Jump to content
  • Novatron
  • Engineer

    Εξασφάλιση προσβασιμότητας των ατόμων με κινητικές δυσκολίες στα κτίρια

    Sign in to follow this  

    Ενα σημαντικό ζήτημα στον σχεδιασμό των κτιρίων και των δημόσιων χώρων αποτελεί και η ανεμπόδιστη πρόσβαση όλων των ατόμων ανεξαρτήτως ηλικίας ή/και φυσικής κατάστασης. Σύμφωνα με την ισχύουσα πολεοδομική νομοθεσία και τις Οδηγίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος, απαιτείται ο σχεδιασμός των κτιρίων καθώς και των κοινοχρήστων χώρων να γίνεται έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η προσπέλαση των ατόμων με κινητικές δυσκολίες. Γι αυτό το λόγο μέχρι το 2020 θα πρέπει όλα τα κτίρια στη χώρα μας, να έχουν προβεί στις κατάλληλες παρεμβάσεις δεδομένου ότι πέρα των ατόμων με κινητικά προβλήματα, τα άτομα με παροδικές αναπηρίες και τα λοιπά εμποδιζόμενα άτομα (έγκυες, νήπια, μικρά παιδιά, υπερήλικες κ.ά.) αποτελούν το 50% περίπου του πληθυσμού της χώρας (δηλ. ένας στους δύο πολίτες) με αυξητικές ανάγκες.

    Ποια είναι τα βασικά στοιχεία για ένα προσβάσιμο κτίριο;

    1. ΕΙΣΟΔΟΙ - ΥΠΟΔΟΧΗ

    Κάθε κτίριο που χρησιμοποιείται από το κοινό θα πρέπει να είναι οπωσδήποτε προσβάσιμο από τα άτομα με αναπηρία, και γενικότερα από τα εμποδιζόμενα άτομα.

    2. ΘΥΡΑ ΕΙΣΟΔΟΥ

    Η πόρτα εισόδου, θα πρέπει να έχει το κατάλληλο πλάτος, να μην είναι περιστροφική και γενικά όλος ο εξοπλισμός της εισόδου (χειρολαβή θύρας, κλειδαριά, κουδούνια κλήσεως, διακόπτες φωτισμού, αυτόματου ανοίγματος θύρας κ.λπ.) να τοποθετείται στο κατάλληλο ύψος.

    3. ΧΩΡΟΙ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ

    Α) Οι υπόγειοι χώροι στάθμευσης θα πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνουν ειδικές θέσεις για τα αυτοκίνητα των ατόμων με αναπηρία, σε ποσοστό τουλάχιστον 5% του συνόλου των θέσεων στάθμευσης.

    Β) Τα συστήματα ελέγχου των εισόδων των χώρων στάθμευσης δεν πρέπει να εμποδίζουν την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία στους χώρους αυτούς και ο εξοπλισμός που διαθέτουν (εκδοτήρια κλπ) να είναι κατάλληλα σχεδιασμένα.

    Γ) Να υπάρχει προσβάσιμος ανελκυστήρας, που να οδηγεί από τον χώρο στάθμευσης στο εσωτερικό του κτιρίου.

    Δ) Οι διαδρομές και ο εξοπλισμός να είναι σχεδιασμένα για να εξυπηρετούν τα άτομα με αναπηρία.

    4. ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΤΙΡΙΩΝ

    Α) Όλοι οι κοινόχρηστοι χώροι πρέπει να είναι προσβάσιμοι από όλους τους χρήστες, και τα εμποδιζόμενα άτομα ειδικότερα.

    Β) Οι πάγκοι υποδοχής (reception) ή τα γκισέ συναλλαγής να επιτρέπουν την προσέγγιση από άτομο / χρήστη αμαξιδίου.

    Γ) Να υπάρχει πρόβλεψη ελευθέρων χώρων για στάθμευση αμαξιδίων στους χώρους αναμονής του κοινού.

    Δ) Οι διάδρομοι κυκλοφορίας να είναι πλάτους τουλάχιστον 1,30μ. και να διαθέτουν χειρολισθήρες.

    5. ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΑ - ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ - ΘΕΑΤΡΑ

    Στις αίθουσες θα πρέπει να προβλέπονται 2 θέσεις τουλάχιστον για τους χρήστες αμαξιδίων στην πρώτη σειρά των επίπεδων τμημάτων ή στην τελευταία σειρά των διαχωριστικών διαδρόμων των διαζωμάτων που καταλήγουν σε πόρτες εξόδου, με εύκολη πρόσβαση διαφυγής σε περίπτωση ανάγκης.

    6. ΚΥΛΙΚΕΙΑ - ΑΝΑΨΥΚΤΗΡΙΑ - ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ

    Στον χώρο του κυλικείου και του εστιατορίου, όλοι οι εσωτερικοί και εξωτερικοί χώροι σερβιρίσματος πρέπει να είναι προσβάσιμοι. Ο σχεδιασμός των τραπεζιών και η χωροθέτησή τους θα πρέπει να επιτρέπουν την προσέγγιση σε αυτά και την χρήση τους από χρήστες αμαξιδίων. Κοντά στο χώρο των τραπεζοκαθισμάτων πρέπει να υπάρχουν χώροι υγιεινής για άτομα με αναπηρία.

    7. ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ

    Πρέπει να υπάρχει ελεύθερος χώρος κάτω από τους πάγκους, ώστε τα άτομα σε αμαξίδια να μπορούν να χρησιμοποιούν άνετα τον εξοπλισμό και τα όργανα.

    8. ΓΡΑΦΕΙΑ

    Όλοι οι χώροι πρέπει να είναι προσβάσιμοι στα άτομα με αναπηρία, να υπάρχει πρόβλεψη ελεύθερου χώρου για την παραμονή επισκέπτη σε αμαξίδιο, όπως επίσης χώρος για ελιγμούς και αναστροφή του αμαξιδίου.

    9. ΡΑΜΠΕΣ

    Οι ράμπες θα πρέπει να έχουν πλάτος 1,50μ.

    Ανά 10,00 μ. μήκους (για 5% κλίση) ή 8.00 μ. μήκους (για 6% κλίση), θα πρέπει να παρεμβάλλονται πλατύσκαλα διαστάσεων 1,50 Χ 1,50μ., όπως και σε κάθε αλλαγή κατεύθυνσης – πορείας.

    11. ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡΕΣ - ΑΝΑΒΑΤΟΡΙΑ

    Α) Ανελκυστήρες: Σε κτίρια με περισσότερους του ενός ορόφου η δυνατότητα κατακόρυφης διακίνησης εξασφαλίζεται από ανελκυστήρες με ελάχιστες εσωτερικές διαστάσεις πλάτους 1,10 μ. και μήκους 1,40 μ. και άνοιγμα πόρτας 0,85 μ.

    Β) Αναβατόρια:Τα αναβατόρια να έχουν καθαρές διαστάσεις 0,90Χ 1,20μ, η είσοδος στην οποία γίνεται απόλυτα ισόπεδα ή μέσω μικρής ράμπας. Στα σημεία εισόδου-εξόδου έμπροσθεν του αναβατορίου θα υπάρχει ελεύθερος χώρος διαστάσεων τουλάχιστον 1,50Χ1,50μ.

    12. ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΙ ΧΩΡΟΙ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΓΙΑ ΑμεΑ  

    Οι απαιτούμενες διαστάσεις ενός κοινόχρηστου χώρου υγιεινής που εξυπηρετεί άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ),είναι 2,15 μ.Χ2,15 μ. Ο δε σχεδιασμός των ειδών υγιεινής και ο όλος εξοπλισμός του W.C. θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να διασφαλίζoυν την πρόσβαση, σύμφωνα με τις οδηγίες και τους κανονισμούς.

    13. ΚΟΙΝΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΥΠΑΙΘΡΙΟΙ ΧΩΡΟΙ ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ

    Οι κοινής χρήσης υπαίθριοι χώροι των οικοπέδων, στα οποία κατασκευάζονται τα κτίρια, επιβάλλεται να διαμορφώνονται κατάλληλα, με διαδρόμους με ομαλό δάπεδο, κατασκευασμένο από συμπαγές μη ολισθηρό υλικό, χωρίς αναβαθμούς πλάτους τουλάχιστον 1,30 μ. και κλίσης μέχρι και 5%.

    Τι ισχύει με τα νέα κτίρια κατοικιών;

    Στις νέες κατοικίες, που ανεγείρονται εντός ή εκτός σχεδίων, για τα άτομα με αναπηρία και τα «εμποδιζόμενα» άτομα, θα πρέπει να εξασφαλίζονται:

    1. Αυτόνομη (χωρίς τη βοήθεια κανενός) & ασφαλής (από κάθε άποψη) οριζόντια και κατακόρυφη προσπέλαση, ήτοι δυνατότητα προσέγγισης της εισόδου των κτιρίων από πεζοδρόμια/ κοινόχρηστους χώρους και προσπέλαση σ’ όλους τους εσωτερικούς και εξωτερικούς κοινόχρηστους χώρους του οικοπέδου και των ορόφων, σύμφωνα με τις ισχύουσες οδηγίες του ΥΠΕΚΑ «Σχεδιάζοντας για όλους» (με διαδρόμους, ράμπες, μηχανικά μέσα κλπ).

    2. Συνθήκες εύκολης μετατρεψιμότητας των κατοικιών σε κατοικίες μελλοντικών χρηστών με αναπηρία/εμποδιζόμενων ατόμων, χωρίς να θίγεται ο φέρων οργανισμός του κτιρίου.

    3. Ένας τουλάχιστον προσβάσιμος χώρος αναμονής μίας θέσης αμαξιδίου σε κάθε όροφο, όταν ο πληθυσμός του ορόφου είναι μικρότερος από 200 άτομα ή ένας τουλάχιστον χώρος αναμονής με δύο θέσεις αμαξιδίου, όταν ο πληθυσμός του ορόφου είναι μεγαλύτερος από 200 άτομα.

    Τι ισχύει για τις παλιές κατοικίες;

    Για τις κατοικίες που δεν διαθέτουν ανελκυστήρα και δεν διασφαλίζουν προσβασιμότητα σε άτομα με αναπηρία και μειωμένη κινητικότητα, είναι δυνατή η τοποθέτηση διάταξης ράμπας ή αναβατορίου, που θα διασφαλίζει την πρόσβαση των ΑμεΑ κλπ από το πεζοδρόμιο στους εσωτερικούς /εξωτερικούς κοινόχρηστους χώρους κατά παρέκκλιση κάθε ισχύουσας διάταξης ή κανονισμού.

    Τι ισχύει όταν γίνεται αλλαγή χρήσης στο κτίριο;

    Σε περίπτωση, που γίνεται αλλαγή χρήσης σε όλο ή σε τμήμα (π.χ. όροφος) του κτιρίου θα πρέπει να διασφαλίζεται υποχρεωτικά η προσβασιμότητα στα άτομα με αναπηρία ή εμποδιζόμενα άτομα στους κοινόχρηστους χώρους του κτιρίου με την προϋπόθεση να μην θίγεται ο φέρων οργανισμός του κτιρίου.

    Σε αντίθετη περίπτωση η κατασκευή θεωρείται αυθαίρετη.

    Τι ισχύει για τα δημόσια κτίρια;

    Στις υφιστάμενες δημόσιες υπηρεσίες καθώς και για τα κτίρια συνάθροισης κοινού όπως: χώροι συνεδρίων, εκθέσεων, μουσείων, συναυλιών, αθλητικών ή/και πολιτιστικών συγκεντρώσεων, ναοί, θέατρα/κινηματογράφοι, εστιατόρια/ ζαχαροπλαστεία/ καφενεία/κέντρα διασκέδασης, αίθουσες πολλαπλών χρήσεων, αίθουσες αναμονής επιβατών, τράπεζες/ανταλλακτήρια, προσωρινής διαμονής, εκπαίδευσης, υγείας και κοινωνικής πρόνοιας, δικαιοσύνης και σωφρονισμού, γραφείων και εμπορίου, βιομηχανίας και βιοτεχνίας, καθώς επίσης και στους χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων και πρατηρίων καυσίμων επιβάλλεται να γίνουν οι απαραίτητες διαμορφώσεις, ώστε οι λειτουργικοί χώροι τους να είναι προσπελάσιμοι από άτομα με αναπηρία ή/και εμποδιζόμενα άτομα.

    Οι διαμορφώσεις θα πρέπει να γίνουν σύμφωνα με τις σχετικές οδηγίες, πρότυπα και κανονισμούς του Υπουργείου Περιβάλλοντος και θα πρέπει να ολοκληρωθούν μέχρι το 2020, άλλως τα κτίρια θα θεωρούνται αυθαίρετα.

    Οταν τα κτίρια είναι υφιστάμενα τι υποχρεώσεις έχουν;

    Ειδικά για την περίπτωση των υφιστάμενων κτιρίων, επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση:

    Α) Ανελκυστήρα με ελάχιστες εσωτερικές διαστάσεις θαλάμου: πλάτος 0,90 μ και μήκος 1,20μ, ελεύθερο άνοιγμα πόρτας στη μικρότερη από τις παραπάνω διαστάσεις 0,80 μ.

    Β) Ενός τουλάχιστον προσβάσιμου σε άτομα με αναπηρία ή/και εμποδιζόμενα άτομα χώρου υγιεινής με κοινή χρήση ανδρών/γυναικών.

    Γ) Υφιστάμενα κτίρια με χρήσεις εμπορίου, γραφείων και καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος με ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων στον εσωτερικό ή εξωτερικό χώρο, με μικτό εμβαδόν μικρότερο από 100 τ.μ. μπορούν να εξαιρεθούν μόνο από την υποχρέωση δημιουργίας προσβάσιμων χώρων υγιεινής για το κοινό, εφόσον αυτό προκαλεί δυσανάλογη επιβάρυνση στους ιδιοκτήτες τους.

    Ποιες είναι οι εξαιρέσεις γενικά για όλα τα κτίρια;

    Εξαιρούνται όλα τα κτίρια που έχουν μοναδική πρόσβαση σε δρόμο με βαθμίδες ή βρίσκονται σε οικόπεδα στα οποία η ελάχιστη διαφορά στάθμης του φυσικού εδάφους στην οικοδομική γραμμή από την επιφάνεια του πεζοδρομίου είναι μεγαλύτερη από 2.50 μ.

    Απαλλάσσονται τα νέα κτίρια από την υποχρέωση διαμόρφωσης πρόσβασης στους πάνω από το ισόγειο ορόφους ή τους εσωτερικούς εξώστες ή αναβαθμούς τα κτίρια, εφόσον:

    α) Το εμβαδόν των εσωτερικών εξωστών (πατάρια) ή αναβαθμών αποτελεί ποσοστό μέχρι 50% του εμβαδού της κυρίως αίθουσας και όχι περισσότερο των 100.0 τ.μ. και η χρήση του είναι ίδια με αυτή της κυρίως αίθουσας ή οι εσωτερικοί εξώστες ή αναβαθμοί έχουν βοηθητική χρήση.

    β) Το συνολικό μικτό εμβαδόν των πάνω από το ισόγειο ορόφων είναι μικρότερο των 200,00 τ.μ. και συγχρόνως

    γ) το μικτό εμβαδόν κάθε ορόφου είναι μικρότερο των 70,0 τ.μ.

    Προσοχή! Οι εξαιρέσεις αυτές δεν ισχύουν, αν η χρήση του κτιρίου είναι η μοναδική στον οικισμό και ταυτόχρονα στους πάνω από το ισόγειο ορόφους υπάρχουν χρήσεις για εξυπηρέτηση κοινού διαφορετικές από αυτές που υπάρχουν στον ισόγειο όροφο.

    Τι ισχύει για εκπαιδευτήρια – φροντιστήρια;

    Στα ιδιωτικά σχολεία, ΙΕΚ, φροντιστήρια ξένων γλωσσών, κέντρα δια βίου μάθησης, επιβάλλεται η δυνατότητα πρόσβασης σε ΑμεΑσύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, τουλάχιστον σε μία κτιριολογική μονάδα (κτίριο ή όροφο).

    Τι ισχύει για τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος;

    Οι επιχειρήσεις τροφίμων και ποτών που εξυπηρετούν καθήμενους πελάτες πρέπει να διαθέτουν και αποχωρητήρια για ΑΜΕΑ σύμφωνα με την ισχύουσα Πολεοδομική Νομοθεσία όπου αυτό προβλέπεται, τα οποία δύναται να συνυπολογίζονται στον συνολικό αριθμό χώρων υγιεινής που επιβάλλονται ανά χρήση. Ο αριθμός αποχωρητηρίων καθορίζεται ανάλογα με τον αριθμό των καθήμενων πελατών, που είναι δυνατόν να εξυπηρετηθούν στην επιχείρηση (δυναμικότητα) ή των απασχολουμένων στην επιχείρηση.

    Πώς πρέπει να διαμορφώνουν οι δήμοι του κοινόχρηστους χώρους;

    Κατά τη διαμόρφωση ή ανακατασκευή των κοινόχρηστων χώρων των οικισμών (π.χ. χώροι πλατειών/πεζοδρόμων/πεζοδρομίων/νησίδων, χώρων πρασίνου, στάσεων/αποβαθρών κ.λπ.) εφόσον το επιτρέπει η μορφολογία του εδάφους, επιβάλλεται να εξασφαλίζεται η δυνατότητα πρόσβασης ατόμων με αναπηρία ή/και εμποδιζόμενων ατόμων με οδεύσεις πεζών/ οδεύσεις τυφλών/κεκλιμένα επίπεδα (ράμπες) χωρίς αναβαθμούς με κλίση μέχρι 5%, προσβάσιμα μηχανικά μέσα κάλυψης υψομετρικών διαφορών σε συνδυασμό πάντοτε με κλίμακες, κατάλληλη τοποθέτηση αστικού εξοπλισμού, όπως στεγάστρων, καθιστικών, στύλων φωτισμού, κάδων απορριμμάτων, σήμανσης κ.λπ., καθώς και να διαμορφώνεται ποσοστό 5% των χώρων στάθμευσης ή τουλάχιστον ένας για χρήση αναπηρικών αυτοκινήτων, σύμφωνα με τις ισχύουσες οδηγίες, πρότυπα και κανονισμούς.

    Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται η κατασκευή μιας μεμονωμένης βαθμίδας σε οποιοδήποτε σημείο των κοινοχρήστων χώρων.

    Σε όλες τις κλίμακες που κατασκευάζονται σε υπαίθριους χώρους επιβάλλεται η τοποθέτηση συνεχών πλαϊνών χειρολισθήρων και στις δύο πλευρές αυτών, σε δύο ύψη (0,70μ. και 0,90μ.) μετρούμενα από το πάτημα των βαθμίδων κατακόρυφα από την ακμή της βαθμίδας. Σε περιπτώσεις κλιμάκων πλάτους άνω των 3,60μ. εκτός από τους πλαϊνούς χειρολισθήρες τοποθετούνται και ενδιάμεσοι διπλοί χειρολισθήρες.

    Σε πεζοδρόμια και σε πεζοδρόμους του μη βασικού δικτύου πεζοδρόμων, εφόσον η μορφολογία του εδάφους δεν επιτρέπει τη δυνατότητα δημιουργίας πλήρως προσβάσιμων χώρων κίνησης για άτομα σε αναπηρικό αμαξίδιο, εξασφαλίζεται πάντοτε η προσβασιμότητα για τις λοιπές κατηγορίες χρηστών.

    Sign in to follow this  


    User Feedback


    There are no comments to display.



    Create an account or sign in to comment

    You need to be a member in order to leave a comment

    Create an account

    Sign up for a new account in our community. It's easy!

    Register a new account

    Sign in

    Already have an account? Sign in here.

    Sign In Now

  • Similar Content

    • By Giorgos1987
      Πέρασαν περίπου τρεις μήνες μετά τον ισχυρό σεισμό στην Αθήνα και 8 μήνες μετά τις καταρρεύσεις ορισμένων πολύ παλαιών κτιρίων από τις παρατεταμένες βροχοπτώσεις. Ορισμένα από τα κτίρια που είχαν καταρρεύσει τόσο κατά την διάρκεια των βροχών όσο και μετά την σεισμική δόνηση, ήταν διατηρητέα. Μετά τις καταρρεύσεις που είχαν συμβεί σε 2-3 κτίρια λόγω των βροχοπτώσεων, ξεκίνησε μεγάλη συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και στα ΜΜΕ για την κατάσταση που επικρατεί με τα παλαιά και εγκαταλελειμμένα κτίσματα στην Αθήνα καθώς και τα πιθανά μέτρα αντιμετώπισης που πρέπει να παρθούν για την αποφυγή κινδύνου. Στην πραγματικότητα βέβαια, δεν ειπώθηκε ούτε ακούστηκε κάτι καινούργιο, ανακυκλώθηκαν διάφορα πράγματα που έχουν συζητηθεί και έχουν ειπωθεί αρκετές φορές στο παρελθόν, δίχως όμως κανένα αποτέλεσμα.
      Αν και το νομοθετικό πλαίσιο για τον χαρακτηρισμό κτιρίων, οικισμών και συνόλων ως διατηρητέων υπάρχει από το 1985, αν και σε όσα κτίρια χαρακτηρίζονται ως διατηρητέα επιβάλλεται ένα πακέτο αυστηρών περιορισμών και υποχρεώσεων προς τους ιδιοκτήτες του, δεσμεύσεις και υποχρεώσεις οι οποίες αποτελούν σημαντικό οικονομικό βάρος για τον ιδιοκτήτη, παρόλα αυτά, κανένας νόμος δεν φρόντισε να κάνει πράξεις τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτές τις υποχρεώσεις, όπως χρηματοδοτήσεις για την συντήρηση, την ανακαίνιση, την αποκατάσταση, την επανάχρηση και την αξιοποίηση των διατηρητέων. Διάφοροι νόμοι υπήρξαν που έδιναν κατευθύνσεις στις κρατικές αρχές για την νομοθέτηση συγκεκριμένων μέτρων και την εφαρμογή τους, δεν εφαρμόστηκε κάτι όμως, ενώ όσες προσπάθειες έγιναν για άλλα μέτρα όπως για παράδειγμα το σύστημα τίτλων μεταφοράς για υπερβάλλοντα συντελεστή δόμησης, έπεσε στο κενό με την ακύρωση του μέτρου από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι το αδιέξοδο πολλών ιδιοκτητών διατηρητέων και η άσχημη εικόνα που συναντάται σε όλη την Ελλάδα με ερειπωμένα και διαλυμένα διατηρητέα σε πολύ κακή κατάσταση.
      Τα τελευταία δύο χρόνια, ακούστηκαν εξαγγελίες από την απελθούσα κυβέρνηση για το θέμα των διατηρητέων. Ακούστηκε αρκετές φορές από τον τέως υφυπουργό περιβάλλοντος κ. Δημαρά πως ετοιμάζεται ενιαίος διαθεσμικός φορέας για τα διατηρητέα που θα απαρτίζεται από άτομα του ΥΠΕΚΑ του ΥΠΠΟ και των άλλων συναρμόδιων υπουργείων ώστε να αντιμετωπιστεί το θέμα ενιαία, ενώ επίσης θα αλλάξουν τα κριτήρια για τον χαρακτηρισμό ακινήτου ως διατηρητέου. Διαβάσαμε οτι ο δήμος Αθηνών είχε καταρτίσει σχέδιο για την αξιοποίηση των διατηρητέων αλλά η προηγούμενη κυβέρνηση δεν έδειξε ενδιαφέρον και μετέθεσε το θέμα της διαχείρισης σε μια νεοσύστατη εταιρεία της για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, εναντίον της συγκεκριμένης εταιρείας είχε προσφύγει δικαστικά ο δήμος Αθηνών. Επίσης αναφέρθηκε και η δημιουργία της ψηφιακής τράπεζας γης, μιας πρότασης του ΤΕΕ η οποία θα μπορούσε να βοηθήσει στο πρόβλημα των διατηρητέων. Από όλα αυτά τίποτα δεν έγινε μέχρι που έγιναν οι εκλογές, άλλαξε η κυβέρνηση και όπως πάντα, τα θέματα παραπέμφθηκαν στις καλένδες.
      Μέχρι στιγμής το μόνο μέτρο που ετοιμάζεται είναι το σύστημα τίτλων μεταφοράς για υπερβάλλοντα συντελεστή δόμησης. Το συγκεκριμένο μέτρο αν εφαρμοστεί μπορεί να βοηθήσει πραγματικά αρκετούς ιδιοκτήτες διατηρητέων. Ακόμα και έτσι όμως, το συγκεκριμένο μπορεί να βοηθήσει υπό προϋποθέσεις, η πρώτη είναι να μην έχει εξαντληθεί ο συντελεστής δόμησης του διατηρητέου και η δεύτερη ασφαλώς να ενδιαφερθεί αγοραστής για να αγοράσει τον υπολοιπόμενο συντελεστή δόμησης. Μέχρι όμως να γίνει αυτό, μέχρι να αποτιμηθεί η αποτελεσματικότητα του εν λόγω μέτρου, τα προβλήματα με τα διατηρητέα και εύρεση πόρων από το κράτος και η έλλειψη κινήτρων για την συντήρησή τους, αποτελεί υπαρκτό και συνάμα τεράστιο πρόβλημα. Η ουσία προς το παρόν είναι πως οι όποιες διαδικασίες προχωρούν με ρυθμούς χελώνας.

      View full είδηση
    • By Giorgos1987
      Πέρασαν περίπου τρεις μήνες μετά τον ισχυρό σεισμό στην Αθήνα και 8 μήνες μετά τις καταρρεύσεις ορισμένων πολύ παλαιών κτιρίων από τις παρατεταμένες βροχοπτώσεις. Ορισμένα από τα κτίρια που είχαν καταρρεύσει τόσο κατά την διάρκεια των βροχών όσο και μετά την σεισμική δόνηση, ήταν διατηρητέα. Μετά τις καταρρεύσεις που είχαν συμβεί σε 2-3 κτίρια λόγω των βροχοπτώσεων, ξεκίνησε μεγάλη συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και στα ΜΜΕ για την κατάσταση που επικρατεί με τα παλαιά και εγκαταλελειμμένα κτίσματα στην Αθήνα καθώς και τα πιθανά μέτρα αντιμετώπισης που πρέπει να παρθούν για την αποφυγή κινδύνου. Στην πραγματικότητα βέβαια, δεν ειπώθηκε ούτε ακούστηκε κάτι καινούργιο, ανακυκλώθηκαν διάφορα πράγματα που έχουν συζητηθεί και έχουν ειπωθεί αρκετές φορές στο παρελθόν, δίχως όμως κανένα αποτέλεσμα.
      Αν και το νομοθετικό πλαίσιο για τον χαρακτηρισμό κτιρίων, οικισμών και συνόλων ως διατηρητέων υπάρχει από το 1985, αν και σε όσα κτίρια χαρακτηρίζονται ως διατηρητέα επιβάλλεται ένα πακέτο αυστηρών περιορισμών και υποχρεώσεων προς τους ιδιοκτήτες του, δεσμεύσεις και υποχρεώσεις οι οποίες αποτελούν σημαντικό οικονομικό βάρος για τον ιδιοκτήτη, παρόλα αυτά, κανένας νόμος δεν φρόντισε να κάνει πράξεις τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτές τις υποχρεώσεις, όπως χρηματοδοτήσεις για την συντήρηση, την ανακαίνιση, την αποκατάσταση, την επανάχρηση και την αξιοποίηση των διατηρητέων. Διάφοροι νόμοι υπήρξαν που έδιναν κατευθύνσεις στις κρατικές αρχές για την νομοθέτηση συγκεκριμένων μέτρων και την εφαρμογή τους, δεν εφαρμόστηκε κάτι όμως, ενώ όσες προσπάθειες έγιναν για άλλα μέτρα όπως για παράδειγμα το σύστημα τίτλων μεταφοράς για υπερβάλλοντα συντελεστή δόμησης, έπεσε στο κενό με την ακύρωση του μέτρου από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι το αδιέξοδο πολλών ιδιοκτητών διατηρητέων και η άσχημη εικόνα που συναντάται σε όλη την Ελλάδα με ερειπωμένα και διαλυμένα διατηρητέα σε πολύ κακή κατάσταση.
      Τα τελευταία δύο χρόνια, ακούστηκαν εξαγγελίες από την απελθούσα κυβέρνηση για το θέμα των διατηρητέων. Ακούστηκε αρκετές φορές από τον τέως υφυπουργό περιβάλλοντος κ. Δημαρά πως ετοιμάζεται ενιαίος διαθεσμικός φορέας για τα διατηρητέα που θα απαρτίζεται από άτομα του ΥΠΕΚΑ του ΥΠΠΟ και των άλλων συναρμόδιων υπουργείων ώστε να αντιμετωπιστεί το θέμα ενιαία, ενώ επίσης θα αλλάξουν τα κριτήρια για τον χαρακτηρισμό ακινήτου ως διατηρητέου. Διαβάσαμε οτι ο δήμος Αθηνών είχε καταρτίσει σχέδιο για την αξιοποίηση των διατηρητέων αλλά η προηγούμενη κυβέρνηση δεν έδειξε ενδιαφέρον και μετέθεσε το θέμα της διαχείρισης σε μια νεοσύστατη εταιρεία της για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, εναντίον της συγκεκριμένης εταιρείας είχε προσφύγει δικαστικά ο δήμος Αθηνών. Επίσης αναφέρθηκε και η δημιουργία της ψηφιακής τράπεζας γης, μιας πρότασης του ΤΕΕ η οποία θα μπορούσε να βοηθήσει στο πρόβλημα των διατηρητέων. Από όλα αυτά τίποτα δεν έγινε μέχρι που έγιναν οι εκλογές, άλλαξε η κυβέρνηση και όπως πάντα, τα θέματα παραπέμφθηκαν στις καλένδες.
      Μέχρι στιγμής το μόνο μέτρο που ετοιμάζεται είναι το σύστημα τίτλων μεταφοράς για υπερβάλλοντα συντελεστή δόμησης. Το συγκεκριμένο μέτρο αν εφαρμοστεί μπορεί να βοηθήσει πραγματικά αρκετούς ιδιοκτήτες διατηρητέων. Ακόμα και έτσι όμως, το συγκεκριμένο μπορεί να βοηθήσει υπό προϋποθέσεις, η πρώτη είναι να μην έχει εξαντληθεί ο συντελεστής δόμησης του διατηρητέου και η δεύτερη ασφαλώς να ενδιαφερθεί αγοραστής για να αγοράσει τον υπολοιπόμενο συντελεστή δόμησης. Μέχρι όμως να γίνει αυτό, μέχρι να αποτιμηθεί η αποτελεσματικότητα του εν λόγω μέτρου, τα προβλήματα με τα διατηρητέα και εύρεση πόρων από το κράτος και η έλλειψη κινήτρων για την συντήρησή τους, αποτελεί υπαρκτό και συνάμα τεράστιο πρόβλημα. Η ουσία προς το παρόν είναι πως οι όποιες διαδικασίες προχωρούν με ρυθμούς χελώνας.
    • By Engineer
      Μπορούμε να ανακυκλώσουμε μια ολόκληρη πόλη; Αυτή είναι η ερώτηση στην οποία αναζητούμε απάντηση στην Γένοβα της Ιταλίας. Είμαστε με τον ειδικό Ουμπέρτο Μπατίστα, που δουλεύει στην τεχνική επιχείρηση STAM. Μπορούμε να ανακυκλώσουμε όλη την πόλη, όλη την πέτρα, το γυαλί και το μέταλλο που υπάρχει γύρω μας;
      Ουμπέρτο Μπατίστα, STAM:
      Ναι. Μπορεί να μην μπορέσουμε να έχουμε 100% ανακυκλωμένα υλικά, αλλά σίγουρα μπορούμε να φτάσουμε το 90-95%. Αυτό προσπαθούμε να πετύχουμε στο ευρωπαϊκό πρότζεκτ RE4.
      Τζέρεμι Γουίλκς, Euronews:
      Εάν θέλουμε να διαλύσουμε αυτή την πόλη, να διαχωρίσουμε τα υλικά κατασκευής της. Ποια είναι τα βήματα;
      Ουμπέρτο Μπατίστα, STAM:
      Ουσιαστικά όταν διαλύεις ή όταν κατεδαφίζεις ένα κτίριο ή μια περιοχή σε μια πόλη, πρώτα απομακρύνεις όλα τα βασικά μέρη ή τα εξαρτήματα όπως παράθυρα, πλαίσια ή κομμάτια που μπορούν να αποσυναρμολογηθούν. Μετά κατεδαφίζεις όλο το κτίριο.
      Αυτό που μένει είναι ένα τεράστιο σύνολο από πρώτες ύλες που είναι μπερδεμένες μεταξύ τους. Το πιο δύσκολο είναι να κάνεις στη συνέχεια τη διαλογή και την ταξινόμηση των πρώτων υλών για να μπορέσεις να προχωρήσεις στην ανακύκλωση αυτών που μπορούν να ανακυκλωθούν.
      Τζέρεμι Γουίλκς, Euronews:
      Τι συμβαίνει με τα πράγματα που βλέπουμε κάτω από τα πόδια μας και μερικές φορές σε κτίρια, όπως πέτρα και μάρμαρο. Μπορούν να ανακυκλωθούν;
      Ουμπέρτο Μπατίστα, STAM:
      Εάν πρέπει να χτίσουμε ένα νέο κτίριο με τον παραδοσιακό τρόπο μπορούμε να ανακυκλώσουμε ή να επαναχρησιμοποιήσουμε τα ίδια μέρη κομμάτια, τα ίδια υλικά. Αλλά επειδή στοχεύουμε στην κατασκευή νέων κτιρίων, χρειάζεται να κόψουμε αυτά τα μέρη, τα στοιχεία, ώστε να μπορέσουμε να τα χρησιμοποιήσουμε με κάποιο τρόπο στα νέα υλικά που θα βάλουμε στα νέα κτίρια. Για παράδειγμα να φτιάξουμε νέα πάνελ για τους τοίχους, για τους εσωτερικούς τοίχους στα κτίρια και στις στέγες. Σ’ αυτή την περίπτωση δεν μπορούμε απλά να χρησιμοποιήσουμε ξανά τα μάρμαρα ή την πέτρα, όπως βλέπετε εδώ στην πόλη.

      View full είδηση
    • By Engineer
      Μπορούμε να ανακυκλώσουμε μια ολόκληρη πόλη; Αυτή είναι η ερώτηση στην οποία αναζητούμε απάντηση στην Γένοβα της Ιταλίας. Είμαστε με τον ειδικό Ουμπέρτο Μπατίστα, που δουλεύει στην τεχνική επιχείρηση STAM. Μπορούμε να ανακυκλώσουμε όλη την πόλη, όλη την πέτρα, το γυαλί και το μέταλλο που υπάρχει γύρω μας;
      Ουμπέρτο Μπατίστα, STAM:
      Ναι. Μπορεί να μην μπορέσουμε να έχουμε 100% ανακυκλωμένα υλικά, αλλά σίγουρα μπορούμε να φτάσουμε το 90-95%. Αυτό προσπαθούμε να πετύχουμε στο ευρωπαϊκό πρότζεκτ RE4.
      Τζέρεμι Γουίλκς, Euronews:
      Εάν θέλουμε να διαλύσουμε αυτή την πόλη, να διαχωρίσουμε τα υλικά κατασκευής της. Ποια είναι τα βήματα;
      Ουμπέρτο Μπατίστα, STAM:
      Ουσιαστικά όταν διαλύεις ή όταν κατεδαφίζεις ένα κτίριο ή μια περιοχή σε μια πόλη, πρώτα απομακρύνεις όλα τα βασικά μέρη ή τα εξαρτήματα όπως παράθυρα, πλαίσια ή κομμάτια που μπορούν να αποσυναρμολογηθούν. Μετά κατεδαφίζεις όλο το κτίριο.
      Αυτό που μένει είναι ένα τεράστιο σύνολο από πρώτες ύλες που είναι μπερδεμένες μεταξύ τους. Το πιο δύσκολο είναι να κάνεις στη συνέχεια τη διαλογή και την ταξινόμηση των πρώτων υλών για να μπορέσεις να προχωρήσεις στην ανακύκλωση αυτών που μπορούν να ανακυκλωθούν.
      Τζέρεμι Γουίλκς, Euronews:
      Τι συμβαίνει με τα πράγματα που βλέπουμε κάτω από τα πόδια μας και μερικές φορές σε κτίρια, όπως πέτρα και μάρμαρο. Μπορούν να ανακυκλωθούν;
      Ουμπέρτο Μπατίστα, STAM:
      Εάν πρέπει να χτίσουμε ένα νέο κτίριο με τον παραδοσιακό τρόπο μπορούμε να ανακυκλώσουμε ή να επαναχρησιμοποιήσουμε τα ίδια μέρη κομμάτια, τα ίδια υλικά. Αλλά επειδή στοχεύουμε στην κατασκευή νέων κτιρίων, χρειάζεται να κόψουμε αυτά τα μέρη, τα στοιχεία, ώστε να μπορέσουμε να τα χρησιμοποιήσουμε με κάποιο τρόπο στα νέα υλικά που θα βάλουμε στα νέα κτίρια. Για παράδειγμα να φτιάξουμε νέα πάνελ για τους τοίχους, για τους εσωτερικούς τοίχους στα κτίρια και στις στέγες. Σ’ αυτή την περίπτωση δεν μπορούμε απλά να χρησιμοποιήσουμε ξανά τα μάρμαρα ή την πέτρα, όπως βλέπετε εδώ στην πόλη.
    • By Engineer
      Φαίνεται πως στο θέμα της προσβασιμότητας υπάρχει οριζόντια συνεργασία κυβερνητικών φορέων, έτσι ώστε, όχι μόνο να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής των ατόμων με κινητικές δυσκολίες, αλλά να προληφθούν και τα στενά χρονοδιαγράμματα της Ε.Ε..
      Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με κοινοτική οδηγία, την οποία η Ελλάδα δεν έχει ακόμα ενσωματώσει, από το 2020, κτίρια δημόσια και ιδιωτικά που δεν είναι προσβάσιμα από ΑμΕΑ, θα θεωρούνται αυθαίρετα.
      Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ελλάδα δέχεται μεγάλη πίεση να ενσωματώσει τη συγκεκριμένη οδηγία, παρότι στον σύγχρονο αστικό οικοδομικό κανονισμό έχει γίνει ήδη η ενσωμάτωση των απαιτούμενων προϋποθέσεων. Ωστόσο σήμερα, πληθώρα ιδιωτικών και κυρίως δημόσιων κτιρίων, δεν διαθέτουν προσβασιμότητα.
      Όπως έγινε γνωστό από το υπουργείο Περιβάλλοντος, η γενική γραμματεία της κυβέρνησης έχει επιφορτισθεί με το έργο συντονισμού όλων των υπουργείων, προκειμένου να βρεθεί άμεσα λύση στο πρόβλημα.

      View full είδηση
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.