περι τζοκερ
Υπάρχουν εν Ελλάδι στόκοι (ελληνικής αλλά και αλλοδαπής καταγωγής και προελεύσεως) που όποτε παίζουν τζόκερ ή όποτε βλέπουν κάποιον να πάει να παίξει τζόκερ, έχουν τη νοοτροπία να μονολογούν κάτι γκαντέμικες ωδές και γητειές του στυλ "Σιγά μην κερδίσω... Το παιχνίδι είναι στημένο... βγάζουν τα νούμερα που θέλουν εκείνοι". Ποτέ μου δεν κατάλαβα σε τι στηρίζουν αυτή την ηλίθια άποψή τους. Όποιος έχει δει μια κλήρωση του τζόκερ, οφείλει να αναγνωρίσει ότι πρόκειται για ένα παιχνίδι α-πο-λύ-τως διαφανές και τίμιο -όσον αφορά την κλήρωση: Σε ένα πλαίσιο υπάρχουν 45 μπαλάκια που πέφτουν σε μια κληρωτίδα, και εξ αυτών πέφτουν από την τρύπα της κληρωτίδας 5 τυχαία μπαλάκια -ουδέν τιμιότερων και τυχαιότερον. Σε ένα άλλο πλαίσιο, υπάρχουν 20 μπαλάκια που πέφτουν σε μια κληρωτίδα, εκ των οποίων ένα τυχερό βγαίνει μπαλάκι-τζόκερ. Ουδέν τιμιώτερον και τυχαιότερον. Μόνο ουφολόγοι, οπαδοί της ομάδας έψιλον, βασιλόφρονες, θαυμαστές του Γιούρι Γκέλερ και προτεστάντες ιεραπόστολοι θα έβρισκαν κάτι ύποπτο σε αυτή την απολύτως διάφανη διαδικασία. Επιμένω: Όποιος βρίσκει οτιδήποτε ύποπτο σε αυτή τη διαδικασία, είναι γκάου. Στη συνέχεια επακολουθεί η διαλογή των νικητών, τα αποτελέσματα της οποίας θα έπρεπε -θεωρητικώς τουλάχιστον- να συμβαδίζουν με τις μαθηματικές πιθανότητες του παιχνιδιού. Στο περίπου βρε αδερφέ. Για τα μάτια του κόσμου βρε αδερφέ. Διότι ζούμε σε έναν μαθηματικό κόσμο βρε αδερφέ. Πυθαγόρας λέμε. Μουσική των σφαιρών λέμε -μουσική των μπαλλακίων του τζόκερ, ας πούμε. Μην το βγάλουμε και μαλάκα τον Πυθαγόρα... Αν ζούσε λοιπόν ο Πυθαγόρας, πριν να παίξει τζόκερ, θα καθόταν και θα υπολόγιζε να βρει τον μαθηματικό τύπο για να υπολογίσει τις πιθανότητες επιτυχίας που έχει κάθε στήλη. Θα καθόταν λοιπόν να υπολογίσει πρώτα το σύνολο των πιθανών συνδυασμών που έχει το απλό πεντάρι -χωρίς το τζόκερ, δηλαδή. Και θα κατέληγε σε αυτόν εδώ τον μαθηματικό τύπο: 45Χ44Χ43Χ42Χ41 = 1.221.759
1Χ2Χ3Χ4Χ5
Και θα έξυνε την κούτρα του λέγοντας "Α, ώστε για να πιάσω απλό πεντάρι, 5 από 45 δυλαδή, χωρίς τζόκερ, κάθε στήλη που θα παίξω έχει μία στις 1.221.759 πιθανότητες... Και για να πιάσω πεντάρι μαζί με το τζόκερ, τι πιθανότητες έχω?" Και θα πολλαπλασίαζε το 1.221.759 επί 20 που είναι οι πιθανοί αριθμοί τζόκερ, και θα κατέληγε στο σύνολο των πιθανοτήτων του παιχνιδιού, και θα μονολογούσε ξύνοντας την κούτρα του: "Α, ώστε το παιχνίδι Τζόκερ αποτελείται από 24.435.180 πιθανότητες... Δηλαδή αν παίξω μια και μοναδική στήλη, θα έχω μία στις 24.435.180 πιθανότητες... Γάματα με μεγάλα γράμματα δηλαδή... Θα προτιμήσω να φάω τα λεφτά σε σουβλάκια". Και θα το έριχνε στη σουβλακοφαγία, παρόλο που μάλλον ήταν χορτοφάγος. Διότι θα σου έλεγε, "δηλαδή άμα παίξω 10 στήλες, αντί να φάω δυο σουβλάκια θα έχω μία στις 2.443.518 πιθανότητες να γίνω πλούσιος. Φέξε μου και γλίστρησα. Άμα παίξω 100 στήλες, αντί να ντερλικώσω 10 σουβλάκια θα έχω μια στις 244.351,8 πιθανότητες να γίνω πλούσιος. Φέξε μου και γλίστρησα. Κι άμα παίξω ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΣΤΗΛΕΣ, θα έχω παίξει ένα κάρο λεφτά αλλά θα έχω απλώς μία στις 24,43518 πιθανότητες να τα κονομήσω... Μιλάμε για 4% πιθανότητες, δηλαδή. Θα έχω παίξει 1.000.000 στήλες και θα έχω τις πιθανότητες που έχουν οι Οικολόγοι-Πράσινοι για να πάρουν 51% και να κάνουν αυτοδύναμη κυβέρνηση... Του αγίου Πέοντος ανήμερα δηλαδή. Βρε δε με γαμάτε λέω γω? Προτιμώ να δώσω τα λεφτά μου για ν' αγοράσω ένα χρυσό μπούτι, να κάνω πλάκα στους οπαδούς μου ότι έχω χρυσά μπούτια". Κάτι τέτοια θα σκεφτόταν ο Πυθαγόρας. Σοφός ήταν. Ας μην τον αμφισβητήσουμε. Είμαστε μικροί μπροστά σ' αυτόν (και στο χρυσό μπούτι του). Πρέπει να σεβόμαστε τους σοφούς προγόνους μας (και τα χρυσά μπούτια τους). Και στους μαθητές του θα έλεγε ο Πυθαγόρας -ο σοφός Πυθαγόρας: "Μάγκες μου, το παιχνίδι μοιραία θα έχει απανωτά τζακ-ποτ. Θα πρέπει να παιχτούν περίπου 25 εκατομμυρια στήλες για να βρεθεί νικητής -μπέσα σας μιλάω, στατιστικά έτσι θα γίνεται. Κάθε φορά που παίζονται 5 εκατομμύρια ή 8 εκατομμύρια ή 12 εκατομμύρια στήλες, το παιχνίδι στατιστικώς θα έχει τζακ-ποτ. Βέβαια, επειδή η στατιστική είναι μεγάλη κουφάλα, θα υπάρξουν φορές όπου κάποιος κωλόφαρδος θα κερδίσει, ακόμα κι αν έχουν παιχτεί μόνο δύο μύρια στήλες, ας πούμε... Αλλά αυτό θα είναι εξαίρεση. Ο κανόνας θα είναι τα απανωτά τζακ-ποτ, και όποτε το ποσό μεγαλώνει και τσιμπάει το κοινό -και παίζει κι η κουτσή Μαρία- με αποτέλεσμα να παίζονται περίπου 25 μύρια στήλες, όλο και κάποιος νικητής θα υπάρχει: ένας, άντε το πολύ δύο". Τέτοια θα έλεγε ο Πυθαγόρας στα ρεμάλια του ομακοείου, και τα ρεμάλια θα τον ρώταγαν: "Δηλαδή δάσκαλε, για να πιάσουν τρεις από μας τζόκερ στην ίδια κλήρωση, πόσες πιθανότητες υπάρχουν?" Θα έξυνε την κούτρα του ο Πυθαγόρας, θα έβγαζε το κομπιουτεράκι του και θα υπολόγιζε: 24.435.180 επί τρία, ίσον 73.305.540 και θα τους έλεγε: "Ρεμάλια, για να πιάσετε τρεις από εσάς 5+1 στο τζόκερ, θα έπρεπε να παιχτούν πάνω από 73 μιλιόνια στήλες... Οπότε, στατιστικώς είναι απίθανο να βρεθούν τρεις τυχεροί στην ίδια κλήρωση του τζόκερ, εφόσον παίζονται κάθε φορά 6, 8, 12, 15, ή 25 ή 32 εκατομμύρια στήλες". Στις μέρες μας, δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά τον Πυθαγόρα, έχουμε προοδέψει ως λαός, τον έχουμε ξεπεράσει σε σοφία, και σπανίως υπάρχει ΜΟΝΟ ένας τυχερός του τζόκερ. Συνήθως βρίσκονται 2 ή 3 ή 4 ή πάρε να'χεις τυχεροί, παρόλο που παίζονται ελάχιστες στήλες. Δηλαδή, 2 ή 3 ή 4 ή δώσε κι εμένα μπάρμπα συνάνθρωποί μας, έχουν την ικανότητα να συντρίβουν το νόμο των πιθανοτήτων και να βάζουν λεφτά στην τσέπη. Τους συγχαίρω. Αν μη τι άλλο, αποδεικνύουν ότι το ένδοξον χατζη-νεο-ελληνικόν έθνος έχει συντρίψει το νόμο των πιθανοτήτων και έχει αφήσει μίλια πίσω τους Πυθαγόρες. Έχουμε την Παναγιά και το Χριστό μαζί μας και δε σκαμπάζουμε από Πυθαγόρες. Τι να κλάσουν κι οι Πυθαγόρες μπροστά μας... (Δεν ξέρω αν γίνομαι αντιληπτός. Πάντως θέλω να επαναλάβω κλείνοντας, ότι στην κλήρωση του τζόκερ δεν βρίσκω τίποτα επιλήψιμο. Απολύτως τίποτα. Στην κλήρωση όλα είναι διάφανα. Θα μπορούσα να βάλω το χέρι μου στη φωτιά- ότι η κλήρωση είναι ό,τι τιμιώτερο συμβαίνει στο χατζη-νεο-ελληνικό κράτος. Και η διαλογή, δηλαδή η ανεύρεση των υπερτυχερών και ο υπολογισμός των κερδών του καθενός, τίμια διαδικασία πρέπει να είναι, φαντάζομαι... Ε, έτσι φαντάζομαι τουλάχιστον, δεν ήμουν και μπροστά βρε αδερφέ, αλλά φαντάζομαι ότι: Τα αποτελέσματα της διαλογής του τζόκερ αποτελούν τρανή απόδειξη ότι το νόμο των πιθανοτήτων θα μπορούσαν να τον συντρίψουν μόνο οι απόγονοι του Πυθαγόρα, δηλαδή οι χατζη-νεο-έλληνες με το κοφτερό μυαλό τους -κι ας μην έχουν χρυσά μπούτια).
γιαυτο λοιπον