Αναζήτηση στην κοινότητα

Τα ευρήματα θα μπορούσαν να είναι ακόμα και από το 3200 π.Χ. - Βρέθηκαν οστά από δύο ανθρώπους, σκελετός ιπποειδούς και κόκκαλα μικρότερων ζώων που ίσως αποκαλύπτουν τελετουργικές πρακτικές με θυσίες Κατά τις σωστικές ανασκαφές που πραγματοποιεί από το 2024 η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής στο πλαίσιο του αρχαιολογικού υποέργου στο έργο «Διευθέτηση – Οριοθέτηση Ρέματος Ραφήνας», αποκαλύφθηκε μια εξαιρετικά σημαντική ταφή σε πίθο, που χρονολογείται στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (3200–2000 π.Χ.). Ο πίθος είχε τοποθετηθεί σε λάκκο διανοιγμένο στο αργιλόχωμα της νότιας όχθης του ρέματος. Έχει ύψος 1,74 μ., φέρει οριζόντιες λαβές στη ζώνη της κοιλιάς, καθώς και τη χαρακτηριστική σχοινοειδή ανάγλυφη διακόσμηση γύρω από τον λαιμό και τις λαβές. Το στόμιό του σφραγιζόταν από ισχυρό ημικυκλικό τοίχο κατασκευασμένο από ποταμίσιες κροκάλες, ενώ δύο μεγάλοι λίθοι με μικρότερους πλακοειδείς ανάμεσά τους σχημάτιζαν ψευδόθυρα προς το εσωτερικό του αγγείου με παραστάδες και κατώφλι. Στο εσωτερικό του, πάνω σε στρώμα από άμμο και βότσαλα, βρέθηκαν οστά από δύο ανθρώπους, καλυμμένα από μεγάλους λίθους που καταλάμβαναν σχεδόν όλο τον διαθέσιμο χώρο. Στα κτερίσματα περιλαμβάνονται χάλκινη λαβίδα, ωοειδής πλακοειδής λίθος (τράπεζα), αιχμές οψιανού και αγγεία. Η ιδιαίτερη φροντίδα στη διαμόρφωση του μνημείου αντανακλά τον σεβασμό προς τους νεκρούς. Η απομονωμένη αυτή ταφή, παρά την ύπαρξη οργανωμένων νεκροταφείων της ίδιας περιόδου στο Τσέπι και το Μάτι Μαραθώνα, τον Άγιο Κοσμά Ελληνικού και τα Αστέρια Γλυφάδας, προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για την ποικιλία των ταφικών εθίμων της 3ης χιλιετίας στην Αττική, όπως επίσης για τις κυκλαδικές και ανατολικές επιρροές. Τα οστά πάνω σε στρώμα από άμμο και βότσαλα Σε απόσταση περίπου 2 μ. νοτιοανατολικά του πίθου εντοπίστηκε μεγάλος κυκλικός λάκκος με μακρόχρονη χρήση και ίχνη καύσης. Στο άνω τμήμα του βρέθηκε βουκράνιο μαζί με κεραμική και χάλκινα νομίσματα ιστορικών χρόνων, ενώ κοντά στον πυθμένα, πάνω σε παχύ στρώμα καύσης, αποκαλύφθηκαν σκελετός ιπποειδούς και οστά μικρότερων ζώων. Η αρχαιολογική μελέτη σε συνδυασμό με τη ζωοαρχαιολογική και τις αναλύσεις των φυσικών επιστημών, αναμένεται να φωτίσει πιθανές τελετουργικές πρακτικές με θυσίες ζώων, καθώς και τη διαχρονική ιερότητα του χώρου. Σκελετός ιπποειδούς στον πυθμένα του λάκκου Εβδομήντα πέντε χρόνια μετά την αποκάλυψη από τον Δημήτριο Θεοχάρη των οικισμών της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού στην περιοχή του παλαιού λιμένα (πλατεία Ελ. Βενιζέλου) και στη χερσόνησο του Ασκηταριού, τα πρόσφατα ευρήματα στις όχθες του ρέματος προσφέρουν νέα δεδομένα για την κοινωνική οργάνωση και τις μεταθανάτιες αντιλήψεις των κοινοτήτων της Ραφήνας. Ο πίθος και ο ημικυκλικός τοίχος γύρω σπό το στόμιο View full είδηση

Την έντονη δυσαρέσκεια του ΣΜΕΔΕΚΕΜ προκαλεί το Προεδρικό Διάταγμα 194/25 για τις οριοθετήσεις των οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων, καθώς με τις νέες ρυθμίσεις έρχονται αλλαγές στην υφιστάμενη κατάσταση οικοδομησιμότητας ακινήτων. Με το Προεδρικό Διάταγμα της 11.4.2025 (ΦΕΚ 194 Δ) καθορίζονται τα κριτήρια, ο τρόπος και οι διαδικασίες οριοθέτησης των οικισμών της χώρας με πληθυσμό κάτω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων, περιλαμβανομένων και των προϋφιστάμενων του 1923 οικισμών, καθώς και οι χρήσεις γης και οι γενικοί όροι και περιορισμοί δόμησης αυτών. Η δημοσίευση και έναρξη ισχύος του Π.Δ. προκάλεσε σοβαρές ανησυχίες, ως προς το περιεχόμενο και τη μεθοδολογία σύνταξής του, καθώς οι διατάξεις του επιφέρουν εκτεταμένες αρνητικές συνέπειες στη δυνατότητα δόμησης, την αξία της περιουσίας και τη δυνατότητα ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών και των μικρών οικισμών. Επισημαίνεται ό.τι το νέο Π.Δ. θέτει το πλαίσιο κανόνων για την οριοθέτηση του οικισμού και οι διατάξεις του δεν εφαρμόζονται ευθέως από τις αρμόδιες Υπηρεσίες Δόμησης αν δεν έχει προηγηθεί η έκδοση του Π.Δ. οριοθέτησης του οικισμού. Ως «οριοθέτηση» νοείται ο καθορισμός του ορίου του οικισμού και του πολεοδομικού κανονισμού αυτού στο πλαίσιο εκπόνησης Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΤΠΣ), Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ) ή αυτοτελούς προεδρικού διατάγματος οριοθέτησης. Δεδομένου ό,τι σήμερα βρίσκονται σε εξέλιξη οι μελέτες των Τοπικών και Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων του Προγράμματος Πολεοδομικών Μεταρρυθμίσεων «Κωνσταντίνος Δοξιάδης», καθώς και των αυτοτελών Π.Δ. οριοθέτησης, οι μελετητές οφείλουν να γνωρίζουν και να λαμβάνουν υπόψη τα οριζόμενα στο νέο Π.Δ., σε συνδυασμό με τις προδιαγραφές που έχουν ήδη θεσμοθετηθεί. Σημειώνεται ό,τι όσον αφορά τις αυτοτελείς μελέτες οριοθέτησης οικισμών είχε εκδοθεί η Υπουργική Απόφαση με αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΠΟΛΣ/73670/1765/2022 «Μεθοδολογία οριοθέτησης οικισμών», ενώ για τις μελέτες ΤΠΣ και ΕΠΣ είχε αναρτηθεί από τον Μάρτιο του 2024 στην ιστοσελίδα του ΥΠΕΝ το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος οριοθέτησης των οικισμών, το οποίο θα έπρεπε οι μελετητές να λάβουν υπόψη. Τον Σεπτέμβριο του 2024, το αρχικό αυτό σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος πέρασε από τον έλεγχο του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ, Απόφαση 74/2024), το οποίο ήγειρε πλήθος αντιρρήσεων επί αυτού, κυρίως όσον αφορά στη ζώνη Γ, η οποία οριζόταν ως η ζώνη έξω από τις Ζώνες Α, Β και Β1 (συνεκτικό τμήμα προ του 1923, συνεκτικό τμήμα που δημιουργήθηκε από το 1923 έως το 1983, διάσπαρτο τμήμα που δημιουργήθηκε από το 1923 έως το 1983 αντίστοιχα), έως το όριο του οικισμού που είχε καθοριστεί με προγενέστερη μη ακυρωθείσα διοικητική πράξη. Εν συνεχεία, αφού υποβλήθηκε εκ νέου προς έλεγχο στο ΣτΕ τον Δεκέμβριο του 2024, εκδόθηκε το νέο προεδρικό διάταγμα τον Απρίλιο του 2025, χωρίς να περιλαμβάνεται σε αυτό η Ζώνη Γ. Η μεθοδολογία του νέου Προεδρικού Διατάγματος για την οριοθέτηση των οικισμών έχει ήδη προκαλέσει έντονη κριτική, όχι μόνο για τις επιπτώσεις του εξαιτίας των διατάξεων που περιορίζουν τη δόμηση, αλλά και για τις ίδιες τις διαδικασίες και τα κριτήρια που χρησιμοποιεί, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται αρνητικά χιλιάδες ιδιοκτήτες, οι οποίοι χάνουν το δικαίωμα δόμησης σε εκτάσεις που είχαν αποκτηθεί με σκοπό την οικοδόμηση, εγείροντας ζητήματα ακόμη και παραβίασης του πολεοδομικού κεκτημένου. Γενικότερα, η μεθοδολογία οριοθέτησης των οικισμών και ο καθορισμός των επιτρεπόμενων χρήσεων γης, όρων και περιορισμών δόμησης χαρακτηρίζεται από γενικευτική, αυστηρή και ανελαστική προσέγγιση, με ανεπαρκή τεκμηρίωση. Τι σημαίνει μείωση ορίων οικισμών Ειδικότερα: Η κατάρτιση και έγκριση του Προεδρικού Διατάγματος έγινε χωρίς ουσιαστική διαβούλευση και αγνοήθηκαν οι ιδιαιτερότητες των μικρών οικισμών και οι ανάγκες των κατοίκων, ο διαχωρισμός των οικισμών σε ζώνες γίνεται με διαφορετικά δικαιώματα δόμησης, βάσει αυθαιρέτων και γενικών κριτήριων ζωοποίησης, χωρίς αξιολόγηση πραγματικής πολεοδομικής ή γεωγραφικής κατάστασης, χωρίς προσαρμογή στις τοπικές συνθήκες, το ανάγλυφο ή το ιστορικό καθεστώς ενός οικισμού, χωρίς να εξετάζεται η λειτουργική ενότητα οικισμών που έχουν αναπτυχθεί με φυσικό και οργανικό τρόπο, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο ρόλος και ο χαρακτήρας του οικισμού στην ευρύτερη περιοχή, τόσο σε δημοτικό όσο και σε πολλές περιπτώσεις σε περιφερειακό επίπεδο (δευτερεύουσα ή παραθεριστική κατοικία, τουριστικός πόλος κ.λπ.),δηλαδή, γενικά, επικρατεί μια λογική «κοπτοραπτικής», χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η πραγματική κατάσταση στο έδαφος. Άμεση η ανάγκη βελτίωσης του Προεδρικού Διατάγματος Έτσι: Οικόπεδα εκτός Ζώνης Β ή Β1 έως το παλιό όριο χάνουν το δικαίωμα δόμησης, ακόμη και αν έχουν πρόσωπο σε δρόμο, καθώς οι οικισμοί χωρίζονται σε τρεις ζώνες: -Ζώνη Α (προ του 1923), -Ζώνη Β (συνεκτικό 1923–1983), και -Ζώνη Β1 (διάσπαρτη ανάπτυξη 1923–1983). Κτίσματα που δεν εμφανίζονται σε αεροφωτογραφίες πριν το έτος 1985, και που αποτελούν τον διαμορφωμένο πολεοδομικό ιστό του οικισμού, δεν συμπεριλαμβάνονται στα όρια αυτού, καθώς όλα τα στοιχεία που αφορούν κτίσματα πρέπει να ανάγονται υποχρεωτικά σε χρόνο προγενέστερο του έτους 1985. Οικισμοί, κάποιοι εκ των μάλιστα με ιδιαίτερη δυναμική σήμερα, δεν μπορούν να οριοθετηθούν με τις διατάξεις που περιγράφονται στο νέο Π.Δ., αφού, είτε δεν εμφανίζονται στην απογραφή της ΕΛΣΤΑΤ έτους 1981 (προαπαιτούμενο για την οριοθέτηση του οικισμού), είτε δεν προκύπτει η ύπαρξη του οικισμού ως αυτοτελούς οικιστικού συνόλου, καθώς θα πρέπει να εντοπίζεται έως το 1985 σύνολο με δέκα (10) τουλάχιστον κτίρια (π.χ. κατοικίες, αποθήκες) ή και άλλες κοινόχρηστες ή κοινωφελείς λειτουργίες ή κοινόχρηστοι χώροι (π.χ. σχολείο, εκκλησία, πλατεία). Οικισμοί ή και μεγάλα τμήματα αυτών δεν μπορούν να οριοθετηθούν ή να αποτελούν τμήματα αυτών, καθώς εμπίπτουν σε περιοχές που εξαιρούνται από το όριο αυτού, καθώς σε πολλές περιπτώσεις: -Εντοπίζονται ολόκληροι οικισμοί ή και τμήματα αυτών που στο πλαίσιο επανέγκρισης ή αναοριοθέτησης εμπίπτουν εντός της έκτασης πλάτους διακοσίων (200) μ. από τον άξονα υπεραστικών τμημάτων του βασικού (πρωτεύοντος) εθνικού οδικού δικτύου, -μεγάλα τμήματα των οικισμών εμπίπτουν σε διατάξεις που αφορούν στην ασφάλεια της υπεραστικής συγκοινωνίας (ποιος ο λόγος να προσδιορίζεται το όριο του οικισμού στην γραμμή δόμησής που προκύπτει από την απόσταση του χαρακτηρισμένου οδικού δικτύου όταν ούτως ή άλλως το κτίριο θα τοποθετείτο στην απόσταση που ορίζεται με το π.δ. 209/1998;), -εντοπίζονται ολόκληροι οικισμοί ή και τμήματα αυτών εντός της ζώνης των 250 μ. από υφιστάμενα κοιμητήρια. Η γραμμή δόμησης, η θέση του κτιρίου στο οικόπεδο και η οικοδομησιμότητα στους οικισμούς, κυρίως τους παραλιακούς, καθώς και ο καθορισμός και αποτύπωση κοινόχρηστων διόδων πλάτους τουλάχιστον τεσσάρων (4,00) μ., που συνδέουν το εσωτερικό δίκτυο κοινόχρηστων χώρων του οικισμού με τη ζώνη παραλίας στους τελευταίους, δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο μελέτης στο πλαίσιο μελέτης ΤΠΣ ή ΕΠΣ, αφού, ούτε η κλίμακα βοηθάει, ούτε το υπόβαθρο στο οποίο συντάσσεται, καθώς θα έπρεπε να υπάρχει τοπογραφική αποτύπωση και εφαρμογή, όπου υφίστανται θεσμικές γραμμές και όρια (γραμμή αιγιαλού και παραλίας κ.λπ.). Τίθεται το ερώτημα, τι γίνεται σε περιπτώσεις που δεν έχει οριοθετηθεί η γραμμή αιγιαλού και παραλίας. Υπάρχουν ασάφειες ως προς τη διαδικασία οριοθέτησης και κυρίως ως προς τον χρόνο που θα αναρτηθούν τα διαγράμματα οριοθέτησης των οικισμών στην περίπτωση που καθορίζονται μέσω των μελετών ΤΠΣ και ΕΠΣ, έτσι ώστε να ενημερωθούν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι πολίτες για το τι γίνεται με τις ιδιοκτησίες τους, και να υποβάλουν τυχόν ενστάσεις-αντιρρήσεις. Συγκεκριμένα: Θα αναρτηθούν αυτοτελώς, θα κριθούν οι ενστάσεις-αντιρρήσεις, και θα ακολουθήσει η διαδικασία διαβούλευσης της μελέτης ΤΠΣ ή ΕΠΣ ή η ανάρτηση των διαγραμμάτων θα γίνει ταυτόχρονα με τη διαβούλευση της ΣΜΠΕ και της Κύριας Μελέτης των ΤΠΣ και ΕΠΣ; Έχουν ληφθεί υπόψη αυτοί οι χρόνοι για την έγκαιρη ολοκλήρωση του προγράμματος που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας; Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω είναι προφανές ότι η διαδικασία οριοθέτησης των οικισμών στο πλαίσιο μελετών ΤΠΣ και ΕΠΣ δεν είναι εφικτή, πολύ δε περισσότερο στον χρονικό ορίζοντα που ορίζεται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, και θα έπρεπε να αποτελεί αντικείμενο αυτοτελών μελετών οριοθέτησης. Σε κάθε περίπτωση, το Προεδρικό Διάταγμα στη σημερινή του μορφή δεν υπηρετεί την ισόρροπη και δίκαιη ανάπτυξη της υπαίθρου, καθώς η εφαρμογή του ενδέχεται να οδηγήσει στον περιορισμό των αναπτυξιακών δυνατοτήτων των περιοχών και στην ερημοποίηση της υπαίθρου. Αντιθέτως, ενισχύει την απαξίωση της μικρής ιδιοκτησίας και την πιθανή συγκέντρωση γης σε λίγους μεγάλους επενδυτές, ενώ ταυτοχρόνως υπονομεύει την τοπική οικονομία και προκαλεί κοινωνική δυσαρέσκεια. Η ανάγκη για άμεση αναθεώρηση και διαβούλευση με τους επιμέρους φορείς, με γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη, τη χωρική λογική και τη δημοκρατική συμμετοχή είναι επιτακτική. πηγή: Εργοληπτικόν Βήμα Νο_144 της ΠΕΣΕΔΕ View full είδηση

Τα νέα δεδομένα της κλιματικής αλλαγής και των επιπτώσεών της, με τα έντονα πλημμυρικά φαινόμενα στη χώρα μας, έδειξαν ότι τα ποτάμια και τα ρέματα βρίσκουν την παλιά τους διαδρομή και μάλιστα διευρυμένα και θα πρέπει να επανεξεταστεί όλο το μοντέλο δόμησης και τακτοποίησης αυθαιρέτων κατασκευών πλησίον των ρεμάτων και ποταμών. Για να αντιμετωπίσει τα μεγάλα ζητήματα που προκαλούνται, η πολιτεία έχει θέσει πολεοδομικούς κανόνες στην οριοθέτηση των ρεμάτων, στη δόμηση και τα αυθαίρετα πλησίον των ρεμάτων. Στόχος των νομοθετημάτων είναι η προστασία των υδατικών πόρων και η αντιπλημμυρική θωράκιση των κατασκευών των περιοχών απ’ όπου διέρχονται. Σημαντικό επίσης είναι ότι απαιτείται πλέον καθορισμός ζωνών προστασίας των ρεμάτων σε κάθε πολεοδομική μελέτη ένταξης ή επέκτασης περιοχών σε σχέδιο πόλης, ενώ για τις εκτός σχεδίου περιοχές, η δόμηση οποιασδήποτε κατασκευής πλησίον ρέματος επιτρέπεται σε απόσταση τουλάχιστον 20 μέτρων. Όμως, επιτρέπει το κράτος να συντηρεί κάποιος το σπίτι του ή ακόμα και να τακτοποιεί υπό προϋποθέσεις τυχόν αυθαιρεσίες σε κτίρια πλησίον των ρεμάτων. Τι ισχύει με τη δόμηση κοντά σε ρέμα σύμφωνα με τον Κτιριοδομικό Κανονισμό ; Με την υπ’ αριθμόν ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/66006/2360 (ΦΕΚ 3985Β/22-06-2023) Υπουργική Απόφαση τέθηκε σε ισχύ ο Κτιριοδομικός Κανονισμός, που μαζί με τον Οικοδομικό Κανονισμό καθορίζουν τον τρόπο ανέγερσης κτιρίων στη χώρα. Ο Κτιριοδομικός Κανονισμός τροποποίησε τον προηγούμενο που είχε εγκριθεί το 1989, όπως αυτός είχε αναθεωρηθεί με τον Οικοδομικό κανονισμό του 2012. Ένα από τα βασικά άρθρα του ισχύοντος κτριοδομικού κανονισμού είναι το άρθρο 6 που αφορά τη δόμηση κτιρίου κοντά σε ρέμα. Με διάταξη που προστέθηκε στον κανονισμό, δίνεται η δυνατότητα χωρίς απαίτηση οριοθέτησης, να γίνονται εργασίες σε παλιά υφιστάμενα κτίρια. Επίσης επιτρέπεται από τον νέο κανονισμό να εκδίδεται από την πολεοδομία άδεια αποπεράτωσης, άδεια αλλαγής χρήσης, καθώς και άδεια εργασιών πλήρης ανακαίνισης, και να επιδοτούνται οι κατοικίες από το « Εξ οικονομώ» . Συγκεκριμένα ισχύουν τα εξής : Α. Για τα ρέματα που έχουν οριοθέτηση Στα ρέματα, των οποίων οι οριογραμμές έχουν καθορισθεί με οποιονδήποτε από τους προβλεπόμενους τρόπους, η ανέγερση κτιρίων, εγκαταστάσεων ή περιτοιχισμάτων και γενικά η δόμηση ρυθμίζεται ως εξής: 1.Απαγορεύεται απολύτως η δόμηση μέσα στην έκταση που περικλείεται από τις οριογραμμές του ρέματος. 2.Η δόμηση επιτρέπεται εκτός των οριογραμμών του ρέματος, όταν αυτές καθορίζονται με έργα, εφόσον έχουν κατασκευαστεί τα τυχόν προβλεπόμενα έργα διευθέτησης αυτού. 3.Η δόμηση επιτρέπεται εκτός των οριογραμμών του ρέματος, όταν αυτές καθορίζονται χωρίς έργα, στις περιπτώσεις όπου είτε η οριοθέτηση πραγματοποιήθηκε χωρίς πρόταση έργων διευθέτησης είτε αυτή πραγματοποιήθηκε με πρόταση έργων διευθέτησης αλλά τα προβλεπόμενα έργα διευθέτησης δεν έχουν κατασκευαστεί ακόμα. Β. Για τα ρέματα που έχουν καταργηθεί 1.Στα ρέματα που διαπιστώνεται ότι έχουν καταργηθεί αλλά απεικονίζονται στα εγκεκριμένα ρυμοτομικά σχέδια, η δόμηση επιτρέπεται ύστερα από σχετική βεβαίωση της Δ/νσης Περιβάλλοντος και Υδάτων της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης για την κατάργηση του ρέματος. Αν το ρέμα έχει αντικατασταθεί με άλλον αποδέκτη (αγωγό αποχέτευσης ή απορροής των νερών), η δόμηση επιτρέπεται μόνο εφ’ όσον διαπιστωθεί ότι δεν παραβλάπτονται οι κοινόχρηστοι αγωγοί, σύμφωνα με τις σχετικές οδηγίες της αρμόδιας για την κατασκευή του αποδέκτη υπηρεσίας (π.χ. ΕΥΔΑΠ). Γ. Για έκδοση Άδειας Δόμησης κοντά σε ρέμα χωρίς απαίτηση Οριοθέτησης ρέματος Σε κάθε περίπτωση είναι δυνατή, χωρίς απαίτηση οριοθέτησης, άδεια για εργασίες άρσης επικινδυνότητας σε νομίμως υφιστάμενα κτίρια, άδεια αποπεράτωσης εργασιών σε νομίμως υφιστάμενα κτίρια με ολοκληρωμένο φέροντα οργανισμό, άδεια αλλαγής χρήσης, εφόσον η νέα χρήση επιτρέπεται στην περιοχή, εργασιών συντήρησης, επισκευής, ενεργειακής αναβάθμισης, διαρρυθμίσεων (πλήρης ανακαίνιση), εκσυγχρονισμού (εγκαταστάσεων) και στατικής ενίσχυσης σε κτίρια που ανεγέρθηκαν με νόμιμη άδεια κι εφόσον οι εργασίες περιορίζονται στο κέλυφος του υφιστάμενου κτιρίου και σε επαφή με αυτό. Επίσης, είναι δυνατή η έκδοση άδειας κατεδάφισης οποιασδήποτε κατασκευής, χωρίς απαίτηση οριοθέτησης. Δ. Για Άδεια Προσθήκης Για προσθήκες κατ’ επέκταση και ύψος σε κτίρια που η ανέγερσή τους είχε εγκριθεί από την αρμόδια για τα ρέματα υπηρεσία και σε αποστάσεις από τις οριογραμμές του ρέματος τουλάχιστον ίσες με αυτές των κτισμάτων που υπάρχουν, μπορεί να χορηγείται η οικοδομική άδεια χωρίς να απαιτείται οπωσδήποτε νέα έγκριση. Σημειώνεται ότι: όλες οι προαναφερόμενες διατάξεις έχουν εφαρμογή για κάθε περίπτωση ρέματος, ανεξάρτητα αν αυτό βρίσκεται εντός σχεδίου ή οικισμού ή εκτός σχεδίου και οικισμού. Τι θεωρείται υδατόρευμα και πρέπει να οριοθετηθεί; Υδατορέματα ή υδατορεύματα ή ρέματα (μη πλεύσιμοι ποταμοί, χείμαρροι, ρέματα και ρυάκια) είναι οι φυσικές ή διευθετημένες διαμορφώσεις της επιφάνειας του εδάφους που είναι κύριοι αποδέκτες των υδάτων της επιφανειακής απορροής και διασφαλίζουν τη διόδευσή τους προς άλλους υδάτινους αποδέκτες σε χαμηλότερες στάθμες. Στην έννοια του υδατορέματος δεν περιλαμβάνονται τα εγγειοβελτιωτικά έργα, όπως αρδευτικές και αποστραγγιστικές τάφροι. Πώς ορίζονται οι οριογραμμές ενός υδατορεύματος; Οριογραμμές υδατορέματος είναι οι πολυγωνικές γραμμές και από τις δύο πλευρές της βαθιάς γραμμής του υδατορέματος, που περιβάλλουν σωρευτικά: α) τις όχθες του υδατορέματος, β) τις γραμμές πλημμύρας και γ) οποιοδήποτε φυσικό ή τεχνητό στοιχείο, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του υδατορέματος, το οποίο έχει περιβαλλοντική αξία και χρήζει προστασίας. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ οριοθέτησης και διευθέτησης ενός υδατορεύματος; Η οριοθέτηση είναι μια διοικητική πράξη, με στόχο την εξασφάλιση της απρόσκοπτης απορροής των επιφανειακών νερών και την περιβαλλοντική προστασία του υδατορέματος. Η διευθέτηση υδατορέματος είναι η επέμβαση στο υδατόρεμα, με την εκτέλεση των αναγκαίων έργων με σκοπό τη βελτίωση των συνθηκών ροής, τη μείωση των κινδύνων από πλημμύρες και τον έλεγχο των διαβρώσεων και των αποθέσεων φερτών υλικών. Πως χτίζουμε κοντά σε ρέμα σήμερα ; Στα ρέματα, των οποίων οι οριογραμμές έχουν καθοριστεί, η ανέγερση κτιρίων, ή εγκαταστάσεων ή περιτοιχισμάτων και γενικά η δόμηση ρυθμίζεται ως εξής: α) Απαγορεύεται απολύτως η δόμηση μέσα στην έκταση που περικλείεται από τις οριογραμμές του ρέματος. β) Καθορίζονται οι αποστάσεις δόμησης σε 10 μέτρα εκατέρωθεν των γραμμών πλημμύρας για τις εντός σχεδίου και εντός ορίων οικισμών περιοχές. γ) Καθορίζονται οι αποστάσεις δόμησης σε 20 μέτρα εκατέρωθεν των γραμμών πλημμύρας για τις εκτός σχεδίου περιοχές. Μπορεί να γίνει τακτοποίηση αυθαιρέτου κοντά σε ρέμα; Ναι, υπό τις παρακάτω προϋποθέσεις: Περίπτωση σε οριοθετημένο ρέμα α) Στην περίπτωση οριοθετημένων ρεμάτων ή όπου υπάρχει προσωρινή οριογραμμή, απαγορεύεται η τακτοποίηση αυθαιρέτων που βρίσκονται εντός της περιοχής που περικλείεται από τις οριογραμμές του ρέματος. β) Στην περίπτωση αυθαίρετης κατασκευής, η οποία βρίσκεται μεταξύ της οριογραμμής (οριοθέτησης του ρέματος) και της οικοδομικής γραμμής, επιτρέπεται η τακτοποίηση του αυθαιρέτου και εφαρμόζεται συντελεστής επιβάρυνσης ίσος με τον συντελεστή πρασιάς. Περίπτωση σε μη οριοθετημένο ρέμα Στην περίπτωση μη οριοθετημένων ρεμάτων, επιτρέπεται η τακτοποίηση αυθαιρέτων σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος, ανάλογα με το αν το αυθαίρετο συνορεύει με μικρό, μεσαίο ή μεγάλο ρέμα ως εξής: α) στα μικρά ρέματα με έκταση λεκάνης απορροής μικρότερης ή ίσης του ενός (1) τετραγωνικού χιλιομέτρου (τ.χ.), όταν βρίσκονται εκτός ορίων οικισμών ή σχεδίων πόλεως, ή μικρότερης ή ίσης του μισού (0,50) τ.χ., όταν βρίσκονται εντός ορίων οικισμών ή σχεδίων πόλεως, οι οριογραμμές συμπίπτουν με τις γραμμές όχθης, β) στα μεσαία ρέματα με έκταση λεκάνης απορροής μικρότερης ή ίσης των δέκα (10) τ.χ., όταν βρίσκονται εκτός ορίων οικισμών ή σχεδίων πόλεως, ή μικρότερης ή ίσης των πέντε (5) τ.χ., όταν βρίσκονται εντός ορίων οικισμών ή σχεδίων πόλεως, γραμμή είκοσι (20) μέτρων εκατέρωθεν της βαθιάς γραμμής του ρέματος, γ) στα μεγάλα ρέματα με έκταση λεκάνης απορροής μεγαλύτερης των δέκα (10) τ.χ., όταν βρίσκονται εκτός ορίων οικισμών ή σχεδίων πόλεως, ή μεγαλύτερης των πέντε (5) τ.χ., όταν βρίσκονται εντός ορίων οικισμών ή σχεδίων πόλεως, γραμμή πενήντα (50) μέτρων εκατέρωθεν της βαθιάς γραμμής του ρέματος. Της ΓΡΑΜΜΑΤΗΣ ΜΠΑΚΛΑΤΣΗ, τοπογράφου – πολεοδόμου μηχανικού, [email protected] View full είδηση

Εκδόθηκε στο ΦΕΚ το ΠΔ 194 (ΦΕΚ 194/Δ/15.04.2025) με θέμα: Καθορισμός κριτηρίων, τρόπου και διαδικασιών οριοθέτησης των οικισμών της Χώρας με πληθυ- σμό κάτω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων, περιλαμβανομένων και των προϋφιστάμενων του 1923, καθώς και καθορισμός χρήσεων γης και γενικών όρων και περιορισμών δόμησης. Αντικείμενο - Πεδίο Εφαρμογής 1. Το παρόν προεδρικό διάταγμα (π.δ.) αφορά στον καθορισμό των κριτηρίων, του τρόπου και των διαδικασι- ών οριοθέτησης των οικισμών της χώρας που φέρονται απογεγραμμένοι ως αυτοτελείς οικισμοί, σε απογραφή προ του έτους 1983 με πληθυσμό κάτω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων, και οι οποίοι εξακολουθούν, κατά την εκάστοτε τελευταία απογραφή, να έχουν πληθυσμό κάτω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων, περιλαμβανο- μένων και των προϋφιστάμενων του 1923 οικισμών. Οι οικισμοί αυτοί είτε δεν έχουν οριοθετηθεί είτε το όριό τους επανεγκρίνεται βάσει των διατάξεων του παρόντος, λόγω καθορισμού του ορίου τους από αναρμόδια όρ- γανα, είτε αναοριοθετείται, στις περιπτώσεις που αυτό κρίνεται αναγκαίο. 2. Με το παρόν καθορίζεται, επίσης, το πλαίσιο των γενικών όρων και περιορισμών δόμησης και επιτρεπό- μενων χρήσεων γης των οικισμών ανάλογα με την κατηγορία του οικισμού, κατά το άρθρο 3, για την προστασία της φυσιογνωμίας του. 3. Οι διατάξεις του παρόντος θέτουν το πλαίσιο κανόνων για την οριοθέτηση του οικισμού και δεν εφαρμόζονται ευθέως από τις αρμόδιες Υπηρεσίες Δόμησης αν δεν έχει προηγηθεί η έκδοση του π.δ. οριοθέτησης του οικισμού. 4. Το παρόν δεν εφαρμόζεται σε οικισμούς: α) Με πληθυσμό άνω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων, ανεξαρτήτως του χρόνου δημιουργίας τους, β) οι οποίοι δημιουργήθηκαν μετά την έναρξη εφαρμογής του ν. 1337/1983, γ) οι οποίοι εμπίπτουν σε παραθεριστικές παραλιακές περιοχές, οι οποίες έχουν καθοριστεί μέσα σε Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) των νομών Αττικής, Εύβοιας, Κορινθίας, Θεσσαλονίκης, Πιερίας και Χαλκιδικής. Κατηγορίες οικισμών 1. Για την εφαρμογή του παρόντος, οι οικισμοί, αναλόγως της γεωγραφικής θέσης τους, των αρχιτεκτονικών, μορφολογικών ή πληθυσμιακών στοιχείων τους, της δυναμικής τους, της πυκνότητας των οικοδομών και του λειτουργικού ρόλου τους στον χώρο, διακρίνονται ως εξής: α) Περιαστικοί: όσοι βρίσκονται σε επαφή ή πλησίον αστικών κέντρων και έχουν ή αναμένεται να αποκτήσουν άμεση λειτουργική εξάρτηση, ως τόποι προαστιακοί. Δεν θεωρούνται περιαστικοί οικισμοί όσοι αποτελούν ενιαίο οικιστικό σύνολο με τα αστικά ή ημιαστικά κέντρα και περιλαμβάνονται, μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος, εντός εγκεκριμένων ορίων Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΓΠΣ), β) παραλιακοί: όσοι εμπίπτουν στο σύνολο ή κατά τμήμα τους σε ζώνη πεντακοσίων (500) μ. από τον αιγιαλό ή βρίσκονται έξω από τη ζώνη αυτή, αλλά η ανάπτυξή τους επηρεάζεται σημαντικά από τη θάλασσα. Δεν θεωρούνται παραλιακοί όσοι οικισμοί εμπίπτουν εντός της ζώνης των πεντακοσίων (500) μ. αλλά το συνεκτικό ή και διάσπαρτο τμήμα τους έχει υψόμετρο μεγαλύτερο ή ίσο των εκατό (100) μ., σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ), γ) ορεινοί: εκείνοι που κατά το μεγαλύτερο μέρος τους βρίσκονται σε υψόμετρο άνω των οκτακοσίων (800) μ., δ) ημιορεινοί: εκείνοι που κατά το μεγαλύτερο μέρος τους βρίσκονται σε υψόμετρο μεταξύ τριακοσίων έως και οκτακοσίων (300-800) μ., ε) πεδινοί: όσοι βρίσκονται σε πεδιάδες και σε υψόμετρο έως τριακόσια (300) μ. ή και μεγαλύτερο, σε περιοχή όμως που δεν παρουσιάζει κλίσεις (π.χ. οροπέδιο), στ) τουριστικοί: όσοι λειτουργούν ως πόλοι τακτικών ή εποχιακών τουριστικών συγκεντρώσεων, ζ) παραδοσιακοί: οικισμοί που έχουν χαρακτηριστεί ή χαρακτηρίζονται με π.δ., βάσει του άρθρου 6 του ν. 4067/2012 ή αντίστοιχων διατάξεων του ν.δ. 8/1973 (Α’ 124) ή του ν. 1577/1985 (Α’ 210), η) αξιόλογοι: οικισμοί που τα μορφολογικά και πολεοδομικά χαρακτηριστικά τους συγκροτούν σύνολο σημαντικού αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος, θ) ενδιαφέροντες: όσοι συγκροτούν σύνολο περιορισμένου αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος ή παρουσιάζουν ενδιαφέροντα πολιτιστικά, ιστορικά, λαογραφικά στοιχεία ή βρίσκονται εντός τοπίου ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Ο χαρακτηρισμός ενός οικισμού ως (η) αξιόλογου ή (θ) ενδιαφέροντος τεκμηριώνεται με βάση το Δελτίο Αναγνώρισης, όπως ορίζεται στο άρθρο 19, ι) απλοί: όσοι δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερα μορφολογικά ή πολεοδομικά χαρακτηριστικά ή αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, ια) συνεκτικοί: οικισμοί των οποίων τουλάχιστον το ενενήντα τοις εκατό (90%) των οικοδομών δεν απέχουν ανά δύο (2) μεταξύ τους απόσταση μεγαλύτερη των σαράντα (40) μ., ιβ) διάσπαρτοι: οικισμοί που δεν είναι συνεκτικοί, ιγ) δυναμικοί: όσοι έχουν πληθυσμό ίσο ή μεγαλύτερο των διακοσίων (200) κατοίκων σύμφωνα με την τελευταία απογραφή πληθυσμού, κατά την απογραφική δεπερίοδο της τελευταίας δεκαετίας εμφανίζουν πληθυσμιακή αύξηση μόνιμου πληθυσμού μεγαλύτερη του δέκα τοις εκατό (10%) ή κατά την τελευταία τριετία εμφανίζουν αριθμό νέων οικοδομών και προσθηκών κύριων χώρων σε ποσοστό μεγαλύτερο του δέκα τοις εκατό (10%) του συνολικού αριθμού των υφιστάμενων κτιρίων του οικισμού. Σε περίπτωση οικισμού στον οποίο διαπιστώνεται πληθυσμιακή μόνο αύξηση, η οποία όμως προκύπτει από πληθυσμιακές μετακινήσεις, όπως π.χ. κτηνοτροφικός οικισμός, ο οικισμός δύναται να μη χαρακτηρίζεται δυναμικός, ιδ) μικροί: όσοι, κατά την τελευταία απογραφή, είχαν πληθυσμό έως και διακόσιους (200) κατοίκους ή έως εκατό (100) οικοδομές, ιε) μεσαίοι: όσοι, κατά την τελευταία απογραφή, είχαν πληθυσμό από διακόσιους έναν έως και χίλιους (201-1.000) κατοίκους ή έως πεντακόσιες (500) οικοδομές, ιστ) μεγάλοι: όσοι, κατά την τελευταία απογραφή, είχαν πληθυσμό από χίλιους έναν έως δύο χιλιάδες (1.001-2.000) κατοίκους. 2. Η κατάταξη στις ως άνω κατηγορίες πραγματοποιείται με δεδομένα του χρόνου οριοθέτησης του οικισμού, μετά από συναξιολόγηση των χαρακτηριστικών και της φυσιογνωμίας του κατά τα οριζόμενα στην παρ. 1, λαμβάνοντας υπόψη και τα στοιχεία εκτίμησης για τον προσδιορισμό του ορίου του κατά το άρθρο 4. Στοιχεία εκτίμησης για τον προσδιορισμό ορίου και Ζωνών οικισμού Για τον προσδιορισμό της πολυγωνικής γραμμής του ορίου του οικισμού και τον καθορισμό των εντός του ορίου του Ζωνών, συνεκτιμώνται τα παρακάτω στοιχεία: α) Απογραφή: ο οικισμός πρέπει να καταγράφεται σε απογραφή προ του έτους 1983 με πληθυσμό μη υπερ- βαίνοντα τους δύο χιλιάδες (2.000) κατοίκους και σε επόμενες απογραφές της ΕΛΣΤΑΤ και να μην έχει υπερβεί τους δύο χιλιάδες (2.000) κατοίκους κατά την τελευταία απογραφή πριν από την οριοθέτησή του. Επίσης, καταγράφονται στοιχεία της εξέλιξης του πληθυσμού του βάσει όλων των μεταγενεστέρων απογραφών, προκειμένου να συνεκτιμηθούν με τα υπόλοιπα στοιχεία. β) Ειδικά για τη διαπίστωση ύπαρξης εντός του οικιστικού συνόλου οικισμού προϋφιστάμενου της 16.08.1923 και τον προσδιορισμό της πολυγωνικής γραμμής αυτού, εκτός από τα κατωτέρω, συνεκτιμώνται και τα εξής στοιχεία: αα) απογραφή του 1920, ββ) αεροφωτογραφίες κατά το δυνατόν εγγύτερες στο 1923, εφόσον υφίστανται, άλλως ιστορικοί ορθοφωτοχάρτες της περιόδου 1945-1960, γγ) τοπογραφικά διαγράμματα της Γεωγραφικής Υπηρεσίας του Στρατού (ΓΥΣ) σε κλίμακα 1:5.000 και οποιοδήποτε επίσημο χαρτογραφικό υλικό πλησιέστερο στο 1923, και δδ) επικουρικά, τίτλοι ιδιοκτησίας μαζί με τα λοιπά στοιχεία. Επίσης, λαμβάνονται υπόψη προγενέστερες πράξεις της Διοίκησης περί καθορισμού του ορίου του οικισμού σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις, καταχωρισμένες στο αρχείο της αρμόδιας Υπηρεσίας Δόμησης (ΥΔΟΜ) ή άλλων συναρμοδίων Υπηρεσιών, καθώς και οποιαδήποτε διαπιστωτική πράξη σχετική με το όριο του οικισμού. γ) Θέση: ταυτοποιείται η ύπαρξη του οικισμού στην εξεταζόμενη θέση και ερευνάται τυχόν μετονομασία του ή μεταφορά/μετακίνησή του από άλλη θέση/τοποθεσία. δ) Μέγεθος/έκταση: συνεκτιμώνται μεταβολές του πληθυσμού, βάσει των καταγραφών και των απογραφών, και λοιπά χωρικά ή πολεοδομικά δεδομένα και στοιχεία που αφορούν στη μορφολογία του εδάφους, στη και στον τύπο της πληθυσμιακής πυκνότητας (χαμηλή, μεσαία ή υψηλή). ε) Αεροφωτογραφίες κατά το δυνατόν εγγύτερες στην 14.03.1983 (ημερομηνία έναρξης ισχύος του ν. 1337/1983), χαρτογραφικό υλικό. στ) Κάθε σχετική προγενέστερη διοικητική πράξη, γνωμοδοτήσεις και έγγραφα στοιχεία των αρμόδιων Υπηρεσιών για περιοχές, οι οποίες εμπίπτουν σε ίδιο νομικό καθεστώς (δάση, αρχαιολογικοί χώροι, παραδο- σιακοί οικισμοί κ.λπ.) ή περιοχές προστασίας φυσικού περιβάλλοντος (Natura κ.ά.). ζ) Νομολογία σχετική με τον καθορισμό των ορίων οικισμού (δικαστικές αποφάσεις, γνωμοδοτήσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας). -- ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΔΟΜΗΣΗΣ - ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΓΗΣ Άρθρο 9 Αρτιότητα Α. Στη Ζώνη Α του οικισμού καθορίζεται αρτιότητα ως εξής: 1. α) Άρτια θεωρούνται τα οικόπεδα που έχουν ελάχιστο εμβαδόν δύο χιλιάδων (2.000) τ.μ. και ελάχιστο μήκος προσώπου δεκαπέντε (15) μ. σε υφιστάμενο κοινόχρηστο χώρο. β) Κατ’ εξαίρεση, τα οικόπεδα μικρών οικισμών, απομακρυσμένων από αστικά κέντρα, όπως ορεινοί, ημιορεινοί, θεωρούνται άρτια εφόσον έχουν ελάχιστο εμβαδόν πεντακοσίων (500) τ.μ. και πρόσωπο ελάχιστου μήκους δέκα (10) μ. σε υφιστάμενο κοινόχρηστο χώρο. 2. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων της προηγουμένης περίπτωσης, θεωρούνται άρτια τα οικόπεδα που έχουν: α) Κατά τη δημοσίευση του παρόντος: ελάχιστο εμβαδόν δύο χιλιάδες (2.000) τ.μ. και πρόσωπο σε υφιστάμενο κοινόχρηστο χώρο. β) Κατά την 13.03.1981, ημερομηνία δημοσίευσης του από 02.03.1981 π.δ.: ελάχιστο εμβαδόν τριακόσια (300) τ.μ. και πρόσωπο σε υφιστάμενο κοινόχρηστο χώρο. γ) Κατά την 25.07.1979, ημερομηνία δημοσίευσης του από 19.07.1979 π.δ. (Δ’ 401): ελάχιστο εμβαδόν εκατόν πενήντα (150) τ.μ. και πρόσωπο σε υφιστάμενο κοινόχρηστο χώρο. δ) Στις ανωτέρω υποπερ. α, β και γ, με το π.δ. οριοθέτησης καθορίζεται και ελάχιστο μήκος προσώπου του οικοπέδου σε κοινόχρηστο χώρο, βάσει της φυσιογνωμίας, των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και της μορφής των οικοπέδων του οικισμού, ως και της από μακρού χρόνου διαμορφωμένης κατάστασης, για την εξασφάλιση ακώλυτης πρόσβασης στο ακίνητο. Β. Στις Ζώνες Β και Β1 του οικισμού καθορίζεται αρτιότητα ως εξής: Άρτια θεωρούνται τα οικόπεδα με εμβαδόν αρτιότητας από τριακόσια (300) τ.μ. έως δύο χιλιάδες (2.000) τ.μ. και πρόσωπο σε κοινόχρηστο χώρο ελάχιστου μήκους δέκα (10) μ. Το εμβαδόν αρτιότητας και το πρόσωπο σε κοινό- χρηστο χώρο εξειδικεύονται με το π.δ. οριοθέτησης του οικισμού, λαμβάνοντας υπόψη εκείνα που θεωρούνται τα πλέον αντιπροσωπευτικά του χαρακτήρα του και του πολεοδομικού ιστού του. Εντός του ως άνω εύρους αρτιότητας είναι δυνατόν να ορίζονται, κατά περίπτωση, τομείς με διαφορετική αρτιότητα οικοπέδων, προκειμένου να διασφαλισθεί η προστασία του ιδιαίτερου πολεοδομικού χαρακτήρα του εκάστοτε τομέα του οικισμού. Για οικόπεδα που δημιουργήθηκαν μετά την 04.11.2011, ημερομηνία δημοσίευσης του από 04.11.2011 π.δ. (ΑΑΠ 289), ισχύει πρόσθετη προϋπόθεση ελάχιστου μήκους προσώπου δέκα (10) μ. για εμβαδόν οικοπέδου έως πεντακοσίων (500) τ.μ. και δεκαπέντε (15) μ. για εμβαδόν μεγαλύτερο των πεντακοσίων (500) τ.μ. Γ. Διατάξεις για όλες τις Ζώνες 1. Οικόπεδα άρτια κατά κανόνα ή κατά παρέκκλιση, που απομειούνται συνεπεία απαλλοτριώσεων ή διάνοι- ξης διεθνών, εθνικών ή επαρχιακών οδών, θεωρούνται άρτια, εφόσον, μετά την απομείωση, έχουν τουλάχιστον τα μεγέθη της κατά παρέκκλιση αρτιότητας της Ζώνης στην οποία εμπίπτουν και δύναται να εγγραφεί σε αυτά οικοδομή κάλυψης κατ’ ελάχιστον πενήντα (50) τ.μ. και πλευράς τουλάχιστον πέντε (5) μ. 2. Για την αρτιότητα και μόνο των οικοπέδων των Ζωνών Β και Β1 προσμετράται και η έκταση που παραχωρείται από τον ιδιοκτήτη για τη διαπλάτυνση του κοινόχρηστου χώρου στον οποίο έχουν πρόσωπο, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 12 του παρόντος. 3. Οικόπεδα που, μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος, δημιουργήθηκαν ή κατατμήθηκαν νομίμως με βάση προϊσχύουσες διατάξεις ή με βάση τα ορισθέντα μεγέθη σε προγενέστερη πράξη οριοθέτησης του οικισμού, θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα κατά κανόνα ή κατά παρέκκλιση, εφόσον έχουν πρόσωπο σε υφιστάμενο κοινόχρηστο χώρο. Άρθρο 10 Μέγιστο ποσοστό κάλυψης και συντελεστής δόμησης Α. Στη Ζώνη Α του οικισμού καθορίζεται μέγιστο ποσοστό κάλυψης των ακινήτων και συντελεστής δόμησης (ΣΔ) ως εξής: 1. Μέγιστο επιτρεπόμενο ποσοστό κάλυψης των οικοπέδων: εξήντα τοις εκατό (60%) της επιφάνειας αυτών. 2. Ο μέγιστος επιτρεπόμενος ΣΔ των οικοπέδων ορίζεται ως εξής: α) Για τις χρήσεις των περ. β, γ, ε και η της παρ. Α του άρθρου 14: αα. Για οικόπεδα εμβαδού έως και δύο χιλιάδες πεντακόσια (2.500) τ.μ., ΣΔ: οκτώ δέκατα (0,8), ββ. για οικόπεδα εμβαδού μεγαλύτερου των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500) τ.μ., ΣΔ: οκτώ δέκατα (0,8) για τα πρώτα δύο χιλιάδες πεντακόσια (2.500) τ.μ. και για το επιπλέον των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500) τ.μ. εμβαδόν του οικοπέδου ΣΔ: τέσσερα δέκατα (0,4). β) Για κτίρια αμιγούς χρήσεως των περ. θ, ι, ια, ιβ, ιγ και ιδ της παρ. Α του άρθρου 14: αα. Για οικόπεδα εμβαδού έως και δύο χιλιάδες (2.000) τ.μ., ΣΔ: οκτώ δέκατα (0,8). ββ. για οικόπεδα εμβαδού μεγαλύτερου των δύο χιλιάδων (2.000) τ.μ., ΣΔ: οκτώ δέκατα (0,8) για τα πρώτα δύο χιλιάδες (2.000) τ.μ. και για το επιπλέον των δύο χιλιάδων (2.000) τ.μ. εμβαδόν του οικοπέδου ΣΔ: τέσσερα δέκατα (0,4). γ) Για κατοικία και χρήσεις των λοιπών περιπτώσεων της παρ. Α του άρθρου 14: αα. Για οικόπεδα εμβαδού έως και εκατό (100) τ.μ., ΣΔ: ένα και έξι δέκατα (1,6), με δυνατότητα το ποσοστό κάλυψης να υπερβαίνει το εξήντα τοις εκατό (60%) και να φθάνει έως και το ογδόντα τοις εκατό (80%), ββ. για οικόπεδα εμβαδού άνω των εκατό (100) τ.μ. έως και διακόσια (200) τ.μ., ΣΔ: ένα και δύο δέκατα (1,2), με δυνατότητα ελάχιστης συνολικής δόμησης εκατόν εξήντα (160) τ.μ. και δυνατότητα το ποσοστό κάλυψης να υπερβαίνει το εξήντα τοις εκατό (60%) και να φθάνει έως και το ογδόντα τοις εκατό (80%), γγ. για οικόπεδα εμβαδού άνω των διακοσίων (200) τ.μ. έως και τριακόσια (300) τ.μ., ΣΔ: ένα (1,0), με δυνατό- τητα ελάχιστης συνολικής δόμησης διακόσια σαράντα (240) τ.μ., δδ. για οικόπεδα εμβαδού άνω των τριακοσίων (300) τ.μ. έως και δύο χιλιάδες (2.000) τ.μ., ΣΔ: οκτώ δέκατα (0,8), με δυνατότητα ελάχιστης συνολικής δόμησης τριακόσια (300) τ.μ. και μέγιστης επιτρεπόμενης δόμησης τετρακόσια (400) τ.μ., εε. για οικόπεδα εμβαδού άνω των δύο χιλιάδων (2.000) τ.μ., η μέγιστη επιτρεπόμενη δόμηση υπολογίζεται βάσει του τύπου: Επιτρεπόμενη Δόμηση = 400 τ.μ. + (εμβαδόν οικοπέδου - 2.000 τ.μ.) Χ 0,05. Β. Στις Ζώνες Β και Β1 του οικισμού καθορίζεται μέγιστο ποσοστό κάλυψης των ακινήτων και ΣΔ ως εξής: 1. Μέγιστο ποσοστό κάλυψης των οικοπέδων: εξήντα τοις εκατό (60%) της επιφάνειας αυτών. 2. Ο μέγιστος ΣΔ ορίζεται ως εξής: α) Για τις χρήσεις των περ. β, γ, ε και η της παρ. Β του άρθρου 14, ΣΔ: οκτώ δέκατα (0,8), ο οποίος δύναται, με την έγκριση τοπικού ρυμοτομικού σχεδίου κατά τις ισχύουσες διατάξεις, να καθορίζεται μεγαλύτερος, ανάλογα με τις ανάγκες του οικισμού, χωρίς να υπερβαίνει το ένα και οκτώ δέκατα (1,8), β) για κτίρια αμιγούς χρήσεως των περ. θ, ι, ια, ιβ, ιγ και ιε της παρ. Β του άρθρου 14, ο ΣΔ ορίζεται κλιμακωτός, ως εξής: αα. Για τα πρώτα χίλια (1.000) τ.μ. του εμβαδού του οικοπέδου: έξι δέκατα (0,6), ββ. για τα επόμενα χίλια (1.000) τ.μ. του εμβαδού του οικοπέδου: πέντε δέκατα (0,5), γγ. για τα επόμενα χίλια (1.000) τ.μ. του εμβαδού του οικοπέδου: τέσσερα δέκατα (0,4), δδ. για τα επόμενα χίλια (1.000) τ.μ. του εμβαδού του οικοπέδου: τρία δέκατα (0,3), εε. για το άνω των τεσσάρων χιλιάδων (4.000) τ.μ. τμή- μα του εμβαδού του οικοπέδου: δύο δέκατα (0,2). γ) Για κατοικία και χρήσεις των λοιπών περιπτώσεων της παρ. Β του άρθρου 14: αα. Για οικόπεδα εμβαδού έως διακοσίων (200) τ.μ., ΣΔ: ένα (1,0), ββ. για οικόπεδα εμβαδού από διακόσια (200) τ.μ. έως επτακόσια (700) τ.μ., επιτρέπεται η ανέγερση κτιρίου μέ- γιστης δόμησης διακοσίων σαράντα (240) τ.μ., γγ. για οικόπεδα εμβαδού ίσου ή μεγαλύτερου των επτακοσίων (700) τ.μ. επιτρέπεται η ανέγερση κτιρίου μέγιστης δόμησης τετρακοσίων (400) τ.μ. Γ. Διατάξεις για όλες τις Ζώνες: Στην περίπτωση ανέγερσης κτιρίου ή κτιρίων ή προ- σθήκης εντός του ίδιου οικοπέδου, με περισσότερες της μίας χρήσης από τις καθοριζόμενες στο άρθρο 14, εφαρμόζονται οι δυσμενέστεροι, κατά περίπτωση, όροι δόμησης. Άρθρο 11 Μέγιστο ύψος κτιρίων - μέγιστος αριθμός ορόφων Α. Στη Ζώνη Α του οικισμού καθορίζεται μέγιστο ύψος κτιρίων και μέγιστος αριθμός ορόφων ως εξής: 1. Ο μέγιστος αριθμός ορόφων των κτιρίων ορίζεται σε δύο (2), με δυνατότητα κατασκευής και τρίτου (3ου) ορό- φου λόγω κλίσεως του εδάφους, χωρίς υπέρβαση του ΣΔ. 2. Το μέγιστο ύψος των κτιρίων ορίζεται σε επτά και μισό (7,50) μ. 3. Σε περίπτωση προσθήκης καθ’ ύψος ορόφου σε νό- μιμα υφιστάμενο κτίριο κατά τη 13.03.1981, ημερομηνία δημοσίευσης του από 02.03.1981 π.δ., επιτρέπεται υπέρ- βαση του μέγιστου ύψους των επτά και μισό (7,50) μ. μέχρι ένα (1,00) μ. Β. Στις Ζώνες Β και Β1 του οικισμού καθορίζεται μέγι- στο ύψος κτιρίων και μέγιστος αριθμός ορόφων ως εξής: 1. Ο μέγιστος αριθμός ορόφων των κτιρίων ορίζεται σε δύο (2). Σε περίπτωση που από το κατ’ άρθρο 19 Δελ- τίο Αναγνώρισης του οικισμού προκύπτουν τριώροφα κτίρια ως κυρίαρχος τύπος των κτισμάτων του, λόγω κλίσεως εδάφους, είναι δυνατή, με τη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής, η κατασκευή και τρίτου ορόφου, χωρίς υπέρβαση του ΣΔ. 2. Το μέγιστο ύψος των κτιρίων ορίζεται επτά και μισό (7,50) μ. Κατ’ εξαίρεση, για τους πεδινούς οικισμούς το μέ- γιστο ύψος κτιρίου μπορεί να ορίζεται στα οκτώ (8,00) μ. Γ. Διατάξεις για όλες τις Ζώνες: 1. Το μέγιστο ύψος του κτιρίου μετράται από το ψηλό- τερο σημείο της τομής του περιγράμματος της κάτοψης του κτιρίου με το φυσικό ή το οριστικά διαμορφωμένο έδαφος. Τo κτίριο δεν επιτρέπεται, λόγω κλίσης του εδά- φους, να υπερβαίνει το μέγιστο ύψος των δέκα (10) μ. σε οποιοδήποτε σημείο αυτού. 2. Η στάθμη οροφής τυχόν υπόγειου ορόφου δεν δύναται να υπερβαίνει σε οποιοδήποτε σημείο το ένα μέτρο και είκοσι εκατοστά (1,20) μ. από το φυσικό ή το οριστικά διαμορφωμένο έδαφος. 3. Για τη διαμόρφωση των ακάλυπτων χώρων των οικοπέδων επιτρέπονται μόνο οι απολύτως αναγκαίες εκσκαφές, επί κεκλιμένου δε εδάφους επιτρέπεται η δια- μόρφωση του οικοπέδου σε επίπεδα ελάχιστου πλάτους πέντε (5) μ. με αναλημματικά τοιχία ή πρανή μέγιστου ύψους ενός και μισού (1,50) μ. 4. Το ύψος των προβολών των όψεων του κτιρίου, μη συμπεριλαμβανομένης της υπάρχουσας στέγης, σε αντί- στοιχα κατακόρυφα επίπεδα διερχόμενα από την τομή του περιγράμματος αυτού με το έδαφος, δεν μπορεί να υπερβαίνει τα ανωτέρω κατά περίπτωση οριζόμενα. Σε περίπτωση μη εξάντλησης της επιτρεπόμενης δόμησης κατά τα ως άνω, επιβάλλεται η διάσπαση του κτιρίου σε ανεξάρτητα κτίρια εντός του οικοπέδου. 5. Όταν η κλίση του οικοπέδου, στο τμήμα που χωρο- θετείται το υπό ανέγερση κτίριο, είναι μεγαλύτερη από είκοσι τοις εκατό (20%) και βρίσκεται στην κατωφέρεια (κατάντη) της οδού, η προβολή της όψης του κτιρίου πάνω από τη στάθμη της οδού δεν δύναται να υπερβαίνει τα τέσσερα και μισό (4,50) μ. Στην περίπτωση που η φυ- σική στάθμη του οικοπέδου στο όριο της οδού βρίσκεται χαμηλότερα των τριών (3,00) μ. από τη στάθμη της οδού, η προβολή της όψης του κτιρίου πάνω από τη στάθμη της οδού δε δύναται να υπερβαίνει τα τρία (3,00) μ. 6. Προκειμένου περί τουριστικών καταλυμάτων, σε οικόπεδα μεγαλύτερα των χιλίων (1.000) τ.μ., η κάλυψη με ισόγειους όγκους κτιρίων μέγιστου ύψους τεσσάρων (4,00) μ. είναι κατ’ ελάχιστον το τριάντα τοις εκατό (30%) της πραγματοποιούμενης κάλυψης. 7. Πάνω από το καθοριζόμενο, σύμφωνα με τις προη- γούμενες διατάξεις, μέγιστο επιτρεπόμενο ή υλοποιού- μενο ύψος των κτιρίων επιτρέπονται: α) Η κατασκευή στέγης ύψους έως δύο (2,00) μ. Η υπο- χρέωση ή μη κατασκευής στέγης εξειδικεύεται για κάθε οικισμό με το π.δ οριοθέτησης, αναλόγως των χαρακτη- ριστικών αυτού, β) οι κατασκευές που προβλέπονται στις παρ. 2 περ. β, στ και η και 3 περ. α και β του άρθρου 19 του ν. 4067/2012, γ) κτιστή δεξαμενή αποθήκευσης νερού, ύψους έως ένα (1,00) μ., δ) απολήξεις κλιμακοστασίων με στάση ή μη ανελ- κυστήρα στο δώμα (φυτεμένο ή μη) και φρεατίων ανελκυστήρων αντίστοιχα, με τις ελάχιστες αναγκαίες διαστάσεις και μέγιστο εξωτερικό ύψος δύο και μισό (2,50) μ. Επί των απολήξεων, απαγορεύεται η τοποθέτη- ση οποιασδήποτε κατασκευής ή εγκατάστασης, ε) Στηθαία και κιγκλιδώματα ασφαλείας. Στηθαία ή τμήματα στηθαίων του δώματος ή και της εγκιβωτισμέ- νης στέγης δύνανται να αποτελούν ανεστραμμένες δο- κούς του φέροντος οργανισμού του κτιρίου, στ) Κατασκευές αντιθορυβικής προστασίας (ηχοπετά- σματα) για την απόσβεση θορύβου των μηχανημάτων κλιματισμού. Τοποθετούνται σε απόσταση τουλάχιστον μισού (0,50) μ. από κάθε όψη του κτιρίου και έχουν μέ- γιστο ύψος τρία και μισό (3,50) μ. με τη βάση στήριξής τους. Στη Ζώνη Α του οικισμού, οι εν λόγω κατασκευές επιτρέπονται μόνο σε κοινωφελή ή δημόσια κτίρια και στις Ζώνες Β και Β1 του οικισμού, επιπροσθέτως και σε ειδικά κτίρια. 8. Όλες οι κατασκευές πάνω από το μέγιστο επιτρε- πόμενο ή υλοποιούμενο ύψος των κτιρίων αποτελούν ένα ενιαίο αισθητικό σύνολο, δύναται να συνδέονται ή να περιφράσσονται με ελαφρά ή διάτρητα στοιχεία, οι θέσεις τους δε αποτυπώνονται υποχρεωτικά στις μελέτες που συνοδεύουν την οικοδομική άδεια. 9. Με το π.δ. οριοθέτησης του οικισμού και για λό- γους προστασίας του αρχιτεκτονικού χαρακτήρα του, δύνανται να επιβάλλονται περιορισμοί στις κατασκευές που επιτρέπονται κατά τις περ. 7 και 8 της παρ. Γ του παρόντος. Άρθρο 12 Γραμμή δόμησης - Θέση κτιρίου στο οικόπεδο - Οικοδομησιμότητα Α. Γραμμή Δόμησης 1. Στη Ζώνη Α του οικισμού: α. Για να είναι οικοδομήσιμο το οικόπεδο, πρέπει να έχει πρόσωπο σε υφιστάμενο κοινόχρηστο χώρο, β. ως γραμμή δόμησης νοείται η εν τοις πράγμασι υφι- στάμενη. Το κτίριο τοποθετείται επ’ αυτής ή και εσώτερα αυτής, γ. στις περιπτώσεις που δεν υφίσταται συμπαγής ανά- πτυξη του πολεοδομικού μετώπου επί του προσώπου των οικοπέδων προς τον κοινόχρηστο χώρο, σε οικόπε- δα εμβαδού ίσου ή μεγαλύτερου των πεντακοσίων (500) τ.μ. το κτίριο τοποθετείται σε υποχώρηση τουλάχιστον τεσσάρων (4,00) μ. από το πρόσωπο αυτών. 2. Στις Ζώνες Β και Β1 του οικισμού: α. Για να είναι οικοδομήσιμο το οικόπεδο, πρέπει να έχει πρόσωπο σε υφιστάμενο κοινόχρηστο χώρο πλά- τους τουλάχιστον τεσσάρων (4,00) μ. Όπου το πλάτος υπολείπεται των τεσσάρων (4,00) μ., προκειμένου να καταστεί οικοδομήσιμο, τίθεται με συμβολαιογραφική πράξη σε κοινή χρήση λωρίδα αυτού τόση ώστε, από το πρόσωπο του εναπομένοντος οικοπέδου μέχρι τον άξονα του κοινόχρηστου χώρου, να επιτυγχάνεται πλά- τος τουλάχιστον δύο (2,00) μ. Αντίγραφο της ως άνω συμβολαιογραφικής πράξης κοινοποιείται με απόδειξη στον οικείο Δήμο, ο οποίος υποχρεούται να τηρεί σχετικό αρχείο των παραχωρημένων λωρίδων, προς ενημέρωση του δικτύου κοινόχρηστων χώρων του οικισμού. Από την ανωτέρω ρύθμιση εξαιρούνται τμήματα του οικοπέδου που καταλαμβάνονται από υφιστάμενες οικοδομές, β. το κτίριο τοποθετείται κατά την κύρια όψη του, είτε ολόκληρη, είτε κατά τμήμα της, επί της γραμμής δόμη- σης, όπως αυτή διαμορφώνεται με την εφαρμογή των διατάξεων της προηγουμένης παραγράφου ή και εσώ- τερα αυτής, γ. σε οικόπεδα ίσα ή μεγαλύτερα των πεντακοσίων (500) τ.μ. εντός της Ζώνης Β και ειδικότερα στις περιπτώ- σεις που δεν υφίσταται συμπαγής ανάπτυξη του πολε- οδομικού μετώπου επί του προσώπου των οικοπέδων προς τον κοινόχρηστο χώρο, το κτίριο τοποθετείται σε υποχώρηση δύο και μισό (2,50) μ. τουλάχιστον από το πρόσωπο αυτών, δ. σε οικόπεδα ίσα ή μεγαλύτερα των πεντακοσίων (500) τ.μ. εντός της Ζώνης Β1 και ειδικότερα στις περι- πτώσεις που δεν υφίσταται συμπαγής ανάπτυξη του πο- λεοδομικού μετώπου επί του προσώπου των οικοπέδων προς τον κοινόχρηστο χώρο, το κτίριο τοποθετείται σε υποχώρηση τεσσάρων (4,00) μ. τουλάχιστον από το πρό- σωπο αυτών. 3. Διατάξεις για όλες τις Ζώνες: α. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν ισχύουν στις περιπτώσεις τμημάτων του οικισμού που διαθέτουν εγκεκριμένο σχέδιο, β. διατάξεις περί ελάχιστων αποστάσεων δόμησης για την ασφάλεια της υπεραστικής συγκοινωνίας δυσμενέ- στερες από τις καθοριζόμενες στο παρόν άρθρο, κατι- σχύουν των διατάξεών του, γ. για λόγους κυκλοφοριακούς, μετά από σχετική γνωμοδότηση του οικείου Δημοτικού Συμβουλίου, γνωμοδότηση του οικείου ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α. και απόφαση του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, δύναται να επιβάλλεται η τοποθέτηση του κτιρίου κατά την κύρια όψη του σε υποχώρηση από την ως άνω γραμμή δόμη- σης, στο σύνολο ή σε τμήμα του. Στην περίπτωση που τμήμα του οικοπέδου, κατ’ εφαρμογή των ανωτέρω, απο- δίδεται σε κοινή χρήση για διευκόλυνση της κυκλοφο- ρίας, δεν επηρεάζονται η αρτιότητα και ο υπολογισμός των πολεοδομικών μεγεθών αυτού, η δε αποδιδόμενη έκταση συμπεριλαμβάνεται στο δίκτυο κοινόχρηστων χώρων του οικισμού με ενημέρωση του αρχείου της περ. α της παρ. 2 της ενότητας υπό στοιχείο Α του πα- ρόντος άρθρου, δ. κατά τη διαδικασία οριοθέτησης του οικισμού, μετά από γνωμοδότηση του οικείου Δήμου και αιτιολογημένη γνωμοδότηση του οικείου ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α., είναι δυνατόν να ορίζεται ελάχιστη απόσταση των κτιρίων από το όριο των υφιστάμενων κοινόχρηστων χώρων ή από τον άξο- να της οδού διαφορετική από εκείνη που ορίζεται στις ανωτέρω περιπτώσεις του παρόντος άρθρου είτε για ολόκληρο τον οικισμό είτε για τμήμα του είτε και για μεμονωμένη περίπτωση, εφόσον κρίνεται αναγκαίο για λόγους κυκλοφοριακούς, περιβαλλοντικούς, αρχιτεκτο- νικούς και προστασίας εν γένει της φυσιογνωμίας του οικισμού, ε. κατά την οριοθέτηση του οικισμού και μόνο στις Ζώνες Β και Β1, είναι δυνατό να καθορίζεται για την εφαρμογή της περ. α της περ. 2 της παρ. Α του παρόντος άρθρου, πλάτος κοινόχρηστου χώρου μεγαλύτερο των τεσσάρων (4,00) μ. και έως οκτώ (8,00) μ., εφόσον αυτό επιβάλλεται για λόγους κυκλοφοριακούς, περιβαλλο- ντικούς, αρχιτεκτονικούς και προστασίας εν γένει της φυσιογνωμίας του οικισμού. Η εφαρμογή της παρούσας διάταξης είναι δυνατή και μετά την οριοθέτηση του οι- κισμού, τηρουμένης της διαδικασίας της ως άνω περ. γ. Β. Θέση κτιρίου στο οικόπεδο Το κτίριο τοποθετείται ελεύθερα εντός του οικοπέδου, τηρουμένων των ρυθμίσεων περί γραμμής δόμησης. Όπου το κτίριο δεν εφάπτεται στα πλάγια ή και τα πίσω όρια του οικοπέδου, επιβάλλεται υποχρεωτική από- σταση τουλάχιστον δύο και μισό (2,5) μ. από αυτά. Η απόσταση μεταξύ ανεξάρτητων κτιρίων εντός του ίδιου οικοπέδου ορίζεται σε δύο και μισό (2,5) μ. τουλάχιστον. Άρθρο 13 Γραμμή δόμησης παραλιακών οικισμών Στους παραλιακούς οικισμούς και σε ό,τι αφορά στη γραμμή δόμησης αυτών προς την θάλασσα, ως «διαμορ- φωμένη γραμμή δόμησης» νοείται εκείνη που διαμορ- φώθηκε από κτίσματα νομίμως υφιστάμενα ή ανεγερ- θέντα με βάση οικοδομική άδεια, αλλά και κτίσματα και κατασκευές τα οποία έχουν νομιμοποιηθεί ή εξαιρεθεί της κατεδάφισης, σύμφωνα με τις οικείες κατά περίπτω- ση διατάξεις, εξαιρουμένων των αυθαίρετων επεκτάσε- ων με πέργκολες και άλλες συναφείς κατασκευές προς τη θάλασσα. Ειδικότερα ισχύουν τα εξής: 1. Στα παραλιακά οικόπεδα, το κτίριο τοποθετείται σε απόσταση τουλάχιστον δεκαπέντε (15,00) μ. από την καθορισμένη, κατά τις ισχύουσες διατάξεις, γραμμή αιγι- αλού και οπωσδήποτε μετά τη γραμμή παραλίας, εφόσον έχει καθοριστεί. Στην περίπτωση που η γραμμή δόμησης είναι διαμορφωμένη σε απόσταση μεγαλύτερη των δε- καπέντε (15,00) μ. από τη γραμμή αιγιαλού, η οικοδομή τοποθετείται επ’ αυτής ή και εσώτερα αυτής. 2. α) Όπου υφίσταται εν τοις πράγμασι διαμορφωμέ- νη γραμμή δόμησης, η οποία εντοπίζεται σε απόσταση μικρότερη των δεκαπέντε (15,00) μ. από τη γραμμή αιγι- αλού και εκτός της ζώνης παραλίας, η οικοδομή δύναται να τοποθετείται επί της γραμμής δόμησης που καθορί- ζεται, κατόπιν σχετικής μελέτης, με το π.δ. της οριοθέ- τησης του οικισμού ή με αυτοτελές π.δ., με πρόταση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας. β) Στην ως άνω περ. α, ο καθορισμός γραμμής δό- μησης, περιλαμβάνει και τον καθορισμό και την απο- τύπωση κοινόχρηστων διόδων, πλάτους τουλάχιστον τεσσάρων (4,00) μ., που συνδέουν το εσωτερικό δίκτυο κοινόχρηστων χώρων του οικισμού με τη ζώνη παρα- λίας, σε αποστάσεις μεταξύ τους που προσδιορίζονται κατά περίπτωση, αναλόγως του πολεοδομικού ιστού του οικισμού. Οι αποδιδόμενες σε κοινή χρήση λωρί- δες των οικοπέδων για τη δημιουργία των ανωτέρω δι- όδων προσμετρούνται στο απομειούμενο εμβαδόν των οικοπέδων για την αρτιότητα και τον υπολογισμό των λοιπών πολεοδομικών τους μεγεθών. Για την απόδοση σε κοινή χρήση λωρίδων των οικοπέδων κατά τα ανω- τέρω, συντάσσεται σχετική συμβολαιογραφική πράξη με επισπεύδοντα τον ενδιαφερόμενο ιδιοκτήτη ή τον Δήμο, κατά περίπτωση, αντίγραφο της οποίας καταχω- ρίζεται υποχρεωτικά σε σχετικό αρχείο παραχωρημένων λωρίδων, προς ενημέρωση του δικτύου κοινόχρηστων χώρων του οικισμού. Σε περίπτωση μη συναίνεσης ή αγνώστου ιδιοκτήτη για την παραχώρηση της ως άνω λωρίδας προς υλοποίηση των εν λόγω κοινόχρηστων διόδων, ο επισπεύδων Δήμος μεριμνά για την κίνηση της διαδικασίας αναγκαστικής απαλλοτρίωσης της έκτασης της διόδου σύμφωνα με τις διατάξεις του κώδικα περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων. Στην τελευταία περί- πτωση, η λωρίδα που καταλαμβάνεται δεν προσμετράται στον εμβαδόν του οικοπέδου από το οποίο αφαιρείται, προκειμένου για την αρτιότητα και τον υπολογισμό των λοιπών πολεοδομικών του μεγεθών. Από την ανωτέρω ρύθμιση για τον καθορισμό κοινόχρηστων διόδων εξαι- ρούνται τμήματα του οικοπέδου που καταλαμβάνονται από νομίμως υφιστάμενες οικοδομές, κατά το πρώτο εδάφιο του παρόντος. Η υλοποίηση των διόδων εκτε- λείται με ευθύνη και δαπάνη του Δήμου. 3. Κατ’εξαίρεση της περ. 8 της παρ. Α του άρθρου 6, στην περίπτωση που η διαμορφωμένη γραμμή δόμησης, όπως ορίζεται ανωτέρω, ή τμήμα αυτής εμπίπτει εντός της καθορισμένης ζώνης παραλίας, για την οποία δεν έχει συντελεσθεί η σχετική απαλλοτρίωση, όπου απαι- τείται, επανακαθορίζεται η γραμμή παραλίας και με βάση αυτήν καθορίζεται η γραμμή δόμησης με π.δ., καθώς και εφαρμόζονται τα οριζόμενα στην παρ. 2. Για την έκ- δοση οικοδομικής άδειας ή έκδοση άλλης πράξης που σχετίζεται με τη δόμηση των ακινήτων που εντοπίζονται εντός της ζώνης παραλίας, απαιτείται προηγουμένως ο επανακαθορισμός αυτής, προκειμένου η οριογραμ- μή της παραλίας να μην υπερβαίνει τη διαμορφωμένη γραμμή δόμησης κατά τα οριζόμενα στην παρ. 5 του άρθρου 7 του ν. 2971/2001 σε συνδυασμό με την παρ. 1 του άρθρου 5 του ν. 5092/2024. 4. Στη Ζώνη Α όλων των παραλιακών οικισμών, ο ως άνω καθορισμός κοινόχρηστων διόδων είναι δυνητικός και εξετάζεται κατά περίπτωση, βάσει της πολεοδομικής συγκρότησης του παράκτιου μετώπου του οικισμού. 5. Νομίμως υφιστάμενα κτίσματα που βρίσκονται εντός της εδαφικής λωρίδας που ορίζεται από τη γραμ- μή δόμησης και τη γραμμή παραλίας, επιτρέπεται να επισκευάζονται μόνο για λόγους χρήσης, υγιεινής και ασφάλειας. 6. Με έκδοση π.δ., μετά από γνωμοδότηση του Δή- μου και σύμφωνη γνώμη του ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α. ή του αρμόδιου ΚΕ.ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α. στην περίπτωση παραδοσιακών οικισμών, είναι δυνατόν να καθορίζεται γραμμή δόμησης διαφο- ρετική από αυτήν που προκύπτει από την εφαρμογή των ανωτέρω. 7. Η περίφραξη των οικοπέδων που έχουν πρόσωπο προς τη θάλασσα τοποθετείται επί της καθορισμένης γραμμής παραλίας. Άρθρο 14 Χρήσεις γης Με το π.δ. οριοθέτησης του οικισμού, εντός των Ζωνών του και μέχρι την πολεοδόμηση αυτού, επιτρέπεται να καθορίζονται οι κατωτέρω χρήσεις γης, οι οποίες δύνανται, ανά κατηγορία και περίπτωση οικισμού, να ορίζονται είτε στο σύνολό τους είτε σε μέρος αυτών, με βάση τη φυσιογνωμία του, τα ειδικότερα χαρακτηριστικά του, την προστασία του και τις προβλέψεις υπερκείμενου σχεδιασμού. Ειδικά στην περίπτωση παραδοσιακού οικισμού, για τον καθορισμό των χρήσεων γης απαιτείται εξειδίκευση των κατά τα κατωτέρω επιτρεπόμενων χρήσεων γης και ειδική τεκμηρίωση στο πλαίσιο της μελέτης οριοθέτησης, με σκοπό την ανάδειξη της ιδιαίτερης ιστορικής, πολεοδομικής, αρχιτεκτονικής, λαογραφικής, κοινωνικής και αισθητικής φυσιογνωμίας του καθώς και την αποτροπή αλλοίωσής του. Ειδικότερα, επιτρέπεται να καθορίζονται οι εξής χρήσεις γης, σύμφωνα με το άρθρο 16 του π.δ. 59/2018: Α. Στη Ζώνη Α του οικισμού: α. (1) Κατοικία. β. (2) Κοινωνική πρόνοια. γ. (3) Εκπαίδευση: Επιτρέπονται μόνο Νηπιαγωγεία (3.1), Πρωτοβάθμια (3.2) Δευτεροβάθμια (3.3) και Ειδική εκπαίδευση (3.5). δ. (4.1) Μικρές αθλητικές εγκαταστάσεις (κατηγορίες Α1, Α2, Β1, Δ, Ε1). ε. (5) Θρησκευτικοί χώροι. στ. (6) Πολιτιστικές εγκαταστάσεις. ζ. (7) Διοίκηση τοπικής κλίμακας. η. (8.1) Πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας χωρίς νοσηλεία. θ. (10.1) Εμπορικά καταστήματα και (10.2) Καταστήματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών, συνολικής επιφάνειας δόμησης έως εκατόν πενήντα (150) τ.μ. ανά οικόπεδο. ι. (11) Γραφεία, συνολικής επιφάνειας δόμησης έως διακόσια (200) τ.μ. ανά οικόπεδο. ια. (12) Εστιατόρια, συνολικής επιφάνειας δόμησης έως διακόσια (200) τ.μ. ανά οικόπεδο. ιβ. (13) Αναψυκτήρια, συνολικής επιφάνειας δόμησης έως εκατόν πενήντα (150) τ.μ. ανά οικόπεδο. ιγ. (15) Τουριστικά καταλύματα μέχρι πενήντα (50) κλίνες. ιδ. (22) Επαγγελματικά εργαστήρια χαμηλής όχλησης που συνδέονται με την άσκηση παραδοσιακών δραστηριοτήτων οικισμού και προϊόντων που εξάγονται, τα οποία δεν επιβαρύνουν τη λειτουργία του οικισμού. ιε. (30) Γωνιές ανακύκλωσης και μικρά πράσινα σημεία. ιστ. (48) Κατασκευές σε δημόσιους κοινόχρηστους χώρους κατά το άρθρο 20 του ν. 4067/2012, με την εξαίρεση της παρ. 5 αυτού. Β. Στις Ζώνες Β και Β1 του οικισμού: α. (1) Κατοικία. β. (2) Κοινωνική πρόνοια. γ. (3) Εκπαίδευση: Επιτρέπονται μόνο Νηπιαγωγεία (3.1), Πρωτοβάθμια (3.2) Δευτεροβάθμια (3.3) και Ειδική εκπαίδευση (3.5). δ. (4.1) Μικρές αθλητικές εγκαταστάσεις (κατηγορίες Α1, Α2, Β1, Δ, Ε1). ε. (5) Θρησκευτικοί χώροι. στ. (6) Πολιτιστικές εγκαταστάσεις. ζ. (7) Διοίκηση τοπικής κλίμακας. η. (8.1) Πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας χωρίς νοσηλεία. θ. (10.1) Εμπορικά καταστήματα και (10.2) Καταστήματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών μέχρι εκατόν πενήντα (150) τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης ανά οικόπεδο και (10.3) υπεραγορές μέχρι τριακόσια (300) τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης ανά οικόπεδο. ι. (11) Γραφεία μέχρι τριακόσια (300) τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης ανά οικόπεδο. ια. (12) Εστιατόρια μέχρι τριακόσια (300) τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης ανά οικόπεδο. ιβ. (13) Αναψυκτήρια μέχρι εκατόν πενήντα (150) τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης ανά οικόπεδο. ιγ. (15) Τουριστικά καταλύματα μέχρι εκατό (100) κλίνες. ιδ. (20) Αποθήκες χαμηλής όχλησης, μέχρι τριακόσια (300) τ.μ. συνολικής επιφάνειας, εξαιρουμένων των αποθηκών με κωδικό (20.1). ιε. (22) Επαγγελματικά εργαστήρια (άρθρο 17 του ν. 3982/2011, Α’143). ιστ. (30) Γωνιές ανακύκλωσης και μικρά πράσινα ση- μεία. ιζ. (48) Κατασκευές σε δημόσιους κοινόχρηστους χώ- ρους κατά το άρθρο 20 του ν. 4067/2012. Γ. Με το π.δ. της οριοθέτησης μπορεί να καθορίζονται εντός της Ζώνης Β1 του οικισμού, με βάση τα ειδικότε- ρα χαρακτηριστικά και τη φυσιογνωμία του, πέραν των επιτρεπόμενων χρήσεων, και οι εξής: α. (16.1) Στάθμευση αυτοκινήτων μέχρι 3,5 τόνους κοι- νής χρήσης, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων. β. (17) Πρατήρια παροχής καυσίμων και ενέργειας. γ. (18) Πλυντήρια, λιπαντήρια αυτοκινήτων. δ. (19.1) Συνεργεία επισκευής αυτοκινήτων συνήθων οχημάτων (συμπεριλαμβάνονται μοτοσικλέτες και μο- τοποδήλατα) μέχρι 3,5 τόνους μικτού φορτίου ή δυνα- τότητα μεταφοράς μέχρι 9 ατόμων. ε. (24.1) Γεωργικές, δασικές, κτηνοτροφικές, αλιευτικές και λοιπές αγροτικές εκμεταλλεύσεις και (24.2) γεωργικές αποθήκες και λοιπές εγκαταστάσεις αγροτικού τομέα. στ. (26) Εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. ζ. (34) Εγκαταστάσεις Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (φωτοβολταϊκά). η. (21.Α) Κέντρα Δεδομένων και τεχνολογικής υποστή- ριξης επιχειρήσεων και λοιπές συνοδευτικές δραστηρι- ότητες (Data Centres). θ. (36.Α) Κέντρα Περίθαλψης Ειδών Άγριας Πανίδας (ΚΕΠΕΑΠ). ι. (41) Eγκαταστάσεις προσωρινής υποδοχής και φιλο- ξενία προσφύγων μέχρι εκατό (100) ατόμων. Για τις εν λόγω χρήσεις εφαρμόζονται οι όροι δόμησης των περ. 1 και 2 υποπερ. γ της παρ. Β του άρθρου 10. Δ. Διατάξεις για όλες τις Ζώνες 1. Εκτός του ορίου του οικισμού και σε απόσταση έως και πεντακοσίων (500) μ. περιμετρικά αυτού, απαγορεύ- εται η ανέγερση βιομηχανικών και βιοτεχνικών εγκα- ταστάσεων κατηγορίας Α της παρ. 1 του άρθρου 1 του ν. 4014/2011 (Α’ 209), όπως εξειδικεύεται με τις εκάστοτε ισχύουσες σχετικές κανονιστικές ρυθμίσεις, και εν γένει οχλουσών εγκαταστάσεων. 2. Με απόφαση του Γραμματέα Αποκεντρωμένης Δι- οίκησης, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερ- νήσεως, μετά από γνώμη του οικείου δημοτικού ή κοι- νοτικού συμβουλίου, γνωμοδότηση του ΚΕ.ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α. και γνώμη της αρμόδιας Υπηρεσίας του Υπουργείου Ανάπτυξης που πρέπει να διατυπωθεί σε προθεσμία είκοσι (20) ημερών από την υποβολή του ερωτήματος, είναι δυνατόν: α) Για οικισμούς τουριστικούς ή αξιόλογους ή συνεκτι- κούς ή περιαστικούς να καθορίζεται πλάτος ζώνης μεγα- λύτερο από πεντακόσια (500) μ. και έως χίλια (1.000) μ., β) για τους μη δυναμικούς οικισμούς το πλάτος της ζώνης να μειώνεται μέχρι τα διακόσια (200) μ. σε όλη την περίμετρο του οικισμού ή σε τμήμα αυτής, γ) για όλους τους οικισμούς να καθορίζεται γραφικά ζώνη ποικίλου πλάτους, όταν η εφαρμογή των παραπάνω αποστάσεων δεν είναι δυνατή (μικρή απόσταση μεταξύ των οικισμών-απαγορευτικό ανάγλυφο κ.ά.) και επιβάλ- λεται για τις ανάγκες χωροθέτησης της βιομηχανίας. Για την εφαρμογή των υποπερ. β και γ, ελέγχεται υπο- χρεωτικά και η απόσταση από τη Ζώνη Α του οικισμού, η οποία δεν επιτρέπεται να είναι μικρότερη της οριζόμενης στην περ. 1. 3. Σε κάθε περίπτωση ελέγχεται υποχρεωτικά η από- σταση από τη Ζώνη Α του οικισμού, η οποία δεν επιτρέ- πεται να είναι μικρότερη της οριζόμενης στην περ. 1. 4. Εντός των αποστάσεων της περ. 1, επιτρέπεται ο εκσυγχρονισμός και η επέκταση των υφιστάμενων κτιριακών και λοιπών εγκαταστάσεων δικτύων κοινής ωφέλειας. Επιτρέπεται, επίσης, ο εκσυγχρονισμός και η επέκταση των υφιστάμενων βιομηχανικών και βιοτεχνικών εγκαταστάσεων, οι οποίες ιδρύθηκαν και λειτουργούν σε εφαρμογή διατάξεων που ίσχυαν κατά τον χρόνο ίδρυσής τους, τηρουμένων των προϋποθέσεων και προδιαγραφών του σχετικού θεσμικού πλαισίου. Άρθρο 15 Ειδικοί όροι και περιορισμοί δόμησης Οι ειδικοί όροι δόμησης των οικισμών καθορίζονται με το π.δ. οριοθέτησης οικισμού στο πλαίσιο ΤΠΣ, ΕΠΣ ή αυτοτελούς π.δ. Α. Τρόπος καθορισμού ειδικών όρων. 1. Για τον καθορισμό των ειδικών όρων και περιορισμών δόμησης των οικισμών, απαιτείται η συμπλήρωση Δελτίου Αναγνώρισης του οικισμού, όπως περιγράφεται στο άρθρο 19. Κατά την αναγνώριση, καταγράφεται ο κυρίαρχος αρχιτεκτονικός τύπος των προϋφισταμένων του 1985 κτισμάτων του οικισμού, η πολεοδομική του διάρθρωση και εν γένει η φυσιογνωμία του, καθώς και λαογραφικά και πολιτιστικά στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν. 2. Ως κυρίαρχος τύπος των κτισμάτων και των κατασκευών (π.χ. λιθόστρωτα, κρήνες κ.λπ.), θεωρείται ο πλέον διαδεδομένος ή αντιπροσωπευτικός τύπος στον οικισμό. Κτίριο μεμονωμένο, έστω και πολύ αξιόλογο, δεν εκφράζει τον κυρίαρχο τύπο. Β. Περιεχόμενο των ειδικών όρων δόμησης. Οι ειδικοί όροι δόμησης αφορούν, κατ’ αρχήν, όλες τις κατηγορίες οικισμών: 1. Απλοί οικισμοί: στην περίπτωση οικισμού, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως απλός, με το π.δ. οριοθέτησης δύναται να καθορίζονται ειδικοί όροι δόμησης που αφορούν: α) Στον τρόπο κάλυψης των κτιρίων και, σε περίπτωση στέγης, στην επικάλυψη κατά το υλικό και το χρώμα του υλικού αυτού (π.χ. τύπος κεραμιδιού, χρώμα), β) στο χρώμα των όψεων του κτιρίου, γ) στους ανοιχτούς εξώστες ως προς τη θέση τους στις όψεις του κτιρίου, το πλάτος και το μήκος τους, δ) στα στηθαία ή κιγκλιδώματα εξωστών, εξωτερικών κλιμάκων και δωμάτων ως προς το υλικό κατασκευής τους, ε) στις αναλογίες των εξωτερικών ανοιγμάτων, στ) στην αναλογία κενών και πλήρων των όψεων, ζ) στον τύπο και τον χρωματισμό της περίφραξης του οικοπέδου. 2. Ενδιαφέροντες οικισμοί: με το π.δ. οριοθέτησης οικισμού, δύναται να καθορίζονται ειδικοί όροι δόμησης επιπροσθέτως των αναφερομένων στην παρ. 1 που αφορούν: α) Στα εμφανή υλικά των όψεων του κτιρίου, β) στη διαμόρφωση του υπέρθυρου (πρέκι) των εξωτερικών ανοιγμάτων, γ) στο υλικό κατασκευής, τον τύπο και το χρώμα των εξωτερικών ανοιγμάτων. 3. Αξιόλογοι οικισμοί: οι ειδικοί όροι δόμησης επιβάλλουν την τήρηση όλων των επικρατούντων χαρακτηριστικών του κατ’ άρθρο 19 Δελτίου Αναγνώρισης του οικισμού. Το π.δ. οριοθέτησης του οικισμού δύναται να προβλέψει ότι, κατά την έκδοση οικοδομικών αδειών, απόκλιση από τα ανωτέρω είναι δυνατή μόνο μετά από έγκριση του οικείου Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 7 παρ. 1 περ. ε του ν. 4495/2017 (Α’ 167). ΠΔ 194-2025 Οριοθέτηση οικισμών κάτων των 2000 κατοίκων ΦΕΚ 194-Δ-15.04.2025.pdf View full είδηση

Λύση στο μεγάλο πολεοδομικό πρόβλημα της δόμησης σε οικισμούς σε όλη τη χώρα προσπαθεί να δώσει το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Κι αυτό γιατί πάνω από 10.000 οικισμοί προ του 1923 ή κάτω των 2.000 κατοίκων, βρίσκονται τα τελευταία τρία χρόνια σε πολεοδομική «καραντίνα» μετά την έκδοση απόφασης του ΣτΕ, που κρίνει ως αντισυνταγματικές τις οριοθετήσεις και επεκτάσεις ορίων οικισμών οι οποίες είχαν γίνει τη δεκαετία του 90 με αποφάσεις του τότε Νομάρχη ή Υπουργού, ενώ απαιτείται η έκδοση Προεδρικού Διατάγματος. Η απόφαση του ΣτΕ (αρ. 1268/2019) αφορά συγκεκριμένα την οριοθέτηση των παραδοσιακών οικισμών του Πηλίου, όμως έχει εφαρμογή και τους υπόλοιπους οικισμούς της χώρας. Έτσι χιλιάδες ιδιοκτήτες και μηχανικοί έχουν μπει σε μία ιδιότυπη ομηρεία, καθώς με βάση την απόφαση του ΣτΕ οι Πολεοδομίες αρνούνται να προχωρήσουν στην έκδοση αδειών δόμησης, σε όλες τις περιοχές εκτός του «παλαιού πυρήνα» των οικισμών, δηλαδή τα παλιά όρια των οικισμών προ του 1923. Ήδη το Υπουργείο προχωρά τη διαδικασία για την προκήρυξη μελέτης και τα τεύχη διαγωνισμού για την ψηφιακή αναλυτική καταγραφή των ορίων οικισμών του Πηλίου και όχι μόνο, με βάση του χάρτες του Κτηματολογίου. Πρόσφατα με την υπ’ αριθ. 73670/1765 απόφαση Υφυπουργού ΥΠΝ (ΦΕΚ 3733/14-7-2022) καθορίστηκαν και τα κριτήρια, οι προϋποθέσεις και γενικά η όλη μεθοδολογία καθορισμού ορίων – οριοθέτησης των οικισμών. Ποιες είναι οι γενικές κατευθύνσεις που θα καθορίσουν ποιες εκτάσεις θα ενταχθούν στο πολεοδομικό σχέδιο; Βασικό στοιχείο για την οριοθέτηση και τη δόμηση οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων είναι τα στοιχεία της τελευταίας απογραφής ΕΛΣΤΑΤ 2021 (19-7-2022). Επίσης για τον προσδιορισμό της πολυγωνικής γραμμής των ορίων που περικλείει την περιοχή εντός ορίων του οικισμού λαμβάνονται υπόψη μια σειρά από δεδομένα όπως: α) Ο χρόνος δημιουργίας του οικισμού β) Η διατήρησή του στην ίδια/αρχική θέση, διότι ορισμένοι οικισμοί (κυρίως ορεινοί μεταφέρθηκαν/μετεγκαταστάθηκαν σε άλλη θέση) γ) Χαρτογραφικά (παλιά τοπογραφικά σκαριφήματα ή χάρτες) ή άλλα στοιχεία (π.χ. συμβόλαια) από τα οποία να προκύπτει η ύπαρξη του οικισμού ως αυτοτελούς οικιστικού συνόλου, με κτίρια (κατοικίες, αποθήκες κ.ά) και στοιχειώδεις κοινόχρηστες λειτουργίες (κατάστημα εξυπηρέτησης καθημερινών αναγκών, Εκκλησία, σχολείο, πλατεία κ.ά), δ) Στοιχεία απογραφής του οικισμού κατά το έτος 1920 καθώς και από επόμενες απογραφές της ΕΣΥΕ/ΕΛΣΤΑ, για τον έλεγχο της εξέλιξης του πληθυσμού του οικισμού. ε) Άλλα πολεοδομικά και χωρικά δεδομένα και στοιχεία που αφορούν στην μορφολογία του εδάφους, τη συνεκτικότητα της δομής/συγκρότησης της δόμησης και τον τύπο της πληθυσμιακής πυκνότητας (χαμηλή, μεσαία, ή υψηλή). στ) Στοιχεία ιστορικής εξέλιξης και πράξεις της διοίκησης που συνετέλεσαν στη δημιουργία της «πραγματικής» κατάστασης της οικιστικής περιοχής που δομείται μέχρι σήμερα με το πολεοδομικό καθεστώς των οικισμών προ του 1923. ζ) Υφιστάμενες πράξεις της Διοίκησης περί καθορισμού του ορίου του οικισμού με τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις (αρχείο της αρμόδιας Υ.Δ.Ο.Μ. ή άλλων συναρμόδιων Υπηρεσιών). η) Αεροφωτογραφίες, χαρτογραφικό υλικό (Γ.Υ.Σ, Κτηματολόγιο κ.λπ.) στα οποία εμφανίζεται ο οικισμός. θ) Στοιχεία, γνωμοδοτήσεις και κάθε σχετική διοικητική πράξη άλλων συναρμόδιων υπηρεσιών που διαχειρίζονται περιοχές που εμπίπτουν σε ίδιο νομικό καθεστώς (δάση, αρχαιολογικοί χώροι, παραδοσιακοί οικισμοί κ.λπ.), ή περιοχές προστασίας φυσικού περιβάλλοντος (NATURA, κ.ά.). Τι γίνεται με την οριοθέτηση των νεότερων οικισμών; Για τους νεότερους οικισμούς ( μετά το 1923) συγκεντρώνονται στοιχεία που αποδεικνύουν την πραγματική κατάσταση που υπήρχε κατά τη δημοσίευση του ν. 1337/1983 ή έστω του Π.Δ. του 1985. Κι αυτό διότι δεν επιτρέπεται ο καθορισμός να γίνεται με βάση τη διαμορφωθείσα μετά την ισχύ του προαναφερθέντος νόμου πραγματική κατάσταση, ούτε επιτρέπεται ο επανακαθορισμός των ορίων οικισμού με βάση νέα πραγματική κατάσταση διαμορφωθείσα μεταγενέστερα της αρχικής οριοθέτησης, η οποία συνεπάγεται διεύρυνση των αρχικών ορίων. Επιτρέπεται η διαδικασία αυτή μόνο στις περιπτώσεις διόρθωσης σφαλμάτων που τεκμηριώνονται βάσει πραγματικών δεδομένων, τα οποία δεν είχαν ληφθεί υπόψη κατά την αρχική οριοθέτηση. Το περιεχόμενο των στοιχείων πρέπει να ανάγεται, κατά το δυνατόν, σε χρόνο προγενέστερο του έτους 1985, από αυτό δε να προκύπτει τόσον η ύπαρξη του οικισμού ως αυτοτελούς οικιστικού συνόλου με 10 τουλάχιστον κτίρια (κατοικίες, αποθήκες κ.ά) ή και τυχόν άλλες κοινόχρηστες λειτουργίες (κατάστημα εξυπηρέτησης καθημερινών αναγκών, σχολείο, Εκκλησία, πλατεία κ.ά), όσο και τα όριά του. Ποια είναι τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις καθορισμού ορίων – οριοθέτησης των οικισμών; Για την οριοθέτηση όλων των οικισμών – είτε αυτοί προϋφίστανται είτε δημιουργήθηκαν μεταγενέστερα του 1923, εφαρμόζονται εκείνες οι διατάξεις που εξασφαλίζουν τον καθορισμό των ορίων του οικισμού κατά τρόπο που αφενός επιτυγχάνεται η διατήρηση και προστασία της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας του και αφετέρου ρυθμίζονται οι εκκρεμότητες για την περαιτέρω έγκυρη και βιώσιμη δόμηση και ανάπτυξή του. Αναλυτικότερα για καθορισμό των ορίων, εφαρμόζονται συνδυαστικά οι ισχύουσες διατάξεις: Διαπιστώνεται και καταγράφεται το ή τα «συνεκτικά» τμήματα του οικισμού. Ως συνεκτικό τμήμα του οικισμού ορίζεται εκείνο που αποτελείται από 10 τουλάχιστον οικοδομές, οι οποίες δεν απέχουν μεταξύ τους ανά δύο, απόσταση μεγαλύτερη από 40μ. Διαπιστώνονται και καταγράφονται τα «διάσπαρτα» τμήματα του οικισμού. Ως διάσπαρτο τμήμα του οικισμού ορίζεται το τμήμα που αποτελείται από τουλάχιστον 10 οικοδομές, οι οποίες απέχουν μεταξύ τους ανά δύο απόσταση έως 80μ., που σε συνδυασμό με το ως άνω περιγραφόμενο συνεκτικό τμήμα αποτελούν το διαμορφωμένο μέχρι το έτος 1983 πολεοδομικό ιστό του οικισμού. Διαπιστώνονται και καταγράφονται τα «αραιοδομημένα» τμήματα με αραιότερη δόμηση εντός της εκάστοτε ακτίνας, μόνον στις περιπτώσεις αναοριοθέτησης/εκ νέου έγκρισης ορίων οικισμού που ακυρώθηκαν ή κρίθηκαν ή είναι «εν δυνάμει» ανίσχυρα. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να εμπίπτουν και οι στάσιμοι οικισμοί που καθορίσθηκαν με Νομαρχιακές αποφάσεις, ή άλλοι μικροί – στάσιμοι οικισμοί που οριοθετήθηκαν ελλιπώς, μόνο με την ακτίνα από το κέντρο τους. Μπορεί να γίνει οριοθέτηση ενός νέου οικισμού, που οριοθετείται για πρώτη φορά; Ναι γίνεται – είτε με αυτοτελή διαδικασία (έκδοση π.δ για τον οικισμό), είτε στο πλαίσιο εκπονούμενης μελέτης Τ.Π.Σ./Ε.Π.Σ.. Σε αυτή την περίπτωση η πρόταση των ορίων του οικισμού περιλαμβάνει μόνο 1 συνεκτικό τμήμα και 2 διάσπαρτα τμήματα. Τα αραιοδομημένα και αδόμητα τμήματα περιλαμβάνονται σε περιοχές προς πολεοδόμηση. Υπάρχει περίπτωση οικόπεδα που ήταν με τα παλιά όρια εντός οικισμού, να «βρεθούν» τώρα εκτός και να μην οικοδομούνται; Μετά τον προσδιορισμό της πρότασης του ορίου του οικισμού, διερευνώνται και καταγράφονται οι περιοχές που λόγω της ισχύουσας νομοθεσίας πρέπει είτε να εξαιρεθούν από τα όρια των οικισμών,είτε να παραμείνουν αδόμητες, είτε να καθοριστούν ως περιοχές με περιορισμούς στη δόμηση. Αυτές οι περιοχές είναι: Δάση και δασικές εκτάσεις Αρχαιολογικοί χώροι – ιστορικοί τόποι – κηρυγμένα σπήλαια και τυχόν άλλες περιοχές προστασίας ή μνημείων Περιοχές προστασίας της φύσης Ζώνες γεωργικής γης υψηλής παραγωγικότητας/α’ προτεραιότητας, που καθορίζονται κατά τις εκάστοτε ισχύουσες και εφαρμοζόμενες διατάξεις καθώς και αρδευόμενες περιοχές βάσει οργανωμένου αρδευτικού συστήματος/δικτύου. Τυχόν περιοχές διανομής – αναδασμού παραχωρηθείσες για αγροτική χρήση. Ζώνες αιγιαλού και παραλίας, εφόσον υφίσταται, η διαμορφωμένη γραμμή δόμησης στο παράκτιο- παραλιακό μέτωπο των παραλιακών οικισμών. Υφιστάμενα δημόσια κτήματα (αιγιαλού – παρόχθιας ζώνης κ.λπ.) σε περιοχές άμεσης γειτνίασης με τον αιγιαλό ή με πλεύσιμο ποταμό ή λίμνη. Απαλλοτριωμένες ή προς απαλλοτρίωση εκτάσεις, λόγω προγραμματισμού διάνοιξης/διαπλάτυνσης εθνικών και επαρχιακών οδών, σιδηροδρομικής γραμμής, καθώς και των ζωνών απαλλοτρίωσης ή δουλείας υψηλής και μέσης τάσης δικτύων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, τα όρια των οποίων καταγράφονται και βεβαιώνονται από τις αρμόδιες υπηρεσίες/φορείς. Ζώνες γεωλογικά ακατάλληλες για δόμηση, όπως αυτές θα προκύψουν από σύνταξη μελέτης γεωλογικής καταλληλότητας, για τους οικισμούς που οριοθετούνται για πρώτη φορά. Ζώνες υδατορέματος. Σε περίπτωση που στην υπό μελέτη περιοχή υφίστανται μη οριοθετημένα ρέματα, συντάσσεται μελέτη προσωρινής οριοθέτησης τους Ζώνες άλλων σημαντικών φυσικών σχηματισμών ή άλλων αξιόλογων τοπίων που χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας όπως αυτές θα προκύψουν από σύνταξη Περιβαλλοντικής Έκθεσης. Ζώνες ακατάλληλες για άλλους λόγους π.χ. ζώνες με ιδιαίτερες απαιτήσεις σε θέματα που αναφέρονται σε ασφάλεια, υγιεινή, κυκλοφορία. Της ΓΡΑΜΜΑΤΗΣ ΜΠΑΚΛΑΤΣΗ, τοπογράφου – πολεοδόμου μηχανικού View full είδηση

Το εγχείρημα της οριοθέτησης των οικισμών του Πηλίου προωθούν ο υφυπουργός στον πρωθυπουργό, Χρήστος Τριαντόπουλος, σε συνεργασία με τον γγ Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Ευθύμιο Μπακογιάννη, με το έργο «Μελέτη οριοθέτησης οικισμών των Δήμων Βόλου, Νοτίου Πηλίου, Ζαγοράς-Μουρεσίου και Ρήγα Φεραίου». Όπως αναφέρει, σε ανακοίνωσή του, ο κ.Τριαντόπουλος, πρόκειται για ένα δύσκολο εγχείρημα, το οποίο έχει αρκετά νέα βήματα και προαπαιτούμενα, καθώς θεσμοθετείται μία νέα διαδικασία, ώστε να επιτευχθεί η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σύντμηση του χρόνου της οριοθέτησης των οικισμών σε σχέση με την αρχικά προϊσχύουσα. Έτσι, στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας και σε συνέχεια της έγκρισης της χρηματοδότησης ύψους 310.000 ευρώ μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων από το υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων, το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προωθεί τη συγκεκριμένη διαδικασία με στόχο να ξεπεραστούν εμπόδια και να επιταχυνθούν οι διαδικασίες. Προς αυτήν την κατεύθυνση, με συγκεκριμένη διάταξη που ψηφίστηκε πριν από λίγες ημέρες και περιλαμβάνεται στο άρθρο 85 του ν. 4915/2022, διαμορφώνονται οι απαραίτητες θεσμικές συνθήκες που επιτρέπουν να «ξεμπλοκάρει» η διαδικασία. Συγκεκριμένα, προβλέπεται η έκδοση Προεδρικού Διατάγματος για τον ενιαίο προσδιορισμό των κριτηρίων, του τρόπου και της διαδικασίας οριοθέτησης, καθώς και των γενικών όρων, των περιορισμών δόμησης και των χρήσεων γης, προς διασφάλιση και προστασία της φυσιογνωμίας αυτών των οικισμών. Επιπλέον, παρέχεται η δυνατότητα εισαγωγής χρονικών περιορισμών για την ολοκλήρωση των διαδικασιών έγκρισης των μελετών, ενώ θεσπίζεται και η επιλογή οριοθέτησης των εν λόγω οικισμών με αυτοτελές Προεδρικό Διάταγμα. Η διάταξη -όπως σημειώνει ο κ.Τριαντόπουλος- αφορά τόσο τους οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων που έχουν ήδη εγκεκριμένα όρια από τη διοίκηση όσο και αυτούς για τους οποίους εκκρεμεί η τελική οριοθέτηση, ενώ υπάρχει διαπιστωτική πράξη ότι όντως ανήκουν στους προϋφιστάμενους του 1923 και έχει υποβληθεί πρόταση από τους οικείους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης. Εμπλουτίζοντας, λοιπόν, το υφιστάμενο πλαίσιο με τις νέες εξουσιοδοτικές, ρυθμιστικές και μεταβατικές διατάξεις, επιτυγχάνεται η ασφαλής, δίκαιη και διαφανής οριοθέτηση των οικισμών, με σεβασμό στη φυσιογνωμία τους και κύριο γνώμονα την προστασία των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών εκάστου εξ αυτών. Τα επόμενα βήματα Τα επόμενα βήματα, μετά από τη δημοσίευση του νόμου 4915/2022, περιλαμβάνουν την έκδοση, εντός των προσεχών ημερών, της απόφασης του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τον ορισμό αναθέτουσας αρχής και τον καθορισμό κάθε αναγκαίας λεπτομέρειας για την εκπόνηση των μελετών οριοθέτησης οικισμών προ του 1923 ή κάτω των 2.000 κατοίκων, στο πλαίσιο των Προγραμμάτων Πολεοδομικού Σχεδιασμού της παραγράφου 1.β του άρθρου 14 του νόμου 4759/2020. Σύντομα, μετά από αυτό, θα ακολουθήσει η δημοσίευση της απόφασης του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τις προδιαγραφές και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την εκπόνηση των μελετών οριοθέτησης των οικισμών. Στη συνέχεια, εντός λίγων εβδομάδων, θα προωθηθούν προς έγκριση από το Κεντρικό Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΚΕΣΥΠΟΘΑ) τα τεύχη διακήρυξης της μελέτης οριοθέτησης οικισμών των Δήμων Βόλου, Νοτίου Πηλίου, Ζαγοράς-Μουρεσίου και Ρήγα Φεραίου, ώστε στις αρχές του καλοκαιριού να ολοκληρωθεί η ανάθεση της σχετικής μελέτης. Υπενθυμίζεται, ότι το αντικείμενο του εν λόγω έργου είναι η οριοθέτηση 105 οικισμών που βρίσκονται στα διοικητικά όρια των δήμων του Πηλίου, των περισσότερων εκ των οποίων τα όρια ακυρώθηκαν σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 1268/2019 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Με αφορμή τις παραπάνω εξελίξεις, στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο κ. Τριαντόπουλος, σε δήλωσή του, τόνισε: «Προχωρά η διαδικασία για τη μελέτη οριοθέτησης των οικισμών του Πηλίου, μετά και την έγκριση της χρηματοδότησης ύψους 310.000 ευρώ μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, αλλά και τις σημαντικές πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει όλο αυτό το διάστημα το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και ο γγ Ευθύμης Μπακογιάννης. Πρόκειται για ένα δύσκολο εγχείρημα, με αρκετά γραφειοκρατικά εμπόδια και θεσμικά ζητήματα, το οποίο προωθείται μέσα από την υλοποίηση μίας νέας διαδικασίας που εστιάζει στην περίπτωση του Πηλίου και επιχειρεί να φέρει άμεσα αποτελέσματα και να μειώσει τους απαιτούμενους -σύμφωνα με την εμπειρία από άλλες αντίστοιχες διαδικασίες- χρόνους. Προς αυτήν την κατεύθυνση, θεσμοθετήθηκε και συγκεκριμένη διάταξη στον ν. 4915/2022 πριν από λίγες ημέρες, ώστε να επιτευχθεί η ασφαλής, δίκαιη και διαφανής οριοθέτηση των οικισμών, με σεβασμό στη φυσιογνωμία τους και κύριο γνώμονα την προστασία των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών εκάστου εξ αυτών. Και ακολουθούν, τις επόμενες ημέρες, οι προβλεπόμενες δύο αποφάσεις από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με στόχο τον Ιούνιο να ολοκληρωθεί η ανάθεση της σχετικής μελέτης και να ξεκινήσει το έργο για την οριοθέτηση των 105 οικισμών στο Πήλιο. Ένα έργο που απαντά σε ένα μεγάλο πρόβλημα που έχει προκύψει τα τελευταία χρόνια για την περιοχή του Πηλίου, όπως κατέστη σαφές και από την πρόσφατη επιτόπια συνάντησή μας, καθώς οι ιδιοκτήτες και οι επιχειρηματίες της περιοχής βρίσκονται σε δυσμενή θέση λόγω αδυναμίας αξιοποίησης και ανάπτυξης των ιδιοκτησιών ή και των επιχειρήσεών τους. Σε συνδυασμό, μάλιστα, με την αναστολή οικοδομικών εργασιών και το "πάγωμα" της οικοδομικής δραστηριότητας, σημαντικά εμπόδια προέκυψαν στην οικιστική ανάπτυξη και τις επενδύσεις. Συνεπώς, με την ολοκλήρωση του εν λόγω έργου και τη θεσμοθέτηση όρων και περιορισμών δόμησης και χωροθέτησης χρήσεων γης θα αρθεί η ομηρία των ιδιοκτησιών και μπορεί πλέον να υπάρξει προσέλκυση επενδυτών και ανάπτυξη στον επιτρεπόμενο βάσει του πολεοδομικού σχεδιασμού βαθμό. Προς αυτήν την κατεύθυνση συνεχίζεται η συνεργασία με όλους τους εμπλεκόμενους». View full είδηση

Το έργο έχει εξασφαλισμένη χρηματοδότηση από το «Εθνικό Σχέδιο Ελλάδα 2.0» Θα αποτελέσει εργαλείο για την πολιτική προστασία, την ασφάλεια του πολεοδομικού σχεδιασμού και των επενδύσεων. Με απόφαση του ΥΠΕΝ ανατέθηκε η υλοποίηση του έργου «πληροφοριακό σύστημα για την οριοθέτηση των υδατορεμά- των». Έργο, που θα συνδεθεί με τον ενιαίο ψηφιακό χάρτη του ΤΕΕ και θα εξυπηρετήσει την προστασία της βιοποικιλότητας, της πολιτικής προστασίας αλλά και την ασφάλεια του πολεοδομικού σχεδιασμού και των επενδύσεων. Συγκεκριμένα, η απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστα Σκρέκα προβλέπει την ανάθεση υλοποίησης δύο ακόμη έργων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, αρμοδιότητας του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ), τα οποία είναι: - «Πληροφοριακό Σύστημα για την οριοθέτηση των Υδατορεμά- των” και - «Ψηφιακή δράση Μέτρησης και παρακολούθησης των ατμοσφαιρικών ρύπων και της θαλάσσιας ρύπανσης για τη βελτιστοποίηση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος και των ψηφιακών περιβαλλοντικών ελέγχων». Τα δύο αυτά έργα, έχουν εξασφαλισμένη χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και περιλαμβάνονται στο εγκεκριμένο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, «Εθνικό Σχέδιο Δράσης Ελλάδα 2.0», στη δράση «Έξυπνες περιβαλλοντικές και πολιτιστι- κές υποδομές (smart infrastructure)» (με κωδικό 16960). Σημειώνεται ότι η ένταξη προς χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης του έργου ψηφιοποίησης και οριοθέτηση των υδα- τορεμμάτων της χώρας αποτελεί πρόταση του ΤΕΕ. Η συγκεκριμένη δράση περιλαμβάνει συνολικά πέντε επενδύσεις για τα ακόλουθα ψηφιακά έργα στους τομείς του περιβάλλοντος και του πολιτισμού: 1) δημιουργία πληροφοριακού συστήματος οριοθέτησης υδατορευμάτων, με σκοπό να συνεισφέρει στην προστασία της φύσης και της βιοποικιλότητας, 2) δημιουργία ψηφιακής τράπεζας για συναλλαγές αναλογίας κτιρίου–οικοπέδου, 3) ανάπτυξη ενιαίου ψηφιακού χάρτη, 4) δημιουργία κεντρικού συστήματος για τη μέτρηση και την παρακολούθηση των ατμοσφαιρικών ρύπων και της θαλάσσιας ρύπανσης με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα, και 5) δημιουργία διαδραστικών ψηφιακών υπηρεσιών και παραγωγής ψηφιακού περιεχομένου για την προώθηση πολιτιστικών εκθεμάτων με επαυξημένη και εικονική πραγματικότητα στα μουσεία. Το «Εθνικό Σχέδιο Δράσης Ελλάδα 2.0» προβλέπει για τις πέντε δράσεις, ότι οι επενδύσεις για την υλοποίηση τους πρέπει να ολοκληρωθούν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025. View full είδηση

Άλλος ένας γολγοθάς ξεκινά για το Κτηματολόγιο. Η εκκίνηση της ανάρτησης στην περιοχή του Πηλίου αναμένεται να φέρει πονοκέφαλο τόσο στους πολίτες που διατηρούν περιουσίες στο βουνό των Κενταύρων, όσο και στους μελετητές. Και αυτό διότι από την πρώτη φάση της συλλογής δηλώσεων προέκυψε ότι το ελληνικό Δημόσιο διεκδικεί περίπου 9.000 ιδιοκτησίες, εκ των οποίων οι 1.400 χωροθετούνται σε εκτάσεις οι οποίες έως πέρυσι βρίσκονταν εντός οικισμών, αλλά πλέον χαρτογραφούνται εκτός, καθώς το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) με την απόφασή του 1268/2019 ακύρωσε τα όρια των χωριών. Συνολικά, το Δημόσιο έχει υποβάλει δήλωση για το 10% των εκτάσεων που βρέθηκαν εκτός πολεοδομικού τοπίου. Στρεβλώσεις δεκαετιών Γιατί συνέβη αυτό; Διότι η πολιτεία δεν φρόντισε να θεραπεύσει στρεβλώσεις δεκαετιών. Οι ανώτατοι δικαστές του ΣτΕ θεώρησαν ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια οι οριοθετήσεις των οικισμών έγιναν συλλήβδην (με αποφάσεις νομαρχών, υπουργών και άλλων αναρμοδίων) δίχως μελέτες, διευρύνθηκαν υπέρμετρα τα όριά τους, με συνέπεια να συμπεριληφθούν σε αυτά μεγάλες εκτάσεις αγροτικής ή και δασικής γης, οι οποίες εν συνεχεία κατατμήθηκαν σε οικόπεδα για να καλύψουν οικιστικές και τουριστικές ανάγκες. Γι’ αυτό ζήτησαν από τη Διοίκηση τη ρύθμιση του πολεοδομικού καθεστώτος των οικισμών με Προεδρικό Διάταγμα (ΠΔ), γεγονός που αφορά όχι μόνο το Πήλιο, αλλά όλους τους οικισμούς της χώρας. Η συγκεκριμένη απόφαση – σε συνδυασμό και με παλαιότερες (568/2018 και 2887-2888/2014) που γνωμοδοτούσαν αρνητικά στην ανέγερση κατοικιών ως διαιρεμένα κτίρια σε αγροκτήματα του Πηλίου – έβαλε στον «πάγο» κάθε οικοδομική δραστηριότητα στην περιοχή, ακόμη και τις επισκευές, αλλά και δικαιοπραξίες επί ακινήτων (αγοραπωλησίες, μεταβιβάσεις κ.ά.) Και πλέον τίθεται εν αμφιβόλω και το ιδιοκτησιακό καθεστώς, πρόβλημα που ανέδειξε η κτηματογράφηση. Η ακύρωση από το ΣτΕ ως αντισυνταγματικών των οριοθετήσεων οικισμών «μετατόπισε» πληθώρα ιδιωτικών ακινήτων από εντός σε εκτός σχεδίου, καθιστώντας τα, στην πλειονότητά τους, μη άρτια και οικοδομήσιμα, πολλά δε από αυτά βρέθηκαν εντός δασικών ή αγροτικών εκτάσεων και σήμερα διεκδικούνται από το Δημόσιο. Είναι αξιοσημείωτο ότι πριν από περίπου έναν χρόνο ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Δημήτρης Οικονόμου, στην πρώτη συνάντησή του με εκπροσώπους των δήμων της περιοχής και του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (Τμήμα Μαγνησίας), είχε δεσμευτεί ότι θα απαντούσε σύντομα στις απαιτήσεις τους για άμεση λύση. Ωστόσο, τα προβλήματα αποδείχθηκαν για τον κ. Οικονόμου και το επιτελείο του ανυπέρβλητα, οδηγώντας σήμερα σε αδιέξοδο και τους μελετητές του Κτηματολογίου. Η καταγραφή των ορίων Στην τελευταία συνάντηση, τον περασμένο Ιούλιο, ο γενικός γραμματέας Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος του ΥΠΕΝ Ευθύμης Μπακογιάννης δήλωσε στους φορείς της περιοχής ότι θα «τρέξουν» οι διαδικασίες για την προκήρυξη μελέτης και τη σύνταξη των τευχών διαγωνισμού για την ψηφιακή αναλυτική καταγραφή των ορίων οικισμών τόσο του Πηλίου, όσο και των υπόλοιπων περιοχών της χώρας που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα, με την προοπτική αργότερα σύνταξης ΠΔ. Πάντως, το ζήτημα δεν θα επιλυθεί… αναίμακτα, καθώς κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι τα νέα όρια θα συμπίπτουν με τα παλιά, ειδικά σε οικισμούς που έγιναν «λάστιχο», καταλαμβάνοντας σήμερα τριπλάσια ή και τετραπλάσια έκταση από τον αρχικό συνεκτικό τους ιστό. Ρύθμιση στο νέο νομοσχέδιο Στο νέο χωροταξικό και πολεοδομικό νομοσχέδιο, το οποίο αναμένεται να εισαχθεί προς ψήφιση στη Βουλή εντός του Νοεμβρίου, περιλαμβάνεται ρύθμιση βάσει της οποίας προτείνεται για τον προσδιορισμό των ορίων στους προ του 1923 υφιστάμενους οικισμούς της χώρας και σε όσους είναι κάτω των 2.000 κατοίκων να λαμβάνεται υπ’ όψιν η πραγματική κατάσταση και ειδικότερα τα υφιστάμενα κτίσματα και οι υπάρχοντες δρόμοι κατά το έτος 1981. Τι πρέπει να κάνουν οι πολίτες που θίγονται Η ανάρτηση των προσωρινών Κτηματολογικών Πινάκων και Διαγραμμάτων του Πηλίου αφορά όλα τα χωριά του βουνού της Μαγνησίας, εκτός εκείνων που διοικητικά ανήκουν στον Δήμο Βόλου. Ουσιαστικά αφορά τις κοινότητες του Δήμου Ζαγοράς – Μουρεσίου (Αγίου Δημητρίου, Ανηλίου, Ζαγοράς, Κισσού, Μακρυρράχης, Μουρεσίου, Ξορυχτίου, Πουρίου και Τσαγκαράδας) και του Δήμου Νότιου Πηλίου (Αγίου Γεωργίου Νηλείας, Αφετών, Βυζίτσης, Καλαμακίου, Καλών Νερών, Λαμπινούς, Μηλεών, Νεοχωρίου, Ξινόβρυσης, Πινακατών και Συκής). Κατά την πρώτη φάση κτηματογράφησης στους δύο δήμους του Πηλίου υποβλήθηκαν δηλώσεις για περίπου 45.000 ιδιοκτησίες, ωστόσο ο τελικός αριθμός θα διαμορφωθεί μετά το τέλος της ανάρτησης. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν στο «Βήμα» στελέχη του Κτηματολογίου, πολλοί από τους πολίτες που διαθέτουν ιδιοκτησίες στα συγκεκριμένα χωριά θα επωμιστούν το βάρος της συλλογής μιας σειράς εγγράφων. Ειδικότερα, για τις 1.400 ιδιοκτησίες που βρέθηκαν μετά την απόφαση του ΣτΕ εκτός οικισμών και πλέον διεκδικούνται ολόκληρες ή μέρος τους από το Δημόσιο, οι δικαιούχοι θα πρέπει κατ’ αρχάς να κλείσουν ραντεβού με το κτηματολογικό γραφείο. Εκεί οι υπάλληλοι θα τους καθοδηγήσουν, ανάλογα με την περίπτωση, ώστε να συγκεντρώσουν τα δικαιολογητικά που θα πρέπει να προσκομίσουν προκειμένου να διεκδικήσουν την περιουσία τους. Ενδεικτικά, θα ζητηθεί για αγροτεμάχια με κτίσμα προ του 1955 κάποια βεβαίωση, για μεταγενέστερα κτίσματα η οικοδομική άδεια προ της 11ης-6-1975, η οποία να έχει εκδοθεί νομίμως και να μην έχει ανακληθεί ή ακυρωθεί, και για νεότερα κτίρια η οικοδομική άδεια πριν από την έναρξη ισχύος του Ν. 4030/2011. Στην περίπτωση που έχουν υποβληθεί αντιρρήσεις επί του δασικού χάρτη θα προτείνεται να επισυνάψουν τα σχετικά στοιχεία και στην ένστασή τους. Ακόμη, κατά περίπτωση, μπορεί να ζητηθεί από τους πολίτες να προσκομίσουν για καλλιεργούμενες εκτάσεις βεβαίωση Δασαρχείου ή παραχωρητήριο, για πρώην αγροτικές εκτάσεις φωτοερμηνεία του 1945 (ή εφόσον αυτές δεν είναι ευκρινείς, του 1960), για δασωμένους αγρούς τίτλο ιδιοκτησίας μεταγεγραμμένο προ της 23ης/2/1946, για ιδιωτικά δάση παραχωρητήριο, τελεσίδικες αποφάσεις δικαστηρίων, αποφάσεις υπουργείου Γεωργίας, αποφάσεις νομάρχη κ.λπ. Επίσης, θα πρέπει να προσκομιστούν τίτλοι για γεωτεμάχια των οποίων η διαδοχή τίτλων φτάνει ως το 1915, ή σε περίπτωση έκτακτης χρησικτησίας κατά 30ετία μετά το 1885 τα έγγραφα που την αποδεικνύουν. Πέρα από το Πήλιο, ήδη πονοκέφαλο στα στελέχη του Κτηματολογίου φέρνουν οι επικείμενες αναρτήσεις σε Κάλαμο, Ωρωπό και άλλες περιοχές όπου η αξία γης είναι μεγάλη και έχουν διαμορφωθεί τετελεσμένα με ολόκληρα αυθαίρετα χωριά (οι λεγόμενες οικιστικές πυκνώσεις) και με πολλά παράνομα κτίσματα δίπλα στο κύμα, εκ των οποίων μεγάλος αριθμός έχει δηλωθεί και αποδοθεί στο ελληνικό Δημόσιο. View full είδηση

Για έκδοση οικ. άδεια; μου ζητάνε μελέτη οριοθέτησης ποταμού. Πρόκειται για οικόπεδο, σε σχέδιο πόλης, με κυρωμένη πράξη εφαρμογής. Το οικόπεδο στην μια πλευρά του βλέπει σε δρόμο και μετρά τον δρόμο υπάρχει ποτάμι. Βοήθεια οι ειδήμονες.....είναι δυνατόν να ζητάνε κάτι τέτοιο!!!! μέσα σε σχέδιο πόλης, όταν μάλιστα έχουν μπει οι ρυμοτομικές και οικοδομικές γραμμές, όταν υπάρχει εισφορά σε γη και χρήμα και γενικά όταν έχει υπολογιστεί και έχει γίνει εφαρμογή της πράξης εδώ και 20-30 χρόνια!!!! ισχύει;;;;

Καλημέρα, Έχω την εξής περίπτωση: έχω αναλάβει την έκδοση άδειας λειτουργίας ενός πλυντηρίου αυτοκινήτων. για την έκδοση της άδειας απαιτείται αλλαγή χρήσης με άδεια δόμησης από Συνεργείο αυτοκινήτων που ήταν (υφιστάμενη χρήση) σε πλυντήριο αυτοκινήτων, την οποία και ξεκίνησα σε συνεργασία με Διπλ. Πολ. Μηχ. Και κάπου εκεί ξεκινάνε τα βάσανα... σε απόσταση 15 μέτρων βρέθηκε ένα κλειστό-εγκιβοτισμένο ρέμα το οποίο στην ΥΔ δεν ξέρουν να μου απαντήσουν εάν έχει οριοθετηθει ή όχι. Αντ αυτού, για να προχωρήσει η άδεια μου ζητάνε να πάω να βρω άκρη με μια νεοσύστατη επιτροπή της αποκεντρωμένης διοίκησης που είναι, όπως καταλαβαίνετε, αδύνατον να βγει άκρη. αποτέλεσμα να έχουν παγώσει τα πάντα και να γίνομαι (για άλλη μια φορά) μπαλάκι από γραφεί σε γραφείο, από υπηρεσία σε υπηρεσία. Άσχετα από το παράλογο του νόμου, που απαιτεί άδεια αλλαγής χρήσης για να βάλεις πλακάκια και ένα λούκι ουσιαστικά σε έναν ήδη διαμορφωμένο χώρο, τώρα πρέπει εγω να κάτσω να οριοθετήσω και το ρέμα? Διαβάζοντας τον ΝΟΚ είδα οτι ΘΑ βγεί ΠΔ για τους όρους και τις προϋποθέσεις δόμησης κοντά σε ρέματα (του αγίου ........ ανήμερα). Διαβάζοντας τον ΝΟΜΟ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 4258 "Διαδικασία Οριοθέτησης και ρυθμίσεις θεμάτων για τα υδατορέματα − ρυθμίσεις Πολεοδομικής νομοθεσίας και άλλες διατάξεις." είδα ότι μπορεί να γίνει και προσωρινή οριοθέτηση για άδεια δόμησης. Μήπως κάποιος συνάδελφος έχει χειριστεί κάποια παρόμοια περίπτωση και μπορεί να με βοηθήσει στο πως να κινηθώ? Ευχαριστώ εκ' των προτέρων...

Η αυξημένη, επταμελής σύνθεση του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ΄ αριθμ. 3354/2014 απόφασή της υπογραμμίζει ότι «τα αυθαίρετα κτίσματα ανεγειρόμενα εν μέρει ή εν όλω εντός του αιγιαλού ή εντός της θάλασσας, κατεδαφίζονται υποχρεωτικώς». Οι ειδικές διατάξεις περί αυθαιρέτων κατασκευών, αναφέρουν οι σύμβουλοι Επικρατείας σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, «αποσκοπούν στην άμεση και αποτελεσματική προστασία του αιγιαλού και του θαλασσίου χώρου και επιβάλλουν την αποκατάσταση της μορφής τους, η οποία έχει αλλοιωθεί με την χωρίς άδεια ανέγερση πάσης φύσεως τεχνικού έργου, κτίσματος ή κατασκευάσματος». Τα αυθαίρετα κτίσματα σημειώνουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, που ανεγέρθηκαν χωρίς την προβλεπόμενη από τη νομοθεσία περί αιγιαλού διοικητική άδεια πρέπει, κατ' αρχήν, να κατεδαφίζονται οποτεδήποτε και αν έχει λάβει χώρα ανέγερσή τους, ακόμη δηλαδή και αν αυτά έχουν ανεγερθεί πριν από την οριοθέτηση του αιγιαλού με διοικητική πράξη, καθώς «ο αιγιαλός δεν δημιουργείται με σχετική πράξη της Πολιτείας, αλλά προκύπτει από φυσικά φαινόμενα, δηλαδή τις μεγαλύτερες αλλά συνήθεις αναβάσεις των κυμάτων, η δε προβλεπόμενη στον νόμο διαδικασία καθορισμού των ορίων του δεν αποσκοπεί παρά στη διαπίστωση του πραγματικού αυτού γεγονότος». Παράλληλα, σημειώνει το ΣτΕ ότι η οριοθέτηση του αιγιαλού δεν δημιουργείται με νόμους και υπουργικές αποφάσεις, αλλά προκύπτει από φυσικά φαινόμενα, ενώ το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο κάνει σαφές ότι τα αυθαίρετα κτίσματα που βρίσκονται στον αιγιαλό χωρίς περιστροφές θα κατεδαφίζονται υποχρεωτικά και άμεσα. Σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, η κτηματική υπηρεσία Κυκλάδων στηριζόμενη σε έκθεση αυτοψίας του Λιμεναρχείου Σερίφου εξέδωσε πρωτόκολλο κατεδάφισης αυθαίρετου κτίσματος στον αιγιαλό οικισμού της Σερίφου. Παράλληλα, κάλεσε την ιδιοκτήτρια του ακινήτου να το κατεδαφίσει μέσα σε 15 ημέρες όπως προβλέπει η νομοθεσία. Το επίμαχο κτίσμα για το οποίο διατάχθηκε η κατεδάφιση του ανεγέρθηκε το 1960 ως αποθήκη με άδεια της τότε Χωροφυλακής Σερίφου και το 1993 με άδεια του Πολεοδομικού γραφείου Μήλου, επετράπη η αλλαγή χρήσης του από αποθήκη σε κατάστημα, όπου και λειτούργησε ως «μίνι μάρκετ». Η ιδιοκτήτρια του καταστήματος προσέφυγε στην Δικαιοσύνη και ζητούσε να ακυρωθεί το πρωτόκολλο κατεδάφισης. Στην συνέχεια κατέθεσε αίτηση στην Κτηματική Υπηρεσία για επανακαθορισμό του αιγιαλού κατά τρόπο ώστε να εξαιρείται το επίμαχο κτίσμα, καθώς έχει αναγερθεί με νόμιμη άδεια. Όμως, το αίτημα για επανακαθορισμό του αιγιαλού απερρίφθη. Παρ΄ όλα αυτά η προσφυγή του ιδιοκτήτη του κτίσματος έγινε δεκτή, για καθαρά τυπικούς λόγους. Οι δικαστές έκαναν δεκτή την αίτηση ακύρωσης με το σκεπτικό ότι η άδεια ανέγερσης του επίμαχου κτίσματος είχε εκδοθεί πριν από την οριοθέτηση του αιγιαλού που έγινε το 1983 από την Νομαρχία Κυκλάδων, ενώ προσθέτουν ότι ούτε η άδεια ανέγερσης είχε ανακληθεί από την αρμόδια Πολεοδομική υπηρεσία. Πηγή: http://www.topontiki...eitai-me-nomous Click here to view the είδηση

Εγκρίθηκε η χρηματοδότηση και σύντομα ξεκινά, η πρώτη χαρτογράφηση και αξιολόγηση των περιοχών Natura 2000 στην Ελλάδα. Αν και οι τεχνικές προδιαγραφές για την εκπόνηση των μελετών οριοθέτησής τους, είχαν καθοριστεί με υπουργική απόφαση (ΦΕΚ Β 1419/30.4. 2012) ήδη από τις αρχές του 2012, το έργο είχε μείνει στο συρτάρι. Τελικά, φαίνεται ότι οι μελέτες θα ξεκινήσουν άμεσα, όπως ανακοίνωσε σήμερα Παρασκευή ο υπουργός Περιβάλλοντος κ. Γιάννης Μανιάτης, μιλώντας στη διήμερη Διεθνή Συνάντηση με θέμα «Πολιτιστικά Τοπία σε περιοχές Natura 2000: προς μία νέα πολιτική ολοκληρωμένης διαχείρισης της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς», την οποία διοργανώνει το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς. Το δίκτυο Natura 2000 αποτελεί τον κεντρικό πυλώνα της ευρωπαϊκής πολιτικής για τη φύση και τη βιοποικιλότητα. Σύμφωνα με τον συντονιστή πολιτική στο Τμήμα Φύσης της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Φώτιο Παπούλια, οι περιοχές Natura στα 28 κράτη μέλη φθάνουν τις 27.308 (εκ των οποίων 419 βρίσκονται στην Ελλάδα) και καταλαμβάνουν 1.000.000 km2. Όπως επεσήμανε ο ίδιος, οι συγκεκριμένες περιοχές καταλαμβάνουν το 18,3% της ευρωπαϊκής γης, αλλά μόνον το 4% των θαλασσών. Γι΄ αυτό άλλωστε η Επίτροπος Θαλασσιών Υποθέσεων, Ευρωπαϊκή Επιτροπή κυρία Μαρία Δαμανάκη τόνισε ότι σε δύο χρόνια θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ο καθορισμός των χρήσεων γης στο θαλάσσιο περιβάλλον και το 2020 ο χάρτης του βυθού της Μεσογείου. Όπως είπε χαρακτηριστικά, «γνωρίζουμε περισσότερα για την επιφάνεια της Σελήνης, από τον βυθό της Μεσογείου». Ωστόσο, όπως ανέφερε η Εκτελεστική Γραμματέας της Γραμματείας για το Όζον στο Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον (UNEP) κυρία Τίνα Μπιρμπίλη, για να είναι αποτελεσματική η προστασία και διαχείριση των Natura, θα πρέπει να γίνουν πιο αποτελεσματικές οι ευρωπαϊκές πολιτικές των χρήσεων γης. Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια, η προσέγγιση όλων ως προς τη βιοποικιλότητα πρέπει να έχει χαρακτήρα διεθνή και να μην αντιμετωπίζεται κάθε φορά μόνο σε τοπικό επίπεδο. Χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στο παράνομο εμπόριο ελεφαντόδοντου, το οποίο σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του UNEP έχει αυξηθεί. «Η ύπαρξη εμπόρων, σε διάφορα σημεία του πλανήτη, οι οποίοι ενδιαφέρονται για ελεφαντόδοντο, ευνοεί τη λαθροθηρία στην Αφρική», υπογράμμισε η κυρία Μπιρμπίλη. Αξία υπηρεσιών σε Natura: 200 με 300 δις ευρώ ετησίως Όπως ανέφερε ο κ. Παπούλιας, το κόστος για τη διαχείριση περιοχών που ανήκουν στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000, υπολογίζεται σε 5,8 δις ευρώ τον χρόνο, όταν η αξία των υπηρεσιών που σχετίζονται με το οικοσύστημα έχει εκτιμηθεί σε 200 με 300 δις ευρώ ετησίως, ουσιαστικά το 1,7 - 2,5% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ. «Θεωρούμε ότι το δίκτυο Natura 2000 αποτελεί μέρος της λύσης του αναπτυξιακού προβλήματος της χώρας», υπογράμμισε ο κ. Μανιάτης. Και πρόσθεσε: «Πολύ περισσότερο αυτό ισχύει, αν αναλογιστούμε τα 7.000.000 θέσεων εργασίας και τα πάνω από 60 δις ευρώ ετήσια έσοδα που παράγονται σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο από ανάλογες δράσεις στις 27.000 προστατευόμενες περιοχές». Άλλωστε, όπως ανέφερε η πρόεδρος του Πολιτιστικού Ιδρύματος του Ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς κυρία Σοφία Στάικου, ο πολιτισμός και το περιβάλλον, ταυτόχρονα, «είναι παράμετροι που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει σήμερα, μιλώντας και αναζητώντας ένα νέο μοντέλο ισορροπημένης και βιώσιμης ανάπτυξης». Από Κω και Επίδαυρο ξεκινά ο ιατρικός τουρισμός Με την παραδοχή ότι τα φυσικά τοπία αποτελούν το χωρικό υπόβαθρο για οργανισμούς, οικοσυστήματα, ανθρώπους, κοινωνίες και πολιτισμούς, ο κ. Μανιάτης θεωρεί ότι τα φυσικά και τα πολιτιστικά στοιχεία μιας περιοχής θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με ολοκληρωμένο τρόπο. «Ήδη επεξεργαζόμαστε και σύντομα ολοκληρώνουμε, για δύο περιοχές της Ελλάδας - μία εκ των οποίων είναι κοντά στη Στυμφαλία - την Επίδαυρο και την Κω, ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανάδειξης συνεκτικών στοιχείων πολιτισμού, ανθρώπινης ευζωίας, ιατρικής επιστήμης, φύσης και βιοποικιλότητας», σημείωσε ο υπουργός Περιβάλλοντος. Το Σχέδιο θα κινείται πάνω σε 3 άξονες: - Την Ιατρική (θεραπεία ασθενειών, διαχρονική εξέλιξη της δυτικής ιατρικής, Διεθνές Δίκτυο Ασκληπιείων στη Μεσόγειο) - Τον Πολιτισμό (Μνημεία, Ιστορία, Πολιτιστικές Διαδρομές, Τέχνη, Θέατρο) - Το Περιβάλλον και τη Βιοποικιλότητα «Θέλουμε να απευθυνθούμε στα περίπου 10.000.000 γιατρών όλου του κόσμου και στις εκατοντάδες χιλιάδες αποφοίτους ιατρικών σχολών που κάθε χρόνο δίνουν τον Όρκο του Ιπποκράτη και να αναδείξουμε την Κω και την Επίδαυρο ως τα σημεία, τα παγκόσμια τοπόσημα απ όπου ξεκίνησε, στην αρχή με μαγικό τρόπο, στη συνέχεια με επιστημονικό τρόπο η δυτική ιατρική επιστήμη», κατέληξε ο κ. Μανιάτης. Η Διεθνής Συνάντηση που διοργανώνει το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς πραγματοποιείται σήμερα στο Αμφιθέατρο του Μουσείου Ακρόπολης και αύριο στο Μουσείο Περιβάλλοντος στη Στυμφαλία. Στόχος είναι η ανάδειξη της σημασίας των πολιτιστικών τοπίων, η τεκμηρίωση της διττής, πολιτιστικής και περιβαλλοντικής, ταυτότητάς τους καθώς και ο καθορισμός των προτεραιοτήτων και των κατευθυντήριων γραμμών για την ολοκληρωμένη διαχείριση της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Στη συνάντηση λαμβάνουν μέρος αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκπρόσωποι ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, διεθνών ιδρυμάτων και οργανισμών, μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και εκπρόσωποι της Κοινωνίας των Πολιτών, παρουσία του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Κάρολου Παπούλια Πηγή: http://www.tovima.gr...cle/?aid=639985 Click here to view the είδηση

Τάξη στους μικρούς οικισμούς κάτω των 2000 κατοίκων επιχειρεί να βάλει το Υπουργείο Περιβάλλοντος με νέο Προεδρικό Διάταγμα που αναμένεται να εκδοθεί τις επόμενες μέρες. Το νέο πλαίσιο αφορά στους οικισμούς που απογράφονται ως αυτοτελείς πριν από το 1983, διατηρώντας πληθυσμό κάτω των 2.000 κατοίκων. Δεν εφαρμόζεται σε νεότερους οικισμούς, σε παραλιακές περιοχές με ειδικά ρυθμιστικά πλαίσια ή σε μεγαλύτερους οικισμούς και καθορίζει τα κριτήρια, τον τρόπο και τις διαδικασίες οριοθέτησης των οικισμών της χώρας με πληθυσμό κάτω των 2.000 κατοίκων, συμπεριλαμβανομένων και των προϋφιστάμενων του 1923. Επιπλέον, το διάταγμα καθορίζει τις χρήσεις γης και τους γενικούς όρους και περιορισμούς δόμησης. Οι οικισμοί διακρίνονται σε: περιαστικούς, παραλιακούς, ορεινούς, ημιορεινούς, πεδινούς, τουριστικούς, παραδοσιακούς, αξιόλογους, ενδιαφέροντες, απλούς, συνεκτικούς, διάσπαρτους, δυναμικούς, μικρούς, μεσαίους και μεγάλους. Εξαιρούνται περιοχές που είναι δασικές, αρχαιολογικές, προστατευόμενες, γεωργικές εκτάσεις υψηλής παραγωγικότητας, ζώνες αιγιαλού, γεωλογικά ακατάλληλες περιοχές και άλλες ειδικές περιπτώσεις. Η οριοθέτηση βασίζεται σε απογραφές, χαρτογραφικά δεδομένα, ιστορικά στοιχεία και πολεοδομικά κριτήρια. Οι ζώνες του οικισμού χωρίζονται σε Ζώνη Α (παλαιός συνεκτικός πυρήνας), Ζώνη Β (μεταγενέστερα συνεκτικά τμήματα) και Ζώνη Β1 (διάσπαρτα τμήματα). Συνεκτικό τμήμα οικισμού είναι το τμήμα που αποτελείται από δέκα τουλάχιστον οικοδομές, οι οποίες απέχουν μεταξύ τους από δύο έως σαράντα μέτρα. Διάσπαρτο τμήμα οικισμού είναι το που αποτελείται από δέκα τουλάχιστον οικοδομές, οι οποίες απέχουν μεταξύ τους από δύο έως 80 μέτρα. Τέλος αραιοδομημένο τμήμα οικισμού είναι το τμήμα αραιότερης δόμησης, το οποίο συνέχεται με το συνεκτικό ή και το διάσπαρτο τμήμα, με επαρκή αριθμό οικοδομών σε μικρή απόσταση μεταξύ τους και συναποτελεί, με το συνεκτικό ή και διάσπαρτο τμήμα του οικισμού, τον διαμορφωμένο πολεοδομικό ιστό του. Από την οριοθέτηση εξαιρούνται περιοχές που είναι δασικές, αρχαιολογικές, προστατευόμενες, γεωργικές εκτάσεις υψηλής παραγωγικότητας, ζώνες αιγιαλού, γεωλογικά ακατάλληλες περιοχές και άλλες ειδικές περιπτώσεις. Διαδικασία Οριοθέτησης Οικισμών Η οριοθέτηση των οικισμών εγκρίνεται μέσω Προεδρικού Διατάγματος (Π.Δ.), το οποίο εκδίδεται βάσει της παρ. 2 του άρθρου 12 του Ν. 4759/2020. Η διαδικασία περιλαμβάνει τα εξής βήματα: 1. Εκκίνηση της Διαδικασίας Η διαδικασία μπορεί να κινηθεί είτε από τον οικείο Δήμο είτε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Ο Δήμος μπορεί να ζητήσει οριοθέτηση είτε μέσω Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΤΠΣ), είτε μέσω Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ), είτε μέσω αυτοτελούς Προεδρικού Διατάγματος. Η συμμετοχή πολιτών και τοπικών φορέων επιδιώκεται μέσω δημόσιας διαβούλευσης. 2. Χαρτογράφηση του Οικισμού Η οριοθέτηση συνοδεύεται από τοπογραφικό διάγραμμα ή ορθοφωτοχάρτη (κλίμακας 1:5.000), όπου σημειώνονται: Το όριο του οικισμού. Οι ζώνες εντός του ορίου. Οι συντεταγμένες του πολυγωνικού ορίου στο Ελληνικό Γεωδαιτικό Σύστημα Αναφοράς (ΕΓΣΑ '87). 3. Επεξεργασία και Έγκριση από τον Δήμο Ο μελετητής προτείνει τα όρια του οικισμού και τον πολεοδομικό κανονισμό. Το Δημοτικό Συμβούλιο εγκρίνει την εισήγηση και τη θέτει σε δημόσια διαβούλευση για 30 ημέρες. Οι ενδιαφερόμενοι πολίτες μπορούν να υποβάλουν ενστάσεις, οι οποίες εξετάζονται από τον Δήμο. 4. Διαβίβαση στην Περιφέρεια και στα Πολεοδομικά Συμβούλια Ο φάκελος διαβιβάζεται στην Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της Περιφέρειας. Γνωμοδοτεί το Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α.). Για παραδοσιακούς οικισμούς, απαιτείται και έγκριση από το Κεντρικό Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΚΕ.ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α.) και, αν υπάρχουν ειδικοί μορφολογικοί περιορισμοί, από το Κεντρικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής (ΚΕ.Σ.Α.). 5. Τελική Έγκριση και Έκδοση Προεδρικού Διατάγματος Ο φάκελος αποστέλλεται στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το οποίο εισηγείται την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος. Αν ο οικισμός εμπίπτει και σε αρχαιολογικές ζώνες, το Π.Δ. εκδίδεται με συνυπογραφή του Υπουργού Πολιτισμού. Αν ο Δήμος δεν απαντήσει εντός 60 ημερών, η διαδικασία συνεχίζεται χωρίς τη γνωμοδότησή του (τεκμαίρεται θετική γνωμοδότηση). Όροι και Περιορισμοί Δόμησης Οι όροι δόμησης καθορίζονται ανάλογα με τη ζώνη του οικισμού (Α, Β ή Β1). 1. Αρτιότητα Οικοπέδων Ζώνη Α (Ιστορικός Πυρήνας): Άρτια θεωρούνται τα οικόπεδα με ελάχιστο εμβαδόν 2.000 τ.μ. και πρόσωπο τουλάχιστον 15 μέτρων σε κοινόχρηστο χώρο. Σε ορεινούς και ημιορεινούς οικισμούς, η αρτιότητα μειώνεται στα 500 τ.μ. με πρόσωπο 10 μέτρων. Κατά παρέκκλιση, άρτια θεωρούνται και τα οικόπεδα 300 τ.μ. (πριν το 1981) ή 150 τ.μ. (πριν το 1979). Ζώνες Β και Β1 (Νεότερη και Διάσπαρτη Δόμηση): Η αρτιότητα κυμαίνεται μεταξύ 300 – 2.000 τ.μ. και εξειδικεύεται στο Π.Δ. ανάλογα με τον πολεοδομικό ιστό. 2. Μέγιστο Ποσοστό Κάλυψης και Συντελεστής Δόμησης Ζώνη Α: Μέγιστο ποσοστό κάλυψης: 60%. Συντελεστής Δόμησης (ΣΔ): 0,8 για μικρά οικόπεδα (έως 2.500 τ.μ.). 0,4 για την επιπλέον έκταση μεγαλύτερων οικοπέδων. Για κατοικίες: 1,6 για οικόπεδα έως 100 τ.μ., 1,2 για 100-200 τ.μ., 0,8 για 300-2.000 τ.μ. Ζώνες Β και Β1: Μέγιστο ποσοστό κάλυψης: 60%. Συντελεστής Δόμησης (ΣΔ): 0,8 για κατοικίες και εμπορικές χρήσεις. Για μεγάλα οικόπεδα, κλιμακωτή μείωση του ΣΔ από 0,6 έως 0,2. 3. Μέγιστο Ύψος Κτιρίων και Όροι Δόμησης Ζώνη Α: Το ύψος δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 7,5 μέτρα (2 όροφοι). Επιτρέπονται κεραμοσκεπές και παραδοσιακές μορφές στέγασης. Ζώνες Β και Β1: Επιτρέπεται ύψος έως 10,5 μέτρα (3 όροφοι). Σε δυναμικούς ή τουριστικούς οικισμούς, επιτρέπονται μεγαλύτερα ύψη. 4. Χρήσεις Γης Οι επιτρεπόμενες χρήσεις γης διαφοροποιούνται ανά ζώνη: Ζώνη Α: Κατοικίες, μικρές εμπορικές δραστηριότητες, τουριστικά καταλύματα. Ζώνη Β: Επιπλέον επιτρέπονται σχολεία, πολιτιστικά κέντρα, δημόσιες υπηρεσίες. Ζώνη Β1: Δραστηριότητες χαμηλής όχλησης, αγροτικές χρήσεις. View full είδηση