργούν, οι άνθρωποι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν (τη ζέστη) και άρα η παραγωγικότητα και η οικονομική ανάπτυξη μειώνονται», πρόσθεσε. Οι έρευνες συχνά επικεντρώνονταν στις βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις που θα έχει η κλιματική αλλαγή στις φτωχές και ζεστές χώρες. Όμως αυτή η έκθεση αναφέρει ότι ο πλούτος και η πιο χαμηλή θερμοκρασία δεν προστατεύουν από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην οικονομία, αν δεν γίνουν σημαντικές αλλαγές στην πολιτική. Στη περίπτωση που δεν υπάρξει καμία αλλαγή πολιτικής, και κατά συνέπεια δεν μειωθούν καθόλου τα αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η μέση παγκόσμια θερμοκρασία θα αυξηθεί κατά 4 βαθμούς Κελσίου ως το 2100. Αυτό θα σημάνει απώλεια μεγαλύτερη του 7% για το παγκόσμιο ΑΕΠ, αναφέρει η έκθεση που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα από το αμερικανικό National Bureau of Economic Research. Καίριο το ζήτημα της δραστικής μείωσης εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου Η Συμφωνία του Παρισιού για την Κλιματική Αλλαγή έχει στόχο να διατηρηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας της Γης κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου, με στόχο τον 1,5 βαθμό. Όμως για αυτό απαιτείται δραστική μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου. Η έρευνα των οικονομολόγων βασίστηκε στις ΗΠΑ εξαιτίας του διαφορετικού κλίματος που έχουν διάφορες περιοχές της χώρας και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, αν αγνοηθούν οι στόχοι της Συμφωνίας του Παρισιού, οι επιπτώσεις στις βιομηχανίες –από τις κατασκευές ως τη γεωργία– θα είναι σοβαρές και θα κοστίσουν περισσότερο από το 10% του ΑΕΠ της χώρας. «Το μέσο αμερικανικό νοικοκυριό θα γίνει πιο φτωχό», τόνισε ο Μοχάντες και επεσήμανε ότι οι βιομηχανικές χώρες ενδέχεται να αντιμετωπίσουν αντίστοιχες επιπτώσεις. Ο Καναδάς, όπου η άνοδος της θερμοκρασίας είναι δύο φορές πιο γρήγορη σε σχέση με τον υπόλοιπο πλανήτη, μπορεί να αναμένει μείωση 13% στο ΑΕΠ του, η Ελβετία 12% και η Ινδία 10%. Όμως η τήρηση των στόχων της Συμφωνίας του Παρισιού ενδέχεται να περιορίσει την απώλεια του ΑΕΠ των ΗΠΑ κάτω από το 2%, υπογραμμίζεται στην έκθεση. Σε αυτή επισημαίνεται επίσης ότι αν και κάποιες χώρες ίσως προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή, είναι απίθανο να δράσουν εγκαίρως ώστε να αντιμετωπίσουν όλες τις αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία τους. «Αν τηρήσουμε (τη Συμφωνία) του Παρισιού, οι απώλειες είναι σημαντικά μικρότερες. Δεν είναι πολύ αργά», υπογράμμισε ο Μοχάντες. View full είδηση
  2. Η κλιματική αλλαγή θα βλάψει τις οικονομίες των χωρών είτε αυτές είναι πλούσιες είτε φτωχές ως το 2100, αναφέρουν οικονομολόγοι σε νέα έκθεση που διαλύει τον μύθο ότι οι πιο φτωχές και ζεστές χώρες θα υποφέρουν περισσότερο από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι ερευνητές εξέτασαν στοιχεία περισσότερων από 50 ετών από 174 χώρες και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι συνεχείς αλλαγές της θερμοκρασίας πάνω ή κάτω από τα συνηθισμένα επίπεδα για κάθε χώρα επηρεάζουν την οικονομική ανάπτυξή τους, ανεξαρτήτως του πλούτου τους. Οι ΗΠΑ ενδέχεται να χάσουν το 10% του ΑΕΠ τους, αν δεν κάνουν σημαντικές αλλαγές στην πολιτική τους. «Στη Μεγάλη Βρετανία πριν μερικές ημέρες ζήσαμε την πιο ζεστή ημέρα που έχει καταγραφεί ποτέ και οι υποδομές αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες», σχολίασε ο δρ. Κάμιαρ Μοχάντες καθηγητής Οικονομίας στο πανεπιστήμιο Κέμπριτζ που συμμετείχε στη συγγραφή της έκθεσης. «Τα τραίνα σταματούν να λειτουργούν, οι άνθρωποι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν (τη ζέστη) και άρα η παραγωγικότητα και η οικονομική ανάπτυξη μειώνονται», πρόσθεσε. Οι έρευνες συχνά επικεντρώνονταν στις βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις που θα έχει η κλιματική αλλαγή στις φτωχές και ζεστές χώρες. Όμως αυτή η έκθεση αναφέρει ότι ο πλούτος και η πιο χαμηλή θερμοκρασία δεν προστατεύουν από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην οικονομία, αν δεν γίνουν σημαντικές αλλαγές στην πολιτική. Στη περίπτωση που δεν υπάρξει καμία αλλαγή πολιτικής, και κατά συνέπεια δεν μειωθούν καθόλου τα αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η μέση παγκόσμια θερμοκρασία θα αυξηθεί κατά 4 βαθμούς Κελσίου ως το 2100. Αυτό θα σημάνει απώλεια μεγαλύτερη του 7% για το παγκόσμιο ΑΕΠ, αναφέρει η έκθεση που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα από το αμερικανικό National Bureau of Economic Research. Καίριο το ζήτημα της δραστικής μείωσης εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου Η Συμφωνία του Παρισιού για την Κλιματική Αλλαγή έχει στόχο να διατηρηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας της Γης κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου, με στόχο τον 1,5 βαθμό. Όμως για αυτό απαιτείται δραστική μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου. Η έρευνα των οικονομολόγων βασίστηκε στις ΗΠΑ εξαιτίας του διαφορετικού κλίματος που έχουν διάφορες περιοχές της χώρας και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, αν αγνοηθούν οι στόχοι της Συμφωνίας του Παρισιού, οι επιπτώσεις στις βιομηχανίες –από τις κατασκευές ως τη γεωργία– θα είναι σοβαρές και θα κοστίσουν περισσότερο από το 10% του ΑΕΠ της χώρας. «Το μέσο αμερικανικό νοικοκυριό θα γίνει πιο φτωχό», τόνισε ο Μοχάντες και επεσήμανε ότι οι βιομηχανικές χώρες ενδέχεται να αντιμετωπίσουν αντίστοιχες επιπτώσεις. Ο Καναδάς, όπου η άνοδος της θερμοκρασίας είναι δύο φορές πιο γρήγορη σε σχέση με τον υπόλοιπο πλανήτη, μπορεί να αναμένει μείωση 13% στο ΑΕΠ του, η Ελβετία 12% και η Ινδία 10%. Όμως η τήρηση των στόχων της Συμφωνίας του Παρισιού ενδέχεται να περιορίσει την απώλεια του ΑΕΠ των ΗΠΑ κάτω από το 2%, υπογραμμίζεται στην έκθεση. Σε αυτή επισημαίνεται επίσης ότι αν και κάποιες χώρες ίσως προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή, είναι απίθανο να δράσουν εγκαίρως ώστε να αντιμετωπίσουν όλες τις αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία τους. «Αν τηρήσουμε (τη Συμφωνία) του Παρισιού, οι απώλειες είναι σημαντικά μικρότερες. Δεν είναι πολύ αργά», υπογράμμισε ο Μοχάντες.
  3. Ο φετινός μήνας Ιούλιος, στη διάρκεια του οποίου σημειώθηκε μεγάλο κύμα καύσωνα στην Ευρώπη, ήταν ο πιο ζεστός μήνας που έχει καταγραφεί ποτέ στον κόσμο, με θερμοκρασία οριακά μεγαλύτερη από εκείνη του Ιουλίου 2016, σύμφωνα με τα δεδομένα του ευρωπαϊκού προγράμματος Κοπέρνικος για την κλιματική αλλαγή. «Ο μήνας Ιούλιος είναι γενικά ο πιο ζεστός του έτους στον κόσμο, όμως σύμφωνα με τα δεδομένα μας, ο Ιούλιος του 2019 είναι επίσης, με μικρή διαφορά, ο πιο ζεστός μήνας που έχει καταγραφεί ποτέ», δηλώνει σε σημερινή ανακοίνωσή του ο επικεφαλής του προγράμματος Ζαν-Νοέλ Τεπό. «Με τη συνέχιση των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τις επιπτώσεις τους στην παγκόσμια αύξηση των θερμοκρασιών, τα ρεκόρ θα συνεχίσουν να καταρρίπτονται», επέμεινε. Σύμφωνα με τα δεδομένα του προγράμματος Κοπέρνικος, ο υδράργυρος ανέβηκε τον Ιούλιο 0,04 βαθμό Κελσίου πάνω από το προηγούμενο ρεκόρ του Ιουλίου 2016. Η διαφορά αυτή είναι τόσο μικρή ώστε είναι πιθανό άλλοι οργανισμοί αναφοράς, οι οποίοι συγκεντρώνουν και αναλύουν τα δεδομένα με λίγο διαφορετικό τρόπο, να μην καταλήξουν στο ίδιο συμπέρασμα, επισημαίνεται στην ανακοίνωση. Η αμερικανική αρμόδια υπηρεσία NOAA δεν έχει ακόμη δημοσιοποιήσει τα συμπεράσματά της για τον μήνα Ιούλιο. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Copernicus, η θερμοκρασία τον Ιούλιο 2019 ήταν 0,56 βαθμό Κελσίου μεγαλύτερη από τον μέσο όρο της περιόδου 1981-2000. Είναι σχεδόν 1,2 βαθμό Κελσίου πάνω από το προβιομηχανικό επίπεδο, που αποτελεί τη βάση αναφοράς των εμπειρογωμόνων του ΟΗΕ για το κλίμα. Ο Ιούλιος σηματοδοτήθηκε από έναν σύντομης διάρκειας, αλλά πολύ έντονο καύσωνα στη δυτική Ευρώπη, όπου σε χώρες όπως η Γερμανία, το Βέλγιο ή η Ολλανδία καταρρίφθηκαν τα απόλυτα ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών. Σύμφωνα με το Copernicus, οι θερμοκρασίες ήταν επίσης υψηλότερες από τις συνήθεις στην Αλάσκα, τη Γροιλανδία και σε ορισμένα τμήματα της Σιβηρίας, καθώς και στην κεντρική Ασία και σε ορισμένες περιφέρειες της Ανταρκτικής. «Ανέκαθεν υπήρχαν ζεστά καλοκαίρια. Όμως δεν είναι το καλοκαίρι της νιότης μας. Δεν είναι το καλοκαίρι των παππούδων μας», είχε σχολιάσει πριν από μερικές ημέρες ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. «Αν δεν κάνουμε τίποτε εναντίον της κλιματικής αλλαγής τώρα, αυτά τα ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα θα είναι η κορυφή του παγόβουνου. Ενός παγόβουνου που λιώνει γρήγορα και το ίδιο», είχε προσθέσει. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Μετεωρολογίας εκτιμά πως το 2019 θα περιληφθεί στο τοπ 5 των πιο ζεστών ετών. «Το έτος 2019 ήταν μέχρι τώρα πολύ ζεστό. Όλοι οι μήνες του 2019 κατατάσσονται μεταξύ των 4 πιο ζεστών μηνών και ο Ιούνιος του 2019 ήταν ο πιο ζεστός Ιούνιος που έχει καταγραφεί ποτέ», διευκρίνισε σήμερα το Copernicus.
  4. Ο φετινός μήνας Ιούλιος, στη διάρκεια του οποίου σημειώθηκε μεγάλο κύμα καύσωνα στην Ευρώπη, ήταν ο πιο ζεστός μήνας που έχει καταγραφεί ποτέ στον κόσμο, με θερμοκρασία οριακά μεγαλύτερη από εκείνη του Ιουλίου 2016, σύμφωνα με τα δεδομένα του ευρωπαϊκού προγράμματος Κοπέρνικος για την κλιματική αλλαγή. «Ο μήνας Ιούλιος είναι γενικά ο πιο ζεστός του έτους στον κόσμο, όμως σύμφωνα με τα δεδομένα μας, ο Ιούλιος του 2019 είναι επίσης, με μικρή διαφορά, ο πιο ζεστός μήνας που έχει καταγραφεί ποτέ», δηλώνει σε σημερινή ανακοίνωσή του ο επικεφαλής του προγράμματος Ζαν-Νοέλ Τεπό. «Με τη συνέχιση των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τις επιπτώσεις τους στην παγκόσμια αύξηση των θερμοκρασιών, τα ρεκόρ θα συνεχίσουν να καταρρίπτονται», επέμεινε. Σύμφωνα με τα δεδομένα του προγράμματος Κοπέρνικος, ο υδράργυρος ανέβηκε τον Ιούλιο 0,04 βαθμό Κελσίου πάνω από το προηγούμενο ρεκόρ του Ιουλίου 2016. Η διαφορά αυτή είναι τόσο μικρή ώστε είναι πιθανό άλλοι οργανισμοί αναφοράς, οι οποίοι συγκεντρώνουν και αναλύουν τα δεδομένα με λίγο διαφορετικό τρόπο, να μην καταλήξουν στο ίδιο συμπέρασμα, επισημαίνεται στην ανακοίνωση. Η αμερικανική αρμόδια υπηρεσία NOAA δεν έχει ακόμη δημοσιοποιήσει τα συμπεράσματά της για τον μήνα Ιούλιο. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Copernicus, η θερμοκρασία τον Ιούλιο 2019 ήταν 0,56 βαθμό Κελσίου μεγαλύτερη από τον μέσο όρο της περιόδου 1981-2000. Είναι σχεδόν 1,2 βαθμό Κελσίου πάνω από το προβιομηχανικό επίπεδο, που αποτελεί τη βάση αναφοράς των εμπειρογωμόνων του ΟΗΕ για το κλίμα. Ο Ιούλιος σηματοδοτήθηκε από έναν σύντομης διάρκειας, αλλά πολύ έντονο καύσωνα στη δυτική Ευρώπη, όπου σε χώρες όπως η Γερμανία, το Βέλγιο ή η Ολλανδία καταρρίφθηκαν τα απόλυτα ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών. Σύμφωνα με το Copernicus, οι θερμοκρασίες ήταν επίσης υψηλότερες από τις συνήθεις στην Αλάσκα, τη Γροιλανδία και σε ορισμένα τμήματα της Σιβηρίας, καθώς και στην κεντρική Ασία και σε ορισμένες περιφέρειες της Ανταρκτικής. «Ανέκαθεν υπήρχαν ζεστά καλοκαίρια. Όμως δεν είναι το καλοκαίρι της νιότης μας. Δεν είναι το καλοκαίρι των παππούδων μας», είχε σχολιάσει πριν από μερικές ημέρες ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. «Αν δεν κάνουμε τίποτε εναντίον της κλιματικής αλλαγής τώρα, αυτά τα ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα θα είναι η κορυφή του παγόβουνου. Ενός παγόβουνου που λιώνει γρήγορα και το ίδιο», είχε προσθέσει. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Μετεωρολογίας εκτιμά πως το 2019 θα περιληφθεί στο τοπ 5 των πιο ζεστών ετών. «Το έτος 2019 ήταν μέχρι τώρα πολύ ζεστό. Όλοι οι μήνες του 2019 κατατάσσονται μεταξύ των 4 πιο ζεστών μηνών και ο Ιούνιος του 2019 ήταν ο πιο ζεστός Ιούνιος που έχει καταγραφεί ποτέ», διευκρίνισε σήμερα το Copernicus. View full είδηση
  5. Καλησπέρα, Θέλω να αλλάξω χρήση σε ένα μέρος μιας μονοκατοικίας, η οποία είναι σπίτι, και να τον νοικιάσω ως κατάστημα. Ο χώρος παλιά ήταν κατάστημα, και έχει και ρολόι της ΔΕΗ (ανενεργό). Γνωρίζω ότι πρέπει να συμβουλευτώ μηχανικό για άδεια αλλαγής χρήσης κτλ. Μετά την αλλαγή όμως ποια είναι η διαδικασία; Αλλάζει το Ε9; Πρέπει να ενημερωθεί ο συμβολαιογράφος; Ευχαριστώ.
  6. Δεν είναι λίγες οι φορές που ειδήσεις για εκατοντάδες νεκρούς λόγω πλημμυρών στην Ασία κάνουν τον γύρο του κόσμου. Πολλές πόλεις στην Ασία έχουν να αντιμετωπίσουν ένα δυσεπίλυτο ζήτημα. Από τη μία η αστική ανάπτυξη τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Από την άλλη η κλιματική αλλαγή υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών της. Μία πρωτοποριακή πρόταση όμως υπόσχεται τη λύση… Μια λύση για τις πλημμύρες Οι τεχνικές παρεμβάσεις για την επίλυση του προβλήματος των πλημμυρών που εφαρμόζονται ανά τον κόσμο, μπορεί να έχουν καταφέρει να μετριάσουν τον κίνδυνο αλλά, όπως αποδεικνύεται, σίγουρα όχι να τον εξαλείψουν. Η Κίνα όμως έχει θέσει τώρα έναν φιλόδοξο στόχο: να μετατρέψει έως το 2020 το 80% των αστικών περιοχών της σε πόλεις – «σφουγγάρια». Πόλεις που θα μπορούν να απορροφούν και να επαναχρησιμοποιούν τουλάχιστον το 70% των όμβριων υδάτων τους. Η πρωτοβουλία, που ξεκίνησε πειραματικά το 2015 σε 16 πόλεις, στοχεύει στο να μειώσει την ένταση της απορροής των όμβριων υδάτων, ενισχύοντας και κατανέμοντας τις δομές απορρόφησης πιο ομοιόμορφα και συνάμα οικολογικά. Η συλλογή του νερού της βροχής, αυξάνει αυτόματα και τη διαθεσιμότητα νερού για διάφορες χρήσεις. Έτσι η προσέγγιση αυτή όχι μόνο μειώνει τις πλημμύρες αλλά ενισχύει και τις αποθήκες νερού μιας πόλης. Πως μια πόλη γίνεται «σφουγγάρι»Πώς μοιάζει όμως μια πόλη – σφουγγάρι; Η πόλη του Lingang κοντά στη Σαγκάη, είναι ένα πολύ τυπικό παράδειγμα. Κάθε ελεύθερος χώρος στην πόλη έχει γίνει ένα μικρός ή μεγάλος κήπος με μπόλικο χώμα και φυτά και δέντρα που περιμένουν να ποτιστούν. Στην πόλη έχουν διατηρηθεί φυσικοί υγρότοποι που συγκεντρώνουν το νερό της βροχής, αλλά έχουν δημιουργηθεί και τεχνητές δομές όπως λίμνες και σιντριβάνια. Οι στέγες των κτιρίων έχουν γίνει «πράσινες», ενώ τα πεζοδρόμια είναι διαπερατά με το νερό να μπορεί να βρει διέξοδο στο χώμα ή να συγκεντρωθεί σε υπόγειες δεξαμενές για επαναχρησιμοποίηση. Φιλοδοξώντας να γίνει το πρότυπο για τις πόλεις – σφουγγάρια της Κίνας, η διοίκηση της πόλης Lingang έχει επενδύσει 119 εκατομμύρια δολάρια σε αναβαθμίσεις και καινοτομίες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν το παράδειγμα για την πλειοψηφία των κινεζικών πόλεων που δεν διαθέτουν σύγχρονες υποδομές απορροής υδάτων. Οι κινεζικές πόλεις καταβάλλουν αξιοσημείωτες προσπάθειες. Σε μια δέσμευση να επεκτείνει την κάλυψη της αστικής πράσινης φύσης, η Σαγκάη ανακοίνωσε στις αρχές του 2016 την κατασκευή 400.000 τετραγωνικών μέτρων κήπων στις στέγες των κτιρίων της. Το έργο είναι μια συνεργατική προσπάθεια μεταξύ των ρυθμιστικών αρχών των πόλεων, των ιδιοκτητών ακινήτων και των μηχανικών. Μια απάντηση στην κλιματική αλλαγή Με την κλιματική αλλαγή να απλώνει ένα πέπλο νέφους και αφόρητης ζέστης πάνω από την Κίνα, οι πόλεις - σφουγγάρια δίνουν επίσης μια απάντηση στο πως αντιμετωπίζεται το μεγαλύτερο πρόβλημα του πλανήτη. Μπορούν να μειώσουν τη θερμοκρασία στις αστικές περιοχές που πνίγονται από το μπετόν. Τα φυτά και τα δέντρα απορροφούν νερό και στη συνέχεια το απελευθερώνουν μέσω της εξάτμισης. Αυτό δημιουργεί ένα φαινόμενο ψύξης, με τον ίδιο τρόπο που ο ιδρώτας που εξατμίζεται από το δέρμα κατεβάζει τη θερμοκρασία των ανθρώπων. «Η πτώση της θερμοκρασίας θεωρείται σε μεγάλο βαθμό ένα συμπληρωματικό πλεονέκτημα των πόλεων - σφουγγαριών. Και με τις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στην Κίνα και σε πολλά μέρη του κόσμου, γίνεται ένα βασικό εργαλείο στον στο να γίνουν οι πόλεις μας ανθεκτικές στο κλίμα», δήλωσε ο Boping Chen, διευθυντής του think tank World Future Council. Και πόλεις - δάση Ενώ η Κίνα είναι αντιμέτωπη με τις τεράστιες οικονομικές και υλικοτεχνικές προκλήσεις της εποχής για τη δημιουργία πόλεων - σφουγγαριών, ο Ιταλός αρχιτέκτονας Στεφάνο Μπόρι έχει προτείνει τη δημιουργία «δασικών πόλεων» στη χώρα. Ο Μπόρι, ο οποίος έγινε πρωτοσέλιδο στον παγκόσμιο Τύπο όταν κάλυψε δύο οικιστικά μπλοκ στο Μιλάνο με 800 δέντρα, 4.500 θάμνους και 15.000 άλλα φυτά, έχει ξεκινήσει να σχεδιάζει την κατασκευή μιας πόλης - δάσος στο Liuzhou της νότιας Κίνας. Σχεδιασμένη ως μια πράσινη μητρόπολη, η πόλη θα φιλοξενήσει 30.000 ανθρώπους και όλα τα κτίρια της θα καλύπτονται εξ ολοκλήρου με φυτά και δέντρα.
  7. Δεν είναι λίγες οι φορές που ειδήσεις για εκατοντάδες νεκρούς λόγω πλημμυρών στην Ασία κάνουν τον γύρο του κόσμου. Πολλές πόλεις στην Ασία έχουν να αντιμετωπίσουν ένα δυσεπίλυτο ζήτημα. Από τη μία η αστική ανάπτυξη τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Από την άλλη η κλιματική αλλαγή υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών της. Μία πρωτοποριακή πρόταση όμως υπόσχεται τη λύση… Μια λύση για τις πλημμύρες Οι τεχνικές παρεμβάσεις για την επίλυση του προβλήματος των πλημμυρών που εφαρμόζονται ανά τον κόσμο, μπορεί να έχουν καταφέρει να μετριάσουν τον κίνδυνο αλλά, όπως αποδεικνύεται, σίγουρα όχι να τον εξαλείψουν. Η Κίνα όμως έχει θέσει τώρα έναν φιλόδοξο στόχο: να μετατρέψει έως το 2020 το 80% των αστικών περιοχών της σε πόλεις – «σφουγγάρια». Πόλεις που θα μπορούν να απορροφούν και να επαναχρησιμοποιούν τουλάχιστον το 70% των όμβριων υδάτων τους. Η πρωτοβουλία, που ξεκίνησε πειραματικά το 2015 σε 16 πόλεις, στοχεύει στο να μειώσει την ένταση της απορροής των όμβριων υδάτων, ενισχύοντας και κατανέμοντας τις δομές απορρόφησης πιο ομοιόμορφα και συνάμα οικολογικά. Η συλλογή του νερού της βροχής, αυξάνει αυτόματα και τη διαθεσιμότητα νερού για διάφορες χρήσεις. Έτσι η προσέγγιση αυτή όχι μόνο μειώνει τις πλημμύρες αλλά ενισχύει και τις αποθήκες νερού μιας πόλης. Πως μια πόλη γίνεται «σφουγγάρι»Πώς μοιάζει όμως μια πόλη – σφουγγάρι; Η πόλη του Lingang κοντά στη Σαγκάη, είναι ένα πολύ τυπικό παράδειγμα. Κάθε ελεύθερος χώρος στην πόλη έχει γίνει ένα μικρός ή μεγάλος κήπος με μπόλικο χώμα και φυτά και δέντρα που περιμένουν να ποτιστούν. Στην πόλη έχουν διατηρηθεί φυσικοί υγρότοποι που συγκεντρώνουν το νερό της βροχής, αλλά έχουν δημιουργηθεί και τεχνητές δομές όπως λίμνες και σιντριβάνια. Οι στέγες των κτιρίων έχουν γίνει «πράσινες», ενώ τα πεζοδρόμια είναι διαπερατά με το νερό να μπορεί να βρει διέξοδο στο χώμα ή να συγκεντρωθεί σε υπόγειες δεξαμενές για επαναχρησιμοποίηση. Φιλοδοξώντας να γίνει το πρότυπο για τις πόλεις – σφουγγάρια της Κίνας, η διοίκηση της πόλης Lingang έχει επενδύσει 119 εκατομμύρια δολάρια σε αναβαθμίσεις και καινοτομίες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν το παράδειγμα για την πλειοψηφία των κινεζικών πόλεων που δεν διαθέτουν σύγχρονες υποδομές απορροής υδάτων. Οι κινεζικές πόλεις καταβάλλουν αξιοσημείωτες προσπάθειες. Σε μια δέσμευση να επεκτείνει την κάλυψη της αστικής πράσινης φύσης, η Σαγκάη ανακοίνωσε στις αρχές του 2016 την κατασκευή 400.000 τετραγωνικών μέτρων κήπων στις στέγες των κτιρίων της. Το έργο είναι μια συνεργατική προσπάθεια μεταξύ των ρυθμιστικών αρχών των πόλεων, των ιδιοκτητών ακινήτων και των μηχανικών. Μια απάντηση στην κλιματική αλλαγή Με την κλιματική αλλαγή να απλώνει ένα πέπλο νέφους και αφόρητης ζέστης πάνω από την Κίνα, οι πόλεις - σφουγγάρια δίνουν επίσης μια απάντηση στο πως αντιμετωπίζεται το μεγαλύτερο πρόβλημα του πλανήτη. Μπορούν να μειώσουν τη θερμοκρασία στις αστικές περιοχές που πνίγονται από το μπετόν. Τα φυτά και τα δέντρα απορροφούν νερό και στη συνέχεια το απελευθερώνουν μέσω της εξάτμισης. Αυτό δημιουργεί ένα φαινόμενο ψύξης, με τον ίδιο τρόπο που ο ιδρώτας που εξατμίζεται από το δέρμα κατεβάζει τη θερμοκρασία των ανθρώπων. «Η πτώση της θερμοκρασίας θεωρείται σε μεγάλο βαθμό ένα συμπληρωματικό πλεονέκτημα των πόλεων - σφουγγαριών. Και με τις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στην Κίνα και σε πολλά μέρη του κόσμου, γίνεται ένα βασικό εργαλείο στον στο να γίνουν οι πόλεις μας ανθεκτικές στο κλίμα», δήλωσε ο Boping Chen, διευθυντής του think tank World Future Council. Και πόλεις - δάση Ενώ η Κίνα είναι αντιμέτωπη με τις τεράστιες οικονομικές και υλικοτεχνικές προκλήσεις της εποχής για τη δημιουργία πόλεων - σφουγγαριών, ο Ιταλός αρχιτέκτονας Στεφάνο Μπόρι έχει προτείνει τη δημιουργία «δασικών πόλεων» στη χώρα. Ο Μπόρι, ο οποίος έγινε πρωτοσέλιδο στον παγκόσμιο Τύπο όταν κάλυψε δύο οικιστικά μπλοκ στο Μιλάνο με 800 δέντρα, 4.500 θάμνους και 15.000 άλλα φυτά, έχει ξεκινήσει να σχεδιάζει την κατασκευή μιας πόλης - δάσος στο Liuzhou της νότιας Κίνας. Σχεδιασμένη ως μια πράσινη μητρόπολη, η πόλη θα φιλοξενήσει 30.000 ανθρώπους και όλα τα κτίρια της θα καλύπτονται εξ ολοκλήρου με φυτά και δέντρα. View full είδηση
  8. Καλησπέρα σας, Θα ήθελα να θέσω μία ερώτηση σχετικά με το τι ισχύει αυτή τη στιγμή ως προς την αλλαγή χρήσης από κατάστημα σε κατοικία. Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για ένα ισόγειο κατάστημα σε ένα διώροφο κτίριο το οποίο ο ιδιοκτήτης θέλει να μετατρέψει σε κατοικία. Ακόμα δεν έχω λάβει τα σχέδια της άδειας για να ελέγξω για τυχόν παραβάσεις και να δω εάν χρειάζεται κάποια τακτοποίηση αλλά από κει και πέρα σύμφωνα με το άρθρο 5 του ΝΟΚ δεν απατείται έκδοση άδειας δόμησης (εκτός αν επέρχεται αλλαγή προς το δυσμενέστερο στον αριθμό απαιτουμένων θέσεων στάθμευσης) Θα ήθελα λοιπόν να με ενημερώσετε ποια είναι η διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθήσω για την αλλαγή χρήσης, σε ποιους νόμους να ανατρέξω, τι απαιτείται αφού δεν απατείται έκδοση άδειας, αν η όλη διαδικασία γίνεται στην αρμόδια πολεοδομία ή ηλεκτρονικά, κτλ. Επίσης, να ενημερώσω ότι σε μετέπειτα στάδιο θα χρειαστεί να αλλάξει η διαρρύθμιση του λουτρού, να τοποθετηθεί κουζίνα, να δημιουργηθεί υπνοδωμάτιο όπως και να αλλάξουν και τα κουφώματα της πρόσοψης του καταστήματος γιατί τώρα είναι μία απλή τζαμαρία. Αλλά αυτά ο ιδιοκτήτης θέλει να τα κάνει μεταγενέστερα. Αυτή τη στιγμή θέλει να γίνει η αλλαγή χρήσης για να μεταβιβάσει το χώρο ως κατοικία και οχι ως κατάστημα. Είναι αυτό δυνατόν ή πρέπει να γίνουν και οι παραπάνω απαραίτητες εργασίες και μετά να δώσω εγώ τη βεβαίωση μηχανικού για να γίνει η συμβολαιογραφική πράξη; Συγγνώμη για τα πολλά ερωτήματα, αλλά ως νέα μηχανικός δεν έχω ασχοληθεί ξανά με κάτι αντίστοιχο και προσπαθώ να μάθω ποιες διαδικασίες πρέπει να ακολουθήσω. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.
  9. Την ώρα που η νεολαία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αφυπνίζεται για το μεγάλο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής και η αρμόδια Διακυβερνητική Επιστημονική Επιτροπή προειδοποιεί πως η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη πρέπει να μείνει κάτω του 1,5 βαθμού Κελσίου, στην Ελλάδα η συζήτηση για τη διαταραχή του κλίματος της γης παραμένει περιορισμένη. Την ίδια ώρα, η χώρα μας βρίσκεται σε μια περιοχή (Μεσόγειος) που σύμφωνα με όλα τα μοντέλα πρόβλεψης αποτελεί hotspot των αρνητικών επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης, ενώ οι μέχρι τώρα προσπάθειες για μείωση των εκπομπών των αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου υπολείπονται σημαντικά των ευρωπαϊκών επιδόσεων. Ταυτόχρονα, τα μέτρα μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (ΑτΘ) μπορούν να έχουν, με τον κατάλληλο δημοκρατικό σχεδιασμό, θετικό περιβαλλοντικό και κοινωνικό αντίκτυπο. Σε αντίθετη περίπτωση, το κόστος από τα αυξανόμενα δικαιώματα εκπομπής που πρέπει να αγοράζουν οι ελληνικές επιχειρήσεις, με πρώτη τη ΔΕΗ, θα είναι δυσβάστακτο. Οι συζητήσεις για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο, μονοξείδιο του αζώτου κ.ά.) ξεκίνησαν σε διακρατικό επίπεδο στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και κατέληξαν σε μια πρώτη συμφωνία στο Κιότο το 1997 (Πρωτόκολλο του Κιότο). Στο πλαίσιο αυτό τέθηκαν στόχοι για μείωση των εκπομπών την πενταετία 2008-2012, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Στο πλαίσιο αυτό διαμορφώθηκαν και συγκεκριμένοι στόχοι σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, οι οποίοι στη συνέχεια ανανεώθηκαν για τα επόμενα έτη. Την περίοδο 1990-2016 η Ε.Ε. μείωσε τα αέρια του θερμοκηπίου κατά 24% σε σχέση με το 1990, ενώ αντίστοιχα η Ελλάδα μόνο κατά 11,1%. «Είναι εντυπωσιακή η διαφορά, αλλά πρέπει να καταλάβουμε πώς προήλθε. Κατ’ αρχάς, δεν είχαν όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. τους ίδιους στόχους. Σε άλλες χώρες, με ανεπτυγμένη βιομηχανία, τέθηκε στόχος για μεγάλες μειώσεις. Η Ελλάδα, που ήταν πιο πίσω αναπτυξιακά, δεσμεύθηκε αρχικά για συγκράτηση της ανόδου των εκπομπών, δηλαδή να αυξηθούν λιγότερο από 25% μέχρι τα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Μετά θα έπρεπε να ξεκινήσει η μείωση», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Σεβαστιανός Μοιρασγεντής, ερευνητής στο Αστεροσκοπείο Αθηνών. Ο κ. Μοιρασγεντής σημειώνει πως στο ζήτημα της διαχείρισης των εκπομπών ΑτΘ από την Ελλάδα υπάρχουν τρεις περίοδοι. «Η πρώτη της μεγέθυνσης μέχρι το 2005, όταν οι εκπομπές έφτασαν περίπου τους 133 εκατ. τόνους ισοδύναμου CO2, από 103,1 εκατ. τόνους το 1990. Από τότε αρχίζει η αποκλιμάκωση και μπαίνουμε στη δεύτερη περίοδο, η οποία επιταχύνεται με την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης. Πολλά εργοστάσια κλείνουν, ενώ μειώνεται και η κατανάλωση ενέργειας κυρίως, καθώς πολλά νοικοκυριά δεν μπορούν να θερμάνουν το σπίτι τους. Πρόκειται για μια τραγική κατάσταση. Ταυτόχρονα, μειώνονται οι εκπομπές κυρίως στην ηλεκτροπαραγωγή, μέσω της σοβαρής ανάπτυξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά και του φυσικού αερίου, που έχει μικρότερες εκπομπές ΑτΘ. Από το 2008 μέχρι και το 2015 η Ελλάδα παρουσιάζει σημαντική μείωση των εκπομπών, ως συνδυαστικό αποτέλεσμα της κρίσης και των παρεμβάσεων», λέει ο κ. Μοιρασγεντής. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε στην τρίτη περίοδο, η οποία έχει αρχίσει από το 2017, όταν η οικονομία άρχισε να αναπτύσσεται. Το 2017 υπήρχε αύξηση των εκπομπών στην Ελλάδα κατά 2,9%, όταν στην Ε.Ε. ήταν 0,7%. Από την άλλη, τα προσωρινά στοιχεία για τον ενεργειακό τομέα το 2018 δείχνουν μείωση στην Ελλάδα 3,9%, και στην Ε.Ε. μείωση 2,8%. «Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν θα μπορέσει να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία βγαίνοντας από την κρίση, χωρίς αύξηση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, αλλά με τις αναγκαίες μειώσεις», λέει στην «Κ» η κ. Θεοδώρα Αντωνακάκη, επιστημονική γραμματέας της Επιτροπής Μελέτης Επιπτώσεων Κλιματικής Αλλαγής, που έχει συστήσει η Τράπεζα της Ελλάδος. «Η Ελλάδα είναι πολύ κοντά στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που έχουν τεθεί μέχρι το 2020, αλλά πρέπει να είμαστε έτοιμοι για αναπροσαρμογή των στόχων. Ηδη, η επιστημονική κοινότητα θεωρεί πως χρειάζεται πιο μεγάλη μείωση των εκπομπών. Το ερώτημα είναι τι θα κάνουν οι πολιτικοί», συμπληρώνει η κ. Αντωνακάκη, σημειώνοντας πως το τελευταίο διάστημα οι κεντρικές τράπεζες βάζουν το θέμα της κλιματικής αλλαγής στα κριτήρια χάραξης πολιτικής και διαμόρφωσης χρηματοοικονομικών εργαλείων. «Τεχνολογικές λύσεις υπάρχουν, αλλά πρέπει να προσέχουμε η χρήση τους να οδηγεί σε μείωση της κατανάλωσης ενέργειας. Για παράδειγμα, οι λαμπτήρες led είναι πολύ πιο αποδοτικοί ενεργειακά. Εάν όμως βάζουμε πολύ περισσότερους σε ένα δήμο δεν έχουμε ενεργειακό όφελος», αναφέρει η κ. Αντωνακάκη. Το Εθνικό Σχέδιο Και η Ελλάδα, όπως όλες οι χώρες, θα βρεθεί μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις για να αναχαιτιστεί η σημερινή ξέφρενη πορεία διαταραχής του κλίματος. Τον Δεκέμβριο του 2018 το υπουργείο Ενέργειας ανακοίνωσε το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, το οποίο από περιβαλλοντικές οργανώσεις –όπως το WWF και η Greenpeace– χαρακτηρίστηκε ανεπαρκές, καθώς η μείωση των εκπομπών που προβλέπει δεν αντιστοιχεί στον στόχο περιορισμού της θερμοκρασιακής αύξησης στον 1,5 βαθμό Κελσίου. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος απαιτούνται πολύ μεγάλες μειώσεις στα ΑτΘ. «Μείωση εκπομπών κατά 80% στον ενεργειακό τομέα μέχρι το 2050 αποτελεί εθνική υποχρέωση», τονίζει η Ομάδα Ενεργειακού Σχεδιασμού και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Αστεροσκοπείου στην παρέμβασή της στη δημόσια διαβούλευση. Μέτρα με οικονομικό και κοινωνικό όφελος Η έγκαιρη ανταπόκριση στους κλιματικούς στόχους δεν είναι μόνο περιβαλλοντικά αναγκαία αλλά και οικονομικά απαραίτητη. Για να περιορίσει τη χρήση υδρογονανθράκων και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει θεσπίσει τα δικαιώματα εκπομπών, τα οποία πλέον δεν παρέχονται δωρεάν αλλά αγοράζονται. Μάλιστα, το κόστος τους έχει ανοδική πορεία. Σήμερα, το κόστος αγοράς δικαιώματος εκπομπής ενός τόνου διοξειδίου του άνθρακα (CO2) είναι 22,5 ευρώ, ενώ πριν από μερικά χρόνια ήταν μόλις 5 ευρώ. Το 2017, οι σταθμοί λιγνίτη της ΔΕΗ εξέπεμψαν 22,6 εκατ. τόνους CO2, το 25% του συνόλου στη χώρα μας. Με τις σημερινές τιμές απαιτούνται 508 εκατ. ευρώ τον χρόνο μόνο για αγορά δικαιωμάτων εκπομπών από τη ΔΕΗ. «Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο πρόβλημα του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ). Δεν μπορεί να υπάρχει στο ενεργειακό πλάνο για τις επόμενες δεκαετίες η καύση λιγνίτη και μάλιστα η δημιουργία νέων σταθμών. Στο μέλλον το κόστος των δικαιωμάτων εκπομπών μπορεί να φτάσει και τα 80 ευρώ/τόνος», τονίζει ο κ. Μοιρασγεντής. «Αρα πρέπει να σχεδιάσουμε ένα ενεργειακό μέλλον χωρίς άνθρακα, με εξοικονόμηση ενέργειας, ΑΠΕ, αποθήκευση ενέργειας», συμπληρώνει. Η προσπάθεια μείωσης ενεργειακών απαιτήσεων και εκπομπών μπορεί και πρέπει να έχει κοινωνικό προσανατολισμό. Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά παλιά σπίτια, που είναι ενεργειακά διάτρητα, χωρίς σωστή μόνωση. Σε πολλά από αυτά ζουν φτωχές οικογένειες που παγώνουν τον χειμώνα και λιώνουν το καλοκαίρι. Οσες οικογένειες μπορούν, δαπανούν μεγάλα ποσά για ενεργοβόρες λύσεις θέρμανσης ή ψύξης. Επίσης, τον χειμώνα παρατηρείται καύση ακατάλληλων υλικών, που δηλητηριάζουν τον αέρα. «Το ΕΣΕΚ προτείνει την ενεργειακή αναβάθμιση 40.000 κατοικιών το έτος, με μια επέκταση του προγράμματος “Εξοικονομώ”. Υπάρχουν δύο προβλήματα εδώ: το πρώτο είναι πως πρέπει να γίνουν ριζικές ανακαινίσεις σπιτιών για ενεργειακή θωράκιση, όχι μπαλώματα χωρίς όφελος εξοικονόμησης. Το δεύτερο είναι πως στο τρέχον πρόγραμμα δεν μπορούν να συμμετέχουν οι πιο φτωχές οικογένειες, δεν μπορούν να βάλουν τη συμμετοχή. Απαιτούνται άλλες λύσεις: Στη Γαλλία, για παράδειγμα, σε ορισμένες περιπτώσεις αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου το κράτος με τυποποιημένο και ενιαίο τρόπο τις αναβαθμίσεις των σπιτιών», λέει ο κ. Μοιρασγεντής. View full είδηση
  10. Την ώρα που η νεολαία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αφυπνίζεται για το μεγάλο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής και η αρμόδια Διακυβερνητική Επιστημονική Επιτροπή προειδοποιεί πως η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη πρέπει να μείνει κάτω του 1,5 βαθμού Κελσίου, στην Ελλάδα η συζήτηση για τη διαταραχή του κλίματος της γης παραμένει περιορισμένη. Την ίδια ώρα, η χώρα μας βρίσκεται σε μια περιοχή (Μεσόγειος) που σύμφωνα με όλα τα μοντέλα πρόβλεψης αποτελεί hotspot των αρνητικών επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης, ενώ οι μέχρι τώρα προσπάθειες για μείωση των εκπομπών των αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου υπολείπονται σημαντικά των ευρωπαϊκών επιδόσεων. Ταυτόχρονα, τα μέτρα μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (ΑτΘ) μπορούν να έχουν, με τον κατάλληλο δημοκρατικό σχεδιασμό, θετικό περιβαλλοντικό και κοινωνικό αντίκτυπο. Σε αντίθετη περίπτωση, το κόστος από τα αυξανόμενα δικαιώματα εκπομπής που πρέπει να αγοράζουν οι ελληνικές επιχειρήσεις, με πρώτη τη ΔΕΗ, θα είναι δυσβάστακτο. Οι συζητήσεις για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο, μονοξείδιο του αζώτου κ.ά.) ξεκίνησαν σε διακρατικό επίπεδο στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και κατέληξαν σε μια πρώτη συμφωνία στο Κιότο το 1997 (Πρωτόκολλο του Κιότο). Στο πλαίσιο αυτό τέθηκαν στόχοι για μείωση των εκπομπών την πενταετία 2008-2012, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Στο πλαίσιο αυτό διαμορφώθηκαν και συγκεκριμένοι στόχοι σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, οι οποίοι στη συνέχεια ανανεώθηκαν για τα επόμενα έτη. Την περίοδο 1990-2016 η Ε.Ε. μείωσε τα αέρια του θερμοκηπίου κατά 24% σε σχέση με το 1990, ενώ αντίστοιχα η Ελλάδα μόνο κατά 11,1%. «Είναι εντυπωσιακή η διαφορά, αλλά πρέπει να καταλάβουμε πώς προήλθε. Κατ’ αρχάς, δεν είχαν όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. τους ίδιους στόχους. Σε άλλες χώρες, με ανεπτυγμένη βιομηχανία, τέθηκε στόχος για μεγάλες μειώσεις. Η Ελλάδα, που ήταν πιο πίσω αναπτυξιακά, δεσμεύθηκε αρχικά για συγκράτηση της ανόδου των εκπομπών, δηλαδή να αυξηθούν λιγότερο από 25% μέχρι τα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Μετά θα έπρεπε να ξεκινήσει η μείωση», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Σεβαστιανός Μοιρασγεντής, ερευνητής στο Αστεροσκοπείο Αθηνών. Ο κ. Μοιρασγεντής σημειώνει πως στο ζήτημα της διαχείρισης των εκπομπών ΑτΘ από την Ελλάδα υπάρχουν τρεις περίοδοι. «Η πρώτη της μεγέθυνσης μέχρι το 2005, όταν οι εκπομπές έφτασαν περίπου τους 133 εκατ. τόνους ισοδύναμου CO2, από 103,1 εκατ. τόνους το 1990. Από τότε αρχίζει η αποκλιμάκωση και μπαίνουμε στη δεύτερη περίοδο, η οποία επιταχύνεται με την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης. Πολλά εργοστάσια κλείνουν, ενώ μειώνεται και η κατανάλωση ενέργειας κυρίως, καθώς πολλά νοικοκυριά δεν μπορούν να θερμάνουν το σπίτι τους. Πρόκειται για μια τραγική κατάσταση. Ταυτόχρονα, μειώνονται οι εκπομπές κυρίως στην ηλεκτροπαραγωγή, μέσω της σοβαρής ανάπτυξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά και του φυσικού αερίου, που έχει μικρότερες εκπομπές ΑτΘ. Από το 2008 μέχρι και το 2015 η Ελλάδα παρουσιάζει σημαντική μείωση των εκπομπών, ως συνδυαστικό αποτέλεσμα της κρίσης και των παρεμβάσεων», λέει ο κ. Μοιρασγεντής. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε στην τρίτη περίοδο, η οποία έχει αρχίσει από το 2017, όταν η οικονομία άρχισε να αναπτύσσεται. Το 2017 υπήρχε αύξηση των εκπομπών στην Ελλάδα κατά 2,9%, όταν στην Ε.Ε. ήταν 0,7%. Από την άλλη, τα προσωρινά στοιχεία για τον ενεργειακό τομέα το 2018 δείχνουν μείωση στην Ελλάδα 3,9%, και στην Ε.Ε. μείωση 2,8%. «Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν θα μπορέσει να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία βγαίνοντας από την κρίση, χωρίς αύξηση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, αλλά με τις αναγκαίες μειώσεις», λέει στην «Κ» η κ. Θεοδώρα Αντωνακάκη, επιστημονική γραμματέας της Επιτροπής Μελέτης Επιπτώσεων Κλιματικής Αλλαγής, που έχει συστήσει η Τράπεζα της Ελλάδος. «Η Ελλάδα είναι πολύ κοντά στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που έχουν τεθεί μέχρι το 2020, αλλά πρέπει να είμαστε έτοιμοι για αναπροσαρμογή των στόχων. Ηδη, η επιστημονική κοινότητα θεωρεί πως χρειάζεται πιο μεγάλη μείωση των εκπομπών. Το ερώτημα είναι τι θα κάνουν οι πολιτικοί», συμπληρώνει η κ. Αντωνακάκη, σημειώνοντας πως το τελευταίο διάστημα οι κεντρικές τράπεζες βάζουν το θέμα της κλιματικής αλλαγής στα κριτήρια χάραξης πολιτικής και διαμόρφωσης χρηματοοικονομικών εργαλείων. «Τεχνολογικές λύσεις υπάρχουν, αλλά πρέπει να προσέχουμε η χρήση τους να οδηγεί σε μείωση της κατανάλωσης ενέργειας. Για παράδειγμα, οι λαμπτήρες led είναι πολύ πιο αποδοτικοί ενεργειακά. Εάν όμως βάζουμε πολύ περισσότερους σε ένα δήμο δεν έχουμε ενεργειακό όφελος», αναφέρει η κ. Αντωνακάκη. Το Εθνικό Σχέδιο Και η Ελλάδα, όπως όλες οι χώρες, θα βρεθεί μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις για να αναχαιτιστεί η σημερινή ξέφρενη πορεία διαταραχής του κλίματος. Τον Δεκέμβριο του 2018 το υπουργείο Ενέργειας ανακοίνωσε το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, το οποίο από περιβαλλοντικές οργανώσεις –όπως το WWF και η Greenpeace– χαρακτηρίστηκε ανεπαρκές, καθώς η μείωση των εκπομπών που προβλέπει δεν αντιστοιχεί στον στόχο περιορισμού της θερμοκρασιακής αύξησης στον 1,5 βαθμό Κελσίου. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος απαιτούνται πολύ μεγάλες μειώσεις στα ΑτΘ. «Μείωση εκπομπών κατά 80% στον ενεργειακό τομέα μέχρι το 2050 αποτελεί εθνική υποχρέωση», τονίζει η Ομάδα Ενεργειακού Σχεδιασμού και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Αστεροσκοπείου στην παρέμβασή της στη δημόσια διαβούλευση. Μέτρα με οικονομικό και κοινωνικό όφελος Η έγκαιρη ανταπόκριση στους κλιματικούς στόχους δεν είναι μόνο περιβαλλοντικά αναγκαία αλλά και οικονομικά απαραίτητη. Για να περιορίσει τη χρήση υδρογονανθράκων και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει θεσπίσει τα δικαιώματα εκπομπών, τα οποία πλέον δεν παρέχονται δωρεάν αλλά αγοράζονται. Μάλιστα, το κόστος τους έχει ανοδική πορεία. Σήμερα, το κόστος αγοράς δικαιώματος εκπομπής ενός τόνου διοξειδίου του άνθρακα (CO2) είναι 22,5 ευρώ, ενώ πριν από μερικά χρόνια ήταν μόλις 5 ευρώ. Το 2017, οι σταθμοί λιγνίτη της ΔΕΗ εξέπεμψαν 22,6 εκατ. τόνους CO2, το 25% του συνόλου στη χώρα μας. Με τις σημερινές τιμές απαιτούνται 508 εκατ. ευρώ τον χρόνο μόνο για αγορά δικαιωμάτων εκπομπών από τη ΔΕΗ. «Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο πρόβλημα του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ). Δεν μπορεί να υπάρχει στο ενεργειακό πλάνο για τις επόμενες δεκαετίες η καύση λιγνίτη και μάλιστα η δημιουργία νέων σταθμών. Στο μέλλον το κόστος των δικαιωμάτων εκπομπών μπορεί να φτάσει και τα 80 ευρώ/τόνος», τονίζει ο κ. Μοιρασγεντής. «Αρα πρέπει να σχεδιάσουμε ένα ενεργειακό μέλλον χωρίς άνθρακα, με εξοικονόμηση ενέργειας, ΑΠΕ, αποθήκευση ενέργειας», συμπληρώνει. Η προσπάθεια μείωσης ενεργειακών απαιτήσεων και εκπομπών μπορεί και πρέπει να έχει κοινωνικό προσανατολισμό. Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά παλιά σπίτια, που είναι ενεργειακά διάτρητα, χωρίς σωστή μόνωση. Σε πολλά από αυτά ζουν φτωχές οικογένειες που παγώνουν τον χειμώνα και λιώνουν το καλοκαίρι. Οσες οικογένειες μπορούν, δαπανούν μεγάλα ποσά για ενεργοβόρες λύσεις θέρμανσης ή ψύξης. Επίσης, τον χειμώνα παρατηρείται καύση ακατάλληλων υλικών, που δηλητηριάζουν τον αέρα. «Το ΕΣΕΚ προτείνει την ενεργειακή αναβάθμιση 40.000 κατοικιών το έτος, με μια επέκταση του προγράμματος “Εξοικονομώ”. Υπάρχουν δύο προβλήματα εδώ: το πρώτο είναι πως πρέπει να γίνουν ριζικές ανακαινίσεις σπιτιών για ενεργειακή θωράκιση, όχι μπαλώματα χωρίς όφελος εξοικονόμησης. Το δεύτερο είναι πως στο τρέχον πρόγραμμα δεν μπορούν να συμμετέχουν οι πιο φτωχές οικογένειες, δεν μπορούν να βάλουν τη συμμετοχή. Απαιτούνται άλλες λύσεις: Στη Γαλλία, για παράδειγμα, σε ορισμένες περιπτώσεις αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου το κράτος με τυποποιημένο και ενιαίο τρόπο τις αναβαθμίσεις των σπιτιών», λέει ο κ. Μοιρασγεντής.
  11. Η εγκύκλιος του Υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών αναφέρει: Σε συνέχεια σχετικών ερωτημάτων που έχουν υποβληθεί στην Υπηρεσία μας, και μετά από αλληλογραφία (σχετ.) με τη Δ/νση Αρχιτεκτονικής, Οικοδομικών Κανονισμών και Αδειοδοτήσεων του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σας ενημερώνουμε ότι: Σύμφωνα με το άρθρο 97 του ν.4495/17 «Η αναστολή ή και η εξαίρεση από την κατεδάφιση, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, ισχύει για κτίρια των οποίων έχει ολοκληρωθεί ο φέρων οργανισμός και για χρήσεις που έχουν εγκατασταθεί μέχρι τις 28.7.2011, καθ’ υπέρβαση είτε των διατάξεων του ν.1577/1985 (Α210) είτε της οικοδομικής άδειας, είτε των όρων ή περιορισμών δόμησης του ακινήτου, είτε χωρίς οικοδομική άδεια και εφόσον η χρήση τους δεν απαγορεύεται από τις πολεοδομικές διατάξεις για τις χρήσεις γης που ισχύουν στην περιοχή του ακινήτου σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 51 του ν.4030/2011 (Α249) ή δεν απαγορευόταν κατά το χρόνο έκδοσης της οικοδομικής άδειας ή κατά το χρόνο εγκατάστασης της αυθαίρετης χρήσης.». Σύμφωνα με το άρθρο 107 παρ. 6 του ν.4495/17, «Για κάθε είδους διοικητική άδεια, για την οποία απαιτείται η προσκόμιση αντιγράφου της οικοδομικής άδειας, αντί του αντιγράφου της άδειας μπορεί να προσκομιστεί από το πληροφοριακό σύστημα βεβαίωση περαίωσης ή βεβαίωση εξόφλησης ποσοστού τριάντα τοις εκατό (30%) του συνολικού ποσού προστίμου αυθαιρέτου, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, συνοδευόμενη από τεχνική έκθεση για τη νομιμότητα των κατασκευών. Η υπαγωγή αυθαίρετης αλλαγής χρήσης στις διατάξεις των νόμων 3775/2009 (Α122), 3843/2010 (Α62), 4014/2011, 4178/2013 και του παρόντος δεν συνεπάγεται απαλλαγή αυτών των κατασκευών από άλλες προβλεπόμενες ή απαιτούμενες εγκρίσεις, όρους και προδιαγραφές που αφορούν τη λειτουργίας της συγκεκριμένης χρήσης.» Δείτε την εγκύκλιο εδώ: https://diavgeia.gov.gr/decision/view/ΩΝ9Σ465ΧΘΞ-ΟΔΤ View full είδηση
  12. Η εγκύκλιος του Υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών αναφέρει: Σε συνέχεια σχετικών ερωτημάτων που έχουν υποβληθεί στην Υπηρεσία μας, και μετά από αλληλογραφία (σχετ.) με τη Δ/νση Αρχιτεκτονικής, Οικοδομικών Κανονισμών και Αδειοδοτήσεων του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σας ενημερώνουμε ότι: Σύμφωνα με το άρθρο 97 του ν.4495/17 «Η αναστολή ή και η εξαίρεση από την κατεδάφιση, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, ισχύει για κτίρια των οποίων έχει ολοκληρωθεί ο φέρων οργανισμός και για χρήσεις που έχουν εγκατασταθεί μέχρι τις 28.7.2011, καθ’ υπέρβαση είτε των διατάξεων του ν.1577/1985 (Α210) είτε της οικοδομικής άδειας, είτε των όρων ή περιορισμών δόμησης του ακινήτου, είτε χωρίς οικοδομική άδεια και εφόσον η χρήση τους δεν απαγορεύεται από τις πολεοδομικές διατάξεις για τις χρήσεις γης που ισχύουν στην περιοχή του ακινήτου σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 51 του ν.4030/2011 (Α249) ή δεν απαγορευόταν κατά το χρόνο έκδοσης της οικοδομικής άδειας ή κατά το χρόνο εγκατάστασης της αυθαίρετης χρήσης.». Σύμφωνα με το άρθρο 107 παρ. 6 του ν.4495/17, «Για κάθε είδους διοικητική άδεια, για την οποία απαιτείται η προσκόμιση αντιγράφου της οικοδομικής άδειας, αντί του αντιγράφου της άδειας μπορεί να προσκομιστεί από το πληροφοριακό σύστημα βεβαίωση περαίωσης ή βεβαίωση εξόφλησης ποσοστού τριάντα τοις εκατό (30%) του συνολικού ποσού προστίμου αυθαιρέτου, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, συνοδευόμενη από τεχνική έκθεση για τη νομιμότητα των κατασκευών. Η υπαγωγή αυθαίρετης αλλαγής χρήσης στις διατάξεις των νόμων 3775/2009 (Α122), 3843/2010 (Α62), 4014/2011, 4178/2013 και του παρόντος δεν συνεπάγεται απαλλαγή αυτών των κατασκευών από άλλες προβλεπόμενες ή απαιτούμενες εγκρίσεις, όρους και προδιαγραφές που αφορούν τη λειτουργίας της συγκεκριμένης χρήσης.» Δείτε την εγκύκλιο εδώ: https://diavgeia.gov.gr/decision/view/ΩΝ9Σ465ΧΘΞ-ΟΔΤ
  13. Με ετήσιες μειώσεις 2% του ελληνικού ΑΕΠ ως το 2050 και ποσοστιαία υποχώρηση κατά 3%-6% για την περίοδο έως και το 2100, «απειλεί» η κλιματική αλλαγή τη χώρα μας, ενώ σωρευτικά «η επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης στην Ελλάδα, μπορεί να οδηγήσει σε απώλειες ύψους 701 δισ. ευρώ μέχρι το 2100», επισήμανε μιλώντας στο ΑΜΠΕ ο καθηγητής Οικονομικών του Περιβάλλοντος Ευτύχιος Σαρτζετάκης, διευθυντής του Εργαστηρίου Οικονομικών και Διαχείρισης της Βιώσιμης Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Λέγοντας ότι εν έτει 2019 ελάχιστα έχουν γίνει από αυτά που απαιτούνται προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην χώρα μας, και παρά το γεγονός ότι από το 2011 έχει εκδοθεί η μελέτη με τίτλο «Οι περιβαλλοντικές, Οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα», ο κ. Σαρτζετάκης υπογράμμισε την ανάγκη εκπόνησης μελετών στρατηγικής προσαρμογής για την κλιματική αλλαγή σε επίπεδο περιφερειών. «Επιβάλλεται να επιδιώξουμε επενδύσεις προσαρμογής εν μέσω της κλιματικής αλλαγής», υπογράμμισε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Ο μικρός στρατηγικός σχεδιασμός που έγινε από εμάς τους επιστήμονες εθελοντικά, δεν αρκεί σε καμία περίπτωση». Η προαναφερόμενη μελέτη έγινε υπό την αιγίδα της Τραπέζης της Ελλάδος, η οποία συνέστησε τη διεπιστημονική Επιτροπή για τη Μελέτη των Επιπτώσεων της Κλιματικής Αλλαγής (ΕΜΕΚΑ). Στην ΕΜΕΚΑ, όπως εξήγησε ο κ. Σαρτζετάκης, οικονομολόγοι του περιβάλλοντος και της ενέργειας, σε συνεργασία με κλιματολόγους, φυσικούς, βιολόγους, μηχανικούς και κοινωνικούς επιστήμονες, εκπονούν μελέτες που αξιολογούν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην ελληνική οικονομία, αναλύουν τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα, και προτείνουν τρόπους προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας προς βιώσιμα μοντέλα ανάπτυξης. Κατά τον κ. Σαρτζερτάκη, στην Ελλάδα πρέπει άμεσα να «επιδιώξουμε επενδύσεις προσαρμογής για την κλιματική αλλαγή». Επισημαίνοντας δε ότι η οικονομική ανάπτυξη θα πρέπει να προσαρμοστεί στις ανάγκες μετριασμού και προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, ο ίδιος τόνισε ότι «όπως κάθε μεγάλη αλλαγή εμπεριέχει κινδύνους, προσφέρει όμως και ευκαιρίες». Στο πλαίσιο αυτό, ο ίδιος επισήμανε ότι όσον αφορά τον μετριασμό, «ήδη γίνονται κάποια, όχι αρκετά, βήματα για την μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλού άνθρακα. Τα βήματα αυτά είναι μονομερείς δράσεις σε εθνικό ή ακόμη και περιφερειακό επίπεδο. Απαιτούνται άμεσα ταχύτατες μειώσεις των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου», τόνισε. Όσον αφορά την προσαρμογή, κατά τον κ. Σαρτζετάκη, οι επενδύσεις σε αντιπλημμυρικά έργα, αλλαγή στις καλλιέργειες, μεταβολές σε κλάδους όπως ο τουρισμός, «προσφέρουν και οικονομικές ευκαιρίες, τα οφέλη των οποίων θα πρέπει με κατάλληλο σχεδιασμό να διευρυνθούν και να διαχυθούν στην κοινωνία». Στο πλαίσιο αυτό επισήμανε ότι θα πρέπει να ληφθούν μέτρα «ώστε οι επενδύσεις στον μετριασμό και την προσαρμογή να λειτουργήσουν προς όφελος της ανάπτυξης (όχι της μεγέθυνσης μόνον), δημιουργώντας ευκαιρίες και οφέλη για το σύνολο της κοινωνίας και ιδιαίτερα των πλέον ευπαθών ομάδων». Για να επιτευχθούν τα προαναφερόμενα και να μειωθούν οι μειώσεις εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO2) με την απαιτούμενη ταχύτητα, σύμφωνα με τον κ. Σαρτζετάκη «θα πρέπει να αυξηθεί το κόστος των δραστηριοτήτων που εκπέμπουν CO2». Εξήγησε ότι ένα από τα βασικά θέματα των οικονομικών της κλιματικής αλλαγής «αφορά στον προσδιορισμό του πλήρους κόστους ενός τόνου άνθρακα (προφανώς μεγαλύτερο από το ιδιωτικό κόστος, όπως προσδιορίζεται από την ελεύθερη αγορά)». Κατά τον ίδιο, το πρόβλημα είναι πόσο είναι το επιπλέον αυτό κόστος, το οποίο θα μπορούσε να επιβληθεί μέσω πολιτικών, ώστε να «διορθώσει» τις αγορές. Το κόστος αυτό ονομάζεται κοινωνικό κόστος άνθρακα (social cost of carbon SCC) και για τον προσδιορισμό τους όπως εξήγησε, χρησιμοποιούνται εξαιρετικά περίπλοκα υποδείγματα (Integrated Assessment Models) που ενσωματώνουν κλιματικές και οικονομικές παραμέτρους. Μια πραγματική εκτίμηση του κόστους του άνθρακα μας προσφέρει η τιμή των αδειών εκπομπής CO2 που διαμορφώνεται στο πλαίσιο του Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (ΣΕΔΕ –ΕΕ, EU-ETS). «Η τιμή των αδειών παρέμεινε γύρω στα 7 ευρώ/τόνο μέχρι το τέλος της δεύτερης φάσης, ενώ μετά το τέλος του 2017 αυξήθηκε απότομα, φτάνοντας τα 20 ευρώ/τόνο προς τα τέλη του 2018» σημείωσε ο ίδιος, προσθέτοντας ότι «η ταχεία αυτή αύξηση οφείλεται εν μέρει στην αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας, αλλά κυρίως στις προσαρμογές που γίνονται εν αναμονή της μείωσης του αριθμού των αδειών, που θα προκληθεί από το Market Stability Reserve κατά την περίοδο 2019-2023». Στο πλαίσιο αυτό, ο ίδιος επισήμανε ότι η «πλειοψηφία των αναλυτών εκτιμά ότι η αύξηση των τιμών θα συνεχιστεί, με σημαντικές επιπτώσεις στην τιμή της ενέργειας σε όλες τις χώρες της ΕΕ, αλλά κυρίως σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου η παραγωγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας, που αντιπροσωπεύει σχεδόν το 60% των εκπομπών CO2 της χώρας, έχει πολύ υψηλή ένταση εκπομπών (σχεδόν τριπλάσια από τη μέση της ΕΕ των 28 κρατών-μελών). Η τιμή των αδειών προβλέπεται να φτάσει τα 40-60 ευρώ /τόνο μέχρι το 2023, ενώ υπάρχουν προβλέψεις για έως και 100 ευρώ/ τόνο». Υπογραμμίζεται ότι ο κ. Σαρτζετάκης θα είναι ομιλητής στο 2ο αγροτικό συνέδριο που διοργανώνει αύριο στη Θεσσαλονίκη ο Σύνδεσμος Αγροτικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων και Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΣΑΣΟΕΕ) και στην τοποθέτησή του θα αναφερθεί και στην έκθεση της διακυβερνητικής επιτροπής για την αλλαγή κλίματος, που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο. Μεταξύ άλλων, στη διάρκεια της τοποθέτησής του, ο ίδιος θα θέσει επί τάπητος τους «τεράστιους κινδύνους» που ενέχει η κλιματική αλλαγή για το χρηματοπιστωτικό σύστημα και οι οποίοι έχουν αναγνωριστεί τα τελευταία χρόνια.
  14. Με ετήσιες μειώσεις 2% του ελληνικού ΑΕΠ ως το 2050 και ποσοστιαία υποχώρηση κατά 3%-6% για την περίοδο έως και το 2100, «απειλεί» η κλιματική αλλαγή τη χώρα μας, ενώ σωρευτικά «η επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης στην Ελλάδα, μπορεί να οδηγήσει σε απώλειες ύψους 701 δισ. ευρώ μέχρι το 2100», επισήμανε μιλώντας στο ΑΜΠΕ ο καθηγητής Οικονομικών του Περιβάλλοντος Ευτύχιος Σαρτζετάκης, διευθυντής του Εργαστηρίου Οικονομικών και Διαχείρισης της Βιώσιμης Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Λέγοντας ότι εν έτει 2019 ελάχιστα έχουν γίνει από αυτά που απαιτούνται προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην χώρα μας, και παρά το γεγονός ότι από το 2011 έχει εκδοθεί η μελέτη με τίτλο «Οι περιβαλλοντικές, Οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα», ο κ. Σαρτζετάκης υπογράμμισε την ανάγκη εκπόνησης μελετών στρατηγικής προσαρμογής για την κλιματική αλλαγή σε επίπεδο περιφερειών. «Επιβάλλεται να επιδιώξουμε επενδύσεις προσαρμογής εν μέσω της κλιματικής αλλαγής», υπογράμμισε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Ο μικρός στρατηγικός σχεδιασμός που έγινε από εμάς τους επιστήμονες εθελοντικά, δεν αρκεί σε καμία περίπτωση». Η προαναφερόμενη μελέτη έγινε υπό την αιγίδα της Τραπέζης της Ελλάδος, η οποία συνέστησε τη διεπιστημονική Επιτροπή για τη Μελέτη των Επιπτώσεων της Κλιματικής Αλλαγής (ΕΜΕΚΑ). Στην ΕΜΕΚΑ, όπως εξήγησε ο κ. Σαρτζετάκης, οικονομολόγοι του περιβάλλοντος και της ενέργειας, σε συνεργασία με κλιματολόγους, φυσικούς, βιολόγους, μηχανικούς και κοινωνικούς επιστήμονες, εκπονούν μελέτες που αξιολογούν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην ελληνική οικονομία, αναλύουν τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα, και προτείνουν τρόπους προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας προς βιώσιμα μοντέλα ανάπτυξης. Κατά τον κ. Σαρτζερτάκη, στην Ελλάδα πρέπει άμεσα να «επιδιώξουμε επενδύσεις προσαρμογής για την κλιματική αλλαγή». Επισημαίνοντας δε ότι η οικονομική ανάπτυξη θα πρέπει να προσαρμοστεί στις ανάγκες μετριασμού και προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, ο ίδιος τόνισε ότι «όπως κάθε μεγάλη αλλαγή εμπεριέχει κινδύνους, προσφέρει όμως και ευκαιρίες». Στο πλαίσιο αυτό, ο ίδιος επισήμανε ότι όσον αφορά τον μετριασμό, «ήδη γίνονται κάποια, όχι αρκετά, βήματα για την μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλού άνθρακα. Τα βήματα αυτά είναι μονομερείς δράσεις σε εθνικό ή ακόμη και περιφερειακό επίπεδο. Απαιτούνται άμεσα ταχύτατες μειώσεις των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου», τόνισε. Όσον αφορά την προσαρμογή, κατά τον κ. Σαρτζετάκη, οι επενδύσεις σε αντιπλημμυρικά έργα, αλλαγή στις καλλιέργειες, μεταβολές σε κλάδους όπως ο τουρισμός, «προσφέρουν και οικονομικές ευκαιρίες, τα οφέλη των οποίων θα πρέπει με κατάλληλο σχεδιασμό να διευρυνθούν και να διαχυθούν στην κοινωνία». Στο πλαίσιο αυτό επισήμανε ότι θα πρέπει να ληφθούν μέτρα «ώστε οι επενδύσεις στον μετριασμό και την προσαρμογή να λειτουργήσουν προς όφελος της ανάπτυξης (όχι της μεγέθυνσης μόνον), δημιουργώντας ευκαιρίες και οφέλη για το σύνολο της κοινωνίας και ιδιαίτερα των πλέον ευπαθών ομάδων». Για να επιτευχθούν τα προαναφερόμενα και να μειωθούν οι μειώσεις εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO2) με την απαιτούμενη ταχύτητα, σύμφωνα με τον κ. Σαρτζετάκη «θα πρέπει να αυξηθεί το κόστος των δραστηριοτήτων που εκπέμπουν CO2». Εξήγησε ότι ένα από τα βασικά θέματα των οικονομικών της κλιματικής αλλαγής «αφορά στον προσδιορισμό του πλήρους κόστους ενός τόνου άνθρακα (προφανώς μεγαλύτερο από το ιδιωτικό κόστος, όπως προσδιορίζεται από την ελεύθερη αγορά)». Κατά τον ίδιο, το πρόβλημα είναι πόσο είναι το επιπλέον αυτό κόστος, το οποίο θα μπορούσε να επιβληθεί μέσω πολιτικών, ώστε να «διορθώσει» τις αγορές. Το κόστος αυτό ονομάζεται κοινωνικό κόστος άνθρακα (social cost of carbon SCC) και για τον προσδιορισμό τους όπως εξήγησε, χρησιμοποιούνται εξαιρετικά περίπλοκα υποδείγματα (Integrated Assessment Models) που ενσωματώνουν κλιματικές και οικονομικές παραμέτρους. Μια πραγματική εκτίμηση του κόστους του άνθρακα μας προσφέρει η τιμή των αδειών εκπομπής CO2 που διαμορφώνεται στο πλαίσιο του Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (ΣΕΔΕ –ΕΕ, EU-ETS). «Η τιμή των αδειών παρέμεινε γύρω στα 7 ευρώ/τόνο μέχρι το τέλος της δεύτερης φάσης, ενώ μετά το τέλος του 2017 αυξήθηκε απότομα, φτάνοντας τα 20 ευρώ/τόνο προς τα τέλη του 2018» σημείωσε ο ίδιος, προσθέτοντας ότι «η ταχεία αυτή αύξηση οφείλεται εν μέρει στην αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας, αλλά κυρίως στις προσαρμογές που γίνονται εν αναμονή της μείωσης του αριθμού των αδειών, που θα προκληθεί από το Market Stability Reserve κατά την περίοδο 2019-2023». Στο πλαίσιο αυτό, ο ίδιος επισήμανε ότι η «πλειοψηφία των αναλυτών εκτιμά ότι η αύξηση των τιμών θα συνεχιστεί, με σημαντικές επιπτώσεις στην τιμή της ενέργειας σε όλες τις χώρες της ΕΕ, αλλά κυρίως σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου η παραγωγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας, που αντιπροσωπεύει σχεδόν το 60% των εκπομπών CO2 της χώρας, έχει πολύ υψηλή ένταση εκπομπών (σχεδόν τριπλάσια από τη μέση της ΕΕ των 28 κρατών-μελών). Η τιμή των αδειών προβλέπεται να φτάσει τα 40-60 ευρώ /τόνο μέχρι το 2023, ενώ υπάρχουν προβλέψεις για έως και 100 ευρώ/ τόνο». Υπογραμμίζεται ότι ο κ. Σαρτζετάκης θα είναι ομιλητής στο 2ο αγροτικό συνέδριο που διοργανώνει αύριο στη Θεσσαλονίκη ο Σύνδεσμος Αγροτικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων και Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΣΑΣΟΕΕ) και στην τοποθέτησή του θα αναφερθεί και στην έκθεση της διακυβερνητικής επιτροπής για την αλλαγή κλίματος, που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο. Μεταξύ άλλων, στη διάρκεια της τοποθέτησής του, ο ίδιος θα θέσει επί τάπητος τους «τεράστιους κινδύνους» που ενέχει η κλιματική αλλαγή για το χρηματοπιστωτικό σύστημα και οι οποίοι έχουν αναγνωριστεί τα τελευταία χρόνια. View full είδηση
  15. Την 6η θέση από το τέλος, ανάμεσα στις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταλαμβάνει φέτος η Ελλάδα ως προς τις πολιτικές της για την κλιματική αλλαγή. Αυτό προκύπτει από την ετήσια έκθεση «Δείκτες Κλιματικών Επιδόσεων (CCPI)»1 που πραγματοποιούν κάθε χρόνο η οργάνωση Germanwatch και το δίκτυο οργανώσεων CAN2 και η οποία βαθμολογεί τις πολιτικές 58 κρατών που, αθροιστικά, είναι υπεύθυνα για το 90% των παγκόσμιων εκπομπών CO2 από τον τομέα της ενέργειας. Η απουσία επενδύσεων στον τομέα των καθαρών και ανανεώσιμων μορφών ενέργειας, η εμμονή στην εκμετάλλευση του λιγνίτη για τις ανάγκες της χώρας σε ηλεκτρισμό, η στασιμότητα στην εφαρμογή πολιτικών μείωσης του αποτυπώματος του τομέα των μεταφορών και οι αυξανόμενοι κίνδυνοι για τα δάση, είναι οι βασικοί λόγοι που για ακόμη μια χρονιά η χώρα μας βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης. Οι συντάκτες της έκθεσης σημειώνουν πως από το 2014, για πρώτη φορά, η εγκατάσταση μονάδων ΑΠΕ (περίπου το 59% της πρόσθετης ισχύος στην ηλεκτροπαραγωγή) ξεπέρασε την αντίστοιχη ισχύ μονάδων πυρηνικής ενέργειας και ορυκτών καυσίμων. Περίπου οι μισές από τις επενδύσεις σε καθαρές μορφές ενέργειας πλέον γίνονται σε αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες οικονομίες. Ενθαρρυντική είναι επίσης η αποσύνδεση οικονομικής ανάπτυξης και εκπομπών CO2 που φαίνεται να πετυχαίνει σιγά-σιγά η Κίνα, χωρίς αυτό να μπορεί να οδηγήσει σε μια σαφή τάση αποανθρακοποίησης της παγκόσμιας οικονομίας. Βελτιωμένη επίδοση πέτυχαν και οι ΗΠΑ, κυρίως λόγω των τεράστιων επενδύσεων που υλοποίησαν στον τομέα των ΑΠΕ. Τα μικρά, θετικά βήματα που έκανε η Ελλάδα στον τομέα της ηλεκτρικής διασύνδεσης των νησιών και με την προώθηση της αυτοπαραγωγής από μικρά φωτοβολταϊκά (net metering), δεν στάθηκαν αρκετά. Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 33η θέση, παγκοσμίως, διατηρώντας τη θέση της ανάμεσα στην ομάδα κρατών με «κακές» κλιματικές πολιτικές. Είναι αξιοσημείωτο πως τις 19 από τις 20 πρώτες θέσεις στη βαθμολογία καταλαμβάνουν ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσα τους και η Κύπρος, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία (9η, 12η και 19η θέση αντίστοιχα). «Η Ελλάδα δυστυχώς δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής δεν είναι μόνο αναγκαιότητα αλλά και ευκαιρία. Η απεξάρτηση από το λιγνιτικό μοντέλο ηλεκτροπαραγωγής και η αξιοποίηση του ανεξάντλητου δυναμικού των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είναι η καλύτερη εγγύηση για μειωμένο ενεργειακό κόστος, ενεργειακή αυτάρκεια και μακροχρόνια βιωσιμότητα του ενεργειακού μας μοντέλου», δήλωσε ο Νίκος Μάντζαρης, υπεύθυνος Ενεργειακής και Κλιματικής Πολιτικής του WWF Ελλάς. «Έχουμε το ηθικό χρέος και την ιστορική ευθύνη να ανατρέψουμε αυτήν την ντροπιαστική παράδοση και η Διάσκεψη στο Παρίσι προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία. Η Ελλάδα πρέπει να ενώσει τη φωνή της με τα προοδευτικά κράτη που στηρίζουν πλέον ανοιχτά στόχο για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας κατά 1,5°C και να υποστηρίξει στόχο 100% ΑΠΕ για όλους έως το 2050», τόνισε ο Τάκης Γρηγορίου υπεύθυνος για θέματα ενέργειας και κλιματικών αλλαγών στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace. Πηγή: http://www.econews.g...a-127393127393/ Click here to view the είδηση
  16. Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος θα βρεθεί ο επιταχυντής σωματιδίων του CERN, η μάχη κατά του Έμπολα, η συμφωνία κατά της κλιματική αλλαγής και δύο διαστημικά «ραντεβού», εκτιμά το περιοδικό Nature. Το βρετανικό επιστημονικό περιοδικό Nature επιχειρεί να προβλέψει τα ζητήματα που θα κυριαρχήσουν στον κόσμο της επιστήμης το 2015. Όπως σημειώνει, στα τέλη του προσεχούς Μαρτίου αναμένεται μετά από δύο χρόνια ανυπομονησίας η έναρξη της λειτουργίας του ισχυρότερου επιταχυντή σωματιδίων (LHC) στον κόσμο στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών CERN της Γενεύης. Μετά τις εργασίες ανακατασκευής οι επιστήμονες θα εξετάσουν με νέα δυναμική το Καθιερωμένο Μοντέλο (ή Πρότυπο) της Φυσικής των Στοιχειωδών Σωματιδίων. Το περιοδικό Nature εκφράζει αυξημένες προσδοκίες από την επόμενη Σύνοδο Κορυφής του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή τον Δεκέμβριο του 2015 στο Παρίσι. ΗΠΑ και Κίνα, οι δύο χώρες που κατέχουν τα θλιβερά πρωτεία στο πεδίο των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, συμφώνησαν τη χρονιά που πέρασε να προβούν σε δραστική μείωση των εκπομπών τους. Η εξέλιξη αυτή καθιστά πολύ πιθανότερη την τελική σύγκλιση για την υπογραφή μίας Διεθνούς Συνθήκης για το Κλίμα που να προβλέπει δεσμευτικούς όρους για το διάστημα μετά το 2020. Δυστυχώς, παράλληλα η μέση συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα της Γης αναμένεται να ξεπεράσει το 2015 κάθε προηγούμενο, επισημαίνει το βρετανικό επιστημονικό περιοδικό. Ελπίδες για οριστική καταπολέμηση του Έμπολα Σαφώς πιο αισιόδοξες είναι εκτιμήσεις του Nature για την εξέλιξη στη μάχη κατά του ιού Έμπολα, που έχει προκαλέσει το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων στις χώρες της δυτικής Αφρικής. Η νέα χρονιά μπορεί να σηματοδοτήσει την καταπολέμηση του μικροβίου, με την προϋπόθεση οι φορείς του να εντοπιστούν έγκαιρα και να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα καραντίνας. Ήδη από την αρχή του 2015 αναμένεται να δοκιμαστούν νέα εμβόλια κατά του ιού, με τα πρώτα αποτελέσματα της δράσης τους να αναμένονται μέχρι τον Ιούνιο. Το 2015 αναμένονται ενδιαφέρουσες εξελίξεις και στο χώρο του διαστήματος. Στο επίκεντρο θα βρεθούν οι λεγόμενοι πλανήτες νάνοι. Το μη επανδρωμένο διαστημικό όχημα της NASA Dawn, που ξεκίνησε από τη Γη το 2007, αναμένεται να φτάσει το Μάρτιο στον πρωτοπλανήτη Ceres, το μεγαλύτερο διαστημικό σώμα της ζώνης αστεροειδών μεταξύ Άρη και Δία. Μετά από εννιαετές ταξίδι και έχοντας διασχίσει δισεκατομμύρια χιλιόμετρα εκτιμάται ότι θα προσεγγίσει το καλοκαίρι το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο της NASA New Horizons τον Πλούτωνα. Στις 14 Ιουλίου αναμένεται ότι θα έχει φτάσει σε απόσταση αναπνοής προκειμένου να συλλέξει στοιχεία από την επιφάνεια και την ατμόσφαιρά του. Πηγή: http://www.dw.de/οι-...2015/a-18165215 Click here to view the είδηση
  17. Οι τελευταίοι κάτοικοι των νησιών Ghoramara, στον Ινδικό Ωκεανό, βλέπουν τα σπίτια και τη γη τους να καταπίνεται από τη θάλασσα, ενώ ετοιμάζονται να την εγκαταλείψουν. Εξαιτίας της ανόδου του ορίου της θάλασσας, τουλάχιστον τα μισά από τα νησιά του Ινδικού συμπλέγματος Ghoramara έχουν αρχίσει να βυθίζονται στη θάλασσα. Μάλιστα οι μελετητές υπολογίζουν πως σε λίγες, μόνο, δεκαετίες τα νησιά θα εξαφανιστούν εντελώς. "Είναι ένα φανταστικό τοπίο που, όμως, υπάρχει στην πραγματικότητα", θα πει ο Daesung Lee, ένας φωτογράφος που επισκέφθηκε τα νησιά πριν από λίγα χρόνια για να καταγράψει τα απομεινάρια από τα νησιά. Πολλά από τα χωριά στα νησιά έχουν ήδη εξαφανιστεί, με τη πλειονότητα των κατοίκων να έχουν μετακομίσει στην Ινδία ή το Μπαγκλαντές. "Ήθελα να δείξω πως υπάρχουν άνθρωποι που χάνουν τα σπίτια τους και τη πατρίδα τους, εξαιτίας του προβλήματος", τονίζει ο φωτογράφος. Το πρόβλημα εντείνεται από το γεγονός ότι τα δέντρα στην περιοχή κόβονται ή ξεριζώνονται από τις άγριες καταιγίδες. Το περασμένο καλοκαίρι, η κακοκαιρία κατέστρεψε τα φράγματα που είχαν ιδρυθεί για να προστατεύσουν τα χωριά από την άνοδο της στάθμης του νερού, με αποτέλεσμα να καταστραφούν σπίτια και τα χωριά να σκεπαστούν από λάσπη. Μάλιστα, όπως αναφέρεται μολύνθηκαν όλες οι πηγές του πόσιμου νερού, κάνοντας ακόμη πιο δύσκολη τη ζωή των κατοίκων. Περισσότεροι από τα 2/3 των κατοίκων έχουν εγκαταλείψει τα χωριά, καθώς είναι, σχεδόν, αδύνατο να επιβιώσουν, αφού δεν μπορούν να φυτέψουν οτιδήποτε και να ψαρέψουν. Μέχρι το 2050, υπολογίζεται πως περισσότεροι από 1 εκατομμύριο άνθρωποι, όσο και ο πληθυσμός των νησιών θα εγκαταλείψουν τη περιοχή και θα γίνουν πρόσφυγες λόγω της κλιματικής αλλαγής. "Η κλιματική αλλαγή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα", προσθέτει ο Daesung Lee. Πηγή: http://news247.gr/ei...ra.3320035.html και http://www.fastcoexist.com/ Click here to view the είδηση
  18. Έγγραφο με α.π 6987/24-3-2016 "Έκδοση αδειών δόμησης αλλαγής χρήσης σε αυθαίρετες κατασκευές που υπάγονται στις περιπτώσεις των παρ. 10 και 11 του άρθρου 25 του ν. 4178/13." Το έγγραφο αναφέρει: Σε απάντηση του (α) σχετικού και διευκρινίζοντας το (γ) σχετικό έγγραφό µας, σας γνωρίζουµε τα εξής: Οι εργασίες που προβλέπονται στη παρ. 5 του άρθρου 25 του ν. 4178/13 αφορούν αποκλειστικά και µόνο στα αυθαίρετα τµήµατα ιδιοκτησιών καθώς και σε εξ’ ολοκλήρου αυθαίρετες αυτοτελείς ιδιοκτησίες που έχουν περαιώσει τη διαδικασία µε βάση τις διατάξεις των ν.3775/2009, ν.3843/2010 καθώς και όσες έχουν ενταχθεί στις ρυθµίσεις του ν.4014/2011 και του ν.4178/13. Η εκτέλεση των παραπάνω εργασιών (οι οποίες µπορεί να γίνονται στο πλαίσιο αλλαγής χρήσης) επιτρέπεται µετά από έγκριση που δίνεται από την αρµόδια Υπηρεσία ?όµησης. Σύµφωνα µε την παρ. 12 του άρθρου 25 του ν. 4178/13 επιτρέπεται, µετά από έκδοση άδειας δόµησης, η αλλαγή χρήσης αυτοτελών ιδιοκτησιών ή κτιρίων που έχουν κατασκευαστεί µε άδεια δόµησης στις οποίες υπάρχουν αυθαίρετες κατασκευές ή χρήσεις των παρ. 10 και 11 του άρθρου 25 του ν. 4178/13, εφόσον η νέα χρήση δεν απαγορεύεται από ειδικότερες διατάξεις. Στην περίπτωση αυτή, στις αυθαίρετες κατασκευές ή τµήµατα της ιδιοκτησίας (π.χ. πατάρι, κλειστός ηµιυπαίθριος χώρος, κλπ.) για την αλλαγή χρήσης επιτρέπονται µόνο οι εργασίες που προβλέπονται στην παρ. 5 του άρθρου 25 ενώ για το υπόλοιπο νόµιµο τµήµα της αυτοτελούς ιδιοκτησίας ή κτιρίου δεν υφίσταται περιορισµός για το είδος των εργασιών. Σε κάθε περίπτωση οι απαιτήσεις που προκύπτουν από γενικές και ειδικές πολεοδοµικές διατάξεις και ελέγχονται στο διάγραµµα δόµησης (π.χ. θέσεις στάθµευσης) θα υπολογίζονται επί των νοµίµων επιφανειών (βάσει άδειας δόµησης) των αυτοτελών ιδιοκτησιών ή κτιρίου για την νέα χρήση. Πηγή: http://www.ypeka.gr/...&language=el-GR Click here to view the είδηση
  19. Ο Αναπληρωτής Υπουργός ΠΑΠΕΝ κ. Κωστής Μουσουρούλης συμμετείχε σήμερα στο Τακτικό Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος που διεξήχθη στις Βρυξέλλες. Το Συμβούλιο ήταν αφιερωμένο στις διεθνείς διαπραγματεύσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής ενόψει της διάσκεψης των Παρισίων που θα λάβει χώρα τον προσεχή Δεκέμβριο. Text box Οι Υπουργοί Περιβάλλοντος συμφώνησαν τα κύρια σημεία της διαπραγματευτικής θέσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα οποία συμπεριλαμβάνεται ο ενδιάμεσος στόχος για μείωση των παγκόσμιων εκπομπών τουλάχιστον κατά 50% κάτω από τα επίπεδα του 2009 έως το 2050 με τελικό στόχο τον μηδενισμό τους έως το 2100. Ο κ. Μουσουρούλης επεσήμανε ότι είναι επιτακτική ανάγκη να συμφωνηθεί μια συνεκτική και φιλόδοξη, νομικά δεσμευτική συμφωνία για το κλίμα, για μετά το 2020. Παράλληλα, υπενθύμισε ότι οι «εθνικές προθέσεις συνεισφοράς» που έχουν υποβληθεί από τις διάφορες χώρες μέχρι στιγμής στον ΟΗΕ, δυστυχώς δεν επιτρέπουν το κλείσιμο του χάσματος μεταξύ της εκτιμώμενης πορείας των παγκόσμιων εκπομπών και της επίτευξης του διεθνούς στόχου του περιορισμού της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Ως εκ τούτου, υποστήριξε να συμπεριληφθούν στην τελική συμφωνία μηχανισμοί που θα δίνουν τη δυνατότητα περιοδικής επικαιροποίησης των δεδομένων. Ο Αναπληρωτής Υπουργός τόνισε, επίσης, τη σημασία της ευαισθητοποίησης των πολιτών, της πρόσβασης στην περιβαλλοντική πληροφόρηση και της εκπαίδευσης, ώστε να διασφαλιστεί η ενεργός συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών στην επίτευξη των κοινών στόχων. Ο κ. Μουσουρούλης επεσήμανε, ότι μπορεί να υπάρξει μια ισόρροπη σχέση μεταξύ οικονομίας και κλίματος, συμβάλλοντας στη ζητούμενη οικονομική ανάπτυξη με όρους αειφορίας. Τέλος, εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι μια δεσμευτική παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα στο Παρίσι είναι εφικτή, με δεδομένο ότι οι συνθήκες διαρκώς εξελίσσονται. Στο περιθώριο του Συμβουλίου Υπουργών Περιβάλλοντος, ο κ. Μουσουρούλης είχε συνάντηση με τον Γενικό Διευθυντή Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Calleja, με τον οποίο συζήτησε σε βάθος την προετοιμασία της Ελλάδας ενόψει της ολοκλήρωσης της προηγούμενης προγραμματικής περιόδου και της έναρξης υλοποίησης της τρέχουσας (2014-2020). Πηγή: http://www.buildnet....213&artid=16629 Click here to view the είδηση
  20. Οι χώρες που είναι πιο ευάλωτες στις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος εξακολουθούν να περιμένουν τη χρηματοδότηση που τους είχαν υποσχεθεί στο Παρίσι το 2015. Η EURACTIV France αναφέρει. Δεκαοκτώ μήνες μετά την έγκριση της Συμφωνίας για το Κλίμα του Παρισιού, οι πιο ευάλωτες χώρες ανησυχούν για την έλλειψη προόδου που έχει σημειωθεί μέχρι στιγμής. Ελπίζουν ότι το παράδειγμα τους θα ωθήσει τις πιο ανεπτυγμένες χώρες σε δράση. Τα μικρά νησιά του Ειρηνικού απειλούνται από την άνοδο του επιπέδου της θάλασσας (όπως τα Φίτζι, οι νήσοι Μάρσαλ και οι Μαλδίβες), οι αφρικανικές χώρες ανησυχούν για την απερήμωση (συμπεριλαμβανομένης της Αιθιοπίας και της Ρουάντα) και τις αναπτυσσόμενες χώρες που επλήγησαν από ακραία κλιματικά φαινόμενα (Νεπάλ, Φιλιππίνες). Το Φόρουμ για τις Ευαίσθητες Περιοχές του Κλίματος (CVF), σήμανε τον συναγερμό κατά τη Διάσκεψη της Βόννης για την Κλιματική Αλλαγή, η οποία ολοκληρώθηκε την περασμένη Πέμπτη (18 Μαΐου). «Η τήρηση του στόχου των 1,5 βαθμών είναι απλά θέμα επιβίωσης. Για όλους εμάς, η Συμφωνία του Παρισιού είναι η σωτηρία μας », δήλωσε ο Debasu Bayleyegn Eyasu, γενικός διευθυντής στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Δασών και Κλιματικής Αλλαγής της Αιθιοπίας. Όλα μαζί τα 48 μέλη του Φόρουμ αντιπροσωπεύουν πληθυσμό μεγαλύτερο από ένα δισεκατομμύριο άτομα, τα οποία είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένα στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Στην τελική δήλωσή της, η CVF προειδοποίησε ότι η εφαρμογή της ιστορικής συμφωνίας των Ηνωμένων Εθνών δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη και εξαρτάται από την ενίσχυση της υποστήριξης από τα πλουσιότερα έθνη του κόσμου. «Το 2018 πρέπει να ενταθεί η δράση για το κλίμα για να μείνουν ζωντανοί οι στόχοι της Συμφωνίας του Παρισιού «, ανέφερε η κοινή δήλωση του Φόρουμ. «Υπάρχει ένα κενό μεταξύ της τρέχουσας ανόδου της θερμοκρασίας και του στόχου που της Συμφωνίας του Παρισιού», δήλωσε ο Lucile Dufour από το Climate Action Network (CAN). Μεταξύ των πιο ευάλωτων χωρών, το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής λαμβάνεται ήδη σοβαρά υπόψη. «Εργαζόμαστε τώρα μαζί με τους Υπουργούς Οικονομικών μας για να βρούμε καινοτόμους τρόπους για να επιταχύνουμε την πρόοδό μας προς το όραμα της παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ στο 100%, καθώς και των προσπαθειών για τη μείωση της φτώχειας», σύμφωνα με τη δήλωση. «Η Κόστα Ρίκα παράγει ενέργεια στο 100% από τις ΑΠΕ κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Αλλά δεν πρόκειται να σταματήσουμε: θα στραφούμε τώρα στον τομέα των μεταφορών και ελπίζουμε να επεκτείνουμε ακόμη περισσότερο τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην περιοχή «, δήλωσε ο William Calvo, επικεφαλής διαπραγματευτής της Κόστα Ρίκα στην UNFCCC. Στην COP22 στο Μαρακές, οι χώρες CVF δεσμεύθηκαν για ένα μέλλον 100% ΑΠΕ. «Αυτές οι χώρες έχουν δείξει και δείχνουν ότι είναι έτοιμες για να γίνουν οι ηγέτιδες για τα κλιματικά ζητήματα», δήλωσε ο Dufour. Για να επιτύχουν τους στόχους τους, το Φόρουμ κάλεσε επίσης τις πλούσιες χώρες του κόσμου να τηρήσουν τις οικονομικές τους υποσχέσεις. Η CVF απαίτησε τη «ταχύτατη» διανομή των κεφαλαίων από το Πράσινο Ταμείο για το Κλίμα και εκμεταλλεύθηκε την ευκαιρία να υπενθυμίσει στις ανεπτυγμένες χώρες τις δεσμεύσεις που είχαν αναλάβει για να στηρίξουν τον Παγκόσμιο Νότο. Για να συνδράμουν τις αναπτυσσόμενες χώρες να επενδύσουν στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, οι πλούσιες χώρες του κόσμου υποσχέθηκαν το 2015 να συστήσουν ένα ταμείο προσαρμογής ύψους 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως έως το 2020. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοίνωσε στις 18 Μαΐου ένα πακέτο ύψους 800 εκατομμυρίων ευρώ, στο πλαίσιο της συνεργασίας της με τις χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ) των 79 χωρών. Το ήμισυ του ποσού θα επικεντρωθεί στη δράση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής μέχρι το 2020, δήλωσε ο Επιτροπος για την Κλιματική Αλλαγή κ. Κανιέτε. Πηγή: http://www.euractiv....d-back-to-2018/ Click here to view the είδηση
  21. Σχεδόν τα τρία τέταρτα (72%) των επιχειρήσεων μεγάλης και μεσαίας κεφαλαιοποίησης παγκοσμίως δεν αναγνωρίζουν τους οικονομικούς κινδύνους της κλιματικής αλλαγής στις ετήσιες οικονομικές εκθέσεις τους, σύμφωνα με την Έρευνα για τις Εκθέσεις Εταιρικής Υπευθυνότητας 2017 της KPMG που δημοσιεύτηκε σήμερα. Μεταξύ της μειοψηφίας που αναγνωρίζει τους κινδύνους που ενέχει η κλιματική αλλαγή, λιγότερες από μία στις είκοσι επιχειρήσεις (4%) παρέχουν αναλύσεις στους επενδυτές σχετικά με την επιχειρηματική αξία που διακυβεύεται. Η έρευνα της KPMG βασίστηκε στη μελέτη των ετήσιων οικονομικών εκθέσεων και εκθέσεων εταιρικής υπευθυνότητας ενός συνόλου 4 900 εταιρειών που αποτελείται από τις 100 κορυφαίες εταιρείες από άποψη εσόδων σε 49 χώρες. Σε μόλις 5 χώρες παγκοσμίως οι οικονομικές εκθέσεις της πλειοψηφίας των 100 κορυφαίων εταιρειών τους περιλάμβαναν αναφορά στους οικονομικούς κινδύνους της κλιματικής αλλαγής. Οι χώρες αυτές είναι οι: Ταϊβάν (88%), Γαλλία (76%), Νότια Αφρική (61%), ΗΠΑ (53%) και Καναδάς (52%). Στις περισσότερες περιπτώσεις, στις χώρες αυτές η γνωστοποίηση των σχετικών κινδύνων είτε επιβάλλεται είτε ενθαρρύνεται από τις κρατικές, τις χρηματιστηριακές ή τις οικονομικές ρυθμιστικές αρχές. Σε επίπεδο κλάδου, τα υψηλότερα ποσοστά αναγνώρισης των κινδύνων που σχετίζονται με το κλίμα απαντώνται στους τομείς της Δασοκομίας και Χαρτιού (44%), Χημικών (43%), Εξόρυξης (40%) και Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου (39%). Ακολουθούν ο κλάδος της Αυτοκινητοβιομηχανίας (39%) και οι Επιχειρήσεις Κοινής Ωφέλειας (38%). Η Υγεία (14%), οι Μεταφορές και η Αναψυχή (20%) και το Λιανικό Εμπόριο (23%), είναι οι κλάδοι με την μικρότερη πιθανότητα αναγνώρισης του κλιματικού κινδύνου. Εξετάζοντας πιο συγκεκριμένα τις 250 μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου (G250), η δημόσια αναγνώριση του οικονομικού κινδύνου που σχετίζεται με το κλίμα εκ μέρους είναι πιο συχνή, σίγουρα όμως όχι ακόμα καθολική. Στην κορυφή βρίσκονται πολυεθνικές με έδρα στη Γαλλία, με το 90% αυτών να αναγνωρίζουν τον κλιματικό κίνδυνο, ενώ τις ακολουθούν μεγάλες εταιρείες με έδρα στη Γερμανία (61%) και το ΗΒ (60%). Περίπου τα δύο τρίτα των G250 στους κλάδους του Λιανικού Εμπορίου (67%) και του Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου (65%) αναγνωρίζουν τον κίνδυνο, με μόλις το ένα τρίτο (36%) τον μεγάλων εταιρειών Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών να τις μιμούνται. Η έρευνα ωστόσο αποκάλυψε ότι μόλις έξι εταιρείες μεταξύ των G250 έχουν φροντίσει να ενημερώσουν τους επενδυτές για τον ενδεχόμενο οικονομικό αντίκτυπο του κλιματικού κινδύνου μέσω ποσοτικού προσδιορισμού ή διαμόρφωσης σεναρίων. Ο Γιώργος Ραουνάς, γενικός διευθυντής, Επικεφαλής της Επιχειρηματικής Διακυβέρνησης της KPMG στην Ελλάδα, δήλωσε σχετικά « Η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εμφάνισαν αύξηση (κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες) στον αριθμό των εταιρειών που δημοσιεύουν μη χρηματοοικονομικά στοιχεία (Ν100). Το νέο νομοθετικό πλαίσιο εκτιμάται ότι έχει συμβάλει στην αύξηση αυτή, από 46% το 2015 σε 54% το 2017. Εντούτοις παραμένουμε κάτω από τον αντίστοιχο παγκόσμιο μέσο όρο του 72%, γεγονός που θα πρέπει να προβληματίσει τις ελληνικές επιχειρήσεις και να αποτελέσει έναυσμα για την περαιτέρω επέκταση της δημοσίευσης μη χρηματοοικονομικών στοιχείων, αποσκοπώντας στην αύξηση της ανταγωνιστικότητάς τους.» Μπορείτε να βρείτε την Έρευνα για τις Εκθέσεις Εταιρικής Υπευθυνότητας 2017 της KPMG εδώ (KPMG Survey of Corporate Responsibility Reporting 2017) www.kpmg/gr/com/crreporting Πηγή: http://www.econews.g...αιρείες-παγκοσ/ Click here to view the είδηση
  22. Χρησιμοποιώντας έρευνες από το Πανεπιστήμιο της Notre Dame, η Eco Experts δημιούργησε έναν χάρτη με τις χώρες που θα τα πήγαιναν καλύτερα - και χειρότερα- στο κακό σενάριο της κλιματικής αλλαγής. Τα δεδομένα της Notre Dame κατατάσσουν τις χώρες με βάση παράγοντες όπως η υγειονομική περίθαλψη, η προσφορά τροφίμων και η σταθερότητα της κυβέρνησης. Αξιοσημείωτο είναι ότι αν και οι ΗΠΑ το 2015 ήταν μεταξύ των 10 πρώτων χωρών που πιθανότατα θα επιβίωναν των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής, φέτος έπεσαν στη 12η θέση. «Σε τελική ανάλυση θα είναι άσχημα παντού» υποστηρίζει μιλώντας στο Business Insider, ο Bruce Riordan, διευθυντής του Ινστιτούτου Ετοιμότητας για το κλίμα στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ. «Το θέμα είναι ποιος οργανώνεται σχετικά με αυτό» πρόσθεσε. Πηγή: http://www.newmoney.gr/diethni/344284-oi-kaliteres-xores-gia-na-ksefigete-apo-tis-epiptoseis-tis-klimatikis-allagis
  23. 2014, 2015, 2016: τρεις συνεχόμενες φορές οι θερμοκρασίες έσπαγαν το ρεκόρ της προηγούμενης χρονιάς. Το 2017 η άνοδος φαίνεται να διεκόπη, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι η μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής τελείωσε. Μετά από τρεις διαδοχικές χρονιές ρεκόρ, η ανοδική τάση των παγκόσμιων θερμοκρασιών φαίνεται καταρχήν να ανακόπτεται το 2017. Οι χρονιές 2014, ‘15 και '16 έσπαγαν κάθε φορά το ρεκόρ της προηγούμενης χρονιάς. Το 2016 δεν ήταν μόνο η πιο ζεστή χρονιά από τότε που ξεκίνησαν οι επίσημες μετρήσεις πριν από 140 χρόνια. Πέρσι μετρήθηκε και η υψηλότερη στάθμη των θαλάσσιων υδάτων αλλά και η μεγαλύτερη αύξηση των επιπέδων του διοξειδίου του άνθρακα. Το 2017 η άνοδος φαίνεται να ανακόπηκε, χωρίς αυτό όμως να σημαίνει ότι η μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής τελείωσε. Οι καταστροφές είναι τα σημάδια τηςκλιματικής αλλαγής Όπως όλα δείχνουν το 2017 δεν θα συνεχιστεί αυτή η αρνητική τάση. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η χρονιά ήταν λιγότερο ζεστή από τις προηγούμενες. Σύμφωνα με την αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA), από τον Ιανουάριο μέχρι τον Οκτώβριο ο μέσος όρος της θερμοκρασίας πάνω από τις χερσαίες και θαλάσσιες επιφάνειες του πλανήτη βρισκόταν κατά 0,86 βαθμούς Κελσίου πάνω από τον μέσο όρο του 20ου αιώνα που ήταν 14,1 βαθμοί Κελσίου. Επιπλέον το διάστημα μεταξύ 2013 και 2017 θα είναι κατά πάσα πιθανότητα η πιο θερμή πενταετία από τότε που ξεκίνησαν οι επίσημες μετρήσεις. Αντίθετα το 2017 φαίνεται να καταγράφεται ως η τρίτη πιο ζεστή χρονιά που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα, όπως επιβεβαιώνει και ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών (WMO). «Είδαμε θερμοκρασίες που ξεπέρασαν τους 50 βαθμούς Κελσίου στην Ασία, ανεμοθύελλες ρεκόρ στην Καραϊβική και τον Ατλαντικό, που έφτασαν μέχρι την Ιρλανδία, καταστροφικές πλημμύρες που έπληξαν εκατομμύρια ανθρώπους και παρατεταμένη ξηρασία στην ανατολική Αφρική», λέει ο επικεφαλής της WMO, Πέτερι Τάλας. Πολλά από αυτά τα καιρικά φαινόμενα φέρουν τα «σημάδια της κλιματικής αλλαγής», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά. Κίνδυνος για τη ζωή μας Επιπλέον η μείωση της εξάπλωσης του πάγου στην Αρκτική και Ανταρκτική προκαλεί ανησυχία στους περιβαλλοντολόγους. Όπως αναφέρει η Πατρίσια Εσπινόζα, γενική γραμματέας του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή: «Όλα αυτά τα αποτελέσματα των ερευνών υπογραμμίζουν τον κίνδυνο για τους ανθρώπους, την οικονομία και όλες τις δομές της ζωής στον πλανήτη σε περίπτωση που δεν καταφέρουμε να εργαστούμε για την επίτευξη των στόχων της Συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα». Πηγή: http://www.dw.com/el/%CF%84%CF%81%CE%AF%CF%84%CE%B7-%CF%80%CE%B9%CE%BF-%CE%B6%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AE-%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%AC-%CF%84%CE%BF-2017/a-41654997
  24. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Οι συνολικές οικονομικές απώλειες που προκλήθηκαν από ακραίες καιρικές συνθήκες και κλιματικές συνθήκες στην Ευρώπη κατά την περίοδο 1980-2016 ανήλθαν σε πάνω από 450 δισ. ευρώ. Επίσης, για την ίδια πάντα χρονική περίοδο ακραία καιρικά φαινόμενα όπως καύσωνες, παρατεταμένες ξηρασίες αλλά και δασικές πυρκαγιές προκάλεσαν απώλειες 89.873 ανθρώπων σε όλη την Ευρώπη. Τα στατιστικά αυτά αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια παρουσίασης της νέας έκθεσης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και τη διαχείριση των καταστροφών χτες (17 Οκτωβρίου) στις Βρυξέλλες. Η Euractiv.gr μεταδίδει. «Η έκταση των καταστροφών μετά τις δασικές πυρκαγιές, τις πλημμύρες, τις καταιγίδες όχι μόνο στην Ευρώπη και αλλού, έχει δείξει ότι το κόστος της μη δράσης για την κλιματική αλλαγή, καθώς και της προσαρμογής και της πρόληψης είναι εξαιρετικά υψηλό. Η έκθεσή μας δείχνει ότι οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν αρχίσει να προετοιμάζονται, αλλά πρέπει να γίνουν περισσότερα ξεκινώντας από την καλύτερη συνοχή για τη βελτίωση της ανθεκτικότητας και τη μείωση των κινδύνων», δήλωσε ο Hans Bruyninckx, Εκτελεστικός Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος. Το μεγαλύτερο μερίδιο των οικονομικών επιπτώσεων προκλήθηκαν από πλημμύρες (περίπου 40%), ακολουθούμενες από τις καταιγίδες (25%), τις ξηρασίες (περίπου 10%) και τα κύματα καύσωνα (περίπου 5%). Η ασφαλιστική κάλυψη όλων αυτών των κινδύνων ανέρχεται συνολικά περίπου στο 35%. Είναι ενδεικτικό επίσης ότι ένα μεγάλο μερίδιο των συνολικών ζημιών προκλήθηκε από ένα μικρό αριθμό γεγονότων. Όσον αφορά τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, τα κύματα καύσωνα είναι τα πιο θανατηφόρα, ειδικά για τις ευάλωτες ομάδες όπως οι ηλικιωμένοι, εξαιτίας, για παράδειγμα, της επιδείνωσης των αναπνευστικών και καρδιαγγειακών παθήσεων που επιδεινώνεται από την ατμοσφαιρική ρύπανση. Οι πλημμύρες, οι κατολισθήσεις και οι δασικές πυρκαγιές προκαλούν επίσης θανάτους, αλλά λιγότερους από τα κύματα καύσωνα. «Πέντε χρόνια μετά την εκπόνηση της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για την Προσαρμογή βρισκόμαστε ενώπιον ενός κόσμου που αντιμετωπίζει πολλαπλούς κινδύνους. Είμαστε ικανοποιημένοι για το γεγονός ότι 25 χώρες της ΕΕ έχουν υιοθετήσει εθνικές στρατηγικές για την προσαρμογή» είπε η κα. Slingenberg από τη Γενική Διεύθυνση της Επιτροπή για τη δράση για το Κλίμα ενώ επίσης ανέφερε σχετικά με τη χρηματοδότηση της προσαρμογής «επιθυμούμε να προχωρήσουμε με την ενσωμάτωση (mainstreaming) της προσαρμογής στον κοινοτικό προϋπολογισμό και έχοντας μια άριστη συνεργασία με τη ΓΔ Περιφερειακής πολιτικής της Κομισιόν έχουμε προβλέψει 50 δις ευρώ στα διαρθρωτικά ταμεία για τη χρηματοδότηση της προσαρμογής ενώ ο συνολικός προϋπολογισμός τόσο για το μετριασμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου όσο και για την προσαρμογή θα ανέλθει περίπου στα 150 δις ευρώ» είπε. Υπενθυμίζουμε ότι η Ελλάδα είναι από τις τελευταίες χώρες της ΕΕ που εκπόνησε Εθνική Στρατηγική υπό τον κίνδυνο απένταξης έργων ύψους 5 δις ευρώ από την νέα προγραμματική περίοδο (2014-2020). Απαντώντας σε ερώτηση της Euractiv.gr για το διεθνή ρόλο της ΕΕ στην κλιματική πολιτική η κα. Slingenberg απάντησε ότι «είναι αλήθεια ότι όσον αφορά την στρατηγική για την προσαρμογή η ΕΕ έχει ακολουθήσει μια εσωστρεφή πολιτική. Θα πρέπει να συνδυάσουμε τις πολιτικές για την αναπτυξιακή συνεργασία, τη βιώσιμη ανάπτυξη και φυσικά για την προσαρμογή σε μια ενιαία γραμμή έτσι ώστε πάντα σύμφωνα με το πλαίσιο της Συμφωνίας του Παρισιού να επιτύχουμε ένα εποικοδομητικό διάλογο με τους εταίρους μας στις αναπτυσσόμενες χώρες». «Φέτος είναι μια από τις χειρότερες χρονιές. Είχαμε τις μεγαλύτερες πυρκαγιές στη Χιλή, τους κυκλώνες Ίρμα και Μαρία στην Αμερική την Οφήλια στην Ευρώπη και τις χειρότερες πυρκαγιές στην Ευρώπη, ενώ η περίοδος των δασικών πυρκαγιών άρχισε φέτος τον Απρίλιο Μάϊο ενώ ακόμη δεν έχουν σταματήσει όπως βλέπουμε στην Πορτογαλία όπου έχουν θρηνούμε πάνω από εκατό νεκρούς» είπε ο κ. Luchner εκπροσωπώντας τη ΓΔ για την Πολιτική Προστασία και τις Ανθρωπιστικές Επιχειρήσεις. «Κάθε έτος οι καμένες δασικές εκτάσεις ανέρχονται περίπου στα 600.000 στρέμματα ενώ φέτος έχουμε φτάσει στα πάνω από 1.800.000 στρέμματα» δήλωσε ο κ. Luchner. Πηγή: http://www.euractiv.gr/section/periballon/news/komision-150-dis-evro-gia-tin-antimetopisi-tis-klimatikis-allagis/
  25. Χαμηλές «πτήσεις» καταγράφει η Ελλάδα στην υιοθέτηση και δημοσιοποίηση πληροφοριών και δεδομένων για την εφαρμογή εθνικών πολιτικών με στόχο την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Όπως επισημαίνει σε έκθεση της η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος (ΕΕΑ), το 2017 τα κράτη-μέλη της ΕΕ ανακοίνωσαν 1.513 πολιτικές και μέτρα για τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής (αύξηση κατά 9%, σε σχέση με την αντίστοιχη επίδοση του 2015). Η Ελλάδα κατατάσσεται προτελευταία στη σχετική λίστα ισοβαθμώντας με την Κύπρο με 17 νέες πολιτικές και μέτρα, που ξεκίνησαν να εφαρμόζονται το 2017 στην μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής. Χειρότερη επίδοση έχει μόνο η Αυστρία με 15 πολιτικές, ενώ στην κορυφή της λίστας βρίσκεται το Βέλγιο με 115 πολιτικές και ακολουθεί η Γαλλία με 114 και στην 3η θέση ισοβαθμούν η Αγγλία, η Ισπανία, η Σλοβενία και το Λουξεμβούργο με 75 η κάθε μία. Ο μέσος όρος της Ε.Ε., από τον οποίο απέχει πολύ η Ελλάδα, είναι 54 πολιτικές και μέτρα, τα οποία μπορούν να εκτείνονται από την εξοικονόμηση ενέργειας μέχρι την γεωργία, την βιομηχανία, τις μεταφορές, την διαχείριση απορριμμάτων κ.ά.. Σύμφωνα με την ΕΕΑ, παρόλη την κινητικότητα για τα θέματα της κλιματικής αλλαγής στο κοινοτικό και στο διεθνές επίπεδο, τα κράτη-μέλη γενικά υιοθέτησαν σχετικά λίγα νέα μέτρα μεταξύ των ετών 2015 και 2017, προκειμένου να «πιάσουν» τους στόχους για το κλίμα του έτους 2030. Τα κράτη-μέλη δημοσιοποιούν πληροφορίες για την περιβαλλοντική τους πολιτική, η οποία έχει σχέση κυρίως με εποπτικά και οικονομικά «εργαλεία» μέτρησης των επιδόσεων τους για την κλιματική αλλαγή, για την ενεργειακή αποτελεσματικότητα (με έμφαση στα κτήρια), για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και για τις εκπομπές των ρύπων από τα οχήματα. Αντίθετα, δεν ανακοινώνουν επαρκώς ποσοτικές πληροφορίες για τις εθνικές πολιτικές και μέτρα, που αφορούν στα αποτελέσματα και στα κόστη των δράσεων τους για το περιβάλλον, ενώ είναι ιδιαίτερα φειδωλά και σε στοιχεία μείωσης εκπομπών αερίων, τα οποία είναι υπεύθυνα για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι τα κράτη-μέλη σε μεγάλο βαθμό στερούνται εθνικών πρωτοβουλιών για το περιβάλλον, αφού το 74% των σχετικών πολιτικών τους είναι εφαρμογή των κοινοτικών κανονισμών. Number of PaMs reported with ex post or ex ante emission savings= Αριθμός πολιτικών και μέτρων με εκ των υστέρων ή εκ των προτέρων εκτιμήσεις για εξοικονόμηση εκπομπών Σκούρο Μπλε= Συνολικές πολιτικές Ανοιχτό Γαλάζιο= Συνολικές πολιτικές με εκ των προτέρων εκτιμήσεις Κίτρινο=Συνολικές πολιτικές με εκ των υστέρων εκτιμήσεις
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.