Το πνεύμα του νόμου είναι το εξής:
Έχεις ένα κτίσμα στο οποίο κατοικείς (κύρια) και το οποίο είτε στο σύνολο, είτε κατά προσθήκη είναι αυθαίρετο.
Αναγνωρίζεται το "δικαίωμά" σου να αυθαιρετήσεις, όταν είναι απαραίτητο για να στεγαστείς, δηλ. όταν δεν διαθέτεις άλλη εναλλακτική λύση (κατοικία ή οικόπεδο) για να στεγαστείς. Γι αυτό το λόγο όταν η κύριά σου αυτή κατοικία είναι και η μοναδική, "πριμοδοτείσαι" με μειωτικό συντ προστίμου.
Η όλη φάση γίνεται στο να ορίσουμε τι σημαίνει μοναδική.
Μοναδική θεωρείται λοιπόν, όταν δεν υπάρχει άλλη -όχι γενικά-
ικανή να στεγάσει την οικογένειά σου (βλ. 70+ μ2).
Και όχι μόνο αυτό... δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι μπορείς να στεγαστείς στον Αχλαδόκαμπο Πέρα Παναγιάς.
Γι αυτό μπαίνει και ο περιορισμός των 3000 κατοίκων.
Ορίστε και το ΦΕΚ με τους πληθυσμούς:
KALLIKRATHS ΠΛΗΘΥΣΜΟΙ .pdf