Jump to content
Newsletter: Εγγραφείτε στην ημερήσια τεχνική ενημέρωση από το Michanikos.gr ×
  • Buildinghow
    HoloBIM Structural

  • Αρθρογραφία

    Αρθρογραφία

    635 ειδήσεις in this category

    1. Αρθρογραφία

      GTnews

      Τη συνεργασία με το Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για τη σύσταση έδρας Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποφάσισε η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας (ΠΕΔ-ΚΜ).
      Η απόφαση ελήφθη έπειτα από σχετική πρόταση του πρώην δημάρχου Νάουσας, καθηγητή του ΑΠΘ και προέδρου του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης, Νικόλαος Καρανικόλας.
      Σύμφωνα με πληροφορίες από το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ), βασικός στόχος της νέας έδρας είναι η ανάπτυξη ενός σταθερού πλαισίου:
      επιστημονικής γνώσης εφαρμοσμένης έρευνας εκπαίδευσης και επιμόρφωσης θεσμικής υποστήριξης στον τομέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
      Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στη σύνδεση της χωρικής διάστασης των δημόσιων πολιτικών με τη λειτουργία και τον ρόλο των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, ενισχύοντας τη γεφύρωση μεταξύ θεωρίας και πρακτικής στον σχεδιασμό και την ανάπτυξη των πόλεων.
      Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της ΠΕΔ-ΚΜ και δήμαρχος Πυλαίας - Χορτιάτη, επισήμανε ότι η Ένωση αποφάσισε «να δωρίσει μια έδρα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, την οποία θα χρηματοδοτεί σε ετήσια βάση».
      Όπως τόνισε, πρόκειται για μια πρωτοβουλία που σχετίζεται άμεσα με τη μελέτη της ανάπτυξης και της χωροταξίας των πόλεων, αντικείμενο απολύτως συναφές με τις αρμοδιότητες και τον ρόλο των δήμων.
      Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η συγκεκριμένη απόφαση εντάσσεται στη γενικότερη στρατηγική της ΠΕΔ-ΚΜ για ενίσχυση της συνεργασίας με ακαδημαϊκούς και θεσμικούς φορείς, καθώς και για τη συμβολή στη δημιουργία νέων θεσμών που θα υποστηρίξουν την τοπική ανάπτυξη.
    2. Αρθρογραφία

      GTnews

      Ανακάλυψη μεσαιωνικού οικισμού στον βυθό λίμνης στην Κεντρική Ασία επιβεβαιώθηκε πρόσφατα, αποκαλύπτοντας ότι δρόμοι και κτίρια βρίσκονται σήμερα κάτω από το νερό. Το εύρημα αυτό αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι ιστορικοί προσεγγίζουν το εμπόριο, τη θρησκεία και την καθημερινή ζωή κατά μήκος των παλαιών διαδρομών της περιοχής.
      Ερείπια στα ρηχά νερά της λίμνης Issyk-Kul
      Στη λίμνη Issyk-Kul του Κιργιστάν, νότια του Καζακστάν, δύτες σε υποβρύχια αποστολή εντόπισαν βυθισμένη ζώνη κοντά στην περιοχή Toru-Aygyr που θυμίζει την χαμένη Ατλαντίδα. Με βάση τα ευρήματα, ο αρχαιολόγος Valery Kolchenko από την Εθνική Ακαδημία Επιστημών της Δημοκρατίας του Κιργιστάν χαρακτήρισε την περιοχή ως πόλη.
      Σε βάθος από 1 έως 4 μέτρα, η ομάδα του Kolchenko χαρτογράφησε τέσσερις ξεχωριστές περιοχές όπου διατηρήθηκαν τοίχοι, δοκάρια και κεραμικά. Τα άθικτα αυτά αντικείμενα αποδεικνύουν ότι ο βυθός της λίμνης κρύβει κάτι περισσότερο από έναν μύθο, αν και η πλήρης πολεοδομική διάταξη παραμένει άγνωστη.
      Τοίχοι, καμίνια και ίχνη ζωής
      Κατά την αποστολή του 2023-2024, σύμφωνα με σχετική έκθεση, εντοπίστηκαν κτίρια από τούβλα και συγκροτήματα καμινιών κάτω από τα νερά της Issyk-Kul. Οι δύτες συνέλεξαν επίσης σπασμένα κεραμικά, οστά ζώων και υπολείμματα μετάλλου από κατεργασία.
      Κάτω από την άμμο, η ομάδα αποκάλυψε ένα διατηρημένο πολιτισμικό στρώμα γεμάτο ανθρώπινα ίχνη, γεγονός που δείχνει ότι η περιοχή κατοικούνταν και ανοικοδομούνταν επί σειρά ετών πριν καλυφθεί από το νερό.
      Πόλη πάνω στις διαδρομές του Δρόμου του Μεταξιού
      Από τη λίμνη Issyk-Kul περνούσαν παλαιά καραβάνια, και η UNESCO παρακολουθεί αυτές τις διαδρομές μέσω του προγράμματος Silk Roads στο Κιργιστάν. Σύμφωνα με έκθεση διατήρησης, ένας από τους κύριους δρόμους ξεκινούσε από την κοιλάδα Chui δυτικά της λίμνης και περνούσε το Bedel Pass προς την Κίνα.
      Από εκεί, έμποροι μετέφεραν μετάξι, μπαχαρικά και μεταλλουργικά προϊόντα, ενώ μαζί τους ταξίδευαν ιδέες για τη θρησκεία και τη γλώσσα. Όπως δήλωσε ο Kolchenko, «το μνημείο που μελετάται είναι μια πόλη ή ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο σε ένα από τα σημαντικά τμήματα του Δρόμου του Μεταξιού». Ταφές που υποδεικνύουν ισλαμική κοινότητα
      Κοντά στα ερείπια, η ομάδα κατέγραψε μουσουλμανικό νεκροταφείο του 13ου-14ου αιώνα, σχεδιασμένο για μία κοινότητα. Οι ταφές ήταν προσανατολισμένες προς την qibla, τη διεύθυνση της Μέκκας, σύμφωνα με τα καθιερωμένα ισλαμικά έθιμα.
      Το νεκροταφείο εκτείνεται σε περίπου 300 επί 200 μέτρα και διατηρεί οστά δύο ατόμων. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η διάβρωση από τα κύματα απειλεί τα ευρήματα, καθιστώντας κρίσιμη την άμεση τεκμηρίωση τους.
      Γιατί βυθίστηκε η πόλη
      Οι γεωλόγοι γνωρίζουν ότι η οροσειρά Tien Shan χαρακτηρίζεται από συχνούς σεισμούς. Ο Kolchenko συνδέει τη βύθιση της πόλης με έναν μεγάλο σεισμό του 15ου αιώνα. Όταν ένας τέτοιος σεισμός ρηγματώνει τον πυθμένα ή μετατοπίζει την ακτογραμμή, τα νερά μπορούν να κατακλύσουν οικισμούς και να καλύψουν τα τείχη με ιζήματα.
      Χρονολόγηση των βυθισμένων στρωμάτων
      Για να προσδιοριστεί πότε ανεγέρθηκαν και κατέρρευσαν τα κτίρια, η ερευνητική ομάδα απέστειλε δείγματα ξύλου και άλλων οργανικών υλικών σε εξειδικευμένα εργαστήρια. Μία από τις μεθόδους που εφαρμόστηκαν ήταν η δενδροχρονολογική ανάλυση, η οποία αντιστοιχίζει τους δακτυλίους ανάπτυξης των δέντρων με χρονολογημένα δεδομένα, παρέχοντας ακρίβεια σε ετήσια βάση.
      Μια δεύτερη τεχνική, η επιταχυνόμενη φασματομετρία μάζας, επιτρέπει στους επιστήμονες να μετρούν σπάνια άτομα άνθρακα για την εκτίμηση της ηλικίας. Με τη μέθοδο αυτή μπορούν να χρονολογηθούν καμένα ξύλα ή οστά, αποκαλύπτοντας αν οι κατασκευαστές συνέχισαν να εργάζονται κατά την περίοδο του νεκροταφείου ή αν ο οικισμός εγκαταλείφθηκε αιφνιδίως.
      Έρευνα κάτω από την επιφάνεια
      Η ορατότητα κοντά στην ακτή μεταβάλλεται ταχύτατα, γι’ αυτό οι ομάδες δούλευαν σε σύντομες καταδύσεις, σημειώνοντας προσεκτικά κάθε τμήμα τοίχου. Οι λεπτομερείς φωτογραφίες και οι μετρήσεις διατήρησαν τη διάταξη των δωματίων και των δρόμων, στοιχείο πιο σημαντικό από οποιοδήποτε μεμονωμένο εύρημα.
      Σύμφωνα με τις αρχές της UNESCO, η διατήρηση της υποβρύχιας πολιτιστικής κληρονομιάς στη θέση της αποτελεί την πρώτη επιλογή πριν από οποιαδήποτε επεμβατική ανασκαφή. Μόλις τα ευρήματα αναδυθούν από το ψυχρό νερό, ο αέρας μπορεί να προκαλέσει ρωγμές στο ξύλο και απολέπιση στις επιφάνειες, καθιστώντας τη συντήρηση αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας.
      Αναθεώρηση των χαρτών του Δρόμου του Μεταξιού
      Αντί να θεωρείται η λίμνη Issyk-Kul ως κενό σημείο ανάμεσα σε γνωστούς οικισμούς, οι αρχαιολόγοι έχουν πλέον χαρτογραφήσει ένα αστικό αποτύπωμα κάτω από το νερό. Διακοσμητικά θραύσματα υποδεικνύουν την ύπαρξη δημόσιου κτιρίου, πιθανώς τζαμιού, λουτρού ή μαδράσας – μιας ισλαμικής σχολής θρησκευτικών σπουδών.
      Η ύπαρξη τέτοιων δομών παραπέμπει σε οικισμό που εξυπηρετούσε εμπόρους, αλλά και σε μια κοινωνία με οικογένειες, κανόνες και κοινή ταυτότητα. Αν οι μελλοντικές έρευνες αποκαλύψουν δρόμους και γειτονιές, οι ιστορικοί ίσως χρειαστεί να επαναπροσδιορίσουν την εικόνα της αστικής ζωής στην περιοχή.
      Προστασία όσων διασώζονται
      Οι ομάδες χαρτογράφησης διαθέτουν ακόμη μόνο ένα τμήμα του συνολικού σχεδίου και σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν ευρύτερες σαρώσεις για να καθορίσουν την πλήρη έκταση του οικισμού. Χημικές αναλύσεις σε ιζήματα και αντικείμενα αναμένεται να αποκαλύψουν τα υλικά κατασκευής και τις μεταβολές των ακτογραμμών μέσα στους αιώνες.
      Ακολουθώντας τις οδηγίες της UNESCO, η προστασία του χώρου σημαίνει και περιορισμό της ανεξέλεγκτης συλλογής αντικειμένων, καθώς ακόμη και τα μικρότερα θραύσματα μπορεί να φέρουν πολύτιμες πληροφορίες. Η διατήρηση του μεγαλύτερου μέρους της πόλης κάτω από το νερό ίσως επιτρέψει τη χρήση πιο προηγμένων εργαλείων στο μέλλον, παρότι η διάβρωση συνεχίζει να απειλεί τα ευρήματα κάθε χρόνο.
      Το επόμενο βήμα
      Η λίμνη έχει διατηρήσει ανέπαφα τείχη, εργαστήρια και τάφους, προσφέροντας στην Κεντρική Ασία ένα νέο σημείο αναφοράς. Καθώς οι χρονολογήσεις και οι χάρτες ολοκληρώνονται, οι αρμόδιοι φορείς μπορούν να σχεδιάσουν μέτρα προστασίας, ενώ οι ερευνητές θα εντάξουν το Issyk-Kul με βεβαιότητα στην ιστορική αφήγηση της περιοχής.
      Η σχετική μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Volga River Region Archaeology.
    3. Αρθρογραφία

      Engineer

      Με την δημοσίευση του Ν.5281/2026 «Ενεργή μάχη» επήλθαν τροποποιήσεις και επανακαθορίστηκαν οι διατάξεις που αφορούν τον καθαρισμό των οικοπέδων για την αντιπυρική περίοδο.
      Οι διατάξεις που ισχύουν για την αντιπυρική περίοδο από το 2026 είναι οι εξής:
      Εθνικό Μητρώο Τήρησης Μέτρων Προληπτικής Πυροπροστασίας Ιδιοκτησιών - Υποβολή δηλώσεων καθαρισμού
      Στο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας συστήνεται και λειτουργεί Εθνικό Μητρώο Τήρησης Μέτρων Προληπτικής Πυροπροστασίας Ιδιοκτησιών, με αντικείμενο την καταγραφή των υπόχρεων και την υποβολή δηλώσεων των οικοπεδικών και λοιπών ακάλυπτων χώρων της παρ. 1 του άρθρου 53ΙΔ του Ν.4662/20.
       
      Περίοδος καθαρισμού
      Οι ιδιοκτήτες, νομείς, επικαρπωτές, μισθωτές και υπομισθωτές μεριμνούν από την 1η Απριλίου έως τη 15η Ιουνίου κάθε έτους για την εκπλήρωση της υποχρέωσης καθαρισμού, καθώς και για τη συντήρηση έως το τέλος της αντιπυρικής περιόδου, προς αποτροπή κινδύνου πρόκλησης πυρκαγιάς ή ταχείας επέκτασής της.
      Έναρξη περιόδου καθαρισμού: 01 Απριλίου
      Ολοκλήρωση καθαρισμού ως: 15 Ιουνίου
      Περίοδος συντήρησης ως: 31 Οκτωβρίου (ή λήξη αντιπυρικής περιόδου).
       
      Υποβολή δήλωσης καθαρισμού
      Οι υπόχρεοι, έως τη 15η Ιουνίου, οφείλουν να προβούν στην υποβολή υπεύθυνης δήλωσης στο  Εθνικό Μητρώο Τήρησης Μέτρων Προληπτικής Πυροπροστασίας Ιδιοκτησιών,  στο οποίο θα δηλώσουν τις εργασίες που πραγματοποίησαν για τον καθαρισμό των οικοπέδων τους.
       
      Υπόχρεοι καθαρισμού
      Υπόχρεοι καθαρισμού είναι οι ιδιοκτήτες, νομείς, επικαρπωτές, μισθωτές και υπομισθωτές σε οικοπεδικούς και λοιπούς ακάλυπτους χώρους που βρίσκονται σε:
      α) περιοχές εντός εγκεκριμένων ρυμοτομικών σχεδίων,
      β) περιοχές εντός ορίων οικισμών χωρίς εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο,
      γ) εκτάσεις εντός ακτίνας εκατό (100) μέτρων από τα όρια των περ. α) και β), εφόσον δεν υπάγονται στη δασική νομοθεσία, σύμφωνα με τον δασικό χάρτη της περιοχής,
      δ) εκτός σχεδίου γήπεδα με κτίσμα, εφόσον δεν υπάγονται στη δασική νομοθεσία, σύμφωνα με τον δασικό χάρτη της περιοχής.
      Υπόχρεοι κατά την έννοια του προηγούμενου εδαφίου είναι τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, καθώς και οι φορείς του δημόσιου τομέα, σύμφωνα με την περ.  α) της παρ.  1 του άρθρου  14 του ν. 4270/2014 (Α’ 143).
       
      Οι εργασίες καθαρισμού
      Οι εργασίες καθαρισμού των οικοπεδικών και λοιπών ακάλυπτων χώρων περιλαμβάνουν:
      α) Υλοτομία και απομάκρυνση των ξερών και σπασμένων δέντρων και κλαδιών, καθώς και των κλαδιών που βρίσκονται σε άμεση επαφή με κτίσμα.
      β) Απομάκρυνση της καύσιμης φυτικής ύλης που βρίσκεται στην επιφάνεια του εδάφους όπως ενδεικτικά το φυλλόστρωμα, τα ξερά χόρτα και τα κατακείμενα ξερά κλαδιά.
      γ) Αποκλάδωση της βάσης της κόμης των δέντρων και αύξηση του ύψους έναρξής της από την επιφάνεια του εδάφους, ανάλογα με την ηλικία και το είδος του δέντρου.
      δ) Αραίωση της θαμνώδους βλάστησης ως προς την κάλυψη του εδάφους.
      ε) Απομάκρυνση τυχόν άλλων εγκαταλελειμμένων καυστών, αναφλέξιμων, εκρήξιμων ή εύφλεκτων υλικών, αντικειμένων και απορριμμάτων.
      Εξαιρούνται της εφαρμογής της εν λόγω υποχρέωσης: οι διαμορφωμένοι, συντηρημένοι κήποι ή φυτευμένες επιφάνειες ακάλυπτων χώρων κτιρίων, πολυκατοικιών, κ.α.
      Οι υπόχρεοι οφείλουν να μεριμνούν για την ασφαλή συλλογή και μεταφορά όλων των υπολειμμάτων καθαρισμού.
      Απαγορεύεται η εγκατάλειψη, η απόρριψη ή η ανεξέλεγκτη διαχείρισή τους.
       
      Έλεγχοι
      Για την ορθή τήρηση του Μητρώου Τήρησης Μέτρων Προληπτικής Πυροπροστασίας Ιδιοκτησιών καθιερώνεται η διενέργεια ετησίως δειγματοληπτικών ελέγχων από τους οικείους δήμους επί του συνολικού αριθμού των δηλώσεων που έχουν υποβληθεί κάθε έτος για την εδαφική τους περιφέρεια.
      Σε περίπτωση άπρακτης παρέλευσης της προθεσμίας δήλωσης καθαρισμού, τεκμαίρεται η συναίνεση του υπόχρεου στη διενέργεια καθαρισμού του οικοπέδου του από τον δήμο.
      Το Π.Σ., μέσω των κατά τόπον αρμόδιων οργάνων του, διενεργεί ελέγχους ιδιοκτησιών για τις οποίες έχουν υποβληθεί καταγγελίες για μη τήρηση των μέτρων προληπτικής πυροπροστασίας, μέσω της ψηφιακής υπηρεσίας καταγγελιών που λειτουργεί στο Μητρώο.
       
      Πρόστιμα - Κυρώσεις μη υποβολής δήλωσης ή ψευδούς δήλωσης
      Σε περίπτωση μη υποβολής δήλωσης, επιβάλλεται είτε από τους δήμους είτε από το Π.Σ., στην περίπτωση των παρ. 3 και 4, αντίστοιχα:
      α) πρόστιμο πεντακοσίων (500) ευρώ στους υπόχρεους που δεν έχουν προβεί στις ενέργειες καθαρισμού,
      β) πρόστιμο εκατό (100) ευρώ στους υπόχρεους που έχουν προβεί σε καθαρισμό.
      Κατά του προστίμου, ο ενδιαφερόμενος δύναται να υποβάλει ένσταση εντός αποκλειστικής προθεσμίας δέκα (10) ημερών, ενώπιον του οργάνου που εξέδωσε την πράξη επιβολής προστίμου.
      Ειδικά για πρόστιμα που επιβάλλονται από το Π.Σ. η ένσταση δύναται να υποβάλλεται, και μέσω της ηλεκτρονικής υπηρεσίας για την υποβολή ενστάσεων επί πράξεων βεβαίωσης παράβασης αρμοδιότητας του Π.Σ., σύμφωνα με την υπό στοιχεία 43810 ΕΞ 2025/22.12.2025 κοινή απόφαση των Υπουργών Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας «Ηλεκτρονική υπηρεσία για την υποβολή ένστασης επί πράξεων βεβαίωσης παράβασης αρμοδιότητας του Πυροσβεστικού Σώματος Ελλάδας» (Β’ 6999). Το πρόστιμο που επιβάλλεται από τον οικείο δήμο καταλογίζεται εξ ολοκλήρου στον υπόχρεο, αποτελεί έσοδο του δήμου και εισπράττεται σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ν. 4978/2022, Α’ 190).
      Η υποβολή ψευδούς δήλωσης στο Μητρώο τιμωρείται με χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ και φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών.
      Σε περιπτώσεις αδυναμίας υποβολής δήλωσης, όπως λόγω αντικειμενικής αδυναμίας χρήσης των ηλεκτρονικών υπηρεσιών, ηλικίας, αναπηρίας ή λόγου ανωτέρας βίας, που καθορίζεται με την κοινή απόφαση των παρ. 10 και 11, η δήλωση της παρ. 2 υποβάλλεται με φυσικό τρόπο στο οικείο Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών ή στην κατά τόπον αρμόδια πυροσβεστική υπηρεσία και αποστέλλονται με επιμέλειά τους στη Διεύθυνση Προληπτικής Πυροπροστασίας του Π.Σ. με κάθε πρόσφορο μέσο.
       
      Πρόστιμα - Κυρώσεις μη καθαρισμού
      Οι αρμόδιες αρχές, δήμοι και Π.Σ. επιβάλλουν για την παράβαση της υποχρέωσης καθαρισμού πρόστιμο ενός (1) ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, με ελάχιστο ποσό τα διακόσια (200) ευρώ και μέγιστο ποσό τα δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.
      Το πρόστιμο και η δαπάνη σε περίπτωση καθαρισμού και απομάκρυνσης των υλικών από τον δήμο λόγω μη συμμόρφωσης, καταλογίζονται εξ ολοκλήρου στον υπόχρεο.
      Σε περίπτωση αποδεδειγμένης άμεσης συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις, επέρχεται μείωση του προστίμου της σύμφωνα με τους ειδικότερους όρους και τις προϋποθέσεις της ΚΥΑ των Υπουργών Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Εσωτερικών καθορίζονται ειδικότερα θέματα για τις ενέργειες καθαρισμού και αποκομιδής των υπολειμμάτων του, τον τρόπο, τη διαδικασία και τη διενέργεια ελέγχων από τις αρμόδιες αρχές, την επιβολή και τη διαδικασία είσπραξης των προστίμων, την περίπτωση μείωσης του προστίμου της παρ. 4 λόγω αποδεδειγμένης άμεσης συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις της παρ. 1 και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος).
    4. Αρθρογραφία

      GTnews

      Δεν ορρωδεί προ ουδενός η αγορά των βραχυχρόνιων μισθώσεων. Παρά τους περιορισμούς ανεξέλεγκτης διεύρυνσης των μεγεθών της, τα μεγέθη της επαυξάνονται παγκοσμίως, ο χώρος εξορθολογίζεται, ενώ νέες τάσεις εμφιλοχωρούν. Ανατέμνοντας την πορεία της Ελλάδας, διαπιστώνεται ότι διατηρεί τη δυναμική της, απέχοντας ακόμη από έτερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Σύμφωνα με τα τελευταία καταγεγραμμένα στοιχεία, η Αθήνα κατατάσσεται στη δέκατη θέση της λίστας με 13 μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, με 13.274 ενεργές καταχωρίσεις καταλυμάτων τύπου Airbnb και απέχει σημαντικά από το Λονδίνο και το Παρίσι, που διαθέτουν 96.182 και 95.461 ενεργές καταχωρίσεις.
      Με όρους αναλογίας καταχωρίσεων ανά 1.000 κατοίκους, η Αθήνα με 20 καταχωρίσεις ανά 1.000 κατοίκους καταλαμβάνει την τέταρτη θέση στη σχετική λίστα. Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Λισαβόνα με αναλογία 46,7 καταχωρίσεις ανά 1.000 κατοίκους, στη δεύτερη το Παρίσι με αναλογία 44,6 ανά 1.000 και στην τρίτη η Βενετία με αναλογία 32,8 καταχωρίσεις ανά 1.000 κατοίκους.
      Η Αθήνα βρίσκεται μπροστά από πόλεις όπως η Κοπεγχάγη, η Ρώμη, το Άμστερνταμ, το Λονδίνο, η Βαρκελώνη, η Βιέννη, η Μαδρίτη, το Δουβλίνο και το Βερολίνο, που κατατάσσεται τελευταίο με αναλογία μόλις 4 καταχωρίσεις προς 1.000 κατοίκους.
      Σε επίπεδο διανυκτερεύσεων, η Αθήνα, με μέσο όρο 86,3, βρίσκεται στη δεύτερη θέση των πόλεων με την υψηλότερη πληρότητα, πίσω από τη Λισαβόνα, η οποία καταγράφει 87,7 διανυκτερεύσεις ετησίως.

      Ως προς το μέσο ετήσιο εισόδημα ανά κατάλυμα, η Αθήνα, με 8.796 ευρώ, κατατάσσεται στην όγδοη θέση, ενώ στην κορυφή βρίσκεται η Κοπεγχάγη, όπου, με μόλις 30,6 διανυκτερεύσεις ετησίως, το μέσο ετήσιο έσοδο φτάνει τα 50.350 ευρώ. Η πρωτεύουσα της Δανίας απέχει σημαντικά από τη δεύτερη Βαρκελώνη, όπου, με 71,4 διανυκτερεύσεις, το μέσο ετήσιο εισόδημα διαμορφώνεται στα 16.965 ευρώ.
      Ελληνικοί Προορισμοί
      Την ίδια στιγμή, με μέση ημερήσια τιμή στα 723 ευρώ, η Μύκονος βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των ελληνικών προορισμών όπου διατίθενται καταλύματα με όρους βραχυχρόνιας μίσθωσης. Δεύτερη κατατάσσεται η Αντίπαρος στα 476 ευρώ και τρίτη η Σαντορίνη στα 327 ευρώ, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, στο πλαίσιο του συνεδρίου Short Stay Athens Conference, ο διευθύνων σύμβουλος της γνωστής πλατφόρμας ακινήτων Prosperty, Αντώνης Μαρκόπουλος.
      Σε ό,τι αφορά τις περιοχές της Αθήνας, με μέση ημερήσια τιμή τα 195 ευρώ, ο Κεραμεικός αναδεικνύεται η πιο «ακριβή» περιοχή της πρωτεύουσας σε ό,τι αφορά την ενοικίαση τύπου Airbnb. Αντίστοιχα, η μέση τιμή ανά διανυκτέρευση ανέρχεται στα 188 ευρώ για έναν ιδιοκτήτη καταλύματος τύπου Airbnb στο Ζάππειο. Παρόμοια είναι η εικόνα και στην Ακρόπολη, όπου ένας ιδιοκτήτης Airbnb διαθέτει το κατάλυμά του με μέση τιμή ανά διανυκτέρευση στα 176 ευρώ.
      Επιδόσεις
      Αναφορικά με την πληρότητα, το Ζάππειο καταγράφει την υψηλότερη επίδοση με 65,5%. Το Θησείο ακολουθεί με 60,4%, ενώ το Κουκάκι – Μακρυγιάννη φτάνει στο 53,7%. Με χαμηλότερη ταχύτητα κινείται η Ακρόπολη στο 51%.
      Στη Θεσσαλονίκη το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται στο 32,7% και στα νησιά η πληρότητα κινείται σε επίπεδα κάτω του 30%. Η Μήλος, με πληρότητα 27,1%, κατατάσσεται στην πρώτη θέση, ενώ η Κως βρίσκεται στην τελευταία με 15,1%.
      Νέες Τάσεις
      Εντωμεταξύ, στροφή προς ταξίδια σε περιοχές εκτός μεγάλων πόλεων και σε προορισμούς κοντά στη φύση καταγράφει η Airbnb, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο συνιδρυτής και Chief Strategy Officer της εταιρείας, Nathan Blecharczyk, στο πλαίσιο της ITB Berlin που έκλεισε τις πύλες της πριν λίγες ημέρες.
      Η πλατφόρμα επιδιώκει να εξελιχθεί σε έναν ολοκληρωμένο κόμβο κράτησης για ολόκληρη την ταξιδιωτική εμπειρία και όχι μόνο για τη διαμονή. Όπως ανέφερε ο Nathan Blecharczyk, η Airbnb προσφέρει πλέον υπηρεσίες πέρα από τα καταλύματα, όπως μεταφορές από και προς το αεροδρόμιο, οργανωμένες ξεναγήσεις σε πόλεις αλλά και εμπειρίες με ιδιωτικούς σεφ.
      Η τεχνητή νοημοσύνη στον σχεδιασμό ταξιδιών
      Σημαντικό ρόλο στη λειτουργία της πλατφόρμας παίζει και η τεχνητή νοημοσύνη. Σύμφωνα με τον Blecharczyk, περίπου το ένα τρίτο των αιτημάτων εξυπηρέτησης πελατών διαχειρίζεται ήδη μέσω συστημάτων AI.
      Η τεχνολογία αξιοποιείται επίσης για τον σχεδιασμό ταξιδιών, καθώς η Airbnb διαθέτει εκτεταμένα δεδομένα για τις προτιμήσεις των χρηστών της, βασισμένα στο ιστορικό κρατήσεων και τα ενδιαφέροντά τους.
      Αλλαγές στην πλατφόρμα
      Στη συζήτηση με τίτλο «Bet on Nature: How Airbnb’s Innovation is Shaping the Next Era of Travel» παρουσιάστηκαν και νέες δυνατότητες της πλατφόρμας.
      Μεταξύ αυτών είναι η επιλογή «book now, pay later», η οποία παρουσιάστηκε αρχικά στη Γερμανία και επεκτείνεται πλέον σε όλο και περισσότερες αγορές. Παράλληλα, μικρά boutique ξενοδοχεία μπορούν πλέον να διατίθενται μέσω της Airbnb, προσφέροντας μια εμπειρία διαμονής που θυμίζει την αυθεντικότητα των ιδιωτικών καταλυμάτων.
      Αν και η Airbnb ξεκίνησε τη δραστηριότητά της κυρίως σε μεγάλες πόλεις, τα στοιχεία κρατήσεων δείχνουν αυξανόμενο ενδιαφέρον για ταξίδια σε περιοχές της υπαίθρου και σε προορισμούς κοντά στη φύση.
      Ο Blecharczyk σημείωσε ότι ιδιαίτερα η Generation Z αναζητά όλο και περισσότερο εμπειρίες χαλάρωσης και επαφής με το φυσικό περιβάλλον, πιθανόν και ως αντίδραση στη συνεχή ψηφιακή συνδεσιμότητα της καθημερινότητας.
    5. Αρθρογραφία

      Engineer

      Με την δημοσίευση του Ν.5281/2026 με θέμα: Ενεργή μάχη: Ολοκληρωμένη αναμόρφωση του συστήματος πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης έναντι δασικών πυρκαγιών και λοιπών φυσικών, τεχνολογικών ή ανθρωπογενών καταστροφών - Πρόβλεψη μηχανισμών άντλησης επιχειρησιακών διδαγμάτων - Ενίσχυση της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού - Αναβάθμιση Πυροσβεστικής Ακαδημίας - Ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας Γενικής Γραμματείας Αποκατάστασης Καταστροφών και Κρατικής Αρωγής και λοιπές διατάξεις - Τροποποιήσεις ν. 4662/2020, ν. 4555/2018, ν. 4797/2021 και ν. 5116/2024, επανακαθορίστηκαν οι διατάξεις που αφορούν τον καθαρισμό των οικοπέδων για την αντιπυρική περίοδο./
      Οι νέες διατάξεις σύμφωνα με τον Ν.5281/2026 περιλαμβάνουν:
      Άρθρο 41 Εξειδίκευση λειτουργικών παραμέτρων του Εθνικού Μητρώου Τήρησης Μέτρων Προληπτικής Πυροπροστασίας Ιδιοκτησιών Υποβολή δηλώσεων καθαρισμού Αντικατάσταση άρθρου 53Α ν. 4662/2020 Το άρθρο 53Α του ν. 4662/2020 (Α’ 27), περί Μητρώου Τήρησης Μέτρων Προληπτικής Πυροπροστασίας Ιδιοκτησιών και καθαρισμού οικοπεδικών και ακάλυπτων χώρων, αντικαθίσταται ως εξής:
      «Άρθρο 53Α Εθνικό Μητρώο Τήρησης Μέτρων Προληπτικής Πυροπροστασίας Ιδιοκτησιών Υποβολή δηλώσεων καθαρισμού
      1. Στο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας συστήνεται και λειτουργεί Εθνικό Μητρώο Τήρησης Μέτρων Προληπτικής Πυροπροστασίας Ιδιοκτησιών, με αντικείμενο την καταγραφή των υπόχρεων και την υποβολή δηλώσεων των οικοπεδικών και λοιπών ακάλυπτων χώρων της παρ. 1 του άρθρου 53ΙΔ.
      2. Οι υπόχρεοι της παρ. 1 του άρθρου 53ΙΔ υποβάλλουν, έως τη 15η Ιουνίου κάθε έτους, υπεύθυνη δήλωση στο Μητρώο περί εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους.
      3. Για την ορθή τήρηση του Μητρώου της παρ. 1 καθιερώνεται η διενέργεια ετησίως δειγματοληπτικών ελέγχων από τους οικείους δήμους επί του συνολικού αριθμού των δηλώσεων που έχουν υποβληθεί κάθε έτος για την εδαφική τους περιφέρεια. Σε περίπτωση άπρακτης παρέλευσης της προθεσμίας δήλωσης καθαρισμού, τεκμαίρεται η συναίνεση του υπόχρεου στη διενέργεια καθαρισμού του οικοπέδου του από τον δήμο.
      4. Το Π.Σ., μέσω των κατά τόπον αρμόδιων οργάνων του, διενεργεί ελέγχους ιδιοκτησιών για τις οποίες έχουν υποβληθεί καταγγελίες για μη τήρηση των μέτρων προληπτικής πυροπροστασίας, μέσω της ψηφιακής υπηρεσίας καταγγελιών που λειτουργεί στο Μητρώο της παρ. 1.
      5. Σε περίπτωση μη υποβολής δήλωσης, επιβάλλεται είτε από τους δήμους είτε από το Π.Σ., στην περίπτωση των παρ. 3 και 4, αντίστοιχα:
      α) πρόστιμο πεντακοσίων (500) ευρώ στους υπόχρεους που δεν έχουν προβεί στις ενέργειες καθαρισμού, β) πρόστιμο εκατό (100) ευρώ στους υπόχρεους που έχουν προβεί σε καθαρισμό. Κατά του προστίμου, ο ενδιαφερόμενος δύναται να υποβάλει ένσταση εντός αποκλειστικής προθεσμίας δέκα (10) ημερών, ενώπιον του οργάνου που εξέδωσε την πράξη επιβολής προστίμου. Ειδικά για πρόστιμα που επιβάλλονται από το Π.Σ. η ένσταση δύναται να υποβάλλεται, και μέσω της ηλεκτρονικής υπηρεσίας για την υποβολή ενστάσεων επί πράξεων βεβαίωσης παράβασης αρμοδιότητας του Π.Σ., σύμφωνα με την υπό στοιχεία 43810 ΕΞ 2025/22.12.2025 κοινή απόφαση των Υπουργών Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας «Ηλεκτρονική υπηρεσία για την υποβολή ένστασης επί πράξεων βεβαίωσης παράβασης αρμοδιότητας του Πυροσβεστικού Σώματος Ελλάδας» (Β’ 6999). Το πρόστιμο που επιβάλλεται από τον οικείο δήμο καταλογίζεται εξ ολοκλήρου στον υπόχρεο, αποτελεί έσοδο του δήμου και εισπράττεται σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ν. 4978/2022, Α’ 190).
      6. Η υποβολή ψευδούς δήλωσης στο Μητρώο τιμωρείται με χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ και φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών.
      7. Σε περιπτώσεις αδυναμίας υποβολής δήλωσης, όπως λόγω αντικειμενικής αδυναμίας χρήσης των ηλεκτρονικών υπηρεσιών, ηλικίας, αναπηρίας ή λόγου ανωτέρας βίας, που καθορίζεται με την κοινή απόφαση των παρ. 10 και 11, η δήλωση της παρ. 2 υποβάλλεται με φυσικό τρόπο στο οικείο Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών ή στην κατά τόπον αρμόδια πυροσβεστική υπηρεσία και αποστέλλονται με επιμέλειά τους στη Διεύθυνση Προληπτικής Πυροπροστασίας του Π.Σ. με κάθε πρόσφορο μέσο.
      8. Το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας διασφαλίζει την προστασία των δικαιωμάτων των προσώπων, της ιδιοκτησίας τους και των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, σύμφωνα με τον ν. 4624/2019 (Α’ 137) και τον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της Οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων) (L 119).
      9. Το Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας (εφεξής: Ε.Δ.Υ.Τ.Ε.) ορίζεται ως εκτελών την επεξεργασία των δεδομένων που καταχωρίζονται στο ανωτέρω Μητρώο για λογαριασμό του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας. Προς τον σκοπό αυτόν, κατ’ εφαρμογή της περ. ε) της παρ. 1 του άρθρου 6, της περ. θ) της παρ. 2 του άρθρου 9 και του άρθρου 28 του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων, αναλαμβάνει τον τεχνικό σχεδιασμό, την υλοποίηση, την οργάνωση της μετάπτωσης των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και άλλων δεδομένων από κάθε πηγή, την τήρηση υπό συνθήκες που διασφαλίζουν την ακεραιότητα, την εμπιστευτικότητα και τη διαθεσιμότητα των δεδομένων και κάθε άλλο σχετικό θέμα. Μεταξύ του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας και του Ε.Δ.Υ.Τ.Ε. υπογράφεται Συμφωνητικό Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, στο οποίο αναλύονται ειδικότερα οι ρόλοι, ευθύνες και υποχρεώσεις των συμβαλλομένων.
      10. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Εσωτερικών και Ψηφιακής Διακυβέρνησης δύνανται να ρυθμίζονται ειδικότερα τεχνικά ή λεπτομερειακά θέματα σχετικά με: α) τη λειτουργία του Μητρώου του παρόντος, βάσει των ειδικότερων σκοπών του, β) τη συλλογή, τήρηση και κάθε περαιτέρω επεξεργασία στοιχείων και δεδομένων που καταχωρίζονται σε αυτό και την ασφάλεια της επεξεργασίας τους, γ) την άσκηση των δικαιωμάτων των υποκειμένων των δεδομένων και τον τρόπο επεξεργασίας αυτών από τους αποδέκτες, δ) τους ακριβείς όρους της διάθεσης συγκεντρωτικών στοιχείων στατιστικής φύσης, και ε) τις απαιτούμενες διαλειτουργικότητες, τη διαδικασία της αυθεντικοποίησης και τα πρόσθετα στοιχεία που αναγράφονται στη βεβαίωση.
      11. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Εσωτερικών καθορίζονται ειδικότερα θέματα για τον τρόπο, τη διαδικασία και τη διενέργεια ελέγχων από τις αρμόδιες αρχές, την επιβολή και τη διαδικασία είσπραξης των προστίμων και κάθε άλλο αναγκαίο θέμα για την εφαρμογή του παρόντος.
      12. Με απόφαση του Υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας δύναται να παρατείνεται η προθεσμία της παρ. 2, κατόπιν γνώμης της Επιτροπής Εκτίμησης Κινδύνου από την εκδήλωση καιρικών φαινομένων και πάσης φύσεως κινδύνων πολιτικής προστασίας.»
      Άρθρο 42 Διαδικασία ενημέρωσης καταλόγων μητρώων διαθέσιμων μηχανημάτων έργου και χειριστών Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 53Δ ν. 4662/2020 Στην παρ. 1 του άρθρου 53Δ του ν. 4662/2020, περί τήρησης στη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας καταλόγων μητρώων διαθέσιμων μηχανημάτων έργου και χειριστών και διαδικασίας επίταξης με ανακοίνωση μέσω του ενιαίου ευρωπαϊκού αριθμού έκτακτης ανάγκης «112», επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται, β) προστίθενται εδάφια, τρίτο και τέταρτο και η παρ. 1 διαμορφώνεται ως εξής:
      «1. H Αυτοτελής Διεύθυνση Πολιτικής Προστασίας κάθε Περιφέρειας, καθώς και το Αυτοτελές Τμήμα Πολιτικής Προστασίας κάθε Δήμου τηρεί κατάλογο/μητρώο διαθέσιμων μηχανημάτων έργου και των χειριστών τους για έργα διάνοιξης και καθαρισμού αντιπυρικών ζωνών και αντιπλημμυρικών έργων με καταγραφή των ιδιοκτητών τους και των σχετικών χειριστών. Οι ανωτέρω οργανικές μονάδες κοινοποιούν τα στοιχεία αυτά στη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, όταν τους ζητηθούν από αυτή. Η επικαιροποίηση των στοιχείων του πρώτου εδαφίου δύναται να πραγματοποιείται από αυτές, σε περίπτωση μεταβολής τους. Η τήρηση και κοινοποίηση των στοιχείων του πρώτου εδαφίου δεν συνεπάγονται αυτοδικαίως τη δέσμευση, κινητοποίηση ή επιχειρησιακή διάθεση του ανθρώπινου δυναμικού, των μέσων και των υλικών από το Π.Σ. ή τις υπηρεσίες της Γ.Γ.Π.Π., με την επιφύλαξη των παρ. 2 έως 6 του παρόντος.»
      Άρθρο 43 Υποχρεώσεις καθαρισμού οικοπέδων και λοιπών ακάλυπτων χώρων Διαδικασία ελέγχων και επιβολής κυρώσεων Προσθήκη άρθρου 53ΙΔ στον ν. 4662/2020 Στον ν. 4662/2020 (Α’ 27) προστίθεται άρθρο 53ΙΔ ως εξής:
      «Άρθρο 53ΙΔ Υποχρεώσεις καθαρισμού οικοπέδων και λοιπών ακάλυπτων χώρων Όργανα, διαδικασία ελέγχων και επιβολής κυρώσεων
      1. Οι ιδιοκτήτες, νομείς, επικαρπωτές, μισθωτές και υπομισθωτές μεριμνούν από την 1η Απριλίου έως τη 15η Ιουνίου κάθε έτους για την εκπλήρωση της υποχρέωσης καθαρισμού, καθώς και για τη συντήρηση έως το τέλος της αντιπυρικής περιόδου, προς αποτροπή κινδύνου πρόκλησης πυρκαγιάς ή ταχείας επέκτασής της, σε οικοπεδικούς και λοιπούς ακάλυπτους χώρους που βρίσκονται σε:
      α) περιοχές εντός εγκεκριμένων ρυμοτομικών σχεδίων, β) περιοχές εντός ορίων οικισμών χωρίς εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο, γ) εκτάσεις εντός ακτίνας εκατό (100) μέτρων από τα όρια των περ. α) και β), εφόσον δεν υπάγονται στη δασική νομοθεσία, σύμφωνα με τον δασικό χάρτη της περιοχής, δ) εκτός σχεδίου γήπεδα με κτίσμα, εφόσον δεν υπάγονται στη δασική νομοθεσία, σύμφωνα με τον δασικό χάρτη της περιοχής. Υπόχρεοι κατά την έννοια του προηγούμενου εδαφίου είναι τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, καθώς και οι φορείς του δημόσιου τομέα, σύμφωνα με την περ.  α) της παρ.  1 του άρθρου  14 του ν. 4270/2014 (Α’ 143).
      2. Οι δήμοι: α) μεριμνούν, έως την 31η Μαΐου κάθε έτους, με κάθε πρόσφορο μέσο, για την ενημέρωση των υπόχρεων
      αναφορικά με το περιεχόμενο και τη διαδικασία τήρησης των υποχρεώσεων καθαρισμού, β) διενεργούν δειγματοληπτικούς ελέγχους από τη 16η Ιουνίου και έως την 31η Οκτωβρίου, και, σε περίπτωση μη τήρησης της υποχρέωσης καθαρισμού, προβαίνουν στις ενέργειες της παρ. 4. 3. Οι υπηρεσίες του Π.Σ. επιλαμβάνονται, κατόπιν καταγγελιών που υποβάλλονται κατά το χρονικό διάστημα
      της περ. β) της παρ. 2, και διενεργούν ελέγχους. Σε περίπτωση μη τήρησης της υποχρέωσης καθαρισμού, επιβάλλουν το πρόστιμο της παρ. 4 και ενημερώνουν τον οικείο δήμο για την ενέργεια αυτεπάγγελτου καθαρισμού.
      4. Οι αρμόδιες αρχές, δήμοι και Π.Σ. επιβάλλουν για την παράβαση της υποχρέωσης καθαρισμού πρόστιμο ενός (1) ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, με ελάχιστο ποσό τα διακόσια (200) ευρώ και μέγιστο ποσό τα δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.
      Ο ενδιαφερόμενος δύναται να υποβάλει ένσταση εντός αποκλειστικής προθεσμίας δέκα (10) ημερών, ενώπιον του οργάνου που εξέδωσε την πράξη επιβολής προστίμου. Ειδικά για πρόστιμα που επιβάλλονται από το Π.Σ. η ένσταση δύναται να υποβάλλεται, και μέσω της ηλεκτρονικής υπηρεσίας για την υποβολή ενστάσεων επί πράξεων βεβαίωσης παράβασης αρμοδιότητας του Π.Σ., σύμφωνα με την υπό στοιχεία 43810 ΕΞ 2025/22.12.2025 κοινή απόφαση των Υπουργών Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας «Ηλεκτρονική υπηρεσία για την υποβολή ένστασης επί πράξεων βεβαίωσης παράβασης αρμοδιότητας του Πυροσβεστικού Σώματος Ελλάδας» (Β’ 6999).
      Αν η ένσταση δεν γίνει δεκτή, ο δήμος προβαίνει σε αυτεπάγγελτο καθαρισμό εντός πέντε (5) ημερών. Ειδικά στους περιφραγμένους ή επαρκώς περιτοιχισμένους χώρους, ο δήμος, πριν από τον αυτεπάγγελτο καθαρισμό, αιτείται από την κατά τόπον αρμόδια πυροσβεστική υπηρεσία τη διενέργεια αυτοψίας για τη διαπίστωση συνδρομής υψηλού κινδύνου πρόκλησης ή ταχείας επέκτασης πυρκαγιάς. Σε περίπτωση που ο κίνδυνος αυτός διαπιστωθεί, ο δήμος προβαίνει σε αυτεπάγγελτο καθαρισμό των χώρων του δευτέρου εδάφιου προς άρση του κινδύνου. Σε επείγουσες περιπτώσεις άμεσου και ιδιαίτερα υψηλού κινδύνου πρόκλησης ή επέκτασης πυρκαγιάς, ο οποίος διαπιστώνεται με σχετικό έγγραφο της οικείας πυροσβεστικής υπηρεσίας, επιτρέπεται, κατά παρέκκλιση της διαδικασίας του τετάρτου εδαφίου, ο επείγων αυτεπάγγελτος καθαρισμός για την άμεση άρση του κινδύνου.
      5. Το πρόστιμο και η δαπάνη σε περίπτωση καθαρισμού και απομάκρυνσης των υλικών από τον δήμο λόγω μη συμμόρφωσης, καταλογίζονται εξ ολοκλήρου στον υπόχρεο, αποτελούν έσοδα του δήμου και εισπράττονται σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ν. 4978/2022, Α’ 190). Τα έσοδα από τα πρόστιμα που επιβάλλονται από τις υπηρεσίες του Π.Σ. αποδίδονται σε ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%) στον Τομέα Πρόνοιας Υπαλλήλων του Π.Σ. του Ταμείου Πρόνοιας Απασχολουμένων στα Σώματα Ασφαλείας.
      6. Αν δεν εντοπιστούν στοιχεία του υπόχρεου, ακολουθείται η διαδικασία του τέταρτου, πέμπτου και έκτου εδαφίου της παρ. 4, εξαιρουμένης της επιβολής προστίμου. Σε περίπτωση αποδεδειγμένης άμεσης συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις της παρ. 1, επέρχεται μείωση του προστίμου της παρ. 4 σύμφωνα με τους ειδικότερους όρους και τις προϋποθέσεις της απόφασης της παρ. 9.
      7. Με την παρούσα δεν θίγεται το από 13/22.4.1929 π.δ. (Α’ 153), περί επικίνδυνων οικοδομών. 8. Με απόφαση του Υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας δύναται να παρατείνεται η
      προθεσμία της παρ. 1, κατόπιν γνώμης της Επιτροπής Εκτίμησης Κινδύνου από την εκδήλωση καιρικών φαινομένων και πάσης φύσεως κινδύνων πολιτικής προστασίας.
      9. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Εσωτερικών καθορίζονται ειδικότερα θέματα για τις ενέργειες καθαρισμού και αποκομιδής των υπολειμμάτων του, τον τρόπο, τη διαδικασία και τη διενέργεια ελέγχων από τις αρμόδιες αρχές, την επιβολή και τη διαδικασία είσπραξης των προστίμων, την περίπτωση μείωσης του προστίμου της παρ. 4 λόγω αποδεδειγμένης άμεσης συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις της παρ. 1 και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος.»
      Άρθρο 44 Αρμοδιότητες Δήμων ως προς την υποχρέωση καθαρισμού οικοπέδων και λοιπών ακάλυπτων χώρων Αντικατάσταση υποπερ. 26 περ. β) παρ. Ι άρθρου 75 Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων Η υποπερ.  26 της περ.  β) της παρ.  Ι του άρθρου  75 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (ν.  3463/2006, Α’ 114), περί αρμοδιοτήτων των δήμων στον τομέα του περιβάλλοντος, αντικαθίσταται ως εξής:
      «26. Οι Δήμοι ασκούν τις αρμοδιότητες ενημέρωσης των υπόχρεων καθαρισμού οικοπέδων και λοιπών ακάλυπτων χώρων, διενέργειας ελέγχων, επιβολής διοικητικών κυρώσεων και αυτεπάγγελτου καθαρισμού οικοπεδικών και λοιπών ακάλυπτων χώρων, σύμφωνα με τους όρους, τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες που καθορίζονται στα άρθρα 53Α και 53ΙΔ του ν. 4662/2020 (Α’ 27).»
      Ν.52812026 (ΦΕΚ-Α-25.02.2026) Ενεργή μάχη.pdf
    6. Αρθρογραφία

      GTnews

      Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε πρόταση για μια Πράξη για την Επιτάχυνση της Βιομηχανικής Παραγωγής (ή IAA – Industrial Accelerator Act) προκειμένου να αυξήσει τη ζήτηση για τεχνολογίες και προϊόντα χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών που είναι φτιαγμένα στην Ευρώπη. Η Πράξη επιδιώκει να τονώσει τη βιομηχανική παραγωγή, να στηρίξει την ανάπτυξη των επιχειρήσεων και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, αλλά και να επιταχύνει τη μετάβαση της βιομηχανίας σε καθαρότερες τεχνολογίες.
      Ακολουθώντας την έκθεση Ντράγκι, η Πράξη για την Επιτάχυνση της Βιομηχανικής Παραγωγής θεσπίζει στοχευμένες απαιτήσεις «Made in EU» και/ή χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών για τις δημόσιες συμβάσεις και τα καθεστώτα δημόσιας στήριξης, σε στρατηγικούς τομείς όπως ο χάλυβας, το τσιμέντο, το αλουμίνιο, τα αυτοκίνητα και οι τεχνολογίες μηδενικών καθαρών εκπομπών. Το πλαίσιο μπορεί να επεκταθεί και σε άλλες ενεργοβόρες βιομηχανίες. Επίσης, προκειμένου να απλουστευθούν και να επιταχυνθούν τα έργα βιομηχανικής παραγωγής, τα κράτη μέλη θα θεσπίσουν μια ενιαία ψηφιακή διαδικασία αδειοδότησης.
      Η Πράξη επιδιώκει να αυξήσει το ποσοστό της βιομηχανικής παραγωγής στο ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) από 14,3% το 2024 σε 20% έως το 2035, ενισχύοντας τη βιομηχανική βάση της Ευρώπης, σε ένα τοπίο που χαρακτηρίζεται από αυξανόμενο παγκόσμιο ανταγωνισμό και εξαρτήσεις στον εφοδιασμό.
      Η πρόταση προάγει την αμοιβαιότητα στις δημόσιες συμβάσεις, ενώ παράλληλα διατηρεί τον ανοικτό χαρακτήρα της ΕΕ στο εμπόριο και τις επενδύσεις. Οι χώρες που παρέχουν στις επιχειρήσεις της ΕΕ συγκρίσιμη πρόσβαση στην αγορά, όπως τα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας του ΠΟΕ για τις δημόσιες συμβάσεις ή οι χώρες που έχουν συνάψει συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών ή τελωνειακή ένωση με την ΕΕ, μπορούν να απολαμβάνουν ίση μεταχείριση.
      Όσον αφορά μεγάλες επενδύσεις άνω των 100 εκατ. ευρώ, σε στρατηγικούς τομείς στους οποίους μία μόνο τρίτη χώρα ελέγχει πάνω από το 40% της παγκόσμιας παραγωγικής ικανότητας, η Πράξη για την Επιτάχυνση της Βιομηχανικής Παραγωγής καθορίζει προϋποθέσεις για τη δημιουργία θέσεων εργασίας υψηλής ποιότητας, την καινοτομία, τη μεταφορά τεχνολογίας, καθώς και ποσοστό τουλάχιστον 50% ευρωπαϊκής απασχόλησης. Συνολικά, η Πράξη επιδιώκει να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια και την ανθεκτικότητα της αλυσίδας εφοδιασμού της ΕΕ.
    7. Αρθρογραφία

      GTnews

      Στην τελική ευθεία εισέρχεται το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, με σαφή προσανατολισμό στη βιώσιμη ανάπτυξη, την ανθεκτικότητα των προορισμών και τη διασφάλιση του φυσικού και πολιτιστικού αποθέματος της χώρας.
      Κεντρικός άξονας του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό αποτελεί η μετάβαση σε ένα τουριστικό μοντέλο χαμηλότερου περιβαλλοντικού αποτυπώματος, με ορθολογική διαχείριση φυσικών πόρων και προστασία της βιοποικιλότητας. Παράλληλα, προωθείται η ανάπτυξη σύγχρονων και βιώσιμων υποδομών, η ενίσχυση οργανωμένων μορφών χωροθέτησης με σαφείς περιβαλλοντικές προδιαγραφές, καθώς και η επιτάχυνση διαφανών και προβλέψιμων διαδικασιών αδειοδότησης.
      Σε ευρεία σύσκεψη, που πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη σημασία της χωρικής εξισορρόπησης της τουριστικής δραστηριότητας, με στόχο τη μείωση των πιέσεων σε κορεσμένες περιοχές και την ανάδειξη νέων, εναλλακτικών και θεματικών προορισμών. Η διαφοροποίηση του τουριστικού προϊόντος, σε συνδυασμό με την ποιότητα και τη βιωσιμότητα, αποτελεί βασική προτεραιότητα της νέας στρατηγικής.
      Το νέο πλαίσιο φιλοδοξεί να αποτελέσει εργαλείο μακροπρόθεσμου σχεδιασμού, που θα συνδυάζει την οικονομική ανάπτυξη με την περιβαλλοντική προστασία και την κοινωνική συνοχή, θέτοντας σταθερές βάσεις για ένα ανθεκτικό και βιώσιμο τουριστικό μέλλον.
    8. Αρθρογραφία

      Engineer

      Τα περισσότερα από αυτά τα κτίρια παραμένουν κλειστά, ακόμη και για δεκαετίες, καθώς οι χρονοβόρες διαδικασίες αδειοδοτήσεων, οι συχνές αλλαγές απαιτήσεων και η απουσία χρηματοδοτικών - φορολογικών κινήτρων αποθαρρύνουν τους επενδυτές.
      Παρότι διαθέτει ένα από τα παλαιότερα και πλουσιότερα κτιριακά αποθέματα στην Ευρώπη, η Ελλάδα εξακολουθεί να δυσκολεύεται σημαντικά στην επαναχρησιμοποίηση διατηρητέων και παλαιών βιομηχανικών ακινήτων. Το αποτέλεσμα είναι περισσότερα από τα μισά διατηρητέα κτίρια στην Αθήνα να παραμένουν σήμερα κλειστά, συχνά για δεκαετίες.
      Οι λόγοι δεν είναι μονοδιάστατοι, καθώς όπως επισημαίνουν ειδικοί τα εμπόδια είναι τεχνικά, θεσμικά, χρηματοδοτικά και κυρίως χρονικά.
      Το πρώτο και μεγαλύτερο εμπόδιο αφορά τα ίδια τα κτίρια. Κάθε διατηρητέο ή παλαιό βιομηχανικό ακίνητο αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση. Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται, ο βαθμός φθοράς, ο τρόπος χαρακτηρισμού του, αν πρόκειται για μνημείο ή απλώς για κτίριο με προστατευόμενες όψεις, επηρεάζουν καθοριστικά το εύρος των παρεμβάσεων.
       
      Το βασικό πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι μέχρι και το τέλος του έργου δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει με ακρίβεια το τελικό κόστος και το χρονοδιάγραμμα. Σε τέτοιου είδους έργα «είναι βέβαιο ότι θα πέσεις έξω», τόσο οικονομικά όσο και χρονικά. Όλα τα μεγάλα έργα αποκατάστασης διατηρητέων που υλοποιήθηκαν στην Ελλάδα κόστισαν τελικά περισσότερο και χρειάστηκαν πολύ περισσότερο χρόνο από τον αρχικό σχεδιασμό. Αυτό καθιστά τέτοιες επενδύσεις υψηλού ρίσκου, ιδιαίτερα για ιδιώτες developers που καλούνται να απορροφήσουν απρόβλεπτες επιβαρύνσεις.
      Αν υπάρχει ένας παράγοντας που θεωρείται καθοριστικός, αυτός είναι ο χρόνος. Οι καθυστερήσεις στις αδειοδοτήσεις, οι αλλεπάλληλες εγκρίσεις, οι αρχαιολογικές έρευνες και οι συχνές αλλαγές απαιτήσεων μετατρέπουν τον χρόνο στον μεγαλύτερο εχθρό τέτοιων έργων. Ειδικά σε περιοχές ιστορικής ή αρχιτεκτονικής σημασίας, όπως το κέντρο της Αθήνας, κάθε στάδιο μπορεί να ανοίξει νέο κύκλο εγκρίσεων. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που πολλά ακίνητα παραμένουν κλειστά, καθώς η αβεβαιότητα αποθαρρύνει τους επενδυτές πριν καν ξεκινήσουν.
      Απουσία χρηματοδοτικών κινήτρων
      Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σήμερα στοχευμένα χρηματοδοτικά ή φορολογικά κίνητρα για την επαναχρησιμοποίηση διατηρητέων και βιομηχανικών ακινήτων. Παρότι κατά καιρούς έχουν συζητηθεί προγράμματα επιδότησης, αυτά δεν έχουν αποκτήσει μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα.
      Για έναν developer, ένα τέτοιο έργο αντιμετωπίζεται ουσιαστικά όπως οποιοδήποτε άλλο, καθαναλαμβάνει εξ ολοκλήρου το κόστος και το ρίσκο, χωρίς ειδική στήριξη. Οι τράπεζες, από την πλευρά τους, εξετάζουν τη χρηματοδότηση με αυστηρά κριτήρια βιωσιμότητας και συχνά με μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα, λόγω της αβεβαιότητας που συνοδεύει τέτοια projects. Η σύγκριση με αγορές όπως η Ολλανδία και η Γερμανία είναι αποκαλυπτική. Εκεί, η επαναχρησιμοποίηση υφιστάμενων κτιρίων αποτελεί συνειδητή στρατηγική επιλογή, τόσο για περιβαλλοντικούς λόγους όσο και για λόγους αστικής πολιτικής.

      Οι διαδικασίες αδειοδότησης είναι σαφείς και προβλέψιμες, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, ενώ υπάρχει θεσμοθετημένη συνεργασία μεταξύ επενδυτών, δημόσιων φορέων και τοπικής αυτοδιοίκησης. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο επενδυτής γνωρίζει από την αρχή τι τον περιμένει.
      Στην Ελλάδα, αντίθετα, απουσιάζει μια ενιαία στρατηγική. Η πολυνομία, οι αντικρουόμενες αρμοδιότητες και η έλλειψη συντονισμού δημιουργούν ένα περιβάλλον αβεβαιότητας που λειτουργεί αποτρεπτικά.
      Μονόδρομος η επαναχρησιμοποίηση του παλαιού αποθέματος 
      Κι όμως, παρά τις δυσκολίες, η Ελλάδα διαθέτει σημαντικά πλεονεκτήματα. Περισσότερο από το 50% του κτιριακού αποθέματος είναι άνω των 50 ετών, γεγονός που από μόνο του καθιστά την επαναχρησιμοποίηση μονόδρομο. Παράλληλα, υπάρχει έντονη ζήτηση για νέες χρήσεις, ξενοδοχεία πόλης, κατοικία, serviced apartments και σύγχρονους χώρους γραφείων.
      Σύμφωνα με επαγγελματίες του κλάδου, όταν τέτοια έργα ολοκληρώνονται σωστά, μπορούν να προσφέρουν όχι μόνο περιβαλλοντικό και κοινωνικό όφελος, αλλά και ισχυρές επενδυτικές αποδόσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι εταιρείες με εμπειρία στον τομέα έχουν στραφεί στρατηγικά στην επαναχρησιμοποίηση υφιστάμενων κτιρίων, αντί για νέες κατασκευές.
      Τα διατηρητέα και τα παλιά βιομηχανικά ακίνητα δεν μένουν κλειστά επειδή «δεν αξίζουν», αλλά επειδή το πλαίσιο μέσα στο οποίο καλούνται να αξιοποιηθούν είναι εξαιρετικά απαιτητικό και αβέβαιο.
      Χωρίς ταχύτερες διαδικασίες, ξεκάθαρους κανόνες και στοχευμένα κίνητρα, η αξιοποίηση αυτού του τεράστιου αποθέματος θα συνεχίσει να εξαρτάται από λίγους και τολμηρούς επενδυτές και όχι από μια οργανωμένη εθνική στρατηγική αστικής αναγέννησης.
    9. Αρθρογραφία

      GTnews

      Κατατέθηκε στο νομοσχέδιο για την αναμόρφωση του συστήματος πρόληψης καταστροφών, που συζητήθηκε χθες στην Ολομέλεια της Βουλής, τροπολογία με ρυθμίσεις σχετικά με:
      (1) την ωρίμανση, υλοποίηση και διαχείριση δράσεων πολιτικής προστασίας από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας - Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 18Α ν. 4662/2020,
      (2) την παράταση διευκόλυνσης πρόσβασης αγροτών σε χρηματοδότηση και παραχώρησης χρήσης αγροτικών ακινήτων σε αγρότες και ανέργους και
      (3) την παράταση προθεσμίας για την υποβολή των διδακτικών βιβλίων σε ψηφιακή μορφή.
      Όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, σύμφωνα με τη συνοδευτική αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας:
      - Με το άρθρο 1 αντιμετωπίζεται η ανάγκη λήψης μέτρων από τον Εθνικό Μηχανισμό Διαχείρισης Κρίσεων και Αντιμετώπισης Κινδύνων, με έμφαση όχι μόνο στην απόκριση αλλά και στην πρόληψη, ετοιμότητα, ανθεκτικότητα και στη θεσμική ενδυνάμωση των επιμέρους επιπέδων διοίκησης. Το ισχύον άρθρο 18Α του ν. 4662/2020 (Α’ 27) περιορίζει τη δυνατότητα ανάθεσης υλοποίησης και διαχείρισης δράσεων πολιτικής προστασίας στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ) αποκλειστικά στο πλαίσιο του προγράμματος («ΑΙΓΙΣ») και χωρίς ρητή αναφορά στη φάση ωρίμανσης των παρεμβάσεων. Στην πράξη, όμως, η επιτυχία των παρεμβάσεων πολιτικής προστασίας εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την έγκαιρη τεχνική και διοικητική προετοιμασία τους, ιδίως όταν πρόκειται για σύνθετα έργα ή οριζόντιες δράσεις που αφορούν μέτρα πρόληψης, ενίσχυση της επιχειρησιακής ικανότητας των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ), υποστηρικτικές υποδομές και διαλειτουργικά συστήματα.
      Παράλληλα, η επέκταση της ρύθμισης και σε «άλλες δράσεις πολιτικής προστασίας» αξιοποιεί την τεχνική και οργανωτική υποστήριξη του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ) όπου απαιτείται, σε συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες και τους συναρμόδιους φορείς. Η αναγκαιότητα της τροποποίησης προκύπτει και σε συνάρτηση με τη ρύθμιση του άρθρου 21 του αξιολογούμενου σχεδίου νόμου και συγκεκριμένα με την προσθήκη της παρ. 3Β στο άρθρο 23 του ν. 4662/2020, με την οποία διευρύνεται το πλαίσιο συνεργασίας της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας με επιστημονικούς, ερευνητικούς και τεχνολογικούς φορείς για την κατάρτιση Γενικών, Περιφερειακών και Τοπικών Σχεδίων Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών και Διαχείρισης Συνεπειών.
      - Με το άρθρο 2 αντιμετωπίζεται το ζήτημα της ανάγκης παράτασης της εφαρμογής των ευνοϊκών ρυθμίσεων για τη χρηματοδότηση των κατά κύριο επάγγελμα αγροτών και την παραχώρηση χρήσης αγροτικών ακινήτων σε αγρότες και ανέργους, προκειμένου να υποστηριχθούν η αγροτική δραστηριότητα και ο πρωτογενής τομέας.
      - Με το άρθρο 3 επιδιώκεται η επίλυση διαδικαστικών ζητημάτων που έχουν ανακύψει κατά την πορεία της πρώτης υλοποίησης της συγγραφής νέων διδακτικών βιβλίων για την Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, με σκοπό τη διασφάλιση της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης και της ένταξης των βιβλίων στο Μητρώο Διδακτικών Βιβλίων (ΜΔΒ.) και στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Διδακτικών Βιβλίων (ΨΒΔΒ), σύμφωνα με σύγχρονες και υψηλού επιπέδου καταλληλότητας προδιαγραφές.
      Νομοτεχνικές βελτιώσεις στο νομοσχέδιο
      Στο μεταξύ, σειρά νομοτεχνικών βελτιώσεων, που ενσωματώνουν και προτάσεις της αντιπολίτευσης, κατέθεσε ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στο πλαίσιο της συζήτησης στην ολομέλεια της Βουλής, του νομοσχεδίου με τίτλο «Ενεργή μάχη: Ολοκληρωμένη αναμόρφωση του συστήματος πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης έναντι δασικών πυρκαγιών και λοιπών φυσικών, τεχνολογικών ή ανθρωπογενών καταστροφών- Πρόβλεψη μηχανισμών άντλησης επιχειρησιακών διδαγμάτων- Ενίσχυση της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού  - Αναβάθμιση Πυροσβεστικής Ακαδημίας - Ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας Γενικής Γραμματείας Αποκατάστασης Καταστροφών και Κρατικής Αρωγής και λοιπές διατάξεις  - Τροποποιήσεις ν. 4662/2020, ν.4555/2018, ν. 4797/2021 και ν. 5116/2024». Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, στα άρθρα 14-15, αποσαφηνίζεται ο γνωμοδοτικός χαρακτήρας των Περιφερειακών και Τοπικών Επιχειρησιακών Συντονιστικών Οργάνων Πολιτικής Προστασίας (Π.Ε.Σ.Ο.Π.Π. και Τ.Ε.Σ.Ο.Π.Π.), ενισχύεται η επιχειρησιακή τους σύνδεση και διαχωρίζεται σαφώς ο ρόλος τους από την εκτελεστική αρμοδιότητα Περιφερειαρχών και Δημάρχων, νομοτεχνικές που προέκυψαν μετά από συζήτηση με τα υπηρεσιακά στελέχη των Περιφερειών.
      Στο άρθρο 19 εμπλουτίζεται το πλαίσιο λήψης μέτρων με ρητή αναφορά σε δείκτες πλημμυρικού και λοιπών κινδύνων, καθώς και σε διαπιστωμένες ελλείψεις προσωπικού, όπως προτάθηκε και στο υπόμνημα του Πανελλήνιου Συλλόγου Στελεχών Πολιτικής Προστασίας.
      Στα άρθρα 37-40 ενσωματώνονται παρατηρήσεις της αντιπολίτευσης, φορέων και επιστημονικών εκπροσώπων, με πρόβλεψη υγειονομικών και περιβαλλοντικών πρωτοκόλλων (παρακολούθηση ποιότητας αέρα και δημοσιοποίηση δεδομένων σε πραγματικό χρόνο), καθώς και αποσαφήνιση του πλαισίου ελεγχόμενης βόσκησης. Στις ρυθμίσεις για την Πυροσβεστική Ακαδημία και τις παραγωγικές σχολές (άρθρα 81, 91, 92) αποτυπώνονται αντίστοιχα επιμέρους βελτιώσεις, μεταξύ των οποίων και η αναλογική εφαρμογή του μοντέλου ειδικών κατηγοριών (10% εισαγωγή πολυτέκνων, τριτέκνων στην Πυροσβεστική Ακαδημία που το πρότεινε η «Νίκη» και ίδρυση εθελοντικών κλιμακίων βάσει του άρθρου 90Α του ν. 4662/2020 που προτάθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ), καθώς και η διεύρυνση του πεδίου ειδικής μετάταξης/εκπαίδευσης ώστε να καλύπτει αποφοίτους παραγωγικών σχολών της Πυροσβεστικής Ακαδημίας (για την εκπαίδευση ιπταμένων).
      Όπως είπε ο υπουργός, οι νομοτεχνικές παρεμβάσεις υπηρετούν δύο βασικούς στόχους,
      (α) την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της πρόληψης και της λογοδοσίας και
      (β) την ουσιαστική ενσωμάτωση τεκμηριωμένων παρατηρήσεων που κατατέθηκαν κατά τη διαδικασία της Επιτροπής.
      Σημειώνεται ότι οι κεντρικοί άξονες του νομοσχεδίου περιλαμβάνουν:
      1.Θεσμοθέτηση Σύγχρονου Συστήματος Διοίκησης Συμβάντων (Incident Command System) Εισάγεται ενιαίο Σύστημα Διοίκησης Συμβάντων με σαφείς κανόνες εμπλοκής, στοιχείο διοίκησης στο πεδίο, επιχειρησιακά κέντρα συμβάντος και περιφερειακά κέντρα διαχείρισης κρίσεων. Καθιερώνεται κοινή επιχειρησιακή γλώσσα και σαφής κατανομή ρόλων μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων.
      2.Θεσμοθετημένη άντληση επιχειρησιακών διδαγμάτων Για πρώτη φορά προβλέπεται: -Σύσταση Ειδικών Επιστημονικών Επιτροπών Αξιολόγησης για μεγάλες καταστροφές (όπως εκτεταμένες δασικές πυρκαγιές). -Καθιέρωση Επιτροπής Ετήσιου Απολογισμού Αντιπυρικής Περιόδου, με καταγραφή μετρήσιμων δεικτών (χρόνοι απόκρισης, αίτια πυρκαγιών, διαθεσιμότητα μέσων, κόστος κινητοποίησης κ.ά.). Η Έκθεση θα διαβιβάζεται στη Βουλή και θα δημοσιοποιείται, ενισχύοντας τη διαφάνεια και τη λογοδοσία.
      3.Δεκαετές Στρατηγικό Σχέδιο Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Δασικών Πυρκαγιών Καθιερώνεται μακροπρόθεσμος σχεδιασμός με: -Μετρήσιμους στόχους πρόληψης, -Ανάλυση κινδύνου ανά Περιφέρεια και Δήμο, -Εξειδίκευση σε τοπικό επίπεδο, -Ψηφιακή χαρτογράφηση κρίσιμων στοιχείων (δίκτυα, μονοπάτια, υποδομές).
      4.Ενίσχυση πρόληψης και τεχνικής υποστήριξης ΟΤΑ Δημιουργείται Επιτροπή Αξιολόγησης και Ελέγχου έργων πρόληψης (αντιπλημμυρικά, αντιδιαβρωτικά κ.ά.), με δυνατότητα επικουρικής αδειοδότησης από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας για μικρούς νησιωτικούς και ορεινούς Δήμους εντός 90 ημερών. Προβλέπεται επίσης έλεγχος υλοποίησης και μηχανισμός λογοδοσίας. Επιπλέον, προβλέπεται δυνατότητα υποστηρικτικής ανάθεσης καθηκόντων ωρίμανσης, υλοποίησης και διαχείρισης δράσεων πολιτικής προστασίας στο Τ.Ε.Ε., διασφαλίζοντας ότι ο σχεδιασμός, οι τεχνικές προδιαγραφές και οι επιχειρησιακές κατευθύνσεις μπορούν να μεταφραστούν σε ώριμες και υλοποιήσιμες παρεμβάσεις, ιδίως σε επίπεδο Περιφερειών και Δήμων.
      5.Επιστημονική τεκμηρίωση και επιχειρησιακή μετεωρολογία Ενισχύεται η Εθνική Βάση Δεδομένων και ιδρύεται Μονάδα Επιχειρησιακής Μετεωρολογίας στο ΕΣΚΕΔΙΚ, καθώς και Επιτροπή Εκτίμησης Πλημμυρικού Κινδύνου, με στόχο την πρόβλεψη όχι μόνο του καιρικού φαινομένου αλλά και των πιθανών συνεπειών του.
      6.Αναβάθμιση Πυροσβεστικής Ακαδημίας και ρυθμίσεις εκπαίδευσης Ενισχύεται το πλαίσιο εκπαίδευσης, με αύξηση στο 10% (από 3%) της ειδικής κατηγορίας εισαγωγής στην Πυροσβεστική Ακαδημία για πολύτεκνους και τρίτεκνους, καθώς και πρόνοιες για ειδική μετάταξη και εκπαίδευση αποφοίτων παραγωγικών σχολών.
    10. Αρθρογραφία

      Engineer

      Από την Τοσκάνη στην Ιταλία μέχρι την κοιλάδα Νάπα στην Καλιφόρνια, οραματιστές αρχιτέκτονες, έχουν σχεδιάσει όλα αυτά τα χρόνια εμπνευσμένα οινοποιεία, κατασκευές οι οποίες συμπληρώνουν και ταυτόχρονα προκαλούν τα φυσικά τους περιβάλλοντα. Τα αρχιτεκτονικά αυτά θαύματα λειτουργούν σαν μονάδες παραγωγής βραβευμένων κρασιών και ταυτόχρονα σαν πρωτοποριακές δηλώσεις Τέχνης στη μέση του πουθενά, ελκύοντας οινόφιλους και μαζί, λάτρεις του design. 
      Oινοποιεία σχεδιασμένα από διάσημους αρχιτέκτονες
      Marques de Riscal: Elciego, Ισπανία από τον Frank Gehry
      Ήταν το 2006, όταν ο οραματιστής αρχιτέκτονας Frank Gehry, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες ημέρες σε ηλικία 96 ετών, έδωσε το παρών στα εγκαίνια ενός από τα παλαιότερα οινοποιεία –που είχε αναλάβει να σχεδιάσει- το οποίο βρίσκεται στη Χώρα των Βάσκων και συγκεκριμένα στο χωριό Elciego. Το έργο του, τότε είχε ξαφνιάσει –κάτι όχι παράξενο για εκείνον- καθώς μέσα από έναν καινοτόμο σχεδιασμό, είχε λυγίσει τεράστιους όγκους από τιτάνιο, δημιουργώντας μια κατασκευή που μοιάζει όταν την κοιτάζεις σαν να ρέει, να χορεύει, να αψηφά τους νόμους της βαρύτητας. Παντρεύοντας την παράδοση με τον νεωτερισμό, ο Gehry, έδωσε στο ιστορικό οινοποιείο Marques de Riscal -το οποίο ιδρύθηκε το 1858- μια αναπάντεχη μορφή, καθιστώντας το μέχρι σήμερα μια καθηλωτική και φωτογενή ατραξιόν. Η κατασκευή, χαρακτηρίζεται από κυματιστές κορδέλες τιτανίου σε ροζ, χρυσό και ασημένιο χρώμα, χρώματα που θυμίζουν το σταφύλι οι οποίες φαντάζουν σαν να αιωρούνται πάνω από το τοπίο με τους αμπελώνες κάνοντας ταυτόχρονα το κτίριο να μοιάζει και με δώρο το οποίο κάποιος παράτησε, στα μέσα του ξετυλίγματος. Το συγκρότημα πάντως, αποτελεί κάτι περισσότερο από ένα οπτικό θαύμα από αυτά που συνήθιζε να σχεδιάζει ο Καναδός αρχιτέκτονας, καθώς περιλαμβάνει πολυτελές ξενοδοχείο, γκουρμέ εστιατόριο και ένα spa της Caudalie, προσφέροντας μια ολιστική εμπειρία ευζωίας στους επισκέπτες είτε είναι wine lovers είτε λάτρεις της αρχιτεκτονικής. 

      Dominus Winery, κοιλάδα Νάπα, Ηνωμένες Πολιτείες, από τους Herzog & de Meuron
      Ήταν το 1997 όταν το διάσημο αρχιτεκτονικό δίδυμο Jacques Herzog και Pierre de Meuron από την Ελβετία, βγαίνοντας έξω από τα σύνορα της Ευρώπης, ολοκλήρωσε το πρώτο του project στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην Κοιλάδα Νάπα στην Καλιφόρνια, που θεωρείται μια από τις πιο διάσημες οινοπαραγωγικές περιοχές στις ΗΠΑ έφτιαξαν ένα οινοποιείο που θεωρείται σπουδή στη μινιμαλιστική αρχιτεκτονική, ένα οικοδόμημα που προβάλλει μια αινιγματική εικόνα. Οι Herzog & de Meuron, κουβαλώντας στο σχεδιαστικό τους mindset μια ιδιαίτερη ευαισθησία για το περιβάλλον, δημιούργησαν ένα κτίριο το οποίο όταν το κοιτάζει κάποιος από απόσταση, μοιάζει να χάνεται στο περιβάλλον, μια εσκεμμένη επιλογή η οποία αποφεύγει να τονίσει την παρουσία του οινοποιείου. Για το κέλυφος, οι αρχιτέκτονες, χρησιμοποίησαν βασάλτη (σκληρό πέτρωμα) από την περιοχή, ένα αντισυμβατικό υλικό στον σχεδιασμό ενός κτιρίου. Με αυτό τον τρόπο η κατασκευή εκτός από το ότι εναρμονίζεται ανεμπόδιστα –όπως είπαμε- με το τοπίο, οι τοίχοι παρέχουν φυσική μόνωση προστατεύοντας τα κρασιά τα οποία μάλιστα θεωρούνται κορυφαία στον κόσμο, από τις θερμοκρασίες της κοιλάδας. 

      Rocca di Frassinello, επαρχία Grosseto, Ιταλία από τον Renzo Piano
      Στην πατρίδα του την Ιταλία, ο βραβευμένος με το βραβείο Pritzker, Renzo Piano και διάσημος για τα αστικά και πρωτοποριακά του έργα όπως ο ουρανοξύστης Shard στο Λονδίνο και το μουσείο σύγχρονης Τέχνης Georges Pompidou στο Παρίσι (το οποίο αν αποφασίσετε να το επισκεφθείτε σκεφτείτε ότι έκλεισε από την περασμένη άνοιξη για μια ανακαίνιση που θα διαρκέσει 5 χρόνια) έχει σχεδιάσει το οινοποιείο Rocca di Frassinello, ένα κτίριο από γυαλί και τερακότα. Η νεωτεριστική κατασκευή από εντυπωσιακά κόκκινα τούβλα, βρίσκεται κοντά στη βραχώδη ακτή της Maremma στην Τοσκάνη. Ανάμεσα στη Φλωρεντία και τη Ρώμη και περιστοιχισμένη από καταπράσινους αμπελώνες, εκεί παράγεται το Baffonero, ένα από τα καλύτερα κρασιά της Ιταλίας. Το εμβληματικό σχέδιο του διάσημου αρχιτέκτονα αντλεί έμπνευση τόσο από την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Τοσκάνης όσο και από την κομψή βιομηχανική αισθητική η οποία έρχεται να λειτουργήσει σαν μια υπενθύμιση του πρακτικού σκοπού που πρέπει να εξυπηρετεί το κτίριο. Στο οινοποιείο, ο στενός κεντρικός πύργος που έχει σχεδιάσει, θυμίζει με τρόπο νοσταλγικό έναν από τους αρχαίους αμυντικούς πύργους -παρατηρητήρια οι οποίοι υπάρχουν στην ακτογραμμή της Μaremma, και είχαν χτιστεί για προστασία από τους πειρατές από τον 15ο μέχρι τον 18ο αιώνα. Και μπορεί η κατασκευή να στέκει υπερήφανα στην κορυφή ενός λόφου, αυτή όμως που κρύβεται από κάτω είναι η πραγματική σταρ. Μια υπόγεια αίθουσα, ένα τεράστιο και σπηλαιώδες κελάρι κρασιών φιλοξενεί 2.500 βαρέλια τα οποία τοποθετημένα όπως είναι σε ευθεία γραμμή και μέσα σε ένα κλίμα μυσταγωγίας και σιωπής, μοιάζουν με πιστούς προσκυνητές που προσεύχονται στο ημίφως ενός ναού. Φανταστείτε, ότι η αίθουσα μοιάζει με ανεστραμμένη πυραμίδα, χτισμένη από τσιμέντο και χωρίς καμία υποστήριξη από κολώνες. Ακριβώς από πάνω της, στην επιφάνεια βρίσκεται το “sagrato” όπως το ονόμασε ο Piano, ένα ανοιχτό σημείο που μοιάζει με προαύλιο εκκλησίας και στο οποίο εναποθέτουν τα σταφύλια την περίοδο της συγκομιδής τους, πριν ξεκινήσουν να τα διαχωρίζουν. 

      Botegas Portia, Ribera del Duero, Ισπανία από το γραφείο Foster + Partners
      To 2010 το διάσημο αρχιτεκτονικό γραφείο του sir Norman Foster, Foster + Partners ολοκλήρωσε την κατασκευή του πρώτου του οινοποιείου, του Bodegas Portia. Στην καρδιά της Ισπανίας, συγκεκριμένα στο Ribera del Duero, που θεωρείται μια από τις κορυφαίες αμπελουργικές περιοχές της χώρας, το κτίριο που σχεδίασαν, αποτελεί μια μοντέρνα κατασκευή που αναμιγνύει το κομψό και σύγχρονο design με τη βοήθεια υλικών όπως το ατσάλι, το γυαλί και ο δρυς, με τις παραδοσιακές τεχνικές παραγωγής κρασιού. Τοίχοι από ατσάλι και ηλιακά πάνελ στην οροφή δημιουργούν ένα εντυπωσιακό façade κάτω από το οποίο όμως φωλιάζει μια παραδοσιακή μέθοδος παραγωγής κρασιού που ακολουθείται εδώ και αιώνες. Τα στάδια παραγωγής του κρασιού περιλαμβάνουν τη ζύμωση σε ατσάλινες δεξαμενές, την ωρίμανση σε βαρέλια από δρυ και την παλαίωση μέσα στα μπουκάλια. Οι πτέρυγες που περιλαμβάνουν τα κελάρια με τα βαρέλια και τα μπουκάλια, βρίσκονται εν μέρει σκαμμένες στην πλαγιά που βρίσκεται το οινοποιείο, περιορίζοντας τον οπτικό αντίκτυπο το κτιρίου στο τοπίο. Από το συγκεκριμένο οινοποιείο βγαίνουν φιάλες με το βραβευμένο και διάσημο, Tempanillo, ερυθρή ποικιλία κρασιού, από τις σημαντικότερες στην Ισπανία. 

      Petra winery, Τοσκάνη- Ιταλία από τον Mario Botta 
      Στην Τοσκάνη, κοντά στο χωριό Suvereto, βρίσκεται το οινοποιείο το οποίο σχεδίασε ο Ελβετός αρχιτέκτονας Mario Botta και ολοκλήρωσε το 2003. Δίνοντας μια πνευματική διάσταση στο κρασί δημιούργησε ένα εντυπωσιακό κελάρι κρασιών ενώ παράλληλα θέλοντας να συνδέσει την εξωτερική όψη του κτιρίου με την περιοχή, έντυσε το façade με ακατέργαστη ροζ πέτρα από τη Βερόνα. Ο πολυγραφότατος αρχιτέκτονας δεν έχασε την ευκαιρία να δώσει δείγματα από το χαρακτηριστικό του στυλ μέσα στο κτίριο. Από τα υλικά και τα γήινα χρώματα, μέχρι τις κυλινδρικές φόρμες (όπως έχει κάνει στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο) και τα φυτεμένα δέντρα στη στέγη (μια ιδέα που επίσης έχει εφαρμόσει στον Καθεδρικό Ναό της Evry, στη Γαλλία).

      Botegas Ysios, Ισπανία από τον Santiago Calatrava
      Στην επαρχία Rioja στην Ισπανία ο γνωστός Iσπανός αρχιτέκτονας Santiago Calatrava, σχεδίασε ένα οινοποιείο το οποίο φαντάζει σαν ένα κύμα το οποίο πάγωσε ξαφνικά ενώ βρισκόταν σε κίνηση. Η κυματιστή στέγη από αλουμίνιο έρχεται σε αντίθεση με την όψη από κέδρο, τονίζοντας τον όγκο της οροφής και δημιουργώντας ένα κινητικό εφέ, κόντρα στο γαλήνιο φόντο με τους αμπελώνες. Έχοντας ανοίξει τις πόρτες του το 2001, το Botegas Ysios, θεωρείται εμβληματικό, ένα avant-garde οινοποιείο το οποίο συνενώνει την παράδοση της παραγωγής κρασιού με το καινοτόμο mindset ενώ ταυτόχρονα εναρμονίζεται πλήρως με το φυσικό τοπίο.

    11. Αρθρογραφία

      GTnews

      Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε σήμερα να δέχεται υποψηφιότητες για διάφορα βραβεία που επιβραβεύουν την καινοτομία και τη δημιουργικότητα με έμπνευση από το Νέο Ευρωπαϊκό Μπάουχαους (NEB).  Για έκτη χρονιά τα βραβεία του Νέου Ευρωπαϊκού Μπάουχαους, και για δεύτερη χρονιά το βραβείο «NEB Boost for Small Municipalities»  (ενίσχυση του ΝΕΒ για τους μικρούς δήμους) καλούν πρωτοπόρους από την Ευρώπη και εκτός αυτής να παρουσιάσουν όμορφα, βιώσιμα, και συμπεριληπτικά έργα που μπορούν να επιφέρουν θετικές αλλαγές στη ζωή των πολιτών και να ενισχύσουν την καινοτομία και τη συμμετοχή.
      Ύστερα από την επιτυχία της διοργάνωσης του 2025, στο πλαίσιο της οποίας απονεμήθηκαν βραβεία ΝΕΒ σε 22 υποδειγματικά καινοτόμα έργα και ιδέες, ενώ 20 πρωτοβουλίες τοπικών κοινοτήτων έλαβαν το βραβείο «NEB Boost for Small Municipalities», η Επιτροπή αναζητά και φέτος έργα που προωθούν τη βιωσιμότητα, τη συμπεριληπτικότητα και την ποιότητα ζωής.
      Συνολικά 13 νικητές θα βραβευτούν το 2026, συμπεριλαμβανομένων δύο βραβείων κοινού, ενός ειδικού βραβείου για την ανθεκτικότητα στο νερό και διεθνών βραβείων. Κάθε νικηφόρο έργο θα λάβει έως και €20.000, ενώ επιπλέον 14 επιλαχόντες θα λάβουν από €5.000 ο καθένας.
      Οι υποψηφιότητες για τα βραβεία ΝΕΒ 2026 και τα βραβεία «NEB Boost for Small Municipalities» του 2026 θα μείνουν ανοικτές έως τις 17 Μαρτίου 2026 στις 20:00 ώρα Ελλάδας. Οι αιτήσεις και για τις δύο κατηγορίες υποβάλλονται μέσω της επίσημης πλατφόρμας βραβείων του Νέου Ευρωπαϊκού Μπάουχαους. Λεπτομέρειες σχετικά με τη διαδικασία υποβολής των αιτήσεων μπορείτε να βρείτε στους αντίστοιχους οδηγούς για την υποβολή αιτήσεων που διατίθενται στην πλατφόρμα.
      Τα έργα-φιναλίστ των βραβείων ΝΕΒ 2026 θα ανακοινωθούν στο πλαίσιο του φετινού τρίτου φεστιβάλ του Νέου Ευρωπαϊκού Μπάουχαους στις 9-13 Ιουνίου, ενώ οι νικητές θα ανακοινωθούν στην ειδική τελετή απονομής των βραβείων ΝΕΒ το φθινόπωρο του 2026.
      Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο σχετικό δελτίο Τύπου
    12. Αρθρογραφία

      Engineer

      Σε διεθνές και εγχώριο επίπεδο, ο παράγοντας που κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερο βάρος είναι οι υποδομές – και ειδικότερα η ανθεκτικότητά τους απέναντι στην κλιματική κρίση, τις ενεργειακές πιέσεις και τους αυξανόμενους οικονομικούς κινδύνους.
      Στις σύγχρονες πόλεις, οι υποδομές δεν περιορίζονται στους δρόμους, τα δίκτυα και τα μέσα μεταφοράς. Περιλαμβάνουν μηχανισμούς ασφάλειας, προσαρμογής και μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας, που λειτουργούν ως «ασπίδα» για την οικονομική σταθερότητα και την αξία των περιουσιακών στοιχείων.
      Διεθνείς οργανισμοί συμφωνούν ότι η ανθεκτικότητα των υποδομών αποτελεί πλέον βασικό κριτήριο επενδυτικής ασφάλειας.
      Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι οι πόλεις που επενδύουν σε υποδομές ανθεκτικές στην κλιματική αλλαγή μειώνουν σημαντικά τον μακροπρόθεσμο οικονομικό κίνδυνο και προστατεύουν την αξία των ακινήτων τους.
      Το real estate στο επίκεντρο του κλιματικού κινδύνου
      Η αγορά ακινήτων βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτής της μετάβασης. Σύμφωνα με αναλύσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας, το real estate αποτελεί το μεγαλύτερο απόθεμα πλούτου στις περισσότερες ανεπτυγμένες οικονομίες, αλλά και έναν από τους πιο εκτεθειμένους τομείς στους κλιματικούς κινδύνους: πλημμύρες, καύσωνες, ενεργειακή ανασφάλεια και διαταραχές στις υποδομές.
      Περιοχές που στερούνται επαρκών υποδομών προσαρμογής καταγράφουν αυξημένο επενδυτικό ρίσκο, μεγαλύτερη μεταβλητότητα στις αξίες και χαμηλότερη ελκυστικότητα για μακροπρόθεσμα κεφάλαια. Αντίθετα, οι πόλεις που επενδύουν σε ανθεκτικά δίκτυα και βιώσιμες λύσεις ενισχύουν τη σταθερότητα και τη διατηρησιμότητα των αποδόσεων.
      Αστικές αναπλάσεις: από τον καλλωπισμό στην οικονομική στρατηγική
      Στο διεθνές περιβάλλον, οι αστικές αναπλάσεις αντιμετωπίζονται πλέον ως σύνθετα έργα υποδομής και όχι ως παρεμβάσεις αισθητικής αναβάθμισης. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων τονίζει ότι τα έργα που ενσωματώνουν πράσινες υποδομές, βιώσιμες λύσεις και ανθεκτικότητα αποδίδουν πολλαπλασιαστικά οφέλη τόσο στην αξία των ακινήτων όσο και στη συνολική λειτουργικότητα των πόλεων.
      Η ελληνική πραγματικότητα επιβεβαιώνει αυτή τη σύνδεση.
      Σύμφωνα με μελέτες του ΙΟΒΕ για τον κλάδο των κατασκευών και των υποδομών, οι επενδύσεις σε δημόσια έργα και αστικές παρεμβάσεις λειτουργούν ως βασικός μοχλός οικονομικής δραστηριότητας και παράγοντας σταθερότητας στην αγορά ακινήτων. Η ωρίμανση των έργων, η ποιότητα του σχεδιασμού και η συνέπεια στην υλοποίηση επηρεάζουν άμεσα την ελκυστικότητα των περιοχών και τη βιωσιμότητα των επενδύσεων.
      Υποδομές ως μηχανισμός προστασίας και ανταγωνιστικότητας
      Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος των υποδομών επαναπροσδιορίζεται. Όπως έχει επισημάνει ο πρόεδρος του ΤΜΕΔΕ, Κωνσταντίνος Μακέδος, οι υποδομές δεν είναι απλώς τεχνικά έργα. Αποτελούν μηχανισμό προστασίας απέναντι στην κλιματική κρίση, στα ακραία καιρικά φαινόμενα, στις διαταραχές των αλυσίδων εφοδιασμού, αλλά και στον διεθνή ανταγωνισμό και την ενεργειακή αβεβαιότητα. Παράλληλα, λειτουργούν ως εργαλείο παραγωγικότητας, βιωσιμότητας και οικονομικής ισχύος, θωρακίζοντας την ανταγωνιστικότητα της χώρας και δημιουργώντας ένα πιο ελκυστικό επενδυτικό περιβάλλον.
      Κλιματικός κίνδυνος και χρηματοπιστωτική σταθερότητα
      Ο κλιματικός κίνδυνος έχει πλέον ξεκάθαρη χρηματοπιστωτική διάσταση. Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών και το Δίκτυο Κεντρικών Τραπεζών για την Πράσινη Μετάβαση επισημαίνουν ότι οι φυσικοί κίνδυνοι μεταφράζονται άμεσα σε χρηματοοικονομικό ρίσκο, επηρεάζοντας την αξία των ακινήτων, τις τραπεζικές εξασφαλίσεις και τη σταθερότητα των αγορών. Η Αθήνα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα πόλης που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτών των πιέσεων. Στο Σχέδιο Δράσης για την Κλιματική Αλλαγή του Δήμου Αθηναίων τονίζεται ότι οι επενδύσεις σε υποδομές ανθεκτικότητας δεν έχουν μόνο προληπτικό χαρακτήρα, αλλά και σαφή οικονομική απόδοση: για κάθε ένα ευρώ που επενδύεται σε παρεμβάσεις προσαρμογής, μπορούν να εξοικονομηθούν έως έξι ευρώ σε μελλοντικές δαπάνες αποκατάστασης ζημιών.
      Το πραγματικό στοίχημα για τις ελληνικές πόλεις
      Το συμπέρασμα είναι σαφές: οι υποδομές δεν αυξάνουν απλώς την αξία των ακινήτων, αλλά καθορίζουν αν αυτή η αξία θα αντέξει στον χρόνο. Σε ένα περιβάλλον κλιματικής αβεβαιότητας και αυξημένων επενδυτικών πιέσεων, οι πόλεις που επενδύουν στρατηγικά σε ανθεκτικές υποδομές, τεχνολογία, ψηφιοποίηση και θεσμική συνεργασία είναι εκείνες που θα παραμείνουν βιώσιμες, λειτουργικές και ελκυστικές για κατοίκους και επενδυτές
    13. Αρθρογραφία

      Engineer

      Μια μελέτη για λογαριασμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου παρουσιάζει με μελανά χρώματα την κατάσταση στην ελληνική επαρχία και προτείνει επενδύσεις. Τι είναι οι «μεταφορές κατόπιν αιτήματος».
      Μόνο με ουσιαστική ενίσχυση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ), με επενδύσεις σε υποδομές για τα παιδιά, την υγεία και τις μεταφορές, αλλά και με συμβολικές πρωτοβουλίες (όπως η δημιουργία πρότυπων παιδικών σταθμών ή κέντρων υγείας) μπορεί η Ελλάδα να σπάσει τον φαύλο κύκλο ερήμωσης της περιφέρειας. Μια μελέτη που παραδόθηκε πριν από λίγες ημέρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο («Improving Essential Services in the EU regions: The role of Cohesion Policy») επισημαίνει πως στην Ελλάδα το δημογραφικό τσουνάμι απειλεί να ερημώσει ολόκληρες περιφέρειες.
      Το φαινόμενο αυτό ενισχύει έναν φαύλο κύκλο: η απουσία επαρκών υπηρεσιών ωθεί τους κατοίκους να εγκαταλείπουν τις περιοχές τους, γεγονός που με τη σειρά του καθιστά ακόμη δυσκολότερη τη διατήρηση αυτών των υπηρεσιών.
      Η κατάσταση στην Ελλάδα γίνεται ακόμα πιο δύσκολη λόγω των γεωγραφικών ιδιαιτεροτήτων (συνδυάζει ορεινές περιοχές με δεκάδες νησιά) που καθιστούν πολύ πιο ακριβή την παροχή σειράς κοινωνικών υπηρεσιών από το δημόσιο.
      Τα στοιχεία που παρουσιάζονται στη μελέτη
      Ενώ η μέση πληθυσμιακή πυκνότητα κινείται σε μέτρια επίπεδα στα μεγάλα αστικά κέντρα, στις ορεινές και αγροτικές ζώνες της Ελλάδας η πυκνότητα πέφτει συχνά κάτω από τους 50 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο!
      Η γεωγραφική απομόνωση είναι έντονη, ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιφέρειες, ενώ οι περισσότερες περιφέρειες της χώρας βρίσκονται σε καθεστώς επίμονης πληθυσμιακής μείωσης.
      Τι είναι η «μεταφορική φτώχεια»
      Η μελέτη χρησιμοποιεί έναν ακόμα δείκτη για να μετρήσει την ποιότητα ζωής στην ελληνική περιφέρεια: τον χρόνο μετακίνησης με το αυτοκίνητο. Για τους κατοίκους των απομακρυσμένων περιοχών της Ελλάδας, η απόσταση από τις βασικές υπηρεσίες μεταφράζεται σε «μεταφορική φτώχεια», μια έννοια που απέκτησε νομική υπόσταση το 2025. Η Ελλάδα διαθέτει πλήθος «απομακρυσμένων περιοχών», στις οποίες περισσότερο από το 50% των κατοίκων χρειάζονται πλέον των 45 λεπτών με το αυτοκίνητο για να φτάσουν στο πλησιέστερο αστικό κέντρο.
      «Right to Stay»: Το δικαίωμα να μείνει κάποιος στον τόπο του
      Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προωθεί τη στρατηγική έννοια του «Right to Stay», του δικαιώματος να μείνει κάποιος στον τόπο του. Αυτό σημαίνει ότι οι πολιτικές της ΕΕ πρέπει να διασφαλίζουν την ικανότητα των ανθρώπων να παραμένουν στις κοινότητές τους αντί να εξαναγκάζονται σε μετακίνηση λόγω οικονομικών ή δημογραφικών πιέσεων. Για την Ελλάδα, αυτό απαιτεί την αντιμετώπιση της «φτώχειας μετακίνησης», καθώς η εξάρτηση από το ιδιωτικό αυτοκίνητο είναι συντριπτική, λόγω της απουσίας εναλλακτικών δηλαδή δημοσίου δικτύου συγκοινωνιών σε πολλές περιοχές.
      Τα «αγκάθια» στον τομέα της Υγείας
      Στον τομέα της υγείας, οι ανισότητες είναι χαοτικές. Το πιο κρίσιμο στοιχείο είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού στις ορεινές και νησιωτικές περιοχές της Ελλάδας απέχει πάνω από 30 λεπτά από το πλησιέστερο νοσοκομείο. Πολλά κέντρα υγείας εκτός αστικών κέντρων αντιμετωπίζουν προβλήματα στελέχωσης και έλλειψη σύγχρονου εξοπλισμού, αν και τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σοβαρές προσπάθειες αναβάθμισής τους.
      Η παιδική φροντίδα συνδέεται άμεσα με τη δυνατότητα των νέων οικογενειών να παραμείνουν στην περιφέρεια. Στην Ελλάδα, η προσβασιμότητα παρουσιάζει κενά, καθώς πολλοί γονείς στην περιφέρεια χρειάζονται πάνω από 30 λεπτά για να προσεγγίσουν μια επαρκή εκπαιδευτική δομή. Αυτή η έλλειψη επηρεάζει άμεσα τις επιλογές κατοικίας των οικογενειών και την τοπική προσφορά εργασίας και συντελεί στον φαύλο κύκλο ερήμωσης. Οι νέες οικογένειες δεν έχουν πρόσβαση σε επαρκείς υποδομές εκπαίδευσης και φεύγουν από την επαρχία. Έτσι, η τελευταία χάνει νέους και ειδικευμένους ανθρώπους, με αποτέλεσμα να μην είναι ελκυστική σε επενδυτές.
      Με τη γήρανση να καλπάζει, οι ανάγκες φροντίδας στην ύπαιθρο είναι εκρηκτικές. Στις αγροτικές περιοχές, η υψηλή συγκέντρωση ηλικιωμένων απαιτεί ποιοτική υγειονομική περίθαλψη και υπηρεσίες κοινωνικής μέριμνας, οι οποίες όμως είναι συχνά οι πιο δύσκολες και ακριβές στην παροχή τους σε ορεινές περιοχές.
      Τα μέτρα που μπορούν να ληφθούν
      Σύμφωνα με τη μελέτη, στην Ελλάδα, οι ορεινές περιοχές και η νησιωτικότητα λειτουργούν ως «πολλαπλασιαστές ανισοτήτων». Προτείνεται να συνεχιστούν οι επενδύσεις οδικές υποδομές, κινητές μονάδες υγείας και τηλεϊατρική, οι οποίες δεν «αντικαθιστούν» απλώς τις υπηρεσίες, αλλά μειώνουν τα χωρικά εμπόδια στο σημείο ακριβώς όπου η γεωγραφία μετατρέπεται σε κοινωνικό αποκλεισμό. Το πρόβλημα είναι πως πολλά έργα ολοκληρώνονται αλλά οι τοπικές αρχές δεν έχουν τα χρήματα και το προσωπικό για να τα συντηρήσουν ή να κρατήσουν ανεκτό επίπεδο ποιότητας. Στο μέλλον, τονίζεται, οι επενδύσεις σε εξοπλισμό θα πρέπει να εγκρίνονται μόνο εάν συνοδεύονται από ένα δεσμευτικό πλάνο στελέχωσης και μέσω κοινοτικών προγραμμάτων.
      Στη μελέτη προτείνεται η θέσπιση «Εγγυημένου Χρόνου Πρόσβασης» σε συγκεκριμένες υπηρεσίες. Η Ελλάδα καλείται να ορίσει έναν «ελάχιστο κατάλογο» κοινωνικών υπηρεσιών, σε υγεία, εκπαίδευση κ.λπ., με αυστηρά γεωγραφικά κριτήρια.
      Το Δημόσιο πρέπει να εγγυάται ότι κανένας κάτοικος της ορεινής Πίνδου ή των μικρών νησιών δεν θα απέχει περισσότερο από 30 λεπτά από μια επαρκή δομή πρωτοβάθμιας υγείας.
      Για την αντιμετώπιση της «μεταφορικής φτώχειας», δηλαδή της έλλειψης επαρκούς δικτύου συγκοινωνιών, προτείνεται η χρηματοδότηση καινοτόμων λύσεων, όπως οι μεταφορές «κατόπιν αιτήματος» (on-demand transport), ειδικά για τις περιοχές της Ελλάδας με χαμηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, ώστε να αρθεί ο αποκλεισμός των ηλικιωμένων. Στην ουσία θα υπάρχουν λεωφορεία ή βαν ή μικρότερα οχήματα που θα κυκλοφορούν κατόπιν αιτήματος από συγκεκριμένο αριθμό κατοίκων ενός χωριού ή κωμόπολης.
    14. Αρθρογραφία

      Engineer

      Με τις διατάξεις του άρθρου 24 του Συντάγματος καθιερώνεται ιδιαίτερη κρατική προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος και των μνημείων της αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς, όπως είναι τα διατηρητέα κτίρια, υπό την έννοια ότι το κράτος έχει την υποχρέωση να λαμβάνει ειδικά νομοθετικά μέτρα με τα οποία να εξασφαλίζεται η διαρκής προστασία τους.
      Mεμονωμένα κτίρια – τμήματα κτιρίων – μέτωπο κτιρίων –συγκρότημα κτιρίων & στοιχεία του περιβάλλοντος χώρου αυτών, οικιστικά σύνολα, μπορούν να χαρακτηριστούν ως διατηρητέα λόγω των ιδιαίτερων μορφολογικών και αρχιτεκτονικών στοιχείων τους καθώς επίσης λόγω της ιστορικής τους αξίας είτε ως δείγματα επώνυμης αρχιτεκτονικής.
      Η αποκατάσταση και ανάδειξη των διατηρητέων κτιρίων συμβάλλει στην αναβάθμιση του πολιτιστικού περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής κατοίκων και επισκεπτών.
      Αρμοδιότητες
      α) Χαρακτηρισμός κτιρίου/συνόλου/στοιχείου ως διατηρητέου
      Ο χαρακτηρισμός ως διατηρητέου ή νεώτερου μνημείου γίνεται από διάφορους φορείς (ΥΠΕΝ, ΥΠΠΟΑ, καθώς και Υπ. Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής / Γεν. Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και Υπ. Εσωτερικών / Υφυπ. Μακεδονίας-Θράκης). Ο χαρακτηρισμός για ένα κτίριο μπορεί να είναι διπλός. Εκδίδονται δύο ξεχωριστές Υ.Α ή ένα κοινό Π.Δ. με πρόταση των δύο Υπουργών.
      Το ΥΠΕΝ κηρύσσει διατηρητέα κτίρια και σύνολα βάσει του άρθρου 6 του ΝΟΚ (Ν.4067/2012) «περί προστασίας Αρχιτεκτονικής και Φυσικής κληρονομιάς»:
      το κτίριο στο σύνολό του ή τμήμα κτιρίου μόνο το κέλυφος ή και μόνο όψεις του κτιρίου στοιχεία του περιβάλλοντος χώρου του κτιρίου, εντός του οικοπέδου π.χ. αυλές, κρήνες κλπ. συγκρότημα κτιρίων στοιχεία πολεοδομικού δικτύου όπως πλατείες, γέφυρες, λιθόστρωτα κλπ. Τα κριτήρια χαρακτηρισμού είναι:
      Αρχιτεκτονική θεώρηση (αρχιτεκτονική αξία- αξιόλογα μορφολογικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία, θέση- σημείο αναφοράς για την περιοχή, ενιαίο σύνολο μαζί με άλλα (μέτωπο κ.λπ.) Ιστορική θεώρηση (μνήμη, σχέση με ιστορικό πρόσωπο, με αρχιτεκτονική/ τεχνολογική εξέλιξη) Χρηστική θεώρηση (χρήσεις που χαρακτηρίζουν συγκεκριμένη ιστορική περίοδο, το κτίριο ως ιστορικό τεκμήριο για χρήσεις που χάνονται κλπ.) Περιβαλλοντική και Πολεοδομική θεώρηση (ιστορία πολεοδομικής εξέλιξης, εξέλιξης τυπολογίας κτισμάτων κ.λπ.) β) Επισκευή και αποκατάσταση διατηρητέων κτιρίων
      Για κάθε οικοδομική εργασία στο εξωτερικό και εσωτερικό του διατηρητέου κτιρίου απαιτείται η έγκριση του αρμόδιου Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής. Όταν οι εργασίες (επισκευή,  εκσυγχρονισμός των εγκαταστάσεων, ενίσχυση του φέροντος οργανισμού,  εσωτερική διαρρύθμιση, καθώς και επεμβάσεις για λόγους στατικούς ή λειτουργικούς του διατηρητέου κτιρίου) συνάδουν με τους όρους της απόφασης χαρακτηρισμού και δεν αλλοιώνουν τον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα και τα προστατευόμενα στοιχεία του διατηρητέου, μετά τη θετική γνωμοδότηση του αρμοδίου Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής, εκδίδεται η οικοδομική άδεια από την οικεία Υπηρεσία Δόμησης.
      γ) Καθορισμός συμπληρωματικών ειδικών όρων και περιορισμών δόμησης σε διατηρητέα κτίρια (ειδική ρύθμιση)
      Το άρθρο 6 παρ.3α και 3γ του ΝΟΚ καθορίζει και τη δυνατότητα καθορισμού συμπληρωματικών ειδικών όρων και περιορισμών δόμησης σε διατηρητέα κτίρια (Ειδική ρύθμιση) κατά παρέκκλιση από κάθε γενική ή ειδική διάταξη εφόσον δεν αλλοιώνονται τα στοιχεία συνέτειναν στον χαρακτηρισμό τους, για την προσθήκη ή την αλλαγή χρήσης, καθώς και για την ανέγερση νέου κτιρίου επί ακινήτου στο οποίο βρίσκεται διατηρητέο κτίριο. Η διαδικασία προβλέπει έκδοση Απόφασης Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, που εκδίδεται ύστερα από αιτιολογημένη έκθεση της ΔΑΟΚΑ (αιτιολογική έκθεση της αρμόδιας υπηρεσίας, η οποία αποστέλλεται στην ΥΔΟΜ και στον οικείο Δήμο για τήρηση δημοσιοποίησης της αιτιολογικής έκθεσης κ.λ.π.) και γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής.
      Τα στοιχεία πληρότητας φακέλων είναι:
      Εγκρίσεις άλλων οργάνων Γνωμοδότηση Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής Γνωμοδότηση αρμόδιας Υπηρεσίας ΥΠΠΟΑ (αν απαιτείται) – Ν. 3028/2002 Αρχαιολογικός Νόμος Φωτογραφική αποτύπωση (εξωτερική, εσωτερική, λεπτομέρειες, ευρύτερο περιβάλλον) Τεχνική – αιτιολογική έκθεση που περιλαμβάνει: ιστορικό κτιρίου – τεκμηρίωση οικοδομικών φάσεων περιγραφή υφιστάμενης κατάστασης (σύνολο του κτιρίου και περιβάλλων χώρος) παθολογία δομικών προβλημάτων – διακόσμου – υλικών τεκμηρίωση μεθοδολογίας επεμβάσεων αποκατάστασης διατηρητέου τεκμηρίωση πρότασης προσθήκης νέου κτιρίου, ώστε να μην θίγεται το διατηρητέο κτίριο και ο περιβάλλων χώρος του Τοπογραφικό διάγραμμα (ΕΓΣΑ/87) Διάγραμμα δόμησης όροι δόμησης – επιτρεπόμενες χρήσεις Βεβαίωση περί μη έκδοσης τίτλου μεταφοράς Σ.Δ. από το Τμήμα Γ’ της Δ/νσης Εφαρμογής Σχεδιασμού και Ελέγχου Δομημένου Περιβάλλοντος) Σχεδιαστική αποτύπωση υφιστάμενης κατάστασης (με σημείωση τυχόν φθορών, βλαβών κλπ.) Σχεδιαστική πρόταση αρχιτεκτονικής μελέτης αποκατάστασης του διατηρητέου κτιρίου (και αντίστοιχα σημείωση της μεθοδολογίας και τρόπου αποκατάστασης), καθώς και της προσθήκης κατ’ έκταση ή καθ΄ ύψος ή νέου κτιρίου στο ακίνητο με σχετικό υπόμνημα των υλικών Μελέτη συντήρησης αξιόλογων διακοσμητικών στοιχείων και υλικών του διατηρητέου, τόσο στο εξωτερικό, όσο και στο εσωτερικό του (από εξειδικευμένο συντηρητή) Χρωματική απόδοση όψεων δ) Υπαγωγή ή μη αυθαιρέτων κατασκευών σε διατηρητέα κτίρια
      Με τον ν.4495/17, άρθρο 117, προβλέπεται η υπαγωγή, υπό προϋποθέσεις, στις διατάξεις αναστολής επιβολής κυρώσεων, αυθαίρετων κατασκευών σε διατηρητέα κτίρια ή σε ακίνητα με διατηρητέα κτίρια. Μετά την κατάθεση φακέλου και αρχείων σε ηλεκτρονική μορφή, η ΔΑΟΚΑ εισηγείται στο ΚΕΣΑ για την έγκριση της υπαγωγής ή μη των αυθαίρετων κατασκευών και παραβάσεων που έχουν πραγματοποιηθεί σε διατηρητέα κτίρια  (άρθρο 117, παρ.1 του νόμου) ή  και σε κτίρια τα οποία έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα από τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας ή άλλον αρμόδιο Υπουργό όσο και ως νεότερων μνημείων από το Υπουργείο Πολιτισμού (άρθρο 117, παρ. 10). Μετά τη γνωμοδότηση του συμβουλίου γίνεται η επιστροφή του φακέλου προκειμένου να περαιωθεί η διαδικασία της υπαγωγής. Στις περιπτώσεις που προτείνονται εργασίες για την προσαρμογή των αυθαίρετων κατασκευών, ακολουθείται η διαδικασία της παρ. 2 του άρθρου 117 του ν.4495/2017.       
      Αρχείο Παραδοσιακών Οικισμών και Διατηρητέων Κτιρίων: https://estia.minenv.gr/
    15. Αρθρογραφία

      Engineer

      Την υποχρέωση ανακαίνισης με ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Ένωση, διαφορετικά δεν θα μπορεί κάποιος ούτε να πουλήσει, ούτε να νοικιάσει το ακίνητο που διαθέτει, εάν δεν διαθέτει την ελάχιστη πιστοποίηση.
      Συγκεκριμένα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία για την Ενεργειακή Απόδοση των Κτιρίων (EPBD – 2024/1275), η Ε.Ε. ενέκρινε μέτρα για την αύξηση του ρυθμού των ανακαινίσεων, με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας. Η «ενεργειακή» οδηγία έχει ως στόχο, να αυξηθεί το ποσοστό ανακαίνισης των παλιών και ενεργειακά μη αποδοτικών κτιρίων, καθώς και να παρέχονται καλύτερες πληροφορίες όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, π.χ. όταν γίνεται μεταβίβαση ή ενοικίαση ενός ακινήτου.
      Ήδη το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, προχωρά στην επεξεργασία νόμου, που θα ενσωματώνει στο Εθνικό Δίκαιο την Ευρωπαϊκή Οδηγία.
      Εκτιμάται ότι μέχρι τον Μάιο του 2026 θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία.
      Όμως, το πρόβλημα που θα δημιουργηθεί στα φτωχά νοικοκυριά θα είναι μεγάλο, δεδομένου ότι, περίπου το 70% των κτιρίων στην χώρα μας έχει κτισθεί πριν το 1980, δηλαδή πάνω από 45 χρόνια και δεν μπορούν να δώσουν οι ιδιοκτήτες τους μεγάλα ποσά για να αναβαθμίσουν ριζικά τα σπίτια τους, που είναι χτισμένα με παλιούς κανονισμούς και υλικά.
      Γι αυτό το λόγο, το κράτος προσανατολίζεται στην ενίσχυση (επιδότηση, χαμηλότοκο δάνειο ή φορολογική ελάφρυνση) των νοικοκυριών πέρα του προγράμματος «Εξοικονομώ», προκειμένου οι ιδιοκτήτες να μπορέσουν να ανακαινίσουν τα παλιά σπίτια.
      - Ποιες είναι οι απαιτήσεις της Οδηγίας;
      Οι απαιτήσεις της Οδηγίας που βρίσκεται υπό επεξεργασία στο ΥΠΕΝ και θα νομοθετηθούν τον Μάιο, θα προβλέπει υποχρεωτική ενεργειακή αναβάθμιση κατά 2 έως 3 κατηγορίες για τα παλιά κτίρια έως το 2030.
      Στόχος για τα κτίρια κατοικιών είναι η μείωση της χρήσης πρωτογενούς ενέργειας κατά 16 % έως το 2030, και κατά 20-22 % έως το 2035, με έμφαση στην ανακαίνιση του 43% των κτιρίων με τις χειρότερες επιδόσεις.
      Επιπλέον η Οδηγία θέτει μια σειρά απαιτήσεων, όπως είναι ενδεικτικά η υποχρέωση όλα τα νέα οικιστικά και μη οικιστικά κτίρια να έχουν μηδενικές εκπομπές από ορυκτά καύσιμα (από την 1η Ιανουαρίου 2028 για τα δημόσια κτίρια και από την 1η Ιανουαρίου 2030 για όλα τα άλλα νέα κτίρια), με δυνατότητα ειδικών εξαιρέσεων. Επιπρόσθετα, προβλέπεται η επιβολή των ελάχιστων προτύπων ενεργειακής απόδοσης για τα μη οικιστικά κτίρια, η αύξηση της ενέργειας από ΑΠΕ στα κτίρια κ.α.
      -Σε ποιά κτίρια είναι υποχρεωτική η αναβάθμιση;
      Η οδηγία της Ε.Ε. για υποχρεωτική ενεργειακή αναβάθμιση αφορά όλα τα κτίρια, δηλαδή τα δημόσια κτίρια, τις νέες οικοδομές, τις παλαιότερες πολυκατοικίες και άλλες κατοικίες. Όλες θα πρέπει να αναβαθμιστούν ενεργειακά, αλλιώς δεν θα μπορεί κάποιος ούτε να πουλήσει, ούτε να νοικιάσει το ακίνητο που διαθέτει, εάν δεν διαθέτει την ελάχιστη πιστοποίηση. Ωστόσο, τα χρονικά περιθώρια είναι διαφορετικά.
      -Ποιό στόχο θα πρέπει να «πιάσουν» τα κτίρια για την βελτίωση της ενεργειακής κατάταξης τους και στην Ελλάδα;
      Στην κλίμακα (για τα Ελληνικά Δεδομένα) ενεργειακής απόδοσης από το Α έως το Η, τα κτίρια κατοικιών θα πρέπει να επιτύχουν την κατάταξή τους, τουλάχιστον, στην κατηγορία Ε έως το 2030 και στην Δ έως το 2033. Τα μη οικιστικά και τα δημόσια κτίρια θα πρέπει να ανήκουν στις σχετικές κατηγορίες έως το 2027 και το 2030 αντίστοιχα. Η αναβάθμιση της ενεργειακής απόδοσης (η οποία μπορεί να λάβει τη μορφή μονωτικών εργασιών ή βελτίωσης του συστήματος θέρμανσης) θα πραγματοποιείται όταν ένα κτίριο πωλείται ή υποβάλλεται σε σημαντική ανακαίνιση ή, εάν ενοικιάζεται, όταν υπογράφεται νέο συμβόλαιο μίσθωσης.
      -Πώς αλλάζουν τα πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης (ΠΕΑ);
      Τα πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης (ΠΕΑ) αποτελούν βασικό εργαλείο για την αξιολόγηση της απόδοσης των κτιρίων μας. Η αναθεώρηση περιλαμβάνει μέτρα για να καταστούν τα ΠΕΑ σαφέστερα, πιο αξιόπιστα και ορατά, και να βασιστούν σε ένα κοινό υπόδειγμα και στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ με μια σειρά δεικτών για την ενέργεια και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, καθώς και εθελοντικούς δείκτες για τα σημεία φόρτισης ή την παρουσία σταθερών ελέγχων για την ποιότητα του αέρα εσωτερικών χώρων. Αυτό θα ωφελήσει τους ιδιοκτήτες, τους αγοραστές και τους ενοικιαστές κτιρίων, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τις δημόσιες αρχές.
      Στο πλαίσιο της αναθεωρημένης EPC, θα υπάρχει κοινή κλίμακα A-G. Η βαθμολογία «Α» θα αντιστοιχεί σε κτίρια μηδενικών εκπομπών, ενώ η βαθμολογία «G» αντιστοιχεί στα κτίρια με τις χειρότερες επιδόσεις σε κάθε χώρα, ενώ τα υπόλοιπα κτίρια στη χώρα κατανέμονται μεταξύ των κατηγοριών. Αυτό θα επιτρέψει ένα σαφέστερο και απλούστερο σύστημα ταξινόμησης των κτιρίων, διευκολύνοντας την πρόσβαση στη χρηματοδότηση, ενώ παράλληλα θα είναι ευέλικτο και προσαρμόσιμο στα εθνικά χαρακτηριστικά του κτιριακού αποθέματος.
      Τα ΠΕΑ θα πρέπει να εκδίδονται και να επιδεικνύονται σε περισσότερα σημεία ενεργοποίησης από ό, τι σήμερα, μεταξύ άλλων σε περίπτωση ανακαινίσεων μεγάλης κλίμακας και ανανέωσης σύμβασης μίσθωσης, ώστε να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση των ιδιοκτητών και των ενοικιαστών κτιρίων.
      -Ποιές είναι οι βαθμίδες Ενεργειακής Κλάσης ενός σπιτιού και πως συνδέονται με το Ενεργειακό Πιστοποιητικό;
      Η κατάταξη του κτιρίου ή της κτιριακής μονάδας σε ενεργειακή κλάση γίνεται με τη χρήση σχετικών τιμών κατανάλωσης ενέργειας.
      Οι 9 κατηγορίες ενεργειακής κατάταξης (Α+, Α, Β+, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ, Η) καθορίζονται από ένα εύρος τιμών βάσει της υπολογιζόμενης συνολικής κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας του κτιρίου σε σύγκριση με το κτίριο αναφοράς. Ως «κτίριο αναφοράς» χρησιμοποιείται το υπό θεώρηση κτίριο, αλλά με συγκεκριμένες προδιαγραφές και ιδεατά τεχνικά χαρακτηριστικά, όπως μόνωση του κτιρίου, η κατανάλωση ενέργειας, ο τρόπος θέρμανσης ή ψύξης, η χρήση ηλιακής ενέργειας ή άλλων ανανεώσιμων πηγών κ.λπ.
      Οι καλύτερες ως προς το ενεργειακό πιστοποιητικό βαθμίδες είναι οι Α+, Α, Β+, Β.
      Όλες αυτές οι βαθμίδες είναι για κτίρια κατασκευασμένα εξαρχής με τον νέο κώδικα ΚΕΝΑΚ (Κατασκευές 2012 και 2013 και μετά) και πολύ σπάνια μπορούν κάποια παλαιοτέρα κτίρια να ενταχτούν σε αυτές τις κατηγορίες. Οι κατασκευές αυτές έχουν κατασκευαστεί με σύγχρονες προδιαγραφές και έχουν καλή θερμομόνωση, ενεργειακά τζάμια και σύγχρονα συστήματα θέρμανσης αλλά και παράγωγης ζεστού νερού.
      Οι επόμενες βαθμίδες στο ενεργειακό πιστοποιητικό είναι οι Γ, Δ, Ε που συνήθως αφορούν σπίτια που έχουν κατασκευαστεί με τον κανονισμό θερμομόνωσης δηλαδή μετά το 1979.
      Οι τελευταίες βαθμίδες στο ενεργειακό πιστοποιητικό είναι οι κατηγορίες Ζ και Η που αφορούν παλαιές κατασκευές και είναι το μεγαλύτερο ποσοστό των κτιρίων. Κτίρια σε αυτές τις βαθμίδες χρήζουν κάποιων παρεμβάσεων που μπορούν να προσφέρουν εξοικονόμηση ενέργειας και χαμηλότερου κόστους λειτουργίας.
      -Τι ισχύει σήμερα με το Ενεργειακό Πιστοποιητικό (Π.Ε.Α.) για την ενοικίαση κτίσματος;
      α) Για κάθε νέα μίσθωση κτιρίου ή κτιριακής μονάδας, πρέπει να ενημερώνεται ο ενοικιαστής για την ενεργειακή απόδοση και κατάταξη του μισθίου (παραλαμβάνοντας αντίγραφο του Π.Ε.Α.) πριν τη σύνταξη του συμφωνητικού.
      β) Η υποχρέωση έκδοσης Π.Ε.Α. και ενημέρωσης του ενοικιαστή ισχύει τόσο για τις μακροχρόνιες μισθώσεις όσο και για τις υπεκμισθώσεις και τις βραχυχρόνιες μισθώσεις.
      γ) Τα στοιχεία του Π.Ε.Α. κατά τη μίσθωση (μακροχρόνια, βραχυχρόνια, υπεκμίσθωση) καταχωρούνται στην αντίστοιχη διαδικτυακή εφαρμογή της ΑΑΔΕ.
      Της ΓΡΑΜΜΑΤΗΣ ΜΠΑΚΛΑΤΣΗ, τοπογράφου – πολεοδόμου μηχανικού, [email protected]
    16. Αρθρογραφία

      GTnews

      Σε διαδικασία παράτασης και επικαιροποίησης της περιβαλλοντικής του αδειοδότησης βρίσκεται το έργο ιδιωτικής πολεοδόμησης παραθεριστικού οικισμού της εταιρείας MARE VILLAGE A.E. στη θέση «Κάνιστρο – Άγιος Νικόλαος» της Δημοτικής Ενότητας Παλλήνης, στον Δήμο Κασσάνδρας Χαλκιδικής.
      Το έργο που προωθείται από την MARE VILLAGE Ανώνυμη Ξενοδοχειακή και Κτηματική Εταιρεία με υπεύθυνο τον κ. Αλέξανδρο Γιαννακίδη, προωθείται από Βούλγαρους επενδυτές που ελέγχουν και την εταιρεία Med Sea Health Α.Ε. στην οποία ανήκει επίσης το ξενοδοχείο Miraggio Thermal Spa Resort που άνοιξε τις πόρτες της στην Χαλκιδική στις 27 Μαΐου 2016, στην περιοχή Κάνιστρο (Παλιούρι) κοντά στην κατάληξη της χερσονήσου της Κασσάνδρας.
      Το έργο αφορά την πολεοδόμηση ιδιωτικής έκτασης συνολικού εμβαδού περίπου 136.100 τετραγωνικών μέτρων, η οποία εντάσσεται στο θεσμικό πλαίσιο Περιοχής Ειδικά Ρυθμιζόμενης Πολεοδόμησης (ΠΕΡΠΟ).
      Στόχος είναι η δημιουργία οργανωμένου οικισμού β’ κατοικίας, με χαρακτηρισμό τουριστικών εγκαταστάσεων και δυναμικότητα περίπου 410 κατοίκων. Η περιοχή μελέτης υπάγεται στο Σχέδιο Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης (ΣΧΟΟΑΠ) της Δημοτικής Ενότητας Παλλήνης, το οποίο καθορίζει ζώνες ελέγχου και περιορισμού δόμησης και προβλέπει τις επιτρεπόμενες χρήσεις γης στην ευρύτερη περιοχή.
      Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, τμήματα της αρχικής ιδιοκτησίας είχαν χαρακτηριστεί ως δασικού χαρακτήρα και εξαιρέθηκαν από την πολεοδόμηση, με αποτέλεσμα η τελική έκταση ανάπτυξης να περιορίζεται στα περίπου 136 στρέμματα που θεωρούνται πολεοδομικά αξιοποιήσιμα .
      Η επένδυση στο Mirragio
      Η επένδυση της Med Sea Health Α.Ε. στο Miraggio Thermal Spa Resort ήταν της τάξης των 85 εκατ ευρώ και για τη δημιουργία του χρειάστηκε τελικά να περάσουν οκτώ χρόνια καθώς υπήρξαν διάφορα γραφειοκρατικά προβλήματα: η κατασκευή του ξεκίνησε μόλις τον Φεβρουάριο του 2014 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2016, ανοίγοντας και επίσημα για το κοινό.
      Την ίδια περίοδο ολοκληρώθηκε και η κατασκευή της μαρίνας η οποία διαθέτει την μεγαλύτερη προβλήτα στο είδος της (μήκους 110 μέτρων) στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα έργο με το οποίο η Εταιρεία συνεργάστηκε με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
      Οικονομικά αποτελέσματα
      Για την κατασκευή του υπερπολυτελούς θέρετρου στο κόλπο Κάνιστρο στο Παλιούρι απασχολήθηκαν 1.000 άτομα ενώ στο ξενοδοχείο, στο «spa» και στη μαρίνα κατά την τουριστική περίοδο εργάζονται περίπου 350 άτομα. Η Med πραγματοποίησε το 2024 έσοδα 14.816.089 ευρω έναντι 13.932.972 ευρώ το 2023 και ζημίες προ φόρων ανήλθαν στα 2.045.836 εκατ. ευρώ έναντι ζημιών 2.990.745 ευρώ το 2023. Η εταιρεία στη χρήση 2024 η εταιρεία αύξησε το μετοχικό της κεφάλαιο κατά 3.500.000 ευρώ.
    17. Αρθρογραφία

      Engineer

      Ο Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων έχει καταθέσει τεκμηριωμένες προτάσεις για τη βελτίωση των μετακινήσεων, που καλύπτουν άμεσα μέτρα εφαρμογής, μεσοπρόθεσμες παρεμβάσεις και μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό. Τα μέτρα είναι γνωστά και σε μεγάλο βαθμό θεσμοθετημένα, αλλά η εφαρμογή τους παραμένει διαχρονικά ζητούμενο. Η πρόσφατη πρωτοβουλία για διυπουργική συνεργασία στο πρόβλημα των μετακινήσεων στην Αττική είναι ένα σημαντικό βήμα και αποτελεί αναγνώριση ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποσπασματικά. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η διαδικασία αυτή θα αποκτήσει μόνιμο επιχειρησιακό χαρακτήρα ή αν θα περιοριστεί σε έναν κύκλο συζητήσεων χωρίς συνέχεια.
      Η κυκλοφοριακή συμφόρηση στην Αττική αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα και πλέον επίμονα προβλήματα της καθημερινότητας, με άμεσες επιπτώσεις τόσο στο βιοτικό επίπεδο των πολιτών όσο και στην οικονομία της χώρας. Πίσω από τις μεγάλες καθυστερήσεις στο οδικό δίκτυο, κρύβεται η αποεπένδυση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, στα περιφερειακά οδικά δίκτυα και η έλλειψη μέτρων περιορισμού της κυκλοφορίας του ΙΧ και μέτρων αύξησης της βιώσιμης κινητικότητας. Όμως καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σημερινής εικόνας έπαιξαν μόνο η οικονομική και η υγειονομική κρίση;
      Πολλά μέτρα και πολιτικές για τη βελτίωση των μετακινήσεων είναι ήδη γνωστά και σε πολλές περιπτώσεις θεσμοθετημένα. Εκείνο που απουσιάζει διαχρονικά είναι η συνέπεια, η συνέχεια και η πολιτική απόφαση να εφαρμοστούν χωρίς εξαιρέσεις. Το αποτέλεσμα είναι το ήδη ανεπαρκές σύστημα μετακινήσεων να λειτουργεί σημαντικά πολύ κάτω από τις πραγματικές του δυνατότητες.
      Η καθημερινή εικόνα στους δρόμους της πρωτεύουσας αποτυπώνει με σαφήνεια το πρόβλημα: ωράρια τροφοδοσίας που αγνοούνται, εκτεταμένη παράνομη στάθμευση και διπλοπαρκαρίσματα σε κομβικά σημεία, λεωφορειολωρίδες που μετατρέπονται σε ζώνες στάθμευσης, παράνομη χρήση της Λωρίδας Έκτακτης Ανάγκης, απόσπαση προσοχής από την χρήση κινητού στους φωτεινούς σηματοδότες, εκτεταμένη εισιτηριοδιαφυγή στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, καθώς και οχήματα που κυκλοφορούν χωρίς πινακίδες, χωρίς ασφάλιση, χωρίς τέλη κυκλοφορίας ή χωρίς έγκυρο έλεγχο ΚΤΕΟ (έχουμε 36 βλάβες καθημερινά μόνο στην Αττική οδό). Ενδεικτικό της στρεβλής πραγματικότητας είναι το γεγονός ότι σε χώρες με νεότερο στόλο οχημάτων το ποσοστό αποτυχίας στον τεχνικό έλεγχο είναι υψηλότερο από αυτό της Ελλάδας.
      Παράλληλα, μέτρα που ευνοούν τη βιώσιμη κινητικότητα, όπως η εφαρμογή των εγκεκριμένων τεχνικών προδιαγραφών π.χ. το ελάχιστο αποδεκτό καθαρό πλάτος πεζοδρομίου είναι 1,50 μέτρο, δεν υλοποιούνται ακόμη και όπου ο χώρος το επιτρέπει. Αντί αυτών, τα πεζοδρόμια καταλαμβάνονται από εμπόδια ή από παράνομη στάθμευση, υπονομεύοντας την πεζή μετακίνηση και ενισχύοντας περαιτέρω την εξάρτηση από το Ι.Χ.. Ομοίως η ανεξέλεγκτη παράνομη στάθμευση στην οδό εκμηδενίζει την πιθανότητα δημιουργίας νέων χώρων στάθμευσης εκτός οδού από ιδιώτες (ως μη βιώσιμα) διατηρώντας ένα φαύλο κύκλο.
      Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό για την κυρίαρχη αντίληψή μας ως κοινωνία είναι το γεγονός ότι η προτεραιότητα του πεζού στις διαβάσεις παραμένει περισσότερο θεωρητική παρά ουσιαστική. Οι πολιτικές για καθαρό περιβάλλον στις πόλεις, για την προστασία των ευάλωτων χρηστών (π.χ. ΑΜΕΑ) και των οικονομικά ασθενέστερων μετακινούμενων συχνά εξαντλούνται σε διακηρύξεις, χωρίς να συνοδεύονται από συστηματική εφαρμογή στην πράξη.
      Σημαντικό μέρος του προβλήματος αφορά και στον τρόπο υλοποίησης έργων και παρεμβάσεων στο οδικό δίκτυο. Σε πολλές περιπτώσεις παρατηρείται έλλειμμα ουσιαστικού ελέγχου ως προς την τήρηση των τεχνικών προδιαγραφών, της ποιότητας των κατασκευών και των χρονοδιαγραμμάτων, με χαρακτηριστικά παραδείγματα πρόχειρες ή βραχύβιες διαγραμμίσεις και προσωρινές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις που εξυπηρετούν την κατασκευή αλλά όχι τη λειτουργία της πόλης.
      Δεν πρόκειται μόνο για έλλειψη χρηματοδότησης ή για λανθασμένη προτεραιοποίηση έργων, καθώς ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 είχε επισημανθεί η αναγκαιότητα κρίσιμων υποδομών, όπως ο αυτοκινητόδρομος Ελευσίνας-Θήβας και ολοκλήρωσης εξωτερικών οδικών δακτυλίων και μέσων σταθερής τροχιάς. Παράλληλα, η γραφειοκρατία και τα νομικά προσκόμματα που καθυστερούν την υλοποίηση συμβάσεων αποτελούν διαχρονική πληγή, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη.
      Σε άλλο επίπεδο, από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους έχουν τεθεί ως θεμελιώδεις αρχές η ισονομία, η αξιοκρατία και η ισοπολιτεία. Η μη συνεπής εφαρμογή τους στην καθημερινότητα -από τη διοίκηση έως τον δρόμο- περιορίζει την αποτελεσματικότητά τους και επηρεάζει άμεσα τη λειτουργία των μετακινήσεων και της πόλης.
      Όλα τα παραπάνω συνιστούν ρυθμίσεις και νόμοι που ισχύουν αλλά δεν τηρούνται, υπονομεύοντας την αξιοπιστία του ίδιου του κράτους και ευρύτερα του πλαισίου σχεδιασμού και τεκμηρίωσης των πολιτικών μεταφορών. Ακόμη και μέτρα όπως ο δακτύλιος, τα οποία ευρέως αναγνωρίζονται ως παρωχημένα, αναδεικνύουν την αδυναμία μετάβασης σε μια πιο αποτελεσματική και δίκαιη διαχείριση της κυκλοφορίας.
      Στην πράξη, φαίνεται ότι έχει διαμορφωθεί μια γενικευμένη κοινωνική ανοχή στην αλόγιστη χρήση του Ι.Χ. (αλλά και των εμπορευματικών μεταφορών) και στις παραβάσεις που τη συνοδεύουν, με την προσδοκία ότι έτσι διευκολύνεται η καθημερινή εξυπηρέτηση. Στο τέλος, όμως, αυτή η αντίληψη δεν λειτουργεί: το κόστος επιστρέφει συλλογικά, με περισσότερη συμφόρηση, χαμένο χρόνο και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής.
      Ο Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων έχει καταθέσει τεκμηριωμένες προτάσεις για τη βελτίωση των μετακινήσεων, που καλύπτουν άμεσα μέτρα εφαρμογής, μεσοπρόθεσμες παρεμβάσεις και μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό. Κοινός παρονομαστής όλων των προτάσεων είναι ότι τα μέτρα από μόνα τους δεν αρκούν: απαιτούνται σταθερές δομές, σαφείς αρμοδιότητες, μηχανισμοί επίλυσης προβλημάτων και κυρίως η επιλογή των κατάλληλων προσώπων που θα κληθούν να τα υλοποιήσουν με γνώση, εμπειρία και επιχειρησιακή επάρκεια μακριά από οποιεσδήποτε αγκυλώσεις ή συμφέροντα.
      Η πρόσφατη πρωτοβουλία για διυπουργική συνεργασία στο κυκλοφοριακό είναι ένα σημαντικό βήμα και αποτελεί αναγνώριση ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποσπασματικά. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η διαδικασία αυτή θα αποκτήσει μόνιμο επιχειρησιακό χαρακτήρα ή αν θα περιοριστεί σε έναν κύκλο συζητήσεων χωρίς συνέχεια.
      Σε αυτό το σημείο αναδεικνύεται ο ρόλος της πολιτικής βούλησης. Η εμπειρία δείχνει ότι τα κυκλοφοριακά προβλήματα δεν αποτυγχάνουν λόγω έλλειψης γνώσης, αλλά λόγω απροθυμίας σύγκρουσης με παγιωμένες πρακτικές ενός συστήματος που ευνοεί την ανοχή, τις εξαιρέσεις και τη βραχυπρόθεσμη πολιτική διαχείριση.
      Χαρακτηριστικό αντίβαρο σε αυτή τη λογική αποτέλεσε η πολιτική για την οδική ασφάλεια το 2025. Ναι, εκεί φαίνεται ότι πλέον εκτός από πολιτική βούληση, υπάρχει και ένας στρατηγικός σχεδιασμός που σταδιακά υλοποιείται και κάθε μέρα θα κρίνεται στην πράξη. Τα πρώτα μέτρα που εφαρμόστηκαν προκάλεσαν αρχικά αντιδράσεις και είχαν πολιτικό κόστος. Όμως στηρίχθηκαν σε καθαρές αποφάσεις, συνέπεια και επιμονή στην εφαρμογή τους. Το αποτέλεσμα ήταν η γρήγορη και μετρήσιμη σημαντική μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, αποδεικνύοντας ότι όταν η πολιτεία επιλέγει να κάνει αυτό που πρέπει, τα οφέλη γίνονται σύντομα ορατά και κοινωνικά αποδεκτά. Όταν οι πολιτικές έχουν στόχο, διάρκεια και αποτέλεσμα, το αρχικό πολιτικό κόστος μετατρέπεται σε πολιτικό όφελος, καθώς ενισχύεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
      Το ερώτημα είναι αν οι συνθήκες έχουν πλέον ωριμάσει ώστε μια αντίστοιχη προσέγγιση να εφαρμοστεί και στο «κυκλοφοριακό» πρόβλημα των ελληνικών πόλεων. Ένα πρόβλημα που δεν λύνεται με διαπιστώσεις, αλλά απαιτεί αποφάσεις, εφαρμογή και συνέπεια. Η σύγκρουση με τις παθογένειες δεν είναι επιλογή πολυτέλειας, είναι προϋπόθεση για μια πόλη που θέλει να ευημερεί. Κανένας μας δεν είναι άμοιρος ευθυνών: ούτε ο επιστημονικός κόσμος, ούτε το πολιτικό σύστημα, ούτε η δημόσια διοίκηση, ούτε η κοινωνία συνολικά. Υπάρχει λοιπόν, η συλλογική βούληση να αλλάξουμε πορεία ή βολευόμαστε σε ένα πλαίσιο που θεωρούμε ότι μας εξυπηρετεί, αποδεχόμενοι πρακτικές οι οποίες τελικά υπονομεύουν την ποιότητα της ζωής μας;
      *Άρθρο στο ΑΠΕ-ΜΠΕ του Θανάση Τσιάνου, προέδρου Συλλόγου των Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων
      Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
    18. Αρθρογραφία

      Engineer

      Μεγάλη ανάσα σε χιλιάδες ιδιοκτήτες ακινήτων δίνει η νέα τροπολογία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με την οποία παρατείνονται κρίσιμες προθεσμίες για την Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίου, την τακτοποίηση αυθαιρέτων και των οικοδομικών αδειών που ακυρώθηκαν λόγω «μπόνους» του ΝΟΚ.
      Οι ρυθμίσεις αυτές αποτρέπουν το «πάγωμα» των μεταβιβάσεων και των γονικών παροχών που απειλούσε την κτηματαγορά, δίνοντας χρόνο για τη διευθέτηση εκκρεμοτήτων που είχαν εξελιχθεί σε γραφειοκρατικό αδιέξοδο.
      Οι ιδιοκτήτες όμως δεν θα πρέπει να επαναπαυθούν, αλλά να κλείσουν άμεσα τις εκκρεμότητες που έχουν και να δηλώσουν σωστά τα ακίνητα τους στο Ε9 στο κτηματολόγιο και στη ΔΕΗ, για να μπορούν να τα μεταβιβάσουν, να τα αναβαθμίσουν ενεργειακά και γενικά να τα αξιοποιήσουν.
      – Τι ενέργειες πρέπει να κάνουν οι ιδιοκτήτες;
      Ελέγξτε άμεσα με τον μηχανικό σας αν το ακίνητό σας έχει αυθαιρεσίες και εμπίπτει στις κατηγορίες που έλαβαν παράταση και ενημερωθείτε για τις εκπτώσεις και τον διακανονισμό στα πρόστιμα που δίνει το κράτος. Ξεκινήστε τη διαδικασία συγκέντρωσης δικαιολογητικών τώρα, καθώς η έκδοση Ηλεκτρονικής Ταυτότητας Κτιρίου απαιτεί χρόνο. Αξιοποιήστε το σύστημα e-Άδειες για την επανέκδοση αδειών που ακυρώθηκαν λόγω ΝΟΚ πριν τη λήξη του 2026. – Ποιές είναι οι νέες προθεσμίες για τα ακίνητα;
      Βάσει της τελευταίας τροπολογίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος ρυθμίζονται τα εξής:
      Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίου (Κατ. 1), έως 1 Φεβρουαρίου 2028 Τακτοποίηση Αυθαιρέτων (προ 2011), έως 31 Μαρτίου 2028 Αναστολή Προστίμων Οικ. Αδειών ΝΟΚ, έως 31 Δεκεμβρίου 2026 Επανέκδοση Αδειών μέσω e-Άδειες, έως 31 Δεκεμβρίου 2026 – Μέχρι πότε μπορώ να τακτοποιήσω αυθαίρετο που χτίστηκε πριν το 2011;
      Η προθεσμία για την τακτοποίηση αυθαίρετων κατασκευών και αλλαγών χρήσης που πραγματοποιήθηκαν πριν από τον Ιούλιο του 2011 παρατείνεται επίσημα έως τις 31 Μαρτίου 2028.
      Προσοχή! Η παράταση αφορά ΜΟΝΟ τα αυθαίρετα κατηγορίας 1, 2, 3 και 4, που αφορούν παραβάσεις πριν το 2011 και μικρές ή μεσαίες αποκλίσεις από την άδεια. Σημειώνεται ότι, για τα αυθαίρετα που κτίστηκαν πριν το 1983 δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση η ύπαρξη οικοδομικής άδειας
      – Τι πρέπει να κάνουν οι ιδιοκτήτες;
      Θα πρέπει να απευθυνθούν άμεσα σε μηχανικό προκειμένου να γίνουν τα εξής βήματα:
      1ον Έλεγχος νομιμότητας του ακινήτου από πολιτικό μηχανικό.
      2ον Σύγκριση εγκεκριμένων σχεδίων οικοδομικής άδειας με την πραγματική κατάσταση.
      3ον Κατηγοριοποίηση της παράβασης (1–4) και υπολογισμός προστίμου.
      4ον Υποβολή δήλωσης αυθαιρέτου μέσω του συστήματος ΤΕΕ.
      5ον Καταβολή παραβόλου & προστίμου (εφάπαξ ή με δόσεις).
      6ον Οριστική υπαγωγή και ενημέρωση της Ταυτότητας Κτιρίου.
      Σημειώνεται ότι σε παλαιά ακίνητα όπου δεν υπάρχει διαθέσιμος φάκελος, μπορεί να απαιτηθεί νέα τοπογραφική αποτύπωση ή στατική αξιολόγηση από ειδικευμένο μελετητή.
      – Ποιά είναι η νέα προθεσμία για την Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίου;
      Για τα κτίρια μεγάλης σημασίας (Κατηγορία 1), όπως δημόσια κτίρια, σχολεία και νοσοκομεία, η νέα καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή της Ηλεκτρονικής Ταυτότητας Κτιρίου ορίστηκε η 1η Φεβρουαρίου 2028.
      – Υπάρχει κίνδυνος προστίμου αν δεν προλάβω τις νέες ημερομηνίες;
      Ναι, η μη συμμόρφωση μετά τη λήξη των νέων προθεσμιών συνεπάγεται πρόστιμα που μπορεί να φτάσουν το 10% της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου.
      Οι κυρώσεις αφορούν τόσο ιδιωτικά όσο και δημόσια κτίρια.
      Η μη έκδοση της Ταυτότητας καθιστά αδύνατη κάθε μεταβίβαση ακινήτου, όπως πώληση, δωρεά ή γονική παροχή.
      – Πού είναι απαραίτητη η Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίου;
      Η έκδοση Ηλεκτρονικής Ταυτότητας Κτιρίου είναι σύμφωνα με τον νόμο (σ.σ.: Ν. 4495/2017) απαραίτητη:
      Για τα κτίρια ή τμήματα κτιρίων που χρησιμοποιούνται για πρατήρια υγρών καυσίμων ή για πλυντήρια αυτοκινήτων καθώς και για κάθε είδους συνεργεία (σ.σ.: αυτοκινήτων). Για τα τουριστικά καταλύματα με επιφάνεια άνω των 300 τ.μ. Για τα ιδιωτικά και δημόσια εκπαιδευτήρια προσχολικής, πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Για τα κτίρια περίθαλψης (νοσοκομεία, ιατρικά κέντρα, κλινικές, αγροτικά και περιφερειακά ιατρεία, κέντρα ψυχικής υγείας, κέντρα παροχής υπηρεσιών υγείας). Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται ακόμα βρεφοκομεία, παιδικοί – βρεφονηπιακοί σταθμοί, οικοτροφεία, οίκοι ευγηρίας, ιδρύματα χρονίων πασχόντων και ιδρύματα ατόμων με ειδικές ανάγκες. Για τα κτίρια συνάθροισης κοινού: θέατρα, κινηματογράφοι, αίθουσες συγκέντρωσης για κοινωνικές, οικονομικές, πολιτιστικές και θρησκευτικές εκδηλώσεις, συνεδριακά κέντρα και κτίρια εκθέσεων. Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται επίσης: πολιτιστικές εγκαταστάσεις (βιβλιοθήκες, μουσεία, αίθουσες εκθέσεων), αθλητικές εγκαταστάσεις (κλειστά γυμναστήρια, γήπεδα με κερκίδες και κλειστούς βοηθητικούς χώρους, γήπεδα ΠΑΕ, ολυμπιακές αθλητικές εγκαταστάσεις). Για τα κτίρια που ανήκουν στο Δημόσιο, στους ΟΤΑ, στα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, καθώς και για αυτά που στεγάζουν υπηρεσίες του Δημοσίου και των ΟΤΑ. Για τα καταστήματα κράτησης και τα ειδικά καταστήματα κράτησης νέων. – Ποιά είναι τα δικαιολογητικά για την Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίου;
      Το στέλεχος της οικοδομικής άδειας του κτιρίου εντός του οποίου βρίσκεται η διηρημένη ιδιοκτησία, με τις αναθεωρήσεις της. Τα σχέδια που συνοδεύουν την οικοδομική άδεια, καθώς και η μελέτη προσβασιμότητας ΑμεΑ και εμποδιζόμενων ατόμων, εφόσον απαιτείται. Το πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης της διηρημένης ιδιοκτησίας. Το πιστοποιητικό ελέγχου κατασκευής, εφόσον έχει εκδοθεί. Οι δηλώσεις υπαγωγής σε νόμους αναστολής επιβολής κυρώσεων επί αυθαιρέτων. Τα σχέδια κατόψεων, τα οποία αποτυπώνουν τη διηρημένη ιδιοκτησία στην πραγματική της κατάσταση. Το δελτίο δομικής τρωτότητας ή την τεχνική έκθεση στατικού ελέγχου, που συνοδεύει αίτηση υπαγωγής στον σχετικό νόμο, ή τη μελέτη στατικής επάρκειας εφόσον απαιτείται. Ο πίνακας χιλιοστών και η μελέτη κατανομής δαπανών, εφόσον υπάρχουν. Αν η οικοδομική άδεια και τα στοιχεία που τη συνοδεύουν δεν ανευρίσκονται στα αρχεία της πολεοδομίας, αντί για αυτά υποβάλλεται βεβαίωση απώλειας από την αρμόδια Υπηρεσία Δόμησης. – Τι ισχύει για τις οικοδομικές άδειες που ακυρώθηκαν λόγω ΝΟΚ;
      Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η πρόβλεψη για την αναστολή προστίμων και απαγορεύσεων σε ακίνητα των οποίων οι οικοδομικές άδειες ακυρώθηκαν. Αφορά σε οικοδομικές άδειες με χρήση κινήτρων του ΝΟΚ, οι οποίες εκδόθηκαν νόμιμα, αλλά ακυρώνονται μετά από αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και τα κτίρια κηρύσσονται αυθαίρετα και κατεδαφιστέα. Για αυτές τις περιπτώσεις η τροπολογία αναστέλλει τις κυρώσεις των προστίμων και κατεδάφισης των κτιρίων, παραπέμποντας στην δυνατότητα που έχει δοθεί σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ και σχετικό ΠΔ που ψηφίστηκε κατόπιν προληπτικής νομοτεχνικής έγκρισης του Δικαστηρίου, να υλοποιηθούν με περιβαλλοντικό ισοδύναμο και τις ρυθμίσεις περί έναρξης εργασιών.
      Η αναστολή αυτή ισχύει έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026, δίνοντας το απαραίτητο περιθώριο για επανέκδοση αδειών.
      Οι ιδιοκτήτες καλούνται να αξιοποιήσουν το ψηφιακό σύστημα e-Άδειες για τη νομιμοποίηση των κατασκευών τους χωρίς την απειλή κυρώσεων.
      Της ΓΡΑΜΜΑΤΗΣ ΜΠΑΚΛΑΤΣΗ, τοπογράφου – πολεοδόμου μηχανικού, [email protected]
    19. Αρθρογραφία

      GTnews

      Αντιμέτωπη με αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα του έργου, η Σαουδική Αραβία αναστέλλει μέχρι νεωτέρας την κατασκευή του Mukaab, ενός κυβικού ουρανοξύστη που θα γινόταν το πιο ογκώδες κτήριο του κόσμου.
      Τέσσερις πηγές που διατηρούν την ανωνυμία τους δήλωσαν στο Reuters ότι το έργο παγώνει μέχρι να ολοκληρωθεί η επαναξιολόγησή του.
      Το Mukaab, το οποίο σχεδιαζόταν να χτιστεί στο κέντρο τoυ New Murabba, ενός αναπτυξιακού έργου στο Ριάντ έκτασης 19 τετραγωνικών χιλιομέτρων, είναι το τελευταίο υπερφιλόδοξο έργο που ακυρώνει η Σαουδική Αραβία, καθώς αναγκάζεται να θέσει προτεραιότητες στις δαπάνες της.
      To βασίλειο, σχολιάζει το Reuters, βλέπει πλέον με σκεπτικισμό τα φουτουριστικά πρότζεκτ που προβλέπει το «Όραμα 2030», ένα σχέδιο που παρουσίασε το 2016 o πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, με στόχο τη μείωση της οικονομικής εξάρτησης από την παραγωγή πετρελαίου.
      To «Mukaab ζωντανεύει» γράφει η πινακίδα στην περιοχή του New Marabaa. Η διαφήμιση πιθανότατα θα χρειαστεί να ξηλωθεί (Reuters)
      Όπως ανέφεραν πέντε πηγές, η προσοχή στρέφεται πλέον στην ολοκλήρωση των υποδομών για την Παγκόσμια Έκθεση του 2030, το Παγκόσμιο Κύπελο του 2030 και το Qiddiya City, ένα τουριστικό megaproject στην πρωτεύουσα.
      Η αναδίπλωση ανακλά επίσης τις οικονομικές πιέσεις από τις χαμηλές τιμές του πετρελαίου, οι οποίες βρίσκονται κάτω από τα επίπεδα που απαιτούνται για το Όραμα 2030.
      Το Mukaab είχε σχεδιαστεί ως κυβικός ουρανοξύστης με ύψος 400 μέτρων, στην κορυφή του οποίου θα τοποθετούταν η μεγαλύτερη οθόνη του κόσμου. Οι επισκέπτες θα μπορούσαν να θαυμάσουν το Ριάντ από παρατηρητήριο σε ύψος 300 μέτρων.
      H πελώρια κατασκευή θα χωρούσε 20 φορές το Εμπάιερ Στέιτ Μπίλντιγκ και θα προσέφερε χώρους 2 εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων, κάτι που θα το καθιστούσε τη μεγαλύτερη κατασκευή όλων των εποχών.
      Τα έργα πάντως θα συνεχιστούν για το New Murabba, του οποίου η ολοκλήρωση μετατέθηκε από το 2030 στο 2040.
      Η συμβουλευτική εταιρεία ακινήτων Knight Frank εκτίμησε το κόστος στα 50 δισ. δολάρια.
      H Σαουδική Αραβία έχει επίσης σταματήσει τις εργασίες για το φουτουριστικό The Line, μια έξυπνη πόλη σε σχήμα ευθείας γραμμής μήκους 170 χιλιομέτρων.
    20. Αρθρογραφία

      Engineer

      Τα τελευταία χρόνια το θέμα της στέγασης επανέρχεται στον δημόσιο διάλογο. Πράγματι, τα στοιχεία δείχνουν ότι για πολλά νοικοκυριά, η στέγαση απορροφά πλέον ένα υπερβολικά μεγάλο μέρος του μηνιαίου τους προϋπολογισμού, αφήνοντας λιγότερα χρήματα για άλλες βασικές ανάγκες.
      Το πρόβλημα αυτό δεν έπεσε από τον ουρανό. Συνδέεται μεταξύ άλλων με την οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας, τις αλλαγές στην αγορά ακινήτων, την άνοδο του τουρισμού, τις ξένες επενδύσεις, αλλά και με το διαχρονικό πλαίσιο στεγαστικής πολιτικής στη χώρα. Παράλληλα, νέοι παράγοντες, όπως η ενεργειακή κρίση και το αυξημένο κόστος κατασκευών, καθιστούν την κατάσταση ακόμη πιο πιεστική. Η διαΝΕΟσις στο παρελθόν, μέσα από μια δημοσιογραφική καταγραφή, είχε αναδείξει τα κενά και τα αδιέξοδα της στεγαστικής πολιτικής στην Ελλάδα.
      ­Η στέγαση στην Ελλάδα: Τάσεις, προκλήσεις και προοπτικές (PDF)
      Η νέα μελέτη της διαΝΕΟσις, η οποία πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το ΙΟΒΕ, με συντονιστή τον Γενικό Διευθυντή του και καθηγητή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νίκο Βέττα, επιχειρεί να χαρτογραφήσει με λεπτομέρεια το οξύ αυτό πρόβλημα και να προτείνει χρήσιμες κατευθύνσεις πολιτικής. Αναδεικνύει τους βασικούς παράγοντες πίσω από αυτό, αλλά και τις ομάδες του πληθυσμού που χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη. Πριν καταλήξει σε προτάσεις, καταγράφει με λεπτομέρεια τα μέτρα που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια και ανατρέχει σε διεθνή παραδείγματα.
      Πώς φτάσαμε ως εδώ
      Το ελληνικό στεγαστικό τοπίο εμφανίζει μια έντονη αντίφαση. Από τη μία πλευρά, η αγορά ακινήτων αναπτύσσεται. Οι ξένες επενδύσεις και η τουριστική ζήτηση ενισχύουν τις τιμές και τη δραστηριότητα. Ωστόσο, η ανάπτυξη αυτή συνοδεύεται από ένα αυξημένο κόστος στέγασης και πολλά νοικοκυριά όλο και συχνότερα δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες. Η έλλειψη προσιτής και ποιοτικής στέγης δεν πλήττει μόνο την κοινωνική ευημερία και εντείνει τις ανισότητες, αλλά, επιπλέον, απειλεί την οικονομία με πιο δυναμικό τρόπο. Τα νοικοκυριά μειώνουν άλλες δαπάνες για να πληρώσουν ενοίκια ή δάνεια. Πολλοί πολίτες καθυστερούν πληρωμές, ενώ άλλοι συσσωρεύουν χρέη. Λιγότεροι καταφέρνουν να αποταμιεύσουν.
      ­
      Διαβάστε μια συνοπτική παρουσίαση της μελέτης
      Πώς φτάσαμε, όμως, ως εδώ; Η οικονομική κρίση μετά το 2008 άλλαξε ριζικά την εικόνα της αγοράς κατοικίας σε πολλές χώρες στον κόσμο, και στην Ελλάδα. Στη διάρκεια της τοπικής, βαθιάς και μακρόχρονης κρίσης, η ανεργία εκτινάχθηκε. Καθώς σχεδόν 1 στους 4 Έλληνες έφτασε να είναι άνεργος, η κατανάλωση μειώθηκε σημαντικά και επομένως, η ζήτηση για κατοικίες. Τότε, οι τιμές των αστικών ακινήτων κατέρρευσαν – ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, οι τιμές είχαν μειωθεί κατά περισσότερο από 30%. Την ίδια περίοδο, οι τράπεζες περιόρισαν δραστικά τη χορήγηση δανείων, όσο πολλοί δανειολήπτες αδυνατούσαν να πληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξήθηκαν απότομα. Σύμφωνα με ανεπίσημες εκτιμήσεις, περίπου 700.000 κατοικίες πέρασαν σε ειδικά επενδυτικά σχήματα και σε εταιρείες διαχείρισης δανείων. Η μακρά και επώδυνη ύφεση αποδυνάμωσε επίσης τον κατασκευαστικό κλάδο. Λιγότερα νέα σπίτια έμπαιναν στην αγορά.
      Από το 2017 και μετά, η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει. Η ανάκαμψη αυτή συνέπεσε με μια σημαντική άνοδο του τουρισμού – οι επισκέπτες της χώρας αυξήθηκαν κατά ένα τρίτο από το 2010 έως το 2015. Ταυτόχρονα, οι ιδιοκτήτες ακινήτων είχαν στη διάθεσή τους νέους τρόπους να εκμεταλλευτούν την περιουσία τους. Οι χαμηλές τιμές που διαμορφώθηκαν στην κρίση ευνόησαν τη ζήτηση από το εξωτερικό και οι σχετικές επενδύσεις πήραν πολλές μορφές, από τις βραχυχρόνιες μισθώσεις σε τουριστικές περιοχές και τη «Χρυσή Βίζα» για την απόκτηση άδειας διαμονής μέχρι πιο παραδοσιακές εκμεταλλεύσεις. Οι τιμές των κατοικιών τότε άρχισαν να αυξάνονται πιο γρήγορα από τα εισοδήματα των νοικοκυριών, μια πορεία που δεν ανέκοψε ούτε η πανδημία.
      Από την άλλη πλευρά, η προσφορά κατοικιών δεν φαίνεται να ικανοποιεί τη ζήτηση. Τα στοιχεία δείχνουν μεν ότι η οικοδομική δραστηριότητα ανέκαμψε: Από το 2019 και μετά, οι οικοδομικές άδειες για κατοικίες είναι σταθερά συγκριτικά περισσότερες από ό,τι στο παρελθόν, περίπου 70% του συνόλου (2024). Ωστόσο, χωρίς επιπλέον στοιχεία για κρίσιμα χαρακτηριστικά των νέων αδειών (π.χ. για την τοποθεσία), είναι αρκετά δύσκολο κάποιος να εκτιμήσει την πιθανή επίδρασή τους στις τιμές.

      Στο μεταξύ, η ενεργειακή κρίση μετά το 2022 αφαίρεσε επιπλέον εισόδημα από τα νοικοκυριά και αύξησε το κόστος των κατασκευών, κάτι που πιθανόν επηρέασε τις τιμές. Τότε, η συζήτηση για την ανάγκη στεγαστικής πολιτικής άρχισε να επανέρχεται ολοένα πιο συχνά στον δημόσιο διάλογο. Η Ελλάδα, σε αντίθεση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, διαχρονικά δεν είχε ιδιαίτερα ισχυρούς θεσμούς που να ασκούν στεγαστική πολιτική. Μέσα στην ευρύτερη κατάρρευση της κρίσης, το 2012, έκλεισε ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ), ο φορέας που πραγματοποιούσε τα πιο μαζικά προγράμματα στέγασης στη χώρα. Πού βρισκόμαστε, όμως, σήμερα; Τι γίνεται ήδη και ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες, ώστε η επανεκκίνηση της στεγαστικής πολιτικής να είναι συνεκτική, γρήγορη και αποτελεσματική;
      Η κατάσταση σήμερα
      Τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούν πλέον πολύ μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους για τη στέγαση, και αυτό φαίνεται σε μια σειρά από δείκτες. Το κόστος στέγασης, όπως το μετράει η Eurostat, περιλαμβάνει ενοίκια, δόσεις στεγαστικών δανείων, φόρους ακίνητης περιουσίας και έξοδα ενέργειας και άλλων λογαριασμών. Κατά την περίοδο 2010-2024, ως ποσοστό του εισοδήματος των νοικοκυριών, το κόστος στέγασης ξεπερνούσε σταθερά τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Το 2024, τα ελληνικά νοικοκυριά διέθεσαν 35,5% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 19,2%. Όμως, και η κατεύθυνση αυτής της πορείας μοιάζει ανησυχητική: Από το 2019 έως το 2024, αντίθετα με ό,τι συνέβη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η προσιτότητα της στέγασης στην Ελλάδα μειώθηκε.

      Ένας ακόμη ενδιαφέρων δείκτης μέσα από τον οποίο φαίνεται το πρόβλημα είναι το ποσοστό υπέρμετρης επιβάρυνσης του κόστους στέγασης. Ο δείκτης αυτός καταγράφει τα νοικοκυριά που δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση, δηλαδή η στέγαση γι’ αυτά αποτελεί ένα δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος. Στην Ελλάδα, τα ποσοστά αυτά επίσης παραμένουν διαχρονικά υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Κορυφώθηκαν στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και ακολούθησε μια μερική υποχώρηση. Στις πόλεις, περίπου 1 στα 3 νοικοκυριά (29,1%) δαπανούν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση. Στην ύπαιθρο, το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 27,7%.
      Οι δυσκολίες των νοικοκυριών φαίνονται και από άλλους, συναφείς δείκτες. Το 2024, το ποσοστό ατόμων που ζουν σε νοικοκυριά με οφειλές (ενοίκια, στεγαστικά δάνεια, λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και δόσεις αγορών) έφτασε το 42,8% στην Ελλάδα, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 9,2%. Την ίδια χρονιά, περίπου 1 στα 10 ελληνικά νοικοκυριά εμφάνιζε καθυστερήσεις σε πληρωμές στεγαστικών δανείων ή ενοικίων. Τέλος, η ποιότητα της στέγασης αποτελεί σημαντικό ζήτημα: Ένας βασικός δείκτης είναι το ποσοστό του πληθυσμού που ζει σε υπερπλήρη κατοικία. Ο δείκτης αυτός καταγράφει περιπτώσεις όπου οι ένοικοι υπερβαίνουν τον διαθέσιμο χώρο, όπως ορίζεται από συγκεκριμένα πρότυπα. Οι διαχρονικές επιδόσεις της Ελλάδας είναι και εδώ χειρότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με την κατάσταση, όμως, για τα πιο φτωχά νοικοκυριά (με λιγότερο από 60% του διάμεσου εισοδήματος) να έχει βελτιωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Συνδυαστικά, οι παραπάνω δείκτες δίνουν την εικόνα της λεγόμενης «στεγαστικής κρίσης».
      Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα, παρότι σαφής και αναγνωρίσιμη, δεν αφορά όλους το ίδιο. Ο βαθμός της επιβάρυνσης διαφέρει ανάλογα με το καθεστώς κατοικίας, την ηλικία και το μέγεθος του νοικοκυριού. Οι ενοικιαστές αντιμετωπίζουν την πιο σοβαρή πίεση, καθώς ξοδεύουν πολύ μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους για στέγαση (6 στα 10 νοικοκυριά που νοικιάζουν ξοδεύουν πάνω από 40%) σε σχέση με τους ιδιοκτήτες, ακόμη και σε σχέση με εκείνους που εξοφλούν κάποιο στεγαστικό δάνειο. Όμως, και οι τελευταίοι φαίνεται να αντιμετωπίζουν πρόβλημα. Περίπου τα μισά νοικοκυριά με στεγαστικό δάνειο δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση. Αν και οι ιδιοκτήτες με στεγαστικό δάνειο είναι σχετικά λίγοι, περίπου 7% του συνόλου του πληθυσμού, η επιβάρυνσή τους είναι πολύ σημαντική.

      Φαίνεται, επίσης, ότι οι ενοικιαστές κατοικούν συχνότερα σε πιο περιορισμένο χώρο. Ένας βασικός δείκτης είναι ο μέσος αριθμός δωματίων ανά άτομο: Στην Ελλάδα, οι ιδιοκτήτες απολαμβάνουν διαχρονικά καλύτερες συνθήκες στέγασης, καθώς σε κάθε ιδιοκτήτη αντιστοιχούν τουλάχιστον 1,2 δωμάτια ανά άτομο. Οι ενοικιαστές βρίσκονται σταθερά σε χαμηλότερα επίπεδα.
      Ακόμα, το πρόβλημα επηρεάζει δυσανάλογα τους ηλικιακά νεότερους, καθώς διαθέτουν χαμηλότερα εισοδήματα και περιορισμένη περιουσία. Το μέγεθος και η σύνθεση του νοικοκυριού παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο: Τα νοικοκυριά του ενός ατόμου παρουσιάζουν μεγάλη επιβάρυνση, ενώ τα μονογονεϊκά νοικοκυριά είναι σε ακόμη χειρότερη θέση. Σχεδόν 2 στα 3 μονογονεϊκά νοικοκυριά ξοδεύουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση.
       
      Όσα επιδεινώνουν το πρόβλημα
      Για να σχεδιάσει όμως μια κυβέρνηση, ή κάποιοι επιμέρους φορείς, μια αποτελεσματική πολιτική για τη διαχείριση του προβλήματος και την άμβλυνση των επιπτώσεών του, πέρα από τη γενική εικόνα, χρειάζεται συστηματική μελέτη των σημαντικών παραγόντων. Η έρευνα ξεχωρίζει κάποιους από αυτούς, οι οποίοι φαίνεται ότι σχετίζονται με το πρόβλημα, και τους αναλύει διεξοδικά. Οι παράγοντες αυτοί δεν είναι σημαντικοί μόνο επειδή βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση, αλλά και επειδή αποτελούν τις βασικές «περιοχές», όπου θα πρέπει να εστιάσουν οι οργανωμένες, κρατικές ή άλλες, παρεμβάσεις. Στη συνέχεια, μπορείτε να διαβάσετε συνοπτικά κάποιες χρήσιμες πληροφορίες για καθέναν από αυτούς.
       
      Ζήτηση από το εξωτερικό
      Όπως φάνηκε παραπάνω, το πρόβλημα της πρόσβασης σε προσιτή στέγη άρχισε να γίνεται ιδιαιτέρως αισθητό όταν οι κατοικίες στην Ελλάδα άρχισαν να προσελκύουν ισχυρή εξωτερική ζήτηση. Επομένως, αξίζει κάποιος να σταθεί περισσότερο σε αυτό το σημείο. Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνουν ότι οι άμεσες ξένες επενδύσεις στο real estate έφτασαν περίπου τα 2 δισ. ευρώ το 2024. Παρότι ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει κατοικίες και εμπορικά ακίνητα, η έκταση των κεφαλαίων φανερώνει μια έντονη πίεση.
      Στις ξένες επενδύσεις περιλαμβάνονται και οι αγορές μέσω του προγράμματος Χρυσή Βίζα. Με εξαίρεση την περίοδο της πανδημίας, οι αιτήσεις αυξάνονται σταθερά τα τελευταία χρόνια, ενώ τα σχετικά όρια για το 2024, μετά από αυξήσεις των τελευταίων ετών, διαμορφώθηκαν στις 400.000 ευρώ κατ’ ελάχιστο – σε περιοχές όπως η Αττική και η Θεσσαλονίκη, φτάνουν τις 800.000 ευρώ. Το πρόγραμμα ενίσχυσε σημαντικά τη ζήτηση για ακίνητα και επηρέασε τόσο τις κατοικίες όσο και τα εμπορικά ακίνητα. Όπως σημειώνουν οι συγγραφείς της μελέτης, το αυξημένο ενδιαφέρον για ακίνητα με αξία γύρω από τα όρια της Χρυσής Βίζας μπορεί επίσης να οδηγεί και σε τεχνητές ανατιμήσεις, δηλαδή κάποιοι ιδιοκτήτες να προσαρμόζουν την τιμή που ζητούν, ώστε να υπερβαίνει το σχετικό κατώφλι.

      Ένας ακόμη παράγοντας πίεσης είναι η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, μέσω πλατφορμών όπως το Airbnb. Στις μεγάλες πόλεις ή σε άλλες περιοχές, που είναι συνήθως σαφώς γεωγραφικά προσδιορισμένες (π.χ. νησιά), πολλές κατοικίες αποσύρονται από τη μακροχρόνια αγορά και ακριβώς αυτή η μείωση της προσφοράς αυξάνει τα ενοίκια και δημιουργεί ευρύτερα προβλήματα, π.χ. με τη στέγαση γιατρών, εκπαιδευτικών, κλπ. Ωστόσο, η «εισαγόμενη» ζήτηση δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές τις δύο μορφές, αλλά αφορά και πιο παραδοσιακές μορφές επενδύσεων και ανάπτυξης κατοικιών.

      Διαβάστε όλη την έρευνα εδώ: https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2026/01/housing-2026.pdf
      και συνοπτικά:
      https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2026/01/housing_brochure_20.01.pdf
    21. Αρθρογραφία

      GTnews

      Mε ιδιαίτερη λαμπρότητα και σε κλίμα συγκίνησης, αντάξια της ιστορικής πορείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και της πολυδιάστατης προσωπικότητας του τιμώμενου, πραγματοποιήθηκε στο ιστορικό κτίριο Αβέρωφ η τιμητική εκδήλωση για τη πολυετή προσφορά στην επιστήμη, την κοινωνία και την παιδεία, του Ομότιμου Καθηγητή της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π., Θεοδόση Τάσιου.
      Λαμβάνοντας το λόγο, ο Θεοδόσης Τάσιος αναφέρθηκε στη θεμελιώδη διάκριση ανάμεσα στην επιστήμη και την τεχνολογία ως διάκριση ρόλων, ευθυνών και κριτηρίων. Τόνισε ότι η επιστήμη αποσκοπεί πρωτίστως στην κατανόηση της πραγματικότητας, ενώ η τεχνολογία γεννιέται από την ανάγκη του ανθρώπου να παρέμβει σε αυτήν και να δώσει λύσεις σε συγκεκριμένες ανάγκες. Υπογράμμισε ότι, σε αντίθεση με την επιστημονική γνώση που κρίνεται με βάση την αλήθεια, η τεχνολογία οφείλει να αξιολογείται μέσα από ένα σύνθετο πλέγμα ελέγχων που αφορά τη λειτουργικότητα, την ασφάλεια, το κόστος, τον χρόνο, καθώς και τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες. Μέσα από αυτή τη διάκριση, επεσήμανε ότι η τεχνική πράξη δεν μπορεί να είναι αξιακά ουδέτερη, αλλά προϋποθέτει κρίση, μέτρο και ευθύνη — στοιχεία που διαχρονικά χαρακτήρισαν τόσο το επιστημονικό του έργο όσο και τη δημόσια παρουσία του στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
      Η ομιλία του αναλυτικά:
      Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας,
      η σημερινή παρουσία-σας περιποιεί τιμήν μεγάλην στην Πολυτεχνική-μας Κοινότητα, προκάλεσε όμως και ένα μικρό δίλημμα στην επιλογή του αντικειμένου το οποίο η ταπεινότης-μου θα εξέθετε συντόμως ενώπιόν σας. Σκεφθήκαμε πάντως εντέλει με τον Πρύτανή-μου ότι θα βλέπατε με επιείκεια την πρόθεσή-μας να «παινέψομε το σπίτι μας», αναλύοντας τον πολυδιάστατο χαρακτήρα της Τεχνολογίας, έναντι της ρωμαλέας, αλλά μάλλον μονοδιάστατης Επιστήμης.
      1. Η Επιστήμη, ως γνωστόν, ικανοποιεί την υπαρξιακή ανάγκη του Ανθρώπου για Γνώση – η δόμηση του Εγώ, όπως λένε, γίνεται καί με τις άπειρες σχέσεις-μου με τον γύρω Κόσμον. Για να αυτοσυνειδητοποιηθώ έχω ανάγκη να κατανοήσω τον κόσμο. Η Τεχνολογία αντιθέτως, δέν γεννιέται απευθείας απο μια ατομική παρόρμηση, όπως στην περίπτωση της Επιστήμης. Γεννιέται τη στιγμή όπου ποικίλες Ανάγκες των Ανθρώπων δέν μπορούν να ικανοποιηθούν με φυσικά μέσα. Οπότε προς τούτο χρειάζεται να ε φ ε υ ρ ε θ ο ύ ν μέσα τεχνητά. Αυτή είναι η πρώτη ριζική διαφορά Τεχνολογίας και Επιστήμης.
      2. Η δεύτερη, έγκειται στο γεγονός οτι τα «τεχνητά» αυτά μέσα συνιστούν εντελώς νέα δημιουργήματα – δέν προϋπήρχαν για να αποκαλυφθούν (όπως έγινε με τις φυσικές πραγματικότητες, τις οποίες φέρνει στο φώς η Επιστήμη). Είναι όντως νέα υλικά δημιουργήματα του Ανθρώπου ! Ο μεγάλος βιολόγος Θεοδόσιος Dobzhansky (βραβείο Επιστήμης του Προέδρου των ΗΠΑ), έλεγε καθ’ υπερβολήν ότι τώρα είμαστε «συνεργοί του Θεού, συνεχίζοντας τη Δημιουργία».
      3. Η τρίτη διαφορά Τεχνολογίας και Επιστήμης αφορά τη διαδικασία ε λ έ γ χ ο υ του προϊόντος των : Καταρχήν, στη φάση της «σύλληψης» του στόχου των, καί η Επιστήμη καί η Τεχνολογία θα χρησιμοποιήσουν υφιστάμενες γνώσεις και θα περάσουν στη διαδικασία της λεγόμενης δημιουργικής καινοτομικής έμπνευσης. Εδώ, δέν υπάρχουν διαφορές διανοητικών διαδικασιών Τεχνολογίας / Επιστήμης – όπως άλλωστε ούτε και στην περίπτωση της καλλιτεχνικής καινοτομίας. Τα ίδια είναι.
      Μόλις όμως έχει συλληφθεί μια πρώτη προσωρινή λύση (ένα πρώτο «προϊόν»), οφείλει βέβαια ν’ ακολουθήσει ο έλεγχός του. Οπότε, στην μέν περίπτωση της Επιστήμης, ο μόνος έλεγχος που απαιτείται είναι έναντι της Αληθείας : Άραγε, το προϊόν της έρευνας περιγράφει την Πραγματικότητα; «Ναί» ή «Όχι»;
      Αντιθέτως, στην περίπτωση της Τεχνολογίας, απαιτούνται π ο λ λ α π λ ο ί έλεγχοι των ακόλουθων «επιτελεστικοτήτων» (performances), δηλαδή των απαιτουμένων ιδιοτήτων του προϊόντος.
      – Ασφάλεια (του προϊόντος καί του Χρήστη) – να μή μας σπάσει το όργανο στα χέρια. – Λειτουργικότητα (για τον σκοπό που εφευρέθηκε) – πρέπει το τρυπάνι ν’ ανοίγει ίσιες τρύπες ⸱ να μή στραβώνει.
      – Οικονομία (σε χρήμα και σε χρόνο) – αλλιώτικα, δέν θα μπορέσουμε να ικανοποιήσουμε την εν θέματι ανθρώπινη ανάγκη μ’ ένα απαγορευτικώς πανάκριβο προϊόν.
      – Ανθεκτικότητα εν χρόνω (διάρκεια ζωής του προϊόντος) – τί να το κάνεις ένα βραχύβιο αγαθό
      – Περιβαλλοντικές συνέπειες : Καλή είναι η τζιπάρα, αλλά νιώθω ντροπή που βρωμίζω το σύμπαν.
      – Αισθητική (Γερή είναι αυτή η γέφυρα – αλλά γιατί να είναι τόσο άσχημη;).
      Έχομε λοιπόν εδώ άλλη μια καίρια διαφορά ανάμεσα στην οιονεί-μονοδιάστατη Επιστήμη (έλεγχος αληθείας μόνον), και στην 6-διάστατη θα λέγαμε Τεχνολογία…
      4. Σημειώνεται όμως επί πλέον, ότι πολλές απ’ αυτές τις επιτελεστικότητες (τις συναπαιτούμενες ιδιότητες του προϊόντος) είναι α ν τ ι φ α τ ι κ έ ς μεταξύ τους : – Το πολύ φθηνό λ.χ., μπορεί να υπονομεύει όλες τις άλλες επιτελεστικότητες. («Φτηνιάρικο και άχρηστο», που λέμε).
      – Μια υπερβολικά μεγάλη απαιτουμένη ασφάλεια, πιθανότατα θα μειώνει καί τη λειτουργικότητα καί την ομορφιά του προϊόντος (πόσο δυσκίνητο, αντιοικονομικό και χοντρομπαλάδικο θα ήταν ένα αυτοκίνητο άτρωτο στις συγκρούσεις – ένα τανκς, δηλαδή).
      – Ενώ μια πανέμορφη, ανάλαφρη λύση, μπορεί να συνεπάγεται ένα ευάλωτο στον χρόνο προϊόν (σάν τα λεπτούτσικα υποστυλώματα ορισμένων πανέμορφων κτιρίων ξενοδοχείων, που διαβρώθηκαν ανεπανόρθωτα και πάν’ για κατεδάφιση).
      Εδώ πλέον, κορυφώνεται η ισχυρή διαφοροποίηση της Τεχνολογίας απ’ την Επιστήμη. Διότι οι ιδιότητες αυτές δέν υπόκεινται σε αλληλοδιαπραγμάτευση : λ.χ. «πόσο φθηνά θα πουλήσεις την ίδια-σου την ασφάλεια;» ή μπορείς άραγε να πείς «ας μή δουλεύει καλά – φτάνει νά ’ναι ώμορφο» ή πόσοι θα πούν «τί με νοιάζουνε τα εγγόνια – ας έχω εγώ σήμερα φτηνή αντιπεριβαλλοντική Τεχνολογία». Γίνεται προφανές οτι έχομε να κάνομε με προτεραιότητες ηθικών Αξιών, οι οποίες ανέκυψαν εκεί που δέν το περίμενες, μέσα στον πιό πρακτικό χώρο της Τεχνολογίας !
      Ο Τεχνικός, για να ολοκληρώσει τον Σχεδιασμό του προϊόντος, είναι υποχρεωμένος τώρα να κάνει μια β ε λ τ ι σ τ ο π ο ί η σ η ανάμεσα σ’ αυτές τις αντιθετικές Αξίες – μια διεργασία που είναι παντελώς εξωεπιστημονική – αλλ’ εντός του τεχνικού ενεργήματος. Αυτή δέ η φάση είναι εκείνη που γεννά και τις κοινωνικές ευθύνες του Μηχανικού. Σημειώνομε πάντως ότι κατά τον ένα και μοναδικό έλεγχο που ασκεί ο επιστημονικός λογισμός (τον έλεγχο της Αλήθειας, της γνώσης), δέν γεννάται κανένας ανάλογος προβληματισμός. Βεβαίως και ακούγεται συχνά ο ψόγος περί «της κοινωνικής ευθύνης της επιστημονικής καινοτομίας» – αλλά είναι εδώ προφανής η ελαφρά σύγχυση εννοιών : Φαντάζονται μάλλον μια μελλοντική και ενδεχόμενη χρήση αυτής της γνώσης σε ένα τεχνολογικό προϊόν. Αλλά αυτό λέμε κι εμείς – κάθε πράμα στον αρμόδιο καιρό του. Δέν θα καταγγείλουμε τώρα τη Maria Curie για τη βόμβα της Χιροσίμα…
      5. Δέν θα περιλάβομε πάντως στις ανομοιότητες Τεχνολογίας και Επιστήμης φαινόμενα σχετικά με τη φάση της Π α ρ α γ ω γ ή ς του προϊόντος : Κεφάλαιο, ανθρώπινη εργασία, πρώτες ύλες και διάθεση εκπομπών ή καταλοίπων, απαιτούνται (σε μικρότερη έστω κλίμακα) καί στην περίπτωση της επιστημονικής έρευνας. Ωστόσο, στην περίπτωση της τεχνικής παραγωγής, γεννώνται συχνά πολύ μεγάλης έκτασης εργασιακά και περιβαλλοντικά προβλήματα, τελείως άγνωστα στην περίπτωση των επιστημονικών δραστηριοτήτων. Καί αυτά τα κοινωνικά φαινόμενα μεγάλης κλίμακας, θα μπορούσαν να ενταχθούν στις διαφορές μεταξύ τεχνολογικού και επιστημονικού ενεργήματος.
      6. Θα τελειώσουμε με δύο σχόλια σχετικά με τις γνώσεις που απαιτούνται για την τεχνική σύλληψη και τους ελέγχους αυτής της σύλληψης.
      α) Σημειώνουμε ότι η αρχική σύλληψη του τεχνικού προϊόντος μπορεί να γίνει ακόμη και με μίμηση κάποιου ανάλογου στοιχείου της Φύσης, ή μπορεί να στηριχθεί σε διαθέσιμες εμπειρικές ή παλαιότερες επιστημονικές γνώσεις. Όταν όμως αυτές οι πηγές «γνώσεων» (ως συνήθως) δέν εξαρκούν για την ευόδωση της αναζητούμενης σύλληψης (ή του ελέγχου της), τότε ο Τεχνικός (ο ίδιος ή με συνεργάτες) διεξάγει επιστημονική έρευνα. Υπενθυμίζεται πάντως, ότι αυτή η συνηθέστατη πλέον χρήση των επιστημονικών γνώσεων στον σχεδιασμό (και στην παραγωγή, αργότερα), δέν δικαιολογεί βέβαια τη χονδροειδή ανακρίβεια «Τεχνολογία είναι εφαρμοσμένη επιστήμη» – είδαμε το τεράστιο εύρος και τις διαφορές του τεχνικού ενεργήματος. Απ’ την άλλη μεριά βέβαια, η σύγχρονη Τεχνολογία δέν θα πήγαινε πολύ μακρυά χωρίς τον μεγάλο στυλοβάτη της που είναι η Επιστήμη.
      β) Μια τελευταία παρατήρηση αφορά μιαν άλλη ιδιοτυπία της χρήσης των γνώσεων στην Τεχνολογία. Την έχομε ονομάσει «αρχή της οικονομικής μερικότητας» : Κατά την αναζήτηση των καταλλήλων γνώσεων για τεχνική χρήση, ΔΕΝ στοχεύομε σε καθολικού κύρους λύσεις για όλα τα υλικά, για όλο το εύρος τιμών της μελετώμενης δράσης, ούτε με απόλυτη ακρίβεια. Κάτι τέτοιο θα ήταν δαπανηρό, χρονοβόρο, ίσως δέ και ανέφικτο για τα τωρινά δεδομένα. Αντιθέτως, στην Τεχνολογία, αρκούμαστε σε μια λύση μόνον για το υπόψιν υλικό και για τις υπόψιν τιμές δράσεων, πάντως δέ με «νόμιμο» σφάλμα απλώς μικρότερο εκείνου που είναι αποδεκτό για την υπόψιν πρακτική εφαρμογή. Η ακολουθούμενη ερευνητική μέθοδος θα είναι ακραιφνώς επιστημονική – μόνον ο βαθμός της επιζητούμενης ακριβείας θα ορίζεται κάθε φορά ε κ π ρ ο θ έ σ ε ω ς. Και δέν είναι ακριβής η άποψη οτι η Τεχνολογία «βολεύεται με προσεγγίσεις». Βουλεύεται μόνον, και διαβουλεύεται με την Οικονομία – αφού ο σκοπός της είναι πολύ ευρύτερος : Είναι η εξυπηρέτηση ανθρωπίνων Αναγκών, πολύ πιό εκτεταμένων απ’ το Ειδέναι καθεαυτό – περιλαμβανομένης ιδίως καί της Οικονομίας.
      7. Εκεί όμως όπου η Επιστήμη θα επανέλθει πλησίστια στο τεχνολογικό ενέργημα, θα είναι η θεωρία πραγμάτωσης της «βελτιστοποίησης των επιτελεστικοτήτων» κατά τον Σχεδιασμό – για το πώς, δηλαδή, θα εκλογικεύσομε την διαδικασία σύγκρισης Αξιών, μέσω συντελεστών βαρύτητας υπαγορευομένων απ’ το κοινωνικό σύνολο. Αλλ’ η έκθεση αυτής της θεωρίας δέν θα είχε θέση στην αποψινή παρουσίαση σκέψεων ενώπιόν σας, Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας.
      Σας ευχαριστούμε.
       
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.