Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ιστορία'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Εργασίες Μηχανικών
    • Τοπογραφικά-Χωροταξικά
    • Αρχιτεκτονικά
    • Στατικά
    • Μηχανολογικά
    • Ηλεκτρολογικά
    • Περιβαλλοντικά
    • Διάφορα
  • Εργασιακά-Διαδικαστικά
    • Άδειες-Διαδικασίες
    • Αυθαίρετα
    • Οικονομικά-Αμοιβές
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά
    • Εκπαίδευση
    • Ειδικότητες-Συλλογικά Όργανα
  • Εργαλεία
    • Προγράμματα Η/Υ
    • Εξοπλισμός
    • Διαδίκτυο
    • Showroom
  • Γενικά

Categories

  • 1. Τοπογραφικά-Πολεοδομικά
    • 1.1 Λογισμικό
    • 1.2 Νομοθεσία
    • 1.3 Έντυπα
    • 1.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 1.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 2. Συγκοινωνιακά - Οδοποιίας
    • 2.1 Λογισμικό
    • 2.2 Νομοθεσία
    • 2.3 Έντυπα
    • 2.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 2.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 3. Αρχιτεκτονικά - Σχεδιαστικά
    • 3.1 Λογισμικό
    • 3.2 Νομοθεσία
    • 3.3 Έντυπα
    • 3.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 3.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 4. Στατικά - Εδαφοτεχνικά
    • 4.1 Λογισμικό
    • 4.2 Νομοθεσία
    • 4.3 Έντυπα
    • 4.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 4.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 5. Μηχανολογικά
    • 5.1 Λογισμικό
    • 5.2 Νομοθεσία
    • 5.3 Έντυπα
    • 5.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 5.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 6. Ηλεκτρολογικά
    • 6.1 Λογισμικό
    • 6.2 Νομοθεσία
    • 6.3 Έντυπα
    • 6.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 6.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 7. ΑΠΕ - Φωτοβολταϊκά
    • 7.1 Λογισμικό
    • 7.2 Νομοθεσία
    • 7.3 Έντυπα
    • 7.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 7.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 8. Περιβαλλοντικά
    • 8.1 Λογισμικό
    • 8.2 Νομοθεσία
    • 8.3 Έντυπα
    • 8.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 8.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 9. Υδραυλικά - Λιμενικά
    • 9.1 Λογισμικό
    • 9.2 Νομοθεσία
    • 9.3 Έντυπα
    • 9.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 9.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 10. Διαχείριση Έργων - Εκτιμήσεις - Πραγματογνωμοσύνες
    • 10.1 Λογισμικό
    • 10.2 Νομοθεσία
    • 10.3 Έντυπα
    • 10.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 10.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 11. Δημόσια Έργα - Ασφάλεια και Υγιεινή
    • 11.1 Λογισμικό
    • 11.2 Νομοθεσία
    • 11.3 Έντυπα
    • 11.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 11.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 12. Αμοιβές - Φορολογικά - Άδειες
    • 12.1 Λογισμικό
    • 12.2 Νομοθεσία
    • 12.3 Έντυπα - Αιτήσεις
    • 12.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 13. Αυθαίρετα
    • 13.1 Λογισμικό
    • 13.2 Νομοθεσία
    • 13.3 Έντυπα
    • 13.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 14. Διάφορα

Categories

  • Ειδήσεις
    • Νομοθεσία
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά-Φορολογικά
    • Περιβάλλον
    • Ενέργεια-ΑΠΕ
    • Τεχνολογία
    • Χρηματοδοτήσεις
    • Έργα-Υποδομές
    • Επικαιρότητα
    • Αρθρογραφία
    • Michanikos.gr
    • webTV
    • Sponsored

Categories

  • Εξοπλισμός
  • Software
  • Books
  • Jobs
  • Real Estate
  • Various

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website


Skype


Ενδιαφέροντα


Τοποθεσία


Birthday

Between and

Found 11 results

  1. Είναι κοινός τόπος ότι τόσα χρόνια η πολιτεία έκανε πως καταπολεμούσε την αυθαίρετη δόμηση, αλλά αυτή οργίαζε. Ξενοδοχεία, βίλες, κέντρα διασκεδάσεων και εργοστάσια ξεφύτρωναν σε ευαίσθητες περιβαλλοντικά περιοχές (παραλίες, δάση, βιότοπους κλπ) χωρίς άδειες και κυριολεκτικά κάτω από την μύτη των ελεγκτικών αρχών (αστυνομίες και πολεοδομίες). Πως έγιναν και κανένας δεν πήρε είδηση; Έφταιγαν οι χαλαροί νόμοι; Έφταιγε το ότι δεν εφαρμόζονταν οι νόμοι ; Έφταιγε η αστυνομία που έκαμνε τα στραβά μάτια; Έφταιγαν οι πολεοδομίες που τα κάλυπταν; Και ξαφνικά, τον Σεπτέμβρη του 2011, εν μέσω οικονομικής κρίσης (και μάλλον λόγω αυτής), πήρε η πολιτεία την μεγάλη απόφαση: Θάνατος στα αυθαίρετα! Και στο παρασκήνιο: Ζήτω τα πρόστιμα που θα εισπραχθούν! Αλλά όπως πάντα «μπέρδεψε την γραβάτα με το σώβρακο» και από το ένα άκρο πήγε στο άλλο. Έτσι προκειμένου να μαζέψει λεφτά που τόσο έχει ανάγκη, στην έννοια «τακτοποίηση αυθαίρετων» φρόντισε να βάλει τα πάντα. Ακόμη και ένα παλούκι που πακτώθηκε στο έδαφος χωρίς να έχει βγει οικοδομική άδεια! Χρόνια τώρα οι μηχανισμοί ελέγχου της πολιτείας (αστυνομία και πολεοδομίες) ασχολούνταν με «τρίχες» κυνηγώντας τέτοια «αυθαίρετα» ενώ κάτω από την μύτη τους ξεφύτρωναν τα πραγματικά αυθαίρετα. Αλλά χρόνια τώρα και ένα σωρό κόσμος (αστυνομίες, πολεοδομίες, ΙΚΑ, εισαγγελικές και δικαστικές αρχές, μηχανικοί, δικηγόροι) ασχολούνται με τέτοιες «τρίχες», παράγοντας αέρα κοπανιστό. Και από την πολύ φούρια από το κυνήγι των «τριχών» μπλόκαραν και δεν τους έμεινε χρόνος για να ασχοληθούν με θέματα πιο ουσιαστικά και κοινωνικά χρήσιμα. Και μετά απορούμε γιατί φουντάραμε ως κράτος. Οι ιστορίες που θα δημοσιεύουμε σε συνέχειες αφορούν μια πτυχή αυτού ακριβώς του παραλογισμού και της σπατάλης ατέλειωτων εργατοωρών που τον συνοδεύει. Θα βρεθεί άραγε κανένας από αυτούς που ρυθμίζουν τις τύχες μας να τον σταματήσει; Συγγραφέας: Τριαντάφυλλος Σφυρής Ιστορίες για αυθαίρετα-1.pdf
  2. Εδώ και 146 χρόνια στην Αθήνα υπάρχει ένα δίκτυο Μετρό το οποίο την τελευταία 15ετία γιγαντώθηκε και έγινε στο σύνολο του ένα από τα πιο καλαίσθητα και λειτουργικά συστήματα Μετρό στην Ευρώπη. Δικαίως χαρακτηρίζεται από πολλούς ως ένα μεγάλο έργο τέχνης. Πράγματι στους περισσότερους σταθμούς συναντάμε και ένα κομμάτι ιστορίας της πόλης. Πόσα όμως ξέρουμε για την ηλικία και τα «γενέθλια» των σταθμών αυτών; Σήμερα το ypodomes.com κάνει ένα ταξίδι στην ιστορία του δικτύου Μετρό της πόλης και σας αποκαλύπτει την …ηλικία αλλά και τα γενέθλια πολλών από τους σταθμούς από τον περασμένο Γενάρη μέχρι και τον ερχόμενο Δεκέμβρη. Στις 28 Ιανουαρίου 15 χρονών έγιναν οι σταθμοί: ΣΥΝΤΑΓΜΑ (ΓΡΑΜΜΗ2 ΚΑΙ 3), ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ, ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ, ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, ΠΑΝΟΡΜΟΥ, ΚΑΤΕΧΑΚΗ, ΕΘΝΙΚΗ ΑΜΥΝΑ, ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ, ΣΤΑΘΜΟΣ ΛΑΡΙΣΗΣ, ΑΤΤΙΚΗ, ΣΕΠΟΛΙΑ. Αυτοί οι σταθμοί έχουν περάσει στην …εφηβεία πλέον. 26 χρόνια ζωής έκλεισε ο σταθμός ΤΑΥΡΟΣ στις 6 Φλεβάρη καθώς άνοιξε τις πύλες του το 1989. Στις 12 Φεβρουαρίου οι σταθμοί ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΚΑΤΩ ΠΑΤΗΣΙΑ, ΑΝΩ ΠΑΤΗΣΙΑ έχουν γενέθλια και κλείνουν 59 χρόνια ζωής καθώς εκείνη την μέρα του 1956 άνοιξαν για πρώτη φορά τις πύλες τους. Στις 27 Φεβρουαρίου οι Μαθουσάλες του δικτύου είναι εδώ: 146 χρόνια ζωής εκλεισαν οι σταθμοί ΠΕΙΡΑΙΑΣ (ο αρχικός σταθμός) και ΘΗΣΕΙΟ όντας από τους παλαιότερους σταθμούς Μετρό στον κόσμο. Τον μήνα Μάρτιο είχαμε επίσης αρκετά γενέθλια: την 1η Μαρτίου έγινε 67 χρονών ο σταθμός ΒΙΚΤΩΡΙΑ, στις 4 Μαρτίου 58 χρονών ο σταθμός ΗΡΑΚΛΕΙΟ, στις 14 Μαρτίου 59 χρονών οι σταθμοί ΠΕΡΙΣΣΟΣ, ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ ενώ στις 27 Μαρτίου έγινε 26 χρονών ο σταθμός ΚΑΤ. Μήνας Απρίλιος, ο καιρός καλυτερεύει και ανοιξιάτικα γενέθλια έχουν οι σταθμοί: στις 5 Απριλίου μόλις 2 ετών έγιναν οι σταθμοί: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΝΘΟΥΠΟΛΗ και στις 22 Απριλίου 12 ετών έγινε ο σταθμός ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ (της γραμμής 3). Τον Μάιο ο σταθμός ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ της γραμμής 1 έγινε 120 ετών (στις 17 του μήνα). Τα ανοιξιάτικα γενέθλια κλείνουν οι σταθμοί ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ, ΕΛΑΙΩΝΑΣ, ΑΙΓΑΛΕΩ που έκλεσαν στις 26 του μήνα 8 χρόνια ζωής. Το καλοκαίρι έχουμε επίσης αρκετά γενέθλια: Τον Ιούνιο, στις 5 του μήνα είχαμε τα ενδέκατα γενέθλια του σταθμού ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ενώ στις 30 του μήνα έχουμε τα εξηκοστά έκτα γενέθλια του σταθμού ΑΤΤΙΚΗ. Ο μήνας όμως με τα περισσότερα γενέθλια είναι ο Ιούλιος: πρωτομηνιά και ο σταθμός ΚΑΛΛΙΘΕΑ γιορτάζει τα 87 του χρόνια. Στις 5 του μήνα ο σταθμός ΠΕΥΚΑΚΙΑ γίνεται 59. Και συνεχίζουμε, στις 17 Ιουλίου κλείνουν 2 έτη ζωής οι σταθμοί ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ, ΑΛΙΜΟΣ, ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΕΛΛΗΝΙΚΟ, στις 21 του μήνα 85 ετών γίνεται ο υπόγειος σταθμός ΟΜΟΝΟΙΑ, στις 23 Ιουλίου 5 ετών γίνεται ο σταθμός ΧΟΛΑΡΓΟΣ, στις 30 Ιουλίου τα 11 κλείνουν οι σταθμοί ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ΔΟΥΚΙΣΣΗΣ ΠΛΑΚΕΝΤΙΑΣ, ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ. Τον Αύγουστο μπορεί να έχουμε τα μπάνια του λαού αλλά επίσης έχουμε και γενέθλια των σταθμών του λαού: Στις 4 Αυγούστου ο Άγιος Ελευθέριος γίνεται 54 ετών, στις 6 Αυγούστου 11 χρόνια κλείνει ο σταθμός ΝΕΡΑΤΖΙΩΤΙΣΣΑ, στις 9 του μήνα 11 γίνεται και ο σταθμός ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ και στις 10 του μήνα 58 θα γίνει ο σταθμός ΚΗΦΙΣΙΑ. Σεπτέμβριος, ο μήνας της επιστροφής στα θρανία και στις …γιορτές το πρώτο τριήμερο του μήνα. Πρωτομηνιά και ο σταθμός ΜΑΡΟΥΣΙ γίνεται 58, στις 2 Σεπτεμβρίου 6 ετών γίνεται ο σταθμός ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙΟ και στις 3 ο σταθμός ΕΙΡΗΝΗ γίνεται 33 ετών. Ο Οκτώβριος όμως μπορεί να θυμίζει εποχή βροχών αλλά από γενέθλια σταθμών ..αναβροχιά. Παραλίγο να συμβεί το ίδιο και τον Νοέμβριο αλλά ευτυχώς στις 16 του μήνα έχουμε τα γενέθλια των σταθμών ΑΚΡΟΠΟΛΗ, ΣΥΓΓΡΟΥ ΦΙΞ, ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ και ΔΑΦΝΗ που γίνονται 15. Για τον τελευταίο μήνα του έτους θα έχουμε …παιδικά γενέθλια. Συγκεκριμένα, στις 14 Δεκεμβρίου 2 ετών γίνεται ο σταθμός ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ και στις 30 του μήνα 5 ετών γίνεται ο σταθμός ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ. Φυσικά στο δίκτυο του Μετρό της Αθήνας μπορεί να έχουμε να γιορτάζουμε τις επετείους έχουμε όμως και «εγκυμοσύνες». Τα επόμενα γεννητούρια του δικτύου αναμένονται το 2018 με εξάδυμα! Συγκεκριμένα θα μας καλοσωρίσουν οι σταθμοί ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ, ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ, ΝΙΚΑΙΑ, ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ, ΠΕΙΡΑΙΑΣ και ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ. Εκτός φυσικά αν η εγκυμοσύνη (δηλαδή η κατασκευή) έχει καθυστέρηση. Τέλος μην ξεχνάμε και τις …εξωσωματικές καθώς προσπάθειες για νέα εγκυμοσύνη (βλέπε κατασκευή της γραμμής 4) γίνονται για ακόμα 14 σταθμούς. Αν θα πετύχει η προσπάθεια, θα το μάθουμε από τη νέα Κυβέρνηση. Μέχρι τότε θα γιορτάζουμε τους σταθμούς που έχουμε. Ας τους χαιρόμαστε! Πηγή: http://www.ypodomes.... Click here to view the είδηση
  3. Ένα video για το ηφαίστειο της Σαντορίνης βασισμένο σε έρευνες από διάφορους φορείς, ινστιτούτα, επιστήμονες και πανεπιστήμια. Η Σαντορίνη, Θήρα ή Στρογγύλη (παλαιότερη ονομασία) είναι νησί που βρίσκεται στο νότιο Αιγαίο πέλαγος, στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Κυκλάδων, νότια της Ίου και δυτικά από την Ανάφη. Απέχει από τον Πειραιά 128 ναυτικά μίλια και 63 ναυτικά μίλια από τη Κρήτη. Ο Αθηνιός, το μεγαλύτερο λιμάνι του νησιού, έχει δημιουργηθεί στον ομώνυμο όρμο. Η έκταση της είναι 76,19 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σήμερα η Σαντορίνη είναι ένα από τα διασημότερα τουριστικά κέντρα του κόσμου. Είναι γνωστή για το ηφαίστειο της. Η τελευταία ηφαιστειακή δραστηριότητα ήταν το έτος 1950. Τμήματα του ηφαιστείου της Σαντορίνης είναι: Η Νέα Καμένη (1707-1711 μ.Χ.), η Παλαιά Καμένη (46-47 μ.Χ.), το υποθαλάσσιο ηφαίστειο Κολούμπο(ενεργό) (1650 μ.Χ.), τα Χριστιανά νησιά. Η Σαντορίνη ανήκει στο ηφαιστειακό τόξο του Αιγαίου και χαρακτηρίζεται ενεργό ηφαίστειο μαζί με τα Μέθανα, την Μήλο και την Νίσυρο. Η Σαντορίνη καθώς και τα νησιά Θηρασία και Ασπρονήσι είναι απομεινάρια του ηφαιστειογενούς νησιού Στρογγύλη. Η Στρογγύλη ήταν ένας ηφαιστειακός κώνος. Το κεντρικό τμήμα της ανατινάχτηκε μαζί με τον κρατήρα του ηφαιστείου από τη Μινωική έκρηξη που έγινε το 1613 π.Χ. και είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αυτού που σήμερα ονομάζουμε καλδέρα της Σαντορίνης και την καταστροφή του προϊστορικού πολιτισμού του νησιού. Στο θαλάσσιο χάσμα που σχηματίστηκε μεταξύ Θήρας και Θηρασίας, που έχει βάθος 1.500 μέτρων, κατά καιρούς βγήκαν στην επιφάνεια ηφαιστειακοί κώνοι που σχημάτισαν τα εξής νησιά: την Παλαιά, τη Μικρή και τη Νέα Καμένη, την Καμένη Γεωργίου του Α΄, την Καμένη του Φουκέ, την Αφρόσσα και τη Δάφνη. Όλα αυτά τα νησιά μεγάλωναν σιγά-σιγά και ενώθηκαν, εκτός από την Παλαιά Καμένη. Επιμέλεια Νίκος Κορακάκης View full είδηση
  4. Το να καθορίσεις αυστηρά το αρχιτεκτονικό στυλ της Αθήνας δεν είναι εύκολη υπόθεση -και σίγουρα θα χρειαστείς περισσότερες από μία ταμπέλες. Η αρχιτεκτονική της πόλης των Αθηνών ξεκίνησε ταπεινά για να αρχίσει να σχηματίζεται στην πορεία μέσα από την επιρροή των διάφορων ρευμάτων που πέρασαν από την Ελλάδα μετά την ανεξαρτησία της χώρας. Από τον Νεοκλασικισμό και τον Εκλεκτικισμό στο Ρομαντισμό κι από εκεί στον Μοντερνισμό, το Μπάουχαους και το Αρ Ντεκό, τα κτίρια της Αθήνας δημιουργούν ένα ζωηρό και ανά περιοχές σουρεαλιστικό κολάζ διαφορετικών τάσεων και εποχών. Μέσα σε αυτόν το σχεδιαστικό και πολεοδομικό αχταρμά ωστόσο, πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία 10-15 χρόνια κάποιες ανακαινίσεις σε ιστορικά κτίρια που εμφύσησαν νέα πνοή στο αρχιτεκτονικό τοπίο της πόλης, ξεκίνησαν συζητήσεις, προκάλεσαν θαυμασμό αλλά και έντονες αντιδράσεις, καταφέρνοντας στο τέλος να συστήσουν την Αθήνα στην σύγχρονη εποχή και να της δείξουν τον τρόπο με τον οποίο «ντύνονται» οι μητροπόλεις του σήμερα. Semiramis Hotel Το ξενοδοχείο «Σεμίραμις» άνοιξε το 1936 στη Κηφισιά, σε ένα κεντρικό αλλά και ήσυχο, καταπράσινο σημείο στο Κεφαλάρι. Λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, ο ιδιοκτήτης Δάκης Ιωάννου αναθέτει στον διάσημο designer Karim Rashid τη ριζική ανακαίνιση του ξενοδοχείου. Οι γνώσεις και η αγάπη του Ιωάννου για τη σύγχρονη τέχνη και το «μαγικό χέρι» του διεθνώς αναγνωρισμένου industrial designer Rashid ενώνονται και δημιουργούν το πρώτο design ξενοδοχείο της Ελλάδας, ένα μοντέρνο, πολυτελή χώρο ευεξίας, τεχνολογίας και τέχνης. Το Semiramis προσφέρει μια εναλλακτική, φρέσκια εμπειρία διασκέδασης και μέσα από την μινιμαλιστική και pop αισθητική του φέρνει, σιγά-σιγά, τον τουρισμό της Αθήνας στον 21ο αιώνα. Thission Lofts Ένα, σε αχρηστία πλέον, εργοστάσιο του 1920 στην Πειραιώς μεταμορφώθηκε το 2008 σε ένα μοντέρνο τετραώροφο συγκρότημα κατοικιών που φιλοξενεί 19, διαφορετικού τύπου, διαμερίσματα. Η εν λόγω ανακαίνιση ήταν μια αρκετά φιλόδοξη προσπάθεια αξιοποίησης της Πειραιώς με στόχο να αποκτήσει έναν αμιγώς οικιστικό χαρακτήρα και να προσελκύσει νέους ανθρώπους στο βιομηχανικό αυτό κομμάτι της Αθήνας. Θα μπορέσει ποτέ η Πειραιώς-μετά-το-Γκάζι να γίνει το νέο Ψυρρή ή ο νέος Κεραμεικός; Δύσκολα, σίγουρα όμως η ύπαρξη του Thission Lofts σε συνδυασμό με το Βαρούλκο, το Μουσείο Μπενάκη, την Τεχνόπολη και τους διάφορους πολιτιστικούς και γαστρονομικούς χώρους που ξεφυτρώνουν τριγύρω, συντελούν σημαντικά στη σταδιακή ανάπλαση της περιοχής. One Athens Η συγκεκριμένη ανακαίνιση κατάφερε να διχάσει το κοινό δημιουργώντας δύο στρατόπεδα στην Αθήνα (και όχι μόνο). Από τη μία υπήρχαν αυτοί που είχαν ενθουσιαστεί με την ανακαίνιση της θρυλικής Σχολής Δοξιάδη και την μετατροπή της σε ένα σύγχρονο συγκρότημα κατοικιών με όλες τις ανέσεις και τα κομφόρ. Απέναντί τους όμως στάθηκαν αυτοί που πίστευαν πως ένα τέτοιο αρχιτεκτονικό και ιστορικό κειμήλιο δεν πρέπει να μετατραπεί σε υπερπολυτελείς κατοικίες που θα μπορούν να αποκτήσουν (και να συντηρήσουν) μόνο (πολύ) πλούσιοι άνθρωποι, αλλά να αξιοποιηθεί με ένα περισσότερο δημόσιο χαρακτήρα ώστε να μπορεί να το απολαμβάνει όλος ο κόσμος. Το αποτέλεσμα είναι το One Athens να αποτελεί μεν ένα εντυπωσιακό κτίσμα πάνω στον περιφερειακό του Λυκαβηττού, το οποίο, θες-δε θες, σε μαγνητίζει με την επιβλητική και μοντέρνα παρουσία του ανάμεσα στα νεοκλασικά κτήρια της περιοχής και τον καταπράσινο λόφο, αλλά παρόλα τα λεφτά που σπαταλήθηκαν και τις αμέτρητες εργατοώρες που χρειάστηκαν για την ανακαίνισή του, να είναι μέχρι σήμερα άδειο. Κατά καιρούς ακούγονται φήμες σχετικά με αγορά των πιο ακριβών διαμερισμάτων από ξένους επενδυτές, το κτίριο όμως παραμένει -τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές- σκοτεινό. Θέατρο Rex Το παλαιότερο και ίσως δημοφιλέστερο κέντρο ψυχαγωγίας των Αθηνών, το ιστορικό «Rex» της Πανεπιστημίου, ιδρύθηκε το 1900 με την ονομασία «Βασιλικό Θέατρο» και μετονομάστηκε σε «Εθνικό Θέατρο» το 1930. Λίγο μετά τις αρχές της δεκαετίας του '80, όταν και το κτίριο δοκιμάστηκε από μια μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε στο εσωτερικό του, το Υπουργείο Πολιτισμού το ανακήρυξε διατηρητέο μνημείο σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Για αυτό και η ανακαίνισή στην οποία επήλθε την περίοδο 2013-2015 ήταν διακριτική και περιλάμβανε επεμβάσεις κυρίως λειτουργικού χαρακτήρα σε συνδυασμό με την αποκατάσταση των όψεων, πάντα με σεβασμό στον ιστορικό χαρακτήρα του μνημείου. Σήμερα το Rex συμπληρώνει το νεοκλασικό κουαρτέτο της Πανεπιστημίου (Ακαδημία, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Βιβλιοθήκη τα άλλα τρία μέλη) με την επιβλητική του λευκή όψη να λάμπει και την κατακόκκινη νέον μαρκίζα του να φωτίζει τα βράδια, φέρνοντας λίγη από την αίγλη της παλιάς Αθήνας στην σύγχρονη εποχή. CityLink Πριν από πολλά χρόνια στο οικοδομικό τετράγωνο που συνθέτουν οι οδοί Πανεπιστημίου, Βουκουρεστίου, Σταδίου και Αμερικής βρίσκονταν οι βασιλικοί στάβλοι του Όθωνα. Το 1928 ξεκινά η οικοδόμηση του κτιρίου του Μετοχικού Ταμείου Στρατού, η οποία ολοκληρώνεται 10 χρόνια αργότερα, παραδίδοντας ένα εντυπωσιακό αρχιτεκτονικό δημιούργημα με στοιχεία νεοκλασικισμού και Art Deco το οποίο στεγάζει γραφεία, εμπορικά καταστήματα, το πολυτελές εστιατόριο/μπαρ/ζαχαροπλαστείο Zonar's και το κινηματοθέατρο Παλλάς. Μετά το τέλος του Β' Παγκόσμιου, το κτιριακό συγκρότημα περνά τη «χρυσή» εποχή του -πρωταγωνιστεί μέχρι και στις ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, μέχρι που στις αρχές της δεκαετίας του '70 άρχισε να παρακμάζει. Μια παρακμή που κράτησε μέχρι και το 2000, όταν ο Όμιλος της Τράπεζας Πειραιώς και πιο συγκεκριμένα ο πρόεδρος της τράπεζας, Μιχάλης Σάλλας, θέλησε να επαναφέρει το ιστορικό οικοδομικό τετράγωνο στην παλιά του αίγλη, φέρνοντάς το ταυτόχρονα στη σύγχρονη εποχή. Λίγα χρόνια μετά το παλιό Μετοχικό Ταμείο έγινε «Citylink», η προσθήκη του πολυκαταστήματος Attica έφερε νέα πνοή στο εμπορικό κομμάτι του συγκροτήματος και η στοά Σπυρομήλιου απέκτησε ξανά ζωή, μέσα, έξω και γύρω της. Πλέον το Citylink αποτελεί ένα ζωντανό οργανισμό που πάλλεται στη καρδιά της πόλης και προσφέρει δεκάδες εναλλακτικές διασκέδασης και καλής ζωής στους κατοίκους και τους τουρίστες της Αθήνας: ψώνια, θέατρο, τέχνη, εκδηλώσεις, ποτό, καφές, φαγητό, γυμναστική και ευεξία ή απλή περατζάδα εκεί που κάποτε ξεκουράζονταν τα άλογα του βασιλιά Όθωνα. Πηγή: http://www.huffingtonpost.gr/2016/02/11/life-design-pente-anakainiseis-istorikwn-ktiriwn-ths-athinas-pou-allaksan-ton-arxitektoniko-xarti-ths-polhs_n_9193182.html
  5. Η Καμάρα (Αψίδα του Γαλερίου) είχε 8 πεσσούς και ήταν σκεπασμένη με θόλο(!), ο Ιππόδρομος μήκους 450 μέτρων έφτανε ως τη θάλασσα (η τελευταία έφτανε ψηλά μέχρι τη σημερινή οδό Μητροπόλεως), η Ροτόντα ήταν αφιερωμένη στην αρχαία θρησκεία, το ανάκτορο είχε δεκάδες κτίρια, ανάμεσά τους τη Βασιλική, την κατοικία του καίσαρα, την αψιδωτή αίθουσα, δευτερεύοντα κτίσματα και όλο το συγκρότημα περιστοιχιζόταν από ψηλά τείχη (που έφταναν περίπου στο ύψος της σημερινής οδού Εθνικής Αμύνης). Ετσι ήταν το Γαλεριανό συγκρότημα, ένας από τους μνημειακούς πυρήνες της ρωμαϊκής Θεσσαλονίκης, η παρουσία του οποίου στη θέση της πλατείας Ναβαρίνου, της Δημητρίου Γούναρη και των γύρω οδών καθόρισε και τον πολεοδομικό ιστό της σύγχρονης πόλης στο κέντρο. Στο πλαίσιο της αναστήλωσης του μνημειακού χώρου, έγινε η ψηφιακή αναπαράσταση του συγκροτήματος, από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης (πρώην ΙΣΤ΄ ΕΠΚΑ) με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ και κυκλοφορεί έτσι ένας οδηγός τσέπης, διαφορετικός από τους άλλους, ευρηματικός και ενδιαφέρων, που κυκλοφορεί με τίτλο «Γαλεριανό Συγκρότημα. Μια εικονική περιήγηση». Κείμενα Οι τρισδιάστατες αναπαραστάσεις, που συνοδεύονται από επεξηγηματικά κείμενα, δίνουν τη δυνατότητα στον επισκέπτη του αρχαιολογικού χώρου να κατανοήσει τη μορφή των κτιρίων στην εποχή λειτουργίας τους (4ος-7ος αιώνας μ.Χ.) και να αποκτήσει μια πληρέστερη εικόνα της νοτιοανατολικής περιοχής της αρχαίας Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα της συνοικίας του ανακτόρου. Από το φθινόπωρο οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να... περιδιαβαίνουν το Γαλεριανό συγκρότημα σε μια εικονική περιήγηση, που θα προβάλλεται στην αίθουσα πολυμέσων της ΕΦΑ, στη διασταύρωση των οδών Δημ. Γούναρη και Αλ. Σβώλου. «Το συγκρότημα του Γαλερίου είναι το μεγαλύτερο και σημαντικότερο συγκρότημα της πόλης, άμεσα συνδεδεμένο με την εποχή της Υστερης Αρχαιότητας της Θεσσαλονίκης. Η μοναδικότητα της Ροτόντας για παράδειγμα μπορεί να συγκριθεί με τον Πάνθεον της Ρώμης, και αυτό δεν αποτελεί υπερβολή. Ο αρχαιολογικός άξονας από το Επταπύργιο μέχρι τη θάλασσα και την οπτική επαφή του με το βουνό των θεών, τον Ολυμπο, και τον ισχυρό οικουμενικό συμβολισμό του είναι ο σημαντικότερος της ιστορίας της πόλης», αναφέρει στο «Εθνος» ο αναπληρωτής διευθυντής της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης, Σταμάτης Χονδρογιάννης. Σήμερα είναι ορατό και επισκέψιμο ένα σημαντικό, αλλά περιορισμένο σε έκταση, τμήμα του Γαλεριανού συγκροτήματος, το οποίο σώζεται στον αρχαιολογικό χώρο της πλατείας Ναβαρίνου και στον πεζόδρομο της οδού Δημ. Γούναρη, μεταξύ των οδών Αλ. Σβώλου και Ι. Μιχαήλ, μαζί με την Καμάρα και τη Ροτόντα. Τον Ιππόδρομο τον έχουν... καταπιεί οι πολυκατοικίες της οδού Δημ. Γούναρη και μέχρι τη Νέα Παραλία, τμήματά του ωστόσο υπάρχουν ακόμη στα υπόγειά τους. «Η αναπαράσταση ήταν μια δουλειά δύσκολη και επίπονη. Ηταν ένας συνδυασμός στοιχείων των αρχαιολογικών ανασκαφών και της βιβλιογραφικής έρευνας. Για τα κτίσματα για τα οποία δεν υπάρχουν ανασκαφικά δεδομένα, όπως τα επιμέρους τμήματα του Ιππόδρομου, το περίκεντρο κτίριο, οικοδομικά τετράγωνα με οικίες, κ.ά., βασιστήκαμε στη μελέτη της αρχιτεκτονικής μορφής ανάλογων δημοσιευμένων οικοδομημάτων», μας λέει η αρχιτέκτονας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης, Φανή Αθανασίου, μία από τις συντάκτριες του οδηγού - οι άλλες τρεις είναι η Βενετία Μάλαμα, η Μαρία Μίζα και η Μαρία Σαραντίδου, ενώ την τρισδιάστατη ψηφιακή αναπαράσταση έκανε ο αρχιτέκτονας Φώτης Τσακμάκης. Αναγνωρίζοντας και εκτιμώντας τη δυναμική της Θεσσαλονίκης, ο Γαλέριος την επέλεξε ως έδρα του από το 299 ως τον θάνατό του το 311 μ.Χ. Το Γαλεριανό συγκρότημα, κατασκευασμένο σύμφωνα με τις αρχές σχεδιασμού που χαρακτηρίζουν αυτοκρατορικές πόλεις της Τετραρχίας, αποτελείται από το ανάκτορο, την Αψίδα-θριαμβικό τόξο (Καμάρα), τη Ροτόντα και τον Ιππόδρομο, ήταν δε το αυτοδύναμο κέντρο της αυτοκρατορικής εξουσίας που συγκέντρωνε τις διοικητικές, πολιτικές και θρησκευτικές αρμοδιότητες του αυτοκράτορα. Η ανέγερση των ανακτόρων στη Θεσσαλονίκη ξεκίνησε στο τέλος του 3ου αιώνα μ.Χ., όταν ο Γαλέριος ολοκλήρωσε την εκστρατεία του κατά των Περσών, νικώντας τον βασιλιά Ναρσή στην Αρμενία (298 μ.Χ.). Η «ταυτότητα» των μνημείων Το σημαντικότερο μέρος του συγκροτήματος καταλάμβανε το ανάκτορο, που χτίστηκε στις παρυφές της πόλης, δίπλα στο ανατολικό τείχος, και έφτανε μέχρι τη θάλασσα (οδός Μητροπόλεως), ενώ στο δυτικό του όριο πρέπει να έφτανε έως την οδό Απελλού. Από τα πιο μεγαλοπρεπή κτίρια ήταν η Βασιλική, που λειτουργούσε ως χώρος υποδοχής και ακροάσεων. Δυτικά της Βασιλικής υπάρχει μια σημαντική κτιριακή ενότητα του ανακτόρου, που αποτελείται από ένα κτίσμα 30Χ40 μ. με 11 χώρους. Εκατέρωθεν ενός μακρύ διαδρόμου ήταν τα λουτρά και το Οκτάγωνο, που σύμφωνα με την ιστορική έρευνα προορίζονταν για αίθουσα ακροάσεων ή αίθουσα του θρόνου των ανακτόρων, ενώ αργότερα λειτούργησε και ως χριστιανικός ναός. Η καταστροφή του Οκτάγωνου τοποθετείται τον 7ο αιώνα μ.Χ., εποχή που η Θεσσαλονίκη συγκλονίστηκε από ισχυρούς σεισμούς. Το βορειότερο κτίσμα του ανακτόρου ήταν η Αψιδωτή Αίθουσα, που χρησιμοποιούνταν για τη διοργάνωση συμποσίων και άλλων τελετών. Ο ιππόδρομος αποτελούσε έναν κατεξοχήν σημαντικό πολιτικό χώρο, κατά τους χρόνους της Τετραρχίας. Είχε μήκος 450 μέτρα και πλάτος 95 μέτρα. Στο βόρειο τμήμα του (σήμερα οδός Αγαπηνού) που ήταν καμπύλο, σχηματίζονταν 12 χώροι που πλαισίωναν την κεντρική είσοδο και χρησίμευαν για τη στάθμευση και την εκκίνηση των αρμάτων, ενώ τα καθίσματα ήταν υπερυψωμένα σε σχέση με τον στίβο. Ο ιππόδρομος κατασκευάστηκε στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. και σύμφωνα με τις γραπτές πηγές συνέχισε να λειτουργεί τουλάχιστον μέχρι τον 6ο αιώνα μ.Χ. Το βορειότερο κτίριο ήταν η Ροτόντα που κατά την τετραρχική περίοδο ήταν ναός αφιερωμένος στην αρχαία θρησκεία. Η μετατροπή του σε χριστιανικό ναό, αφιερωμένο στους Ασώματους ή Αρχαγγέλους και τα εξαιρετικής ποιότητας ψηφιδωτά ανάγονται στην παλαιοχριστιανική περίοδο (4ος-6ος αιώνας μ.Χ.). Οι μεγάλης κλίμακας επεμβάσεις που έγιναν στο μνημείο κατά την περίοδο αυτή επιβάρυναν τη στατική του επάρκεια, ενώ οι σεισμοί του 7ου αιώνα μ.Χ. κατέστρεψαν την αψίδα του ιερού και το υπερκείμενο τμήμα του θόλου. Νότια της Ροτόντας υπήρχε η θριαμβευτική Αψίδα του Γαλέριου (γνωστή σήμερα ως Καμάρα), η οποία κτίστηκε μεταξύ των ετών 298 και 305 μ.Χ., πιθανόν σε ανάμνηση της εκστρατείας και της νίκης του Γαλέριου κατά των Περσών. Το οικοδόμημα αποτελούνταν από οκτώ πεσσούς, διατεταγμένους ανά τέσσερις σε δύο παράλληλες σειρές, με τρία τοξωτά ανοίγματα ανάμεσά τους. Από τους πεσσούς σήμερα σώζονται μόνο τρεις. Την Καμάρα, που ήταν σκεπασμένη με θόλο, διέσχιζε η σημαντική οδική αρτηρία, η ρωμαϊκή Decumanus maximus, η Μέση Οδός ή Λεωφόρος (σημερινή Εγνατία) όπως την έλεγαν οι Βυζαντινοί - κατάλοιπά της έχουν βρεθεί κάτω από το οδόστρωμα της Εγνατίας, στην οδό Βενιζέλου, στα έργα κατασκευής του μετρό. Πηγή: http://www.ethnos.gr/article.asp%3Fcatid%3D22784%26subid%3D2%26pubid%3D64209079
  6. Το να καθορίσεις αυστηρά το αρχιτεκτονικό στυλ της Αθήνας δεν είναι εύκολη υπόθεση -και σίγουρα θα χρειαστείς περισσότερες από μία ταμπέλες. Η αρχιτεκτονική της πόλης των Αθηνών ξεκίνησε ταπεινά για να αρχίσει να σχηματίζεται στην πορεία μέσα από την επιρροή των διάφορων ρευμάτων που πέρασαν από την Ελλάδα μετά την ανεξαρτησία της χώρας. Από τον Νεοκλασικισμό και τον Εκλεκτικισμό στο Ρομαντισμό κι από εκεί στον Μοντερνισμό, το Μπάουχαους και το Αρ Ντεκό, τα κτίρια της Αθήνας δημιουργούν ένα ζωηρό και ανά περιοχές σουρεαλιστικό κολάζ διαφορετικών τάσεων και εποχών. Μέσα σε αυτόν το σχεδιαστικό και πολεοδομικό αχταρμά ωστόσο, πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία 10-15 χρόνια κάποιες ανακαινίσεις σε ιστορικά κτίρια που εμφύσησαν νέα πνοή στο αρχιτεκτονικό τοπίο της πόλης, ξεκίνησαν συζητήσεις, προκάλεσαν θαυμασμό αλλά και έντονες αντιδράσεις, καταφέρνοντας στο τέλος να συστήσουν την Αθήνα στην σύγχρονη εποχή και να της δείξουν τον τρόπο με τον οποίο «ντύνονται» οι μητροπόλεις του σήμερα. Semiramis Hotel Το ξενοδοχείο «Σεμίραμις» άνοιξε το 1936 στη Κηφισιά, σε ένα κεντρικό αλλά και ήσυχο, καταπράσινο σημείο στο Κεφαλάρι. Λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, ο ιδιοκτήτης Δάκης Ιωάννου αναθέτει στον διάσημο designer Karim Rashid τη ριζική ανακαίνιση του ξενοδοχείου. Οι γνώσεις και η αγάπη του Ιωάννου για τη σύγχρονη τέχνη και το «μαγικό χέρι» του διεθνώς αναγνωρισμένου industrial designer Rashid ενώνονται και δημιουργούν το πρώτο design ξενοδοχείο της Ελλάδας, ένα μοντέρνο, πολυτελή χώρο ευεξίας, τεχνολογίας και τέχνης. Το Semiramis προσφέρει μια εναλλακτική, φρέσκια εμπειρία διασκέδασης και μέσα από την μινιμαλιστική και pop αισθητική του φέρνει, σιγά-σιγά, τον τουρισμό της Αθήνας στον 21ο αιώνα. Thission Lofts Ένα, σε αχρηστία πλέον, εργοστάσιο του 1920 στην Πειραιώς μεταμορφώθηκε το 2008 σε ένα μοντέρνο τετραώροφο συγκρότημα κατοικιών που φιλοξενεί 19, διαφορετικού τύπου, διαμερίσματα. Η εν λόγω ανακαίνιση ήταν μια αρκετά φιλόδοξη προσπάθεια αξιοποίησης της Πειραιώς με στόχο να αποκτήσει έναν αμιγώς οικιστικό χαρακτήρα και να προσελκύσει νέους ανθρώπους στο βιομηχανικό αυτό κομμάτι της Αθήνας. Θα μπορέσει ποτέ η Πειραιώς-μετά-το-Γκάζι να γίνει το νέο Ψυρρή ή ο νέος Κεραμεικός; Δύσκολα, σίγουρα όμως η ύπαρξη του Thission Lofts σε συνδυασμό με το Βαρούλκο, το Μουσείο Μπενάκη, την Τεχνόπολη και τους διάφορους πολιτιστικούς και γαστρονομικούς χώρους που ξεφυτρώνουν τριγύρω, συντελούν σημαντικά στη σταδιακή ανάπλαση της περιοχής. One Athens Η συγκεκριμένη ανακαίνιση κατάφερε να διχάσει το κοινό δημιουργώντας δύο στρατόπεδα στην Αθήνα (και όχι μόνο). Από τη μία υπήρχαν αυτοί που είχαν ενθουσιαστεί με την ανακαίνιση της θρυλικής Σχολής Δοξιάδη και την μετατροπή της σε ένα σύγχρονο συγκρότημα κατοικιών με όλες τις ανέσεις και τα κομφόρ. Απέναντί τους όμως στάθηκαν αυτοί που πίστευαν πως ένα τέτοιο αρχιτεκτονικό και ιστορικό κειμήλιο δεν πρέπει να μετατραπεί σε υπερπολυτελείς κατοικίες που θα μπορούν να αποκτήσουν (και να συντηρήσουν) μόνο (πολύ) πλούσιοι άνθρωποι, αλλά να αξιοποιηθεί με ένα περισσότερο δημόσιο χαρακτήρα ώστε να μπορεί να το απολαμβάνει όλος ο κόσμος. Το αποτέλεσμα είναι το One Athens να αποτελεί μεν ένα εντυπωσιακό κτίσμα πάνω στον περιφερειακό του Λυκαβηττού, το οποίο, θες-δε θες, σε μαγνητίζει με την επιβλητική και μοντέρνα παρουσία του ανάμεσα στα νεοκλασικά κτήρια της περιοχής και τον καταπράσινο λόφο, αλλά παρόλα τα λεφτά που σπαταλήθηκαν και τις αμέτρητες εργατοώρες που χρειάστηκαν για την ανακαίνισή του, να είναι μέχρι σήμερα άδειο. Κατά καιρούς ακούγονται φήμες σχετικά με αγορά των πιο ακριβών διαμερισμάτων από ξένους επενδυτές, το κτίριο όμως παραμένει -τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές- σκοτεινό. Θέατρο Rex Το παλαιότερο και ίσως δημοφιλέστερο κέντρο ψυχαγωγίας των Αθηνών, το ιστορικό «Rex» της Πανεπιστημίου, ιδρύθηκε το 1900 με την ονομασία «Βασιλικό Θέατρο» και μετονομάστηκε σε «Εθνικό Θέατρο» το 1930. Λίγο μετά τις αρχές της δεκαετίας του '80, όταν και το κτίριο δοκιμάστηκε από μια μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε στο εσωτερικό του, το Υπουργείο Πολιτισμού το ανακήρυξε διατηρητέο μνημείο σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Για αυτό και η ανακαίνισή στην οποία επήλθε την περίοδο 2013-2015 ήταν διακριτική και περιλάμβανε επεμβάσεις κυρίως λειτουργικού χαρακτήρα σε συνδυασμό με την αποκατάσταση των όψεων, πάντα με σεβασμό στον ιστορικό χαρακτήρα του μνημείου. Σήμερα το Rex συμπληρώνει το νεοκλασικό κουαρτέτο της Πανεπιστημίου (Ακαδημία, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Βιβλιοθήκη τα άλλα τρία μέλη) με την επιβλητική του λευκή όψη να λάμπει και την κατακόκκινη νέον μαρκίζα του να φωτίζει τα βράδια, φέρνοντας λίγη από την αίγλη της παλιάς Αθήνας στην σύγχρονη εποχή. CityLink Πριν από πολλά χρόνια στο οικοδομικό τετράγωνο που συνθέτουν οι οδοί Πανεπιστημίου, Βουκουρεστίου, Σταδίου και Αμερικής βρίσκονταν οι βασιλικοί στάβλοι του Όθωνα. Το 1928 ξεκινά η οικοδόμηση του κτιρίου του Μετοχικού Ταμείου Στρατού, η οποία ολοκληρώνεται 10 χρόνια αργότερα, παραδίδοντας ένα εντυπωσιακό αρχιτεκτονικό δημιούργημα με στοιχεία νεοκλασικισμού και Art Deco το οποίο στεγάζει γραφεία, εμπορικά καταστήματα, το πολυτελές εστιατόριο/μπαρ/ζαχαροπλαστείο Zonar's και το κινηματοθέατρο Παλλάς. Μετά το τέλος του Β' Παγκόσμιου, το κτιριακό συγκρότημα περνά τη «χρυσή» εποχή του -πρωταγωνιστεί μέχρι και στις ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, μέχρι που στις αρχές της δεκαετίας του '70 άρχισε να παρακμάζει. Μια παρακμή που κράτησε μέχρι και το 2000, όταν ο Όμιλος της Τράπεζας Πειραιώς και πιο συγκεκριμένα ο πρόεδρος της τράπεζας, Μιχάλης Σάλλας, θέλησε να επαναφέρει το ιστορικό οικοδομικό τετράγωνο στην παλιά του αίγλη, φέρνοντάς το ταυτόχρονα στη σύγχρονη εποχή. Λίγα χρόνια μετά το παλιό Μετοχικό Ταμείο έγινε «Citylink», η προσθήκη του πολυκαταστήματος Attica έφερε νέα πνοή στο εμπορικό κομμάτι του συγκροτήματος και η στοά Σπυρομήλιου απέκτησε ξανά ζωή, μέσα, έξω και γύρω της. Πλέον το Citylink αποτελεί ένα ζωντανό οργανισμό που πάλλεται στη καρδιά της πόλης και προσφέρει δεκάδες εναλλακτικές διασκέδασης και καλής ζωής στους κατοίκους και τους τουρίστες της Αθήνας: ψώνια, θέατρο, τέχνη, εκδηλώσεις, ποτό, καφές, φαγητό, γυμναστική και ευεξία ή απλή περατζάδα εκεί που κάποτε ξεκουράζονταν τα άλογα του βασιλιά Όθωνα. Πηγή: http://www.huffingto..._n_9193182.html Click here to view the είδηση
  7. Είναι συναρπαστικό: για διάφορες αιτίες κάθε φορά, κάποιες πόλεις που έχουν χαθεί από χρόνια, διατηρήθηκαν σχεδόν ανέπαφες στο πέρασμα των αιώνων, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να κάνουμε ένα ταξίδι στο χρόνο... Από τη Νότια Αμερική, μέχρι τη Μεσόγειο, διαβάστε ποιες είναι αυτές οι μυστηριώδεις, χαμένες πόλεις. 1. Παυλοπέτρι, Λακωνία Το Παυλοπέτρι είναι μία παραθαλάσσια πόλη η οποία αναπτύχθηκε και άκμασε περίπου για δύο χιλιετίες, κατά την εποχή του Χαλκού και μέχρι το 1000 π. Χ. Αποτελεί μια μικρή νησίδα απέναντι από την ομώνυμη παραλία απέναντι από την Ελαφόνησο, στη Λακωνία. Πιθανότατα, μια σειρά σεισμών τη βύθισε κάτω από τη θάλασσα, κρατώντας τη ρυμοτομία και τα θεμέλια των κτηρίων της άθικτα! Ο οικισμός ανακαλύφθηκε μόλις το 1967 από τον αρχαιολόγο Νίκολας Φλέμινγκ και χαρτογραφήθηκε ένα χρόνο αργότερα. Πρόσφατα μια ερευνητική ομάδα μπόρεσε να αναπαραστήσει ψηφιακά τα κτήρια και τη δομή της πόλης, δίνοντας πλούσιες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο ζωής των κατοίκων της, τόσο σε αρχαιολόγους, όσο και στο ευρύ κοινό. 2. Ακρωτήρι, Σαντορίνη Ο προϊστορικός οικισμός Ακρωτήρι, στο νοτιοδυτικό άκρο της Σαντορίνης, θεωρείται κομμάτι του μινωικού πολιτισμού, ο οποίος, πιθανόν, δέχτηκε μεγάλο πλήγμα μετά τη μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη που έγινε γύρω στο 1600 π. Χ. Η μικρή πόλη στο Ακρωτήρι ανακαλύφθηκε το 1967 και μαζί της αποκαλύφθηκαν καταπληκτικές τοιχογραφίες, τριώροφα σπίτια μέχρι και ένα περίπλοκο ρυμοτομικό σύστημα. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι άνθρωποι είχαν πρόσβαση σε τρεχούμενο νερό και μάλιστα ότι χρησιμοποιούσαν το ηφαίστειο σα… θερμοσίφωνα όποτε χρειάζονταν ζεστό νερό. 3. Τικάλ, Γουατεμάλα Η πόλη Τικάλ ήταν η πρωτεύουσα του βασιλείου των Μάγια και κατοικούνταν από το 200 έως το 900 μ. Χ. Φαίνεται ότι οι πολλοί κάτοικοι των γύρω περιοχών ανέκαθεν γνώριζαν την ύπαρξή της, αφού η πόλη δεν καταστράφηκε από κάποιο βίαιο φυσικό ή ανθρωπογενές γεγονός, αλλά εγκαταλείφθηκε λόγω υπερπληθυσμού. Η πρώτη οργανωμένη εξερεύνηση πάντως έγινε το 1848 και κατέγραψε πυραμίδες ύψους 70 μέτρων, παλάτια ακόμα και μία αρένα. Έκτοτε, πολλές πληροφορίες σχετικά με τη ζωή και την κοινωνική οργάνωση των Μάγια έχουν έρθει στο φως. 4. Τροία, Τουρκία Για αιώνες ανήκε στη σφαίρα του μύθου, το 1871 όμως ο Ερρίκος Σλήμαν ξεκίνησε τις ανασκαφές στο Hissarlik. Εκεί βρέθηκαν τεράστια οχυρωματικά τείχη, παρόμοια με εκείνα που περιγράφει ο Όμηρος στην Ιλιάδα. Ο Σλήμαν ανακάλυψε ακόμα χρυσά κοσμήματα, τα οποία εμφάνισε ως κοσμήματα της Ωραίας Ελένης. Αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα αν όντως πρόκειται για την Τροία ή όχι, με σιγουριά γνωρίζουμε ότι επρόκειτο για μια μεγάλη πόλη, η οποία ιδρύθηκε γύρω στο 3000 π. Χ. και καταστράφηκε περισσότερες από μία φορές, με κάθε νεότερη μορφή της να χτίζεται πάνω στην παλιά. Τα τείχη της πάντως άντεξαν κάθε πολιορκία, γι’ αυτό και οι υποθέσεις περί Δούρειου Ίππου όλο και επανέρχονται. 5. Πομπηία, Ιταλία Το 79 μ. Χ. μια φοβερή έκρηξη του Βεζούβιου σκέπασε μέσα σε λίγα λεπτά την πόλη της Πομπηίας με σκόνη και κομμάτια λάβας. Η ζωή της πόλης διακόπηκε απότομα, αλλά ταυτόχρονα όλα τα σημαντικά της κτίσματα, οι ναοί, τα θέατρα, τα σπίτια, τα καταστήματα, οι αψίδες και οι κρήνες, έμειναν ανέπαφα, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να μεταφερθούμε σε μία ακμάζουσα ρωμαϊκή πόλη και να μάθουμε σχεδόν τα πάντα για τον τρόπο ζωής των κατοίκων της, ακόμα και στη λεπτομέρεια του. Βλέπουμε για παράδειγμα ότι από τότε δημιουργούνταν προεκλογικά γκράφιτι, όπως «Ψηφίστε το Λούκιο Ποπίντιο Σαμπίνους» ή ότι οι κάτοικοί της ήδη έτρωγαν πίτσα! Η Πομπηία ανακαλύφθηκε το 1599 τυχαία κι έκτοτε γοητεύει τη φαντασία των ανθρώπων απ’ άκρη σ’ άκρη του δυτικού κόσμου. Διαβάστε περισσότερα: Πέντε χαμένες πόλεις του παρελθόντος [photos] - iPaideia.gr - http://www.ipaideia.gr/pente-xamenes-poleis-tou-parelthontos-photos.htm
  8. Ένα video για το ηφαίστειο της Σαντορίνης βασισμένο σε έρευνες από διάφορους φορείς, ινστιτούτα, επιστήμονες και πανεπιστήμια. Η Σαντορίνη, Θήρα ή Στρογγύλη (παλαιότερη ονομασία) είναι νησί που βρίσκεται στο νότιο Αιγαίο πέλαγος, στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Κυκλάδων, νότια της Ίου και δυτικά από την Ανάφη. Απέχει από τον Πειραιά 128 ναυτικά μίλια και 63 ναυτικά μίλια από τη Κρήτη. Ο Αθηνιός, το μεγαλύτερο λιμάνι του νησιού, έχει δημιουργηθεί στον ομώνυμο όρμο. Η έκταση της είναι 76,19 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σήμερα η Σαντορίνη είναι ένα από τα διασημότερα τουριστικά κέντρα του κόσμου. Είναι γνωστή για το ηφαίστειο της. Η τελευταία ηφαιστειακή δραστηριότητα ήταν το έτος 1950. Τμήματα του ηφαιστείου της Σαντορίνης είναι: Η Νέα Καμένη (1707-1711 μ.Χ.), η Παλαιά Καμένη (46-47 μ.Χ.), το υποθαλάσσιο ηφαίστειο Κολούμπο(ενεργό) (1650 μ.Χ.), τα Χριστιανά νησιά. Η Σαντορίνη ανήκει στο ηφαιστειακό τόξο του Αιγαίου και χαρακτηρίζεται ενεργό ηφαίστειο μαζί με τα Μέθανα, την Μήλο και την Νίσυρο. Η Σαντορίνη καθώς και τα νησιά Θηρασία και Ασπρονήσι είναι απομεινάρια του ηφαιστειογενούς νησιού Στρογγύλη. Η Στρογγύλη ήταν ένας ηφαιστειακός κώνος. Το κεντρικό τμήμα της ανατινάχτηκε μαζί με τον κρατήρα του ηφαιστείου από τη Μινωική έκρηξη που έγινε το 1613 π.Χ. και είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αυτού που σήμερα ονομάζουμε καλδέρα της Σαντορίνης και την καταστροφή του προϊστορικού πολιτισμού του νησιού. Στο θαλάσσιο χάσμα που σχηματίστηκε μεταξύ Θήρας και Θηρασίας, που έχει βάθος 1.500 μέτρων, κατά καιρούς βγήκαν στην επιφάνεια ηφαιστειακοί κώνοι που σχημάτισαν τα εξής νησιά: την Παλαιά, τη Μικρή και τη Νέα Καμένη, την Καμένη Γεωργίου του Α΄, την Καμένη του Φουκέ, την Αφρόσσα και τη Δάφνη. Όλα αυτά τα νησιά μεγάλωναν σιγά-σιγά και ενώθηκαν, εκτός από την Παλαιά Καμένη. Επιμέλεια Νίκος Κορακάκης
  9. Είναι συναρπαστικό: για διάφορες αιτίες κάθε φορά, κάποιες πόλεις που έχουν χαθεί από χρόνια, διατηρήθηκαν σχεδόν ανέπαφες στο πέρασμα των αιώνων, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να κάνουμε ένα ταξίδι στο χρόνο... Από τη Νότια Αμερική, μέχρι τη Μεσόγειο, διαβάστε ποιες είναι αυτές οι μυστηριώδεις, χαμένες πόλεις. 1. Παυλοπέτρι, Λακωνία Το Παυλοπέτρι είναι μία παραθαλάσσια πόλη η οποία αναπτύχθηκε και άκμασε περίπου για δύο χιλιετίες, κατά την εποχή του Χαλκού και μέχρι το 1000 π. Χ. Αποτελεί μια μικρή νησίδα απέναντι από την ομώνυμη παραλία απέναντι από την Ελαφόνησο, στη Λακωνία. Πιθανότατα, μια σειρά σεισμών τη βύθισε κάτω από τη θάλασσα, κρατώντας τη ρυμοτομία και τα θεμέλια των κτηρίων της άθικτα! Ο οικισμός ανακαλύφθηκε μόλις το 1967 από τον αρχαιολόγο Νίκολας Φλέμινγκ και χαρτογραφήθηκε ένα χρόνο αργότερα. Πρόσφατα μια ερευνητική ομάδα μπόρεσε να αναπαραστήσει ψηφιακά τα κτήρια και τη δομή της πόλης, δίνοντας πλούσιες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο ζωής των κατοίκων της, τόσο σε αρχαιολόγους, όσο και στο ευρύ κοινό. 2. Ακρωτήρι, Σαντορίνη Ο προϊστορικός οικισμός Ακρωτήρι, στο νοτιοδυτικό άκρο της Σαντορίνης, θεωρείται κομμάτι του μινωικού πολιτισμού, ο οποίος, πιθανόν, δέχτηκε μεγάλο πλήγμα μετά τη μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη που έγινε γύρω στο 1600 π. Χ. Η μικρή πόλη στο Ακρωτήρι ανακαλύφθηκε το 1967 και μαζί της αποκαλύφθηκαν καταπληκτικές τοιχογραφίες, τριώροφα σπίτια μέχρι και ένα περίπλοκο ρυμοτομικό σύστημα. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι άνθρωποι είχαν πρόσβαση σε τρεχούμενο νερό και μάλιστα ότι χρησιμοποιούσαν το ηφαίστειο σα… θερμοσίφωνα όποτε χρειάζονταν ζεστό νερό. 3. Τικάλ, Γουατεμάλα Η πόλη Τικάλ ήταν η πρωτεύουσα του βασιλείου των Μάγια και κατοικούνταν από το 200 έως το 900 μ. Χ. Φαίνεται ότι οι πολλοί κάτοικοι των γύρω περιοχών ανέκαθεν γνώριζαν την ύπαρξή της, αφού η πόλη δεν καταστράφηκε από κάποιο βίαιο φυσικό ή ανθρωπογενές γεγονός, αλλά εγκαταλείφθηκε λόγω υπερπληθυσμού. Η πρώτη οργανωμένη εξερεύνηση πάντως έγινε το 1848 και κατέγραψε πυραμίδες ύψους 70 μέτρων, παλάτια ακόμα και μία αρένα. Έκτοτε, πολλές πληροφορίες σχετικά με τη ζωή και την κοινωνική οργάνωση των Μάγια έχουν έρθει στο φως. 4. Τροία, Τουρκία Για αιώνες ανήκε στη σφαίρα του μύθου, το 1871 όμως ο Ερρίκος Σλήμαν ξεκίνησε τις ανασκαφές στο Hissarlik. Εκεί βρέθηκαν τεράστια οχυρωματικά τείχη, παρόμοια με εκείνα που περιγράφει ο Όμηρος στην Ιλιάδα. Ο Σλήμαν ανακάλυψε ακόμα χρυσά κοσμήματα, τα οποία εμφάνισε ως κοσμήματα της Ωραίας Ελένης. Αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα αν όντως πρόκειται για την Τροία ή όχι, με σιγουριά γνωρίζουμε ότι επρόκειτο για μια μεγάλη πόλη, η οποία ιδρύθηκε γύρω στο 3000 π. Χ. και καταστράφηκε περισσότερες από μία φορές, με κάθε νεότερη μορφή της να χτίζεται πάνω στην παλιά. Τα τείχη της πάντως άντεξαν κάθε πολιορκία, γι’ αυτό και οι υποθέσεις περί Δούρειου Ίππου όλο και επανέρχονται. 5. Πομπηία, Ιταλία Το 79 μ. Χ. μια φοβερή έκρηξη του Βεζούβιου σκέπασε μέσα σε λίγα λεπτά την πόλη της Πομπηίας με σκόνη και κομμάτια λάβας. Η ζωή της πόλης διακόπηκε απότομα, αλλά ταυτόχρονα όλα τα σημαντικά της κτίσματα, οι ναοί, τα θέατρα, τα σπίτια, τα καταστήματα, οι αψίδες και οι κρήνες, έμειναν ανέπαφα, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να μεταφερθούμε σε μία ακμάζουσα ρωμαϊκή πόλη και να μάθουμε σχεδόν τα πάντα για τον τρόπο ζωής των κατοίκων της, ακόμα και στη λεπτομέρεια του. Βλέπουμε για παράδειγμα ότι από τότε δημιουργούνταν προεκλογικά γκράφιτι, όπως «Ψηφίστε το Λούκιο Ποπίντιο Σαμπίνους» ή ότι οι κάτοικοί της ήδη έτρωγαν πίτσα! Η Πομπηία ανακαλύφθηκε το 1599 τυχαία κι έκτοτε γοητεύει τη φαντασία των ανθρώπων απ’ άκρη σ’ άκρη του δυτικού κόσμου. Διαβάστε περισσότερα: Πέντε χαμένες πόλεις του παρελθόντος [photos] - iPaideia.gr - http://www.ipaideia....ntos-photos.htm Click here to view the είδηση
  10. Η Καμάρα (Αψίδα του Γαλερίου) είχε 8 πεσσούς και ήταν σκεπασμένη με θόλο(!), ο Ιππόδρομος μήκους 450 μέτρων έφτανε ως τη θάλασσα (η τελευταία έφτανε ψηλά μέχρι τη σημερινή οδό Μητροπόλεως), η Ροτόντα ήταν αφιερωμένη στην αρχαία θρησκεία, το ανάκτορο είχε δεκάδες κτίρια, ανάμεσά τους τη Βασιλική, την κατοικία του καίσαρα, την αψιδωτή αίθουσα, δευτερεύοντα κτίσματα και όλο το συγκρότημα περιστοιχιζόταν από ψηλά τείχη (που έφταναν περίπου στο ύψος της σημερινής οδού Εθνικής Αμύνης). Ετσι ήταν το Γαλεριανό συγκρότημα, ένας από τους μνημειακούς πυρήνες της ρωμαϊκής Θεσσαλονίκης, η παρουσία του οποίου στη θέση της πλατείας Ναβαρίνου, της Δημητρίου Γούναρη και των γύρω οδών καθόρισε και τον πολεοδομικό ιστό της σύγχρονης πόλης στο κέντρο. Στο πλαίσιο της αναστήλωσης του μνημειακού χώρου, έγινε η ψηφιακή αναπαράσταση του συγκροτήματος, από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης (πρώην ΙΣΤ΄ ΕΠΚΑ) με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ και κυκλοφορεί έτσι ένας οδηγός τσέπης, διαφορετικός από τους άλλους, ευρηματικός και ενδιαφέρων, που κυκλοφορεί με τίτλο «Γαλεριανό Συγκρότημα. Μια εικονική περιήγηση». Κείμενα Οι τρισδιάστατες αναπαραστάσεις, που συνοδεύονται από επεξηγηματικά κείμενα, δίνουν τη δυνατότητα στον επισκέπτη του αρχαιολογικού χώρου να κατανοήσει τη μορφή των κτιρίων στην εποχή λειτουργίας τους (4ος-7ος αιώνας μ.Χ.) και να αποκτήσει μια πληρέστερη εικόνα της νοτιοανατολικής περιοχής της αρχαίας Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα της συνοικίας του ανακτόρου. Από το φθινόπωρο οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να... περιδιαβαίνουν το Γαλεριανό συγκρότημα σε μια εικονική περιήγηση, που θα προβάλλεται στην αίθουσα πολυμέσων της ΕΦΑ, στη διασταύρωση των οδών Δημ. Γούναρη και Αλ. Σβώλου. «Το συγκρότημα του Γαλερίου είναι το μεγαλύτερο και σημαντικότερο συγκρότημα της πόλης, άμεσα συνδεδεμένο με την εποχή της Υστερης Αρχαιότητας της Θεσσαλονίκης. Η μοναδικότητα της Ροτόντας για παράδειγμα μπορεί να συγκριθεί με τον Πάνθεον της Ρώμης, και αυτό δεν αποτελεί υπερβολή. Ο αρχαιολογικός άξονας από το Επταπύργιο μέχρι τη θάλασσα και την οπτική επαφή του με το βουνό των θεών, τον Ολυμπο, και τον ισχυρό οικουμενικό συμβολισμό του είναι ο σημαντικότερος της ιστορίας της πόλης», αναφέρει στο «Εθνος» ο αναπληρωτής διευθυντής της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης, Σταμάτης Χονδρογιάννης. Σήμερα είναι ορατό και επισκέψιμο ένα σημαντικό, αλλά περιορισμένο σε έκταση, τμήμα του Γαλεριανού συγκροτήματος, το οποίο σώζεται στον αρχαιολογικό χώρο της πλατείας Ναβαρίνου και στον πεζόδρομο της οδού Δημ. Γούναρη, μεταξύ των οδών Αλ. Σβώλου και Ι. Μιχαήλ, μαζί με την Καμάρα και τη Ροτόντα. Τον Ιππόδρομο τον έχουν... καταπιεί οι πολυκατοικίες της οδού Δημ. Γούναρη και μέχρι τη Νέα Παραλία, τμήματά του ωστόσο υπάρχουν ακόμη στα υπόγειά τους. «Η αναπαράσταση ήταν μια δουλειά δύσκολη και επίπονη. Ηταν ένας συνδυασμός στοιχείων των αρχαιολογικών ανασκαφών και της βιβλιογραφικής έρευνας. Για τα κτίσματα για τα οποία δεν υπάρχουν ανασκαφικά δεδομένα, όπως τα επιμέρους τμήματα του Ιππόδρομου, το περίκεντρο κτίριο, οικοδομικά τετράγωνα με οικίες, κ.ά., βασιστήκαμε στη μελέτη της αρχιτεκτονικής μορφής ανάλογων δημοσιευμένων οικοδομημάτων», μας λέει η αρχιτέκτονας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης, Φανή Αθανασίου, μία από τις συντάκτριες του οδηγού - οι άλλες τρεις είναι η Βενετία Μάλαμα, η Μαρία Μίζα και η Μαρία Σαραντίδου, ενώ την τρισδιάστατη ψηφιακή αναπαράσταση έκανε ο αρχιτέκτονας Φώτης Τσακμάκης. Αναγνωρίζοντας και εκτιμώντας τη δυναμική της Θεσσαλονίκης, ο Γαλέριος την επέλεξε ως έδρα του από το 299 ως τον θάνατό του το 311 μ.Χ. Το Γαλεριανό συγκρότημα, κατασκευασμένο σύμφωνα με τις αρχές σχεδιασμού που χαρακτηρίζουν αυτοκρατορικές πόλεις της Τετραρχίας, αποτελείται από το ανάκτορο, την Αψίδα-θριαμβικό τόξο (Καμάρα), τη Ροτόντα και τον Ιππόδρομο, ήταν δε το αυτοδύναμο κέντρο της αυτοκρατορικής εξουσίας που συγκέντρωνε τις διοικητικές, πολιτικές και θρησκευτικές αρμοδιότητες του αυτοκράτορα. Η ανέγερση των ανακτόρων στη Θεσσαλονίκη ξεκίνησε στο τέλος του 3ου αιώνα μ.Χ., όταν ο Γαλέριος ολοκλήρωσε την εκστρατεία του κατά των Περσών, νικώντας τον βασιλιά Ναρσή στην Αρμενία (298 μ.Χ.). Η «ταυτότητα» των μνημείων Το σημαντικότερο μέρος του συγκροτήματος καταλάμβανε το ανάκτορο, που χτίστηκε στις παρυφές της πόλης, δίπλα στο ανατολικό τείχος, και έφτανε μέχρι τη θάλασσα (οδός Μητροπόλεως), ενώ στο δυτικό του όριο πρέπει να έφτανε έως την οδό Απελλού. Από τα πιο μεγαλοπρεπή κτίρια ήταν η Βασιλική, που λειτουργούσε ως χώρος υποδοχής και ακροάσεων. Δυτικά της Βασιλικής υπάρχει μια σημαντική κτιριακή ενότητα του ανακτόρου, που αποτελείται από ένα κτίσμα 30Χ40 μ. με 11 χώρους. Εκατέρωθεν ενός μακρύ διαδρόμου ήταν τα λουτρά και το Οκτάγωνο, που σύμφωνα με την ιστορική έρευνα προορίζονταν για αίθουσα ακροάσεων ή αίθουσα του θρόνου των ανακτόρων, ενώ αργότερα λειτούργησε και ως χριστιανικός ναός. Η καταστροφή του Οκτάγωνου τοποθετείται τον 7ο αιώνα μ.Χ., εποχή που η Θεσσαλονίκη συγκλονίστηκε από ισχυρούς σεισμούς. Το βορειότερο κτίσμα του ανακτόρου ήταν η Αψιδωτή Αίθουσα, που χρησιμοποιούνταν για τη διοργάνωση συμποσίων και άλλων τελετών. Ο ιππόδρομος αποτελούσε έναν κατεξοχήν σημαντικό πολιτικό χώρο, κατά τους χρόνους της Τετραρχίας. Είχε μήκος 450 μέτρα και πλάτος 95 μέτρα. Στο βόρειο τμήμα του (σήμερα οδός Αγαπηνού) που ήταν καμπύλο, σχηματίζονταν 12 χώροι που πλαισίωναν την κεντρική είσοδο και χρησίμευαν για τη στάθμευση και την εκκίνηση των αρμάτων, ενώ τα καθίσματα ήταν υπερυψωμένα σε σχέση με τον στίβο. Ο ιππόδρομος κατασκευάστηκε στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. και σύμφωνα με τις γραπτές πηγές συνέχισε να λειτουργεί τουλάχιστον μέχρι τον 6ο αιώνα μ.Χ. Το βορειότερο κτίριο ήταν η Ροτόντα που κατά την τετραρχική περίοδο ήταν ναός αφιερωμένος στην αρχαία θρησκεία. Η μετατροπή του σε χριστιανικό ναό, αφιερωμένο στους Ασώματους ή Αρχαγγέλους και τα εξαιρετικής ποιότητας ψηφιδωτά ανάγονται στην παλαιοχριστιανική περίοδο (4ος-6ος αιώνας μ.Χ.). Οι μεγάλης κλίμακας επεμβάσεις που έγιναν στο μνημείο κατά την περίοδο αυτή επιβάρυναν τη στατική του επάρκεια, ενώ οι σεισμοί του 7ου αιώνα μ.Χ. κατέστρεψαν την αψίδα του ιερού και το υπερκείμενο τμήμα του θόλου. Νότια της Ροτόντας υπήρχε η θριαμβευτική Αψίδα του Γαλέριου (γνωστή σήμερα ως Καμάρα), η οποία κτίστηκε μεταξύ των ετών 298 και 305 μ.Χ., πιθανόν σε ανάμνηση της εκστρατείας και της νίκης του Γαλέριου κατά των Περσών. Το οικοδόμημα αποτελούνταν από οκτώ πεσσούς, διατεταγμένους ανά τέσσερις σε δύο παράλληλες σειρές, με τρία τοξωτά ανοίγματα ανάμεσά τους. Από τους πεσσούς σήμερα σώζονται μόνο τρεις. Την Καμάρα, που ήταν σκεπασμένη με θόλο, διέσχιζε η σημαντική οδική αρτηρία, η ρωμαϊκή Decumanus maximus, η Μέση Οδός ή Λεωφόρος (σημερινή Εγνατία) όπως την έλεγαν οι Βυζαντινοί - κατάλοιπά της έχουν βρεθεί κάτω από το οδόστρωμα της Εγνατίας, στην οδό Βενιζέλου, στα έργα κατασκευής του μετρό. Πηγή: http://www.ethnos.gr...&pubid=64209079 Click here to view the είδηση
  11. Εδώ και 146 χρόνια στην Αθήνα υπάρχει ένα δίκτυο Μετρό το οποίο την τελευταία 15ετία γιγαντώθηκε και έγινε στο σύνολο του ένα από τα πιο καλαίσθητα και λειτουργικά συστήματα Μετρό στην Ευρώπη. Δικαίως χαρακτηρίζεται από πολλούς ως ένα μεγάλο έργο τέχνης. Πράγματι στους περισσότερους σταθμούς συναντάμε και ένα κομμάτι ιστορίας της πόλης. Πόσα όμως ξέρουμε για την ηλικία και τα «γενέθλια» των σταθμών αυτών; Σήμερα το ypodomes.com κάνει ένα ταξίδι στην ιστορία του δικτύου Μετρό της πόλης και σας αποκαλύπτει την …ηλικία αλλά και τα γενέθλια πολλών από τους σταθμούς από τον περασμένο Γενάρη μέχρι και τον ερχόμενο Δεκέμβρη. Στις 28 Ιανουαρίου 15 χρονών έγιναν οι σταθμοί: ΣΥΝΤΑΓΜΑ (ΓΡΑΜΜΗ2 ΚΑΙ 3), ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ, ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ, ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, ΠΑΝΟΡΜΟΥ, ΚΑΤΕΧΑΚΗ, ΕΘΝΙΚΗ ΑΜΥΝΑ, ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ, ΣΤΑΘΜΟΣ ΛΑΡΙΣΗΣ, ΑΤΤΙΚΗ, ΣΕΠΟΛΙΑ. Αυτοί οι σταθμοί έχουν περάσει στην …εφηβεία πλέον. 26 χρόνια ζωής έκλεισε ο σταθμός ΤΑΥΡΟΣ στις 6 Φλεβάρη καθώς άνοιξε τις πύλες του το 1989. Στις 12 Φεβρουαρίου οι σταθμοί ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΚΑΤΩ ΠΑΤΗΣΙΑ, ΑΝΩ ΠΑΤΗΣΙΑ έχουν γενέθλια και κλείνουν 59 χρόνια ζωής καθώς εκείνη την μέρα του 1956 άνοιξαν για πρώτη φορά τις πύλες τους. Στις 27 Φεβρουαρίου οι Μαθουσάλες του δικτύου είναι εδώ: 146 χρόνια ζωής εκλεισαν οι σταθμοί ΠΕΙΡΑΙΑΣ (ο αρχικός σταθμός) και ΘΗΣΕΙΟ όντας από τους παλαιότερους σταθμούς Μετρό στον κόσμο. Τον μήνα Μάρτιο είχαμε επίσης αρκετά γενέθλια: την 1η Μαρτίου έγινε 67 χρονών ο σταθμός ΒΙΚΤΩΡΙΑ, στις 4 Μαρτίου 58 χρονών ο σταθμός ΗΡΑΚΛΕΙΟ, στις 14 Μαρτίου 59 χρονών οι σταθμοί ΠΕΡΙΣΣΟΣ, ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ ενώ στις 27 Μαρτίου έγινε 26 χρονών ο σταθμός ΚΑΤ. Μήνας Απρίλιος, ο καιρός καλυτερεύει και ανοιξιάτικα γενέθλια έχουν οι σταθμοί: στις 5 Απριλίου μόλις 2 ετών έγιναν οι σταθμοί: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΝΘΟΥΠΟΛΗ και στις 22 Απριλίου 12 ετών έγινε ο σταθμός ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ (της γραμμής 3). Τον Μάιο ο σταθμός ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ της γραμμής 1 έγινε 120 ετών (στις 17 του μήνα). Τα ανοιξιάτικα γενέθλια κλείνουν οι σταθμοί ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ, ΕΛΑΙΩΝΑΣ, ΑΙΓΑΛΕΩ που έκλεσαν στις 26 του μήνα 8 χρόνια ζωής. Το καλοκαίρι έχουμε επίσης αρκετά γενέθλια: Τον Ιούνιο, στις 5 του μήνα είχαμε τα ενδέκατα γενέθλια του σταθμού ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ενώ στις 30 του μήνα έχουμε τα εξηκοστά έκτα γενέθλια του σταθμού ΑΤΤΙΚΗ. Ο μήνας όμως με τα περισσότερα γενέθλια είναι ο Ιούλιος: πρωτομηνιά και ο σταθμός ΚΑΛΛΙΘΕΑ γιορτάζει τα 87 του χρόνια. Στις 5 του μήνα ο σταθμός ΠΕΥΚΑΚΙΑ γίνεται 59. Και συνεχίζουμε, στις 17 Ιουλίου κλείνουν 2 έτη ζωής οι σταθμοί ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ, ΑΛΙΜΟΣ, ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΕΛΛΗΝΙΚΟ, στις 21 του μήνα 85 ετών γίνεται ο υπόγειος σταθμός ΟΜΟΝΟΙΑ, στις 23 Ιουλίου 5 ετών γίνεται ο σταθμός ΧΟΛΑΡΓΟΣ, στις 30 Ιουλίου τα 11 κλείνουν οι σταθμοί ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ΔΟΥΚΙΣΣΗΣ ΠΛΑΚΕΝΤΙΑΣ, ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ. Τον Αύγουστο μπορεί να έχουμε τα μπάνια του λαού αλλά επίσης έχουμε και γενέθλια των σταθμών του λαού: Στις 4 Αυγούστου ο Άγιος Ελευθέριος γίνεται 54 ετών, στις 6 Αυγούστου 11 χρόνια κλείνει ο σταθμός ΝΕΡΑΤΖΙΩΤΙΣΣΑ, στις 9 του μήνα 11 γίνεται και ο σταθμός ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ και στις 10 του μήνα 58 θα γίνει ο σταθμός ΚΗΦΙΣΙΑ. Σεπτέμβριος, ο μήνας της επιστροφής στα θρανία και στις …γιορτές το πρώτο τριήμερο του μήνα. Πρωτομηνιά και ο σταθμός ΜΑΡΟΥΣΙ γίνεται 58, στις 2 Σεπτεμβρίου 6 ετών γίνεται ο σταθμός ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙΟ και στις 3 ο σταθμός ΕΙΡΗΝΗ γίνεται 33 ετών. Ο Οκτώβριος όμως μπορεί να θυμίζει εποχή βροχών αλλά από γενέθλια σταθμών ..αναβροχιά. Παραλίγο να συμβεί το ίδιο και τον Νοέμβριο αλλά ευτυχώς στις 16 του μήνα έχουμε τα γενέθλια των σταθμών ΑΚΡΟΠΟΛΗ, ΣΥΓΓΡΟΥ ΦΙΞ, ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ και ΔΑΦΝΗ που γίνονται 15. Για τον τελευταίο μήνα του έτους θα έχουμε …παιδικά γενέθλια. Συγκεκριμένα, στις 14 Δεκεμβρίου 2 ετών γίνεται ο σταθμός ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ και στις 30 του μήνα 5 ετών γίνεται ο σταθμός ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ. Φυσικά στο δίκτυο του Μετρό της Αθήνας μπορεί να έχουμε να γιορτάζουμε τις επετείους έχουμε όμως και «εγκυμοσύνες». Τα επόμενα γεννητούρια του δικτύου αναμένονται το 2018 με εξάδυμα! Συγκεκριμένα θα μας καλοσωρίσουν οι σταθμοί ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ, ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ, ΝΙΚΑΙΑ, ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ, ΠΕΙΡΑΙΑΣ και ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ. Εκτός φυσικά αν η εγκυμοσύνη (δηλαδή η κατασκευή) έχει καθυστέρηση. Τέλος μην ξεχνάμε και τις …εξωσωματικές καθώς προσπάθειες για νέα εγκυμοσύνη (βλέπε κατασκευή της γραμμής 4) γίνονται για ακόμα 14 σταθμούς. Αν θα πετύχει η προσπάθεια, θα το μάθουμε από τη νέα Κυβέρνηση. Μέχρι τότε θα γιορτάζουμε τους σταθμούς που έχουμε. Ας τους χαιρόμαστε! Πηγή: http://www.ypodomes.com/index.php/statheri-troxia/metro/athinas/item/30618-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%81%CF%8C-%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%AD%CE%B8%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%B8%CE%BC%CF%8E%CE%BD
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.