Jump to content
  • Novatron
  • Engineer
    Engineer

    6.000 γέφυρες στο κεντρικό οδικό δίκτυο της χώρας απαιτούν έλεγχο

    Sign in to follow this  

    Οι γέφυρες κινδυνεύουν με κατάρρευση περισσότερο εξαιτίας της ηλικίας και των κυκλοφοριακών φόρτων και λιγότερο από ενδεχόμενο σεισμό.

    Έξι χιλιάδες γέφυρες υπάρχουν στο κεντρικό οδικό δίκτυο όλης της χώρας, που απαιτείται να ελεγχθούν πρωτίστως για τους κυκλοφοριακούς φόρτους που δέχονται και για τη φθορά του χρόνου και δευτερευόντως για την αντισεισμική τους θωράκιση, όπως προκύπτει από τη μεγάλη μελέτη που έκανε δεκαμελής ομάδα εργασίας του ΤΕΕ/ΤΚΜ.

    Σύμφωνα με τη μελέτη, οι 3.000 γέφυρες είναι στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων της χώρας και οι άλλες 3.000 στο παλιό εθνικό δίκτυο.

    Η έκθεση της ομάδας εργασίας για τη μελέτη «Διεξαγωγή ελέγχων για τη διαπίστωση της δομικής επάρκειας των γεφυρών της Κεντρικής Μακεδονίας» τονίζει δυο παραμέτρους:

    1.Ο αντισεισμικός έλεγχος των γεφυρών, σύμφωνα με τη δοθείσα εντολή, δεν πρέπει να αποτελέσει πρώτη προτεραιότητα ελέγχου, καθώς ο μείζων κίνδυνος προέρχεται από την ανεπάρκεια σε φέρουσα ικανότητα οφειλόμενη, αφενός στα διαρκώς αυξανόμενα φορτία κυκλοφορίας και αφετέρου στη γήρανσης των γεφυρών.

    2.Προκειμένου να γίνει η αρχή στην ίδρυση ενός Ενεργού Εθνικού Μητρώου Γεφυρών προτείνεται ένας Πρωτοβάθμιος Έλεγχος, ώστε να απογραφούν οι υπάρχουσες γέφυρες και να εντοπισθούν αυτές που έχουν τα μεγαλύτερα προβλήματα. Κατόπιν να εξετασθούν άμεσα από Δευτεροβάθμια Επιτροπή, η οποία θα προτείνει τα ληπτέα μέτρα αποφυγής κατάρρευσης, αφού διεξαγάγει λεπτομερέστερο έλεγχο συγκριτικώς με εκείνον της πρωτοβάθμιας Επιτροπής.

    Οι πτώσεις γεφυρών για διάφορους λόγους δεν είναι σπάνιο γεγονός, ούτε στην Ελλάδα, ούτε στο εξωτερικό. Μετά την κατάρρευση της γέφυρας στη Γένοβα της Ιταλίας, αλλά και την κατάρρευση της γέφυρας στην Καβάλα και τη Μινεάπολη των ΗΠΑ, το ΤΕΕ/ΤΚΜ αποφάσισε να συστήσει ομάδα εργασίας, προκειμένου να καταθέσει μια έκθεση για τα βήματα που πρέπει να γίνουν, ώστε να θωρακιστούν οι γέφυρες στο οδικό δίκτυο της Κεντρικής Μακεδονίας και να περιοριστούν οι κίνδυνοι νέων καταρρεύσεων.

    Στην ουσία η χώρα είναι πολύ πίσω σε τέτοια ζητήματα, καθώς ήδη από τους αρμόδιους φορείς έχουν επισημανθεί προβλήματα διασποράς αρμοδιοτήτων, ελλείψεων καταλλήλου προσωπικού, πλημμελών επιθεωρήσεων και τονίζεται η δυσκολία αντιμετώπισης του προβλήματος, καθώς και το υπέρογκο μέγεθος του κόστους της αποκατάστασης, οψέποτε αυτή αποφασισθεί.

    Η ομάδα εργασίας του ΤΕΕ/ΤΚΜ, με συντονιστή τον Ι. Τέγο και μέλη τους Ι. Μοσχονά, Μ. Τσιτώτα, Χ. Καρακώστα, Β. Λεκίδη, Κ. Μορφίδη, Ι. Μαυράκη, Δ. Κωνσταντινίδη, Π. Πανέτσο και Π. Δασκαλούδη (όλοι πολιτικοί μηχανικοί) ολοκλήρωσε μέσα σε διάστημα ενός έτους μια επίπονη εργασία.

    Στην εισηγητική έκθεσή τους αναφέρουν ότι «εκτός από τη γέφυρα της Καβάλας, που κατέρρευσε εγκλωβίζοντας δύο οχήματα και ένα γερανοφόρο όχημα, χωρίς, ευτυχώς, να υπάρξουν θύματα, υπάρχει και η γέφυρα του Ιάσμου στη Ροδόπη που κατέρρευσε πριν από δύο, περίπου έτη. Επίσης, υπάρχουν και οι γέφυρες του Νέστου και του Αξιού των οποίων είναι γνωστή η ανεπάρκεια στη φέρουσα ικανότητα. Υπάρχει, ακόμη, η γνωστή για τα πολλά προβλήματά της γέφυρα άνω διάβασης επί της οδού σύνδεσης του Λιμένα Θεσσαλονίκης με το Καλοχώρι, του ΠΑΘΕ και την Εγνατία Οδό. Είναι γνωστό ότι με εξαίρεση τις γέφυρες των σύγχρονων αυτοκινητοδρόμων που κατασκευάστηκαν τα τελευταία χρόνια και υπόκεινται σε συστηματικούς ελέγχους, οι υπόλοιπες γέφυρες του παλιού εθνικού και επαρχιακού δικτύου είναι αφημένες στην τύχη τους. Υπάρχει μάλιστα, ενίοτε, σύγχυση αρμοδιοτήτων ως προς τις ευθύνες μεταξύ Περιφερειών και Δήμων, γεγονός που ανεδείχθη πολύ άσχημα με αφορμή την κατάρρευση της μνημονευθείσας ήδη γέφυρας της Καβάλας. Όσον αφορά το κόστος αποκατάστασης των πασχουσών από δομική ανεπάρκεια ελληνικών γεφυρών αυτό εκτιμάται ότι είναι της τάξεως μερικών δισεκατομμυρίων ευρώ. Αυτά, από πολλά ολίγα, αναφορικώς με τις υπάρχουσες ελληνικές γέφυρες».

    Όσον αφορά τις εκτός των συνόρων γέφυρες: «Στις ΗΠΑ μετά την κατάρρευση μιας 40ετούς γέφυρας στη Μινεάπολη την 1n Αυγούστου του 2007, που συμπαρέσυρε στην άβυσσο 50 αυτοκίνητα και 133 ανθρώπους, η αμερικανική κοινή γνώμη πληροφορήθηκε έκπληκτη ότι οι μηχανικοί έχουν εκδώσει ανάλογα αρνητικές ετυμηγορίες και για άλλες 74.000 γέφυρες που κρίθηκαν «ανεπαρκείς σε δομικό επίπεδο». Μηχανικοί και αρμόδιοι αξιωματούχοι έσπευσαν να ζητήσουν επισκευές στις γέφυρες αυτές, αλλά οι γενόμενες εκτιμήσεις για το συνολικό κόστος των αναγκαίων επεμβάσεων πλησιάζουν τα 188 δισεκατομμύρια δολάρια. Ένας βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος, πρότεινε τη θέσπιση προσωρινού φόρου 5% στο φυσικό αέριο για την κάλυψη των δαπανών επισκευής, αλλά οι συνάδελφοί του αντέτειναν πως το Κονγκρέσο και οι Πολιτείες θα πρέπει να διανείμουν σοφότερα τα κονδύλια από τα διόδια αντί να τα κατασπαταλούν σε άχρηστα προγράμματα για κατοικίδια. Έτσι το Κονγκρέσο δέσμευσε τότε μόλις ένα δισεκατομμύριο δολάρια για τις επισκευές, δηλαδή 13.500 δολάρια ανά γέφυρα. Το πρόβλημα της γήρανσης και της έλλειψης συντήρησης των υποδομών αφορά και στην Ευρώπη. Πρόσφατα στη Γαλλία η υπουργός Μεταφορών εκτίμησε ότι το·1/3 από τις 12.000 γέφυρες της χώρας θέλει ενίσχυση. Μάλιστα, στο 7% των περιπτώσεων η κατάσταση κρίνεται επικίνδυνη για κατάρρευση και χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση και για τον λόγο αυτόν προτείνεται ο περιορισμός των φορτίων σε αυτές. Την ίδια ώρα, στη Γερμανία, μόλις το 12,5% κρίνεται ότι ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις. Οι υπόλοιπες είναι σαφές ότι δεν σχεδιάστηκαν για τα σημερινά φορτία κυκλοφορίας. Επίσης στην Ιταλία εκτιμούν ότι περίπου 300 γέφυρες αντιμετωπίζουν κίνδυνο κατάρρευσης, όπως η μνημονευθείσα ήδη γέφυρα της Γένοβας».

    Η κατάρρευση της γέφυρας στην Καβάλα στις 9 Νοεμβρίου 2018 αποδίδεται από το ΤΕΕ/ΤΚΜ «αφενός στην εξαιτίας της διάβρωσης των οπλισμών μείωση της φέρουσας ικανότητας του φορέα της γέφυρας και αφετέρου στην υπέρβαση των επιτρεπόμενων από τα φορτία καταπονήσεων...».

    Μάλιστα, στην έκθεση επισημαίνεται ότι κατά πάσα πιθανότητα «η κατάρρευση της γέφυρας της Καβάλας, ήταν δυνατόν να αποσοβηθεί», εννοείται μετά από έλεγχο της γέφυρας, ο οποίος θα είχε προηγηθεί.

    «Οι καταρρεύσεις των γεφυρών λόγω σεισμού σχετίζονται σχεδόν αποκλειστικώς με ανεπάρκεια των μεσοβάθρων, καθώς και με τα μικρά μήκη εδράσεως του φορέα σε αυτά. Επίσης, ο κίνδυνος κατάρρευσης λόγω σεισμού είναι στατιστικώς πολύ μικρότερος, συγκρινόμενος με τον κίνδυνο κατάρρευσης του φορέα εξαιτίας κυρίως της γήρανσης και ενδεχομένως της αύξησης του μεγέθους των φορτίων κυκλοφορίας. Εξάλλου σύμφωνα με τους Αντισεισμικούς Κανονισμούς, η περίοδος επαναλήψεως του σεισμού σχεδιασμού είναι 475 έτη με πιθανότητα υπέρβασης 10% για χρόνο ζωής της γέφυρας τα 50 έτη, και 19% για τα 100 έτη», τονίζεται.

    Έτσι προτεραιοποιήθηκε η παράμετρος της ηλικίας των γεφυρών, που συνιστά πολύ πιο άμεσο και συχνό κίνδυνο, οπότε οι έλεγχοι στις γέφυρες πρέπει να γίνουν σε δυο επίπεδα, πρώτον για τις φθορές του χρόνου και δεύτερον για την ασφάλεια του φορέα της γέφυρας έναντι των φορτίων κυκλοφορίας και ακολούθως για την αντισεισμική της ασφάλεια.

    Sign in to follow this  


    User Feedback


    There are no comments to display.



    Create an account or sign in to comment

    You need to be a member in order to leave a comment

    Create an account

    Sign up for a new account in our community. It's easy!

    Register a new account

    Sign in

    Already have an account? Sign in here.

    Sign In Now

  • Similar Content

    • By Engineer
      Οι Οδικές Μεταφορές παραμένουν το βαρύ χαρτί των υποδομών για τη χώρα. Περίπου 6δισ.ευρώ σε έργα είτε είναι σε κατασκευή είτε προετοιμάζονται από το Υπουργείο Υποδομών και τον νέο Υπουργό, Κώστα Καραμανλή. Αυτό, παρά τη στροφή στα σιδηροδρομικά έργα που ομολογουμένως είχαν μείνει πολύ πίσω σε επίπεδο δημιουργίας ενός σύγχρονου δικτύου.
      Σήμερα η Ελλάδα διαθέτει ένα ικανό οδικό δίκτυο αυτοκινητόδρομων μήκους περίπου 2.200 χλμ που κατά βάση συνδέει όλες τις Περιφέρειες της ηπειρωτικής χώρας μεταξύ τους. Ταυτόχρονα έχει αυξήσει σημαντικά τον δείκτη οδικής ασφάλειας που κάθε χρόνο δείχνει βελτίωση στους αριθμούς ατυχημάτων.
      Παράλληλα η ανάπτυξη των λιμανιών, των αεροδρομίων, της βιομηχανίας αλλά και του κλάδου των logistics, συνδυάζεται σε μεγάλο βαθμό με την ύπαρξη ικανού δικτύου αυτοκινητόδρομων. Αυτό το δίκτυο πέρα από το ρόλο του μεταφορέα παίζει και το ρόλο τη σύνδεσης αυτών των πυλών της οικονομίας.
      Για παράδειγμα, ενας επιβάτης που θα κατέβει στο Αεροδρόμιο Μακεδονία, μέσω της Εγνατίας μπορεί να πάει στο λιμάνι της Καβάλας και από εκεί να πάει στη Θάσο για διακοπές.
      ΤΑ ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ PROJECTS
      Αυτό το δίκτυο σήμερα επεκτείνεται, όχι με τους ρυθμούς που είδαμε μέχρι το 2017, αλλά συμπληρωματικά και με ενίσχυση των υφιστάμενων αξόνων. Το σημαντικότερο έργο που εκτελείται αυτή τη στιγμή είναι το  νότιο τμήμα του Ε65, από τη Λαμία μέχρι την Ξυνιάδα. Σήμερα ο Ε65 λειτουργεί από την Ξυνιάδα μέχρι τα Τρίκαλα, όντας ένας τυφλός αυτοκινητόδρομος. Παράλληλα υπάρχουν διαπραγματεύσεις για το βόρειο τμήμα από τα Τρίκαλα μέχρι την Εγνατία που θα ολοκληρώσει τον άξονα.
      Εξίσου σημαντικό είναι και το έργο του αυτοκινητόδρομου Πάτρα-Πύργος, της φυσικής συνέχειας της Ολυμπίας Οδού. Εδώ βέβαια προς το παρόν έχουμε ένα πάγωμα στο θέμα του έργου μιας και επανεξετάζεται το πως τελικά θα προχωρήσει το έργο, όμως πρόκειται για ένα σπουδαίο έργο που θα φέρει το δίκτυο αυτοκινητόδρομων βαθειά στην δυτική πλευρά της Πελοποννήσου βοηθώντας την τοπική οικονομία.
      Τρίτο και ίσως σημαντικότερο είναι το έργο του ΒΟΑΚ που θα ενώσει τις μεγάλες πόλεις της Κρήτης από τα Χανιά μέχρι τον Άγιο Νικόλαο. Πρόκειται για έργο μεγάλης σημασίας λόγω της κακής κατάστασης του δρόμου και των πολλών δυστυχημάτων που συμβαίνουν σε αυτόν. Το συνολικό κόστος αυτών των έργων ξεπερνά τα 2,5δισ.ευρώ. Αν προσθέσουμε και την Υποθαλάσσια Σύνδεση Σαλαμίνας και τον διαγωνισμό για την ολοκλήρωση της Αμβρακίας Οδού τότε το κόστος ανεβαίνει στα 3δισ.ευρώ.
      ΟΙ ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΩΝ
      Αυτά τα έργα θα μας δώσουν επιπλέον περίπου 350 χιλιόμετρα αυτοκινητόδρομου. Το επόμενο στάδιο είναι οι επεκτάσεις των υφιστάμενων μεγάλων αξόνων. Μιλάμε για έργα που ξεπερνούν τα 3 δισ.ευρώ σε κόστος και που τα περιμένει η εγχώρια αγορά για να μπορέσει να αποκτήσει μεγαλύτερο αντικείμενο.
      Κυριάρχο έργο εδώ είναι οι επεκτάσεις της Αττικής Οδού που συζητούνται εδώ και 15 χρόνια αλλά δεν έχουν μπει μέχρι σήμερα σε υλοποίηση. Μιλάμε για την επέκταση προς Ραφήνα και Λαύριο που θα συνδέσει τα δύο πιο σημαντικά λιμάνια της Αττικής (μετά τον Πειραιά), την αστική σήραγγα Κατεχάκη-Λ.Βουλιαγμένης και την επέκταση της Λ.Κύμης μέχρι την Εθνική Οδό.
      Ένα νέο έργο που θα δούμε να έρχεται στην επιφάνεια και αποτελεί έργο-σημαία για τη νέα κυβέρνηση είναι ο αυτοκινητόδρομος Ελευσίνα-Υλίκη ή αλλιώς η Μεγάλη Οδική Παράκαμψη Αττικής. Ο διαγωνισμός είχε βγει στον αέρα το 2013 όμως το 2015 ακυρώθηκε και τώρα επανέρχεται και πάλι. Ίσως να δουμε την έναρξη του νέου διαγωνισμού μέχρι το τέλος της χρονιάς.
      Στρατηγικής σημασίας για τη χώρα είναι η επέκταση της Ιόνιας Οδού από τα Ιωάννινα μέχρι την Κακαβιά (αποτελεί απόληξη του Διευρωπαϊκού άξονα «Αδριατική Οδός»). Με περίπου 60χλμ ουσιαστικά ολοκληρώνει τον άξονα που ξεκινά απο το Αντίρρριο. Οι μελέτες είναι ολοκληρωμένες εδώ και καιρό.
      ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ
      Στο ίδιο επίπεδο είναι και η συνολική μετατροπή σε αυτοκινητόδρομο του άξονα Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι που συγκαταλέγεται στα έργα που πρέπει να γίνουν στην υπό ιδιωτικοποίηση Εγνατία Οδό. Είναι το τμήμα που απομένει να γίνει αυτοκινητόδρομος και είναι επίσης τμήμα του Διευρωπαϊκού Άξονα που ενώνει τη χώρα μας με την Κεντρική Ευρώπη.
      Σε φάση διαγωνισμού είναι και το έργο-ΣΔΙΤ Καλαμάτα-Πύλος-Μεθώνη το οποίο όμως δεν έχει χαρακτηριστικά αυτοκινητόδρομου αλλό οδού ταχείας κυκλοφορίας. «Μνηστήρες» είναι όλες οι μεγάλες τεχνικές της χώρας, ωστόσο περιμένουμε το «πράσινο φως» από τη νέα ηγεσία του Υπουργείου.
      Αλλα έργα που επίσης φαίνεται ότι μπαίνουν στο τραπέζι των επεκτάσεων είναι η Παράκαμψη Χαλκίδας, η σύνδεση της Ιόνιας Οδού με Αγρίνιο, το Καλό Νερό-Τσακώνα, η ολοκλήρωση του κάθετου άξονα της Εγνατίας Ξάνθη-Σύνορα, η Υποθαλάσσια Ζεύξη Λευκάδας κ.α.

      View full είδηση
    • By Engineer
      Οι Οδικές Μεταφορές παραμένουν το βαρύ χαρτί των υποδομών για τη χώρα. Περίπου 6δισ.ευρώ σε έργα είτε είναι σε κατασκευή είτε προετοιμάζονται από το Υπουργείο Υποδομών και τον νέο Υπουργό, Κώστα Καραμανλή. Αυτό, παρά τη στροφή στα σιδηροδρομικά έργα που ομολογουμένως είχαν μείνει πολύ πίσω σε επίπεδο δημιουργίας ενός σύγχρονου δικτύου.
      Σήμερα η Ελλάδα διαθέτει ένα ικανό οδικό δίκτυο αυτοκινητόδρομων μήκους περίπου 2.200 χλμ που κατά βάση συνδέει όλες τις Περιφέρειες της ηπειρωτικής χώρας μεταξύ τους. Ταυτόχρονα έχει αυξήσει σημαντικά τον δείκτη οδικής ασφάλειας που κάθε χρόνο δείχνει βελτίωση στους αριθμούς ατυχημάτων.
      Παράλληλα η ανάπτυξη των λιμανιών, των αεροδρομίων, της βιομηχανίας αλλά και του κλάδου των logistics, συνδυάζεται σε μεγάλο βαθμό με την ύπαρξη ικανού δικτύου αυτοκινητόδρομων. Αυτό το δίκτυο πέρα από το ρόλο του μεταφορέα παίζει και το ρόλο τη σύνδεσης αυτών των πυλών της οικονομίας.
      Για παράδειγμα, ενας επιβάτης που θα κατέβει στο Αεροδρόμιο Μακεδονία, μέσω της Εγνατίας μπορεί να πάει στο λιμάνι της Καβάλας και από εκεί να πάει στη Θάσο για διακοπές.
      ΤΑ ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ PROJECTS
      Αυτό το δίκτυο σήμερα επεκτείνεται, όχι με τους ρυθμούς που είδαμε μέχρι το 2017, αλλά συμπληρωματικά και με ενίσχυση των υφιστάμενων αξόνων. Το σημαντικότερο έργο που εκτελείται αυτή τη στιγμή είναι το  νότιο τμήμα του Ε65, από τη Λαμία μέχρι την Ξυνιάδα. Σήμερα ο Ε65 λειτουργεί από την Ξυνιάδα μέχρι τα Τρίκαλα, όντας ένας τυφλός αυτοκινητόδρομος. Παράλληλα υπάρχουν διαπραγματεύσεις για το βόρειο τμήμα από τα Τρίκαλα μέχρι την Εγνατία που θα ολοκληρώσει τον άξονα.
      Εξίσου σημαντικό είναι και το έργο του αυτοκινητόδρομου Πάτρα-Πύργος, της φυσικής συνέχειας της Ολυμπίας Οδού. Εδώ βέβαια προς το παρόν έχουμε ένα πάγωμα στο θέμα του έργου μιας και επανεξετάζεται το πως τελικά θα προχωρήσει το έργο, όμως πρόκειται για ένα σπουδαίο έργο που θα φέρει το δίκτυο αυτοκινητόδρομων βαθειά στην δυτική πλευρά της Πελοποννήσου βοηθώντας την τοπική οικονομία.
      Τρίτο και ίσως σημαντικότερο είναι το έργο του ΒΟΑΚ που θα ενώσει τις μεγάλες πόλεις της Κρήτης από τα Χανιά μέχρι τον Άγιο Νικόλαο. Πρόκειται για έργο μεγάλης σημασίας λόγω της κακής κατάστασης του δρόμου και των πολλών δυστυχημάτων που συμβαίνουν σε αυτόν. Το συνολικό κόστος αυτών των έργων ξεπερνά τα 2,5δισ.ευρώ. Αν προσθέσουμε και την Υποθαλάσσια Σύνδεση Σαλαμίνας και τον διαγωνισμό για την ολοκλήρωση της Αμβρακίας Οδού τότε το κόστος ανεβαίνει στα 3δισ.ευρώ.
      ΟΙ ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΩΝ
      Αυτά τα έργα θα μας δώσουν επιπλέον περίπου 350 χιλιόμετρα αυτοκινητόδρομου. Το επόμενο στάδιο είναι οι επεκτάσεις των υφιστάμενων μεγάλων αξόνων. Μιλάμε για έργα που ξεπερνούν τα 3 δισ.ευρώ σε κόστος και που τα περιμένει η εγχώρια αγορά για να μπορέσει να αποκτήσει μεγαλύτερο αντικείμενο.
      Κυριάρχο έργο εδώ είναι οι επεκτάσεις της Αττικής Οδού που συζητούνται εδώ και 15 χρόνια αλλά δεν έχουν μπει μέχρι σήμερα σε υλοποίηση. Μιλάμε για την επέκταση προς Ραφήνα και Λαύριο που θα συνδέσει τα δύο πιο σημαντικά λιμάνια της Αττικής (μετά τον Πειραιά), την αστική σήραγγα Κατεχάκη-Λ.Βουλιαγμένης και την επέκταση της Λ.Κύμης μέχρι την Εθνική Οδό.
      Ένα νέο έργο που θα δούμε να έρχεται στην επιφάνεια και αποτελεί έργο-σημαία για τη νέα κυβέρνηση είναι ο αυτοκινητόδρομος Ελευσίνα-Υλίκη ή αλλιώς η Μεγάλη Οδική Παράκαμψη Αττικής. Ο διαγωνισμός είχε βγει στον αέρα το 2013 όμως το 2015 ακυρώθηκε και τώρα επανέρχεται και πάλι. Ίσως να δουμε την έναρξη του νέου διαγωνισμού μέχρι το τέλος της χρονιάς.
      Στρατηγικής σημασίας για τη χώρα είναι η επέκταση της Ιόνιας Οδού από τα Ιωάννινα μέχρι την Κακαβιά (αποτελεί απόληξη του Διευρωπαϊκού άξονα «Αδριατική Οδός»). Με περίπου 60χλμ ουσιαστικά ολοκληρώνει τον άξονα που ξεκινά απο το Αντίρρριο. Οι μελέτες είναι ολοκληρωμένες εδώ και καιρό.
      ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ
      Στο ίδιο επίπεδο είναι και η συνολική μετατροπή σε αυτοκινητόδρομο του άξονα Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι που συγκαταλέγεται στα έργα που πρέπει να γίνουν στην υπό ιδιωτικοποίηση Εγνατία Οδό. Είναι το τμήμα που απομένει να γίνει αυτοκινητόδρομος και είναι επίσης τμήμα του Διευρωπαϊκού Άξονα που ενώνει τη χώρα μας με την Κεντρική Ευρώπη.
      Σε φάση διαγωνισμού είναι και το έργο-ΣΔΙΤ Καλαμάτα-Πύλος-Μεθώνη το οποίο όμως δεν έχει χαρακτηριστικά αυτοκινητόδρομου αλλό οδού ταχείας κυκλοφορίας. «Μνηστήρες» είναι όλες οι μεγάλες τεχνικές της χώρας, ωστόσο περιμένουμε το «πράσινο φως» από τη νέα ηγεσία του Υπουργείου.
      Αλλα έργα που επίσης φαίνεται ότι μπαίνουν στο τραπέζι των επεκτάσεων είναι η Παράκαμψη Χαλκίδας, η σύνδεση της Ιόνιας Οδού με Αγρίνιο, το Καλό Νερό-Τσακώνα, η ολοκλήρωση του κάθετου άξονα της Εγνατίας Ξάνθη-Σύνορα, η Υποθαλάσσια Ζεύξη Λευκάδας κ.α.
    • By Engineer
      Μνήμες από την τραγωδία του Αυγούστου (2018) ξύπνησε η κατεδάφιση των δύο κύριων πυλώνων που είχαν απομένει από τη γέφυρα της Γένοβας, η κατάρρευση της οποίας είχε στοιχίσει τη ζωή σε 43 ανθρώπους.
      Το πρωί της Παρασκευής τοποθετήθηκαν εκρηκτικά προκειμένου να ισοπεδωθούν οι δύο πυλώνες ώστε να επιτραπεί η ανέγερση μιας νέας δομής.
       
      Οι περίπου 4.500 τόνοι μπετόν και χάλυβα κατέρρευσαν σε επτά δευτερόλεπτα μέσα σ' ένα σύννεφο σκόμης, μπροστά στα μάτια των πολυάριθμων Γενοβέζων που είχαν έρθει για να παρακολουθήσουν από απόσταση την κατεδάφιση.
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       

      View full είδηση
    • By Engineer
      Μνήμες από την τραγωδία του Αυγούστου (2018) ξύπνησε η κατεδάφιση των δύο κύριων πυλώνων που είχαν απομένει από τη γέφυρα της Γένοβας, η κατάρρευση της οποίας είχε στοιχίσει τη ζωή σε 43 ανθρώπους.
      Το πρωί της Παρασκευής τοποθετήθηκαν εκρηκτικά προκειμένου να ισοπεδωθούν οι δύο πυλώνες ώστε να επιτραπεί η ανέγερση μιας νέας δομής.
       
      Οι περίπου 4.500 τόνοι μπετόν και χάλυβα κατέρρευσαν σε επτά δευτερόλεπτα μέσα σ' ένα σύννεφο σκόμης, μπροστά στα μάτια των πολυάριθμων Γενοβέζων που είχαν έρθει για να παρακολουθήσουν από απόσταση την κατεδάφιση.
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
    • By Engineer
      Απίστευτες αναφορές στις εκθέσεις των δανειστών για την κατάσταση των σηράγγων και των γεφυρών της Εγνατίας Οδού. Αγνωστο το κόστος βαριάς συντήρησης και επισκευής, ώστε να καλύπτουν τις κοινοτικές απαιτήσεις οδικής ασφάλειας.
      Τραγική εικόνα για την κατάσταση της Εγνατίας Οδού, η οποία κόστισε πολλά δισεκατομμύρια ευρώ στους Ελληνες φορολογούμενους, ή πολιτικά παιχνίδια καθυστέρησης στη διαδικασία παραχώρησης κρύβονται πίσω από όσα συμβαίνουν γύρω από τις γέφυρες και τις σήραγγες του οδικού άξονα;
      Το σίγουρο είναι πως η Εγνατία Οδός αντιμετωπίζει κάποια σοβαρά ζητήματα, καθώς δεν έχει γίνει ποτέ μέχρι σήμερα βαριά συντήρηση των γεφυρών ή των σηράγγων. Ούτε έχει προχωρήσει η κατασκευή των Σταθμών Εξυπηρέτησης Αυτοκινητιστών (ΣΕΑ) όπως επίσης ορίζουν οι κοινοτικές οδηγίες.
      Σε συνέχεια πρόσφατης έκθεσης της Κομισιόν στην οποία αναφερόταν πως από ορισμένες σήραγγες της Εγνατίας Οδού διέρχονται οχήματα με επικίνδυνα φορτία κατά παράβαση των κοινοτικών οδηγιών για την οδική ασφάλεια, οι δανειστές επανέρχονται με νέα «βόμβα». Όπως αναφέρεται στη χθεσινή, τρίτη, έκθεση μεταμνημονιακής εποπτείας, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει σαφής εικόνα «για τις εργασίες που πρέπει να γίνουν ώστε οι γέφυρες της Εγνατίας Οδού να κατηγοριοποιηθούν ως ασφαλείς»!
      Στην ίδια έκθεση επισημαίνεται πως «πολύ πρόσφατα (Μάρτιος 2019) κάποιες από τις γέφυρες του οδικού άξονα κατηγοριοποιήθηκαν από την Εγνατία Οδός ΑΕ ως "πιθανά επικίνδυνες", χωρίς να υπάρχει σημαντική αλλαγή στην κατάστασή τους».
      Οι εκπρόσωποι των δανειστών ζητούν από τη διοίκηση της Εγνατία Οδός ΑΕ (η οποία προς το παρόν δεν υπάρχει καθώς εκκρεμεί τόσο η τοποθέτηση του διευθύνοντος συμβούλου όσο και του προέδρου) να «ξεκαθαρίσει σαφώς τα μέτρα που πρόκειται να ληφθούν καθώς και το κόστος τους, ώστε οι γέφυρες να καταστούν απολύτως ασφαλείς». Μόνο τότε, επισημαίνεται, «η σύμβαση παραχώρησης θα κατανείμει με ακρίβεια τους κινδύνους μεταξύ του παραχωρησιούχου και του Ελληνικού Δημοσίου».
      Αντίστοιχα προβληματική εμφανίζεται και η εικόνα για τις σήραγγες του οδικού άξονα καθώς εκκρεμεί, από την αρμόδια Αρχή Αδειοδότησης Σηράγγων, ο κατάλογος των μέτρων που πρέπει να λάβει η Εγνατία Οδός ΑΕ, ώστε να αδειοδοτηθούν με βάση τις κοινοτικές οδηγίες οδικής ασφάλειας. Όταν ολοκληρωθεί η συγκεκριμένη διαδικασία και υπολογιστεί το κόστος των απαιτούμενων εργασιών, η σύμβαση παραχώρησης θα καθορίσει «ποιος θα πραγματοποιήσεις τις εργασίες και θα υπολογίσει το αναλογούν ρίσκο». Δεν είναι γνωστό πόσες από τις περίπου 40 σήραγγες της Εγνατίας Οδού δεν έχουν πιστοποιηθεί μέχρι σήμερα, με βάση τις νέες αυστηρές κοινοτικές απαιτήσεις.
      Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το γεγονός πως μέχρι σήμερα -και ενώ έχουν μεσολαβήσει περί τα επτά χρόνια από την έναρξη της προσπάθειας παραχώρησης της Εγνατίας Οδού από το ΤΑΙΠΕΔ-, δεν γνωρίζουμε ποιο είναι το κόστος βαριάς συντήρησης του οδικού άξονα. Παράγοντες του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων το ανεβάζουν, μέσω διαρροών, στα έξι δισεκατομμύρια ευρώ (!), ενώ το προσωπικό της Εγνατία Οδός ΑΕ θεωρεί πως το συγκεκριμένο μέγεθος είναι υπερβολικό.
      Αρκετοί αναρωτιούνται, βέβαια, γιατί χρειάστηκε να φτάσουμε στην προκήρυξη του διαγωνισμού παραχώρησης για να μάθουμε τη δυσάρεστη εικόνα με τη βαριά συντήρηση του οδικού άξονα. Κάποιοι άλλοι επισημαίνουν πως όσο δεν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία για το κόστος της βαριάς συντήρησης, θα γίνονται και πολιτικά παιχνίδια καθυστερήσεων με τον διαγωνισμό. Οι πλέον απαισιόδοξοι θεωρούν πως, με τα σημερινά δεδομένα, ο διαγωνισμός, στον οποίο συμμετέχουν επτά όμιλοι, δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί.
      Τα διόδια
      Αν το πρόβλημα με την κατάσταση που βρίσκεται ο οδικός άξονας είναι το ένα μέτωπο από το οποίο θα κριθεί ο διαγωνισμός, το δεύτερο μέτωπο αφορά την κατασκευή των σταθμών διοδίων. Σήμερα στην Εγνατία Οδό και στους κάθετους άξονες λειτουργούν δώδεκα μετωπικοί σταθμοί διοδίων και συγκεκριμένα οι σταθμοί Τύριας (τιμή διοδίου για Ι.Χ. 2,10 ευρώ), Παμβώτιδας (1,20 ευρώ), Μαλακασίου (2,10 ευρώ), Πολυμύλου (2,40 ευρώ), Μαλγάρων (1,20 ευρώ), Ανάληψης (2,40 ευρώ), Μουσθένης (2,40 ευρώ), Ιάσμου (1,90 ευρώ), Μέστης (1,70 ευρώ), Ιεροπηγής (2,10 ευρώ), Ευζώνων (1,80 ευρώ) και Προμαχώνα (2,40 ευρώ).
      Η συμφωνία με τους δανειστές προβλέπει την κατασκευή 18 μετωπικών και 20 πλευρικών σταθμών διοδίων και συνεπώς η εταιρεία χρειάζεται ρευστότητα (που δεν έχει αφού τα έσοδα από τα διόδια πάνε στην Tράπεζα Πειραιώς), για να προχωρήσει η κατασκευή τους.
      Η κατασκευή των πλευρικών σταθμών καθώς και δύο μετωπικών (σε Σιάτιστα και Αρδάνιο) έχει ενταχθεί στις δύο συμβάσεις ελαφριάς συντήρησης του αυτοκινητοδρόμου μέχρι το 2020, που είχε υπογράψει η ΑΚΤΩΡ. Και στις δύο συμβάσεις υπήρχε πρόβλεψη για την κατασκευή των συγκεκριμένων σταθμών, αν η διοίκηση της Εγνατία Οδός ΑΕ ασκήσει τα σχετικά δικαιώματα προτίμησης, όπως και συνέβη.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.