Jump to content

tettris

Members
  • Content Count

    166
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

15 Ουδέτερη

About tettris

  • Rank
    Παλιό Μέλος

Profile Information

  • Φύλο
    Δεν απαντώ
  • Επάγγελμα
    Μηχανικός
  • Ειδικότητα
    Διπλ. Πολιτικός Μηχανικός

Recent Profile Visitors

275 profile views
  1. Θα με ενδιέφερε και εμένα κάποια γνώμη επί της παραπάνω απορίας. Αν δηλ. αυθαίρετος χώρος που εμφανίζεται σε μεταγενέστερη άδεια προσθήκης, θεωρείται "a priori" νόμιμος ή έστω "νόμιμος" ως προς το να τακτοποιηθεί ή όχι. Έστω και ότι έχει δηλωθεί σε κάποιον αυθαιρετονόμο, αλλά με πιθανές ανακρίβειες ή παραλείψεις. Το εμβαδόν που εμφανίζεται στην μεταγενέστερη άδεια, γλιτώνει της τακτοποίησης ή πρέπει να δηλωθεί κανονικά. Και δεν μιλάω για το αν χρειάζεται και ΜΣΕ, αρχικά ρωτάω αν πρέπει να πληρώσει πρόστιμο η περιγραφείσα επιφάνεια.
  2. Ναι αυτό θα έκανα. Για τη στατική επάρκεια το απλούστερο ίσως σενάριο θα ήταν να υπολογίσεις τα κατακόρυφα φορτία που αντιστοιχούν στο διαμέρισμα σου, ανάγοντας τα χιλιοστά του, και να συγκρίνεις τα επιπλέον κατακόρυφα λόγω του κλεισμένου Η/Υ και της υπερύψωσης προκειμένου να απαλλαχθεί. Πιο σωστό (αλλά και πρακτικά μάλοον ανέφικτο) θεωρώ όμως πως είναι να συγκριθούν όλα τα επιπλέον αυθαίρετα φορτία στο κτίριο και να εξεταστεί η απαλλαγή συνολικά, κατόπιν τακτοποίησης όλων των διμερισμάτων. Αν σκεφτείς όμως ότι ακόμα και ο τελευταίος έλεγχος, αν και πιο ορθός, ουσιαστικά μια παραδοχή είναι και όχι κάτι επιστημονικό, ακολούθησε την πιο απλή version, έστω και αν είναι πιο "μπακάλικη". ΥΓ: Έχω ξαναβρεθεί σε συζήτηση πως κατανέμεται το πρόστιμο σε περίπτωση ΥΥψους για την οποία ευθύνονται όλοι οι όροφοι. Δεν θυμάμαι αν είχαμε καταλήξει πως η λύση είναι το 0,20 ή 0,40 ή 1,20 ή 1,40 για ΥΥ, να τα πληρώσει η επιφάνεια χωρίς ή με ΥΔ του ορόφου που ξεπερνάει το μέγιστο επιτρεπόμενο και ο ιδιοκτήτης να ζητήσει μέρος της πληρωμής του προστίμου για την ΥΥ από τους υπόλοιπους ιδιοκτήτες. Οι οποίοι όταν τακτοποιήσουν μπορούν να δηλώσουν ότι η ΥΥ τους έχει χρεωθεί στην τακτοποίηση του τελευταίου ορόφου. Μη τα παίρνεις τις μετρητοίς βέβαια αυτά. Σκέψεις ουσιαστικά κάνω...
  3. 9,20 - 8,40 = 80εκ. υπερύψωση ως προς την άδεια Το διαμέρισμά σου έχει υπέρβαση 17εκ, άρα τα υπόλοιπα 63εκ που έχουν κατανεμηθεί; Στον άλλον όροφο; Επίσης, 2,82 έστω το εσωτερικό ύψος στο διαμέρισμά σου, άρα χοντρικά 3 του ορόφου του. 9,2 - 3,0 = 6μ. Δηλ ο άλλος όροφος είναι 6μ; (εκτός αν είναι ΤΡιώροφη οικοδομή και έχεις γράψει διώροφη) Έχει υπερυψωθεί το κτίριο; Η στάθμη αφετηρίας των υψών (0,00) είναι σαφώς προσδιορισμένη στην άδεια; Έχεις δηλ. ξεκάθαρα υπέρβαση του επιτρεπόμενου;
  4. Κατ' αρχάς στο ότι δεν είναι τόσο αυστηρές οι διατάξεις συμφωνούμε, γι'αυτό εξάλλου δεν είναι και αυστηρά προσδιορισμένες. Ωστόσο δεν θεωρώ ότι το παράδειγμα που παραθέτεις έχει επιστημονική λογική, αλλά μάλλον λογική πλάνη. Να εξηγήσω: Ο συνάδελφος -αν θυμάμαι σωστά- kan62 είχε σχολιάσει πως η διάταξη για απαλλαγή από ΜΣΕ ως προς το όριο 1983 (κατηγορίες 1 και 2) απορρέει από τον τότε νόμο 1337/83, όπου εφαρμόζεται ο υποχρεωτικός στατικός έλεγχος στα αυθαίρετα. Η λογική θέσης επομένως του χρονικού ορίου είναι νομική και όχι επιστημονική. Το παράδειγμά σου, προφανώς ακραίο για να τονίσεις το επιχείρημά σου, δεν οδηγεί σε λογικά από στατικής άποψης συμπεράσματα. Άλλο ακραίο παράδειγμα θα ήταν και η εξής περίπτωση: 25τ.μ. αυθαίρετο ισόγειο προ '83 και αυθαίρετος 1ος όροφος μετά το '83. Θα θεωρούσες επαρκή τη διώροφη συτή κατασκευή, χωρίς να γνωρίζεις ούτε την επάρκεια του ισόγειου τμήματος; Εφόσον το 1τ.μ. του παραδείγματός σου έγινε σε έτος που, αν η προσθήκη γινόταν νόμιμα, θα έπρεπε να ελεχθεί και η στατική ικανότητα του προ '83 τμήματος, είναι σαν να έχει αναβληθεί η υποχρέωση αυτή για σήμερα. Η φιλοσοφία της εξαίρεσης των 25τμ κατά τη γνώμη μου αφορά μικρής κλίμακας προσθήκες επί μελετημένων κατασκευών. Τα προ '83 εξαιρούνται για νομικούς λόγους και όχι επιστημονικούς. Αν κρίνεις με επιστημονική λογική ότι θα ήταν ασφαλές να μην απαλλάξεις μια κατασκευή που με γλωσσικά τεχνάσματα θα μπορούσε, όντως να μη το κάνεις. Αν πάλι επιμένεις και έχεις λόγο να το απαλλάξεις, τότε ειδικά στην περίπτωση του παραδείγματός σου θα προτιμούσα να γράψω ότι ο 4495 απαλλάσει το κτίτιο των 900τμ, επομένως ως μηχανικός κρίνω ότι η διαφοροποιήση του 1τμ δεν καταπονεί σημαντικά το απαλλαγμένο κτιρίο το οποίο π.χ. δεν παρουσιάζει εμφανείς βλάβες στον Φ.Ο. κλπ, άρα δεν κρίνεται απαραίτητη η ΜΣΕ. Εξάλλου πολύ πιθανό μια τέτοια ακραία περίπτωση να είχε βγει κατ 3... Όπως αντίθετα σε ετοιμόρροπο προ '83 θα έγραφα ότι δεν υπάρχει υποχρέωση μεν ΜΣΕ, αλλά επίσης δεν θα απέκρυπτα από την ΤΕ τις προφανείς βλάβες.
  5. Εκτός αν το παραπάνω σκεπτικό διαμορφώνεται, ώστε να εξαιρεθεί το κτίριο της ΜΣΕ, καθώς συμφωνώ γενικά πως η λογική αυτή θα πρέπει να προτιμάται, θεωρώ πως ορθολογικά η προσέγγιση αυτή δεν είναι ισχυρή, αφού τα πρόσθετα κατακόρυφα φορτία θα πρέπει να υπολογιστούν για το σύνολο των αυθαίρετων κατασκευών, άρα και αυτών προ '83. Το εννοώ με τη λογική όπου σε κτίριο με -ας πούμε- 5 διαφορετικές αυθαιρεσίες, οι οποίες εν γένει προσαυξάνουν τα κατακόρυφα φορτία, αλλά οι 4/5 εξαιρούνται από τις διατάξεις του νόμου. Και όπου έστω η 5η αυθαιρεσία είναι υπέρβαση ύψους που δεν περιλαμβάνεται στις "σαφείς" εξαιρέσεις, τότε για τον έλεγχο των κατακόρυφων θα υπολογίζαμε στη σύγκριση μόνο τα φορτία της υπέρβασης ύψους, αγνοώντας την επιβάρυνση του φέροντος της μελέτης από τις λοιπές (τις άλλες τέσσερεις) αυθαιρεσίες; Σε αυτή την περίπτωση, θα εξαιρούσα το ακίνητο πιο εύκολα, επειδή δεν επικαλούμαστε τον έλεγχο του 20%, αλλά αν τελικά χρειαζόταν (π.χ. λόγω και άλλης αυθαιρεσίας), τότε πάλι πιο λογικό είναι να ελεχθούν συνολικά τα επί πλέον φορτία από τη σοφίτα συν αυτών του Η/Υου συν όποια ακόμα.
  6. Τα επιχειρήματά μου επί του θέματος: Η τελευταία πρόταση της παραγράφου 10 του αρθ. 100 του νόμου: κατά τη γνώμη μου δεν συνδέεται με τα προηγούμενα γραφόμενα της παραγράφου που εξηγεί για την περίπτωση ειδικά που δεν έχουμε ΥΔ. Η τελευταία πρόταση είναι γενική και ανεξάρτητη και προφανώς συμπεριλαμβάνει και περιπτώσεις με ΥΔ. Εφόσον είναι μια ακόμα περίπτωση που τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο, μου αρκεί που μπορεί να ερμηνευτεί κάλλιστα πως πιάνει όλες τις περιπτώσεις. Έχω δει και αρκετές Ε/Α που το ερμηνεύουν έτσι. Σκέψου εξάλλου ότι αν υπήρχε αυθαίρετο χωρίς Ο.Α., πάλι με το επιτρεπόμενο ύψος θα συγκρίναμε για συντελεστές επιβάρυνσης ύψους και δεν θα είχαμε συντελεστή ΥΥ ξεκινώντας από τη στάθμη 0. Ο επιπλέον όροφος δεν είναι κάτι "χειρότερο" από μία τελείως αυθαίρετη κατασκευή. Επίσης στην εγκύκλιο 2: Μάλλον αυτοί του ΤΕΕ θεωρούν πως όπως με την ΥΔ κάθε επί πλέον της άδειας τ.μ. θα συνυπολογιστεί στο ποσοστό επιβάρυνσης, έτσι και στο ύψος κάθε επί πλέον της άδειας εκατοστό (για την καθ' υπέρβαση δόμησης επιφάνεια) θα έχει συντελεστή επιβάρυνσης. Δεν συμφωνώ όμως. Η περίπτωση της ΥΥ είναι διαφορετική ή τουλάχιστον αυτό μπορεί -αρκετά ξεκάθαρα- να ερμηνευτεί. Άσε που αν μάλιστα εννοούν ότι ένα κτίριο που έχει ΥΔ (π.χ. κλείσιμο Η/Υ) πάντα θα παίρνει συντελεστή ύψους (και όχι μόνο στην καθ' υπέρβαση της άδειας επιφάνεια), τότε πρακτικά ο αναλυτικός δεν θα είχε εφαρμογή και τα πρόστιμα θα ήταν αδικαιολόγητα υψηλά.
  7. Σχεδόν συνονόματε Tetris, προσωπικά είχα καταλάβει (και νομίζω αυτό εννοεί και ο dimitris) ότι αυτοτελή κτίσματα στους Κ/Χ δεν έχουν χιλιοστά και πάντα επωμίζονται το μέγιστο ποσοστό υπέρβασης.
  8. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω προχωρήσει τελικά μια αντίστοιχη περίπτωση σε νομιμοποίηση, αλλά αυτή είναι η σκέψη που είχα κάνει. Η λογική είναι ίδια φαντάζομαι με την περίπτωση που θα μπορούσε να νομιμοποιηθεί ένα τμήμα κτιρίου, ενώ το ένα άλλο που έχει εξαντλήσει τον σ.δ. (ή για άλλο λόγο) δεν θα μπορεί. Στην περίπτωσή σου θεωρώ πως και στο νέο διάγραμμα δόμησης αφετηρία υψών θα θεωρηθεί αυτό της άδειας με εναπομένουσα αυθαιρεσία για αποκατάσταση της νομιμότητας την εκχωμάτωση. Σε μια δεύτερη σκέψη βέβαια, αφού το υπόγειο δεν είναι πλέον βοηθητικός χώρος (πήγε αρχικά εκεί το μυαλό μου), ίσως θεωρείται 3ος όροφος και δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί ούτως ή άλλως.
  9. Οι αυθαιρεσίες θα κριθούν από τα δεδομένα της άδειας, όπου η υπέρβαση ύψους θα εξεταστεί (αφετηρία) από τη διαμορφωμένη στάθμη εδάφους που ορίζεται εκεί. Το υπόγειο θα μπει ως αυθαιρεσία για την οποία δεν θα πληρωθεί το πρόστιμο, αφού θα δηλωθεί προς νομιμοποίηση. Κατόπιν στη νομιμοποίηση θα νομιμοποιηθεί ο,τι αυθαιρεσία δύναται και τα υπόλοιπα θα εξακολουθούν να είναι αυθαίρετα που έχουν τακτοποιηθεί. Δηλαδή το ύψος του κτιρίου δεν θεωρώ ότι θα εξεταστεί στη νομιμοποίηση του υπογείου, (πόσο μάλλον που είναι στατικά ανεξάρτητο) και απλά θα εκκρεμεί η αυθαίρετη εκχωμάτωση, η οποία αν κάποτε θεωρητικά υλοποιηθεί θα επανέλθει η νομιμότητα του κτιρίου. Νομίζω θα το δεχτεί η πολεοδομία.
  10. Φυσικά συμφωνώ μαζί σου, ότι και έτσι όπως περιγράφεις θα μπορούσε να μεταφραστεί το κείμενο περί ΜΣΕ. Και είναι και η πιο ανώδυνη απόφαση. Τα σχόλιά μου προσπαθούν να συμπεριλάβουν και κάποια λογική, που θα σε καλύψει σε κάθε κακοτοπιά. Δηλ. <20% σε φορτία κατασκευή πιθανόν δεν θα ρίξει το κτίριο, αλλά δεν σημαίνει ότι μπορεί να φέρει και τον εαυτό της. Από την άλλη, θα συμφωνήσω με άλλες απόψεις που έχουν εκφραστεί και τις θεωρώ τελικά πιο ουσιαστικές, ότι οι επιλογές μας θα πρέπει να είναι: Προφανής απαλλαγή από ΜΣΕ -> ανάληψη της υπόθεσης του αυθαιρέτου / Όχι προφανής απαλλαγή -> καλύτερο σενάριο η σοβαρή στατική μελέτη, διαφορετικά η μη ανάληψη του αυθαιρέτου. Κλείνοντας υπάρχει και η άποψη (με την οποία κάποιοι -και ίσως όχι άδικα- διαφωνούν, ως μη ασφαλής επιλογή) πως ο μηχανικός/διαχεριστής δεν έχει άλλη υποχρεώση πέραν του ελέγχου της απαλλαγής και αν απαιτηθεί ΜΣΕ δεν έχει κάποια δέσμευση ως προς αυτή. Σίγουρα στην τελευταία περίπτωση είναι δεοντολογικά προφανές ότι πρέπει να γίνει σαφής ενημέρωση του ιδιοκτήτη για τις μελλοντικές υποχρεώσεις του.
  11. Κατ' αρχάς ορθά σκέφτεσαι να ζητήσεις κάποια επί πλέον άποψη, ώστε να νιώσεις μια σχετική σιγουριά για το τι θα αποφασίσεις, εφόσον κανόνας δεν υπάρχει ώστε να τον ακολουθήσεις. Από εκεί και πέρα έχω κάνει κάποιες σκέψεις ως προς αυτά που αναφέρεις και έχω να πω τα εξής: Ο μειωτικός στους σχετικούς χώρους έχει να κάνει με τα τεχνικά/ποιοτικά χαρακτηριστικά του χώρου. Δηλ. ένα υπόγειο όσο και σε κούκλα κατοικία να το μετατρέψεις, ανεπαρκές σε φυσικό αερισμό/φωτισμό θα είναι και άρα δεν αποτελεί τη Νο.1(από ποιοτική άποψη του χώρου) αυθαιρεσία. Ωστόσο το υπόγειο/κατοικία θα μετρήσει στο ποσοστό επιβάρυνσης, γιατί είναι χώρος που κατασκευάστηκε να εκμεταλλευτεί με κύρια χρήση => πιθανόν να λαμβάνονται και έσοδα από αυτή την εκμετάλλευση. Βέβαια δεν ενοικιάζεται και ως ρετιρέ (χαμηλότερη αντικειμενική αξία). Μια υπόγεια αποθήκη που έχει εργαλεία και μαζεύει σκόνη, προφανώς δεν κατασκευάστηκε για να ενοικιαστεί σε...αράχνες. Ακόμα και ο τρόπος αντιμετώπισης μια απόληξης κλιμακοστασίου που θα τιμωρηθεί με αναλυτικό, συνηγορεί στο ότι οι χώροι αντιστοιχίζονται σε μεγέθη προστίμου και τα επιβαρύνουν, ανάλογα της σκοπιμότητας της εγκατεστημένης παράβασης, δηλ. της χρήσης (η απόληξη εκ των πραγμάτων δεν δύναται να κατοικηθεί), η οποία είναι επί πλεόν αλληλένδετη και με τις προδιαγραφές του χώρου για την εγκατάσταση της χρήσης (μειωτικός συντελεστής) και όχι με την ίδια την κατασκευή ως προς την ποιότητά της σε υλικά, ένσημα ΙΚΑ που δεν πληρώθηκαν κλπ (αυτά σε αυτή την περίπτωση τα αναλαμβάνει ο αναλυτικός προϋπ/μος). Επομένως, εκμεταλλεύσιμος χώρος με κύρια χρήση -> συμμετέχει στην επιβάρυνση του προστίμου. εκμεταλλεύσιμος με κύρια χρήση και ποιοτικά χαρακτηριστικά (θέση, όροφος, ανεξαρτησία, φωτισμός/αερισμός) => χωρίς μειωτικό συντελεστή (και προφανώς συμμετοχή στην επιβάρυνση). Με άλλα λόγια οι αυθαιρεσίες που σκόπιμα κατασκευάστηκαν με προδιαγραφές οικονομικού οφέλους. Παράλληλα, άσχετα με τα προηγούμενά σου σχόλια, ένα ακόμα σημείο που ενισχύει σε ένα βαθμό και το επιχείρημα ότι ρόλο στο ποσοστό υπέρβασης εκτός της χρήσης έχει και ο συντελεστής δόμησης (ως κριτήριο επίσης -πιθανολογώ- εκμεταλλεύσιμου χώρου), είναι το παράδειγμα της εγκυκλίου στην αλλαγή χρήσης, όπου συγκεκριμένα έχει επιλεχθεί (έστω και αν η αρχική πρόθεση του παραδείγματος είναι η επεξήγηση για την εφαρμογή του συντ. αλλ. χρήσης), ως υπενθύμιση, θα έλεγα, του παραπάνω σκεπτικού, ότι μας απασχολούν τέτοιοι χώροι στον 4495, όχι αυτοί που δεν προσαυξάνουν τον σ.δ., προσθέτοντας μάλιστα πως τους επί πλέον συντελεστές (άρα και τον συντελεστή υπέρβασης) θα τους λάβει η επιφάνεια που υπερβαίνει τον επιτρεπόμενο συντελεστή δόμησης, Αν και πρακτικά στη λεπτομέρειά της η φράση αυτή μάλλον δεν είναι πάντα εφαρμόσιμη, αναφέρομαι σε αυτή για να υπογραμμίσω τη "φιλοσοφία" που εκλαμβάνω για τους σύγχρονους νόμους των αυθαιρέτων. Ολόκληρο το παραπάνω απόσπασμα:
  12. Νομίζω πως η απάντηση σε αυτό που ρωτάς εξαρτάται από το εξής: "Για κτίρια για τα οποία διατίθεται εγκεκριμένη στατική μελέτη η οποία έχει εφαρμοστεί ως προς τις διαστάσεις του φορέα του φέροντος οργανισμού, η έκθεση αποτίμησης φέρουσας ικανότητας μπορεί να περιορίζεται στον έλεγχο του συνολικού σεισμικού φορτίου (τέμνουσα βάσης) όταν μετά την προσθήκη των αυθαιρέτων κατασκευών στο σύνολο του κτιρίου" Αν θεωρήσεις (προς την πλευρά της ασφάλειας) ότι λόγω της προσθήκης διαφοροποιείται ο φέρων οργανισμός, θα πρέπει να κάνεις κανονική ΜΣΕ. Από την άλλη, δεν μπορώ να φανταστώ σε ποια περίπτωση θα είχε τότε νόημα η παραπάνω διάταξη και σε ποια προσθήκη αυθαίρετων κατασκευών δεν θα θεωρούσαμε ότι ο φορέας έχει διαφοροποιηθεί. Στο συγκεκριμένο δίλημμα η λογική που έχει εκφράσει ο Pavlos33 ίσως είναι η πιο ρεαλιστική. Θα προσπαθήσεις λοιπόν να απαλλάξεις το κτίριο από ΜΣΕ. Επομένως, αν φαίνεται ο αδειοδοτημένος φορέας να έχει ακολουθήσει τη μελέτη ως προς τις διαστάσεις των φερόντων στοιχείων του, μπορείς να χρησιμοποιήσεις την παραπάνω διάταξη για την τέμνουσα. Ακόμα καλύτερα θα ήταν να ελέγξεις, όπως γράφεις, και τα ίδια τα δομικά στοιχεία της προσθήκης, όπως το αναφέρει ρητά στην περίπτωση κατασκευής αυθαίρετης στέγης. Προφανώς και ως προς αυτό, θα πρέπει να επιλέξεις να το κάνεις με τεχνική περιγραφή ή αν το κρίνεις απαραίτητο με μελέτη επάρκειας. Νομίζω το ίδιο πρέπει να κάνεις ακόμα και αν βγει ο έλεγχος των κατακόρυφων, αφού έτσι όπως είναι γραμμένα τα περί ΜΣΕ, το μόνο σίγουρο είναι ότι κατασκευές μέχρι το 20% της επιφάνειας του δώματος δεν χρειάζονται έλεγχο επάρκειας της ίδιας της αυθαίρετης κατασκευής. Βέβαια δεν ξέρω αν σε περίπτωση που δεν βγαίνει η απαλλαγή λόγω σύγκρισης των κατακόρυφων, αν υπάρχει πιθανότητα τελικά να βγει ο έλεγχος για τέμνουσα. Edit: Ξαναδιάβασα πιο πάνω ότι γράφεις πως μάλλον πρόκειται για ξύλινη κατασκευή, συνεπώς αν η στατική μελέτη έχει εφαρμοστεί θα μπορείς να προχωρήσεις σε έλεγχο τέμνουσας. Είναι "μπακάλικα" όλα αυτά βέβαια, οπότε μην περιμένεις αυστηρό κανόνα για το πως θα ενεργήσεις.
  13. @nik Προσωπικά είμαι πεπεισμένος ότι χώροι που δεν προσαυξάνουν τον συντελεστή δόμησης ή/και δεν είναι κύριας χρήσης δεν συμμετέχουν στο ποσοστό υπέρβασης. Η προσέγγιση αυτή προκύπτει με αφορμή τον συνδυασμό διαφόρων πηγών, όπως οδηγίες παραρτήματος, εγκύκλιοι (εδώ θεωρώ ότι για όμοιες διατάξεις των κατά καιρούς αυθαιρετονόμων ισχύουν και οι προγενέστεροι σχολιασμοί), Ε/Α helpdesk, αλλά και λογικής. Η λογική είναι ότι δεν γίνεται να τιμωρούνται όλοι οι χώροι ισοπεδωτικά με τον ίδιο τρόπο. 1)Το ύψος του προστίμου καθορίζεται αναλογικά με την αυθαίρετη επιφάνεια (κάθε σχεδόν κλειστού χώρου), 2)η επιβάρυνση του προηγούμενου προστίμου επηρεάζεται μόνο από τις επιφάνειες κύριας χρήσης που θα προσαύξαναν τον συντελεστή δόμησης (χωράει εδώ αρκετή συζήτηση για τις λεπτομέρειες, αλλά αυτός είναι ο μπούσουλας, ποιοι δηλ χώροι έχουν εκμεταλλευτεί για κύρια χρήση) και τέλος 3)για τις τελευταίες επιφάνειες (αφαιρώντας αυτές που εξαιρεί ο νόμος) επηρεάζεται και το μέλλον του ακινήτου κατά την επιλογή κατηγορίας. Άρα: η απάντηση είναι 50/120. Νομίζω ότι και η εκτός περιγράμματος επιφάνεια δεν επηρεάζει το ποσοστό (θα τιμωρηθεί εξάλλου και με ΥΚ). Αν ωστόσο η χρήση ήταν κύρια θα συμμετείχε τόσο η εκτός όσο και η εντός περιγράμματος επιφάνεια. Μια ανεξάρτητη από το κτίριο ισόγεια αποθήκη ωστόσο θα την προσμετρούσα, όπως θα προσμετρούσα και έναν αυθαίρετο βοηθητικό σε κύρια χρήση χώρο εντός του κτιρίου. Υ.Γ.: Μια επιφύλαξη για το υπόγειο εκτός περιγράμματος, κατά πάσα πιθανότητα θα συμμετέχει στο ποσοστό για επιλογή κατηγορίας, κυρίως επειδή στην εγκύκλιο 2 αναφέρει: Για τον υπολογισμό του ποσοστού των υπερβάσεων των αυθαιρεσιών συνυπολογίζονται όλοι οι αυθαίρετοι κλειστοί χώροι που προσαυξάνουν τον συντελεστή δόμησης του ακινήτου, δηλ. δεν έχει (ξεκάθαρη) προϋπόθεση την κύρια χρήση του αυθαίρετου χώρου και είναι σχετικά λογικό αφού η επιλογή κατηγορίας σχετίζεται με την πιθανότητα εξαγορά συντελεστή δόμησης στο μέλλον.
  14. Σωστά. Λανθασμένη η παρατήρησή μου. Βέβαια τότε (αν ήταν κατοικία), και σε αντιδιαστολή με το ότι το πρόστιμο θα ήταν σίγουρα μικρότερο, θα γινόντουσαν πολλαπλάσιοι οι φόροι. Πάντως αν ήταν ένα ενιαίο κτίριο με κατοικία και αποθήκη (στα ίδια μεγέθη), το κτίριο πάλι χρήση κατοικίας θα είχε συνολικά και στα 250τμ και η αποθήκη θα ήταν απλά ένας ("τεράστιος") βοηθητικός χώρος. Επίσης αν καθ' υπερβολή υπήρχε και ένας πολύ μακρύς διάδρομος που ενώνει τα 2 κτίρια, πάλι το σύνολο θα ήταν κατοικία. Εφόσον λοιπόν ο ιδιοκτήτης δεν χρησιμοποιεί τον χώρο αυτό ανεξάρτητα, θεωρώ πως θα ήταν ακραίο να χρεωθεί ως ανεξάρτητο κτίριο.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.