Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ελλάδα'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Εργασίες Μηχανικών
    • Τοπογραφικά-Χωροταξικά
    • Αρχιτεκτονικά
    • Στατικά
    • Μηχανολογικά
    • Ηλεκτρολογικά
    • Περιβαλλοντικά
    • Διάφορα
  • Εργασιακά-Διαδικαστικά
    • Άδειες-Διαδικασίες
    • Αυθαίρετα
    • Οικονομικά-Αμοιβές
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά
    • Εκπαίδευση
    • Ειδικότητες-Συλλογικά Όργανα
  • Εργαλεία
    • Προγράμματα Η/Υ
    • Εξοπλισμός
    • Διαδίκτυο
    • Showroom
  • Γενικά
    • Αγγελίες
    • Κουβέντα
    • Δράσεις-Προτάσεις προς φορείς
    • Michanikos.gr
    • Θέματα Ιδιωτών
  • Δοκιμαστικό's Θεματολογία γενική

Categories

  • 1. Τοπογραφικά-Πολεοδομικά
    • 1.1 Λογισμικό
    • 1.2 Νομοθεσία
    • 1.3 Έντυπα
    • 1.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 1.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 2. Συγκοινωνιακά - Οδοποιίας
    • 2.1 Λογισμικό
    • 2.2 Νομοθεσία
    • 2.3 Έντυπα
    • 2.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 2.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 3. Αρχιτεκτονικά - Σχεδιαστικά
    • 3.1 Λογισμικό
    • 3.2 Νομοθεσία
    • 3.3 Έντυπα
    • 3.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 3.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 4. Στατικά - Εδαφοτεχνικά
    • 4.1 Λογισμικό
    • 4.2 Νομοθεσία
    • 4.3 Έντυπα
    • 4.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 4.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 5. Μηχανολογικά
    • 5.1 Λογισμικό
    • 5.2 Νομοθεσία
    • 5.3 Έντυπα
    • 5.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 5.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 6. Ηλεκτρολογικά
    • 6.1 Λογισμικό
    • 6.2 Νομοθεσία
    • 6.3 Έντυπα
    • 6.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 6.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 7. ΑΠΕ - Φωτοβολταϊκά
    • 7.1 Λογισμικό
    • 7.2 Νομοθεσία
    • 7.3 Έντυπα
    • 7.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 7.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 8. Περιβαλλοντικά
    • 8.1 Λογισμικό
    • 8.2 Νομοθεσία
    • 8.3 Έντυπα
    • 8.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 8.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 9. Υδραυλικά - Λιμενικά
    • 9.1 Λογισμικό
    • 9.2 Νομοθεσία
    • 9.3 Έντυπα
    • 9.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 9.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 10. Διαχείριση Έργων - Εκτιμήσεις - Πραγματογνωμοσύνες
    • 10.1 Λογισμικό
    • 10.2 Νομοθεσία
    • 10.3 Έντυπα
    • 10.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 10.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 11. Δημόσια Έργα - Ασφάλεια και Υγιεινή
    • 11.1 Λογισμικό
    • 11.2 Νομοθεσία
    • 11.3 Έντυπα
    • 11.4 Μελέτες-Βοηθήματα
    • 11.5 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 12. Αμοιβές - Φορολογικά - Άδειες
    • 12.1 Λογισμικό
    • 12.2 Νομοθεσία
    • 12.3 Έντυπα - Αιτήσεις
    • 12.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 13. Αυθαίρετα
    • 13.1 Λογισμικό
    • 13.2 Νομοθεσία
    • 13.3 Έντυπα
    • 13.4 Συνέδρια-Ημερίδες
  • 14. Διάφορα

Categories

  • Ειδήσεις
    • Νομοθεσία
    • Εργασιακά
    • Ασφαλιστικά-Φορολογικά
    • Περιβάλλον
    • Ενέργεια-ΑΠΕ
    • Τεχνολογία
    • Χρηματοδοτήσεις
    • Έργα-Υποδομές
    • Επικαιρότητα
    • Αρθρογραφία
    • Michanikos.gr
    • webTV
    • Sponsored

Product Groups

  • Test 1

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Επάγγελμα


Ειδικότητα

  1. Τα τελευταία περίπου 30 χρόνια στην Ελλάδα έχουμε χάσει από τις παραλίες μας περίπου 250 τετραγωνικά χιλιόμετρα από τη διάβρωση, γεγονός που ισοδυναμεί με ένα τεράστιο κόστος, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο ακαδημαϊκός Κώστας Συνολάκης, καθηγητής Φυσικών Καταστροφών στο Πολυτεχνείο Κρήτης, σε συνέντευξη που έδωσε στο Πρώτο Πρόγραμμα και στην εκπομπή «Το GPS της Επικαιρότητας», επικαλούμενος τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης! «Είναι μια τεράστια έκταση, την οποία έχουμε χάσει, και αυτό συνεχίζεται, γιατί οι παραλίες μας από τη στιγμή που έχουν συρρικνωθεί πάρα πολύ, μετά η διάβρωση επιταχύνεται», σημείωσε ο κ. Συνολάκης. «Κάναμε μερικούς υπολογισμούς στο ερευνητικό κέντρο της Ακαδημίας και σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας το κόστος φτάνει περίπου τα 2,6 δισ. τον χρόνο. (…) Άμα έχεις χάσει 250 τετραγωνικά μέτρα παραλίας και κάθε τετραγωνικό μέτρο υπάρχουν υπολογισμοί ότι αφήνει περίπου από 10 έως 15 ευρώ στην τοπική οικονομία […], αυτά τα έχουμε ήδη χάσει, αλλά τα έχουμε χάσει σε ετήσια βάση, γιατί κάθε χρόνο προστίθεται η διάβρωση. Όταν, λοιπόν, έχουμε χάσει 250 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό είναι μια έκταση την οποία αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να την αξιοποιήσουμε. Άρα το κόστος, το οποίο μας στοιχίζει, είναι αυτό, είναι περίπου 2,9 δισ., στα οποία προστίθενται περίπου 81 εκατ. ευρώ το χρόνο, το οποίο είναι το κόστος από τη διάβρωση, η οποία γίνεται τώρα, η οποία συνεχίζεται», επισήμανε ο κ. Συνολάκης. Μάλιστα, σημείωσε πως αυτό είναι μόνο και μόνο το οικονομικό κόστος από την απώλεια του εισοδήματος, ενώ το επόμενο κομμάτι είναι ότι θα υπάρχουν σημεία στην Ελλάδα με κατασκευές κοντά στον αιγιαλό, σε παραλίες, σε νησιά, στην Πελοπόννησο, σε όλη την Ελλάδα, που θα κινδυνεύσουν από τη διάβρωση! Σε νησί θα μετατραπεί η Βουλιαγμένη «Φανταστείτε ότι ακόμα και μέχρι το 2050, που υπολογίζεται ότι η άνοδος της στάθμης της θάλασσας μπορεί να φτάσει 20 με 30 εκατοστά, σε μερικές παραλίες θα προχωρήσει η ακτογραμμή μέσα, ίσως και μέχρι 30 μέτρα. Εξαρτάται από την κλίση της παραλίας. (…) Καταρχάς, αυτό που θα χαθεί, ίσως και πιο άμεσα, η Βουλιαγμένη, θα γίνει κάποια στιγμή νησί. Αντίστοιχα, μικρά νησάκια, τα οποία είναι πολύ κοντά στη στάθμη της θάλασσας, δεν θα υπάρχουν», προσέθεσε ο κ. Συνολάκης. Σύμφωνα με τον ακαδημαϊκό, στην Κρήτη υπήρχε μια παραλία που λεγόταν Καλύβια, η οποία ήταν λίγο έξω από τα Χανιά και εξαφανίστηκε τελείως, γιατί έγιναν τεράστιες αμμοληψίες τη δεκαετία του ’50, για να χτιστεί το αεροδρόμιο της Σούδας, ενώ άλλες παραλίες που έχουν τεράστιο πρόβλημα είναι στον Πλατανιά στην Κρήτη, που υπάρχει μεγάλο πρόβλημα διάβρωσης. «Μάλιστα, στη Βουλή διάφοροι δήμοι έκαναν δηλώσεις ότι άνθρωποι πληρώνουν ΕΝΦΙΑ για γη, η οποία τώρα πλέον είναι υποθαλάσσια. Δεν υπάρχει πλέον, αλλά υπήρχε στα συμβόλαιά τους. Έχουν εξαφανιστεί πάρα πολύ μεγάλες εκτάσεις στα νησιά. Η παραλία, ας πούμε στον Πλατύ Γιαλό, στη Σίφνο, κινδυνεύει. Κάποια στιγμή μπορεί να εξαφανιστεί», συμπλήρωσε. Είμαστε στην «κόκκινη ζώνη», τόνισε καταλήγοντας, γιατί αργήσαμε πάρα πολύ και αργούμε να πάρουμε μέτρα, για να σταθεροποιήσουμε τις παραλίες μας. «Η πιο επιεικής εξήγηση που θα δώσω είναι ότι επειδή στην Ελλάδα δεν είχαμε τεχνογνωσία όσον αφορά την προστασία των παραλιών, αυτό γινόταν από λιμενολόγους, οι οποίοι το μόνο πράγμα που ξέρανε να κάνουν είναι αυτό που λέμε “σκληρά έργα”, δηλαδή έργα με μπετόν, με πέτρες. Αυτά τα έργα έχει αποδειχθεί ότι τις περισσότερες φορές αυξάνουν τη διάβρωση. Δεν τη μειώνουν. Και αυτό, λοιπόν, το πράγμα μάς πήρε πάρα πολλά χρόνια στην Ελλάδα να αρχίσει να γίνεται κατανοητό», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Συνολάκης.
  2. Τα τελευταία περίπου 30 χρόνια στην Ελλάδα έχουμε χάσει από τις παραλίες μας περίπου 250 τετραγωνικά χιλιόμετρα από τη διάβρωση, γεγονός που ισοδυναμεί με ένα τεράστιο κόστος, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο ακαδημαϊκός Κώστας Συνολάκης, καθηγητής Φυσικών Καταστροφών στο Πολυτεχνείο Κρήτης, σε συνέντευξη που έδωσε στο Πρώτο Πρόγραμμα και στην εκπομπή «Το GPS της Επικαιρότητας», επικαλούμενος τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης! «Είναι μια τεράστια έκταση, την οποία έχουμε χάσει, και αυτό συνεχίζεται, γιατί οι παραλίες μας από τη στιγμή που έχουν συρρικνωθεί πάρα πολύ, μετά η διάβρωση επιταχύνεται», σημείωσε ο κ. Συνολάκης. «Κάναμε μερικούς υπολογισμούς στο ερευνητικό κέντρο της Ακαδημίας και σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας το κόστος φτάνει περίπου τα 2,6 δισ. τον χρόνο. (…) Άμα έχεις χάσει 250 τετραγωνικά μέτρα παραλίας και κάθε τετραγωνικό μέτρο υπάρχουν υπολογισμοί ότι αφήνει περίπου από 10 έως 15 ευρώ στην τοπική οικονομία […], αυτά τα έχουμε ήδη χάσει, αλλά τα έχουμε χάσει σε ετήσια βάση, γιατί κάθε χρόνο προστίθεται η διάβρωση. Όταν, λοιπόν, έχουμε χάσει 250 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό είναι μια έκταση την οποία αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να την αξιοποιήσουμε. Άρα το κόστος, το οποίο μας στοιχίζει, είναι αυτό, είναι περίπου 2,9 δισ., στα οποία προστίθενται περίπου 81 εκατ. ευρώ το χρόνο, το οποίο είναι το κόστος από τη διάβρωση, η οποία γίνεται τώρα, η οποία συνεχίζεται», επισήμανε ο κ. Συνολάκης. Μάλιστα, σημείωσε πως αυτό είναι μόνο και μόνο το οικονομικό κόστος από την απώλεια του εισοδήματος, ενώ το επόμενο κομμάτι είναι ότι θα υπάρχουν σημεία στην Ελλάδα με κατασκευές κοντά στον αιγιαλό, σε παραλίες, σε νησιά, στην Πελοπόννησο, σε όλη την Ελλάδα, που θα κινδυνεύσουν από τη διάβρωση! Σε νησί θα μετατραπεί η Βουλιαγμένη «Φανταστείτε ότι ακόμα και μέχρι το 2050, που υπολογίζεται ότι η άνοδος της στάθμης της θάλασσας μπορεί να φτάσει 20 με 30 εκατοστά, σε μερικές παραλίες θα προχωρήσει η ακτογραμμή μέσα, ίσως και μέχρι 30 μέτρα. Εξαρτάται από την κλίση της παραλίας. (…) Καταρχάς, αυτό που θα χαθεί, ίσως και πιο άμεσα, η Βουλιαγμένη, θα γίνει κάποια στιγμή νησί. Αντίστοιχα, μικρά νησάκια, τα οποία είναι πολύ κοντά στη στάθμη της θάλασσας, δεν θα υπάρχουν», προσέθεσε ο κ. Συνολάκης. Σύμφωνα με τον ακαδημαϊκό, στην Κρήτη υπήρχε μια παραλία που λεγόταν Καλύβια, η οποία ήταν λίγο έξω από τα Χανιά και εξαφανίστηκε τελείως, γιατί έγιναν τεράστιες αμμοληψίες τη δεκαετία του ’50, για να χτιστεί το αεροδρόμιο της Σούδας, ενώ άλλες παραλίες που έχουν τεράστιο πρόβλημα είναι στον Πλατανιά στην Κρήτη, που υπάρχει μεγάλο πρόβλημα διάβρωσης. «Μάλιστα, στη Βουλή διάφοροι δήμοι έκαναν δηλώσεις ότι άνθρωποι πληρώνουν ΕΝΦΙΑ για γη, η οποία τώρα πλέον είναι υποθαλάσσια. Δεν υπάρχει πλέον, αλλά υπήρχε στα συμβόλαιά τους. Έχουν εξαφανιστεί πάρα πολύ μεγάλες εκτάσεις στα νησιά. Η παραλία, ας πούμε στον Πλατύ Γιαλό, στη Σίφνο, κινδυνεύει. Κάποια στιγμή μπορεί να εξαφανιστεί», συμπλήρωσε. Είμαστε στην «κόκκινη ζώνη», τόνισε καταλήγοντας, γιατί αργήσαμε πάρα πολύ και αργούμε να πάρουμε μέτρα, για να σταθεροποιήσουμε τις παραλίες μας. «Η πιο επιεικής εξήγηση που θα δώσω είναι ότι επειδή στην Ελλάδα δεν είχαμε τεχνογνωσία όσον αφορά την προστασία των παραλιών, αυτό γινόταν από λιμενολόγους, οι οποίοι το μόνο πράγμα που ξέρανε να κάνουν είναι αυτό που λέμε “σκληρά έργα”, δηλαδή έργα με μπετόν, με πέτρες. Αυτά τα έργα έχει αποδειχθεί ότι τις περισσότερες φορές αυξάνουν τη διάβρωση. Δεν τη μειώνουν. Και αυτό, λοιπόν, το πράγμα μάς πήρε πάρα πολλά χρόνια στην Ελλάδα να αρχίσει να γίνεται κατανοητό», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Συνολάκης. View full είδηση
  3. Έκλεισαν 11 ημέρες σερί δίχως λιγνίτη στη ζωή μας. Για πρώτη φορά στην ενεργειακή ιστορία της Ελλάδας, η ηλεκτροπαραγωγή των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ ήταν μηδενική για 264 συνεχόμενες ώρες, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ των 235 ωρών χωρίς «κάρβουνο» που είχε καταγραφεί στις αρχές του περασμένου Σεπτεμβρίου. Άλλες τέσσερις φορές, σύμφωνα με στοιχεία που έχει επεξεργαστεί το Green Tank, είχε μηδενιστεί η λιγνιτική παραγωγή εντός του 2023: για ένα οκταήμερο το διάστημα 26 Σεπτεμβρίου – 4 Οκτωβρίου, για 87 ώρες την περίοδο 1 – 5 Ιουλίου, για 64 ώρες από 7 έως 10 Ιουλίου και για 38 ώρες στις 20-21 Αυγούστου. Η πρώτη φορά που το άλλοτε «εθνικό» μας καύσιμο δεν είχε παρουσία στο ενεργειακό μείγμα της χώρας ήταν μεταξύ 8 και 9 Ιουνίου του 2020 για 38 ώρες. Η απολιγνιτοποίηση Την τελευταία πενταετία, το σχέδιο απολιγνιτοποίησης επιταχύνθηκε, ακόμη και στα χρόνια της ενεργειακής κρίσης. Μάλιστα, το διάστημα Ιανουαρίου – Μαρτίου 2024 ο λιγνίτης με 1.050 GWh (γιγαβατώρες) είχε τη χαμηλότερη παραγωγή συγκριτικά με τα αντίστοιχα τρίμηνα της τελευταίας δεκαετίας, καλύπτοντας μόλις το 8,4% της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας. Είναι αξιοσημείωτο ότι, δέκα χρόνια πριν, τους τρεις πρώτους μήνες του 2014, η ηλεκτροπαραγωγή από λιγνίτη έφτανε τις 6.119 GWh. Σύμφωνα με τα οικονομικά αποτελέσματα της ΔΕΗ για το πρώτο τρίμηνο του 2024 το μέσο μερίδιο της ΔΕΗ στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα μειώθηκε σε 33% από 39% το α’ τρίμηνο 2023. Η μείωση οφείλεται κυρίως στη χαμηλότερη παραγωγή από τις λιγνιτικές μονάδες καθώς η επιχείρηση, όπως αναφέρεται στη σχετική παρουσίαση, «συνεχίζει την υλοποίηση του πλάνου της για την πλήρη απολιγνιτοποίηση του ενεργειακού της μείγματος μέχρι το 2026». Μάλιστα, η πτώση της λιγνιτικής παραγωγής κατά 27% (σε σχέση με το α’ τρίμηνο 2023) οδήγησε και σε περιορισμό των εκπομπών CO2 κατά 18%. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο αναλυτής πολιτικής του Green Tank κ. Νίκος Μάντζαρης, μπορεί ο λιγνίτης να μηδενίζεται, όμως στο ενεργειακό μείγμα της χώρας επανέρχεται το φυσικό αέριο, παρά την κατακόρυφη μείωση που πέτυχε η Ελλάδα τη διετία της ενεργειακής κρίσης χάρη στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) και τον περιορισμό της ζήτησης. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, «η συνταγή για τη μετάβαση είναι να πάμε από το κάρβουνο στις ΑΠΕ». Αναγκαίος μηχανισμός διαθεσιμότητας ισχύος για το αέριο Σε κάθε περίπτωση, όπως ανέφερε ανώτατο στέλεχος μεγάλου ενεργειακού ομίλου, μιλώντας στο περιθώριο του Eurelectric Eurelectric Power Summit 2024 που πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο διήμερο στο Λαγονήσι, η απόσυρση της λιγνιτικής ηλεκτροπαραγωγής δημιουργεί «χώρο» στο ηλεκτρικό σύστημα για μονάδες ηλεκτροπαραγωγής από φυσικό αέριο, οι οποίες, λόγω της αυξημένης διείσδυσης των στοχαστικών ΑΠΕ, καθίστανται αναγκαίες ως εφεδρικές πηγές ενέργειας (και όχι ως μονάδες βάσης) που θα πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμες για την ευστάθεια του ηλεκτρικού συστήματος. Ωστόσο, όπως επεσήμανε η ίδια πηγή, για τη βιωσιμότητα των μονάδων αερίου είναι απαραίτητος ένας μηχανισμός αποζημίωσης διαθεσιμότητας ισχύος που θα εξασφαλίζει ότι θα ανακτούν το κόστος για τη λειτουργία και τη συντήρησή τους, παρότι θα λειτουργούν για πολύ λιγότερες ώρες στο μέλλον, σε σχέση με σήμερα, ώστε να παραμείνουν ως εφεδρείες. Ήδη από την περασμένη Τρίτη, οι Μηχανισμοί Διαθεσιμότητας Ισχύος, έπειτα από την έγκριση της μεταρρύθμισης της ευρωπαϊκής αγοράς ηλεκτρισμού (Target Model), αποτελούν ένα νέο «εργαλείο» το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει και η Ελλάδα. View full είδηση
  4. Ανακοινώθηκαν από την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης (ΕΕΠΦ), Εθνικό Χειριστή του Διεθνούς Προγράμματος “Γαλάζια Σημαία” στη χώρα μας, οι βραβεύσεις ακτών, μαρινών και τουριστικών σκαφών. Με 625 βραβευμένες ακτές, η Ελλάδα κατέχει και πάλι την 2η θέση παγκοσμίως ανάμεσα σε 52 χώρες. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη χώρα μας παρατηρείται σταθερή ανοδική τάση με αύξηση των βραβευμένων ακτών κάθε χρόνο, με τις βραβεύσεις να ξεπερνούν και πάλι τις 600, και στο σύνολο των 52 χωρών που συμμετέχουν στο Πρόγραμμα, η Ελλάδα να κατέχει το 15% των βραβευμένων διεθνώς ακτών. Πρώτος νομός στην Ελλάδα αναδείχθηκε ο νομός Χαλκιδικής, με 104 σημαίες και η Περιφέρεια της Κρήτης διατηρεί την πρώτη θέση με 146 σημαίες. Η Διεθνής Επιτροπή βράβευσε 4.252 ακτές, 733 μαρίνες και 141 τουριστικά σκάφη σε όλο τον κόσμο. Το Πρόγραμμα «Γαλάζια Σημαία» Η «Γαλάζια Σημαία» είναι το πλέον αναγνωρίσιμο και διαδεδομένο διεθνώς οικολογικό σύμβολο ποιότητας στον κόσμο. Απονέμεται από το 1987, σε ακτές και μαρίνες οι οποίες πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις βράβευσης. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη βράβευση μίας ακτής με τη «Γαλάζια Σημαία», είναι η ποιότητα υδάτων σε αυτή να είναι «Εξαιρετική». Καμία άλλη διαβάθμιση της ποιότητας, ακόμα και «Καλή», δεν είναι αποδεκτή από το Πρόγραμμα. Η βράβευση έχει διάρκεια ενός έτους. Πρέπει επιπλέον να τηρούνται και τα υπόλοιπα από τα συνολικά 33 κριτήρια για τις ακτές (38 για τις μαρίνες και 51 για τα σκάφη), τα οποία αφορούν καθαριότητα, οργάνωση, πληροφόρηση, ασφάλεια λουομένων και επισκεπτών, προστασία του φυσικού πλούτου της ακτής και του παράκτιου χώρου και περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση. Τα μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία του εξωτερικού δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη «Γαλάζια Σημαία» όταν επιλέγουν τους προορισμούς που προτείνουν στους πελάτες τους, ως εγγύηση των υψηλής ποιότητας υπηρεσιών που προσφέρονται στην ακτή, αλλά και της προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας. Αυτό το γνωρίζουν και το αξιολογούν όλοι οι διαχειριστές ακτών, Δήμοι, Ξενοδοχεία και Camping, που συμμετέχουν στο Πρόγραμμα εθελοντικά. Το 2017 ξεκίνησε η εφαρμογή του Προγράμματος για τα τουριστικά σκάφη στη χώρα μας. Το Πρόγραμμα αφορά εταιρείες που διαχειρίζονται τουριστικά σκάφη και βραβεύονται για την αειφόρο διαχείριση τους, όταν συμμορφώνονται με 51 κριτήρια σε γενικές κατηγορίες, αλλά και με επιπλέον κριτήρια σε ειδικές κατηγορίες, όπως τα καταδυτικά σκάφη. Για το 2024, τρία νέα τουριστικά σκάφη εντάχθηκαν στο Πρόγραμμα και έλαβαν τη βράβευση της Γαλάζιας Σημαίας, αυξάνοντας τον αριθμό των τουριστικών σκαφών από τα έξι (6) στα εννέα (9). Ιδρυτής και Διεθνής Συντονιστής του Προγράμματος είναι το Ίδρυμα για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (Foundation for Environmental Education - FEE), που εδρεύει στη Δανία, με μέλη 82 χώρες από όλες τις ηπείρους. Εκπροσωπείται στην Ελλάδα από την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης (ΕΕΠΦ), την παλαιότερη περιβαλλοντική οργάνωση εθνικής εμβέλειας της χώρας που συμπλήρωσε το 2021, 70 χρόνια αδιάλειπτης δράσης σε περιβαλλοντικές παρεμβάσεις, σε προγράμματα προστασίας της φύσης, στην περιβαλλοντική εκπαίδευση με 3 Διεθνή δίκτυα εγκεκριμένα από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, και στη γενικότερη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού. (www.eepf.gr) Υποστήριξη του Προγράμματος Το ΥΠΕΝ, διά της Γενικής Γραμματείας Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων, υποστηρίζει ενεργώς το Πρόγραμμα «Γαλάζια Σημαία», αναγνωρίζοντας τη συμβολή του στη βελτίωση της ποιότητας υπηρεσιών στις ακτές και μαρίνες και την προώθηση της περιβαλλοντικής εικόνας της χώρας μας. Το ΥΠΕΝ, δια της ΓΓ Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων, συμμετέχει επίσης στην Εθνική Επιτροπή Κρίσεων (EEK) του Προγράμματος. Η Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης υπέγραψε τον Οκτώβριο του 2013 πρωτόκολλο συνεργασίας με το Υπουργείο Τουρισμού, επισφραγίζοντας και τυπικά τους κοινούς στόχους στην προσπάθεια βελτίωσης της ποιότητας του τουριστικού προϊόντος. Η εφαρμογή των κριτηρίων των δύο διεθνών προγραμμάτων αειφορικής διαχείρισης και ευαισθητοποίησης της ΕΕΠΦ που σχετίζονται άμεσα με τον τουρισμό (Γαλάζια Σημαία και Green Key για τουριστικά καταλύματα), διασφαλίζει την παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών, με βιώσιμες πρακτικές και απόλυτο σεβασμό προς το περιβάλλον. Το Υπουργείο Τουρισμού εκπροσωπείται στην ΕΕΚ, συμμετέχοντας ενεργά στην αξιολόγηση των αιτήσεων συμμετοχής στο Πρόγραμμα «Γαλάζια Σημαία». Η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ), υποστηρίζει το Πρόγραμμα και προτρέπει τους ΟΤΑ στην τήρηση της εφαρμογής των κριτηρίων του. Εκπροσωπείται επίσης στην ΕΕΚ. Διαδικασία υλοποίησης του Προγράμματος Η ΕΕΠΦ αποστέλλει στους διαχειριστές ακτών και μαρινών, παλαιούς και νέους υποψήφιους, τις αιτήσεις που πρέπει να επιστραφούν σε τακτή προθεσμία. Μετά τον έλεγχό τους οι αιτήσεις προωθούνται στην ΕΕΚ. Πολιτική της ΕΕΠΦ είναι η αποτελεσματική εκπροσώπηση των φορέων που εμπλέκονται στη διαχείριση των ακτών και μαρίνων, έτσι στην ΕΕΚ μετέχουν εκπρόσωποι των: Υπουργείου Εσωτερικών, Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υπουργείου Τουρισμού, ΕΟΤ, Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Υπουργείου Υγείας, Διεύθυνσης Α’/βάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (εκπρόσωπος της Διεθνούς Ναυαγοσωστικής Ακαδημίας στην Ελλάδα), Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), ΜΚΟ Αρχέλων, εθελοντών αξιολογητών ακτών, μαρινών και τουριστικών σκαφών. Η ΕΕΚ εξετάζει τις αιτήσεις και συντάσσει έκθεση με την οποία διαβιβάζει την πρότασή της, με τα στοιχεία των ακτών, μαρινών και τουριστικών σκαφών που θεωρεί άξιες βράβευσης, στη Διεθνή Επιτροπή Κρίσεων (ΔΕΚ), με έδρα τη Δανία, η οποία και μόνη αποφασίζει για τις βραβεύσεις σε όλο τον κόσμο. Στη ΔΕΚ συμμετέχουν εκπρόσωποι του Προγράμματος Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών (UNEP), του Παγκοσμίου Οργανισμού Τουρισμού (WTO), της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ναυαγοσωστών (ILSE), της Επιτροπής Περιβάλλοντος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Προστασία των Ακτών (ΕUCC) και του Διοικητικού Συμβουλίου του FEE. Η Διεθνής Επιτροπή Κρίσεων εξετάζει με τη σειρά της τις εκθέσεις και προτάσεις που της διαβιβάζονται από τους εθνικούς χειριστές και αποφασίζει τελεσίδικα για τις βραβεύσεις. Οι ακτές που έχουν βραβευθεί για τη συμμετοχή τους την προηγούμενη χρονιά, ξεκινούν να ετοιμάζουν την ακτή τους στις αρχές του Ιουνίου. Οι διαχειριστές έχουν το δικαίωμα, αφού ετοιμάσουν την ακτή τους, να παραλάβουν και αναρτήσουν τη Γαλάζια Σημαία έως την 1η Ιουλίου. Δεν μπορούν όμως να την αναρτήσουν εάν δεν έχουν και τα αποτελέσματα μικροβιολογικών αναλύσεων των νερών για την ακτή τους. Αξιολογητές από τον Εθνικό Χειριστή, αλλά και τον Διεθνή Συντονιστή, επισκέπτονται, πολλές φορές απροειδοποίητα, τις βραβευμένες ακτές της χώρας μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου και μαρίνες σε όλη τη διάρκεια του έτους και ελέγχουν αν τηρούνται τα κριτήρια του Προγράμματος. Προβλήματα ή παραλείψεις που εντοπίζονται κατά την επιθεώρηση γνωστοποιούνται στον διαχειριστή ώστε να αντιμετωπιστούν. Σε περίπτωση σημαντικού προβλήματος απαιτείται από τον Εθνικό Χειριστή η απόσυρση της Γαλάζιας Σημαίας για χρονικό διάστημα 3 ως 15 ημερών, και μέχρι την αντιμετώπισή του, με υποχρεωτική αντίστοιχη πληροφόρηση για το γεγονός στον Πίνακα Ανακοινώσεων. Σε περίπτωση σοβαρής παράλειψης, με εντολή του Εθνικού Χειριστή αποσύρεται οριστικώς η Γαλάζια Σημαία και η ακτή αφαιρείται από τους πίνακες βραβευμένων ακτών. Επισκέπτες των ακτών που εντοπίζουν προβλήματα συχνά αναφέρονται στον Εθνικό Χειριστή, αλλά και απ’ ευθείας στο Διεθνή Συντονιστή. Δείτε σχετικά: Κατάλογος βραβευμένων ελληνικών ακτών, μαρινών και τουριστικών σκαφών 2024 (ελληνικά) Κατάλογος βραβευμένων ελληνικών ακτών, μαρινών και τουριστικών σκαφών 2024 (ελληνικά αγγλικά - pdf) List of awarded greek beaches, marinas and touristic boats 2024 (english) List of awarded greek beaches, marinas and touristic boats 2024 (greek english - pdf) Στατιστικά στοιχεία για τη Γαλάζια Σημαία (2024) Statistics about Blue Flag in Greece 2024 (EN) Οι βραβευμένες ακτές, μαρίνες και σκάφη της Ελλάδας Π.Ε. ΕΒΡΟY [1] Δήμος Αλεξανδρούπολης Δημοτική Πλαζ Αλεξανδρούπολης Π.Ε. ΡΟΔΟΠΗΣ [4] Δήμος Κομοτηνής Αρωγή Μέση Φανάρι/Camping Φανάρι/Ιουλία Π.Ε. ΞΑΝΘΗΣ [4] Δήμος Αβδήρων Άβδηρα/Πόρτο Μόλο Λεύκιππος Μάνδρα Μυρωδάτο Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ [10] Δήμος Νέστου Αμμόγλωσσα Κεραμωτή/Ammos beach Αμμόγλωσσα Κεραμωτή/Paralia Beach Δήμος Καβάλας Μπάτης Περιγιάλι Τόσκα/Tosca Beach Δήμος Παγγαίου Αμμόλοφοι Νέα Ηρακλείτσα Νέα Πέραμος Σαρακήνα Οφρύνιο/Τούζλα Π.Ε. ΘΑΣΟΥ [5] Δήμος Θάσου Θάσος Πόλη/Λιμανάκι Μακρύαμμος Πευκάρι 2/Alexandra Beach Πρίνος Δασύλιο 2/Ilio Mare Beach Χρυσή Αμμουδιά/Golden Beach Camping Π.Ε. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [13] Δήμος Βόλβης Ασπροβάλτα Νέα Βρασνά Παραλία Βρασνών Πόρτο Φίνο Σερραϊκή Ακτή Σταυρός Ανατολική Σταυρός Δυτική Σταυρός Κεντρική Δήμος Θερμαϊκού Αγ. Τριάδα/ΠΙΚΠΑ Μηχανιώνα-Τουρμπαλί Νέοι Επιβάτες Περαία-Κοχύλι Περαία-Πλατεία Μνήμης Π.Ε. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ [95] Δήμος Αριστοτέλη Αγ. Παύλος/Alexandros Palace Hotel Αλυκές Ιερισσός/ Δημοτική 1 Ιερισσός/ Δημοτική 2 Ιερισσός/ Δημοτική 3 Κάμπος Καμπούδι 1/Ακτή Ουρανούπολη Καμπούδι 2/Θεοξένια Καμπούδι 3/Άκραθως Κομίτσα Mount Athos Ιερισσού Νέα Ρόδα 2 Ολυμπιάδα Ουρανούπολη 1/Xenia Ouranoupolis Ουρανούπολη 2/Eagles Palace Ουρανούπολη 3/Aristoteles Πόρτο Άγιο/Agionissi Resort Δήμος Σιθωνίας Αρμενιστής Ελαιών Ελιά 2/Anthemus Ελιά/Acrotel Καλογριάς Κουτλουμουσίου Λαγομάνδρα/Lagomandra Beach Hotel Λιβροχιό 1 Μακριά Λαγκάδα/Porfi Beach Μαρμαράς Νικήτη 2 Παράδεισος Πλατανίτσι Πόρτο Καρράς 1/Κόχη Πόρτο Καρράς 2/Σιθωνία Μελίτων Σαλονικιού Σάρτι 1 Συκιά Τορώνη Δήμος Πολυγύρου Γερακινή Γερακινή/Ikos Olivia Καλύβες Μεταμόρφωση Σαργκάνι/Blue Dolphin Ψακούδια Ανατολικά Ψακούδια Δυτικά Δήμος Κασσάνδρας Άθυτος/Afitis Hotel Άθυτος/Βάρκες Ελάνη Καλλιθέα/Άμμων Ζευς Καλλιθέα-Δημοτικό Αναψυκτήριο Κάνιστρο/Miraggio Κοινοτική Πλαζ Νέας Σκιώνης Κρυοπηγή 2/Alexander Τhe Great Beach Hotel Κρυοπηγή 4/Kassandra Palace Κρυοπηγή Δημοτικό Αναψυκτήριο Λουτρά Αγίας Παρασκευής Μένδη Καλάνδρα Μόλα Καλύβα Παλιούρι Κάνιστρο Πευκοχώρι Yalla-Flegra Πευκοχώρι-Fyki Beach Πολύχρονο 3 Πολύχρονο/Azur Hotel Πολύχρονο-Cocones Beach Ποσείδι/Possidi Holidays Resort Ποσείδι Pohonda Ποσείδι Κέντρο Ποσείδι/Cocus Ποσείδι-Αιγαιοπελαγήτικα Σάνη 2/Sani Beach Σάνη 3/Sani Club Σάνη Αστερίας Sani Dunes Σίβηρη Κέντρο Φούρκα Χανιώτη 1 Χανιώτη 3/Domes Noruz Kassandra Δήμος Νέας Προποντίδας Βεργιά Γεωπονικά-Μυκονιάτικα Διονυσίου Ελαιώνας/Ikos Oceania Μουριές Νέα Ηράκλεια Νέα Ηράκλεια-Σαχάρα Νέα Καλλικράτεια Νέα Μουδανιά Νέα Πλάγια Νέα Ποτίδαια Προποντίδας Νέα Ποτίδαια/Portes Beach Νέα Ποτίδαια-Ανατολικά Διώρυγας Τορωναίου Πορταριά Πόρτες/Portes Lithos Ρόα/Pomegranate wellness spa & Potidea palace Σωζόπολη Κέντρο Σωζόπολη/Ναυτίλος Τρίγλια Φλογητά Π.Ε. ΠΙΕΡΙΑΣ [13] Δήμος Κατερίνης Καλλιθέα Καλλιθέα/Mediterranean Village Κορινός Ολυμπιακή Ακτή Παραλία Περίσταση Δήμος Δίου-Ολύμπου Βαρικό Λεπτοκαρυά Λιτόχωρο Νέοι Πόροι Ν.Παντελεήμονας-Σκοτίνα Πλάκα Πλαταμώνας Π.Ε. ΛΑΡΙΣΑΣ [3] Δήμος Τεμπών Νέα Μεσάγγαλα 1 Νέα Μεσάγγαλα 2 Νέα Μεσάγγαλα 3 Π.Ε. ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ [12] Δήμος Βόλου Αγριά/Valis Resort Αλυκές Αμαρυλλίδος Αμφανών Άναυρος Θωμάς Σουτραλί Αγριάς Καρνάγιο Κριθαριά Νέα Αγχίαλος Πλάκες Πλατανίδια Χρυσή Ακτή Παναγιάς Π.Ε. ΣΠΟΡΑΔΩΝ [17] Δήμος Σκιάθου Αγ. Παρασκευή-Πλατανιάς Αμπελάκια/Elivi Ασέληνος Αχλαδιές Βασιλιάς Βρομόλιμνος Γούρνες Ελιά Καναπίτσα Κουκουναριές Μάραθα/Skiathos Palace Hotel Μεγάλη Αμμος Μεγάλη Μπανάνα/Elivi Μικρή Μπανάνα/Elivi Τζανεριά Τρούλος Δήμος Σκοπέλου Αντρίνα/Adrina Beach Αντρίνα/Adrina Resort Π.Ε. ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ [7] Δήμος Στυλίδας Γλύφα Δήμος Μώλου-Αγίου Κωνσταντίνου Καμένα Βούρλα/Mitsis Galini Δήμος Λοκρών Βλυχάδα Λιβανάτες 1/Κυανή Λιβανάτες 2/Σχοινιάς Λιβριχιό Σκάλα Αταλάντης Π.Ε. ΦΩΚΙΔΑΣ [14] Δήμος Δωρίδος Αγ. Νικόλαος Βάθη Γλυφάδα Ερατεινή Μαραθιάς Μοναστηράκι Σεργούλα Σκάλωμα Χιλιαδού Δήμος Δελφών Άγιοι Πάντες Βραχάκια Καλαφάτης Μαϊάμι Τροκαντερό-Αγκάλη Π.Ε. ΒΟΙΩΤΙΑΣ [2] Δήμος Διστόμου-Αράχοβας-Αντίκυρας Αγ. Ισίδωρος Δήμος Τανάγρας Πλάκα Δηλεσίου Π.Ε. ΕΥΒΟΙΑΣ [6] Δήμος Χαλκιδέων Αλυκές Δροσιάς Αστέρια Χαλκίδας Λευκαντί Δήμος Καρύστου Venus Κοκκίνι Κρεμάλα ΠΕΡ. ΑΤΤΙΚΗΣ [17] Δήμος Μαραθώνος Μπρεξίζα Σχινιάς/Καράβι Δήμος Σπάτων-Αρτέμιδος Διασταύρωση Λίμνη Δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας Αυλάκι Δήμος Λαυρεωτικής 1ο Λιμανάκι Δασκαλειό Κερατέας/Solo Pino Δήμος Σαρωνικού Λαγονήσι 1-Grand Beach/Grand Resort Lagonissi Λαγονήσι 2-Mediterraneo/Grand Resort Lagonissi Λαγονήσι 3-Κοχύλια/Grand Resort Lagonissi Μαύρο Λιθάρι/EverEden Beach Δήμος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης Αστέρας Βουλιαγμένης/Astir Beach Vouliagmenis Βούλα Α Βουλιαγμένη Δήμος Γλυφάδας Γλυφάδα Γλυφάδα Α Γλυφάδα Β Δήμος Αίγινας Αγ. Μαρίνα Π.Ε. ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ [15] Δήμος Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων Λουτράκι-Μπούτσι/Poseidon Resort Λουτράκι 1 Λουτράκι 2 Πευκάκια-Άγιοι Θεόδωροι Δήμος Κορινθίων Αλμυρή Καλάμια Κόρφος Λέχαιο Ποσειδωνία Δήμος Βέλου-Βόχας Βραχάτι Κοκκώνι Δήμος Σικυωνίων Πευκιάς Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης Δερβένι Ξυλόκαστρο-Πευκιάς Συκιά Π.Ε. ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ [4] Δήμος Ναυπλιέων Καραθώνα Κονδύλι Πλάκα Τολό Π.Ε. ΑΡΚΑΔΙΑΣ [4] Δήμος Βόρειας Κυνουρίας Άγιος Ανδρέας Ατσίγγανος Καλλιστώ Ξηροπήγαδο Π.Ε. ΛΑΚΩΝΙΑΣ [7] Δήμος Μονεμβασιάς Αρχάγγελος Μεγάλη Άμμος Μονεμβασιά Νεάπολη Πλύτρα-Παχιάμμος Πορί Τηγάνια Π.Ε. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ [9] Δήμος Καλαμάτας Ανατολική Καλαμάτα 1/Ανάσταση Ανατολική Καλαμάτα 2-Τέρμα Ναυαρίνου Βέργα-Αλμυρός Δυτική Καλάματα-Παραλία Κορδία Μικρή Μαντίνεια Δήμος Μεσσήνης Μπούκα Δήμος Πύλου-Νέστορος Γιάλοβα/Mandarin Oriental-Costa Navarino Γιάλοβα/W-Costa Navarino Δήμος Τριφυλίας Dunes Beach-Costa Navarino Π.Ε. ΗΛΕΙΑΣ [8] Δήμος Πύργου Σκαφιδιά/Aldemar Δήμος Ήλιδας Κουρούτα Δήμος Πηνειού Αρκούδι Βαρθολομιό Γλύφα Δήμος Ανδραβίδας-Κυλλήνης Κάστρο-Χρυσή Ακτή 2/Robinson Kyllini Βeach Λουτρά Κυλλήνης 1/ Grecotel Olympia Oasis Λουτρά Κυλλήνης 2/Grecotel La Riviera Π.Ε. ΑΧΑΪΑΣ [2] Δήμος Δυτικής Αχαΐας Καλογριά/Kalogria Beach Λακκόπετρα/Lakopetra Beach Π.Ε. ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ [2] Δήμος Ναυπακτίας Κάτω Βασιλική Κρυονέρι Π.Ε. ΠΡΕΒΕΖΑΣ [7] Δήμος Πρέβεζας Κανάλι Κυανή Μέγα Άμμος Μονολίθι Πλατάνια Δήμος Πάργας Αμμουδιά Βάλτος/Parga Beach Resort Π.Ε. ΚΕΡΚΥΡΑΣ [22] Δήμος Βόρειας Κέρκυρας Canal d’Amour Αλμυρός/Grecotel Costa Botanica Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων Αγία Αικατερίνη Αγ. Γόρδιος/La Grotta Verde Αίολος/Aeolos Beach Resort Αλυκές Ποταμού/Louis Kerkyra Golf Γλυφάδα/Domes of Corfu Δασιά/Ikos Δασιά/Ikos Odisia Δαφνίλα/Eva Δαφνίλα/Grecotel Daphnila Bay Dassia Έρμονες Κανόνι Κομμένο/Corfu Imperial Κοντόγιαλος/Pelekas Monastery Κοντόκαλι/Kontokali Bay Resort Μπενίτσες Δήμος Νότιας Κέρκυρας Άγιος Ιωάννης Περιστερών/Marbella Corfu Ίσσος/Labranda Sandy Beach Resort Κάβος/Capo di Corfu Μωραΐτικα/Delfinia Hotels Μωραΐτικα/Domes Miramare Corfu Π.Ε. ΛΕΥΚΑΔΑΣ [2] Δήμος Λευκάδας Αη Γιάννης Λευκάδα-Γύρα Π.Ε. ΙΘΑΚΗΣ [1] Δήμος Ιθάκης Πόλη-Τα Δεξιά Π.Ε. ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ [16] Δήμος Αργοστολίου Άβυθος Αϊ Χέλης Άμμες Αράγια Πόρου Λουρδάς Μακρύς Γιαλός Μεγάλη Άμμος Μπούκα Γραδάκια Πλατύς Γιαλός Σκάλα 1 Σκάλα 2 Δήμος Ληξουρίου Ξι Πετανοί Λέπεδα Δήμος Σάμης Αντίσαμος Μύρτος Π.Ε. ΖΑΚΥΝΘΟΥ [7] Δήμος Ζακύνθου Αλυκανάς 1 Αλυκές 1 Κατραγάκι/Eleon Grand Resort Μπανάνα Βασιλικού Μπούκα Τσιλιβί Ψαρού Π.Ε. ΧΑΝΙΩΝ [38] Δήμος Καντάνου-Σελίνου Γραμμένο Παχειά Άμμος Σούγια Χαλίκια Δήμος Κισσάμου Καστέλι/Μαύρος Μόλος-Πλάκα Δήμος Πλατανιά Κολυμβάρι/Euphoria Resort Πλατανιάς Λιμανάκι/Porto Platanias Beach Πλατανιάς/Γερανιώτης Ραπανιανά/Cavo Spada Δήμος Χανίων Αγ. Απόστολοι 1 Αγ. Απόστολοι 2 Αγ. Μαρίνα/Santa Marina Αγ. Ονούφριος Αγία Μαρίνα/Almira Beach Βλητές Καλαθάς Καλαμάκι Κλαδισός/Domes Zeen Chania Μαράθι Νέα Χώρα Σταλός Σταυρός Χρυσή Ακτή Δήμος Αποκορώνου Αλμυρίδα Γεωργιούπολη/Corissia Hotels Γεωργιούπολη/Corissia Princess Γεωργιούπολη/Fereniki Beach Hotels & Resorts Καβρός/Anemos Καβρός/Eliros Mare Καβρός/Georgioupolis Resort Καβρός/La Mer Resort Καβρός/Mythos Palace Καβρός/Pepper sea club hotel Καλύβες Ξυδά Κυανή Μαϊστράλι Περαστικός/Mare Monte Περαστικός/Pilot Beach Π.Ε. ΡΕΘΥΜΝΟΥ [22] Δήμος Ρεθύμνης Αδελιανός Κάμπος A/Aquila Rithymna Beach Αδελιανός Κάμπος/Caramel Boutique Πηγιανός Κάμπος/Amira Luxury Resort Πηγιανός Κάμπος/Grecotel White Palace Πλατανιάς Β/Minos Mare Resort Ρέθυμνο 1/Aquila Porto Rethymno Ρέθυμνο 1/Ilios beach Ρέθυμνο 1/Kriti beach Ρέθυμνο 2/Pearl Βeach Ρέθυμνο 4-Μυσσίρια/Creta Palace Ρέθυμνο/Ικόνες Σκαλέτα/Creta Star Σκαλέτα/Rethymno Mare Δήμος Μυλοποτάμου Λιανός Κάβος Λαυρίς/Iberostar Creta Panorama Λιανός Κάβος/Creta Marine Πάνορμο Λίμνη/Grecotel Club Marine Palace Δήμος Αγίου Βασιλείου Αγ. Γαλήνη/Ύστερο Βαρκοτόπι Αγ. Παύλος Πλακιάς Πλακιάς/Alegria Beach Resort Ροδάκινο Σούδα Π.Ε. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ [35] Δήμος Μαλεβιζίου Αμμουδάρα 1/Agapi Beach Αμμουδάρα 4/Candia Maris Αμμουδάρα/Atlantica Akti Zeus Αμμουδάρα/Dessole Dolphin Bay Αμμουδάρα/Enorme Teatro Beach Αμμουδάρα/Lifestyle Beach Ελληνοπεράματα/Apollonia Beach Μαδέ/Athina Palace Φόδελε/Fodele Beach Hotel Δήμος Χερσοννήσου Αγ. Γεώργιος 1/Aldemar Knossos Royal Αγ. Γεώργιος 2-Παναγία ρύζι /Annabelle Beach Resort Αγ. Γεώργιος 3/Mitsis Cretan Village Αγ. Γεώργιος 3/Mitsis Royal Mare Αγ. Δημήτριος/Alexander Beach Αγία Πελαγία-Μενόπετρα/Akrogiali Beach Αμνισός/Pnoe Breathing Life Αμνισός/Unique Blue Resort Ανισσαράς/Lyttos Beach Ανισσαράς/Mitsis Selection Laguna Δράπανος/Nana Golden Beach, Nana Princess Εσταυρωμένος/Arina Beach Hotel Καστρί/Creta Maris Κλωντζάνη/Enorme Ammos Beach Κλωντζάνη/Sirens Hotels Κοκκίνη Χάνι/Knossos Beach Κοκκίνη Χάνι/Mitsis Rinela Κοκκίνη Χάνι/Themis Beach Λιμένας Χερσονήσου 1/AKASHA Beach Hotel & Golden Beach Λιμένας Χερσονήσου 5/Silva Beach Hotel Ποταμός Α Ποταμός/Cretan Malia Park Σαραντάρι Δήμος Φαιστού Καλοί Λιμένες Κόκκινος Πύργος Μάταλα Π.Ε. ΛΑΣΙΘΙΟΥ [50] Δήμος Αγίου Νικολάου Αγ. Νικόλαος 1/St. Nicolas Bay Αγ. Νικόλαος 2/Minos Palace Αγ. Νικόλαος 3/Minos Beach Αγ. Παντελεήμονας Αλμυρός Αμμος / Μαρίνα Αμμος/Δημοτική Αμμουδάρα Αμμούδι/Niko Seaside Resort-MGallery Δρήρος/Domes of Elounda Ελούντα /Porto Elounda Ελούντα 1/Elounda Blu Ελούντα/Elounda Mare Καραβοστάσι Κιτροπλατεία Μιραμπέλλο/Wyndham Grand Crete Mirabello Bay Πηγαϊδάκια Ελούντας/Elounda Village Πήλος/Istron Bay Πλάκα/Blue Palace Πόρος 1/Elounda Bay Palace Πόρος 2/Elounda Beach Σπηλιάδα/Kalimera Kriti Σχίσμα Χαβάνια 1/Candia Park Village Χαβάνια 2 Δήμος Σητείας Ανάληψη Βάι/Φοινικόδασος Βουρλιά Κάτω Ζάκρος Κουρεμένος Λιμανάκι Σητεία 1/Γαλλικό Σητεία 1-Γαλλικό/Sitia Beach Χιόνα Δήμος Ιεράπετρας Αγία Φωτιά Γρα Λυγιά Ιεράπετρα 1-Δημοτική Ιεράπετρα 2/Δημοτική Ιεράπετρα/Enorme Santanna Beach Καθαράδες/Numo Ierapetra Καθαράδες/Ostria Resort Κακή Σκάλα/Avra Palm Κοινοτική Πλαζ Μακρύγιαλου Κουτσουνάρι 2/Kakkos Bay Κουτσουνάρι/Coriva Beach-Pelagos Seaside Κουτσουνάρι/Robinson Ierapetra Κουτσουνάρι-Αγ.Ιωάννης/Sunshine Crete & Sunshine Crete Village Λαγούφα/Μικρή Πόλη Κρήτη Μακρύγιαλος-Λαγκούφα/Sunwing Makrigialos Beach Μύρτος Π.Ε. ΡΟΔΟΥ [54] Δήμος Ρόδου Αμμούδες Φαληράκι/Mitsis Selection Alila Αμμούδες-Φαληράκι/ Elysium Resort Αμμούδες-Φαληράκι/Rodos Palladium Άντονι Κουίν Αφάντου 2/Irene Palace Αφάντου 2/Port Royal Βλήχα/Lindos Grand Resort Βληχά/Lindos Mare & Lindos Blu Γαλούνι Κοκκινόγια/Boutique 5 Hotel Γαλούνι Κοκκινόγια/Mayia Exclusive Resort Γαλούνι Κοκκινόγια/Mitsis Rodos Village Γαλούνι Κοκκινόγια/Princess Adriana Resort Γεννάδι/Gennadi Grand Resort Θεολόγος Ιαλυσός/The Ixian Grand Ιξιά/Rhodes Βay Ηotel Καβουράκια/Ella Resorts Καθαρά Καλλιθέα Κιοτάρι Κιοτάρι 3/Rodos Princess Beach Κιοτάρι Αγγελιένα 1 Κιοτάρι Αγγελιένα 2 Κολύμπια Α-Λιμανάκι/Atlantica Imperial Κολύμπια/Mythos Beach Κολύμπια/Μικρή Πόλη Λαδικό Λάρδος 1/Lindos Princess Beach Λάρδος 3/Lindian Village Λαχανιά/Atrium Prestige Λίνδος/Aquagrand Beach Μαντώματα Μεγάλη Γη/Atlantica Dreams Resort Μεγάλος Γιαλός - Λίνδος Μικρός Γιαλός-Λίνδος Πεύκοι-Λη Πλημμύρι/Tui Magic Life Plimmiri by Atlantic Ρένη Ρένη 1/Sunwing Kallithea Beach Ρένη Καλάθου/Atrium Palace Στεγνά/Porto Angeli Τραουνού Τριάντα Β/Sun Beach Resort Τριάντα/Electra Palace Resort Φαληράκι 1/Esperides Φαληράκι 2/Amada Colossos Φαληράκι 3/Esperos Palace Φαληράκι 4/Καλυψώ Φαληράκι 5/Blue Sea Φαληράκι 5/Epsilon Φαληράκι Α Φαληράκι Λιμανάκι Φαληράκι-Καστράκι/Grecotel Lux Me Dama Dama Ψάλτος/Mitsis Selection Lindos Memories Π.Ε. ΚΩ [13] Δήμος Κω Άκρο Χελώνας/Robinson Club Daidalos Βουνό/Mitsis Γουρνιάτης/Atlantica Beach Resort Kos Κέφαλος/Ikos Aria Κρητικά-Atlantis Hotel Λάμπη/Aqua Blu Hotel Λάμπη/Blue Lagoon Λάμπη/Pelagos Suites Hotel Μαρμάρι/Caravia Beach Μαρμάρι/Casa Paradiso Μπαμιαλίκι/Astir Odysseus Τρούλος/Neptune Hotels Ψαλίδι/Mitsis Ramira Π.Ε. ΑΝΔΡΟΥ [2] Δήμος Άνδρου Μύλος Όρμου Κορθίου Δελαβόγια/Aneroussa Beach Π.Ε. ΤΗΝΟΥ [1] Δήμος Τήνου Αγ. Φωκάς/Μαραθιά Π.Ε. ΜΥΚΟΝΟΥ [1] Δήμος Μυκόνου Καλαφάτης/Aphrodite Beach Resort Π.Ε. ΣΥΡΟΥ [6] Δήμος Σύρου-Ερμούπολης Αγκαθωπές Αζόλιμνος Βάρη Γαλησσάς Κίνι Φοίνικας Π.Ε. ΚΕΑΣ-ΚΥΘΝΟΥ [4] Δήμος Κέας Γιαλισκάρι Κούνδουρος Οτζιάς Ποίσσες Π.Ε. ΠΑΡΟΥ [4] Δήμος Πάρου Λιβάδια Λογαράς Μάρπησσα/Χρυσή Ακτή Πούντα Π.Ε. ΝΑΞΟΥ [3] Δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων Αγία Άννα/Μάραγκας Άγιος Γεώργιος Άγιος Προκόπιος Π.Ε. ΘΗΡΑΣ [9] Δήμος Θήρας Αγ. Γεώργιος Βλυχάδα Καμάρι 1 Καμάρι 2 Περίβολος Περίσσα Δήμος Ιητών Μαγγανάρι Μυλοπόταμος Όρμος Π.Ε. ΜΗΛΟΥ [3] Δήμος Μήλου Προβατάς Δήμος Σίφνου Καμάρες Πλατύς Γιαλός Π.Ε. ΣΑΜΟΥ [2] Δήμος Ανατολικής Σάμου Γλυκόριζα Δόρυσσα/Ποτοκάκι Π.Ε. ΧΙΟΥ [15] Δήμος Χίου Αγ. Παρασκευή Αγ. Φωτεινή Αγιάσματα Άγιος Ισίδωρος Γιόσωνας Γωνιά Δασκαλόπετρα Δημοτική Πλαζ Χίου Καρφάς Κοντάρι Κώμη Λήμνος Λιθί Μέγας Λιμιώνας Όρμος Λω Π.Ε. ΛΕΣΒΟΥ [29] Δήμος Μυτιλήνης Αγ. Ισίδωρος Άγιος Ερμογένης Βοτσαλάκια - Σκάλα Νέων Κυδωνιών Ευρειακή Γέρας Κανόνι Θέρμης Κράτηγος - 1η Καντίνα Κράτηγος - 2η Καντίνα Σκάλα Μυστεγνών Ταρσανάς Τάρτι Τσαμάκια Χαραμίδα Δήμος Δυτικής Λέσβου Άναξος Βαθύ Κριτήρι Βατερά Γαβαθάς Εφταλού/Αγ. Ανάργυροι Κάγια Καλό Λιμάνι Μεντούσι Μόλυβος Νυφίδα Πέτρα Πλαζ Σιγρίου Σκάλα Ερεσού Σκάλα Καλλονής Σκάλα Πολιχνίτου Ταβάρι Τσόνια Π.Ε. ΛΗΜΝΟΥ [5] Δήμος Λήμνου Άγιος Ιωάννης Εβγάτης-Ζεματάς Θάνος Πλατύ Ρηχά Νερά ΜΑΡΙΝΕΣ Π.Ε. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ [3] Δήμος Σιθωνίας Μαρίνα Πόρτο Καρράς Δήμος Κασσάνδρας Μαρίνα Σάνη Μαρίνα Miraggio Π.Ε. ΕΥΒΟΙΑΣ [1] Δήμος Σκύρου Τουριστικό Καταφύγιο Λιναριάς Σκύρου ΠΕΡ. ΑΤΤΙΚΗΣ [5] Δήμος Λαυρεωτικής Οlympic Μarine Δήμος Ελληνικού-Αργυρούπολης Μαρίνα Αγ. Κοσμά Δήμος Αλίμου Μαρίνα Αλίμου Δήμος Παλαιού Φαλήρου Μαρίνα Φλοίσβου Δήμος Πειραιώς D-Marin Μαρίνα Ζέας Π.Ε. ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ [1] Δήμος Ακτίου-Βόνιτσας Μαρίνα Κλεοπάτρα Π.Ε. ΠΡΕΒΕΖΑΣ [1] Δήμος Πρέβεζας Μαρίνα Πρέβεζας Π.Ε. ΚΕΡΚΥΡΑΣ [2] Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων Μαρίνα Γουβιών Μαρίνα Μπενιτσών Π.Ε. ΛΕΥΚΑΔΑΣ [1] Δήμος Λευκάδας Μαρίνα Λευκάδας Π.Ε. ΛΑΣΙΘΙΟΥ [1] Δήμος Αγ. Νικολάου Μαρίνα Αγ. Νικολάου Π.Ε. ΡΟΔΟΥ [1] Δήμος Ρόδου Μαρίνα Ρόδου Π.Ε. ΚΩ [1] Δήμος Κω Μαρίνα Κω Π.Ε. ΚΑΛΥΜΝΟΥ [1] Δήμος Λέρου Μαρίνα Λέρου ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΣΚΑΦΗ Π.Ε. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ [6] Scorpion Yachting MCPY /All Inblusive [6] Sani Cat Sani Grace Sani Riva Sani Swan Sani Wind Rivammos Π.Ε. ΚΕΡΚΥΡΑΣ [2] Γ. Λουμάκος ΙΚΕ (GENESEAS) [2] Oaseas Feeling Nauti ΠΕΡ. ΑΤΤΙΚΗΣ [1] Φραντζής Δημήτριος Αλέξανδρος (East Attica Cruises) [1] Resalto
  5. Ανακοινώθηκαν από την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης (ΕΕΠΦ), Εθνικό Χειριστή του Διεθνούς Προγράμματος “Γαλάζια Σημαία” στη χώρα μας, οι βραβεύσεις ακτών, μαρινών και τουριστικών σκαφών. Με 625 βραβευμένες ακτές, η Ελλάδα κατέχει και πάλι την 2η θέση παγκοσμίως ανάμεσα σε 52 χώρες. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη χώρα μας παρατηρείται σταθερή ανοδική τάση με αύξηση των βραβευμένων ακτών κάθε χρόνο, με τις βραβεύσεις να ξεπερνούν και πάλι τις 600, και στο σύνολο των 52 χωρών που συμμετέχουν στο Πρόγραμμα, η Ελλάδα να κατέχει το 15% των βραβευμένων διεθνώς ακτών. Πρώτος νομός στην Ελλάδα αναδείχθηκε ο νομός Χαλκιδικής, με 104 σημαίες και η Περιφέρεια της Κρήτης διατηρεί την πρώτη θέση με 146 σημαίες. Η Διεθνής Επιτροπή βράβευσε 4.252 ακτές, 733 μαρίνες και 141 τουριστικά σκάφη σε όλο τον κόσμο. Το Πρόγραμμα «Γαλάζια Σημαία» Η «Γαλάζια Σημαία» είναι το πλέον αναγνωρίσιμο και διαδεδομένο διεθνώς οικολογικό σύμβολο ποιότητας στον κόσμο. Απονέμεται από το 1987, σε ακτές και μαρίνες οι οποίες πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις βράβευσης. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη βράβευση μίας ακτής με τη «Γαλάζια Σημαία», είναι η ποιότητα υδάτων σε αυτή να είναι «Εξαιρετική». Καμία άλλη διαβάθμιση της ποιότητας, ακόμα και «Καλή», δεν είναι αποδεκτή από το Πρόγραμμα. Η βράβευση έχει διάρκεια ενός έτους. Πρέπει επιπλέον να τηρούνται και τα υπόλοιπα από τα συνολικά 33 κριτήρια για τις ακτές (38 για τις μαρίνες και 51 για τα σκάφη), τα οποία αφορούν καθαριότητα, οργάνωση, πληροφόρηση, ασφάλεια λουομένων και επισκεπτών, προστασία του φυσικού πλούτου της ακτής και του παράκτιου χώρου και περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση. Τα μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία του εξωτερικού δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη «Γαλάζια Σημαία» όταν επιλέγουν τους προορισμούς που προτείνουν στους πελάτες τους, ως εγγύηση των υψηλής ποιότητας υπηρεσιών που προσφέρονται στην ακτή, αλλά και της προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας. Αυτό το γνωρίζουν και το αξιολογούν όλοι οι διαχειριστές ακτών, Δήμοι, Ξενοδοχεία και Camping, που συμμετέχουν στο Πρόγραμμα εθελοντικά. Το 2017 ξεκίνησε η εφαρμογή του Προγράμματος για τα τουριστικά σκάφη στη χώρα μας. Το Πρόγραμμα αφορά εταιρείες που διαχειρίζονται τουριστικά σκάφη και βραβεύονται για την αειφόρο διαχείριση τους, όταν συμμορφώνονται με 51 κριτήρια σε γενικές κατηγορίες, αλλά και με επιπλέον κριτήρια σε ειδικές κατηγορίες, όπως τα καταδυτικά σκάφη. Για το 2024, τρία νέα τουριστικά σκάφη εντάχθηκαν στο Πρόγραμμα και έλαβαν τη βράβευση της Γαλάζιας Σημαίας, αυξάνοντας τον αριθμό των τουριστικών σκαφών από τα έξι (6) στα εννέα (9). Ιδρυτής και Διεθνής Συντονιστής του Προγράμματος είναι το Ίδρυμα για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (Foundation for Environmental Education - FEE), που εδρεύει στη Δανία, με μέλη 82 χώρες από όλες τις ηπείρους. Εκπροσωπείται στην Ελλάδα από την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης (ΕΕΠΦ), την παλαιότερη περιβαλλοντική οργάνωση εθνικής εμβέλειας της χώρας που συμπλήρωσε το 2021, 70 χρόνια αδιάλειπτης δράσης σε περιβαλλοντικές παρεμβάσεις, σε προγράμματα προστασίας της φύσης, στην περιβαλλοντική εκπαίδευση με 3 Διεθνή δίκτυα εγκεκριμένα από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, και στη γενικότερη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού. (www.eepf.gr) Υποστήριξη του Προγράμματος Το ΥΠΕΝ, διά της Γενικής Γραμματείας Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων, υποστηρίζει ενεργώς το Πρόγραμμα «Γαλάζια Σημαία», αναγνωρίζοντας τη συμβολή του στη βελτίωση της ποιότητας υπηρεσιών στις ακτές και μαρίνες και την προώθηση της περιβαλλοντικής εικόνας της χώρας μας. Το ΥΠΕΝ, δια της ΓΓ Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων, συμμετέχει επίσης στην Εθνική Επιτροπή Κρίσεων (EEK) του Προγράμματος. Η Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης υπέγραψε τον Οκτώβριο του 2013 πρωτόκολλο συνεργασίας με το Υπουργείο Τουρισμού, επισφραγίζοντας και τυπικά τους κοινούς στόχους στην προσπάθεια βελτίωσης της ποιότητας του τουριστικού προϊόντος. Η εφαρμογή των κριτηρίων των δύο διεθνών προγραμμάτων αειφορικής διαχείρισης και ευαισθητοποίησης της ΕΕΠΦ που σχετίζονται άμεσα με τον τουρισμό (Γαλάζια Σημαία και Green Key για τουριστικά καταλύματα), διασφαλίζει την παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών, με βιώσιμες πρακτικές και απόλυτο σεβασμό προς το περιβάλλον. Το Υπουργείο Τουρισμού εκπροσωπείται στην ΕΕΚ, συμμετέχοντας ενεργά στην αξιολόγηση των αιτήσεων συμμετοχής στο Πρόγραμμα «Γαλάζια Σημαία». Η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ), υποστηρίζει το Πρόγραμμα και προτρέπει τους ΟΤΑ στην τήρηση της εφαρμογής των κριτηρίων του. Εκπροσωπείται επίσης στην ΕΕΚ. Διαδικασία υλοποίησης του Προγράμματος Η ΕΕΠΦ αποστέλλει στους διαχειριστές ακτών και μαρινών, παλαιούς και νέους υποψήφιους, τις αιτήσεις που πρέπει να επιστραφούν σε τακτή προθεσμία. Μετά τον έλεγχό τους οι αιτήσεις προωθούνται στην ΕΕΚ. Πολιτική της ΕΕΠΦ είναι η αποτελεσματική εκπροσώπηση των φορέων που εμπλέκονται στη διαχείριση των ακτών και μαρίνων, έτσι στην ΕΕΚ μετέχουν εκπρόσωποι των: Υπουργείου Εσωτερικών, Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υπουργείου Τουρισμού, ΕΟΤ, Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Υπουργείου Υγείας, Διεύθυνσης Α’/βάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (εκπρόσωπος της Διεθνούς Ναυαγοσωστικής Ακαδημίας στην Ελλάδα), Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), ΜΚΟ Αρχέλων, εθελοντών αξιολογητών ακτών, μαρινών και τουριστικών σκαφών. Η ΕΕΚ εξετάζει τις αιτήσεις και συντάσσει έκθεση με την οποία διαβιβάζει την πρότασή της, με τα στοιχεία των ακτών, μαρινών και τουριστικών σκαφών που θεωρεί άξιες βράβευσης, στη Διεθνή Επιτροπή Κρίσεων (ΔΕΚ), με έδρα τη Δανία, η οποία και μόνη αποφασίζει για τις βραβεύσεις σε όλο τον κόσμο. Στη ΔΕΚ συμμετέχουν εκπρόσωποι του Προγράμματος Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών (UNEP), του Παγκοσμίου Οργανισμού Τουρισμού (WTO), της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ναυαγοσωστών (ILSE), της Επιτροπής Περιβάλλοντος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Προστασία των Ακτών (ΕUCC) και του Διοικητικού Συμβουλίου του FEE. Η Διεθνής Επιτροπή Κρίσεων εξετάζει με τη σειρά της τις εκθέσεις και προτάσεις που της διαβιβάζονται από τους εθνικούς χειριστές και αποφασίζει τελεσίδικα για τις βραβεύσεις. Οι ακτές που έχουν βραβευθεί για τη συμμετοχή τους την προηγούμενη χρονιά, ξεκινούν να ετοιμάζουν την ακτή τους στις αρχές του Ιουνίου. Οι διαχειριστές έχουν το δικαίωμα, αφού ετοιμάσουν την ακτή τους, να παραλάβουν και αναρτήσουν τη Γαλάζια Σημαία έως την 1η Ιουλίου. Δεν μπορούν όμως να την αναρτήσουν εάν δεν έχουν και τα αποτελέσματα μικροβιολογικών αναλύσεων των νερών για την ακτή τους. Αξιολογητές από τον Εθνικό Χειριστή, αλλά και τον Διεθνή Συντονιστή, επισκέπτονται, πολλές φορές απροειδοποίητα, τις βραβευμένες ακτές της χώρας μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου και μαρίνες σε όλη τη διάρκεια του έτους και ελέγχουν αν τηρούνται τα κριτήρια του Προγράμματος. Προβλήματα ή παραλείψεις που εντοπίζονται κατά την επιθεώρηση γνωστοποιούνται στον διαχειριστή ώστε να αντιμετωπιστούν. Σε περίπτωση σημαντικού προβλήματος απαιτείται από τον Εθνικό Χειριστή η απόσυρση της Γαλάζιας Σημαίας για χρονικό διάστημα 3 ως 15 ημερών, και μέχρι την αντιμετώπισή του, με υποχρεωτική αντίστοιχη πληροφόρηση για το γεγονός στον Πίνακα Ανακοινώσεων. Σε περίπτωση σοβαρής παράλειψης, με εντολή του Εθνικού Χειριστή αποσύρεται οριστικώς η Γαλάζια Σημαία και η ακτή αφαιρείται από τους πίνακες βραβευμένων ακτών. Επισκέπτες των ακτών που εντοπίζουν προβλήματα συχνά αναφέρονται στον Εθνικό Χειριστή, αλλά και απ’ ευθείας στο Διεθνή Συντονιστή. Δείτε σχετικά: Κατάλογος βραβευμένων ελληνικών ακτών, μαρινών και τουριστικών σκαφών 2024 (ελληνικά) Κατάλογος βραβευμένων ελληνικών ακτών, μαρινών και τουριστικών σκαφών 2024 (ελληνικά αγγλικά - pdf) List of awarded greek beaches, marinas and touristic boats 2024 (english) List of awarded greek beaches, marinas and touristic boats 2024 (greek english - pdf) Στατιστικά στοιχεία για τη Γαλάζια Σημαία (2024) Statistics about Blue Flag in Greece 2024 (EN) Οι βραβευμένες ακτές, μαρίνες και σκάφη της Ελλάδας Π.Ε. ΕΒΡΟY [1] Δήμος Αλεξανδρούπολης Δημοτική Πλαζ Αλεξανδρούπολης Π.Ε. ΡΟΔΟΠΗΣ [4] Δήμος Κομοτηνής Αρωγή Μέση Φανάρι/Camping Φανάρι/Ιουλία Π.Ε. ΞΑΝΘΗΣ [4] Δήμος Αβδήρων Άβδηρα/Πόρτο Μόλο Λεύκιππος Μάνδρα Μυρωδάτο Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ [10] Δήμος Νέστου Αμμόγλωσσα Κεραμωτή/Ammos beach Αμμόγλωσσα Κεραμωτή/Paralia Beach Δήμος Καβάλας Μπάτης Περιγιάλι Τόσκα/Tosca Beach Δήμος Παγγαίου Αμμόλοφοι Νέα Ηρακλείτσα Νέα Πέραμος Σαρακήνα Οφρύνιο/Τούζλα Π.Ε. ΘΑΣΟΥ [5] Δήμος Θάσου Θάσος Πόλη/Λιμανάκι Μακρύαμμος Πευκάρι 2/Alexandra Beach Πρίνος Δασύλιο 2/Ilio Mare Beach Χρυσή Αμμουδιά/Golden Beach Camping Π.Ε. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [13] Δήμος Βόλβης Ασπροβάλτα Νέα Βρασνά Παραλία Βρασνών Πόρτο Φίνο Σερραϊκή Ακτή Σταυρός Ανατολική Σταυρός Δυτική Σταυρός Κεντρική Δήμος Θερμαϊκού Αγ. Τριάδα/ΠΙΚΠΑ Μηχανιώνα-Τουρμπαλί Νέοι Επιβάτες Περαία-Κοχύλι Περαία-Πλατεία Μνήμης Π.Ε. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ [95] Δήμος Αριστοτέλη Αγ. Παύλος/Alexandros Palace Hotel Αλυκές Ιερισσός/ Δημοτική 1 Ιερισσός/ Δημοτική 2 Ιερισσός/ Δημοτική 3 Κάμπος Καμπούδι 1/Ακτή Ουρανούπολη Καμπούδι 2/Θεοξένια Καμπούδι 3/Άκραθως Κομίτσα Mount Athos Ιερισσού Νέα Ρόδα 2 Ολυμπιάδα Ουρανούπολη 1/Xenia Ouranoupolis Ουρανούπολη 2/Eagles Palace Ουρανούπολη 3/Aristoteles Πόρτο Άγιο/Agionissi Resort Δήμος Σιθωνίας Αρμενιστής Ελαιών Ελιά 2/Anthemus Ελιά/Acrotel Καλογριάς Κουτλουμουσίου Λαγομάνδρα/Lagomandra Beach Hotel Λιβροχιό 1 Μακριά Λαγκάδα/Porfi Beach Μαρμαράς Νικήτη 2 Παράδεισος Πλατανίτσι Πόρτο Καρράς 1/Κόχη Πόρτο Καρράς 2/Σιθωνία Μελίτων Σαλονικιού Σάρτι 1 Συκιά Τορώνη Δήμος Πολυγύρου Γερακινή Γερακινή/Ikos Olivia Καλύβες Μεταμόρφωση Σαργκάνι/Blue Dolphin Ψακούδια Ανατολικά Ψακούδια Δυτικά Δήμος Κασσάνδρας Άθυτος/Afitis Hotel Άθυτος/Βάρκες Ελάνη Καλλιθέα/Άμμων Ζευς Καλλιθέα-Δημοτικό Αναψυκτήριο Κάνιστρο/Miraggio Κοινοτική Πλαζ Νέας Σκιώνης Κρυοπηγή 2/Alexander Τhe Great Beach Hotel Κρυοπηγή 4/Kassandra Palace Κρυοπηγή Δημοτικό Αναψυκτήριο Λουτρά Αγίας Παρασκευής Μένδη Καλάνδρα Μόλα Καλύβα Παλιούρι Κάνιστρο Πευκοχώρι Yalla-Flegra Πευκοχώρι-Fyki Beach Πολύχρονο 3 Πολύχρονο/Azur Hotel Πολύχρονο-Cocones Beach Ποσείδι/Possidi Holidays Resort Ποσείδι Pohonda Ποσείδι Κέντρο Ποσείδι/Cocus Ποσείδι-Αιγαιοπελαγήτικα Σάνη 2/Sani Beach Σάνη 3/Sani Club Σάνη Αστερίας Sani Dunes Σίβηρη Κέντρο Φούρκα Χανιώτη 1 Χανιώτη 3/Domes Noruz Kassandra Δήμος Νέας Προποντίδας Βεργιά Γεωπονικά-Μυκονιάτικα Διονυσίου Ελαιώνας/Ikos Oceania Μουριές Νέα Ηράκλεια Νέα Ηράκλεια-Σαχάρα Νέα Καλλικράτεια Νέα Μουδανιά Νέα Πλάγια Νέα Ποτίδαια Προποντίδας Νέα Ποτίδαια/Portes Beach Νέα Ποτίδαια-Ανατολικά Διώρυγας Τορωναίου Πορταριά Πόρτες/Portes Lithos Ρόα/Pomegranate wellness spa & Potidea palace Σωζόπολη Κέντρο Σωζόπολη/Ναυτίλος Τρίγλια Φλογητά Π.Ε. ΠΙΕΡΙΑΣ [13] Δήμος Κατερίνης Καλλιθέα Καλλιθέα/Mediterranean Village Κορινός Ολυμπιακή Ακτή Παραλία Περίσταση Δήμος Δίου-Ολύμπου Βαρικό Λεπτοκαρυά Λιτόχωρο Νέοι Πόροι Ν.Παντελεήμονας-Σκοτίνα Πλάκα Πλαταμώνας Π.Ε. ΛΑΡΙΣΑΣ [3] Δήμος Τεμπών Νέα Μεσάγγαλα 1 Νέα Μεσάγγαλα 2 Νέα Μεσάγγαλα 3 Π.Ε. ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ [12] Δήμος Βόλου Αγριά/Valis Resort Αλυκές Αμαρυλλίδος Αμφανών Άναυρος Θωμάς Σουτραλί Αγριάς Καρνάγιο Κριθαριά Νέα Αγχίαλος Πλάκες Πλατανίδια Χρυσή Ακτή Παναγιάς Π.Ε. ΣΠΟΡΑΔΩΝ [17] Δήμος Σκιάθου Αγ. Παρασκευή-Πλατανιάς Αμπελάκια/Elivi Ασέληνος Αχλαδιές Βασιλιάς Βρομόλιμνος Γούρνες Ελιά Καναπίτσα Κουκουναριές Μάραθα/Skiathos Palace Hotel Μεγάλη Αμμος Μεγάλη Μπανάνα/Elivi Μικρή Μπανάνα/Elivi Τζανεριά Τρούλος Δήμος Σκοπέλου Αντρίνα/Adrina Beach Αντρίνα/Adrina Resort Π.Ε. ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ [7] Δήμος Στυλίδας Γλύφα Δήμος Μώλου-Αγίου Κωνσταντίνου Καμένα Βούρλα/Mitsis Galini Δήμος Λοκρών Βλυχάδα Λιβανάτες 1/Κυανή Λιβανάτες 2/Σχοινιάς Λιβριχιό Σκάλα Αταλάντης Π.Ε. ΦΩΚΙΔΑΣ [14] Δήμος Δωρίδος Αγ. Νικόλαος Βάθη Γλυφάδα Ερατεινή Μαραθιάς Μοναστηράκι Σεργούλα Σκάλωμα Χιλιαδού Δήμος Δελφών Άγιοι Πάντες Βραχάκια Καλαφάτης Μαϊάμι Τροκαντερό-Αγκάλη Π.Ε. ΒΟΙΩΤΙΑΣ [2] Δήμος Διστόμου-Αράχοβας-Αντίκυρας Αγ. Ισίδωρος Δήμος Τανάγρας Πλάκα Δηλεσίου Π.Ε. ΕΥΒΟΙΑΣ [6] Δήμος Χαλκιδέων Αλυκές Δροσιάς Αστέρια Χαλκίδας Λευκαντί Δήμος Καρύστου Venus Κοκκίνι Κρεμάλα ΠΕΡ. ΑΤΤΙΚΗΣ [17] Δήμος Μαραθώνος Μπρεξίζα Σχινιάς/Καράβι Δήμος Σπάτων-Αρτέμιδος Διασταύρωση Λίμνη Δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας Αυλάκι Δήμος Λαυρεωτικής 1ο Λιμανάκι Δασκαλειό Κερατέας/Solo Pino Δήμος Σαρωνικού Λαγονήσι 1-Grand Beach/Grand Resort Lagonissi Λαγονήσι 2-Mediterraneo/Grand Resort Lagonissi Λαγονήσι 3-Κοχύλια/Grand Resort Lagonissi Μαύρο Λιθάρι/EverEden Beach Δήμος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης Αστέρας Βουλιαγμένης/Astir Beach Vouliagmenis Βούλα Α Βουλιαγμένη Δήμος Γλυφάδας Γλυφάδα Γλυφάδα Α Γλυφάδα Β Δήμος Αίγινας Αγ. Μαρίνα Π.Ε. ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ [15] Δήμος Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων Λουτράκι-Μπούτσι/Poseidon Resort Λουτράκι 1 Λουτράκι 2 Πευκάκια-Άγιοι Θεόδωροι Δήμος Κορινθίων Αλμυρή Καλάμια Κόρφος Λέχαιο Ποσειδωνία Δήμος Βέλου-Βόχας Βραχάτι Κοκκώνι Δήμος Σικυωνίων Πευκιάς Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης Δερβένι Ξυλόκαστρο-Πευκιάς Συκιά Π.Ε. ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ [4] Δήμος Ναυπλιέων Καραθώνα Κονδύλι Πλάκα Τολό Π.Ε. ΑΡΚΑΔΙΑΣ [4] Δήμος Βόρειας Κυνουρίας Άγιος Ανδρέας Ατσίγγανος Καλλιστώ Ξηροπήγαδο Π.Ε. ΛΑΚΩΝΙΑΣ [7] Δήμος Μονεμβασιάς Αρχάγγελος Μεγάλη Άμμος Μονεμβασιά Νεάπολη Πλύτρα-Παχιάμμος Πορί Τηγάνια Π.Ε. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ [9] Δήμος Καλαμάτας Ανατολική Καλαμάτα 1/Ανάσταση Ανατολική Καλαμάτα 2-Τέρμα Ναυαρίνου Βέργα-Αλμυρός Δυτική Καλάματα-Παραλία Κορδία Μικρή Μαντίνεια Δήμος Μεσσήνης Μπούκα Δήμος Πύλου-Νέστορος Γιάλοβα/Mandarin Oriental-Costa Navarino Γιάλοβα/W-Costa Navarino Δήμος Τριφυλίας Dunes Beach-Costa Navarino Π.Ε. ΗΛΕΙΑΣ [8] Δήμος Πύργου Σκαφιδιά/Aldemar Δήμος Ήλιδας Κουρούτα Δήμος Πηνειού Αρκούδι Βαρθολομιό Γλύφα Δήμος Ανδραβίδας-Κυλλήνης Κάστρο-Χρυσή Ακτή 2/Robinson Kyllini Βeach Λουτρά Κυλλήνης 1/ Grecotel Olympia Oasis Λουτρά Κυλλήνης 2/Grecotel La Riviera Π.Ε. ΑΧΑΪΑΣ [2] Δήμος Δυτικής Αχαΐας Καλογριά/Kalogria Beach Λακκόπετρα/Lakopetra Beach Π.Ε. ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ [2] Δήμος Ναυπακτίας Κάτω Βασιλική Κρυονέρι Π.Ε. ΠΡΕΒΕΖΑΣ [7] Δήμος Πρέβεζας Κανάλι Κυανή Μέγα Άμμος Μονολίθι Πλατάνια Δήμος Πάργας Αμμουδιά Βάλτος/Parga Beach Resort Π.Ε. ΚΕΡΚΥΡΑΣ [22] Δήμος Βόρειας Κέρκυρας Canal d’Amour Αλμυρός/Grecotel Costa Botanica Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων Αγία Αικατερίνη Αγ. Γόρδιος/La Grotta Verde Αίολος/Aeolos Beach Resort Αλυκές Ποταμού/Louis Kerkyra Golf Γλυφάδα/Domes of Corfu Δασιά/Ikos Δασιά/Ikos Odisia Δαφνίλα/Eva Δαφνίλα/Grecotel Daphnila Bay Dassia Έρμονες Κανόνι Κομμένο/Corfu Imperial Κοντόγιαλος/Pelekas Monastery Κοντόκαλι/Kontokali Bay Resort Μπενίτσες Δήμος Νότιας Κέρκυρας Άγιος Ιωάννης Περιστερών/Marbella Corfu Ίσσος/Labranda Sandy Beach Resort Κάβος/Capo di Corfu Μωραΐτικα/Delfinia Hotels Μωραΐτικα/Domes Miramare Corfu Π.Ε. ΛΕΥΚΑΔΑΣ [2] Δήμος Λευκάδας Αη Γιάννης Λευκάδα-Γύρα Π.Ε. ΙΘΑΚΗΣ [1] Δήμος Ιθάκης Πόλη-Τα Δεξιά Π.Ε. ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ [16] Δήμος Αργοστολίου Άβυθος Αϊ Χέλης Άμμες Αράγια Πόρου Λουρδάς Μακρύς Γιαλός Μεγάλη Άμμος Μπούκα Γραδάκια Πλατύς Γιαλός Σκάλα 1 Σκάλα 2 Δήμος Ληξουρίου Ξι Πετανοί Λέπεδα Δήμος Σάμης Αντίσαμος Μύρτος Π.Ε. ΖΑΚΥΝΘΟΥ [7] Δήμος Ζακύνθου Αλυκανάς 1 Αλυκές 1 Κατραγάκι/Eleon Grand Resort Μπανάνα Βασιλικού Μπούκα Τσιλιβί Ψαρού Π.Ε. ΧΑΝΙΩΝ [38] Δήμος Καντάνου-Σελίνου Γραμμένο Παχειά Άμμος Σούγια Χαλίκια Δήμος Κισσάμου Καστέλι/Μαύρος Μόλος-Πλάκα Δήμος Πλατανιά Κολυμβάρι/Euphoria Resort Πλατανιάς Λιμανάκι/Porto Platanias Beach Πλατανιάς/Γερανιώτης Ραπανιανά/Cavo Spada Δήμος Χανίων Αγ. Απόστολοι 1 Αγ. Απόστολοι 2 Αγ. Μαρίνα/Santa Marina Αγ. Ονούφριος Αγία Μαρίνα/Almira Beach Βλητές Καλαθάς Καλαμάκι Κλαδισός/Domes Zeen Chania Μαράθι Νέα Χώρα Σταλός Σταυρός Χρυσή Ακτή Δήμος Αποκορώνου Αλμυρίδα Γεωργιούπολη/Corissia Hotels Γεωργιούπολη/Corissia Princess Γεωργιούπολη/Fereniki Beach Hotels & Resorts Καβρός/Anemos Καβρός/Eliros Mare Καβρός/Georgioupolis Resort Καβρός/La Mer Resort Καβρός/Mythos Palace Καβρός/Pepper sea club hotel Καλύβες Ξυδά Κυανή Μαϊστράλι Περαστικός/Mare Monte Περαστικός/Pilot Beach Π.Ε. ΡΕΘΥΜΝΟΥ [22] Δήμος Ρεθύμνης Αδελιανός Κάμπος A/Aquila Rithymna Beach Αδελιανός Κάμπος/Caramel Boutique Πηγιανός Κάμπος/Amira Luxury Resort Πηγιανός Κάμπος/Grecotel White Palace Πλατανιάς Β/Minos Mare Resort Ρέθυμνο 1/Aquila Porto Rethymno Ρέθυμνο 1/Ilios beach Ρέθυμνο 1/Kriti beach Ρέθυμνο 2/Pearl Βeach Ρέθυμνο 4-Μυσσίρια/Creta Palace Ρέθυμνο/Ικόνες Σκαλέτα/Creta Star Σκαλέτα/Rethymno Mare Δήμος Μυλοποτάμου Λιανός Κάβος Λαυρίς/Iberostar Creta Panorama Λιανός Κάβος/Creta Marine Πάνορμο Λίμνη/Grecotel Club Marine Palace Δήμος Αγίου Βασιλείου Αγ. Γαλήνη/Ύστερο Βαρκοτόπι Αγ. Παύλος Πλακιάς Πλακιάς/Alegria Beach Resort Ροδάκινο Σούδα Π.Ε. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ [35] Δήμος Μαλεβιζίου Αμμουδάρα 1/Agapi Beach Αμμουδάρα 4/Candia Maris Αμμουδάρα/Atlantica Akti Zeus Αμμουδάρα/Dessole Dolphin Bay Αμμουδάρα/Enorme Teatro Beach Αμμουδάρα/Lifestyle Beach Ελληνοπεράματα/Apollonia Beach Μαδέ/Athina Palace Φόδελε/Fodele Beach Hotel Δήμος Χερσοννήσου Αγ. Γεώργιος 1/Aldemar Knossos Royal Αγ. Γεώργιος 2-Παναγία ρύζι /Annabelle Beach Resort Αγ. Γεώργιος 3/Mitsis Cretan Village Αγ. Γεώργιος 3/Mitsis Royal Mare Αγ. Δημήτριος/Alexander Beach Αγία Πελαγία-Μενόπετρα/Akrogiali Beach Αμνισός/Pnoe Breathing Life Αμνισός/Unique Blue Resort Ανισσαράς/Lyttos Beach Ανισσαράς/Mitsis Selection Laguna Δράπανος/Nana Golden Beach, Nana Princess Εσταυρωμένος/Arina Beach Hotel Καστρί/Creta Maris Κλωντζάνη/Enorme Ammos Beach Κλωντζάνη/Sirens Hotels Κοκκίνη Χάνι/Knossos Beach Κοκκίνη Χάνι/Mitsis Rinela Κοκκίνη Χάνι/Themis Beach Λιμένας Χερσονήσου 1/AKASHA Beach Hotel & Golden Beach Λιμένας Χερσονήσου 5/Silva Beach Hotel Ποταμός Α Ποταμός/Cretan Malia Park Σαραντάρι Δήμος Φαιστού Καλοί Λιμένες Κόκκινος Πύργος Μάταλα Π.Ε. ΛΑΣΙΘΙΟΥ [50] Δήμος Αγίου Νικολάου Αγ. Νικόλαος 1/St. Nicolas Bay Αγ. Νικόλαος 2/Minos Palace Αγ. Νικόλαος 3/Minos Beach Αγ. Παντελεήμονας Αλμυρός Αμμος / Μαρίνα Αμμος/Δημοτική Αμμουδάρα Αμμούδι/Niko Seaside Resort-MGallery Δρήρος/Domes of Elounda Ελούντα /Porto Elounda Ελούντα 1/Elounda Blu Ελούντα/Elounda Mare Καραβοστάσι Κιτροπλατεία Μιραμπέλλο/Wyndham Grand Crete Mirabello Bay Πηγαϊδάκια Ελούντας/Elounda Village Πήλος/Istron Bay Πλάκα/Blue Palace Πόρος 1/Elounda Bay Palace Πόρος 2/Elounda Beach Σπηλιάδα/Kalimera Kriti Σχίσμα Χαβάνια 1/Candia Park Village Χαβάνια 2 Δήμος Σητείας Ανάληψη Βάι/Φοινικόδασος Βουρλιά Κάτω Ζάκρος Κουρεμένος Λιμανάκι Σητεία 1/Γαλλικό Σητεία 1-Γαλλικό/Sitia Beach Χιόνα Δήμος Ιεράπετρας Αγία Φωτιά Γρα Λυγιά Ιεράπετρα 1-Δημοτική Ιεράπετρα 2/Δημοτική Ιεράπετρα/Enorme Santanna Beach Καθαράδες/Numo Ierapetra Καθαράδες/Ostria Resort Κακή Σκάλα/Avra Palm Κοινοτική Πλαζ Μακρύγιαλου Κουτσουνάρι 2/Kakkos Bay Κουτσουνάρι/Coriva Beach-Pelagos Seaside Κουτσουνάρι/Robinson Ierapetra Κουτσουνάρι-Αγ.Ιωάννης/Sunshine Crete & Sunshine Crete Village Λαγούφα/Μικρή Πόλη Κρήτη Μακρύγιαλος-Λαγκούφα/Sunwing Makrigialos Beach Μύρτος Π.Ε. ΡΟΔΟΥ [54] Δήμος Ρόδου Αμμούδες Φαληράκι/Mitsis Selection Alila Αμμούδες-Φαληράκι/ Elysium Resort Αμμούδες-Φαληράκι/Rodos Palladium Άντονι Κουίν Αφάντου 2/Irene Palace Αφάντου 2/Port Royal Βλήχα/Lindos Grand Resort Βληχά/Lindos Mare & Lindos Blu Γαλούνι Κοκκινόγια/Boutique 5 Hotel Γαλούνι Κοκκινόγια/Mayia Exclusive Resort Γαλούνι Κοκκινόγια/Mitsis Rodos Village Γαλούνι Κοκκινόγια/Princess Adriana Resort Γεννάδι/Gennadi Grand Resort Θεολόγος Ιαλυσός/The Ixian Grand Ιξιά/Rhodes Βay Ηotel Καβουράκια/Ella Resorts Καθαρά Καλλιθέα Κιοτάρι Κιοτάρι 3/Rodos Princess Beach Κιοτάρι Αγγελιένα 1 Κιοτάρι Αγγελιένα 2 Κολύμπια Α-Λιμανάκι/Atlantica Imperial Κολύμπια/Mythos Beach Κολύμπια/Μικρή Πόλη Λαδικό Λάρδος 1/Lindos Princess Beach Λάρδος 3/Lindian Village Λαχανιά/Atrium Prestige Λίνδος/Aquagrand Beach Μαντώματα Μεγάλη Γη/Atlantica Dreams Resort Μεγάλος Γιαλός - Λίνδος Μικρός Γιαλός-Λίνδος Πεύκοι-Λη Πλημμύρι/Tui Magic Life Plimmiri by Atlantic Ρένη Ρένη 1/Sunwing Kallithea Beach Ρένη Καλάθου/Atrium Palace Στεγνά/Porto Angeli Τραουνού Τριάντα Β/Sun Beach Resort Τριάντα/Electra Palace Resort Φαληράκι 1/Esperides Φαληράκι 2/Amada Colossos Φαληράκι 3/Esperos Palace Φαληράκι 4/Καλυψώ Φαληράκι 5/Blue Sea Φαληράκι 5/Epsilon Φαληράκι Α Φαληράκι Λιμανάκι Φαληράκι-Καστράκι/Grecotel Lux Me Dama Dama Ψάλτος/Mitsis Selection Lindos Memories Π.Ε. ΚΩ [13] Δήμος Κω Άκρο Χελώνας/Robinson Club Daidalos Βουνό/Mitsis Γουρνιάτης/Atlantica Beach Resort Kos Κέφαλος/Ikos Aria Κρητικά-Atlantis Hotel Λάμπη/Aqua Blu Hotel Λάμπη/Blue Lagoon Λάμπη/Pelagos Suites Hotel Μαρμάρι/Caravia Beach Μαρμάρι/Casa Paradiso Μπαμιαλίκι/Astir Odysseus Τρούλος/Neptune Hotels Ψαλίδι/Mitsis Ramira Π.Ε. ΑΝΔΡΟΥ [2] Δήμος Άνδρου Μύλος Όρμου Κορθίου Δελαβόγια/Aneroussa Beach Π.Ε. ΤΗΝΟΥ [1] Δήμος Τήνου Αγ. Φωκάς/Μαραθιά Π.Ε. ΜΥΚΟΝΟΥ [1] Δήμος Μυκόνου Καλαφάτης/Aphrodite Beach Resort Π.Ε. ΣΥΡΟΥ [6] Δήμος Σύρου-Ερμούπολης Αγκαθωπές Αζόλιμνος Βάρη Γαλησσάς Κίνι Φοίνικας Π.Ε. ΚΕΑΣ-ΚΥΘΝΟΥ [4] Δήμος Κέας Γιαλισκάρι Κούνδουρος Οτζιάς Ποίσσες Π.Ε. ΠΑΡΟΥ [4] Δήμος Πάρου Λιβάδια Λογαράς Μάρπησσα/Χρυσή Ακτή Πούντα Π.Ε. ΝΑΞΟΥ [3] Δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων Αγία Άννα/Μάραγκας Άγιος Γεώργιος Άγιος Προκόπιος Π.Ε. ΘΗΡΑΣ [9] Δήμος Θήρας Αγ. Γεώργιος Βλυχάδα Καμάρι 1 Καμάρι 2 Περίβολος Περίσσα Δήμος Ιητών Μαγγανάρι Μυλοπόταμος Όρμος Π.Ε. ΜΗΛΟΥ [3] Δήμος Μήλου Προβατάς Δήμος Σίφνου Καμάρες Πλατύς Γιαλός Π.Ε. ΣΑΜΟΥ [2] Δήμος Ανατολικής Σάμου Γλυκόριζα Δόρυσσα/Ποτοκάκι Π.Ε. ΧΙΟΥ [15] Δήμος Χίου Αγ. Παρασκευή Αγ. Φωτεινή Αγιάσματα Άγιος Ισίδωρος Γιόσωνας Γωνιά Δασκαλόπετρα Δημοτική Πλαζ Χίου Καρφάς Κοντάρι Κώμη Λήμνος Λιθί Μέγας Λιμιώνας Όρμος Λω Π.Ε. ΛΕΣΒΟΥ [29] Δήμος Μυτιλήνης Αγ. Ισίδωρος Άγιος Ερμογένης Βοτσαλάκια - Σκάλα Νέων Κυδωνιών Ευρειακή Γέρας Κανόνι Θέρμης Κράτηγος - 1η Καντίνα Κράτηγος - 2η Καντίνα Σκάλα Μυστεγνών Ταρσανάς Τάρτι Τσαμάκια Χαραμίδα Δήμος Δυτικής Λέσβου Άναξος Βαθύ Κριτήρι Βατερά Γαβαθάς Εφταλού/Αγ. Ανάργυροι Κάγια Καλό Λιμάνι Μεντούσι Μόλυβος Νυφίδα Πέτρα Πλαζ Σιγρίου Σκάλα Ερεσού Σκάλα Καλλονής Σκάλα Πολιχνίτου Ταβάρι Τσόνια Π.Ε. ΛΗΜΝΟΥ [5] Δήμος Λήμνου Άγιος Ιωάννης Εβγάτης-Ζεματάς Θάνος Πλατύ Ρηχά Νερά ΜΑΡΙΝΕΣ Π.Ε. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ [3] Δήμος Σιθωνίας Μαρίνα Πόρτο Καρράς Δήμος Κασσάνδρας Μαρίνα Σάνη Μαρίνα Miraggio Π.Ε. ΕΥΒΟΙΑΣ [1] Δήμος Σκύρου Τουριστικό Καταφύγιο Λιναριάς Σκύρου ΠΕΡ. ΑΤΤΙΚΗΣ [5] Δήμος Λαυρεωτικής Οlympic Μarine Δήμος Ελληνικού-Αργυρούπολης Μαρίνα Αγ. Κοσμά Δήμος Αλίμου Μαρίνα Αλίμου Δήμος Παλαιού Φαλήρου Μαρίνα Φλοίσβου Δήμος Πειραιώς D-Marin Μαρίνα Ζέας Π.Ε. ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ [1] Δήμος Ακτίου-Βόνιτσας Μαρίνα Κλεοπάτρα Π.Ε. ΠΡΕΒΕΖΑΣ [1] Δήμος Πρέβεζας Μαρίνα Πρέβεζας Π.Ε. ΚΕΡΚΥΡΑΣ [2] Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων Μαρίνα Γουβιών Μαρίνα Μπενιτσών Π.Ε. ΛΕΥΚΑΔΑΣ [1] Δήμος Λευκάδας Μαρίνα Λευκάδας Π.Ε. ΛΑΣΙΘΙΟΥ [1] Δήμος Αγ. Νικολάου Μαρίνα Αγ. Νικολάου Π.Ε. ΡΟΔΟΥ [1] Δήμος Ρόδου Μαρίνα Ρόδου Π.Ε. ΚΩ [1] Δήμος Κω Μαρίνα Κω Π.Ε. ΚΑΛΥΜΝΟΥ [1] Δήμος Λέρου Μαρίνα Λέρου ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΣΚΑΦΗ Π.Ε. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ [6] Scorpion Yachting MCPY /All Inblusive [6] Sani Cat Sani Grace Sani Riva Sani Swan Sani Wind Rivammos Π.Ε. ΚΕΡΚΥΡΑΣ [2] Γ. Λουμάκος ΙΚΕ (GENESEAS) [2] Oaseas Feeling Nauti ΠΕΡ. ΑΤΤΙΚΗΣ [1] Φραντζής Δημήτριος Αλέξανδρος (East Attica Cruises) [1] Resalto View full είδηση
  6. Έκλεισαν 11 ημέρες σερί δίχως λιγνίτη στη ζωή μας. Για πρώτη φορά στην ενεργειακή ιστορία της Ελλάδας, η ηλεκτροπαραγωγή των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ ήταν μηδενική για 264 συνεχόμενες ώρες, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ των 235 ωρών χωρίς «κάρβουνο» που είχε καταγραφεί στις αρχές του περασμένου Σεπτεμβρίου. Άλλες τέσσερις φορές, σύμφωνα με στοιχεία που έχει επεξεργαστεί το Green Tank, είχε μηδενιστεί η λιγνιτική παραγωγή εντός του 2023: για ένα οκταήμερο το διάστημα 26 Σεπτεμβρίου – 4 Οκτωβρίου, για 87 ώρες την περίοδο 1 – 5 Ιουλίου, για 64 ώρες από 7 έως 10 Ιουλίου και για 38 ώρες στις 20-21 Αυγούστου. Η πρώτη φορά που το άλλοτε «εθνικό» μας καύσιμο δεν είχε παρουσία στο ενεργειακό μείγμα της χώρας ήταν μεταξύ 8 και 9 Ιουνίου του 2020 για 38 ώρες. Η απολιγνιτοποίηση Την τελευταία πενταετία, το σχέδιο απολιγνιτοποίησης επιταχύνθηκε, ακόμη και στα χρόνια της ενεργειακής κρίσης. Μάλιστα, το διάστημα Ιανουαρίου – Μαρτίου 2024 ο λιγνίτης με 1.050 GWh (γιγαβατώρες) είχε τη χαμηλότερη παραγωγή συγκριτικά με τα αντίστοιχα τρίμηνα της τελευταίας δεκαετίας, καλύπτοντας μόλις το 8,4% της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας. Είναι αξιοσημείωτο ότι, δέκα χρόνια πριν, τους τρεις πρώτους μήνες του 2014, η ηλεκτροπαραγωγή από λιγνίτη έφτανε τις 6.119 GWh. Σύμφωνα με τα οικονομικά αποτελέσματα της ΔΕΗ για το πρώτο τρίμηνο του 2024 το μέσο μερίδιο της ΔΕΗ στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα μειώθηκε σε 33% από 39% το α’ τρίμηνο 2023. Η μείωση οφείλεται κυρίως στη χαμηλότερη παραγωγή από τις λιγνιτικές μονάδες καθώς η επιχείρηση, όπως αναφέρεται στη σχετική παρουσίαση, «συνεχίζει την υλοποίηση του πλάνου της για την πλήρη απολιγνιτοποίηση του ενεργειακού της μείγματος μέχρι το 2026». Μάλιστα, η πτώση της λιγνιτικής παραγωγής κατά 27% (σε σχέση με το α’ τρίμηνο 2023) οδήγησε και σε περιορισμό των εκπομπών CO2 κατά 18%. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο αναλυτής πολιτικής του Green Tank κ. Νίκος Μάντζαρης, μπορεί ο λιγνίτης να μηδενίζεται, όμως στο ενεργειακό μείγμα της χώρας επανέρχεται το φυσικό αέριο, παρά την κατακόρυφη μείωση που πέτυχε η Ελλάδα τη διετία της ενεργειακής κρίσης χάρη στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) και τον περιορισμό της ζήτησης. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, «η συνταγή για τη μετάβαση είναι να πάμε από το κάρβουνο στις ΑΠΕ». Αναγκαίος μηχανισμός διαθεσιμότητας ισχύος για το αέριο Σε κάθε περίπτωση, όπως ανέφερε ανώτατο στέλεχος μεγάλου ενεργειακού ομίλου, μιλώντας στο περιθώριο του Eurelectric Eurelectric Power Summit 2024 που πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο διήμερο στο Λαγονήσι, η απόσυρση της λιγνιτικής ηλεκτροπαραγωγής δημιουργεί «χώρο» στο ηλεκτρικό σύστημα για μονάδες ηλεκτροπαραγωγής από φυσικό αέριο, οι οποίες, λόγω της αυξημένης διείσδυσης των στοχαστικών ΑΠΕ, καθίστανται αναγκαίες ως εφεδρικές πηγές ενέργειας (και όχι ως μονάδες βάσης) που θα πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμες για την ευστάθεια του ηλεκτρικού συστήματος. Ωστόσο, όπως επεσήμανε η ίδια πηγή, για τη βιωσιμότητα των μονάδων αερίου είναι απαραίτητος ένας μηχανισμός αποζημίωσης διαθεσιμότητας ισχύος που θα εξασφαλίζει ότι θα ανακτούν το κόστος για τη λειτουργία και τη συντήρησή τους, παρότι θα λειτουργούν για πολύ λιγότερες ώρες στο μέλλον, σε σχέση με σήμερα, ώστε να παραμείνουν ως εφεδρείες. Ήδη από την περασμένη Τρίτη, οι Μηχανισμοί Διαθεσιμότητας Ισχύος, έπειτα από την έγκριση της μεταρρύθμισης της ευρωπαϊκής αγοράς ηλεκτρισμού (Target Model), αποτελούν ένα νέο «εργαλείο» το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει και η Ελλάδα.
  7. Ανοδική πορεία ακολούθησαν οι μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης εξοχικών κατοικιών, ως επί το πλείστον, τους πρώτους μήνες του 2024, στις δημοφιλείς για αγορά εξοχικού περιοχές της Ελλάδας, όπως αποτυπώθηκε από τον SPI, τον δείκτη τιμών του Spitogatos. Οι περιοχές κοντά στην Αθήνα συχνά αποτελούν μια καλή επιλογή για αγορά εξοχικού λόγω της δυνατότητας εύκολης και γρήγορης πρόσβασης για τους κατοίκους της πρωτεύουσας και όχι μόνο. Η πλούσια ακτογραμμή της Αττικής αλλά και τα κοντινά νησιά αποτελούν συχνά ελκυστικά σημεία για την απόκτηση εξοχικής κατοικίας. Οι υψηλότερες μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης εξοχικών κατοικιών κατά τους πρώτους μήνες του 2024 εντοπίζονται στις Σπέτσες, τη Σαρωνίδα, τον Πόρο, την Ανάβυσσο, τη Ραφήνα και την Αίγινα. Στον αντίποδα, ανάμεσα στις πιο οικονομικές περιοχές για αγορά εξοχικής κατοικίας κοντά στην Αθήνα είναι ο Μαραθώνας, η Αρτέμιδα, ο Κάλαμος και η Ερέτρια στην Εύβοια. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις μέσων ζητούμενων τιμών πώλησης εξοχικών κατά τους πρώτους μήνες του 2024 σε σχέση με την ίδια περίοδο το προηγούμενο έτος σημειώθηκαν στην Ανάβυσσο (16,7%), τη Σαρωνίδα (16,4%), την Αρτέμιδα (17,0%) και την Αίγινα (13,8%). Εξοχικές κατοικίες στην υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα Στην υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα, στις περιοχές με τις υψηλότερες μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης εξοχικών κατοικιών κατατάσσονται η Ανατολική Μάνη, η Σιθωνία και η Κασσάνδρα στη Χαλκιδική, τα Σύβοτα και η Μεθώνη στη Μεσσηνία. Ανάμεσα στις πιο οικονομικές περιοχές για αγορά εξοχικής κατοικίας στην υπόλοιπη Ελλάδα βρίσκονται η Ακράτα, η Αγριά και οι Μηλιές στη Μαγνησία καθώς και η Ζαχάρω στην Ηλεία. Επιπλέον, οι μεγαλύτερες αυξήσεις μέσης ζητούμενης τιμής πώλησης εξοχικής κατοικίας τους πρώτους μήνες του 2024 σε σχέση με την ίδια περίοδο το 2023, σημειώθηκαν στην Ανατολική Μάνη (54,4%), στη Ζαγορά Πηλίου (43,3%) και στη Ναύπακτο (28,0%). Εγχώρια και διεθνής ζήτηση για κατοικίες προς πώληση στην Ελλάδα Η εγχώρια ζήτηση για κατοικίες προς πώληση μειώθηκε το πρώτο τρίμηνο του 2024 κατά 4,2% σε σχέση με την ίδια περίοδο του 2023, ενώ αύξηση 11,8% παρατηρείται στη διεθνή ζήτηση. Οι δημοφιλέστερες περιοχές για αναζήτηση κατοικίας προς πώληση για τους Έλληνες υποψήφιους αγοραστές είναι τα Προάστια Θεσσαλονίκης, το κέντρο της Αθήνας, τα Νότια και Βόρεια Προάστια της Αθήνας και ο Δήμος Θεσσαλονίκης. Στα Προάστια της Θεσσαλονίκης, οι Έλληνες αγοραστές αναζητούν συχνότερα διαμερίσματα, μονοκατοικίες και μεζονέτες. Στο κέντρο της Αθήνας και στα Νότια Προάστια της Αθήνας, οι πιο δημοφιλείς κατηγορίες κατοικιών είναι και πάλι τα διαμερίσματα, οι μονοκατοικίες και τα στούντιο. Τέλος, αυτοί που αναζητούν κατοικία προς πώληση στα Βόρεια Προάστια, ενδιαφέρονται περισσότερο για μονοκατοικίες, διαμερίσματα και μεζονέτες. Σε ό,τι αφορά τη διεθνή ζήτηση, οι πιο δημοφιλείς περιοχές για αναζήτηση κατοικίας προς πώληση το πρώτο τρίμηνο του 2024 είναι το κέντρο της Αθήνας, η Χαλκιδική και τα Νότια Προάστια της Αθήνας. Οι χώρες προέλευσης των υποψήφιων αγοραστών κατοικίας στο κέντρο της Αθήνας είναι το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Οι υποψήφιοι αγοραστές ενδιαφέρονται περισσότερο για διαμερίσματα, μονοκατοικίες και στούντιο. Η Χαλκιδική αναδεικνύεται σε έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς της χώρας τόσο για τους τουρίστες, όσο και για τους ξένους αγοραστές. Οι χώρες με τις περισσότερες αναζητήσεις για κατοικίες προς πώληση στη Χαλκιδική είναι η Γερμανία, η Σερβία και η Βόρεια Μακεδονία με τους υποψήφιους αγοραστές να αναζητούν περισσότερο διαμερίσματα, μονοκατοικίες και μεζονέτες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία είναι οι χώρες με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για κατοικίες προς πώληση στα Νότια Προάστια της Αθήνας. Οι πιο δημοφιλείς κατηγορίες κατοικιών στα Νότια Προάστια είναι τα διαμερίσματα, οι μονοκατοικίες και οι μεζονέτες.
  8. Ανοδική πορεία ακολούθησαν οι μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης εξοχικών κατοικιών, ως επί το πλείστον, τους πρώτους μήνες του 2024, στις δημοφιλείς για αγορά εξοχικού περιοχές της Ελλάδας, όπως αποτυπώθηκε από τον SPI, τον δείκτη τιμών του Spitogatos. Οι περιοχές κοντά στην Αθήνα συχνά αποτελούν μια καλή επιλογή για αγορά εξοχικού λόγω της δυνατότητας εύκολης και γρήγορης πρόσβασης για τους κατοίκους της πρωτεύουσας και όχι μόνο. Η πλούσια ακτογραμμή της Αττικής αλλά και τα κοντινά νησιά αποτελούν συχνά ελκυστικά σημεία για την απόκτηση εξοχικής κατοικίας. Οι υψηλότερες μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης εξοχικών κατοικιών κατά τους πρώτους μήνες του 2024 εντοπίζονται στις Σπέτσες, τη Σαρωνίδα, τον Πόρο, την Ανάβυσσο, τη Ραφήνα και την Αίγινα. Στον αντίποδα, ανάμεσα στις πιο οικονομικές περιοχές για αγορά εξοχικής κατοικίας κοντά στην Αθήνα είναι ο Μαραθώνας, η Αρτέμιδα, ο Κάλαμος και η Ερέτρια στην Εύβοια. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις μέσων ζητούμενων τιμών πώλησης εξοχικών κατά τους πρώτους μήνες του 2024 σε σχέση με την ίδια περίοδο το προηγούμενο έτος σημειώθηκαν στην Ανάβυσσο (16,7%), τη Σαρωνίδα (16,4%), την Αρτέμιδα (17,0%) και την Αίγινα (13,8%). Εξοχικές κατοικίες στην υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα Στην υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα, στις περιοχές με τις υψηλότερες μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης εξοχικών κατοικιών κατατάσσονται η Ανατολική Μάνη, η Σιθωνία και η Κασσάνδρα στη Χαλκιδική, τα Σύβοτα και η Μεθώνη στη Μεσσηνία. Ανάμεσα στις πιο οικονομικές περιοχές για αγορά εξοχικής κατοικίας στην υπόλοιπη Ελλάδα βρίσκονται η Ακράτα, η Αγριά και οι Μηλιές στη Μαγνησία καθώς και η Ζαχάρω στην Ηλεία. Επιπλέον, οι μεγαλύτερες αυξήσεις μέσης ζητούμενης τιμής πώλησης εξοχικής κατοικίας τους πρώτους μήνες του 2024 σε σχέση με την ίδια περίοδο το 2023, σημειώθηκαν στην Ανατολική Μάνη (54,4%), στη Ζαγορά Πηλίου (43,3%) και στη Ναύπακτο (28,0%). Εγχώρια και διεθνής ζήτηση για κατοικίες προς πώληση στην Ελλάδα Η εγχώρια ζήτηση για κατοικίες προς πώληση μειώθηκε το πρώτο τρίμηνο του 2024 κατά 4,2% σε σχέση με την ίδια περίοδο του 2023, ενώ αύξηση 11,8% παρατηρείται στη διεθνή ζήτηση. Οι δημοφιλέστερες περιοχές για αναζήτηση κατοικίας προς πώληση για τους Έλληνες υποψήφιους αγοραστές είναι τα Προάστια Θεσσαλονίκης, το κέντρο της Αθήνας, τα Νότια και Βόρεια Προάστια της Αθήνας και ο Δήμος Θεσσαλονίκης. Στα Προάστια της Θεσσαλονίκης, οι Έλληνες αγοραστές αναζητούν συχνότερα διαμερίσματα, μονοκατοικίες και μεζονέτες. Στο κέντρο της Αθήνας και στα Νότια Προάστια της Αθήνας, οι πιο δημοφιλείς κατηγορίες κατοικιών είναι και πάλι τα διαμερίσματα, οι μονοκατοικίες και τα στούντιο. Τέλος, αυτοί που αναζητούν κατοικία προς πώληση στα Βόρεια Προάστια, ενδιαφέρονται περισσότερο για μονοκατοικίες, διαμερίσματα και μεζονέτες. Σε ό,τι αφορά τη διεθνή ζήτηση, οι πιο δημοφιλείς περιοχές για αναζήτηση κατοικίας προς πώληση το πρώτο τρίμηνο του 2024 είναι το κέντρο της Αθήνας, η Χαλκιδική και τα Νότια Προάστια της Αθήνας. Οι χώρες προέλευσης των υποψήφιων αγοραστών κατοικίας στο κέντρο της Αθήνας είναι το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Οι υποψήφιοι αγοραστές ενδιαφέρονται περισσότερο για διαμερίσματα, μονοκατοικίες και στούντιο. Η Χαλκιδική αναδεικνύεται σε έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς της χώρας τόσο για τους τουρίστες, όσο και για τους ξένους αγοραστές. Οι χώρες με τις περισσότερες αναζητήσεις για κατοικίες προς πώληση στη Χαλκιδική είναι η Γερμανία, η Σερβία και η Βόρεια Μακεδονία με τους υποψήφιους αγοραστές να αναζητούν περισσότερο διαμερίσματα, μονοκατοικίες και μεζονέτες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία είναι οι χώρες με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για κατοικίες προς πώληση στα Νότια Προάστια της Αθήνας. Οι πιο δημοφιλείς κατηγορίες κατοικιών στα Νότια Προάστια είναι τα διαμερίσματα, οι μονοκατοικίες και οι μεζονέτες. View full είδηση
  9. Στα €8,8 τρισεκατομμύρια η συνολική αξία των εμπορικών ακινήτων (CRE) στην ανεπτυγμένη Ευρώπη κατά το πρώτο τρίμηνο του 2024, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της EPRA, με την συνολική αξία του Ελληνικού εισηγμένου κλάδου ακινήτων η οποία κατατάσσεται στα emerging Markets την ίδια περίοδο να φτάνει στα €4,42 δισ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύει η EPRA στην έκθεση «Global Real EstateTotal Markets Table» για τον Μάρτιο του 2024, στο τέλος του πρώτου τριμήνου 2024, η συνολική αξία του εισηγμένου κλάδου ακινήτων στην Ανεπτυγμένη Ευρώπη ανήλθε σε €395 δισ., εκ των οποίων το 65,1% αντιπροσωπεύεται στον δείκτη FTSE EPRA Nareit Developed Europe Index. Οι μεγαλύτερες αγορές είναι το Ηνωμένο Βασίλειο (€71,8 δισ.), ακολουθούμενες από την Ελβετία (€67,7 δισ.), τη Γερμανία (€65,6 δισ.), τη Σουηδία (€63,2 δισ.) και τη Γαλλία (€49,7 δισ.). Η συνολική αξία των εμπορικών ακινήτων (CRE) στην ανεπτυγμένη Ευρώπη εκτιμάται σε περίπου €8,8τρισ. έναντι συνολικού ΑΕΠ περίπου €19,9 τρισ. Ο εισηγμένος τομέας ακινήτων στην Ανεπτυγμένη Ευρώπη αντιπροσωπεύει το 4,5% της συνολικής αξίας CRE. Η συνολική αξία του Ελληνικού εισηγμένου κλάδου ακινήτων ανήλθε κατά την ίδια περίοδο σε €4,42 δισεκατομμύρια με 12 εταιρίες να τον εκπροσωπούν. Η συνολική κεφαλαιοποίηση των Ελληνικών ΑΕΕΑΠ ανήλθε σε €2,86 δισ. Η αξία του κλάδου επαγγελματικών ακινήτων στα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτιμάται άνω των €7,19 τρισ με την αξία του εισηγμένου κλάδου ακινήτων να ανέρχεται σε €274 δισεκατομμύρια, εκ των οποίων τα €178 δισεκατομμύρια (65,1% του LRE) αντιπροσωπεύονται στον δείκτη FTSE EPRA Nareit Global Real Estate Index. Εντός του εισηγμένου κλάδου ακινήτων στην Ε.Ε., υπάρχουν σήμερα 185 REIT με κεφαλαιοποίηση US$108 δισεκατομμυρίων, έναντι 242 μη REIT με κεφαλαιοποίηση €174,6 δισεκατομμυρίων. Στα €6δισ. το σύνολο των αντληθέντων κεφαλαίων κατά το πρώτο τρίμηνο του 2024 Αξίζει να σημειωθεί ότι στο τέλος του πρώτου τριμήνου 2024, το συνολικό χρέος και τα ίδια κεφάλαια που αντλήθηκαν από τις εισηγμένες που απαρτίζουν τον FTSE EPRA Nareit Developed Europe Index ανήλθε σε €6 δισεκατομμύρια, από τα οποία €1,4 δισ. αντλήθηκαν από εκδόσεις μετοχών και δικαιωμάτων και €4,6 δισεκατομμύρια από εκδόσεις χρέους. View full είδηση
  10. Στα €8,8 τρισεκατομμύρια η συνολική αξία των εμπορικών ακινήτων (CRE) στην ανεπτυγμένη Ευρώπη κατά το πρώτο τρίμηνο του 2024, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της EPRA, με την συνολική αξία του Ελληνικού εισηγμένου κλάδου ακινήτων η οποία κατατάσσεται στα emerging Markets την ίδια περίοδο να φτάνει στα €4,42 δισ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύει η EPRA στην έκθεση «Global Real EstateTotal Markets Table» για τον Μάρτιο του 2024, στο τέλος του πρώτου τριμήνου 2024, η συνολική αξία του εισηγμένου κλάδου ακινήτων στην Ανεπτυγμένη Ευρώπη ανήλθε σε €395 δισ., εκ των οποίων το 65,1% αντιπροσωπεύεται στον δείκτη FTSE EPRA Nareit Developed Europe Index. Οι μεγαλύτερες αγορές είναι το Ηνωμένο Βασίλειο (€71,8 δισ.), ακολουθούμενες από την Ελβετία (€67,7 δισ.), τη Γερμανία (€65,6 δισ.), τη Σουηδία (€63,2 δισ.) και τη Γαλλία (€49,7 δισ.). Η συνολική αξία των εμπορικών ακινήτων (CRE) στην ανεπτυγμένη Ευρώπη εκτιμάται σε περίπου €8,8τρισ. έναντι συνολικού ΑΕΠ περίπου €19,9 τρισ. Ο εισηγμένος τομέας ακινήτων στην Ανεπτυγμένη Ευρώπη αντιπροσωπεύει το 4,5% της συνολικής αξίας CRE. Η συνολική αξία του Ελληνικού εισηγμένου κλάδου ακινήτων ανήλθε κατά την ίδια περίοδο σε €4,42 δισεκατομμύρια με 12 εταιρίες να τον εκπροσωπούν. Η συνολική κεφαλαιοποίηση των Ελληνικών ΑΕΕΑΠ ανήλθε σε €2,86 δισ. Η αξία του κλάδου επαγγελματικών ακινήτων στα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτιμάται άνω των €7,19 τρισ με την αξία του εισηγμένου κλάδου ακινήτων να ανέρχεται σε €274 δισεκατομμύρια, εκ των οποίων τα €178 δισεκατομμύρια (65,1% του LRE) αντιπροσωπεύονται στον δείκτη FTSE EPRA Nareit Global Real Estate Index. Εντός του εισηγμένου κλάδου ακινήτων στην Ε.Ε., υπάρχουν σήμερα 185 REIT με κεφαλαιοποίηση US$108 δισεκατομμυρίων, έναντι 242 μη REIT με κεφαλαιοποίηση €174,6 δισεκατομμυρίων. Στα €6δισ. το σύνολο των αντληθέντων κεφαλαίων κατά το πρώτο τρίμηνο του 2024 Αξίζει να σημειωθεί ότι στο τέλος του πρώτου τριμήνου 2024, το συνολικό χρέος και τα ίδια κεφάλαια που αντλήθηκαν από τις εισηγμένες που απαρτίζουν τον FTSE EPRA Nareit Developed Europe Index ανήλθε σε €6 δισεκατομμύρια, από τα οποία €1,4 δισ. αντλήθηκαν από εκδόσεις μετοχών και δικαιωμάτων και €4,6 δισεκατομμύρια από εκδόσεις χρέους.
  11. Νέα άνοδο σημείωσε η αξία της ακίνητης περιουσίας που έχουν στην κατοχή τους, τα φυσικά πρόσωπα και οι επιχειρήσεις που έχουν ιδιοκτησία στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ΑΑΔΕ, με αφορμή την ακτινογραφία του ΕΝΦΙΑ για το 2024. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η συνολική αντικειμενική αξία των 7.159.164 φυσικών νομικών προσώπων, ανέρχεται σε 771,9 δις ευρώ, αυξημένη κατά 2,5 δις ευρώ σε σχέση με το 2023. Μάλιστα το μεγαλύτερο ποσοστό αυτής της περιουσίας, σχεδόν το 53%, βρίσκεται στην Αττική. Ειδικότερα, οι 2.549.919 φορολογούμενοι που κατοικούν στην περιοχή της πρωτεύουσας, έχουν στα χέρια τους ακίνητη περιουσία συνολικής αξίας που υπερβαίνει τα 409 δις. ευρώ. Σε ότι αφορά το σύνολο του Φόρου, η επεξεργασία των στοιχείων δείχνει ότι από τα 7.159.164 φυσικά και νομικά πρόσωπα έλαβαν εκκαθαριστικό ΕΝΦΙΑ, οι 991.860 ιδιοκτήτες ακινήτων απαλλάχθηκαν από την πληρωμή ΕΝΦΙΑ με μηδενικό εκκαθαριστικό. Ο φόρος που καλούνται να πληρώσουν οι υπόλοιποι 6.167.304 φυσικά και νομικά πρόσωπα ανήλθε συνολικά σε 2,286 δισ. ευρώ. Έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ έως 10% κέρδισαν 215.171 φορολογούμενοι με ασφαλισμένες κατοικίες για σεισμό, πυρκαγιά και πλημμύρα. Τα στοιχεία ανά Περιφέρεια, μετά την επεξεργασία των εκκαθαριστικών του ΕΝΦΙΑ, εμφανίζουν την εξής εικόνα: 1. Οι 2.226.723 ιδιοκτήτες ακινήτων (φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις) που κατοικούν στην Αττική θα καταβάλλουν 1,2 δισ. ευρώ για την ακίνητη περιουσία τους με την αξία των ακινήτων τους να υπερβαίνει 409 δις. ευρώ. 2. Στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, οι 337.700 ιδιοκτήτες ακινήτων διαθέτουν ακίνητη περιουσία 23,7 δις. ευρώ και πληρώνουν φόρο 74,77 εκατ. ευρώ. 3. Στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, οι 127.424ιδιοκτήτες ακινήτων διαθέτουν ακίνητη περιουσία 11,34 δις. ευρώ και πληρώνουν φόρο 33,3 εκατ. ευρώ. 4. Στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, 354.111 φορολογούμενοι έχουν ακίνητα αξίας 28,5 δις. ευρώ και πληρώνουν φόρο 83,89 εκατ. ευρώ. 5. Στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, 160.858 φορολογούμενοι διαθέτουν ακίνητη περιουσία 10,16 δισ. ευρώ και πληρώνουν φόρο 34,23 εκατ. ευρώ. 6. Στην Περιφέρεια Ηπείρου, 184.026 ιδιοκτήτες ακινήτων διαθέτουν ακίνητη περιουσία 17,5 δις. ευρώ για την οποία πληρώνουν φόρο 43,7 εκατ. ευρώ. 7. Στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, 400.846 φορολογούμενοι διαθέτουν ακίνητη περιουσία 33 δις. ευρώ και ο φόρος που καλούνται να πληρώσουν ανέρχεται στο ποσό των 96,33 εκατ. ευρώ. 8. Στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, οι 139.556 ιδιοκτήτες ακινήτων αξίας 16,36 δισ. ευρώ πληρώνουν φόρο 48,63 εκατ. ευρώ. 1. 9. Στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, 1.061.286 φορολογούμενοι έχουν ακίνητη περιουσία 100,1 δισ. ευρώ και πληρώνουν φόρο 292,99 εκατ. ευρώ. 9. Στην Κρήτη, 364.000 φορολογούμενοι με ακίνητα αξίας 41,46 δις. ευρώ επιβαρύνονται με φόρο 122 εκατ. ευρώ. 10. Στο Νότιο Αιγαίο, οι 176.999 ιδιοκτήτες ακινήτων αξίας 25,62 δισ. ευρώ πληρώνουν φόρο 78,84 εκατ. ευρώ. 11. Στην Πελοπόννησο οι 346.765 ιδιοκτήτες ακινήτων αξίας 31,55 δις. ευρώ επιβαρύνονται με φόρο 93,9 εκατ. ευρώ. 12. Στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, 287.010 ιδιοκτήτες ακινήτων αξίας 22,99 δισ. ευρώ πληρώνουν φόρο 70 εκατ. ευρώ.
  12. Νέα άνοδο σημείωσε η αξία της ακίνητης περιουσίας που έχουν στην κατοχή τους, τα φυσικά πρόσωπα και οι επιχειρήσεις που έχουν ιδιοκτησία στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ΑΑΔΕ, με αφορμή την ακτινογραφία του ΕΝΦΙΑ για το 2024. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η συνολική αντικειμενική αξία των 7.159.164 φυσικών νομικών προσώπων, ανέρχεται σε 771,9 δις ευρώ, αυξημένη κατά 2,5 δις ευρώ σε σχέση με το 2023. Μάλιστα το μεγαλύτερο ποσοστό αυτής της περιουσίας, σχεδόν το 53%, βρίσκεται στην Αττική. Ειδικότερα, οι 2.549.919 φορολογούμενοι που κατοικούν στην περιοχή της πρωτεύουσας, έχουν στα χέρια τους ακίνητη περιουσία συνολικής αξίας που υπερβαίνει τα 409 δις. ευρώ. Σε ότι αφορά το σύνολο του Φόρου, η επεξεργασία των στοιχείων δείχνει ότι από τα 7.159.164 φυσικά και νομικά πρόσωπα έλαβαν εκκαθαριστικό ΕΝΦΙΑ, οι 991.860 ιδιοκτήτες ακινήτων απαλλάχθηκαν από την πληρωμή ΕΝΦΙΑ με μηδενικό εκκαθαριστικό. Ο φόρος που καλούνται να πληρώσουν οι υπόλοιποι 6.167.304 φυσικά και νομικά πρόσωπα ανήλθε συνολικά σε 2,286 δισ. ευρώ. Έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ έως 10% κέρδισαν 215.171 φορολογούμενοι με ασφαλισμένες κατοικίες για σεισμό, πυρκαγιά και πλημμύρα. Τα στοιχεία ανά Περιφέρεια, μετά την επεξεργασία των εκκαθαριστικών του ΕΝΦΙΑ, εμφανίζουν την εξής εικόνα: 1. Οι 2.226.723 ιδιοκτήτες ακινήτων (φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις) που κατοικούν στην Αττική θα καταβάλλουν 1,2 δισ. ευρώ για την ακίνητη περιουσία τους με την αξία των ακινήτων τους να υπερβαίνει 409 δις. ευρώ. 2. Στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, οι 337.700 ιδιοκτήτες ακινήτων διαθέτουν ακίνητη περιουσία 23,7 δις. ευρώ και πληρώνουν φόρο 74,77 εκατ. ευρώ. 3. Στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, οι 127.424ιδιοκτήτες ακινήτων διαθέτουν ακίνητη περιουσία 11,34 δις. ευρώ και πληρώνουν φόρο 33,3 εκατ. ευρώ. 4. Στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, 354.111 φορολογούμενοι έχουν ακίνητα αξίας 28,5 δις. ευρώ και πληρώνουν φόρο 83,89 εκατ. ευρώ. 5. Στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, 160.858 φορολογούμενοι διαθέτουν ακίνητη περιουσία 10,16 δισ. ευρώ και πληρώνουν φόρο 34,23 εκατ. ευρώ. 6. Στην Περιφέρεια Ηπείρου, 184.026 ιδιοκτήτες ακινήτων διαθέτουν ακίνητη περιουσία 17,5 δις. ευρώ για την οποία πληρώνουν φόρο 43,7 εκατ. ευρώ. 7. Στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, 400.846 φορολογούμενοι διαθέτουν ακίνητη περιουσία 33 δις. ευρώ και ο φόρος που καλούνται να πληρώσουν ανέρχεται στο ποσό των 96,33 εκατ. ευρώ. 8. Στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, οι 139.556 ιδιοκτήτες ακινήτων αξίας 16,36 δισ. ευρώ πληρώνουν φόρο 48,63 εκατ. ευρώ. 1. 9. Στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, 1.061.286 φορολογούμενοι έχουν ακίνητη περιουσία 100,1 δισ. ευρώ και πληρώνουν φόρο 292,99 εκατ. ευρώ. 9. Στην Κρήτη, 364.000 φορολογούμενοι με ακίνητα αξίας 41,46 δις. ευρώ επιβαρύνονται με φόρο 122 εκατ. ευρώ. 10. Στο Νότιο Αιγαίο, οι 176.999 ιδιοκτήτες ακινήτων αξίας 25,62 δισ. ευρώ πληρώνουν φόρο 78,84 εκατ. ευρώ. 11. Στην Πελοπόννησο οι 346.765 ιδιοκτήτες ακινήτων αξίας 31,55 δις. ευρώ επιβαρύνονται με φόρο 93,9 εκατ. ευρώ. 12. Στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, 287.010 ιδιοκτήτες ακινήτων αξίας 22,99 δισ. ευρώ πληρώνουν φόρο 70 εκατ. ευρώ. View full είδηση
  13. Η Starlink δραστηριοποιείται από το 2022 στην Ελλάδα, προσφέροντας δορυφορικό internet σε όλη την επικράτεια. Σήμερα, οι τιμές έχουν πέσει αρκετά σε σχέση με το 2022 και υπάρχουν μάλιστα διαφορετικά πακέτα τα οποία εξυπηρετούν διαφορετικές ανάγκες. Πέρα από την αγορά του εξοπλισμού δηλαδή, μπορείτε επίσης να τον ενοικιάσετε για συγκεκριμένη χρονική περίοδο, όπως για παράδειγμα αν σχεδιάζετε μία απόδραση σε κάποιο απομονωμένο μέρος και θέλετε να παραμείνετε συνδεδεμένοι με τον κόσμο. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Αυτή τη στιγμή ο εξοπλισμός Starlink προσφέρεται για αγορά στην Ελλάδα έναντι €225. Υπάρχει μάλιστα μία περίοδος δοκιμής 30 ημερών, κατά την οποία αν δε μείνετε ευχαριστημένοι, μπορείτε να επιστρέψετε τον εξοπλισμό και να πάρετε πίσω το σύνολο των χρημάτων που δώσατε. Η υπηρεσία τώρα, προσφέρεται με χρέωση €40 μηνιαίως. Εδώ δεν υπάρχει κάποια δέσμευση συμβολαίου και μπορείτε να διακόψετε την υπηρεσία όποια στιγμή επιθυμείτε και να επιστρέψετε τον εξοπλισμό. Να θυμίσουμε πως το 2022, ο εξοπλισμός κόστιζε €654 και η υπηρεσία €99 το μήνα. Στην περίπτωση της ενοικίασης τώρα, η υπηρεσία χρεώνεται το ίδιο, δηλαδή €40 το μήνα, αλλά η μηνιαία χρέωση της ενοικίασης του εξοπλισμού είναι μόλις €15. Σε αυτό το σύνολο, προσθέστε και επιπλέον €50 για το τέλος ενεργοποίησης. Σε κάθε περίπτωση αγοράς ή ενοικίασης εξοπλισμού, τα μεταφορικά κοστίζουν €24. Όπως βλέπετε και στο χάρτη παραπάνω, το Starlink καλύπτει όλη την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά, ενώ καλύπτεται και αρκετός θαλάσσιος χώρος. Οι ταχύτητες download κυμαίνονται ανάλογα την περιοχή από 124Mbps έως 288Mbps και το upload από 20-43Mbps, ενώ ο χρόνος αναμονής από 37-55ms. Τέλος, υπάρχουν και ξεχωριστά πακέτα για επιχειρήσεις, για πλωτά σκάφη, για τροχόσπιτα και για άτομα που ταξιδεύουν στο εξωτερικό.
  14. Η Starlink δραστηριοποιείται από το 2022 στην Ελλάδα, προσφέροντας δορυφορικό internet σε όλη την επικράτεια. Σήμερα, οι τιμές έχουν πέσει αρκετά σε σχέση με το 2022 και υπάρχουν μάλιστα διαφορετικά πακέτα τα οποία εξυπηρετούν διαφορετικές ανάγκες. Πέρα από την αγορά του εξοπλισμού δηλαδή, μπορείτε επίσης να τον ενοικιάσετε για συγκεκριμένη χρονική περίοδο, όπως για παράδειγμα αν σχεδιάζετε μία απόδραση σε κάποιο απομονωμένο μέρος και θέλετε να παραμείνετε συνδεδεμένοι με τον κόσμο. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Αυτή τη στιγμή ο εξοπλισμός Starlink προσφέρεται για αγορά στην Ελλάδα έναντι €225. Υπάρχει μάλιστα μία περίοδος δοκιμής 30 ημερών, κατά την οποία αν δε μείνετε ευχαριστημένοι, μπορείτε να επιστρέψετε τον εξοπλισμό και να πάρετε πίσω το σύνολο των χρημάτων που δώσατε. Η υπηρεσία τώρα, προσφέρεται με χρέωση €40 μηνιαίως. Εδώ δεν υπάρχει κάποια δέσμευση συμβολαίου και μπορείτε να διακόψετε την υπηρεσία όποια στιγμή επιθυμείτε και να επιστρέψετε τον εξοπλισμό. Να θυμίσουμε πως το 2022, ο εξοπλισμός κόστιζε €654 και η υπηρεσία €99 το μήνα. Στην περίπτωση της ενοικίασης τώρα, η υπηρεσία χρεώνεται το ίδιο, δηλαδή €40 το μήνα, αλλά η μηνιαία χρέωση της ενοικίασης του εξοπλισμού είναι μόλις €15. Σε αυτό το σύνολο, προσθέστε και επιπλέον €50 για το τέλος ενεργοποίησης. Σε κάθε περίπτωση αγοράς ή ενοικίασης εξοπλισμού, τα μεταφορικά κοστίζουν €24. Όπως βλέπετε και στο χάρτη παραπάνω, το Starlink καλύπτει όλη την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά, ενώ καλύπτεται και αρκετός θαλάσσιος χώρος. Οι ταχύτητες download κυμαίνονται ανάλογα την περιοχή από 124Mbps έως 288Mbps και το upload από 20-43Mbps, ενώ ο χρόνος αναμονής από 37-55ms. Τέλος, υπάρχουν και ξεχωριστά πακέτα για επιχειρήσεις, για πλωτά σκάφη, για τροχόσπιτα και για άτομα που ταξιδεύουν στο εξωτερικό. View full είδηση
  15. Πάνω από εξήντα μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες αναμένεται να ξεκινήσουν την λειτουργία τους στην Ελλάδα την ερχόμενη τετραετία προσθέτοντας στο δυναμικό της πάνω από 7.500 δωμάτια / βίλες. Τα περισσότερα από αυτά (4 στα 10 ) θα λειτουργούν κάτω από την ομπρέλα διεθνών αλυσίδων. Τα σημαντικότερα επερχόμενα ξενοδοχειακά projects κατέγραψε σε έκθεση της η εταιρεία Travelworks Public Relations «Greek Market Report | Hotel Investments 2024 – 2027» Με έξι ακόμη ξενοδοχεία αναμένεται να ενισχύσει το επί ελληνικού εδάφους χαρτοφυλάκιό της τα επόμενα χρόνια ένας από τους κολοσσούς της φιλοξενίας, Η Hitlon, φέρνει τα Conrad Hotels & Resorts στην Αθήνα, στο Hilton Athens, καθώς και το πρώτο Curio Collection by Hilton, στο ιστορικό Πεντελικόν. Με σταθερή παρουσία στην Ελλάδα από το 2016, Η Marriott η οποία διαθέτει και το μεγαλύτερο χαρτοφυλάκιο ξενοδοχείων υπό την ομπρέλα διεθνούς αλυσίδας στην Ελλάδα ανακοίνωσε το πρώτο Tribute beach resort στην περιοχή Σταλίδα της Κρήτης, το οποίο μάλιστα θα αποτελέσει και το πρώτο για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Οι περισσότερες από τις νέες ξενοδοχειακές μονάδες αναπτύσσονται σε ήδη προβεβλημένους τουριστικούς προορισμούς επιβεβαιώνοντας την δυσκολία δημιουργίας νέων πέραν των ήδη καθιερωμένων.
  16. Πάνω από εξήντα μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες αναμένεται να ξεκινήσουν την λειτουργία τους στην Ελλάδα την ερχόμενη τετραετία προσθέτοντας στο δυναμικό της πάνω από 7.500 δωμάτια / βίλες. Τα περισσότερα από αυτά (4 στα 10 ) θα λειτουργούν κάτω από την ομπρέλα διεθνών αλυσίδων. Τα σημαντικότερα επερχόμενα ξενοδοχειακά projects κατέγραψε σε έκθεση της η εταιρεία Travelworks Public Relations «Greek Market Report | Hotel Investments 2024 – 2027» Με έξι ακόμη ξενοδοχεία αναμένεται να ενισχύσει το επί ελληνικού εδάφους χαρτοφυλάκιό της τα επόμενα χρόνια ένας από τους κολοσσούς της φιλοξενίας, Η Hitlon, φέρνει τα Conrad Hotels & Resorts στην Αθήνα, στο Hilton Athens, καθώς και το πρώτο Curio Collection by Hilton, στο ιστορικό Πεντελικόν. Με σταθερή παρουσία στην Ελλάδα από το 2016, Η Marriott η οποία διαθέτει και το μεγαλύτερο χαρτοφυλάκιο ξενοδοχείων υπό την ομπρέλα διεθνούς αλυσίδας στην Ελλάδα ανακοίνωσε το πρώτο Tribute beach resort στην περιοχή Σταλίδα της Κρήτης, το οποίο μάλιστα θα αποτελέσει και το πρώτο για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Οι περισσότερες από τις νέες ξενοδοχειακές μονάδες αναπτύσσονται σε ήδη προβεβλημένους τουριστικούς προορισμούς επιβεβαιώνοντας την δυσκολία δημιουργίας νέων πέραν των ήδη καθιερωμένων. View full είδηση
  17. Στην τεράστια "ψαλίδα" που υπάρχει στην εγχώρια αγορά ακινήτων μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης αναφέρεται νέα μελέτη της Τράπεζας Πειραιώς. Σύμφωνα με τον κ. Ηλία Λεκκό, Επικεφαλής Οικονομικής Ανάλυσης και Επενδυτικής Στρατηγικής της Πειραιώς "έναυσμα για την εν λόγω μελέτη αποτέλεσε η συνειδητοποίηση ότι συσσωρευτικά από το 2016 ως το 2022 ο ρυθμός αύξησης των τιμών οικιστικών ακινήτων έχει αυξηθεί κατά 14% περισσότερο σε σχέση με τον ρυθμό αύξησης ο οποίος θα δικαιολογείτο βάσει της εξέλιξης των θεμελιωδών μακροοικονομικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας". "Η αναζήτηση των παραγόντων που έχουν οδηγήσει σε αυτή τη σημαντική απόκλιση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι εξελίξεις στην ελληνική οικονομία τα χρόνια της κρίσης και της ύφεσης έχουν δημιουργήσει μια σημαντική ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης οικιστικών ακινήτων, η οποία δυστυχώς θα είναι δύσκολο να γεφυρωθεί σε βραχυχρόνιο ορίζοντα" επισημαίνει ο ίδιος. Η κατασκευαστική δραστηριότητα Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της μελέτης, η κατασκευαστική δραστηριότητα έφτασε στο απόγειό της το 2005 με την έκδοση 66 χιλιάδων οικοδομικών αδειών, οι οποίες αντιστοιχούσαν σε 195 χιλιάδες κατοικίες. Έκτοτε η πτώση ήταν συνεχής, με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα κατασκευαστικής δραστηριότητας την περίοδο 2012 και ύστερα, με ετήσια έκδοση αδειών που αντιστοιχεί σε 16 χιλιάδες κατοικίες κατ’ έτος. Συνακόλουθα, μεταξύ της απογραφής 2001-2011 καταγράφεται αύξηση του αριθμού των κατοικιών κατά 917 χιλιάδες, ενώ την επόμενη δεκαετία 2012-2022 υπολογίζουμε ότι προστέθηκαν μόνο 155 χιλιάδες. Ταυτόχρονα, από την πλευρά της ζήτησης την περίοδο 2001-2011 καταγράφεται αύξηση του αριθμού των νοικοκυριών κατά 582 χιλιάδες, ενώ από το 2012 έως το 2022 υπολογίζεται η δημιουργία μόνο 197 χιλιάδων νοικοκυριών. Επιπρόσθετα όμως ένα νέο χαρακτηριστικό που έχει προκύψει τα τελευταία χρόνια είναι η αύξηση της ζήτησης κατοικιών λόγω βραχυχρόνιας μίσθωσης. Η ζήτηση αυτή, η οποία δρα προσθετικά στη ζήτηση για στέγαση στα εγχώρια νοικοκυριά, ανέρχεται πλέον σε 170 χιλιάδες κατοικίες. Ζήτηση για 212 χιλιάδες κατοικίες Συμπερασματικά λοιπόν, η ανισορροπία που εντοπίζει η μελέτη δεν είναι παρά προϊόν της απόστασης ανάμεσα στις 155 χιλιάδες νέες κατοικίες που υπολογίζουμε ότι κατασκευάστηκαν τα τελευταία 10 χρόνια από τη μια και της συνολικής ζήτησης για 367 χιλιάδες νέες κατοικίες (197 χιλιάδες νέα νοικοκυριά συν 170 χιλιάδες βραχυχρόνιες μισθώσεις). Αυτό λοιπόν το έλλειμα προσφοράς έναντι ζήτησης κατά περίπου 212 χιλιάδες κατοικίες είναι που έχει δημιουργήσει μια συσσωρευτική αποτίμηση των τιμών κατοικιών 14% πέρα και πάνω από την αύξηση που δικαιολογεί το επίπεδο ανάπτυξης των εισοδημάτων. Δεδομένου δε του μεγέθους του χάσματος μεταξύ προσφοράς και ζήτησης, οι ρυθμοί αύξησης των τιμών των κατοικιών αναμένεται να μετριασθούν αλλά όχι να περάσουν σε αρνητικό πρόσημο. Συνέπεια όλων αυτών, τονίζει η μελέτη της Πειραιώς, είναι η αγορά ακινήτων να βρίσκεται στο σημείο του οικονομικού κύκλου όπου οι δυνητικοί αγοραστές είναι ακόμα διατεθειμένοι να αποδεχθούν τις ολοένα και αυξανόμενες απαιτήσεις των πωλητών, αλλά με εμφανή σημάδια κόπωσης προετοιμάζοντάς μας για την είσοδο στην επόμενη φάση το κύκλου όπου υψηλότερες τιμές θα συνοδεύονται από πτώση των συναλλαγών/αγοροπωλησιών. View full είδηση
  18. Στην τεράστια "ψαλίδα" που υπάρχει στην εγχώρια αγορά ακινήτων μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης αναφέρεται νέα μελέτη της Τράπεζας Πειραιώς. Σύμφωνα με τον κ. Ηλία Λεκκό, Επικεφαλής Οικονομικής Ανάλυσης και Επενδυτικής Στρατηγικής της Πειραιώς "έναυσμα για την εν λόγω μελέτη αποτέλεσε η συνειδητοποίηση ότι συσσωρευτικά από το 2016 ως το 2022 ο ρυθμός αύξησης των τιμών οικιστικών ακινήτων έχει αυξηθεί κατά 14% περισσότερο σε σχέση με τον ρυθμό αύξησης ο οποίος θα δικαιολογείτο βάσει της εξέλιξης των θεμελιωδών μακροοικονομικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας". "Η αναζήτηση των παραγόντων που έχουν οδηγήσει σε αυτή τη σημαντική απόκλιση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι εξελίξεις στην ελληνική οικονομία τα χρόνια της κρίσης και της ύφεσης έχουν δημιουργήσει μια σημαντική ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης οικιστικών ακινήτων, η οποία δυστυχώς θα είναι δύσκολο να γεφυρωθεί σε βραχυχρόνιο ορίζοντα" επισημαίνει ο ίδιος. Η κατασκευαστική δραστηριότητα Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της μελέτης, η κατασκευαστική δραστηριότητα έφτασε στο απόγειό της το 2005 με την έκδοση 66 χιλιάδων οικοδομικών αδειών, οι οποίες αντιστοιχούσαν σε 195 χιλιάδες κατοικίες. Έκτοτε η πτώση ήταν συνεχής, με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα κατασκευαστικής δραστηριότητας την περίοδο 2012 και ύστερα, με ετήσια έκδοση αδειών που αντιστοιχεί σε 16 χιλιάδες κατοικίες κατ’ έτος. Συνακόλουθα, μεταξύ της απογραφής 2001-2011 καταγράφεται αύξηση του αριθμού των κατοικιών κατά 917 χιλιάδες, ενώ την επόμενη δεκαετία 2012-2022 υπολογίζουμε ότι προστέθηκαν μόνο 155 χιλιάδες. Ταυτόχρονα, από την πλευρά της ζήτησης την περίοδο 2001-2011 καταγράφεται αύξηση του αριθμού των νοικοκυριών κατά 582 χιλιάδες, ενώ από το 2012 έως το 2022 υπολογίζεται η δημιουργία μόνο 197 χιλιάδων νοικοκυριών. Επιπρόσθετα όμως ένα νέο χαρακτηριστικό που έχει προκύψει τα τελευταία χρόνια είναι η αύξηση της ζήτησης κατοικιών λόγω βραχυχρόνιας μίσθωσης. Η ζήτηση αυτή, η οποία δρα προσθετικά στη ζήτηση για στέγαση στα εγχώρια νοικοκυριά, ανέρχεται πλέον σε 170 χιλιάδες κατοικίες. Ζήτηση για 212 χιλιάδες κατοικίες Συμπερασματικά λοιπόν, η ανισορροπία που εντοπίζει η μελέτη δεν είναι παρά προϊόν της απόστασης ανάμεσα στις 155 χιλιάδες νέες κατοικίες που υπολογίζουμε ότι κατασκευάστηκαν τα τελευταία 10 χρόνια από τη μια και της συνολικής ζήτησης για 367 χιλιάδες νέες κατοικίες (197 χιλιάδες νέα νοικοκυριά συν 170 χιλιάδες βραχυχρόνιες μισθώσεις). Αυτό λοιπόν το έλλειμα προσφοράς έναντι ζήτησης κατά περίπου 212 χιλιάδες κατοικίες είναι που έχει δημιουργήσει μια συσσωρευτική αποτίμηση των τιμών κατοικιών 14% πέρα και πάνω από την αύξηση που δικαιολογεί το επίπεδο ανάπτυξης των εισοδημάτων. Δεδομένου δε του μεγέθους του χάσματος μεταξύ προσφοράς και ζήτησης, οι ρυθμοί αύξησης των τιμών των κατοικιών αναμένεται να μετριασθούν αλλά όχι να περάσουν σε αρνητικό πρόσημο. Συνέπεια όλων αυτών, τονίζει η μελέτη της Πειραιώς, είναι η αγορά ακινήτων να βρίσκεται στο σημείο του οικονομικού κύκλου όπου οι δυνητικοί αγοραστές είναι ακόμα διατεθειμένοι να αποδεχθούν τις ολοένα και αυξανόμενες απαιτήσεις των πωλητών, αλλά με εμφανή σημάδια κόπωσης προετοιμάζοντάς μας για την είσοδο στην επόμενη φάση το κύκλου όπου υψηλότερες τιμές θα συνοδεύονται από πτώση των συναλλαγών/αγοροπωλησιών.
  19. Ερευνητική ομάδα μελέτησε τις πιθανές οικονομικές επιπτώσεις της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, λόγω της κλιματικής αλλαγής, για 271 ευρωπαϊκές περιοχές- ανάμεσά τους και η Ελλάδα- έως το 2100, με βάση σενάριο υψηλών εκπομπών και χωρίς την εφαρμογή νέων μέτρων προστασίας των ακτών μετά το 2015. «Η κλιματική αλλαγή απειλεί την οικονομική ανάπτυξη παγκοσμίως, με έντονες ανισότητες στους επιταχυνόμενους κινδύνους σε διάφορες περιοχές. Ιδιαίτερα, η αύξηση της στάθμης της θάλασσας λόγω του κλίματος αποτελεί μια αυξανόμενη ανησυχία. Η καταστροφική της δυνατότητα επηρεάζει περιοχές, όπου συγκεντρώνονται το παραγωγικό κεφάλαιο και ο πληθυσμός: παράκτιες πόλεις και περιοχές», σημείωσε η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες από το Delft, στην οποία συμμετέχει ο Έλληνας μεταδιδακτορικός ερευνητής του ολλανδικού πανεπιστημίου, Θεόδωρος Χατζηβασιλειάδης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, περισσότεροι από 200 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρώπη- περίπου το 44% των πληθυσμών της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου- ζουν σε απόσταση 50 χιλιομέτρων από την ακτογραμμή. Αυτές οι παράκτιες περιοχές συμβάλλουν σχεδόν στο 40% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της Ευρώπης, ενώ το 75% του διεθνούς εμπορικού όγκου της Ευρώπης διεξάγεται μέσω θαλάσσιων διαδρομών. Κλιματική αλλαγή: Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για την Ελλάδα Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, έγινε ανάλυση σε επίπεδο περιφερειών για τις οικονομικές επιπτώσεις της ανόδου της στάθμης της θάλασσας σε ένα σενάριο υψηλών εκπομπών ως το 2100. Η Ελλάδα βρίσκεται κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο στη μείωση του ΑΕΠ, ωστόσο εμφανίζει μεγάλες μειώσεις σχεδόν σε όλες τις περιφέρειές της, καθώς είναι παράκτιες, σημειώνει μιλώντας στο ΑΠΕ ο Θεόδωρος Χατζηβασιλειάδης. Σε αυτό το ακραίο κλιματικό σενάριο που μελετήθηκε, τις μεγαλύτερες οικονομικές επιπτώσεις φαίνεται ότι θα έχουν η Στερεά Ελλάδα (-6,88%) και το βόρειο Αιγαίο (-6,06%). Στην Αττική, η ανάλυση δείχνει μηδενικές επιπτώσεις. Μία μόνο περιφέρεια, εκείνη της Δυτικής Μακεδονίας, δεν βρέχεται από θάλασσα και εκεί οι ερευνητές αναμένουν αύξηση του ΑΕΠ περίπου 0,87% έως το τέλος του αιώνα, η οποία οφείλεται στον κατασκευαστικό τομέα της περιοχής, που θα χρησιμοποιηθεί για την ανακατασκευή του κεφαλαίου που θα έχει καταστραφεί σε όλη τη χώρα. Ο εν λόγω τομέας σημειώνει αύξηση σε όλη την Ελλάδα με εξαίρεση την περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, όπου υπάρχει πτώση. Η μεγαλύτερη πτώση αφορά στον αγροτικό τομέα παραγωγής και στον δημόσιο τομέα- περίπου το 6% της παραγωγής χάνεται στην Ήπειρο και στην ανατολική Μακεδονία και στους δύο αυτούς τομείς. Ποιες περιοχές θα επηρεαστούν από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας Οι ερευνητές συνδύασαν οικονομικό μοντέλο που είχε αναπτυχθεί προηγουμένως, με δεδομένα για τις προβλεπόμενες επιπτώσεις της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, τις τάσεις των επενδύσεων και την κατανομή των οικονομικών απωλειών που προκλήθηκαν από 155 πλημμυρικά φαινόμενα στην Ευρώπη την περίοδο 1995-2016. Στη συνέχεια, εκτίμησαν τις πιθανές οικονομικές απώλειες και τα κέρδη σε σύγκριση με ένα σενάριο χωρίς άνοδο της στάθμης της θάλασσας και με ετήσια οικονομική ανάπτυξη 2% σε όλες τις περιοχές. Επίσης, οι επιστήμονες μοντελοποίησαν τον αντίκτυπο που θα έχουν στοχευμένες επενδύσεις σε διάφορους οικονομικούς τομείς, μετά την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Με βάση ένα σενάριο υψηλών εκπομπών, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας θα μπορούσε να προκαλέσει οικονομικές απώλειες 872 δισεκατομμυρίων ευρώ στην ΕΕ και τη Βρετανία μέχρι τα τέλη του αιώνα. Αυτό προκύπτει από σύγκριση με σενάριο χωρίς άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Από την έρευνα προέκυψαν διαφορές στις οικονομικές επιπτώσεις που θα έχει η άνοδος της στάθμης της θάλασσας. Η πλειονότητα των οικονομικών απωλειών- έως και 21% του περιφερειακού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος ως το 2100- συγκεντρώνεται σε παράκτιες περιοχές, όπως το Βένετο και η Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία και η επαρχία Δυτικής Πομερανίας στην Πολωνία. Η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις περιοχές που αναμένεται να υποστούν σχετικά υψηλότερες οικονομικές απώλειες, κάτι που ισχύει επίσης για τις βελγικές ακτές και τη δυτική Γαλλία. Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανέφερε ο Θεόδωρος Χατζηβασιλειάδης, οι συνολικές ζημιές για την Ευρώπη είναι μόλις 1,26% του ΑΕΠ της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου στο σενάριο υψηλού επιπέδου ως το 2100. Ωστόσο, στην Ιταλία οι εθνικές απώλειες είναι 4,43%, ενώ η μείωση της παραγωγικότητας στο Βένετο κυμαίνεται περίπου στο 20,84%. Αντίθετα, οι περιοχές στο εσωτερικό της Ευρώπης, όπως στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ουγγαρία, θα παρουσιάσουν οικονομικά κέρδη έως και 1% του περιφερειακού ΑΕΠ μέχρι το 2100- σύμφωνα με την έρευνα- και αυτό θα μπορούσε να οφείλεται στη μετεγκατάσταση της παραγωγής από τις πλημμυρισμένες παράκτιες στις ενδοχώρες. Πάντως ο κ. Χατζηβασιλειάδης επισημαίνει πως μπορεί να είναι μεγαλύτερες οι επιπτώσεις για τις παράκτιες περιοχές, ωστόσο η οικονομία είναι αλληλένδετη. «Το ερώτημα είναι: αυτά τα κέρδη αρκούν για να αντισταθμίσουν τις απώλειες στις παράκτιες περιοχές; Δυστυχώς, η απάντηση είναι πως όχι. Η συνολική επίδραση είναι ακόμα αρνητική, με κάποιες εξαιρέσεις, όπως η Γερμανία, όπου τα κέρδη και οι απώλειες ισορροπούν στο μηδέν», αναφέρει χαρακτηριστικά.
  20. Ερευνητική ομάδα μελέτησε τις πιθανές οικονομικές επιπτώσεις της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, λόγω της κλιματικής αλλαγής, για 271 ευρωπαϊκές περιοχές- ανάμεσά τους και η Ελλάδα- έως το 2100, με βάση σενάριο υψηλών εκπομπών και χωρίς την εφαρμογή νέων μέτρων προστασίας των ακτών μετά το 2015. «Η κλιματική αλλαγή απειλεί την οικονομική ανάπτυξη παγκοσμίως, με έντονες ανισότητες στους επιταχυνόμενους κινδύνους σε διάφορες περιοχές. Ιδιαίτερα, η αύξηση της στάθμης της θάλασσας λόγω του κλίματος αποτελεί μια αυξανόμενη ανησυχία. Η καταστροφική της δυνατότητα επηρεάζει περιοχές, όπου συγκεντρώνονται το παραγωγικό κεφάλαιο και ο πληθυσμός: παράκτιες πόλεις και περιοχές», σημείωσε η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες από το Delft, στην οποία συμμετέχει ο Έλληνας μεταδιδακτορικός ερευνητής του ολλανδικού πανεπιστημίου, Θεόδωρος Χατζηβασιλειάδης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, περισσότεροι από 200 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρώπη- περίπου το 44% των πληθυσμών της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου- ζουν σε απόσταση 50 χιλιομέτρων από την ακτογραμμή. Αυτές οι παράκτιες περιοχές συμβάλλουν σχεδόν στο 40% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της Ευρώπης, ενώ το 75% του διεθνούς εμπορικού όγκου της Ευρώπης διεξάγεται μέσω θαλάσσιων διαδρομών. Κλιματική αλλαγή: Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για την Ελλάδα Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, έγινε ανάλυση σε επίπεδο περιφερειών για τις οικονομικές επιπτώσεις της ανόδου της στάθμης της θάλασσας σε ένα σενάριο υψηλών εκπομπών ως το 2100. Η Ελλάδα βρίσκεται κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο στη μείωση του ΑΕΠ, ωστόσο εμφανίζει μεγάλες μειώσεις σχεδόν σε όλες τις περιφέρειές της, καθώς είναι παράκτιες, σημειώνει μιλώντας στο ΑΠΕ ο Θεόδωρος Χατζηβασιλειάδης. Σε αυτό το ακραίο κλιματικό σενάριο που μελετήθηκε, τις μεγαλύτερες οικονομικές επιπτώσεις φαίνεται ότι θα έχουν η Στερεά Ελλάδα (-6,88%) και το βόρειο Αιγαίο (-6,06%). Στην Αττική, η ανάλυση δείχνει μηδενικές επιπτώσεις. Μία μόνο περιφέρεια, εκείνη της Δυτικής Μακεδονίας, δεν βρέχεται από θάλασσα και εκεί οι ερευνητές αναμένουν αύξηση του ΑΕΠ περίπου 0,87% έως το τέλος του αιώνα, η οποία οφείλεται στον κατασκευαστικό τομέα της περιοχής, που θα χρησιμοποιηθεί για την ανακατασκευή του κεφαλαίου που θα έχει καταστραφεί σε όλη τη χώρα. Ο εν λόγω τομέας σημειώνει αύξηση σε όλη την Ελλάδα με εξαίρεση την περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, όπου υπάρχει πτώση. Η μεγαλύτερη πτώση αφορά στον αγροτικό τομέα παραγωγής και στον δημόσιο τομέα- περίπου το 6% της παραγωγής χάνεται στην Ήπειρο και στην ανατολική Μακεδονία και στους δύο αυτούς τομείς. Ποιες περιοχές θα επηρεαστούν από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας Οι ερευνητές συνδύασαν οικονομικό μοντέλο που είχε αναπτυχθεί προηγουμένως, με δεδομένα για τις προβλεπόμενες επιπτώσεις της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, τις τάσεις των επενδύσεων και την κατανομή των οικονομικών απωλειών που προκλήθηκαν από 155 πλημμυρικά φαινόμενα στην Ευρώπη την περίοδο 1995-2016. Στη συνέχεια, εκτίμησαν τις πιθανές οικονομικές απώλειες και τα κέρδη σε σύγκριση με ένα σενάριο χωρίς άνοδο της στάθμης της θάλασσας και με ετήσια οικονομική ανάπτυξη 2% σε όλες τις περιοχές. Επίσης, οι επιστήμονες μοντελοποίησαν τον αντίκτυπο που θα έχουν στοχευμένες επενδύσεις σε διάφορους οικονομικούς τομείς, μετά την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Με βάση ένα σενάριο υψηλών εκπομπών, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας θα μπορούσε να προκαλέσει οικονομικές απώλειες 872 δισεκατομμυρίων ευρώ στην ΕΕ και τη Βρετανία μέχρι τα τέλη του αιώνα. Αυτό προκύπτει από σύγκριση με σενάριο χωρίς άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Από την έρευνα προέκυψαν διαφορές στις οικονομικές επιπτώσεις που θα έχει η άνοδος της στάθμης της θάλασσας. Η πλειονότητα των οικονομικών απωλειών- έως και 21% του περιφερειακού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος ως το 2100- συγκεντρώνεται σε παράκτιες περιοχές, όπως το Βένετο και η Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία και η επαρχία Δυτικής Πομερανίας στην Πολωνία. Η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις περιοχές που αναμένεται να υποστούν σχετικά υψηλότερες οικονομικές απώλειες, κάτι που ισχύει επίσης για τις βελγικές ακτές και τη δυτική Γαλλία. Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανέφερε ο Θεόδωρος Χατζηβασιλειάδης, οι συνολικές ζημιές για την Ευρώπη είναι μόλις 1,26% του ΑΕΠ της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου στο σενάριο υψηλού επιπέδου ως το 2100. Ωστόσο, στην Ιταλία οι εθνικές απώλειες είναι 4,43%, ενώ η μείωση της παραγωγικότητας στο Βένετο κυμαίνεται περίπου στο 20,84%. Αντίθετα, οι περιοχές στο εσωτερικό της Ευρώπης, όπως στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ουγγαρία, θα παρουσιάσουν οικονομικά κέρδη έως και 1% του περιφερειακού ΑΕΠ μέχρι το 2100- σύμφωνα με την έρευνα- και αυτό θα μπορούσε να οφείλεται στη μετεγκατάσταση της παραγωγής από τις πλημμυρισμένες παράκτιες στις ενδοχώρες. Πάντως ο κ. Χατζηβασιλειάδης επισημαίνει πως μπορεί να είναι μεγαλύτερες οι επιπτώσεις για τις παράκτιες περιοχές, ωστόσο η οικονομία είναι αλληλένδετη. «Το ερώτημα είναι: αυτά τα κέρδη αρκούν για να αντισταθμίσουν τις απώλειες στις παράκτιες περιοχές; Δυστυχώς, η απάντηση είναι πως όχι. Η συνολική επίδραση είναι ακόμα αρνητική, με κάποιες εξαιρέσεις, όπως η Γερμανία, όπου τα κέρδη και οι απώλειες ισορροπούν στο μηδέν», αναφέρει χαρακτηριστικά. View full είδηση
  21. Η Ελλάδα ήδη συγκαταλέγεται στους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου, με 27,6 εκατ. επισκέπτες το 2022 και με πρόβλεψη για άνω των 30 εκατ. για το 2023 . Τα σκήπτρα βέβαια για τον Μεσογειακό χώρο τον κατέχει η Ισπανία με 71,8 εκατ. επισκέπτες το 2022 και με πρόβλεψη για άνω των 82 εκατ. για το 2023. Στο ίδιο επίπεδο βρίσκεται και η Γαλλία, και ακολουθούν η Ιταλία, και η Τουρκία. Ωστόσο τα έσοδα από τον τουρισμό των 87 δις. ευρώ του ΄22 για την Ισπανία, είναι ανόμοια με τα 17,1 δις.ευρώ που δηλώθηκαν στην Ελλάδα αναλογικά με το πλήθος των επισκεπτών. Για μεν την Ισπανία αναλογούσε δαπάνη 1,217 ευρώ ανά επισκέπτη, ενώ για την χώρα μας μόλις 620 ευρώ. Δηλαδή οι επισκέπτες στην Ισπανία ξοδεύουν διπλάσια ποσά από ότι οι επισκέπτες στην Ελλάδα. Αυτό, με μια πρώτη ματιά, ερμηνεύεται με το ότι στην Ισπανία, οι επισκέπτες είναι ανώτερης οικονομικής στάθμης και δύνανται να ξοδεύουν περισσότερα. Όμως οι διαφορές αυτές μπορεί και να οφείλονται, είτε στην αδυναμία του Ελληνικού κράτους να πιστοποιεί τα ακριβή οικονομικά στοιχεία των τουριστικών επιχειρήσεων, είτε και στη διαφορετική μεθοδολογία υπολογισμού των φορολογικών εσόδων στις δύο χώρες. Ο κίνδυνος του “υπερτουρισμού” Θα επιχειρήσουμε να συγκρίνουμε ορισμένα μεγέθη και χαρακτηριστικά της χώρας μας με της Ισπανίας στον τουριστικό τομέα, καθότι εκτιμούμε ότι παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες. Για τις δύο χώρες, δύο είναι τα κύρια χαρακτηριστικά τους ως τουριστικοί προορισμοί. Το ένα είναι ότι και στις δύο η τουριστική περίοδος είναι κυρίως τους ανοιξιάτικους και τους θερινούς μήνες, και το δεύτερο, το ότι οι μεγαλύτεροι τουριστικοί τους προορισμοί, είναι τα νησιά τους και οι λοιπές τους παραλιακές περιοχές. Για την Ισπανία η περιοχή της Καταλονίας που βρέχεται από τη Μεσόγειο όσο και τα Κανάρια νησιά στον Ατλαντικό και τα νησιά Βαλεαρίδες στη Μεσόγειο, συγκέντρωσαν 38,5 εκατ. επισκέπτες ( στοιχεία για το 2022) δηλαδή το 54% του συνόλου. Όμοια για την Ελλάδα, η Κρήτη, τα Δωδεκάνησα, οι Κυκλάδες, και τα Ιόνια νησιά συγκέντρωσαν 13,2 εκατ. επισκέπτες ( στοιχεία του 2022) δηλαδή το 48% του συνόλου. Βλέπουμε λοιπόν μια υπερσυγκέντρωση επισκεπτών σε μικρή σχετικά γεωγραφική έκταση. Το φαινόμενο αυτό έχει ονομασθεί με την ορολογία ‘’υπερτουρισμός’’. Στην χώρα μας η εμφάνισή του δεν έχει πάρει ακόμη μεγάλες διαστάσεις όπως σε αρκετές περιοχές της Ισπανίας. Εξ άλλου από τα αριθμητικά στοιχεία παρατηρούμε ότι οι αριθμοί για την Ισπανία είναι τριπλάσιοι από εκείνους της χώρας μας (38,5 εκατ. με 13,2 εκατ.). Το αντιπαράδειγμα των Βαλεαρίδων και των Κανάριων νησιών Τα Κανάρια νησιά είναι ένα σύμπλεγμα 7 νησιών της Ισπανίας στον Ατλαντικό, όπου τα πιο γνωστά είναι η Τενερίφη και η Λας Πάλμας. Οι Bαλεαρίδες είναι επίσης ένα άλλο νησιωτικό σύμπλεγμα 4 νησιών της Ισπανίας, στην Μεσόγειο, όπου τα πιο γνωστά είναι η Ίμπιζα και η Μαγιόρκα. Η συνολική έκταση των Κανάριων νησιών είναι λιγότερο από της Κρήτης κατά 850 περίπου τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ των Βαλεαρίδων η έκτασή τους συνολικά, είναι το μισό του συνόλου των Δωδεκανήσων. Βέβαια και τα δύο αυτά νησιωτικά συμπλέγματα είναι ήδη αρκετά πυκνοκατοικημένα από μόνιμους κατοίκους. Όμως εξ αιτίας της υπερβολικής τουριστικής ανάπτυξης που συντελέστηκε στην επικράτειά τους τις τελευταίες δεκαετίες, τα νησιά αυτά σήμερα πια, υποφέρουν από το φαινόμενο του ‘’υπερτουρισμού’’. Όμοια από το φαινόμενο αυτό υποφέρουν και κάποιες συνοικίες και γειτονιές και της Βαρκελώνης όπως και άλλες Ευρωπαϊκές πόλεις όπως η Βενετία και το Άμστερνταμ, αλλά και περιοχές της Νοτιοανατολικής Ασίας όπως το Πουκέτ, το Μπαλί, ο κόλπος της Μάγια και άλλες. Τα αρνητικά επακόλουθα του “υπερτουρισμού” Το φαινόμενο του ‘’υπερτουρισμού’’, πολύ γρήγορα επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις στις περιοχές που έχει ενσκύψει, τόσο σε περιβαλλοντικό, όσο αι σε κοινωνικό επίπεδο. Αντλώντας στοιχεία από τις δημοσιεύσεις τόσο για τις περιοχές της Ισπανίας όσο και για άλλες που υποφέρουν από αυτόν, αναφέρουμε κάποιες από τις επιπτώσεις. 1.Στα Κανάρια νησιά επιβλήθηκε το μέτρο του τουριστικού φόρου τα έσοδα από τον οποίο θα επενδύονται για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος των νησιών. 2.Όμως αυτό που ανέβασε πρόσφατα τον «πήχη» στην υπόθεση του ‘’υπερτουρισμού’’ είναι το Λανθαρότε, τέταρτο μεγαλύτερο από τα Κανάρια Νησιά. Ως απάντηση σε αυτόν αλλά και στη «μαύρη» οικονομία που συνήθως τον συνοδεύει, στην έλλειψη στέγης, στο χάος στους δρόμους και στην απώλεια ποιότητας ζωής για τους κατοίκους, η σοσιαλίστρια επικεφαλής της τοπικής διοίκησης, Μαρία Ντολόρες Κορούχο κήρυξε το νησί «τουριστικά κορεσμένο». 3.Εκατομμύρια τουρίστες κατακλύζουν κάθε χρόνο την Ίμπιζα: τρίτο μεγαλύτερο νησί στο σύμπλεγμα των Βαλεαρίδων. Όμως έχει πλέον μετατραπεί σε επίγεια κόλαση για τους περίπου 150.000 κατοίκους του και τους χιλιάδες εργαζόμενους που απασχολούνται την καλοκαιρινή σεζόν στην ακμάζουσα τουριστική βιομηχανία. 4.Στα νησιά των Βαλεαρίδων οι επιπτώσεις εκτείνονται από την επιβάρυνση του περιβάλλοντος και των φυσικών τοπίων, έως περαιτέρω κρίση ακρίβειας και σημαντική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής για τους ντόπιους πληθυσμούς. 5.Στη Βενετία έχει μπει «κόφτης» στον αριθμό των επισκεπτών σε πολλές τοποθεσίες. Επίσης απαγορεύτηκαν τα μεγάλα κρουαζιερόπλοια, ενώ παραμένει στο «τραπέζι» το ενδεχόμενο επιβολής τέλους εισόδου σε ημερήσιους τουρίστες, που θα κυμαίνεται από 3 έως 10 ευρώ, ανάλογα με την εποχή. 6.Μια άλλη διάσημη πόλη για τα γραφικά κανάλια της, το Άμστερνταμ, έχει αλλάξει τακτική απέναντι στους τουρίστες, υιοθετώντας μια νέα στρατηγική για την προσέλκυση πιο ποιοτικού τουρισμού. Επιβάλει νέους φόρους σε επισκέπτες, και απαγόρευσε την ανέγερση νέων ξενοδοχείων στο κέντρο της. 7.Η παραδεισένια παραλία στο νησί Κο Φι Φι, στον Κόλπο Μάγια της Ταϊλάνδης παραμένει κλειστή κατά τακτά χρονικά διαστήματα, για να αποτραπεί η σοβαρή περιβαλλοντική υποβάθμισή της. Πώς έφτασαν στον ‘’υπερτουρισμό’’ Είναι ποικίλοι οι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν μια πόλη ή μια περιοχή στον ‘’υπερτουρισμό’’. Η Βενετία ας πούμε, το Άμστερνταμ αλλά και η Βαρκελώνη, έφτασαν σε αυτή τη θέση λόγω της πολύ μεγάλης φήμης τους, και το ότι δεν κατάφεραν να το προβλέψουν έγκαιρα και να πάρουν τα ανάλογα προστατευτικά μέτρα. Όμως, οι νησιωτικές περιοχές της Ισπανίας βρέθηκαν στην ανάλογη θέση, λόγω υπερπροσφοράς πολύ χαμηλών πακέτων διακοπών ,τα οποία φυσικά απευθύνονταν σε πολύ χαμηλής ποιότητας τουριστικά καταλύματα . Υπάρχουν στη χώρα μας βεβαρημένες περιοχές; Στην Ελλάδα ευτυχώς, το φαινόμενο του “υπερτουρισμού’’, μόλις που έχει εμφανιστεί σε κάποιες λίγες περιοχές, χωρίς να έχει επιφέρει έως σήμερα σοβαρές περιβαλλοντικές ή κοινωνικές επιβαρύνσεις. Ωστόσο στις περιοχές αυτές, διαφαίνονται τάσεις μεγέθυνσης του φαινομένου χρόνο με το χρόνο. Σαν μια ασφαλής κίνηση λοιπόν για να μην βρεθούμε και εμείς στην θέση των κατοίκων των Κανάριων νησιών, των Βαλεαρίδων, της Βαρκελώνης ή και της Βενετίας , θα ήταν να μελετηθεί η μεγέθυνση του φαινομένου. Θα πρέπει να τεκμηριωθούν και να εκτιμηθούν τα πληθυσμιακά και τα υπόλοιπα στοιχεία που μπορούν να επιφέρουν τον τουριστικό κορεσμό, και να ληφθούν ανάλογα μέτρα, τόσο από το κεντρικό κράτος όσο και από την τοπική αυτοδιοίκηση. Τέτοιοι επίφοβοι τουριστικοί προορισμοί στη χώρα μας εκτιμάται ότι είναι, η Σαντορίνη, η Μύκονος, περιοχές της Βόρειας Κρήτης, όπως και περιοχές της Ρόδου και της Κέρκυρας. Στον αντίποδα του ‘’υπερτουρισμού’’, ο ποιοτικός τουρισμός Σίγουρα, το πως καθορίζεται ο ποιοτικός τουρισμός είναι μια υπόθεση που μπορεί να περιλαμβάνει διάφορες παραμέτρους. Αυτές μπορεί να είναι πολιτιστικοί, οικονομικοί, ή και κοινωνικοί. Όμως για να πληρούνται αυτές οι παράμετροι, θα πρέπει κατά πρώτο λόγο οι τουριστικοί επισκέπτες να δείχνουν ιδιαίτερο σεβασμό στα περιβαλλοντικά και στα πολιτιστικά δεδομένα της περιοχής όπου κάνουν διακοπές. Κατά τον δεύτερο λόγο, θα πρέπει να εξετάζεται το κατά πόσο οι οποιεσδήποτε υποδομές, όπως των συγκοινωνιών, της υγείας, των ελεύθερων δημοσίων χώρων, θα μπορούν “να αυτοχρηματοδοτούνται”. Το ίδιο ισχύει και για τις περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις που προκαλούνται από την χρήση των υποδομών αυτών εκ μέρους των επισκεπτών. Η “αυτοχρηματοδότησή’’ τους αυτή, θα έχει την έννοια ότι θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να εισπράττονται από το κεντρικό κράτος ή και από την τοπική αυτοδιοίκηση, ετησίως σημαντικά ποσά, τα οποία θα μπορούν να υπερκαλύπτουν τα έξοδα λειτουργίας, συντήρησης, αλλά και αναβάθμισης των παρεχόμενων δημοσίων υπηρεσιών και υποδομών. Το πώς θα επιτυγχάνεται αυτό θα ρυθμίζεται από συγκεκριμένα νομοθετικά μέτρα και τις ανάλογες κανονιστικές διατάξεις που θα πρέπει να ληφθούν. Αυτό σίγουρα για ότι αφορά τους επισκέπτες θα μεταφράζεται σε αυξημένο κόστος της καθημερινής τους διαβίωσης. Μια πρώτη οδηγία που θα μπορούσε να φέρει ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα ήταν,να αυξηθούν κατά πολύ οι προδιαγραφές τόσο των τουριστικών καταλυμάτων, ξενοδοχείων και ενοικιαζόμενων δωματίων όσο και των χώρων εστίασης και αναψυχής. Αυτό με τη σειρά του, θα έδινε τη δυνατότητα υψηλότερης τιμολόγησης υπηρεσιών,πράγμα που θα οδηγούσε και σε μεγαλύτερες εισφορές εκ μέρους των επιχειρήσεων αυτών προς τα κρατικά ταμεία. Θα φτάναμε δηλαδή στο μοντέλο, όπου οι τουριστικές μονάδες θα εξυπηρετούν λιγότερους σε αριθμό πελάτες, αλλά με ποιοτικότερες αλλά και και σαφώς ακριβότερες υπηρεσίες. Δηλαδή με άλλα λόγια, θα ευνοείται η δημιουργία μονάδων για λιγότερα εξυπηρετούμενα άτομα αλλά με ακριβότερες υπηρεσίες ή αλλιώς μονάδες πολλών ‘’αστεριών’’. Με τα παραπάνω λοιπόν επιχειρήθηκε μια προσέγγιση της έννοιας του ‘’ποιοτικού τουρισμού’’. Η μεθοδολογία και τα κίνητρα. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως για να κατοχυρωθεί ο ποιοτικός τουρισμός σε μια περιοχή, πέραν της υποχρέωσης της πολιτείας για την κατασκευή υποδομών υψηλών προδιαγραφών, της ρύθμισης της πολεοδομικής νομοθεσίας για τους συντελεστές δόμησης καθώς και της διευθέτησης πολλών άλλων θεμάτων, θα πρέπει να υπάρξουν και ειδικά κίνητρα προς τους τουριστικούς επιχειρηματίες και επενδυτές. Τα κίνητρα αυτά σίγουρα θα πρέπει να έχουν και σοβαρό οικονομικό αντίκτυπο για να είναι ελκυστικά, όπως για παράδειγμα την υπαγωγή τους σε ειδικό αναπτυξιακό νόμο και την επιδότηση κατασκευής τους, για να προσελκύσουν αξιόλογους επενδυτές. Καταλήγοντας λοιπόν, εκτιμούμε ότι ο ποιοτικός τουρισμός θα πρέπει να αναγορευτεί σε στρατηγική επιλογή της χώρας μας. Πηγές : 1. ΙΝΣΕΤΕ,(Ινστιτούτο Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων ) 2. INE,(Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ισπανίας) Του Γιώργου Ουρανού [email protected]
  22. Η Ελλάδα ήδη συγκαταλέγεται στους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου, με 27,6 εκατ. επισκέπτες το 2022 και με πρόβλεψη για άνω των 30 εκατ. για το 2023 . Τα σκήπτρα βέβαια για τον Μεσογειακό χώρο τον κατέχει η Ισπανία με 71,8 εκατ. επισκέπτες το 2022 και με πρόβλεψη για άνω των 82 εκατ. για το 2023. Στο ίδιο επίπεδο βρίσκεται και η Γαλλία, και ακολουθούν η Ιταλία, και η Τουρκία. Ωστόσο τα έσοδα από τον τουρισμό των 87 δις. ευρώ του ΄22 για την Ισπανία, είναι ανόμοια με τα 17,1 δις.ευρώ που δηλώθηκαν στην Ελλάδα αναλογικά με το πλήθος των επισκεπτών. Για μεν την Ισπανία αναλογούσε δαπάνη 1,217 ευρώ ανά επισκέπτη, ενώ για την χώρα μας μόλις 620 ευρώ. Δηλαδή οι επισκέπτες στην Ισπανία ξοδεύουν διπλάσια ποσά από ότι οι επισκέπτες στην Ελλάδα. Αυτό, με μια πρώτη ματιά, ερμηνεύεται με το ότι στην Ισπανία, οι επισκέπτες είναι ανώτερης οικονομικής στάθμης και δύνανται να ξοδεύουν περισσότερα. Όμως οι διαφορές αυτές μπορεί και να οφείλονται, είτε στην αδυναμία του Ελληνικού κράτους να πιστοποιεί τα ακριβή οικονομικά στοιχεία των τουριστικών επιχειρήσεων, είτε και στη διαφορετική μεθοδολογία υπολογισμού των φορολογικών εσόδων στις δύο χώρες. Ο κίνδυνος του “υπερτουρισμού” Θα επιχειρήσουμε να συγκρίνουμε ορισμένα μεγέθη και χαρακτηριστικά της χώρας μας με της Ισπανίας στον τουριστικό τομέα, καθότι εκτιμούμε ότι παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες. Για τις δύο χώρες, δύο είναι τα κύρια χαρακτηριστικά τους ως τουριστικοί προορισμοί. Το ένα είναι ότι και στις δύο η τουριστική περίοδος είναι κυρίως τους ανοιξιάτικους και τους θερινούς μήνες, και το δεύτερο, το ότι οι μεγαλύτεροι τουριστικοί τους προορισμοί, είναι τα νησιά τους και οι λοιπές τους παραλιακές περιοχές. Για την Ισπανία η περιοχή της Καταλονίας που βρέχεται από τη Μεσόγειο όσο και τα Κανάρια νησιά στον Ατλαντικό και τα νησιά Βαλεαρίδες στη Μεσόγειο, συγκέντρωσαν 38,5 εκατ. επισκέπτες ( στοιχεία για το 2022) δηλαδή το 54% του συνόλου. Όμοια για την Ελλάδα, η Κρήτη, τα Δωδεκάνησα, οι Κυκλάδες, και τα Ιόνια νησιά συγκέντρωσαν 13,2 εκατ. επισκέπτες ( στοιχεία του 2022) δηλαδή το 48% του συνόλου. Βλέπουμε λοιπόν μια υπερσυγκέντρωση επισκεπτών σε μικρή σχετικά γεωγραφική έκταση. Το φαινόμενο αυτό έχει ονομασθεί με την ορολογία ‘’υπερτουρισμός’’. Στην χώρα μας η εμφάνισή του δεν έχει πάρει ακόμη μεγάλες διαστάσεις όπως σε αρκετές περιοχές της Ισπανίας. Εξ άλλου από τα αριθμητικά στοιχεία παρατηρούμε ότι οι αριθμοί για την Ισπανία είναι τριπλάσιοι από εκείνους της χώρας μας (38,5 εκατ. με 13,2 εκατ.). Το αντιπαράδειγμα των Βαλεαρίδων και των Κανάριων νησιών Τα Κανάρια νησιά είναι ένα σύμπλεγμα 7 νησιών της Ισπανίας στον Ατλαντικό, όπου τα πιο γνωστά είναι η Τενερίφη και η Λας Πάλμας. Οι Bαλεαρίδες είναι επίσης ένα άλλο νησιωτικό σύμπλεγμα 4 νησιών της Ισπανίας, στην Μεσόγειο, όπου τα πιο γνωστά είναι η Ίμπιζα και η Μαγιόρκα. Η συνολική έκταση των Κανάριων νησιών είναι λιγότερο από της Κρήτης κατά 850 περίπου τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ των Βαλεαρίδων η έκτασή τους συνολικά, είναι το μισό του συνόλου των Δωδεκανήσων. Βέβαια και τα δύο αυτά νησιωτικά συμπλέγματα είναι ήδη αρκετά πυκνοκατοικημένα από μόνιμους κατοίκους. Όμως εξ αιτίας της υπερβολικής τουριστικής ανάπτυξης που συντελέστηκε στην επικράτειά τους τις τελευταίες δεκαετίες, τα νησιά αυτά σήμερα πια, υποφέρουν από το φαινόμενο του ‘’υπερτουρισμού’’. Όμοια από το φαινόμενο αυτό υποφέρουν και κάποιες συνοικίες και γειτονιές και της Βαρκελώνης όπως και άλλες Ευρωπαϊκές πόλεις όπως η Βενετία και το Άμστερνταμ, αλλά και περιοχές της Νοτιοανατολικής Ασίας όπως το Πουκέτ, το Μπαλί, ο κόλπος της Μάγια και άλλες. Τα αρνητικά επακόλουθα του “υπερτουρισμού” Το φαινόμενο του ‘’υπερτουρισμού’’, πολύ γρήγορα επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις στις περιοχές που έχει ενσκύψει, τόσο σε περιβαλλοντικό, όσο αι σε κοινωνικό επίπεδο. Αντλώντας στοιχεία από τις δημοσιεύσεις τόσο για τις περιοχές της Ισπανίας όσο και για άλλες που υποφέρουν από αυτόν, αναφέρουμε κάποιες από τις επιπτώσεις. 1.Στα Κανάρια νησιά επιβλήθηκε το μέτρο του τουριστικού φόρου τα έσοδα από τον οποίο θα επενδύονται για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος των νησιών. 2.Όμως αυτό που ανέβασε πρόσφατα τον «πήχη» στην υπόθεση του ‘’υπερτουρισμού’’ είναι το Λανθαρότε, τέταρτο μεγαλύτερο από τα Κανάρια Νησιά. Ως απάντηση σε αυτόν αλλά και στη «μαύρη» οικονομία που συνήθως τον συνοδεύει, στην έλλειψη στέγης, στο χάος στους δρόμους και στην απώλεια ποιότητας ζωής για τους κατοίκους, η σοσιαλίστρια επικεφαλής της τοπικής διοίκησης, Μαρία Ντολόρες Κορούχο κήρυξε το νησί «τουριστικά κορεσμένο». 3.Εκατομμύρια τουρίστες κατακλύζουν κάθε χρόνο την Ίμπιζα: τρίτο μεγαλύτερο νησί στο σύμπλεγμα των Βαλεαρίδων. Όμως έχει πλέον μετατραπεί σε επίγεια κόλαση για τους περίπου 150.000 κατοίκους του και τους χιλιάδες εργαζόμενους που απασχολούνται την καλοκαιρινή σεζόν στην ακμάζουσα τουριστική βιομηχανία. 4.Στα νησιά των Βαλεαρίδων οι επιπτώσεις εκτείνονται από την επιβάρυνση του περιβάλλοντος και των φυσικών τοπίων, έως περαιτέρω κρίση ακρίβειας και σημαντική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής για τους ντόπιους πληθυσμούς. 5.Στη Βενετία έχει μπει «κόφτης» στον αριθμό των επισκεπτών σε πολλές τοποθεσίες. Επίσης απαγορεύτηκαν τα μεγάλα κρουαζιερόπλοια, ενώ παραμένει στο «τραπέζι» το ενδεχόμενο επιβολής τέλους εισόδου σε ημερήσιους τουρίστες, που θα κυμαίνεται από 3 έως 10 ευρώ, ανάλογα με την εποχή. 6.Μια άλλη διάσημη πόλη για τα γραφικά κανάλια της, το Άμστερνταμ, έχει αλλάξει τακτική απέναντι στους τουρίστες, υιοθετώντας μια νέα στρατηγική για την προσέλκυση πιο ποιοτικού τουρισμού. Επιβάλει νέους φόρους σε επισκέπτες, και απαγόρευσε την ανέγερση νέων ξενοδοχείων στο κέντρο της. 7.Η παραδεισένια παραλία στο νησί Κο Φι Φι, στον Κόλπο Μάγια της Ταϊλάνδης παραμένει κλειστή κατά τακτά χρονικά διαστήματα, για να αποτραπεί η σοβαρή περιβαλλοντική υποβάθμισή της. Πώς έφτασαν στον ‘’υπερτουρισμό’’ Είναι ποικίλοι οι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν μια πόλη ή μια περιοχή στον ‘’υπερτουρισμό’’. Η Βενετία ας πούμε, το Άμστερνταμ αλλά και η Βαρκελώνη, έφτασαν σε αυτή τη θέση λόγω της πολύ μεγάλης φήμης τους, και το ότι δεν κατάφεραν να το προβλέψουν έγκαιρα και να πάρουν τα ανάλογα προστατευτικά μέτρα. Όμως, οι νησιωτικές περιοχές της Ισπανίας βρέθηκαν στην ανάλογη θέση, λόγω υπερπροσφοράς πολύ χαμηλών πακέτων διακοπών ,τα οποία φυσικά απευθύνονταν σε πολύ χαμηλής ποιότητας τουριστικά καταλύματα . Υπάρχουν στη χώρα μας βεβαρημένες περιοχές; Στην Ελλάδα ευτυχώς, το φαινόμενο του “υπερτουρισμού’’, μόλις που έχει εμφανιστεί σε κάποιες λίγες περιοχές, χωρίς να έχει επιφέρει έως σήμερα σοβαρές περιβαλλοντικές ή κοινωνικές επιβαρύνσεις. Ωστόσο στις περιοχές αυτές, διαφαίνονται τάσεις μεγέθυνσης του φαινομένου χρόνο με το χρόνο. Σαν μια ασφαλής κίνηση λοιπόν για να μην βρεθούμε και εμείς στην θέση των κατοίκων των Κανάριων νησιών, των Βαλεαρίδων, της Βαρκελώνης ή και της Βενετίας , θα ήταν να μελετηθεί η μεγέθυνση του φαινομένου. Θα πρέπει να τεκμηριωθούν και να εκτιμηθούν τα πληθυσμιακά και τα υπόλοιπα στοιχεία που μπορούν να επιφέρουν τον τουριστικό κορεσμό, και να ληφθούν ανάλογα μέτρα, τόσο από το κεντρικό κράτος όσο και από την τοπική αυτοδιοίκηση. Τέτοιοι επίφοβοι τουριστικοί προορισμοί στη χώρα μας εκτιμάται ότι είναι, η Σαντορίνη, η Μύκονος, περιοχές της Βόρειας Κρήτης, όπως και περιοχές της Ρόδου και της Κέρκυρας. Στον αντίποδα του ‘’υπερτουρισμού’’, ο ποιοτικός τουρισμός Σίγουρα, το πως καθορίζεται ο ποιοτικός τουρισμός είναι μια υπόθεση που μπορεί να περιλαμβάνει διάφορες παραμέτρους. Αυτές μπορεί να είναι πολιτιστικοί, οικονομικοί, ή και κοινωνικοί. Όμως για να πληρούνται αυτές οι παράμετροι, θα πρέπει κατά πρώτο λόγο οι τουριστικοί επισκέπτες να δείχνουν ιδιαίτερο σεβασμό στα περιβαλλοντικά και στα πολιτιστικά δεδομένα της περιοχής όπου κάνουν διακοπές. Κατά τον δεύτερο λόγο, θα πρέπει να εξετάζεται το κατά πόσο οι οποιεσδήποτε υποδομές, όπως των συγκοινωνιών, της υγείας, των ελεύθερων δημοσίων χώρων, θα μπορούν “να αυτοχρηματοδοτούνται”. Το ίδιο ισχύει και για τις περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις που προκαλούνται από την χρήση των υποδομών αυτών εκ μέρους των επισκεπτών. Η “αυτοχρηματοδότησή’’ τους αυτή, θα έχει την έννοια ότι θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να εισπράττονται από το κεντρικό κράτος ή και από την τοπική αυτοδιοίκηση, ετησίως σημαντικά ποσά, τα οποία θα μπορούν να υπερκαλύπτουν τα έξοδα λειτουργίας, συντήρησης, αλλά και αναβάθμισης των παρεχόμενων δημοσίων υπηρεσιών και υποδομών. Το πώς θα επιτυγχάνεται αυτό θα ρυθμίζεται από συγκεκριμένα νομοθετικά μέτρα και τις ανάλογες κανονιστικές διατάξεις που θα πρέπει να ληφθούν. Αυτό σίγουρα για ότι αφορά τους επισκέπτες θα μεταφράζεται σε αυξημένο κόστος της καθημερινής τους διαβίωσης. Μια πρώτη οδηγία που θα μπορούσε να φέρει ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα ήταν,να αυξηθούν κατά πολύ οι προδιαγραφές τόσο των τουριστικών καταλυμάτων, ξενοδοχείων και ενοικιαζόμενων δωματίων όσο και των χώρων εστίασης και αναψυχής. Αυτό με τη σειρά του, θα έδινε τη δυνατότητα υψηλότερης τιμολόγησης υπηρεσιών,πράγμα που θα οδηγούσε και σε μεγαλύτερες εισφορές εκ μέρους των επιχειρήσεων αυτών προς τα κρατικά ταμεία. Θα φτάναμε δηλαδή στο μοντέλο, όπου οι τουριστικές μονάδες θα εξυπηρετούν λιγότερους σε αριθμό πελάτες, αλλά με ποιοτικότερες αλλά και και σαφώς ακριβότερες υπηρεσίες. Δηλαδή με άλλα λόγια, θα ευνοείται η δημιουργία μονάδων για λιγότερα εξυπηρετούμενα άτομα αλλά με ακριβότερες υπηρεσίες ή αλλιώς μονάδες πολλών ‘’αστεριών’’. Με τα παραπάνω λοιπόν επιχειρήθηκε μια προσέγγιση της έννοιας του ‘’ποιοτικού τουρισμού’’. Η μεθοδολογία και τα κίνητρα. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως για να κατοχυρωθεί ο ποιοτικός τουρισμός σε μια περιοχή, πέραν της υποχρέωσης της πολιτείας για την κατασκευή υποδομών υψηλών προδιαγραφών, της ρύθμισης της πολεοδομικής νομοθεσίας για τους συντελεστές δόμησης καθώς και της διευθέτησης πολλών άλλων θεμάτων, θα πρέπει να υπάρξουν και ειδικά κίνητρα προς τους τουριστικούς επιχειρηματίες και επενδυτές. Τα κίνητρα αυτά σίγουρα θα πρέπει να έχουν και σοβαρό οικονομικό αντίκτυπο για να είναι ελκυστικά, όπως για παράδειγμα την υπαγωγή τους σε ειδικό αναπτυξιακό νόμο και την επιδότηση κατασκευής τους, για να προσελκύσουν αξιόλογους επενδυτές. Καταλήγοντας λοιπόν, εκτιμούμε ότι ο ποιοτικός τουρισμός θα πρέπει να αναγορευτεί σε στρατηγική επιλογή της χώρας μας. Πηγές : 1. ΙΝΣΕΤΕ,(Ινστιτούτο Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων ) 2. INE,(Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ισπανίας) Του Γιώργου Ουρανού [email protected] View full είδηση
  23. Ο Τζιμ Πάκετ περπατάει αργά στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας κρατώντας μια σακούλα με σκουπίδια. Πλησιάζει έναν μπλε κάδο και ρίχνει μέσα ένα πλαστικό μπουκάλι. Το μπουκάλι που πέταξε ο 60αρης Αμερικανός κρύβει ένα «μυστικό»: έχει ενσωματωμένο έναν πανάκριβο ανιχνευτή GPS. Τους επόμενους μήνες, θα καταγράφει λεπτό προς λεπτό την πορεία του πλαστικού απορρίμματος. Πρόκειται για έναν από τους τράκερς που τοποθετήθηκαν σε ανακυκλώσιμα σε διάφορα σημεία της χώρας, στο πλαίσιο πολύμηνης έρευνας του ανεξάρτητου δημοσιογραφικού ιστοτόπου wearesolomon.com για τις άγνωστες διαδρομές των πλαστικών απορριμμάτων σε συνεργασία με το Basel Action Network (ΒΑΝ) και το ελληνικό γραφείο της Greenpeace. Το μπουκάλι που πέταξε στον μπλε κάδο στο κέντρο της Αθήνας ο Πάκετ, επικεφαλής του ΒΑΝ, ήταν ο πρώτος από αυτούς. Οι περισσότεροι καταστράφηκαν στην πορεία. Όσοι επέζησαν όμως έδειξαν πλαστικά που δεν ανακυκλώνονται ποτέ, αλλά καταλήγουν σε χωματερές ή σε μονάδες ανακύκλωσης εκτός χώρας. Ο Πάκετ, που έχει αφιερώσει τη ζωή του στον έλεγχο του εμπορίου αποβλήτων και στην αποκάλυψη των συμφερόντων που το τροφοδοτούν, περιγράφει ένα σταθερό μοτίβο: πλουσιότερες χώρες στέλνουν τα απόβλητά τους σε φτωχότερες. «Είναι ανήθικο και μη βιώσιμο», υπογραμμίζει. Η πλαστική ρύπανση είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο δυσεπίλυτα περιβαλλοντικά προβλήματα παγκοσμίως. Επηρεάζει πρωτίστως τις φτωχότερες χώρες και τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς, όχι μόνο σε χώρες όπως η Ινδονησία, αλλά και εντός Ευρώπης, όπου φτωχότερα μέλη της ΕΕ μετατρέπονται σε αποθετήρια πλαστικών αποβλήτων πιο ανεπτυγμένων εταίρων τους, ειδικά μετά την απαγόρευση εισαγωγής στερεών αποβλήτων που επέβαλε η Κίνα το 2018. Ανακύκλωση: μια υπόσχεση που δεν τηρήθηκε Για τον Πάκετ, οι μπλε κάδοι ανακύκλωσης είναι μια υπόσχεση που δεν τηρήθηκε ποτέ. «Ό,τι πετάς στον μπλε κάδο, ανακυκλώνεται. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουν στον κόσμο. Στην πραγματικότητα, ελάχιστα πλαστικά ανακυκλώνονται». Πράγματι, όπως ανέδειξε η έρευνα του Solomon, από τους 41 εκατ. τόνους πλαστικών αποβλήτων των οποίων η διαχείριση γίνεται εντός της ΕΕ ανα έτος, μόνο το 29% ανακυκλώνεται. Τα υπόλοιπα οδηγούνται για ενεργειακή αξιοποίηση μέσω καύσης ή καταλήγουν στη χωματερή. Η περίπτωση της Ελλάδας είναι χαρακτηριστική. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραχώρησε στο Solomon η Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης, η οποία διαχειρίζεται το περιεχόμενο των γνωστών μπλε κάδων, μόλις το 50% του περιεχομένου τους οδηγείται στην ανακύκλωση. Στα ίχνη του ελληνικού πλαστικού σκουπιδιού Η έρευνα διήρκησε πέντε μήνες. Η ερευνητική ομάδα συνομίλησε με ειδικούς στον τομέα της ανακύκλωσης πλαστικού, συναντήθηκε με Έλληνες και ξένους επιχειρηματίες του κλάδου, πήρε τις γνώμες ειδικών επιστημόνων και ακτιβιστών, συγκέντρωσε και ανέλυσε επίσημα και αδημοσίευτα στοιχεία, και επισκέφθηκε μονάδες όπου καταλήγουν ελληνικά πλαστικά σκουπίδια στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Επί χρόνια, η πολυπόθητη μετάβαση στην «κυκλική οικονομία» βασίζεται στο μάντρα «μείωση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση». Γνωστή και ως «ιεραρχία αποβλήτων», η αρχή αυτή διαφημίζεται ως λύση στο τεράστιο πρόβλημα της πλαστικής ρύπανσης που απειλεί οικοσύστημα και ανθρώπους. Όμως το βάρος πέφτει κυρίως στην ανακύκλωση – μια υποτίθεται ενάρετη διαδικασία χωρίς καμία παρενέργεια. Σε έρευνα της Greenpeace, σχεδόν το 90% των Ελλήνων που συμμετείχαν δήλωσαν ότι η ανακύκλωση πλαστικού «μπορεί να βοηθήσει δραστικά το περιβάλλον». Στην πόλη της Ξάνθης, όπου η ομάδα απέρριψε ένα από τα πλαστικά σκουπίδια με ανιχνευτή GPS, συναντήθηκε με την καθηγήτρια Αγγλικών Μαρία Αντωνιάδου δίπλα σε έναν μπλε κάδο. Η κ. Αντωνιάδου ανακυκλώνει με θρησκευτική ευλάβεια. «Συμβάλλω κι εγώ έτσι στην προστασία του περιβάλλοντος. Τα υλικά θα ξαναχρησιμοποιηθούν για να γίνουν κάτι άλλο». Αυτή είναι όμως η μισή αλήθεια –αν όχι ένας βολικός μύθος. «Ζούμε σε μια χώρα και σε ένα πλανήτη όπου στις καλύτερες περιπτώσεις περίπου ένα στα δέκα πλαστικά μπουκάλια καταλήγει στην ανακύκλωση. Τα υπόλοιπα πάνε στη χωματερή, στις θάλασσες. Και να διπλασιάσουμε την ανακύκλωση το πρόβλημα δεν λύνεται. Παρ’ όλα αυτά, το κυρίαρχο αφήγημα είναι ότι θα αυξήσουμε την ανακύκλωση και όλα θα είναι καλά», λέει ο Νίκος Χαραλαμπίδης, διευθυντής του ελληνικού γραφείου της Greenpeace, τον οποίο η ερευνητική ομάδα συνάντησε στα κεντρικά της οργάνωσης στο Μεταξουργείο. Όπως περιγράφει, την ανακύκλωση προβάλλει μια καλολαδωμένη και καλά χρηματοδοτούμενη μηχανή. «Έχει περσόνες, έχει κουτιά, έχει σπιτάκια που λένε “τι ωραίο πράγμα που είναι”. Εμείς ερχόμαστε να πούμε ότι η ανακύκλωση είναι παράλογη, και θα πρέπει να είναι η εξαίρεση και όχι η λύση ή ο κανόνας». Η κ. Αντωνιάδου, που διαχωρίζει με προσοχή τα σκουπίδια της, μάλλον θα απογοητευόταν αν μάθαινε πως το «παγιδευμένο» σκουπίδι που απορρίψαμε σε μπλε κάδο στο κέντρο της πόλης της κατέληξε στη χωματερή της Καβάλας. Την ίδια τύχη είχε και ένα ακόμα ανακυκλώσιμο που απέρριψε η ομάδα στην πρωτεύουσα της Σύρου, το οποίο κατέληξε στον ΧΥΤΑ του νησιού. http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2023/12/plastika-skoupidia-tracking-solomon-1-1536x864-600-x-337.jpg Τα στοιχεία αποκαλύπτουν και κάτι άλλο: ακόμα και από τα πλαστικά ανακυκλώσιμα που φτάνουν στο στάδιο της διαλογής, πολλά καταλήγουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, σε φορτία που καταρχάς επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα με επιπλέον εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Εξάγοντας το πλαστικό σκουπίδι, εξάγεται όμως και το κόστος της διαχείρισής του για το περιβάλλον και την υγεία. Επιστήμονες, οικολόγοι και ακτιβιστές έχουν τεκμηριώσει ότι η ανακύκλωση όχι μόνο δεν είναι πανάκεια, αλλά μπορεί να αποτελεί μέρος του προβλήματος: καθησυχάζει τους πολίτες -στην Ευρώπη παράγονται 35 κιλά πλαστικών αποβλήτων συσκευασίας κατά κεφαλήν- με αποτέλεσμα να μειώνεται το κίνητρο για μείωση της χρήσης. Με αυτά τα δεδομένα, εύλογα η ετήσια παραγωγή πλαστικών παγκοσμίως όχι μόνο δεν μειώνεται, αλλά αυξάνεται αλματωδώς. Εκτοξεύτηκε από τους 234 εκ. τόνους το 2000 σε 460 το 2019. Κατά την ίδια περίοδο, τα πλαστικά απόβλητα υπερδιπλασιάστηκαν. Η δε ζήτηση συνεχίζει να αυξάνεται εκθετικά. Σύμφωνα με τον Οικονομικό Οργανισμό Συνεργασίας και Ανάπτυξης, μέχρι το 2060 η κατανάλωση πλαστικού θα έχει τριπλασιαστεί. Η επένδυση σε ακόμα περισσότερες μονάδες ανακύκλωσης δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Αντίθετα, δημιουργεί το γνωστό στα οικονομικά ως “lock-in effect”: οι τεράστιες επενδύσεις σε εγκαταστάσεις και υποδομές ανακύκλωσης κάνουν τις κοινωνίες «αιχμάλωτες» της ανακύκλωσης, ακόμα κι αν δεν αποτελεί την ιδανική λύση διαχείρισης αποβλήτων. Και ιδανική λύση δεν είναι σίγουρα. Όχι μόνο γιατί το ανακυκλωμένο πλαστικό είναι κατώτερης ποιότητας και χρειάζεται παρθένο για να δημιουργηθεί νέο προϊόν. Αλλά και γιατί η ίδια η διαδικασία δεν είναι ποτέ όσο «πράσινη» διαφημίζεται. http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2023/12/plastika-katanalosi-solomon-1536x864-600-x-337.jpg Η μη-πράσινη διαδικασία της ανακύκλωσης Σε μία έρευνα-σταθμό που δημοσιεύτηκε σε έγκριτο επιστημονικό περιοδικό τον Μάιο του 2023, διεθνής ομάδα επιστημόνων προχώρησε σε μια εντυπωσιακή ανακάλυψη: η ανακύκλωση πλαστικού μπορεί να απελευθερώσει τεράστιες ποσότητες μικροπλαστικών στο νερό και να μολύνει τον αέρα. Εύρημα ακόμα πιο ανησυχητικό, δεδομένου ότι έγινε σε εργοστάσιο ανακύκλωσης τελευταίας τεχνολογίας, σε μια πλούσια δυτική χώρα, τη Βρετανία. Στα δείγματα βρέθηκαν μικροπλαστικά που απελευθερώθηκαν και ισοδυναμούσαν με το 13% του πλαστικού που είχε ανακυκλωθεί. Τα μικροπλαστικά, δηλαδή σωματίδια πλαστικού με μέγεθος μικρότερο από 5 χιλιοστά, μολύνουν τον πλανήτη –έχουν βρεθεί ακόμα και σε φρέσκο χιόνι στην Ανταρκτική–, ενώ έχουν εντοπιστεί στο ανθρώπινο αίμα και μπορεί να είναι τοξικά για τα φυτά, τα ζώα και τον ίδιο τον άνθρωπο. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη διαθέσιμη έρευνα του Ευρωβαρομέτρου, το 94% των Ελλήνων ανησυχεί για τις επιπτώσεις τους. Το πρώτο βήμα μετά τον μπλε κάδο Τα ανακυκλώσιμα υλικά που φτάνουν στον μπλε κάδο διαχωρίζονται σε πρώτη φάση στα Κέντρα Διαλογής και Ανάκτησης Υλικών (ΚΔΑΥ) που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα. Το μεγαλύτερο και ένα από τα πιο σύγχρονα βρίσκεται στο Κορωπί, όπου απορριμματοφόρα ξεφορτώνουν καθημερινά 400-500 τόνους ανακυκλώσιμων από 30 δήμους στην Αθήνα. Εκεί η ερευνητική ομάδα συνάντησε τον Κωνσταντίνο Βεργανελάκη, μηχανολόγο-μηχανικό και υπεύθυνο λειτουργίας του εργοστασίου της εταιρείας WATT AE. Ο κ. Βεργανελάκης επιβεβαιώνει ότι μόνο το μισό περιεχόμενο του κάθε κάδου μπορεί να οδεύσει τελικά προς ανακύκλωση. Το δε 50% του υλικού αυτού συνήθως εξάγεται. «Είναι χρηματιστηριακή η αξία και είναι καθαρά θέμα ζήτησης και προσφοράς. Εμείς εξάγουμε και Ευρώπη και Ασία, ανάλογα με τη φύση του υλικού. Συνήθως τα εύκαμπτα υλικά, όπως η σακούλα, πηγαίνουν σε βαλκανικές χώρες», σημειώνει. Το «νεκρό» ποτάμι της Βουλγαρίας Ένα από τα φορτηγά που φορτώνουν υλικά από την αυλή του ΚΔΑΥ έχει προορισμό τη Βουλγαρία. Η χώρα, που απορροφά μέρος του ελληνικού πλαστικού, αντιμετωπίζει ήδη συνέπειες από την επεξεργασία του υλικού. Ήταν Σάββατο πρωί στις 25 Ιανουαρίου του 2020, όταν ο ψαράς Βάλεντιν Νταναϊλοβ έλαβε μήνυμα από έναν άλλο ψαρά κοντά στο Πάζαρτζικ, μια μικρή πόλη 70.000 κατοίκων στη Νότια Βουλγαρία, χτισμένη στις όχθες του Έβρου ή Μαρίτσα όπως ονομάζεται ο ποταμός στη γειτονική χώρα. Το μήνυμα συνοδευόταν από φωτογραφίες που έδειχναν τεράστιες ποσότητες από νεκρά ψάρια, ξεβρασμένα στις όχθες του. Για τον 46χρονο Νταναϊλοβ, που έμαθε να ψαρεύει δίπλα στον πατέρα του όταν ήταν ακόμα 4-5 χρονών, το θέαμα ήταν εξοργιστικό. «Νεκρά ψάρια κάθε λογής ξεβρασμένα στο ποτάμι. Τρομακτικό θέαμα. Ψάρια δηλητηριασμένα στο φυσικό τους περιβάλλον. Μια γενοκτονία». Οι βουλγαρικές αρχές ανακάλυψαν τεράστιες ποσότητες μολυσμένου νερού στον ποταμό, προκαλώντας τον άμεσο θάνατο των ψαριών. Το επεισόδιο χαρακτηρίστηκε ως το χειρότερο κρούσμα τοξικής μόλυνσης στην ιστορία του Έβρου, επηρεάζοντας 26 χιλιόμετρα της ροής του. Πλαστικά υπολείμματα, τα οποία ανεξάρτητη επιτροπή ειδικών επιστημόνων χαρακτήρισε κατάλοιπα της διαδικασίας ανακύκλωσης, έχρισαν μια τοπική εταιρεία ανακύκλωσης, την Ecoinvest, ως ύποπτο. Ο τοπικός εισαγγελέας απήγγειλε δύο κατηγορίες κατά της διεύθυνσης της εταιρείας, για μόλυνση του περιβάλλοντος και ανεξέλεγκτη διαχείριση αποβλήτων. Η εταιρεία διέκοψε προσωρινά την παραγωγή της, και στις 26 Ιανουαρίου τα δείγματα νερού από το ποτάμι βγήκαν καθαρά. Οι αρχές δεν ολοκλήρωσαν ακόμα την έρευνά τους, οι κατηγορίες δεν κατέληξαν σε καταδίκες, και η εταιρεία επιμένει ότι έχει αναβαθμίσει το σύστημα διαχείρισης, και ότι το νερό που χρησιμοποιεί είναι σε κλειστό κύκλο και δεν μολύνει τον ποταμό. Σήμερα δεν έχει απομείνει κανένα ορατό σημάδι στο σημείο όπου καταγράφηκε το χειρότερο περιστατικό μόλυνσης στην ιστορία του ποταμού Έβρου, μεταξύ Πάζαρτζικ και Φιλιππούπολης. Κάτω από μια μικρή γέφυρα, τα ήρεμα νερά του διασχίζουν μια καταπράσινη έκταση στο σούρουπο. Μοναδικό σημείο ζωής, ένας μοναχικός ψαράς. Λίγη ώρα αργότερα, θα μαζέψει τα καλάμια και τα δολώματά του και θα φύγει. Με άδεια χέρια. Το ποτάμι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι πλέον κατά τμήματα «εντελώς νεκρό». Τρεισήμισι χρόνια μετά από εκείνο το περιστατικό, ένα λευκό φορτηγό περνάει τις πύλες των εγκαταστάσεων της Ecoinvest λίγο μετά τις 11 το πρωί. Ένας εργαζόμενος με κίτρινο γιλέκο ανοίγει τη συρόμενη πλαϊνή πόρτα. Στην καρότσα του φορτηγού, τόνοι από πλαστικά σκουπίδια σε δεμάτια, στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο. Σε ένα από αυτά, ξεπροβάλλει μια συσκευασία με ελληνικά γράμματα, μια ετικέτα της Γενικής Ταχυδρομικής. «Μόλις ήρθε από την Ελλάδα», λέει το στέλεχος της Ecoinvest που υποδέχεται το φορτηγό. Το ελληνικό πλαστικό σκουπίδι τοποθετείται δίπλα στους 1.500-1.800 τόνους από άλλα πλαστικά απόβλητα, τα οποία κατακλύζουν τα 20.000 τετραγωνικά μέτρα της εγκατάστασης. «Θα τα παρομοίαζα με χρυσάφι» Η Ecoinvest είναι μία από τις ηγέτιδες εταιρείες στον κλάδο της ανάκτησης της χώρας με μερίδιο 10% στην εγχώρια αγορά αποβλήτων συσκευασίας. Και μία από τις 177 που έχουν λάβει άδεια εισαγωγής σκουπιδιών από το εξωτερικό με σκοπό την ανάκτηση, πολλές από τις οποίες ιδρύθηκαν ή επέκτειναν τις δραστηριότητες μετά τις κινεζικές απαγορεύσεις. Η Ελλάδα είναι βασικός προμηθευτής πλαστικού σκουπιδιού τόσο της εταιρείας, όσο και της Βουλγαρίας γενικότερα – και γίνεται όλο και σημαντικότερος. Οι εισαγωγές από τη χώρα μας αυξάνονται αλματωδώς τα τελευταία χρόνια: 48.000 τόνοι το 2022, ποσότητα υπερδιπλάσια σε σχέση με το 2020. http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2023/12/plastika-eisagwges-solomon-1536x864-600-x-337.jpg «Για τους περισσότερους, αυτά είναι απλώς σκουπίδια. Για εμάς, είναι η αρχή της επιχειρηματικής μας δραστηριότητας. Θα τα παρομοίαζα με χρυσάφι», λέει ο Τιμοχίρ Λαζάροβ, ένας ήπιων τόνων τεχνοκράτης. Η Ecoinvest είναι κερδοφόρα, στηρίζεται από τα περιφερειακά ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μόλις επένδυσε σε μια νέα, υπερσύγχρονη γραμμή παραγωγής. «Είναι η Ρολς Ρόις της ανακύκλωσης πλαστικού» μας λέει με υπερηφάνεια ο Λαζάροβ, δείχνοντας το φανταχτερό μηχάνημα, γεμάτο φωτάκια και ενδείξεις. Το μόνο παράπονό του είναι ότι δεν υπάρχει αρκετό πλαστικό σκουπίδι για να λειτουργήσει στο 100% των δυνατοτήτων της η νέα υπερσύγχρονη γραμμή. «Χρειαζόμαστε κι άλλο πλαστικό». Η εταιρεία στη συνέχεια πουλάει το 80% του ανακτημένου πλαστικού, κυρίως στο εξωτερικό, αλλά και στην Ασία, όπου θα χρησιμοποιηθεί σε κλάδους όπως οι κατασκευές και η γεωργία. Βασικός πελάτης και των τελικών προϊόντων της: η Ελλάδα. Η Βουλγαρία επένδυσε στον τομέα και πλέον η εισαγωγή σκουπιδιών είναι καλοδεχούμενη – τουλάχιστον από τους πολιτικούς. «Η εισαγωγή αποβλήτων για ανάκτηση και ανακύκλωση στη Βουλγαρία είναι εξαιρετικά σημαντική για τη βουλγαρική οικονομία και ιδίως για τη μεταποίηση», δήλωσε στο Solomon το βουλγαρικό υπουργείο Περιβάλλοντος. Το «lock-in effect» στην πράξη. «Πριν την Κίνα, οι διαπραγματεύσεις ήταν δύσκολες» 270 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πάζαρτζικ, στην πόλη Βέλικο Τάρνοβο. Εκεί κατοικοεδρεύει ένας άλλος κολοσσός του βουλγαρικού κλάδου ανακύκλωσης με ελληνική πελατεία, η εταιρεία Megaport. Κάθε μήνα φτάνουν εδώ από την Ελλάδα 200 τόνοι πλαστικό σκουπίδι τύπου LDPE, ποσότητα που αντιπροσωπεύει το 10% της πρώτης ύλης της. Η Megaport αγοράζει από ελληνικά ΚΔΑΥ και ιδιωτικές εταιρείες, πληρώνοντας ανάλογα με την ποιότητα από 5 έως 350 ευρώ τον τόνο. Μετά την ανακύκλωσή του, συχνά πωλείται πίσω στην Ελλάδα με τη μορφή είτε πέλετ είτε μαύρης σακούλας σκουπιδιών. Ένα 8% όμως δεν μπορεί να ανακυκλωθεί και είτε μετατρέπεται σε RDF για να καεί στα τσιμεντάδικα της Βουλγαρίας είτε καταλήγει στη χωματερή. Η κινεζική απαγόρευση εισαγωγής σκουπιδιών, αλλά και οι αυστηροί όροι εξαγωγής σε χώρες εκτός ΟΟΣΑ που επέβαλε η Ε.Ε., ήταν μάννα εξ ουρανού για εταιρείες όπως η Megaport. «Πριν την απαγόρευση, πήγαινες στην Αθήνα και οι διαπραγματεύσεις ήταν δύσκολες. Μας έλεγαν, ‘αυτή είναι η τιμή, αν δεν σας αρέσει, υπάρχει πάντα η Κίνα’». Ένα καλλωπισμένο πράσινο ξέπλυμα Για την 33χρονη Ντανίτα Ζαχαρινόβα, η ανακύκλωση πλαστικού δεν είναι παρά μια καλλωπισμένη επιχείρηση greenwashing – ενός «πράσινου ξεπλύματος», που εξυπηρετεί μόνο τις βιομηχανίες και δίνει στους καταναλωτές την ψευδαίσθηση ότι κάνουν το καθήκον τους. «Η ανακύκλωση του πλαστικού όχι μόνο δεν είναι λύση, αλλά προκαλεί και σειρά από προβλήματα, από τη χρήση νερού και τη ρύπανση του περιβάλλοντος, μέχρι την άγνωστη σύσταση των πλαστικών αποβλήτων. Η ανακύκλωση είναι στις περισσότερες περιπτώσεις μάρκετινγκ και διαφήμιση, και όχι μαγική λύση στο πρόβλημα του πλαστικού», λέει η Ζαχαρινόβα, από την περιβαλλοντική οργάνωση Za Zemiata (Για τη Γη) που μελετά εδώ και χρόνια το θέμα και πέτυχε φέτος, έπειτα από σχεδόν δεκαετή δικαστικό αγώνα, την ακύρωση της κατασκευής μιας κολοσσιαίας μονάδας καύσης απορριμμάτων στη Σόφια. Η ομάδα συνάντησε τη Ζαχαρινόβα στην περιοχή Λόζενετς, μια εύπορη γειτονιά στο κέντρο της Σόφιας, δίπλα σε μια γωνιά για χωριστή συλλογή απορριμμάτων. Ακόμα κι εδώ, σε αυτή την «καλή περιοχή» με τους καλοντυμένους κατοίκους και τα καταστήματα βιολογικών προϊόντων, οι κάδοι είναι ξέχειλοι και τα απορρίμματα μπερδεμένα. Η Ζαχαρινόβα περιγράφει ένα χαοτικό κι αναποτελεσματικό σύστημα ανακύκλωσης στη χώρα, το οποίο συνδυάζεται με την έκρηξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας στον τομέα της ανακύκλωσης, δημιουργώντας την τόσο μεγάλη ζήτηση για εισαγόμενο πλαστικό σκουπίδι από χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Ελλάδα. Η λύση κατά την ίδια είναι μία: «να μην χρησιμοποιούμε προϊόντα που δεν μπορούν να ανακυκλωθούν και να σκεφτόμαστε πολύ περισσότερο την επαναχρησιμοποίηση και κυρίως την πρόληψη». Ελλάδα: Εξαγωγός και παράλληλα εισαγωγέας απορριμμάτων Και η ίδια η Ελλάδα είναι μέρος του λεγόμενου «εμπορίου σκουπιδιών». Απλώς με διαφορετική μορφή. Αυτή της εισαγωγής RDF για καύση από την τσιμεντοβιομηχανία. Η ομάδα ταξίδεψε στην πόλη του Βόλου. Στα περίχωρα της πόλης, το εντυπωσιακό τοπίο που φιλοτεχνούν τα γαλάζια νερά του Παγασητικού και το καταπράσινο δάσος του Πηλίου διακόπτεται από ένα κολοσσιαίο εργοστάσιο τσιμέντου. Η εταιρεία στην οποία ανήκει το εργοστάσιο, η AΓΕΤ/Lafarge, το 2022 εισήγαγε 70.000 τόνους RDF από την Ιταλία και σχεδιάζει να τριπλασιάσει την ποσότητα αυτή στο εγγύς μέλλον. Το RDF είναι ένα καύσιμο που παράγεται από απορρίμματα, συμπεριλαμβανομένου του πλαστικού. Η Ελλάδα, παρά την αφθονία των απορριμμάτων της, δεν παράγει αρκετό RDF, το οποίο θεωρείται πιο «πράσινο» από το πετ-κοκ. Για την παραλαβή του RDF, η εταιρεία έχει δικές της λιμενικές εγκαταστάσεις. Κάθε καράβι μεταφέρει 3.000 τόνους. Πολλοί ντόπιοι φοβούνται ότι η καύση αποβλήτων στις τσιμεντοκάμινους συμβάλλει ώστε τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης να φτάνουν στα ύψη στο Βόλο τις μισές ημέρες κάθε έτους. Τα ποσοστά εγκεφαλικών επεισοδίων και καρκίνου του ήπατος είναι εδώ αρκετές φορές υψηλότερα από τον εθνικό μέσο όρο. Φυσικά, το οικονομικό κίνητρο είναι σημαντικό. Το RDF είναι πιο φτηνό από το φυσικό αέριο, με την εταιρεία να εισπράττει από τους Ιταλούς τέλος εισόδου (gate fee) και να αποφεύγει πρόστιμα από τους ρύπους – οι εκπομπές από την καύση RDF δεν προσμετρώνται στο σύστημα. Οι εκπομπές ρύπων φυσικά δεν εξαφανίζονται. «Εάν η κοινωνία θέλει τσιμέντο, δυστυχώς μοιραία θα έχουμε διοξείδιο του άνθρακα», λέει ο Μιχάλης Βλάχος, γενικός διευθυντής του εργοστασίου στον Βόλο. Η καύση αποβλήτων τόσο κοντά στην πόλη και τα σχέδια για εντατικοποίηση της πρακτικής αυτής κρούουν εδώ και χρόνια τον κώδωνα του κινδύνου. Μια ηγετική φυσιογνωμία του τοπικού κινήματος αντίστασης κατά της καύσης αποβλήτων στο εργοστάσιο τσιμέντου είναι ο συνταξιούχος μηχανικός Στέλιος Λημνιός. Ο Λημνιός μετρά τρεις δεκαετίες στο οικολογικό κίνημα. Εδώ και χρόνια μάχεται κατά της καύσης σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ, με κάθε μέσο: με κινητοποιήσεις, εκδηλώσεις, πορείες, και μία καταδίκη σε τρίμηνη ποινή φυλάκισης. Τον Σεπτέμβριο του 2019, ως μέλος της Επιτροπής Αγώνα Πολιτών κατά της καύσης σκουπιδιών, ο Λημνιός μπήκε στις φυλασσόμενες εγκαταστάσεις της ΑΓΕΤ για να αποτρέψει ένα φορτίο με σκουπίδια προς καύση από την Ιταλία. Οι δικαστικές περιπέτειες δεν πτοούν τον Λημνιό, ο οποίος τον περασμένο Οκτώβριο αθωώθηκε, όπως και οι δύο συγκατηγορούμενοί του, για την ενέργεια εκείνη. Συνεχίζει τον αγώνα. Κατά τον ίδιο, το εργοστάσιο πρέπει να μεταφερθεί μακριά από τον αστικό ιστό και να γίνονται συστηματικές, αδιάβλητες μετρήσεις για τους ρύπους και τις άλλες περιβαλλοντικές επιπτώσεις της λειτουργίας του στον Βόλο. «Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη», λέει κοντά στο δικαστήριο της πόλης, όπου βρέθηκε για ακόμα μία φορά κατηγορούμενος. «Στον Βόλο το σχέδιο είναι να γίνει μονάδα RDF που θα παίρνει τα υπολείμματα και της Λάρισας, και των Τρικάλων, ίσως και της Λαμίας. Αυτό το αντιμάχεται η τοπική κοινωνία. Δεν κάνουν ανακύκλωση, προάγουν την καύση». Η εταιρεία αρνείται κατηγορηματικά ότι έχει οποιαδήποτε συμμετοχή στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος – μιλά για συνεχείς ελέγχους, τόσο του εισαγόμενου RDF όσο και των ρύπων, αλλά και του περιβαλλοντικού της αποτυπώματος. Προβάλλει δε τη μεγιστοποίηση της υποκατάστασης ως πολιτική φιλική προς το περιβάλλον. «Χρονιά τη χρονιά κάνουμε επενδύσεις και προσπαθούμε να μεγιστοποιούμε το ποσοστό της ενέργειας από εναλλακτικά καύσιμα» λέει. Στόχος της είναι το ποσοστό των εναλλακτικών καυσίμων να φράσει κοντά στο 90%. Το 2022 επένδυσε 7 εκατ. ευρώ για εναλλακτικά καύσιμα, και θα επενδύσει άλλα 20-30 εκατομμύρια μέχρι το 2026. Το Συμβούλιο της Επικρατείας ίσως βάλει φρένο σε αυτά τα σχέδια. Στα μέσα Οκτωβρίου απαγόρευσε την εισαγωγή RDF προς καύση μέσω θαλάσσης, με το τοπικό περιβαλλοντικό κίνημα να μιλά για «μεγάλη νίκη των Βολιωτών». Η ερευνητική ομάδα ρώτησε την εταιρεία πώς ερμηνεύει την απόφαση αυτή και πώς θα την επηρεάσει. «Το ΣτΕ με την απόφασή του έκρινε ότι αναφορικά με δύο όρους της ΑΕΠΟ δεν τηρήθηκε η δέουσα διαδικασία και ως εκ τούτου ακύρωσε δύο όρους για τυπικούς και όχι για ουσιαστικούς λόγους», σημείωσε, καταλήγοντας πως δεν επηρεάζεται η δραστηριότητα και η λειτουργία του εργοστασιου. Ακολουθώντας ένα πλαστικό μπουκάλι Η πορεία του GPS που είχε τοποθετηθεί σε ένα πλαστικό μπουκάλι νερού και απορρίφθηκε στο κέντρο της Αθήνας οδήγησε στη δεύτερη ευρωπαϊκή χώρα, στην οποία μαζί με τη Βουλγαρία, η Ελλάδα εξάγει τους τόνους πλαστικού σκουπιδιού της. Ακολουθώντας τη διαδρομή που έκανε το μπουκάλι η ομάδα έφτασε στη Ρουμανία στην εταιρεία ανακύκλωσης Professional Recycling, στο Τούργκου Μούρες, μια πόλη στα βόρεια της χώρας. http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2023/12/plastika-skoupidia-tracking2-solomon-1-1536x864-600-x-337.jpg Όπως και η Βουλγαρία, ειδικά μετά την κινεζική απαγόρευση εισαγωγής πλαστικών αποβλήτων, η Ρουμανία έγινε χώρα εισαγωγής νόμιμων αλλά και σε πολλές περιπτώσεις παράνομων και επικίνδυνων εισαγωγών πλαστικών απορριμμάτων από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ακτιβιστές άρχισαν να καταγγέλλουν μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, που τροφοδοτούνταν από δίκτυα διαφθοράς στη χώρα. Το 2021 η χώρα υποχρεώθηκε υπό την πίεση αυτή να μειώσει τα συνοριακά περάσματα από όπου μπορούσαν να εισαχθούν απόβλητα και υιοθέτησε ένα σύστημα παρακολούθησης των αποβλήτων. «Η Ρουμανία δεν θα γίνει η χωματερή της Ευρώπης», είχε πει ο υπουργός Περιβάλλοντος. Το πλαστικό μπουκάλι πέρασε ένα από τα περάσματα αυτά και έφτασε στην αυλή της εταιρείας. Εκεί, ένας υπάλληλος μετακινεί βαριεστημένα με κλαρκ τις πολύχρωμες μπάλες με πλαστικά μπουκάλια από την αυλή στο εργοστάσιο, όπου θα μπουν στη γραμμή «παραγωγής»για να μετατραπούν σε νιφάδες πλαστικού. Ανάμεσα τους, διακρίνονται ελληνικές ετικέτες: μπουκάλια από νερό, αναψυκτικά και ελληνικό γάλα περιμένουν να ανακυκλωθούν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από εκεί που πετάχθηκαν. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2010 και θεωρείται πρότυπο σε σχέση με τον τρόπο διαχείρισης πλαστικού. Υποδειγματικά εργοστάσια ανακύκλωσης, σε μια χώρα χωρίς ανακύκλωση «Στη Ρουμανία υπάρχουν δύο κατηγορίες ανακυκλωτών: έχουμε τέσσερα-πέντε υποδειγματικά εργοστάσια ανακύκλωσης και εκατοντάδες άλλους ψευδοανακυκλωτές», παραδέχεται ο Ραούλ Ποπ, ειδικός στη διαχείριση απορριμμάτων και υπεύθυνος προγραμμάτων στην οργάνωση Ecoteca. Η εικόνα της Professional Recycling μοιάζει να ανήκει στην πρώτη κατηγορία. Οι μεγάλες εγκαταστάσεις, όπου τηρούνται οι κανόνες υγιεινής, έρχoνται σε πλήρη αντίθεση με τις μάντρες των ντόπιων ανακυκλωτών πλαστικού, αλλά και με τη συνολική εικόνα της διαχείρισης των αποβλήτων στη χώρα, όπου ακόμα και στην πρωτεύουσα της, το Βουκουρέστι, εντοπίσαμε ελάχιστους κάδους ανακύκλωσης. Η εικόνα αυτή αντανακλάται στους αριθμούς. Η Ρουμανία καταγράφει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανακύκλωσης σε όλη την ΕΕ, ωστόσο εισάγει κάθε χρόνο χιλιάδες τόνους πλαστικού από άλλες χώρες, τις περισσότερες φορές με πολύ καλύτερες επιδόσεις στην ανακύκλωση από την ίδια. Το κινέζικο εργοστάσιο ανακύκλωσης σακούλας Πολύ διαφορετική εικόνα παρουσιάζει ένα εργοστάσιο ανακύκλωσης που επισκεπτόμαστε στο Βουκουρέστι. Μέσα από τα αρχεία της ρουμανικής περιβαλλοντικής επιθεώρησης αλλά και τις δηλώσεις Ελλήνων εμπόρων πλαστικού, εντοπίσαμε μια εταιρεία, κινεζικών συμφερόντων, που εισάγει πλαστικές σακούλες από την Ελλάδα. Επισκεπτόμενοι τη μονάδα, η οποία στεγάζεται σε μια αποθήκη, η ερευνητική ομάδα αντίκρισε αμέτρητες μπάλες πλαστικών σακουλών στον εξωτερικό χώρο να λιώνουν κάτω από τον δυνατό ήλιο ανάμεσα σε σκουριασμένα μηχανήματα. Μέσα στην αποθήκη, εργαζόμενοι χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας μετατρέπουν σε φρενήρεις ρυθμούς τις σακούλες σε λωρίδες. Εκπρόσωποι της εταιρείας αρνήθηκαν να τους συναντήσουν ή να προχωρήσουν σε κάποιο σχόλιο. Το ερώτημα που εύλογα γεννάται από τις συνθήκες που είδαν οι ερευνητές είναι το κατά πόσο η εταιρεία αυτή δεν μολύνει το περιβάλλον. «Δεν γίνονται αρκετοί έλεγχοι για την τήρηση των περιβαλλοντικών κανόνων», σημειώνει ο Ραούλ Ποπ, προσθέτοντας πως οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν εκδώσει μέχρι σήμερα άδεια λειτουργίας σε περίπου 3.500 εταιρείες ανακύκλωσης. «Περίπου 200 από αυτές ανακυκλώνουν πραγματικά». «Έχω δει παντού παράνομα φορτία, σε λιμάνια, σε φορτηγά, εμπορικά τρένα. Πίσω από πανάκριβα έπιπλα κρύβονται παράνομα απόβλητα. Όταν ζητάει ο επιθεωρητής να βγουν, οι μεταφορείς ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν να μετακινήσουν τα έπιπλα», περιγράφει ο Οκτάβιαν Μπερτσενάου, πρώην επικεφαλής του σώματος περιβαλλοντικής επιθεώρησης και ακτιβιστής για χρόνια στον τομέα της εισαγωγής αποβλήτων. Όπως αναφέρει, το καλό πλαστικό, το οποίο σύμφωνα με τον ίδιο δεν ξεπερνάει το 15% του συνόλου των εισαγωγών, έχει αξία κι έτσι καταλήγει στα εργοστάσια ανάκτησης, ώστε να αποκτήσει μια δεύτερη ζωή. Το κακής ποιότητας πλαστικό, από το οποίο οι χώρες θέλουν να απαλλαχθούν, καταλήγει αντιθέτως σε χωράφια, σε νόμιμες ή «αόρατες» παράνομες χωματερές. Κυκλώματα διαφθοράς, χαμηλό κόστος ταφής Ένας λόγος που αυτό συμβαίνει στη Ρουμανία είναι οι ελλιπείς έλεγχοι, τα δίκτυα διαφθοράς αλλά και το χαμηλό κόστος (νόμιμης ή παράνομης) ταφής των απορριμμάτων. Η Ρουμανία έχει ένα από τα χαμηλότερα κόστη ταφής στην ΕΕ: 100 ευρώ/τόνο για τις νόμιμες χωματερές ενώ το κόστος παράνομης ταφής, σύμφωνα με τον κ. Μπερτσενάου, δεν ξεπερνάει τα 20 ευρώ/τόνο. Ο ίδιος ωστόσο, όπως και ο Ραούλ Ποπ, υποστηρίζουν πως ενώ στις νόμιμες χωματερές απαγορεύεται να θάβονται απορρίμματα από άλλες περιοχές -πόσω μάλλον από άλλες χώρες- ο κανόνας καταστρατηγείται. Μιλώντας με δήμαρχο προαστίου του Βουκουρεστίου, μας είπε -υπό τον όρο ανωνυμίας- πως παρά τις φήμες για την ταφή τοξικών αποβλήτων σε χωματερή δίπλα ακριβώς στην περιοχή του και τα πολλά παράπονα κατοίκων για αναπνευστικά προβλήματα, η εταιρεία που είχε αναλάβει τη διαχείριση της χωματερής δεν του επέτρεψε ποτέ την είσοδο, μέχρι τη στιγμή που έκλεισε. Άνθρακας ο θησαυρός Ο «χρυσός», όπως χαρακτήρισε ο Βούλγαρος μάνατζερ Τιμοχίρ Λαζάροβ τα ανακυκλώσιμα πλαστικά, αποδεικνύεται λοιπόν άνθρακας, και το περίφημο «πράσινο βελάκι» στις συσκευασίες δεν ολοκληρώνει στην πραγματικότητα ποτέ τον κύκλο του, μετατρέποντας την κυκλική οικονομία σε απατηλή υπόσχεση. Ο Νίκος Χαραλαμπίδης, από το ελληνικό γραφείο της Greenpeace, ελπίζει πως όλο και περισσότεροι πολίτες θα αντιληφθούν τη ζοφερή αυτή πραγματικότητα. «Οι συσκευασίες μιας χρήσης είναι το πρόβλημα. Τελεία και παύλα. Το ζητούμενο είναι να αναδείξουμε αυτόν τον παραλογισμό, να δούμε πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το παράλογο των πλαστικών που κάνουν τον γύρο της Ελλάδας ή του κόσμου στο όνομα της ανακύκλωσης, για να καταλήξουμε σε μια αγορά που πουλάει και σε μια κοινωνία που χρησιμοποιεί πολύ λιγότερα αντικείμενα μιας χρήσης». H έρευνα υλοποιήθηκε με την υποστήριξη του μη κερδοσκοπικού δημοσιογραφικού οργανισμού iMEdD. Πηγή: wearesolomon.com View full είδηση
  24. Ο Τζιμ Πάκετ περπατάει αργά στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας κρατώντας μια σακούλα με σκουπίδια. Πλησιάζει έναν μπλε κάδο και ρίχνει μέσα ένα πλαστικό μπουκάλι. Το μπουκάλι που πέταξε ο 60αρης Αμερικανός κρύβει ένα «μυστικό»: έχει ενσωματωμένο έναν πανάκριβο ανιχνευτή GPS. Τους επόμενους μήνες, θα καταγράφει λεπτό προς λεπτό την πορεία του πλαστικού απορρίμματος. Πρόκειται για έναν από τους τράκερς που τοποθετήθηκαν σε ανακυκλώσιμα σε διάφορα σημεία της χώρας, στο πλαίσιο πολύμηνης έρευνας του ανεξάρτητου δημοσιογραφικού ιστοτόπου wearesolomon.com για τις άγνωστες διαδρομές των πλαστικών απορριμμάτων σε συνεργασία με το Basel Action Network (ΒΑΝ) και το ελληνικό γραφείο της Greenpeace. Το μπουκάλι που πέταξε στον μπλε κάδο στο κέντρο της Αθήνας ο Πάκετ, επικεφαλής του ΒΑΝ, ήταν ο πρώτος από αυτούς. Οι περισσότεροι καταστράφηκαν στην πορεία. Όσοι επέζησαν όμως έδειξαν πλαστικά που δεν ανακυκλώνονται ποτέ, αλλά καταλήγουν σε χωματερές ή σε μονάδες ανακύκλωσης εκτός χώρας. Ο Πάκετ, που έχει αφιερώσει τη ζωή του στον έλεγχο του εμπορίου αποβλήτων και στην αποκάλυψη των συμφερόντων που το τροφοδοτούν, περιγράφει ένα σταθερό μοτίβο: πλουσιότερες χώρες στέλνουν τα απόβλητά τους σε φτωχότερες. «Είναι ανήθικο και μη βιώσιμο», υπογραμμίζει. Η πλαστική ρύπανση είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο δυσεπίλυτα περιβαλλοντικά προβλήματα παγκοσμίως. Επηρεάζει πρωτίστως τις φτωχότερες χώρες και τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς, όχι μόνο σε χώρες όπως η Ινδονησία, αλλά και εντός Ευρώπης, όπου φτωχότερα μέλη της ΕΕ μετατρέπονται σε αποθετήρια πλαστικών αποβλήτων πιο ανεπτυγμένων εταίρων τους, ειδικά μετά την απαγόρευση εισαγωγής στερεών αποβλήτων που επέβαλε η Κίνα το 2018. Ανακύκλωση: μια υπόσχεση που δεν τηρήθηκε Για τον Πάκετ, οι μπλε κάδοι ανακύκλωσης είναι μια υπόσχεση που δεν τηρήθηκε ποτέ. «Ό,τι πετάς στον μπλε κάδο, ανακυκλώνεται. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουν στον κόσμο. Στην πραγματικότητα, ελάχιστα πλαστικά ανακυκλώνονται». Πράγματι, όπως ανέδειξε η έρευνα του Solomon, από τους 41 εκατ. τόνους πλαστικών αποβλήτων των οποίων η διαχείριση γίνεται εντός της ΕΕ ανα έτος, μόνο το 29% ανακυκλώνεται. Τα υπόλοιπα οδηγούνται για ενεργειακή αξιοποίηση μέσω καύσης ή καταλήγουν στη χωματερή. Η περίπτωση της Ελλάδας είναι χαρακτηριστική. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραχώρησε στο Solomon η Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης, η οποία διαχειρίζεται το περιεχόμενο των γνωστών μπλε κάδων, μόλις το 50% του περιεχομένου τους οδηγείται στην ανακύκλωση. Στα ίχνη του ελληνικού πλαστικού σκουπιδιού Η έρευνα διήρκησε πέντε μήνες. Η ερευνητική ομάδα συνομίλησε με ειδικούς στον τομέα της ανακύκλωσης πλαστικού, συναντήθηκε με Έλληνες και ξένους επιχειρηματίες του κλάδου, πήρε τις γνώμες ειδικών επιστημόνων και ακτιβιστών, συγκέντρωσε και ανέλυσε επίσημα και αδημοσίευτα στοιχεία, και επισκέφθηκε μονάδες όπου καταλήγουν ελληνικά πλαστικά σκουπίδια στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Επί χρόνια, η πολυπόθητη μετάβαση στην «κυκλική οικονομία» βασίζεται στο μάντρα «μείωση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση». Γνωστή και ως «ιεραρχία αποβλήτων», η αρχή αυτή διαφημίζεται ως λύση στο τεράστιο πρόβλημα της πλαστικής ρύπανσης που απειλεί οικοσύστημα και ανθρώπους. Όμως το βάρος πέφτει κυρίως στην ανακύκλωση – μια υποτίθεται ενάρετη διαδικασία χωρίς καμία παρενέργεια. Σε έρευνα της Greenpeace, σχεδόν το 90% των Ελλήνων που συμμετείχαν δήλωσαν ότι η ανακύκλωση πλαστικού «μπορεί να βοηθήσει δραστικά το περιβάλλον». Στην πόλη της Ξάνθης, όπου η ομάδα απέρριψε ένα από τα πλαστικά σκουπίδια με ανιχνευτή GPS, συναντήθηκε με την καθηγήτρια Αγγλικών Μαρία Αντωνιάδου δίπλα σε έναν μπλε κάδο. Η κ. Αντωνιάδου ανακυκλώνει με θρησκευτική ευλάβεια. «Συμβάλλω κι εγώ έτσι στην προστασία του περιβάλλοντος. Τα υλικά θα ξαναχρησιμοποιηθούν για να γίνουν κάτι άλλο». Αυτή είναι όμως η μισή αλήθεια –αν όχι ένας βολικός μύθος. «Ζούμε σε μια χώρα και σε ένα πλανήτη όπου στις καλύτερες περιπτώσεις περίπου ένα στα δέκα πλαστικά μπουκάλια καταλήγει στην ανακύκλωση. Τα υπόλοιπα πάνε στη χωματερή, στις θάλασσες. Και να διπλασιάσουμε την ανακύκλωση το πρόβλημα δεν λύνεται. Παρ’ όλα αυτά, το κυρίαρχο αφήγημα είναι ότι θα αυξήσουμε την ανακύκλωση και όλα θα είναι καλά», λέει ο Νίκος Χαραλαμπίδης, διευθυντής του ελληνικού γραφείου της Greenpeace, τον οποίο η ερευνητική ομάδα συνάντησε στα κεντρικά της οργάνωσης στο Μεταξουργείο. Όπως περιγράφει, την ανακύκλωση προβάλλει μια καλολαδωμένη και καλά χρηματοδοτούμενη μηχανή. «Έχει περσόνες, έχει κουτιά, έχει σπιτάκια που λένε “τι ωραίο πράγμα που είναι”. Εμείς ερχόμαστε να πούμε ότι η ανακύκλωση είναι παράλογη, και θα πρέπει να είναι η εξαίρεση και όχι η λύση ή ο κανόνας». Η κ. Αντωνιάδου, που διαχωρίζει με προσοχή τα σκουπίδια της, μάλλον θα απογοητευόταν αν μάθαινε πως το «παγιδευμένο» σκουπίδι που απορρίψαμε σε μπλε κάδο στο κέντρο της πόλης της κατέληξε στη χωματερή της Καβάλας. Την ίδια τύχη είχε και ένα ακόμα ανακυκλώσιμο που απέρριψε η ομάδα στην πρωτεύουσα της Σύρου, το οποίο κατέληξε στον ΧΥΤΑ του νησιού. http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2023/12/plastika-skoupidia-tracking-solomon-1-1536x864-600-x-337.jpg Τα στοιχεία αποκαλύπτουν και κάτι άλλο: ακόμα και από τα πλαστικά ανακυκλώσιμα που φτάνουν στο στάδιο της διαλογής, πολλά καταλήγουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, σε φορτία που καταρχάς επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα με επιπλέον εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Εξάγοντας το πλαστικό σκουπίδι, εξάγεται όμως και το κόστος της διαχείρισής του για το περιβάλλον και την υγεία. Επιστήμονες, οικολόγοι και ακτιβιστές έχουν τεκμηριώσει ότι η ανακύκλωση όχι μόνο δεν είναι πανάκεια, αλλά μπορεί να αποτελεί μέρος του προβλήματος: καθησυχάζει τους πολίτες -στην Ευρώπη παράγονται 35 κιλά πλαστικών αποβλήτων συσκευασίας κατά κεφαλήν- με αποτέλεσμα να μειώνεται το κίνητρο για μείωση της χρήσης. Με αυτά τα δεδομένα, εύλογα η ετήσια παραγωγή πλαστικών παγκοσμίως όχι μόνο δεν μειώνεται, αλλά αυξάνεται αλματωδώς. Εκτοξεύτηκε από τους 234 εκ. τόνους το 2000 σε 460 το 2019. Κατά την ίδια περίοδο, τα πλαστικά απόβλητα υπερδιπλασιάστηκαν. Η δε ζήτηση συνεχίζει να αυξάνεται εκθετικά. Σύμφωνα με τον Οικονομικό Οργανισμό Συνεργασίας και Ανάπτυξης, μέχρι το 2060 η κατανάλωση πλαστικού θα έχει τριπλασιαστεί. Η επένδυση σε ακόμα περισσότερες μονάδες ανακύκλωσης δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Αντίθετα, δημιουργεί το γνωστό στα οικονομικά ως “lock-in effect”: οι τεράστιες επενδύσεις σε εγκαταστάσεις και υποδομές ανακύκλωσης κάνουν τις κοινωνίες «αιχμάλωτες» της ανακύκλωσης, ακόμα κι αν δεν αποτελεί την ιδανική λύση διαχείρισης αποβλήτων. Και ιδανική λύση δεν είναι σίγουρα. Όχι μόνο γιατί το ανακυκλωμένο πλαστικό είναι κατώτερης ποιότητας και χρειάζεται παρθένο για να δημιουργηθεί νέο προϊόν. Αλλά και γιατί η ίδια η διαδικασία δεν είναι ποτέ όσο «πράσινη» διαφημίζεται. http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2023/12/plastika-katanalosi-solomon-1536x864-600-x-337.jpg Η μη-πράσινη διαδικασία της ανακύκλωσης Σε μία έρευνα-σταθμό που δημοσιεύτηκε σε έγκριτο επιστημονικό περιοδικό τον Μάιο του 2023, διεθνής ομάδα επιστημόνων προχώρησε σε μια εντυπωσιακή ανακάλυψη: η ανακύκλωση πλαστικού μπορεί να απελευθερώσει τεράστιες ποσότητες μικροπλαστικών στο νερό και να μολύνει τον αέρα. Εύρημα ακόμα πιο ανησυχητικό, δεδομένου ότι έγινε σε εργοστάσιο ανακύκλωσης τελευταίας τεχνολογίας, σε μια πλούσια δυτική χώρα, τη Βρετανία. Στα δείγματα βρέθηκαν μικροπλαστικά που απελευθερώθηκαν και ισοδυναμούσαν με το 13% του πλαστικού που είχε ανακυκλωθεί. Τα μικροπλαστικά, δηλαδή σωματίδια πλαστικού με μέγεθος μικρότερο από 5 χιλιοστά, μολύνουν τον πλανήτη –έχουν βρεθεί ακόμα και σε φρέσκο χιόνι στην Ανταρκτική–, ενώ έχουν εντοπιστεί στο ανθρώπινο αίμα και μπορεί να είναι τοξικά για τα φυτά, τα ζώα και τον ίδιο τον άνθρωπο. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη διαθέσιμη έρευνα του Ευρωβαρομέτρου, το 94% των Ελλήνων ανησυχεί για τις επιπτώσεις τους. Το πρώτο βήμα μετά τον μπλε κάδο Τα ανακυκλώσιμα υλικά που φτάνουν στον μπλε κάδο διαχωρίζονται σε πρώτη φάση στα Κέντρα Διαλογής και Ανάκτησης Υλικών (ΚΔΑΥ) που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα. Το μεγαλύτερο και ένα από τα πιο σύγχρονα βρίσκεται στο Κορωπί, όπου απορριμματοφόρα ξεφορτώνουν καθημερινά 400-500 τόνους ανακυκλώσιμων από 30 δήμους στην Αθήνα. Εκεί η ερευνητική ομάδα συνάντησε τον Κωνσταντίνο Βεργανελάκη, μηχανολόγο-μηχανικό και υπεύθυνο λειτουργίας του εργοστασίου της εταιρείας WATT AE. Ο κ. Βεργανελάκης επιβεβαιώνει ότι μόνο το μισό περιεχόμενο του κάθε κάδου μπορεί να οδεύσει τελικά προς ανακύκλωση. Το δε 50% του υλικού αυτού συνήθως εξάγεται. «Είναι χρηματιστηριακή η αξία και είναι καθαρά θέμα ζήτησης και προσφοράς. Εμείς εξάγουμε και Ευρώπη και Ασία, ανάλογα με τη φύση του υλικού. Συνήθως τα εύκαμπτα υλικά, όπως η σακούλα, πηγαίνουν σε βαλκανικές χώρες», σημειώνει. Το «νεκρό» ποτάμι της Βουλγαρίας Ένα από τα φορτηγά που φορτώνουν υλικά από την αυλή του ΚΔΑΥ έχει προορισμό τη Βουλγαρία. Η χώρα, που απορροφά μέρος του ελληνικού πλαστικού, αντιμετωπίζει ήδη συνέπειες από την επεξεργασία του υλικού. Ήταν Σάββατο πρωί στις 25 Ιανουαρίου του 2020, όταν ο ψαράς Βάλεντιν Νταναϊλοβ έλαβε μήνυμα από έναν άλλο ψαρά κοντά στο Πάζαρτζικ, μια μικρή πόλη 70.000 κατοίκων στη Νότια Βουλγαρία, χτισμένη στις όχθες του Έβρου ή Μαρίτσα όπως ονομάζεται ο ποταμός στη γειτονική χώρα. Το μήνυμα συνοδευόταν από φωτογραφίες που έδειχναν τεράστιες ποσότητες από νεκρά ψάρια, ξεβρασμένα στις όχθες του. Για τον 46χρονο Νταναϊλοβ, που έμαθε να ψαρεύει δίπλα στον πατέρα του όταν ήταν ακόμα 4-5 χρονών, το θέαμα ήταν εξοργιστικό. «Νεκρά ψάρια κάθε λογής ξεβρασμένα στο ποτάμι. Τρομακτικό θέαμα. Ψάρια δηλητηριασμένα στο φυσικό τους περιβάλλον. Μια γενοκτονία». Οι βουλγαρικές αρχές ανακάλυψαν τεράστιες ποσότητες μολυσμένου νερού στον ποταμό, προκαλώντας τον άμεσο θάνατο των ψαριών. Το επεισόδιο χαρακτηρίστηκε ως το χειρότερο κρούσμα τοξικής μόλυνσης στην ιστορία του Έβρου, επηρεάζοντας 26 χιλιόμετρα της ροής του. Πλαστικά υπολείμματα, τα οποία ανεξάρτητη επιτροπή ειδικών επιστημόνων χαρακτήρισε κατάλοιπα της διαδικασίας ανακύκλωσης, έχρισαν μια τοπική εταιρεία ανακύκλωσης, την Ecoinvest, ως ύποπτο. Ο τοπικός εισαγγελέας απήγγειλε δύο κατηγορίες κατά της διεύθυνσης της εταιρείας, για μόλυνση του περιβάλλοντος και ανεξέλεγκτη διαχείριση αποβλήτων. Η εταιρεία διέκοψε προσωρινά την παραγωγή της, και στις 26 Ιανουαρίου τα δείγματα νερού από το ποτάμι βγήκαν καθαρά. Οι αρχές δεν ολοκλήρωσαν ακόμα την έρευνά τους, οι κατηγορίες δεν κατέληξαν σε καταδίκες, και η εταιρεία επιμένει ότι έχει αναβαθμίσει το σύστημα διαχείρισης, και ότι το νερό που χρησιμοποιεί είναι σε κλειστό κύκλο και δεν μολύνει τον ποταμό. Σήμερα δεν έχει απομείνει κανένα ορατό σημάδι στο σημείο όπου καταγράφηκε το χειρότερο περιστατικό μόλυνσης στην ιστορία του ποταμού Έβρου, μεταξύ Πάζαρτζικ και Φιλιππούπολης. Κάτω από μια μικρή γέφυρα, τα ήρεμα νερά του διασχίζουν μια καταπράσινη έκταση στο σούρουπο. Μοναδικό σημείο ζωής, ένας μοναχικός ψαράς. Λίγη ώρα αργότερα, θα μαζέψει τα καλάμια και τα δολώματά του και θα φύγει. Με άδεια χέρια. Το ποτάμι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι πλέον κατά τμήματα «εντελώς νεκρό». Τρεισήμισι χρόνια μετά από εκείνο το περιστατικό, ένα λευκό φορτηγό περνάει τις πύλες των εγκαταστάσεων της Ecoinvest λίγο μετά τις 11 το πρωί. Ένας εργαζόμενος με κίτρινο γιλέκο ανοίγει τη συρόμενη πλαϊνή πόρτα. Στην καρότσα του φορτηγού, τόνοι από πλαστικά σκουπίδια σε δεμάτια, στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο. Σε ένα από αυτά, ξεπροβάλλει μια συσκευασία με ελληνικά γράμματα, μια ετικέτα της Γενικής Ταχυδρομικής. «Μόλις ήρθε από την Ελλάδα», λέει το στέλεχος της Ecoinvest που υποδέχεται το φορτηγό. Το ελληνικό πλαστικό σκουπίδι τοποθετείται δίπλα στους 1.500-1.800 τόνους από άλλα πλαστικά απόβλητα, τα οποία κατακλύζουν τα 20.000 τετραγωνικά μέτρα της εγκατάστασης. «Θα τα παρομοίαζα με χρυσάφι» Η Ecoinvest είναι μία από τις ηγέτιδες εταιρείες στον κλάδο της ανάκτησης της χώρας με μερίδιο 10% στην εγχώρια αγορά αποβλήτων συσκευασίας. Και μία από τις 177 που έχουν λάβει άδεια εισαγωγής σκουπιδιών από το εξωτερικό με σκοπό την ανάκτηση, πολλές από τις οποίες ιδρύθηκαν ή επέκτειναν τις δραστηριότητες μετά τις κινεζικές απαγορεύσεις. Η Ελλάδα είναι βασικός προμηθευτής πλαστικού σκουπιδιού τόσο της εταιρείας, όσο και της Βουλγαρίας γενικότερα – και γίνεται όλο και σημαντικότερος. Οι εισαγωγές από τη χώρα μας αυξάνονται αλματωδώς τα τελευταία χρόνια: 48.000 τόνοι το 2022, ποσότητα υπερδιπλάσια σε σχέση με το 2020. http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2023/12/plastika-eisagwges-solomon-1536x864-600-x-337.jpg «Για τους περισσότερους, αυτά είναι απλώς σκουπίδια. Για εμάς, είναι η αρχή της επιχειρηματικής μας δραστηριότητας. Θα τα παρομοίαζα με χρυσάφι», λέει ο Τιμοχίρ Λαζάροβ, ένας ήπιων τόνων τεχνοκράτης. Η Ecoinvest είναι κερδοφόρα, στηρίζεται από τα περιφερειακά ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μόλις επένδυσε σε μια νέα, υπερσύγχρονη γραμμή παραγωγής. «Είναι η Ρολς Ρόις της ανακύκλωσης πλαστικού» μας λέει με υπερηφάνεια ο Λαζάροβ, δείχνοντας το φανταχτερό μηχάνημα, γεμάτο φωτάκια και ενδείξεις. Το μόνο παράπονό του είναι ότι δεν υπάρχει αρκετό πλαστικό σκουπίδι για να λειτουργήσει στο 100% των δυνατοτήτων της η νέα υπερσύγχρονη γραμμή. «Χρειαζόμαστε κι άλλο πλαστικό». Η εταιρεία στη συνέχεια πουλάει το 80% του ανακτημένου πλαστικού, κυρίως στο εξωτερικό, αλλά και στην Ασία, όπου θα χρησιμοποιηθεί σε κλάδους όπως οι κατασκευές και η γεωργία. Βασικός πελάτης και των τελικών προϊόντων της: η Ελλάδα. Η Βουλγαρία επένδυσε στον τομέα και πλέον η εισαγωγή σκουπιδιών είναι καλοδεχούμενη – τουλάχιστον από τους πολιτικούς. «Η εισαγωγή αποβλήτων για ανάκτηση και ανακύκλωση στη Βουλγαρία είναι εξαιρετικά σημαντική για τη βουλγαρική οικονομία και ιδίως για τη μεταποίηση», δήλωσε στο Solomon το βουλγαρικό υπουργείο Περιβάλλοντος. Το «lock-in effect» στην πράξη. «Πριν την Κίνα, οι διαπραγματεύσεις ήταν δύσκολες» 270 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πάζαρτζικ, στην πόλη Βέλικο Τάρνοβο. Εκεί κατοικοεδρεύει ένας άλλος κολοσσός του βουλγαρικού κλάδου ανακύκλωσης με ελληνική πελατεία, η εταιρεία Megaport. Κάθε μήνα φτάνουν εδώ από την Ελλάδα 200 τόνοι πλαστικό σκουπίδι τύπου LDPE, ποσότητα που αντιπροσωπεύει το 10% της πρώτης ύλης της. Η Megaport αγοράζει από ελληνικά ΚΔΑΥ και ιδιωτικές εταιρείες, πληρώνοντας ανάλογα με την ποιότητα από 5 έως 350 ευρώ τον τόνο. Μετά την ανακύκλωσή του, συχνά πωλείται πίσω στην Ελλάδα με τη μορφή είτε πέλετ είτε μαύρης σακούλας σκουπιδιών. Ένα 8% όμως δεν μπορεί να ανακυκλωθεί και είτε μετατρέπεται σε RDF για να καεί στα τσιμεντάδικα της Βουλγαρίας είτε καταλήγει στη χωματερή. Η κινεζική απαγόρευση εισαγωγής σκουπιδιών, αλλά και οι αυστηροί όροι εξαγωγής σε χώρες εκτός ΟΟΣΑ που επέβαλε η Ε.Ε., ήταν μάννα εξ ουρανού για εταιρείες όπως η Megaport. «Πριν την απαγόρευση, πήγαινες στην Αθήνα και οι διαπραγματεύσεις ήταν δύσκολες. Μας έλεγαν, ‘αυτή είναι η τιμή, αν δεν σας αρέσει, υπάρχει πάντα η Κίνα’». Ένα καλλωπισμένο πράσινο ξέπλυμα Για την 33χρονη Ντανίτα Ζαχαρινόβα, η ανακύκλωση πλαστικού δεν είναι παρά μια καλλωπισμένη επιχείρηση greenwashing – ενός «πράσινου ξεπλύματος», που εξυπηρετεί μόνο τις βιομηχανίες και δίνει στους καταναλωτές την ψευδαίσθηση ότι κάνουν το καθήκον τους. «Η ανακύκλωση του πλαστικού όχι μόνο δεν είναι λύση, αλλά προκαλεί και σειρά από προβλήματα, από τη χρήση νερού και τη ρύπανση του περιβάλλοντος, μέχρι την άγνωστη σύσταση των πλαστικών αποβλήτων. Η ανακύκλωση είναι στις περισσότερες περιπτώσεις μάρκετινγκ και διαφήμιση, και όχι μαγική λύση στο πρόβλημα του πλαστικού», λέει η Ζαχαρινόβα, από την περιβαλλοντική οργάνωση Za Zemiata (Για τη Γη) που μελετά εδώ και χρόνια το θέμα και πέτυχε φέτος, έπειτα από σχεδόν δεκαετή δικαστικό αγώνα, την ακύρωση της κατασκευής μιας κολοσσιαίας μονάδας καύσης απορριμμάτων στη Σόφια. Η ομάδα συνάντησε τη Ζαχαρινόβα στην περιοχή Λόζενετς, μια εύπορη γειτονιά στο κέντρο της Σόφιας, δίπλα σε μια γωνιά για χωριστή συλλογή απορριμμάτων. Ακόμα κι εδώ, σε αυτή την «καλή περιοχή» με τους καλοντυμένους κατοίκους και τα καταστήματα βιολογικών προϊόντων, οι κάδοι είναι ξέχειλοι και τα απορρίμματα μπερδεμένα. Η Ζαχαρινόβα περιγράφει ένα χαοτικό κι αναποτελεσματικό σύστημα ανακύκλωσης στη χώρα, το οποίο συνδυάζεται με την έκρηξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας στον τομέα της ανακύκλωσης, δημιουργώντας την τόσο μεγάλη ζήτηση για εισαγόμενο πλαστικό σκουπίδι από χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Ελλάδα. Η λύση κατά την ίδια είναι μία: «να μην χρησιμοποιούμε προϊόντα που δεν μπορούν να ανακυκλωθούν και να σκεφτόμαστε πολύ περισσότερο την επαναχρησιμοποίηση και κυρίως την πρόληψη». Ελλάδα: Εξαγωγός και παράλληλα εισαγωγέας απορριμμάτων Και η ίδια η Ελλάδα είναι μέρος του λεγόμενου «εμπορίου σκουπιδιών». Απλώς με διαφορετική μορφή. Αυτή της εισαγωγής RDF για καύση από την τσιμεντοβιομηχανία. Η ομάδα ταξίδεψε στην πόλη του Βόλου. Στα περίχωρα της πόλης, το εντυπωσιακό τοπίο που φιλοτεχνούν τα γαλάζια νερά του Παγασητικού και το καταπράσινο δάσος του Πηλίου διακόπτεται από ένα κολοσσιαίο εργοστάσιο τσιμέντου. Η εταιρεία στην οποία ανήκει το εργοστάσιο, η AΓΕΤ/Lafarge, το 2022 εισήγαγε 70.000 τόνους RDF από την Ιταλία και σχεδιάζει να τριπλασιάσει την ποσότητα αυτή στο εγγύς μέλλον. Το RDF είναι ένα καύσιμο που παράγεται από απορρίμματα, συμπεριλαμβανομένου του πλαστικού. Η Ελλάδα, παρά την αφθονία των απορριμμάτων της, δεν παράγει αρκετό RDF, το οποίο θεωρείται πιο «πράσινο» από το πετ-κοκ. Για την παραλαβή του RDF, η εταιρεία έχει δικές της λιμενικές εγκαταστάσεις. Κάθε καράβι μεταφέρει 3.000 τόνους. Πολλοί ντόπιοι φοβούνται ότι η καύση αποβλήτων στις τσιμεντοκάμινους συμβάλλει ώστε τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης να φτάνουν στα ύψη στο Βόλο τις μισές ημέρες κάθε έτους. Τα ποσοστά εγκεφαλικών επεισοδίων και καρκίνου του ήπατος είναι εδώ αρκετές φορές υψηλότερα από τον εθνικό μέσο όρο. Φυσικά, το οικονομικό κίνητρο είναι σημαντικό. Το RDF είναι πιο φτηνό από το φυσικό αέριο, με την εταιρεία να εισπράττει από τους Ιταλούς τέλος εισόδου (gate fee) και να αποφεύγει πρόστιμα από τους ρύπους – οι εκπομπές από την καύση RDF δεν προσμετρώνται στο σύστημα. Οι εκπομπές ρύπων φυσικά δεν εξαφανίζονται. «Εάν η κοινωνία θέλει τσιμέντο, δυστυχώς μοιραία θα έχουμε διοξείδιο του άνθρακα», λέει ο Μιχάλης Βλάχος, γενικός διευθυντής του εργοστασίου στον Βόλο. Η καύση αποβλήτων τόσο κοντά στην πόλη και τα σχέδια για εντατικοποίηση της πρακτικής αυτής κρούουν εδώ και χρόνια τον κώδωνα του κινδύνου. Μια ηγετική φυσιογνωμία του τοπικού κινήματος αντίστασης κατά της καύσης αποβλήτων στο εργοστάσιο τσιμέντου είναι ο συνταξιούχος μηχανικός Στέλιος Λημνιός. Ο Λημνιός μετρά τρεις δεκαετίες στο οικολογικό κίνημα. Εδώ και χρόνια μάχεται κατά της καύσης σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ, με κάθε μέσο: με κινητοποιήσεις, εκδηλώσεις, πορείες, και μία καταδίκη σε τρίμηνη ποινή φυλάκισης. Τον Σεπτέμβριο του 2019, ως μέλος της Επιτροπής Αγώνα Πολιτών κατά της καύσης σκουπιδιών, ο Λημνιός μπήκε στις φυλασσόμενες εγκαταστάσεις της ΑΓΕΤ για να αποτρέψει ένα φορτίο με σκουπίδια προς καύση από την Ιταλία. Οι δικαστικές περιπέτειες δεν πτοούν τον Λημνιό, ο οποίος τον περασμένο Οκτώβριο αθωώθηκε, όπως και οι δύο συγκατηγορούμενοί του, για την ενέργεια εκείνη. Συνεχίζει τον αγώνα. Κατά τον ίδιο, το εργοστάσιο πρέπει να μεταφερθεί μακριά από τον αστικό ιστό και να γίνονται συστηματικές, αδιάβλητες μετρήσεις για τους ρύπους και τις άλλες περιβαλλοντικές επιπτώσεις της λειτουργίας του στον Βόλο. «Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη», λέει κοντά στο δικαστήριο της πόλης, όπου βρέθηκε για ακόμα μία φορά κατηγορούμενος. «Στον Βόλο το σχέδιο είναι να γίνει μονάδα RDF που θα παίρνει τα υπολείμματα και της Λάρισας, και των Τρικάλων, ίσως και της Λαμίας. Αυτό το αντιμάχεται η τοπική κοινωνία. Δεν κάνουν ανακύκλωση, προάγουν την καύση». Η εταιρεία αρνείται κατηγορηματικά ότι έχει οποιαδήποτε συμμετοχή στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος – μιλά για συνεχείς ελέγχους, τόσο του εισαγόμενου RDF όσο και των ρύπων, αλλά και του περιβαλλοντικού της αποτυπώματος. Προβάλλει δε τη μεγιστοποίηση της υποκατάστασης ως πολιτική φιλική προς το περιβάλλον. «Χρονιά τη χρονιά κάνουμε επενδύσεις και προσπαθούμε να μεγιστοποιούμε το ποσοστό της ενέργειας από εναλλακτικά καύσιμα» λέει. Στόχος της είναι το ποσοστό των εναλλακτικών καυσίμων να φράσει κοντά στο 90%. Το 2022 επένδυσε 7 εκατ. ευρώ για εναλλακτικά καύσιμα, και θα επενδύσει άλλα 20-30 εκατομμύρια μέχρι το 2026. Το Συμβούλιο της Επικρατείας ίσως βάλει φρένο σε αυτά τα σχέδια. Στα μέσα Οκτωβρίου απαγόρευσε την εισαγωγή RDF προς καύση μέσω θαλάσσης, με το τοπικό περιβαλλοντικό κίνημα να μιλά για «μεγάλη νίκη των Βολιωτών». Η ερευνητική ομάδα ρώτησε την εταιρεία πώς ερμηνεύει την απόφαση αυτή και πώς θα την επηρεάσει. «Το ΣτΕ με την απόφασή του έκρινε ότι αναφορικά με δύο όρους της ΑΕΠΟ δεν τηρήθηκε η δέουσα διαδικασία και ως εκ τούτου ακύρωσε δύο όρους για τυπικούς και όχι για ουσιαστικούς λόγους», σημείωσε, καταλήγοντας πως δεν επηρεάζεται η δραστηριότητα και η λειτουργία του εργοστασιου. Ακολουθώντας ένα πλαστικό μπουκάλι Η πορεία του GPS που είχε τοποθετηθεί σε ένα πλαστικό μπουκάλι νερού και απορρίφθηκε στο κέντρο της Αθήνας οδήγησε στη δεύτερη ευρωπαϊκή χώρα, στην οποία μαζί με τη Βουλγαρία, η Ελλάδα εξάγει τους τόνους πλαστικού σκουπιδιού της. Ακολουθώντας τη διαδρομή που έκανε το μπουκάλι η ομάδα έφτασε στη Ρουμανία στην εταιρεία ανακύκλωσης Professional Recycling, στο Τούργκου Μούρες, μια πόλη στα βόρεια της χώρας. http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2023/12/plastika-skoupidia-tracking2-solomon-1-1536x864-600-x-337.jpg Όπως και η Βουλγαρία, ειδικά μετά την κινεζική απαγόρευση εισαγωγής πλαστικών αποβλήτων, η Ρουμανία έγινε χώρα εισαγωγής νόμιμων αλλά και σε πολλές περιπτώσεις παράνομων και επικίνδυνων εισαγωγών πλαστικών απορριμμάτων από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ακτιβιστές άρχισαν να καταγγέλλουν μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, που τροφοδοτούνταν από δίκτυα διαφθοράς στη χώρα. Το 2021 η χώρα υποχρεώθηκε υπό την πίεση αυτή να μειώσει τα συνοριακά περάσματα από όπου μπορούσαν να εισαχθούν απόβλητα και υιοθέτησε ένα σύστημα παρακολούθησης των αποβλήτων. «Η Ρουμανία δεν θα γίνει η χωματερή της Ευρώπης», είχε πει ο υπουργός Περιβάλλοντος. Το πλαστικό μπουκάλι πέρασε ένα από τα περάσματα αυτά και έφτασε στην αυλή της εταιρείας. Εκεί, ένας υπάλληλος μετακινεί βαριεστημένα με κλαρκ τις πολύχρωμες μπάλες με πλαστικά μπουκάλια από την αυλή στο εργοστάσιο, όπου θα μπουν στη γραμμή «παραγωγής»για να μετατραπούν σε νιφάδες πλαστικού. Ανάμεσα τους, διακρίνονται ελληνικές ετικέτες: μπουκάλια από νερό, αναψυκτικά και ελληνικό γάλα περιμένουν να ανακυκλωθούν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από εκεί που πετάχθηκαν. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2010 και θεωρείται πρότυπο σε σχέση με τον τρόπο διαχείρισης πλαστικού. Υποδειγματικά εργοστάσια ανακύκλωσης, σε μια χώρα χωρίς ανακύκλωση «Στη Ρουμανία υπάρχουν δύο κατηγορίες ανακυκλωτών: έχουμε τέσσερα-πέντε υποδειγματικά εργοστάσια ανακύκλωσης και εκατοντάδες άλλους ψευδοανακυκλωτές», παραδέχεται ο Ραούλ Ποπ, ειδικός στη διαχείριση απορριμμάτων και υπεύθυνος προγραμμάτων στην οργάνωση Ecoteca. Η εικόνα της Professional Recycling μοιάζει να ανήκει στην πρώτη κατηγορία. Οι μεγάλες εγκαταστάσεις, όπου τηρούνται οι κανόνες υγιεινής, έρχoνται σε πλήρη αντίθεση με τις μάντρες των ντόπιων ανακυκλωτών πλαστικού, αλλά και με τη συνολική εικόνα της διαχείρισης των αποβλήτων στη χώρα, όπου ακόμα και στην πρωτεύουσα της, το Βουκουρέστι, εντοπίσαμε ελάχιστους κάδους ανακύκλωσης. Η εικόνα αυτή αντανακλάται στους αριθμούς. Η Ρουμανία καταγράφει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανακύκλωσης σε όλη την ΕΕ, ωστόσο εισάγει κάθε χρόνο χιλιάδες τόνους πλαστικού από άλλες χώρες, τις περισσότερες φορές με πολύ καλύτερες επιδόσεις στην ανακύκλωση από την ίδια. Το κινέζικο εργοστάσιο ανακύκλωσης σακούλας Πολύ διαφορετική εικόνα παρουσιάζει ένα εργοστάσιο ανακύκλωσης που επισκεπτόμαστε στο Βουκουρέστι. Μέσα από τα αρχεία της ρουμανικής περιβαλλοντικής επιθεώρησης αλλά και τις δηλώσεις Ελλήνων εμπόρων πλαστικού, εντοπίσαμε μια εταιρεία, κινεζικών συμφερόντων, που εισάγει πλαστικές σακούλες από την Ελλάδα. Επισκεπτόμενοι τη μονάδα, η οποία στεγάζεται σε μια αποθήκη, η ερευνητική ομάδα αντίκρισε αμέτρητες μπάλες πλαστικών σακουλών στον εξωτερικό χώρο να λιώνουν κάτω από τον δυνατό ήλιο ανάμεσα σε σκουριασμένα μηχανήματα. Μέσα στην αποθήκη, εργαζόμενοι χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας μετατρέπουν σε φρενήρεις ρυθμούς τις σακούλες σε λωρίδες. Εκπρόσωποι της εταιρείας αρνήθηκαν να τους συναντήσουν ή να προχωρήσουν σε κάποιο σχόλιο. Το ερώτημα που εύλογα γεννάται από τις συνθήκες που είδαν οι ερευνητές είναι το κατά πόσο η εταιρεία αυτή δεν μολύνει το περιβάλλον. «Δεν γίνονται αρκετοί έλεγχοι για την τήρηση των περιβαλλοντικών κανόνων», σημειώνει ο Ραούλ Ποπ, προσθέτοντας πως οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν εκδώσει μέχρι σήμερα άδεια λειτουργίας σε περίπου 3.500 εταιρείες ανακύκλωσης. «Περίπου 200 από αυτές ανακυκλώνουν πραγματικά». «Έχω δει παντού παράνομα φορτία, σε λιμάνια, σε φορτηγά, εμπορικά τρένα. Πίσω από πανάκριβα έπιπλα κρύβονται παράνομα απόβλητα. Όταν ζητάει ο επιθεωρητής να βγουν, οι μεταφορείς ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν να μετακινήσουν τα έπιπλα», περιγράφει ο Οκτάβιαν Μπερτσενάου, πρώην επικεφαλής του σώματος περιβαλλοντικής επιθεώρησης και ακτιβιστής για χρόνια στον τομέα της εισαγωγής αποβλήτων. Όπως αναφέρει, το καλό πλαστικό, το οποίο σύμφωνα με τον ίδιο δεν ξεπερνάει το 15% του συνόλου των εισαγωγών, έχει αξία κι έτσι καταλήγει στα εργοστάσια ανάκτησης, ώστε να αποκτήσει μια δεύτερη ζωή. Το κακής ποιότητας πλαστικό, από το οποίο οι χώρες θέλουν να απαλλαχθούν, καταλήγει αντιθέτως σε χωράφια, σε νόμιμες ή «αόρατες» παράνομες χωματερές. Κυκλώματα διαφθοράς, χαμηλό κόστος ταφής Ένας λόγος που αυτό συμβαίνει στη Ρουμανία είναι οι ελλιπείς έλεγχοι, τα δίκτυα διαφθοράς αλλά και το χαμηλό κόστος (νόμιμης ή παράνομης) ταφής των απορριμμάτων. Η Ρουμανία έχει ένα από τα χαμηλότερα κόστη ταφής στην ΕΕ: 100 ευρώ/τόνο για τις νόμιμες χωματερές ενώ το κόστος παράνομης ταφής, σύμφωνα με τον κ. Μπερτσενάου, δεν ξεπερνάει τα 20 ευρώ/τόνο. Ο ίδιος ωστόσο, όπως και ο Ραούλ Ποπ, υποστηρίζουν πως ενώ στις νόμιμες χωματερές απαγορεύεται να θάβονται απορρίμματα από άλλες περιοχές -πόσω μάλλον από άλλες χώρες- ο κανόνας καταστρατηγείται. Μιλώντας με δήμαρχο προαστίου του Βουκουρεστίου, μας είπε -υπό τον όρο ανωνυμίας- πως παρά τις φήμες για την ταφή τοξικών αποβλήτων σε χωματερή δίπλα ακριβώς στην περιοχή του και τα πολλά παράπονα κατοίκων για αναπνευστικά προβλήματα, η εταιρεία που είχε αναλάβει τη διαχείριση της χωματερής δεν του επέτρεψε ποτέ την είσοδο, μέχρι τη στιγμή που έκλεισε. Άνθρακας ο θησαυρός Ο «χρυσός», όπως χαρακτήρισε ο Βούλγαρος μάνατζερ Τιμοχίρ Λαζάροβ τα ανακυκλώσιμα πλαστικά, αποδεικνύεται λοιπόν άνθρακας, και το περίφημο «πράσινο βελάκι» στις συσκευασίες δεν ολοκληρώνει στην πραγματικότητα ποτέ τον κύκλο του, μετατρέποντας την κυκλική οικονομία σε απατηλή υπόσχεση. Ο Νίκος Χαραλαμπίδης, από το ελληνικό γραφείο της Greenpeace, ελπίζει πως όλο και περισσότεροι πολίτες θα αντιληφθούν τη ζοφερή αυτή πραγματικότητα. «Οι συσκευασίες μιας χρήσης είναι το πρόβλημα. Τελεία και παύλα. Το ζητούμενο είναι να αναδείξουμε αυτόν τον παραλογισμό, να δούμε πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το παράλογο των πλαστικών που κάνουν τον γύρο της Ελλάδας ή του κόσμου στο όνομα της ανακύκλωσης, για να καταλήξουμε σε μια αγορά που πουλάει και σε μια κοινωνία που χρησιμοποιεί πολύ λιγότερα αντικείμενα μιας χρήσης». H έρευνα υλοποιήθηκε με την υποστήριξη του μη κερδοσκοπικού δημοσιογραφικού οργανισμού iMEdD. Πηγή: wearesolomon.com
  25. Μέσα στις πέντε πιο προσιτές χώρες της Ευρώπης "φιγουράρει" η Ελλάδα η οποία κατά γενική ομολογία διαθέτει ιδανικό κλίμα, νόστιμα τοπικά προϊόντα και χαλαρό τρόπο ζωής. Σύμφωνα με το παρατηρητήριο της Proven Partners, -ειδικοί στο μάρκετινγκ πολυτελών ακινήτων- που κατατάσσει 20 δημοφιλείς προορισμούς με βάση την προσιτή τιμή τους για επενδυτές δεύτερης κατοικίας από το Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με την Proven Partners, η Ελλάδα είναι ένας από τους καλύτερους προορισμούς για αγοραστές από το Ηνωμένο Βασίλειο που αναζητούν δεύτερη κατοικία. Η λίστα έχει δημιουργηθεί εξετάζοντας τις τιμές των ακινήτων, τους φόρους, τις τιμές στην εστίαση, στα premium αυτοκίνητα, το κόστος πτήσης και πιθανά έσοδα από ενοικίαση Airbnb. Η μελέτη βασίζεται σε δεδομένα από 3600 ακίνητα στο JamesEdition και κάθε χώρα έλαβε βαθμολογία προσιτότητας στα 10. Η Ελλάδα κατατάσσεται στην πρώτη πεντάδα της λίστας με 8,6. Μεταξύ των χωρών που αναφέρονται, η Ελλάδα έχει ένα από τα υψηλότερα έσοδα ανά διανυκτέρευση από ενοικιάσεις στην πλατφόρμα Airbnb, στα 765 ευρώ την υψηλή περίοδο. Αυτό είναι περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα στο top 10, εκτός από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Σε σύγκριση με την Ιρλανδία, η οποία βρίσκεται πρώτη στην λίστα που δημοσίευσαν οι Greek City Times, τα έσοδα ανά διανυκτέρευση από ενοικιάσεις Airbnb είναι υπερδιπλάσια. Όσον αφορά στις μέσες τιμές για τις πολυτελείς παραθαλάσσιες κατοικίες, η Ελλάδα έχει επίσης μερικές από τις χαμηλότερες τιμές στον πίνακα – δεύτερη μόνο μετά την Ιρλανδία και (λίγο μόλις) σε σχέση με την Τουρκία. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι τιμές των καλών εστιατορίων πιθανότατα δεν είναι ενδεικτικές για κάθε περιοχή της χώρας καθώς ορισμένες από τις πιο καλές ταβέρνες μπορεί να έχουν πιο οικονομικά μενού με κάτω των 200 ευρώ. Πλεονέκτημα της αγοράς ενός σπιτιού στην Ελλάδα για τους Βρετανούς αγοραστές είναι και το πόσο κοντά βρίσκεται η Ελλάδα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η μέση καλοκαιρινή πτήση είναι κάτι λιγότερο από 300 ευρώ και διαρκεί τρεις ώρες, καθιστώντας το ένα εύκολο ταξίδι γι αυτούς. Το κόστος ζωής τέλος είναι επίσης αρκετά χαμηλό στην Ελλάδα σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Ακόμη και οι μεγάλες πόλεις είναι προσιτές, όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, σε σύγκριση με το Παρίσι, τη Ρώμη ή το Άμστερνταμ. Επιπλέον σε συνδυασμό με την αύξηση των τιμών των ακινήτων στην Ελλάδα, οι αγορές ακινήτων μπορούν να αποφέρουν μεγάλο κέρδος εάν ο επενδυτής επιλέξει να νοικιάσει το ακίνητό του και να έχει ένα σταθερό εισόδημα ειδικά στην Αθήνα και στα ελληνικά νησιά. View full είδηση
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.